Τελευταίες αναρτήσεις

21 Ιουνίου 2018

Καλαματιανά τινά


Του Κώστα Δημ Χρονόπουλου
(Αρθρογράφου -Σχολιογράφου)

Τελευταία δεν αισθάνομαι και τόσο καλά!

Περίεργες στομαχικές ενοχλήσεις, κάτι σφιξίματα, μια τάση προς έμετο. Επισκέφτηκα τον γιατρό ο οποίος με απογοήτευσε: "Δεν υπάρχει φάρμακο".
- "Και τι θα κάνω γιατρέ μου"; Ρώτησα με αγωνία.
- "Θα γίνεις βουλευτής" μου απάντησε. Νόμισα πως τρελάθηκε.
- "Μα γιατρέ μου πως θα γίνει αυτό;" 
-" Έγινε μέσα σε λίγες ώρες. Πρόσεξες εκείνον τον βουλευτή καθηγητή που είχε τα ίδια συμπτώματα με εσένα; Ε! τα ξεπέρασε μέσα σε λίγες ώρες και ανακουφίστηκε , όταν ψήφισε ΟΧΙ; Έτσι (αυτο)θεραπεύτηκε από το πλήγμα που δέχτηκε όταν το Κόμμα του πρότεινε το ΟΧΙ στην πρόταση μομφής της Αξ. Αντιπολίτευσης".

Δεν πάμε (πάνε) καθόλου καλά οι εξουσιαστές μας. Λάλησαν. 
Αδυνατούν να αυτοπροστατευθούν και εκτίθενται ανεπανόρθωτα και ανεπίτρεπτα!...
Ώρες ώρες αισθάνομαι πως παρασύρομαι αθέλητα. Στην προσπάθεια μου να κάνω σοβαρές, αντικειμενικές αναλύσεις και σχολιασμούς, παρατηρώ πως χάνω τη σοβαρότητά μου.

Είναι τόσο κωμικοτραγικά όσα συμβαίνουν γύρω μας, τόσο αστείοι (λίαν επιεικής ο χαρακτηρισμός) οι Φαιδρολάγνοι Κρατούντες Κλαυσιγελωτοποιοί Εθνογονείς (προτείνω τον όρο αντί του αναντίστοιχου: Εθνοπατέρες) του ΚΣ (=Κομματικού Συστήματος) επειδή προξενεί κλαυσίγελο.

Σκέπτομαι να αλλάξω τον τρόπο προσέγγισης /γραφής μου ώστε να συνάδει /ταιριάζει καλύτερα με την όλη χαβαλετζίδικη /της πλάκας ατμόσφαιρα. Να το ρίξω - και λόγω καταγωγής - στον ... καλαματιανό!

Ο ένας νοιώθει σφιξίματα, ο άλλος διαφωνεί ριζικά= "κόκκινη γραμμή" του, ο τρίτος εναντιώνεται αλλά υπάρχει η -υπέρτατη - αξία της κομματικής γραμμής. Ο Πρωθυπουργός μας αρνείται πεισματικά να προχωρήσει (όπως οφείλει) σε Δημοψήφισμα. Αγνοεί τον Ελληνικό λαό προκειμένου να μην .... αναμειχθεί στην αλλότρια υπόθεση ονοματοδοσίας των Σκοπιανών (;).

Ανήκουστη, πρωτόφαντη ευγένεια !... 
Πρώην ένθερμοι διαδηλωτές εναντίον του ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, τώρα συμφωνούν, συμπλέουν, εκτελούν εντολές του "συνδικάτου". Ό, τι λέγαμε, το ξελέμε και το ξαναλέμε διαφορετικά, με άλλα λόγια.

Για να ... αγαπιόμαστε και να συνεχίσουμε να εξαπατούμε όσους αγαπούμε. 

Τραγέλαφος! Αταίριαστα, ιδεολογικά, κομματικά ζευγάρια υπογράφουν συμβόλαια συμβίωσης χάριν της παραμονής στην εξουσία και της Καρεκλοκατοχής. Όποιον δεν θέλουν να πλήξουν του κολλάνε μια ταμπέλα "Άκρο... "και μετά τον αναγορεύουν σε μορμολύκειο/σκιάχτρο. Μετατρέπουν το Κοινοβούλιο σε Κυνοβούλιο μόνο και μόνο για να εξοντώσουν αλλήλους!... Χωρίς αιδώ, χωρίς περίσκεψη, χωρίς επίγνωση του ότι αλληλοεκτίθενται αλληλοσπαρασσόμενοι. Ανοίγουν οι δύσμοιροι κουφιοκεφαλάκηδες τρύπες στην ίδια βάρκα με την οποία συνταξιδεύουν, για να βουλιάξουν (επιλεκτικά;) τους αντιπάλους τους(;). Ναυαγισμένοι στα μάτια του λαού. Αυτοαπαξιωμένοι. Ανταλλάσουν την Μακεδονία μας για ένα -πιθανό- βραβείο Νobel και κάποια οφέλη πολιτικά για παραμονή στην εξουσία και ελάφρυνση του χρέους . Κρίμα!

Αδυνατούν να αντιληφθούν οι περινούστατοι κ.κ. Εξουσιαστές πως δεν υπάρχει δεξιός, αριστερός, ρόζ, ή ακρο .... αποτέτοιος δρόμος προσέγγισης: Της λογικής, του πατριωτισμού, της εντιμότητας, της ειλικρίνειας , των αρχών, των ηθών, των αξιών, των παραδόσεων.

Δεν βοηθούν τα διάφορα ... "πρόσημα", οι " ισμοί", τα -κατά δήλωση και αυτάρεσκη αυτοδιαφήμιση - "ηθικά πλεονεκτήματα" υπεροχής (ή αυτοέκθεσης;). Δεν υπάρχουν ... περιούσια κόμματα. 

Εδώ παρενθετικά θα πω πως (μακάρι!) αν αύριο πάρει το Νοbel Ειρήνης /διαπραγμάτευσης ο κος Πρωθυπουργός μας θα έχουμε άλλο πρόβλημα. 

Εξηγούμαι:
Οι Σκοπιανοί χάνουν το όλον του Μ. Αλέξανδρου, που (νόμιζαν ότι) διέθεταν έως τώρα.
Δεν αποκλείεται όμως να οικειοποιηθούν το ... μέρος. Όχι τον Αλέξανδρο, αλλά τον ... Αλέξη. Να αρχίσουν λοιπόν - με την τάση σφετερισμού που διαθέτουν - να τον χρησιμοποιήσουν. Να δούμε το όνομά του σε δρόμους, αεροδρόμια, λιμάνια, (της Θεσ/κης που τους προσφέρουμε), πλατείες. 

Να στήσουν αγάλματα του παντού. Δεν νομίζω πως θα γλυτώσουμε από αυτούς όσο θα συνεχίσουμε την παραγωγή επιφανών ανθρώπων- παλαιότερων ή νεώτερων, οι οποίοι παρεπιπτόντως εμφανίζονται κάθε ... 100 χρόνια ή -και - παίρνουν βραβείο Νobel.
Το να χάσουμε την Μακεδονία είναι έλασσον κακό.
Το να μας πάρουν τον Πρωθυπουργό μας είναι το μείζον. Κάτι που θα είναι αδύνατον να αντέξει ο Ελληνισμός. 

ΥΓ: Φρονώ ότι θα πρέπει να (ξανα) ψηφίσουμε, ως τυπικά εξουσιαζόμενοι χαλβάδες, τους χαλβαδιάζοντες την εξουσία εξουσιαστές μας.
Αρκεί ο Μακεδονικός μας χαλβάς να είναι: "Νοτιομακεδονικής" ή "Νοτιοσκοπιανής" προέλευσης και-ποτέ- Βορειομακεδονικής.
Οι συνεχιζόμενες εθνικές συρρικνώσεις οφείλουν να μας καθιστούν ολιγαρκείς ... χαλβάδες!... 
(Σ.Σ Οι λέξεις με έντονα πλάγια / italics γράμματα προέρχονται από το προσωπικό μου Λεξικήπιο).

Πέθανε ο ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου, Ερρίκος Μπριόλας

Ένας από τους μεγαλύτερους ζεν πρεμιέ της παλιάς Αθήνας και ένας από τους πιο γοητευτικούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, ο Ερρίκος Μπριόλας, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών.

Τις τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με πληροφορίες, νοσηλευόταν σε νοσοκομείο και ήταν ιδιαίτερα καταπονημένος.

O Ερρίκος Μπριόλας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου του 1933.

Η οικογένειά του ήταν αυτοκινητιστές και ο ίδιος ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και έγινε οδηγός ταξί, ώσπου μία πελάτισσά του στο ταξί -που αργότερα έγινε και η δεύτερη γυναίκα του -τον παρότρυνε να γίνει ηθοποιός.

Έκτοτε έπαιξε σε πολλές ελληνικές ταινίες ρόλους «ζεν πρεμιέ» και λόγω της εμφάνισης και του ταλέντου του έγινε πολύ δημοφιλής, ιδίως μεταξύ των νεαρών κοριτσιών.

Αργότερα εμφανίστηκε σε πολλές παραστάσεις στο θέατρο. 
Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές «Δέκα λεπτά κήρυγμα» το 2000 και «Η Ώρα η καλή» το 2004, ενώ στα χρόνια της βιντεοταινίας (1985-1990) συμμετείχε σε 19 παραγωγές. 

Φιλμογραφία: Ένοχος (1989), Ένας πιλότος για πέταμα (1987), Ο στόχος (1983), Κολασμένη φύση (1972), Η κραυγή της αλήθειας (1971), Μια γυναίκα φεύγει (1971), Οι μαυρόλυκοι του βουνού και του κάμπου (1971), Γύρω μας γκρεμίστηκαν όλα (1970), Κατηγορώ τους δυνατούς (1970), Σταυραετοί στα μετέωρα (1970), Για την τιμή και για τον έρωτα (1969), Ας με κρίνουν οι ένορκοι (1969), Επίσημη αγαπημένη (1969), Κυνηγημένη προσφυγοπούλα (1969), Μαριώ η κατατρεγμένη βοσκοπούλα (1969), Η λυγερή (1968), Κατηγορουμένη απολογήσου (1968), Λάουρα (1968), Μεγάλες αγάπες (1968), Στη ζωή μαζί σου πόνεσα (1968), Ωραία Αιγιώτισσα (1968) , Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου (1967), Δροσώ, η αρχοντοπούλα (1967), Η κόρη μου η ψεύτρα (1967), Νόμος της ζωής (1967), Πειραιάς ώρα 7.30 (1967), Ουδείς αναμάρτητος (1967), Προξενήτρα πράκτωρ 017 (1966), Πλήγωσες την αγάπη μου (1966), Μαζί σου για πάντα (1966), Δοσατζού: επιχείρησις γαμπρός (1966), Αιχμάλωτοι του πεπρωμένου (1966), Βάνα (1965), Το λάθος (1965), Το ρομάντζο μιας καριέρας (1965), Η πρώτη αγάπη (1964), Κάθε λιμάνι και καημός (1964), Κατατρεγμένοι της μοίρας (1964),Στη σκιά της άλλης (1964), Θύελλα σε παιδική καρδιά (1964), Αμαρτωλά χέρια (1963), Ανήσυχα νιάτα (1963), Ίλιγγος (1963),Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης (1963) Λαφίνα (1962), Ο χρυσός και ο τενεκές (1962), Φτωχαδάκια και λεφτάδες (1961), Διαβόλου κάλτσα (1961).

πηγή

Περιμένοντας τα 30 αργύρια

Όταν σκύβει κανείς το κεφάλι, επιδιδόμενος με μία συνεχή διεθνή επαιτεία που έχει ως αποτέλεσμα τον εξευτελισμό και την αναξιοπρέπεια του, δεν τον σώζει απολύτως τίποτα.
«Η προδοσία δεν είναι δυνατόν να μην οδηγήσει στον απολυταρχισμό – αυτός αντίστοιχα στο φασισμό. Ο προδότης ξέρει τι διαπράττει και βέβαια δεν τολμάει να ρωτήσει κανέναν, ούτε καν την ίδια του την βουλή γιατί ακόμη και αυτή, παρά τα όσα ΝΑΙ του έχει εν λευκώ παράσχει, κάπου έχει και όρια. Έτσι λοιπόν απομένει η αυθαιρεσία (γράψιμο συμφωνίας στα κρυφά μεταξύ δυο ατόμων και μεταξύ τους πάλι υπογραφή), το τσάκισμα των αντιδράσεων πολιτών από στρατιές πραιτοριανών και η αυξανόμενη χρήση κρατικής βίας για την υποστήριξη της εξουσίας. Αν συνεχιστούν οι αντιδράσεις, υπάρχει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η καταστολή πολιτικών δικαιωμάτων, ο στρατιωτικός νόμος κοκ. Κοιτώντας μέσα στο αυγό του φιδιού, βλέπει κανείς το ερπετό έτοιμο να εκκολαφθεί» (σχόλιο αναγνώστη, πηγή).
Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Το εθνικό κόστος της Μακεδονίας είναι γνωστό σε όλους μας – ενώ πιθανότατα θα αποτελέσει την αφετηρία του διαμελισμού της Ελλάδας, με επόμενους υποψήφιους τη Θράκη, την Ήπειρο, τα νησιά μας κοκ. Το ιστορικό και πολιτισμικό κόστος επίσης, με το οικονομικό να είναι ανυπολόγιστο, ακόμη και αν δεχθούμε πως η συμφωνία είναι άριστη – εάν σκεφθεί κανείς πως το σήμα της Apple, με ιστορία μερικών δεκαετιών μόνο, εκτιμάται στα 170 δις $.

Η αιτία τώρα, για την οποία η κυβέρνηση σύρθηκε στη διαπραγμάτευση χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένας λόγος, είναι ξεκάθαρη: η εξυπηρέτηση των γερμανικών συμφερόντων, όσον αφορά την εκπλήρωση του οράματος του Χίτλερ για την ευρύτερη περιοχή και την ενεργειακή της ανεξαρτησία.

Όσον αφορά το αντάλλαγμα (εκτός από την εξασφάλιση του μέλλοντος του υπουργού εξωτερικών – ο οποίος μας εντυπωσίασε με τη δήλωση του πως ήδη η πλειοψηφία των Ελλήνων τάσσεται υπέρ της συμφωνίας κατά τις κρυφές δημοσκοπήσεις του! – καθώς επίσης του πρωθυπουργού), δεν είναι άλλο από αυτό που αναφέραμε πριν πολλούς μήνες: η ελάφρυνση του δημοσίου χρέους, έτσι ώστε να συντηρηθεί ο μύθος της καθαρής προσφυγής στις αγορές και η έξοδος της Ελλάδας από τα μνημόνια. 

Το γεγονός ότι το προβλέψαμε δεν οφείλεται βέβαια στις προφητικές μας ικανότητες, αλλά στην κοινή λογική – αφού κάτι ανάλογο είχε υποσχεθεί η καγκελάριος στον κ. Σαμαρά το 2012, με αντάλλαγμα εκ μέρους του το γνωστό «Mea Culpa» για τα μνημόνια. Την ίδια φράση άλλωστε επανέλαβε στην πρόσφατη συνέντευξη του ο κ. πρωθυπουργός στη γερμανική WELT – όσον αφορά τη στάση του στις αρχές του 2015, τις αριστερές του αντιλήψεις, τους συνεργάτες του όπως τον τότε υπουργό οικονομικών, το θλιβερό «Go back Merkel» κοκ.

Το ερώτημα τώρα που τίθεται είναι εάν θα πάρει το συγκεκριμένο αντάλλαγμα η Ελλάδα, το οποίο αποτελεί ένα μεγάλο μέρος των 30 αργυρίων – έναντι μίας συμφωνίας που, τουλάχιστον κατά τη δική μας άποψη, αποτελεί τη μεγαλύτερη ήττα της χώρας μας τους τελευταίους αιώνες, καθώς επίσης ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Δεν θα θέταμε το ερώτημα βέβαια, εάν δεν γνωρίζαμε πως η Γερμανία δεν τηρεί ποτέ τις υποσχέσεις της – ενώ δεν σεβάστηκε ούτε αυτήν προς τον κ. Σαμαρά το 2012, συμβάλλοντας κατά πολλούς στην ανατροπή της κυβέρνησης του.

Εκτός αυτού αντιπαθεί ανέκαθεν τους προδότες και δεν τους εμπιστεύεται, επειδή πιστεύει πως «μία φορά προδότης, πάντα προδότης» – χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει πως θεωρούμε προδοτική τη συμπεριφορά των δύο ανδρών που υπέγραψαν τη συμφωνία. Το θέμα όμως δεν είναι τι πιστεύουμε εμείς, αλλά τι εντύπωση έχει η Γερμανία, η οποία γνωρίζει πολύ καλύτερα τα γεγονότα – ενώ ασφαλώς κανένας πολιτικός της δεν θα τολμούσε ποτέ να τοποθετήσει στην ίδια «ζυγαριά» εθνικά θέματα με οικονομικά, πόσο μάλλον τέτοιας σοβαρότητας όπως η Μακεδονία.

Περαιτέρω, ασφαλώς δεν περιμέναμε να συμπεριφερθούν οι δύο έλληνες πολιτικοί με την ευφυΐα του Θεμιστοκλή, όταν τότε απειλήθηκε στρατιωτικά η Ελλάδα από τους Πέρσες – σημειώνοντας πως η Αθήνα δεν είναι ευτυχώς κάποια συνοριακή πόλη, οπότε δεν κινδυνεύει να υφαρπαχθεί η εθνότητα, η γλώσσα, ο πολιτισμός και η ιστορία της από κάποιους άλλους λαούς που θα στηρίζει η Γερμανία και η εγχώρια πέμπτη φάλαγγα. Δεν περιμέναμε φυσικά να συμπεριφερθούν ούτε με το θάρρος του, αφού θα ήταν παράλογη μία τέτοιου είδους προσδοκία από θλιβερές μετριότητες – υπενθυμίζοντας την εξής τότε ρήση του σε ελεύθερη απόδοση:

«Είναι καλύτερα να πολεμάει κανείς όρθιος, όσο μεγάλο και αν είναι το ρίσκο του να χάσει τα πάντα – παρά να ζει αιώνια γονατιστός, με σκυμμένο δουλικά το κεφάλι».
Αυτό που περιμέναμε όμως, ιδιαίτερα από τον υπουργό εξωτερικών, το συγγραφέα του βιβλίου «Αποικία χρέους» πριν εκλεγεί βέβαια, ήταν να διαθέτουν κοινή λογική – οπότε να ελίσσονται χωρίς να συγκρούονται, αποφεύγοντας τις ύπουλες γερμανικές παγίδες.


Επίσης να μην τοποθετούν ποτέ στη ζυγαριά των διαπραγματεύσεων εθνικά θέματα, αρνούμενοι ανταλλάγματα που θα προϋπέθεταν κάτι τέτοιο – εύλογα δε να μην εξευτελίζουν εντελώς την Ελλάδα, απέναντι σε τόσο θρασύ κρατίδια, όπως είναι τα Σκόπια, ούτε να υποδαυλίζουν εμφυλίους πολέμους.

Εν προκειμένω λοιπόν η απογοήτευση μας ήταν εξαιρετικά μεγάλη, πόσο μάλλον όταν διαπιστώσαμε πως ακόμη και αν η συμφωνία δεν ήταν κατάπτυστη, δεν εμπεριείχε τίποτα θετικό για την Ελλάδα – γεγονός που θεωρείται ως εντελώς ανόητο στις διεθνείς διαπραγματεύσεις, όπου πάντοτε κάτι παίρνει κανείς και κάτι δίνει.

Ολοκληρώνοντας, στην ουσία μας είναι αδιάφορο το εάν θα πάρει τα τριάντα αργύρια η Ελλάδα από τη γερμανική καγκελαρία, τη νούμερο ένα εχθρό μας, μέσω του Euro Group της Πέμπτης (σήμερα) – αφού πιστεύουμε πως όταν σκύβει κανείς το κεφάλι, επιδιδόμενος με μία συνεχή διεθνή επαιτεία που έχει ως αποτέλεσμα τον εθνικό εξευτελισμό και την αναξιοπρέπεια, τίποτα δεν τον σώζει. 

Εκτός αυτού, όταν η Γερμανία δίνει 30 αργύρια, αφού πάρει βέβαια προκαταβολικά τα πολλαπλάσια ανταλλάγματα που ζήτησε, τα εισπράττει πίσω με το παραπάνω – οπότε με τον τρόπο αυτό δεν τελειώνει ποτέ μία τραγωδία αλλά, αντίθετα, τότε ξεκινάει. Ως εκ τούτου, απλά θέλουμε να δούμε πώς θα συμβούν όλα αυτά στην πράξη – έτσι ώστε να καταλάβουμε το μέγεθος της καταστροφής μας στο μέλλον. 

Analyst
το είδαμε ΕΔΩ

ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΙΧΑΚΗ για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και την άκυρη συμφωνία-ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΙΧΑΚΗ για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και την άκυρη συμφωνία-ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ώρα: 6μμ 
 
ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ:  https://www.youtube.com/watch?v=Y8_Oui8ahUM 

ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ! ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΩΝ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΣΟΦΩΝ! ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ! ΑΣ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ!

Οι πρωτεργάτες της Νόμιμης και Αρχικής Επιστημονικής Επιτροπής του Μεγάλου Συλλαλητηρίου της Αθήνας της 4ης Φεβρουαρίου καλεί τους Έλληνες και τις Ελληνίδες την ΤΕΤΑΡΤΗ στις 27 ΙΟΥΝΙΟΥ ώρα 6:00 στη Βουλή κατα της ένταξης των Σκοπίων σε Ευρωπαική Ένωση και ΝΑΤΟ και ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ σε ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ώρα 6:00 μ.μ., όπου αποφασισμένοι θα σταματήσουμε το ξεπούλημα της Ελλάδος και της Μακεδονίας με πρόταγμα το Σύνταγμα της Ελλάδος, την αληθινή Δημοκρατία και τις αρχές της Εθνικής και Λαικής Κυριαρχίας!
ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!!! 


ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ

 ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΝΑ σταματησει η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ.

ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΜΕΣΑ.



Επιστημονική Επιτροπή Εθνικών Ζητημάτων Κίνημα Εθνικής Άμυνας για την Μακεδονία ΕΛΛΗΝΕΣ-Ενωμένοι για την ΜακεδονίαΣύλλογοι και Φορείς

Το κίνημα Εθνικής Άμυνας για την Μακεδονία " ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ" και η Επιστημονική Επιτροπή Εθνικών Ζητημάτων καλούμε όλους τους ΕΛΛΗΝΕΣ σε Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας την ΤΕΤΑΡΤΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ ΏΡΑ 6 μ.μ. και σε ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ την ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018 ώρα 6:00 μ.μ. μπροστά στην Βουλή των Ελλήνων και την Πλατεία Συντάγματος για να προκαλέσουμε τον Συνταγματικό Σεισμό όπου πρέπει να διατρανώσουμε ότι ΕΛΛΑΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ = ΕΛΛΗΝΕΣ για να σταματήσουμε την προδοτική συμφωνία του ΣΥΡΙΖΑ και την απραξία και συνενοχή των ΑΝΕΛ.


Οι ημερομηνίες επιλέχθηκαν από Νομικής εκτίμησης και σύμφωνα με την διαδικασία της Συμφωνίας αλλά και με βάση το Διεθνές Δίκαιο, ώστε να μην προχωρήσουν οι διαδικασίες ένταξης των Σκοπίων σε Ευρώπη και ΝΑΤΟ αλλα και να μην προχωρήσουν οι διαδικασίες της συμφωνίας για να μην τεθεί σε ισχύ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!

Οι ώρες είναι κρίσιμες και πρέπει με πρόταγμα την Ελλάδα μας, την Μακεδονία, το Σύνταγμα της Ελλάδος αρθρο 120 να σταματήσουμε το ξεπούλημα και να δοξάσουμε ξανα την Ελλάδα μας υπερασπιζόμενοι το όνομα της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ τον πολιτισμό μας, την Ιστορία, την ενότητα της Ελλάδος.

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ
ΖΗΤΩ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ


κίνημα Εθνικής Άμυνας για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
"ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ"


Επιστημονική Επιτροπή Εθνικών Ζητημάτων

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΘΝΙΚΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
ΕΛΛΗΝΕΣ

Κίνημα Εθνικής Άμυνας για την Μακεδονία
'' ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ"


8 Ιανουαρίου 2018
21 Ιουνίου 2018
Αιγαί Μακεδονίας ( ΒΕΡΓΙΝΑ)

ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΑΔΑ!

Η επιστημονική επιτροπή Εθνικών Ζητημάτων, οι Έλληνες ενωμένοι για την Μακεδονία μας ως κίνημα Εθνικής Άμυνας για την Μακεδονία "ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ", ΛΌΓΩ ΤΩΝ ΈΚΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ, σας καλούμε με ενότητα και αδελφοσύνη χωρίς διαχωρισμούς κομματικούς, σε πανελλήνια κινητοποίηση από όλα τα μέρη της Ελλάδος, να συμμετέχετε στα Συλλαλητήρια της Αθήνας στις 27 ΙΟΥΝΊΟΥ 2018 ημέρα ΤΕΤΑΡΤΗ ώρα 6:00μ.μ. ΑΠΌΓΕΥΜΑ Διαμαρτυρία μπροστά στην Βουλή,και στο ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ στην Αθήνα στις 1 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018 ώρα 6:00μ.μ. στο Σύνταγμα, όπου κάτω από τον ήλιο της Ελλάδος, με Φώς, θα υπερασπισθούμε την Μακεδονία, την μνήμη και το έργο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την Εθνική μας Κυριαρχία, το Σύνταγμα, ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ!!!

Σε συνδυασμό με όλες τις προσπάθειες και κινητοποιήσεις τα ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ αποτελούν το πιό δυναμικό μέσο πίεσης και υποστήριξης των Εθνικών ζητημάτων αφού εκεί φαίνεται η δύναμη των Ελλήνων και της Ελλάδος, η ομόνοια και η έκφρασή της σε όλο της το μεγαλείο, πράγμα το οποίο δείχνει σε παγκόσμιο επίπεδο σε όλους τους λαούς την θέση και δύναμη του Ελληνισμού και ιδιαίτερα τώρα που πρέπει να σταματήσουμε την συμφωνία που παραχωρεί τα όσια και ιερά της Ελλάδος και της Μακεδονίας, και να απαιτήσουμε την παραίτηση της κυβέρνησης.
Αυτό φοβούνται !
Εχουμε κάθε νόμιμο Εθνικό, Συνταγματικό, Δημοκρατικό Δικαίωμα να εκφρασθούμε πανεθνικά με μεγάλα Συλλαλητήρια!

Φοβούνται τους ΈΛΛΗΝΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕΘΝΙΚΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ και συγκεκριμένα για το όνομα της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ το οποίο υπερασπίστηκαν αποτελεσματικά οι ΈΛΛΗΝΕΣ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ!

ΗΛΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΑΝΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ!

Δεν παραδίδουμε σπιθαμή του ονόματός μας, του ονόματος της Μακεδονίας!
Δεν δεχόμαστε την χρήση σύνθετης ονομασίας που εμπεριέχει το όνομα Μακεδονία, ούτε παράγωγο ή ομόριζο αυτού! ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΜΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΡΕΣΠΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΑΚΥΡΗ.


ΟΧΙ στο ξεπούλημα της Μακεδονίας, της Ελληνικής Ιστορίας, της Εθνικής μας Κυριαρχίας και Ενότητας!

ΝΑΙ στην ΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ των Ελλήνων!!!
ΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ, ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ!

ΝΑΙ στην Ελλάδα της Ειρήνης και Εθνικής ασφάλειας
ΝΑΙ στην ΕΛΛΑΔΑ της Ιστορίας της Δημιουργικότητας της Εθνικής ενότητας και της Ελληνικής Παιδείας
ΝΑΙ στην Ελλάδα της Δικαιοσύνης και της υπεράσπισης κάθε σπιθαμής Ελληνικής Γης!
ΝΑΙ στην ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΝΑΙ στον ΗΛΙΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣΜ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ!!!!


Το όνομά μας είναι η ψυχή μας, η καρδιά μας για εμάς τους Μακεδόνες αλλά και όλους τους Έλληνες.

Το όνομα Μακεδονία είναι η Ένδοξη Ελληνική Ιστορία, είναι η καταγωγή μας, οι ρίζες μας, η ελπίδα μας, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον!!!!

Μακεδονία σημαίνει Ιστορία, Μέγας Αλέξανδρος, Φίλιππος, Άγιος Δημήτριος, Θεσσαλονίκη, Βεργίνα, Πέλλα, Άγιον Όρος, Ορθοδοξία, Παναγία, Παύλος Μελάς, Όλυμπος, Μακεδονομάχοι, Αριστοτέλης, Φιλοσοφία, Τέχνες, Πολιτισμός, Βυζάντιο, Ελληνιστική Εποχή!

Μακεδονία σημαίνει Ελλάδα και Έλληνες!
Δεν θα επιτρέψουμε να παραδοθεί το όνομα της Μακεδονίας, διότι παράλληλα παραδίδονται και τα προαναφερόμενα όσια και Ιερά και γνωρίζουμε, ότι θα επέλθει γεωπολιτική και γεωστρατηγική αποσταθεροποίηση με θύμα την Ελλάδα μας, ενώ οι βλέψεις των γειτόνων είναι γνωστές εδώ και αιώνες, αφού ποταμοί αίματος έπεσαν από τους Μακεδόνες και όλους τους υπόλοιπους Έλληνες για την Υπεράσπιση της Μακεδονίας.
Επιβουλεύονται την Μακεδονία μας, γιατί αποτελεί την καρδιά της Ελλάδος πνευματικά και πολιτιστικά, της Ορθοδοξίας, Χριστιανικά με το Άγιον Όρος, Ασπίδα της Ελλάδος γεωστρατηγικά, Εμπορικό Πέρασμα με Πετρέλαια και Ορυκτό πλούτο γεωπολιτικά, και Εθνικό κορμό και συνοχή για όλους τους Έλληνες!


Η σημερινή κυβέρνηση παραδέχτηκε και δήλωσε το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας και εμείς οι Μακεδόνες και όλοι οι Έλληνες θα αγωνισθούμε μέχρι την δικαίωσή μας για την υπεράσπιση της Μακεδονίας, σύμφωνα με τα Εθνικά μας και Συνταγματικά δικαιώματα!
 

Τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσoυν ανακοινώσεις της Επιστημονικής μας επιτροπής για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!
Η επιτροπή αποτελείται από αξιόλογους αγωνιστές Έλληνες που διαχρονικά προσφέρουν στην Ελλάδα!

Είναι Εθνική ανάγκη να ενισχύσουμε τον αγώνα με την επιτροπή διοργάνωσης.
Επικοινωνείτε στο email: SULLALITIRIO@GMAIL.COM
Σελίδες facebook: ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ
Σελίδα: Επιτροπή Εθνικών Ζητημάτων των Ελλήνων


Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΑΝΑ!
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ!

Ο Νίκος Λυγερός για την Συμφωνία με τα Σκόπια.

Γράφει ο Νίκος Λυγερός 

Μονόδρομος η παραίτηση βουλευτών

Με τα νέα δεδομένα του Σκοπιανού, έχουμε πολιτικές εξελίξεις και όχι μόνο εθνικές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχει στην Κυβέρνηση κόμμα το οποίο έχει εθνικό υπόβαθρο και όχι μόνο ιδεολογικό. Και γι’ αυτόν τον λόγο έχει υποστεί ήδη πολιτικό κόστος κι άρχισαν οι διαρροές από το κόμμα σε διάφορα επίπεδα της ιεραρχίας του. Δεν είναι λοιπόν μόνο η αλλαγή στάσης του βουλευτή αλλά και πολλών μελών του κόμματος. Υπάρχει σίγουρα μια διαφωνία εντός όπως συμβαίνει και αλλού αλλά τώρα με το θέμα της Συμφωνίας πολλοί αντιλαμβάνονται ότι έχουν ξεπεραστεί κατά πολύ οι κόκκινες γραμμές. Επίσης θεωρούν ότι δεν είναι σοβαρή η στάση της αποδοχής των εξελίξεων, ενώ η επίσημη γραμμή του κόμματος λέει ότι θα απορρίψει τη Συμφωνία όταν θα έρθει στη Βουλή. Έτσι για τα πολιτικά στελέχη εμφανίζεται ένα αντικειμενικό κόστος. Διότι ο ελληνικός λαός έχει θυμό και οργή μαζί τους. Έτσι αυτοί καταλαβαίνουν ότι ζουν το τέλος της πολιτικής τους καριέρας. 

Κατά συνέπεια τώρα και αυτοί βλέπουν ότι υπάρχει μόνο ο μονόδρομος της παραίτησης για να συνεχίσουν το έργο τους. Έτσι το μέλλον της Ελλάδας και της Μακεδονίας έχει πιο άμεση σχέση με αυτό της πολιτικής τους υπόστασης. Μάλιστα αυτό έρχεται να επιβεβαιώσει το γεγονός της πίεσης που ασκείται πάνω τους από τους ψηφοφόρους για να κρατήσουν μια εθνική στάση. Με άλλα λόγια έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για το θέμα της εξουσίας και αυτό είναι πολύ πιο κατανοητό από την ανάγνωση και την ερμηνεία των είκοσι άρθρων της Συμφωνίας και γι’ αυτόν τον λόγο είμαστε μόνο στην αρχή μιας διαδικασίας ανατροπής.

πηγή 

Κόμμα ενάντια στην Ιστορία

Αν τα Κατεχόμενα της Κύπρου ονομάζονταν επίσημα Βόρεια Κύπρος, δεν θα υπήρχε πρόβλημα; Αν η Αλβανία ονομαζόταν εξ ολοκλήρου Βόρεια Ήπειρος, δεν θα ήταν προβληματικό; Αν η Βουλγαρία ονομαζόταν Βόρεια Θράκη, δεν θα υπήρχαν αντιδράσεις; Ή απλώς θα μας έλεγαν ότι γεωγραφικά έχει κάποιο νόημα; Το πρόβλημα είναι ότι μερικά πολιτικά όντα πιστεύουν μόνο και μόνο στην ιδεολογία και όχι στην ιστορία. Κατά συνέπεια η έννοια του Έθνους, όπως και η έννοια του Πολιτισμού, είναι κενές γι’ αυτούς. Αλλά ακόμα κι αν ήταν έτσι, σιγά σιγά με την πάροδο του χρόνου, δημιουργείται μία παράλληλη ιστορία, η κομματική ιστορία, η ιστορία του κόμματος. Έτσι οι υπογραφές στις Πρέσπες το 2018 ήταν επετειακές σε σχέση με το 1949 και τις τότε αποφάσεις. Ενώ πολλοί θεώρησαν ότι η επιλογή του μέρους ήταν τυχαία. 

Στην πραγματικότητα οι υπογραφές έγιναν από άτομα που ιδεολογικά θεωρούν ότι πήραν το αίμα τους πίσω μετά από τόσα χρόνια ενός μη αναγνωρισμένου αγώνα. Μόνο που πρόκειται επί της ουσίας για μια πράξη βαρβαρότητας και τίποτα άλλο, αφού δεν σέβεται την ιστορία της Ανθρωπότητας. 

Βλέπουμε λοιπόν άτομα που θα είχαν υπογράψει την Συνθήκη Καρς του 1921 ή ακόμα και το Σύμφωνο Φιλίας του 1930, χωρίς κανένα πρόβλημα, αφού είχαν ως υπόβαθρο την ιδεολογία. Γι’ αυτό όταν εξετάζουμε το θέμα της γλώσσας και της ιθαγένειας, καταλαβαίνουμε ότι για αυτά τα άτομα, το θέμα της ονομασίας είναι μια οπισθοχώρηση διότι το βέλτιστο για αυτούς δεν είναι βέβαια αυτό που επιλέχθηκε αλλά θα προτιμούσαν τον ίδιο χαρακτηρισμό και για αυτή. Τελικά η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης δεν έγινε με τα Σκόπια, αλλά με τον ελληνικό λαό. 

πηγή 

Συμφωνία ενάντια στην Ελευθερία

Όσοι συμμετέχουν στα Συλλαλητήρια για τη Μακεδονία πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι αν τεθεί σε ισχύ η Συμφωνία, αυτά θα είναι πλέον απαγορευμένα αφού υπάρχει ειδικό Άρθρο και μάλιστα σε τρία επίπεδα. Το πρώτο αφορά τον κρατικό φορέα.

Άρθρο 6 (1)
Με στόχο την ενίσχυση των φιλικών διμερών σχέσεων κάθε Μέρος θα λάβει αμέσως αποτελεσματικά μέτρα προκειμένου να απαγορεύσει εχθρικές δραστηριότητες, ενέργειες ή προπαγάνδα από κρατικές υπηρεσίες ή υπηρεσίες αμέσως ή εμμέσως ελεγχόμενες από το κράτος και για την πρόληψη δραστηριοτήτων που πιθανόν να υποδαυλίζουν τον σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό εναντίον του άλλου Μέρους. Εάν συμβούν τέτοιου είδους δραστηριότητες, τα Μέρη θα λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα.

Αυτό απαγορεύει τη δράση των κρατικών υπηρεσιών ή των υπηρεσιών που ασχολούνται με το κράτος.

Άρθρο 6 (2)
Έκαστο Μέρος θα λάβει αμελλητί αποτελεσματικά μέτρα για να αποθαρρύνει και να αποτρέπει την εκδήλωση πράξεων από ιδιωτικούς φορείς που πιθανόν υποδαυλίζουν την βία, το μίσος ή την εχθρότητα εναντίον του άλλου μέρους. Εάν ένα ιδιωτικός φορέας στο έδαφος ενός Μέρους εμπλακεί σε τέτοιου είδους δραστηριότητες χωρίς να το γνωρίζει αυτό το Μέρος, μόλις λάβει γνώση αυτών των ενεργειών, θα λάβει αμελλητί όλα τα απαραίτητα μέτρα που του παρέχει ο νόμος.

Αυτό απαγορεύει τη δράση των ιδιωτικών φορέων.

Άρθρο 6 (3)
Έκαστο Μέρος θα αποτρέπει και θα αποθαρρύνει ενέργειες, περιλαμβανομένων των προπαγανδιστικών, από ιδιωτικούς φορείς που πιθανόν υποδαυλίζουν τον σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό ενάντια στο άλλο Μέρος.

Αυτό απαγορεύει ακόμα και την προετοιμασία. Έτσι για να το δούμε σε πρακτικό επίπεδο με αυτήν την προσέγγιση τα Συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας θα είχαν απαγορευτεί από το Άρθρο 6 (2) ενώ τα Μακεδονικά Συλλαλητήρια από το Άρθρο 6 (1). Και μόνο η σκέψη της διοργάνωσης των Συλλαλητηρίων για την προετοιμασία τους, θα ήταν απαγορευμένη από το Άρθρο 6 (3). Βλέπουμε από το Άρθρο 6, ότι τα συμβαλλόμενα μέρη που υπογράφουν τη Συμφωνία, δεν θέλουν να υπάρχει ούτε υπόβαθρο αντίστασης σε αυτές τις αποφάσεις. 


Έτσι αποκαλύπτεται και το ύφος της όλης προσέγγισης αφού δεν θέλει ο ελληνικός λαός τη Συμφωνία θα την υπογράψουμε για το καλό του και στη συνέχεια θα του εξηγήσουμε τι δεν κατάλαβε από τα Άρθρα της. Έτσι στο τέλος δεν θα έχει καν δικαίωμα να αντιδράσει και αυτό θα γίνει χωρίς να υπάρξει δημοψήφισμα στην Ελλάδα. Με άλλα λόγια σε σχέση με αυτήν, η Συμφωνία προσδιορίζει τι είναι εχθρικές δραστηριότητες, ενέργειες ή προπαγάνδα, σωβινισμός, εχθρότητα, αλυτρωτισμός και αναθεωρητισμός, βία, μίσος. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι χαρακτηρίζει την αντίσταση του Ελληνισμού.

πηγή 

Η αντίστροφη μέτρηση

Όσο και να προσπαθούν να μιλούν με θετικό τρόπο για το προσύμφωνο, στην πραγματικότητα βλέπουμε ότι έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την εξουσία αφού ο ελληνικός λαός έχει αρχίσει να αντιδρά συλλογικά, γιατί βλέπει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση για ν’ αντισταθεί ενάντια στην παράδοση του ονόματος Μακεδονία. Δεν θέλει αυτήν την ιδεολογική και κομματική προσέγγιση της ιστορίας. Δεν αποδέχεται ότι αυτοί που θεωρούν ότι η ιστορία είναι νεκρή, να θέλουν να γράψουν στα μέτρα τους το γίγνεσθαι του ελληνκού Έθνους. Έτσι με την πίεση που ασκεί πρώτα η συνείδηση του ελληνικού λαού, βλέπουμε όλο και περισσότερες διαρροές από τα κόμματα που υποστηρίζονται και υποστηρίζουν ακόμα την Συμφωνία. Και αυτά τα πολιτικά όντα που διαχώρισαν τη θέση τους με την απαράδεκτη στάση του κόμματος, γίνονται σε δεύτερη φάση κράχτης για τη συνέχεια του Μακεδονικού Αγώνα. 

Στη συνέχεια βέβαια θα δούμε και άτομα που θα αλλάξουν επίσημα γνώμη, όχι γιατί το πιστεύουν πραγματικά, αλλά γιατί θα καταλάβουν ότι τελειώνει η πολιτική τους καριέρα και ότι δεν θα υπάρχει περίπτωση να τα βγάλουν πέρα στις αναμενόμενες εκλογές που θα έρθουν πιο γρήγορα από τις προβλέψεις. 

Με άλλα λόγια και στον πολιτικό χώρο με τα νέα δεδομένα αρχίζουν να εξετάζουν το μέλλον, διότι βλέπουμε με όλο και πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η αντίσταση του Ελληνισμού μεγαλώνει. Όσο μιλούσαμε για διαπραγματεύσεις, πολλοί δεν ασχολιόντουσαν με το θέμα, αλλά τώρα που διάβασαν τα είκοσι άρθρα της Συμφωνίας ξέρουν ότι δεν θα πρέπει να περάσει. Κατά συνέπεια όλο και περισσότεροι οργανώνονται και πιέζουν σημαντικά πάνω στην πολιτική για ν’ αλλάξει στάση. Αυτό είναι τώρα το πρόβλημα της εξουσίας που είδε ότι άρχισε η αντίστροφη μέτρηση.

πηγή 

Η προγραμματισμένη κομματική κατάρρευση

Νύχτα θα φύγουν όσοι υποστήριξαν κομματικά τη Συμφωνία διότι πληθαίνουν οι αντιδράσεις του ελληνικού λαού αλλά και των ψηφοφόρων που έχουν όχι μόνο απογοητευτεί από τέτοιες δηλώσεις μα και οργιστεί από την επιμονή των κομματόσκυλων για να καλύψουν τα νώτα τους. Έτσι ένα κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία και δεν την ασκεί για να εκφραστεί ελεύθερα γιατί αλλιώς θα έχανε τις έδρες, βρίσκεται τώρα σε μεγάλη δυσκολία. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η βάση του θεωρεί ότι είναι απαράδεκτη η αναβλητικότητά του πάνω σ’ ένα θέμα τόσο σοβαρό όπως είναι το εθνικό θέμα της προστασίας της Μακεδονίας. Διότι κανείς δεν έχει πεισθεί από ένα κόμμα που έχει δηλώσει ότι δεν θα ψηφίσει μια Συμφωνία που θεωρεί απαράδεκτη, ενώ κάθεται στα έδρανα της Βουλής χωρίς να παραιτείται από την εξουσία. Τώρα και οι αξιωματούχοι του κόμματος βλέπουν ότι η βάση τρέμει κι έχουν αρχίσει να σκέφτονται που θα καταλήξουν με αυτήν την παράλογη θέση. 

Μπορεί η ηγεσία του κόμματος να προσπαθεί απεγνωσμένα να καλύψει τα κενά της κατανόησης και το βλέπουμε ειδικά σε αυτούς που έχουν υπουργικές θέσεις, αλλά το κόμμα αντιλαμβάνεται όλο και πιο βαθιά ότι δεν πρόκειται να τα βγάλει πέρα και φοβάται ήδη την επόμενη εκλογική αναμέτρηση που μπορεί να αποδειχθεί ταφόπλακα. Έτσι όλο και περισσότεροι εντός του κόμματος βλέπουν ως λύση μία ηρωϊκή έξοδο που θα έχει μία μεγάλη απήχηση και μεγάλη αποδοχή από τον ελληνικό λαό. Γνωρίζουν επίσης ότι αυτό θα τους δώσει τη δυνατότητα να συνεχίσουν την πολιτική τους καριέρα αφού θα έχουν παίξει ουσιαστικά τον ρόλο του σωτήρα σε αυτή τη φάση. Έτσι θα μπορούν να πουν ότι μετά από μελέτη των είκοσι άρθρων που ήταν άγνωστα αρχικά, πήραν την τελική απόφαση να αποχωρήσουν για να σώσουν την ιστορία του Ελληνισμού.

πηγή

Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής Γεωστρατηγικής

Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Ανάλυση των κρίσιμων στοιχείων για την Συμφωνία για το Σκοπιανό". Galerie Δημιουργών, Ελαιών 1α Νέα Κηφισιά (είσοδος από Χελιδονούς 28), Κηφισιά, Αθήνα. Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018, ώρα: 20.00

Η Αλήθεια ως αναζήτηση

Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης

Η ειρήνη και η ευημερία των λαών δεν μπορεί να στηρίζεται στο ψέμα. Η επίκληση αποδοχής του ψεύδους και συναίνεσης χάριν της προόδου στην αγκαλιά της Μεγάλης Μητέρας της Ε.Ε είναι παραπλάνηση σε μία ουτοπία που έχει στηθεί για να εξυπηρετήσει την νέα τάξη πραγμάτων όπως αναφέρουν ευθαρσώς στους New York Times οι κ.κ. George και Alexander Soros https://www.nytimes.com/2018/06/18/opinion/northern-macedonia-rename-greece.html . Θέλουν να αποτρέψουν την επιρροή της Ρωσίας, της Τουρκίας και της Κίνας στην περιοχή των Βαλκανίων και από εκεί στην Ευρώπη. Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί αυτό πρέπει να γίνει με την ταπείνωση της Ελλάδος. Η απάντηση βέβαια είναι γνωστή από την εποχή των Σταυροφοριών. Μισούν την Ελλάδα και την Ορθοδοξία.

Το τι μέλει γενέσθαι δεν παρέλειψαν να το προφητεύσουν και οι γερμανικές εφημερίδες δείχνοντας τον χάρτη με την Μακεδονία να απλώνεται στη Βόρεια Μακεδονία με επαρχίες της στην Ελλάδα, Βουλγαρία και Αλβανία, των οποίων όμως οι κάτοικοι δεν έχουν Μακεδονική εθνότητα αλλά Ελληνική, Βουλγαρική και Αλβανική. 

Σε ένα τηλεοπτικό παιχνίδι στο BBC ρώτησαν τους διαγωνιζόμενους την εθνότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και όταν απάντησαν Ελληνική έχασαν το παιχνίδι διότι ο συντονιστής είπε ότι ο Αλέξανδρος ήταν Μακεδών, παραβλέποντας ότι οι πραγματικοί Μακεδόνες είναι Έλληνες όπως οι Αθηναίοι, οι Θηβαίοι, οι Σπαρτιάτες, οι νησιώτες κ.ο.κ.

Σε αυτόν τον κόσμο μας ζητούν να δείξουμε κατανόηση χάριν της ειρήνης και της ευημερίας, χωρίς πατρίδα και Θεό, χωρίς ταυτότητα και αυτογνωσία, απλοί καταναλωτές των όσων θα μας επιτρέπουν να έχουμε από αυτά που θα παράγουμε. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι μόνο βιολογικό όν αλλά είναι και πνευματικό και πάντα θα αναζητά την αλήθεια που δεν μπορεί να κρυφτεί διότι η ίδια αποκάλυψε τον εαυτό της. Εγώ ειμή η Αλήθεια είπε ο Χριστός, αναζητείτε την Αλήθεια και Αυτή θα σας σώσει.

Ηλίας Σταμπολιάδης 
20/06/2018​

Ξέρετε τι είναι τα περιβόητα Cookies; (του διαδικτύου ντε!)

Τα cookies είναι μικρά αρχεία κειμένου, τα οποία αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησης που χρησιμοποιούμε κατά την πλοήγησή μας στο διαδίκτυο. Σκοπός τους είναι να ειδοποιούν τον ιστότοπο που επισκεπτόμαστε για την προηγούμενη δραστηριότητά μας.

Αυτές οι πληροφορίες (cookies) διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη λειτουργία όλων των διαδικτυακών τόπων αλλά και των ψηφιακών εφαρμογών. Με τη χρήση τους οι διαδικτυακοί τόποι έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν προσωποποιημένες υπηρεσίες, που καλύπτουν τις εξατομικευμένες ανάγκες κάθε χρήστη, αποσκοπώντας τελικά στην αύξηση της επισκεψιμότητας/κέρδους τους.

Αν και υπάρχουν και χρησιμοποιούνται εδώ και πολύ καιρό παγκοσμίως, οι περισσότεροι επισκέπτες των διαδικτυακών τόπων – ειδικά στην Ελλάδα – δεν διαθέτουν επαρκή ενημέρωση.

Συνήθως είναι άκακα 

Τα cookies μπορεί να προέρχονται από τον ιστότοπο που έχουμε επισκεφθεί ή από κάποιον άλλον (third-party cookies), για παράδειγμα μέσω διαφημίσεων. Συνήθως είναι άκακα, έχει όμως αποδειχθεί ότι τα third-party cookies συλλέγουν πληροφορίες για τη συμπεριφορά του κάθε χρήστη στο διαδίκτυο, κάτι που εγείρει σημαντικά ερωτήματα για την ιδιωτικότητα. Αυτό ώθησε την Ε.Ε. και τις Η.Π.Α να εκδώσουν οδηγίες για τη χρήση τους και την ενημέρωση του χρήστη, για κάθε ιστότοπο που τα χρησιμοποιεί.

Πώς διαγράφονται

Υπάρχουν προγράμματα που καθαρίζουν τα κακόβουλα cookies, ενώ αν ο χρήστης επιθυμεί να τα διαγράψει, δίνεται αυτή η δυνατότητα μέσα από τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης.

[bimag.gr/ti-einai-ta-cookies-internet/]
το είδαμε ΕΔΩ

Ο Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ φαίνεται να είναι θαμμένος στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ μας. Όταν βρεθεί πρέπει κάποιοι να πάνε να «θαφτούν» μεταφορικά.

Και όμως από πηγές σε συνδυασμό με λεγόμενα ΑΓΙΩΝ μας φαίνεται να έθαψαν τον Μ. Αλέξανδρο στην γη που κάρπιζε τα κοντάρια της Μακεδονικής Φάλαγγας

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Είναι λογικό να έθαψαν τιμητικά τον Μ. Αλέξανδρο στο χώμα εκείνο που κάρπιζε τα κοντάρια της Μακεδονικής Φάλαγγας (βλ. ΣΑΡΙΣΑ)
Δεν το λέμε εμείς το λένε τα ιστορικά τοπωνύμια και ένας ΑΓΙΟΣ της Εκκλησίας μας.

Πως λοιπόν το ίδιο το τοπωνύμιο υποστηρίζει από μόνο του τον θεόπνευστο λόγο του ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ.
Εμείς ενισχύουμε το επιχείρημα αυτό μέσα από τις πηγές.
Πάμε λοιπόν αδελφοί γιατί όταν θα βρεθεί ο Μεγάλος της Ιστορίας θα σειστεί το έδαφος του πλανήτη μας.

Που και Πως φτιαχνόταν το κοντάρι της ΣΑΡΙΣΑΣ;
«¨Η σάρισα ήταν αρχαίο όπλο, ένα δόρυ μεγάλου μήκους, το βασικό επιθετικό όπλο της μακεδονικής φάλαγγας.

Η σάρισα ήταν κατασκευασμένη από σκληρό ξύλο κρανιάς, δέντρο που αφθονεί στα βουνά της δυτικής Μακεδονίας.
Η κρανιά φτάνει σε μεγάλο ύψος με ευθύ κορμό, παρέχοντας έτσι δόρατα με μεγάλο μήκος, σχετικά ελαφρά, με σκληρότητα και αντοχή.
Χαρακτηριστικό της σάρισας, το οποίο κυρίως διαφοροποιούσε τη μακεδονική από τις οπλιτικές φάλαγγες, ήταν το μήκος της.
Αρχικά περίπου 5,5 μέτρα, έφτασε τον 2ο π.Χ. αιώνα τα 6,50 μέτρα. 
Είχε σιδερένια αιχμή και σαυρωτήρα στο αντίθετο άκρο, ως αντίβαρο και για να καρφώνεται στο έδαφος. Ο φαλαγγίτης την χειριζόταν με τα δύο χέρια.

Η λέξη είναι άγνωστης ετυμολογίας και προφανώς αποτελεί κατάλοιπο ιδιωματισμού της μακεδονικής διαλέκτου, ή λεξιδάνειο από τους γειτονικούς λαούς.

Σάρισες ονομάζονταν τα μακεδονικά δόρατα και προ του Φιλίππου, αυτός όμως είναι που επινόησε την αύξηση του μήκους τους και ως εκ τούτου δημιούργησε την μακεδονική φάλαγγαhttps://el.wikipedia.org/wiki/

ΠΟΙΑ συγκεκριμένη γη κάρπιζε και προμήθευε με ΚΟΝΤΑΡΙΑ τις Σάρισες και εξόπλιζε έτσι τις μακεδονικές φάλαγγες νικηφόρα; 

«Ο Βυζαντινός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην Κονταριώτισσα, Πιερίας, έργο βυζαντινού ρυθμού που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, αποτελεί σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής κοντά στο ΔΙΟΝ στις υπώρειες των Πιερίων και του Ολύμπου.

Στις αρχές του 20ου αιώνα ο επίσκοπος Κίτρους Παρθένιος Βαρδάκας έγραψε ένα βιβλίο, το οποίο περιείχε διάφορες πληροφορίες για τις κυριότερες πόλεις και χωριά του νομού Πιερίας.

Ανάμεσα στις άλλες πληροφορίες που έγραψε για την Κονταριώτισσα ήταν και οι εξής:

Το όνομα Κονταργιώτισσα έλαβε το χωρίον εκ του προρρηθέντος βυζαντινού εξωκκλησίου της Παναγίας, ήτις ωνομάζετο Κονταργιώτισσα Παναγία, εκ του ότι καθ΄ ημάς εξήγοντο κοντοί και κοντάρια εκ του περί αυτήν δάσους. μετάφραση:

Το όνομα Κονταργιώτισσα πήρε το χωριό από το βυζαντινό εξωκλήσι της Παναγίας, που προαναφέραμε, το οποίο ονομαζόταν Παναγία Κονταργιώτισσα, γιατί από το δάσος που υπήρχε γύρω από το ναό κατασκευάζονταν ξύλινα κοντάρια» https://www.kontariotissa.gr/ 

Τι μας επεσήμανε Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ για τον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου;

«Μιά μέρα πού πήγαμε, μᾶς ἔλεγε ὁ Γέροντας ὅτι μέ τό χάρισμα πού εἶχε ἀπό μικρός, διέκρινε ἀπό πολύ μακριά νερά, ἅγια Λείψανα, ἀρχαίους Ναούς, ἀρχαίους τάφους. Ἀκόμα καί γιά τόν τάφο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, μᾶς ἔλεγε ὅτι δέν εἶναι οὔτε στήν Αἴγυπτο οὔτε ἐκεῖ πού τόν ψάχνουν, ἀλλά εἶναι ἐδῶ στήν Ἑλλάδα κοντά στό ἀρχαῖο Δίον καί συγκεκριμένα στήν Κατερίνη στήν “Κονταριώτισσα”, δίπλα σ᾽ ἕνα παλιό ἐκκλησάκι τῆς Παναγίας»

Τὸ κάτωθι ἀπόσπασμα περιέχεται στὸ νέο βιβλίο τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης “Ὁ Ὅσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες)” τῆς ἐκδοτικῆς σειρᾶς “Ὀρθόδοξο βίωμα”.://enromiosini.gr/ 30 Ιανουαρίου 2017 

Να λοιπόν το ίδιο το τοπωνύμιο υποστηρίζει από μόνο του τον θεόπνευστο λόγο του ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ.

Σε αυτή την ΓΗ της ΠΑΝΑΓΙΑΣ της Κονταριώτισσας η ανθρωπότητα θα έρθει για να προσκυνήσει την Ελληνική ιστορία.

Φαίνεται ότι το σκήνωμα του Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ δεν κάηκε αλλά ταριχεύθηκε με ότι πιο τέλειο διέθετε η τεχνική των Αιγυπτίων ( βλ. εμποτισμός σε μέλι) και μεταφέρθηκε στην Μακεδονία κρυφά.

Φαίνεται ότι μεταφέρθηκε ΚΑΙ διασώθηκε το σκήνωμα του Βασιλιά για να υπηρετήσει τις μέρες μας που θα καταστούν και αυτές ιστορικές.

Η ανεύρεση του τάφου και του σκηνώματος του Μ. Αλεξάνδρου θα ενώσει δυο σημαντικές περιόδους για τον Ελληνισμό. 

Η πρώτη ιστορική περίοδος γράφτηκε στην Παγκόσμια ιστορία με χρυσά γράμματα με το εκπολιτιστικό έργο του μεγάλου επίγειου βασιλιά που κατέστησε την Ελληνική Γλώσσα στρατηγικό εργαλείο και δια αυτής διαδόθηκε το μήνυμα του ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ στο τότε γνωστό κόσμο.

Η δεύτερη ιστορική περίοδος ετοιμάζεται ΘΕΙΑ ΒΟΥΛΗ να γράψει ιστορία με την ανάδειξη του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού ως μοναδικού θεραπευτικού μέσου στην ίαση της φλεγμένουσας από πάθη ανθρωπότητας.

Βιάστηκαν να δώσουν το όνομα της Μακεδονίας σε άλλους. 
Τον Μ. Αλέξανδρο τον ρώτησαν; 
Τρίζει η Μακεδονική Γη μαζί με τα κόκαλα του Μεγάλου Βασιλιά. 
Όταν βρεθεί το ΣΚΗΝΩΜΑ του ο αλυτρωτισμός των γειτόνων θα μετακομίσει μόνιμα. 

Με πίστη και ελπίδα 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Το πόσιμο νερό της Νεκράς Θάλασσας! (Μέγα Γεροντικό)

Κι ενώ περπατούσαμε στις όχθες της Νεκράς Θάλασσας ο Γέροντάς μου κι εγώ -διηγείτο στους αδελφούς ο άββάς Λουλάς ο μαθητής του οσίου Βησσαρίωνος- κυριεύθηκα από υπερβολική δίψα.

- Διψώ, Άββά, είπα στον Γέροντα μου.
- Πιες από τη θάλασσα, μου είπε.

Τον κοίταξα με απορία. Πινόταν εκείνο το νερό που ήταν όλο αλμύρα και θειάφι; Ο Γέροντας όμως είχε σταθεί σε προσευχή και με το ευλογημένο χέρι του σταύρωνε τα νερά.

- Πιες, μου ξανάπε.
Υπήκουσα. Πήρα με την χούφτα μου και ήπια. Το πικρό νερό της Νεκράς Θάλασσας είχε γίνει πιο γλυκό από το μέλι. Σαν είδα το θαύμα αυτό ετοιμάσθηκα να γεμίσω το μικρό λαγήνι πού είχα μαζί μου.
- Γιατί το γεμίζεις; με ρώτησε ο Γέροντας.
- Τώρα που είναι πόσιμο να το φυλάξω ώστε όταν διψάσω πάλι να πιω.
Με κοίταξε με αυστηρό βλέμμα.
- Ο Θεός που είναι εδώ, ολιγόπιστε, θα είναι και πιο κάτω. 

από το Μέγα Γεροντικό 

http://imverias.blogspot.com 
http://agapienxristou.blogspot.com
το είδαμε ΕΔΩ

20 Ιουνίου 2018

Ἡ ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας μέσα ἀπό τόν ἀλάνθαστο λόγο τῆς Ἱστορίας

(Ἀναδημοσίευση ἀπό 21 Ὀκτωβρίου 2012)

Γράφει Ἀρχιμ. Χρίστος Κυριαζόπουλος 

Στό ὄ­γδο­ο βι­βλί­ο τῆς Ἱ­στο­ρί­ας του ὁ Ἡ­ρό­δο­τος, ὁ πα­τέ­ρας τῆς ἱ­στο­ρί­ας καί ἱ­στο­ρι­κός τῶν Περ­σι­κῶν πο­λέ­μων, δι­η­γεῖ­ται μέ πο­λύ γλα­φυ­ρό τρό­πο πῶς τό βα­σι­λό­που­λο τοῦ Ἄρ­γους Περ­δίκ­κας ἵ­δρυ­σε τό κρά­τος τῆς Μα­κε­δο­νί­ας. Ἡ δι­ή­γη­ση τοῦ κο­ρυ­φαί­ου ἱ­στο­ρι­κοῦ μας συν­δέ­ει τούς γε­νάρ­χες τῆς Μα­κε­δο­νί­ας μέ τούς Τη­με­νί­δες τοῦ Ἄρ­γους, οἱ ὁ­ποῖ­οι ἦ­ταν ἀ­πό­γο­νοι τοῦ Ἡ­ρα­κλῆ. Κα­τά συ­νέ­πεια, ἀ­να­δει­κνύ­ει τήν κοι­νή κα­τα­γω­γή τῶν Ἑλ­λή­νων τοῦ Βορ­ρᾶ καί τῶν Ἑλ­λή­νων τοῦ Νό­του. Ὅ­ταν ἔ­γρα­φε ὅ­λα αὐ­τά ὁ Ἡ­ρό­δο­τος, δέν θά μπο­ροῦ­σε οὔ­τε κἄν νά φαν­τα­στεῖ ὅ­τι 2.500 χρό­νια ἀρ­γό­τε­ρα θά ἦ­ταν δυ­να­τόν νά βρε­θεῖ ἕ­νας πο­λυ­σπερ­μα­τι­κός λα­ός, οἱ Σκο­πια­νοί, – πού στά μέ­ρη αὐ­τά τά ἑλ­λη­νι­κό­τα­τα, βο­ρει­ο­α­να­το­λι­κά τῆς Ἀ­χρί­δας καί τῶν Πρε­σπῶν κι ὡς τά ὄ­ρη τῆς Ρο­δό­πης, σπο­ρα­δι­κά πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε δώ­δε­κα ὁ­λό­κλη­ρους αἰ­ῶ­νες με­τά τόν ἱ­στο­ρι­κό – ὁ ὁ­ποῖ­ος θρα­σύ­τα­τα θά ἐ­πι­χει­ροῦ­σε νά κλέ­ψει τό ὄ­νο­μα καί τά προ­αι­ώ­νια σύμ­βο­λα ἀλ­λά καί τή γῆ τοῦ λα­οῦ τῶν Μα­κε­δό­νων!

ΑΡΧΑΙΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Οἱ Ἀρ­χαῖ­οι Μα­κε­δό­νες ἦ­ταν ἀ­ναμ­φί­βο­λα Ἕλ­λη­νες. Τό ἔ­χουν ἀ­πο­δεί­ξει αὐ­τό πο­λύ­χρο­νες ἔ­ρευ­νες. Ἡ ἑλ­λη­νι­κό­τη­τά τους δέν ἀμ­φι­σβη­τεῖ­ται πλέ­ον, δι­ε­θνῶς. Ὅ­λες οἱ ἐ­πι­γρα­φές πού ἔ­χουν βρε­θεῖ στόν χῶ­ρο τόν γε­ω­γρα­φι­κό τῆς Μα­κε­δο­νί­ας εἶ­ναι ἑλ­λη­νι­κές. Τά ὀ­νό­μα­τα ἀν­θρώ­πων καί θε­ῶν ἦ­ταν κοι­νά μέ τῶν ἄλ­λων Ἑλ­λή­νων. Τά κλα­σι­κά μα­κε­δο­νι­κά ὀ­νό­μα­τα Φί­λιπ­πος καί Ἀ­λέ­ξαν­δρος εἶ­ναι ὀ­νό­μα­τα σύν­θε­των ἑλ­λη­νι­κῶν λέ­ξε­ων. Ἐ­πι­στη­μο­νι­κῶς καί ἱ­στο­ρι­κῶς δέν τί­θε­ται ζή­τη­μα. Τό θέ­μα τό συν­τη­ρεῖ μό­νον ἡ στρε­βλή καί ἀ­νι­στό­ρη­τη προ­πα­γάν­δα τῶν Σκο­πί­ων. Ἄς πα­ρα­θέ­σου­με κά­ποι­ες ἀ­λή­θει­ες.

Γιά τήν ἑλ­λη­νι­κό­τη­τά τους μαρ­τυ­ροῦν οἱ ἀρ­χαῖ­ες πη­γές καί συ­νη­γο­ροῦν τά πο­ρί­σμα­τα τῆς γλωσ­σο­λο­γί­ας πού βα­σί­ζον­ται στή με­λέ­τη τοῦ ἑλ­λη­νι­κοῦ μα­κε­δο­νι­κοῦ γλωσ­σι­κοῦ ἰ­δι­ώ­μα­τος.

Ὅ­πως ἤ­δη ἀ­να­φέ­ρα­με πρῶ­τος ὁ Ἡ­ρό­δο­τος, στίς ἀρ­χές ἤ­δη τοῦ 5ου αἰ. π.Χ., ἀ­να­φέ­ρει τούς Μα­κε­δό­νες ὡς Ἕλ­λη­νες: «Ἕλ­λη­νας δέ εἶ­ναι τού­τους το­ύς ἀ­πό Περ­δίκ­κεω γε­γο­νό­τας, κα­τά περ αὐ­τοί λέγουσι αὐ­τός τε οὕ­τω τυγ­χά­νω ἐ­πι­στά­με­νος καί δή καί ἐν τοῖσι ὄ­πι­σθεν λόγοισι ἀ­πο­δεί­ξω…». (Ἡρ. Ἱ­στ. V, 22, 1)(=οἱ Μακεδόνες πού κατάγονται ἀπό τόν Περδίκκα εἶναι Ἕλληνες, ὅπως καί οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται ἀλλά καί ἐγώ ὁ ἴδιος προσωπικά γνωρίζω καί θά τό ἀποδείξω αὐτό με ὅσα θά πῶ ἐν συνεχείᾳ…). Ὁ ἴ­διος ἱ­στο­ρι­κός πα­ρου­σιά­ζει τόν βα­σι­λέ­α τῶν Μα­κε­δό­νων Ἀ­λέ­ξαν­δρο Α΄ (+495-450/440), δε­σπό­ζου­σα μορ­φή τῆς μα­κε­δο­νι­κῆς 
ἱ­στο­ρί­ας κα­τά τόν 5ο αἰ. π.Χ., νά λέ­ει τήν ἐ­πο­χή τῶν περ­σι­κῶν πο­λέ­μων: «αὐ­τός τε γάρ Ἕλ­λην γέ­νος εἰ­μί τὠρ­χαῖ­ον, καί ἀντ᾿ ἐ­λευ­θέ­ρης δε­δου­λω­μέ­νην οὐκ ἄν ἐ­θέ­λοι­μι ὁ­ρᾶν τήν Ἑλ­λά­δα». (Ἡρ. Ἱ­στ. ΙΧ, 45, 1-2) (=ὁ ἴ­διος εἶ­μαι Ἕλ­λη­νας ἀ­πό τά πα­νάρ­χαι­α χρό­νια καί δέν θά ἤ­θε­λα νά δῶ τήν Ἑλ­λά­δα ὑ­πο­δου­λω­μέ­νη στούς Πέρ­σες). Ὁ Ἡρόδοτος, ἀκόμη, θυμίζει τή σχέση Μακεδόνων καί Θεσσαλῶν, ὅταν μιλᾶ γιά τούς Δωριεῖς τῆς Θεσσαλίας (Ι, 56).

Τήν ἑλλη­νι­κό­τη­τα τῶν Μα­κε­δό­νων βε­βαι­ώ­νει καί ὁ αὐ­στη­ρός κο­ρυ­φαῖ­ος ἱ­στο­ρι­κός μας Θου­κυ­δί­δης, ὅ­ταν λέ­ει ὅ­τι οἱ βα­σι­λεῖς τῶν Μα­κε­δό­νων εἶ­ναι Τη­με­νί­δες ἀ­πό τό Ἄρ­γος (Θουκ. ΙΙ, 99, 3-6), καθώς ἀρ­γό­τε­ρα καί ὁ Ἀρ­ρια­νός, ὁ ἱ­στο­ρι­κός τοῦ Μεγάλου Ἀ­λε­ξάν­δρου, ὁ 
ὁ­ποῖ­ος δι­α­σώ­ζει τό πε­ρι­στα­τι­κό τῆς ἀ­πο­στο­λῆς τῶν τριακοσίων πο­λυ­τε­λῶν περ­σι­κῶν 
ἀ­σπί­δων, με­τά ἀ­πό τήν νί­κη στόν Γρα­νι­κό πο­τα­μό, καί κατα­­γρά­φει καί τό ἐ­πί­γραμ­μα πού μέ ἐν­το­λή τοῦ Μ. Ἀ­λε­ξάν­δρου συ­νό­δευ­σε τίς ἀ­σπί­δες αὐτές, κατά τήν ἀποστολή τους στήν Ἀθήνα, προκειμένου νά ἀναρτηθοῦν στόν Παρθενώνα: «Ἀ­λέ­ξαν­δρος Φι­λίπ­που καί οἱ 
Ἕλ­λη­νες πλήν Λα­κε­δαι­μο­νί­ων ἀ­πό τῶν βαρ­βά­ρων, τῶν τήν Ἀ­σί­αν κα­τοι­κούν­των» (Ἀρρ. Ι, 16, 11). Οἱ Μα­κε­δό­νες, οἱ κύ­ριοι νι­κη­τές, δέν ἀ­να­φέ­ρον­ται ὀ­νο­μα­στι­κά στό ἐ­πί­γραμ­μα, δι­ό­τι εἶ­ναι αὐ­το­νό­η­το πώς συμ­πε­ρι­λαμ­βά­νον­ται μέ­σα στούς «Ἕλ­λη­νες».

Στήν ἀρ­χαι­ό­τη­τα οὐ­δέ­πο­τε τέ­θη­κε θέ­μα ἐ­θνι­κό­τη­τας τῶν Μα­κε­δό­νων, ἀ­κρι­βῶς για­τί ἦ­ταν Ἕλ­λη­νες. Οἱ «ἱ­στο­ρι­κοί» τῶν Σκο­πί­ων ἔ­χουν εὐ­ρύ­τα­τα ἐκ­με­ταλ­λευ­θεῖ τό γε­γο­νός ὅ­τι ὁ 
Δη­μο­σθέ­νης ἀ­πο­κα­λεῖ τόν Φί­λιπ­πο Β΄ «βάρ­βα­ρο», ὡς ἀ­πο­δει­κτι­κό στοι­χεῖ­ο τῆς μή 
ἑλ­λη­νι­κό­τη­τάς του. Ὡ­στό­σο, ὅ­ταν ὁ Δη­μο­σθέ­νης λέ­ει ὁ «βάρ­βα­ρος», ἐν­νο­εῖ «ἄ­ξε­στος», «ἀ­πο­λί­τι­στος» καί ὄ­χι ἀλ­λό­γλωσ­σος ἤ ξέ­νος. Ἄλ­λω­στε, ἦ­ταν ἀ­δύ­να­τον ὁ Δη­μο­σθέ­νης 
λέ­γον­τας «βάρ­βα­ρο» τόν Φί­λιπ­πο Β΄, τόν πα­τέ­ρα τοῦ Μ. Ἀ­λε­ξάν­δρου, νά μήν τόν θε­ω­ρεῖ Ἕλ­λη­να, δι­ό­τι ἡ δι­κή του μη­τέ­ρα ἦ­ταν Σκύ­θισ­σα. 

Ἁ­πλῶς λοι­πόν θε­ω­ροῦ­σε τόν βα­σι­λιά τῆς Μα­κε­δο­νί­ας ὡς κα­τώ­τε­ρο πο­λι­τι­στι­κά ἀ­πό τούς Ἀ­θη­ναί­ους. Γνωρίζουμε, ἐπίσης, ὅτι ὁ Δημοσθένης ἐπισκέφθηκε δύο φορές τή Μακεδονία καί ἔμεινε ἐκεῖ τρεῖς μῆνες. Ἄν διαπίστωνε πώς οἱ Μακεδόνες δέν μιλοῦν τήν ἑλληνική γλώσσα, θά τό ἐκμεταλλευόταν αὐτό ἐξάπαντος στην πολεμική του κατά τοῦ Φιλίππου. Καί ἐν πά­σῃ πε­ρι­πτώ­σει ἄς ἔ­χου­με ὑπ᾿ ὄ­ψιν μας ὅ­τι ὁ Δη­μο­σθέ­νης ἦ­ταν μέν ὁ κο­ρυ­φαῖ­ος καί ἀ­ξε­πέ­ρα­στος ρή­το­ρας τῆς ἀρ­χαι­ό­τη­τας, ἀλ­λά δέν ἦταν καθόλου διορατικός πολιτικός, ἀφοῦ, προ­σκολ­λη­μέ­νος στό πα­λαι­ό πο­λι­τεια­κό σχῆ­μα τῆς πό­λης-κρά­τους, δέν μπο­ροῦ­σε νά δε­χθεῖ τήν ἀλ­λα­γή πού ἐ­πέ­βα­λαν οἱ Μα­κε­δό­νες, μιά καί στόν και­νού­ργιο κό­σμο πού αὐ­τοί (οἱ Μα­κε­δό­νες) ὁ­ρα­μα­τί­ζον­ταν ἡ Ἀ­θή­να δέν θά δι­α­δρα­μά­τι­ζε τόν πρῶ­το ρό­λο. Κι ἄς μήν ξεχνοῦμε, φυσικά, πώς διαφορετική στάση ἐπί τοῦ ζητήματος τηροῦσαν ἄλλοι πολιτικοί, ὅπως γιά παράδειγμα ὁ Ἰσοκράτης καί ὁ Αἰσχίνης. Διαχρονική, ἐξάλλου, ἰσχύ ἔχει τό ἀκόλουθο χωρίο τοῦ ἱστορικοῦ Πολύβιου (2ος αἰ. π.Χ.), ὁ ὁποῖος βάζει τόν Ἀκαρνάνα Λυκίσκο νά λέει: «τίνος καί πηλίκης δεῖ τιμῆς ἀξιοῦσθαι Μακεδόνας, οἵ τόν πλείω τοῦ βίου χρόνον οὐ παύονται διαγωνιζόμενοι πρός τούς βαρβάρους ὑπέρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἀσφαλείας;». Καί γιά τόν λόγο αὐτό χαρακτηρίζει τούς Μακεδόνες «πρόφραγμα» τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Δέν θά μα­κρη­γο­ρή­σουμε ἐ­πί τοῦ θέ­μα­τος τῆς ἑλ­λη­νι­κό­τη­τας τῶν Ἀρ­χαί­ων Μα­κε­δό­νων. Ἀ­ξί­ζει ὅ­μως νά προ­σθέ­σου­με ὅ­τι αὐ­τή κα­τα­φαί­νε­ται καί ἀ­πό τό γε­γο­νός τῆς συμ­με­το­χῆς Μα­κε­δό­νων στούς Ὀ­λυμ­πια­κούς Ἀ­γῶ­νες, στούς ὁ­ποί­ους, ὡς γνω­στό, συμ­με­τεῖ­χαν μό­νον Ἕλ­λη­νες. Μα­κε­δό­νες πού ἔ­λα­βαν μέ­ρος στούς Ὀ­λυμ­πια­κούς Ἀ­γῶ­νες καί νίκησαν ἦ­ταν οἱ ἀ­κό­λου­θοι: 

Ὁ βα­σι­λιάς Ἀ­λέ­ξαν­δρος Α΄, στήν 80ή Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 460 π.Χ., στό στάδιο. 
Ὁ βα­σι­λιάς Ἀρ­χέ­λα­ος Περ­δί­κας, στήν 93η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 408 π.Χ., στό τέθριππο. 
Ὁ βα­σι­λιάς Φί­λιπ­πος Β΄ ἀ­να­δεί­χθη­κε τρεῖς φο­ρές Ὀ­λυμ­πι­ο­νί­κης. Στήν 106η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 356 π.Χ., ἔ­τρε­ξε μέ τό ἄ­λο­γό του. Στήν 107η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 352 π.Χ., ἔ­τρε­ξε μέ τό τέ­θριπ­πό του. Στήν 108η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 348 π.Χ., νί­κη­σε στήν συ­νω­ρί­δα. 
Ὁ Κλί­των στήν 113η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 328 π.Χ., στό στάδιο. 
Ὁ Δα­μα­σί­ας ὁ Ἀμ­φι­πο­λί­της, στήν 115η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 320 π.Χ., στό στάδιο. 
Ὁ Λάμ­πος ὁ Φι­λιπ­πή­σιος, στήν 119η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 304 π.Χ., στό τέθριππο. 
Ὁ Ἀν­τί­γο­νος στήν 122η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 292 π.Χ., καί στήν 123η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 288 π.Χ., στό στάδιο. 
Ὁ Σέ­λευ­κος στήν 128η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 268 π.Χ., στό στάδιο. 
Ἡ Βελεστίχη, στήν 128η Ὀ­λυμ­πιά­δα, τό 268 π.Χ., στό ἀ­γώ­νι­σμα τῶν συ­ρο­μέ­νων ἀ­πό πώ­λους ἁρ­μά­των (συ­νω­ρί­ς πώ­λων).

ΕΛΛΗΝΙΚΗ Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Ὅ­πως προ­α­να­φέ­ρα­με, εἶ­ναι ἀ­πό χρό­νια ἀ­πο­δε­δειγ­μέ­νο πώς ἡ γλώσ­σα τῶν Ἀρ­χαί­ων Μα­κε­δό­νων ἦ­ταν ἡ ἑλ­λη­νι­κή. Συγ­κρι­τι­κή με­λέ­τη ὅ­λου τοῦ γλωσ­σι­κοῦ μας πλού­του ἀ­πέ­δει­ξε ὅ­τι ἡ μα­κε­δο­νι­κή ἦ­ταν μί­α δι­ά­λε­κτος τῆς ἑλληνικῆς γλώσ­σας, ὅ­πως ἡ ἀτ­τι­κή, ἡ δω­ρι­κή, ἡ ἰ­ω­νι­κή, ἡ ἰ­ω­νο­ατ­τι­κή ἤ ἀρ­γό­τε­ρα ἡ κυ­πρια­κή, ἡ πον­τια­κή, ἡ κρη­τι­κή κ.ἄ. Τό ἴ­διο τό ὄ­νο­μα τῶν Μα­κε­δό­νων εἶ­ναι ἑλ­λη­νι­κό: ἡ λέ­ξη μα­κεδ­νός ("μᾶ­κος=μῆ­κος") μαρ­τυ­ρεῖ­ται ἤ­δη στόν Ὅ­μη­ρο (Ὀδ. η, 106) καί ση­μαί­νει μα­κρύς, ­ψη­λός, λυ­γε­ρόκορμος. Οἱ λέ­ξεις σέ μα­κε­δο­νι­κό ἰ­δί­ω­μα ἀ­παν­τοῦν σέ ὅ­λες τίς ἑλ­λη­νι­κές δι­α­λέ­κτους καί τό σύ­νο­λο τοῦ μα­κε­δο­νι­κοῦ ὑ­λι­κοῦ (το­πω­νύ­μια, κύ­ρια ὀ­νό­μα­τα, προ­ση­γο­ρι­κά) συ­νη­γο­ρεῖ στήν ἑλ­λη­νι­κό­τη­τα τῆς μα­κε­δο­νι­κῆς δι­α­λέ­κτου. Ἡ ἐ­τυ­μο­λο­γί­α εἶ­ναι ἑλ­λη­νι­κή. Φθογ­γι­κά πά­θη, κα­τα­λή­ξεις, κλί­σεις, ἄλ­λα γνω­ρί­σμα­τα, ὅ­λα εἶναι ἑλ­λη­νι­κά.

Οἱ Σκο­πια­νοί ἔ­χουν ἀ­να­γά­γει σέ μεῖ­ζον θέ­μα τή μαρ­τυ­ρί­α τοῦ Πλου­τάρ­χου (Πλούτ., Ἀ­λέξ. 51,6) ὅ­τι ἐ­πά­νω στή δυ­σκο­λό­τε­ρη στιγ­μή τῆς δι­α­βά­σε­ως τοῦ Γρα­νι­κοῦ πο­τα­μοῦ ὁ Ἀ­λέ­ξαν­δρος «ἀ­νε­βό­α μα­κε­δο­νι­στί κα­λῶν το­ύς ὑ­πα­σπι­στάς». Θε­ω­ροῦν πώς τό «μα­κε­δο­νι­στί» ἀ­πο­δει­κνύ­ει ὅ­τι ἡ γλώσ­σα τῶν στρα­τι­ω­τῶν τοῦ Ἀ­λε­ξάν­δρου δέν ἦ­ταν ἑλ­λη­νι­κή. Ὅ­μως ἐ­δῶ ἡ λέ­ξη ση­μαί­νει πο­λύ ἁ­πλά τήν το­πι­κή μα­κε­δο­νι­κή δι­ά­λε­κτο καί ὄ­χι μί­α ξε­χω­ρι­στή, μή ἑλ­λη­νι­κή γλώσ­σα! Ὅ­πως δη­λα­δή θά ἔ­λε­γε: δω­ρι­στί, ἀτ­τι­κι­στί, ἰ­ω­νι­στί κτλ. Δέν γνω­ρί­ζουν, ὅ­πως φαί­νε­ται, ὅ­τι ὁ Πλού­ταρ­χος ἀλ­λοῦ λέ­ει πώς κατ᾿ ἐν­το­λήν τοῦ Ἀ­λε­ξάν­δρου οἱ ξέ­νες ἐ­πι­γρα­φές ἐ­ξη­γοῦν­ταν στά ἑλ­λη­νι­κά, γιά νά τίς κα­τα­λα­βαί­νουν οἱ Μα­κε­δό­νες καί οἱ ἄλ­λοι Ἕλ­λη­νες στρα­τι­ῶ­τες: «τήν δέ ἐ­πι­γρα­φήν ἀ­να­γνούς ἐ­κέ­λευ­σεν ἑλ­λη­νι­κοῖς ὑ­πο­χα­ρά­ξαι γράμ­μα­σιν» (Πλ. Ἀ­λέξ. 69,4)· δέν λέ­ει «μα­κε­δο­νι­κοῖς». Ξε­χνοῦν καί πώς τήν ἑλ­λη­νι­κή γλώσ­σα δι­έ­τα­ξε νά μά­θουν οἱ Πέρ­σες: «ἐ­κέ­λευ­σε γράμ­μα­τα τε ἑλ­λη­νι­κά μαν­θά­νειν καί μα­κε­δο­νι­κοῖς ὅ­πλοις ἐν­τρέ­φε­σθαι». (Πλ. Ἀ­λέξ. 47,6).

Ὁ με­γα­λο­φυ­ής Μ. Ἀ­λέ­ξαν­δρος εἶ­χε τόν λαμ­πρό­τε­ρο δά­σκα­λο τῶν χρό­νων ἐ­κεί­νων, τόν ἐ­πί­σης Μα­κε­δό­να Ἀ­ρι­στο­τέ­λη, ὁ ὁ­ποῖ­ος ὡς πνευ­μα­τι­κός γιός τοῦ Πλά­τω­νος καί πνευ­μα­τι­κός ἐγ­γο­νός τοῦ Σω­κρά­τη εἶ­χε ἀ­πο­θη­σαυ­ρί­σει μέ­σα του ὅ­λη τή σο­φί­α τοῦ τό­τε κό­σμου κι αὐ­τήν με­τέ­δω­σε στόν ἐ­κλε­κτό μα­θη­τή του. Αὐ­τήν τή σο­φί­α, πού ἄ­ρι­στα κα­τεῖ­χε, με­τέ­φε­ρε μέ ἀ­γά­πη στήν Ἀ­να­το­λή ὁ Μα­κε­δό­νας με­γα­λο­φυ­ής στρα­τη­λά­της, για­τί ἦ­ταν σο­φί­α τῶν δι­κῶν του προ­γό­νων κι ὄ­χι ξέ­νη. Καί κα­θώς ὁ κό­σμος τῆς μα­κρυ­νῆς Ἀ­να­το­λῆς τόν ἀ­γά­πη­σε, ἀ­γά­πη­σε μα­ζί καί τόν πο­λι­τι­σμό πού ὁ Ἀ­λέ­ξαν­δρος τοῦ με­τέ­δω­σε κα­θώς καί τήν ἑλ­λη­νι­κή γλώσ­σα, τή γλώσ­σα τήν ὁποία ὁ Ἀλέξανδρος καί οἱ Μακεδόνες μιλοῦσαν, ἡ ὁ­ποί­α ἔ­γι­νε τό λαμ­πρό­τα­το ὄ­χη­μα αὐ­τοῦ τοῦ πο­λι­τι­σμοῦ. 

Τήν κοι­νή ἑλ­λη­νι­κή γλώσ­σα ἡ ὁ­ποί­α στή συγκεκριμένη μορφή της μι­λή­θη­κε καί γρά­φη­κε γιά ἕ­ξι πε­ρί­που αἰ­ῶ­νες ἀ­πό ὅ­λους το­ύς λα­ούς τῆς Ἀ­να­το­λῆς καί τῆς Δύ­σης. Τή γλώσσα τῆς Καινῆς Διαθήκης. Τή γλώσσα στήν ὁποία ἀπευθύνεται ὁ Ἀπ. Παῦλος στούς Μακεδόνες τῆς Θεσσαλονίκης καί τῶν Φιλίππων καί στήν ὁποία διατύπωνε τίς θεῖες ἀλήθειες, ὅταν ἐκήρυττε σέ κάθε περιοχή τῆς μακεδονικῆς γῆς ἀπ’ ὅπου πέρασε. Ἀλλά καί μό­νο ἡ ὕ­παρ­ξη του­λά­χι­στον τεσσάρων ἀρ­χαί­ων θε­ά­τρων [Δί­ου, 5ου αἰ. π.Χ., Βερ­γί­νας (Αἰ­γῶν), 4ου αἰ. π.Χ., Φι­λίπ­πων, 4ου αἰ. π.Χ., καί Θάσου 4ου αἰ. π.Χ.] στή Μα­κε­δο­νί­α, ὅ­που πα­ρου­σι­ά­ζον­ταν ἑλ­λη­νι­κά δρά­μα­τα, ἀ­πο­δει­κνύ­ει πώς καί ἑλ­λη­νι­κά μι­λοῦ­σαν οἱ Μα­κε­δό­νες καί ὑ­ψη­λό ἐ­πί­πε­δο πο­λι­τι­σμοῦ εἶ­χαν. Ἀλλιῶς πῶς θά κατανοοῦσαν τίς τραγωδίες πού διδάσκονταν ἐκεῖ καί τά ἄλλα εἴδη τῆς ἀρχαίας δραματικῆς ποίησης μέ τήν πολύ δύσκολη γλώσσα πού τήν καθιστοῦσαν δυσκολότερη τά ὑψηλά νοήματα τῶν ἔργων αὐτῶν καθώς ἐπίσης καί ἡ ὑποχρέωση τῶν κορυφαίων ποιητῶν τους νά ἀκολουθοῦν στά χορικά τους τίς ἐπιβαλλόμενες γλωσσικές ἀποκλίσεις και τό πολυποίκιλο τῆς μετρικῆς;

Ἑλληνική, λοιπόν, ἡ γλώσσα τῶν ἀρχαίων Μακεδόνων, ἑλληνικά τά ὀνόματά τους, ἑλληνικά καί τά ὀνόματα τῶν θεῶν τους. Ὅλα κοινά μέ ἐκεῖνα τῶν νότιων Ἑλλήνων. Τό ἀποδεικνύουν, ἐπιπροσθέτως, πάμπολλες ἐπιγραφές καί ψηφίσματα τῶν ρωμαϊκῶν χρόνων ἀπό τόν χῶρο τῆς Μακεδονίας. Π.χ.: «Φιλωτέρα Ἀρριδαίου Ἑρμῇ Ἀγοραίῳ εὐχήν» (Αἰανή), «Βάσσος Ἀντιπάτρου ἐλευθερωθείς ὑπό Ἀντιπάτρου Ἀλεξάνδρου Ἡρακλῇ Κυναγίδᾳ» (Βελβενδός), «Ἐκκλησίας ἀγομένης ὑπό τοῦ Βαττυναίων πολιτάρχου Ἀλεξάνδρου τοῦ Λεωνίδου καί πολλῶν ἀποδυρωμένων πολιτῶν…νῦν δε οἱ δυνατώτεροι τῶν ἐπαρχικῶν ἐκβιάζονται τούς πένητας…τά ἤδη πεπραμένα ἄκυρα εἶναι καί μή κρατεῖσθαι τοῖς ἠγορακόσιν… Ἀλέξανδρος Λεωνίδου ὁ πολιτάρχης ἐπεσφραγισάμην, Θεότιμος Νικολάου, Παρμενίων Κλείτου, Νικόλαος Φίλωνος,…Ὀρέστης Ἀριστολάου,…Ἀντίγονος Κασσάνδρου,…Νικόλαος Μενελάου,…Νικάνωρ Θησέως,…Κλεῖτος Ἀντιγόνου, Φίλιππος Φιλώτου… κ.ἄ. 44 πολίτες» (Βαττύνα, κάπου στήν Καστοριά).

ΟΙ ΣΛΑΒΟΙ ΣΤΗ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ ΤΟΥ ΑΙΜΟΥ – Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥΣ

(ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ) 

Ἄς δοῦ­με στή συ­νέ­χεια πό­τε καί μέ ποι­ές συν­θῆ­κες ἐμ­φα­νί­σθη­καν στή Βαλ­κα­νι­κή –ἤ ὀρ­θό­τε­ρα στήν Χερ­σό­νη­σο τοῦ Αἵ­μου– οἱ πρῶ­τες σλα­βι­κές φυ­λές, πρό­γο­νοι τῶν ση­με­ρι­νῶν Σκο­πια­νῶν.

Οἱ Σλά­βοι τό 578 μ.Χ. δι­έ­βη­σαν τόν Δού­να­βη καί ἐγ­κα­τα­στά­θη­καν στίς βο­ρεί­ως τῆς ὀροσειρᾶς τοῦ Αἵ­μου θρα­κι­κές πε­ρι­ο­χές, ὅ­που τό Βυ­ζάν­τιο τούς πα­ρα­χώ­ρη­σε γαῖ­ες. Οἱ Βούλ­γα­ροι –λα­ός ἀ­σι­α­τι­κός πού κα­τά πᾶ­σα πι­θα­νό­τη­τα προ­ῆλ­θε ἀ­πό τή συγ­χώ­νευ­ση τῶν ὑ­πο­λειμ­μά­των τῶν Οὕν­νων τοῦ Ἀτ­τί­λα, πού με­τά τόν θά­να­το τοῦ ἀρ­χη­γοῦ τους ἀ­πο­σύρ­θη­καν πρός τήν Ἀ­να­το­λή, καί τῶν Ὀ­γού­ρων Τούρ­κων, οἱ ὁ­ποῖ­οι κα­τοι­κοῦ­σαν στίς βό­ρει­ες ἀ­κτές τῆς Μαύ­ρης Θά­λασ­σας– ἐ­πι­χεί­ρη­σαν λη­στρι­κές ἐ­πι­δρο­μές στίς νο­τί­ως τοῦ Δου­νά­βε­ως βυ­ζαν­τι­νές ἐ­παρ­χί­ες μό­λις τό 681 μ.Χ. Τό Βυ­ζαν­τι­νό Κρά­τος τούς ἀ­να­γνώ­ρι­σε ὡς «φοι­δε­ρά­τους» (ὑ­πό­σπον­δους). Ἡ βουλ­γα­ρι­κή ἐ­θνό­τη­τα δι­α­μορ­φώ­θη­κε ἀ­πό τή «συ­νάν­τη­ση» τῶν ὀ­λι­γα­ριθ­μό­τε­ρων, ἀλ­λά δυ­να­μι­κῶν καί ὀρ­γα­νω­τι­κῶν Βουλ­γά­ρων, καί τῶν πο­λυ­α­ριθ­μό­τε­ρων Σλά­βων.

Στήν ἐ­πί­μα­χη πε­ρι­ο­χή τῆς Πρώ­ην Γι­ουγ­κοσ­λα­βι­κῆς Δη­μο­κρα­τί­ας τῆς Μα­κε­δο­νί­ας ἔ­χου­με σπο­ρα­δι­κές ἐγ­κα­τα­στά­σεις Σλά­βων με­τά τόν 8ο αἰ. μ.Χ. Οἱ ἐγ­κα­τα­στά­σεις αὐ­τές ὑπῆρξαν μεμονωμένες καί διακεκομμένες. Στά ὀρεινά μέρη διατηρήθηκαν ὡς τόν 10ο αἰ.. Στά πεδινά γρήγορα ἀφομοιώθηκαν ἀπό τό ἑλληνικό τους περιβάλλον. Ἐ­πη­ρέ­α­σαν, ἑπομένως, μό­νο ἐν μέ­ρει τήν ἐ­θνο­λο­γι­κή σύ­στα­ση τῆς πε­ρι­ο­χῆς-ἡ ὁποία οὐδέποτε ἀπώλεσε τόν ἑλληνικό της χαρακτήρα-καί δέν με­τέ­βα­λαν τήν δι­οι­κη­τι­κή ὀρ­γά­νω­ση τοῦ Βυ­ζαν­τι­νοῦ Κρά­τους στά μέ­ρη αὐ­τά. Ἐξάλλου, πρέπει νά παρατηρήσουμε ὅτι καθ’ὅλη τή βυζαντινή ἐποχή οἱ νοτιώτερες σερβικές περιοχές ἀπεῖχαν ἀπό τήν πόλη τῶν Σκοπίων περισσότερο ἀπό ἑκατό χιλιόμετρα κι ἀκόμη, φυσικά, πώς ὡς τά τέλη τοῦ 12ου αἰῶνος ὁλόκληρη ἡ Σερβία εἶναι ὑποτελής στό Βυζάντιο.

Οἱ Σέρβοι προχώρησαν στήν ἐκτός σημερινῶν ἑλληνικῶν συνόρων ΒΔ Μακεδονία μετά τό 1299, ἀλλά πάραυτα ἐκδιώχθηκαν ἀπό τούς Βυζαντινούς. Οἱ Βούλγαροι παρέμειναν στήν ἴδια περιοχή κάπως περισσότερο, ἀναμεμειγμένοι μέ Σέρβους, Ἕλληνες τῶν ἀστικῶν κέντρων καί τῶν κωμοπόλεων καί μέ βοσκούς Ἕλληνες (Βλάχους, Σαρακατσαναίους κἄ.). Ἴχνη ἄλλου σλαβικοῦ λαοῦ ἤ φύλου –μή σερβικοῦ καί μή βουλγαρικοῦ-δέν διαπιστώθηκαν στήν περιοχή.

Ὡς τήν ἐ­πο­χή τῶν Σταυ­ρο­φο­ρι­ῶν καί συγ­κε­κρι­μέ­να ὡς τό 1188, ἐ­πο­χή τῆς ἱ­δρύ­σε­ως τοῦ λε­γό­με­νου β΄ βουλ­γα­ρι­κοῦ κρά­τους ἀ­πό τούς ἀ­δελ­φούς Πέ­τρο καί Ἀσ­σάν στίς βο­ρεί­ως τῆς ὀ­ρο­σει­ρᾶς τοῦ Αἵ­μου θρα­κι­κές πε­ρι­ο­χές, πα­ρά τίς ἐ­πι­δρο­μές τοῦ Συ­με­ών (893-927) στήν πε­ρι­ο­χή τῆς Θρά­κης καί τήν ἐ­πα­νά­στα­ση τοῦ Σα­μου­ήλ (969-1017), ὁ ὁ­ποῖ­ος προ­σπά­θη­σε νά δη­μι­ουρ­γή­σει δικό του κρά­τος στήν πε­ρι­ο­χή τῆς Ἀ­χρί­δας καί τῶν Πρε­σπῶν (πε­ρι­ο­χή τοῦ ση­με­ρι­νοῦ κρά­τους τῶν Σκο­πί­ων), ἡ βυ­ζαν­τι­νή δι­οί­κη­ση σ᾿ ὁ­λό­κλη­ρη τήν πε­ρι­ο­χή τῆς Χερ­σο­νή­σου τοῦ Αἵ­μου εἶ­ναι ἀ­δι­αμ­φι­σβή­τη­τη. Οἱ βί­αι­οι ἐκ­βουλ­γα­ρι­σμοί καί ἐκ­σλα­βι­σμοί δέν ἴ­σχυ­σαν νά με­τα­βά­λουν τό κα­θε­στώς. Οἱ ἰ­σχυ­ρι­σμοί τῶν Σκο­πια­νῶν ἱ­στο­ρι­κῶν πώς ὁ Σαμουήλ, πρίν νι­κη­θεῖ ἀ­πό τόν Βα­σί­λει­ο Β΄, δη­μι­ούρ­γη­σε στήν πε­ρι­ο­χή τους τό πρῶ­το «μα­κε­δο­νι­κό κρά­τος» μέ σλα­βι­κό χα­ρα­κτή­ρα στε­ροῦν­ται ἱ­στο­ρι­κῆς βά­σης. Ὁ Βα­σί­λει­ος Β΄ εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νος πού με­τά τή συν­τρι­βή τοῦ Σα­μου­ήλ ἵ­δρυ­σε τήν ἀρ­χι­ε­πι­σκο­πή αὐ­τή, ἡ ὁ­ποί­α ἄλ­λω­στε κα­τέ­στη πε­ρι­φα­νές ἑλ­λη­νι­κό πνευ­μα­τι­κό κέν­τρο μέ Ἕλ­λη­νες ἀρ­χι­ε­πι­σκό­πους. Ἡ πε­ρι­ο­χή, ἐ­ξάλ­λου, τῶν λι­μνῶν βρί­θει ἑλ­λη­νι­κῶν γρα­πτῶν μνη­μεί­ων ἐ­κεί­νης τῆς ἐ­πο­χῆς.

Κα­τά τή διά­ρκεια τῆς Τουρ­κο­κρα­τί­ας οἱ ἑλ­λη­νό­φω­νοι, οἱ σλα­βό­φω­νοι, οἱ βλα­χό­φω­νοι καί οἱ ἀρ­βα­νι­τό­φω­νοι κά­τοι­κοι τῆς πε­ρι­ο­χῆς εἶ­ναι Ὀρ­θό­δο­ξοι Χρι­στια­νοί, ταυ­τί­ζον­ται μέ τό Οἰ­κου­με­νι­κό Πα­τρι­αρ­χεῖ­ο καί θε­ω­ροῦν­ται μέ­λη τῆς ἴ­διας κοι­νω­νί­ας, δη­λα­δή Ἕλ­λη­νες. Πα­ρά τίς ἐ­θνο­λο­γι­κές πε­ρι­πέ­τει­ες οὐ­δέ­πο­τε δι­α­κό­πη­κε ἡ ἱ­στο­ρι­κή συ­νέ­χεια τοῦ ἑλ­λη­νι­σμοῦ στή Μα­κε­δο­νί­α. Οἱ Σλά­βοι ἐ­πι­δρο­μεῖς-σ’αὐτούς συμπεριλαμβάνουμε καί τούς Βουλγάρους-εἴ­τε ἀ­πο­κρού­σθη­καν εἴ­τε ἀ­φο­μοι­ώ­θη­καν πο­λι­τι­σμι­κά.

ΤΟ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ» ΩΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ὁ­λό­κλη­ρο τό πλέγ­μα τῶν ἀν­τα­γω­νι­σμῶν (ἐ­θνι­κῶν, οἰ­κο­νο­μι­κῶν, δι­πλω­μα­τι­κῶν, στρα­τι­ω­τι­κῶν) πού δη­μι­ουρ­γή­θη­καν στή Βαλ­κα­νι­κή με­τά τήν ἑλ­λη­νι­κή ἐ­πα­νά­στα­ση τοῦ 1821 καί τήν ἵ­δρυ­ση τοῦ ἀ­νε­ξάρ­τη­του Νε­ο­ελ­λη­νι­κοῦ Κρά­τους (1830) καί τῶν δύ­ο ἄλ­λων βαλ­κα­νι­κῶν ἡ­γε­μο­νι­ῶν (Σερ­βί­ας 1829 καί Βουλ­γα­ρί­ας 1878) κι ὡς τίς ἀρ­χές τοῦ 20οῦ αἰ. ἔ­γι­νε γνω­στό ὡς «Μα­κε­δο­νι­κό Ζή­τη­μα» καί ἐν­τάσ­σε­ται μέ­σα στά πλαί­σια τοῦ γε­νι­κό­τε­ρου «Ἀ­να­το­λι­κοῦ Ζη­τή­μα­τος».

Μέσα στήν τουρκοκρατούμενη Μακεδονία διεισδύουν μέ ὅλο καί πιό σκληρό τρόπο οἱ Βούλγαροι, ἐνῶ ἀπό τά τέλη τοῦ 19ου αἰ. ἀρχίζουν νά προωθοῦνται στόν χῶρο αὐτό καί οἱ Σέρβοι περιπλέκοντας ἀκόμη περισσότερο τά πράγματα. Ὁ νικηφόρος γιά τούς Ρώσους ρωσοτουρκικός πόλεμος τοῦ 1877-1878 ὄξυνε τό «Μακεδονικό Ζήτημα»· διότι μέ τή συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου (3/3/1878), μέ τήν ὁποία ἡ σύρραξη αὐτή ἔκλεισε, ἡ τσαρική Ρωσία ἐπιχείρησε νά δημιουργήσει μιά Μεγάλη Βουλγαρία, ὑποτελή στή Ρωσία, ἀπό τόν Δούναβη καί τόν Πόντο ὥς τό Αἰγαῖο καί σχεδόν ὥς τήν Ἀδριατική. Στόχος της νά ἀποκτήσει διά τῆς Βουλγαρίας διέξοδο στό Αἰγαῖο καί στή Μεσόγειο, ὑπερφαλαγγίζοντας τά Στενά, καί νά κυριαρχήσει στή Βαλκανική. Παρά τό γεγονός ὅτι εὐθύς ἀμέσως οἱ Μεγάλες Δυνάμεις μέ τό Συνέδριο τοῦ Βερολίνου (Ἰούλιος 1878) ἀκύρωσαν τή Συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου, τό ἰδεῶδες τῆς Μεγάλης Βουλγαρίας, πού τόσο εὔκολα-ἔστω καί πρός στιγμήν καί μέ ξένα ὅπλα-δημιουργήθηκε, ἀπετέλεσε ἔκτοτε ἕνα μόνιμο ὄνειρο τῶν Βουλγάρων.

Τό 1885 οἱ Βούλγαροι προσάρτησαν πραξικοπηματικά στό κράτος τους τήν ἑλληνικότατη Ἀνατολική Ρωμυλία, πράξη πού ἔγινε τελικά ἀποδεκτή ἀπό τίς Μεγάλες Δυνάμεις. Μέ τήν αἴσθηση τοῦ ἰσχυροῦ θέτουν ὡς ἑπόμενο στόχο τους τήν πολιτική αὐτονόμηση ὁλόκληρης τῆς Μακεδονίας, μέ ἀπώτερο στόχο τή διεθνή ἀναγνώριση τοῦ βουλγαρικοῦ χαρακτήρα της, κάτι πού θά ἄνοιγε τόν δρόμο γιά την ἐνσωμάτωση ὁλόκληρης τῆς Μακεδονίας στή Βουλγαρία, ὅπως εἶχαν πράξει καί με τήν Ἀνατολική Ρωμυλία. Τέτοιες εἶναι μάλιστα οἱ φιλοδοξίες τους, πού μέσα στά σχέδιά τους συμπεριλαμβάνουν ἀκόμη καί τή Θεσσαλονίκη, τήν ὁποία οὔτε ἡ Ρωσία εἶχε τολμήσει νά περιλάβει στόν χάρτη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου. Ἡ πολιτική αὐτή ἀκολουθήθηκε ὡς τό 1912.


Ἡ βουλγαρική τρομοκρατία στή Μακεδονία εἶχε ἀρχίσει ἤδη νωρίτερα μέ τήν ἀ­πό­σχι­ση τῆς βουλ­γα­ρι­κῆς ἐκ­κλη­σί­ας ἀ­πό τό Οἰ­κου­με­νι­κό Πα­τρι­αρ­χεῖ­ο (28 Φε­βρ. 1870). Ἡ ἔ­νο­πλη φά­ση τοῦ ἔν­δο­ξου Μα­κε­δο­νι­κοῦ Ἀ­γώ­να (1904-1908), τόν ὁποῖον οἱ Βούλγαροι ξεκίνησαν, ἔ­γει­ρε ἀ­πο­φα­σι­στι­κά τήν πλά­στιγ­γα ὑ­πέρ τοῦ Ἑλ­λη­νι­σμοῦ τῆς Μα­κε­δο­νί­ας καί ἔληξε μέ τήν ἥττα τῆς Βουλγαρίας, παρά τίς μαζικές ἀποστολές ἐνόπλων βουλγαρικῶν τμημάτων καί ὁμάδων στή Μακεδονία πού στρέφονταν μέ τόν πλέον ἀδίστακτο τρόπο ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων καί ἰδιαίτερα ἐναντίον τῶν ἑλληνόφρονων, ἀλλά σλαβόφωνων πληθυσμῶν.

Ἡ βουλγαρική ἀπληστία δελέασε τήν ἀρκετά ἀπομακρυσμένη Σερβία, ὥστε ἄρχισε νά εἰσχωρεῖ κι αὐτή ὅσο γινόταν βαθύτερα στή βόρεια Μακεδονία καί νά προσανατολίζεται πρός τήν ἑλληνικότατη Θεσσαλονίκη.

Στά 1912 συμμάχησαν ἡ Ἑλλάδα, ἡ Βουλγαρία, ἡ Σερβία καί τό Μαυροβούνιο καί διεξήγαγαν τόν νικηφόρο πρῶτο βαλκανικό πόλεμο κατά τῆς Τουρκίας. Ἡ κατανομή τῶν μακεδονικῶν ἐδαφῶν δέν ἱκανοποίησε τή Βουλγαρία, ἡ ὁποία μέ τόν δεύτερο βαλκανικό πόλεμο (Ἰούλιος 1913) ἐναντίον τῆς Σερβίας καί τῆς Ἑλλάδος ἐπιχείρησε νά καταλάβει τή Μακεδονία. Ὁ πόλεμος ἔληξε μέ τήν ἧττα τῆς Βουλγαρίας.

Ἡ Συνθήκη τοῦ Βουκουρεστίου πού ἀκολούθησε (Αὔγουστος 1913) καθόρισε τά ὁριστικά σύνορα μεταξύ Ἑλλάδος, Σερβίας καί Βουλγαρίας. Ἐπι­δί­κα­σε στήν Ἑλ­λά­δα τίς μα­κε­δο­νι­κές πε­ρι­ο­χές πού σή­με­ρα τῆς ἀ­νή­κουν, ἐ­νῶ οἱ ὑ­πό­λοι­πες πε­ρι­ο­χές τοῦ ἀ­πό τά πα­νάρ­χαι­α χρό­νια ἑλ­λη­νι­κό­τα­του μα­κε­δο­νι­κοῦ χώ­ρου πε­ρι­ῆλ­θαν κυ­ρί­ως στή Σερ­βί­α-τή μεγάλη κερδισμένη-, ἐν μέ­ρει στή Βουλ­γα­ρί­α («Μα­κε­δο­νί­α τοῦ Πι­ρίν») καί μιά στενή λωρίδα δυτικά τῶν λι­μνῶν, ΒΑ τῆς Κο­ρυ­τσᾶς, στήν Ἀλ­βα­νί­α.

Η ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Γιά τήν πληρέστερη παρουσίαση τοῦ θέματος θά ἀναφερθοῦμε ἐν ὀλίγοις καί στή λεγόμενη σχισματική ἐκκλησία τῶν Σκοπίων. Σύμφωνα μέ τόν καταστατικό χάρτη τῆς ἐκκλησίας αὐτῆς, ὁ ὁποῖος ψηφίσθηκε τό 1994, ὁ ἀρχιεπίσκοπός της φέρει τόν τίτλο «Πρόεδρος τῆς ἁγίας ἀρχιεπισκοπικῆς συνόδου τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησίας τῆς Μακεδονίας, ἀρχιεπίσκοπος Ἀχρίδος καί Μακεδονίας».

Τό πατριαρχεῖο τῆς Σερβίας στίς 15/9/1967 ἐκήρυξε τήν τότε λεγόμενη «μακεδονική ὀρθόδοξη ἐκκλησία» σχισματική θρησκευτική ὀργάνωση καί διέκοψε κάθε κανονική κοινωνία μαζί της. Ὅλες οἱ ὀρθόδοξες ἐκκλησίες ἐπιδοκίμασαν τή στάση τῆς σερβικῆς ἐκκλησίας.

Στίς 17/5/2002 στό Νίς τῆς Σερβίας συμφωνήθηκε -ἀλλά ἡ σχισματική ἐκκλησία τῶν Σκοπίων ἐν συνεχείᾳ ὑπαναχώρησε – ἡ «ἐκκλησία τῶν Σκοπίων νά ὀνομασθεῖ «Ἀρχιεπισκοπή τῆς Ἀχρίδος». Αὐτόν τόν τίτλο φέρει σήμερα ἡ δημιουργηθεῖσα ἀπό τή σερβική ἐκκλησία «κανονική ἐκκλησία τῶν Σκοπίων».

Τό σερβικό πατριαρχεῖο δέχεται σήμερα -ἐν ἀντιθέσει μέ τό παρελθόν – γιά τή σκοπιανή ἐκκλησία τόν τίτλο αὐτό («Ἀρχιεπισκοπή τῆς Ἀχρίδος»), ἀλλά ἀρνεῖται τήν προσθήκη στόν τίτλο της τῆς ὀνομασίας «Μακεδονίας» για δικούς του ἐθνικούς λόγους κι ὄχι φυσικά γιά νά προσφέρει ἐκδούλευση στήν Ἑλλάδα. Προφανῶς γιατί ἡ σερβική ἐκκλησία θεωρεῖ τή Μακεδονία σερβική.

Ὅπως ὅμως ὁ τίτλος «Μακεδονίας» εἶναι μόνον ἑλληνικός, ἔτσι και ὁ τίτλος «Ἀχρίδος» εἶναι ἀποκλειστικά ἑλληνικός. Ὁ σημερινός κανονικός ἀρχιεπίσκοπος Ἀχρίδος θεωρεῖ τόν τίτλο του, κατά τήν δική του διατύπωση, «τελείως σωστό ἀπό ὅλες τίς πλευρές». Σέ εὐχαριστήρια ἐπιστολή του πρός τόν μητροπολίτη Ναυπάκτου στίς 7/7/2007 μεταξύ ἄλλων γράφει: «Ἔχουμε δεχθεῖ νά πάρουμε τό ἔνδοξο ὄνομα τῆς ἀρχιεπισκοπῆς τῆς Ἀχρίδος πού εἶναι τελείως σωστό ἀπό ὅλες τίς πλευρές, κανονικά καί ἐκκλησιολογικά, ἀντίθετα ἀπό τό ὄνομα πού χρησιμοποιοῦν οἱ σχισματικοί στήν ΠΓΔΜ πού χαρακτηρίζουν τόν ἑαυτό τους ὡς Μακεδονική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία». 

Θά γνωρίζει, βέβαια, ὁ κανονικός ἀρχιεπίσκοπος τῶν Σκοπίων ὅτι προφανῶς καί εἶναι ἔνδοξο τό ὄνομα τῆς ἀρχιεπισκοπῆς τῆς Ἀχρίδος, ὄχι ὅμως διότι τό χρησιμοποιοῦν καταχρηστικῶς οἱ Σλάβοι, ἀλλά διότι τήν ἀρχιεπισκοπή αὐτή τήν ἵδρυσε ὁ ἐνδοξότατος Ἕλληνας αὐτοκράτωρ Βασίλειος Β΄, ὁ ἐπονομασθείς Βουλγαροκτόνος, – ἤδη τό 1020 καί ἐξακολούθησε να ὑφίσταται ὡς τό 1767 – καί τό ὄνομά της τό ἐτίμησαν οἱ διαπρεπεῖς ἀρχιεπίσκοποί της-ὅλοι τους, πλήν ἑνός, Ἑλληνες-μεταξύ τῶν ὁποίων ὁ ἐπιφανής Δημήτριος Χωματιανός καί ὁ ἑρμηνευτής τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί πρώην καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Κωνσταντινουπόλεως Θεοφύλακτος. Κι ἀκόμη νά ὑπενθυμίσουμε πώς ἡ Ἀχρίδα ταυτίζεται μέ τήν ἀρχαία ἑλληνική Λυχνιδό, ἡ ὁποία μετονομάσθηκε σέ Ἀχρίδα (Ohrid) ἀπό τούς πρώτους Σλάβους πού ἐγκαταστάθηκαν ἐκεῖ. Ἡ λίμνη λεγόταν πρό τῶν Σλάβων Λυχνῖτις. Ἡ πόλη Λυχνιδός ὑπῆρξε ἕδρα ἐπισκοπῆς ἀπό τά μέσα τοῦ 4ου ὡς, τουλάχιστον, τίς ἀρχές τοῦ 6ου αἰῶνος.Ἀπό τόν 4ον αἰ., λοιπόν, ἀρχίζει ἡ ἱστορία τῆς ἐκκλησίας τῆς Ἀχρίδος, ἡ ὁποία πάντοτε διατήρησε τόν ἀκραιφνῶς ἑλληνικό της χαρακτήρα.

Ἀπό τόν 19ον αἰώνα Βούλγαροι καί Σέρβοι ἐρίζουν γιά τήν ἀρχιεπισκοπή τῆς Ἀχρίδος, ἡ ὁποία δέν ἀνῆκε ποτέ σέ κανένα ἀπό τούς δύο. Τελικά φαίνεται πώς γιά τήν ὥρα τήν κερδίζουν οἱ νεήλυδες, αὐτοί πού τελευταῖοι μπῆκαν στό παιχνίδι, δηλαδή οἱ Σκοπιανοί. Οἱ Ἕλληνες ἁπλῶς θεώμεθα σιγοῦντες. Πόσοι, ἄραγε ὑποψιαζόμαστε τά ἱστορικά μας δίκαια ἐπί τῆς Ἀχρίδος; Τήν ἐκχωροῦμε-μέ τήν ἀδράνειά μας-ἀνυποψίαστοι σάν κάτι τελείως ξένο προς ἐμᾶς! Ἄν ἡ σερβική ἐκκλησία, ἐνώπιον τῆς δεδομένης σκοπιανῆς ἀδιαλλαξίας ἤ πιεζόμενη ἀπό ἐσωτερικούς παράγοντες ἤ ἴσως λόγῳ ἀλλαγῆς τῆς ἡγεσίας της ἤ γιά ἄλλους δικούς της λόγους δεχθεῖ κάποτε – μήπως ἄραγε καί πολύ σύντομα; – τήν προσθήκη «Μακεδονίας» στήν ὀνομασία τῆς σχισματικῆς ἐκκλησίας τῶν Σκοπίων, ἐμεῖς καί πάλι δέν θά ἀντιδράσουμε; Ἡ σερβική ἐκκλησία καί οἱ Σέρβοι ἐν γένει ἴσως λύσουν τό πρόβλημά τους. Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ὅμως, οἱ κληρονόμοι τῶν δύο αὐτῶν παλαίφατων ἱστορικῶν τίτλων «Μακεδονίας» καί «Ἀχρίδος», εἶναι σωστό νά συμβιβασθοῦμε μέ δύο σέ βάρος μας ἀσύστολα ἱστορικά ψεύδη; Δέν εἶναι καιρός πιά νά ἀναλογισθοῦμε τίς ευθύνες μας; Πρός Θεοῦ ὅμως, ὄχι, ὅπως συνήθως, ὡς Ἐπιμηθεῖς, κατόπιν ἑορτῆς.

Ἐν τέλει, ἡ ἱστορική ἀλήθεια ἐπιβάλλει νά τονίσουμε πώς ἡ παντοιοτρόπως ἐπιχειρούμενη παραχάραξη τῆς ἱστορίας τῆς Μακεδονίας, στό ἐθνικό εἴτε στό ἐκκλησιαστικό πεδίο, ἀποτελεῖ παραχάραξη τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου, τήν ὁποίαν οἱ Μακεδόνες -Ἕλληνες ἀνέκαθεν στήν καταγωγή -ἐσφράγισαν καθοριστικά μέ τήν ἀνεπανάληπτη συνεισφορά τους στόν πολιτισμό τῆς ἀνθρωπότητος. Ἡ ἀλήθεια στό τέλος θά ὑπερισχύσει. Εὐλογημένοι ὅσοι μέ τήν καρδιά τους καί μέ λεβεντιά τήν ὑπηρετοῦν.

Πηγή: Ενωμένη Ρωμηοσύνη
το είδαμε ΕΔΩ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.