Τελευταίες αναρτήσεις

26 Ιανουαρίου 2020

Να μη μας τρομάζει το casus belli των Τούρκων! Εμείς να τους τρομάξουμε, μπορούμε!

Οι σημαίες της Κυπριακής Δημοκρατίας μπροστά στην παρέλαση για την ανεξαρτησία. Φωτογραφία ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, PIO 

Του ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΠΑΡΑΓΙΟΥΔΑΚΗ* 

Όπως είναι γνωστό, οι κίνδυνοι για την Κύπρο έρχονται από παλιά, από τον «εθνικό όρκο» που ψήφισε η τουρκική εθνοσυνέλευση το 1920. 

Βασιζόμενος σε αυτόν ο Τούρκος καθηγητής και σύμβουλος του πρωθυπουργού Μεντερές, Νιχάτ Ερίμ, συνέταξε εκθέσεις (το 1956), στις οποίες στηρίχθηκε η τουρκική στρατηγική για τον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου. 

Έτσι χαράσσεται επίσημα η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ της Τουρκίας για την Κύπρο, την οποία ακολουθεί πιστά μέχρι σήμερα, πετυχαίνοντας τους στόχους της ένα-ένα!! 

Ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας κατά του ελληνισμού, που έχει αποτυπωθεί σε επιχειρησιακούς σχεδιασμούς, είναι: 
– ο έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου 
– ο περιορισμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στη Θράκη, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. 

Σήμερα, για την ολοκλήρωση του στόχου της ακολουθεί τη στρατηγική του εξαναγκασμού, δηλαδή την απειλή χρήσης στρατιωτικής ισχύος, προκειμένου να θέσει, υπό τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της ολόκληρη την Κύπρο, με τη διάλυση της ΚΔ και την αντικατάστασή της, από καθεστώς υποτελές στην Τουρκία. 

Η Τουρκία επιδιώκει να αναπτύξει ζώνη ασφαλείας, σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων Κύπρου – Ελλάδας, η οποία να εκτείνεται μέχρι το μέσον του Αιγαίου και μέχρι τη γραμμή νοτίως Κρήτης – Κύπρου. Η «Γαλάζια Πατρίδα» και τα «σύνορα της καρδιάς» του Ερντογάν!! 

Ο Ελληνισμός απέτυχε να προτάξει αξιόπιστη στρατηγική ανάσχεσης της Τουρκικής στρατηγικής επέκτασης. Αίτια της αποτυχίας αυτής είναι: 

– Η έλλειψη πανεθνικής στρατηγικής του Ελληνισμού για απελευθέρωση της Κύπρου και 
– Η ανατροπή του ισοζυγίου δυνάμεων προς όφελος της Τουρκίας, που οδήγησε στην στρατηγική του κατευνασμού και της υποχωρητικότητας, που όχι μόνο δεν ανακόπτει, αλλά αυξάνει την τουρκική επιθετικότητα. 

Σήμερα, η κατάσταση στην Κύπρο από πλευράς ασφαλείας, είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, λόγω: 
  • της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής, που συνεχίζεται και 
  • της εξασθενημένης αμυντικής θωράκισης της ΚΔ.
Οι συνθήκες ασφαλείας που επικρατούν στο νησί, είναι εξαιρετικά επικίνδυνες για τον ελληνισμό της Κύπρου, που διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο από την τουρκική επεκτατικότητα. 

Η Τουρκία ενισχύει τις δυνάμεις κατοχής και επεμβαίνει με τις αεροναυτικές της δυνάμεις, για να σφετερισθεί την ΑΟΖ της ΚΔ και να ανατρέψει το ενεργειακό της πρόγραμμα.

Καλλιεργεί πολεμικό κλίμα έντασης και ο κίνδυνος για μια κρίση είναι αυξημένος. 

Στα κατεχόμενα, η Τουρκία συνεχίζει τον παράνομο εποικισμό, μετατρέπει την περιοχή σε οιονεί επαρχία της, και ενισχύει συνεχώς τις Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής (ΤΔΚ), που έχουν προωθημένη επιθετική διάταξη (πρόσφατα με γερμανικά άρματα LEOPARD 2A4, αυτοκινούμενα πυροβόλα 155χιλ και UAV). 

Σχεδιάζει την ανάπτυξη στρατιωτικής βάσης αεροναυτικών δυνάμεων στην περιοχή Λευκονοίκου – Τρικώμου και προωθεί συστηματικά παράνομους μουσουλμάνους μετανάστες στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου για να επιφέρει δημογραφική αλλοίωση τους.

Στο θαλάσσιο χώρο της Κύπρου, εισέβαλε με το Πολεμικό Ναυτικό της, τα ερευνητικά σκάφη και γεωτρύπανά της, κατέλαβε το 40% της ΑΟΖ της ΚΔ, και πραγματοποιεί εντατικές έρευνες και γεωτρήσεις ανενόχλητη!!

Παρά την επικινδυνότητα της κατάστασης και την επείγουσα απαίτηση ενίσχυσης της αμυντικής θωράκισης της Κύπρου, η Κυπριακή Κυβέρνηση, ακολουθεί την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων (πρώην Υπουργός Άμυνας ΚΔ, Αντιστράτηγος ε.α Φοίβος Κλόκκαρης, στο βιβλίο του «Τουρκική Απειλή»), να διαθέτουν μόνο μικρό μέρος του Ταμείου Αμυντικής Θωράκισης (ΤΑΘ) για την Άμυνα, με δυσμενείς επιπτώσεις στο αξιόμαχο της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ) η οποία αντιμετωπίζει ελλείψεις, στερείται ικανού Πολεμικού Ναυτικού και Αεροπορίας και έχει ανάγκη εκσυγχρονισμού των υφισταμένων μέσων και οπλικών συστημάτων της. 

Η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, για να μείνει και να διασφαλίσει τα στρατηγικά της συμφέροντα. 

Το όραμα ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως αναπτύσσεται στο βιβλίο « Στρατηγικό Βάθος» του Αχμέτ Νταβούτογλου, είναι σε πλήρη εξέλιξη. 

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, στο Χριστουγεννιάτικο μήνυμά του, προχωρεί παραπέρα: «…Η στοχοθεσία της Τουρκίας προχωρά πολύ πέρα της διχοτόμησης. Περιλαμβάνει το σύνολο της Κύπρου»

Οι προκλητικές δηλώσεις Τούρκων επισήμων δεν σταματούν, ενισχύοντας τον Υβριδικό Πόλεμο, που με επιτυχία η Τουρκία έχει εξαπολύσει κατά του Ελληνισμού!
Ο Τούρκος Αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι, μετά την υπογραφή του μνημονίου για το East Med δήλωσε (2 Ιαν 2020) : «κανένα σχέδιο που αποκλείει την Τουρκία, δεν μπορεί να πετύχει. Θα καταστρέψουμε τα παιχνίδια τους» 
Ο ίδιος ο Ερντογάν, διαμηνύει, ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει στη Μεσόγειο, αν δεν το επιτρέψει η χώρα του. «Ο νόμος στη Μεσόγειο είμαι εγώ»
Ανακοίνωσε, ότι μετά την πρωτοχρονιά, “βάζει μπρος’’ για σεισμικές έρευνες σε πρώτη φάση και για γεωτρήσεις αμέσως μετά, νότια από το Καστελόριζο και μέχρι την Κρήτη! (χθες, 16 Ιανουαρίου 2020, το επιβεβαίωσε). 

Ανήμερα της επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, ο τούρκος Πρόεδρος δήλωσε:… «ο τουρκικός στρατός δεν θα διστάσει ποτέ, εάν χρειασθεί, να επαναλάβει όσα έκανε στην Κύπρο πριν από 45 χρόνια για την ασφάλεια των Τ/Κ. Είμαστε αποφασισμένοι να προστατεύσουμε τα δικαιώματα και τα συμφέροντά τους ,με τον ίδιο τρόπο που το κάναμε και το 1974!!»

Ο Τούρκος ΥΠ.ΑΜ, στρατηγός Χουλουσί Ακάρ, αλαζονικός και θρασύς, δηλώνει: …Είμαστε στο ίδιο σημείο που βρισκόμαστε και το 1974 στην Κύπρο. Ό,τι χρειάσθηκε να γίνει εκείνη την ημέρα, κανείς να μην αμφιβάλει, ότι θα γίνει το ίδιο και σήμερα. Κανείς να μη δοκιμάσει τη δύναμή μας…! 
Και για να δείξουν ότι δεν αρκούνται στα λόγια αναβάθμισαν τις ένοπλες δυνάμεις τους στην κατεχόμενη Κύπρο, μην αφήνοντας καμία αμφιβολία για τις προθέσεις τους: 
  • Αντικατέστησαν, τα παλαιού τύπου Αμερικανικά άρματα με υπερσύγχρονα Γερμανικά LEOPARD.  
  • Αντικατέστησαν τα πυροβόλα τους με υπερσύγχρονα αυτοκινούμενα Γερμανικά μεγάλου βεληνεκούς.  
  • Έστειλαν πρόσφατα (16 Δεκ.2019), Μη Επανδρωμένα Αεροχήματα (UAV-Bayraktar), στο Α/Δ Λευκόνοικου. 
  • Ανακοίνωσαν ότι θα διευρύνουν το Α/Δ και θα στείλουν F-16, ενώ σχεδιάζουν τη δημιουργία Ναυτικής Βάσης στο Μπογάζι.
Ετοιμάζει λοιπόν η Τουρκία, μια τεράστια επιθετική διακλαδική δύναμη, (όπως έκανε στην Συρία, χωρίς ναυτικό και ποιος την εμπόδισε;) ικανή να ‘καταβροχθίσει’ την Κύπρο, (σύμφωνα με τη στρατηγική της) και να ελέγχει την Ανατολική Μεσόγειο, από το στρατηγικό αυτό χώρο την Κύπρο! Το «αβύθιστο Αεροπλανοφόρο», που όμως οι Τούρκοι θα κυβερνούν! 

Οι δηλώσεις, είναι σαφείς. Ομιλούν ξεκάθαρα και επίσημα για επανάληψη του 1974! 
Είναι γνωστό ότι οι Τούρκοι ποτέ δεν κρύβουν τις προθέσεις τους. Και τις υλοποιούν όταν οι συνθήκες τους ευνοούν. 
Ο πρόεδρος της ΚΔ ομολογεί (4 Μαίου 2019, εισβολή στην ΑΟΖ/ΚΔ): «…η Τουρκία ξεκίνησε τρίτο ΑΤΤΙΛΑ. Μας κήρυξε ξανά πόλεμο». 
Πράγματι, ζούμε μια εθνική κρίση με την τρίτη εισβολή της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κύπρου, ενώ η ναυτική περικύκλωση του νησιού συνεχίζεται. 

Είναι λοιπόν ολοφάνερο, ότι Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ! 

Σ’ όλη αυτή την απροκάλυπτη προκλητικότητα, τις ωμές απειλές και τους ξεκάθαρους κινδύνους που απειλούν την Κύπρο, εμείς, Ελλάδα και Κύπρος, τι κάνουμε; 

Η Ελλάδα και η ΚΔ αναπτύσσουν έντονη κινητικότητα σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο. Η δραστηριότητα αυτή είναι απαραίτητη, πλην όμως αποτελεί κατ’ ουσίαν φενάκη. Η επιβίωση μίας χώρας δεν δύναται να βασίζεται μόνο στο Διεθνές Δίκαιο και τη σύμπραξη συμμαχιών. 

Η διπλωματία μας, πάλεψε και παλεύει σε όλα τα διεθνή Fora (ΟΗΕ, ΣΑ, ΕΕ κ.α.). Αναμφισβήτητα έχει πετύχει πολλές αποφάσεις, καταδικαστικές της συμπεριφοράς της Τουρκίας. Ουσιαστικά η Τουρκία έχει απομονωθεί διπλωματικά. Έτσι τουλάχιστον ακούμε! Τη βλέπουμε βέβαια παντού! 
Πόσο όμως συμμορφώνεται μ’ αυτές τις αποφάσεις; 
Μια ματιά πίσω στο χρόνο, θα μας δείξει πως σκέφτεται. 
Mε την εισβολή στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, εξέδωσε σειρά ψηφισμάτων. 
Όλοι γνωρίζουν, ότι η Τουρκία αγνόησε επιδεικτικά όλα αυτά τα ψηφίσματα και πολλά άλλα μέχρι σήμερα. 
Η δήλωση του εκπροσώπου τύπου της Τουρκίας, στις 24 Δεκεμβρίου 2019, μας δείχνει ξεκάθαρα και επίσημα, τον τρόπο που η Τουρκία αντιλαμβάνεται το ΔΔ και τη διπλωματία γενικότερα: 
“Η Τουρκία αν χρειασθεί, χρησιμοποιεί τη διπλωματία, εάν χρειασθεί θα χρησιμοποιήσει τις σκληρές της δυνάμεις, ως συνέχεια της διπλωματίας. Αυτό είναι ανάγκη για την προστασία των εθνικών συμφερόντων της Τουρκίας”.  

Στην Ελλάδα, αλλά προπάντων στην Κύπρο, η διπλωματία επένδυσε σ’ όλα τα άλλα (οικονομία, ενέργεια, διπλωματικές συμμαχίες), πλην της Άμυνας! (Φ. Κλ.). 
Η Τουρκία του Ερντογάν έκανε το ακριβώς αντίθετο.

Ενίσχυσε τη στρατιωτική της ισχύ και πάνω σ’ αυτή “έχτισε”, τη διπλωματική της στρατηγική. Απόδειξη, όσα συνέβησαν και συμβαίνουν σήμερα στην Κυπριακή ΑΟΖ. 


Στον τομέα της άμυνας στην ΚΔ, επικρατεί κλίμα επικίνδυνης αδράνειας (επισημαίνει με αγωνία ο πρώην ΥΠ.ΑΜ/Κ). Τούτο οφείλεται στη λανθασμένη αντίληψη, ότι η Κύπρος είναι μια μικρή χώρα και οι στρατιωτικές δαπάνες είναι μάταιες. 

Ο αείμνηστος φιλόσοφος Παν. Κονδύλης στο βιβλίο του « Θεωρία του Πολέμου-Ελληνοτουρκικός Πόλεμος» σημειώνει και μας προειδοποιεί: «…. Οι Έλληνες, όπως αντιμετωπίζουμε σήμερα την άμυνά μας, βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας». 

Κατά την άποψή μου, που είναι και άποψη πολλών που ασχολούνται στενά με το εθνικό ζήτημα, όπως ο π. ΥΠΑΜ/Κ που προαναφέραμε – από το βιβλίο του οποίου έχω αντλήσει πολλά στοιχεία στην ομιλία μου αυτή- πρώην Αρχηγοί ΓΕΕΦ, εκλεκτοί καθηγητές, πολιτικοί, διπλωμάτες, στρατιωτικοί, αναλυτές κ.α πολλοί από τους οποίους βρίσκονται σήμερα εδώ, θα πρέπει: 

– Να εγκαταλείψουμε την πολιτική του κατευνασμού και της υποχωρητικότητας και 
– Να υιοθετήσουμε στρατηγική αντίστασης και διεκδικητικότητας, με όπλα το δίκαιο και την ισχύ. 
– Να επανατοποθετηθεί το Κυπριακό στην ορθή βάση του ως θέμα εισβολής, κατοχής, εποικισμού και όχι ως δικοινοτικής διαφοράς. 
– Να απορριφθεί λύση τουρκικών όρων στο Κυπριακό. 
– Να επιδιωχθεί οριοθέτηση της ΑΟΖ της Κύπρου με την Ελλάδα και τη Συρία. Ας αποφασίσει επιτέλους και η Ελλάδα. Τι περιμένει; Να οριοθετήσει η Τουρκία την ΑΟΖ όπως αυτή νομίζει; (βλέπε μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης!). 
– Να υποστηρίζεται σθεναρά ο Αγωγός Φυσικού Αερίου EAST MED (Ισραήλ – Κύπρος – Ελλάδα – ΕΕ) που παρακάμπτει την Τουρκία και δημιουργεί κοινότητα συμφερόντων μεταξύ των εμπλεκομένων χωρών, οι οποίες θα συμμαχήσουν υποχρεωτικά για την προστασία του από την τουρκική βουλιμία. 
– Να ενισχυθεί η αμυντική θωράκιση της ΚΔ προς απόκτηση αποτελεσματικής αποτρεπτικής ισχύος και ικανότητας για αντίσταση. 
– Να ενισχυθεί η δυνατότητα αυτοάμυνας της ΚΔ που απαιτεί ενδυνάμωση της ΕΦ στην ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα. 
– Να υπάρξει στενή στρατιωτική συνεργασία με την Ελλάδα και αναζωογόνηση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου (ΔΕΑΧ/Ε-Κ). 
(Η υποβάθμιση του ΔΕΑΧ προκάλεσε κενό ασφαλείας το οποίο εκμεταλλεύτηκε η Τουρκία και αύξησε την επιθετικότητά της). 
– Σύνταξη σε συνεργασία με την Ελλάδα, Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) και συγκρότηση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Χρειαζόμαστε πανεθνική Στρατηγική του Ελληνισμού για την αντιμετώπιση της τουρκικής επεκτατικότητας. 

Σε ό,τι αφορά την ενίσχυση της δυνατότητας αυτοάμυνας της ΚΔ, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη πολιτικής βούλησης ,για αντίσταση και η διάθεση όλων των εισπράξεων του ΤΑΘ για τις αμυντικές δαπάνες. Η ΕΦ χρειάζεται επειγόντως:
  • Εκσυγχρονισμό των μέσων και οπλικών συστημάτων της. 
  • Συμπλήρωση υφισταμένων κρίσιμων ελλείψεων στις δυνάμεις ξηράς, θάλασσας και αέρα με υπερσύγχρονο οπλισμό και μέσα. 
  • Προγραμματισμό απόκτησης ικανού πολεμικού ναυτικού και αεροπορίας, που θα υπήρχε σήμερα, αν από ιδρύσεως του ΤΑΘ το 1984, όλες οι εισπράξεις του διατίθεντο στην ΕΦ. 
  • Εκτακτα εξοπλιστικά προγράμματα και αναθεώρηση του ΠΥ άμυνας. 
Η ιστορία διδάσκει ότι οι ισχυροί δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες. Υπολογίζουν μόνο τον αντίπαλο που θα τους προκαλέσει κόστος όσο μικρός και αν είναι αυτός. ( Η Ελβετία παράγγειλε ήδη, πολεμικά Α/Φ F-35, για εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεών της). Εμείς, Ελλάδα – Κύπρος;; 

Ο Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα», γράφει «Ένα κυρίαρχο κράτος, για να υπάρξει, χρειάζεται στρατό (προπάντων στρατό) και συμμάχους». 
- Άμεση ενεργοποίηση του ΔΕΑΧ Ελλάδας – Κύπρου με παράλληλη στρατιωτική ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεών τους στην ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα. 

Ο στρατηγός ε.α, Phd, Μπαλζώης Ιωάννης, εξέχων Γ/Π,Γ/Σ αναλυτής γράφει:…Θα πρέπει να ενεργοποιηθεί το ΔΕΑΧ Ε-Κ, καθ’ όσον η Κύπρος δεν κείται μακράν, αλλά πολύ κοντά, και αποτελεί το στρατηγικό βάθος της Ελλάδας. Ά ν χαθεί η Κύπρος χάνεται το Αιγαίο και η Ελλάδα θα καταστεί προτεκτοράτο της Τουρκίας. Άρα η Κύπρος είναι Ελλάδα και αποτελεί Ζωτικό Γεωπολιτικό χώρο της πατρίδας! (Καλά τα λέει ο στρατηγός! Προφανώς απαντά όπως πρέπει στον Ερντογάν και τους άλλους τούρκους αξιωματούχους). 

– Να μη διασπαστεί η γεωγραφική και αμυντική συνέχειά Ελλάδας– Κύπρου και να μη συρρικνωθούν οι ΑΟΖ τους προς όφελος της Τουρκίας. 
- Η Εθνική Φρουρά (ΕΦ) να εκσυγχρονισθεί σε ένα μικρό αλλά σύγχρονο στρατό, αποφασισμένο να υπερασπισθεί την Κύπρο και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την τουρκική επιθετικότητα. 
- Να εξοπλισθεί με μικρά, ευέλικτα, φονικά και φτηνά όπλα (Α/Α, Α/Τ κ.ά.) και να γίνει ο εφιάλτης της βαριάς τουρκικής πολεμικής μηχανής στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου.

Είναι απολύτως αναγκαίο, να ξεκινήσουν χωρίς χρονοτριβή στην ΚΔ: 
- Η δημιουργία αξιόλογης Πολεμικής Αεροπορίας ( F-16, F-35 ή ό,τι κριθεί αναγκαίο) για την αναχαίτιση της τουρκικής αεροπορικής απειλής, (το είχε επιχειρήσει ο αείμνηστος Πρόεδρος της ΚΔ Γλαύκος Κληρίδης, όπως αναφέρω πιο κάτω). 
– Η δημιουργία σύγχρονου Πολεμικού Ναυτικού (Φ/Γ,Υ/Β,Τ/ΑΚ κ.ά.) , προσαρμοσμένου στις συνθήκες που διαμορφώθηκαν, μετά την ανακάλυψη και εκμετάλλευση φυσικού αερίου στην Κυπριακή ΑΟΖ, για την αποτροπή της τουρκικής ναυτικής βουλιμίας. 
– Η απόκτηση κάθε άλλου μέσου, (στο πλαίσιο του κοινού αμυντικού σχεδιασμού Ελλάδας – Κύπρου), που θα μπορούσε να μειώσει την υπεροχή των Τούρκων στην Ξηρά, Θάλασσα και Αέρα, ώστε να σκέφτονται πλέον, ότι κάθε τους κίνηση, που τώρα γίνεται ανενόχλητα, θα έχει το ανάλογο κόστος. 

Ο Παναγιώτης Κονδύλης στο ίδιο βιβλίο του (σελ. 396), γράφει σχετικά με την αμυντική συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου: «…η κυρίαρχη κυπριακή κυβέρνηση θα καλούσε την κυρίαρχη ελληνική κυβέρνηση, να εγκαταστήσει αεροπορικές δυνάμεις στο έδαφός της, (οι οποίες θα μπορούσαν να πλήξουν άμεσα την καρδιά και το υπογάστριο της τουρκικής επικράτειας). Στο κάτω – κάτω, η Ελλάδα είναι εξίσου εγγυήτρια δύναμη του κυπριακού κράτους και επομένως έχει τουλάχιστον τα ίδια δικαιώματα με την Τουρκία, να εγκαταστήσει εκεί τις Ένοπλες Δυνάμεις της.» 

Αλήθεια γιατί δεν γίνεται αυτό; Εμποδίζουν κάποιοι;; 
– Ο καθηγητής Κων. Γρίβας, στο νέο βιβλίο του, «Η ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ και η Ελληνική Αμυντική Στρατηγική», αναφέρει εξαιρετικά ενδιαφέροντα πράγματα για νέα όπλα ,έξυπνα, φονικά, προηγμένης τεχνολογίας και φτηνά, κάνοντας την Κύπρο ικανή να νικήσει την Τουρκία στις θάλασσές της! 

Επισημαίνω, Όχι παράλογους εξοπλισμούς! Τους αναγκαίους, προσαρμοσμένους στις σημερινές ανάγκες της Άμυνας της ΚΔ. Χρήματα υπάρχουν!! ( π. ΥΠΑΜ Κύπρου). 

Στην Ελλάδα, ευτυχώς, το κλίμα αλλάζει με δηλώσεις Υπουργών, Βουλευτών κ.ά. επισήμων, όπως : «…μέρος των πλεονασμάτων να δοθεί, τώρα, στις ΕΔ. Όποιος θέλει ειρήνη, προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο!» ή «…αύξηση των αμυντικών δαπανών κατά 0,5% του ΑΕΠ, για την επόμενη 5ετία, δηλ. περίπου 2 Δις!» κ.α. 

Η Ελλάδα, εκσυγχρονίζει την Πολεμική της Αεροπορία και μελετά την προμήθεια υπερσύγχρονων Φρεγατών! Η πολιτική ηγεσία, έστω και καθυστερημένα, αντιλήφθηκε την ανάγκη της στρατιωτικής ισχύος για την αναχαίτιση της τουρκικής θρασύτητας! 

Ο Έλληνας ΥΕΘΑ κ. Παναγιωτόπουλος δήλωσε (8 και 16 Ιαν 2020): «….μετά τον εκσυγχρονισμό των F-16, την υποστήριξη των Mirage και την έναρξη της διαδικασίας απόκτησης των F-35, ..πραγματικά θα μπορούμε πλέον να μιλάμε και για όρους ανάκτησης υπεροχής έναντι της Τουρκίας». 

Ανάλογες δηλώσεις για την ενίσχυση της Εθνικής Άμυνας έχουμε από τον ΠτΔ, Πρωθυπουργό κ.α επισήμους. 

Δεν γνωρίζω τι γίνεται στην Κύπρο, για την από κοινού προσπάθεια αύξησης των αμυντικών δαπανών. Δεν ακούγονται πάντως παρόμοιες δηλώσεις! 

Ο Παναγιώτης Κονδύλης (πάλι) γράφει στη σελ 409 στο ίδιο βιβλίο του: «…δεν μου είναι κατανοητό γιατί η Κύπρος με ετήσιους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης 5% και με αύξουσα ευημερία, δεν συμβάλλει οικονομικά – τρόποι βρίσκονται- στα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα. Όποιος αισθάνεται μέρος του Ελληνισμού, το αποδεικνύει σηκώνοντας Εθνικά Βάρη» (Σκέψεις βέβαια ενός διανοούμενου, φιλόσοφου του Πολέμου! Όχι όμως ενός πολιτικού ή διπλωμάτη). 

Αξίζει να επισημάνουμε, ότι η προσπάθεια για ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος της ΚΔ, μπορεί να διευκολυνθεί με την πρόσφατη (17 ΔΕΚ.2019) άρση του εμπάργο όπλων για την ΚΔ.(East Med Act) από τις ΗΠΑ.

Η Τουρκία ως φυσικό, προσπαθεί να μπλοκάρει την άρση αυτού του εμπάργκο! 

Όσον αφορά τους Άγγλους, δεν πλήρωσαν ποτέ, ως οφείλουν, τα χρέη τους για τις βάσεις. Μήπως ήλθε η ώρα να τα εξοφλήσουν σε Στερλίνες ή σε είδος (πολεμικά Α/Φ), για την ενίσχυση της Άμυνας της ΚΔ; 
Θα κλείσω το μεγάλο αυτό ζήτημα, κάνοντας αναφορά σ’ ένα μέρος(σελ. 151) από το βιβλίο του αείμνηστου Προέδρου της ΚΔ, Γλαύκου Κληρίδη, « Ντοκουμέντα Μιας Εποχής 1993-2003», που αφορά στην αμυντική συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου και τους τρόπους αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής. 

Σήμερα, είναι χρήσιμα όσα αναφέρει στο έργο αυτό και επίκαιρα όσο ποτέ: 
« …Με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, συναποφασίσαμε το ΔΟΓΜΑ του ΕΝΙΑΙΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ / Ε-Κ, στα πλαίσια του οποίου συζητήσαμε σε γενικές γραμμές τα ακόλουθα: 
  • Αποστολή ελληνικής Μεραρχίας στην Κύπρο. 
  • Κάλυψη της Κύπρου από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό. 
  • Επαναλήφθηκε η θέση ότι οποιαδήποτε επεκτατική ενέργεια της Τουρκίας στην Κύπρο θα εθεωρείτο αιτία πολέμου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ενός πολέμου, ο οποίος θα μπορούσε να καταλήξει σε συγκρούσεις, σε ένα μέτωπο από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο. 
  • Ετοιμασία επιχειρησιακών σχεδίων θα αναλαμβάνονταν από τα αρμόδια υπουργεία και τις στρατιωτικές ηγεσίες Ελλάδας και Κύπρου, κ,ά.».
Στο πλαίσιο των αποφάσεων των δύο ηγετών, άρχισε μία εργώδης προσπάθεια των αρμοδίων, για την υλοποίηση του ΔΕΑΧ. (υπερηφανεύομαι ταπεινά που συμμετείχα από τη θέση μου – Α/ΓΕΕΘΑ- σε αυτή την εθνική προσπάθεια). 

Ο αείμνηστος Πρόεδρος συνεχίζει: «…μετά τη συνομολόγηση του ΔΕΑΧ / Ε-Κ, η προσφορά της Ελλάδας προς την Κύπρο, όσον αφορά την ενίσχυση της αμυντικής ικανότητάς μας σε έμψυχο και άψυχο υλικό ήταν σημαντική, πολύμορφη και πολυποίκιλη. 

Για πρώτη φορά στη μακραίωνη ιστορία της Κύπρου, είδαμε να υπερίπτανται και να προσγειώνονται στο νησί μας, (κατά τη διάρκεια άσκησης Νικηφόρος 1999), στο αεροδρόμιο της βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο, αεροπλάνα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, (ως γνωστό οι ασκήσει αυτές σταμάτησαν) 

Για πρώτη φορά επίσης , είδαμε να καταπλέουν φρεγάτες και υποβρύχια του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και να ελλιμενίζονται στα λιμάνια της Κύπρου και στη ναυτική βάση στο Ζύγι. 
Ακόμη, η δύναμη της ΕΛΔΥΚ ενισχύθηκε… 
Κατασκευάσαμε πολεμικό αεροδρόμιο στην Πάφο, με προδιαγραφές ΝΑΤΟ για ανεφοδιασμό των ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών κ.α. 

«Αυτά όλα συμβαίνουν», γράφει ο Πρόεδρος, όταν « ..Τα τουρκικά στρατεύματα συνεχώς αυξάνονταν και εφοδιάζονταν με νέα σύγχρονα όπλα….και υπήρχε πάντα ο κίνδυνος νέας σύρραξης και προέλασης των τουρκικών στρατευμάτων…» (σελ.153 κ.α). 

Έτσι αποφάσισαν και πραγματοποίησαν τη συνεργασία για την κοινή άμυνα Ε – Κ, δύο τολμηροί ηγέτες. Δε φοβήθηκαν τους Τούρκους! Ούτε υπάκουσαν στις ‘’καλές συμβουλές’’ συμμάχων, εταίρων και φίλων! 

Μήπως και σήμερα που η απειλή είναι ξεκάθαρη, (ο Ερντογάν και οι συν αυτώ, δηλώνουν απροκάλυπτα, όπως είπαμε, ότι θα επαναλάβουν το 1974) και οι σύμμαχοι και φίλοι κοιτούν αλλού (όταν ο πρωθυπουργός της χώρας εκθέτει την τουρκική προκλητικότητα – 7/1/2020- στον πρόεδρο των ΗΠΑ, στο ΟΒΑΛ γραφείο του), είναι ανάγκη, οι κυβερνώντες σε Ελλάδα και Κύπρο, να δείξουν την ίδια τόλμη και να μην ενδώσουν στις απειλές των Τούρκων και τις ‘’καλές’’ συμβουλές, συμμάχων, εταίρων και φίλων. 

Να ξανακουστεί στην Ελληνική Βουλή αυτό που δηλώθηκε καθαρά στις 25 Ιανουαρίου 1987, από τον τότε Πρωθυπουργό της χώρας, (όπως γράφει στο βιβλίο του «Κύπρος στα όρια του αφανισμού»σ. 354 ,Σταύρος Λυγερός) «…εχθροί και φίλοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι σε περίπτωση επίθεσης ή εισβολής κατά των Ελληνοκυπριακών θέσεων, η Ελλάδα δεν θα μείνει αδρανής. Έχω προειδοποιήσει ότι αυτό αποτελεί «casus belli». Ελπίζουμε ότι οι εταίροι μας στην ΕΟΚ και οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ, θα αντιληφθούν τη σοβαρότητα της αποφάσεώς μας, να υπερασπιστούμε την Κύπρο, διότι, εάν η Κύπρος χαθεί, τελικά και η Ελλάδα θα χαθεί». 

Ανάλογη προειδοποίηση είχε απευθύνει ο τότε Πρωθυπουργός, στη σύνοδο κορυφής των «Δώδεκα», στη Χάγη, στις 26 Ιουνίου 1986. 

Στις 19 Ιανουαρίου 1990, η επίσημη αυτή ελληνική δέσμευση επαναδιατυπώθηκε από τον τότε Έλληνα Αρχηγό ΓΕΕΘΑ (Στρατηγό Βελλίδη, φυσικά καθ υπόδειξη της πολιτικής ηγεσίας), σε διάσκεψη της ΔΑΣΕ: «…για την Ελλάδα, οποιαδήποτε στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της Δημοκρατίας της Κύπρου, θα συνιστούσε αιτία πολέμου» (σ. 355. Σ. Λυγερός). Και έχει σημασία που η φωνή της Κυβέρνησης ακούστηκε μέσω του προσώπου που κατά το νόμο θα υλοποιούσε την πολιτική απόφαση για πόλεμο. 

Αυτό το casus belli που ελέχθη στη Βουλή των Ελλήνων και αλλού, δεν έχει ακυρωθεί μέχρι σήμερα. Γιατί δεν χρησιμοποιείται και τώρα που οι απειλές των Τούρκων είναι ισχυρότερες παρά ποτέ; Να μη μας τρομάζει το casus belli των Τούρκων! Εμείς να τους τρομάξουμε! Μπορούμε! 

Ελλάδα και Κύπρος μαζί! 
Η Κύπρος Κινδυνεύει!! 

«όσοι το χάλκεον χέρι 
Βαρύ τον φόβον αισθάνονται, 
Ζυγόν δουλείας, ας έχωσι. 
Θέλει Αρετήν και Τόλμην 
η Ελευθερία» 
Ανδρέας Κάλβος 

Απόσπασμα από την ομιλία, του Στρατηγού ε.α Μανούσου Παραγιουδάκη, επίτιμου Α/ΓΕΕΘΑ στην Παλαιά Βουλή, 17 Ιανουαρίου 2020 με θέμα: Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

πηγή

Ο επικίνδυνος αλγόριθμος που ανακάλυψε η Τουρκία και η φάκα που στήθηκε για την Ελλάδα

Του Σάββα Καλεντερίδη 

Η Τουρκία είναι μια χώρα των μεγάλων δυνατοτήτων, των μεγάλων προβλημάτων και των μεγάλων αντιθέσεων, ακριβώς γιατί αφ’ ενός είναι ένα μεγάλο γεωπολιτικό, πληθυσμιακό και οικονομικό μέγεθος και αφ’ ετέρου γιατί προέρχεται από τη βίαιη -σε μεγάλο βαθμό- σύνθεση εθνικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά ετερόκλητων ομάδων. 

Και είναι γεγονός ότι επί δεκαετίες πάλευε ανάμεσα στις μεγάλες δυνατότητες και τα μεγάλα προβλήματα, με μεγαλύτερο μακράν το Κουρδικό.

Τα τελευταία χρόνια, επειδή το Κουρδικό ως απειλή της τεχνητής «ενότητας του τουρκικού έθνους και κράτους» έλαβε επικίνδυνες διαστάσεις, λόγω της πολιτικής των ΗΠΑ, ένεκα της οποίας δημιουργήθηκαν δύο αυτόνομα κουρδικά κράτη, ένα de jure στο Β. Ιράκ και ένα de facto στη ΒΑ Συρία, η Τουρκία ανακάλυψε τον αλγόριθμο που της επιτρέπει να ασκεί την πολιτική του εκκρεμούς μεταξύ ΗΠΑ – Ρωσίας. Μια πολιτική που αφ’ ενός μεν απομείωσε και απομάκρυνε χρονικά την απειλή του Κουρδικού, αφ’ ετέρου δε της επέτρεψε να προσπορίζεται γεωπολιτικά, πολιτικά και οικονομικά οφέλη και ανταλλάγματα από τις σχέσεις της και με τις δύο υπερδυνάμεις.

Ένα από τα οφέλη που επεδίωκε να εξασφαλίσει και σε κάποιο βαθμό το πέτυχε, ήταν σε κάθε ταλάντωση μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας, να διευρύνει τη δυνατότητα αλλά και το χώρο που της επιτρέπει να ασκεί όλο και περισσότερο τη δική της ανεξάρτητη πολιτική σε μια σειρά από ζητήματα, όπως 

- το Κουρδικό, 
- η εισβολή της και οι παράνομες δραστηριότητες στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, 
- η Λιβύη, 
- τα θέματα των θαλασσίων ζωνών με την Ελλάδα, 
- η παράνομη διακίνηση μεταναστών στην Ελλάδα και εκείθεν στην Ευρώπη κλπ. 

Κορυφαία στιγμή αυτής της επιδίωξης της Τουρκίας, ήταν ο εκβιασμός που άσκησε στις ΗΠΑ, απειλώντας ευθέως ότι θα εισβάλει στη Β. Συρία, εκεί που ήταν αναπτυγμένες αμερικανικές δυνάμεις και «γαία πυρί μειχθήτω», εκβιασμός που υποχρέωσε τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλτ Τραμπ να ανάψει το πράσινο φως στην εισβολή της Τουρκίας, διατάσσοντας ταυτοχρόνως την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Συρία. 

Η κίνηση αυτή του Τραμπ προκάλεσε ενός είδους σεισμό στις ΗΠΑ, αφού η κινήσεις αυτές ισοδυναμούσαν με προδοσία των συμμάχων τους Κούρδων, οι οποίοι, σε κοινές μάχες με το στρατό των ΗΠΑ, στο πλαίσιο του πολέμου καταπολέμησης της ισλαμιστικής τρομοκρατίας του ISIS, έχασαν στα πεδία των μαχών 11 χιλιάδες νέες και νέους, ενώ ο αριθμός των τραυματιών είναι πολύ μεγαλύτερος.

Το μέγεθος δε της προδοσίας αλλά και της επιτυχίας της Τουρκίας, καταδεικνύεται από το γεγονός ότι η Τουρκία ήταν και παραμένει ο βασικός υποστηρικτής τις ισλαμιστικής τρομοκρατίας του ISIS και της Αλ Κάιντα, όπως πολύ καλά το γνωρίζουν οι ΗΠΑ και η Ρωσία και όπως αποδεικνύεται καθημερινά στη Λιβύη, με την αποστολή τρομοκρατών εκεί από το τουρκικό κράτος.

Πέραν των ειδικών σχέσεων που φέρεται να διατηρεί ο Πρόεδρος των ΗΠΑ με τον Τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Ερντογάν, ο λόγος για τον οποίο φέρεται να υποχώρησαν οι ΗΠΑ απέναντι στους εκβιασμούς της Τουρκίας, είναι η γεωπολιτική της αξία και η σημασία που έχει για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και τη Δύση γενικότερα η Τουρκία. 

Έτσι επικράτησε το δόγμα «να κρατήσουμε την Τουρκία στο άρμα μας, πάση θυσία». 

Γι’ αυτό δεν επιβάλλονται στην Τουρκία αποφασισμένες και νομοθετημένες κυρώσεις για τους S-400, ένα στρατηγικό όπλο που προμηθεύτηκε από τη Ρωσία, ενώ στην περίπτωση της Ελλάδας, όταν σκεφθήκαμε να αγοράσουμε τεθωρακισμένα οχήματα μάχης από τη Ρωσία, που δεν είναι στρατηγικό όπλο, έπεσαν ‘σφαλιάρες’ σε Έλληνες αξιωματούχους που ακούστηκαν μέχρι την Πλατεία Συντάγματος.

Γι’ αυτό δεν επιβάλλονται κυρώσεις για τον TurkishStream, όπως επιβλήθηκαν εξωδίκως στην Ελλάδα για τον SouthStream. 

Για να αντιληφθούμε δε την αξία του αλγορίθμου που ανακάλυψε η Τουρκία, αρκεί να αναλογιστούμε ότι ενώ και οι δυο χώρες ανήκουμε στο ΝΑΤΟ και είμαστε χρήσιμες για τις ΗΠΑ και τη Δύση, η Ελλάδα πλήρωσε βαρύ τίμημα για έναν αγωγό που ούτε καν έγινε, ενώ η Τουρκία στην ουσία επιβραβεύεται από τις ΗΠΑ, για ένα ίδιο αγωγό οποίος μάλιστα κατασκευάστηκε και οσονούπω θα αρχίσει να λειτουργεί.

Θα αναρωτηθεί κανείς για ποιο λόγο τα αναφέρουμε αυτά, από τη στιγμή μάλιστα που έχουμε κάνει και πάλι αναφορά σε προηγούμενα άρθρα μας στα θέματα αυτά.

Στην περιοχή της Αν. Μεσογείου εδώ και περίπου είκοσι χρόνια, είναι σε εξέλιξη διαδικασίες για την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων στις ΑΟΖ του Ισραήλ, του Λιβάνου, της Κύπρου, της Αιγύπτου και της Λιβύης.

Όσο το πρόγραμμα αυτό προχωρεί, τόσο η ανάγκη να καθοριστεί το τι ανήκει σε ποιον γίνεται πιο πιεστική για τις ενδιαφερόμενες χώρες.

Μάλιστα, δεν χωρά καμία αμφιβολία ότι το Σχέδιο Ανάν ήταν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για τη διευθέτηση αυτών των προβλημάτων. Μόνο που η Τουρκία θα συνέχιζε να έχει τη δυνατότητα παρέμβασης στην ΑΟΖ της Κύπρου, μέσω των προνομίων που της παρέρχονταν με το σχέδιο Ανάν, ενώ δεν θα υπήρχε η Κυπριακή Δημοκρατία. Θα υπήρχε ένα άλλο κράτος, που θα ήταν υπό τον έλεγχο των ξένων δικαστών.

Το μείζον για τον Ελληνισμό είναι το γεγονός ότι επειδή η γεωγραφία έχει τιμωρήσει την Τουρκία, αφού στις θαλάσσιες ζώνες που δικαιούται, με βάση τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου, δεν υπάρχουν κοιτάσματα, αυτή, για να “ισοφαρίσει”, έχει αποφασίσει να λεηλατήσει τα κοιτάσματα που ανήκουν σε άλλους, δηλαδή στον θεωρούμενο απ’ αυτήν«αδύναμο κρίκο» της υπόθεσης, που δεν είναι άλλος από την Κύπρο και την Ελλάδα.

Στη λογική αυτή έκανε τα εξής βήματα: 
  • Στην Κύπρο, εκτός από το βόρειο τμήμα του νησιού που κατέχει από το 1974, έχει εισβάλει ως πειρατής και στην κυπριακή ΑΟΖ και διαπράττει διεθνή εγκλήματα. 
  • Όσον αφορά τις θαλάσσιες ζώνες της Ελλάδας, εκμεταλλευόμενη την ακατανόητη διστακτικότητα της να καθορίσει τα όριά τους έστω μονομερώς, τις λεηλατεί. 
    • Πρώτο βήμα ήταν η ανακήρυξη του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, που στην αρχή ούτε που κατάλαβαν οι κυβερνώντες και οι καθ’ ύλην αρμόδιοι στην Αθήνα περί τίνος πρόκειται -έλα μωρέ, ένας χάρτης είναι, μην ακούτε τους «τουρκοφάγους», μας έλεγαν. 
    • Δεύτερο βήμα είναι η υπογραφή της Συμφωνίας οριοθέτησης με τη Λιβύη, που λεηλατεί τις θαλάσσιες ζώνες της Ελλάδας στην Αν. Μεσόγειο και μας αποκόπτει από την Κύπρο. 
    • Τρίτο βήμα θα είναι στο Αιγαίο, όπου, αφού κατοχυρώσει τα «κέρδη» από τη συμφωνία με τη Λιβύη, θα διεκδικήσει αυτά που φαίνονται στη χάρτη της Γαλάζιας Πατρίδας.
Όσον αφορά τα επόμενα βήματα, μετά τη συμφωνία με τη Λιβύη, η Άγκυρα θα επιχειρήσει να κατοχυρώσει τα κέρδη με αποστολή ερευνητικού σκάφους στην περιοχή που οριοθέτησε με τη συμφωνία που έκανε με τον Σαράζ. 

Αυτό, είναι ο προάγγελος μιας ελληνοτουρκικής κρίσης, αφού η Ελλάδα δήλωσε ότι δεν πρόκειται να δεχτεί κάτι τέτοιο και ότι θα παρεμποδίσει το σκάφος με κάθε μέσο.

Αυτό μας οδηγεί με βεβαιότητα σε μια στην ουσία προαναγγελθείσα κρίση, η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως μια καλοστημένη φάκα για την Ελλάδα.

Όσοι στην κυβέρνηση και το κράτος σχεδιάζουν τα σενάρια μιας τέτοιας κρίσης, να έχουν υπ’ όψιν τους ότι στις τρεις προηγούμενες κρίσεις, του «Βυθίσατε το Χόρα» το 1976, του Σισμίκ, το 1987 και των Ιμίων, το 1996, αποσοβήθηκε το θερμό επεισόδιο με την Τουρκία με παρέμβαση των ΗΠΑ. 

Όμως, και στις τρεις πολιτικές διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν των κρίσεων, η Ελλάδα υποχώρησε από τις εθνικές της θέσεις και η Τουρκία προώθησε τις διεκδικήσεις της. 

Να έχουν υπ’ όψιν τους λοιπόν οι ιθύνοντες όλα τα παραπάνω, τον αλγόριθμο που είπαμε παραπάνω και το πάθημα των Κούρδων στη ΒΑ Συρία, που είδαν τους συμμάχους τους από τη μια μέρα στην άλλη να τους αδειάζουν, «γιατί σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χαθεί η Τουρκία για τις ΗΠΑ και τη Συμμαχία». 

Δημοσιεύεται στην εφημερίδα δημοκρατία και το pontos-news 

πηγή

Ετοιμη η Αίγυπτος να ανέβει στο άρμα του αγωγού East Med.

Πολλά έχουν γραφτεί τους τελευταίους μήνες και τις τελευταίες μέρες για την πολιτική και τεχνο-οικονομική βιωσιμότητα του αγωγού φυσικού αερίου East Med που θα συνδέει Ισραήλ-Κύπρο-Ελλάδα-Ιταλία μεταφέροντας τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου στη ευρωπαϊκή αγορά. 

Κάποιοι αναλυτές διέγνωσαν μάλιστα και σύγκρουση συμφερόντων με την Αίγυπτο το επόμενο διάστημα. Ωστόσο η αγγλόφωνη αραβική ιστοσελίδα Αl-Monitor σε σημερινό της άρθρο φιλοξενεί απόψεις ειδικών και πρώην Αιγυπτίων αξιωματούχων που ξεκαθαρίζουν πως όχι μόνο δεν επηρεάζεται η Αίγυπτος αλλά αντιθέτως το Κάιρο θα μπορούσε να συμμετέχει και αυτό στον αγωγό East Med στο προσεχές μέλλον.

Σε τηλεφωνική συνομιλία με την Al-Monitor, το μέλος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ενέργειας Maher Aziz αρνήθηκε ότι ο αγωγός φυσικού αερίου EastMed θα έχει οποιεσδήποτε επιπτώσεις στην Αίγυπτο όσον αφορά το εμπόριο και την ανταλλαγή ενέργειας στην περιοχή. 

«Είναι φυσιολογικό ο αγωγός αερίου να εκτείνεται από τα ισραηλινά πεδία στην Κύπρο και από εκεί στην Ευρώπη. Δεν είναι απίθανο να επιτευχθεί συμφωνία κατά την επόμενη συνεδρίαση του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (EMGF) για την επέκταση μιας άλλης γραμμής (αγωγού) από την Αίγυπτο που να συνδέεται με τον EastMed», είπε.

Η Αίγυπτος, συνέχισε, έχει ήδη συμφωνήσει με την Κύπρο να κατασκευάσει έναν αγωγό. «Αυτό σημαίνει ότι η Αίγυπτος μπορεί να φτάσει στην Ευρώπη, ειδικά επειδή έχει πλεόνασμα φυσικού αερίου που χρειάζεται η Ευρώπη που διψά για ενέργεια. Είναι φυσιολογικό να παίρνει τις ανάγκες της σε φυσικό αέριο από το Ισραήλ και την Αίγυπτο».

Για το Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (ΕMGF) o Aziz επεσήμανε πως οι επτά χώρες που συμμετέχουν μοιράζονται ένα όραμα της περιφερειακής ολοκλήρωσης. «Αυτό υποστηρίζει τη συνεργασία μεταξύ τους και όχι τον ανταγωνισμό», είπε.

Στο ίδιο πλαίσιο ο πρώην Αιγύπτιος Υπουργός Πετρελαίου της Αιγύπτου Οσάμα Καμάλ, υποστήριξε σε τηλεφωνική του παρέμβαση στην τηλεοπτική εκπομπή «Κάιρο Τώρα» στις 7 Ιανουαρίου, ότι ο αγωγός EastMed δεν θα επηρεάσει τη συμφωνία μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ, σύμφωνα με την οποία το Τελ Αβίβ θα εξάγει φυσικό αέριο προς την Αίγυπτο από τα θαλάσσια αποθέματά του.

Yπενθυμίζεται πως στις 15 Ιανουαρίου, η Αίγυπτος ανακοίνωσε ότι άρχισε να εισάγει φυσικό αέριο από το Ισραήλ, το οποίο θα υγροποιείται και θα εξάγεται στην Ευρώπη, στο πλαίσιο μιας συμφωνίας ανάμεσα στις δύο χώρες που αποτιμάται στα 13,3 δισεκ. ευρώ.

Επιπλέον ο Καμάλ εξήγησε πως η Ευρώπη καταναλώνει ετησίως 200 δισ. Κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Το ένα τρίτο αυτής της ποσότητας είναι εξασφαλισμένο από τη Ρωσία και το υπόλοιπο από άλλες χώρες. Ο Κάμαλ επεσήμανε ότι η Κύπρος, η Αίγυπτος, το Ισραήλ και η Ελλάδα δεν θα παράγουν τεράστια ποσότητα αερίου αλλά τέτοια που θα φτάνει έως και 50 δισ. κυβικά μέτρα.

Aπό την πλευρά του ο Ramadan Abul Ela, καθηγητής μηχανικής πετρελαίου και αντιπρόεδρος του Πανεπιστημίου «Pharos» της Αλεξάνδρειας μιλώντας στο Al Monitor, εξέφρασε την εκτίμηση ότι «η συζήτηση για την κατασκευή του East Med είναι μια προσπάθεια να σταλθεί στην Αίγυπτο ένα μήνυμα ότι υπάρχει εναλλακτική λύση για την παροχή αερίου στην Ευρώπη, ώστε να μην τηρεί μελλοντικές συνθήκες στη διέλευση φυσικού αερίου μέσω αυτής εδάφη». Σημείωσε, ωστόσο, «Αν υποθέσουμε ότι ο αγωγός EastMed κατασκευάστηκε, δεν θα επηρέαζε την Αίγυπτο ».

Να υπενθυμίσουμε ότι τις προηγούμενες μέρες το Ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών διέψευσε και δημοσίευμα του τουρκικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων «Anadolu», σύμφωνα με το οποίο «ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών, Λουίτζι Ντι Μάιο «δεν πιστεύει» στον υποθαλάσσιο αγωγό EastMed. Μετά από παρέμβαση το δημοσίευμα απέσυρε την αναληθή ανάρτηση και ανασκεύασε την είδηση αφού ο Ντι Μάιο δήλωσε ότι «το σχέδιο του EastMed θα μπορούσε να καταστεί βιώσιμο σε μεσοπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο στάδιο».

sigmalive
το είδαμε ΕΔΩ

Καμία δικαιολογία για τους Έλληνες

Πριν λίγες μέρες ένας από τους σημαντικότερους αξιωματούχους του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, o Τσαγατάι Ερτζιγιές, διπλωμάτης και πολιτικός διευθυντής του υπουργείου, ανάρτησε στο Twitter το εξής κείμενο αναφερόμενος στο Καστελόριζο: «Το να πιστεύεις ότι ένα μικρό νησί 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που βρίσκεται δύο χιλιόμετρα μακριά από την Τουρκία και 570 χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα, μπορεί να δημιουργήσει θαλάσσια ζώνη 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι γελοίο». Φυσικά, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ποια θα ήταν σήμερα η άποψη της Τουρκίας αν π.χ. η Γαύδος ανήκε σ’ αυτή και κατοικείτο από Τούρκους. Θα υπήρχε ποτέ περίπτωση να δεχθεί η Τουρκία πως η δική της Γαύδος δεν έχει καθόλου υφαλοκρηπίδα; Ούτε μία στο εκατομμύριο! Όχι μόνο δεν θα της φαινόταν τότε «γελοίο» το να απαιτεί όσα κυριαρχικά δικαιώματα απέρρεαν από τη θέση του νησιού της, αλλά θα είχε γυρίσει όλο το σύμπαν ανάποδα για να μην χαρίσει ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο θάλασσας από όσα θα τις παραχωρούσε η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ (UNCLOS).

Το «γελοίο» ή όχι του πράγματος όμως σχετικά με το Καστελόριζο έχει και βαθιές ιστορικές ρίζες, πέρα από τις πολιτικές και διπλωματικές. Μετά το τέλος των βαλκανικών πολέμων, η Τουρκία στάθηκε άτυχη από άποψη γεωγραφίας. Από τη μία πλευρά συνέχισε βέβαια να κατέχει τον υψηλής στρατηγικής αξίας άξονα Βόσπορος – Προποντίδα – Δαρδανέλια χάρη στη σταθερή κατοχή του οποίου το Βυζάντιο υπήρξε παγκόσμια υπερδύναμη επί 1.100 χρόνια, αλλά από την άλλη μεριά έχασε σχεδόν όλα τα νησιά του Αιγαίου. Την εποχή εκεί, το 1913, η απώλεια των νησιών του Αιγαίου πιθανώς να μην απασχολούσε ιδιαίτερα τους Τούρκους, αλλά σίγουρα κατάλαβαν τι έπαθαν μερικές δεκαετίες αργότερα.

Η Τουρκία είχε χάσει από το 1911-12 και τα Δωδεκάνησα όταν τα κατέλαβε η Ιταλία – η οποία είχε αποσπάσει από τον τουρκικό έλεγχο την ίδια εποχή και τη Λιβύη. Όταν ο Μουσολίνι επιτέθηκε στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940, οι Τούρκοι δεν έπραξαν απολύτως τίποτα για να μας στηρίξουν παρ’ ότι είχαν υπογράψει σύμφωνο αμοιβαίας βοήθειας με τη χώρα μας σε περίπτωση που κάποια από τις δύο υποστεί εξωτερική επίθεση. Οι Τούρκοι δεν τάχθηκαν στο πλευρό της Ελλάδας κατά των Ιταλών για να έχουν αργότερα βάσιμες αξιώσεις επί ιταλικών εδαφών, όπως τα Δωδεκάνησα και το Καστελόριζο. Αντιθέτως, όταν ο Μεταξάς απέρριψε το ιταλικό τελεσίγραφο είχε κατά νου και τη μελλοντική προσάρτηση των Δωδεκανήσων, που θα δίνονταν στην Ελλάδα από τους Συμμάχους ως αντάλλαγμα για τη συμμετοχή της στον πόλεμο. Δύο μέρες μάλιστα μετά την ιταλική εισβολή, είπε στους διευθυντές των αθηναϊκών εφημερίδων πως «θα προσέξατε το τηλεγράφημα του Τσώρτσιλ το οποίο δημοσιεύτηκε σήμερα στις εφημερίδες. Εκείνοι οι οποίοι στο τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτή την επιβεβαίωση άγραφης συμφωνίας για τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές».

Η Τουρκία πέρασε όλο τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως ο περίφημος «επιτήδειος ουδέτερος», φλερτάροντας διαρκώς με τη ναζιστική Γερμανία. Όταν η γερμανική πολεμική μηχανή κατέβηκε στα Βαλκάνια τον Απρίλιο του 1941 και κεραυνοβόλησε ταυτόχρονα τη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα, οι Τούρκοι καραδοκώντας σαν αρπακτικά για να εκμεταλλευτούν την πτώση της Ελλάδας, πρότειναν στους Γερμανούς να αναλάβουν τη φρούρηση των ελληνικών νησιών Χίου, Σάμου και Λέσβου καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου, δήθεν για να αποδεσμευτούν γερμανικά στρατεύματα για να χρησιμοποιηθούν σε άλλα ενεργά μέτωπα. Το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών όμως απέρριψε αυτό το αίτημα και απάντησε ότι είχαν οριστεί γερμανικές μονάδες γι’ αυτόν τον σκοπό. Η τουρκική κυβέρνηση αν και δυσαρεστήθηκε, δεν δημιούργησε θέμα για το μέλλον των ελληνικών νησιών επειδή ήλπιζε να πάρει ένα ακόμη μεγαλύτερο έπαθλο: το Ιράκ και τις πετρελαιοπηγές της Μοσούλης. Βλέπετε, εκείνη την εποχή δεν είχε φανταστεί ακόμα η Τουρκία την αξία που θα είχαν τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου και επικέντρωνε την προσοχή της σε εκείνα που ήταν ήδη εκμεταλλεύσιμα. 

Λίγες μέρες πριν οι Γερμανοί επιτεθούν στη Σοβιετική Ένωση υπέγραψαν με την Τουρκία Σύμφωνο Μη Επιθέσεως. Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1941, κι ενώ κινδύνευε να πέσει στα χέρια των εισβολέων η Μόσχα, οι Γερμανοί και οι Τούρκοι υπέγραψαν εμπορική συμφωνία με βάση την οποία η Τουρκία θα εξήγαγε στη ναζιστική Γερμανία 45.000 τόνους χρωμίτη τη διετία 1941-42 και από 90.000 τόνους το 1943 και το 1944. Για τη μεταφορά του χρωμίτη μάλιστα, οι Γερμανοί διέθεσαν 117 ατμομηχανές και 1.250 βαγόνια τρένου. Χάρη σ’ αυτό το μετάλλευμα από το οποίο έβγαινε το χρώμιο, μία κρισιμότατη πρώτη ύλη, η γερμανική πολεμική βιομηχανία κατάφερε να ανεβάζει διαρκώς την παραγωγή της τα επόμενα χρόνια.

Όταν το 1942 οι Γερμανοί επιχείρησαν να καταλάβουν τις πετρελαιοπηγές του Καυκάσου, οι Τούρκοι και πάλι τους βοήθησαν εμμέσως παρατάσσοντας 28 μεραρχίες στην τουρκοσοβιετική μεθόριο και καθηλώνοντας σημαντικές σοβιετικές δυνάμεις απέναντί τους που δεν μπορούσαν να δράσουν κατά των Γερμανών. Για όσο διάστημα εξελίσσονταν οι επιχειρήσεις στο Ανατολικό Μέτωπο, η Τουρκία καραδοκούσε για να δει προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα ώστε να επωφεληθεί η ίδια. Οι σχέσεις ναζιστικής Γερμανίας – Τουρκίας συνέχιζαν να είναι στενές. Έως το 1943 οι Τούρκοι είχαν ήδη προμηθευτεί από τη Γερμανία 60 άρματα μάχης PzKpfw IV καθώς και καταδιωκτικά αεροσκάφη Fw190 και ενδιαφέρονταν ζωηρά για την απόκτηση βαρέων αρμάτων Τίγρις. 

Το γεγονός ότι ο Χίτλερ ήταν πρόθυμος να πουλήσει στους Τούρκους τα νεότατα Τίγρις, τα οποία αποτελούσαν ακόμη ένα είδος στρατιωτικού μυστικού για τη Βέρμαχτ, φανερώνει το πόσο μεγάλη σημασία απέδιδε στη στάση της Τουρκίας γενικότερα. Τα κινηματογραφικά επίκαιρα της εποχής δείχνουν τους Τούρκους στρατιωτικούς να παρακολουθούν εντυπωσιασμένοι μερικά άρματα Τίγρις να ανεβοκατεβαίνουν σε απότομες τάφρους σε στίβο μάχης στη Ρωσία, λίγο πριν τη μάχη του Κουρσκ τον Ιούνιο του 1943. Στο γεύμα που τους παρέθεσαν οι Γερμανοί στρατηγοί μετά την επίδειξη οι Τούρκοι εξέφρασαν τον θαυμασμό τους για τα γερμανικά όπλα, αλλά, όταν ρωτήθηκαν εάν η χώρα τους θα εγκατέλειπε την ουδετερότη­τά της για να συνταχθεί με τη Γερμανία, απάντησαν δι­πλωματικά πως η Βέρμαχτ ήταν αρκετά ισχυρή για να νικήσει τους Σοβιετικούς μόνη της. Δηλαδή «τρόλαραν» και τους Γερμανούς κανονικότατα.

Τον Αύγουστο του 1944, με την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στη Ρουμανία, κόπηκαν οι χερσαίες συγκοινωνίες μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας με αποτέλεσμα να λάβει την απόφαση η Άγκυρα να διακόψει τις διπλωματικές της σχέσεις με τη χιτλερική Γερμανία. Και πάλι όμως οι Τούρκοι έκαναν το κορόιδο, και απέφυγαν να συνταχθούν με την πλευρά των Συμμάχων. Τελικά ο «επιτήδειος ουδέτερος» κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία στις 23 Φεβρουαρίου 1945, όταν πλέον τα σοβιετικά στρατεύματα είχαν καταλάβει την Πολωνία και την Ουγγαρία και βρίσκονταν στους ποταμούς Όντερ και Νάισε, σε απόσταση λίγων δεκάδων χιλιομέτρων από το Βερολίνο. 

Οι Τούρκοι επεδίωξαν να καθίσουν στο τραπέζι των νικητών και να λάβουν ανταλλάγματα για τη … συμμετοχή τους στον πόλεμο κατά του Άξονα, ενώ στην πραγματικότητα η στάση τους ήταν μια σκέτη κοροϊδία σε βάρος των Συμμάχων. Καθ’ όλη τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν έχασαν ούτε έναν στρατιώτη και δεν υπέστησαν απολύτως καμία ζημιά, ενώ αντιθέτως η Ελλάδα πλήρωσε βαρύτατο φόρο αίματος με 600.000 νεκρούς και αναρίθμητες ζημιές σε περιουσίες και υποδομές. Η Ελλάδα έλαβε τελικά ως αντάλλαγμα για τις θυσίες της τα Δωδεκάνησα και το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, ενώ η Τουρκία τίποτα – όπως της άξιζε.

Επομένως το να παραπονιέται σήμερα η Τουρκία για την υπερβολικά μεγάλη ΑΟΖ του Καστελόριζου αποτελεί απύθμενο θράσος. Το Καστελόριζο και ολόκληρα τα Δωδεκάνησα δεν τα χάρισε κανείς στην Ελλάδα αλλά κερδήθηκαν με ποταμούς αίματος στα πεδία των μαχών όταν άλλοι παρατηρούσαν αμέτοχοι εκ του μακρόθεν. Το ότι τα νησιά αυτά στερούν ένα μεγάλο μέρος υφαλοκρηπίδας από την Τουρκία είναι απλώς «κακοτυχία» για τους γείτονες. Έπαιξαν το παιγνίδι της ουδετερότητας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έχασαν.

Είναι πολύ αργά τώρα να διεκδικούν μέρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε μια περιοχή που αποτελεί την ανταμοιβή της Ελλάδας για μία από τις πιο έξοχες στιγμές της Ιστορίας της. Πριν λίγο καιρό ο Τραμπ, απαντώντας στις επικρίσεις πολιτικών του αντιπάλων και δημοσιογράφων για το ότι εγκατέλειψε τους Κούρδους στις ορέξεις των Τούρκων, δικαιολογήθηκε λέγοντας πως «οι Κούρδοι δεν ήταν μαζί μας στην απόβαση της Νορμανδίας». Επομένως απέναντι σε μία ενδεχόμενη στρατιωτική σύγκρουση Ελλάδας-Τουρκίας οι Αμερικανοί πώς θα εγκαταλείψουν έναν παλιό και πιστό σύμμαχό τους για να συνταχθούν με μία ελεεινή χώρα καιροσκόπων η οποία συνεργάστηκε κρυφά με τον Χίτλερ;

Όλοι οι Έλληνες θα πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου πως οι θαλάσσιες εκτάσεις που διεκδικεί η Τουρκία αποτελούν ουσιαστικά προέκταση των εδαφών που κερδίσαμε με αμέτρητες θυσίες το 1940-44. Αν θέλουμε να λεγόμαστε άξιοι απόγονοι εκείνων που πολέμησαν στη Βόρεια Ήπειρο, στη Γραμμή Μεταξά, στην Κρήτη, στο Ελ Αλαμέιν και στο Ρίμινι δεν μπορούμε ούτε να διανοούμαστε ότι θα χαρίσουμε κυριαρχικά μας δικαιώματα στα Δωδεκάνησα ή οπουδήποτε αλλού στους απογόνους εκείνων που απλώς χάζευαν αδιάφοροι το δράμα της Ελλάδας και αργότερα έγιναν τα στενότερα φιλαράκια των Ναζί.

Το οφείλουμε στους παππούδες μας να υπερασπιστούμε μέχρις εσχάτων όσα εκείνοι κέρδισαν με το αίμα τους. Ο «επιτήδειος ουδέτερος» ας πρόσεχε και ας είχε το θάρρος και την εντιμότητα να ανταποκριθεί στο προσκλητήριο της Ιστορίας. Αφού επέλεξε να λουφάρει όταν μαινόταν η θύελλα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν έχει τώρα κανένα ηθικό και νομικό δικαίωμα να απαιτεί οτιδήποτε από την Ελλάδα η οποία βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του συμμαχικού αγώνα. Διαφορετικά, αν με οποιαδήποτε πρόφαση δεχθεί η Ελλάδα να εκχωρήσει στους Τούρκους κυριαρχικά της δικαιώματα που αναγνωρίζονται με βάση το διεθνές δίκαιο (όπως η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ), καλύτερα να καταργήσουμε τελείως την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και να πάψουμε να υποκρινόμαστε τους πατριώτες διότι θα έχουμε καταντήσει διεθνώς ρεντίκολα και δεν θα είμαστε άξιοι ούτε καν να πιάσουμε στο στόμα μας εκείνη τη γενιά των ηρώων.

Και σε όσους δειλούς και ριψάσπιδες παριστάνουν τάχα τους ρεαλιστές και ψάχνουν να βρουν κάθε τρόπο και αφορμή για να αποφύγουν να υπερασπιστούν τα εθνικά δίκαια, νομίζω ότι το μόνο που τους πρέπει είναι να συγκρίνουμε τη δική τους ψοφοδεή στάση με τα λόγια του Ιωάννη Μεταξά όταν κλήθηκε ως επικεφαλής της μικρής και φτωχής Ελλάδας να αντιμετωπίσει δύο από τις υπερδυνάμεις της εποχής του: «Η Ελλάδα δεν πολεμά για τη νίκη. Πολεμά για τη Δόξα. Και για την τιμή της. Έχει υποχρέωση προς τον εαυτό της να μείνει άξια της Ιστορίας της». Αν ο Μεταξάς είχε τα κότσια να πει κάτι τέτοιο όταν έβλεπε πως η αντίσταση της Ελλάδας δεν είχε καμία ελπίδα και πως η υπεροχή του εχθρού ήταν συντριπτική, εμείς σήμερα τι δικαιολογία άραγε έχουμε για να υποχωρούμε ταπεινωτικά μπροστά σε μια Τουρκία που ούτε καν πλησιάζει σε ανάλογη ισχύ τη φασιστική Ιταλία ή τη ναζιστική Γερμανία εκείνης της εποχής;

Stirlitz 

πηγή

Οδύσσεια: Οι Σειρήνες και Άλλα Σύμβολα

Γράφει ο Βασίλης Αντωνάς  

Η Οδύσσεια αποτελεί αδιαμφισβήτητα, ένα από τα σημαντικότερα έργα όλων των εποχών και λίγοι είναι αυτοί, που μελετώντας την, δεν θα εντοπίσουν παραλληλισμούς με την δική τους πορεία και τις προκλήσεις της ζωής τους. Αυτή είναι άλλωστε και η μαγεία της ραψωδίας, οι οποία βρίθει συμβολισμών, και παρασύρει τον ανήμπορο αναγνώστη στο να αναλογιστεί αλλά και να εντοπίσει πως οι περιπέτειες του πολυμήχανου, βασιλιά της Ιθάκης αντικατοπτρίζουν το δικό του, προσωπικό ταξίδι. 

Ο Οδυσσέας, είναι τόσο ήρωας όσο και αντί-ήρωας και αυτό τον καθιστά αρχετυπικά ολοκληρωμένο, δεδομένου του ότι φιλοξενεί τόσο την φωτεινή όσο και την «σκιώδη» (shadow) διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης. Σε αντίθεση λοιπόν με άλλους μυθικούς, ιστορικούς και λογοτεχνικούς χαρακτήρες, δεν παρουσιάζεται ως κατοικοεδρεύων σε μία και μοναδική πλευρά, όπως για παράδειγμα το απόλυτο καλό, το απόλυτο κακό, το απόλυτο σοφό, το παντοδύναμο, το απόλυτο ηθικό, το απόλυτο λάθος και ούτω καθεξής. Ο Οδυσσέας εκτός από πορθητής της Τροίας και λυτρωτής (ηρωική περσόνα) είναι δέσμιος του πάθους του, της αδυναμίας του, της ανθρώπινης «ασκήμιας» του (όπως αυτό αντικατοπτρίζεται στο «Ανθρώπινο, πολύ Ανθρώπινο» του Νίτσε αλλά και στον «Φάουστ» του Γκαίτε). 

Ως εκ τούτου, έχουμε να κάνουμε με έναν χαρακτήρα ολοκληρωμένο (εξατομικευμένο (individuated) σχεδόν) και όχι «ακρωτηριασμένο» ή μονοπολικό. Η ολοκλήρωσή του αυτή, ανοίγει πόρτες, πόρους και οπές και μας επιτρέπει να εισχωρήσουμε στον ψυχισμό του περιπλανώμενου βασιλιά με ευκολία, χωρίς ενδοιασμό, ντροπή, ψευδαισθήσεις ή υπεράνθρωπες απαιτήσεις από τον εαυτό μας και τον ίδιο· και ανεπιφύλακτα, αυθόρμητα, ανακουφιστικά, να ενδώσουμε και να αφεθούμε στην ταύτιση· και με αυτό τον τρόπο μας δίνεται η άδεια και το έναυσμα, για να μεταβολίσουμε, μέσα από το ταξίδι του, τις δικές μας, μοναδικές πληγές και περιπλανήσεις. 

Μεγάλοι διανοητές και λογοτέχνες με έφεση προς το ολοκληρωμένο, το εξατομικευμένο και το ανθρώπινο και με κύρια θεματική την οδυνηρή πάλη (ενδοψυχική αλλά και καθημερινή) και αναμέτρηση με την ανθρώπινη υπόστασή, πραγματεύτηκαν, σφετερίστηκαν σχεδόν, την Οδύσσεια σε μια απόπειρα να ερμηνεύσουν και ίσως και να γλυκάνουν την υπαρξιακή αγωνία· αλλά και τις ενοχές που συνοδεύουν την αποτυχία του να ολοκληρώσουμε τις διαπραγματεύσεις με την σκιά μας με τρόπο κατευναστικό, πριν πεθάνουμε. Οι δουλειές που δεν τελειώνουν (unfinished business), τα θέματα που δεν κλείνουν, τα ανοιχτά μέτωπα είναι ότι πιο βασανιστικό για την ψυχή του ανθρώπου· και η Οδύσσεια δεν τελειώνει ποτέ. Ποιος από εσάς, άλλωστε πίστεψε ποτέ πως μετά τη δολοφονία των μνηστήρων, οι περιπέτειες του Οδυσσέα έφτασαν στο τέλος τους; Ο Καζαντζάκης σίγουρα όχι. 

Ο Καζαντζάκης έγραψε την δικιά του «Οδύσσεια», κοιτώντας, πλάθοντας το μέλλον του Οδυσσέα, από τη στιγμή που ξανακέρδισε το βασίλειό του. Σε αυτό το ποίημα ο Οδυσσέας παρουσιάζεται ακόμα λιγότερο ηρωικός και ανιδιοτελής («δίβουλος, μουλωχτός και καρδιοπλάνος»). Σε αντίθεση με την κοινή άποψη, στο ποίημά του ο Καζαντζάκης δεν αντιστρέφει το πρότυπο του ήρωα· απλά τοποθετεί έναν μεγεθυντικό, αποκαλυπτικό φακό, πάνω από χαρακτηριστικά τα οποία μας είναι ήδη γνωστά από το έπος του Ομήρου. 

Ο James Joyce, μεταφέρει τον «Οδυσσέα» από τα ηρωικά πεδία της μάχης και τις αναμετρήσεις με τα τέρατα των θαλασσών στο πρόσωπου ενός απλού Ιρλανδού στις αρχές του 20ου αιώνα και τα γεγονότα της ζωής του κατά τη διάρκεια μίας και μόνο ημέρας. Η μεταφορά, πολύ εύστοχα υπογραμμίζει πως Οδυσσέας είναι ο καθένας, οι Οδύσσειες μπορούν να κρατήσουνε από δέκα χρόνια μέχρι μερικές ώρες και οι χαρακτήρες και οι συνθήκες, γεωγραφικές, χρονικές και άλλες, παίζουν πολύ μικρό ρόλο, μια και όλα είναι μεταφορικά και μεταφερόμενα. 

Ο Καβάφης, στη Ιθάκη, ενδεχομένως το πιο γνωστό του ποίημα, καταπιάνεται και αυτός με την υπαρξιακή ματαιότητα και το ανεκπλήρωτο αλλά και με τον συμβολισμό του έπους: 

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν. 


Ο Καρλ Γιουνγκ, αυτός ο δεξιοτέχνης της αποκωδικοποίησης, αναφέρεται στην Κίρκη, την μάγισσα που μεταμόρφωνε τους άντρες σε γουρούνια, για να υπογραμμίσει το πόσο επιρρεπής, ευμετάβλητη και αδύναμη είναι η αντρική υπόσταση (animus-νους) απέναντι στην γυναικεία (anima-ψυχή), η οποία υποβοηθά την αποκάλυψη της σκοτεινής, «γουρουνίσιας», πλευράς του άντρα (chauvinist pig/σοβινιστικό γουρούνι). (Man and his Symbols) 

Ταυτόχρονα, μελετώντας τα συγγράμματα του Γιουνγκ αλλά και άλλων διανοητών, με σχετική ευκολία μπορεί κάποιος να συμπεράνει, πως το συλλογικό και το ατομικό είναι ένα και το αυτό. Με άλλα λόγια, στην περίπτωση του Οδυσσέα (αλλά και των υπολοίπων από εμάς) οι χαρακτήρες της ιστορίας δεν είναι αποκλειστικά ξεχωριστές, εξωτερικές οντότητες, αλλά αναπόσπαστα κομμάτια του ίδιου του εαυτού και της ίδιας της ψυχής, τα οποία βολικά σχεδόν βρίσκονται εκεί έξω για να μην χρειαστεί να τα αντιμετωπίσουμε εντός τον τειχών του εαυτού μας. 

Σε συνέχεια λοιπόν της τοποθέτησης του Joyce, όχι μόνο μπορεί να διεξαχθεί Οδύσσεια οπουδήποτε και εντός οποιουδήποτε χρονικού πλαισίου, αλλά δεν χρειάζεται καν περισσότερος από ένας χαρακτήρας για να διεξαχθεί το ταξίδι. Οι Οδύσσειες μπορούν λοιπόν να διαδραματιστούν από τον καθένα και με οποιαδήποτε διάρκεια και περιεχόμενο. Οι πρωταγωνιστές μπορούν να πάρουν οποιαδήποτε μορφή και να προβληθούν πάνω στον καμβά ενός ανθρώπου ή μίας κατάστασης εκεί έξω ή να αποτελέσουν κομμάτι του εαυτού μας και των εσωτερικών, ενδοψυχικών, διλημμάτων και διενέξεών μας. 

Ας κάνουμε όμως μια σύντομη αναδρομή στις περιπέτειες του Οδυσσέα, που αποτελούν ουσιαστικά το μεσαίο μέρος της ιστορίας (στο πρώτο παρακολουθούμε τον Τηλέμαχο να ψάχνει τον πατέρα του και στο τρίτο την σφαγή των μνηστήρων). 

Φεύγοντας από την Τροία ο Οδυσσέας σταμάτησε στη χώρα των Κικόνων, για να κλέψει και να λεηλατήσει. Οι Κίκονες, οι οποίοι ήταν σύμμαχοι με τους Τρώες, δικαιολογημένα επιτέθηκαν στους άντρες του, σκοτώνοντάς τους και παίρνοντάς τους τα εφόδια. Στη χώρα των Λωτοφάγων, ο Οδυσσέας αποφάσισε πως έπρεπε να δοκιμάσουν τους λωτούς, το φρούτο που σε κάνει να ξεχνάς και έτσι κατέληξε να προσπαθεί να συμμαζέψει τους «αμνησιακούς» άντρες του για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Και ενώ ο Κύκλωπας Πολύφημος (γιός του Ποσειδώνα) απολάμβανε την ησυχία του και την απομόνωσή του (μία έκφανση η οποία θα μπορούσε να ερμηνευτεί και ως ρατσιστική/εθνικιστική), ο Οδυσσέας και οι άντρες του εισέβαλαν απρόσκλητοι στη σπηλιά του και όταν αυτός τους ζήτησε το λόγο, τον τύφλωσαν. Δικαιολογημένα ο Ποσειδώνας εξοργίστηκε και το ταξίδι των λίγων εβδομάδων, έμελλε να κρατήσει 10 χρόνια. 

Σε αυτό το σημείο, με ενδιαφέρον παρατηρούμε πως ακόμα και πριν από την κατάρα του Ποσειδώνα, ο Οδυσσέας είχε καταφέρει να μπλέξει, εκούσια τρεις φορές. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό μάθημα για όσους πιστεύουν πως για όλα ευθύνεται η κακή τους τύχη. Μάλιστα στη συνέχεια ο Οδυσσέας στάθηκε πολύ τυχερός, αφού ο Αίολος του έδωσε όλους τους ανέμους σε ένα σακί, κρατώντας έξω μόνο τον Δυτικό, ο οποίος και θα τον μετέφερε με ασφάλεια στην Ιθάκη. Οι άντρες του, οι οποίοι προφανώς και αποτελούν προέκταση του ιδίου, με απληστία τους απελευθερώνουν, πιστεύοντας πως το σακί περιέχει χρυσό. Λίγο μετά, οι ανθρωποφάγοι γίγαντες Λαιστρυγόνες, βύθισαν τα δέκα από τα έντεκα καράβια του Οδυσσέα, αφού αυτά ελλιμενίστηκαν στο νησί τους, προφανώς χωρίς να πάρουν καμία άδεια από το τοπικό λιμεναρχείο. Η παρέα αυτή σίγουρα δεν διάβασε ποτέ τις οδηγίες προς ναυτιλλόμενους.

Με την Κίρκη, την οποία ο Οδυσσέας επισκέφτηκε, τα πράγματα πήγαν λίγο πιο καλά. Αφού μετέτρεψε τους άντρες του σε γουρούνια, δέχτηκε, υπό την απειλή του ξίφους, να τους επαναφέρει στην ανθρώπινη μορφή τους αν ο Οδυσσέας έμενε μαζί της και της έδινε την «αγάπη του». Ο συμβολισμός περί εκπόρνευσης, εκατέρωθεν, με την απουσία πραγματικής αγάπης να αποτελεί κεντρικό σημείο του συμβάντος, είναι αρκετά σαφής. Σαφής είναι και ο συμβολισμός του (νεκρού πλέον) Τειρεσία, τον οποίο ο Οδυσσέας συναντά στον Άδη για να λάβει βοήθεια. Ο γέρος μάντης αποτελεί πατρική φιγούρα αλλά και αντιπροσωπεύει τη σοφία και τις απαντήσεις που ο καθένας μπορεί να κρύβει βαθειά μέσα του.

*Οι Σειρήνες αποτελούν για εμένα το πιο ξεχωριστό και μυστηριώδες κομμάτι του ταξιδιού και διαφέρουν σε αρκετά σημεία από όλους τους άλλους σταθμούς. Πρώτον και κύριο, δεν αποτέλεσαν σταθμό. Το πλοίο του Οδυσσέα, συνεχίζει κανονικά την πορεία του και ενώ οι ναύτες έχουν βουλώσει τα αυτιά τους με κερί για να μην παρασυρθούν από το μαγικό τους τραγούδι, ο Οδυσσέας δεμένος στο κατάρτι τους εκλιπαρεί να τον απελευθερώσουν. Το γεγονός πως η πορεία συνεχίζεται κανονικά σε συνδυασμό με το ότι ο Οδυσσέας έχει λάβει προληπτικά μέτρα τόσο για τους ναύτες του όσο και για τον εαυτό του, αποτελεί καινοτομία για τον τολμηρό και περίεργο ναυτικό. Το δεύτερο πράγμα που αποτελεί καινοτομία, είναι το πώς η συνάντηση δεν καταλήγει σε οποιασδήποτε μορφής ουσιαστική επαφή η οποία να μπορεί να επιφέρει οποιασδήποτε μορφής συνέπειες. 

Ποιες είναι όμως οι Σειρήνες; Κάποιοι λένε πως ήταν οκτώ και κάποιοι πως ήταν μόνο δύο, μία υπέροχη στην όψη και μία ακαταμάχητη στον λόγο. Βάσει της θεωρίας μας, αυτό δεν έχει καμία σημασία και θα μπορούσαν να είναι από δεκάδες χιλιάδες ξεχωριστές οντότητες, μέχρι μία και μοναδική γυναίκα· ή και απλά ένα κομμάτι από την ψυχή του Οδυσσέα, όπως για παράδειγμα οι «δέκα άντρες» του πλοίου, που με βουλωμένα αυτιά, έδεσαν τον Οδυσσέα και απλά συνέχισαν την πορεία τους. Σε ένα πιο βαθύ ψυχαναλυτικό πλαίσιο, οι δέκα άντρες αποτελούν το «υπερεγώ» (superego), τον εσωτερικό προστατευτικό μηχανισμό ο οποίος υπαγορεύει τα σωστά και τα «πρέπει» και οι σειρήνες το «εκείνο» (id), δηλαδή τα πάθη, τις επιθυμίες και τα σκοτεινά, παρορμητικά μας ένστικτα. 

Εν ολίγοις και υπό ένα πιο Γιουνγκιανό πρίσμα, η πολωτική διαίρεση αυτή του αρχέτυπου, συμβολίζει την αδυναμία του ανθρώπου να ενσωματώσει και να φιλοξενήσει ταυτόχρονα το άσπρο και το μαύρο. Και σε αυτό το σημείο και ο ίδιος ο Οδυσσέας λυγίζει και αποφασίζει να μην ρισκάρει, στηριζόμενος αποκλειστικά στην πειθαρχία των αντρών του, σε ένα τέχνασμα αυτοματισμού και στα εθελοντικά δεσμά του, αρνούμενος να βιώσει από κοντά οποιεσδήποτε συνέπειες θα επέφερε η επαφή του με τις σειρήνες. Η απόφαση του να ακούσει το τραγούδι τους, μόνο εν μέρει του δίνει πρόσβαση σε αυτά τα πλάσματα και επί της ουσίας αποδεικνύει πως ο θάνατος και ο έρωτας τον οποίον οι σειρήνες συμβολίζουν (μαζί με την θάλασσα (σύμβολο της ψυχής και της θηλυκής οντότητας/anima)), είναι πιο δυνατοί αντίπαλοι ακόμα και από τον ίδιο τον Οδυσσέα. 

Ασαφές παραμένει το αν οι Σειρήνες κατασπάραζαν τους ναυτικούς, τους οδηγούσαν στα βράχια ή αν αυτοί απλά ξεχνούσαν τον προορισμό τους και έμεναν εκεί για πάντα. Ο Οδυσσέας και ο κάθε Οδυσσέας δε θα το μάθει ποτέ αυτό και αυτό είναι η τρίτη ουσιαστική διαφορά που οι Σειρήνες έχουν από όλους τους άλλους χαρακτήρες της Οδύσσειας. Σε συνδυασμό δε με το πόσο λίγο χώρο καταλαμβάνουν στη ιστορία και το πόσο γρήγορο, ασυνείδητο,κυριολεκτικά, είναι το πέρασμα από αυτές, τότε, πιστεύω, είναι ασφαλές να υποθέσουμε πως επί της ουσίας αποτελούν την σκιά της σκιάς, το πιο σκοτεινό, τρομακτικό, απρόσιτο σημείο της ψυχής το οποίο είμαστε καταδικασμένοι να μην μπορούμε να φτάσουμε και να αγγίξουμε ποτέ. 

Συγχρονιστικά, ακολουθούν η Σκύλλα και η Χάρυβδη. Το πέρασμα, όπως και πολλά διλήματα και επιλογές στη ζωή , δεν μπορεί να αποφευχθεί, πρέπει, μοιραία, να υπάρξει θυσία. Επιλέγεται να θυσιαστούν έξι άντρες, φαγωμένοι από τα έξι κεφάλια της Σκύλλας, παρά να βυθίσει ολόκληρο το πλοίο η Χάρυβδη. Υπογραμμίζεται σε αυτό το σημείο πως δεν μπορείς να ξεφεύγεις πάντα, απλά αγοράζεις χρόνο μέχρι να κάνεις την πληρωμή σου. Μπορεί να γλυτώσει από τις Σειρήνες, τα περάσματα όμως που ακολουθούν θα έχουν υποχρεωτικό τίμημα. 

Οι λιγοστοί εναπομείναντες άντρες, χάνονται στο νησί του Ήλιου, αφού έσφαξαν και έφαγαν τα βόδια του, στο πλαίσιο της γνωστής πλέον ανυπακοής τους προς τη φύση. Μόνος του, ο Οδυσσέας, προσαράζει στο νησί της Καλυψούς, όπου και μένει για εφτά χρόνια, ενώ αυτή του υπόσχεται αθανασία. Κάτι σαν τον «Τελευταίο Πειρασμό». Στους Φαίακες, ο Οδυσσέας διηγείται την ιστορία του, αποφεύγει να μπλέξει με την κόρη του Βασιλιά, Ναυσικά (η οποία μοιάζει ούτως ή άλλως ως ιδιαίτερα γήινη και κοινή μετά από την Κίρκη και την Καλυψώ) και οδεύει προς το μακελειό με τους μνηστήρες στην Ιθάκη και ενδεχομένως την Οδύσσεια που θα επακολουθήσει την επανένωση του με την Πηνελόπη· και την οποία ο ποιητής, σοφά επιλέγει να μην μοιραστεί μαζί μας, ελπίζοντας πως ο αναγνώστης έχει πιάσει, επιτέλους, το νόημα.  

Βασίλης Αντωνάς
*Πίνακας Herbert James Draper, Ulysses and the Sirens, 1909

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάς

Το πιο κάτω κείμενο δεν το συνέγραψα σαν άρθρο, αλλά σαν μια έκφραση αγανάκτησης και αποτροπιασμού, για τις ημέρες και πράξεις ανέκαθεν των άσπονδων φίλων συμμάχων, κατά του Ελληνισμού. Ως εκ τούτου απολογούμαι στους αναγνώστες (όχι βέβαια σε αυτούς που απευθύνεται το κείμενο) για τυχόν υπερβάσεις οι οποίες αυθόρμητα από πηγή καρδιάς και ψυχής πηγάζουν…

Και μπορεί ο Ελληνικός λαός να είναι υπομονετικός και ανεκτικός, αλλά μην αμφιβάλλετε άσπονδοι φίλοι, ότι σύντομα η οργή του θα ξεχειλίσει, για τις προδοτικές σας μέρες και πράξεις κατά του Ελληνισμού…. Ο κόμπος έσπασε και το χτένι και την χτένα …εκ μέρους σας ….. Φτάνει πια…!!!!! Ντροπή !!!! (Τυχαία φώτο)

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΔΟΛΙΟΥΣ ΑΣΠΟΝΔΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ… και CIA

(Kαμουφλαρισμένους ΟΗΕ, ΕΟΚ, ΝΑΤΟ και μεγάλες δυνάμεις….)

Μια ειδική σε απλή γλώσσα αναφορά χωρίς πολλά λόγια, επ΄ ευκαιρία της φιλικής εθιμοτυπικής επίσκεψης, συμπαράστασης Μέρκελ στον φίλτατο της Ερντογάν, η οποία πήγε στην Τουρκία μετά την σύσκεψη περί Λιβύης, για να εισπράξει τα αργύρια και εύσημα της προδοσίας κατά της Ελλάδας… το απολωλός πρόβατο που δεν προσεκλήθη εις την σύσκεψη (Προσεκλήθη βέβαια ο ηγέτης του …Κογκό…) Αθέμιτη πράξη, με ύποπτο έμμεσο υπόγειο αυτονόητο συμπέρασμα ότι …αποδέχονται νοερά οι δόλιοι την πασιφανή παραβίαση της συμφωνίας Τουρκίας Λιβύης, περί ΑΟΖ, παρ΄ όλον ότι η Τουρκία απέχει άνω των 600 νμ από Λιβύη και ενδιάμεσα παρεμβάλλονται νησιά ελληνικής επικυριαρχίας με νόμιμη ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα… γειτονικά της Λιβύης …. Ουδεμία μνεία για τις αήθεις προκλήσεις της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου….. Ουδέν μεμπτόν για την Τουρκία…. Που παραβιάζει το εμπάργκο όπλων και χιλιάδες παράνομους μισθοφόρους στέλλει στην Λιβύη… (Και αποζημιώνεται με τόνους χρυσού από τον πραιτωριανό της Σάραζ τον απόγονο Μωαμεθανών….) Ας πράτταμε και εμείς τα ίδια για να συμμετέχουμε ενεργά και να μας υπολογίζουν…. Αλλά…. ΝΟΤΑΜ είχαμε «ας προσέχει η Ελλάδα να μην προκαλεί την Τουρκία διότι θα προκαλέσει ρήγμα στο ΝΑΤΟ…» Σαν δεν ντρέπονται πλέον…;

Στη Κύπρο έχουμε μια παροιμία… (Όποιος εν αντρέπεται ο κόσμος ενι δικός του.) Παράφραση: Ποιός από τους ποδκιάντραπους ομοίους τους έχασε την αντροπή για να την βρούν ετούτοι….;;;;;
Ο κόσμος δεν έχει ντροπή, έχει συμφέρον. 
Τουρκική παροιμία 

Ανθρώποις πάσι ταυτό αγαθόν και αληθές. Ηδύ δε άλλω άλλο.
Για όλους τους ανθρώπους, το καλό και το αληθινό είναι το ίδιο. Αυτό που προκαλεί ευχαρίστηση όμως είναι διαφορετικό στον καθέναν. 
Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος 

Απλά γαρ εστι της αληθείας έπη.
Τα λόγια της αλήθειας είναι απλά. 
Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής (Όπλων Κρίσις)

ΑΚΛΟΝΗΤΗ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ Η ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΣ….. ΚΑΙ ΕΠΙ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙ *Α’ ΠΠ ΚΑΙ Β’ ΠΠ ΟΤΑΝ ΔΟΞΑΖΑΝ ΤΟΝ …. ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ …ΧΙΤΛΕΡ……
* Α ΄ΠΠ Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία και Βουλγαρία.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ. ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.... ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ (ΟΠΩΣ ΕΠΙ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ, Α ΠΠ, ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ κ.ά.) ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΒΠΠ. ΟΤΑΝ Η ΠΛΑΣΤΙΓΓΑ ΕΓΕΡΝΕ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ.... ΑΦΟΥ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΗ ΖΗΜΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ.... Η ΜΠΑΜΠΕΣΙΑ ΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΝΑ ΑΠΟΚΗΡΥΞΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ….

Και μια απόδοση περί συμμαχιών Τουρκίας – Γερμανίας στην Αγγλική….

ALLIES, JUST REMEMBER FIRST WORLD WAR...KALLIPOLI, SEPT. 1915, SLAUGHTER BY BARBARIC TURKS AND GERMAN NAZIS (DEAD 140-150000, INJURED 60-70000 - ENGLISH-FRENCH) etc.WW2, TURKEY HELPED GERMANY A LOT....DARDANELIA, AIRPORTS, PORTS CLOSED FOR ALLIES. AND OPEN FOR GERMANS etc. GREECE AND CYPRUS LOYAL ALLIES AT YOUR SIDE...FOR TODAY, YOU HAVE ALSO BEEN EXPECTING THAT TURKEY WILL BECOME ALLY TO RUSSIA ..(;)

DO YOU FEEL GUILTY? FOTO JULY 1941 IN BERLIN (you can see also Hitler s foto). TURKISH NEWSPAPERS, ANATOLI, SON POSTAN AND ALL OTHERS. IN WW 2, MAY 7th AND 22nd APRIL 1944 ...WE REMAIN FRIENDS OF GERMANY!

Πιο κάτω….

ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΜΕΡΚΕΛ ΚΑΙ ΕΡΝΤΟΓΑΝ, ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΚΛΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥΣ ΔΕΣΜΟΥΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΓΕΙΑΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ…… ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ….ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΧΑΙΔΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΛΙΑ ΑΠΙΣΤΗ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΣΥΜΜΑΧΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΑ….. ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ….. ΞΕΠΕΡΑΣΑΤΕ ΚΑΘΕ ΟΡΙΟ ΥΠΟΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΠΟΥ ΠΙΣΤΑ ΣΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΣΑΝ ΠΙΣΤΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ…. ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΣΑΣ ΠΡΟΔΙΔΕ…… (Ακόμη και τους συμμάχους της ΝΑΖΙ, όταν η πλάστιγγα έγερνε προς τους συμμάχους …. στο τέλος… τέλος του πολέμου τους αποκήρυξαν και πρόδωσαν….)





ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ …. ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ…

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΔΟΛΙΟΥΣ ΑΣΠΟΝΔΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ….

ΕΠΙΣΤΗΘΙΟΙ ΦΙΛΟΙ….

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΔΟΛΙΟΥΣ ΑΣΠΟΝΔΟΥΣ ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΡΩΣΣΟΥΣ...




ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΡΩΣΣΟΥΣ – ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ – ΤΟΥΡΚΟΥΣ ….. ΕΝΩΝΕΙ Η ΕΠΙΣΤΗΘΙΑ ΦΙΛΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΕΡΝΤΟΓΑΝ…..

Κίβδηλοι και αγαθοφανέες οι λόγω μεν άπαντα, έργω δε ουδέν έρδοντες.
Κάλπικοι και υποκριτές είναι όσοι με τα λόγια κάνουν τα πάντα, ενώ στην πράξη δεν κάνουν τίποτα. 
Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος 


ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ … ΑΓΓΛΟΥΣ….. 

ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ … ΣΕ ΠΑΛΛΑΚΙΔΑ….

ΤΟΥΡΚΑΛΑ ΑΡΤΙΣΤΑ ΑΠΟΠΛΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΔΟΛΙΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ «ΕΙΡΗΝΕΥΤΕΣ» ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ….. ΑΥΤΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΑΝ ΟΤΑΝ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΕΞΤΡΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΤΕΣΦΑΖΑΝ ΓΥΝΑΙΚΟΠΑΙΔΑ…. ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΑΝ, ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΑΝ, ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΑΛΛΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΑΝ …ΧΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΙΛΙΑΣ….. ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΘΥΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ….

ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΤΟ ΥΦΟΣ ΚΑΙ ΗΘΟΣ ΤΩΝ ΜΕΘΥΣΜΕΝΩΝ ΑΓΓΛΩΝ…..
 

ΚΑΙ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ….. ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΥΡΙΕΥΕΙ….. ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΗΜΕΝΟΙ ΚΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΛΕΙΣ OI ΠΑΝΤΑ ΕΥΚΟΛΟΠΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ… ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ…

ΑΦΥΠΝΙΣΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ…. ΔΙΟΤΙ ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΣΑΓΓΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΥΛΗ ΜΠΑΜΠΕΣΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ….. ΛΥΠΑΜΑΙ …. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑΓΟΥΣ ΜΑΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΑΛΛΟΝ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΑΦΟΜΟΙΩΣΕΙ……

Αυτοί που δεν ξέρουν ιστορία είναι καταδικασμένοι να την επαναλάβουν. 
Έντμουντ Μπερκ, 1729-1797, Βρετανός πολιτικός και φιλόσοφος 

Σημ. Παραπέμπω και πάλι για να εμπεδωθεί και δοθεί απάντηση …γιατί δεν θέλουν τον Ελληνισμό να σηκώσει κεφάλι οι δόλιοι σύμμαχοι μας, σε άρθρο με τίτλο ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΙΟΙ ΟΛΕΤΗΡΕΣ ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΗΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ 

ΜΙΛΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΑΤΤΟΥΝ…

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΝΤΩΝΑΣ – www.ledrastory.com 
 cyprushellenica.blogpot.com.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook ή στο Twitter μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.