Τελευταίες αναρτήσεις

18 Μαρτίου 2019

Η θρησκευτική συνείδηση και η «σταυροφορία» της Νέας Τάξης Πραγμάτων

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά* 

Eίναι πρόδηλο, ως συνάγεται από την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, ότι η Εκκλησία συνιστά ένα θεοΐδρυτο καθίδρυμα και αποτελεί μυστήριο «σώμα» και «πλήρωμα» του Χριστού, ο οποίος αποτελεί και την Κεφαλή της Εκκλησίας μας. Τούτο δε αποτυπώνεται ευγλώττως και εις την προμετωπίδα του ελλαδικού Συντάγματος: «Εις το όνομα της Αγίας και ομοουσίου Τριάδος».

Ως εκ τούτου, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 του Συντάγματός μας, όπου γίνεται μνεία περί της «Κρατούσας Θρησκείας», υποδηλώνεται ότι το Σύνταγμά μας φέρει αμιγώς ορθόδοξο χριστιανικό χαρακτήρα, διότι η συμβολή της Εκκλησίας μας καθίσταται καταλυτική στη συντήρηση και την επιβίωση του ελληνικού έθνους μας στη μακραίωνη Ιστορία του, συνιστά δομική σταθερά εις τη διάσωση και την εξέλιξη της εθνικής ταυτότητάς μας. Ως εκ τούτου, λοιπόν, καθίσταται αδύνατη η αλλότρια πρακτική της υιοθεσίας της «ουδετερόθρησκης» ρήτρας, διότι τούτο αντίκειται προδήλως στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συνταγματικής ιστορίας μας, τη στιγμή κατά την οποία, αφενός, εν Ελλάδι ουδέποτε υπήρξαν θρησκευτικοί πόλεμοι, αλλά ούτε και, αφετέρου, εμφιλοχωρεί σύγχυση στην κατά το Σύνταγμα σαφή διάκριση των εξουσιών κατ’ άρθρο 26 περί νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας. Εξάλλου, ήδη στο άρθρο 13 κατοχυρώνεται ρητώς το απαραβίαστο της θρησκευτικής συνειδήσεως. 

Αρα, λοιπόν, το Σύνταγμα έχει ήδη οριοθετήσει εξ ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους τις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας, επομένως διατί εγείρεται σήμερον και δη εις τους χαλεπούς καιρούς της εγκαθιδρυθησομένης παγκοσμιοποιήσεως δήθεν το θέμα αυτό;

Ωσαύτως, διατί τέτοια παραπληροφόρηση από την κρατική τηλεόραση, η οποία έχει καταστεί απροσχημάτιστα μέσο φαιάς προπαγάνδας της σημερινής κυβερνήσεως, η οποία, λίαν παρανόμως, ανέφερε διά «ξαναστήσιμο» του «διχαστικού» σταυρού στη Λέσβο; Μήπως η Ελλάς έχει καταληφθεί ερήμην των Ενόπλων Δυνάμεων ή πραξικοπηματικά, ωσεί παρόντων των δημοκρατικών θεσμών, από συλλογικότητες οι οποίες ποδηγετούνται ευθέως από εξωθεσμικά παράκεντρα, η βούληση των οποίων διαχέεται και εκ της Βουλής;

Ο όρος διχαστικός σταυρός, πέραν ότι αντιβαίνει στο Σύνταγμα, συνάμα συνιστά καθύβριση θρησκεύματος κατ’ άρθρο 199 του Ποινικού Κώδικα, πέραν του γεγονότος ότι εμπίπτει στον νόμο περί ρατσισμού 4285/2014 (άρθρο 1), διότι διακρίνει τους πολίτες με βάση το θρήσκευμά τους, ενώ ταυτόχρονα φαλκιδεύει το δικαίωμα της ελεύθερης ανάπτυξης του θρησκεύειν, χαρακτηρίζοντας το ιερό σύμβολο της πίστης, ήτοι τον σταυρό, «διχαστικό». 

Η «σταυροφορία» της Νέας Τάξης Πραγμάτων επελαύνει. Αναλογιστείτε, αν συνέβαινε το αυτό διά κάποιο άλλο εν Ελλάδι θρήσκευμα, τα γνωστά έμμισθα φερέφωνα θα κατέκριναν τα ΜΜΕ διά φασισμό, μη ανοχή στο διαφορετικό, άρα κατάφωρη μεροληψία, καθώς επίσης και για δύο μέτρα και δύο σταθμά. 

*Δικηγόρος 

πηγή

ΗΓΕΤΙΣΚΟΙ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕΙΣΜΙΚΟΥΣ.

Γράφει ο Λυκούργος Νάνης

Χαμόγελα και αβρότητες ανάμεσα στον αρχιεπίσκοπο και τον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα αλλά και αξιοσημείωτες σκέψεις και στοχασμούς με καταφυγή μάλιστα σε αγιογραφικά κείμενα, από τη μεριά του Προέδρου της Δημοκρατίας , στα πλαίσια του εορτασμού της Κυριακής της Ορθοδοξίας. Μάλιστα ο κ.Παυλόπουλος βράβευσε τον αρχιεπίσκοπο. Σε παρόμοια ενέργεια είχε προβεί προ καιρού τόσο η ΔΙΣ όσο και μεμονωμένοι μητροπολίτες... Θεώρησαν άξιο βράβευσης τον κ.Παυλόπουλο! Ω της απονοίας των! Προφανώς εμπνεύσθηκαν τη στάση τους εν προκειμένω από αυτήν των αγίων Ιωάννου του Προδρόμου, Αμβροσίου Μεδιολάνων και Ιωάννου του Χρυσοστόμου απέναντι στην πολιτική εξουσία (και λίγη ειρωνεία χρειάζεται. Δεν είναι κατ ανάγκην κακό κάτι τέτοιο)... Πού καταντήσαμε αλήθεια!

Τα πλέον ακατάλληλα πρόσωπα στελεχώνουν τις πλέον υπεύθυνες θέσεις, έχοντας καταντήσει μαριονέτες του άθεου και εκκλησιομάχου Τσίπρα και των νεοταξιτών. Αμφότεροι είναι ένοχοι εσχάτης προδοσίας της υψηλής αποστολής τους.

Ο πρώτος, αφωνότερος ιχθύος και απραγότερος βατράχου απέναντι στη νομοθετική επιδρομή των αντίχριστων κυβερνώντων. Ο δεύτερος δεν είχε το σθένος να αναπέμψη στη Βουλή ούτε ένα από τα νομοσχέδια της ανωμαλίας και της διαστροφής και έθεσε την υπογραφή του φαρδιά-πλατιά κάτω από αυτά. Προβαίνει, όμως, κατά τα άλλα σε θεολογικους και εκκλησιαστικούς στοχασμούς με αφορμή την Κυριακή της Ορθοδοξίας..."Ουχ οις λέγομεν αλλ οις πράττομεν προσέχουσιν πάντες", κατά τον ιερό Χρυσόστομο, κύριε πρόεδρε της Δημοκρατίας!

Πώς να τους χαρακτηρίσει κανείς;Μικροί άνθρωποι σε μεγάλες θέσεις. Σπιθαμιαίοι και ολίγιστοι ηγετίσκοι σε καιρούς κοσμογονικούς και σεισμικούς.

Στα σχολειά μας διδάσκεται η διαστροφή και η ανωμαλία με τις "έμφυλες", γράφε έκφυλες, ταυτότητες και τις "θεματικές", γράφε εμετικές, εβδομάδες. Τα Θρησκευτικά κατάντησαν ένα αγνώριστο πολυθρησκειακό έκτρωμα. Ο νεο-νικολαιτισμός με τις ποικίλες εκδοχές και μορφές του έχει εισχωρήσει σε βαθμό επικίνδυνο εντός του εκκλησιαστικού σώματος. Ο οικουμενισμός και η εκκοσμίκευση λυμαίνονται την εκκλησιαστική ζωή. Ο ελληνικός λαός είναι αξιολύπητος και αξιοθρήνητος ένεκα της τρομακτικής ελλείψεως κατηχήσεως πάνω σε θέματα ορθοδόξου δόγματος, ήθους και λατρείας. Η πατρίδα προδόθηκε αναίσχυντα και εξακολουθεί να προδίδεται από ανάξιους πολιτικούς εξουσιαστές. Η αδιαφορία, ο ωχαδελφισμός, ο δεν-μεμελισμός, η εγωιστική αυτοπεριχαράκωση και η μαζική αποβλάκωση από τα ΜΜΕ (μεσα μαζικής εξαπάτησης και εξηλιθίωσης) αποτελούν κυρίαρχα γνωρίσματα της πλειοψηφίας των συμπατριωτών μας.

Και η υποτιθέμενη πνευματική και πολιτειακή ηγεσία του τόπου σιωπά αναίσχυντα. Αντί να εγείρη το λαό από τη ραστώνη και το συμβιβασμό, αντί να του εμπνεύση όραμα ασυβίβαστου αγώνα, αντί πρώτη αυτή να προτάξη τα στήθη της απέναντι στη μανία ξεθεμελιώματος κάθε τι του θρησκευτικού και εθνικού από την οποία διακατέχεται η αντίχριστη κυβερνώσα συμμορία αυτή καθεύδει μακαρίως. Και ο κ.Ιερώνυμος είναι όντως μακαριότατος! Και ο κ.Παυλόπουλος διαχειρίζεται απλώς την εξουσία που του παρέχει το Σύνταγμα!

Την ίδια στιγμή, ο υγιώς φρονών καταπροδομένος λαός (όχι οι αποβλακωμένοι μπέηδες του καναπέ και της τηλετύφλωσης) σκούζει και κραυγάζει και χουγιάζει για τη στάση τους. Στο μεγαλειώδες συλλαλητήριο στην Αθήνα τον περασμένο Γενάρη στο άκουσμα των δύο ονομάτων ξέσπασαν αποδοκιμασίες. Και αυτοί που δεν εκφράζουν εκφώνως την αποδοκιμασία τους τη βιώνουν μέσα τους και την εξωτερικεύουν στο στενό τους κύκλο. Και νοσταλγούν τους αγωνιστικούς εκείνους καιρούς που η Εκκλησία ήταν μπροστάρισσα στους εθνικοθρησκευτικούς αγώνες. Την εποχή του Καντιώτη, του Σεβαστιανού, του Αμβρόσιου Ελευθερουπόλεως, του Χριστόδουλου!

Ουδέποτε η νεοελληνική κοινωνία είχε διαφθαρεί τόσο πολύ όσο στις μέρες μας. Διεφθάρη πρώτα στο φρόνημα και μετά στο βίο. Άλλωστε το φρόνημα είναι ο πρώτος κανόνας του βίου. Και ουδέποτε η πολιτική εξουσία από καταβολής ελληνικού κράτους διακατεχόταν από τέτοιο και τόσο μένος αποκοπής του λαού μας από τις θρησκευτικές και εθνικές του ρίζες όσο η σημερινή. Αλλά και ουδέποτε υπήρξε τόσο συμβιβασμένη και ψοφοδεής εκκλησιαστική ηγεσία όσο η σημερινή.

Ακόμη και τον αλήστου μνήμης Σεραφείμ Τίκα έχει υποσκελίσει ο "μαθητής" του κ.Ιερώνυμος Λιάπης. 

Όσον δε αφορά στον κ.Παυλόπουλο αμφιβάλλω εάν κάποιος άλλος στη θέση του, συνειδητά θρησκευόμενος πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έθετε την υπογραφή του κάτω από τρισαίσχιστα νομοθετικά εκτρώματα και ταυτοχρόνως θα πλειοδοτούσε σε εκκλησιαστικού και θεολογικού χαρακτήρα σκέψεις και στοχασμούς βασιζόμενος μάλιστα σε βιβλικά αποσπάσματα... Μάλλον θα υπέβαλλε την παραίτησή του αφού πρώτα ανέπεμπε τα επαίσχυντα νομοθετήματα στη χειρότερη Βουλή που γνώρισε αυτός ο τόπος και που έχει μετατραπεί σε νομοθετική χαβούζα...
Hγετίσκοι, σε καιρούς κοσμογονικούς και σεισμικούς...

Ο σοφός Αναστάσιος: Η “ανταρσία” του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας εναντίον του Βαρθολομαίου…

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ 

Από νωρίς φαινόταν ότι η άγαρμπη ανάμιξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο εσωτερικά της Ουκρανικής Εκκλησίας θα πυροδοτούσε αχρείαστες εντάσεις με την Μόσχα και θα προκαλούσε σοβαρές πολιτικές παρενέργειες με αποτέλεσμα την περαιτέρω αποδυνάμωση της διεθνούς υπόστασης του Φαναρίου.

Η επίσημη χορήγηση status «Αυτοκεφαλίας» στο «σχισματικό», κατά την άποψη της Ρωσικής Εκκλησίας, Πατριαρχείο Κιέβου, που υπαγορεύθηκε από πιέσεις τρίτων, ήταν βέβαιο ότι θα ενίσχυε την εθνοτική αντιπαράθεση στην περιοχή, τραυματίζοντας ταυτόχρονα την ενότητα της Ορθοδοξίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η αρχική μου υποψία μεταβλήθηκε σε ακλόνητη πεποίθηση όταν είδα την πρώτη «μουδιασμένη» αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Τιράνων Αναστασίου σε αυτή την ολισθηρή πρωτοβουλία.Ο Αναστάσιος είναι ένας από τους ελάχιστους ιεράρχες διεθνούς εμβέλειας και αναγνώρισης που διαθέτει η Ορθόδοξη Εκκλησία. Πρόκειται για έναν ποιμενάρχη με τεράστιες ακαδημαικές περγαμηνές, ένα πραγματικό τέρας μόρφωσης, που εκτός από το μοναδικό ιεραποστολικό έργο έχει να επιδείξει και σημαντικά εθνικά ανακλαστικά.

Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, μπορεί να μην διαθέτει την ορμητικότητα και την φλόγα του μακαριστού Χριστόδουλου, είναι όμως μία ήρεμη δύναμη και μια ιδιαίτερα χαρισματική προσωπικότητα, στρατευμένη στην προάσπιση του ελληνο-ορθόδοξου δόγματος. Ο λόγος του είναι τόσο απλός και σύγχρονος που μπορεί να τον καταλάβει και ο τελευταίος βοσκός στο καφενείο ενός ακριτικού χωριού, αλλά και τόσο βαθύς ώστε να περιέχει μοναδικές αξίες με προφανή συμβολισμό. Τόσο στο θρησκευτικό όσο και στο εθνικό πεδίο…

Θυμάμαι συναντήσεις μας από το μακρινό παρελθόν όπου τον παρότρυνα, λίγο πιεστικά είναι η αλήθεια, να είναι πιο δυναμικός στις διεκδικήσεις μας προς τους Αλβανούς. Κι εκείνος, πάντα με το απίστευτα μειλίχιο ύφος, ενός απόλυτα κατασταλαγμένου σοφού, μου έλεγε να μην παρασέρνομαι από βιαστικούς ενθουσιασμούς, αλλά να κοιτώ την εικόνα μακροσκοπικά.Στην πορεία δικαιώθηκε. Παρά τον ανηλεή πόλεμο, εδραίωσε την παρουσία της Ορθοδοξίας στη γειτονική χώρα και κατάφερε χωρίς τυμπανοκρουσίες να αποκτήσει θρησκευτική επιρροή στην τοπική κοινωνία. Η διεκδίκηση μειονοτικών δικαιωμάτων στην σύγχρονη εποχή άλλωστε, δεν υπάγεται στην σφαίρα αρμοδιοτήτων της Εκκλησίας, αλλά σε αυτή των κυβερνήσεων, που δυστυχώς σε ότι αφορά την Ελλάδα αποδείχτηκαν εξαιρετικά κατώτερες των περιστάσεων.

Όταν είδα λοιπόν τον Αναστάσιο, τον περασμένο Ιανουάριο να ζητά μετ’ επιτάσεως την σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου για το Ουκρανικό κατάλαβα ότι αγωνιά να προλάβει ένα μεγάλο κακό. Ένα σχίσμα ίσως που θα κλόνιζε δια παντός την οικουμενικότητα του Φαναρίου.

Κι όταν είδα την απάντηση του Βαρθολομαίου που ήρθε…δυό μήνες αργότερα κατάλαβα ότι δυστυχώς δεν υπάρχει εθνική σωτηρία. Σε μια μακροσκελέστατη αυστηρά δογματική επιστολή, γραμμένη σε μια παντελώς ακατανόητη για τους απλούς πιστούς γλώσσα, έλεγε στην ουσία ότι θα κάνει το δικό του και ζητούσε τα ρέστα(εμμέσως και από τον Αναστάσιο), τάχα μου για κατασυκοφάντηση…Η επιστολή του Βαρθολομαίου δείχνει γιατί η Ορθοδοξία δεν θα έχει ιστορική συνέχεια, τουλάχιστον συνυφασμένη με την πορεία και τις αξίες του ελληνισμού. Η αιτία βέβαια ανάγεται και στα πρόσωπα που την διακονούν. Βαρθολομαίοι υπάρχουν πολλοί. Ο Αναστάσιος (όπως στο παρελθόν και ο Χριστόδουλος) είναι είδος προς εξαφάνιση… 

https://hellasjournal.com

Η συγκλονιστική ιστορία ενός ελεύθερου σκοπευτή που σκότωσε 250 τζιχαντιστές στη Συρία

Κούρδος ελεύθερος σκοπευτής στο Κομπάνι της Συρίας (Φωτογραφία αρχείου: ΑΡ) 

ΑΖΑΝΤ ΚΟΥΝΤΙ 

Η σκηνή εκτυλίσσεται στο πολιορκούμενο από τζιχαντιστές Κομπάνι της βόρειας Συρίας κάπου το 2013.

Κοιτάζοντας μέσα απ’ το σκόπευτρο του παλιού του όπλου ο Αζάντ Κούντι διακρίνει έναν τζιχαντιστή να τον σημαδεύει μ’ ένα ρουκετοβόλο. Έχει ταμπουρωθεί πίσω από έναν τοίχο, αλλά προβάλλει η κάνη του RPG του, δίνοντας στον ιρανικής καταγωγής Κούρδο ελεύθερο σκοπευτή την ευκαιρία να το πυροβολήσει, ώστε να εκραγεί στα χέρια του διψασμένου για αίμα ισλαμιστή εξτρεμιστή. Μόνον που αυτήν ακριβώς τη στιγμή ο μαχητής του ISIS βγαίνει από την κρυψώνα του και προχωρά ακάθεκτος προς το μέρος του. «Τον έβλεπα να έχει στυλωμένο το βλέμμα του πάνω μου», θυμάται ο 35χρονος Κούντι, που ζει σήμερα στη Βρετανία. «Πυροβόλησα. Ήμουν σίγουρος ότι τον πέτυχα κι ετοιμάστηκα για μια δεύτερη βολή. Αλλά μόλις κοίταξα από το σκόπευτρο είδα τη λάμψη μιας ρουκέτας που κατευθυνόταν πάνω μου.»

Τζιχαντιστής με ρουκετοβόλο σε οδομαχία στο Κομπάνι (Φωτογραφία αρχείου: ΑΡ)

Το ωστικό κύμα της έκρηξης τον τίναξε μακριά. Όταν συνήλθε μέσα στα μπάζα και τη σκόνη, είδε έναν από τους συντρόφους του να κείτεται αναίσθητος κι έναν άλλο να έχει χάσει δύο δάκτυλα. Τότε ήταν που κατάλαβε ότι το πόδι του αιμορραγούσε. Φοβούμενος μια νέα επίθεση σύρθηκε μέχρι το παράθυρο, άρπαξε το όπλο του και κοίταξε έξω. Εκείνη τη στιγμή ανατινάχθηκε ένα αυτοκίνητο παγιδευμένο με εκρηκτικά, στέλνοντάς τον στην άλλη πλευρά του δωματίου. Σύντροφοί του τον μετέφεραν σ’ ένα αυτοσχέδιο νοσοκομείο, όπου ο γιατρός του άνοιξε την πληγή για να βρει θραύσματα, που είχαν όμως διαπεράσει το πόδι του...

Ο Αζάντ Κούντι γράφει στο βιβλίο του για τις εμπειρίες του από τις μάχες στο Κομπάνι της Συρίας (Φωτογραφία: YPG)

Το βιβλίο του με τίτλο “Long Shot” («Μακρά Βολή»), που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες στη Βρετανία, δίνει στον αναγνώστη μια ιδέα του τι σημαίνει να πολεμάς εκ του συστάδην φανατικούς τζιχαντιστές. Ο Κούρδος ελεύθερος σκοπευτής πιστεύει ότι έχει σκοτώσει κάπου 250 εξτρεμιστές του «Ισλαμικού Κράτους» αν και κάποιοι σύντροφοί του, όπως λέει, σκότωσαν τουλάχιστον διπλάσιους...

Ο Αζάντ Κούντι είχε πάει στη Βρετανία σε ηλικία 19 ετών προκειμένου να αποφύγει τη στρατολόγηση στις ένοπλες δυνάμεις του Ιράν, που θα τον υποχρέωναν να πολεμήσει κατά των ομογενών του. Ζήτησε άσυλο, αλλά όταν ξέσπασε ο εμφύλιος στη Συρία το 2011 και οι τζιχαντιστές άρχισαν να παίρνουν το πάνω χέρι, κατάλαβε ότι δεν θα μπορούσε να κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια. Δύο χρόνια αργότερα είχε ενταχθεί στις κουρδικές πολιτοφυλακές, τις YPG κι έγινε ένας από τους 17 ελεύθερους σκοπευτές που ανέλαβαν μαζί με άλλους 2.500 συμπατριώτες του -άνδρες και γυναίκες- εθελοντές να προστατέψουν το Κομπάνι από την επίθεση των σουνιτών εξτρεμιστών.

Κούρδοι υπερασπιστές του Αϊν αλ Αράμπ, γνωστού ως Κομπάνι, εν δράσει (Φωτογραφία αρχείου: ΑΡ)

12.000 αιμοδιψείς τζιχαντιστές έσπερναν τον τρόμο και τον θάνατο στην πόλη αναγκάζοντας χιλιάδες κατοίκους της να την εγκαταλείψουν. Μέσα σε λίγους μήνες το Κομπάνι θύμιζε σεληνιακό τοπίο από τις βόμβες και τις μάχες. «Η αγορά είχε καταστραφεί, το ίδιο και οι δρόμοι. Δεν υπήρχαν σημάδια πολιτισμού. Κοιτάζοντας τα κατεστραμμένα σπίτια ένιωθες σαν να είχαν χτυπήσει στο πρόσωπο», είπε ο Κούντι στη βρετανική εφημερίδα The Express.

Παρόλο που συμμαχικά αεροσκάφη βομβάρδιζαν τους τζιχαντιστές οι αμυνόμενοι είχαν εμπλακεί σε σκληρές οδομαχίες, από σπίτι σε σπίτι, με τους πολιορκητές. Μια από τις αποστολές που είχε αναλάβει ο Κούντι ήταν να εντοπίζει και να εξολοθρεύει τους μαχητές του ISIS καθώς ετοιμάζονταν για έφοδο σε κάποιο από τα σπίτια.

Οι σφοδροί βομβαρδισμοί μετέτρεψαν σε ερείπια την πόλη (Φωτογραφία αρχείου: ΑΡ)

«Αν και ο θάνατος σου στήνει καρτέρι ανά πάσα στιγμή, πρέπει να σκέφτεσαι και πώς θα επιβιώσεις. Βρίσκεσαι αντιμέτωπος με δύσκολες καταστάσεις, να χάσεις συντρόφους σου, να πυροβολήσεις κατά λάθος κάποιον δικό σου. Λένε ότι τα διαμάντια φτιάχνονται υπό πίεση και πιστεύω ότι είναι αλήθεια. Τέτοιες στιγμές είναι που αναπτύσσεις μηχανισμούς επιβίωσης για να αντέξεις. Προσπαθείς να μην καταρρεύσεις κρατώντας ψηλά το κεφάλι. Όταν χτυπήθηκα από τα θραύσματα του ρουκετοβόλου, είδα το χρώμα του θανάτου. Είναι μια αδιανόητη εμπειρία, τότε είναι που εκτιμάς ότι είσαι ζωντανός και βλέπεις τη ζωή υπό νέο πρίσμα», λέει.

Ο αντίπαλος ήταν σκληρός, αδίστακτος. «Οι τζιχαντιστές ήταν αποφασισμένοι να πολεμήσουν μέχρι θανάτου, στο βαθμό που κουβαλούσαν μαζί τους κουτάλια για να μπορέσουν να γευματίσουν στον παράδεισο με τον προφήτη. Κάποιοι είχαν μαζί τους και μεγάλα κλειδιά, ώστε αν πέθαιναν να μπορούσα να ανοίξουν τις πύλες του παραδείσου. Ήταν χαμένοι μέσα στις ψευδαισθήσεις τους. Υπήρχαν και κάποιοι που έπαιρναν ναρκωτικά. Βρήκαμε πολλά χάπια, ecstasy και άλλα»...

Ο πόλεμος του άφησε σημάδια στον ψυχισμό του, έστω κι αν πήγε να υπερασπιστεί τη γη του, τους συμπατριώτες του και αμάχους. Ακόμη βλέπει στον ύπνο του πρόσωπα αντιπάλων που έπεσαν νεκροί από τις σφαίρες του. «Ήταν ένα νεαρό αγόρι. Δεν είχα άλλη επιλογή από το να το σκοτώσω, αλλά δεν με αφήνουν ήσυχο οι τύψεις. Έναν άλλο τζιχαντιστή τον πυροβόλησα ενώ με κοίταζε κατάματα. Όταν κάθισα να γράψω το βιβλίο, τα ξανάζησα όλα αυτά κι έναν μέρες να κοιμηθώ. Αλλά όπως ήμουν έτοιμος να πεθάνω τότε, έτσι είμαι και τώρα αν είναι να πολεμήσω για το λαό μου, τις ιδέες μας.»

Ο Αζάντ γνωρίζει καλά ότι υπάρχουν οπαδοί του ISIS στη Βρετανία και την Ευρώπη που δεν θα έχαναν την ευκαιρία να τον σκοτώσουν για να πάρουν εκδίκηση. Είναι όμως αποφασισμένος να συνεχίσει τη ζωή του. Κι αν τα καταφέρει, να γυρίσει κάποια στιγμή στο Κομπάνι για να βοηθήσει τους συμπατριώτες του στο έργο της ανοικοδόμησης.

Πηγή: iefimerida.gr
το είδαμε ΕΔΩ 

Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου

Η πατρίδα μας διέρχεται μεγάλη δοκιμασία. Η προσκόλλησή μας σε κομματικούς σχηματισμούς δεν μας επιτρέπει να ερευνήσουμε σε βάθος πώς φθάσαμε στο σημερινό κατάντημα και ποια τα γενεσιουργά αίτιά του. Ακόμη πιστεύουμε σε μεγάλο βαθμό ότι κάποια κυβερνητική μεταβολή, δηλαδή η ανάρρηση άλλου σχηματισμού στην εξουσία θα συμβάλει καθοριστικά στην έξοδο της χώρας από την κρίση. Αυτό οφείλεται στη διαλαλούμενη από όλους τους σχηματισμούς μεγάλη ιδεολογική διαφορά μεταξύ τους. Αν και υπάρχουν πληθώρα απτών αποδείξεων ότι στη μεταϊδεολογική εποχή είναι αστείο να ομιλούμε για ιδεολογικές διαφορές, ο δημαγωγικός λόγος είναι αρκούντως πειστικός, ώστε να συγκρατεί σημαντικό μέρος των πολιτών σε συγκεκριμένους σχηματισμούς. Βέβαια δεν σημαίνει ότι οι μετακινούμενοι, όπως η κινούμενοι άμμος, είναι και οι πλέον ενημερωμένοι και σοβαροί πολίτες, όπως δεν είναι σοβαροί οι πολιτικοί, που με τις μετακινήσεις τους έχουν υποβιβάσει τον πολιτικό μας βίο στο επίπεδο του αντίστοιχου ποδοσφαιρικού.

Οι κομματικές παρωπίδες δεν επιτρέπουν στους λαούς, και όχι μόνο στον ελληνικό, να συνειδητοποιήσουν ότι με τις εκλογές επιλέγουν αυτοί μεταξύ των προεπιλεγμένων από το διεθνές σύστημα εξουσίας, εντολοδόχους. Γι’ αυτό και αντιδρούν πλείστοι όσοι στην επισήμανση αυτή με πείσμα και ιδιαίτερη καύχηση τονίζοντας: Ο κυρίαρχος λαός αποφασίζει. Πέρα από το ότι το σύστημα νομής εξουσίας έχει πλείστες όσους μεθόδους καθοδήγησης των λαών, το πλέον σημαντικό είναι ότι δεν τον απασχολεί ιδιαίτερα το ποιος από τους δύο προτεινόμενους, που συγκεντρώνουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες θα εκλεγεί τελικά. Πάντως κατά κανόνα φαίνεται ποιον το σύστημα προτιμά κάθε φορά.

Κάποια παραδείγματα καθιστούν πιο σαφή τα παραπάνω εκτεθέντα. Κατά τη δεκαετία του 1970 το όραμα της ενωμένης Ευρώπης ήταν ακτινοβόλο και σε πολλούς Έλληνες θέριεψε ο πόθος να καταστούμε ισότιμα μέλη της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας. Πιστεύουμε ακόμη ότι ήταν πράγματι σκοπός των πρωτεργατών η ειρηνική συνύπαρξη των λαών της ηπείρου μας στα πλαίσια της ειλικρινούς συνεργασίας και αλληλοβοήθειας; Δυστυχώς υπάρχουν ακόμη συμπατριώτες μας, που, παρά τα όσα βλέπουν, δεν επιρρίπτουν ουδεμία ευθύνη για το κατάντημά μας στο διευθυντήριο των Βρυξελλών ή στους «θεσμούς», αλλά στους πολιτικούς που άσκησαν την εξουσία στη χώρα μας. Αλλά είναι πλέον εμφανέστατο ότι το διευθυντήριο εφαρμόζει πολιτική καθ’ υπαγόρευση από το τραπεζικό σύστημα, το οποίο ως μόνη έγνοια έχει την αύξηση των κερδών του και όχι τα δίκαια των λαών. Και όλοι, όσοι άσκησαν την εξουσία ήταν εκλεκτοί του συστήματος και τα συμφέροντα αυτού υπηρέτησαν. Είναι δυνατόν να αδυνατούσαν οι συμπατριώτες μας βιομήχανοι και οικονομολόγοι να αντιληφθούν ότι η ένταξή μας στην ΕΟΚ θα ήταν η ταφόπλακα της βιομηχανίας μας; Ήταν δυνατόν να πιστεύουμε ότι όσα αποφάσιζαν οι «κουτόφραγκοι» σε θέματα πρωτογενούς παραγωγής ευνοούσαν την αύξησή της στη χώρα μας, ώστε να καταστούμε τροφοδότες των βιομηχανικών χωρών της Δύσης; Δεν αντιλαμβάνονταν, ως κουτοί, τις μικρές ή μεγαλύτερες απάτες μας στο θέμα των επιδοτήσεων, για αισχρούς ψηφοθηρικούς λόγους; Και εκείνοι γνώριζαν, αλλά ανέμεναν καρτερικά, και οι δικοί μας αντιλαμβάνονταν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες για τη χώρα μας, αλλά κινούνταν αυστηρά στον ορίζοντα της τετραετίας ή, το πολύ, οκταετίας.

Γιατί έχασε ο κομματισμός σχηματισμός, που μας ενέταξε στην ΕΟΚ, ευθύς αμέσως τις εκλογές από τον άλλο με το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»; Γιατί οι ηττημένοι τον κώδωνα του κινδύνου για τη χώρα εκ της κομμουνιστικής απειλής; Γιατί οι νικητές δεν είπαν ποτέ στον λαό ότι η επίπλαστη ευμάρεια, με την οποία αυτός αποκοιμήθηκε επί τριάντα έτη, δεν οφειλόταν στην αναδιανομή του εγχωρίου εισοδήματος στη βάση αρχών κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά στον αλόγιστο εξωτερικό δανεισμό. Και ο λαός τονίζει συνετά ότι οι νοικοκυραίοι τρώνε ξερό ψωμί και δεν δανείζονται. Δεν γνώριζαν ότι η συνεχής πτωτική πορεία των δεικτών παραγωγής, θα καθιστούσε κάποτε αδύνατη την αποπληρωμή των δανείων; Όχι μόνο αυτά γνώριζαν, αλλά διέπραξαν ένα μεγαλύτερο κακό σε βάρος της χώρας. Μετέτρεψαν σε ναυαγοσωστκά των ναυαγών του ιδιωτικού τομέα τις δημόσιες επιχειρήσεις, τις οποίες διαχειρίστηκαν οι δύο σχηματισμοί εξουσίας ως κομματικά φέουδα. 

Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, λόγω των μυρίων κριμάτων του, και την ενορχηστρωμένη άγρια επίθεση κατά του κράτους, ως επιχειρηματία, από το διεθνές τραπεζικό σύστημα, έγινε πλέον ορατό με γυμνό οφθαλμό ότι οι πολιτικοί είχαν παραδώσει την εξουσία στο αδηφάγο κεφάλαιο. Στη διεξαγόμενη δίκη για σκάνδαλο δωροδοκίας πολιτικών προσώπων από γερμανική εταιρεία, ισχυρό κατά το παρελθόν πολιτικό πρόσωπο ομολόγησε ότι το κόμμα του έλαβε σημαντική βοήθεια για προεκλογική εκστρατεία. Άραγε δεν το γνώριζε αυτό ο αρχηγός του κόμματος, που πούλησε όραμα εκσυγχρονισμού του πολιτικού βίου της χώρας και τολμά να μας συμβουλεύει ακόμη και σήμερα, αν και δεν απηύθυνε ακόμη συγγνώμη προς τους άπληστους και συνάμα αφελείς, που εξαπατήθηκαν και έχασαν τις οικονομίες τους στο χρηματιστήριο, που καταβαραθρώθηκε; Και πολλοί πιστεύουν ακόμη ότι η ένταξή μας στη ζώνη του ευρώου ήταν επωφελής για τη χώρα μας και τρέμουν στη σκέψη της εξόδου μας απ’ αυτήν!

Και η ΕΕ συνέχιζε να εφαρμόζει αντιλαϊκές πολιτικές, που οδήγησαν τελικά στα μνημόνια και την πώληση αντί πινακίου φακής του δημοσίου πλούτου της χώρας στο αδηφάγο ξένο και εντόπιο κεφάλαιο. Και τώρα έφθασε η ώρα της κατάρρευσης της μεγαλύτερης δημόσιας επιχείρησης της χώρας, της ΔΕΗ. Αφού ευτελίστηκε με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν, η μετοχή της, αφού την υποχρέωσαν να αγοράζει την «πράσινη» ενέργεια σε τιμή υψηλότερη απ’ εκείνη της πώλησης, αφού ο λιγνίτης δέχθηκε άγρια και ενορχηστρωμένη επίθεση από κάποιους που παρασύρθηκαν από τον «καταπράσινους» Γκορ και Φίσερ, που έχασαν τον ύπνο τους ανησυχώντας για το μέλλον του πλανήτη μας, τώρα εκποιούνται οι μονάδες της και οι αγοραστές καταθέτουν εξοργιστικά χαμηλές τιμές. Και διαχειρίζεται πλέον την εξουσία στη χώρα μας «αριστερή» κυβέρνηση, η οποία είχε διαγγείλει στο παρελθόν ότι έχει χαράξει «κόκκινες» γραμμές. Μόνο που δεν μας είχε πει ότι τις έχει χαράξει σε κινούμενη άμμο! Και οι συνδιεκδικητές της εξουσίας επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό των κυβερνώντων ότι είναι αριστεροί. 

Τί και αν είναι εμφανέστατο ακόμη και στον αδαή περί τα πολιτική ότι η παρούσα κυβέρνηση είναι η εκλεκτή του διεθνούς συστήματος εξουσίας; Τί και αν όλοι οι ισχυροί πλέκουν το εγκώμιο της κυβέρνησης για την εκτέλεση όλων των εντολών τους και, κυρίως, για τη διεκπεραίωση των εκκρεμών θεμάτων, εθνικών, οικογενειακού δικαίου και σχέσεων Πολιτείας – Εκκλησίας, πέραν των οικονομικών; Όταν ανήλθε στην εξουσία η παρούσα κυβέρνηση, το διεθνές χρηματιστήριο αντιλήφθηκε τη μεταβολή, όσο το βόδι την επικάθηση του κουνουπιού στο κέρατο του, κατά τον μύθο του Αισώπου. Και επειδή η κυβέρνηση δεν έχει ολοκληρώσει το έργο της μία ακόμη τετραετία δεν είναι διόλου απίθανη, όσο και αν οι δημοσκοπἠσεις προβλέπουν μεταβολή. Ας μην αποκλείουμε πάντως και συγκυβέρνηση κατά το προηγούμενο με δοτό πρωθυπουργό. Οι μετακινήσεις πολιτικών από και προς άλλο σχηματισμό φανερώνει ότι ωρίμασαν οι συνθήκες να το δούμε κι’ αυτό! Βέβαια οπωσδήποτε για τη σωτηρία της πατρίδος! 

«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

Η ντε φάκτο οθωμανική εισβολή [συνέχεια]

Γράφει ο Μιχάλης

Και να που τα πράγματα βαίνουν «κανονικά». Βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα οθωμανική εισβολή, αντίστοιχη με εκείνην του 1453 όπως έγραψα και παλαιότερα [Η ντε φάκτο οθωμανική εισβολή]. Και έχουν ήδη μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας οι δηλώσεις της αλήστου μνήμης Χριστοδουλοπούλου για τους μετανάστες που λιάζονται στο Σύνταγμα.

Είτε θέλετε είτε όχι, είτε είσαστε «αριστεροί» που θεωρούν τον Μέγα Αλέξανδρο σφαγέα, είτε «ελληνιστές» που θεωρούν την βυζαντινή αυτοκρατορία ΜΟΝΟ εχθρική για τους Έλληνες, τα γεγονότα είναι γεγονότα. Έτσι κι αλλιώς η βυζαντινή αυτοκρατορία αλώθηκε εκ των έσω από τον ελληνικό πολιτισμό και [σε γενικές γραμμές] παντού επικρατούσαν οι Έλληνες πολιτικοί και λαϊκοί.

Αρκετούς αιώνες αργότερα, αναβίωσε το απομεινάρι του Βυζαντίου, με τα απομεινάρια των Ελλήνων και τα απομεινάρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, δηλαδή η Ελλάδα.
Σήμερα λοιπόν παρατηρούμε την πλήρη επανάληψη της [μάλλον ολοκληρωτικής πλέον] καταστροφής του Βυζαντίου.


Επί Βυζαντίου, η διαφθορά του κράτους, της εκκλησίας και ΦΥΣΙΚΑ του λαού, σε συνδυασμό με τις καταστροφικές πολιτικές, οικονομικές και θρησκευτικές επεμβάσεις της Δύσης, επέτρεψαν σε μία περιπλανώμενη ορδή 800.000 ανθρώπων, όχι μόνο να υποτάξουν τα είκοσι τόσα εκατομμύρια χριστιανών της Μικράς Ασίας αλλά και να διαλύσουν τελειωτικά την Βυζαντινή αυτοκρατορία.

Επί Ελλάδος, επίσης, η διαφθορά του κράτους, της εκκλησίας και του λαού έχει φτάσει στα ύψη. Η Δύση ΦΥΣΙΚΑ είναι και πάλι παρούσα με τις καταστροφικές πολιτικές, οικονομικές και θρησκευτικές επεμβάσεις της.

Αλλά σήμερα υπάρχει πλέον μία σημαντική διαφορά. Τότε οι μουσουλμάνοι ήρθαν σαν εισβολείς. Σήμερα έρχονται σαν «αδικημένοι» που χρήζουν βοήθειας. Δύση και ελληνικό κράτος πιέζουν αφόρητα και όποιος διαμαρτύρεται είναι φασίστας και εθνικιστής. Οι λαθρό κάθε είδους ελληνοποιούνται με τους δικτατορικούς νόμους της ΕΕ που προέκυψαν «από το πουθενά». Μόλις εχθές είδα βίντεο στο οποίο ένας μουσουλμάνος έλεγε πόσο καλό του έκανε ο Τσίπρας και ότι θα τον ξαναψηφίσει!

Και ενώ πριν ένα περίπου χρόνο ανησυχούσα για τους εισαγόμενους ξένους [ΨΗΦΟΣ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΙΜΟΥΣ(;) ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ] τα πράγματα άλλαξαν δραστικά επί το δημοκρατικότερον [Αφγανοί και άλλοι μουσουλμάνοι στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ]. Δεν μας έφταναν οι μουσουλμάνοι της Θράκης που έχουν μπει στα ψηφοδέλτια ΟΛΩΝ των κομμάτων, με αποτέλεσμα να έχουμε στην «ΒΟΛΗ των Μισελλήνων» βουλευτές που δηλώνουν τούρκοι, τώρα έχουμε και τους εξαθλιωμένους από την Μέση Ανατολή που θα εισάγουν στο Ελλαδιστάν τις μουχλιασμένες, απάνθρωπες και δικτατορικές νοοτροπίες τους.

Η Δύση έχει ήδη αρχίσει να μουσουλμανοκρατείται καί με την βοήθεια των ανεγκέφαλων πολυ-πολιτισμένων ευρωπαίων:
Ποιος είναι ο Σαντίκ Καν, ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος του Λονδίνου
Γερμανία: Μπορεί ένας μουσουλμάνος να γίνει καγκελάριος;
Ο Ισλαμικός νόμος της Σαρία πολλαπλασιάζεται στη Γερμανία 


Υποθέτω ότι πολύ γρήγορα θα δούμε και εδώ μουσουλμάνους δήμαρχους και κοινοτάρχες.
Ταυτόχρονα η «δημοκρατική» επίθεση εναντίον της Ορθόδοξης θρησκείας, και του Χριστιανισμού γενικότερα, συνεχίζεται ακάθεκτη.
 

Στην Θεσσαλονίκη, ο σκηνοθέτης και ο ηθοποιός σε θεατρικό έργο στόλισαν το κείμενο με κάμποσες χριστοπαναγίες, με αποτέλεσμα κάποιοι να διαμαρτυρηθούν. 

Θύμα Ιερού Λόχου οι Πυρκαγιές του Μουαουάντ στη Θεσσαλονίκη
Δεν είναι ίσως τυχαίο το γεγονός ότι ο «διάσημος» [τον διαφημίζουν εντατικά τα τελευταία χρόνια] συγγραφέας αυτού του «πνευματικού θησαυρού» είναι Λιβανεζο-καναδο-γαλλο-μουσουλμάνος, ο οποίος τώρα παριστάνει τον καλλιτεχνικό διευθυντή στην Γαλλία. Αν και δεν ξέρω ποιο ακριβώς είναι το κείμενο του έργου, δεν είναι καθόλου απίθανο ο «μουσουλμάνος» συγγραφέας να έχει ενσωματώσει βρισιές για τον χριστιανισμό. Το να βρίζεις τον χριστιανισμό και να προσβάλλεις βίαια τα χριστιανικά σύμβολα και τους χριστιανούς είναι πολύ της μόδας και σου επιτρέπει να ανέβεις τσάκα-τσάκα στο δυτικό καλλιτεχνικό στερέωμα ως δήθεν δημοκράτης, ευαίσθητος και σκεπτόμενος άνθρωπος.


Ταυτόχρονα, η μουσουλμανική μανία καλά κρατεί. ΠΟΤΕ δεν μαθαίνουμε τίποτε από όσα γίνονται τόσο μέσα στο Ελλαδιστάν
Βεβήλωσαν εικόνα σε ναό της Σάμου
όσο και σε άλλα μέρη του κόσμου
Η ΝΕΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
Ο Πρόεδρος του Ιράκ καλεί τους χριστιανούς να επιστρέψουν 


Επίσης, ενώ η ΕΕ έχει σοβαρά προβλήματα τάξης και ασφάλειας από τους μουσουλμάνους, η αστυνομία έχει την εντολή να κρύβει τους βιασμούς και άλλες επιθέσεις κατά των χριστιανών [δυστυχώς έχασα το άρθρο] ώστε να μην ξυπνήσουν οι χαχόλοι και αρχίσουν τις διαμαρτυρίες. 

Όλα αυτά δεν μου προκαλούν καμία αισιόδοξη σκέψη για το μέλλον. Αντίθετα μάλιστα αν τα συνδυάσω με την βλακεία και τον ωχαδερφισμό των καλομαθημένων νεοελλήνων, τότε απλά βγάζω το συμπέρασμα ότι η νέα αυτή εισβολή θα είναι και η τελευταία μας. Δεν πρόκειται να υπάρξει στο μέλλον Ελλάδα, ελληνική φυλή και ελληνικό κράτος για να ξαναεισβάλλουν οι μουσουλμάνοι… 

ΥΓ. Κατά το φασιστικο-εθνικιστικό λεξικό της νεκρής αρχαίας ελληνικής γλώσσας, η έκφραση «αλήστου μνήμης» σημαίνει αλησμόνητος, αξέχαστος. Στα νέα ελληνικά, η φράση χρησιμοποιείται ΚΥΡΙΩΣ ειρωνικά και πικρόχολα σημαίνοντας κάποιον που δεν ξεχνιέται, επειδή έκανε κάτι κακό, πχ η αλήστου μνήμης δικτατορία… 

πηγή

ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΡΕΜΟΣΒΥΝΕΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ

«Ειρήνη αν είναι δυνατόν, αλλά δικαιοσύνη παντί τρόπω» (ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ)

Γράφει ο Ιωάννης Ασλανίδης

Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει, έναν ουσιαστικά λίαν υπαρκτό κίνδυνο Πτωχεύσεως, ο οποίος όχι μόνο δεν φαίνεται ν’ απομακρύνεται, παρά της επιβεβαιώσεις του κ. Πρωθυπουργού της χώρας, αλλά μέρα με την μέρα και με την ανεπίτρεπτη για την παρούσα κατάσταση, συμπεριφορά της Κυβερνήσεως ειδικότερα η πτώχευση είναι πλέον ορατή στο εγγύς μέλλον. Αυτό διεφάνη από την επίσκεψη του κ. Μοσκοβισί στην Ελλάδα, με τελείως διαφορετικές θέσεις και απόψεις, με αυτές της επισκέψεως του για τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδος, με εκείνη την επίσκεψη προ της απαράδεκτης συμφωνίας των Πρεσπών.

- Είναι γνωστό και στον τελευταίο Έλληνα σκεπτόμενο, ότι οι συνεχείς απεργίες και η αποδιοργάνωση λειτουργίας της πολιτείας και της κοινωνίας,από ορισμένους κύκλους στο παρελθόν, ακόμη δυστυχώς και σήμερα, το μόνο που επέτυχαν και επιτυγχάνουν είναι, να επισπεύσουν την πτώχευση της χώρας και ακόμη την έξοδο σε άλλες χώρες των Ελληνικών επιχειρήσεων. την συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Και! είναι γνωστό ότι από την πτώχευση της χώρας μας και την έξοδο των επιχειρήσεων σε άλλες χώρες, εκείνοι που θα καταστραφούν και θα πεινάσουν είναι οι φτωχοί εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι που δεν διαθέτουν άλλους πόρους, παρά μόνον το ημεροκάματο ή την σύνταξή των. Οι έχοντες και κατέχοντες δεν θ’ αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα επιβίωσης. Αναφέρομαι για όλες τις Κυβερνήσεις,άλλες λίγο και άλλες πολύ, απο την μεταπολίτευση μέχρι και την σημερινή η οποία εξελίσσετε σε Αντιδημοκρατική, με το “εγώ” μόνος παίρνω αποφάσεις, χωρίς την θέληση του Ελληνικού Λαού, ο οποίος την ανέβασε στην εξουσία. Και! το θλιβερό είναι ότι, να χαρακτηρίζει κάθε Έλληνα πατριώτη, που διαμαρτύρεται, διότι απεμπολήσαμε την χρυση μας κληρονομιά, σε ακροδεξιό, φασίστα και αναρχικό.

- Την περίοδο αυτή μεγάλη μερίδα πολιτικών έχουν επιλέξει το λειτούργημα του πολιτευτή, ως βιοποριστικό επάγγελμα και όχι ως λειτούργημα προσφοράς προς την πατρίδα και προς τους συμπολίτες των που είναι η πεμπτουσία του βουλευτή. Τα άτομα αυτά είναι γεννημένα και μεγαλωμένα μέσα στα κομματικά μαγειρεία, από τα φοιτητικά τους χρόνια και με δοτή ως επί το πλείστον την ιδεολογία του κόμματός των, χωρίς εμπειρία εις τον μόχθον της εργασίας, την διαχείριση οικονομικών, την διεύθυνση και Διοίκηση Επιχειρήσεων, ούτε ακόμη στην Διοίκηση και διαχείριση ανθρωπίνου Δυναμικού.

- Ίσως και το βασικό, δεν μπορούν ν’ αντιληφθούν οι Κυβερνώντες ότι εξουσία ή ακόμη απλή Διοίκηση δεν μπορεί να ενασκηθεί εάν δεν υπάρχει το παράδειγμα, το οποίο λείπει από τις Κυβερνήσεις της χώρας μας. Και! εξηγούμαι! Το ξέρει και ο τελευταίος σκεπτόμενος Έλληνας ότι, εάν οι ηγεσίες της πατρίδος μας, μετά την μεταπολίτευση και μέχρι σήμερα, είχαν στην ενάσκηση των καθηκόντων των, την βασική αρχή Ηγεσίας το “παράδειγμα”, η χώρα μας σήμερα θα ήταν παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγήν.

- Μετά την μεταπολίτευση όλες οι Κυβερνήσεις, με αδικαιολόγητη, απερίσκεπτη και σαρκαστική μανία διέλυσαν την ιεραρχία στο Κρατικό μηχανισμό και την αντικατέστησαν με κομματικά άτομα κατά βάση μειωμένων ικανοτήτων και δυνατοτήτων, για να εξυπηρετούνται κομματικά κελεύσματα των πατρόνων του Κόμματος και δυστυχώς τίποτε άλλο. Με την συμπεριφορά αυτή των Κυβερνήσεων, έγινε ένα τεράστιο έγκλημα στο Δημόσιο. Αφαιρέθηκε από τον δημόσιο Υπάλληλο η φιλοδοξία και η δυνατότητα ν’ ανέλθει στα ανώτατα αξιώματα Διοικήσεως και απολαβών, περιορισθείς ο υπάλληλος, χωρίς έλεγχο πλέον, εις την οικονομική του εξέλιξη δια των χρόνων παρουσίας του, στον αντίστοιχο Δημόσιο χώρο. Έτσι! Η όλη εργασία στην ουσία στο δημόσιο να διεξάγεται, από το προσωπικό που διαθέτει ακόμη φιλότιμο.

- Πρέπει να γίνει κατανοητό πλέον ότι, εις την ενάσκηση των καθηκόντων των εκάστοτε Κυβερνήσεων «το αποφασίζουμε και διατάσσουμε» έστω και με δημοκρατικό ή σοσιαλιστικό μανδύα, έχει πλεόν εκλείψει, ο κόσμος έχει αλλάξει και όπως φαίνεται παγκοσμίως. Δεν μπορεί πλέον κυβέρνηση με οιονδήποτε Μανδύα να διοικήσει, εάν δεν εφαρμόζει κατά την ενάσκηση των καθηκόντων της, τις τρεις βασικές αρχές Διοικήσεως ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ, από όλους μηδενός εξαιρουμένου. Άλλως είναι ορατή πλέον η οχλοκρατία με τα γνωστά επακόλουθα.

- Στην παρούσα κατάσταση, για να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε Ελληνική Κυβέρνηση το τεράστιο πρόβλημα που δημιούργησαν οι Κυβερνήσεις, από την μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα είναι μονόδρομος και ως εκ τούτου η εκάστοτε Κυβέρνηση, κατά την γνώμη μου, πρέπει να ενεργήσει ως κάτωθι:

α. Να εξαγγείλει η Κυβέρνηση στον Ελληνικό λαό ότι! από τις επόμενες εκλογές οι βουλευτές θα περιορισθούν 150 ή 200. Μπορεί μάλιστα να γίνει χωρίς συνταγματική αλλαγή.

β. Για τα αναγκαία μέτρα ή τις αλλαγές, δικαιολογημένες που πρέπει να γίνουν, θα πρέπει η Κυβέρνηση προτού πάρει απόφαση, να καλεί τους αντίστοιχους φορείς, να τους θέτει το πρόβλημα-ανάγκη και με τεκμηριωμένες δικαιολογητικές σκέψεις να καταλήγουν, οπωσδήποτε στην καλύτερη λύση του προβλήματος. Οι εκβιασμοί από όποια πλευρά και αν προέρχονται, δεν λύνουν προβλήματα, απλά τα επιδεινώνουν.

γ. Να μειώνονται οι μισθοί των πολιτικών, συμφωνα με τις μειώσεις των υπολοίπων Δημοσίων λειτουργών και οι επιχορηγήσεις των Κομμάτων σε πρώτη φάση να περιοριστούν στο ήμισυ. Επίσης να μην καταργηθεί η βουλευτική ασυλία. Αυτό είναι διοίκηση δια του παραδείγματος

δ. Να περιορισθούν τα πάσης μορφής αυτοκίνητα μόνον στους Υπουργούς και στους αντίστοιχους προϊσταμένους των φορέων του λοιπού χώρου του δημοσίου. Είναι πλέον πρόκληση στην νέα κοινωνία που διαμορφώνεται.

ε. Στο Δημόσιο να συνταχθούν πίνακες οργανώσεως προσωπικού και υλικού και να διοικούνται οι δημόσιες υπηρεσίες από την Ιεραρχία των που θα προέρχεται από τον ίδιο τον χώρο με την αξιολόγηση με αντικειμενικά κριτήρια ικανοτήτων και γνώσεων. Να επανέλθουν οι Επιθεωρητές και οι πραγματικοί Διευθυντές με δικαιώματα και υποχρεώσεις, που θα προέρχονται από τον ίδιο χώρο και όχι κομματικοί εγκάθετοι.

στ. Πρέπει πάραυτα να ληφθούν αποφάσεις για:

(1) τον χειρισμό των λαθρομεταναστών. Όχι! ξέφραγκο αμπέλι η χώρα μας, που διαθέτει νόμους και έχει ακόμη και θεό της φιλοξενίας.

(2) Την ουσιαστική και οριστική φύλαξη των συνόρων μας δια των οργάνων εσωτερικής Ασφαλείας και ιδιωτών στις περιοχές των συνόρων υπό τύπου πολιτοφυλακής με χρηματοδότηση της Ε.Ε. Η εικόνα και ο τρόπος ζωής των λαθρομεταναστών στη χώρα μας, αυξάνουν μεταξύ άλλων και την εγκληματικότητα.

ζ. Τέλος! στις δύσκολες αυτές στιγμές τι πρέπει να κάνουν τα εθνικά κόμματα και η Κυβέρνηση; Ρωτήστε έναν απλό σκεπτόμενο Έλληνα πολίτη, αυτού που σας ψηφίζει για να βρίσκεστε εκεί, η απάντησή του θα είναι: εθνική ομοψυχία και ειλικρινή συνεργασία χωρίς το «ΕΓΩ», για την λύση των προβλημάτων της χώρας μας. Αυτό θα σας πει. Ήδη! η άγονη αυτή λειτουργία των Κυβερνήσεως της χώρας μας, έφερε το πρώτο μεγάλο εθνικό λάθος. Απεμπολήσαμε με το “έτσι θέλω”, την Εθνική, ιστορική, πολιτισμική και γλωσσική κληρονομιά μας και μάλιστα χωρίς να ενημερώσουμε τον Ελληνικό Λαό.

Εάν τα παραπάνω άμεσα δεν δρομολογηθούν, τότε το φως στο Λυχνάρι της ύπαρξης του Έθνους μας και του λαού μας, που ήδη τρεμοσβήνει επικίνδυνα, πιθανόν να σβήσει.

Ιωάννης Μ. Ασλανίδης
Αντγος ε.α.
Επίτιμος Διοικητής της Σ. Σ. Ε.

Ο Μέγας Αλέξανδρος στην έρημο του Ιορδάνη - Ο τεραστίων διαστάσεων ανδριάντας του ήρωα στήθηκε από Έλληνα μοναχό

Στα βάθη της ερήμου του Ιορδάνη μερικά χιλιόμετρα μάλιστα από τον Ιορδάνη ποταμό, στέκεται αγέρωχο το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Αποστολή έρημος Ιορδάνη Μαρία Γιαχνάκη

Ο ανδριάντας αυτός φτιάχτηκε από Έλληνα μοναχό τον Γέροντα Χρυσόστομο, ηγούμενο της Μονής Αγίου Γερασίμου, ο οποίος είχε την ιδέα και την ευθύνη του έργου.

“Η βάση χτίστηκε από χέρια αράβων εργατών υπό την καθοδήγηση του ίδιου του ηγούμενου για να στηθεί πάνω σε αυτή το άγαλμα που κατασκεύασε ο γλύπτης Μπαρδής Ιωάννης και θα τοποθετηθεί στην τελική του μορφή μπροστά από το εξίσου μεγάλο έργο του χάρτη της Μαδιβα που έχει ήδη κατασκευαστεί και τοποθετηθεί στο μοναστήρι” όπως λέει στο iellada.gr, ο Γέροντας Χρυσόστομος.

Η αγάπη για την Ελλάδα είναι βαθιά ριζωμένη μέσα στην ψυχή του Έλληνα μοναχού που αν και από μικρό παιδί βρίσκεται στην έρημο, δεν έχει ποτε ξεχάσει την πατρίδα όπως τονίζει ο ίδιος.

“Πάντα με συγκινούσαν και με συγκινούν οι ήρωές μας, οι άνθρωποι που θυσιάζονται για την πατρίδα και θέλω όπου υπάρχει ελληνισμός ακόμη και στα βάθη της ερήμου να τιμούμε και να θυμόμαστε τους ήρωες και τους αγωνιστές μας. Ο Μέγα Αλέξανδρος δεν ήταν ένα τυχαίο πρόσωπο, τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του, το όραμά του, οι αγώνες του, και τα δημιουργήματά του, τον έκαναν να είναι αυτός που είναι και θα πρέπει να τον θυμόμαστε και να παραδειγματιζόμαστε.

Όπως καταλαβαίνετε ένα τέτοιο μεγάλο έργο εδώ στην έρημο, βρήκε εχθρική αντιμετώπιση από τις αρμόδιες κυβερνήσεις, πήγαν να μας το βγάλουν παράνομο, δεν ήθελαν να μας δώσουν άδεια και παρόλο που το μέρος στο οποίο στήθηκε αν και είναι έρημος ανήκει στοι μοναστήρι μας, βρήκαμε πολλές αντιστάσεις.

Όμως δεν μας πτοεί κανείς, η Ελλάδα βρίσκεται παντού σήμερα και ειδικά εδώ στην έρημο, η καρδιά της Ελλάδας χτυπάει πολύ δυνατά κι εγώ προσωπικά ότι κάνω και ότι δημιουργώ με την βοήθεια του Θεού είναι όλα προς Δόξαν Κυρίου και προς Δόξα της Πατρίδας μας”.

Το άγαλμα του Μέγα Αλέξανδρου σε λίγο καιρό θα εγκαινιασθεί επίσημα και θα κληθούν και οι κυβερνήσεις Ισραήλ και Παλαιστίνης αλλά και Ιορδανίας να παραβρεθούν στα εγκαίνια για να τιμήσουν τον Μέγα Αλέξανδρο, σε μια περίοδο μάλιστα που, το θέμα, λόγω της ονομασίας των Σκοπίων, είναι στην καυτή επικαιρότητα και ατζέντα της ελληνικής κυβέρνησης η οποία έχει κάνει όπως φαίνεται πίσω στο θέμα του ονόματος.

Στο μοναστήρι αυτό, στο οποίο είναι ηγούμενος ο Γέροντας Χρυσόστομος, υπάρχει άλλος ένας Έλληνας Μοναχός από την Κύπρο , αλλά δεκάδες άραβες από φτωχές οικογένειες της Ιεριχού εργάζονται για το μοναστήρι του αγίου Γερασίμου το οποίο λόγω των δραστηριοτήτων του Γέροντα, είναι γωνστό σε όλο το Ισραήλ και την Παλαιστίνη.

Η μονή αυτή είναι μια μία εκ τῶν παλαιοτέρων Μονών της Παλαιστίνης. Η Ιερὰ Μονὴ του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου, εκτίσθη το 455 απὸ τὸν ίδιον τὸν Άγιον Γεράσιμο.

Φωτογραφία από το αρχείο της Μονής 

Ο Άγιος Γεράσιμος κατήγετο εκ των Μύρων της Λυκίας. Ὑπήρξε σπουδαία μορφὴ του μοναχισμού της Παλαιστίνης συνδυάζοντας τον αναχωρητικὸν με τον κοινοβιακὸν μοναχισμόν. Τὸ μοναστήρι είναι κτισμένο στην νοτιοανατολικὴ κοιλάδα της Ιεριχούς κοντά στο ακριβὲς σημείο του ποταμού Ιορδάνη, όπου βαπτίσθηκε ὁ Χριστός.

Φωτογραφικό υλικό Μαρία Γιαχνάκη 
https://www.iellada.gr 
πηγή

Ο θαυμαστός τεχνολογικός κόσμος -Καλώς ήρθατε στην Ψηφιακή Επανάσταση

Η Σοφία, ένα ρομπότ με ιθαγένεια Σαουδικής Αραβίας, αλληλεπιδρά κατά την διάρκεια της έκθεσης καινοτομίας στο Κατμαντού, στο Νεπάλ, στις 21 Μαρτίου 2018. NAVESH CHITRAKAR / REUTERS
Του Kevin Drum*

Η ψηφιακή επανάσταση πρόκειται να είναι η μεγαλύτερη γεωπολιτική επανάσταση στην ανθρώπινη ιστορία. Η Βιομηχανική Επανάσταση άλλαξε τον κόσμο και το μόνο που έκανε ήταν να αντικαταστήσει τους ανθρώπινους μύες. Αλλά η ψηφιακή επανάσταση θα αντικαταστήσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Εξ ορισμού, οτιδήποτε μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος, θα είναι σε θέση να κάνει και η Τεχνητή Νοημοσύνη σε ανθρώπινο επίπεδο, αλλά καλύτερα.

Η πρόβλεψη του μέλλοντος είναι δύσκολη, οπότε ας ξεκινήσουμε εξηγώντας το παρελθόν.

Ποιο είναι το καλύτερο πρίσμα για την αξιολόγηση της πορείας της παγκόσμιας ιστορίας κατά τον 19ο αιώνα; Κατ’ αρχήν, είναι η αυγή της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Οι Γάλλοι έχουν ήδη αποκεφαλίσει τον βασιλιά τους και μια χούφτα ενθουσιώδεις οπαδοί του John Locke πέρα από τον Ατλαντικό έχουν δημιουργήσει μια αναδυόμενη δημοκρατία. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο φιλόσοφος John Stuart Mill υπερασπίζεται επιδέξια την φιλελεύθερη δημοκρατία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Αρχίζει να μοιάζει ότι η μοναρχία ξεκίνησε να ξεπερνιέται. Έπειτα, υπάρχει η καπιταλιστική επανάσταση του laissez-faire, με πρωταγωνιστές οικονομολόγους όπως ο Thomas Malthus και ο David Ricardo. Ο Καρλ Μαρξ φέρνει τα οικονομικά στο προλεταριάτο.

Ο 19ος αιώνας είναι επίσης η κορύφωση της Δυτικής αυτοκρατορίας και του αποικισμού. Είναι η αρχή της εποχής του ολοκληρωτικού πολέμου. Είναι η αρχή της παρακμής της θρησκείας ως πολιτικής δύναμης και της αντικατάστασής της με την ανάδυση του εθνικισμού. Είναι επίσης, αν κάποιος κάνει τα «στραβά μάτια» αρκετά, η αρχή της εποχής της ανθρώπινης ισότητας. Οι γυναίκες ζητούν ίσα δικαιώματα στο Σενέκα Φολς, στη Νέα Υόρκη, και η Νέα Ζηλανδία γίνεται η πρώτη χώρα που τους δίνει ψήφο. Το Ηνωμένο Βασίλειο απαγορεύει το δουλεμπόριο, οι Ηνωμένες Πολιτείες απελευθερώνουν τους δούλους τους και η Ρωσία ελευθερώνει τους δουλοπάροικούς της.

Οπότε: Δημοκρατία, καπιταλισμός, αποικισμός, σύγχρονος πόλεμος, εθνικισμός και ισότητα των ανθρώπων. Όλα τους είναι τεράστια στις επιπτώσεις τους, και όλα τους είναι ο καταλύτης για χιλιάδες βιβλία.

Και κανένα από αυτά δεν είχε σημασία. Όταν κοιτάζουμε το παρελθόν σήμερα, το πιο σημαντικό γεωπολιτικό χαρακτηριστικό του 19ου αιώνα είναι προφανές: Ήταν η εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης. Χωρίς αυτό, δεν υπάρχει μεσαία τάξη και καμία πραγματική πίεση για δημοκρατία. Δεν υπάρχει καπιταλιστική επανάσταση επειδή τα αγροτικά κράτη δεν την χρειάζονται. Δεν υπάρχει αποικισμός σε κλίμακα, επειδή υπάρχει ένα σκληρό όριο στην όρεξη μιας μη βιομηχανικής οικονομίας για πρώτες ύλες. Δεν υπάρχει ολοκληρωτικός πόλεμος χωρίς φθηνό χάλυβα και κατασκευές ακριβείας. Και με τον κόσμο να εξακολουθεί να είναι κολλημένος σε μεγάλο βαθμό σε μια κουλτούρα και μια οικονομία βασισμένη στην παραδοσιακή γεωργία επιβίωσης, είναι πολύ πιθανόν να μην τερματιζόταν η δουλεία και να μην ξεκινούσε ο φεμινισμός.

Οι βασικοί οδηγοί αυτής της εποχής ήταν η ατμομηχανή, η θεωρία των μικροβίων, η ηλεκτρική ενέργεια και οι σιδηρόδρομοι. Χωρίς την τεράστια οικονομική ανάπτυξη που κατέστησαν δυνατή στον εικοστό αιώνα, όλα τα άλλα θα είχαν σημασία τόσο όσο αν είχαν συμβεί κατά τον Μεσαίωνα. Κανείς δεν το γνώριζε το 1800, αλλά το γεωπολιτικό μέλλον του 19ου αιώνα είχε ήδη τεθεί σε κίνηση εννέα δεκαετίες νωρίτερα, όταν ο Thomas Newcomen εφηύρε την πρώτη πρακτική ατμομηχανή. Οι ιστορικοί και οι εμπειρογνώμονες της εξωτερικής πολιτικής ίσως να μην χαίρονται όταν το ακούν, αλλά όλα όσα διδάσκουν και γράφουν για την γεωπολιτική του 19ου αιώνα είναι απλές υποσημειώσεις στην Βιομηχανική Επανάσταση. Και ακριβώς το ίδιο πράγμα είναι πιθανόν να είναι αληθινό όταν εμείς -ή τα ρομπότ απόγονοί μας- γράφουμε την ιστορία της ψηφιακής επανάστασης του εικοστού πρώτου αιώνα.

ΓΙΝΟΜΕΝΟΙ ΕΥΦΥΕΙΣ

Δεν είναι δυνατόν να αναλυθούν τα μεγάλα ρεύματα της γεωπολιτικής του 21ου αιώνα με την ίδια αυτοπεποίθηση όπως εκείνη του 19ου, αλλά υπάρχουν μερικά προφανή [στοιχεία]. Υπάρχει η άνοδος της Κίνας. Υπάρχει αυξημένος πολιτικός φυλετισμός και μια πιθανή καταστροφή της φιλελεύθερης δημοκρατίας στον ορίζοντα. Πιο βραχυπρόθεσμα, υπάρχει η τζιχαντιστική τρομοκρατία. Και στην εποχή του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, είναι δύσκολο να μην αναρωτηθούμε αν ο κόσμος κατευθύνεται προς ένα μέλλον φθίνουσας συνεργασίας και μια επιστροφή στον ωμό, μηδενικού αθροίσματος ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων. Αλλά με την συνηθισμένη προειδοποίηση που συνοδεύει κάθε πρόβλεψη για τον 21ο αιώνα -δηλαδή, ότι εξαρτάται από τους ανθρώπους που εξακολουθούν να είναι τριγύρω- καμία από αυτές τις δυνάμεις επίσης δεν έχει σημασία. Αυτή την στιγμή ο κόσμος βρίσκεται στην αυγή μιας δεύτερης Βιομηχανικής Επανάστασης, αυτή την φορά μια ψηφιακή επανάσταση. Ο αντίκτυπός της θα είναι, αν μη τι άλλο, ακόμη μεγαλύτερος από αυτόν της πρώτης.

Ωστόσο, αυτή η επανάσταση δεν έχει ξεκινήσει ακόμα. Τα θαύματα της σύγχρονης τεχνολογίας είναι παντού, αλλά μέχρι στιγμής, όλα όσα έχουν εφευρεθεί είναι [απλώς] καλύτερα παιχνίδια. Μια αληθινή τεχνολογική επανάσταση θα αυξήσει την συνολική παραγωγικότητα της παγκόσμιας οικονομίας, όπως έκανε κατά την διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης, όταν οι μηχανές επέτρεψαν στις εταιρείες να παράγουν πολύ περισσότερα αγαθά με τον ίδιο αριθμό ανθρώπων. Αυτό δεν συμβαίνει τώρα. Μετά από μια μεγάλη πτώση στην δεκαετία του ’70, ο ρυθμός αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας επιταχύνθηκε σταθερά μέχρι το 2007 -κυρίως χάρη στην γενικευμένη υιοθέτηση της μηχανογραφικής εφοδιαστικής (logistics) και των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού στην επιχειρηματική κοινότητα- και στην συνέχεια βυθίστηκε. Παρά τα σημερινά τεχνολογικά θαύματα, η αύξηση της παραγωγικότητας ήταν επίμονα υποτονική στην τελευταία δεκαετία, γεγονός που υποδηλώνει ότι η τελευταία γενιά μηχανών δεν επιτυγχάνει πολλά.

Αλλά όλα αυτά είναι στα πρόθυρα της αλλαγής. Η τεχνητή νοημοσύνη, ή ΑΙ (Artificial Intelligence), υπήρξε μια εμμονή των τεχνολόγων ουσιαστικά από τότε που εμφανίστηκαν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, αλλά η αρχική αφελής αισιοδοξία της δεκαετίας του ’50 γρήγορα έδωσε την θέση της στον «χειμώνα της ΑΙ» της δεκαετίας του 1970, καθώς κατέστη σαφές ότι οι υπολογιστές της εποχής δεν είχαν την ωμή υπολογιστική ισχύ που απαιτείται για να ταιριάξει με τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Αλλά όπως προέβλεπε ο νόμος του Moore, η υπολογιστική ισχύς συνέχισε να διπλασιάζεται κάθε χρόνο ή δύο, και το ίδιο έκανε και η πρόοδος στην AI. Τα νευρωνικά δίκτυα (neural networks) έδωσαν την θέση τους σε ειδικά συστήματα (expert systems), τα οποία με την σειρά τους έδωσαν την θέση τους στην μηχανική μάθηση (machine learning). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα υπολογιστές που μπορούσαν να διαβάσουν τυπωμένες λέξεις και να κάνουν καλύτερη δουλειά στην αναζήτηση στο Διαδίκτυο, αλλά το ιερό δισκοπότηρο του AI -ένας υπολογιστής που θα μπορούσε να περάσει για άνθρωπος [7] σε μια κανονική συζήτηση- παρέμεινε άπιαστο.

Ακόμα και σήμερα, η AI βρίσκεται ακόμα σε προγεννητική φάση -απαντώντας σε ερωτήσεις του [τηλεοπτικού παιχνιδιού] Jeopardy!, κερδίζοντας στο σκάκι, βρίσκοντας την πλησιέστερη καφετέρια- αλλά η πραγματική υπόθεση δεν είναι μακριά. Για να φτάσουμε εκεί, αυτό που χρειάζεται είναι ένα hardware το οποίο να είναι τόσο ισχυρό όσο ο ανθρώπινος εγκέφαλος και ένα λογισμικό (software) που να μπορεί να σκέφτεται με την ίδια ικανότητα.

Μετά από δεκαετίες απογοήτευσης, η πλευρά του hardware είναι σχεδόν έτοιμη: Οι πιο ισχυροί υπολογιστές στον κόσμο είναι ήδη τόσο ισχυροί όσο ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Η υπολογιστική ισχύς μετριέται συνήθως σε πράξεις κινητού σημείου ανά δευτερόλεπτο (floating point operations per second) ή «flops» και οι καλύτερες εκτιμήσεις σήμερα δείχνουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει μια αποτελεσματική υπολογιστική ισχύ περίπου 10 έως 100 petaflops (τετράκις εκατομμύρια πράξεων ανά δευτερόλεπτο). Όπως συμβαίνει, οι πιο ισχυροί υπολογιστές στον κόσμο τώρα έχουν βαθμονομηθεί σε περίπου 10 έως 100 petaflops. Δυστυχώς, είναι σε μέγεθος αίθουσας υποδοχής, κοστίζουν περισσότερα από 200 εκατομμύρια δολάρια και παράγουν ετήσιους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος κοντά στα 5 εκατομμύρια δολάρια.

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να καταστήσουμε αυτούς τους υπερυπολογιστές πολύ μικρότερους και πολύ φθηνότερους. Ένας συνδυασμός ταχύτερων μικροεπεξεργαστών, βελτιωμένων προσαρμοσμένων μικροτσίπ, μεγαλύτερης ικανότητας παράλληλης εκτέλεσης πολλαπλών υπολογισμών και πιο αποτελεσματικοί αλγόριθμοι θα κλείσουν το χάσμα σε άλλες δύο δεκαετίες. Η πλευρά του λογισμικού είναι εγγενώς ασαφής, αλλά η πρόοδος που σημειώθηκε κατά την τελευταία δεκαετία ήταν θεαματική. Είναι δύσκολο να βάλεις ξεκάθαρους αριθμούς στην πρόοδο του λογισμικού, αλλά οι άνθρωποι που ξέρουν περισσότερο για την AI -οι ίδιοι οι ερευνητές- είναι εξαιρετικά αισιόδοξοι.

Σε μια έρευνα ειδικών της AI που δημοσιεύθηκε το 2017, τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων συμφώνησαν ότι η πρόοδος επιταχύνθηκε στο δεύτερο μισό της καριέρας τους. Και προέβλεψαν περίπου 50% πιθανότητα ότι η AI θα μπορούσε να εκτελέσει όλα τα ανθρώπινα καθήκοντα μέχρι το 2060, με τους ερωτηθέντες της Ασίας να πιστεύουν ότι θα μπορούσε να το κάνει πιο κοντά στο 2045.

Αυτοί οι ερευνητές δεν πιστεύουν ότι οι μηχανές θα είναι σε θέση να εκτελούν μόνο εργασίες ρουτίνας˙ θα είναι εξίσου ικανές όσο οποιοσδήποτε άνθρωπος στα πάντα, από το να γυρνούν τα μπιφτέκια [στη σχάρα] μέχρι να γράφουν μυθιστορήματα και να κάνουν εγχειρίσεις καρδιάς. Επιπλέον, θα είναι πολύ ταχύτεροι, δεν θα κουράζονται ποτέ, θα έχουν άμεση πρόσβαση σε όλες τις γνώσεις του κόσμου και θα έχουν πιο αναλυτική δύναμη από οποιονδήποτε άνθρωπο. Με λίγη τύχη, αυτό τελικά θα παράξει μια παγκόσμια ουτοπία, αλλά το να φτάσει κανείς εκεί θα είναι κάθε άλλο παρά εύκολο.

Ξεκινώντας σε μια-δυό δεκαετίες, τα ρομπότ θα βγάλουν εκατομμύρια ανθρώπους εκτός εργασίας, κι όμως τα οικονομικά και πολιτικά συστήματα του κόσμου εξακολουθούν να βασίζονται στην παραδοχή ότι η τεμπελιά είναι ο μόνος λόγος του να μην έχεις δουλειά. Αυτός είναι ένας εμπρηστικός συνδυασμός. 

ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΡΟΜΠΟΤΙΚΟΥΣ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΟΥΣ 

Μην κάνετε λάθος: Η ψηφιακή επανάσταση πρόκειται να είναι η μεγαλύτερη γεωπολιτική επανάσταση στην ανθρώπινη ιστορία. Η Βιομηχανική Επανάσταση άλλαξε τον κόσμο και το μόνο που έκανε ήταν να αντικαταστήσει τους ανθρώπινους μύες. Οι ανθρώπινοι εγκέφαλοι χρειάζονταν ακόμα για να κατασκευάσουν, να λειτουργήσουν και να συντηρήσουν τα μηχανήματα, και αυτό έφερε πολλές καλές θέσεις εργασίας για όλους.

Αλλά η ψηφιακή επανάσταση θα αντικαταστήσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Εξ ορισμού, οτιδήποτε μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος, θα είναι σε θέση να κάνει και η AI σε ανθρώπινο επίπεδο -αλλά καλύτερα. Τα έξυπνα ρομπότ θα έχουν τόσο τους μύες για να κάνουν την δουλειά όσο και το πνευματικό δυναμικό για να λειτουργούν από μόνα τους. Αν παραβλέψουμε τα ομιχλώδη φιλοσοφικά επιχειρήματα σχετικά με το αν μια μηχανή μπορεί πραγματικά να σκεφτεί, [τα ρομπότ] θα κάνουν, για κάθε πρακτικό σκοπό, τον Homo sapiens παρωχημένο.

Κάθε άλλη γεωπολιτική τάση του 21ου αιώνα θα φανεί ασήμαντη συγκριτικά. Πάρτε την άνοδο της Κίνας. Έχουν γραφτεί εκατομμύρια λέξεις σε αυτή την εξέλιξη, καλύπτοντας την κινεζική ιστορία, τον πολιτισμό, τα δημογραφικά στοιχεία και την πολιτική. Όλα αυτά θα έχουν σημασία κατά την διάρκεια των επόμενων 20 ετών, αλλά πέρα από αυτό, μόνο ένα πράγμα θα έχει σημασία: Θα έχουν οι Κινέζοι την καλύτερη AI στον κόσμο; Εάν την έχουν, τότε θα κατακτήσουν τον κόσμο αν το θελήσουν. Εάν δεν την έχουν, τότε δεν θα το κάνουν.

Τζιχαντιστική τρομοκρατία; Ακόμη και αν κρατήσει για μια ακόμη δεκαετία -κάτι που είναι αμφίβολο, δεδομένης της συνεχώς μειούμενης επιτυχίας της μετά την 11η Σεπτεμβρίου [2001]- σύντομα θα γίνει θύμα της ΑΙ. Ανόητα drones, συνδυασμένα με μηχανική ανάλυση τεράστιων βάσεων δεδομένων από σήματα πληροφοριών, έχουν ήδη εκπλήξει αρνητικά τις τρομοκρατικές ομάδες. Καθώς τα drones γίνονται πιο ικανά και το λογισμικό καθοδήγησης γίνεται πιο έξυπνο, καμία οργάνωση χαμηλής τεχνολογίας δεν θα έχει πιθανότητες επιβίωσης.

Γενικότερα, ο ίδιος ο πόλεμος θα γίνει εξ ολοκλήρου μηχανοκίνητος. Παραδόξως, αυτό θα μπορούσε να καταστήσει τον πόλεμο παρωχημένο. Ποιο είναι το νόημα του πολέμου όταν δεν υπάρχει ανθρώπινη γενναιότητα ή ανθρώπινη δεξιότητα που να απαιτείται; Εκτός αυτού, οι χώρες χωρίς ΑΙ θα ξέρουν ότι δεν έχουν καμία πιθανότητα να κερδίσουν, ενώ οι χώρες με ΑΙ υψηλού επιπέδου θα έχουν καλύτερους τρόπους να πάρουν αυτό που θέλουν. Τα αεροπλανοφόρα και οι πύραυλοι κρουζ θα δώσουν την θέση τους σε ευφυείς εκστρατείες προπαγάνδας και σε μη ανιχνεύσιμο κυβερνοπόλεμο.

Και μετά υπάρχει η φιλελεύθερη δημοκρατία. Είναι ήδη υπό πίεση -στην επιφάνεια, λόγω του αντι-μεταναστευτικού κλίματος, και σε βαθύτερο επίπεδο, λόγω της γενικής ανησυχίας σχετικά με τις θέσεις εργασίας. Αυτό είναι εν μέρει που ώθησε τον Trump στην προεδρία. Αλλά αυτό που έχει συμβεί μέχρι τώρα είναι μόνο το ήπιο τρέμουλο που προηγείται του τσουνάμι που έρχεται. Μέσα σε μια δεκαετία, υπάρχει μια καλή πιθανότητα ότι σχεδόν όλοι οι οδηγοί φορτηγών μακρινών αποστάσεων θα είναι εκτός εργασίας χάρη στην τεχνολογία [αυτοκίνησης] χωρίς οδηγό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό σημαίνει δύο εκατομμύρια θέσεις εργασίας, και όταν η AI θα είναι αρκετά καλή για να οδηγήσει ένα φορτηγό, θα είναι πιθανώς αρκετά καλή για να κάνει οποιαδήποτε άλλη δουλειά θα μπορούσε να κάνει κι ένας οδηγός φορτηγού.

Πόσες θέσεις εργασίας θα χαθούν τελικά και πόσο γρήγορα θα εξαφανιστούν; Διαφορετικοί ειδικοί προσφέρουν διαφορετικές εκτιμήσεις για τις απώλειες θέσεων εργασίας, αλλά όλοι συμφωνούν ότι οι αριθμοί είναι τρομακτικά μεγάλοι και τα χρονικά πλαίσια είναι τρομακτικά μικρά. Μια ανάλυση του 2017 από την ελεγκτική εταιρεία PwC προέβλεψε ότι το 38% όλων των θέσεων εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι «υψηλού κινδύνου από τον αυτοματισμό από τις αρχές της δεκαετίας του 2030», οι περισσότερες από τις οποίες είναι συνήθεις επαγγελματικές δραστηριότητες όπως ο χειριστής περονοφόρων, ο εργαζόμενος στη γραμμή συναρμολόγησης, και ο υπάλληλος ολοκλήρωσης μιας παραγγελίας. Μέχρι την δεκαετία του 2040, όπως προβλέπουν οι ερευνητές της AI, οι υπολογιστές θα μπορούν να διεξάγουν πρωτότυπες έρευνες στα μαθηματικά, να εκτελούν χειρουργικές επεμβάσεις, να γράφουν best-selling μυθιστορήματα και να κάνουν οποιαδήποτε άλλη εργασία με παρόμοιες γνωσιακές απαιτήσεις.

Σε έναν κόσμο όπου η ανεργία στο 10% λογίζεται ως μια μεγάλη ύφεση και στο 20% θα είναι μια παγκόσμια έκτακτη ανάγκη, τα ρομπότ μπορεί να κάνουν το ένα τέταρτο ή και παραπάνω από όλες τις εργασίες. Αυτό είναι το θέμα των βίαιων επαναστάσεων. Και σε αντίθεση με την Βιομηχανική Επανάσταση, η οποία χρειάστηκε πάνω από 100 χρόνια για να ξεδιπλωθεί πραγματικά, οι απώλειες θέσεων εργασίας κατά την διάρκεια της ψηφιακής επανάστασης θα επιταχυνθούν σε λίγες δεκαετίες. Αυτή την φορά, η επανάσταση δεν θα γίνει σε ένα έθνος καταστηματαρχών, αλλά σε έναν κόσμο πολύ εξειδικευμένων πολυεθνικών εταιρειών που κυνηγούν ανελέητα τα κέρδη. Και η AI θα είναι η πιο κερδοφόρα τεχνολογία που έχει δει ποτέ ο κόσμος.

ΛΥΣΣΟΜΑΝΩΝΤΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ

Τι σημαίνει αυτό για την πολιτική; Σε μια εποχή μαζικής ανεργίας, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η μορφή της διακυβέρνησης θα είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο, δεδομένου ότι η σύγχρονη κυβέρνηση ασχολείται κυρίως με την διαχείριση και τον έλεγχο της οικονομίας για το ευρύτερο καλό. Αλλά θα μπορούσε κανείς εύκολα να κάνει την υπόθεση ότι δεν θα έχει καμία σημασία: Εάν τα ρομπότ μπορούν να παράγουν μια ατελείωτη προμήθεια υλικών αγαθών, τι ακριβώς υπάρχει για να διαχειριστεί και να ελεγχθεί [από μια κυβέρνηση];

Το μόνο σίγουρο στοίχημα είναι ότι η μορφή της κυβέρνησης που θα επιπλεύσει είναι εκείνη που θα αποδειχθεί ότι είναι πιο ικανή να θέσει την δύναμη της AI για τους περισσότερους ανθρώπους. Οι μαρξιστές έχουν ήδη πολλές ιδέες για το πώς να το χειριστούν αυτό -αφήστε τα ρομπότ να ελέγξουν τα μέσα παραγωγής και στην συνέχεια κατανείμετε τα λάφυρα σε όλους σύμφωνα με τις ανάγκες τους- αλλά δεν έχουν το μονοπώλιο στις λύσεις. Η φιλελεύθερη δημοκρατία εξακολουθεί να έχει μια ευκαιρία, αλλά μόνο εάν οι ηγέτες της λάβουν σοβαρά υπόψη τον κατακλυσμό που πρόκειται να τους χτυπήσει και βρουν το πώς να προσαρμόσουν τον καπιταλισμό σε έναν κόσμο στον οποίο η παραγωγή αγαθών είναι εντελώς διαζευγμένη από την εργασία. Αυτό σημαίνει να χαλιναγωγηθεί η ισχύς των πλουσίων, να ξανασκεφτούμε ολόκληρη την έννοια του τι είναι μια εταιρεία, και να δεχτούμε πραγματικά -όχι απλώς απρόθυμα- ένα ορισμένο επίπεδο ισότητας στην κατανομή αγαθών και υπηρεσιών.

Αυτό είναι ένα απογοητευτικό όραμα. Αλλά υπάρχουν και κάποιες καλές ειδήσεις εδώ, ακόμη και μεσοπρόθεσμα. Οι δύο σημαντικότερες εξελίξεις του 21ου αιώνα θα είναι η μαζική ανεργία που προκαλείται από την ΑΙ και η κλιματική αλλαγή που προκαλείται από τα ορυκτά καύσιμα -και η ΑΙ θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής εάν εξελιχθεί αρκετά σύντομα. Εξάλλου, ο κόσμος έχει ήδη την περισσότερη τεχνολογία που απαιτείται για την παραγωγή καθαρής ενέργειας: Δηλαδή αιολική και ηλιακή ενέργεια. Το πρόβλημα είναι ότι πρέπει να οικοδομηθούν σε τεράστια κλίμακα με τεράστιο κόστος. Εκεί είναι που τα φθηνά, έξυπνα ρομπότ μπορεί να παρέμβουν, κατασκευάζοντας μια τεράστια υποδομή σχεδόν τζάμπα. Και μην γελάτε, αλλά όταν η AI σε ανθρώπινο επίπεδο γίνει πραγματικότητα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύουμε ότι η πρόοδος θα σταματήσει. Πριν περάσει καιρός, η ΑΙ πάνω από τα ανθρώπινα επίπεδα θα μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να αναπτύξουν τελικά το ιερό δισκοπότηρο της καθαρής ενέργειας: Την πυρηνική σύντηξη. 

Τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να συμβεί αμέσως. Η σημερινή τεχνολογία είναι για την πραγματική AI, ό,τι το Wright Flyer [στμ: το αεροπλάνο των αδελφών Ράιτ] για το διαστημικό λεωφορείο. Στις επόμενες δύο δεκαετίες, τα πιο σημαντικά παγκόσμια κινήματα θα είναι όλοι οι συνήθεις ύποπτοι. Αλλά μετά από αυτό, η AI θα αρχίσει να τα κάνει να φαίνονται τετριμμένα. Ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων θα είναι βασικά ένας ανταγωνισμός μεταξύ της τεχνολογίας AI των διαφορετικών χωρών. Ο φυλετισμός δεν θα έχει σημασία: Ποιος θα νοιάζεται για την ταυτότητα αν όλη η δουλειά γίνεται από ρομπότ; 

Η φιλελεύθερη δημοκρατία ίσως να εξακολουθεί να έχει σημασία, αλλά μόνο αν υπολογίζει πώς να αντιμετωπίσει την μαζική ανεργία καλύτερα από άλλα κυβερνητικά συστήματα. Η θρησκεία θα περάσει δύσκολους καιρούς, καθώς οι αλληλεπιδράσεις των ανθρώπων με τον κόσμο γίνονται όλο και πιο διαμεσολαβημένες μέσα από δομές που φαίνονται τόσο στοχαστικές και δημιουργικές όπως οι άνθρωποι, αλλά μάλλον ξεκάθαρα δεν κατασκευάστηκαν από τον Θεό και δεν φαίνεται να έχουν καμία ανάγκη για μια υπέρτερη δύναμη. 

Έχει ήδη περάσει ο καιρός για να αρχίσουμε να παίρνουμε αυτά τα πράγματα στα σοβαρά. Ακόμη και οι τεχνοφοβικοί μπορούν να δουν από πού φυσά ο άνεμος -και ιστορικά, η μαζική οικονομική στέρηση έχει παράγει λιγότερες στοχαστικές προοδευτικές μεταρρυθμίσεις από όσο βίαιες επαναστάσεις και πολέμους. Περιττό να ειπωθεί ότι αυτό δεν χρειάζεται να συμβεί και τούτη την φορά. Μπορεί να είναι αδύνατο να σταματήσει η τεχνολογία την πορεία της, αλλά είναι δυνατόν να καταλάβουμε τι έρχεται και να προετοιμαστούμε για μια φωτισμένη απάντηση. 

*Ο Kevin Drum είναι αρθρογράφος στο περιοδικό Mother Jones 

foreignaffairs
το είδαμε ΕΔΩ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, οι προδότες και οι Κομιτατζήδες

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω των εκπροσώπων του συνεχώς μας τονίζει ότι αποτελούν πράξεις τραμπουκισμού οι χαρακτηρισμοί «προδότες» και «κομιτατζήδες» που αποδίδονται στους Συριζαίους σχετικά με το εθνικό θέμα της παραχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο λόγος του γραμματέως της Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Δράμας κατά την επίσκεψη του υπουργού κ. Τσακαλώτου στη Δράμα στις 22 Φεβρουαρίου 2019.

Είναι σωστό όμως να προσάπτουμε τους χαρακτηρισμούς «προδότης» και «κομιτατζής» σε αυτούς που παρέδωσαν το όνομα της Μακεδονίας; 

Ο όρος «προδότης» δεν χρειάζεται επεξήγηση. Όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει.

Παραχωρώντας τον όρο «Μακεδονία», παραχωρείται και το φορτίο που κουβαλάει μαζί του αυτός ο όρος, δηλαδή η ιστορία, η παράδοση, η γεωγραφία κλπ. Όμως ο όρος «Μακεδονία» και όλα όσα κουβαλάει, δεν είναι απλώς άρρηκτα συνδεδεμένα με την Ελλάδα, είναι εξ’ ολοκλήρου ελληνικά, εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια. Επομένως, μία τέτοια παραχώρηση είναι ασύλληπτα μεγάλη και μοναδική στην ιστορία της Ελλάδος. Εδώ μιλάμε για ακρωτηριασμό της πατρίδας μας. Μιλάμε για την μέγιστη προδοσία.


Κατά συνέπεια, αυτός που παρέδωσε τον όρο «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς είναι προδότης.

Από την Βικιπαίδεια διαβάζουμε για τον όρο «κομιτατζής»: «Ο όρος “κομιτατζής” στη Μακεδονία χρησιμοποιούνταν για να χαρακτηρίσει τους εξαρχικούς Ελληνικής καταγωγής που μεταστράφηκαν και υπηρετούσαν τους σκοπούς της Βουλγαρίας, διαχωρίζοντάς τους έτσι από τους καθεαυτού Βούλγαρους».

Δηλαδή οι Κομιτατζήδες: 
1. Ήταν ελληνικής καταγωγής όπως ελληνικής καταγωγής είναι και οι Συριζαίοι.
2. Υπηρετούσαν τους σκοπούς της Βουλγαρίας, ένας από τους οποίους ήταν η απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα. Αυτό επιζητούν σήμερα και οι Σκοπιανοί. Αυτή τη δυνατότητα τους έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ μετά από την εθνική παραχώρηση που έκανε παραδίδοντάς τους τον όρο «Μακεδονία».


Επομένως, αυτοί που ενώ είναι ελληνικής καταγωγής, ωστόσο παρέδωσαν τον όρο «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς, δίκαια χαρακτηρίζονται «κομιτατζήδες».

Συμπερασματικά, ορθώς οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ αποκαλούνται «προδότες» και «κομιτατζήδες».

Πέραν όμως της πιό πάνω ανάλυσης οι ίδιοι οι Συριζαίοι που τώρα διαμαρτύρονται όταν τους αποκαλούν «προδότες», αποκαλούσαν «προδότες» τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Φυσικά πριν από το 2015, δηλαδή πριν αναλάβουν την εξουσία. Επίσης, τότε ασχημονούσαν όποτε τους δινόταν η ευκαιρία. Για παράδειγμα στις εθνικές παρελάσεις πετούσαν αυγά στους εκπροσώπους της κυβέρνησης που βρίσκονταν στην εξέδρα των επισήμων, τους πετούσαν μέχρι και κάγκελα από κιγκλιδώματα, τους έφτυναν, εισέρχονταν στις παρελάσεις και τις διέκοπταν κλπ. κλπ.

Τώρα έρχονται αυτοί, οι «μια ζωή τραμπούκοι» να μας μιλήσουν για πολιτικό πολιτισμό. Όμως ο ελληνικός λαός δεν είναι ηλίθιος όπως φαντάζονται και θα τους τιμωρήσει στις επερχόμενες εκλογές.

Η «πρώτη φορά αριστερά» θα είναι και η τελευταία!

Υ.Γ. Με τον όρο «Συριζαίοι» εννοούνται οι πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι ενεπλάκησαν στην παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του ΔΠΘ και Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης.  

ΠΙΣΟΔΕΡΙ 2018 – Επιτροπή Αγώνα  
ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΔΡΑΜΙΝΟΙ 
Αντίβαρο
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.