Τελευταίες αναρτήσεις

24 Απριλίου 2019

"Η απάτη της υπερθέρμανσης του πλανήτη γη"

Το βίντεο που ακολουθεί, μαζί με το κείμενο που το συνοδεύει στην περιγραφή του στο youtube, μας τα΄στειλε αναγνώστης τον οποίο και ευχαριστούμε!

Εμείς απλά να επισημάνουμε την παρατεταμένη και πρωτοφανή βαρυχειμενιά φέτος, που διαδέχθηκε με αυξητικά μεγέθη το δριμύτατο ψύχος και παγετό σε ΗΠΑ και Ευρώπη κι όχι μόνο τα προηγούμενα χρόνια και παραπέμπουμε σε μια παλιότερη ανάρτηση, πολυεπίπεδη και διεισδυτική μέσα στο τούνελ μιας σκοτεινής πραγματικότητας, που πιστεύουμε ότι πρέπει να διαβαστούν με τη δέουσα προσοχή: 

Ποιο φαινόμενο του θερμοκηπίου; Μήπως ο πλανήτης ψύχεται;
Θα ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστικό επί του θέματος αυτού που "ξεχειλίζει από ζουμιά και μαγειρέματα" να διαβάσετε κι αυτό το πολύ καλό άρθρο: ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ Ή ΘΕΡΜΟΚΕΦΑΛΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΟΙ;  


"Μέχρι και φόρο διοξειδίου του άνθρακα έφτασαν να ζητήσουν για κάθε παιδί που γεννιέται - 

Καταγγελίες επιστημόνων

Σύμφωνα με άρθρο της Πράβδα, που λαμβάνει υπόψη τις αναλύσεις και τις μετρήσεις μετεωρολόγων, γεωφυσικών, κλιματολόγων και άλλων καθηγητών πανεπιστημίου, καθώς και την ανάλυση και μελέτη του Αμερικανού αναλυτή Terrence Aym, έρχεται για τον πλανήτη μας μία νέα περίοδος ψυχρού κλίματος, αφού η δραστηριότητα του ήλιου, όσον αφορά την εκπομπή θερμικής ενέργειας πέφτει.

Εννοείται ότι τσα παραμύθια της λαμογιοπαρέας που ισχυρίζεται ότι ο πλανήτης υπερθερμαίνεται και εκβιάζει τις κυβερνήσεις των κρατών να συλλέγουν πράσινους φόρους και να τους δίνουν δεν ισχύουν, ούτε κατ΄ελάχιστο.

Από το 2007 η μέση θερμοκρασία της Γης πέφτει και βέβαια μη φανταστείτε ότι θα έπρεπε να βλέπουμε να βρέχει παγάκια, αλλά σίγουρα δεν ισχύει και το ότι ο πλανήτης υπερθερμαίνεται και θα λιώσουν όλοι οι πάγοι και τέτοιες ασυναρτησίες με τις οποίες μας παραμυθιάζουν για χρόνια τώρα.

Μαγείρεψαν μάλιστα κάτι στοιχεία με κάποιες θερμοκρασίες του καλοκαιριού και έβαλαν μπροστά τη ΝΑΣΑ, όπως την είχαν βάλει και στην περίπτωση της προπαγανδιστικής προώθησης του DNA με το δηλητήριο αρσενικό και μας παραμύθιασαν ότι δήθεν το 2010 ήταν η πιο ζεστή χρονιά όλων των εποχών.

Το μόνο αίτιο αλλαγής του κλίματος είναι η θερμική ενέργεια που στέλνει ο ήλιος στη Γη και όχι τα εργοστάσια, τα αυτοκίνητα, τα γελάδια και τα μωρά των ανθρώπων. Γιατί κι αυτό μας το είπανε τα λαμόγια, προτείνοντας μάλιστα να μπει φόρος διοξειδίου του άνθρακος σε κάθε μωρό που γεννιέται.

Οι κομπλεξικοί, μίζεροι και ανίκανοι, ανώμαλοι μισάνθρωποι, μέχρι και σ΄αυτό το σημείο έφτασαν. Να πουν δηλαδή ότι τα μωρά φταίνε για την υπερθέρμανση του πλανήτη, που στην πραγματικότητα ψύχεται και ζήτησαν ετήσιο φόρο για κάθε μωρό που κάνει μία οικογένεια.

Δηλητηριάζουν το μυαλό των παιδιών μας και εμάς μας δουλεύουν και μας παίρνουν εν ψυχρώ φόρους για κάτι ανύπαρκτο, όπως η δήθεν αύξηση του δήθεν επικίνδυνου διοξειδίου του άνθρακα.

Πηγή: http://youtu.be/cDrsd9sNAJY 
antidras.blogspot 
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Δελτίο Τύπου της ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ για την κρατική συγκάλυψη της εκλογικής νοθείας από την SINGULAR.

C:\Users\thodoris\Desktop\Νέος φάκελος\σηματα ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ\Σήμα 3.jpg
ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ

Του Πολιτικού φορέα «ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ» με ΘΕΜΑ ΑΓΩΓΗ κατά Του Ελληνικού Δημοσίου και της εμπορικής εταιρείας με την επωνυμία «Singular logic».

Την 19-05-2016 ως πρόεδρος του πολιτικού φορέα «ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ» υπέβαλα ΑΓΩΓΗ εις το τριμελές Διοικητικόν Πρωτοδικείον Αθηνών ΚΑΤΑː

Του Ελληνικού Δημοσίου που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον κο Υπουργό Οικονομικών..............

Της εμπορικής εταιρείας με την επωνυμία «Singular logic» και ζητούσα να αποζημειώσουν αμφότεροι οι εναγόμενοι 340 χιλιάδες ευρώ την «ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ» δια δαπάνες που έκανε στις βουλευτικές εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, δια της ζημίας που υπέστει λόγω δυσφημίσεώς της, και ηθικής βλάβης την οποίαν υπέστει λόγω νοθείας των εκλογών εκ μέρους των εναγομένων.

Την 22-02-2018 υπέβαλα αίτησιν εις τον Πρόεδρον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών «Προτίμησις Δικασίμου», δηλαδή να επισπευθεί ο προσδιορισμός της δίκης ώστε να έχουμε προ των εκλογών δικαστικήν επίσημον απόφασιν δια το αν γίνεται ή ΟΧΙ Νοθεία των εκλογών, διότι ο λαός ψιθυρίζει πολλά επ΄αυτού.

Μετά από μερικές ημέρες μάθαμε ότι αυτοκτόνησε ο Διευθυντής της Singular logic, χωρίς να το γράψουν οι εφημερίδες, ούτε να το σχολιάσουν τα ΜΜΕ. Αυτό μας έβαλε σε σοβαρές σκέψεις, διότι για οποιονδήποτε ασήμαντο που αυτοκτονεί επί πολλές ημέρες όλα τα ΜΜΕ, γράφουν για το θέμα με πολλά ερωτηματικά, για τους λόγους αυτοκτονίας του. Δια τον Διευθυντή της Singular γιατί δεν έγραψάν; Μήπως είχε σχέσιν με την αίτησίν μας να επισπευσθεί η δίκη για νοθεία των εκλογών; Και επειδή εμείς έχουμε καθαρές αποδείξεις με γραπτά στοιχεία και αριθμούς, τα οποία αποδεικνύουν πλήρως και καθαρά τη νοθεία και δεν στηριζόμαστε σε μαρτυρικές καταθέσεις τις οποίες να δύναται να απορρίψει τις ως ψεύτικες, σκεφτήκαμε μήπως γι αυτό "αυτοκτόνησαν" τον διευθυντή της Singular δια να μην αποδειχθεί και δικάστικώς η αλήθεια;

Την 17-04-2019, ημέραν τετάρτην αυτής της εβδομάδας γίνεται τελικά η δίκη αυτή στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, και μόλις αρχίζει η Δίκη η Πάρεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους δηλώνει στην Πρόεδρο του Δικαστηρίου ότι το Υπουργείο Εσωτερικών ΔΕΝ της έστειλε το φάκελλο με τα στοιχεία των εκλογών και ως εκ τούτου ΔΕΝ δύναται να στηρίξει τις θέσεις του Δημοσίου και η Πρόεδρος του Δικαστηρίου ανέβαλε αυτεπαγγέλτως την Δίκην για τον Οκτώβριο.

Επί πλέον να γνωρίζετε ότι την παραμονήν της δίκης 16-04-2019, η Singular εξέτασε στο δικαστήριο ενόρκους ένα μάρτυρα της δια να επισυναφθεί η μαρτυρία του στον φάκελλο της δίκης, ο οποίος συν των άλλων κατέθεσεν και ότιː «το βράδυ που βγάζουμε τα αποτελέσματα των εκλογών, εμείς οι υπάλληλοι της Singular καθόμαστε με τους υπαλλήλους του Υπουργείου Εσωτερικών σε μια μεγάλη αίθουσα του Υπουργείου και μας δίδουν οι Υπάλληλοι του Υπουργείου Εσωτερικών τα αποτελέσματα των εκλογών όπως τα παίρνουν από τους αρμόδιους δικαστικούς και εμείς τα μεταδίδουμε ακριβώς όπως μας τα δίδει το Υπουργείο χωρίς καμμία μεταβολή, άρα εμείς Δεν έχουμε καμμία ευθύνη για την ακρίβεια αυτών
». Έλληνες όταν το άκουσα αυτό ζαλίστηκα, θόλωσε το μυαλό μου, μετά από αρκετή ώρα συνήλθα και ρώτησα τον δικηγόρο μας, «Μάνο άκουσα καλά, αυτό είπε ο μάρτυρας της Singular; Ναί! Ορίστε πάρτα τα έχω γραμμένα!»

Αγαπητοί μου Έλληνες σκεφτήκαμε για πόσο βλάκες μας ζυγίζουν οι Άρχοντές μας; Μας λένε, επειδή το Υπουργείο καθυστερεί να βγάλει τα αποτελέσματα των εκλογών και κάνουν και λάθη οι ανεκπαίδευτοι υπαλληλοί του, αναθέσαμε στην εταιρεία Singular που έχει εκπαιδευμένο προσωπικό και τέλεια μηχανήματα την εξαγωγή των αποτελεσμάτων ώστε να τα μαθαίνει ο λαός γρήγορα και σωστά χωρίς λάθη.

Και τώρα με τον υπάλληλό της που εξέτασε και με την κατάθεση αυτού υπερασπίζεται δικαστικά ότι ΔΕΝ ευθύνεται η εταιρεία της για τα αποτελέσματα που ανακοινώνει αλλά μεταδίδει ότι παίρνει από το Υπουργείο, πως δεχόμαστε Έλληνες τον εμπαιγμό αυτό και ψηφίζουμε πολιτικούς που δέχονται να πληρώνει ο λαός την Singular και να φτωχαίνει για να βγάζει γρήγορα και σωστά τα αποτελέσματα των εκλογών και η Singular να δηλώνει ότι τα παίρνει από τους υπαλλήλους του Υπουργείου και τα ανακοινώνει;. Δηλαδή πληρώνουμε ένα κάρο λεφτά σε αργόσχολους και πολιτικούς να μας κοροϊδεύουν, γιατί οι υπάλληλοι του Υπουργείου να δίδουν τα αποτελέσματα των εκλογών σε τρίτους να τα ανακοινώνουν στους δημοσιογράφους και το λαό και πληρώνουμε άσχετους και ΔΕΝ τα ανακοινώνουν οι ίδιοι οι υπάλληλοι του Υπουργείου; Μήπως αγαπητοί μου Έλληνες ΔΕΝ πρέπει να ξαναψηφίσουμε αυτούς τους πολιτικούς που βρέξει χιονίσει μας κοροϊδεύουν.\

Διερωτηθήκατε Έλληνες, γιατί, ενώ πολλοί πολιτικοί δηλώνουν στις συζητήσεις των ότι η Singular νοθεύει τις εκλογές, και κανείς τους δεν μηνύει γι αυτό την Singular;

Εκτιμούντες συνολικά όλα τα ανωτέρω καταλήγουμε ότιː 

Α. Οι Κυβερνήτες μας ΔΕΝ ήθελαν με κανένα τρόπο να βγεί δικαστική απόφαση νομίμως περί νοθείας ή ΌΧΙ των εκλογών προ των νέων βουλευτικών εκλογών. Εις αυτό οφείλεται η καθυστέρησις του προσδιορισμού της δικασίμου, 3 χρόνια, η φημολογία περί αυτοκτονίας του Διευθυντού της Singular και ο μη σχολιασμός αυτού από τα ΜΜΕ. 

Β. Εφ’όσον δεν δικαιολογείτο μεγαλυτέρα καθυστέρησις της δίκης, την προσδιόρισαν μεν για την 17-04-2019, αλλά φρόντισαν να αναβληθεί αξιοπρεπώς, και να μην έχουμε απόφασιν προ των εκλογών, διότι και να διεξαχθεί τον Οκτώβριο, η απόφασις θα κοινοποιηθεί τέλους του έτους, που όλα θα έχουν τελειώσει.

«ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ»
Πανεπιστημίου 63
Τ.Κ. 10564
 

Αθήναι 18-04-2019
 

Τηλέφωνο 2103836802
 

Ο Πρόεδρος της «ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ»
Γεώργιος Αϋφαντής

Τέλος όλα τα πλαστικά προϊόντα σε δύο χρόνια (το δούλεμα πάει σύννεφο...δεν καταργείται τίποτα πλαστικό των αυτοκινητοβιομηχανιών και της βαριάς βιομηχανίας!!!!)

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή περισσότερο από το 80% των θαλάσσιων απορριμμάτων είναι πλαστικά. Τα προϊόντα που καλύπτονται από την καινούργια νομοθεσία αποτελούν το 70% των συνολικών θαλάσσιων απορριμμάτων.

Γράφει ο Προκόπης Γιόγιακας

Τέλος και με τη βούλα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ) τα πλαστικά από το 2021. Ενέκρινε έναν καινούργιο νόμο σχετικά με την απαγόρευση των πλαστικών αντικειμένων μιας χρήσης, όπως είναι για παράδειγμα τα πιάτα, τα μαχαιροπίρουνα, τα καλαμάκια, οι μπατονέτες και οι αναδευτήρες ποτών από πλαστικό. Ειδικότερα, τα προϊόντα που πρόκειται να απαγορευτούν στην ΕΕ, σταδιακά μέχρι το 2021 είναι: 

τα πλαστικά μαχαιροπίρουνα μιας χρήσης (πιρούνια, μαχαίρια, κουτάλια και ξυλάκια φαγητού).
τα πλαστικά πιάτα μιας χρήσης.
τα πλαστικά καλαμάκια.
οι μπατονέτες με πλαστικά μέρη.
οι πλαστικές βάσεις μπαλονιών.
τα οξειδιασπώμενα πλαστικά.
οι συσκευασίες φαγητού και ποτού από διογκωμένο πολυστυρένιο (φελιζόλ).

Νέοι στόχοι
 
Σύμφωνα με τα όσα αποφασίστηκαν (σ.σ. 560 μέλη του ΕΚ ψήφισαν υπέρ της συμφωνίας μαζί με τους υπουργούς της ΕΕ, 35 κατά, ενώ 28 απείχαν) τα κράτη μέλη πρέπει να πετύχουν τον στόχο για συλλογή 90% των πλαστικών μπουκαλιών μέχρι το 2029, ενώ τα πλαστικά μπουκάλια θα πρέπει να προέρχονται τουλάχιστον κατά 25% από το ανακυκλούμενο υλικό μέχρι το 2025 και 30% μέχρι το 2030. Την ίδια ώρα, η συμφωνία ενισχύει την εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει». Ειδικότερα: για τα προϊόντα καπνού, εισάγεται καθεστώς αυξημένης ευθύνης από τους παραγωγούς. Αυτό το νέο καθεστώς θα ισχύει και για τα αλιευτικά εργαλεία, ώστε να εξασφαλιστεί πως οι παραγωγοί, και όχι οι αλιείς θα επιβαρύνονται με το κόστος συλλογής των απολεσθέντων στη θάλασσα εργαλείων. Παράλληλα, η νομοθεσία επιβάλλει την υποχρεωτική επισήμανση των αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων της ρίψης τσιγάρων με πλαστικό φίλτρο στους δρόμους, καθώς επίσης και για αλλά αντικείμενα, όπως είναι για παράδειγμα τα πλαστικά ποτήρια, τα υγρά μαντιλάκια και τα προϊόντα γυναικείας υγιεινής.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή περισσότερο από το 80% των θαλάσσιων απορριμμάτων είναι πλαστικά. Τα προϊόντα που καλύπτονται από την καινούργια νομοθεσία αποτελούν το 70% των συνολικών θαλάσσιων απορριμμάτων. Κατά τους ειδικούς, εξαιτίας του αργού ρυθμού αποσύνθεσης, το πλαστικό συσσωρεύεται στις θάλασσες, ωκεανούς και παραλίες της ΕΕ και παγκοσμίως. Τα πλαστικά υπολείμματα εντοπίζονται σε θαλάσσια είδη, όπως είναι οι θαλάσσιες χελώνες, οι φώκιες, οι φάλαινες και τα πουλιά, αλλά επίσης και στα ψάρια και τα οστρακοειδή και ως εκ τούτου στην ανθρώπινη τροφική αλυσίδα. Σε ό,τι αφορά τις ελληνικές θάλασσες, σύμφωνα με στοιχεία περιβαλλοντικών οργανώσεων, το 50% των απορριμμάτων στον βυθό είναι πλαστικές σακούλες.

«Αυτή η νομοθεσία θα μειώσει το κόστος της περιβαλλοντικής ζημιάς κατά 22 εκατ. ευρώ, το εκτιμώμενο δηλαδή κόστος που θα προκαλέσει η μόλυνση από πλαστικά προϊόντα στην Ευρώπη μέχρι το 2030», επεσήμανε ο εισηγητής Frederique Ries (Φιλελεύθεροι / Βέλγιο). Και συμπλήρωσε: «Η Ευρώπη πρέπει να έχει ένα νομοθετικό μοντέλο για να υπερασπιστεί και να προωθήσει σε διεθνές επίπεδο, δεδομένης της παγκόσμιας έκτασης του φαινομένου της θαλάσσιας ρύπανσης εξαιτίας των πλαστικών».

Στην Ελλάδα

Εκτιμάται ότι ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης θα εισπράξει 14 εκατ. ευρώ από το τέλος των τριών λεπτών που επιβλήθηκε στις πλαστικές σακούλες μεταφοράς από την 1η Ιανουαρίου 2018. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν (τον περασμένο Ιανουάριο) από το υπουργείο Περιβάλλοντος, η μείωση της πλαστικής σακούλας έφτασε το 2018 στα σουπερμάρκετ το 80% και το 60% στα υπόλοιπα καταστήματα. Σήμερα, με βάση τα όσα έγιναν γνωστά (κατά την παρουσίαση) από τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, στην ΕΕ χρησιμοποιούνται 100 δισ. πλαστικές σακούλες.

Οπως προαναφέρθηκε, η μείωση της πλαστικής σακούλας δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Ηδη, ορισμένα από τα κράτη που έχουν λάβει μέτρα για τη μείωση της κατανάλωσης της πλαστικής σακούλας έχουν πετύχει εντυπωσιακά αποτελέσματα. Στη Ιρλανδία, από την εισαγωγή εισφοράς το 2002, η κατανάλωση σακούλας μιας χρήσης μειώθηκε από 328 ανά άτομο ετησίως σε μόλις 18 (μείωση σχεδόν 95%), ενώ σε Γαλλία και Ιταλία η χρήση πλαστικής σακούλας μεταφοράς έχει απαγορευτεί.


πηγή

Ανάβοντας ένα κερί για τον εχθρό...

Ιστορίες από το εξομολογητάρι
Του π. Γεωργίου Δορμπαράκη


Όταν ξαναήλθε για την εξομολόγηση έλαμπε το πρόσωπό του. 
«Πάτερ, αυτό που μου είπατε την τελευταία φορά το εφάρμοσα και είδα σχεδόν άμεσα το αποτέλεσμά του». 
«Ποιο;», απόρησε ο ιερέας. «Δεν θυμάμαι για τι μου λέτε. Και ο καιρός που πέρασε, και οι διάφορες εξομολογήσεις πολλών ανθρώπων που περνούν από το εξομολογητάρι, με κάνουν να μη θυμάμαι τις συζητήσεις που γίνονται κάθε φορά με τον εξομολογούμενο, οπότε να με συμπαθάτε, μα δεν… θυμάμαι». 

«Σας είχα εξομολογηθεί την προηγουμένη φορά», είπε ο μεσήλικας άνδρας, «ότι είχα κάποιο πρόβλημα μ’ έναν γείτονα που με ταλαιπωρούσε, και συνεχίζει βέβαια να με ταλαιπωρεί, με τα λόγια τα πειρακτικά που λέει συχνά, με ενέργειες προσβλητικές, και μάλιστα κάποιες που στρέφονται εναντίον και των ίδιων των παιδιών μου. 

Ήταν και είναι ακατανόητη για μένα η στάση του, γιατί κοιτάω την όλη βιωτή μου απέναντί του, πώς του συμπεριφέρομαι, κι εγώ και όλη η οικογένειά μου, και δεν βρίσκω κάτι που να του έχουμε φταίξει. Γι’ αυτό και μέσα μου υπάρχει κάτι σαν αγκάθι, που μερικές φορές με κάνει να δημιουργούνται λογισμοί εκδίκησης απέναντί του, να θέλω να του κάνω ίσως κάποιο κακό… Συγκρατούμαι βέβαια πάντοτε, γιατί γνωρίζω τον λόγο του Θεού που μας καλεί να αγαπούμε και τους ίδιους τους εχθρούς μας, μα δεν έχω φτάσει σε αυτό το σημείο…». 

«Λοιπόν, σε τι έγκειτο η βοήθειά μου την προηγουμένη φορά;», είπε ο ιερέας, ο οποίος σιγά σιγά έφερνε στη μνήμη του τη συνάντησή τους και τι μάλλον του είχε προτείνει να κάνει.

«Πάτερ, λειτούργησε σαν θεραπευτικό φάρμακο η πρότασή σας, τουλάχιστον σ’ εμένα, και θα σας την θυμίσω σύντομα. Πέρα από το ότι μου θυμίσατε την εντολή βεβαίως του Κυρίου περί αγάπης για όλους και μάλιστα τους ενάντιους σε μας – είναι η εντολή, μου είπατε, που κατεξοχήν αυτή εφαρμοζόμενη μας φέρνει άμεσα μπροστά στον Θεό και μας γεμίζει από τη χάρη Του -, μου επισημάνατε ότι μπορεί να μη βλέπω κάτι εχθρικό δικό μου απέναντι σ’ αυτόν τον συνάνθρωπό μου, μα ίσως ανεπίγνωστα κάτι που είπα ή κάτι που έκανα, κάποια ίσως γκριμάτσα του προσώπου μου, να εκλήφθηκε από αυτόν με αρνητικό τρόπο και να θεώρησε έτσι ότι τον περιφρονώ ή ότι τον εχθρεύομαι.

Εκείνο όμως που έκανα και συνεχίζω να κάνω, και γι’ αυτό πράγματι σας ευγνωμονώ και ευχαριστώ τον Κύριο, είναι ότι πίεσα τον εαυτό μου, κατά τον λόγο σας, να βάζω τον γείτονά μου πρώτον στην προσευχή μου, και κάθε φορά που μπαίνω στην Εκκλησία να ανάψω ένα κεράκι, να το ανάβω κυρίως προς χάρη αυτού. Πάτερ, ιδίως αυτό το τελευταίο με έκανε να δω την παρουσία της χάρης του Θεού. Γιατί από την πρώτη φορά που το έκανα, ένιωσα μία τέτοια γλύκα στην ψυχή μου που δεν περιγράφεται».

Είπε και σταμάτησε ο αγωνιστής άνθρωπος, ενώ ένα δάκρυ κύλισε από τα κατανυγμένα μάτια του.

Ο ιερέας συγκινήθηκε κι αυτός. Έστρεψε το βλέμμα του στον Εσταυρωμένο που βρισκόταν στο μικρό εξομολογητάρι και ανέπεμψε νοερά ύμνο για την απειρία της αγάπης Του.

«Πράγματι, το ελάχιστο που κάνουμε», είπε στον χαριτωμένο άνθρωπο, «το παίρνει ο Κύριος και το πολλαπλασιάζει με τέτοιο τρόπο που το κάνει να μοιάζει ατίμητο. Ο όσιος Γέροντας Πορφύριος, η μεγάλη αυτή μορφή της εποχής μας, δεν έλεγε ότι στα μηδενικά της ζωής μας ο Κύριος, όταν δει το παραμικρό θετικό, βάζει μπροστά το «ένα» και τα κάνει τεράστια και αξιοτίμητα;»

«Πάτερ, δεν ήταν τίποτα αυτό που έκανα, και όμως μου έδωσε αντ’ αυτού ο Κύριος τόση χάρη…», μούσκεψε το μαντήλι του ο μεσήλικας κι έσκυψε το κεφάλι του.

«Να πω και κάτι ακόμη, κύριε Θόδωρε», συμπλήρωσε ο ιερέας, «που το διάβασα τώρα τελευταία και μου έκανε ξεχωριστή εντύπωση. Το ‘γραψε ένας νέος άνθρωπος που κατάλαβε κι εκείνος προφανώς την αξία και της ελάχιστης προσπάθειας που ευαρεστεί όμως πολύ τον Θεό μας». 
«Τι είναι αυτό;», είπε ο Θόδωρος, κι ανασήκωσε το κεφάλι του με ενδιαφέρον.
 

«Εδώ το έχω», είπε ο πνευματικός. «Μου έκανε εντύπωση και το αντέγραψα. Να σας το διαβάσω. Επιγράφεται: «Μόνο ένα λεπτό!». 
«Άλλη μια μέρα πέρασε… Το συμπέρασμα το ίδιο… Κενότητα κι απαισιοδοξία. Κάθε βράδυ απόφαση για αλλαγή, αλλά στο τέλος η ίδια διαπίστωση: «Πάλι δεν έκανα τίποτα»… 

Δεν θα σου μιλήσω για τις γνωστές δικαιολογίες. Πλέον αυτές έχουν γίνει μια γραφική «πιπίλα» για τον κόσμο… Ναι ξέρω… «Τρέξιμο»… «Άγχος»… «Κρίση»… και πόσα ακόμα… μα η ουσία πού είναι; 

Τελικά το ζητούμενό μου είναι ένα: «μόνο ένα λεπτό». Τόσο χρειάζομαι. Όχι παραπάνω. Λίγο χρόνο το πρωί και λίγο το βράδυ. Λίγα δευτερόλεπτα… 

Μα τι λέω; Δευτερόλεπτα; ΝΑΙ… λίγα δευτερόλεπτα. Ο Θεός δεν θέλει ώρες. Μόνο ένα λεπτό να του χαρίσω. Αυτό θέλει. Κάποια δεύτερα δοξολογίας. Ένα «Δόξα τω Θεώ». Φτάνει να το πω. Φτάνει να το πιστέψω. Και πού ξέρεις; Αύριο μπορεί να γίνουν δύο τα λεπτά…».

«Έχετε δίκιο, πατέρα μου», κούνησε το κεφάλι του ο άνθρωπος. «Είναι μικρό αλλά δυνατό κείμενο. Και τόσο… αληθινό!» 

«Λοιπόν, κ. Θόδωρε», είπε ο πνευματικός. «Ασφαλώς δεν ήλθατε σήμερα για να πείτε μόνον αυτό. Τι έχετε άλλο προς εξομολόγηση;»  

http://pgdorbas.blogspot.gr/2017/02/9.html  
Πηγή
ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ 

Η ΑΛΛΗ ΜΑΡΙΑ

Του π. Δημητρίου Μπόκου 

«…ήλθε Μαρία η Μαγδαληνή 
και η άλλη Μαρία θεωρήσαι τον τάφον» (Ματθ. 28, 1) 

Έγερνε στο τέρμα της η μέρα που ο άνθρωπος θανάτωσε τον Θεό, η Παρασκευή εκείνη του Πάσχα, η πιο ιδιαίτερη μέρα στην ιστορία του ανθρώπου. Οι τελευταίες αχτίνες χάιδεψαν μελαγχολικές το σώμα του μεγάλου νεκρού στον γυμνό λόφο του Κρανίου, καθώς τις αποτραβούσε βιαστικά ο πατέρας τους ήλιος, μη υποφέροντας άλλο να βλέπει, θέαμα φριχτό, τον Κτίστη του επάνω στον σταυρό.

Το θλιβερό δειλινό αγκάλιαζε με το θαμπό του φως την τραγική φιγούρα της μάνας, που ολημερίς συνέπασχε με τον σταυρωμένο της γιο. Εκείνος τώρα κρεμόταν άψυχος, νεκρός, καθηλωμένος στον σταυρό. Η ρομφαία του Συμεών είχε κάνει κομμάτια την καρδιά της. Εκεί στα πόδια του σταυρού θα είχε αφήσει την πνοή της κι αυτή, αν δεν την είχε δυναμώσει ο γιος της, που φάνταζε αδύναμος στα μάτια όλων κι εγκαταλειμμένος, μα που γι’ αυτήν δεν έπαυε να είναι ο παντοδύναμος Θεός. Θα ’σβηνε η μάνα από τον πόνο της, γιατί δεν πόνεσε ποτέ κανένας σαν αυτήν. Κι αυτό, γιατί και η αγάπη της ξεπερνούσε κάθε αγάπη.

Και τώρα; Τι θ’ απογινόταν ο μονογενής της άταφος, γυμνός, αναρτημένος στον σταυρό; Οι στρατιώτες έσπασαν τα πόδια των ληστών που είχαν σταυρωθεί μαζί του, για να ξεψυχήσουν. Μα αυτόν δεν τον πείραξαν. Δεν τους δόθηκε τέτοιο δικαίωμα. «Οστούν ου συντριβήσεται αυτού». Δεν ήταν ένας κοινός κατάδικος, αν «και μετά ανόμων ελογίσθη». Ήταν ο πασχάλιος αμνός του κόσμου, άμωμος, τέλειος, αρτιμελής, διαλεγμένος ιδιαίτερα χωρίς ψεγάδι. Αμνός που προοριζόταν για τροφή, τροφή για να ζήσει ο κόσμος. «Ο βασιλεύς των βασιλευόντων» προσφέρθηκε εκούσια να σφαγεί και να δοθεί, ως «αρνίον εσφαγμένον», «εις βρώσιν τοις πιστοίς».

Μια λόγχη μόνο τόλμησε να τρυπήσει την πλευρά του, για να εξέλθει «αίμα και ύδωρ», αιώνια μαρτυρία του πραγματικού του θανάτου, εικόνα των δύο Διαθηκών, Παλαιάς και Καινής, και συνάμα συμβολική απαρχή της μέλλουσας αναγέννησης του πλάσματός του. 

Μα να, που στο αχνό λυκόφως της Παρασκευής κάποιες σκιές γλιστρούν ως τον σταυρό. Οι κρυφοί μαθητές του τολμούν. Ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος, άρχοντες επίσημοι, αψήφησαν τον φόβο των Ιουδαίων κι επιχείρησαν ο,τι δεν τόλμησαν οι απόστολοι.

Αποκαθήλωσαν τον σεπτό νεκρό απ’ τον σταυρό. Τον άλειψαν με μύρα, σμύρνας και αλόης μίγμα, «ως λίτρας εκατόν», που έφερε μαζί του ο Νικόδημος. Τον σαβάνωσαν με καθαρό σεντόνι. Τον έβαλαν σε τάφο καινούργιο, λαξεμένο σε βράχο, σ’ έναν κήπο κοντά στον Γολγοθά. Δεν είχαν καιρό να τον πάνε μακριά.

Αλλοιωμένος απ’ το γεγονός της σταύρωσης ο Ρωμαίος κεντυρίωνας Λογγίνος, μετά την αναφορά του στον Πιλάτο για τον θάνατο του Ιησού, πιστός στον λόγο του προς τη μητέρα, συνέδραμε με δύο αφοσιωμένους πραιτωριανούς του τους κρυφούς μαθητές.

Η μάνα έσφιξε στην αγκαλιά της το αιμόφυρτο άψυχο σώμα του παιδιού της και, βλέποντας πλέον τη ζωή «εν τάφω», αναλύθηκε σε σπαραχτικό, πλην θεοπρεπή, επιτάφιο θρήνο. Την κτίση ολόκληρη κάλεσε με το ανθρώπινο γένος αντάμα να τη συνδράμουν στο πρωτόγνωρο πένθος της. «Κλαύσατε και θρηνήσατε συν εμοί, τη του Θεού υμών μητρί».

Στην άφατη θλίψη της ράγισαν και τα άψυχα. Για μια ακόμη φορά τα σπλάχνα της δονήθηκαν ισχυρά. Στο πένθιμο σύννεφο που κάλυπτε πυκνό την ταλαιπωρημένη της ψυχή, στιγμές-στιγμές αναδύονταν πονεμένες οι μορφές των προπατόρων της, που ποικιλότροπα σε άλλες εποχές παλιές προτύπωσαν το πάθος του δικού της γιου.

- Αγία μου μητέρα, Σάρρα! Και συ, Αβραάμ, αγαπημένε μου πατέρα! Τι πόνο αβάσταχτο κατάφερε ν’ αντέξει η καρδιά σας! Τότε που φορτωμένο με τα ξύλα της θυσίας του προπέμπατε για τη σφαγή τον λατρευτό σας γιο, τον Ισαάκ. Τον γιο μου με τον πολυστέναχτο σταυρό στον ώμο εικόνιζε από τότε ο δικός σας γιος. Πως νοιώθω τώρα τον βαθύ σας πόνο! αναφωνούσε η μάνα μες στους στεναγμούς.

Μα ήρθε η ώρα που η πέτρα κύλησε βαρειά κλείνοντας τη θύρα του σκαμμένου βράχου. Το μνημείο σφραγίστηκε. Η νύχτα του Πάσχα είχε πέσει καταθλιπτική. Ο σκοτεινός τάφος έκρυψε την πηγή της ζωής. Όμως και έτσι, πάλι οι Εβραίοι δεν μπορούσαν να ησυχάσουν. Και νεκρός ακόμα ο Υιός του Ανθρώπου τους τρόμαζε. Η παράξενη πρόρρησή του για τριήμερη έγερση τους τρέλλαινε. Μια ισχυρή κουστωδία ανέλαβε τη φρούρηση του τάφου. Δεν υπήρχαν πια περιθώρια για απρόβλεπτα λάθη. «Η εσχάτη πλάνη» θα ήταν «χείρων της πρώτης».

Στηριγμένη στο χέρι της Μαγδαληνής Μαρίας «η άλλη Μαρία», πονεμένη ως τα κατάβαθα μα όχι απελπισμένη, αποτραβήχτηκε. Η Σαλώμη, κόρη του Ιωσήφ, και ο γιος της Ιωάννης, πιστοί στον λόγο του Διδασκάλου, την έφεραν σπίτι. Καιρός ήταν! Η τσακισμένη μάνα έπρεπε να ησυχάσει. Το σπίτι του Ζεβεδαίου ήταν ζεστό. Όλοι τους εκεί της ήταν αγαπητοί. Δικοί της άνθρωποι, παιδιά και εγγόνια του Ιωσήφ, μέλη της δικής της οικογένειας.

Ήταν μεγάλη η μέρα εκείνου του Σαββάτου. Μέρα του Πάσχα. Ιερή. Και «όλοι ησύχασαν κατά την εντολήν». Αυτήν που δόθηκε τη νύχτα του πρώτου τους Πάσχα. Τη νύχτα της εξόδου τους από την Αίγυπτο. Καμμιά δουλειά δεν επιτρεπόταν τη μέρα της μεγάλης γιορτής. Οι γυναίκες έχοντας έτοιμα αρώματα και μύρα περίμεναν υπομονητικά τη δεύτερη νύχτα.

Μα ο νους της μάνας έτρεχε. Ακολουθούσε τον γιο της βήμα-βήμα. Τον συνόδεψε στην επώδυνη ατιμωτική πορεία του ως τον σταυρό. Συμπορευόταν και τώρα νοερά μαζί του στη θριαμβευτική του κάθοδο στον Άδη. Ήξερε ότι γέννησε Θεό και όχι άνθρωπο η Μαρία. Μα ο άρχοντας του κόσμου τούτου πλανήθηκε οικτρά. Δεν μπόρεσε να καταλάβει εγκαίρως το μέγα μυστήριο, που «εν σιγή», κι απ’ τους αγγέλους ακόμα μυστικά, τελεσιουργήθηκε. Πίστεψε πως θανάτωσε αδύναμο άνθρωπο, μα βρήκε μπροστά του παντοδύναμο Θεό. Ο πονηρός δράκοντας δέθηκε. Λούφαξαν οι σκοτεινές του στρατιές.

Οι φυλακισμένες ψυχές περίμεναν έτοιμες. Αιώνες ανυπομονούσαν στα σκοτεινά υποχθόνια βασίλεια. Οι μεγάλοι προφήτες, Μωυσής, Ησαΐας και λοιποί, τους μετέφεραν τα παρήγορα μηνύματα για την έλευση του ελευθερωτή. Ο τραγικός Αισχύλος τους μιλούσε για τον γιο της παρθένου Ιούς, που κάποια στιγμή θα ελευθέρωνε τον δεσμώτη πάνω στον βράχο του Καυκάσου Προμηθέα και θα έσπαζε τα δεσμά όλων τους. 

Πρόσφατα ο Θεοδόχος Συμεών τις ξεσήκωσε. Βεβαίωσε ότι πήρε βρέφος τεσσαρακονθήμερο στα χέρια του τον ερχόμενο Κύριο. Και μόλις πριν από λίγο κατέφθασε «χαίρων» ο Πρόδρομος Ιωάννης, κομίζοντας χαρμόσυνο «ευαγγέλιο». Το συνταρακτικό νέο ήταν πως είχε βαπτίσει με τα χέρια του στον Ιορδάνη τον αναμενόμενο Λυτρωτή. «Νυν εγγύτερον η σωτηρία», τους είπε. «Ήγγικεν» η ώρα. Μπορούσαν τώρα οι δεσμώτες να σηκώσουν τα κεφάλια τους. Να ανακύψουν γεμάτοι ελπίδα και χαρά. Η απολύτρωση πλησίαζε.

Και να, που το σκοτεινό βασίλειο του Άδη άστραψε στο φως και «η δόξα Κυρίου» περιέλαμψε τα πάντα: Ουρανό και γη και τα καταχθόνια. Ο θάνατος νικήθηκε κατά κράτος. Το φαρμακερό του κεντρί έσπασε. Το βασίλειό του σκυλεύθηκε. Έγινε λάφυρο στα χέρια του νικητή. Τα θεμέλιά του σαλεύθηκαν. Οι χάλκινες πύλες του Άδη άνοιξαν διάπλατα. Ο Χριστός, νικητής του θανάτου, τις έσπασε και πάτησε πάνω τους. Οι σιδερένιοι μοχλοί και τα κλείθρα τους τινάχτηκαν μακριά. Οι πυλωροί παρέλυσαν από τον φόβο. Παγγενής ο Αδάμ και η Εύα άπλωσαν τα χέρια τους στον νικητή και αυτός τους ύψωσε στα ουράνια.

Ένα πρωτόφαντο θέαμα, μια θριαμβική πορεία ακολούθησε. Ο «πρωτότοκος εκ των νεκρών», εν μέσω πολλών αδελφών, με αρίθμητη πανστρατιά πίσω του ανέβηκε «εις ύψος». Εισήλθε ως «Μέγας Αρχιερεύς» στα επουράνια «Άγια των Αγίων», στον μέχρι τότε κλεισμένο παράδεισο. Είχε προσφέρει μια για πάντα τον εαυτό του ιλαστήρια θυσία για όλους.

Τα Χερουβίμ που φρουρούσαν τη σφραγισμένη πύλη της Εδέμ, παραμέρισαν. Η στρεφομένη «φλογίνη ρομφαία» τους έσβησε παραδόξως, καθώς αντίκρυσε προπορευόμενο το ξύλο του Σταυρού. Ο ληστής πλησίασε πρώτος και άνοιξε, «βαλών» ως «κλείδα το “μνήσθητί μου”». Ο Παράδεισος «πάλιν ηνέωκται». Ο Αδάμ και η Εύα επανήλθαν στο σπίτι τους. Η εξορία τους έληξε πλέον. «Το αρχαίον κάλλος» άστραψε ξανά στα πρόσωπά τους.

«Ο νέος Αδάμ» έλυσε μια για πάντα την κατάρα «της προμήτορος Εύας». «Ο αρχαίος όφις» κατάφερε μόνο να πληγώσει τη φτέρνα του. Μα «ο Υιός της Παρθένου» είχε συντρίψει τώρα οριστικά την κεφαλή του.

Η πλατειά καρδιά της μάνας τα ’νοιωθε όλα αυτά, τα ζούσε και φούσκωνε όλο και πιο πολύ απ’ τη λαχτάρα. Πήγαινε να σπάσει απ’ την ανυπομονησία. 

- Γιέ μου! Μη με αφήνεις μόνη μου! ψιθύριζε. Μη φεύγεις προσπερνώντας με, εμένα τη μητέρα σου, σιωπηλός. Μην ξεχάσεις να κάμεις ο,τι προείπες. Δείξε μου την ανάστασή σου. 

Το Σάββατο έφυγε. Η νύχτα σκέπασε ξανά τα πάντα, μα πριν καλοφέξει, στης τρίτης μέρας την αυγή, η μάνα σηκώθηκε. Οι γυναίκες γύρω της την κατάλαβαν. Ετοίμασαν τα μύρα για τον τάφο. Μα η μάνα δεν περίμενε. Η καρδιά της χτυπούσε δυνατά. Πήρε το δρόμο πρώτη μες στο σύθαμπο της αυγής. Την πρόλαβε η Μαγδαληνή και βάδισαν μαζί μέχρι τον τάφο.

Μα σαν έφτασαν εκεί πάγωσαν. Ένας φωτεινός άγγελος βρισκόταν μπροστά τους. Η όψη του έλαμπε σαν αστραπή, τα ρούχα του κατάλευκα σαν χιόνι. Καθόταν πάνω στην πέτρα που είχε αποκυλίσει από τη θύρα του μνημείου.

- Μη φοβάστε! τους είπε. Ξέρω πως ζητάτε τον σταυρωμένο Ιησού. Μα δεν είναι εδώ. Αναστήθηκε. Κοιτάξτε το άδειο μνημείο, όπου βρισκόταν το σώμα του.

Λέγοντας αυτά παραμέρισε. Τις άφησε να μπουν στον τάφο και να δουν. Ήταν αλήθεια λοιπόν! Ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήταν εκεί. Η φθορά του τάφου δεν μπόρεσε να αγγίξει το άγιο σώμα του. 

- Και τώρα, συνέχισε ο άγγελος, τρέξτε! Πείτε τη χαρμόσυνη είδηση στους μαθητές. Ιδιαίτερα στον Πέτρο. Θα τους συναντήσει όλους ξανά στη Γαλιλαία.

Οι γυναίκες βγήκαν απ’ το κενό μνημείο εκστατικές. Έτρεμαν απ’ τη χαρά και τον φόβο. Πήραν τον δρόμο τρέχοντας να φέρουν το νέο στους μαθητές.

Η λαχτάρα της μάνας έφτασε στο αποκορύφωμα. Δεν εύρισκε διέξοδο να καταλαγιάσει. 
- Γιέ μου! μουρμούριζε συνεχώς και έτρεχε. 

Μα να, μπροστά της ολοζώντανος, αστραφτερός, ερχόταν Εκείνος να τη συναντήσει. Η μάνα τον ατένισε και σάστισε. Τίποτε πια δεν θύμιζε το καταπληγωμένο άψυχο κορμί, που είχε αγκαλιάσει σφιχτά για τελευταία φορά πριν κλείσει ερμητικά ο τάφος. Μπροστά της έστεκε φωτεινός, ολόλαμπρος, ο Κύριος της δόξας. Ο Υιός του Θεού. 

- Χαίρετε! αντήχησε στ’ αυτιά της η γνώριμη γλυκειά φωνή. 
Η μάνα πλησίασε διστακτική. Από κοντά της η Μαγδαληνή. 
- Μη φοβάστε! ξανάπε Εκείνος. 

Η μάνα έπεσε στα πόδια του. Τα κράτησε ευλαβικά. Δεν ήταν όραμα, αέρας, φαντασία. Έπιανε σάρκα και οστά. Στα χέρια της κρατούσε αληθινό ανθρώπου σώμα. Στα πόδια και στα χέρια φαίνονταν τα σημάδια όπου μπηχτήκαν τα καρφιά. Μα ήταν σώμα ζωντανό, θεραπευμένο από πληγές, λαμπερό, νεανικό, υγιέστατο. Σώμα διαφορετικό, αθάνατο. 

Η μάνα έβλεπε και προσκυνούσε τώρα ταπεινά, «εν ετέρα μορφή», όχι απλώς τον γιο της, μα τον ίδιο τον Θεό. 

Η καρδιά της πλημμύρισε από χαρά. Ήρθε στη θέση της ξανά. Ο γιος της δεν την είχε αγνοήσει. Δεν την προσπέρασε σιωπηλός. Της φανερώθηκε αναστημένος και την τίμησε, όπως της είχε υποσχεθεί, στης τρίτης μέρας την αυγή, τη «μία των Σαββάτων». Της αποκάλυψε την άνω Ιερουσαλήμ, τη νέα Σιών, την καινή κτίση που εγκαινίασε. Της έδειξε το ανέσπερο φως της όγδοης ημέρας που άπλετο αναπηδούσε απ’ το κενό μνημείο. 

Άνοιξε η μάνα την καρδιά της διάπλατα και λούστηκε στο φως αυτό. Η ψυχή της χόρτασε. Ο αναστημένος γιος της τη μεταμόρφωσε. Της έδωσε νέα πνοή. 

Και στο εξής, για την υπόλοιπη ζωή της από ’κεί και μπρος, η μάνα ήταν πια… μια «άλλη Μαρία».

Πάσχα 2013

23 Απριλίου 2019

ΑΝΟΙΞΕ ΤΟΝ ΑΣΚΟ ΤΟΥ ΑΙΟΛΟΥ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΗΣ SIEMENS

Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου 
egerssi@otenet.gr 
www.egerssi.gr 

Σάλο πολιτικό προκάλεσε το Σάββατο και την Μεγάλη Δευτέρα η εφημερίδα “Μακελειό” που φιλοξένησε συνέντευξη του κατηγορουμένου στη δίκη της πολυεθνικής γερμανικής εταιρείας Siemens, που διεξάγεται στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας και η οποία έχει δυο σκέλη! Την αναζήτηση των παράνομων χρημάτων που διακινήθηκαν από τα “μαύρα” ταμεία της Siemens σε πολιτικά πρόσωπα και την περίφημη σύμβαση 8002/97 ανάμεσα στη γερμανική εταιρεία και τον ΟΤΕ για την αναβάθμιση της τεχνολογικής υποδομής του δικτύου του ΟΤΕ με την προμήθεια ψηφιακών παροχών, καθώς και τις επεκτάσεις της αρχικής σύμβασης!

Κατήγγειλε ο Ηλίας Γεωργίου, ότι ο φυγόδικος – κατηγορούμενος Χρήστος Καραβέλας του είπε, πως στην οδό Νυμφών, στο σπίτι του Αντώνη Σαμαρά του είχε δώσει μια σακούλα με λεφτά, μπροστά στη γυναίκα του και την πεθερά του, που περιείχε 13 εκατομμύρια! Κατήγγειλε ότι το ΄93 την κυβέρνηση Μητσοτάκη την έριξε ο Σωκράτης Κόκκαλης, ο οποίος πλήρωσε τον Σαμαρά και τον Συμπιλίδη! Κατήγγειλε ότι έδωσε 400 εκατομμύρια δραχμές στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη! Αποκάλυψε εμπλοκή της Ντόρας Μπακογιάννη, του Γιώργου Τράγκα και του εκλιπόντος Νίκου Κακαουνάκη! 

Φοβερές συγκλονιστικές κατηγορίες – αποκαλύψεις, που έρχονται να επιβεβαιώσουν τα επί σειρά ετών αποκαλυπτικά ρεπορτάζ μου στην Ελεύθερη Ώρα! Για την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη το “βρώμικο ‘93”, για τον ρόλο του Αντώνη Σαμαρά, τον ρόλο της Intracom του Σωκράτη Κόκκαλη, που προστατεύεται από όλο το διαπλεκόμενο πολιτικό και δημοσιογραφικό Σύστημα! Κατηγορίες γι΄ αυτό το διαπλεκόμενο Σύστημα των ΜΜΕ, που ζει και βασιλεύει και σήμερα και ήδη ξεκίνησε προσπάθεια ενταφιασμού αυτών των αποκαλύψεων! Γιατί δεν εξυπηρετούν τους αφεντάδες τους αυτές οι αποκαλύψεις διά στόματος του Ηλία Γεωργίου! Προσπαθούν να υποβαθμίσουν τις καταγγελίες Γεωργίου, λέγοντας ότι τη συνέντευξη την πήρε ο Στέφανος Χίος! Μα το ζητούμενο είναι ποιος πήρε τη συνέντευξη ή τι αποκαλύπτει ο Ηλίας Γεωργίου; Γιατί τη συνέντευξη αυτή δεν την πήρε κάποιος από το δημοσιογραφικό Group του Αλαφούζου, από το δημοσιογραφικό Group του Μαρινάκη ή από το δημοσιογραφικό Group του Χατζηνικολάου; Δεν ενημερώνονταν για όλες τις αποκαλύψεις που επί σειρά ετών έκανα στη Ελεύθερη Ώρα και σε όποιο τηλεοπτικό δίαυλο (μικρό) με καλούσαν; 

Αλλά πριν τον Ηλία Γεωργίου μίλησε τον Οκτώβριο του ’17 σε τρεις συνεδρίες του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας, ο Ευάγγελος Σέκερης! Τότε που προκάλεσα την Έδρα του δικαστηρίου για αντιπαράσταση του κατηγορούμενου Ηλία Γεωργίου και του μάρτυρα Ευαγγέλου Σέκερη! 

Χθες λοιπόν, που στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας συνεχίστηκε η δίκη της Siemens για πρώτη φορά απουσίαζε από το Εδώλιο ο Ηλίας Γεωργίου! Που βρίσκεται; Κρύβεται γιατί φοβάται για τη ζωή του μετά τις ιστορικές καταγγελίες που έκανε;

Δεν πρέπει να τεθεί η συνέντευξη Γεωργίου υπόψη της Έδρας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, δεδομένου ότι δημιουργεί νέα δεδομένα και πιθανώς να υπάρξει και συνέχεια καταγγελιών και από άλλους, που γνωρίζουν πολλά για το “βρώμικο ‘93” και όχι μόνο; 

Δεν πρέπει να επέμβει η Εισαγγελέας Διαφθοράς κ. Ελένη Τουλουπάκη, της οποίας πρόσφατα ανανεώθηκε ο θεσμικός της ρόλος; 

Αφού η συνέντευξη του Ηλία Γεωργίου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, από τη στιγμή που ο ίδιος πρωταγωνίστησε επί 25 χρόνια, όντας στο τιμόνι της εταιρείας στην Ελλάδα και ίσως να ήταν και ο πλέον πετυχημένος manager και γνώστης της αγοράς, από όλα τα άλλα στελέχη που έχουν περάσει μέχρι σήμερα από τη Siemens.

Επί των ημερών του το τμήμα τηλεπικοινωνιών γιγαντώθηκε και συντηρούσε ουσιαστικά ολόκληρη την θυγατρική της Siemens στην Ελλάδα, έχοντας στο δυναμικό της πάνω από 1000 άτομα και τρία εργοστάσια! Τέλος, αξίζει να σημειωθεί, ότι από το 1992 ο Ηλίας Γεωργίου βλέποντας μπροστά έστησε στην Ελλάδα το κέντρο λογισμικού το οποίο ήταν μία πρωτοπόρος και καινοτόμος απόφαση…

Να σταματήσει λοιπόν, η προσπάθεια υποβάθμισης των ιστορικών καταγγελιών που έκανε ο Ηλίας Γεωργίου! Από τη Μεγάλη Δευτέρα, πράγματι ξεκίνησε για πολλούς, ο Γολγοθάς τους…
Μετά ταύτα επανέρχομαι…

Φήμες Πολέμου. Η Ουάσιγκτον Το Πάει σε Σύρραξη

Του Phillip Giraldi, Zero Hedge, Strategic Culture, 19-4-2019 

[Βοηθεί την κρίση του αναγνώστη να γνωρίζει ότι ο συντάκτης του άρθρου υπηρέτησε στο Βιετνάμ, στην μυστική ιστορία στρατού και επί 19 χρόνια, ως στέλεχος της CIA, στην Τουρκία, Ιταλία, Γερμανία και Ισπανία. ΄Εχει σπουδάσει Ιστορία και Διεθνείς Σχέσεις. Είναι εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου Υπεράσπισης του Εθνικού Συμφέροντος, στην Ουάσιγκτον.

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού 

Είναι αποκαρδιωτικό να παρατηρείς πως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν γίνει η Αυτοκρατορία του Κακού. ΄Εχοντας υπηρετήσει στον αμερικανικό στρατό κατά τον πόλεμο του Βιετνάμ και στην Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (C.I.A.) στο δεύτερο μισό του Ψυχρού Πολέμου, έχω μια προσωπική, «έσωθεν», αντίληψη του πως, μια βασικά ρεαλιστική εθνική πολιτική ασφάλειας, μεταμορφώθηκε σιγά-σιγά σε ένα δικομματικό δόγμα που επιβάλλει στην Ουάσιγκτον, ως υπέρτατο χρέος, την παγκόσμια κυριαρχία.

Δυστυχώς, όταν κατέρρευσε η Σοβιετική ΄Ενωση, η ευκαιρία να τερματιστεί μια για πάντα η διπολική πυρηνική αντιπαράθεση που απειλούσε με παγκόσμια εκμηδένιση, σπαταλήθηκε με ελαφρότητα, καθώς ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον διάλεξε, αντ’ αυτού, να ταπεινώσει και -με χρήση του ΝΑΤΟ- να περισφίξει μιαν ήδη ηθικά συντετριμμένη και ουσιαστικά ακέφαλη Ρωσία.

Η «Αμερικανική Εξαιρετικότητα» (απρόσιτη υπεροχή) καθιερώθηκε ως πολεμική ιαχή για μιαν ολοένα πιο ανίδεη ομοσπονδιακή εξουσία όσο και για ένα κοινό ελεγχόμενο από παραισθησιογόνα ΜΜΕ. Όταν έγινε η τρομοκρατική επίθεση στους Πύργους της Νέας Υόρκης(και στην ελληνική εκκλησία του Αγ. Νικολάου) η χώρα ήταν έτοιμη να εφορμήσει στον υπόλοιπο κόσμο. « Υπάρχει ένας νέος Σερίφης στην πόλη και εσείς είτε είστε μαζί μας ή είστε εναντίον μας».(Φράση από λόγο του Τζωρτζ Μπους του 2ου.) 

Ακολούθησε το Αφγανιστάν. Έπειτα το Ιράκ και -στο πνεύμα της δικομματικής πολιτικής- οι Δημοκρατικοί συνέχισαν με την Λιβύη και την πρώτη σοβαρή εμπλοκή στην Συρία.
Στην σημερινή τους εμφάνιση, βλέπει κανείς τις ΗΠΑ να απειλούν το Ιράν σε εβδομαδιαίες επαναλήψεις και να σχίζουν συμφωνίες ελέγχου εξοπλισμών με την Ρωσία, ενώ διατηρούν τις στρατιωτικές δυνάμεις τους στην Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Σομαλία και σε χώρες όπως το Μαλί. Διάσπαρτες στον πλανήτη υπάρχουν 800 αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις όταν οι επίσημοι εχθροί της ημέρας για την Ουάσιγκτον, η Ρωσία και Κίνα έχουν, αντίστοιχα , μόνο μία και καμία.


Ποτέ πριν, στα χρόνια που ζω, δεν ήταν οι ΗΠΑ τόσο πολεμοχαρείς και αυτό παρά το γεγονός δεν υπάρχει ούτε ένας εχθρός, ή συνδυασμός εχθρών που πράγματι να απειλούν την γεωγραφική επικράτεια των ΗΠΑ ή τα ζωτικά συμφέροντά τους. Η Βενεζουέλα απειλείται με εισβολή, κυρίως επειδή βρίσκεται στο δυτικό ημισφαίριο και επομένως υπόκειται στην διεκδικούμενη από την Ουάσιγκτον δικαιοδοσία της ως ανθυπάτου (αποικίας). 

Προ ημερών, ο Αντιπρόεδρος Μάικ Πενς είπε στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ότι ο Λευκός Οίκος θα απομακρύνει τον Πρόεδρο Μαδούρο της Βενεζουέλας από την εξουσία, χρησιμοποιώντας κατά προτίμηση διπλωματία και κυρώσεις, «αλλά όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι». Ο Πενς προειδοποίησε ότι η Ρωσία και άλλοι φίλοι του Μαδούρο οφείλουν να φύγουν τώρα γιατί αλλιώς θα υποστούν τις συνέπειες».

Η εξέλιξη των ΗΠΑ σε μιαν εχθρική και κάπως απρόβλεπτη δύναμη δεν έχει περάσει απαρατήρητη. Η Ρωσία έχει αποδεχτεί ότι ο πόλεμος έρχεται - όσα και αν κάνει στις συναλλαγές της με τον Τραμπ- και αναβαθμίζει τις δυνάμεις της. Κατά κάποιες εκτιμήσεις, ο στρατός της είναι καλύτερα εξοπλισμένος και πιο ετοιμοπόλεμος από τον στρατό των ΗΠΑ, ο οποίος δαπανά το δεκαπλάσιο από τον ρωσικό, για την «άμυνα». 

Το Ιράν αναβαθμίζει επίσης τις αμυντικές του δυνατότητες, που είναι πολύ σημαντικές. Τώρα η Ουάσιγκτον έχει αποσυρθεί από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν, έχει επιβάλει μια σειρά από εξαιρετικά οδυνηρών κυρώσεων στην χώρα και τελείως πρόσφατα κήρυξε μέρος των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων «ξένη τρομοκρατική οργάνωση» και επομένως στόχο των αμερικανικών πυρών, οποιαδήποτε στιγμή. Είναι εξόφθαλμο πως το επόμενο βήμα είναι ο πόλεμος. Σε τρεις εβδομάδες οι ΗΠΑ θα επιχειρήσουν να επιβάλουν μιαν παγκόσμια απαγόρευση οποιασδήποτε αγοράς ιρανικού πετρελαίου. ΄Ενας αριθμός χωρών, μεταξύ των οποίων και η κατ΄ όνομα σύμμαχος των ΗΠΑ Τουρκία, έχουν ανακοινώσει ότι θα αγνοήσουν την απαγόρευση και θα είναι ενδιαφέρον να δούμε τι πρόκειται να κάνει ο αμερικανικός στόλος για να επιβάλει τον σεβασμό της απαγόρευσης. 

Αλλά ακόμη και σε σύγκριση με όλες τις φριχτές αποφάσεις που έχουν βγει από τον Λευκό Οίκο, υπάρχει ένας οργανισμός πολύ πιο παράφρων και ενδεχομένως ακόμη περισσότερο επικίνδυνος. Και αυτός είναι το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο είναι ένα νομοθετικό σώμα που περιβάλλεται με την εμπιστοσύνη του 18% του αμερικανικού Λαού. Ένα τρέχον νομοσχέδιο, με τίτλο « Νόμος Υπεράσπισης της Αμερικανικής Ασφάλειας από Επίθεση του Κρεμλίνου (DASKA) 2019» εισήχθη στην Γερουσία, η οποία θα καλέσει τον υπουργό των Εξωτερικών «να αποφανθεί εάν η Ρωσική Ομοσπονδία θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως Κράτος προαγωγής της τρομοκρατίας και κατά πόσον ένοπλες οντότητες στην Ουκρανία, υποστηριζόμενες από την Ρωσία, θα πρέπει να χαρακτηριστούν ξένες τρομοκρατικές οργανώσεις.» 

Στην σημερινή διατύπωσή του, το Νομοσχέδιο προτάθηκε στις 11 Απριλίου και δεν είναι καθόλου σαφές ποιας υποστήριξης θα τύχει. Αλλά και μόνο το γεγονός της εμφάνισής του θα πρέπει να ταράσσει οποιονδήποτε που πιστεύει ότι είναι προς το συμφέρον όλου του κόσμου να αποφευχθεί μια άμεση πολεμική σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας. 

Το νομοσχέδιο προτείνεται από τους γερουσιαστές Κόρυ Γκάρτνερ, Ρεπουμπλικανό και Ρόμπερτ Μενέντεζ, Δημοκρατικό, Λίντσευ Γκράχαμ, Ρεπουμπλικανό και Jeanne Shaheen του Δημοκρατικού Κόμματος. Στην σχετική ανακοίνωση Τύπου κάθε γερουσιαστής συνέβαλε με ένα προσωπικό σχόλιο. Ο Γκάρντνερ δήλωνε ότι «Η Ρωσία του Πούτιν είναι ένα καθεστώς εκτός νόμου, που αγωνίζεται να υπονομεύσει το διεθνές δίκαιο και να καταστρέψει την παγκόσμια τάξη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ». Ο Μενέντεζ έγραψε ότι «η εσκεμμένη παράλυση του Προέδρου Τραμπ απέναντι στην επιθετικότητα του Κρεμλίνου έχει φέρει σε κατάσταση βρασμού το Κογκρέσο», ενώ ο Γκράχαμ πρόσθεσε: «Ο σκοπός μας είναι να αλλάξουμε το σημερινό καθεστώς και να επιβάλουμε σοβαρές κυρώσεις και μέτρα εναντίον της Ρωσίας του Πούτιν. Θα πρέπει να πάψει και να παρεμβαίνει στις εκλογικές διαδικασίες των ΗΠΑ, να σταματήσει τις κυβερνο-επιθέσεις κατά των αμερικανικών υποδομών, να απομακρύνει την Ρωσία από την Ουκρανία και να πάψει να προσπαθεί να προκαλέσει χάος στην Συρία..» Ο Γκάρντιν έγραψε «Το Κογκρέσο συνεχίζει να ηγείται της υπεράσπισης της αμερικανικής εθνικής ασφάλειας απέναντι στην συνεχιζόμενη ρωσική επίθεση εναντίον των δημοκρατικών θεσμών, εδώ και στο εξωτερικό.» Και ο Σαχήν πρόσθεσε ότι « αυτό το νομοθέτημα συνεχίζει τις προσπάθειες του Κογκρέσου να θέσει την Ρωσία στο εδώλιο για την πολεμοχαρή στάση της απέναντι στις ΗΠΑ και στην επιμονή της να αποσταθεροποιήσει την δική μας παγκόσμια τάξη.»

Τα σχόλια των γερουσιαστών είναι ακραίες υπερβολές και κάποτε εντελώς ψέματα, σε σχέση με ότι συμβαίνει στον κόσμο. Είναι όμως αποκαλυπτικά για το πόσο ανίδεοι μπορεί να είναι και συχνά είναι οι Αμερικανοί κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι. Οι γερουσιαστές επίσης αγνοούν ότι ο χαρακτηρισμός των υποτιθέμενων εξαρτημένων από την Ρωσία δυνάμεων (στο Ντόνμπας της Ουκρανίας) ως «ξένων τρομοκρατικών οργανώσεων» ισοδυναμεί με την κήρυξη πολέμου εναντίον τους από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, ενώ ο υποκριτικός χαρακτηρισμός της Ρωσίας ως κράτους προαγωγού της τρομοκρατίας είναι αρκετά απεχθής και εξόφθαλμα ψευδής. Αλλά η πραγματική ζημιά προέρχεται από την ίδια την ύπαρξη τέτοιου νομοσχεδίου. Θα ενισχύσει την υποστήριξη των αδιάλλακτων και στις δύο πλευρές, ασφαλίζοντας ότι δεν θα υπάρξει στο προσεχές μέλλον μια επαναπροσέγγιση της Ουάσιγκτον με την Μόσχα, εξέλιξη που είναι κακή για όλους. Εάν αυτά μπορούν να χαρακτηριστούν ως αθέλητη συνέπεια μιας ασύνετης απόφασης ή κάτι πολύ σκοτεινότερο που, εξηγείται από το βάθος της διαφθοράς σε Κογκρέσο και κυβέρνηση, αυτό απομένει να ξεκαθαριστεί. 

πηγή

Οι φυλές της Ευρώπης…

Οι ερχόμενες ευρωεκλογές θα είναι ίσως οι πιο παράξενες στη βρετανική πολιτική ιστορία. Οι πολίτες θα ψηφίσουν σε μια εκλογική αναμέτρηση για να στείλουν αντιπροσώπους σε έναν οργανισμό από τον οποίο θα έπρεπε να έχουν ήδη αποχωρήσει. Οι αντιπρόσωποι αυτοί μπορεί να νομοθετούν για μερικούς μήνες, για πέντε χρόνια, ή να μην ορκιστούν ποτέ.

Και κάτι ακόμη πιο παράξενο; Ένα κόμμα που δεν υπήρχε καν πριν από μερικές εβδομάδες, προηγείται στις δημοσκοπήσεις, αν πιστέψουμε την τελευταία της YouGov…

Είτε κερδίσει είτε όχι, το κόμμα Brexit του Nigel Farage δείχνει πως θα συγκεντρώσει τεράστιο αριθμό ψήφων σε μια αναμέτρηση που θα μοιάζει με μια επανάληψη του δημοψηφίσματος του 2016.

Όλα αυτά ταιριάζουν πολύ με το μεγάλο αφήγημα που λέμε στους εαυτούς μας τα τελευταία χρόνια για την πολιτική στη Δύση. Λαϊκιστές εναντίον φιλελεύθερων, σε μια μεγάλη ανακατάταξη που σηματοδοτεί μια νέα διαχωριστική γραμμή μεταξύ «ανοικτού» και «κλειστού».

Όμως, νέες δημοσκοπήσεις σε 14 ευρωπαϊκά κράτη (πλην Η.Β.) που έκανε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων (ECFR), αφήνουν να εννοηθεί πως τουλάχιστον στην ηπειρωτική Ευρώπη, οι πολιτικοί και οι αναλυτές που συμφωνούν με τα παραπάνω πολεμούν έναν «χθεσινό» πόλεμο.

Κόντρα στην κυρίαρχη σοφία, οι δημοσκοπήσεις μας λένε πως οι ευρωεκλογές δεν θα μας οδηγήσουν στο βάραθρο μιας καινοφανούς διαίρεσης μεταξύ «φατριών», ούτε θα αντικαταστήσουν το πατροπαράδοτο χάσμα της αριστεράς με τη δεξιά με εκείνο των παγκοσμιοποιητών κόντρα στους εθνικιστές.

Μάλιστα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το κυρίαρχο στοιχείο του πολιτικού τοπίου θα είναι η κινητικότητα. Πολλοί ψηφοφόροι δεν έχουν ακόμη αποφασίσει. Και υπάρχουν 97 τουλάχιστον εκατομμύρια τέτοιοι, που δηλώνουν αναποφάσιστοι και μπερδεμένοι.
Ακόμη, το 70% εκείνων που έχουν κάποια προτίμηση, δηλώνουν πως ίσως αλλάξουν γνώμη στις κάλπες. 


Με άλλα λόγια οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των ευρωπαϊκών πολιτικών φυλών δεν είναι τόσο ξεκάθαρες όσο νομίζουμε. 

Η ψήφος των αναποφάσιστων δεν είναι απλά μια μικρή μερίδα στη μέση, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία. 

Είναι δε ενδιαφέρουσα η άποψη του ECFR, ότι οι ψηφοφόροι της Ευρώπης δεν πρέπει να θεωρούνται ως δυο αντίπαλες πλευρές, αλλά ως τέσσερις ομάδες. 

- Υπάρχουν οι πιστοί του συστήματος, που δεν έχουν ενδοιασμούς για το στάτους κβο, είτε σε εθνικό είτε σε διεθνές επίπεδο.
- Υπάρχουν εκείνοι που έχουν απογοητευθεί από την πολιτική τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, όπως π.χ. οι Γάλλοι με τα κίτρινα γιλέκα.
- Υπάρχουν οι ευρωπαϊστές, που πιστεύουν ότι οι Βρυξέλλες συνεχίζουν να αποτελούν τη λύση για τα εθνικά πολιτικά συστήματα στα οποία δεν έχουν πια εμπιστοσύνη. 
- Και τέλος υπάρχουν οι εθνικιστές ευρωσκεπτικιστές που επιθυμούν την επιστροφή στην εθνική κυριαρχία των κρατών μελών. 

Αυτές οι ομάδες αποτελούν αντίστοιχα το 24%, το 38%, το 24%, και το 14% του εκλογικού σώματος, αν και τα ποσοστά αυτά διαφέρουν ανάλογα με το κράτος μέλος. 

Δεν είναι τυχαίο φερ’ ειπείν που το 61% των Ελλήνων θεωρεί πως το σύστημα είναι ελαττωματικό, τόσο στην Αθήνα όσο και στις Βρυξέλλες. 
Το αντίστοιχο ποσοστό στη Γαλλία είναι 69%. 

Στη Ρουμανία το 64% θεωρεί πως το δικό τους πολιτικό σύστημα είναι διαλυμένο, αλλά πως η ΕΕ αποτελεί τη λύση για τα εσωτερικά προβλήματά τους. 

Η Δανία είναι η μοναδική χώρα όπου οι ικανοποιημένοι οπαδοί του υπάρχοντος συστήματος αποτελούν και την πλειοψηφία. 

Με άλλα λόγια, οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι διαχωρίζονται σε εκείνους που είναι εντάξει με το στάτους κβο και σε εκείνους που το κατηγορούν για τις αστοχίες του. 

Αυτό σημαίνει πως αν και υπάρχει μια σημαντική πολιτική αγανάκτηση σε ολόκληρη την Ευρώπη, που η ΕΕ έχει μεγεθύνει με τις πολιτικές της, αυτό δεν είναι ένα ενιαίο και συνεκτικό κίνημα όπως θέλουν να μας πείσουν οι ηγέτες των λαϊκιστικών και των φιλελεύθερων παρατάξεων. 

Κάποιοι σαν τον Steve Bannon από την μια πλευρά και τον Guy Verhofstadt από την άλλη, βλέπουν τους εαυτούς τους ως στρατάρχες σε μια σύγχρονη ιδεολογική σύγκρουση. Όμως αμφότεροι, με τον τρόπο τους, κάνουν λάθος για μια ήπειρο όπου η δυσαρέσκεια είναι πολύ λιγότερο οργανωμένη και λιγότερο ομογενοποιημένη απ’ όσο μας θέλουν να πιστεύουμε. 

Oliver Wiseman  
Cap X 
Απόδοση: S.A. 
Ορθογράφος

Οι 20 χώρες με τις ισχυρότερες Ένοπλες Δυνάμεις

Ποιες είναι οι πιο ισχυρές χώρες στρατιωτικά; Στο ερώτημα αυτό έρχεται να απαντήσει έρευνα του Global Firepower, το οποίο συντάσσει κάθε χρόνο την κατάταξη των Ενόπλων Δυνάμεων 133 χωρών.  

Λαμβάνει υπόψη πάνω από 50 παράγοντες για να καταλήξει στην αξιολόγηση με βάση την οποία γίνεται η λίστα. 

Για παράδειγμα, αξιολογείται η ποικιλία των όπλων, ενώ δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα και στο διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό. Επίσης, λαμβάνεται υπόψη η γεωγραφική θέση, οι διαθέσιμες φυσικές πηγές ενέργειας και άλλα. 

Με βάση αυτά τα δεδομένα- και τα στοιχεία του 2017- ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα είναι οι χώρες με τους ισχυρότερους στρατούς στον κόσμο. 

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 28η θέση με 206 μαχητικά αεροσκάφη (σε συνολική δύναμη αέρος 600 αεροπλάνα και ελικόπτερα), 1.345 άρματα μάχης και συνολική δύναμη ναυτικού 115 σκάφη.

Αυτές είναι οι 20 χώρες με τις ισχυρότερες Ένοπλες Δυνάμεις στον κόσμο: 

ΗΠΑ
Αξιολόγηση: 0.0857
Συνολικός πληθυσμός: 323.995.528
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 2.363.675
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 13.762
Μαχητικά αεροσκάφη: 2.296
Άρματα μάχης: 5.884
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 415 (19 αεροπλανοφόρα)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 587,8 δισ. δολάρια 


Ρωσία
Αξιολόγηση: 0.0929
Συνολικός πληθυσμός: 142.355.415
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 3.371.027
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 3.794
Μαχητικά αεροσκάφη: 806
Άρματα μάχης: 20.216
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 352 (1 αεροπλανοφόρο)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 44,6 δισ. δολάρια 


Κίνα
Αξιολόγηση: 0.0945
Συνολικός πληθυσμός: 1.373.541.278
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 3.712.500
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 2.955
Μαχητικά αεροσκάφη: 1.271
Άρματα μάχης: 6.457
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 714 (1 αεροπλανοφόρο)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 161,7 δισ. δολάρια 


Ινδία 
Αξιολόγηση: 0.1593
Συνολικός πληθυσμός: 1.266.883.598
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 4.207.250
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 2.102
Μαχητικά αεροσκάφη: 676
Άρματα μάχης: 4.426
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 295 (3 αεροπλανοφόρα)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 51 δισ. δολάρια 


Γαλλία
Αξιολόγηση: 0.1914
Συνολικός πληθυσμός: 66.836.154
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 387.635
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 1.305
Μαχητικά αεροσκάφη: 296
Άρματα μάχης: 406
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 118 (4 αεροπλανοφόρα)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 35 δισ. δολάρια 


Μ. Βρετανία
Αξιολόγηση: 0.2131
Συνολικός πληθυσμός: 64.430.428
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 232.675
Συνολική δύναμη Αεροπορίας:856
Μαχητικά αεροσκάφη: 88
Άρματα μάχης: 249
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 76 (2 αεροπλανοφόρα)
Αμυντικός προϋπολογισμός 45,7 δισ. δολάρια 


Ιαπωνία
Αξιολόγηση: 0.2137
Συνολικός πληθυσμός: 126.702.133
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 311.875
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 1.594
Μαχητικά αεροσκάφη: 288
Άρματα μάχης: 700
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 131 (4 αεροπλανοφόρα)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 43,8 δισ. δολάρια


Τουρκία
Αξιολόγηση: 0.2491
Συνολικός πληθυσμός: 80.274.604
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 743.415
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 1.018
Μαχητικά αεροσκάφη: 207
Άρματα μάχης: 2.445
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 194
Αμυντικός προϋπολογισμός: 8,2 δισ. δολάρια 


Γερμανία
Αξιολόγηση: 0.2609
Συνολικός πληθυσμός: 80.722.792
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 210.000
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 698
Μαχητικά αεροσκάφη: 92
Άρματα μάχης: 543
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 81
Αμυντικός προϋπολογισμός: 39,2 δισ. δολάρια


Αίγυπτος
Αξιολόγηση: 0.2676
Συνολικός πληθυσμός: 94.666.993
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 1.329.250
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 1.132
Μαχητικά αεροσκάφη: 337
Άρματα μάχης: 4.110
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 319 (2 αεροπλανοφόρα)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 4,4 δισ. δολάρια 


Ιταλία
Αξιολόγηση: 0.2694
Συνολικός πληθυσμός: 62.007.540
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 267.500
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 822
Μαχητικά αεροσκάφη: 79
Άρματα μάχης: 200
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 143 (2 αεροπλανοφόρα)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 34 δισ. δολάρια 


Νότια Κορέα
Αξιολόγηση: 0.2741
Συνολικός πληθυσμός: 50.924.172
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 5.829.750
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 1.477
Μαχητικά αεροσκάφη: 406
Άρματα μάχης: 2.654
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 166 (1 αεροπλανοφόρο)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 43,8 δισ. δολάρια


Πακιστάν
Αξιολόγηση: 0.3287
Συνολικός πληθυσμός: 201.995.540
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 919.000
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 951
Μαχητικά αεροσκάφη: 301
Άρματα μάχης: 2.924
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 197
Αμυντικός προϋπολογισμός: 7 δισ. δολάρια


Ινδονησία
Αξιολόγηση: 0.3347
Συνολικός πληθυσμός: 258.316.051
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 975.750
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 441
Μαχητικά αεροσκάφη: 39
Άρματα μάχης: 418
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 221
Αμυντικός προϋπολογισμός: 6,9 δισ. δολάρια


Ισραήλ
Αξιολόγηση: 0.3476
Συνολικός πληθυσμός: 8.174.527
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 718.250
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 652
Μαχητικά αεροσκάφη: 243
Άρματα μάχης: 2.620
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 65
Αμυντικός προϋπολογισμός: 15,5 δισ. δολάρια


Βιετνάμ
Αξιολόγηση: 0.3587
Συνολικός πληθυσμός: 95.261.021
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 5.488.500
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 278
Μαχητικά αεροσκάφη: 76
Άρματα μάχης: 1.545
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 65
Αμυντικός προϋπολογισμός: 3,4 δισ. δολάρια


Βραζιλία
Αξιολόγηση: 0.3654
Συνολικός πληθυσμός: 205.823.665
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 1.987.000
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 697
Μαχητικά αεροσκάφη: 43
Άρματα μάχης: 469
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 110
Αμυντικός προϋπολογισμός: 24,5 δισ. δολάρια 


Ταϊβάν
Αξιολόγηση: 0.3765
Συνολικός πληθυσμός: 23.464.787
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 1.932.500
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 850
Μαχητικά αεροσκάφη: 286
Άρματα μάχης: 2.005
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 87
Αμυντικός προϋπολογισμός: 10,7 δισ. δολάρια


Πολωνία
Αξιολόγηση: 0.3831
Συνολικός πληθυσμός: 38.523.261
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 184.650
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 465
Μαχητικά αεροσκάφη: 99
Άρματα μάχης: 1.065
Συνολική δύναμη Ναυτικού: 83
Αμυντικός προϋπολογισμός: 9,4 δισ. δολάρια


Ταϊλάνδη
Αξιολόγηση: 0.3892
Συνολικός πληθυσμός: 68.200.824
Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 627.425
Συνολική δύναμη Αεροπορίας: 555
Μαχητικά αεροσκάφη: 76
Άρματα μάχης: 737
Συνολική δύναμη Ναυτικού 81 (1 αεροπλανοφόρο)
Αμυντικός προϋπολογισμός: 5,4 δισ. δολάρια


Πηγή: philenews / in.gr
το είδαμε ΕΔΩ

Γιατί η στρατικοποίηση των νήσων μας στο Αιγαίο είναι θεμελιώδες εθνικό δικαίωμα

Του Λάμπρου Τζούμη*  

Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χ.Ακάρ ζήτησε τον αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου καθόσον όπως ανέφερε η στρατικοποίηση αυτών αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση των διεθνών συνθηκών και συμβάσεων. Επί του εν λόγω θέματος να επισημάνουμε τα εξής: 

Το καθεστώς που διέπει την στρατικοποίηση των νησιών διαφέρει για τα νησιά Λήμνου, Σαμοθράκης από αυτό των νησιών Λέσβου, Χίου, Σάμου, Ικαρίας και διαφορετικό είναι το καθεστώς που ισχύει για τα Δωδεκάνησα. Για το θέμα αυτό επισημαίνονται βασικά σημεία στο τέλος του κειμένου. 

Το θεμελιώδες δικαίωμα της Ελλάδας για την στρατικοποίηση των νησιών πηγάζει από τα εξής: 

Πρώτον: Σύμφωνα με το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών περί νόμιμης άμυνας σε περίπτωση απειλής στρεφομένης κατά των νησιών της ή οποιουδήποτε άλλου μέρους της επικράτειας της. Η νόμιμη άμυνα, ένα από τα σπουδαιότερα δικαιώματα της διεθνούς έννομης τάξεως, έχει χαρακτήρα αναγκαστικού δικαίου και με την ιδιότητα αυτή έχει αυξημένη νομική ισχύ και υπερισχύει όλων των άλλων διεθνών κανόνων. Όλα τα ανωτέρω υποχρεώνουν και νομιμοποιούν την Ελλάδα να προβεί στη λήψη όλων των αναγκαίων προληπτικών αμυντικών μέτρων προκειμένου να προστατεύσει τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου.

Δεύτερον: Η αναθεωρητική στρατηγική της Τουρκίας που εκδηλώνεται καθημερινά με παραβιάσεις – παραβάσεις του Ελληνικού Εναερίου Χώρου, του οποίου έχει αναλάβει την υποχρέωση να σέβεται (άρθρο 13 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης). 

Τρίτον: Οι απροκάλυπτες τουρκικές απειλές σε περίπτωση που η Ελλάδα προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 νμ, όπως έχει το νόμιμο δικαίωμα, αυτό θα αποτελέσει αιτία πολέμου (casus belli). 

Τέταρτον: Ο τρόπος που ενεργεί τις τελευταίες δεκαετίες, παραβιάζοντας συστηματικά τις διατάξεις του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, όπως η εισβολή στην Κύπρο το 1974. Παρά τις πολυάριθμες αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, συνεχίζει να διατηρεί σημαντική στρατιωτική δύναμη στα κατεχόμενα εδάφη, γεγονός το οποίο συνιστά απειλή κατά της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. 

Πέμπτον: Η άνευ προηγουμένου συγκέντρωση στρατιωτικών μέσων και δυνάμεων, σε περιοχές και σημεία της ακτής της Μικράς Ασίας, οι οποίες στρέφονται εναντίον των ελληνικών νησιών, με δεδομένο ότι δεν υπάρχει κανείς άλλος πιθανός στόχος στην περιοχή. Η απειλή αυτή προέρχεται κυρίως από την 4η Τουρκική Στρατιά (γνωστή ως Στρατιά Αιγαίου), η οποία συγκροτεί τη «Διακλαδική Δύναμη Ειδικής Αποστολής», με Σχηματισμούς που αναλαμβάνει Υπό Διοίκηση ή Υπό Επιχειρησιακό Έλεγχο, ενώ προικοδοτείται με αεροπορικό και ναυτικό δυναμικό, ώστε να δύναται να διεξαγάγει αποβατικές, αεροκίνητες και αεραποβατικές επιχειρήσεις. Ο τρόπος εκπαίδευσης και η αποστολή της είναι καθαρά επιθετικού χαρακτήρα. 

Το πρόβλημα της άμυνας και της προστασίας των νησιών μεγεθύνεται αν ληφθεί υπόψη το ιδιόμορφο γεωγραφικό περιβάλλον του Αιγαίου, με το πλήθος των νησιών που είναι κατανεμημένα σε όλο το μήκος και πλάτος του, με τα μεγαλύτερα και σπουδαιότερα από αυτά να βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από τις Τουρκικές ακτές, ενώ απέχουν αρκετές δεκάδες μίλια από τις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας. 

Έκτον: Το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας και για τους τρεις κλάδους των τουρκικών Ε.Δ. που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη αλλά και αυτό που έχει προγραμματιστεί για τα επόμενα χρόνια. Ο στόχος όπως έχει δηλώσει ο Ερντογάν είναι η Τουρκία να καταστεί αυτάρκης και να βασιστεί εντελώς στην αμυντική της βιομηχανία μέχρι το 2023 (συμβολική χρονολογία επέτειο των εκατό χρόνων της ίδρυσης της τουρκικής δημοκρατίας). 

Έβδομον: Η πάγια στρατηγική προσέγγιση της Άγκυρας για τη αμφισβήτηση της θαλάσσιας και χερσαίας ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, επί του οποίου η Ελλάδα απολαμβάνει πλήρη και αποτελεσματική κυριαρχία εδώ και δεκαετίες και η οποία εκδηλώνεται είτε σε ρητορικό ή σε επιχειρησιακό επίπεδο (Ίμια, γκρίζες ζώνες, κ.λπ) με ορατό σκοπό την αλλοίωση ή και ανατροπή του σημερινού καθεστώτος. 

Αναφορικά με τις διατάξεις που αναφέρονται στο καθεστώς των νησιών επισημαίνονται τα εξής: 

- Το καθεστώς των νησιών Λήμνου και Σαμοθράκης διέπεται από τη σύμβαση για τα στενά του Μοντρέ του 1936, η οποία αντικατέστησε τη σύμβαση της Λωζάννης του 1923. 
- Η συνθήκη του Μοντρέ υπογράφηκε το 1936 από τη Βουλγαρία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, Αυστραλία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Αγγλία και Γιουγκοσλαβία. 
- Είναι η συμφωνία που παραχωρεί τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων στην Τουρκία και ρυθμίζει τη στρατιωτική δραστηριότητα στην περιοχή. 
- Η διάρκειά της είναι 20ετής και υποκαθιστά (δηλ. καταργεί με αντικατάσταση) τη σύμβαση της Λωζάννης του 1923. 
Ισχύει όμως µέχρι σήµερα, παρόλο που προβλέπεται διαδικασία τροποποίησης/αναθεώρησής της, καθόσον δεν την έχει καταγγείλει κάποιο από τα συμβαλλόμενα µέρη και συνεπώς η ισχύς της ανανεούται. 
- Σύμφωνα με το άρθρο 1 αναφέρεται ότι: «Η Τουρκία θα δύναται να επανεξοπλίση αµέσως την ζώνην των Στενών οία καθορίζεται εν τω προοιµίω της ρηθείσης Συµβάσεως». 

Εύλογες απορίες δημιουργεί γιατί η ελληνική πλευρά δεν ζήτησε να συμπεριληφθεί παρόµοια διάταξη στη συνθήκη του Μοντρέ και για τα ελληνικά νησιά (Λήµνο και Σαµοθράκη) που είχαν επίσης υπαχθεί σε καθεστώς αποστρατικοποίησης µε την υπό κατάργηση, συνθήκη της Λωζάννης για το καθεστώς των στενών. Οι πιθανές εκδοχές για το γεγονός αυτό είναι η αδυναμία σωστής εκτίμησης από ελληνικής πλευράς συσχετισµού του επανεξοπλισµού των στενών µε αυτό των δύο ελληνικών νησιών και η ύπαρξη της «ελληνοτουρκικής φιλίας» επί της οποίας πολλά είχαν στηριχθεί. 

Η θέση της ελληνικής πλευράς είναι ότι η ενέργεια να επανεξοπλίσει τη Λήµνο και τη Σαµοθράκη µετά την έναρξη ισχύος της σύµβασης είναι σύµφωνη προς τη συνθήκη του Μοντρέ διότι αυτή κατήργησε την αντίστοιχη σύµβαση της Λωζάννης, η οποία και πρoέβλεπε το καθεστώς αποστρατικοποίησης για τα δύο νησιά. Η νέα σύμβαση (Μοντρέ), δεν περιλαµβάνει διάταξη για αποστρατικοποίηση των δύο ελληνικών νησιών. Η νομιμότητα της ενέργειας επανεξοπλισµού της Λήµνου και Σαµοθράκης ενισχύεται και από: 

Πρώτον: Την επιστολή που απηύθυνε ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα το 1936, στον Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά. Στην επιστολή αυτή αναγνωρίζεται επίσηµα από τουρκικής πλευράς, χωρίς καµία επιφύλαξη και περιορισµό το δικαίωµα της Ελληνικής κυβέρνησης να επανεξοπλίσει τα δύο νησιά παράλληλα µε τον επανεξοπλισµό των Στενών. Συγκεκριµένα αναφέρει ότι: «είµαστε εξ’ ολοκλήρου σύµφωνοι όσον αφορά στον εξοπλισµό των νησιών Σαµοθράκης και Λήµνου, ταυτόχρονα µε τον εξοπλισµό των Στενών». 

Δεύτερον: Την επίσηµη δήλωση του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Rustu Aras στην τουρκική εθνοσυνέλευση, την 31η Ιουλίου 1936, κατά τη συζήτηση επικύρωσης της σύµβασης του Μοντρέ, παρουσία του Πρωθυπουργού Ισµέτ Ινονού. Η ακριβής δήλωση έχει ως εξής: «Οι διατάξεις που αναφέρονται στα νησιά Λήµνος και Σαµοθράκη, τα οποία ανήκουν στη γείτονα και φίλη Ελλάδα και που ήσαν αποστρατιωτικοποιηµένα, µε βάση τις σχετικές διατάξεις της συνθήκης της Λωζάννης καταργούνται κι’ αυτές από την συνθήκη του Μοντρέ». Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η δήλωση αποτελεί επίσημη τουρκική θέση, καθόσον έγινε από τον καθ’ ύλη αρµόδιο Υπουργό Εξωτερικών ενώπιον του κοινοβουλίου της χώρας του κατά τη διαδικασία επικύρωσης της σύµβασης. 

Τρίτον: Την επίσηµη ενηµέρωση από την Ελλάδα των κυβερνήσεων της Γαλλίας, Ιταλίας και Μεγάλης Βρετανίας, ότι µετά την έναρξη ισχύος της Σύµβασης του Μοντρέ η Ελληνική κυβέρνηση «προέβη σε στρατιωτική κατάληψιν των νήσων Λήµνου και Σαµοθράκης». Καµία από τις τρεις κυβερνήσεις δεν έφερε αντίρρηση ούτε εξέφρασε κάποια επιφύλαξη για τον επανεξοπλισµό των δύο νησιών.

Τέταρτον: Σύµφωνα µε την επίσηµη τουρκική θέση, που περιλαµβάνεται στην ιστοσελίδα του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών το καθεστώς αποστρατικοποίησης της Λήµνου και Σαµοθράκης προβλέπεται, από το άρθρο 12 της συνθήκης της Λωζάννης και συνεχίζει να ισχύει, διότι η σύµβαση του Μοντρέ δεν την τροποποίησε στο σηµείο αυτό, καθόσον προβλέπεται η κατάργηση της αποστρατικοποίησης µόνο για τα στενά (συμπεριλαμβανομένης της Ίµβρου και Τενέδου). 

Η Τουρκία αµφισβήτησε αρχικά το νοµικό καθεστώς µε ρηµατική διακοίνωση προς την ελληνική κυβέρνηση, µε αφορµή τα γεγονότα της Κύπρου του 1967. Επανήλθε µετά το 1974 και συστηµατικά πλέον από το 1977 στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Χαρακτηριστικό των τουρκικών θέσεων είναι το θέμα που προέκυψε κατά τη διάρκεια ΝΑΤΟϊκής άσκησης το 2000 που διεξήχθη σε τουρκικό έδαφος με τη συμμετοχή ελληνικών χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων. Η Τουρκία προέβη στην τροποποίηση του αρχικού σχεδιασμού που προέβλεπε τη χρησιμοποίηση συγκεκριμένων αεροδιαδρόμων υπεράνω της Λήμνου και τις Σαμοθράκης από αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.

Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ανέφερε ότι διαπιστώθηκε η «ύπαρξη στοιχείων που έχουν χαρακτήρα παραβιάσεως του καθεστώτος αποστρατικοποιήσεως των νήσων του Ανατολικού Αιγαίου, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες».

Η άρνηση της Τουρκίας να μεταβάλει την στάση της και να επαναφέρει το σχεδιασμό που είχε προαποφασισθεί από τη Συμμαχία, καθώς και η κλιμάκωση της προκλητικότητας από την τουρκική πλευρά (απαγόρευση του τουρκικού εναερίου χώρου σε ελληνικά αεροσκάφη που εξορμούσαν από την Ελλάδα και αναχαίτιση τους από τουρκικά μαχητικά), επικαλούμενη λόγους ασφαλείας πτήσεων, υποχρέωσε την ελληνική πλευρά να ζητήσει από τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ τη διακοπή της άσκησης.

Σε όλη την διάρκεια της εμπλοκής, η Τουρκία με δηλώσεις και ανακοινώσεις εμφανιζόταν ως «νομιμόφρων» σύμμαχος, αποφασισμένη όμως να μην απεμπολήσει τα νόμιμα δικαιώματα της και κατηγορούσε την Ελλάδα ότι με τη συμπεριφορά της έθετε σε κίνδυνο τη συνοχή της Συμμαχίας.

Το καθεστώς των νησιών Λέσβου, Χίου, Σάμου και Ικαρίας διέπεται από τη συνθήκη της Λωζάννης του 1923 και ήταν αυτή που έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπογράφηκε στην Ελβετία στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία, τις χώρες και συμμετείχαν στην συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της Σοβιετικής Ένωσης (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη συνθήκη).

Με το άρθρο 13 της εν λόγω συνθήκης επιβλήθηκαν μέτρα μερικής αποστρατιωτικοποίησης στα νησιά Λέσβος (που στο κείμενο αναφέρεται Μυτιλήνη), Χίος, Σάμος και Ικαρία. Τα μέτρα αυτά αφορούν στον περιορισμό της στρατιωτικής υποδομής των νησιών αυτών, δηλαδή την απαγόρευση εγκατάστασης ναυτικής βάσης ή την ανέγερση οχυρωματικών έργων, την απαγόρευση υπέρπτησης της ελληνικής στρατιωτικής αεροπλοΐας πάνω από την «Ανατολία» ενώ ισχύει και αντίστοιχη απαγόρευση για την τουρκική αεροπλοΐα που απαγορεύεται να πετά πάνω από τα προαναφερόμενα νησιά.

Το ίδιο άρθρο επιτρέπει στην Ελλάδα να διατηρεί «συνήθη» αριθμό καλουμένων για τη στρατιωτική θητεία οπλιτών, οι οποίοι δύνανται να εκπαιδεύονται επί τόπου, καθώς επίσης και δυνάμεων Χωροφυλακής και Αστυνομίας. Ο σκοπός των μέτρων αυτών φαίνεται στην πρώτη φράση του άρθρου που είναι πολύ χαρακτηριστική: «Προς εξασφάλισιν της ειρήνης». Από όσα προαναφέρθηκαν διαπιστώνεται ότι:

Είναι ασαφές το τι ακριβώς σημαίνει «συνήθης αριθμός» για τις στρατιωτικές δυνάμεις, καθώς επίσης τα αναφερόμενα για τη χωροφυλακή και την αστυνομία. Επίσης η συνθήκη αναφέρεται σε ναυτικές βάσεις όχι όμως σε αεροπορικές και δεν έχει ληφθεί υπόψη ότι η ισχύς μιας στρατιωτικής δύναμης εξαρτάται εκτός από τον αριθμητικό παράγοντα, και από άλλους συντελεστές, όπως η ποιότητα του εξοπλισμού της.

Η ασάφεια που υπάρχει στις διατάξεις όσων προαναφέρθηκαν οφείλεται ως ένα βαθμό και στο ότι ελήφθη υπόψη η ασφάλεια των ελληνικών αυτών νησιών από ενδεχόμενη τουρκική απειλή.

Σύμφωνα με το άρθρο 60 της Συνθήκης της Βιέννης (1969) περί του «δικαίου των συνθηκών»: «Ουσιώδης παραβίαση ενός εκ των μερών, παρέχει το δικαίωμα ….στο ειδικά θιγόμενο μέρος λόγω της παραβιάσεως, όπως επικαλεσθεί αυτή ως λόγο αναστολής εφαρμογής της συνθήκης , στο σύνολο της ή εν μέρει στις μεταξύ αυτού και του παραβιάσαντος την συνθήκη κράτους, σχέσεις».

Όπως είναι γνωστό καθημερινά σημειώνονται παραβάσεις - παραβιάσεις του ελληνικού Εθνικού Εναέριου Χώρου από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη. Αυτές εκδηλώνονται συνήθως στο Β.Α. Αιγαίο και ιδιαίτερα πάνω από Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία, δηλαδή στα νησιά που η συνθήκη το απαγορεύει και η Τουρκία παραβιάζει συνεχώς τις σχετικές νομικές της υποχρεώσεις.

Το καθεστώς των Δωδεκανήσων διέπεται από τη συνθήκη ειρήνης των Παρισίων του 1947. Η εκχώρηση στην Ελλάδα κατά «πλήρη κυριαρχία» έγινε με τη συνθήκη ειρήνης των Παρισίων που υπογράφηκε το 1947 και για το γεγονός αυτό ελήφθησαν υπόψη ότι τα Δωδεκάνησα ήταν ελληνικά από αρχαιοτάτων χρόνων καθώς και η σημαντική συμβολή της Ελλάδας στην τελική νίκη των συμμάχων κατά του Άξονα.

Όπως είναι γνωστό τα Δωδεκάνησα ήταν κάτω από ιταλική κυριαρχία και οι Ιταλοί είχαν εγκαταστήσει εκεί σημαντικές στρατιωτικές βάσεις. Παρά το γεγονός ότι οι διατάξεις της εν λόγω συνθήκης προβλέπουν την αποστρατικοποίηση των νησιών αυτών, θα πρέπει, να ληφθούν υπόψη τα εξής:

Πρώτον: Η συνθήκη των Παρισίων βρίσκεται σε ισχύ και δεσμεύει την Ελλάδα έναντι των συμβαλλομένων κρατών, όχι όμως έναντι της Τουρκίας, καθόσον αυτή δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος στη συνθήκη αυτή. Σύμφωνα με το άρθρο 34 της συνθήκης της Βιέννης για το «Δίκαιο των Συνθηκών» προβλέπεται ότι «μια συνθήκη δεν δημιουργεί υποχρεώσεις ή δικαιώματα για τρίτες χώρες».

Δεύτερον: Η επιβολή του καθεστώτος αποστρατικοποίησης στα Δωδεκάνησα είναι αποτέλεσμα αντιπαράθεσης μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ, έγινε μετά από παρέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης και απηχεί τις πολιτικές σκοπιμότητες εκείνης της χρονικής περιόδου, δηλ. της στρατηγικής σημασίας των Δωδεκανήσων και της κατάστασης που επικρατούσε τότε στο εσωτερικό της Ελλάδας.

Στις έντονες πιέσεις της Μόσχας για αποστρατικοποίηση των νησιών της Δωδεκανήσου ο τότε Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάρσαλ είχε επισημάνει ότι η χώρα μας «έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει στρατιωτικές εγκαταστάσεις, για να υπερασπισθεί τα σύνορα της». Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι τα καθεστώτα αποστρατικοποίησης έχασαν το λόγο ύπαρξής τους με τη δημιουργία των συνασπισμών του ΝΑΤΟ και του συμφώνου της Βαρσοβίας, ως ασύμβατα με τη συμμετοχή χωρών σε στρατιωτικούς συνασπισμούς.

*Ο κ. Λάμπρος Τζούμης είναι αντιστράτηγος ε.α. 

Πηγή: Λίμπεραλ
το είδαμε ΕΔΩ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.