Τελευταίες αναρτήσεις

22 Οκτωβρίου 2017

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΟΝ ΓΡΑΝΙΚΟ

Γράφει η Μαίρη Καρά 

     Σύμφωνα με τον Αρριανό, κατά την μάχη του ΓΡΑΝΙΚΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ η τακτική δύναμη των Περσών συγκροτείτο από 20.000 χιλιάδες ιππείς Μήδους, Βακτριανούς, Υρκανούς, Καππαδόκες και Παφλαγόνες και από άλλη τόση δύναμη περίπου του πεζικού. Ως προς το πλήθος, το ιππικό ήταν υπέρτερο του ελληνικού, ενώ το πεζικό, συγκροτημένο σχεδόν από Έλληνες μισθοφόρους, ήταν κατώτερο του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ. 
     Ο δεύτερος κυβερνήτης του Αλέξανδρου ο Παρμενίων, τού πρότεινε να διασχίσουν τον ποταμό Ανάντη και να επιτεθούν την επόμενη αυγή. Όμως ο Αλέξανδρος δεν τον άκουσε και παρέταξε την μακεδονική γραμμή με την βαριά ΦΑΛΑΓΓΑ, στην μέση και το ιππικό γύρω από κάθε πλευρά και επιτέθηκε αμέσως. Οι Πέρσες ανέμεναν πως ο Αλέξανδρος θα έκανε την κύρια επίθεσή του, μετακινώντας τις μονάδες απ’ το κέντρο τους προς την μια πλευρά. Μ' αυτή την τακτική όμως ο Αλέξανδρος κατάφερε και κατατρόπωσε τον ΠΕΡΣΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ.
     Στην αντίπερα όχθη παρατάχθηκε κατά μήκος του ποταμού το περσικό ιππικό. Δεξιά οι Μήδοι και οι Βακτριανοί υπό τον Ρεομίθρη, αριστερά ο Μέμνων και οι γιοι του, μαζί με τον Αρσαμένη και τους ιππείς τους. Και στο μέσο οι Παφλαγόνες και οι Υρκανοί, υπό την αρχηγία του Αρσίτη και του Σπιθριδάτη. To περσικό και το ασιατικό πεζικό παρατάχθηκαν πιο πίσω ως επιφυλακή, για να αντιταχθούν στου Αλέξανδρου την ΔΙΑΒΑΣΗ.
     Στην αρχή τα αντίπαλα στρατεύματα στέκονταν σιωπηλά κι αντιμέτωπα στις όχθες του ποταμού, γεμάτα αγωνία για τις εξελίξεις. Οι Πέρσες περίμεναν να μπουν οι Μακεδόνες στο νερό, για να τους επιτεθούν, καθώς θα προσπαθούσαν. Ο Αλέξανδρος πήδησε πάνω στ’ άλογο, κάλεσε τους άνδρες του να τον ακολουθήσουν, δείχνοντας την παλικαριά τους. Ο ίδιος μπήκε στο ποτάμι οδηγώντας την δεξιά παράταξη κάτω απ’ τους ήχους των σαλπίγγων και τις ιαχές προς τον ΕΝΥΑΛΙΟ ΑΡΗ.
     Διέταξε να μπει πρώτη στο ποτάμι η ίλη του Σωκράτη, που τυχαία οδηγούσε εκείνη την ημέρα ολόκληρο το ιππικό, υπό την ηγεσία του Πτολεμαίου, του γιου του Φιλίππου. Κι αμέσως μετά ένα τάγμα πεζικού και οι πρόδρομοι ιππείς Παίονες υπό την ηγεσία του Αμύντα, του γιου του ΑΡΡΑΒΑΙΟΥ. 
     Οι μακεδονικές φάλαγγες περνούσαν εύκολα πια το ποτάμι η μια μετά την άλλη, προχωρώντας λοξά σύμφωνα με το ρεύμα. Μ’ αυτή την τακτική φυλάγονταν, ώστε να μην πέσουν πάνω τους οι παραταγμένοι σε σειρά Πέρσες, καθώς θα έβγαιναν, για να τους χτυπήσουν οι ίδιοι κατά μέτωπο. Η μάχη ξεκίνησε με ελαφριά επίθεση του πεζικού της μακεδονικής αριστερής πλευράς, που ανάγκασε τους Πέρσες να την ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΝ. 
     Ο Αλέξανδρος επιτέθηκε πρώτος στο σημείο, που το περσικό ιππικό ήταν πυκνότερο με τους οι ηγεμόνες του. Από εκεί οδήγησε τους ιππείς με το σφηνοειδούς σχήματος φορτίο, σπάζοντας το κέντρο της γραμμής των Περσών. Οι Μακεδόνες πολέμησαν θαρραλέα σ’ αυτή την πρώτη επίθεση κι ας έχαναν χρόνο κι αρκετές απώλειες, επειδή αμύνονταν από αβέβαιο σημείο. Κι ας βρίσκονταν σε πλεονεκτική θέση οι ΠΕΡΣΕΣ.
     Η μάχη που διεξαγόταν πάνω στα άλογα, έμοιαζε σαν μάχη πεζικού. Τα άλογα συμπλέκονταν και οι στρατιώτες πολεμούσαν σώμα με σώμα. Οι Μακεδόνες έσπρωχναν τους Πέρσες απ’ την όχθη στην πεδιάδα. Οι Πέρσες εμπόδιζαν τους Μακεδόνες να βγουν, σπρώχνοντάς τους πάλι στο ποτάμι. Οι Πέρσες από το ψηλό σημείο της όχθης έριχναν ακόντια στο ποτάμι, όπου έβγαιναν οι πρώτοι στρατιώτες του Αμύντα και του ΣΩΚΡΑΤΗ. 
     Οι Μακεδόνες ιππείς συγκρούονταν με τα δόρατα, καθώς έβγαιναν απ’ το ποτάμι και οι Πέρσες τους εμπόδιζαν ρίχνοντας ακόντια. Σε αυτό το σημείο είχε παραταχθεί και το πλέον αξιόμαχο τμήμα του περσικού ιππικού. Οι Πέρσες με τα άλογά τους βάλλονταν από παντού. Τους χτυπούσαν τα μακεδονικά δόρατα, τους έσπρωχναν οι ιππείς ανακατεμένοι με τους Ψιλούς. Έτσι αναγκάστηκαν να τραπούν σε φυγή, πρώτα από το σημείο όπου πολεμούσαν οι γενναίοι ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ. 
     Μόλις έσπασε το κέντρο, παρέλυσαν και οι δύο πτέρυγες κι αφού σκοτώθηκαν 1.000 ιππείς, οι Πέρσες τράπηκαν σε άτακτη φυγή. Μα ο Αλέξανδρος δεν τους καταδίωξε, στρέφοντας την προσοχή του προς τους μισθοφόρους. Το πυκνότερο τμήμα τους είχε κρατήσει την αρχική του θέση, γιατί η απρόσμενη εξέλιξη της μάχης τούς είχε καθηλώσει. Τότε ο Αλέξανδρος οδήγησε εναντίον τους την φάλαγγα, διατάζοντας τους ιππείς να τους περικυκλώσουν. Εύκολα τους κατέσφαξαν και μπορεί να σώθηκαν κάποιοι, μόνο αν τρύπωσαν στους ΝΕΚΡΟΥΣ. 
     Σε μια στιγμή της μάχης έσπασε το δόρυ του Αλέξανδρου και ζήτησε άλλο απ’ τον Αρέτη, νεαρό της βασιλικής ακολουθίας. Κι εκείνος βρέθηκε σε δύσκολη θέση, γιατί είχε σπάσει και το δικό του δόρυ και πολεμούσε σκληρά με το σπασμένο. Το έδειξε στον Αλέξανδρο φωνάζοντας να ζητήσει άλλο κι ένας απ’ τους συμμάχους ο Κορίνθιος ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ του έδωσε το δικό του. Μόλις το πήρε, είδε τον γαμπρό του Δαρείου, τον Μιθριδάτη, να προσπαθεί να τους εμβολίσει με ένα τμήμα ΙΠΠΙΚΟΥ. 
     Έτρεξε ο ίδιος μπροστά απ’ τους άλλους και τον διαπέρασε με το δόρυ του. Μα ο Ροϊσάκης επιτέθηκε στον Αλέξανδρο και τον χτύπησε με την πάλα στο κεφάλι, σχίζοντας το κράνος του. Ο Αλέξανδρος τον σκότωσε, χτυπώντας τον στο στέρνο και διαπερνώντας με το δόρυ τον θώρακα του. Το άλογο του όμως σκοτώθηκε, αλλά δεν ήταν ο αγαπημένος του ΒΟΥΚΕΦΑΛΑΣ. 
     Το μακεδονικό ιππικό άνοιξε μια τρύπα στην περσική γραμμή και εισχώρησε, για να εμπλακεί με το φτωχό περσικό πεζικό στο πίσω μέρος. Με πολλούς ηγέτες τους νεκρούς και οι δύο πλευρές του περσικού ιππικού υποχώρησαν και το πεζικό κόπηκε καθώς έφευγε.
     Περίπου 2.000 πιάστηκαν αιχμάλωτοι και σκοτώθηκαν πολλοί από τους ηγεμόνες των ΠΕΡΣΩΝ: Ο Σπιθριδάτης, ο Νιφάτης, ο Πετήνης, ύπαρχος της Καππαδοκίας Μιθροβουζάνης, ο γαμπρός του Δαρείου Μιθριδάτης, ο γιος του άλλου Δαρείου (του γιου του Αρταξέρξη) Αρβουπάλης, ο κουνιάδος του Δαρείου Φαρνάκης, ο αρχηγός των μισθοφόρων Ωμάρης. Ο Αρσίτης κατέφυγε μετά την μάχη στην Φρυγία, όπου αυτοκτόνησε θεωρώντας τον εαυτό του υπαίτιο για αυτή την συμφορά που βρήκε τους ΠΕΡΣΕΣ.
     Σ’ αυτή την τόσο σπουδαία μάχη οι περσικές δυνάμεις είχαν υποπέσει σ' ένα σημαντικό τακτικό σφάλμα με καθοριστική σημασία στην έκβαση της μάχης. Είχαν τοποθετήσει τους ιππείς έμπροσθεν των πεζών με αποτέλεσμα, όταν αυτοί άρχισαν να υποχωρούν υπό την πίεση των Μακεδόνων, να παρασύρουν και τους πεζούς, οι οποίοι βάλλονταν ανηλεώς απ’ την εκλεκτή επιλεγμένη μακεδονική μονάδα των ΣΑΡΙΣΟΦΟΡΩΝ. 
     Η τελική έκβαση της μάχης του ΓΡΑΝΙΚΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ και η τόσο μεγάλη νίκη του Αλέξανδρου παρείχε στρατηγικής σημασίας πλεονέκτημα, για την προέλαση του μακεδονικού σώματος και των Ελλήνων συμμάχων του στην ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ.

Από το success της ασφάλειας στον εθνικό εφιάλτη

Τα 2,4 δις της πολιτικής συμφωνίας Τσίπρα - Τραμπ αναφορικά με την αναβάθμιση των F16, προφανώς και συνιστούν πρόβλημα και μάλιστα κορυφαίο...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 

Παράλληλα όμως, είναι και ένας πρώτης τάξεως βολικός επικοινωνιακός αντιπερισπασμός προκειμένου να αποσβεστεί πίσω του, κάτι πολύ βαθύτερο, πολύ πιο ουσιαστικό και καταλυτικό από στρατηγική άποψη, για την ίδια τη φυσιογνωμία της χώρας. 

Αυτή η πολιτική συμφωνία, συνιστά κατ αρχήν πρόβλημα, αφού έτσι κι αλλιώς το οικονομικό της σκέλος, δεν παραπέμπει μονάχα σε πρόσθετο δανεισμό, με τις επιπτώσεις που αυτός συνεπάγεται για την ήδη καθημαγμένη μας πατρίδα... 

Αλλά αποτελεί και αυτοτελώς, ένα πρόσθετο επιβαρυντικό μέγεθος για την ίδια την εθνική μας ασφάλεια, αφού συνδυάζεται με την υποχρέωση ενεργητικότερης και ευθύτατης πλέον εμπλοκής των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, στα Νατοϊκά επιχειρησιακά σχέδια, στη Μέση Ανατολή (και όχι μόνο) με πρόσχημα την τρομοκρατία.

Επιπροσθέτως, και το ίδιο το "deal" αν και επιδιώκεται πάση θυσία να πλασαριστεί ως ιδιαιτέρως επιτυχημένο, αυτός ο ισχυρισμός παραμένει έωλος, η συμφωνία αποδεικνύεται εξόχως ετεροβαρής, καιμέσα σε ένα περιβάλλον πρωτοφανούς δουλοπρέπειας, η Ελληνική κυβέρνηση δεν κατάφερε να απαιτήσει και να αποσπάσει ούτε καν την προσωρινή απαλλαγή από την υποχρέωση συνεισφοράς του 2% του ΑΕΠ στον νατοϊκό προϋπολογισμό, ως αντισταθμιστικό όφελος.

Σε αυτή την έτσι κι αλλιώς αρνητική εξέλιξη, που δρομολογείται, με χρυσωμένο πλέον το χάπι των ιδίων αμυντικών αναγκών, έρχεται να προστεθεί ένα συνολικότερο πακέτο μιας εθνικά επικίνδυνης συμφωνίας, αφού το σύνολο της Ελληνικής επικράτειας ενσωματώνεται πλέον στη γεωστρατηγική των ΗΠΑ,και η πατρίδα μας μετατρέπεται έτσι σε χώρο ανύπαρκτης κυριαρχίας... 

Σε επιχειρησιακό οικόπεδο δηλαδή για λογαριασμό των ΗΠΑ, και ουσιαστικά μετασχηματίζεται σε προκεχωρημένο φυλάκιο πολλαπλής χρήσης και ύψιστης ετοιμότητας, τόσο για συμβατικές, όσο και για πυρηνικές επιχειρησιακές ανάγκες.

Με δυο λόγια, μέσα από αυτήν την πολιτική συμφωνία, η φυσιογνωμία της χώρας τροποποιείται δραματικά, και το success της ασφάλειας το οποίο επιχειρεί εναγωνίως να χτίσει ο Έλληνας πρωθυπουργός, σύντομα θα μετατραπεί σε ανυπέρβλητο εφιάλτη. 

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"

ΜΙΑ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ

Στις 13 Απριλίου του 1204 καταλήφθηκε και λεηλατήθηκε η Κωνσταντινούπολη από τους Φράγκους. «Η λεηλασία της Κωνσταντινουπόλεως από τους Φράγκους δεν έχει το αντίστοιχό της στην Ιστορία» μας λέει ο σερ Στήβεν Ράνσιμαν. 
 
Εξαιτίας της αλώσεως αυτής από τους Σταυροφόρους, γεγονός που αποσιωπάται προφανώς για να ξεχάσουν οι Έλληνες, αποδυναμώθηκε η Ρωμιοσύνη και δεν μπόρεσε να αντέξει να αντιμετωπίσει τους Τούρκους αργότερα. Αν δεν είχε γίνει η άλωση από τους Φράγκους το 1204 το πιο πιθανό θα ήταν να μην είχε συμβεί και η οριστική άλωση του 1453 από τους Τούρκους.
 
Σταυροφόροι
Από τότε που οι Φράγκοι κατέλαβαν το Πατριαρχείο της Ρώμης γύρω στο 1010 μ.Χ. και εγκατέστησαν δια της βίας τον δικό τους Πάπα, καθιερώνοντας και το filioque, έκαναν απίστευτες μηχανοραφίες εναντίων των των Ελλήνων, όπως μας αποκαλύπτει ο μεγάλος ιστορικός F. Dvornik στο έργο του «The Photian Schism» το 1948. Αλλά και άλλοι σύγχρονοι μελετητές έχουν αποκαλέσει τη Δ’ σταυροφορία αυτή «ανοησία» (J. Godfrey) και «μεγάλη προδοσία» (E. Bradford) σε σχετικές μελέτες τους, καταδικάζοντας με τον τρόπο αυτό όσα φρικώδη συμβάντα έλαβαν χώρα μέσα στην εκπορθημένη Κωνσταντινούπολη.
 
Το μίσος αυτό μπορούμε να το διακρίνουμε στα όσα έγιναν κατά την άλωση της Πόλης το 1204 από αυτούς. Διαβάστε και φρίξτε και κάντε συνειρμούς στο σήμερα που οι ποιμένες μας συναναστρέφονται με αυτούς:
 
Η λεηλασία και απογύμνωση της Κωνσταντινουπόλεως από όλα της τα πλούτη, δεν είχε όμοιό της. Όσοι τολμούσαν να αντισταθούν σφάζονταν επί τόπου. Δεν έμεινε παλάτι, αρχοντικό εκκλησία μεγάλη ή μικρή, μοναστήρι, χαμοκέλα, που να μην υποστεί φρικώδη λεηλασία.
 
Ιδίως τους προσέλκυσε ο μυθικός πλούτος της Αγίας Σοφίας. Μπήκαν μέσα στον Ιερό Ναό με άλογα και μουλάρια που λέρωναν με τις κοπριές τους το μαρμάρινο δάπεδο. Και άρχισαν με φρενιτιώδη ταχύτητα να ξηλώνουν και να παίρνουν τα πάντα: από άγια δισκοπότηρα, ευαγγέλια, ιερά άμφια, άγιες εικόνες, την Αγία Τράπεζα, και το ασημένιο εικονοστάσιο του Τέμπλου, αφού προηγουμένως το έκαναν κομμάτια, μανουάλια, πολυκάνδηλα, μέχρι και κουρτίνες. Μάλιστα κατά τη διάρκεια της λεηλασίας μια Γαλλίδα πόρνη ανεβασμένη στον πατριαρχικό θρόνο χόρευε άσεμνα μισόγυμνη και τραγουδούσε.
 
Ούτε οι τάφοι των Αυτοκρατόρων γλύτωσαν: συλήθηκαν όλοι, ενώ τα λείψανα πετάχτηκαν εδώ κι εκεί, π.χ. το πτώμα του Βασίλειου Β’ Μακεδόνα πετάχτηκε έξω και στα χέρια του τοποθέτησαν οι Φράγκοι μια φλογέρα –ειρωνικά -. Με αφορμή αυτό το γεγονός ο Παλαμάς έγραψε το ποίημα «η φλογέρα του βασιλιά». Κυρίως όμως καταστράφηκαν αναρίθμητα έργα τέχνης.
 
Τόσο της κλασσικής αρχαιότητας (π.χ. αγάλματα του Δια, του Απόλλωνα, των Διοσκούρων, το χάλκινο άγαλμα του Ηρακλή από τον Λύσσιπο τον Σικυώνιο, της Άρτεμης, της Ήρας, της Ελένης του Μενελάου κ.ά. που κοσμούσαν δρόμους, πλατείες και παλάτια της Βασιλεύουσας) όσο και της Ρωμαϊκής περιόδου, τα οποία κομμάτιαζαν για να αφαιρέσουν το χρυσό, το ασήμι και τους πολύτιμους λίθους, ενώ τα κατασκευασμένα από χαλκό τα έλυωναν στα καμίνια για να κόψουν νομίσματα. Τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα καίγονταν από τους σταυροφόρους, για να ψήσουν τα κρεατικά τους!
 
Οι πιο φρικτοί από όλους ήταν οι Γάλλοι και οι Φλαμανδοί, ενώ αντιθέτως οι Βενετοί που ήταν εξοικειωμένοι με το Ρωμαίκο πολιτισμό ήταν οι πλέον φιλεύσπλαχνοι έναντι των ηττημένων:  Ήταν τέτοια η έκταση της καταστροφής που στο τέλος το άλλοτε περικαλλές άστυ, η Βασιλίδα των πόλεων της οικουμένης, που επί 9 αιώνες είχε συσσωρεύσει αμύθητα πλούτη, κατάντησε σκέτο κουφάρι! Μεθυσμένοι από τη νίκη τους οι Φραγκοδυτικοί περιγελούσαν τους νικημένους, φορούσαν με γελοίο τρόπο τα ρούχα που τούς είχαν αρπάξει, τοποθετούσαν στα κεφάλια των αλόγων τους τις καλύπτρες και τα κοσμήματα των Ρωμηών.
 
Άλλοι κρατούσαν αντί για σπαθί χαρτιά, μελανοδοχεία, και βιβλία, και περιφέρονταν στους δρόμους της Πόλης, παριστάνοντας τους λογίους.
 
Το πιο τραγικό από όλα ήταν όμως ότι ολόκληρος ο γυναικείος πληθυσμός της Κωνσταντινουπόλεως, αδιακρίτως ηλικίας ή ιδιότητας (μοναχές) υποβλήθηκε στην τρομερή διαδικασία του βιασμού. Τότε ακριβώς εσφάγησαν οι περισσότεροι από τους άρρενες κατοίκους: διότι στην προσπάθειά τους οι πατεράδες και οι σύζυγοι να διαφυλάξουν την τιμή των θυγατέρων και των συζύγων έπεσαν θύματα των αποχαλινωμένων Δυτικών.
 
Βόγκηξε η Κωνσταντινούπολη από τον ατελείωτο βιασμό. Δεν περιγράφονται τα μαρτύρια που υπέστησαν οι κάτοικοι επί τρεις συνεχείς ημέρες, διότι τους βασάνιζαν απάνθρωπα για να τους αποκαλύψουν τα μέρη όπου είχαν κρύψει χρυσά και αργυρά νομίσματα και κυρίως τιμαλφή. Μόνο όταν κορέστηκε η δίψα τους για αρπαγή, αίμα και γενετήσιες απολαύσεις, ησύχασαν, αφού πρώτα τους τρόμαξε μια έκλειψη σελήνης. Κατόπιν συγκέντρωσαν όλη τη λεία και την έθεσαν υπό την φύλαξη των ευγενών.
 
Όμως η λεηλασία και η άλωση, δεν σταμάτησε στο «1204». Η Φράγκικη αγνωμοσύνη και τάση προς την καταστροφή, συνεχίστηκαν και στους επόμενους αιώνες. Χαρακτηριστικό, είναι το εξής: Το 450 μ.Χ. ο Παρθενώνας μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία. Κατόπιν, το 1453, κάτω από την κυριαρχία των Τούρκων πλέον, εξελίχθηκε σε τζαμί. Το 1674, ο Γάλλος πρεσβευτής Μαρκήσιος του Nointel επισκέφτηκε την Αθήνα συνοδευόμενος από τον Jacques Carrey, ο οποίος έκανε κάποια σχέδια του Παρθενώνα.
 
Στα σχέδια του Carrey φαίνεται ότι εκείνη την εποχή ο Παρθενώνας παρέμενε ακόμα άθικτος. Δεκατρία χρόνια αργότερα, το 1687, ο Βενετός στρατηγός Francesco Morosini πολιόρκησε την Ακρόπολη. Τη βομβάρδισε παρά το γεγονός ότι γνώριζε πως οι Τούρκοι τη χρησιμοποιούσαν ως πυριτιδαποθήκη. Από την έκρηξη που δημιουργήθηκε καταστράφηκε μεγάλο μέρος του Παρθενώνα.
 
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι Άγιοι της Ορθοδοξίας δεν ήθελαν να έχουμε καμία σχέση με αυτούς· οι σύγχρονοι όμως ιεράρχες τους έχουν γραμμένους τους Αγίους μας. Γιατί ο Πάπας μπορεί να ζήτησε συγνώμη, αλλά τα όσα έκλεψαν τα γύρισε πίσω; Και δεν είναι μόνο το συγνώμη, αλλά και πολλά άλλη εκκλησιολογικά ζητήματα. Στην Ελλάδα, τα παιδιά του γυμνασίου το 1884 μάθαιναν: «… Εν γένει οι ορθόδοξοι λαοί ουδέποτε θα ανεχθώσιν εγκαταλείποντες τας αρχαίας παραδόσεις των, προδίδοντες την πίστιν των πατέρων αυτών, την στηριζομένην επί του ευαγγελίου και των αρχαίων οικουμενικών συνόδων, να αποδεχθώσι τον λατινισμόν και να υποκύψωσιν υπό τον παπικόν ζυγόν».
 
Βυζαντινός αυτοκράτορας με τους αξιωματικούς του
Βιβλιογραφία: 
 
THE COUNTERFEITING OF HISTORY, Copyright: Attribution Non-Commercial (BY-NC),  ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΕΓΚΡΙΘΕΙΣΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΕΝΤΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΝ ΧΑΡΙΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ, ΥΠΟ Α. ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, ΕΓΚΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ, 1884, σ. 107.

NASAR
το είδαμε ΕΔΩ

«Η σύνδεση δεν είναι δυνατή»: Είναι δυνατόν το Ίντερνετ να καταστραφεί; Οι κίνδυνοι, οι απειλές και τα τρωτά σημεία του Διαδικτύου (μέρος 2ο)

συνέχεια από το 1ο μέρος

Γράφει ο Κώστας Μαυραγάνης

Πόσο ευάλωτες είναι οι σημερινές διαδικτυακές υποδομές σε παγκόσμιο επίπεδο;

Το θέμα της ασφάλειας των υποδομών στην εποχή της κυριαρχίας του Διαδικτύου και του κυβερνοπολέμου αποτελεί ένα γενικότερα μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο απασχολεί κυβερνήσεις, εταιρείες, υπηρεσίες πληροφοριών κ.α. ανά τον κόσμο. Επικεντρώνοντας στις ίδιες τις υποδομές του Ίντερνετ, τα δυνάμει τρωτά σημεία είναι πολλά: Όπως υπογραμμίζει ο κ. Κουκούρας, υπάρχουν πολλά σημεία όπου οι υποδομές είναι ευάλωτες σε απειλές προερχόμενες από ομάδες που έχουν την υποστήριξη κρατών, ενώ υπάρχει σαφώς και το ζήτημα του εξοπλισμού: «Για παράδειγμα στη χώρα μας, τα μηχανήματα (routers, servers, switches κ.ά), στα οποία στηρίζονται οι υποδομές μας, έχουν κατασκευαστεί σε άλλες χώρες και έχουν φτάσει στη Ελλάδα μας, ταξιδεύοντας με απλό ταχυδρομείο, μέσα από πάρα πολλές άλλες χώρες». 

Επίσης, πέραν των υλικών υποδομών, σημαντική «Αχίλλειο Πτέρνα» μπορεί να αποτελέσει το λογισμικό.
Άλαν Γούντγουορντ: Πιθανότατα το πιο ευάλωτο είναι το DNS (Domain Name Services)- πρόκειται στην ουσία για τον «τηλεφωνικό κατάλογο» που επιτρέπει να μετατρέπονται οι web addresses μας σε μοναδικές internet addresses. Αν οι υπηρεσίες DNS αντιμετωπίσουν πρόβλημα, το Ίντερνετ λειτουργεί ακόμα, αλλά το World Wide Web δεν μπορεί. Τα πακέτα δεδομένων μπορούν να κινούνται, αλλά όταν πληκτρολογείς www.huffingtonpost.gr, δεν ξέρει πού πρέπει να ψάξει. Δεν αποτελεί ρεαλιστικό σενάριο ο «αποκεφαλισμός» του DNS μέσω εξουδετέρωσης των servers που βρίσκονται στην «κορυφή του δέντρου»- υπάρχουν εφεδρικά συστήματα και είναι πολύ καλά προστατευμένα. Ωστόσο, αν κάποιες συγκεκριμένες υπηρεσίες βασίζονται πάνω σε κάποιο συγκεκριμένο DNS service provider για τον οποίο δεν υπάρχουν εφεδρικά συστήματα εάν τεθεί εκτός λειτουργίας, τότε οι web based υπηρεσίες μπορεί να παύσουν να λειτουργούν. Αυτό συνέβη όταν ένας DNS provider επλήγη από μεγάλης κλίμακας επίθεση DDoS (Distributed Denial of Service) στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ. Τον χρησιμοποιούσαν εταιρείες όπως το PayPal και το Twitter, και όλες «έπεσαν». Είναι δυνατό να αποφευχθεί αυτό, αλλά πρέπει να έχουμε εφεδρικούς DNS providers και επίσης να χρησιμοποιούμε BGP για να αμυνόμαστε απέναντι σε επιθέσεις DDoS εξαρχής. Υπάρχουν άλλα, λιγότερο ζωτικά τμήματα του World Wide Web, τα οποία μπορούν επίσης να πληγούν με παρόμοιους τρόπους, αλλά τείνουν να προκαλούν υποβάθμιση των υπηρεσιών αντί για πλήρη διακοπή λειτουργίας.
Ιοί και κυβερνοεπιθέσεις: Πόσο μεγάλη είναι η απειλή; 

Αφήνοντας κατά μέρος τον υλικό κόσμο και τον τομέα των υποδομών, ιδιαίτερα σημαντικό κεφάλαιο είναι αυτό των κυβερνοεπιθέσεων: Η εικόνα που έχει ο μέσος πολίτης όταν ακούει για κυβερνοεπιθέσεις πολλές φορές ενδεχομένως να παραπέμπει περισσότερο σε κινηματογραφικές ταινίες παρά στην πραγματικότητα, ωστόσο δεν παύει να ισχύει το ότι με λίγα σχετικά υλικά μέσα και επαρκείς τεχνικές γνώσεις, λίγα άτομα μπορούν να προκαλέσουν μεγάλα προβλήματα- όπως έχει διαπιστωθεί πολλάκις τα τελευταία χρόνια, σε περιπτώσεις μεγάλης κλίμακας κυβερνοεπιθέσεων οι οποίες προκάλεσαν καθυστερήσεις σε δίκτυα ακόμα και ανεπτυγμένων χωρών- ενώ επίσης δεν είναι λίγες τα τελευταία χρόνια που η μαζική εξάπλωση κακόβουλου λογισμικού (malware, ή, όπως είναι ευρύτερα γνωστό στην Ελλάδα, ιών υπολογιστή) σε παγκόσμιο επίπεδο (όπως η περίπτωση WannaCry). Κατά κανόνα όμως, πρόκειται μάλλον για περιπτώσεις αναταραχής/ προβλημάτων παρά για δυνάμει υπαρξιακή απειλή για το ίδιο το Ίντερνετ.

«Έχουν υπάρξει επιθέσεις κατά καιρούς χωρίς να γνωρίζουμε ποιος ήταν πραγματικά από πίσω. Όπως, π.χ. επιθέσεις κατά των 13 κεντρικών συστημάτων ονοματοδοσίας (root DNS servers). Καμία επίθεση όμως δεν δημιούργησε σοβαρό πρόβλημα. Όπως είπαμε το Ιnternet έχει φτιαχτεί με πολλά fail-safes» σημειώνει ο κ. Κουκούρας.

Από πλευράς του, και ο καθηγητής Γούντγουορντ θεωρεί ότι η πρόκληση κατάρρευσης του Ίντερνετ διεθνώς μέσω malware αποτελεί ένα μάλλον απίθανο ενδεχόμενο: «Δεν μπορώ να σκεφτώ μια κατάσταση στην οποία προβλήματα όπως αυτά που περιγράψαμε παραπάνω σημειώνονται σε παγκόσμιο επίπεδο. Θα μπορούσε να συμβεί σε επίπεδο χώρας, ή σε σημαντικό περιφερειακό επίπεδο, αλλά για να συμβεί κάτι τέτοιο σε παγκόσμιο επίπεδο θα χρειαζόταν κάτι όπως η καταστροφή όλων των DNS servers ανωτάτου επιπέδου, και ακόμα και τότε τοπικές υπηρεσίες θα είχαν επαρκή δεδομένα για να συνεχίσουν να λειτουργούν για ένα διάστημα. Κάτι τόσο απλό όσο το να “πλημμυρίσεις” το Web με δεδομένα δεν είναι πρακτικό σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς απλά υπάρχουν πολλές εναλλακτικές διαδρομές- ναι, θα υπήρχε κάποια υποβάθμιση, αλλά όχι συνολική κατάρρευση».

Ωστόσο, είναι γνωστό αυτό που λένε πως η πραγματικότητα καμιά φορά μπορεί να ξεπεράσει και την τρελή φαντασία- οπότε είναι καλό κάποιες φορές να εξετάζονται και τα πιο απίστευτα σενάρια. Καθαρά θεωρητικά λοιπόν μιλώντας, όπως μας λέει ο κ. Γούντγουορντ, ένας ιός θα μπορούσε όντως να σταματήσει τον Παγκόσμιο Ιστό- αλλά θα μιλούσαμε κυριολεκτικά για τη «μητέρα όλων των ιών».
Άλαν Γούντγουορντ: Ο μόνος πιθανός τρόπος να σταματήσει το Web θα ήταν εάν γινόταν πολύ επικίνδυνο για να συνδεθεί κανείς σε αυτό. Φανταστείτε ένα κακόβουλο λογισμικό (ιό) τόσο μολυσματικό ώστε να μπορεί να εξαπλώνεται σε οτιδήποτε συνδέεται στο Ίντερνετ. Αλλά οι πιθανότητες για ένα τέτοιο λογισμικό είναι πολύ μικρές.
Στη σφαίρα του «Τζέιμς Μποντ»: Πώς θα κόψω το Ίντερνετ σε όλο τον κόσμο  

Όπως προείπαμε, όσο εξωπραγματικά και αν είναι κάποια σενάρια, ποτέ δεν κάνει κακό να υπάρχει κάποια γνώση για αυτά- και, ως γνωστόν, ο καλύτερος τρόπος να ετοιμαστείς για την αντιμετώπιση μιας επίθεσης είναι να σκεφτείς πώς θα την έκανες εσύ ο ίδιος. Οπότε, στην περίπτωση του σεναρίου μιας εσκεμμένης παγκόσμιας διακοπής του Ίντερνετ, ας μπούμε στη σφαίρα των ταινιών του Τζέιμς Μποντ και ας θέσουμε το ερώτημα: Τι πρέπει να κάνει κάποιος ή κάποιοι αν αποφασίσουν να αφήσουν τον πλανήτη χωρίς Ίντερνετ; 
Άλαν Γούντγουορντ: Δεν μπορώ πραγματικά να σκεφτώ πώς θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο. Υποθέτω πως εάν στόχευαν τους top level DNS servers θα μπορούσαν να καταφέρουν να προκαλέσουν σημαντικά προβλήματα, αλλά αυτό θα προϋπέθετε ένοπλες επεμβάσεις σε πολλές χώρες, και θα έπρεπε να εμποδίσουν τα εφεδρικά συστήματα να τεθούν σε λειτουργία. Θα έπρεπε να μιλάμε για έναν πολύ καλά χρηματοδοτούμενο, και πολύ τυχερό «κακό», και ακόμα και τότε, οι περισσότεροι από εμάς δεν θα αντιλαμβανόμασταν κάτι παραπάνω από ένα πρόσκαιρο πρόβλημα. Στην πραγματικότητα δεν θα άξιζε στα αλήθεια τον κόπο.
Γιάννης Κουκούρας: Το να «πέσει» το internet δεν είναι δόκιμος όρος. Το internet είναι ένα δίκτυο υπολογιστών συνδεδεμένων μεταξύ τους. Αν το χωρίσεις στα 2 και πάλι θα το έχεις, απλά κάποιοι υπολογιστές στο internet, δεν θα μπορούν να μιλήσουν με κάποιους άλλους. Δεν θα μπορεί π.χ κάποιος από την Ελλάδα να μπει σε site που φιλοξενείται σε αμερικάνικους server. Τώρα για να κόψει κάποιος πρόσβαση σε  μια περιοχή, θα πρέπει να κόψει τα καλώδια (υποθαλάσσια και υπόγεια) που συνδέουν τη περιοχή με το κεντρικό κορμό (backbone) του internet, να αποκλείσει πρόσβαση στους δορυφόρους και να αποτρέψει τις εναέριες επικοινωνίες.
Ηλεκτρομαγνητικός παλμός (ΕΜΡ) και η...άποψη του Ήλιου 

Πηγαίνοντας ακόμα παραπέρα στο (ήδη ακραίο) σενάριο της ολικής καταστροφής του Ίντερνετ, οφείλουμε να εξετάσουμε και ακόμα πιο ακραία ενδεχόμενα, όπως ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός (ΕΜΡ), που θεωρείται ως η απόλυτη «νέμεση» των ηλεκτρονικών συσκευών, και τρομακτικής ισχύος φυσικά φαινόμενα- που, στη συγκεκριμένη περίπτωση, προέρχονται από την απόλυτη δύναμη στο Ηλιακό Σύστημα, η οποία δεν είναι άλλη από τον ίδιο τον Ήλιο. 

Ξεκινώντας από τον ηλεκτρομαγνητικό παλμό: Πρόκειται για ένα παλμό ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που μπορεί να προκληθεί από πυρηνική έκρηξη (οπότε και, όπως κατανοεί εύκολα κανείς, τίθεται θέμα επιβίωσης πολλών περισσότερων από το Ίντερνετ), ή ισχυρή ηλεκτρική εκκένωση. Αν και ο παλμός αυτός θεωρείται σε γενικές γραμμές ακίνδυνος για τους ζωντανούς οργανισμούς, μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά - έως και να καταστρέψει πλήρως- ηλεκτρονικό εξοπλισμό και συσκευές (σημειώνεται πως, από άποψης όπλων, είναι δυνατή η παραγωγή τέτοιων παλμών και με άλλα μέσα πέρα από πυρηνικά όπλα).
Άλαν Γούντγουορντ: Το ΕΜΡ είναι αποτελεσματικό όσον αφορά στην αχρήστευση συγκεκριμένων ειδών εξοπλισμού, οπότε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εξουδετέρωση τμημάτων των υλικών υποδομών (routers, switches κλπ). Ωστόσο, για να συμβεί κάτι τέτοιο σε παγκόσμιο επίπεδο, θα χρειαζόμασταν έναν πολύ μεγάλο αριθμό συσκευών ΕΜΡ, ακριβώς στα σημεία που θα έπρεπε, που πρακτικά θα ήταν αδύνατον. Η μία πιθανή πηγή ΕΜΡ που έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο είναι οι ηλιακές εκλάμψεις (solar flares). Εάν μια αρκετά μεγάλη ηλιακή έκλαμψη έπληττε τη Γη, θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα σε όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές, όχι μόνο στο Ίντερνετ. Θα έπρεπε να μιλάμε για κάτι στο πλαίσιο του Συμβάντος Κάρινγκτον (Carrington Event). Ακόμα και τότε όμως, δεδομένου του ότι η ηλιακή έκλαμψη επηρεάζει μόνο μέρος της Γης, καθώς δεν διαρκεί αρκετά για να πραγματοποιήσει μια ολόκληρη περιστροφή της (και να επηρεαστεί το σύνολό της), είναι πολύ πιθανό ένα μέρος του Ίντερνετ να συνέχιζε να λειτουργεί ακόμα. Η μεγαλύτερη επίπτωση θα ήταν πιθανότατα η μαζική διακοπή ρεύματος ανά τον κόσμο, και προφανώς αν δεν έχεις ρεύμα δεν έχεις Ίντερνετ- και ακόμα και αν είχες, κανείς δεν θα είχε συσκευή που να μπορεί να συνδεθεί.
Οπότε, αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να κόψει με μία κίνηση το Ίντερνετ, η απάντηση είναι απλή: Ο Ήλιος (ή, αν προτιμάτε, η Μητέρα Φύση). 

Οι πιο ρεαλιστικές απειλές 

Αφήνοντας κατά μέρος τα σενάρια Αποκάλυψης πάντως, το Διαδίκτυο, όσο περισσότερο διαδίδεται και γίνεται πιο σημαντική η χρήση του, αποτελεί ένα όλο και πιο επικίνδυνο μέρος και εργαλείο, από τις κυβερνοεπιθέσεις και τις υποκλοπές στοιχείων και προσωπικών δεδομένων μέχρι τα απλά, καθημερινά προβλήματα- την απειλή του «γείτονα» που θα μπει στον υπολογιστή ή το κινητό μας, όπως σημειώνει ο κ. Κουκούρας: «Πιστεύω ότι είναι το θέμα του privacy σε προσωπικό επίπεδο, αλλά όχι σε ό,τι αφορά στην πρόσβαση των προσωπικών μας δεδομένων από μεγάλες εταιρίες (πχ Google, Facebook, Apple). Η απειλή για τον καθημερινό απλό χρήστη είναι ο "γείτονας" που θα μπει στον υπολογιστή/ κινητό μας. Πιστεύω ότι δεν είμαστε σαν κοινωνία συνειδητοποιημένοι ακόμα ως το πόσο εύκολα (σχετικά) μπορεί κάποιος να αποκτήσει πρόσβαση στο φάκελο που έχουν ονομάσει "Προσωπικό αρχείο"». 

Αυτό, όπως εκτιμά, θα γίνει ακόμα πιο έντονο με την αύξηση των καθημερινών συσκευών που θα έχουν δυνατότητα πρόσβασης στο Διαδίκτυο (Internet of Things), ενώ σε κρατικό επίπεδο κρατικό, αναμένονται πιο πολύ επιθέσεις που θα έχουν σκοπό τη πρόσβαση σε πληροφορίες (στρατιωτικές, οικονομικές, στρατηγικές) παρά στην αποκοπή τους από αυτές.

«Μια άλλη απειλή, που ήδη έχει αναγνωριστεί είναι το γεγονός ότι η ναυτιλία βασίζετε όλο και πιο πολύ σε συστήματα που ακούσια ή μη, είναι προσβάσιμα από το Ίντερνετ. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις όπως πειρατεία (αναγνώριση του στίγματος και του φορτίου του σκάφους), ομηρεία (πλήρης έλεγχος των συστημάτων του πλοίου) ακόμη και τρομοκρατία (φανταστείτε ένα δεξαμενόπλοιο υπό την επιρροή τρομοκρατών να πέσει πάνω στη διώρυγα του Παναμά). Και μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες πλοία που σύντομα θα είναι στόχοι στο Ίντερνετ» συμπληρώνει ο κ. Κουκούρας.

Από πλευράς του, ο καθηγητής Γούντγουορντ εκτιμά πως ο πλέον μη προβλέψιμος κίνδυνος έχει να κάνει με τη μετατροπή του Ίντερνετ σε έναν πολύ επικίνδυνο χώρο για να κινείται κανείς: «Εάν οι εγκληματίες καταφέρουν να βρίσκονται μπροστά από την κυβερνοασφάλεια, τότε το Ίντερνετ ενδεχομένως να γινόταν άναρχο, και θα ήταν ένας χώρος όπου λίγοι θα ήθελαν να εισέρχονται, λόγω του φόβου επίθεσης. Νομίζω ότι είμαστε μακριά από κάτι τέτοιο, αλλά μέχρι τώρα έχουμε δει μια κούρσα εξοπλισμών ανάμεσα στους κυβερνοεγκληματίες και τους "υπερασπιστές". Αυτό θα συνεχιστεί, και δεν μπορούμε να μειώσουμε την επαγρύπνησή μας».

Και φυσικά, υπάρχει πάντα το θέμα της εξάρτησης: «Από κάποιες απόψεις, ο μεγαλύτερος κίνδυνος όλων είναι το ότι εξαρτόμαστε όλο και περισσότερο από το Ίντερνετ, και όλο και περισσότερα διασυνδέονται. Μπορείς να επηρεάσεις τις ζωές πολλών ανθρώπων επηρεάζοντας σχετικά μικρά τμήματα του Ίντερνετ, και όσα συνδέονται με αυτό. Απλά δείτε πώς το WannaCry επηρέασε το NHS (Εθνικό Σύστημα Υγείας) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από δυνάμει δισεκατομμύρια συσκευές ανά τον κόσμο, επηρεάστηκαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες, αλλά η επίδραση σε πολλές ζωές ήταν πολύ πραγματική και πολύ άμεση». 

πηγή

«Η σύνδεση δεν είναι δυνατή»: Είναι δυνατόν το Ίντερνετ να καταστραφεί; Οι κίνδυνοι, οι απειλές και τα τρωτά σημεία του Διαδικτύου (μέρος 1ο)

Γράφει ο Κώστας Μαυραγάνης

Ας φανταστούμε ένα υποθετικό σενάριο: Ξυπνάτε το πρωί και, όπως συνηθίζουν οι περισσότεροι, πάτε να ρίξετε μια ματιά από το κινητό σας στο Ίντερνετ (ενημερωτικές ιστοσελίδες, λογαριασμοί social media, email κλπ) για να αποκτήσετε μια εικόνα για την ημέρα που αρχίζει- και διαπιστώνετε πως, πολύ απλά, δεν συνδέεται με τίποτα. Εάν έχετε τον χρόνο και τη διάθεση, ενδεχομένως να ανοίξετε desktop ή laptop υπολογιστή, ή να κοιτάξετε αν λειτουργεί το router- αλλά εις μάτην, καθώς ούτε εκεί φαίνεται να έχετε Ίντερνετ. Από εκεί και πέρα, κάποιοι ενδεχομένως να μπουν στη διαδικασία να ανοίξουν τηλεόραση ή ραδιόφωνο, ή να επιχειρήσουν να τηλεφωνήσουν στον πάροχο για να απευθυνθούν στο service – το αν αυτές οι ενέργειες θα έχουν κάποιο ωφέλιμο αποτέλεσμα, και πάλι δεν είναι σίγουρο, καθώς το σενάριο το οποίο εξετάζουμε έχει να κάνει με μια αρκούντως «εξωτική» υπόθεση: Μια συνολική κατάρρευση του Διαδικτύου, που θα επηρέαζε άμεσα και έμμεσα ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας. Το εν λόγω σενάριο κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «Αποκαλυπτικό», καθώς το Ίντερνετ διέπει ένα τεράστιο εύρος ανθρώπινων δραστηριοτήτων- και μια απώλειά του η οποία θα διαρκούσε για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα θα προκαλούσε, χωρίς υπερβολή, χάος. Ωστόσο, το προφανές ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Θα μπορούσε να συμβεί όντως κάτι τέτοιο; 

Η φύση του Διαδικτύου

Για να απαντηθεί αυτή η ερώτηση, πρωτευόντως θα έπρεπε να εξηγήσουμε την ίδια τη φύση του Ίντερνετ- το οποίο θεωρούμε τόσο δεδομένο σήμερα, ώστε αρκετά από τα θεμελιώδη τεχνικά χαρακτηριστικά του να αγνοούνται από πολλούς.

Στην ουσία, το Ίντερνετ είναι μια σειρά από διασυνδεδεμένα δίκτυα- από εκεί άλλωστε προκύπτει και το όνομά του. «Αν πάρουμε δεδομένα που μετακινούνται από ένα σημείο σε ένα δίκτυο σε ένα άλλο σημείο σε κάποιο μακρινό δίκτυο, μπορούμε να έχουμε πολλαπλές πιθανές διαδρομές που μπορούν να ακολουθήσουν. Ξέρουν πού πηγαίνουν επειδή ο κάθε προορισμός έχει μια συγκεκριμένη διεύθυνση, κατά κάποιον τρόπο σαν αριθμό τηλεφώνου» εξηγεί ο καθηγητής Άλαν Γούντγουορντ του Τμήματος Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Σάρεϊ στη Μ. Βρετανία, ειδικός σε θέματα κυβερνοασφαλείας.

«Αντίθετα ωστόσο με μια τηλεφωνική κλήση, όπου γίνεται μία και μόνη σύνδεση, τα δεδομένα “σπάνε” σε μικρά πακέτα, και το κάθε πακέτο μπορεί να ακολουθήσει την ίδια διαδρομή ή διαφορετικές. Όταν καταφθάνει, επανασυντίθενται σε ένα πακέτο. Το κλειδί του Ίντερνετ είναι η δρομολόγηση (routing). Υπάρχει μεγάλο εύρος σχεδίων δρομολόγησης. Αυτά τα πολλαπλά μοντέλα, ειδικά αυτό που ονομάζεται BGP, είναι η “κόλλα” που κρατά το Ίντερνετ ενωμένο» εξηγεί ο κ. Γούντγουορντ.

Οπότε, συνοπτικά, το Ίντερνετ είναι στην ουσία του μια σειρά από διαφορετικά δίκτυα, τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους – μια αποκεντρωμένη φύση, η οποία καθιστά εκ των πραγμάτων δύσκολη μια συνολική και παρατεταμένη κατάρρευση. Εφόσον είναι όμως έτσι- και το Ίντερνετ είναι φύσει ανθεκτικό στο σύνολό του- πώς είναι τόσο εύκολο η διαταραχή του (σε επίπεδο πρόσβασης ή μπλοκαρίσματος συγκεκριμένων υπηρεσιών) όταν μιλάμε σε επίπεδο κρατών, όπως έχει φανεί σε επανειλημμένες περιπτώσεις, όπως πχ στις εξεγέρσεις στις χώρες της αποκαλούμενης «Αραβικής Άνοιξης» ή στην Τουρκία; 



Ίντερνετ, απολυταρχικά καθεστώτα και... ρωσικά υποβρύχια 

Όσο πιο διασυνδεδεμένος γίνεται ο κόσμος μας, τόσο πιο πολύ αλλάζουν κάποια πράγματα τα οποία θεωρούνταν δεδομένα τις προηγούμενες δεκαετίες, όπως το ότι οι τηλεπικοινωνίες και ως εκ τούτου η ενημέρωση μπορούν να ελεγχθούν σχετικά εύκολα από μια κυβέρνηση εν μέσω περιόδων αναταραχής. Στην εποχή του Ίντερνετ τα πράγματα έχουν γίνει πιο περίπλοκα, ειδικά μετά την άνοδο των social media- οπότε και ο έλεγχος της πρόσβασης στο Διαδίκτυο αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση κάποιου (πιθανώς με τάσεις απολυταρχισμού) καθεστώτος, αλλά παράλληλα είναι και πιο δύσκολο εγχείρημα, καθώς είναι πολλές οι «τρύπες»/ «δίοδοι» μέσω των οποίων οι πολίτες μπορούν να «ξεγλιστρούν» και να μπαίνουν στο Ίντερνετ. 

Συνοψίζοντας λοιπόν, αν μια κυβέρνηση θέλει να ελέγξει την πρόσβαση στο Ίντερνετ, το κάνει στα σημεία όπου αυτό μπαίνει και βγαίνει από τη χώρα. «Αυτό είναι πολύ εύκολο εκεί όπου οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών- στις ίνες και τα καλώδια των οποίων “τρέχει” το Ίντερνετ στον υλικό κόσμο- ελέγχονται από το κράτος. Είναι επίσης ευκολότερο εκεί όπου υπάρχουν λιγότερες τέτοιες διεθνείς συνδέσεις τηλεπικοινωνιών. Για παράδειγμα, η Αίγυπτος έχει σχετικά λίγες ίνες που μπαίνουν στη χώρα και βγαίνουν από αυτήν» αναφέρει ο καθηγητής Γούντγουορντ.

Γενικότερα, πάντως, η διαδικασία αυτή δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη από τεχνικής άποψης, όπως τονίζει ο Γιάννης Κουκούρας, Managing Director της TwelveSec και προπονητής της Εθνικής Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Κυβερνοασφάλειας για το 2016.
Γιάννης Κουκούρας: Κάθε χώρα έχει πεπερασμένο αριθμό συνδέσεων με τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτές ελέγχονται είτε από κυβερνητικά ιδρύματα, είτε από ιδιωτικούς παρόχους internet. Όλοι οι κάτοικοι της χώρας (με πολύ συγκεκριμένες εξαιρέσεις) έχουν πρόσβαση στο internet μέσα από αυτές τις συνδέσεις. Στη περίπτωση που θέλει μια κυβέρνηση να "κόψει" ένα μέρος του internet  (ή όλο), απλά ζητάει από τους διαχειριστές των κεντρικών αυτών συνδέσεων να προσθέσουν ένα απλό κανόνα απαγόρευσης της πρόσβασης.
Βεβαίως, μια χώρα μπορεί να απομονωθεί διαδικτυακά και κατά λάθος, όταν σπάνε/ προκαλούνται βλάβες σε καλώδια και ίνες- και ένας καλός τρόπος να οπτικοποιηθεί αυτό είναι μέσω μιας ματιάς σε έναν χάρτη των υποθαλάσσιων καλωδίων μέσα από τα οποία περνά το Ίντερνετ: Κάποιες χώρες έχουν πολλές συνδέσεις- κάποιες άλλες πάλι, πολύ λίγες.

Σε αυτό το σημείο, αξίζει να αναφέρουμε την «ψυχροπολεμική» διάσταση της όλης υπόθεσης: Εν μέσω μιας περιόδου που χαρακτηρίζεται από δραματική επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, λόγω των εξελίξεων στην Ουκρανία και τη Συρία και- από το 2016 και μετά- της φερόμενης ρωσικής εμπλοκής στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, μέσω δραστηριότητας χάκερ του Κρεμλίνου, το ενδιαφέρον και ο προβληματισμός για θέματα κυβερνοασφαλείας/ κυβερνοπολέμου έχει αυξηθεί κατακόρυφα στη Δύση.

Πέραν των συχνών αναφορών και καταγγελιών για επιχειρήσεις Ρώσων και Κινέζων χάκερ που εμφανίζονται στα ΜΜΕ, υπάρχουν και σενάρια τα οποία θα έλεγε κανείς ότι συνδυάζουν το παλιό με το νέο: Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι δημοσιεύματα των New York Times και άλλων ΜΜΕ το 2015, όπου αναφερόταν πως σε κύκλους των αμερικανικών υπηρεσιών ενόπλων δυνάμεων είναι έντονη ανησυχία σχετικά με τη δραστηριότητα ρωσικών πλοίων και υποβρυχίων κοντά στα ζωτικής σημασίας υποθαλάσσια καλώδια μέσα από τα οποία περνά μεγάλος όγκος των δεδομένων και επικοινωνιών του παγκόσμιου Ίντερνετ.

Σίγουρα η εικόνα ενός ρωσικού υποβρυχίου που κινείται ύπουλα στα βάθη του ωκεανού και προβαίνει σε σαμποτάζ στα, ζωτικής σημασίας για την καλή λειτουργία του Ίντερνετ, υποθαλάσσια καλώδια, να είναι ιδιαίτερα γοητευτική, παραπέμποντας σε μια μοντέρνα έκδοση του «Κυνηγιού του Κόκκινου Οκτώβρη» ή κάποιου άλλου συναρπαστικού technothriller, και ως εκ τούτου πολλοί θα σπεύσουν να την απορρίψουν ως υπερβολική.

Ωστόσο, αξίζει να αναφέρουμε ότι περιλαμβάνει ταυτόχρονα στοιχεία αλήθειας και υπερβολής: Αφ'ενός, το υποβρύχιο σαμποτάζ είναι απόλυτα εφικτό- στην ουσία πρόκειται για το κόψιμο καλωδίων. Αφ'ετέρου, ακόμα και αν κάτι τέτοιο σίγουρα θα προκαλούσε προβλήματα, οι επιπτώσεις δεν θα ήταν τόσο ισοπεδωτικές όσο θα περίμενε κανείς να δει σε ένα technothriller. Η κάθε περιοχή συνδέεται με τις γύρω της με πολλούς τρόπους, οπότε και απώλεια ενός καλωδίου σημαίνει ότι οι επικοινωνίες αυτές θα έπρεπε να δρομολογηθούν μέσω άλλων οδών, με αποτέλεσμα επιβράδυνση μεν, όχι συνολική διακοπή δε.
Άλαν Γούντγουορντ: Όπως προαναφέραμε, έχουμε δει ίνες να υφίστανται ζημιές από μηχανότρατες, και σε μια αφρικανική χώρα η ίνα έσπασε, με αποτέλεσμα πτώση του Ίντερνετ. Ακόμα και αν υπάρχουν πάνω από μία ίνες (καλώδια), ας πούμε δύο, αν η μία σπάσει, τότε, αν και τα δεδομένα μπορούν να δρομολογηθούν μέσω των συνδέσμων που λειτουργούν ακόμα, έχουμε επιβράδυνση στα πάντα. Αυτό γίνεται επειδή ο ένας σκοπός των πολλαπλών μοντέλων δρομολόγησης είναι η εύρεση της ταχύτερης και συντομότερης διαδρομής μέσω της οποίας θα αποστέλλονται τα δεδομένα. Εάν υπάρχει μόνο μία επιλογή (πχ αν έχει μείνει μόνο μία ίνα να εξυπηρετεί μια χώρα) τότε το traffic από και προς αυτή τη χώρα θα βρίσκεται σε «στενωπό». Έχουμε δει παρόμοια φαινόμενα στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν υπήρξαν προβλήματα παροχής ενέργειας σε ένα switching centre στο Λονδίνο. Τα άλλα κέντρα ανέλαβαν τα δεδομένα, αλλά υπήρξε επιβράδυνση.
συνεχίζεται

πηγή

Σύγχρονη αριστερή δημοκρατία

Γράφει ο Μιχάλης Κ

Υποθέτω ότι γενικά γνωρίζετε τα παγκόσμια προβλήματα: υπερπληθυσμός, καταστροφή του περιβάλλοντος, πόλεμοι, δουλεία, εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, ακρίβεια τροφίμων και άλλων βασικών αγαθών, ανεργία, φτώχεια, πορνεία, εκμετάλλευση των εργαζομένων, ληστρικές φούσκες στα χρηματιστήρια, εγκληματικότητα, απάτες πολυεθνικών εταιρειών, διαφθορά πολιτικών κλπ, κλπ, κλπ δημιουργούν μία όμορφη κατάσταση με  την οποία μπορείτε να αγχωνόσαστε αδιαλείπτως.

Αλλά μην ανησυχείτε γιατί όλα αυτά δεν είναι τίποτε σπουδαία πράγματα. Εξάλλου έχουν δρομολογηθεί να λυθούν μέσα από την ταξική πάλη, στην οποία εργάτες, αγρότες και φοιτητές ενωμένοι με την πνευματική ιντελιγκέντσια (και προσφάτως και μαζί με τους ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΥΣ λαθρομετανάστες) θα πολεμήσουν όλοι μαζί κατά του κεφαλαίου και μετά από ποταμούς αίματος, θυσίες και ηρωισμούς θα επιτύχουν την δικτατορία του προλεταριάτου, όπου όλοι θα ζουν ευτυχισμένοι!
Μάλιστα!

Την ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ του προλεταριάτου για να μην ξεχνιόμαστε όταν κάποιος αριστερός το φρόνημα μιλάει για δημοκρατία… όχι ότι οι δεξιοί και οι κεντρώοι εννοούν κάτι διαφορετικό όταν μιλάνε για δημοκρατία.

Η μόνη διαφορά της αριστερής ή κεντρώας ή δεξιάς δημοκρατίας είναι ότι την κουτάλα για τις μίζες την κρατάνε στο χέρι αριστεροί ή κεντρώοι ή δεξιοί πολιτικοί (στο αριστερό ή το δεξί χέρι κατά περίπτωση), ενώ ταυτόχρονα διορίζουν αριστερούς ή κεντρώους ή δεξιούς δημόσιους υπάλληλους από τους ψηφοφόρους-κοπάδι, οι οποίοι ΦΥΣΙΚΑ προσβλέπουν για ένα ξεροκόμματο/θέση.

Όλα λοιπόν αυτά τα προαναφερθέντα στην εισαγωγή προβλήματα δεν έχουν καμία σημασία, αφού μπορείτε όπως είπαμε να τα θεωρείτε λυμένα.

Εκείνο που έχει σημασία είναι να μπορεί ο καθένας να κάνει ότι του καπνίζει και «με την άδεια της αστυνομίας». Έτσι έχουν πέσει λυτοί και δεμένοι να διαλύσουν οτιδήποτε φασιστικό επιζεί ακόμα από τον προηγούμενο αιώνα.

Δήθεν σοσιαλιστικές και δήθεν αριστερές κυβερνήσεις ΞΑΦΝΙΚΑ κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όχι βέβαια τα δικαιώματα των φτηνών εργατών/δούλων, ή τα δικαιώματα των σκλάβων του σεξ, ή των αρρώστων ή των θυμάτων πολέμου, ή των θυμάτων των πολυεθνικών, ή όποιων άλλων καταπιεζομένων. Εκείνο που επείγει είναι τα δικαιώματα των LGBT. Οι οποίοι επιπλέον με συνοπτικές «δημοκρατικές» διαδικασίες ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ σαν ηγετική, κοινωνική, πολιτική και πνευματική ομάδα.

Και όσον αφορά το Ελλαδιστάν (ή Ψωρο-Κώσταινα όπως ονομαζόταν η Ελλάδα τον προηγούμενο αιώνα από τους ιθαγενείς), την βαριά και δύσκολη (αλλά ευχάριστη για αυτούς) δουλειά της διάλυσης του κράτους-έθνους, της εκπαίδευσης, της οικογένειας, της θρησκείας και των όποιων ηθικών αρχών απέμειναν το έχει αναλάβει η δήθεν αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που την στιγμή που γράφω το κείμενο γλύφει ανηλεώς τον Τράμπ. Εξάλλου είναι γνωστό ότι οι σωστοί «αριστεροί» βγάζουν σπυριά όταν ακούνε για έθνος, θρησκεία και οικογένεια, αφού όλα αυτά είναι φασιστικά και αντιδημοκρατικά κατάλοιπα περασμένων εποχών, δεν συνιστούν πολιτισμό και ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ, εμμμ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ήθελα να πω. Και φυσικά με ΔΗΘΕΝ δημόσιο διάλογο, όπου διάλογο εννοούμε στημένες συζητήσεις στην τηλεόραση με «ειδικούς», οι οποίοι απαντούν σε στημένες ερωτήσεις.

Πριν διαμαρτυρηθείτε όσοι είστε αμετανόητοι «αριστεροί δημοκράτες» κάντε μία μικρή έρευνα και θα διαπιστώσετε τι έπαθαν οι άνθρωποι όπου εγκαθιδρύθηκε η δήθεν δημοκρατική «δικτατορία του προλεταριάτου». Και αν συνεχίσετε να επιμένετε μπορείτε να πάτε στην «προλεταριακή δημοκρατία» της Βόρειας Κορέας και θα μάθετε από πρώτο χέρι.

Εκπληρώνοντας λοιπόν το δημοκρατικό όνειρό τους, οι δημοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ (επικουρούμενοι από τους δεξιούς δημοκράτες) έλυσαν όλα τα προβλήματα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα:

1) Επιτέλους, απελευθέρωσαν τους καλούς, ευγενικούς, ανθρωπιστές, πολιτισμένους LGBT από την απεχθή τυραννία των ομοφοβικών, μισάνθρωπων, φασιστών και γενικά καθαρμάτων που τους καταπίεζαν τόσα χρόνια. Για αυτό εξάλλου στην τηλεόραση, το θέατρο και τα ΜΜΕ δεν θα βρείτε LGBT ούτε για δείγμα!

2) Επιτέλους, θα μάθουν τα μικρά παιδιά  ότι είναι καλό, δημοκρατικό και επιθυμητό να μην είσαι αυτό που γεννήθηκες. ΟΧΙ φασιστόμουτρα που διαμαρτύρεστε.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ πρώτα να μεγαλώσουν και μετά να αποφασίσουν… έτσι όπως ΕΠΙΣΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να διδάσκονται σωστά την θρησκεία της χώρας και είναι προτιμότερο να μάθουν για όλες τις άλλες, συμπεριλαμβανομένου και του δημοκρατικότατου μωαμεθανισμού, ο οποίος δεν είναι πλέον μωαμεθανισμός αλλά τζιχαντισμός.

3) Επιτέλους, τα δεκαπεντάχρονα, που η πολιτεία τους απαγορεύει να βγάλουν δίπλωμα οδήγησης ή να ψηφίσουν, μπορούν να αλλάξουν το φύλλο τους.

4) Επιτέλους, θα μπορούμε με δημοκρατική άνεση να βαφτίζουμε Έλληνα κάθε καρυδιάς καρύδι που έρχεται στο Ελλαδιστάν για πλιάτσικο.

5) Επιτέλους, το δικαστήριο θα μπορεί να δίνει την άδεια στους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες να παντρεύονται δεκάχρονα κοριτσάκια, όπως και στην πατρίδα τους.

Όλα τα άλλα δεν είναι τίποτε. Μπορεί να δώσουμε την Θράκη και το Αιγαίο στους Τούρκους, την Ήπειρο στην Αλβανία, την Μακεδονία στα Σκόπια ή την Βουλγαρία (όποιος προλάβει πρώτος), να αποσχιστεί η Κρήτη μετατρεπόμενη ουσιαστικά σε αμερικανική αποικία [όλη η Ελλάδα θα μετατραπεί σε αποικία, αλλά να μην φανώ και υπερβολικός], όμως θα φάμε άφθονη δημοκρατία η οποία θα τρέχει από τα μπατζάκια μας και μάλιστα με χρυσά κουτάλια.

Για αυτό, μην ξεχάσετε να πάτε να ξαναψηφίσετε τον ΣΥΡΙΖΑ στις νέες εκλογές ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ο Ντάισελμπλουμ να γίνουν γρήγορα…

Όχι ότι αν ψηφίσετε Ποτάμι, μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ, ΝΔ κλπ θα αλλάξει τίποτε.
Οι νόμοι που ψηφίστηκαν με δημοκρατικό τρόπο, δεν είναι παρά ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ της δημοκρατικής ΕΕ, και δημοκρατικός όρος για να πάρουμε νέα δημοκρατικά δάνεια, ώστε να βγούμε από την δημοκρατική λακκούβα στην οποία μας έβαλε ο δημοκράτης ΓΑΠ, τον οποίο μάλιστα βράβευσε με το  δημοκρατικό «Βραβείο Ηγετικής Προσφοράς», η δημοκρατική ILA (International Leadership Association), για το δημοκρατικό έργο του ως πρωθυπουργού της Ελλάδας την περίοδο 2009 – 2011.

Έ ρε δημοκρατικά γλέντια!
 
αιέν αριστεύειν

Εσύ παππού, πολέμησες στον Μακεδονικό Αγώνα;

– Αυτήν την Κυριακή, καλό μου εγγονάκι, τιμούμε την επέτειο του Μακεδονικού Αγώνα. Στις εκκλησιές μας θα γίνουν μνημόσυνα για τους Μακεδονομάχους και θα ψαλούν δοξολογίες. Τα σπίτια και τα δημόσια κτίρια θα σημαιοστολιστούν. Οι δάσκαλοι, στα σχολεία, θα μιλήσουν στα παιδιά για τις θυσίες και τα μαρτύρια των αγωνιστών και οι προτομές των μακεδονομάχων θα στολιστούν με δάφνινα στεφάνια. 

– Και γιατί όλα αυτά, παππού; Τόσο σημαντική είναι αυτή η επέτειος;
– Είναι πολύ σημαντική, παιδί μου, αλλά δυστυχώς εμείς οι Έλληνες δεν της έχουμε δώσει την αξία και την λαμπρότητα που της πρέπει. Αρκεί να σου πω ότι η επέτειος αυτή τιμάται μονάχα εδώ, στα χώματα της Μακεδονίας μας, ενώ σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα δεν γίνεται ούτε η παραμικρή αναφορά. Κι ας έχουνε πει γνωστοί ιστορικοί και μεγάλοι πολιτικοί άνδρες ότι η επέτειος του Μακεδονικού Αγώνα είναι ισάξια με εκείνη της 25ης Μαρτίου. 

– Εσύ, παππού, πολέμησες στον Μακεδονικό Αγώνα;
– Εγώ, άγγελέ μου, δεν πολέμησα. Πολέμησε, όμως, ο πατέρας μου, δηλαδή ο προπάππος σου. Ο Αγώνας τον είχε βρει παλληκαράκι είκοσι χρονών. Σαν να τον βλέπω, τώρα, να μας διηγείται γεγονότα και περιπέτειες από τα χρόνια εκείνα. 

– Και τι σας έλεγε, παππού; 
– Θυμάμαι, που μας μιλούσε για τον Παύλο Μελά, για τον καπετάν Άγρα και τον βάλτο των Γιαννιτσών, για τον δεσπότη της Καστοριάς, τον Γερμανό Καραβαγγέλη, για τον καπετάν Ράμναλη και πιο πολύ θυμάμαι, που τα μάτια του ήτανε συνεχώς βουρκωμένα. Μας τραγουδούσε στο τέλος και ένα τραγούδι για τον θάνατο του Παύλου Μελά και μετά έπεφτε σε βαθείς συλλογισμούς. 

- Με ποιους πολεμούσε ο Παύλος Μελάς, παππού; 
– Χρυσό μου εγγονάκι, ο Παύλος Μελάς στα 1904, τότε δηλαδή που η Μακεδονία μας κινδύνεψε πάρα πολύ, ήταν ένας γενναίος ανθυπολοχαγός, που άφησε, στην Αθήνα την γυναίκα του και τα δυο του μικρά παιδιά και ήρθε εδώ στην Μακεδονία, μαζί με άλλους αξιωματικούς από την ελεύθερη Ελλάδα, για να οργανώσει τον Αγώνα και να σώσει την Μακεδονία μας. 

– Από ποιους να την σώσει, παππού; Η Μακεδονία δεν ήταν ελεύθερη το 1904; 
– Στα χρόνια εκείνα, η Ελλάδα μας δεν ήτανε έτσι όπως την ξέρεις σήμερα. Η ελεύθερη Ελλάδα έφτανε τότε μέχρι την Ελασσόνα. Λίγο πάνω από την Λάρισα, δηλαδή. Η Μακεδονία μας, στα 1904, ήταν ακόμα σκλαβωμένη στους Τούρκους, όπως επίσης και η Ήπειρος και η Θράκη και τα νησιά μας. 

Το πρόβλημα, όμως, τότε, δεν ήτανε μονάχα ο τούρκικος ζυγός. Ο πιο μεγάλος κίνδυνος ήταν από αλλού. Από τους Βουλγάρους. 

– Γιατί, παππού; Τι έκαναν οι Βούλγαροι και κινδύνεψε τόσο πολύ η Μακεδονία μας;
– Οι Βούλγαροι, στα 1870, έφυγαν από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και ίδρυσαν δικό τους πατριαρχείο, την λεγόμενη βουλγαρική εξαρχία. Από τότε και μετά έβαλαν σκοπό τους, να μας αναγκάσουν όλους τους Μακεδόνες, να μιλάμε την βουλγάρικη γλώσσα, να έχουμε στα σχολεία μας Βούλγαρους μονάχα δασκάλους και οι παπάδες μας να υπάγονται εκκλησιαστικώς στην βουλγάρικη εξαρχία και όχι στο δικό μας το Πατριαρχείο. Με άλλα λόγια, βάλθηκαν να μας αρπάξουν την Μακεδονία μας και να την κάνουνε βουλγαρική. 

Στην αρχή προσπάθησαν να το πετύχουν με το καλό. Με δώρα και με υποσχέσεις. Σαν είδαν, όμως, ότι οι Έλληνες αντιστέκονταν και δεν εγκατέλειπαν ούτε την Γλώσσα τους ούτε και το Πατριαρχείο τους, έβαλαν μπρος τις απειλές, την τρομοκρατία, τα βασανιστήρια, τους εμπρησμούς, τα μαχαιρώματα, τις εκτελέσεις και τις κρεμάλες. 

Ένοπλες ομάδες φανατικών Βουλγάρων, οι λεγόμενοι κομιτατζήδες, είχανε γίνει τότε ο φόβος και ο τρόμος των χωριών μας. Αλλοίμονο, παιδάκι μου, σε όποιον αντιστεκόταν στο πέρασμά τους. Ολόκληρα χωριά παραδόθηκαν στις φλόγες. Σοδιές και ζωντανά αρπάχτηκαν και αφανίστηκαν. Γυναίκες βιάστηκαν. Μικρά παιδιά κακοποιήθηκαν. Παπάδες κρεμάστηκαν. Δάσκαλοι αποκεφαλίστηκαν. Γιατροί και προύχοντες εκτελέστηκαν. 

– Τους παπάδες και τους δασκάλους γιατί, παππού, τους κυνηγούσαν οι κομιτατζήδες με τόση λύσσα; 
– Τους κυνηγούσανε, παιδάκι μου, διότι τους χαλούσαν τα σχέδιά τους. Ήταν εκείνοι, που κρατούσανε στα χωριά μας άσβεστη την φλόγα της Πίστης και του Γένους μας. Νεαρές δασκάλες πλήρωσαν τότε με το ίδιο τους το αίμα την απόφασή τους, κάτω από τις απειλές των κομιτατζήδων, να συνεχίζουν να διδάσκουν στα Ελληνόπουλα την Γλώσσα και την Ιστορία των προγόνων μας. 

Τώρα που μεγάλωσες και μπορείς και διαβάζεις μόνος σου, θα πάμε μια μέρα μαζί και θα αγοράσουμε ένα βιβλίο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, που αναφέρεται στην δράση του Μητροπολίτη της Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη. Εκεί να δεις αγώνες και κινδύνους και φυλακίσεις και θυσίες για την Πατρίδα και την Πίστη. 

Ο Γερμανός Καραβαγγέλης ήταν ο συντονιστής του Μακεδονικού Αγώνα. Ήταν εκείνος, που συνεργαζότανε στα κρυφά με τον Παύλο Μελά, που στήριζε τους τρομοκρατημένους χωρικούς, πηγαίνοντας, με κίνδυνο της ζωής του, από χωριό σε χωριό, που άνοιγε εκκλησιές κλειδωμένες από τους Βουλγάρους, που ενίσχυε ηθικά και υλικά όλα τα ελληνικά ανταρτικά σώματα. 

– Τι ήταν, παππού, τα ελληνικά ανταρτικά σώματα;
– Οι Έλληνες, καλό μου εγγονάκι, μπροστά στις βαναυσότητες των Βουλγάρων, δεν έμειναν με δεμένα τα χέρια. Οι πιο τολμηροί και οι πιο γενναίοι αποφάσισαν να αντισταθούν. Να φυλάξουν τα χωριά τους από τις εγκληματικές επιδρομές των κομιτατζήδων, να κρατήσουν τα σχολεία τους ανοιχτά με δασκάλους Έλληνες και να συνεχίσουν να λειτουργούν τις εκκλησιές τους στο όνομα του Πατριάρχη. 

Έτσι, πήραν στα χέρια τους τα όπλα και δημιούργησαν τα ελληνικά ανταρτικά σώματα σε ολόκληρη σχεδόν την Μακεδονία. 

Ο ρόλος των Ελλήνων αξιωματικών, που αποστέλλονταν μυστικά από την ελεύθερη Ελλάδα, όπως ο Παύλος Μελάς, ο Καραβίτης, ο Κολοκοτρώνης, ο Μαζαράκης κ.α, δεν ήταν άλλος από την καλύτερη δυνατή οργάνωση αυτών των γηγενών Μακεδονομάχων. Αυτών των Ηρώων, που με το αίμα τους λύτρωσαν την Μακεδονία μας από την καταιγίδα του βουλγαρισμού. Την έσωσαν, δηλαδή, από τις σφαγές, από την ισοπέδωση της πολιτισμικής μας ταυτότητας και τον αφανισμό της εθνικής μας ελληνικής αυτοσυνειδησίας. 

– Πόσο κράτησε, παππού, αυτός ο Αγώνας; 
– Ο Μακεδονικός Αγώνας, παιδί μου, στην πραγματικότητα είχε αρχίσει από το 1870 περίπου. Από τότε, δηλαδή, που οι Βούλγαροι ξεκίνησαν την εγκληματική τους δράση. Η κρισιμότερη, όμως, φάση κράτησε τέσσερα χρόνια. Από το 1904 μέχρι το 1908. Στα χρόνια αυτά, Μακεδονομάχοι απ’ όλη την Ελλάδα -ντόπιοι Μακεδόνες, Κρήτες, Μανιάτες, Νησιώτες- δίνοντας σκληρές μάχες και θυσιάζοντας και την ζωή τους ακόμη, κατόρθωσαν στο τέλος, να κρατήσουν τους κομιτατζήδες μακριά από τα χωριά μας και να σώσουν την Μακεδονία μας. 

– Δηλαδή, παππού, ο Μακεδονικός Αγώνας τελείωσε στα 1908; 
– Όχι, παιδί μου. Ο Αγώνας ο Μακεδονικός δεν τελείωσε στα 1908. Συνεχίστηκε και συνεχίζεται ακατάπαυστα μέχρι και σήμερα. 

Εκείνα τα χρόνια χρειάστηκε να γίνει με θυσίες και όπλα. Σήμερα συνεχίζεται, το ίδιο σκληρός και αδυσώπητος, στα τραπέζια των διπλωματικών διαπραγματεύσεων, στα πανεπιστήμια, στις αίθουσες των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε κάθε περίπτωση, που δίνεται ευκαιρία για σχετική ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης. 

Όσο θα υπάρχουν εχθροί μας, που αμφισβητούν το όνομα και την ελληνικότητα της Μακεδονίας μας, ο Αγώνας θα συνεχίζεται, χωρίς σταματημό, με τον ίδιο ζήλο και τον ίδιο ενθουσιασμό. 

– Παππού, τους Βούλγαρους κομιτατζήδες τους αντιμετώπισαν και τους απώθησαν τότε οι Μακεδονομάχοι. Από τους Τούρκους, όμως, πότε ελευθερώθηκε τελικά η Μακεδονία μας; 

– Η πολυπόθητη ελευθερία της Μακεδονίας μας και η ένωσή της στον κορμό της Ελλάδας ήρθε, τέσσερα χρόνια μετά, με τους Βαλκανικούς πολέμους. 

Το καμπαναριό του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη χτύπησε ελεύθερα, για πρώτη φορά μετά από πεντακόσια χρόνια, ανήμερα της γιορτής του. Στις 26 Οκτωβρίου του 1912. 

Μιχαήλ Φώτιος
Ιατρός
Για την ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ
το είδαμε ΕΔΩ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.