Τελευταίες αναρτήσεις

5 Δεκεμβρίου 2016

Επίκαιρο χειρόγραφο του θρυλικού Στρατηγού της Ελληνικής Επανάστασης Ιωάννη Μακρυγιάννη (1797-1864), περί πατριωτισμού, Ορθοδοξίας, Κληρικών και άλλων

«Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν»

Τότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι: «Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη».

Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός. Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».

Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα. Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου, τσακίστηκα εις τις περιστάσεις του αγώνα και κυνηγιέμαι και σήμερον. Κυνηγιώνται και άλλοι αγωνιστές πολύ καλύτεροί μου, διότι εγώ είμαι ο τελευταίος και ο χειρότερος. Και οι πιο καλύτεροι όλων αφανίστηκαν.

Αυτοί που θυσίασαν αρετή και πατριωτισμόν, για να ειπωθεί ελεύτερη η Ελλάδα κι’ εχάθηκαν φαμελιές ολωσδιόλου, είπαν να ζητήσουν ένα αποδειχτικόν που να λέγει ότι έτρεξαν κι’ αυτοί εις την υπηρεσίαν της Πατρίδος και Τούρκο δεν άφηκαν αντουφέκιγο.

Πήγε να’ νεργήσει η Κυβέρνηση και βγήκαν κάτι τσασίτες και σπιγούνοι, που δουλεύουν μίσος και ιδιοτέλεια, και είπαν «όχι». Και είπαν και βρισιές παλιές δια τους αγωνιστές. Για να μην πάρουν το αποδειχτικόν, ένα χαρτί που δεν κάνει τίποτες γρόσια. 

Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα. Κι’ αν εσύ τους λησμονήσεις, θα τους θυμηθούν οι πέτρες και τα χώματα, όπου έχυσαν αίματα και δάκρυα. 

Θεέ, συχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέομεν και την τιμήν που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε. Εμείς το χρέος, το κατά δύναμιν, επράξαμεν. Και αυτοί βγήκαν σήμερον να προκόψουν την Πατρίδα. Μας γέμισαν φατρία και διχόνοιαν. Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή. Αμορόζα εις τα κρεβάτια τους την θέλουν. Γι’ αυτό περνούν και ρεθίζουν τον κόσμον με τέχνες και καμώματα.

Και καζαντίσαν αυτοί πουγγιά και αγαθά και αφήκαν τους αγωνιστές, τις χήρες και τα ορφανά εις την άκρην. Αυτοί είναι οι ανθρώπινοι λύκοι, που φέραν δυστυχήματα και κίντυνον εις τον τόπον. Ας όψονται.

Τότε που η Τουρκιά εκατέβαινε από τα ντερβένια και ολίγοι έτρεχαν με ολίγα ντουφέκια, με τριχιές δεμένα, να πολεμήσουν, θέλοντας λευτεριάν ή θάνατον, οι φρόνιμοι ασφάλιζαν τις φαμελιές τους εις τα νησιά κι’ αυτοί τρέχαν εις ρεματιές και βουνά, μη βλέποντας ποτέ Τούρκου πρόσωπον. Κι’ όταν ακούγαν τα ντισμπάρκα των Τούρκων, τρέχαν μακρύτερα. Τώρα θέλουν δικήν τους την Πατρίδα και κυνηγούν τους αγωνιστές.

Εγίναμε θηρία που θέλουν κριγιάτα (κρέατα) ανθρωπινά να χορτάσουν. Και χωρίζουν τον κόσμον σε πατριώτες και αντιπατριώτες. Αυτοί γίναν οι σημαντικοί της Πατρίδος και οι άλλοι να χαθούν. Δεν ξηγιώνται γλυκότερα να φυλάξωμεν Πατρίδα και να δούμεν λευτερίαν πραγματικήν. Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία.

Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.

Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: «Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».

Ένας δικός μου αγωνιστής μου έφερε και μου διάβασεν ένα παλαιόν χαρτί, που έγραψεν ο κοντομερίτης μου Άγιος παπάς, ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Τον εκρέμασαν εις ένα δέντρον Τούρκοι και Εβραίοι, διότι έτρεχεν ο ευλογημένος παντού και εδίδασκεν Ελλάδα, Ορθοδοξία και Γράμματα.

Έγραφεν ο μακάριος εκείνος ότι: «Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος σαν χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω».

Το χαρτί του πατέρα Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του, «τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον». Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας, τρομάρα τους. 

Και είπαν οι άθρησκοι που εβάλαμεν εις τον σβέρκο μας να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί. Και βγήκαν ακόμη να’ ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει πολλήν δύναμη και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα δια τους παπάδες. 

Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια. Και αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκη και έχασε (οδήγησε σε ήττα) τον άπιστον Τούρκον. Τόση μικρότητα στον Σταυρό, τον σωτήρα μας! 

Και βρίζουν οι πουλημένοι εις τους ξένους και τους παπάδες μας, τους ζυγίζουν άναντρους και απόλεμους. Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια. Ντροπή Έλληνες! 

Το λιοντάρι βρυχάται όλο και πιο δυνατά... Γιατί άραγε;

Γράφει η Κατερίνα Χατζηθεοδώρου

Ο Ρ. Τ. Ερντογάν κλιμακώνει διαρκώς την ένταση με την Ελλάδα, με συνεχείς δηλώσεις αμφισβήτησης των συνόρων και διεκδίκησης ελληνικού εδάφους, υποστηριζόμενες από στρατιωτικές ενέργειες που δηλώνουν ανάλογη αμφισβήτηση. Μοιάζει σαν ένα λιοντάρι που βρυχάται όλο και πιο δυνατά, όλο και πιο επικίνδυνα... 

Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε για τον στόχο αυτού του όλο και πιο δυνατού βρυχηθμού της τουρκικής ηγεσίας, πλην βέβαια του εσωτερικού στόχου να συσπειρώσει τον τουρκικό λαό και να αποσπάσει την προσοχή του από τα πολλά και καυτά εσωτερικά μέτωπα, που όλα είναι και διασπαστικά της τουρκικής συνοχής, ταυτόχρονα με τον όποιον άλλο χαρακτήρα τους.

Μήπως, λοιπόν, στόχος των λεονταρισμών του Ερντογάν, (επειδή, αν πράγματι επιδιώκεις κατάληψη γειτονικών εδαφών δια του πολέμου, δεν το “διαλαλείς” και τόσο πολύ!) είναι να πάρει αυτό που πραγματικά επιδιώκει, χωρίς να πέσει ούτε μία ντουφεκιά; 

Ο Τούρκος πρόεδρος γνωρίζει πάρα πολύ καλά τον ενδοτισμό των Ελλήνων πολιτικών ηγετών, που δεν μπόρεσαν να υπερασπιστούν την πατρίδα τους και το λαό της από “διεκδικήσεις” στις οποίες δεν εμπλέκονταν στρατοί, ούτε κάποιο πιστόλι ακούμπησε στον κρόταφό τους. Απλά, δεν τους αρέσει να δίνουν μάχες για τα δίκια της πατρίδος τους και του λαού της. Προτιμούν, με ακραίο ενδοτισμό, να τα βρίσκουν με τους “επίδοξους εισβολείς” της, στρώνοντάς τους χαλί να περάσουν και μετατρέποντάς τους, κατόπιν παράδοσης, σε κατακτητές της, ώστε αυτοί να απολαμβάνουν την εξουσία υπό την υψηλή προστασία τους.

Οι πράξεις τους τα δηλώνουν και τα μαρτυρούν όλα αυτά, που τα γνωρίζει καλά και ο Ερντογάν. Γνωρίζει επίσης καλά την απόλυτη οικονομική αδυναμία της Ελλάδος και το γεγονός ότι η κουμανταδόρισσα της Ευρώπης Γερμανία (ως πότε, άραγε; ίσως Κυριακή βράδυ να έχουμε την απάντηση) τον φοβάται, γιατί ο λαός της έχει αντιδράσει στην πολιτική των ανοικτών θυρών για τους μετανάστες.

Συνεπώς ο Ερντογάν την “κρατάει” αρκετά γερά, με τα 3 εκ. μετανάστες που ζουν στο έδαφος της Τουρκίας και απειλεί να τους εξαπολύσει προς την Ευρώπη. Και πόσο να αντέξει το “τοιχείο”-Ελλάδα; Κάποια στιγμή η μεταναστευτική πλημμύρα θα το σπάσει (Τούτος είναι ο μέγας κίνδυνος, αλλά δεν αφορά το τωρινό θέμα μας). 

Πρέπει με αυτά τα δεδομένα να θεωρήσουμε αρκετά σοβαρή την πιθανότητα ο Ερντογάν να βρυχάται για να σύρει την ελληνική ηγεσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να πάρει “αυτό που θέλει” χωρίς να διακινδυνεύσει έναν πόλεμο. Διεκδικεί 18 νησιά μας, αλλά ο μίνιμουμ στόχος του είναι το εξής ένα: το Καστελόριζο. Ο δε μάξιμουμ δεν έχει όριο, όσα περισσότερα πετύχει.

Υπάρχουν και άλλες όψεις του προβλήματος που συνηγορούν σε αυτήν την άποψη. Ο Ερντογάν φαίνεται να αποτυγχάνει σε οποιαδήποτε επιδίωξή του, σχετικά με τις ανακατατάξεις που συμβαίνουν στη γειτονιά του. Θα διακινδύνευε εν μέσω αυτών των αποτυχιών ή, έστω, της αβέβαιης κατάληξης των επιδιώξεών του, έναν πόλεμο με την Ελλάδα;

Γνωρίζει την ελληνική πολιτική ηγεσία, αλλά γνωρίζει πολύ καλά και τον ελληνικό λαό. Γνωρίζει ότι ο διαχρονικός χαρακτήρας του λαού αυτού είναι εντελώς αντίθετος αυτού των ηγετών του. Είναι γενναίος και φιλόπατρις και πολεμάει μέχρις εσχάτων όταν διακυβεύονται τα όσια και ιερά του: η ελευθερία του, η γη των προγόνων του, η ασφάλεια των παιδιών, γονιών και γυναικών του. 

Με αυτόν τον “τρελό” λαό κι ας ήταν τότε (και τώρα) “ξυπόλυτος”, που δε λογάριασε τα φασιστικά και ναζιστικά τάνκς και αγωνίστηκε σαν αληθινό λιοντάρι (και όχι σαν ένα μαϊμουδο-λιοντάρι που απλώς βρυχάται) είναι άραγε η κατάλληλη ώρα για να τα βάλει; Μάλλον όχι, γιατί αν αποτύχει και σε αυτό το “μέτωπο”, σίγουρα το κεφάλι του δε θα παραμείνει για πολύ ακόμα στη θέση του.
Αν υπάρχει μία, έστω και μικρή, πιθανότητα η εκδοχή που αναπτύχθηκε εδώ να είναι σωστή, ο ελληνικός λαός και η στρατιωτική ηγεσία (καθ' όλα άξια) πρέπει “να τρίξουν τα δόντια” στην πολιτική ηγεσία να μη συρθεί σε τραπέζι διαλόγου και διαπραγματεύσεων, ούτε υπό την αιγίδα του ΟΗΕ (είδαμε και εξακολουθούμε να βλέπουμε το ρόλο του στο κομμάτι της Ελλάδος που λέγεται Κύπρος), ούτε κανενός άλλου.
 

Μία και ομόφωνη -λαού και στρατιωτικής ηγεσίας- πρέπει να είναι η απάντηση στον Ερντογάν και η πολιτική ηγεσία, θέλοντας και μη θέλοντας, να “υποχρεωθεί” να την εκστομίσει: “Θέλεις Ερντογάν ελληνικό έδαφος; ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ!” Κόπιασε να το πάρεις, όπως το λέμε εμείς οι τωρινοί -και αιώνιοι- ΕΛΛΗΝΕΣ! 

Υ.Γ. Έστω και να ισχύει η εκδοχή “της μπλόφας πολέμου” εκ μέρους του Ερντογάν αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να έχει απόλυτη πολεμική ετοιμότητα και με όσα μέσα διαθέτει. Πρέπει όμως να αναζητήσει συμμάχους αυτούς που έχουν αντίθετα συμφέροντα με την Τουρκία (και ο νοών νοήτω) και όχι να επαφίεται, κατά λίαν επικίνδυνο τρόπο, στην “εικονική προστασία” συμμάχων ή εταίρων, των οποίων η Τουρκία αποτελεί βασικό άξονα των συμφερόντων τους. Και αυτό το βήμα μόνον η στρατιωτική ηγεσία πρέπει να το φέρει στο πολιτικό προσκήνιο και αν μπορεί και να το επιβάλει. Γιατί μία πολεμική ήττα (που δε θα συμβεί!) στους δικούς της ώμους θα πέσει και οι πολιτικοί ηγήτορες πρώτοι θα της ρίξουν το ανάθεμα, για να γλυτώσουν το δικό τους “τομάρι”.

πηγή

Που οδηγεί η Τουρκική επιθετικότητα;

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Το γεγονός ότι η φαντασίωση είναι ασφαλέστερη της πραγματικότητας ίσως να εξηγεί γιατί «κάποιοι κύκλοι» στην Αθήνα υιοθέτησαν την βολική άποψη ότι η Τουρκική επιθετική ρητορική απέναντι στην Ελλάδα, προεξέχοντος του Προέδρου Erdoğan, είναι προς … εσωτερική κατανάλωση! Αυτή την φαντασίωση ή καλύτερα αυτήν την αυταπάτη (μιας και στις μέρες μας χρησιμοποιείται η λέξη ευρέως ως πολιτική δικαιολογία) έρχεται να διαλύσει με εμφατικό τρόπο ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών κ. Mevlut Cavusoglu με τις γνωστές χθεσινές δηλώσεις του περί «τουρκικών» Ιμίων και «μη αποδοχής της de facto κατάστασης που έχει δημιουργήσει… η Ελλάδα».

Η ευθεία αμφισβήτηση του καθεστώτος κυριαρχίας των Ελληνικών Νήσων και Μικρονησίδων του Αιγαίου, όχι από κάποιο Τούρκο… Δήμαρχο αλλά από τον Τούρκο ΥΠΕΞ, επιβεβαιώνει δυστυχώς πολλούς από εμάς οι οποίοι είχαμε εκτιμήσει από την πρώτη ημέρα των δηλώσεων Erdoğan για την Συνθήκη της Λωζάνης (29 Σεπ) ότι υπάρχει ποιοτική αναβάθμιση του τουρκικού αναθεωρητισμού και αυτό αποτελεί σαφή πλέον στρατηγική επιλογή της Άγκυρας. Λίγοι όμως αφυπνίστηκαν τότε.

Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι ο μειλίχιος κ. Cavusoglu δεν ήθελε να υστερήσει στο εθνικιστικό ξέσπασμα του ηγέτη της Αντιπολίτευσης κ. Kemal Kilicdaroglu την προηγούμενη ημέρα, σύμφωνα με τον οποίο «η Ελλάδα έχει καταλάβει 18 νησιά του Αιγαίου και η Τουρκική Κυβέρνηση δεν επεμβαίνει για να τα πάρει πίσω». Όμως ούτε ο συνεχιστής της κεμαλικής πολιτικής έκφρασης Αρχηγός του CHP κ. Kilicdaroglu, αλλά ούτε και ο κ. Cavusoglu ο οποίος είναι μάλιστα Υπουργός Εξωτερικών είχαν στην πραγματικότητα παραληρηματικό λόγο! Όσα είπαν, τα είπαν με πλήρη συνείδηση. Απλά ειπώθηκαν «φωναχτά» και δημόσια αυτά που εδώ και δεκαετίες σιγοψιθυριζόταν στους πολιτικούς και στρατιωτικούς διαδρόμους της Άγκυρας είτε αυτή είναι κεμαλική είτε νέο-οθωμανική και κάποιοι από εμάς κατά συχνά επισημαίνουμε.

Μπορεί να ήταν άμεση και αυτονόητη η απάντηση του ελληνικού ΥΠΕΞ για την «αδιαμφισβήτητή κυριαρχία της Ελλάδας επί των νησιών της στο Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένων των Ιμίων που κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο». Αρκεί όμως αυτή η απάντηση για να σταματήσει την κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα; Και πως κατοχυρώνεται το Διεθνές Δίκαιο… έτσι αόριστα;

Μας αρέσει ή όχι, η Άγκυρα δημιουργεί συστηματικά κλίμα κρίσεως. Έχω ξαναγράψει ότι σε κάθε Άσκηση Χειρισμού Κρίσεων (Crisis Management) στο ΝΑΤΟ και φυσικά στην Ελλάδα το σενάριο ξεκινά πάντοτε με το κλίμα έντασης που δημιουργεί ο αντίπαλος κατ’ αρχήν σε επίπεδο ρητορικής και δημόσιας διπλωματίας και σε δεύτερο χρόνο με πρακτικά κλιμακούμενα στρατιωτικά μέτρα. Αυτό βλέπουμε λοιπόν ότι συμβαίνει σε πραγματική βάση σήμερα (όπως βέβαια και παλαιότερα) με την Τουρκία και δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τον εφησυχασμό της Κυβέρνησης αλλά και μέρος του πολιτικού κόσμου και φυσικά την συνέχιση μίας κατατονικής πολιτικής απέναντι στον δύστροπο και επιθετικό μας γείτονα.

Ας αφήσουμε παράμερα τις… αυταπάτες και τις ευφραντικές φαντασιώσεις και ας αντιληφθούμε πλέον την σκληρή πραγματικότητα ότι η Τουρκία με την ελεγχόμενη ένταση που καλλιεργεί προετοιμάζει σκηνικό κρίσης έχοντας απώτερο στόχο την ανατροπή του ισχύοντος status quo! Πάντα τον είχε! Ανησυχούμε λοιπόν γιατί οι κυβερνώντες δεν μας έχουν πείσει ότι αντιλαμβάνονται στο σύνολο τους την σοβαρότητα της κατάστασης που δημιουργείται. Ανησυχούμε ακόμα περισσότερο γιατί δεν διαβλέπουμε ότι η Κυβέρνηση διαθέτει την επάρκεια για να διαχειριστεί μία μείζονα ή ακόμα και ελάσσονα κρίση με την Τουρκία όταν μάλιστα υπάρχει δυστυχώς απουσία μακρόχρονης συνεκτικής στρατηγικής και Πολιτικής Εθνικής Άμυνας για την οποία για να είμαστε δίκαιοι δεν ευθύνονται μόνον οι τωρινοί κυβερνώντες.

Δεν αρκεί η επίκληση των υφισταμένων συνθηκών και του Διεθνούς Δικαίου για να μπει φραγμός στις τουρκικές μεθοδεύσεις και στην τουρκική επιθετικότητα που δημιουργεί σκηνικό κρίσης. Θα πρέπει να είμαστε σε θέση και να το επιβάλουμε. Σύντονη στρατιωτική προετοιμασία με ανάπτυξη αξιόπιστης αποτροπής, δημιουργία διπλωματικού κεφαλαίου και διπλωματική εκστρατεία για καταγγελία του τουρκικού αναθεωρητισμού που μπορεί να απειλήσει την σταθερότητα όλης της περιοχής, αποκατάσταση του εθνικού κύρους και δημιουργία ισχυρού και αρραγούς εσωτερικού μετώπου είναι τα πρώτα αναγκαία που πρέπει να ξεκινήσουν… «χθες»! Με αυτό τον τρόπο αποσοβείται μία κρίση και όχι με κατευνασμό, χαζοχαμόγελα, ζεμπεκιές, κουμπαριές και εκδρομούλες στην Κρήτη.

Liberal

Πέθανε ο ηθοποιός, Πέτρος Φυσσούν

Πέθανε σε ηλικία 84 ετών ο ηθοποιός και σκηνοθέτης, Πέτρος Φυσσούν.

Θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο σκόρπισε η είδηση θανάτου του ηθοποιού, Πέτρου Φυσσούν, ο οποίος έφυγε από την ζωή την Δευτέρα (5/12) στα 84 χρόνια του.

Ο Πέτρος Φυσσούν νοσηλευόταν από τις 20 Νοεμβρίου στο νοσοκομείο Σωτηρία με λοίμωξη του αναπνευστικού.

Ποιος ήταν ο Πέτρος Φυσσούν 

Ο Πέτρος Φυσσούν ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1933 στο Αγρίνιο.
Αποφοίτησε από τη Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης το 1954.
Μέχρι το 1956 συνεργάσθηκε με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν.

Υπήρξε πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου στο χρονικό διάστημα 1961-1965 και στη συνέχεια ομοίως στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος 1976-1978.

Στη θεατρική σκηνή ερμήνευσε όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, δράμα, κωμωδία, τραγωδία αλλά και επιθεώρηση.

Είχε συμμετάσχει στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών (1965), Μόσχας και τότε Λένιγκραντ (1966), Αθηνών, Φιλίππων αλλά και στα Επιδαύρια.

Υπήρξε θιασάρχης και θεατρικός επιχειρηματίας αλλά και μέλος του Ινστιτούτου Καταναλωτών.

Τιμήθηκε με πολλά βραβεία όπως Α΄ ανδρικού ρόλου στα Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου 1963 και 1964 καθώς και με Α΄ Βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεάτρου Ιθάκης το 1975. 

Μια Λατέρνα Μια Ζωή (1958) 

Οι Γενναίοι του Βορρά (1970) 

πηγή

Υπάρχει «από μηχανής θεός» για την Ελλάδα;

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος 

Φρέσκια είδηση: συμφώνησαν OPEC και Ρωσία να μειώσουν την ημερησία παραγωγή πετρελαίου από τον ερχόμενο Ιανουάριο δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για αύξηση της τιμής του μαύρου χρυσού για πρώτη φορά μετά το 2008…

Καλοκαιριάτικη είδηση: από το περασμένο καλοκαίρι του 2016, το ξεκίνησε ‘λάου-λάου’, όπως λέει ο Λαός μας, και δεν ξέρουμε πού το πάει ο κ Ερντογάν..

Κυριακάτικη είδηση: «Βρίσκει και τα κάνει…» δήλωσε χτες σε συνέντευξή του στην «Β» τη Κυριακής ο κ Σαμαράς…

Σημερινή είδηση: μετά την αποτυχία του να πείσει τους Ιταλούς να πούνε ΝΑΙ υπό παραίτηση ο Ιταλός Πρωθυπουργός κ Ρέντζι… 

Για εμάς τους «παλαιούς» Αιγαίο, πετρέλαιο και Τουρκία φέρνουν στη μνήμη το καλοκαίρι του 1976 και τον Ανδρέα Παπανδρέου με το  «Βυθίσατε το Χόρα…» 

XORA-1976
Ο παγκοσμίως γνωστός όρος «από μηχανής θεός» συνδέεται με την αρχαία ελληνική τραγωδία όπου όταν η εξέλιξη του δράματος δεν είναι δυνατή προκύπτει η «θεϊκή»… παρέμβαση!

Στην σύγχρονη ελληνική τραγωδία που εξελίσσεται στο παλκοσένικο της Τρόικα και έχει δραματικές οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές, ηθικές, πολιτισμικές, ίσως και επικίνδυνες εθνικές προεκτάσεις θεωρώ ότι παραμονές του Νέου Έτους 2017 (που, όπως πολλοί, φοβάμαι, δεν θα είναι… Σωτήριο) οφείλεται ο σημερινός μου τίτλος φίλες και φίλοι της ‘μπλογκόσφαιρας’. 

Ίσως κάποιοι αναρωτηθούν γιατί το βλέπω τόσο πεζά, πικρόχολα, αρνητικά; 

Επειδή κάθε φορά που «νέα»  και ήδη «συμφωνημένα μέτρα» τους μας οδηγούν στην ανεργία, την ανέχεια, την απόγνωση, την απώλεια Εθνικής αξιοπρέπειας και Κυριαρχίας και μαζί την εκχώρηση του Εθνικού πλούτου «για πινάκια φακής» ΞΑΦΝΙΚΑ από το γνωστό σε όλους μας ΠΟΥΘΕΝΑ προκύπτει ως «από μηχανής θεός» η ΕΛΠΙΔΑ και η ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ ότι: 
ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ είναι «τίγκα» σε πετρέλαιο!..
ΣΩΖΟΜΑΣΤΕ!.. 

Με είχε ρωτήσει στο Αμφιθέατρο 2 του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ενώ ακόμη υπηρετούσα ως καθηγητής και Πρόεδρος στο Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων ένα πολύ προικισμένο παιδί που ήδη ως διδάκτωρ διδάσκει εκτός Ελλάδος:
«Δάσκαλε, υπάρχουν πετρέλαια στο Αιγαίο; Διότι εάν υπάρχουν τι ακριβώς σταματά τους πολιτικούς μας που από το «thank you» σε Αμερικανούς, Ευρωπαίους και ΝΑΤΟ μέχρι τα συρτάκια και τις κουμπαριές με τους Τούρκους τα δίνουν ΟΛΑ… τζάμπα;» 

«Εάν υπάρχουν τεράστια αποθέματα πετρελαίου στο Αιγαίο» είχα απαντήσει, ΛΟΓΙΚΑ, ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ, ΗΘΙΚΑ…ΤΙΠΟΤΕ δεν μας σταματά! Και ταυτόχρονα θα γίνουμε πλούσιοι Έλληνες και Τούρκοι, θα απαλλαγούμε και από την οικονομική αιμορραγία τύπου ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ για Προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων και από δολοφονημένους πιλότους μας με τις αδικαιολόγητες παραβιάσεις στο Αιγαίο από χώρα-Σύμμαχο στο ΝΑΤΟ!..» 

Εδώ «φαγώθηκε» ο Χουσεΐν και ο Καντάφι για τα… πετρέλαια και θα υπήρχε πρόβλημα ΕΠΙΒΟΛΗΣ «εμπορικού συνεταιρισμού» για συνεκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου ή θα αντιστεκόντουσαν οι πολιτικοί που μας έφτασαν στη σημερινή τραγωδία σε τέτοια «Συνεργασία;» 

«Εάν, πάλι, ΔΕΝ υπάρχουν τεράστια αποθέματα πετρελαίου στο Αιγαίο»  αυτό σημαίνει ότι με κάθε βήμα προς τη φτώχεια και την Βαλκανιοποίηση της Ελλάδας οι ΗΓΕΤΕΣ μας επικαλούνται «τον από μηχανής θεό» που λέγεται…Πετρέλαιο, αλλά ΚΑΙ χρυσός, ΚΑΙ ουράνιο στο ελληνικό υπέδαφος! 

Υπάρχουν ή όχι προσωπικά ΔΕΝ το γνωρίζω!… 
Πάντως φέτος, 40 χρόνια μετά το: 
«Βυθίσατε το Χόρα» 
είναι πλέον αναμφισβήτητα δεδομένο ότι: 
«Βυθίσανε τη χώρα!»

ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΟΥΣ…

ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.

Γράφει ο Σπυρίδων Καραχάλιος

Η ανθηρή οικονομία χρειάζεται γερό και υγιές κράτος. Το γερό και υγιές κράτος χρειάζεται ακμαία εθνική κοινότητα και επαρκείς υποδομές παραγωγής έργου. Ακμαία είναι η εθνική κοινότητα που διαθέτει ισχυρούς μηχανισμούς ανανέωσης, νεολαία και εργατικό δυναμικό, όλα τους βγαλμένα από τα σπλάχνα τής Φυλής. Το δε Έθνος καλύπτει τις ανάγκες παραγωγής έργου όταν καταναλώνει όσα παράγει και όταν η οικονομία συνδέεται άμεσα με την παραγωγικότητα, εκμηδενίζοντας ανεργία και εθνικό χρέος.

Συνεπώς το βασικό ζητούμενο σε μια παραγωγική και επομένως υγιή οικονομία δεν είναι η πληθώρα τού χρήματος αλλά η πληθώρα τού έμψυχου και υπεύθυνου δυναμικού. Σε μια ανατροφοδοτούμενη οικονομία που καλύπτει τις ανάγκες τού κράτους και ικανοποιεί τις επιθυμίες τού λαού ισότιμα και αλληλέγγυα, η ευημερία των ανθρώπων είναι αυτή που εξασφαλίζει την ευημερία των αριθμών κι όχι το αντίθετο. Σ’ αυτήν την φυσιολογική συναλλακτική σχέση που αντικατοπτρίζει ένα φυσικώς αναπτυσσόμενο κράτος, η πολιτεία και οι πολίτες ταυτίζονται.

Παραγωγική οικονομία διαθέτει αποκλειστικά το ελεύθερο κράτος που βγάζει αποκλειστικά δικά του στρατηγικά σχέδια ανάπτυξης, βασισμένα στον νου και την πράξη των δικών του ανθρώπων. Το δε ελεύθερο κράτος είναι εκείνο που εργάζεται ως καλοκουρδισμένη μηχανή, ως ένα σώμα που όλα τα μέλη του εργάζονται προς τον κοινό σκοπό τής ευημερίας και τής ισχύος. Διότι η αληθινή ανάπτυξη είναι το άθροισμα των ευτυχισμένων ανθρώπων που διαθέτουν το όραμα τής δημιουργίας ενός ισχυρού κράτους. Και ισχυρό κράτος, γερά θεμελιωμένο είναι το Εθνικό και Λαϊκό Κράτος που στηρίζεται στην όμαιμη λαϊκή κοινότητα.

Το παραγωγικό κράτος είναι καμωμένο για να διοικεί τον εαυτό του κι όχι να διοικείται από τούς διεθνείς χρηματοοικονομικούς και κλεπτοκρατικούς μηχανισμούς των εμπόρων των εθνών. Οι δε ευφυείς και πατριώτες πολίτες είναι αυτοί που βαστούν στα χέρια τους τον Οίκο τής Φυλής και την Γη των Πατέρων τους, αφού αυτοί ακριβώς οι πολίτες είναι που σώζουν το κράτος κι όχι το κράτος τούς πολίτες. Αν οι πολίτες επιτρέψουν στον εαυτό τους να εξαρτηθούν από τρίτους και ξένους προς τον τόπο τους οργανισμούς, έχουν φορέσει ήδη την λαιμαριά τού χρέους μέχρι την τελευταία τους πνοή, το δε κράτος είναι περιουσία τού παγκόσμιου δανειστή και τυράννου που βλέπει προδοτικές συμφωνίες και όχι ψυχές.

Καμία οικονομία δεν μπορεί να σταθεί σε ένα χέρσο οικόπεδο γης που κανείς δεν κινείται και τίποτα δεν παράγεται. Το χρήμα δεν παράγει από μόνο του, δεν φυτεύεται, δεν αλιεύεται και δεν δίνει τροφή. Το χρήμα είναι το αποτέλεσμα τής εργατικής, τής αγροτικής, τής ενάλιας δραστηριότητας. Είναι το αποτέλεσμα τής εργασίας που τροφοδοτεί το εμπόριο, την ενεργειακή πολιτική και το δημόσιο ταμείο.

Η δημιουργία αγαθών και η διαχείριση των φυσικών πόρων αφορούν ένα κράτος που έχει περισσότερους νέους από ότι ηλικιωμένους πολίτες και περισσότερους εργαζόμενους από ότι ανενεργούς πολίτες. Τότε μπορείς να μιλάς για οικονομία, όταν έχεις απαιτητικό και κοινωνικά δίκαιο εθνικοκοινωνικό κράτος. Και εθνικοκοινωνικό κράτος είναι εκείνο που φτιάχνει αποκλειστικά μονάχο του την τροφή, την υγεία, την άμυνα, την παιδεία και το ταμείο δίδοντας εργασία σε όλα τα γεννήματά του, εκμηδενίζοντας τις ανάγκες από το εξωτερικό πλην των λελογισμένων εμπορικών και συμμαχικών σχέσεων.

Το αστικό δημοκρατικό κράτος δεν είναι μήτε ελληνικό μήτε λογικό μήτε παραγωγικό κράτος. Επί τής ουσίας δεν είναι καν κράτος, δεν αποτελεί δηλαδή την δυνατή πολιτική οντότητα που εγγυάται την ύπαρξη τού Ελληνικού Έθνους. Ειδικότερα, το κράτος των πολιτικάντηδων δεν είναι ελληνικό διότι δεν διαθέτει κανέναν απολύτως καταγεγραμμένο σκοπό ύπαρξης και υιοθετεί απολύτως δολίως και πειθήνια την υπηρέτηση των εντολών τού παγκοσμιοποιητή τυράννου, όπως αυτές εμφανίζονται από τις δήθεν μεγάλες δυνάμεις, τις πεσμένες στα τέσσερα θεραπαινίδες και παλλακίδες τού εβραιοσιωνιστή.

Το ψευδοκράτος των δημοκρατών ονομάζει διάσωση την διάλυση τού Ελληνικού Έθνους ελλείψει στηριγμάτων και υποδομών, για να γίνει η γη μας έκταση τής παγκόσμιας αυτοκρατορίας τού ολέθρου. Ένα κράτος ανθελληνικό που καμώνεται πως είναι ελληνικό δεν έχει ανάγκη μήτε ελληνικής διοίκησης μήτε λογικής επεξεργασίας των πραγμάτων. Κάνει κάθε προδοτική ενέργεια, αφήνοντας αυτήν να την χαρακτηρίζουν οι άλλοι ως τάχα τρελή ή μη λογική.

Κι έτσι βάζουν οι πολιτικάντηδες φόρους περισσότερους από τα υπάρχοντα εισοδήματα, αφαιρούν κίνητρα προσθέτοντας εισφορές πολλαπλάσιες τής φοροδοτικής ικανότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, φορολογούν τα ελληνόπουλα όταν εισάγουν ανεξέλεγκτους και ανέλεγκτους λαθρομετανάστες, δεσμεύουν τον ενεργειακό και ορυκτό πλούτο τής Ελλάδος για μικρότερο δήθεν χρέος. Διότι οι εξουσιαστές και το παρακράτος δεν είναι Έλληνες αλλά ψευτορωμιοί νεοταξίτες. Ένα ψευτορωμέϊκο που δεν παράγει αλλά πλιατσικολογεί για τον εαυτό του και πουλάει την Ελλάδα που πέρασε από το χωράφι στο δάνειο και από το δάνειο στο μνημόνιο.

Τα δάνεια και οι οικονομικές εξαρτήσεις στα χέρια τρίτων, λέγανε πολύ σωστά οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί, είναι μια μορφή δουλείας. Μια μορφή δουλείας πολύ σκληρή και ατιμωτική, μια μορφή εθελοδουλίας. Να απελευθερώσουμε το λοιπόν την Πατρίδα μας, να την πάρουμε πίσω και να την κάνουμε κατά δική μας.

Να λυτρώσουμε από τα οικονομικά δεσμά και να λειτουργήσουμε ξανά το χωράφι και την θάλασσά μας. Να επιστρέψουμε τον Ελληνισμό μας από τον αστικό στον παραγωγικό τρόπο ζωής, στην περιφέρεια και ολάκερη την εθνική μας επικράτεια. Να δεσμεύσουμε κάθε υποδομή και κάθε χρηματοοικονομικό πόρο που δημιουργείται στον τόπο μας στην διάθεση τού Ελληνικού Έθνους.

Να χρησιμοποιήσουμε τούς ενεργειακούς πόρους στον πρωτογενή παράγοντα, στην βιοτεχνία, στην βιομηχανία, στην πολεμική βιομηχανία, στην ελληνική επιχειρηματικότητα. Να χρηματοδοτήσουμε με τον παραγόμενο πλούτο την υπεργεννητικότητα των Ελλήνων. Να ενισχύσουμε αποκλειστικώς τις επιχειρήσεις που απασχολούν Έλληνες. Να δώσουμε κίνητρο στην ελληνική δημιουργικότητα. Να φτιάξουμε κράτος που αποσκοπεί στην απόκτηση αυτάρκειας και ισχυρής γεωπολιτικής παρουσίας. Να κάνουμε αληθώς ελληνικό και πραγματικά δυνατό κράτος, κράτος εθνικοκοινωνικό. 

Ο Αλέξης, η Νίνα κι ένα Συριζοτρόλ

Από αριστερά: Δημήτρης Καραμάνης, Νίνα Κασιμάτη και Αλέξης Τσίπρας περνώντας υπέροχα στην Κούβα 
 
Ο φακός εγκλώβισε σε αυτή τη φωτογραφία από το ταξίδι του Πρωθυπουργού στην Αβάνα μια πολύ ενοχλητική εικόνα που σε κάνει να θυμώνεις. Θυμώνεις και για τα τρία πρόσωπα και κυρίως για την ανεμελιά τους.

Γράφει η Λίλα Σταμπούλογλου

Ενας χαμογελαστός Αλέξης Τσίπρας¹, παραδίπλα μια σοβαρή Νίνα Κασιμάτη² και στο βάθος ένας ανέμελος Δημήτρης Καραμάνης³. Αν βλέποντάς τους στο φωτογραφικό καρέ που μας ήρθε απ’ τη μακρινή Αβάνα, θυμώνεις, αν συνεχίζοντας να τους κοιτάς στη φωτογραφία σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι ή θέλεις να τους ειρωνευτείς ή να τους σατιρίσεις χωρίς έλεος, μη στεναχωριέσαι, δεν είσαι ο μόνος. Είναι μια φυσική αντίδραση που την πάθαμε πολλοί. 

Είναι γιατί ο φακός εγκλώβισε μέσα σε μια εικόνα μια πολύ ενοχλητική αλήθεια και μας την έτριψε στη μούρη: κι εδώ που λέτε θεατές, βλέπετε ανθρώπους που έκαναν λάθη, τα οποία κανείς τους δεν παραδέχεται. Ούτε βέβαια άνοιξε ρουθούνι που τα έκαναν. Επιβραβεύονται αντιθέτως για αυτά και κοίτα να δεις τι ωραία περνάνε τώρα στην Κούβα! 

Δεν εξοργίζεσαι δηλαδή επειδή αυτοί οι άνθρωποι έκαναν λάθη. Εξοργίζεσαι επειδή, μπροστά στη φιλοδοξία και στον εγωισμό τους και προκειμένου να μη χάσουν την εξουσία, τη δόξα ή τα λεφτά (αν κι αυτά συνήθως πάνε μαζί), όχι απλά δεν ζήτησαν συγγνώμη για τα λάθη τους, τα έκαναν γαργάρα. Υποκρίνονται ότι δεν συμβαίνει τίποτα. 

Θυμώνεις γιατί βλέπεις τη Νίνα Κασιμάτη, που κάποτε κραύγαζε με λύσσα κατά των μνημονίων, και αναρωτιέσαι τι δουλειά έχει τώρα σε μια θέση που έμοιαζε να απεχθάνεται, πώς διάολο έφτασε να ταξιδεύει μαζί με τον Πρωθυπουργό, με όλα τα έξοδα πληρωμένα και να μην ντρέπεται που εκπροσωπεί μια μνημονιακή κυβέρνηση, για την οποία στο παρελθόν θα έβγαινε απ’ τα ρούχα της. 

Βλέπεις τον Δημήτρη Καραμάνη να χασκογελά εκεί στο βάθος, και σκέφτεσαι πώς ένα admins του ΣΥΡΙΖΑ, ένα Συριζοτρόλ δηλαδή που καθόταν μπροστά στο PC κι έγραφε σχόλια στα social media υπέρ του κόμματός του και κατά των άλλων γερμανοτσολιαδων που υπέγραφαν μνημόνια και πρόδιδαν την πατρίδα, πώς γίνεται να είναι κι αυτός εκεί μαζί τους και να γελά ανέμελα στη γωνία της φωτογραφίας. 

Δεν ντρέπονται καθόλου; Και πώς γίνεται λες, αντί να τιμωρούνται πολιτικά για τη λάθος στάση τους, να επιβραβεύονται έτσι απ’ τη ζωή; 

Θυμώνεις γιατί δεν το χωρά ο νους σου, λες αυτοί οι άνθρωποι, αντί να ζητούν συγγνώμη, αντί να κρύβονται και να λουφάζουν που τα έκαναν τόσο μαντάρα, πάνε ταξίδια με τα λεφτά σου. (Ταξίδι αναψυχής μετά πένθους στη συγκεκριμένη περίπτωση). Παίρνουν μερικές χιλιάδες ευρώ μισθό και συνεχίζουν τη ζωή τους, αυτοί καλά κι εσύ εντελώς χάλια. 

Κανονικά θα έπρεπε να ζουν σκηνίτες, με νηστεία και προσευχή ασπαζόμενοι τον μοναχισμό. Τουλάχιστον «δεν δικαιούνται δια να ομιλούν», όπως έλεγε ο συχωρεμένος ο Κουτσόγιωργας. 

ΥΓ. Τελικά το αντίτιμο για την εξουσία είναι το φιλότιμο.

πηγή

Η Θράκη, ο Τουρισμός και η Σπηλιά του Κύκλωπα

- έκκληση εθνικής ομοψυχίας -

Γράφει ο Γεώργιος Δημητράκης

Τέλη της δεκαετίας του ’60 οι Γερμανοί απεφάσισαν να δημιουργήσουν ένα χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων κάτω από την πλατεία, την ευρισκόμενη προ του καθεδρικού ναού της Κολωνίας. Ο ναός είναι γοτθικού ρυθμού και έχει δύο κωδωνοστάσια ύψους 167 μέτρων έκαστο. Αποτελεί το μεγαλύτερο αξιοθέατο της πόλεως. Πιθανολογούταν και τότε, ότι κάπου εκεί πλησίον θα έπρεπε να ευρίσκεται το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος της πόλεως. Και η Γερμανία διαθέτει Αρχαιολογική Υπηρεσία, ανάλογη της Ελληνικής. Η διαφορά έγκειται εις το ότι η Γερμανική Αρχαιολογική Υπηρεσία φροντίζει πράγματι τόσον για τις αρχαιότητες εις την Γερμανία όσο και για την πρόοδο της σημερινής Γερμανίας. Δεν ασκεί δικτατορία, δεν πνίγει την πρόοδο και προ παντός δεν είναι ούτε υστερική ούτε ανέχεται διαπλεκόμενα συμφέροντα. 

Άρχισαν, λοιπόν, οι ανασκαφές για την κατασκευή του μεγάλου υπογείου γκαράζ αυτοκινήτων και ευρέθηκε το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος. Αμέσως, τονίζομε το «αμέσως», όχι μετά από μερικά χρόνια, το τείχος απομονώθηκε, περιβλήθηκε από ισχυρούς υαλοπίνακες και συνεχίσθηκε η κατασκευή του υπόγειου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων. Σήμερα, όποιος χρησιμοποιεί τον χώρο αυτό έχει την δυνατότητα να δει το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος μέσα εις την προθήκη του. 

Ποίος ενθυμείται τι έγινε εις την Πλατεία Κοτζιά, εις το κέντρο την Αθηνών και απέναντι από το Δημαρχείο της Αθήνας, όταν ανασκάφηκε για την κατασκευή επίσης υπογείου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων; Ευρέθηκε αρχαίο ελληνιστικό-ρωμαϊκό νεκροταφείο. Επενέβησαν οι Νεοσουλτάνοι της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας μας, το έργο σταμάτησε και έμεινε περίπου για μία δεκαπενταετία ο λάκκος μόνον. Θα μπορούσατε να τον «θαυμάσετε» και σήμερα, αν ο τεράστιος λάκκος δεν γέμιζε σκουπίδια και δεν καθίστατο «πάρκο» τεραστίων αρουραίων εκ της πλησίον ευρισκομένης κρεαταγοράς των Αθηνών. Οι περίοικοι ξεσηκώθηκαν και το «Κράτος του Κολωνακίου» αναγκάσθηκε να περατώσει το έργο.

Έτσι συμπεριφέρεται η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία, προκειμένου, λέει, να προστατεύσει την εθνική κληρονομιά. Βεβαίως, εθνική κληρονομιά θεωρείται εις το «Κράτος του Κολωνακίου» κυρίως ότι ευρίσκεται εις την Αττική ή έστω πλησίον των μεγάλων αστικών κέντρων. Η Ανατ.Μακεδονία-Θράκη δεν έχει μεγάλα αστικά κέντρα και, συνεπώς, είναι «παρακατιανή», και εις αυτό συμβάλλουν, δια της ανοχής των τόσον η Τοπική Αυτοδιοίκηση με την Περιφέρεια όσον και οι τοπικές κοινωνίες. Όλη η περιοχή έχει πολλά ιστορικά μνημεία, αρχαία και βυζαντινά, αλλά και Μεταβυζαντινής Περιόδου. Δεν αξιοποιούνται όμως, διότι ουδείς ενδιαφέρεται για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.

Μία από τις γυναίκες του Πριάμου ήτο η Καστιάνειρα, από την Αισύμη της Θράκης. Ο Δάρδανος, ο προπάππους του Πριάμου, καταγόταν  από την Σαπαία Θράκης. Υπάρχουν ακόμη τα ίχνη των. Αλλά δεν έχουν αξιοποιηθεί, όπως δεν έχει αξιοποιηθεί και η Σπηλιά του Κύκλωπα Πολυφήμου εις την Μάκρη του Έβρου, κοντά εις την Αλεξανδρούπολη. Η σπηλιά αυτή υπάρχει, είναι γνωστή από τον Όμηρο και ευρίσκεται 150 μέτρα από την θάλασσα.

Δεν γνωρίζω πόσοι Θρακιώτες, πόσοι Έλληνες, έχουν ποτέ επισκεφθεί  την σπηλιά αυτή. Γνωρίζω όμως, ότι τουρίστες, που επισκέπτονται την Θράκη, αλλά και κατά την πορεία τους προς την Κωνσταντινούπολη, θέλουν να την επισκεφθούν. Έχουν διαβάσει Όμηρο και γνωρίζουν την ύπαρξή της. Εύχομαι εις όλους τους Θρακιώτες να μη δεχθούν ένα ξένο επισκέπτη, ο οποίος να τους ζητήσει, να του δείξουν την Σπηλιά του Κύκλωπα. Διότι αν τους την δείξει, θα εντραπεί, ότι είναι Έλληνας. Διότι η Σπηλιά του Κύκλωπα Πολυφήμου, εδώ και πολλές δεκαετίες, δεν αποτελεί, δυστυχώς, αξιοθέατο, αλλά ένα κοπρόλακκο, ανάλογο εκείνου της Πλατείας Κοτζιά, που άνω της δεκαπενταετίας «κοσμούσε» το Κέντρο των Αθηνών.

Αυτά είναι τα χάλια και η κατάντια όλων, και του «Κράτους του Κολωνακίου» και των τελείως Ανεπαρκών της Τοπικής Αδιαφορίας και Διαφθοράς.

Ελληνες! Η Ελλάς, το Αιώνιο Λίκνο του Πολιτισμού αν κατά την μακραίωνη πορεία της Ιστορίας της  καταλήφθηκε από βαρβάρους, δεν υποτάχθηκε ποτέ, άντεξε και αντιστάθηκε. Όμως για το σημερινό δράμα της Πατρίδας μας, το οποίο δεν έχει τελειωμό, ευθύνονται οι Ψεύτες, Λαοκάπηλοι και  Προδότες της, οι οποίοι με την ψήφο των Ελλήνων λεηλατούσαν επί δεκαετίες την Πατρίδα μας και τον μόχθο των Ελλήνων. Τώρα και πάλιν για την δική τους και μόνο  σωτηρία, οι μόνοι  υπαίτιοι για την κατάντια μας, την  χρεοκοπία και την εθνική καταστροφή, παρά την θέληση του Ελληνικού Λαού, τώρα και με τα  θανατηφόρα Μνημόνια ταπεινώνουν τους ‘Ελληνες, ξεπουλάνε και εκποιούνε την Πατρίδα μας, οδηγούνε αυτή και τον Λαό μας εις την έσχατη εξαθλίωση και την αιώνια υποδούλωση.

‘Ελληνες! Η σωτηρία της Πατρίδας μας, η επανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, η αποκατάσταση της τιμής του Έθνους μας, η ανάκτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μας, αλλά και η τιμωρία όλων των υπευθύνων και επικίνδυνων εθνομηδενιστών  είναι εθνική υπόθεση και ευθύνη μόνον όλων των Ελλήνων.
Ύστατη έκκληση! Ελληνες, η Πατρίδα μας κινδυνεύει. Αντισταθείτε με εθνική ομοψυχία! 

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

ΣΠΕΡΝΟΝΤΑΣ ΑΝΕΜΟΥΣ

Γράφει ο Πελίτης Ἰωάννης, Θεολόγος 

Ὡς πεδίο ἀναμέτρησης Ὀρθοδοξίας καί οἰκουμενισμοῦ, ἡ «σύνοδος» Κρήτης δέν ἀπέδωσε ὅλα τά ἀναμενόμενα στούς ἐνδιαφερόμενους γιά μιά ψευδένωση, ὡς προστάδιο συγκερασμοῦ τῶν θρησκειῶν, μέ κεφαλή ἀντι-μεσσία. Παρά τήν ἀδιαφάνεια καί τούς ἀποκλεισμούς, πού καταλογίζονται στούς φιλοοικουμενιστές, γύρω στά δύο τρίτα ὑπολογίζονται οἱ ἀντιπροσωπεῖες τῶν Ἐκκλησιῶν, πού ἀρνήθηκαν συμμετοχή ἤ τήν ἀποκήρυξαν ἤ ἐπιφυλάχθηκαν νά τήν δεχτοῦν, ἐνῶ πληθαίνουν οἱ ἀντιδράσεις, μειώνοντας τήν στήριξη τοῦ Πατριάρχη.

Ἡ ἀνακοίνωση, ὅτι ὅσοι δέν ἀποδεχόμαστε τήν «σύνοδο» εἴμαστε αἱρετικοί, ὅπως καί οἱ προτάσεις ὁρισμένων γιά καθαίρεση καί ἀφορισμό, ἐκτός τῆς ταραχῆς τους, δείχνουν καί ἔνδεια ἐπιχειρημάτων ἔναντι τῆς ἄρτια θεολογικῆς θεμελίωσης τῆς καταδίκης τῆς «συνόδου», πού κανένας Ἅγιος δέν θά τήν ὑπέγραφε.

Ἐρωτήματα πού προκαλοῦν: Εἶναι σέ θέση νά ἀφορίσει κάποιος, πού ἐκκλίνει ἀπό θεμελιώδεις ἀλήθειες τῆς Ἐκκλησίας; Ἀκόμη κι ἀπό ὄργανο ἀδιάβλητο; Ἔχει ἰσχύ ὁ ἀφορισμός κάποιων, ἐπειδή συντάσσονται μέ τούς Ἁγίους ἤ μακαρίζονται, πού διώκονται γιά τήν μόνη πίστη πού ἁγιάζει; (Λουκ. στ΄, 22, ΛΒ΄ Ἀποστολικός). 

Θά ἀφορίσουν ἆραγε καί τούς Ἁγίους, ὡς αὐτουργούς ἀντίστασης στήν καθυπόταξη τῆς Ἐκκλησίας, μέσα ἀπό προσχηματικούς ἀτέλειωτους διαλόγους «ἀγάπης»; 

Τί μαρτυρεῖ ἡ ἀγάπη γιά τούς αἱρετικούς, πού γίνεται ἔχθρα γιά τούς Ὀρθοδόξους; Ἔχει σχέση μέ τήν ἄκτιστη ἀγάπη πού εἶναι ὁ Θεός, ἤ εἶναι προϊόν κτιστοῦ, θνητοῦ ἐγώ, ἐξαρτημένη ἀπό ἄτομα καί περιστάσεις; Θύματα τοῦ ἀρχέκακου δέν εἶναι ὅσοι κράτησαν τήν πίστη ἀνόθευτη, ὅπως δόθηκε ἀπ᾿ τόν Θεό, ἀλλά ὅσοι ἀνοίγουν σάν Κερκόπορτα, τίς πύλες τῶν Ἱερῶν σέ προβατόσχημους, ἀπομακρύνοντας κάθε εὐλογία, γιά νά ἐπέλθει θάνατος πνευματικός καί συμφορές στά βιοτικά.

Δέν ἀγνοοῦν, ὅτι ἡ αἵρεση, ὅπως καί ἡ ἄρνηση ἀναγνώρισης Ἁγίων, εἶναι βλασφημία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καί γνωρίζουν καί τόν λόγο, πού ἀπορρίπτουμε τήν τακτική τους, ἕτοιμοι νά τούς τιμήσουμε ἄν, ὀρθοτομώντας, ἐπανέλθουν στήν εἰρήνη, πού ὑπερέχει κάθε νοῦ. Ἀντί γι᾿ αὐτό ὅμως, προβάλλεται ἡ ἀντίληψη ὅτι ὁ πιστός, ὡς πρόβατο, εἶναι ἐκτεθειμένος στήν αὐθαιρεσία κάθε παπίσκου, γιά νά μένει ὁ λαός παθητικός στήν προσπάθειά τους νά τόν ἀλλοτριώσουν. 

Σάν νά μήν εἶναι λογικό πρόβατο μέ γνώση, γνώμη καί ὑποχρέωση νά ἐλέγχει καί τίς ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων, γιά νά τίς ἐπαληθεύει ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι στήν συνείδησή του, πρίν τίς παραδώσει ἀναλλοίωτες στήν ἑπόμενη γενιά. Σάν νά μήν εἶναι ὁ λαός πού ἐπικυρώνει ἤ ἀκυρώνει μιά χειροτονία, πού συντελεῖ σέ ὅλα τά Μυστήρια, ταγμένος καί ὡς φρουρός τῆς ἀληθείας. 

Ἡ ὑπακοή καλλιεργεῖται μέ διάκριση (γιά νά μήν ἐκτρέπεται κανείς σέ οἴηση ὑπεροχῆς ἤ σέ δουλικότητα). Στόχος ἡ παραίτηση ἀπ᾿ τήν κτιστή ἐλευθερία, γιά συμμετοχή στήν ἐλευθερία τοῦ Ἀκτίστου. Ἀσκεῖται ἀμφίδρομα, καί ἀπ᾿ τόν ποιμένα, δίχως στεγανά ἐξουσιαστικά ἐνάντια σέ λαό, πού συσταυρούμενος θριαμβεύει καί στόν θάνατο.
Χρέος τοῦ κλήρου ἡ διακονία τοῦ λαοῦ καί ἡ φύλαξή του ἀπ᾿ τά δηλητήρια τῶν αἱρέσεων καί τό σφράγισμα, πού ἑτοιμάζουν μέσα ἀπό πείνα καί πολέμους, πού ἔρχονται ἀπ᾿ τούς ἀσκούς πού λύσαμε.

Θεσμικό ἀλάθητο ἀπό καθέδρας δέν στεριώνει σέ Θεανθρώπινο ὀργανισμό, πού ἔχει πολίτευμα Συνοδικό: ἡ σύμφωνη μέ τόν Θεό γνώμη ἑνός Ἁγίου, ὑπερισχύει τῶν πολλῶν, χωρίς νά ἐξαναγκάζονται. Ἐπιστροφή στόν μεσαιωνικό σκοταδισμό, πού ἐπέβαλε τόν παπισμό μέ βία, δέν βρίσκει ἔδαφος ἐδῶ. Οὔτε «προοδευτικές» ἰδεοληψίες ὅτι ὁ Θεός προοδεύει (!) σάν νά ἦταν ἀτελής («πρόοδος» στήν ἀπιστία). 

Θεολογία εἶναι μόνο ἡ Θεόπνευστη, πού δέν ἐκτρέπεται σέ πρόοδο ἤ συντήρηση, ἀφοῦ δέν ὑπόκειται ἡ ἀλήθειά της σέ χρόνο ὅπως οἱ ἰδέες.

Σῶμα Χριστοῦ ἡ Ἐκκλησία, ἄφθαρτη καί ἀφθαρτοποιός, δέν προσαρμόζει τό αἰώνιο στό χρονικό, ἀλλά εἰσάγει αἰώνια ζωή στόν χρόνο τοῦ θνητοῦ καί ξεδοντιάζεται ὁ θάνατος. Πρόοδος, ἀπρόσβλητη ἀπ᾿ τή φθορά, ἡ προαγωγή στό καθ᾿ ὁμοίωσιν, τήν θέωση. 

Ὡς μέλη αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας, ἐπιδιώκοντας κοινή πορεία μέ ὅσους ὁμοφωνοῦν, ἀρνούμαστε νά «ἐκσυγχρονιστοῦμε» μέ ἀρχαίους σκοταδισμούς, ὡς ἀνδράποδα μιᾶς παγκόσμιας δικτατορίας, πού οὔτε στή συνείδηση θά ἐπιτρέπει ἐλευθερία. Μέ Ὀρθόδοξη τήν μία ὑπερδύναμη καί συνεργάσιμη σέ λίγο καί τήν ἄλλη, διαφαίνεται ἡ καταιγίδα, πού θά ἀναστείλει τήν ἐφαρμογή ἀντίχριστης δικτατορίας, ἀπαλλάσσοντας τήν Ἐκκλησία ἀπό συμβιβασμένους πού λησμόνησαν ὅτι «καί πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». 

Ἔτσι κι ἀλλιῶς ἀνένδοτη ἡ Ὀρθοδοξία ἕως συντελείας.
Τῆς ἀνήκουμε, δέν μᾶς ἀνήκει, ἄν καί προσφέρεται ἀδαπάνητα ὁλόκληρη σ᾿ ὅποιον ἀξιώνεται νά τῆς δοθεῖ ὁλόκληρος, μύστης τοῦ γάμου κτίσης καί Ἀκτίστου, σέ ἀλληλοπεριχώρηση, πού δέν τελειώνει.

Η πανέμορφη Θεσσαλονίκη μας στις αρχές της Αυτοκρατορίας μας τον 4ο αιώνα μ.Χ. (εκπληκτικό βίντεο)

από τον χρήστη Vladimiros Nefidis

Σαν να βάλαμε ένα drone πάνω από την βυζαντινή Θεσσαλονίκη...

Κρασιά & αποστάγματα στο απόσπασμα (ξένοι δυνάστες και ντόπιοι προδότες καταστρέφουν την ελληνική οικονομία)

Στην Ελληνική αγορά κρασιού, αποσταγμάτων και οινοπνευματωδών ποτών η παρανομία είναι πλέον ο κανόνας και η νομιμότητα η εξαίρεση! 

του Λεωνίδα Κουμάκη*

Ένας πολύ μεγάλος κλάδος της Ελληνικής οικονομίας με απύθμενη παράδοση, με μοναδικότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, με απεριόριστες δυνατότητες ανάπτυξης, με εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους και εκατοντάδες παραγωγικές επιχειρήσεις σε κάθε γωνιά της Ελλάδος βρίσκεται στο έλεος ενός αδίστακτου «εκτελεστικού αποσπάσματος».

Το «εκτελεστικό» αυτό «απόσπασμα» αποτελείται από ανεύθυνους πολιτικούς, από ανίκανους γραφειοκράτες και από αφανείς, επικίνδυνους μανδαρίνους που παίρνουν (ή δεν παίρνουν) αποφάσεις και … όποιον πάρει ο χάρος!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά:

Είναι κοινό μυστικό πως εδώ και δεκαετίες οι πολιτικοί – νομοθέτες κάθε χρωματικής απόχρωσης, τρέμουν κυριολεκτικά το «πολιτικό κόστος» και αφήνουν ανενόχλητο το λαθρεμπόριο οινοπνεύματος να ζει, να βασιλεύει και να ανθεί. Επί πλέον να στερεί από τα Δημόσια Ταμεία φόρους εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρώ ετησίως, να βάζει σε κίνδυνο την υγεία ανυποψίαστων καταναλωτών λαθραίων «ποτών» ή «αποσταγμάτων» και να γονατίζει κάθε επιχείρηση που τολμάει να λειτουργεί νόμιμα πληρώνοντας τους υπέρογκους φόρους που επιβάλλει το κράτος, με φυσικό επακόλουθο το λουκέτο σε δεκάδες επιχειρήσεις της παραδοσιακής Ελληνικής ποτοποιίας που δεν υπάρχουν πλέον**

Οι συνεχείς καταγγελίες επίσημων συνδικαλιστικών φορέων αμπελουργών, αποσταγματοποιών και οινοποιών, τα συνεχή υπομνήματα σε ανευθυνο - υπεύθυνους υπουργούς, οι προσφυγές σε ευρωπαϊκά όργανα και πολλές άλλες διαμαρτυρίες δεν αγγίζουν ούτε τους λαθρέμπορους οινοπνεύματος, ούτε τα ποικίλα κυκλώματα που τους προστατεύουν.

Και σαν να μην έφθανε το διαχρονικό αυτό ρεζιλίκι στον χώρο των αποσταγμάτων και των αλκοολούχων ποτών με την επώδυνη εξαφάνιση δεκάδων παραδοσιακών ποτοποιών από την ασυδοσία του λαθρεμπορίου οινοπνεύματος, νεόκοποι φωστήρες του Υπουργείου Οικονομικών, αποφάσισαν φέτος να στείλουν στο εκτελεστικό απόσπασμα και ένα ακόμα  κλάδο υψίστης σπουδαιότητας για την Εθνική οικονομία: εκείνο της  Ελληνικής Οινοποιίας!

Εκτός από την αύξηση του ΦΠΑ στο 24% που προηγήθηκε μετά από «διαπραγματεύσεις» με την τρόικα, πρόσθεσαν και ένα ειδικό φόρο κατανάλωσης στο κρασί (καμιά μεγάλη οινοπαραγωγική χώρα δεν επιβαρύνει με ειδικό φόρο κατανάλωσης το κρασί της), οδηγώντας εκ του ασφαλούς την αγορά του Ελληνικού κρασιού … στο χάος!

Το πλέον εξωφρενικό είναι το γεγονός ότι η επίσημη δικαιολογία επιβολής του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο κρασί ήταν η αγωνιώδης αναζήτηση «ισοδύναμων» εσόδων της τάξεως των 65 εκατομμυρίων Ευρώ ετησίως, την στιγμή που θεωρείται βέβαιο πως οι εισπράξεις του νέου αυτού φόρου δεν θα πλησιάσουν ούτε τα 10 εκατομμύρια Ευρώ, γιατί πλέον στην Ελληνική αγορά η παρανομία είναι ο κανόνας και η νομιμότητα η εξαίρεση!*** 

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α: Είναι εξωφρενικό στις δύσκολες εποχές που ζούμε, κάποιοι «εκπρόσωποι» ενός ανάλγητου κράτους, να στέλνουν στο απόσπασμα εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες εργαζόμενων, επειδή είναι ανίκανοι (ή μήπως δεν θέλουν;) να μαζέψουν 30 φορές μεγαλύτερα έσοδα από λαθρέμπορους και καταφεύγουν στην «εύκολη λύση» της εξόντωσης χιλιάδων αμπελουργών, οινοποιιών και αποσταγματοποιών, διαλύοντας κυριολεκτικά, μετά την αγορά των Ελληνικών αποσταγμάτων και των αλκοολούχων ποτών και την αγορά του Ελληνικού κρασιού!

Ακόμα πιο εξωφρενικό είναι το γεγονός ότι οι προτάσεις για την λύση των προβλημάτων αυτών είναι εύκολες, πρακτικές και άμεσες. Έχουν κατ΄ επανάληψη κατατεθεί από όλους τους εκλεγμένους συνδικαλιστικούς φορείς του ευρύτερου κλάδου: Την Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Αμπέλου και Οίνου (ΕΔΟΑΟ), την Κεντρική Συνεταιριστική Ένωση Αμπελουργικών Προϊόντων (ΚΕΟΣΟΕ) και  τον Σύνδεσμο Ελληνικού Οίνου (ΣΕΟ) που την συναποτελούν, τον Σύνδεσμο Ελληνικών Αποσταγμάτων και Οινοπνευματωδών Ποτών (ΣΕΑΟΠ), την Ένωση Επιχειρήσεων Αλκοολούχων Ποτών (ΕΝ.Ε.Α.Π.) και την «Ένωση Αποσταγματοποιών Αμπελοοινικών Προϊόντων Ελλάδος» (ΕΝ.ΑΠ.Α.Π.Ε.)!

Ανευθυνότητα; Άγνοια των συνθηκών του συγκεκριμένου τομέα; Επιπολαιότητα; Ότι και να συμβαίνει, οι καιροί είναι δύσκολοι και δεν συγχωρείται ούτε ανευθυνότητα ή επιπολαιότητα, ούτε άγνοια. Ένας τεράστιος κλάδος της Εθνικής οικονομίας υποφέρει από πολύ βαριά ασθένεια. Το αποτελεσματικό «φάρμακο» υπάρχει και είναι άμεσα διαθέσιμο.

Τι θα κάνουν οι ανευθυνο – υπεύθυνοι; Θα σπεύσουν να το πάρουν αμέσως ή μήπως θα επικαλεστούν τις γνωστές ψευτο-δικαιολογίες όπως το διαχρονικό «πολιτικό κόστος» ή οι «μνημονιακές υποχρεώσεις», με αποτέλεσμα μέσα σε λίγα χρόνια να εξαφανιστούν από τον χάρτη και μερικές εκατοντάδες Ελληνικές οινοποιητικές επιχειρήσεις; Το έγκλημα που συντελείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια στην Ελληνική ποτοποιία θα επεκταθεί, ψυχρά και κυνικά, και στα 750 ανά την Ελλάδα μικρά και μεγάλα οινοποιεία;

Όταν η υποχρέωση να Αγοράζουμε Ελληνικά προκειμένου να βγούμε από την οικονομική κρίση αποτελεί εθνική ανάγκη, εμείς θα συνεχίζουμε να κλείνουμε υγιείς επιχειρήσεις που προσφέρουν φόρους, εισφορές και απασχόληση, από την εγκληματική ανευθυνότητα κάποιου σκοτεινού και αόρατου «εκτελεστικού αποσπάσματος»;

*Ο Λεωνίδας Κουμάκης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης του Πέρα και στην συνέχεια φοίτησε για δυο χρόνια στο Ζωγράφειο Γυμνάσιο, πριν εξαναγκαστεί να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη, λόγω της απέλασης του πατέρα του, το 1964. Στην Ελλάδα τέλειωσε το Γυμνάσιο Παγκρατίου στην Αθήνα και την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, από το 1967, άρχισε να εργάζεται σε ελληνική βιομηχανία (κλάδος ποτών) στην οποία παρέμεινε επί 30 συνεχή χρόνια και της οποίας διετέλεσε Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής και Διευθυντής Εξαγωγών. Την δεκαετία 2003 – 2013 ασχολήθηκε με έντυπες και ηλεκτρονικές εκδόσεις. Είναι συγγραφέας των βιβλίων «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» (1992) και «Ματιές στις ρίζες του Ελληνισμού» (1997). Τον Δεκέμβριο 1996 κυκλοφόρησε  τον σύντομο «Αποχαιρετισμό».

** Σχετικό άρθρο μας 7/7/2015 με τίτλο «Χύμα Αποστάγματα: Εκρηκτικό κοκτέιλ λαθρεμπορίου & νοθείας»

***Ρήση που επαναλαμβάνει συνεχώς ο γνωστός Οινοποιός και Αποσταγματοποιός Κώστας Τσιλιλής. 

ΠΗΓΗ                
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.