14 Ιουλίου 2024

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος – Στόχος μας μόνιμος: η απελευθέρωση

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος, μιλάει στο SPEAKNEWS και τον Ανδρέα Γερμανό για τον αγώνα για την απελευθέρωση του κατεχόμενου τμήματος του νησιού που δεν τελειώνει ποτέ, εκφράζει την ανησυχία του για πιθανή εξαίρεση του Κυπριακού από τον ελληνοτουρκικό διάλογο, τάσσεται κατά της λύσης της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, προάγοντας μία λύση στη βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με ελεύθερη διακίνηση, εγκατάσταση και απόκτηση περιουσίας για όλους τους πολίτες σε όλη την Κύπρο, σημειώνει για μια ακόμη φορά την άμεση ανάγκη για αμυντική θωράκιση και τονίζει ότι «η Κύπρος είναι το τελευταίο φυλάκιο του Ελληνισμού». 
 
Μακαριότατε, ηγείσθε της εκκλησίας της ημικατεχόμενης Κύπρου. Πώς νιώθετε κάθε μέρα που κοιτάζετε τον σκλαβωμένο Πενταδάκτυλο;
 
Είναι μια γροθιά στην καρδιά και τα συναισθήματά μου. Είναι ταυτόχρονα και μια υπόμνηση χρέους. Πέρασε ο τόπος πολλών αιώνων σκλαβιές και κακουχίες. Δεν έχασε, όμως, τον χαρακτήρα του, ούτε και ο λαός την πίστη και την ελπίδα του. Περίμενε ο λαός μας καρτερικά και προετοίμαζε την απελευθέρωση. Έχουμε χρέος απέναντι στους προγόνους μας και τους τριανταπέντε ελληνικούς αιώνες του τόπου μας να μην ξεχνούμε και να αγωνιζόμαστε. Στόχος μας μόνιμος: η απελευθέρωση. 
 
Η Κύπρος έχει εγκλωβιστεί στην στρατηγική του τουρκικού επεκτατισμού. Πώς μπορεί να απεγκλωβιστεί και να αντιμετωπίσει την Τουρκία;
 
Με τη στροφή στις ρίζες μας και την Ιστορία μας. Πάντα η σύγκριση με τους εχθρούς μας ήταν συντριπτική εις βάρος μας. Από τον συρφετό των Περσών μέχρι τους Τούρκους. Δεν νικούν πάντα οι αριθμοί, αλλά το σθένος για αγώνα και ο σκοπός. Η προγονική αρετή και οι θυσίες των προγόνων θα πρέπει να ενεργήσουν ως εγερτήριο σάλπισμα. Με την προετοιμασία στις οικογένειες, στα σχολεία, στην κοινωνία η νέα γενιά θα πρέπει να αντιληφθεί το χρέος της για αντιμετώπιση του Τούρκου εισβολέα. 
 
Σε κάθε ομιλία σας τονίζετε ότι «η Κύπρος είναι το τελευταίο φυλάκιο του Ελληνισμού»; Τι φοβάστε; 
 
Η Τουρκία επιδιώκει να αντιμετωπίσει τα άλλα θέματά της με την Ελλάδα, αφήνοντας έξω το Κυπριακό. Αν μας αντιμετωπίσει μόνους, εύκολα θα μας κατατροπώσει. Η Ελλάδα δεν πρέπει να πέσει στην παγίδα της Τουρκίας ότι αν φύγει το Κυπριακό από τη μέση θα λυθούν όλα τα άλλα προβλήματά της με την Τουρκία κατ’ ευχήν. Θα διαγράψει από τις βλέψεις της το Αιγαίο, τη Θράκη, τα νησιά, η Τουρκία; Όταν πέσει η Κύπρος θα έλθει η σειρά εκείνων. Αυτή την έννοια έχει η δήλωσή μου. 
 
Σε πρόσφατη ομιλία σας στην Αλεξανδρούπολη είπατε ότι, «ως αλύτρωτος Έλληνας δεν νιώθετε τη θαλπωρή και την προστασία της μητέρας πατρίδας». Εκτιμάτε ότι η Κύπρος εξακολουθεί ακόμα να «κείται μακράν» της Ελλάδος; 
 
Εκεί αναφερόμουν στο ότι η Αλεξανδρούπολη εδώ και 104 χρόνια, με την απελευθέρωση νιώθει τη θαλπωρή της Ελληνικής πατρίδας ως μητρικής αγκάλης, ενώ εμείς ακόμα δεν έχουμε απολαύσει αυτή τη χαρά. 
 
Όμως στο ερώτημά σας θα μπορούσα να πω: Ναι, έχουμε την αίσθηση ότι οι Ελληνικές κυβερνήσεις θεωρούν το Κυπριακό ως βάρος και ως εμπόδιο στην ανάπτυξη της Ελλάδος. Το ζήσαμε το 1959, όταν εγκαταλελειμμένοι από την Ελληνική Κυβέρνηση, αναγκαστήκαμε να δεχτούμε τις συμφωνίες της Ζυρίχης που ήταν η αρχή των νέων ταλαιπωριών μας. Το 1974 η Χούντα μάς παρέδωσε στην Τουρκική βουλιμία. Κι όταν μέσα στους βομβαρδισμούς αναζητήσαμε τη βοήθεια της Ελλάδος ήλθε η απάντηση «η Κύπρος κείται μακράν!». 
 
Σήμερα πληροφορούμαστε ότι η Ελλάδα κατέρχεται με κοινό ψηφοδέλτιο με την Τουρκία για τον ΟΑΣΕ. Νιώθουμε πως δεν μας υπολογίζουν, δεν νιώθουν ότι είμαστε τμήμα του έθνους. Αυτό δεν αναφέρεται στον Ελληνικό λαό που πάντα στέκεται δίπλα μας. 
 
Ο Κίμων τον 5ο π.Χ. αιώνα ήλθε με τριήρεις και μας γλίτωσε από τους Πέρσες. Με τα μέσα της εποχής εκείνης δεν ήμασταν μακριά, τώρα απομακρυνθήκαμε; 
 
Πολιτικές δυνάμεις σε Ελλάδα και Κύπρο είναι υπέρμαχοι της Δ.Δ.Ο. Εσείς έχετε απορρίψει και τη διζωνική και τα δύο κράτη. Τι προτείνετε; 
 
Η Δ.Δ.Ο είναι τουρκικών προδιαγραφών λύση. Η Τουρκία θα έχει τον πλήρη έλεγχο του ενός τμήματος της Κύπρου και θα ελέγχει και το άλλο. Το ίδιο και η λύση συνομοσπονδίας. 
 
Προτείνουμε λύση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ό,τι απολαμβάνει ο κάθε Ευρωπαίος και ο κάθε ελεύθερος άνθρωπος να απολαμβάνουμε κι εμείς: Ελεύθερη διακίνηση, εγκατάσταση, απόκτηση περιουσίας σε όλη τη νήσο μας. Ένας άνθρωπος μία ψήφος. Μπορεί κάποιος να μας κατηγορήσει γι’ αυτό; 
 
Το Κυπριακό, λέτε, είναι πανεθνικό θέμα. Υπάρχει κοινή γραμμή Αθήνας-Λευκωσίας ή είναι μόνο βολικές δηλώσεις; 
 
Ακριβώς αυτό τονίζουμε· να δεχθεί η Αθήνα τις υποδείξεις μας για πανεθνική θέση απέναντι στο Κυπριακό. Όχι γιατί είναι εγγυήτρια δύναμη του κράτους μας, αλλά γιατί έχουμε την ίδια καταγωγή. Είμαστε Έλληνες από την αρχή της Ιστορίας μας. Δεν είμαστε νεοφερμένοι σ’ αυτόν τον τόπο. Είμαστε εδώ, εδώ και τριανταπέντε αιώνες, όσο οι Λακεδαιμόνιοι στην Πελοπόννησο όσο και οι Αθηναίοι στην Αθήνα. Ζητούμε τη συμπαράσταση του έθνους για να επιβιώσουμε ως Ελληνισμός. Δεν ζητούμε οικονομική βοήθεια όπως οι παροικίες του εξωτερικού για να διατηρήσουμε τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμά μας. Αυτά τα κρατήσαμε με ποταμούς αιμάτων ανά τους αιώνες. Απαιτούμε τώρα, (και το λέμε απαιτούμε και όχι παρακαλούμε), γιατί αυτό το δικαίωμα μάς το δίνει η κοινή μας καταγωγή, την από κοινού αντιμετώπιση των κινδύνων. Εάν η Κύπρος πέσει, το είπα πολλές φορές, τότε θα αρχίσει η αποδόμηση της Ελλάδος. Δεν θα κορεστεί η βουλιμία της Τουρκίας με το να πάρει την Κύπρο. Θα ξεκινήσει το Αιγαίο, θα έλθει η Θράκη, η Μακεδονία, τα νησιά και τα άλλα. 
 
Η Τουρκία ενέταξε στην ύλη των σχολικών βιβλίων τη διδασκαλία του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας. Εμείς εγκαταλείψαμε το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Τελικά, ξεχάσαμε; Ποιο ρόλο μπορεί να διαδραματίσει η Παιδείας; 
 
Σημαντικότατος ο ρόλος της παιδείας. Από τις αξίες που θα μεταδώσουμε στα παιδιά μας θα εξαρτηθεί ο μελλοντικός προσανατολισμός τους, η στάση τους απέναντι στην κατεχόμενη γη μας. 
 
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός διείδε αυτή την αξία της Παιδείας στην υπόδουλη Ελλάδα και ίδρυσε παντού σχολεία. Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός ιδρύοντας το Παγκύπριο Γυμνάσιο είχε ως στόχο και την εθνική αποκατάσταση. Μελετώντας την Ιστορία, τους προγόνους, τις προγονικές αρετές, τα κατορθώματά τους θα εμφυτευθεί ανάλογος πόθος στις ψυχές των νέων. 
 
Είναι γεγονός ότι ξεχαστήκαμε στα μισά του δρόμου. Η καλοπέραση, η ισοπέδωση των αξιών διαγράφουν τις μνήμες των κατεχομένων. 
 
Οφείλουμε στροφή στην Ελληνοχριστιανική μας παιδεία. 
 
Μετά την ενθρόνισή σας εξαγγείλατε ενίσχυση της άμυνας. Μπορείτε να μας πείτε πού βρίσκεται το θέμα αυτό; Υποστηρίζετε στράτευση όλου του λαού; 
 
Η αμυντική θωράκιση είναι το κύριο μέλημά μας και πρέπει να είναι το κύριο μέλημα όλων. Θα πρέπει να δείξουμε ότι κάθε νέα τυχόν προέλαση των Τούρκων θα έχει γι’ αυτούς κόστος. Και ακόμα με το να θωρακιστούμε αμυντικά δηλώνουμε ότι δεν αποδεχόμαστε τα τετελεσμένα της εισβολής και της κατοχής, αλλά θα επιδιώξουμε πάση θυσία την ανατροπή τους και την απελευθέρωση του τόπου μας. Η Ιερά Σύνοδος καθόρισε, ήδη, μιαν ετήσια εισφορά για την εθνική μας άμυνα, η οποία είναι υπολογίσιμη. Καταλαβαίνετε, όμως, ότι δεν θα μπορούσαμε να πούμε κάτι περισσότερο γιατί ο αμυντικός τομέας είναι κάτι το οποίο πρέπει να διαφυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού και δεν θα πρέπει να δίνονται όλα στη δημοσιότητα. Τονίζουμε όμως, πάντα, ότι πρέπει να κατανοήσει ο κόσμος μας ότι χρειάζεται η αμυντική μας θωράκιση. 
 
Μετά από 50 χρόνια κατοχής και καταστροφικών αδιεξόδων, ποιο μήνυμα στέλνετε προς τον κυπριακό ελληνισμό και στις ηγεσίες Κύπρου-Ελλάδας; 
 
Το μήνυμα που στέλνουμε και προς τον Κυπριακό λαό και προς τις ηγεσίες της Κύπρου και της Ελλάδος είναι ότι όσα χρόνια και αν περάσουν δεν θα ξεγράψουμε την πατρίδα μας, δεν θα ξεγράψουμε τα κατεχόμενά μας. Δεν πρέπει και δεν θα εγκαταλείψουμε τον αγώνα για την απελευθέρωση ούτε γιατί ο αντίπαλος είναι ισχυρός, ούτε γιατί το διεθνές περιβάλλον δεν μας ευνοεί. Ξέρουμε από το παρελθόν ότι υπάρχουν συγκυρίες που βοηθούν πολλές φορές και τους αδύνατους. Και οι εξελίξεις, όπως σημειώνονται στην περιοχή μας, δείχνουν ότι πολλές φορές και ο αδύνατος μπορεί να γίνει καταλύτης για τα όσα συμβαίνουν σε μιαν περιοχή. 
 
Πρέπει ακόμα να κατανοήσουμε ότι στις δικές μας κυρίως δυνάμεις και της Ελλάδος πρέπει να στηριχθούμε. Οι άλλοι, όσο ευπρόσδεκτη και αν είναι η βοήθειά τους, αν κρίνουν ότι τα συμφέροντά τους προάγονται καλύτερα με το να συνταχθούν με τον εχθρό, δεν θα διστάσουν κάποια στιγμή να το κάνουν. Και αν αλλάξουν τα καθεστώτα σε κάποιες γειτονικές χώρες, που σήμερα είναι υπέρ μας, δεν θα αργήσουν και εκείνες να στραφούν εναντίον μας. Στις δικές μας, λοιπόν, δυνάμεις και της Ελλάδος, με την οποία μας ενώνει κοινή καταγωγή, πρέπει να στηριχθούμε. 
 
Οι τοπικές συμμαχίες είναι αναγκαίες και πρέπει οπωσδήποτε να τις εξασφαλίσουμε με το να κάνουμε τα συμφέροντά μας να συμπλέουν με τα συμφέροντα εκείνων. Και να ξέρουμε πάντα ότι δεν υπάρχουν ποτέ αμετάβλητες συνθήκες. Μέσα στον χρόνο το δίκαιο δεν θάπτεται και δεν πεθαίνει και πρέπει να το διατηρήσουμε πάντοτε στην επικαιρότητα. Μήνυμα τελικό προς όλους είναι ότι αγωνιζόμαστε και όσα χρόνια και να περάσουν στόχος μας είναι η απελευθέρωση της πατρίδας μας. 
 
ΠΗΓΗ: Speak News

Και η ελβετική τράπεζα UBS διαπιστώνει τα χάλια της οικονομίας μας

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 
 
Πριν μερικές μέρες και η γνωστή ελβετική τράπεζα UBS ανακοίνωσε τα αποτελέσματα ερευνών της, για την περίοδο 2010-2024, σχετικά με την οικονομία μας. Αυτά επιβεβαιώνουν τα ήδη γνωστά και χιλιοειπωμένα, από πλήθος οικονομολόγων. Ότι, δηλαδή, στην Ελλάδα, δεν υπήρξε ίχνος ανάπτυξης τα τελευταία 15 χρόνια, αλλά αντιθέτως τραγικών διαστάσεων οικονομική καταστροφή.
 
Έκρουσα αναρίθμητες φορές τον κώδωνα του κινδύνου, στο διάστημα των τελευταίων αυτών ετών, και δεν ήμουν σίγουρα η μόνη. Επέμενα, με την ελπίδα ότι η υπαρξιακή αυτή απειλή θα είχε επιτέλους αναγνωριστεί, ως το υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα της χώρας μας. Όμως, αντ’ αυτής, οι κυβερνήσεις μας των τελευταίων 15 ετών προτίμησαν να κρύβουν το σκιάχτρο κάτω από το χαλί. Και όχι μόνο, αλλά και στη θέση του να προβάλουν δήθεν αναπτυξιακά επιτεύγματα, και δήθεν ευρωπαϊκές πρωτιές.
 
Θα ήταν, φυσικά, άκρως επιπόλαιη η υπόθεση ότι οι κυβερνητικοί μας, της επίμαχης αυτής περιόδου, δεν ήταν και δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν την πραγματικότητα. Συνεπώς, το πρόβλημα οφείλει να αναζητηθεί προς εντελώς άλλη κατεύθυνση. Ιδιαίτερα, και αν συνυπολογιστεί το γεγονός, ότι κατά το συνέδριο της Καθημερινής, για τα 50 χρόνια της μεταπολίτευσης, ήταν σαφής ο σεβασμός κάποιας μορφής omerta, που απαγόρευε συζήτηση γύρω από τα Μνημόνια και ιδίως γύρω από τις συνέπειές τους. Να προσθέσω, ακόμη, ότι επικράτησε η ίδια αυτή υπόνοια περί ύπαρξης νόμου σιωπής, και στη σύναξη, στο Πολεμικό Μουσείο, παρότι οι δύο πρώην πρωθυπουργοί δεν τσιγκουνεύτηκαν την έντονη κριτική τους, εναντίον της πολιτικής της ΝΔ. Που σημαίνει ότι τα Μνημόνια εκλαμβάνονται, από όλα τα πολιτικά μήκη και πλάτη αυτής της χώρας ως θέμα, που δεν επιτρέπεται να συζητηθεί και κυρίως που οι συνθήκες του δεν αναθεωρούνται, έστω και αν αυτό σημαίνει (που σίγουρα σημαίνει) καταστροφή της Ελλάδας. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι το σύνολο των πολιτικών, αυτής της επίμαχης περιόδου, αδιαφόρησε για τις ευκαιρίες αναθεώρησης των εγκληματικού περιεχομένου Μνημονίων (και δεν εννοώ, φυσικά, τη δέσμευσή μας να πληρώσουμε τα χρέη μας, αλλά τους απαράδεκτους όρους πληρωμής του). Έτσι ερμηνεύεται, και το ότι οι υπεύθυνοι αυτής της εθνικής τραγωδίας, δεν κατηγορούν ο ένας τον άλλον για ενδοτισμό. Που σημαίνει, ότι δεσμεύονται από την ύπαρξη σιωπηρής συμφωνίας που επιτρέπει την κριτική μεμονωμένων δεδομένων, τα οποία παρότι απορρέουν από τα Μνημόνια, προβάλλονται, ωστόσο με αποσπασματικό τρόπο, έτσι που να επιδέχονται την πρόταση οριακών βελτιώσεων χωρίς ουσία.
 
Πράγματι, οι εξελίξεις στην Ελλάδα, είναι μέχρι σήμερα αυτές, που πρόσφατα αναφέρει η σχετική έρευνα της UBS (εξυπακούεται ότι δεν είναι η πρώτη που διαπιστώνει το αδιέξοδο της ελληνικής οικονομίας, αλλά ίσως έχει ηχηρότερο λόγο από τους ιθαγενείς) δεν υπάρχει διέξοδος ούτε στο μέλλον. Συγκεκριμένα, δεν υπάρχουν αναπτυξιακές προοπτικές, μέσα από τα Μνημόνια και τους όρους στραγγαλισμού της οικονομίας.
 
Δεν θα επαναλάβω τις σχετικές πολυάριθμες αναλύσεις μου. Θα συνοψίσω, απλώς, το που βρισκόμαστε. Η οικονομία έχει αποδεκατιστεί στα 15 τελευταία χρόνια. Ανάπτυξη, με την τρέχουσα έννοια της λέξης είναι αδύνατη, διότι αντιθέτως υπάρχει συνεχής επιδείνωση. Στα 15 αυτά χρόνια υποχώρησε το ΑΕΠ κατά 25%, και φυσικά δεν μπόρεσε να αναπληρωθεί, καθώς το σύνολο των υποδομών της οικονομίας έχει καταποντιστεί. Έχει πουληθεί το μεγαλύτερο τμήμα του δημόσιου πλούτου, και η επιχείρηση συνεχίζεται. Επενδύσεις, στην κυριολεξία της λέξης, δεν γίνονται. Υπάρχει πλήρης απουσία αναπτυξιακού προγράμματος, κατάλληλου για τη δική μας οικονομία, και αντ’ αυτού ακολουθείται πειθήνια η πράσινη ανάπτυξη και τα ηλεκτρονικά αυτοκινητάκια. Οι πρωτογενής και δευτερογενής τομείς πνέουν τα λοίσθια, αλλά όμως εμφανιζόμαστε ικανοποιημένοι με την πλήρη εξάρτησή μας από τον τουρισμό, που εκτός των πολλαπλών προβλημάτων που ήδη αντιμετωπίζει, θα είναι ανύπαρκτος σε περίπτωση γενικευμένης σύρραξης στην περιοχή μας. 
 
Το σύμφωνο σταθερότητας, με τις γνωστές υπερβολικές, αλλά αναγκαίες για την επιβίωση του προβληματικού ευρώ, απαιτήσεις του, είναι λιγότερο καταστρεπτικό για την ήδη αναπτυγμένη Ευρώπη, από ότι για την οικονομικά κατεστραμμένη Ελλάδα, που έχει άμεση ανάγκη από επενδύσεις, χωρίς περιορισμούς, για να ξανασταθεί στα πόδια της. Συγκεκριμένα, η Ευρώπη, δεν είχε ανάπτυξη την τελευταία δεκαετία (4%), ενώ αντιθέτως οι ΗΠΑ διπλάσια (8%). Ειδικά η Ελλάδα, με την υποχρέωση των πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξης του 2% του ΑΕΠ (Μ.Ο.) χρειάζεται ετήσιο και συνεχή ρυθμό ανάπτυξης, γύρω στο 5.5%, προκειμένου να υπάρξει ελπίδα σταδιακής αναπλήρωσης των όσων εξαϋλώθηκαν την τρέχουσα δεκαπενταετία. Οπότε τότε και μόνο τότε, θα είναι σοβαρή η συζήτηση περί ανάπτυξης. Πρέπει βέβαια, να είναι ξεκάθαρο ότι αυτοί οι ρυθμοί αποκλείονται (και, άρα, και η όποια σκέψη για ανάπτυξη) με τους όρους λιτότητας που επιβάλλει η ΕΕ.
 
Το συμπέρασμα, πολυσύνθετο μεν, ξεκάθαρο δε, θα μπορούσε να συνοψιστεί ως εξής. Να αναγνωριστούν, χωρίς συγκαλύψεις, οι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων της τελευταίας 15ετίας, ειδικά σε ότι αυτές αναφέρονται στα Μνημόνια. Να ξεκινήσει οργανωμένη επιχείρηση για γενικότερη αναθεώρηση των όρων των Μνημονίων, που να εξασφαλίζει, όχι απλώς ηπιότερους όρους διαχείρισης και πληρωμής του χρέους, αλλά δυνατότητα ανάπτυξης στην κυριολεξία της. Για κάτι τέτοιο, απαιτείται φυσικά εθνική ομοψυχία. Απαιτείται διαγραφή των ευθυνών όσων καταστρεπτικών έγιναν δεκτά στο παρελθόν, αλλά όχι και λήθη. Αντιθέτως, στο βαθμό που είναι εφικτό, απαιτείται αναθεώρηση και έναρξη νέου κεφαλαίου για την Ελλάδα.
 
Αν πετάξουμε, με τη δέουσα περιφρόνηση, τα γάντια της απόλυτης υποτέλειας, υπάρχουν πολλά που μπορεί να γίνουν, για την ανάσχεση της καταστροφής και την έναρξη της σωτηρίας μας. Δεν είναι ούτε προδότες, ούτε εναντίον της ΕΕ όσοι το πράττουν. Και, κυρίως, δεν είναι φασίστες, ούτε ακροδεξιοί, όσοι προσπαθούν να περάσουν τα εθνικά τους συμφέροντα πάνω από αλλότρια.
 
Μία σκέψη…. έτσι στον αέρα. Αλήθεια, γιατί δεν απαιτούμε την επιστροφή των γερμανικών χρεών, από τη ναζιστική κατοχή; Αν είναι αποδεκτή η μη καταβολή των χρεών, στην ΕΕ και στην ευρύτερη διεθνή σκηνή, τότε γιατί και η Ελλάδα να μην απαλλαγεί από την υποχρέωση καταβολής τους; Ακραίο; Εξαρτάται από την οπτική γωνία που τοποθετείται κανείς. Από την πλευρά του θύματος ή του θύτη.
 

Αυτογνωσία, αυτοκριτική, θυσία, ελευθερία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
 
Η θλιβερή όσο και τραγική για τον Ελληνισμό 50ή επέτειος της βάρβαρης εισβολής των Τούρκων στο έδαφος της ανεξάρτητης και μέλους του ΟΗΕ Κυπριακής Δημοκρατίας, της κατάληψης του 37% του εδάφους της και της προσφυγοποίησης 200.000 Ελλήνων της Μεγαλονήσου, οδηγεί τη σκέψη πρώτον στην αυτογνωσία και στην αυτοκριτική.
 
Ως Έλληνες, από τότε που εμφανιστήκαμε στην Ιστορία, είμαστε ένας σχετικά ολιγάριθμος λαός με χαρακτηριστικά, που μας ξεχωρίζουν από τους άλλους λαούς. Αυτό δεν σημαίνει ότι ζούμε απομονωμένοι στη Λάσα ή με τους Λάπωνες. Αντίθετα έχουμε διδάξει πράγματα και έχουμε ωφελήσει όσους μας προσήγγισαν, και έχουμε πάρει από αυτούς θετικά πολιτισμικά στοιχεία, που αφομοιώσαμε. Δημοκρατία, Ολυμπιακοί Αγώνες, Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Αμφικτυονία), γλώσσα ως ακριβής έκφραση, είναι πολιτισμικά στοιχεία και των σημερινών κοινωνιών. Για πολλές από τις σημερινές χώρες ακόμα ζητούμενα…Έχουμε όμως και σοβαρά ελαττώματα που μας στοίχισαν. Τα σοβαρότερα είναι τα καρκινώματα της διχόνοιας και της προδοσίας. Σε αυτά οφείλεται και η τραγωδία του Κυπριακού Ελληνισμού. Τα προδικτατορικά κομματικά μίση και η φιλαρχία έστρωσαν τον δρόμο στους επίορκους και προδότες αξιωματικούς, που προσέφεραν την αφορμή, την οποία περίμενε από χρόνια ο Αττίλας. 
 
Μεταδικτατορικά αρκετοί από εμάς, τους Έλληνες, έχουν υποκύψει σε πειρασμούς, όπως ο ηδονισμός και ο μηδενισμός, που οδηγούν στον ατομισμό και στον ωφελιμισμό και τελικά, στα εθνικά θέματα, σε έναν ντεφετισμό (ηττοπάθεια), που μετονομάζουν σε «πραγματισμό». Είναι όσοι υποστήριξαν το σχέδιο Ανάν, είναι όσοι υποστηρίζουν την αποδοχή της εισβολής του Αττίλα ως γεγονότος τετελεσμένου, είναι όσοι προτείνουν συζητήσεις επί των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και δέχθηκαν αλλοίωση της Ιστορίας μας... Τελευταίως μάλιστα, λόγω της σε κυβερνητικό επίπεδο στάσης μας, έχουν αποθρασυνθεί οι γείτονες και εμπράκτως μας προκαλούν, γιατί βλέπουν ότι εμείς απαντάμε με ανώδυνες γι’ αυτούς δηλώσεις και καταγγελίες στους συμμάχους, που κουνάνε με κατανόηση τα κεφάλια τους… 
 
Βασικό στοιχείο που υποστηρίζουν οι «πραγματιστές» είναι πως στη φύση όλη και στον άνθρωπο, ισχύει πως «το μεγάλο ψάρι τρώγει το μικρό», επομένως δεν πολεμάς με τον ισχυρότερο, αλλά ελίσσεσαι για να επιζήσεις, όσο μπορέσεις... Το επιχείρημα ακούγεται λογικό. Ως παράδειγμα αναφέρουν τους Μηλίους στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Οι Αθηναίοι τους ζήτησαν να γίνουν υποτελείς τους, οι Μήλιοι δεν δέχθηκαν, αντιστάθηκαν, αλλά ηττήθηκαν, παραδόθηκαν και οι μεν άνδρες όλοι φονεύθηκαν, τα γυναικόπαιδα κατέστησαν δούλοι και οι νικητές έστειλαν στο άδειο από κατοίκους νησί δικούς τους πολίτες και το αποίκισαν… Ζούμε και σήμερα τους στυγνούς γεωπολιτικούς υπολογισμούς των ισχυρών του πλανήτη και την με κάθε τρόπο – μηδέ εξαιρουμένων της βίας και των όπλων - διατήρηση και επέκταση των σφαιρών επιρροής τους… Δεν ξεχνάμε τον ρόλο που έπαιξε η Μεγάλη Βρετανία στην μη επέκταση των συνόρων μας κατά την ανεξαρτησία της χώρας μας, δεν ξεχνάμε την αλαζονική και δικτατορική συμπεριφορά της όταν κατείχε τα Ιόνια νησιά, την Κρήτη, την Δωδεκάνησο και προπάντων την Κύπρο. Δεν ξεχνάμε την εκ μέρους της εξώθηση της Τουρκίας στο να αναμιχθεί στο θέμα της Μεγαλονήσου.
 
Ο Robert Holland και η Diana Markides στη σημαντική τους μελέτη «Οι Βρετανοί και οι Έλληνες – Αγώνες εξουσίας στην ανατολική Μεσόγειο 1850-1960» (Βραβείο Στίβεν Ράνσιμαν 2007), που έχει εκδοθεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη, γράφουν ότι το 1955 ο Υπουργός Εξωτερικών της Μεγ. Βρετανίας Χάρολντ Μακμίλαν «ήξερε καλά τους Έλληνες και ότι ο προσφορότερος τρόπος για να ελέγξει τις φιλοδοξίες τους στην Κύπρο ήταν να τους φέρει σε ευθεία αντιπαράθεση με τους Τούρκους» (σελ. 409). Και σε πάρα κάτω σελίδα αναφέρουν: «Ο Μακμίλαν είχε πάντοτε την πεποίθηση ότι το ενδεχόμενο να εμφανιστούν οι Βρετανοί έτοιμοι να επαναφέρουν την Τουρκία στην Κύπρο αποτελούσε το μοναδικό μέσο εκφοβισμού προκειμένου οι Έλληνες να αποδεχτούν ο,τιδήποτε λιγότερο από την Ένωση. Αυτή ήταν η ουσία ενός νέου σχεδίου “τροποποιημένης τριπλής κυριαρχίας”, που, φέροντας το όνομά του Μακμίλαν, κυκλοφόρησε μετά τον Ιούνιο του 1958» (σελ.423). 
 
Δεν ξεχνάμε επίσης τον ρόλο που έπαιξε ο Κίσινγκερ κατά την εισβολή του Αττίλα και γενικά οι χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ και την έως σήμερα αβελτηρία τους. Στην περίπτωση της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία – οι Ρώσοι δικαιολογούν την εισβολή τους με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα με τους Τούρκους – οι σύμμαχοι δίνουν τα πάντα στην Ουκρανία. Για την Κύπρο επί πενήντα χρόνια έχουν αφήσει το θέμα στον ΟΗΕ και σε προτάσεις ευνοϊκές για τους εισβολείς…
 
Λοιπόν, μήπως τελικά έχουν δίκιο οι πραγματιστές και οι ωφελιμιστές; Μήπως είχε δίκιο ο Μαυροκορδάτος όταν πρότεινε να καταστούμε προτεκτοράτο της Βρετανίας; Ο Ελληνισμός, δια της Ιστορίας του, απαντά ΟΧΙ, δεν έχουν δίκιο! Οι Έλληνες απαντούν στην ισχύ με την Θυσία. Και αυτές οι θυσίες μένουν στην Ιστορία και διδάσκουν. Διδάσκει ο Λεωνίδας όταν με τους τριακοσίους του αντιστάθηκε και θυσιάσθηκε μπρος στις χιλιάδες των εισβολέων Περσών. Διδάσκει ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος όταν αντιστάθηκε στα στίφη του Μωάμεθ. Έδωσε απτό παράδειγμα φιλοπατρίας και θυσίας ο Ρήγας και κατέστη Μάρτυρας και σπορέας της ελευθερίας μας. Διδάσκουν οι χιλιάδες των Νεομαρτύρων που προτίμησαν το μαρτύριο από το να αλλαξοπιστήσουν. Διδάσκει ο Διάκος όταν, ως νέος Λεωνίδας, αμύνθηκε στα λεφούσια των Οθωμανών, θυσιάστηκε και μαρτύρησε στην Αλαμάνα. Διδάσκει ο Παπαφλέσσας όταν αντιστάθηκε στον στρατό του Ιμπραήμ στο Μανιάκι. Διδάσκουν οι ήρωες της ΕΟΚΑ που απαγχονίστηκαν από τους αποικιοκράτες Εγγλέζους, επειδή αγωνίζονταν για την ελευθερία τους. Διδάσκει ο Αυξεντίου που αντιστάθηκε στο τέλος μόνος στις επιθέσεις με φωτιά και σίδερο των πολυπληθών κατακτητών. Το ίδιο διδάσκει και ο Μάτσης, με τη θυσία του. Το ίδιο διδάσκουν οι πρόσφατοι εκ των εθνομαρτύρων της Κύπρου, οι φονευθέντες το 1996 από τους εισβολείς Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού,. 
 
Ως λαός έχουμε ελαττώματα, πολλά από τα οποία είναι σοβαρά, κάποια αποδείχθηκαν θανάσιμα. Όμως η φύτρα μας έχει μέσα της την Πίστη, τον ηρωισμό, τη θυσία, την φιλοπατρία. Με τις ιδιότητες αυτές νικήσαμε υπέρτερες δυνάμεις εχθρών εισβολέων, από τους Πέρσες και τους Αβάρους έως τους Τούρκους και τους Ιταλούς. Αν δεν είχαμε μέσα μας την Πίστη, τη διάθεση της θυσίας και τον πόθο της ελευθερίας δεν θα είχαμε ξεκινήσει την Επανάσταση εναντίον μιας Αυτοκρατορίας που έχαιρε και της συμπάθειας και υποστήριξης των τότε Μεγάλων Δυνάμεων, ούτε στο τέλος θα τα καταφέρναμε. Δεν θα ξεκίναγε και ο τιτάνιος αγώνας των λίγων στον αριθμό παλληκαριών της ΕΟΚΑ, με τον οποίο αντιστάθηκαν με επιτυχία σε μιαν αυτοκρατορία.
 
Οι προκλήσεις και σήμερα είναι πολλές, οι κίνδυνοι ενεδρεύουν. Πρέπει να ξαναβρούμε την περπατησιά μας Για μιαν ακόμη φορά πρέπει να δείξουμε σε καθένα που θέλει να μας βλάψει, ότι δεν δεχόμαστε τα δια της μαχαίρας παρανόμως τετελεσμένα, ότι δεν υποχωρούμε μπρος στη δύναμη και στο πλήθος, ούτε μπρος στην αυθαιρεσία και στην αλλοίωση της Ιστορίας. Να δείξουμε σε όλους, σε φίλους και σε εχθρούς, σε μεγάλους και σε μικρούς, σε δυνατούς και σε αδύνατους, πως είμαστε αποφασισμένοι για κάθε θυσία προκειμένου να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας και την ελευθερία μας, έχοντας πρώτα κατακτήσει την εσωτερική, την ψυχική μας ελευθερία.-

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ή ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ;

Γράφει η Πόπη Ζώη
 
Φίλες και Φίλοι
 
Όλοι υποστηρίζουν με τά Βουλημίας ότι όλες οι χώρες ζουν σε Δημοκρατικά Πολιτεύματα, αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς αντίθετη γιατί όλοι οι λαοί ζούμε μία Παγκόσμια Δικτατορία, η οποία επιβάλλεται μέσω των Πλειοψηφιών των Κοινοβουλίων εκτελώντας τις εντολές της Νέας Τάξης Πραγμάτων.
 
Θα αναφέρω ορισμένα παραδείγματα.
 
1. Συμφωνία ΜΙΝΣΚ . Τι μας είπε εκ των υστέρων Η Κυρία Μέρκελ? Την κάναμε όχι για την τηρήσουμε αλλά για να προετοιμάσουμε την Ουκρανία για τον Πόλεμο. 
 
2. Σε προηγούμενο χρονικό διάστημα ο ΥΠΕΞ της Σουηδίας είχε πει ” Ο Εχθρός της Δύσης είναι ο Ανατολικός Ορθόδοξος Πολιτισμός τον οποίο υποστηρίζει η Ρωσία με τον Πούτιν, γι’ αυτό είναι Ο μεγαλύτερος εχθρός της Δύσης “.
 
3. Βλέπουμε στις Η.Π.Α τι γίνεται με τους Δημοκρατικούς και με τον ΤΡΑΜΠ και την Αμερικανική Δικαιοσύνη. 
 
4. Βλέπουμε και ακούμε τι γίνεται με το Ρωσο Ουκρανικό που συνεχίζεται για τους εξής Βασικούς Λόγους:
 
α. Να υποτάξουν την Ρωσία και να επιβάλλουν τα θέλω της Νέας Τάξης Πραγμάτων. 
 
β. Για να εκμεταλλευτούν την Ουκρανία οι Δυτικοί διότι διαθέτει τεράστιο ορυκτό Πλούτο και όχι μόνο (Ήδη έχει αρχίσει η εκμετάλλευση των Σιτηρών από Αμερικάνικες Εταιρείες – και οι Γερμανία θέλει να εκμεταλλευτεί το Υπέδαφος για το ΛΙΘΙΟ). 
 
γ. Για να περιορίσουν την Κίνα μέσω της καταστροφής της Ρωσίας και να ελέγξουν το παγκόσμιο εμπόριο καθώς και τους δρόμους του Εμπορίου. 
 
δ. Για να εκμεταλλευτούν πλήρως τα Ενεργειακά αποθέματα της Ρωσίας, προκειμένου οι Ολιγάρχες να γίνουν Πλουσιότεροι. 
 
5. Είδαμε τι έγινε με τις Εκλογές της Γαλλίας, άλλος Πολιτικός Φορέας πήρε τους ψήφους, άλλος Πολιτικός Φορέας ανακηρύχθηκε Πρώτος. 
 
6. Βλέπουμε και ακούμε τι γίνεται με την Ε.Ε, τρώγονται σαν τα σκυλιά προκειμένου να εγκαταστήσουν προεδρείο της αρεσκείας τους και περιορίζουν τα δικαιώματα άλλων εκλεγμένων παρατάξεων προκειμένου να επιτύχουν τα εγκληματικά τους σχέδια. 
 
7. Κυβερνήσεις (Όπως η Ελληνική) ξεπουλάνε τα Εθνικά Κυριαρχικά τους Δικαιώματα προκειμένου να είναι αρεστές στους Παγκόσμιους Ολιγάρχες. 
 
Πολλά θα μπορούσα ακόμη να αναφέρω, αλλά νομίζω ότι αυτά αρκούν και το πρόβλημα λοιπόν είναι ” ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ;” 
 
Η Μόνη σωτηρία μας είναι να πάρουμε την ζωή στα χέρια μας και να απαιτήσουμε από τις Κυβερνήσεις την ζωή μας την καθημερινότητά μας, την ζωή των παιδιών μας, και το μόνο που μένει είναι ένα ” ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ ”
 

Το βιβλιο της Ελένης Σαββάκη: Τα γερμανικά εγκλήματα και τα χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα

Το ανά χείρας βιβλίο, είναι στην ίδια σειρά με το «Γιαβόλ» και όχι μόνο, αλλά και με πολυάριθμα άλλα, που τον τελευταίο καιρό είναι του συρμού. Ρίχνουν φως στα δραματικά γεγονότα μιας περιόδου, που επιβάλλεται να μείνουν χαραγμένα στη μνήμη μας, για πάντα.
 
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
 
Πρόκειται για τα ναζιστικά εγκλήματα της ελληνικής κατοχής, τα οποία δεν πρέπει να λησμονηθούν, όχι απλώς και μόνο για να περιοριστεί ο κίνδυνος επανάληψης τους, αλλά και επειδή συνδέονται με την υποχρέωση υπέρογκων αποζημιώσεων, από τη Γερμανία προς την Ελλάδα, που κατακρατήθηκαν για 84 χρόνια.
 
Η συγγραφέας, ομότιμη καθηγήτρια Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Κρήτης, έχει συνδεθεί με πολλές και ιδιαίτερα σημαντικές δραστηριότητες, που όλες αποβλέπουν στην προβολή των ναζιστικών εγκλημάτων και στην εξασφάλιση των γερμανικών αποζημιώσεων.
 
Συγκεκριμένα, είναι ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Γερμανικού Χρέους προς την Ελλάδα, μέλος Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
 
Το βιβλίο της Ελένης Σαββάκη, που είχε την τύχη να δημοσιευτεί με τις φροντίδες του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, δεν διεκδικεί, όπως ήδη ελέχθη, την αποκλειστικότητα του θέματος, αλλά όμως περιλαμβάνει ορισμένα μοναδικά, ίσως, στοιχεία, που το καθιστούν πολύτιμο, που επιβάλλουν την αναγνωσιμότητα και τον εξειδικευμένο προβληματισμό με το μέγα αυτό θέμα, αλλά και που ενισχύουν τις προσπάθειες διεκδίκησης των γερμανικών χρεών.
 
Καθώς οι εκφάνσεις των καταστροφών, που υπέστη η χώρα μας από τους Ναζί, είναι απεριόριστου αριθμού και αβυσσαλέας αγριότητας, εύκολα μπορεί να υποστηριχτεί ότι, όσα βιβλία και αν γραφούν για το θέμα αυτό, εύκολα διεκδικούν την πρωτοτυπία τους. Αλλά, και πέρα από το βάσιμο αυτής της διαπίστωσης, θα υποστήριζα χωρίς ενδοιασμούς ότι η συνεχής συγγραφή και παρουσίαση νέων βιβλίων, με το ίδιο αυτό θέμα, επιβάλλεται για τους ακόλουθους λόγους:
  • Πρώτον, διότι η ναζιστική κατοχή αποτελεί τμήμα των τραγικότερων σελίδων της ιστορίας μας, και δεν πρέπει όχι μόνο να περιπέσει στη λήθη, αλλά και να παραχαραχθεί. Οι κίνδυνοι της παραχάραξης εμφανίζονται ενισχυμένοι τον τελευταίο καιρό καταρχήν, μέσα από την προσπάθεια ανάπτυξης των βάσεων «ελληνογερμανικής φιλίας» και στη συνέχεια μέσα από τη σταδιακή προσπάθεια απάλειψης των φρικωδών πλευρών της γερμανικής κατοχής, από τα σχολικά βιβλία.
  • Δεύτερον, διότι η καλλιέργεια λήθης γύρω από τις ναζιστικές ωμότητες, αποθαρρύνει τις προσπάθειες διεκδίκησης των ελληνικών δικαίων, σχετικά με τις τεραστίου ύψους κατοχικές υποχρεώσεις. Να σημειωθεί ότι η διεκδίκησή τους ήταν, και εξακολουθεί να είναι, υποτονική και αναποτελεσματική, επί περίπου αιώνα, επειδή το ελληνικό κράτος απαξιεί να τις απαιτήσει με τρόπους αποτελεσματικούς. Όσο και αν φαίνεται απίστευτη η διαπίστωση, η διεκδίκησή τους επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων ιδιωτών, και τέλος.
  • Τρίτον, αν κάποιος αναλογιστεί ότι τα γερμανικά χρέη, με τους τόκους, αγγίζουν τρισεκατομμύρια, γίνεται κατανοητό ότι η όλη συζήτηση γύρω από αυτά, κάθε άλλο παρά αμελητέα είναι. Διότι, είναι ξεκάθαρο ότι , αν η Γερμανία επέλεγε να είναι στοιχειωδώς συνεπής με τις υποχρεώσεις της, το μεταπολεμικό θαύμα δεν θα ήταν, πιθανότατα, γερμανικό αλλά ελληνικό. Η Ελλάδα ουδέποτε θα είχε σπρωχτεί προς τα εγκληματικού περιεχομένου Μνημόνια, αλλά και ουδέποτε θα ήταν σε τέτοιο βαθμό ανοχύρωτη, απέναντι στις τουρκικές αλλόφρονες διεκδικήσεις.
Ειδικά, τώρα, με το περιεχόμενο του αξιόλογου αυτού βιβλίου της Ελένης Σαββάκη, αξίζει να παρατηρήσω ότι ένα από τα αποκλειστικά δικά του χαρακτηριστικά είναι οι πολυάριθμες και μοναδικές από όσο γνωρίζω φωτογραφίες της κατοχής, αλλά και οι επεξηγήσεις τους. Οι φωτογραφίες αυτές προέρχονται από πολυετή έρευνα της συγγραφέας και πολλές από αυτές βλέπουν το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά.
 
Δεν χρειάζεται να επαναλάβω ότι το περί ου πόνημα αξίζει να διαβαστεί, να προβληματίσει και να ενθαρρύνει τις απαραίτητες ενέργειες για την αποτελεσματική διεκδίκηση των γερμανικών χρεών.
 

ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΤΥΧΕΡΗ ΓΕΝΙΑ ΕΥΤΥΧΏΣ.

Η ζέστη είναι αφόρητη δυστυχώς αλλά εγώ κάθομαι και γράφω και ακόμα ονειρεύομαι, ακόμα θυμάμαι και ακόμα σκέφτομαι παρά την ζέστη ευτυχώς
 
Ευτυχώς που την εποχή που γεννήθηκα η Ελλάδα ήταν φτωχή χώρα και οι άνθρωποι της απλοί τόσο απλοί που ήταν ευτυχισμένοι με τα απλά πράγματα, τόσο απλοί που πίστευαν και προστάτευαν την οικογένειά τους, τόσο απλοί που έκτισαν την Ελλάδα στα χωράφια στα εργοστάσια και στα γιαπιά.
 
Είμαι τυχερός που σαν παιδί πήγα στο Γ΄ Πρότυπο Δημοτικό σχολείο της Ακαδημίας και έμαθα από καλούς και άξιους δασκάλους Ιστορία, Πατριδογνωσία, Φυσική Ιστορία και Καλλιτεχνικά, ευτυχώς....
 
Είμαι τυχερός που τα καλοκαίρια έπαιξα στις αλάνες κρυφτό κυνηγητό, ποδόσφαιρο και πάντα γύριζα στο σπίτι μου με ματωμένα τα γόνατά μου κουρασμένος αλλά πάντα χαρούμενος, ευτυχώς....
 
Είμαι τυχερός που έζησα σε γειτονιά με τα χαμηλά τα σπίτια με αυλές με τις δαμασκηνιές και τις κορομηλιές με τους χωματένιους δρόμους με τις ακακίες και με τον βασιλικό στην γλάστρα, ευτυχώς....
 
Είμαι τυχερός που η οικογένεια μου με έστελνε τα καλοκαίρια να δουλέψω για να μάθω με τι κόπο βγαίνει το ιερό ψωμί, ευτυχώς...
 
Είμαι τυχερός που πήγα στο Α' Γυμνάσιο Αρρένων και έμαθα από καλούς και άξιους καθηγητές την Γραμματική του Τζάρτζανου και τα Αρχαία Ελληνικά για να καταλάβω καλά τι σπουδαίο είναι να είσαι Έλληνας, ευτυχώς...
 
Είμαι τυχερός που στην εποχή της νιότης μου δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα και η τηλεόραση ήρθε στο τέλος περίπου της εφηβείας μου κι έτσι έμαθα να διαβάζω στην αρχή κλασικά εικονογραφημένα μετά εφημερίδες και υπέροχα βιβλία Ελληνικής και Παγκόσμιας λογοτεχνίας, ευτυχώς....
 
Είμαι τυχερός που φλερτάρισα κορίτσια που ήταν γυναίκες κανονικές σικάτες και που ίδρωσα και αγωνίσθηκα να πάρω το φιλί τους, γυναίκες θηλυκά ντυμένες και όχι σαν νταλικέρηδες, σαν ξωτικά με δεκάδες τατουάζ και σκουλαρίκια στην γλώσσα και στην μύτη, ευτυχώς....
 
Είμαι τυχερός που οι πατεράδες μας τότε έδιναν μόνο τα χέρια στις συμφωνίες τους και τα αγόρια δεν ήταν θηλυπρεπή και κουνιστοί, ευτυχώς....
 
Είμαι τυχερός γιατί τις Κυριακές τρώγαμε όλοι μαζί στο Κυριακάτικο τραπέζι πειράζοντας ο ένας τον άλλον, γιατί οι γείτονες τα καλοκαίρια μαζευόταν στις αυλές για ουζάκι και τραγούδι, γιατί είδα τον πατέρα μου και την μάνα μου να χορεύουν το πιο υπέροχο ταγκό με την φωνή της Βέμπο, ευτυχώς....
 
Είμαι τυχερός που άκουσα τις πιο όμορφες μουσικές από τον Θεοδωράκη τον Χατζιδάκι, τον Ξαρχάκο και άλλους, ταξίδεψα με τους ποιητές μας Ελύτη, Γκάτσο και άλλους, τραγούδισα τα καλύτερα τραγούδια με τους καλύτερους Τσιτσάνη, Μοσχολιού, Μπιθικώτση, Καζαντζίδη, Βάνου, Αλεξίου και τόσους άλλους, ευτυχώς....
 
Είμαι τυχερός που είδα χιλιάδες εργάτες να έχουν δουλειά στα καπνεργοστάσια, στα χωράφια με τα σπαρτά, στα αγροκτήματα με τα φρούτα, στην θάλασσα ,στα λιμάνια, στα αεροδρόμια, στα τρένα, ευτυχώς αλλά που τίποτα από όλα αυτά πλέον δεν είναι δικά μας, δυστυχώς....
 
Είμαι τυχερός που έμαθα από τους γονείς μου, τους δασκάλους μου, τους καθηγητές μου, τα βιβλία που διάβασα, τις παρέες και τους φίλους μου να αγωνίζομαι και να διεκδικώ τα δίκαιά μου στην ζωή στην εργασία, στην πατρίδα μου, ευτυχώς....
 
Είμαι τυχερός που οι πολιτικοί παλιά στην Ελλάδα είχαν ανάστημα και προσωπικότητα από τον Καποδίστρια στον Τρικούπη, από τον Καραμανλή στον Γεώργιο Παπανδρέου, από τον Ηλιού στον Φλωράκη ακόμα και στον Ανδρέα Παπανδρέου αλλά μέχρι εκεί, δυστυχώς....
 
Είμαι δυστυχής γιατί πλέον δεν καλλιεργούνται τα χωράφια μας και δεν παράγουμε Ελληνικά προϊόντα, είμαι δυστυχής γιατί τα αεροδρόμια μας ανήκουν στην Γερμανία, τα τρένα στην Ιταλία, τα λιμάνια στους Κινέζους, οι Πρέσπες έχουν παραχωρηθεί οι μισές, όπως και το όνομα της Μακεδονίας, το Αιγαίο κινδυνεύει, όσο για την Αγία Σοφία δυστυχώς κοιμόμαστε και θα κοιμόμαστε ακόμα, πάντως όπως και να το δούμε το πράγμα ένα είναι σίγουρο ότι η Ελλάδα πλέον δεν ανήκει στους Έλληνες, δυστυχώς.....
 
Είμαι δυστυχής που τρέμω μέσω της τηλεόρασης μη τυχόν και χάσω τις καινούργιες ζάντες του αυτοκινήτου μου, τον αποχυμωτή, τον φούρνο μικροκυμάτων, πως πρέπει οπωσδήποτε να πάω για αποτρίχωση και για κρυολιπόλυση, δυστυχώς....
 
Είμαι ηλίθιος και άχρηστος αφού την ζωή μου την ορίζει το κινητό και η τηλεοπτική προπαγάνδα που με ετοιμάζει και με φοβίζει ότι τον Σεπτέμβριο μετά την Έκθεση της Θεσσαλονίκης το δέκατο πέμπτο κύμα του τηλεοπτικού κορονοϊού θα κάνει επέλαση η κάποιου άλλου καινούργιου ιού που έχουν στα συρτάρια τους και θα μας τον πασάρουν για να συνεχιστεί ο φόβος και να τα οικονομήσουν αυτοί που τα οικονομούν πάντα κι εγώ να αναρωτιέμαι τι ακριβώς ετοιμάζουν πάλι να μας περάσουν το Φθινόπωρο, δυστυχώς....
 
Είμαι όμως ακόμα τυχερός που συνεχίζω και αντιστέκομαι στην ασκήμια των καιρών και στους θλιβερούς ανθρώπους πολιτικούς η όχι, είμαι ακόμα τυχερός που συνεχίζω και ονειρεύομαι τις μέρες τις καλές που πέρασαν αλλά και που θα έρθουν, είμαι όμως τυχερός που χαίρομαι την πόλη μου και περπατώ σ αυτήν, είμαι όμως τυχερός που πηγαίνω βόλτα στην παραλία και βλέπω τα καραβάκια να αρμενίζουν, είμαι όμως ακόμα τυχερός που μπορώ να στέλνω στον αγύριστο όσα και όσους με πληγώνουν, ευτυχώς....
 
Μη ξεχνάτε ότι εμείς είμαστε από καλή και τυχερή γενιά.
 
θεία Ευτέρπη 
 
Υ.Σ Στην φωτογραφία είναι το Α' Γυμνάσιο που πήγαινα μικρός και έμαθα σωστά γράμματα, ευτυχώς!
 

Τουρκική ομάδα έβαλε στη φανέλα της σφαγέα των Ελλήνων

Η εμφάνιση της νέας χρονιάς είχε μήνυμα για έναν εγκληματία που τον τιμούν σαν ήρωα οι Τούρκοι.
 
Μήνυμα που περικλείει έναν σφαγέα των Ελλήνων έχει στην εμφάνιση της σεζόν 2024-2025 η Giresunspor. Συγκεκριμένα στο εσωτερικό μέρος του σβέρκου της φανέλας της ομάδας της Κερασούντας υπάρχει η εξής περιγραφή: «Με το πνεύμα του Τοπάλ Οσμάν αγά».

Ποιός ήταν ο Τοπάλ Οσμάν; 
 
Ήταν από τις εγκληματικές προσωπικότητες που χρησιμοποίησε ο Μουσταφά Κεμάλ για να υλοποιήσει το σχέδιο γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών του Πόντου. 
 
Ο Οσμάν Φερουντούν Ζαντελέρ, όπως ήταν το όνομά του γεννήθηκε στην Κερασούντα το 1883 και έμεινε γνωστός ως «ύαινα του Πόντου» και «σφαγέας των Ποντίων». Όπως διαβάζουμε στο pontos-news.gr, κατά την επικρατέστερη εκδοχή, το προσωνύμιο Τοπάλ (κουτσός) το απέκτησε λόγω του τραυματισμού του κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων –πολέμησε ως εθελοντής, παρόλο που ο πατέρας του είχε εξαγοράσει τη θητεία του γιου–, από βουλγαρική οβίδα στο δεξί γόνατο, που είχε σαν αποτέλεσμα να κουτσαίνει. 
 
Μέχρι τον (χαριστικό) βαθμό του λοχαγού έφτασε ο Τοπάλ Οσμάν χάρη στις σχέσεις που καλλιέργησε με τον συνταγματάρχη Χατζή Χαμδή βέη, αρχηγό του παραλιακού στρατού, θρησκομανή και φανατικό.
 
Ουσιαστικά είχε υπό τις εντολές τους Τούρκους ατάκτους, με χαρακτηριστικό μαύρο ντύσιμο – σύμφωνα με κάποιες πηγές στην πλειοψηφία τους ήταν Λαζοί. Εικάζεται ότι το μίσος του προς τους Έλληνες το τροφοδοτούσε το αίσθημα κατωτερότητας που τον διακατείχε, ακόμα και όταν έφτασε να αποτελεί την προσωπική σωματοφυλακή του Μουσταφά Κεμάλ και να έχει στα χέρια του το αξίωμα του δημάρχου της πόλης όπου γεννήθηκε. Αυτοανακηρύχθηκε στις 8 Ιουλίου 1919, έπειτα από τη γενική αμνηστία που έλαβε. 
 
«Ο Οσμάν αγάς, καίτοι αγράμματος και άξεστος, συγκέντρωνε πολλά προσόντα πολιτικά, προ πάντων εις το να κατωρθώνη να επωφελήται οιασδήποτε ευκαιρίας ή αδυναμίας των αντιπάλων του» έγραψε ο Γ. Κ. Βαλαβάνης στο βιβλίο του Σύγχρονος Γενική Ιστορία του Πόντου. 
 
Τα στρατιωτικά του προσόντα στα πολεμικά μέτωπα (βρέθηκε και στο ρωσικό) δεν θεωρούνταν ιδιαίτερα· η έλλειψη ενσυναίσθησης όμως ήταν, όπως και οι ομάδες των τσετών που συγκροτούσε προς υποστήριξη των τουρκικών μονάδων του στρατού. Ο Γ. Κ. Βαλαβάνης σχολιάζει ότι επέστρεψε στην Κερασούντα «διότι αντελήφθη ότι αι πολεμικαί δάφναι αποκτώνται δυσκολώτερα εις το μέτωπον από εκείνας που κερδίζονται μέσα εις τας πόλεις, εναντίον αόπλων και αμάχων πληθυσμών». 
 
Τα εκτεταμένα δίκτυα ανδρών που συγκρότησε είχαν μεγάλη ακτίνα δράσης και ήταν διαβόητα για τις πιο αδιανόητες πράξεις: δολοφονίες μωρών που εκσφενδονίζονταν σε βράχους, βιασμούς, φωτιές σε εκκλησίες μέσα στις οποίες βρίσκονται ηλικιωμένοι και γυναικόπαιδα. Απ’ όπου περνούσαν οι ομάδες του Τοπάλ Οσμάν δεν έμενε πέτρα πάνω σε πέτρα. Ο ίδιος άλλωστε ήταν μετρ της αγριότητας. 
 
Σε μια από τις μαρτυρίες που έχουν διασωθεί για τον Οσμάν αγά οι συμμορίτες του πήραν εντολή να ρίξουν τους Έλληνες στο καζάνι πλοίου, ο οπλαρχηγός Σάββας Κ. Ασλανίδης έχει περιγράψει τον φοβερό Ιούνιο του 1921 στην περιφέρεια Έρπαα με τον αφηνιασμένο «δαίμονα της Κολάσεως», για τους τσέτες που ήταν από τις διαταγές τους υπάρχει μαρτυρία για το Μπεϊαλάν, ένα από τα εκατοντάδες ελληνικά χωριά που κατέστρεψαν, η Πάφρα επίσης έζησε στιγμές θρήνου και απελπισίας. 
 
«Γιατί γράφεις στην εφημερίδα σου εναντίον μου; Εγώ αγαπώ τους Έλληνες πατριώτες [καρντασλάρ-αδέλφια] και φροντίζω για την ησυχία τους. Τιμωρώ μόνον όσους δεν είναι πιστοί στην οθωμανική πατρίδα. Η κατάσταση στην Κερασούντα είναι ομαλή. Ποτέ άλλωστε δεν ήταν κακή. Λυπούμαι γιατί μερικοί “γκιαούρ” σπεύδουν πάντα χωρίς καμιά αφορμή να καταγγέλλουν ψέματα στους Συμμάχους» είχε πει ο Τοπάλ Οσμάν στον εθνομάρτυρα Νίκο Καπετανίδη, όταν είχε επισκεφθεί τα γραφεία της εφημερίδας Εποχή. 
 
Ενδεικτική της ψυχοσύνθεσής του είναι και η ιστορία της μπάντας της Κερασούντας, η οποία έγινε δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ από τον Νίκο Ασλανίδη. Το σενάριο βασίζεται στο βιβλίο που έγραψε ο Γιάννης Παπαδόπουλος. Ήταν μέλος της φιλαρμονικής ορχήστρας της πόλης, η οποία «επιστρατεύτηκε» από τον Τοπάλ Οσμάν. Οι μουσικοί (13 Έλληνες και 3 Τούρκοι) ήταν αναγκασμένοι να παίζουν τουρκικά εμβατήρια την ώρα που οι τσέτες έσφαζαν, βίαζαν και λήστευαν. Μόλις η ορχήστρα σταμάτησε να είναι… χρήσιμη, τα μέλη της σφαγιάστηκαν – γλίτωσε μόνο ο Γιάννης Παπαδόπουλος, ο οποίος κατάφερε να φτάσει στην Ελλάδα. Δεν έπαιξε ποτέ ξανά μουσική. 
 
Τα γενοκτονικά ένστικτα του Τοπάλ Οσμάν τα έχει περιγράψει ο Αχμέτ Εμίν Γιαλμάν, στο αυτοβιογραφικό Turkey in my time. Ο πολεμικός ανταποκριτής σε εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης τον είχε γνωρίσει προσωπικά και μάλιστα περιγράφει δύο περιστατικά: το ένα είναι με τον 8χρονο γιο «αυτού του βάρβαρου», ο οποίος τον απείλησε με πιστόλι επειδή άργησε να εμφανίσει μια φωτογραφία, και το άλλο είναι με την εκτέλεση ενός Πόντιου οπλαρχηγού στο δημαρχείο της Κερασούντας, την ώρα που στη διπλανή αίθουσα ήταν σε εξέλιξη δεξίωση προς τιμή Βρετανού διπλωμάτη. 
 
Ο αδίστακτος αυτός όμως εγκληματίας δεν αντλούσε ευχαρίστηση μόνο με την αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής. Σύμφωνα με την έρευνα του συγγραφέα Σαΐτ Τσετίνογλου, ήταν υπεύθυνος και για οικονομική γενοκτονία στην Κερασούντα. Περιουσίες Ελλήνων και Αρμενίων σε μια νύχτα άλλαξαν χέρια, η ίδια η οικογένεια του δημάρχου ξαφνικά απέκτησε οικονομικό κύρος και μουσουλμάνοι κάτοικοι της πόλης ευκαιρίες που ούτε καν είχαν ονειρευτεί. «Αυτή την κατάσταση μπορούμε να την αναγνώσουμε ως “το θαύμα του Τοπάλ Οσμάν”. Η Κερασούντα “εθνικοποιήθηκε”» σχολιάζει ο συγγραφέας. 
 
Και όμως από τη μια στιγμή στην άλλη ο Τοπάλ Οσμάν έγινε άνθρωπος με εξουσία, έτσι έγινε και αποδιοπομπαίος τράγος. Η δολοφονία του βουλευτή Τραπεζούντας Σουκρή μπέη ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην Εθνοσυνέλευση. Παρόλο που ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ λέγεται ότι είχε δώσει την εντολή στον Τοπάλ Οσμάν, ο ίδιος τον υπέδειξε ως ένοχο. Πρόβαλε αντίσταση στο απόσπασμα που εστάλη για να τον συλλάβει, παγιδεύτηκε σε σπίτι και εκτελέστηκε τα ξημερώματα 2ας Απριλίου 1923 στην Άγκυρα. 
 
Το κενοτάφιο του Τοπάλ Οσμάν βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο του κάστρου της Κερασούντας, καθώς για την πόλη θεωρείται σημαντική προσωπικότητα. Το γεγονός, ότι ένας εγκληματίας που κατέσφαξε αμάχους τιμάται μέχρι και από την τοπική ομάδα, η οποία αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία της Τουρκίας, δείχνει ξεκάθαρα πως καλλιεργείται στη γειτονική χώρα το μίσος και η απέχθεια απέναντι στους λαούς που προϋπήρχαν στη χώρα χιλιάδες χρόνια πριν την έλευση των τουρκικών φύλων… 
 
 ΠΗΓΗ: Sportdog.gr

Απόπειρα δολοφονίας σε βάρος του Ντόναλντ Τραμπ


Σε σοκ βρίσκεται η διεθνής κοινότητα μετά την απόπειρα δολοφονίας σε βάρος του Ντόναλντ Τραμπ, κατά την διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης στην Πενσιλβάνια. Ο υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ ετοιμαζόταν να εκφωνήσει ομιλία όταν ένοπλος άνοιξε πυρ, σπέρνοντας τον πανικό.
 
Από την αδιανόητη επίθεση σκοτώθηκε ένας παρευρισκόμενος, ενώ δύο ακόμα άνδρες έχουν τραυματιστεί σοβαρά. Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ τραυματίστηκε στο δεξί αυτί και αφού φυγαδεύτηκε από τους άνδρες της ασφάλειάς του, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και στην συνέχεια αποχώρησε.
 
«Χτυπήθηκα από σφαίρα η οποία διαπέρασε το πάνω μέρος του δεξιού μου αυτιού», ανέφερε μέσω του ιστότοπου κοινωνικής δικτύωσης Truth Social, προσωπικού του δημιουργήματος, ο Ρεπουμπλικάνος και συνέχισε: «Είναι απίστευτο πως μπόρεσε να γίνει κάτι τέτοιο στη χώρα μας».
 
Αυτή θα ήταν η τελευταία ομιλία που θα εκφωνούσε ο Ντόναλντ Τραμπ πριν από το συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων (15η-18η Ιουλίου) στο Μιλγουόκι (Ουισκόνσιν), όπου αναμένεται να λάβει και τυπικά το χρίσμα της παράταξης ώστε να είναι ο υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές της 5ης Νοεμβρίου. «Ο πρόεδρος Τραμπ είναι καλά και ανυπομονεί να σας συναντήσει όλους στο Μιλγουόκι του Ουισκόνσιν όπου θα διεξαχθεί αυτό το μεγάλο συνέδριο από τις 15 ως τις 18 Ιουλίου», επεσήμαναν η προεκλογική ομάδα του υποψήφιου και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.
 
Ταυτοποιήθηκε ο δράστης
 
Ο δράστης της επίθεσης κατά της ζωής του υποψήφιου των Ρεπουμπλικανών είναι ένας 20χρονος άνδρας από την Πενσιλβάνια, όπως μετέδωσε δημοσιογράφος του CNN επικαλούμενος πηγές. Σύμφωνα με ανάρτηση του δημιοσιογράφου στο Χ, το FBI τον έχει ταυτοποιήσει και οι έρευνες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, πρόκειται για τον Τόμας Μάθιου Κρουκς.
 
Νωρίτερα, το FBI επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για απόπειρα δολοφονίας. «Σήμερα το βράδυ σημειώθηκε αυτό που χαρακτηρίζουμε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Πρόκειται για μια ενεργή σκηνή εγκλήματος», τόνισε ο Κέβιν Ροζέκ, ειδικός πράκτορας επικεφαλής του γραφείου του FBI στην Πενσιλβάνια, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
 
Ο Ροζέκ επεσήμανε ότι το FBI δεν είναι έτοιμο να ανακοινώσει τα στοιχεία της ταυτότητας του δράστη, ενώ πρόσθεσε ότι προτεραιότητα τώρα είναι να εντοπιστεί το κίνητρό του και να διευκρινιστεί αν εμπλέκονται και άλλοι στην απόπειρα.
 
Η μυστική υπηρεσία αντέδρασε λαμβάνοντας μέτρα προστασίας και «ο πρώην πρόεδρος είναι ασφαλής, αφού απομακρύνθηκε εσπευσμένα από τον χώρο όπου επρόκειτο να εκφωνήσει ομιλία», διαβεβαίωσε ο εκπρόσωπός της Άντονι Γκουλιέλμι μέσω X. «Ένας παριστάμενος σκοτώθηκε, άλλοι δύο τραυματίστηκαν και βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση. Διενεργείται έρευνα για το συμβάν αυτή τη στιγμή και η μυστική υπηρεσία ειδοποίησε επίσημα το ομοσπονδιακό γραφείο έρευνας, το FBI», συμπλήρωσε ο κ. Γκουλιέλμι.
 
Μαρτυρίες
 
«Ακούσαμε πολλούς πυροβολισμούς, ο άνδρας που βρισκόταν δίπλα μου χτυπήθηκε στο κεφάλι, σκοτώθηκε ακαριαία κι έπεσε στη βάση των κερκίδων», είπε ο Τζόζεφ, γυναικολόγος, ο οποίος απέφυγε να πει το επώνυμό του και συνέχισε: «Μια γυναίκα χτυπήθηκε στον ώμο ή στο χέρι» και «από εκείνη τη στιγμή τα πράγματα έγιναν χαοτικά».
 
Ο ίδιος, επεσήμανε πως άκουσε επτά εκπυρσοκροτήσεις. «Σχημάτισα την εντύπωση πως αρκετοί νόμιζαν αρχικά πως επρόκειτο για φάρσα, καθώς οι πυροβολισμοί έμοιαζαν σαν μερικά πυροτεχνήματα, όμως είδα τον άνδρα που χτυπήθηκε στο κεφάλι, τη γυναίκα στο χέρι, ήξερα από την αρχή πως δεν ήταν πυροτεχνήματα».
 
Την ίδια ώρα, κάτοικος της περιοχής που βρισκόταν στη συγκέντρωση και ζήτησε να διατηρήσει την ανωνυμία του δήλωσε ότι είδε δύο μέλη της Μυστικής Υπηρεσίας σε στέγη κτιρίου πριν την έναρξη της εκδήλωσης. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι οι πράκτορες αυτοί έλεγχαν την περιοχή με κιάλια. «Κοίταζαν συνεχώς προς τα αριστερά πίσω από τον χώρο της εκδήλωσης προτού ο Τραμπ βγει στη σκηνή. Έμοιαζε να έχουν επικεντρωθεί στο σημείο αυτό», επεσήμανε.
 
Από την πλευρά του, ο Ρον Μους, υποστηρικτής του Τραμπ που βρισκόταν στην προεκλογική συγκέντρωση, δήλωσε ότι άκουσε τέσσερις πυροβολισμούς. «Είδα το πλήθος να πέφτει κάτω και μετά τον Τραμπ επίσης να σκύβει πολύ γρήγορα», εξήγησε και συμπλήρωσε: «Μετά η Μυστική Υπηρεσία έτρεξε και τον προστάτευσε όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Μέσα σε ένα δευτερόλεπτο τον προστάτευσαν».
 
Ο Μους σημείωσε ότι στη συνέχεια είδε έναν άνδρα να τρέχει και να τον κυνηγούν πράκτορες με στρατιωτικές στολές. Άκουσε κι άλλους πυροβολισμούς, αλλά δεν είναι σίγουρος ποιος πυροβόλησε, ενώ τόνισε πως μέχρι τότε ελεύθεροι σκοπευτές είχαν πάρει θέσεις στη στέγη αποθήκης που βρίσκεται πίσω από την σκηνή.
 
Το BBC πήρε συνέντευξη από έναν άνδρα, που δήλωσε ότι είναι αυτόπτης μάρτυρας της επίθεσης και ο οποίος είπε ότι είδε έναν άνδρα οπλισμένο με τουφέκι να ανεβαίνει σε στέγη κτιρίου κοντά στο σημείο όπου γινόταν η προεκλογική συγκέντρωση. Ο αυτόπτης μάρτυρας πρόσθεσε ότι ο ίδιος και οι άνθρωποι με τους οποίους ήταν μαζί άρχισαν να δείχνουν τον άνδρα, προσπαθώντας να ενημερώσουν τα μέλη των υπηρεσιών ασφαλείας.
 
Κενά στην ασφάλεια
 
Η φρικιαστική επίθεση εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο προστασίας του Ντόναλντ Τραμπ.
 
Στο πλαίσιο αυτό, η επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων –πρόεδρος της οποίας είναι Ρεπουμπλικάνος βουλευτής- κάλεσε τη διευθύντρια της Μυστικής Υπηρεσίας (Secret Service) Κίμπερλι Τσιτλ να καταθέσει ενώπιών της στις 22 Ιουλίου. «Οι Αμερικανοί ζητούν απαντήσεις για την απόπειρα δολοφονίας του προέδρου Τραμπ», τόνισε η επιτροπή σε ανακοίνωσή της που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
 
Η Μυστική Υπηρεσία είναι κυρίως αρμόδια να προστατεύει τον Τραμπ, ως πρώην πρόεδρο και υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών για την προεδρία. Άλλωστε, στις περισσότερες προεκλογικές συγκεντρώσεις του Ρεπουμπλικάνου η τοπική αστυνομία και η Μυστική Υπηρεσία φροντίζουν για την ασφάλεια. Μέλη άλλων υπηρεσιών του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας βοηθούν κατά καιρούς. Ωστόσο δεν πρόκειται για εύκολο έργο, καθώς στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του Τραμπ συμμετέχουν χιλιάδες άνθρωποι, ενώ αυτές διεξάγονται σε ανοικτούς χώρους και διαρκούν ώρες.
 
Πριν την έναρξη της εκδήλωσης πράκτορες ελέγχουν τον χώρο για τυχόν βόμβες ή άλλες απειλές και ο Ρεπουμπλικάνος φτάνει υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας και συνοδεία προστασίας.
 
Συνήθως τα μέλη επιβολής της τάξης οριοθετούν μια περίμετρο με σιδερένια κάγκελα και ζητούν από όλους τους παριστάμενους να περάσουν από ανιχνευτή μετάλλων, ενώ ελέγχουν τις τσάντες και πολλές φορές τα πορτοφόλια τους. Κάποιοι μάλιστα υποβάλλονται και σε σωματικό έλεγχο.
 
Ωστόσο, η χθεσινή επίθεση φαίνεται όμως να εξαπολύθηκε από ένοπλο ο οποίος βρισκόταν έξω από την περίμετρο ασφαλείας, σύμφωνα με τις αρχικές αναφορές των μέσων ενημέρωσης.
 
Η αντίδραση του Τζο Μπάιντεν
 
Μετά την πρωτοφανή απόπειρα δολοφονίας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν εξέφρασε ευγνωμοσύνη και υπογράμμισε πως αισθάνεται «ανακουφισμένος» που ο προκάτοχός του, Ντόναλντ Τραμπ, είναι «σώος», «ασφαλής» και «πάει καλά» μετά την επίθεση.
 
Σε έκτακτο διάγγελμά του που αναμεταδόθηκε απευθείας τηλεοπτικά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάιντεν επέμεινε στο ότι «δεν υπάρχει καμιά θέση στην Αμερική για τη βία αυτού του είδους», την οποία χαρακτήρισε «άρρωστη», υπογραμμίζοντας πως «οι πάντες πρέπει να την καταδικάσουν». «Ο κ. Τραμπ θα έπρεπε να μπορεί να εκφωνήσει την ομιλία του ειρηνικά, χωρίς το παραμικρό πρόβλημα», δήλωσε ο Μπάιντεν, προσθέτοντας πως το συμβάν ήταν ανεπίτρεπτο. Ο ίδιος διαβεβαίωσε πως «προσεύχεται» για τον αντίπαλό του και τόνισε ότι οι Αμερικανοί πρέπει να «ενωθούν» και να καταδικάσουν την επίθεση ως έθνος.
 
Νωρίτερα, ο Αμερικανός πρόεδρος συνομίλησε τηλεφωνικά με τον προκάτοχο και αντίπαλό του στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου, όπως έκανε γνωστό αξιωματούχος του Λευκού Οίκου. Μάλιστα, η προεδρία των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι ο Μπάιντεν θα επιστρέψει απόψε εσπευσμένα στην Ουάσιγκτον από την κατοικία του στο Ρεχόμποθ Μπιτς.
 
Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί καταδικάζουν την πρωτοφανή απόπειρα δολοφονίας
 
Το φρικτό επεισόδιο που έμελλε να αμαυρώσει την προεκλογική περίοδο στις ΗΠΑ, καταδίκασαν τόσο οι Ρεπουμπλικάνοι, όσο και οι Δημοκρατικοί.
 
«Αυτή η φρικτή ενέργεια πολιτικής βίας σε μια ειρηνική προεκλογική συγκέντρωση δεν έχει καμία θέση σε αυτή τη χώρα και θα πρέπει να καταδικαστεί ομόφωνα και σθεναρά», δήλωσε ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Ρεπουμπλικάνος Μάικ Τζόνσον.
 
Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία Τσακ Σούμερ επεσήμανε από την πλευρά του ότι σοκαρίστηκε από το περιστατικό, ενώ εξέφρασε την ανακούφισή του που ο Τραμπ είναι ασφαλής. «Η πολιτική βία δεν έχει θέση στη χώρα μας», υπογράμμισε.
 
«Η προεκλογική ομάδα του Μπάιντεν ανακοίνωσε ότι αναστέλλει τις τηλεοπτικές της διαφημίσεις και κάθε άλλη προεκλογική ενέργεια», δήλωσε στέλεχός της χθες Σάββατο.
 
Την ίδια ώρα, κάποιοι από τους Ρεπουμπλικάνους συμμάχους του Τραμπ εκτίμησαν ότι η επίθεση εναντίον του είχε πολιτικά κίνητρα.
 
«Επί εβδομάδες υψηλόβαθμα στελέχη των Δημοκρατικών τροφοδοτούν τη γελοία υστερία, σύμφωνα με την όποια αν ο Ντόναλντ Τραμπ επανεκλεγεί, η δημοκρατία στην Αμερική θα έρθει στο τέλος της», σχολίασε ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής Στιβ Σκαλίσι, ο οποίος το 2017 είχε γίνει στόχος επίθεσης με πυροβολισμούς με πολιτικά κίνητρα. «Έχουμε δει στο παρελθόν ακροαριστερούς παράφρονές να ενεργούν βάσει αυτής της βίαιης ρητορικής. Αυτή η εμπρηστική ρητορική πρέπει να σταματήσει», υπογράμμισε.
 
Η Ρεπουμπλικάνα βουλευτής Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν επεσήμανε από την πλευρά της ότι «οι Δημοκρατικοί ήθελαν να συμβεί αυτό. Εδώ και χρόνια θέλουν ο Τραμπ να εξαφανιστεί και είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για να το πετύχουν».
 
 
Επειδή αυτά τα βίντεο είναι επίφοβα να τα κατεβάσουν ας ανεβάσουμε κι ένα στο ιστολόγιό μας να υπάρχει.
 

Νὰ εἴμαστε ἀμίλητοι μέσα στὴν Ἐκκλησία (Θαυμαστὸ περιστατικό)

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Κ. Ἀναγνωστοπούλου,
 
Μία Κυριακή, στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, μερικὲς ψυχὲς τὸ εἶχαν «παραξηλώσει» μὲ τὶς φὼνὲς καὶ τὰ γέλια.
 
Ἐκείνη τὴν ὥρα μοίραζα Ἀντίδωρο καὶ ὁ συλλειτουργός μου ἔκανε τὴν Κατάλυσι. Εἶχαν δὲν εἶχαν μείνει καμμιὰ δεκαριὰ ἐκκλησιαζόμενοι, γιὰ νὰ πάρουν ἀκόμα Ἀντίδωρο. 
 
Ἑνὸς ἀπ᾿ αὐτοὺς στράφηκε ξαφνικὰ τὸ βλέμμα, ἐνῶ γελοῦσε δυνατά, πρὸς τὸ μέρος τοῦ Ἱεροῦ Βήματος. Εἶδε ἐμένα βέβαια νὰ μοιράζω τὸ Ἀντίδωρο, ἀλλὰ τὸ Τέμπλο μπροστά του νὰ ἔχη ἐξαφανιστῆ!… 
 
Ἡ ματιά του ἔπεσε πρῶτα στὸν π. Π., τὸν ὁποῖο εἶδε νὰ σηκώνη τὸ ἅγιο Ποτήριο, γιὰ νὰ κάνη τὸ ὑπόλοιπο τῆς Καταλύσεως, ταυτόχρονα ὅμως εἶδε ὅλο τὸ ἱὲρὸ Βῆμα νὰ εἶναι γεμᾶτο ἀπὸ Ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι ἦταν σὲ στάσι εὐλαβική, μὲ σταυρωμένα τὰ χέρια καὶ σκυμμένο τὸ κεφάλι, σοβαροὶ καὶ στραμμένοι ὅλοι πρὸς τὸ μέρος τοῦ ἱερέως, πὸὺ ἔκανε τὴν Κατάλυσι. 
 
Διότι ἐκείνη τὴν στιγμή ἐξακολουθεῖ μέσα στὸ ἅγιο Ποτήριο νὰ ὑπάρχη ὁ Ζῶν Θεός, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου μας. 
 
Δύο ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους γύρισαν καὶ τὸν κοίταξαν μὲ βλέμμα σοβαρὸ καὶ πολὺ αὐστηρό. Λίγο ἔλειψε νὰ λιποθυμήση. 
 
Βγῆκε ἔξω, πῆγε, ἔρριξε πολὺ νὲρὸ στὸ πρόσωπό του γιὰ νὰ συνέλθη, ἤπιε ἕνα-δὺὸ ποτήρια καὶ ἔφυγε. Μετὰ ἀπὸ μιὰ ἑβδομάδα, δέκα μέρες, ἦλθε καὶ τὸ ἐξωμολογήθηκε. 
 
Εἶπε νὰ ἀναφέρω τὸ γεγονός, χὼρὶς ὅμως νὰ ἀποκαλύψω τὸ ὄνομά του, λὸγῳ τῆς μεγάλης του ἐντροπῆς καὶ ἐνοχῆς. Τὴν ἑπομένη Κυριακὴ ποὺ ἀνέφερα τὸ γεγονὸς στοὺς ἐκκλησιαζομένους Χριστιανούς, ὅταν μοίραζα Ἀντίδωρο, λέτε καὶ ἡ Ἐκκλησία ἦταν ἄδεια! 
Τόση ἦταν ἡ ἡσυχία! 
Καὶ μὲ ἐρωτᾶ ὁ π. Π.: 
«Καλά, δὲν ὑπάρχουν ἄνθρωποι μέσα; Τί ἔγινε; Ποιό θαῦμα τοὺς ἐπέβαλε τὴν τόση ἁγία ἡσυχία;». 
 
Ἐρμηνεία στὴν Θεία Λειτουργία μέσα ἀπὸ πραγματικὰ γεγονότα καὶ ἐμπειρίες ἁγίων, ἱερέων, Μοναχῶν καὶ Πιστῶν ‒ Ἐμπειρίες κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία, σελ. 20-21 καὶ 510-511, Πειραιᾶς 2003.
 

«Νά ᾿σαι εὐλογημένη Κατερίνα μου! Μέ ἔβγαλες ἀπό τόν ἄδη καί μ᾿ ἔκανες στρατηγό καί πρίγκηπα!»

Πρίν μερικές δεκαετίες, καί πρό τοῦ 1940, σ’ ἕνα χωριουδάκι τῆς Ἠλείας, ζοῦσε μιά χαριτωμένη ἀπ’ τόν Θεό ψυχή, ἡ κυρία Κατερίνα. 
 
Δέν ἤξερε καθόλου γράμματα. Ὅμως ἦταν ἕνας πολύ φωτισμένος ἄνθρωπος, μέ ἀκλόνητη καί ζωντανή πίστι, σάν κι ἐκείνη πού εἶχαν οἱ πρῶτοι χριστιανοί πού ἔπεφταν καί στή φωτιά γιά τόν Χριστό, προκειμένου νά μήν Τόν ἀρνηθοῦν. 
 
Καί ἔτσι ἐκπληρώθηκαν τά λόγια τοῦ Κυρίου στη ζωή τῆς εὐλογημένης αὐτῆς ψυχῆς: «Πάντα ὅσα ἐάν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε»(1). Διότι ὄντως ἦταν ἄνθρωπος τῆς πολλῆς προσευχῆς.
 
Ὅταν μερικές φορές τόν Ἰούλιο μῆνα σκοτείνιαζε ὁ οὐρανός ἀπό τά σύννεφα καί προμηνυόταν βροχή, ἐπειδή οἱ θημωνιές μέ τά στάχυα παρέμεναν στ’ ἀλώνια κι ἄν ἔβρεχε ὁπωσδήποτε θά καταστρεφόταν ἡ σοδειά, οἱ χωρικοί ἔτρεχαν στήν κυρία Κατερίνα καί τῆς ζητοῦσαν νά προσευχηθῆ νά μή βρέξη! 
 
Κι ἐκείνη, πήγαινε μπροστά στήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, προσευχόταν, καί τά σύννεφα ἔφευγαν!
 
[Αὐτό μᾶς θυμίζει τόν προφήτη Ἠλία, ὁ ὁποῖος ἦταν ἄνθρωπος «ὁμοιοπαθής ἡμῖν»(2) δηλαδή ὅμοιος μέ μᾶς, πού ἔχουμε ἀδυναμίες καί πάθη, καί βέβαια μέ πολλές ἀρετές καί δυνατή πίστι στήν προσευχή. Καί ὅταν παρεκάλεσε τόν Θεό γιά νά πάρουν ἕνα μάθημα οἱ συμπατριῶτες του Ἰουδαῖοι, δέν ἔβρεξε ἐπί τριάμισι χρόνια. Καί ὅταν πάλι ἔκανε προσευχή, ὁ Θεός ἔστειλε «ὑετόν» (βροχή)].
 
Ὅταν ἀρρώσταινε κανείς, πάλι κατέφευγαν στήν Κατερίνα νά προσευχηθῆ, κι ἄν ὑπῆρχε κάποιο τραῦμα, κάποιος δυνατός πόνος σέ κάποιο σημεῖο τοῦ σώματος, βουτοῦσε τά δάχτυλά της στήν κανδήλα καί τό ἄλειφε σταυροειδῶς μέ λάδι. Καί, ἀνάλογα μέ τήν πίστι πού εἶχαν καί οἱ ἀσθενεῖς, ἀνταποκρινόταν καί ὁ Θεός μέ θαῦμα!
 
Ποτέ δέ ἡ ἁγισασμένη αὐτή γυναῖκα δέν δέχθηκε χρήματα ἤ δῶρα. Ὅ,τι ἔκανε, τό ἔκανε ἀνιδιοτελῶς, μέ μεγάλη ἁπλότητα καί φυσική ταπεινοφροσύνη. Ἡ σκέψις της ἦταν παρθενική· δέν τήν μόλυνε αὐταρέσκεια ἤ ὑπερηφάνεια ἥ καί ἐγωἱσμός.
 
Γι’ αὐτό, τό χάρισμα τοῦ Θεοῦ δέν τό ἔχασε μέχρι τό τέλος τῆς ὡραίας ζωῆς της, πού ἐλαμπρύνετο ἀκόμη περισσότερο ἀπό τήν πολλή της ἐλεημοσύνη καί μάλιστα «ἐν κρυπτῷ».
 
Κάποτε, ὁ καινούργιος παπᾶς τοῦ χωριοῦ, ἐντυπωσιασμένος ἀπό τ’ ἀποτελέσματα τῆς προσευχῆς αὐτῆς τῆς πιστῆς γυναίκας καί ὑποψιαζόμενος μήπως ὑπάρχουν μαγγανεῖες καί ἄλλου εἴδους γητεύματα, τήν φώναξε καί ἰδιαιτέρως τήν ρώτησε:
– Γιά πές μου, παιδί μου Κατερίνα, τί προσευχή κάνεις μπροστά στήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ;
Κι ἐκείνη τοῦ ἀπάντησε μέ τήν φυσική της ἁπλότητα:
– Ἐγώ παππούλη μου, ὅπως γνωρίζεις, δέν ξέρω γράμματα. Λέω μόνο μιά προσευχή πού μοὔμαθε ἡ γιαγιά μου.
– Ποιά; τήν ρώτησε ὁ ἱερεύς.
– Λέω: «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καί ὁ Λόγος ἦν πρός τόν Θεόν, καί Θεός ἦν ὁ Λόγος»! Καί κατόπιν ζητάω ἀπό τόν Θεό αὐτό πού μέ παρακαλοῦν οἱ συγχωριανοί μου νά ζητήσω μέ τήν προσευχή μου ἀπό τόν Χριστό ἤ καί τήν Παναγία ἤ ἀπό κάποιον ἅγιο.
 
Ὁ ἱερεύς ἔμεινε κατάπληκτος ὅταν ἄκουσε τόν πρῶτο στίχο τοῦ κατά Ἰωάννην Εὐαγγελίου! Ἔτσι λοιπόν βεβαιώθηκε γιά τό ἄδολον αὐτῆς τῆς ψυχῆς καί τήν ἁπλῆ καί βαθειά της πίστι, πού εἶχε σάν ἀποτέλεσμα τόση δύναμι στήν προσευχή της.
Τόν ρώτησε ἡ κυρα-Κατερίνα:
– Μήπως δέν εἶναι σωστό αὐτό πού κάνω; Νά κάνω κάτι ἄλλο;
– Ὄχι, ὄχι! Πρός Θεοῦ, μήν ἀλλάξης αὐτή τήν προσευχή! Αὐτή πού ξέρεις, αὐτή πού ἔμαθες, αὐτή καί νά κάνης!
 
Ὅταν ἦρθε ἡ φοβερή γερμανική Κατοχή, τό 1941, πού οἱ Ἕλληνες καταδικάστηκαν σέ λιμοκτονία καί ὁ κόσμος πέθαινε ἀπό τήν πεῖνα, τό μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς τῆς κυρα-Κατερίνας φάνηκε ἀκόμη πιό πολύ.
 
Ὁ συγχωρεμένος ὁ ἄνδρας της τῆς εἶχε ἀφήσει ἀρκετή περιουσία, τήν ὁποία εἶχε ἀπό τόν πατέρα του, τόν κυρ-Ἀλέξη. Μεταξύ τῶν ἄλλων, τό κελλάρι τοῦ σπιτιοῦ εἶχε λάδι. Ἔτσι ἡ Κατερίνα ἄρχισε τή διανομή στούς πεινασμένους. Εἶχε ἕνα πιάτο βαθύ, τό γέμιζε καί μοίραζε γενναιόδωρα. Ὅταν οἱ ἐλεηθέντες τῆς ἔδιναν εὐχές, ἐκείνη τούς ἔλεγε:
– Ὄχι σέ μένα εὐχαριστίες. Τό σιτάρι εἶναι ἀπό τήν περιουσία τοῦ πεθεροῦ μου, τοῦ μπάρμπα-Ἀλέξη. Νά λέτε: «Θεός συγχωρές τόν κυρ-Ἀλέξη».
 
Ὅταν εἶχε μοιράσει περισσότερο ἀπό τό μισό σιτάρι, τίς ἐπτακόσιες περίπου ὀκάδες, εἶδε στόν ὕπνο της τόν πεθερό της, γιά τόν ὁποῖο ἔλεγαν ὅτι ἦταν ὁ φοβερότερος τσιγκούνης τοῦ χωριοῦ, παρ’ ὅλο πού ἦταν ἀρκετά εὐκατάστατος. Τόν εἶδε σάν κατάδικο, μέ τά μαλλιά του μεγαλωμένα μέχρι κάτω, σέ κακά χάλια, μέ γένια καί βρώμικο πολύ. Ἡ Κατερίνα πῆρε τότε ἕνα ψαλίδι, τοὖκοψε τά μαλλιά, τά γένια, τόν περιποιήθηκε, τόν ἔλουσε καί τόν ἔντυσε μέ καινούργια ἄσπρα ροῦχα. Καί τό πρόσωπο τοῦ κεκοιμημένου φωτίστηκε! Ἔλαμπε ὁλόκληρος! Τότε γύρισε καί τῆς εἶπε μέ ἀνακούφισι:
 
– Νἆσαι εὐλογημένη, Κατερίνα μου! Μέ τίς ἐλεημοσύνες σου Μ’ ΕΒΓΑΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΗ, παιδί μου! Καί μ’ ἔκανες στρατηγό καί πρίγκηπα!
 
Αὐτά ὅλα τά ἀφηγήθηκαν μέ συγκράτησι ὁ γυιός τῆς εὐλογημένης αὐτῆς ψυχῆς, τῆς κυρα-Κατερίνας, μαζί μέ τή γυναῖκα του (τή νύφη της δηλαδή), σ’ ἕνα προσκύνημά τους στήν Παναγία τή Βαρνάκοβα.
 
(1) Ματθ. κα’ 22
(2) Ἰακ. ε’ 17
 
Από το βιβλίο “Πνευματικές διαδρομές στους μακαρισμούς του Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Αναγνωστοπούλου, σελ
 

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook ή στο Twitter μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

4. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

5. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

6. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

7. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Να σημειώσουμε ότι εκτός των αναρτήσεων που υπογράφει ο διαχειριστής μας, όλες οι άλλες απόψεις που αναφέρονται σε αυτές ανήκουν αποκλειστικά στους συντάκτες των άρθρων. Τέλος άλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.