Παίζει με τη φωτιά η Δύση πληγώνοντας την “Αρκούδα”…

Γράφει ο ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ  

 

Είναι κοινός τόπος πλέον ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ, έστω κι αν οι χώρες-μέλη της Συμμαχίας πολεμούν εμμέσως πλην σαφώς. Ο εν λόγω πόλεμος έχει επαναφέρει στο προσκήνιο ζητήματα που θεωρούνταν κατάλοιπα του Ψυχρού Πολέμου. Κυρίως, όμως, έχει φέρει πολύ πιο κοντά το ενδεχόμενο γενίκευσης της σύγκρουσης.  

 

Προς το παρόν, η Ρωσία υφίσταται συνεχή πλήγματα στην επικράτειά της, ενώ οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ παραμένουν στο απυρόβλητο. Το μόνο κόστος που πληρώνουν είναι οικονομικό. Για όποιον έχει αίσθηση της Ιστορίας και στοιχειώδη στρατηγική σκέψη, είναι προφανές πως η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχισθεί. Πρόκειται για ασταθή ισορροπία. Είναι μη βιώσιμο για τη Ρωσία να υφίσταται αυτά τα πλήγματα, περιοριζόμενη στο να τα ανταποδίδει στην Ουκρανία. Για τους Δυτικούς αυτό που μετράει είναι η φθορά της Ρωσίας. Αδιαφορούν για την πολύ μεγαλύτερη φθορά και τις απώλειες που υφίσταται η Ουκρανία. Εξ ου και η ατάκα “να συνεχισθεί ο πόλεμος μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό”!

 

Μπορεί ο Πούτιν να είχε τις δικές του αυταπάτες για το “πνεύμα του Άνκορατζ”, μπορεί να δείχνει μεγάλη αυτοσυγκράτηση φοβούμενος μία ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, αλλά είναι τα ίδια τα πράγματα που τον εξωθούν σε κλιμάκωση. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η Μόσχα δεν έχει να περιμένει τίποτα από τον Τραμπ. Όσο για τους Ευρωπαίους, είναι εξόφθαλμο ότι, όσο βρίσκονται στο απυρόβλητο, δεν έχουν λόγο να αλλάξουν στάση.

 

Μόνο εάν οι Ρώσοι λάμβαναν ριζοσπαστικά στρατιωτικά μέτρα εντός της Ουκρανίας και ταυτοχρόνως μετέφεραν επιλεκτικά τον πόλεμο και στις χώρες που έχουν ευθέως εμπλακεί στο πλευρό του Κιέβου, θα υποχρέωναν και τον Τραμπ και τους Ευρωπαίους να αλλάξουν γραμμή πλεύσης. Προς το παρόν, το Κρεμλίνο θεωρεί ότι η ύπαρξη του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ απαγορεύει πλήγματα σε χώρες-μέλη. Με τη θεώρηση αυτή, όμως, αυτοεγκλωβίζεται, επιτρέποντας στους Ευρωπαίους να πολεμούν εναντίον της Ρωσίας, ενώ οι ίδιοι βρίσκονται στο απυρόβλητο.

 

Είναι ενδεικτικό ότι οι Ουκρανοί κάθε νύχτα εκτοξεύουν τριπλάσια-τετραπλάσια drones στο εσωτερικό της Ρωσίας από όσα εκτοξεύουν οι Ρώσοι σε ουκρανικούς στόχους. Και μάλιστα είναι οι Ουκρανοί που κλιμακώνουν, με τους Ρώσους να ακολουθούν. Είναι οι Ουκρανοί που άρχισαν να πλήττουν εμπορικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα, γεγονός που ουσιαστικά τείνει να καταργήσει το διεθνές εμπόριο εκεί. Είναι επίσης οι Ουκρανοί που άρχισαν να βομβαρδίζουν μεγάλες εμπορικές αποθήκες (logistics) με σκοπό τη φθορά της ρωσικής οικονομίας. Περιττό να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, τέτοιες επιθέσεις συνιστούν έγκλημα πολέμου. Αυτά, όμως, είναι ενοχλητικές λεπτομέρειες για τα κατά τα άλλα ευαίσθητα δυτικά Μίντια.

 

Η δυνατότητα του Κιέβου να εκτοξεύει πολλαπλάσια drones δεν προκύπτει από μία δική του μεγαλύτερη βιομηχανική ικανότητα, αλλά από το γεγονός ότι πολλά εργοστάσια στην Ευρώπη παράγουν μαζικά drones (και πυραύλους), τα οποία στέλνονται στην Ουκρανία. Η δε ευστοχία τους εξασφαλίζεται από τις επιχειρησιακές πληροφορίες που σε μόνιμη βάση παρέχουν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, συμμετέχοντες και άμεσα στους βομβαρδισμούς ρωσικών στόχων.

 

Κεντρικός εχθρός

 

Είναι προφανές ότι το ΝΑΤΟ έχει εισέλθει σε νέα ιστορική φάση. Ιδρύθηκε για να ανασχέσει τη Σοβιετική Ένωση, όχι μόνο επειδή ήταν κομμουνιστική, αλλά κυρίως επειδή η Δύση την έβλεπε ως κύριο γεωπολιτικό αντίπαλο. Γι’ αυτό κι όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση, όχι μόνο η Συμμαχία δεν διαλύθηκε, αλλά και επεκτάθηκε μέχρι τα σύνορα της Ρωσίας, την οποία έβλεπε σαν αδύναμη συνέχεια του πρώην σοβιετικού ανταγωνιστή. Όταν, μάλιστα, ο Πούτιν έδειξε ότι δεν θα άφηνε το δυτικό κεφάλαιο να λεηλατήσει με νεοαποικιακούς όρους τους τεράστιους ρωσικούς φυσικούς πόρους, η Δύση έπαψε να τηρεί τα προσχήματα.

 

Όπως είναι γνωστό, το υποστηριχθέν από τις ΗΠΑ πραξικόπημα του Μαϊντάν εξ αντιδιαστολής οδήγησε στην αναίμακτη προσάρτηση της Κριμαίας (2014). Η προσάρτηση έδωσε την ευκαιρία στη Δύση να στριμώξει την “Αρκούδα”, με αποτέλεσμα να φθάσουμε στην εισβολή το 2022. Ήταν κοινός τόπος ότι η Ρωσία δεν θα ανεχόταν την προαναγγελθείσα (από το 2008) ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τους Δυτικούς να σπρώξουν τα πράγματα στη ρήξη.

 

Όπως και να έχει, ο πόλεμος στην Ουκρανία λειτούργησε σαν καταλύτης, επαναφέροντας με ωμό τρόπο τη Ρωσία στη θέση του κεντρικού εχθρού. Σ’ αυτό το κλίμα το ΝΑΤΟ απέκτησε βαθύτερη πολιτική-στρατιωτική συνοχή στην Ευρώπη, παρά το ρήγμα που του προκαλεί η στάση του Τραμπ. Δεν πρόκειται, ωστόσο, για ιδιοτροπία του τωρινού προέδρου. Η αμερικανική στρατηγική μεταβάλλεται σταδιακά. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να μεταφέρει την ευθύνη για την αντιμετώπιση της Ρωσίας στους Ευρωπαίους, διατηρώντας, βεβαίως, τον ηγετικό της ρόλο, αλλά περιορίζοντας τη δική της άμεση εμπλοκή.

 

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ανταποκρίνονται. Όχι μόνο αυξάνουν τις στρατιωτικές δαπάνες και επενδύουν στην πολεμική βιομηχανία, αλλά και καλλιεργώντας αντιρωσικό κλίμα. Η καλλιέργεια πολεμικού κλίματος δεν οφείλεται μόνο στην σχεδόν υστερική ρωσοφοβία, αλλά και στην εκτίμηση ότι η αναγόρευση της Ρωσίας στον απόλυτο εχθρό υπηρετεί δύο σκοπιμότητες: Πρώτον, ενισχύει τη συνοχή της Ευρώπης και δεύτερον, επιτρέπει στις κυβερνήσεις να κατευθύνουν πόρους από το κοινωνικό κράτος στους εξοπλισμούς, τους οποίους θεωρούν και εργαλείο οικονομικής αναζωογόνησης για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, που αντιμετωπίζουν χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

 

Η Ουκρανία ως γεωπολιτικό διακύβευμα

 

Στο κέντρο του εν εξελίξει ιδιότυπου πολέμου βρίσκεται ως μεγάλο γεωπολιτικό διακύβευμα η Ουκρανία. Εάν, δηλαδή, θα ενσωματωθεί στη Δύση, ή θα μετατραπεί σε κράτος-μαξιλάρι μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας, όπως επιδιώκει η Μόσχα. Μπορεί προς το παρόν η ένταξη της Ουκρανίας στη Συμμαχία να έχει μπει στο ράφι, αλλά έχει ήδη δρομολογηθεί η διαδικασία ενσωμάτωσης στην ΕΕ. Επειδή, όμως, διεξάγεται πόλεμος, επειδή η Ουκρανία δεν εκπληρώνει κατ’ ουδένα τρόπο τις προϋποθέσεις ένταξης και τέλος επειδή είναι μεγάλη “μπουκιά” που η ένταξή της εγείρει σοβαρά προβλήματα, κυρίως στον τομέα των αγροτικών επιδοτήσεων, το ευρωιερατείο επινοεί ειδικό καθεστώς, το οποίο να μην είναι μεν πλήρης ένταξη, αλλά ουσιαστικά να προσδένει οριστικά το Κίεβο στο ευρωπαϊκό άρμα.

 

Η Μόσχα δεν είχε αυταπάτες ότι το ΝΑΤΟ επιχειρούσε να ενσωματώσει ντε φάκτο την Ουκρανία και γι’ αυτό έγινε η εισβολή. Αποδεχόμενη, όμως, την ένταξή της στην ΕΕ έδειξε ότι δεν κατανοεί πως η ένταξη στην ΕΕ είναι πιο σκληρή ενσωμάτωση στη Δύση απ’ ό,τι η ένταξη στο ΝΑΤΟ. Οι Ρώσοι έβλεπαν την ΕΕ ως οικονομική ένωση, που είναι η πρόσοψη, υποτιμώντας το γεγονός ότι είναι και ένα είδος πολιτικής ένωσης, που τείνει πλέον να αποκτήσει και στρατιωτική διάσταση.

 

Οι Ευρωπαίοι ευθέως και οι Αμερικανοί εμμέσως πλην σαφώς καθοδηγούν τον πόλεμο κατά της Ρωσίας, ειδικά τις επιθέσεις με drones και πυραύλους. Και όπως έχω προαναφέρει, το γεγονός ότι η Ρωσία υφίσταται συνεχώς πλήγματα με αποτέλεσμα σοβαρές στρατιωτικές και οικονομικές απώλειες, ενώ η Ευρώπη παραμένει στο απυρόβλητο, δημιουργεί μία μη βιώσιμη ανισορροπία. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα, ο Πούτιν θα υποχρεωθεί να υπερβεί την αυτοσυγκράτηση, που τόσο έχει κοστίσει στη χώρα του και να κλιμακώσει.

 

Το γεγονός ότι οι ουκρανικές απώλειες είναι μεγαλύτερες δεν λύνει το πρόβλημα της Μόσχας. Εάν οι Ρώσοι προέλαυναν με ταχύ ρυθμό και η κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας ήταν ζήτημα μερικών εβδομάδων, η αυτοσυγκράτηση θα είχε ένα νόημα. Όλα δείχνουν, ωστόσο, ότι οι σημαντικές ρωσικές επιτυχίες στο έδαφος είναι αργές και δεν προδιαγράφουν επικείμενη κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας.

 

Το πυρηνικό χαρτί

 

Η ανάγκη της Ρωσίας να σταματήσει την αιμορραγία που υφίσταται, την ωθεί πιεστικά στο να κάνει αυτά που από στρατιωτική άποψη όφειλε να είχε κάνει σχεδόν εξαρχής και πάντως όχι μετά από τεσσεράμισι χρόνια. Όπως επανειλημμένως έχω γράψει σ’ αυτές τις στήλες, αλλά και δύο βιβλία μου για τον πόλεμο στην Ουκρανία (2022 και 2025), η Μόσχα μπορεί κατά καιρούς να εκτόξευσε απειλές, αλλά στην πραγματικότητα ποτέ δεν έθεσε ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές. Το αποτέλεσμα είναι όλο αυτό το διάστημα οι Δυτικοί να ροκανίζουν (δια της σαλαμοποίησης) τη ρωσική αποτροπή, δηλαδή τις θεωρούμενες κόκκινες γραμμές της Ρωσίας.

 

Έτσι φθάσαμε στο σημείο οι Δυτικοί, δια χειρός Ουκρανών, να έχουν μειώσει τον όγκο διύλισης στη Ρωσία πάνω από το μισό, να έχουν αχρηστέψει δεκάδες ρωσικά δεξαμενόπλοια, να καταστρέφουν γιγαντιαίες εμπορικές αποθήκες και οι μεγάλες ρωσικές πόλεις να είναι σχεδόν στο έλεος ουκρανικών drones. Έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, ή ο Πούτιν θα αποξενωθεί πλήρως από το δημόσιο αίσθημα στη χώρα του, ή θα ανταποκριθεί στην πίεση για ριζικά στρατιωτικά μέτρα.

 

Οι τελευταίες ρωσικές επιθέσεις δείχνουν πως κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Σε πρώτη φάση δεν πρόκειται να πλήξει στόχους σε χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ. Θα εντατικοποιήσει τις επιθέσεις στην ουκρανική επικράτεια, πλήττοντας πλέον, όχι μόνο στρατιωτικές εγκαταστάσεις, κέντρα διοίκησης, πολεμικές βιομηχανίες και ενεργειακές υποδομές, αλλά και το σιδηροδρομικό δίκτυο και γέφυρες. Με άλλα λόγια, η Μόσχα δείχνει να προσχωρεί στον ολοκληρωτικό πόλεμο, που διεξάγει τον τελευταίο καιρό το Κίεβο.

 

Το εάν αυτά τα πλήγματα θα αποδειχθούν ικανά να συρρικνώσουν τις επιθέσεις στη ρωσική επικράτεια θα φανεί. Εάν όχι, τότε θα τεθεί επί τάπητος το ζήτημα ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων σε πολεμικές βιομηχανίες χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, που παράγουν για λογαριασμό της Ουκρανίας. Και τότε θα δοκιμασθεί στην πράξη η αποτροπή που αντιπροσωπεύει το άρθρο 5. Γιατί είναι προφανές ότι εάν η Μόσχα τελικώς πραγματοποιήσει τέτοιες επιθέσεις, θα έχει κατέβει από το ράφι το πυρηνικό χαρτί ως ρωσική αποτροπή μίας μαζικής επίθεσης εκ μέρους του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό, όμως, σε επόμενο άρθρο.

 

πηγή 

Ψυχοπολιτική αταξία είναι το δημογραφικό ζήτημα

Γράφει η ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΙΔΗ ΕΥΓΕΝΙΑ  

 

Το δημογραφικό πρόβλημα είναι ένα από τα ζητήματα που προσεγγίζεται συχνά (εκτός από κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις), με μισές αλήθειες, με στενά οικονομικίστικους όρους, με γενικολογίες και μονομέρειες.  

 

Το δημογραφικό πρόβλημα όλων των δυτικών κοινωνιών, συνεπώς και της Ελλάδας, δεν εντοπίζεται μόνο στην πληθυσμιακή αντικατάσταση των αυτοχθόνων από εισαγόμενους λαθρομετανάστες οι οποίοι στο όνομα του δήθεν αντιρατσισμού και του δήθεν ανθρωπισμού, βαφτίζονται συλλήβδην «κατατρεγμένοι πρόσφυγες». Εντοπίζεται πολύ περισσότερο στην υπογεννητικότητα των γυναικών του δυτικού κόσμου και ιδιαίτερα της Ευρώπης. Βεβαίως, αυτά τα δύο (η πληθυσμιακή συρρίκνωση και η πληθυσμιακή αντικατάσταση) συνδέονται άμεσα.

 

Επίσης, συνδέονται με την απόσταση που παίρνουν όλο και περισσότεροι δυτικοί άντρες από τα παραδοσιακά γονεϊκά πρότυπα και τους ρόλους του συζύγου και του πατέρα. Τα πρότυπα δηλαδή που, έστω εμμέσως, έχουν στιγματιστεί ως ξεπερασμένα και «αντιδραστικά» από τη συνηθισμένη ρητορική του νεοφεμινισμού.

 

Απρόθυμοι άνδρες και γυναίκες

 

Από την πλευρά τους, πολλοί άντρες τείνουν με τον ένα τρόπο ή τον άλλο να υποβαθμίζουν την «αξία της επένδυσης» που συνίσταται στη δημιουργία οικογένειας και στην πρόθυμη αποδοχή των βαρών που έχει παραδοσιακά μια τέτοια κοινωνική δομή τόσο για τους άντρες, όσο βέβαια και για τις όλο και πιο δύστροπες (“δύσκολες”, “αντιφατικές” κ.λπ.) νέες γυναίκες.

 

Απρόθυμοι λοιπόν για τέτοιες, σχετικά έστω σταθερές σχέσεις, οι άντρες. Απρόθυμες όμως και οι γυναίκες. Η νεοφεμινιστική ρητορική της «child-free» ζωής έχει πιάσει ιδεολογικά και πρακτικά τόπο, διότι αντανακλά άριστα τα μεταμοντέρνα στερεότυπα του δικαιωματισμού, της εξατομίκευσης, του καταναλωτισμού, της ατομικής χειραφέτησης από όλες τις παραδοσιακές υποχρεώσεις της ζωής των καταναλωτών στο αέναο παρόν: της στάσης ζωής δηλαδή που υπό διάφορα προσχήματα φαίνεται να αδιαφορεί τόσο για το ιστορικό παρελθόν, όσο και για το μέλλον των κοινωνιών. Αξίζει ίσως να σημειωθεί ότι στο πεδίο των ταυτοποιήσεων το 40 % περίπου των νεαρών φιλελεύθερων Αμερικανίδων φαίνεται να εντάσσεται στην κοινότητα LGBT+ (The Despair of Young Liberal Women – The Survey Center on American Life).

 

Το δημογραφικό είναι ψυχοπολιτική αταξία

 

Έτσι θα λέγαμε ότι πριν γίνει θέμα αριθμών ή φανεί σαν μια κάμψη της ποσότητας των γεννήσεων ή ακόμα εκτραπεί σε ανόητες και πρακτικά εκτός θέματος συζητήσεις «υπέρ ή κατά» των εκτρώσεων, το δημογραφικό αντανακλά πρώτα από όλα μια κρίση νοήματος. Είναι ένα σύμπτωμα ψυχοπολιτικής αταξίας και βαθύτατης υπαρξιακής κρίσης του παρακμάζοντος δυτικού κόσμου.

 

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι προσπάθειες κρατικής ενίσχυσης της γεννητικότητας με οικονομικά και υλικά μέσα συνήθως δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Και δεν αποδίδουν διότι τα διάφορα επιδόματα δεν στοχεύουν, ούτε μπορούν να στοχεύσουν στο πραγματικό αξιακό κέντρο του προβλήματος. Καταλήγουν σε έναν άρρητο, προσχηματικό λόγο του κράτους και των επίσημων δημογράφων του, ο οποίος εν μέρει συσκοτίζει αντί να διαφωτίζει την ορατή κοινωνική πραγματικότητα.

 

Άλλωστε, τα μέτρα οικονομικής ενίσχυσης για μείωση της υπογεννητικότητας που εφαρμόζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (εκτός φυσικά της Ελλάδας, που και επίσημα το κράτος, όχι μόνο δεν στηρίζει την τεκνοποίηση, αλλά την καθιστά και τεκμήριο…) αξιοποιούνται κατά βάση από τους μετανάστες και όχι τον εγχώριο πληθυσμό.

 

Σε αυτή την λογική, η τεκνοποίηση σε ευρωπαϊκό έδαφος καθίσταται τρόπος όχι μόνο «ριζώματος», αλλά και βιοπορισμού για πολλούς μετανάστες, δυσχεραίνοντας ακόμα περισσότερο το δημογραφικό πρόβλημα για το ντόπιο πληθυσμό, ο οποίος παρά τα όποια μέτρα οικονομικής και υλικής ενίσχυσης, δεν φαίνεται να επιθυμεί να αναπαραχθεί.

 

Δεν είναι θέμα φτώχειας

 

Οι ευρωπαίες γυναίκες δεν γεννούν, ακόμα και αν το κράτος, με τις κοινωνικές του πολιτικές, υποστηρίζει την αναπαραγωγή του εγχώριου πληθυσμού. Από την άλλη μεριά, στην Ελλάδα, η ιστορική εμπειρία μέχρι τουλάχιστον το ’80, δείχνει ότι τα φτωχά (όχι άπορα, αλλά φτωχά) λαϊκά στρώματα είχαν πολλές πολύτεκνες οικογένειες και πολύ περισσότερες με δύο τουλάχιστον παιδιά: 2,1 παιδιά ανά γυναίκα σε ηλικία αναπαραγωγής είναι ας θυμηθούμε το δημογραφικό όριο που επιτρέπει την εξισορρόπηση των θανάτων και των γεννήσεων. Το όριο δηλαδή που εξασφαλίζει τη διατήρηση μιας κοινότητας που δεν επιθυμεί να ζήσει κάποια στιγμή στο μέλλον της την εμπειρία του «τελευταίου των Μοϊκανών».

 

Άλλωστε, το βλέπουμε ξεκάθαρα και σήμερα: η πληθυσμιακή αύξηση των φτωχών χωρών του λεγόμενου τρίτου κόσμου είναι εκρηκτική. Πράγμα που προφανώς συνδέεται άμεσα και με το φαινόμενο της μαζικής μετανάστευσης νέων ανθρώπων από αυτές τις πολυάνθρωπες και ρημαγμένες τριτοκοσμικές κοινωνίες της Ασίας και της Αφρικής προς το δυτικό κόσμο. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το 2023 η Νιγηρία μόνη της είχε περισσότερες γεννήσεις από το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.

 

Αξίζει επίσης να θυμηθούμε ότι η αποικιοκρατία που λεηλάτησε την Αφρική, άφησε παράλληλα πίσω της τους ιατρικούς μηχανισμούς και τις παραδόσεις περίθαλψης που μείωσαν κάθετα την παιδική θνησιμότητα και αύξησαν το προσδόκιμο ζωής των πληθυσμών. Σήμερα, η νεοαποικιοκρατία, με πρώτη ίσως την πρώην αποικιοκρατούμενη Κίνα, έχει βάλει για τα καλά το πόδι της στην Αφρικανική Ήπειρο. Πολύ δύσκολα οι μεταρρυθμίσεις επαναστατών ή πατριωτών ηγετών θα μπορούσαν να συγκρατήσουν τις ροές της νέας Αφρικής προς τον δυτικό ή δυτικοποιημένο κόσμο.

 

Οι εύποροι δυτικοί συρρικνώνονται

 

Παράλληλα, οι πιο εύπορες δυτικές κοινωνίες χαρακτηρίζονται από το φαινόμενο της πληθυσμιακής τους συρρίκνωσης. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι το επιχείρημα της οικονομικής στενότητας , όσο πραγματικό και σοβαρό κι αν είναι, δεν επαρκεί από μόνο του για να ερμηνεύσει την υπογεννητικότητα στις περισσότερες δυτικές κοινωνίες. Λειτουργεί μάλλον σαν άλλοθι που συχνά υποκρύπτει τις πραγματικές, ψυχοπολιτικές, αξιακές και πολιτισμικές αιτίες του φαινόμενου.

 

Είναι το ίδιο πάνω-κάτω κοινωνικό και στενά οικονομικό, μισο-ορθολογικό, εκλογικευτικό άλλοθι, που συγκαλύπτει εδώ και δεκαετίες το φαινόμενο της αστυφιλίας, πρώτα από όλα των νέων σε ηλικία γυναικών που μαζικά εγκατέλειψαν το χωριό και την ύπαιθρο, όχι μόνο για να σπουδάσουν κάτι, αλλά και για να εγκατασταθούν οριστικά στις μεγαλύτερες πόλεις.

 

Πότε έγινε αυτό; Την στιγμή ακριβώς ιστορικά που οι επαρχίες και τα χωριά ηλεκτροδοτήθηκαν, απέκτησαν ασφαλτοστρωμένους δρόμους, τρεχούμενο νερό και τα σπίτια τηλεοράσεις. Βεβαίως, αυτό ερμηνεύεται ψυχοκοινωνιολογικά και εν μέρει δικαιολογείται (αλλά αυτό θα ήταν ένα θέμα μιας άλλης τοποθέτησης, που υπερβαίνει τους στόχους του παρόντος άρθρου).

 

Η κρίση των πρότυπων

 

Για να το πούμε αλλιώς: οι συνθήκες ζωής και η στάση των ανθρώπων απέναντι σε ζητήματα όπως η γεωγραφική εγκατάσταση ή η γονεϊκότητα δεν είναι καθόλου άσχετη με την κρίση που διέρχονται τα παραδοσιακά πολιτισμικά πρότυπα, τα ήθη και οι νοοτροπίες που καθοδηγούν και οργανώνουν τις προτιμήσεις και τις επιλογές, τις στάσεις και τις συμπεριφορές των ατόμων. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί το ντοκιμαντέρ “Sugartown” στην περιοχή της Ζαχάρως στην Ηλεία, αναφορικά με τα ζητήματα της εσωτερικής καταρχάς μετανάστευσης του γυναικείου πληθυσμού προς τα μεγάλα αστικά κέντρα.

 

Προφανώς, οι κοινωνιολογικοί, οικονομικοί, πολιτικοί, πολιτισμικοί, ανθρωπολογικοί και τεχνολογικοί παράγοντες έχουν την αναμφισβήτητη σημασία τους και οφείλουν να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από εκείνους που ασχολούνται ή τοποθετούνται δημόσια για το δημογραφικό. Η αλληλουχία τους εξηγεί άλλωστε την εγκατάλειψη όλων των ορεινών όγκων και των περιοχών της χώρας που δεν ήταν τουριστικά αξιοποιήσιμοι.

 

Βιοθεωρίες της ευκολίας

 

Όμως, κατά βάση τα φαινόμενα αυτά εξαρτώνται τόσο από την εξέλιξη των σημασιών τόσο της ιστορικής έννοιας της «ανάγκης», όσο και από τις άρρητες συνήθως, προσωπικές τρόπον τινά νοηματοδοτήσεις της «καλής ζωής». Από επιλογές δηλαδή εν μέρει τουλάχιστον ορθολογικές, ενός “στυλ ζωής” πιο άνετου και πιο “κοσμοπολίτικου” από ό,τι στο παρελθόν.

 

Έτσι, για να επανέλθουμε στο ζήτημα της υπογεννητικότητας και εμμέσως στην κρίση του θεσμού της παραδοσιακής οικογένειας, θα ήταν παράλογο να παρακάμψουμε με τις στενά οικονομικίστικες ερμηνείες μας την ανωριμότητα όλο και περισσότερων νέων δυτικών ανθρώπων που δυσφορούν όταν πρέπει να αναλάβουν ευθύνες και παλιμπαιδίζουν σε κάθε ευκαιρία αναζητώντας μια «ωραία ζωή με όσο το δυνατόν λιγότερες υποχρεώσεις και κόπο».

 

Άλλωστε, δεν θα έπρεπε να ξεχάσουμε τα καθημερινά ιδεώδη ζωής του άμεσου καταναλωτικού ευδαιμονισμού, με όσο το δυνατόν περισσότερες ανέσεις και εξωτικά ταξίδια όλο και περισσότερων δυτικών ανθρώπων. Γιατί λοιπόν άραγε να δωρίσει κανείς τη ζωή σε έναν νέο άνθρωπο, όταν το κόστος της συντήρησής του και του μεγαλώματος του ξέρει ότι θα τον εμποδίσει να «περνάει καλά»; Γιατί να μην σκεφτεί ο υποψήφιος γονέας κυνικά και ρεαλιστικά: «Τι του χρωστάω αυτού του αγέννητου ανθρώπου»;

 

Και βεβαίως, αν ένας άνθρωπος σκέπτεται έτσι, είναι έντιμο και προς τιμήν του να μην κάνει παιδιά. Και όπως χωρίς παιδιά δεν υπάρχει μέλλον, η συζήτηση στις αντικοινωνικές, παρακμάζουσες δυτικές κοινωνίες μας μετατοπίζεται: Τι ακριβώς είναι και τι ακριβώς σημαίνει αυτό το εγωκεντρικό «περνάω καλά»;

 

πηγή 

Νέο καίριο κτύπημα των Χούθι στην Ζώνη Ευθύνης των ελληνικών Patriot στην Σαουδική Αραβία

Κτυπήθηκε καίρια, όπως φαίνεται στα βίντεο, πριν λίγες ώρες ο Νότιος Τερματικός Σταθμός του Γιανμπού (Yanbu) στην Σαουδική Αραβία, ο οποίος βρίσκεται στην Ζώνη Ευθύνης της ελληνικής Μοίρας των MIM-104 Patriot PAC-2!

 

Δυστυχώς μέσα σε 48 ώρες ο ελληνικός «θόλος» στην περιοχή διατρήθηκε για δεύτερη φορά και κλείνει ο βασικός κόμβος εξαγωγών σαουδαραβικού πετρελαίου στην Ερυθρά Θάλασσα. 

 

Ο αγωγός ξεκινά από τα ανατολικά κοντά στο Μπαχρέιν προς τα δυτικά και είναι γνωστός ως Petroline (Αγωγός Αργού Πετρελαίου Ανατολής-Δύσης).

 

Εκτείνεται από το Abqaiq, κοντά στον τερματικό σταθμό πετρελαίου Ras Tanura στον Περσικό Κόλπο, μέχρι τους τερματικούς σταθμούς εξαγωγής της Ερυθράς Θάλασσας στο Yanbu και το Al Muajjiz.

 

Πριν από τον πόλεμο, αυτός ο αγωγός μετέφερε περίπου 1 εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως από ανατολικά προς δυτικά.

 

Σύμφωνα με τις αναφορές που κυκλοφορούν, οι επιθέσεις προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές στο Νότιο Τερματικό Σταθμό του Γιανμπού.

 

Μέχρι πριν λίγες ημέρες η περιοχή όπου έχει μετεγκατασταθεί η ελληνική Μοίρα δεν είχε δεχθεί επιθέσεις, πλην μίας περίπτωση από drone, καθώς οι Χούθι απείχαν από την προσβολή της Σαουδικής Αραβίας και ειδικά των στόχων στην Ερυθρά Θάλασσα.

 

Η «ασυλία» έλαβε τέλος όταν οι ΗΠΑ ξεκίνησαν το δεύτερο κύμα επιθέσεων πριν δύο εβδομάδες για να αναγκάσουν το Ιράν να συνθηκολογήσει με τους όρους τους.

 

Οι σιίτες Χούθι που ελέγχουν το μεγαλύτερη μέρος της Υεμένης, ξεκίνησαν επιθέσεις πριν μία εβδομάδα περίπου και ρήμαξαν τα σαουδαραβικά τάνκερ, αλλά το Σάββατο κτύπησαν για πρώτη φορά το Yanbu (που προστατεύει η ελληνική Μοίρα) και το Jasan.

 

Καταρρίφθηκαν από ελληνικής πλευράς δύο βαλλιστικοί πύραυλοι και δύο drones από την ελληνική δύναμη, αλλά ακολούθησαν πολλά άλλα που πέρασαν και έπληξαν τις εγκαταστάσεις.

 

Δημιουργείται μετά και το σημερινό κτύπημα το ερώτημα αν η ελληνική Δύναμη, η μοναδική ξένη δύναμη εκτός από τις ΗΠΑ στην Σαουδική Αραβία που έχει επιφορτιστεί με τέτοια καθήκοντα, θα «χρεωθεί» την καταστροφή.

 

Βέβαια οι Χούθι είναι εμπειροπόλεμοι και άριστοι χρήστες επιθετικών drones και βαλλιστικών πυραύλων, αλλά πολλά πράγματα είναι ζήτημα εντυπώσεων.

 

Επίσης αναλώθηκαν πολλά από τα ελληνικά βλήματα της Μοίρας στις δύο ημέρες των εμπλοκών και σχεδιάζεται ενίσχυση με νέα αποστολή από το ΓΕΕΘΑ.

 

Ευτυχώς πάντως μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ελληνικές απώλειες σε έμψυχο υλικό…

 

Η συγκεκριμένη εγκατάσταση έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, καθώς επιτρέπει στη Σαουδική Αραβία να εξάγει πετρέλαιο προς την Ερυθρά Θάλασσα, παρακάμπτοντας το Στενό του Ορμούζ, ένα από τα σημαντικότερα ενεργειακά περάσματα παγκοσμίως.

 

Houthis claim to have launched drones at Saudi oil transport routes to Yanbu in response to Saudi drone incursions over Yemeni airspace.

As the Houthi campaign against Saudi energy infrastructure and export routes continues…

Strikes on the east-to-Yanbu pipeline and… pic.twitter.com/wkSeQ9oXqE

— Mario Nawfal (@MarioNawfal) July 27, 2026

 

Η επίθεση στον άξονα Ανατολής-Γιανμπού (East-West Pipeline) αυξάνει την πίεση στις σαουδαραβικές εξαγωγές πετρελαίου, οι οποίες ήδη αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κόστος και μεγαλύτερες αποστάσεις λόγω της ανάγκης εναλλακτικών διαδρομών.

 

Οι Χούθι πλέον δεν στοχεύουν μόνο δεξαμενόπλοια ή θαλάσσιες μεταφορές, αλλά χτυπούν απευθείας την ενεργειακή υποδομή που αποτελεί τη «ραχοκοκαλιά» της σαουδαραβικής παραγωγής.

 

The Houthis are now targeting the Yanbu pipeline directly, not just tankers in the water.

This is the same route that had been absorbing the Bab al-Mandeb rerouting.

Saudi oil exports are already stuck on the longer, more expensive path around Africa.

Now the backup pipeline… pic.twitter.com/X7mMMfWpZN

— Jack Prandelli (@jackprandelli) July 27, 2026

 

Η ARAMCO αναστέλλει λειτουργίες στο μεγαλύτερο κέντρο επεξεργασίας πετρελαίου

 

Μετά τα πλήγματα, η Saudi Aramco φέρεται να ανέστειλε τη λειτουργία κρίσιμων μονάδων στο Αμπκάικ (Abqaiq), τη μεγαλύτερη εγκατάσταση επεξεργασίας πετρελαίου της χώρας και έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς κόμβους παγκοσμίως.

 

Το Abqaiq αποτελεί κομβικό σημείο για την επεξεργασία εκατομμυρίων βαρελιών αργού πετρελαίου ημερησίως και οποιαδήποτε διακοπή λειτουργίας του μπορεί να προκαλέσει αναταράξεις στην παγκόσμια αγορά.

 

Η επίθεση έχει ήδη προκαλέσει έντονη ανησυχία, καθώς οι αγορές παρακολουθούν με προσοχή την κατάσταση, φοβούμενες πιθανές επιπτώσεις στην παγκόσμια προσφορά πετρελαίου.

 

BREAKING: SAUDI ARABIA’S ARAMCO SUSPENDS OPERATION AT ITS LARGEST PROCESSING PLANT IN ABQAIQ

— Sulaiman Ahmed (@ShaykhSulaiman) July 27, 2026

 

Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε άμεση ανησυχία στις διεθνείς αγορές, καθώς οποιαδήποτε διακοπή στη λειτουργία της Aramco μπορεί να επηρεάσει την παγκόσμια προσφορά αργού πετρελαίου και να οδηγήσει σε αυξήσεις τιμών.

 

SAUDI ARAMCO SUSPENDS PRODUCTION AFTER ATTACK: Aramco has reportedly suspended operations at its facilities in Abqaiq and Riyadh following a Houthi attack, with smoke visible over the major oil region of Al-Qatif. Abqaiq is the world’s largest crude processing facility; any… pic.twitter.com/l1vaxYNILj

— Global War Monitor (@GWarMonitor) July 27, 2026

 

Smoke has been seen coming from a Saudi Arabian oil refinery in Jazan after reports of a Houthi missile attack and air defence activity.

The Iran-backed Houthis said they had launched a series of attacks on the country in retaliation to Friday’s Saudi strikes on Hodeidah. pic.twitter.com/P88heLGtOO

— Al Jazeera Breaking News (@AJENews) July 25, 2026

 

Οι Χούθι ανακοίνωσαν ότι «έσπασαν» την αντιαεροπορική ασπίδα

 

Η επιχείρηση των Χούθι χαρακτηρίζεται ως επίθεση κορεσμού, με χρήση πολλών drones και βαλλιστικών πυραύλων ταυτόχρονα, με στόχο να δημιουργηθούν κενά στα συστήματα αεράμυνας.

 

Η συγκεκριμένη τακτική αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τα σύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα, καθώς μεγάλος αριθμός φθηνών στόχων μπορεί να εξαντλήσει τα διαθέσιμα μέσα αναχαίτισης.

 

Η χρήση μικρών drones χαμηλού ύψους με περιορισμένο ίχνος ραντάρ δυσκολεύει τον έγκαιρο εντοπισμό τους και δημιουργεί επιχειρησιακά προβλήματα ακόμη και σε προηγμένα συστήματα όπως οι Patriot.

 

Houthis claim to have launched drones at Saudi oil transport routes to Yanbu in response to Saudi drone incursions over Yemeni airspace.

As the Houthi campaign against Saudi energy infrastructure and export routes continues…

Strikes on the east-to-Yanbu pipeline and… pic.twitter.com/wkSeQ9oXqE

— Mario Nawfal (@MarioNawfal) July 27, 2026

 

Yemen’s Houthis say they have targeted a number of “sensitive” crude oil supplies and transport sites linking eastern Saudi Arabia to the Red Sea city of Yanbu.

LIVE updates: https://t.co/4o59MLSkWp pic.twitter.com/0ff6rfa3wQ

— Al Jazeera English (@AJEnglish) July 27, 2026

 

Ο εκπρόσωπος των Χούθι, στρατηγός Γιαχία Σάρεε, ανέφερε χαρακτηριστικά:

 

«Με τη χάρη του Θεού, αρκετοί στόχοι και ευαίσθητα σημεία για τον εφοδιασμό και τη μεταφορά αργού πετρελαίου από την ανατολική Σαουδική Αραβία προς τη Γιανμπού στοχοποιήθηκαν με αρκετά drones, ως απάντηση στη διείσδυση εχθρικών σαουδαραβικών drones στον εναέριο χώρο της Υεμένης».

 

General Yahya Saree:

By the grace of God, several targets and sensitive points for the supply and transport of crude oil from eastern Saudi Arabia to Yanbu were targeted with several drones, in response to the penetration of Saudi enemy drones into Yemeni airspace. pic.twitter.com/FfaJE6T7H0

— Jackson Hinkle 🇺🇸 (@jacksonhinkle) July 27, 2026

 

Η ελληνική παράμετρος: Η ΕΛΔΥΣΑ και η προστασία των σαουδαραβικών υποδομών

 

Η νέα επίθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, καθώς στη Σαουδική Αραβία βρίσκεται αναπτυγμένη η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), με συστοιχία Patriot της Πολεμικής Αεροπορίας.

 

Η ελληνική μονάδα έχει αναλάβει την προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων στην περιοχή Γιανμπού, όπου βρίσκονται ενεργειακές υποδομές μεγάλης σημασίας.

 

Στη ζώνη ευθύνης της περιλαμβάνονται εγκαταστάσεις όπως το διυλιστήριο SAMREF, κοινοπραξία της Saudi Aramco με την ExxonMobil, αλλά και υποδομές που συνδέονται με τον αγωγό East-West Pipeline.

 

Η επίθεση ανέδειξε ξανά τα όρια των παραδοσιακών συστημάτων αεράμυνας απέναντι σε νέες μορφές πολέμου, όπου ο αντίπαλος χρησιμοποιεί μεγάλο αριθμό χαμηλού κόστους drones και πυραύλων για να προκαλέσει κορεσμό.

 

Οι Patriot παραμένουν ένα από τα ισχυρότερα συστήματα αεράμυνας παγκοσμίως, ωστόσο η σύγχρονη απειλή απαιτεί πλέον συνδυασμό μέσων, όπως συστήματα μικρού βεληνεκούς, ηλεκτρονικός πόλεμος και πολυεπίπεδη προστασία.

 

Η επίθεση στη Σαουδική Αραβία δείχνει ότι ακόμη και οι πιο προηγμένες «ασπίδες» μπορούν να δοκιμαστούν όταν αντιμετωπίζουν μαζικές και ασύμμετρες επιθέσεις.

 

BREAKING: Yemen’s Houthis have Struck Saudi Arabia’s Southern Yanbu Terminal, which the Kingdom uses to Bypass the Strait of Hormuz

Fuel Depots can be seen Burning from King Fahd Road

Saudi Arabia still has the Northern Yanbu Terminal for its Oil Exports pic.twitter.com/YaFUnnpVRK

— Iran Observer (@IranObserver0) July 27, 2026

 

A major fire is still burning at Saudi Aramco’s Jizan refinery more than 48 hours after Houthi ballistic missile and drone strikes overnight on 25 July.

Satellite imagery and NASA thermal data confirm damage to storage tanks and pipelines at the eastern half of the $21 billion,… pic.twitter.com/dxAxbZI6nS

— Clash Report (@clashreport) July 27, 2026

 

πηγή 

Αλβανία: Ανεπανόρθωτες ζημιές στο περιβάλλον από τα έργα της οικογένειας Τραμπ

Μέσα σε λίγες μέρες από την έναρξη των προπαρασκευαστικών εργασιών στην παράκτια ζώνη όπου η οικογένεια Τραμπ οραματίζεται να κτίσει ένα τεράστιο ξενοδοχειακό σύμπλεγμα, ανεπανόρθωτες καταστροφές έχουν προκληθεί στις αλβανικές ακτές θέτοντας σε κίνδυνο τοπία και πανίδα, προειδοποιούν μη κυβερνητικές οργανώσεις και επιστήμονες. 

 

Οι εκσκαφείς στις παραλίες έχουν ήδη προκαλέσει ζημιές στους τόπους αναπαραγωγής των θαλάσσιων χελωνών Caretta caretta που απειλούνται με εξαφάνιση, καταγγέλλει ο θαλάσσιος βιολόγος Ολσι Νίκα, επικεφαλής της μκο EcoAlbania, έκπληκτος από τις καταστροφές που έχουν συντελεσθεί στις όχθες της λιμνοθάλασσας της Νάρτα ανάμεσα στις 5 και τις 30 Μαΐου. 

 

Στις δορυφορικές εικόνες διαπιστώνεται ότι κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου έχει ανοίξει ένας δρόμος, μία ολόκληρη ζώνη έχει αποψιλωθεί και μία γέφυρα έχει κατασκευασθεί στον πορθμό που ενώνει την λιμνοθάλασσα με την θάλασσα.

 

Οι αμμόλοφοι της Νάρτα καταστράφηκαν από την χάραξη δρόμων πρόσβασης, δένδρα κόπηκαν, μπετόν χύθηκε στις κοντινές παράκτιες περιοχές απειλώντας πολλά είδη πτηνών.

 

«Πραγματική σφαγή της βιοποικιλότητας σε έκταση χιλιάδων στρεμμάτων», δηλώνει ο Ολσι Νίκα διότι «οι επεμβάσεις σε έναν ζωτικής σημασίας δίαυλο που ενώνει την λιμνοθάλασσα και την θάλασσα έχουν διαταράξει σφοδρά την ανταλλαγή υδάτων που είναι αναγκαία για την ισορροπία των υγρότοπων».

 

Σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου των Τιράνων Φερντινάντ Μπέγκο, ακόμη και αν η κινητοποίηση των διαδηλωτών κάθε βράδυ στα Τίρανα κατά του σχεδίου της οικογένειας Τραμπ πέτυχε την διακοπή των χωματουργικών εργασιών, «οι ζημιές που έχουν προκληθεί ακόμη και πριν από τις εργασίες ανέγερσης είναι σε μεγάλο βαθμό ανεπανόρθωτες».

 

Είναι επείγον να περιορισθούν οι απώλειες στο Δέλτα που είναι υψηλής οικολογικής αξίας για την Μεσόγειο, λέει ο καθηγητής Φρίντριχ Σίμερ, του Πανεπιστημίου της Βιέννης που επισκέφθηκε την περιοχή τον Ιούνιο και προειδοποίησε ότι τα μεγάλης κλίμακας τουριστικά σχέδια «υπονομεύουν ανεπανόρθωτα την φυσική του ακεραιότητα».

 

Μη κυβερνητικές οργανώσεις και θεσμοί προειδοποιούν εδώ και καιρό για το σχέδιο του γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ Τζάρεντ Κούσνερ για την ανέγερση πολυτελών ξενοδοχείων εν μέσω αποικιών ροζ φλαμίνγκο και σε ένα ακατοίκητο νησί. Ένα πολιτικά ευαίσθητο σχέδιο ύψους άνω των 4 δισεκατομμυρίων ευρώ.

 

Αλλά πριν από έξι εβδομάδες, όταν εμφανίσθηκαν τα συρματοπλέγματα στα όρια του συμπλέγματος, η οργή εξερράγη. Διαδήλωση , που διαλύθηκε από ιδιωτικούς σεκιουριτάδες, ήταν ο σπινθήρας. Την επομένη, σε podcast, η κόρη του Τραμπ, η Ιβάνκα, μιλούσε για τα «πέντε μίλια μετώπου στην θάλασσα απέναντι από το νησί, αυτήν την καταπληκτική χερσόνησο με την λιμνοθάλασσα στην μία της πλευρά, τον ωκεανό (sic) από την άλλη, τις υπέροχες παραλίες με άσπρη άμμο».

 

Εκτοτε, οι διαδηλώσεις συνεχίζονται χωρίς διακοπή.

 

Η κυβέρνηση του Εντι Ράμα, στην εξουσία εδώ και 13 χρόνια, υπερασπίζεται «το ομορφότερο σχέδιο της Ευρώπης, την προσέλκυση διεθνών κεφαλαίων και την αναβάθμιση του αλβανικού τουρισμού, την δημιουργία θέσεων εργασίας και την αξιοποίηση των ακτών για να συναγωνισθεί το Μαυροβούνιο, την Ελλάδα και την Κροατία.

 

Ντούα Λίπα

 

Στα μέσα του Ιουνίου, ομάδα επιστημόνων επισκέφθηκε την περιοχή για να αποτιμήσει τις ζημιές που προκάλεσαν οι προπαρασκευαστικές εργασίες. Στο κείμενο που δημοσίευσαν μετά την επίσκεψη τονίζουν τις ζημιές που έχουν γίνει στους τόπους αναπαραγωγής της caretta-caretta με την χρησιμοποίηση εκσκαφέων κατά μήκος των παραλιών Νταλάν και Πορτονόβα, τις επεμβάσεις στο κανάλι της Πορτονόβα που απειλούν να μεταβάλουν την φυσική ανταλλαγή των υδάτων ανάμεσα στην λιμνοθάλασσα και την θάλασσα και την ακραία διατάραξη της ζωής των πτηνών που εξαρτώνται από την περιοχή για να τραφούν, να ξεκουραστούν και να αναπαραχθούν.

 

Αν και στα Τίρανα οι διαδηλώσεις έχουν γίνει λιγότερο πολυπληθείς από τα μέσα του Ιουλίου, οι διαδηλωτές δέχθηκαν μία αναπάντεχη και ηχηρή υποστήριξη από την σταρ της βρετανικής ποπ Ντούα Λίπα, κοσοβάρικης καταγωγής, η οποία δηλώνει στο podcast της ότι συμμερίζεται τις ανησυχίες σχετικά με τις συνθήκες χορήγησης της άδειας οικοδόμησης, καθώς ο σχετικός νόμος τροποποιήθηκε ειδικά για τον λόγο αυτόν το 2024!

 

Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Ενωση, στην οποία η Αλβανία ελπίζει να ενταχθεί το 2030, παρενέβη για να υπενθυμίσει τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις επί του «κεφαλαίου 27» για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή.

 

Ακόμη και πριν από την έναρξη αυτών των διαδηλώσεων, είχαμε συμφωνήσει με την Αλβανία ότι οι τροποποιήσεις του 2024 στον νόμο για τις προστατευόμενες περιοχές και στον νόμο περί στρατηγικών επενδύσεων “θα καταργούνταν εντός του έτους”, δήλωσε τον Ιούλιο η Ευρωπαία Επίτροπος Διεύρυνσης Μάρτα Κος.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγή 

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την εθνική ομάδα πόλο, την επίσκεψη Νατσιού στο Τελωνείο Κήπων και στο Διδυμότειχο και το ξεπούλημα των μνημείων μας με το νομοσχέδιο Μενδώνη

Αθήνα, 26/7/2026  

 

Δ. Νατσιός: Τεράστια υπερηφάνεια για την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης  

 

Η Εθνική Ομάδα Πόλο Ανδρών ανέβηκε στην κορυφή του κόσμου και μας έκανε για άλλη μία φορά υπερήφανους. Αξίζουν τα θερμά μας συγχαρητήρια.

 

Αξίζουν όμως και κάτι περισσότερο από ένα χειροκρότημα, γιατί οι πρωταθλητές δεν γεννιούνται την ημέρα της απονομής. «Χτίζονται» με κόπο, καθημερινό αγώνα, θυσίες και επιμονή, χωρίς την ουσιαστική στήριξη που θα έπρεπε να τους προσφέρει η Πολιτεία.

 

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους αθλητές, στους προπονητές και σε όσους εργάστηκαν γι’ αυτή την τεράστια επιτυχία. Σήμερα ύψωσαν την ελληνική σημαία στην κορυφή του βάθρου, κρέμασαν το χρυσό μετάλλιο στο στήθος και μετέφεραν την ελληνική δόξα και τη Ρωμηοσύνη στα πέρατα του κόσμου.

 

Το ελάχιστο που τους οφείλουμε είναι να τους τιμούμε όχι μόνο όταν κερδίζουν, αλλά κάθε μέρα που φέρουν το εθνόσημο και αγωνίζονται για την Ελλάδα.

 

Αθήνα, 27/7/2026

 

Δημήτρης Νατσιός από το Τελωνείο των Κήπων: «Εικόνα εγκατάλειψης στην πρώτη πύλη της Ελλάδας και της Ευρώπης-απλήρωτες υπερωρίες και αργίες των εργαζομένων»

 

Στο Τελωνείο των Κήπων Έβρου, τη σημαντικότερη χερσαία πύλη εισόδου της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βρέθηκε κλιμάκιο του Δημοκρατικού Πατριωτικού Λαϊκού Κινήματος ΝΙΚΗ, με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Κινήματος, κ. Δημήτρη Νατσιό.

 

Κατά την επίσκεψη πραγματοποιήθηκε αναλυτική ενημέρωση για τη λειτουργία του Τελωνείου, τις διαδικασίες των τελωνειακών, φυτοϋγειονομικών και κτηνιατρικών ελέγχων, καθώς και για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι εργαζόμενοι.

 

Η εικόνα που αντίκρισε το κλιμάκιο της ΝΙΚΗΣ προκαλεί έντονο προβληματισμό. Κτίρια παλαιωμένα και εγκαταλελειμμένα, υποδομές που δεν ανταποκρίνονται ούτε στον στρατηγικό ρόλο της υπηρεσίας ούτε στις απαιτήσεις μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας και εργαζόμενοι που, παρά το κρίσιμο έργο που επιτελούν, συνεχίζουν να εργάζονται κάτω από δύσκολες συνθήκες.

 

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν και οι καταγγελίες της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Τελωνεία, η οποία έχει προκηρύξει στάση εργασίας για σήμερα Δευτέρα 27 Ιουλίου, καταγγέλλοντας ότι παραμένουν απλήρωτες οι νυχτερινές βάρδιες, οι υπερωρίες, η εργασία κατά τις αργίες και η πρόσθετη απασχόληση. Είναι αδιανόητο οι άνθρωποι που φυλάσσουν τα σύνορα της χώρας, διασφαλίζουν τη νομιμότητα, προστατεύουν τη δημόσια υγεία και συμβάλλουν καθοριστικά στα δημόσια έσοδα να αντιμετωπίζονται με τέτοια απαξίωση.

 

Ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρης Νατσιός, δήλωσε:

«Βρισκόμαστε στο Τελωνείο των Κήπων, στα σύνορα Ελλάδας και Τουρκίας. Επισκεφθήκαμε την πρώτη είσοδο της Ευρώπης για να ενημερωθούμε για τις συνθήκες εργασίας και τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται οι φυτοϋγειονομικοί και κτηνιατρικοί έλεγχοι. Δυστυχώς, τα κτίρια που στεγάζουν αυτή την τόσο κρίσιμη υπηρεσία βρίσκονται σε οικτρή κατάσταση.

 

Συζητήσαμε με τους εργαζόμενους, οι οποίοι μας μετέφεραν τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Είναι απαράδεκτο να παραμένουν απλήρωτοι για τις υπερωρίες, τα νυχτερινά και τις αργίες τους, την ώρα που επιτελούν ένα έργο ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της χώρας και την οικονομία.

 

Η εικόνα αυτή δεν αρμόζει ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει να αδιαφορεί για τις ακριτικές υπηρεσίες και να δώσει άμεσα λύσεις τόσο στις υποδομές όσο και στα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων.»

 

Η ΝΙΚΗ θεωρεί ότι η ενίσχυση των συνοριακών υποδομών, η αναβάθμιση των τελωνειακών εγκαταστάσεων και ο σεβασμός στους εργαζόμενους που υπηρετούν στην πρώτη γραμμή αποτελούν υποχρέωση της Πολιτείας και ζήτημα εθνικής αξιοπιστίας. Δεν μπορεί η πρώτη εικόνα που αντικρίζει όποιος εισέρχεται στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι εικόνα εγκατάλειψης, υποβάθμισης και κρατικής αδιαφορίας. 

 

Αθήνα, 28/7/2026  

 

Δημήτρης Νατσιός από Διδυμότειχο: Λύσεις για το δημογραφικό υπάρχουν - Άνθρωποι να τις υλοποιήσουν δεν υπάρχουν
 

Ισχυρό μήνυμα για το δημογραφικό, την ανάπτυξη της ακριτικής Ελλάδας και την εγκατάλειψη της περιφέρειας έστειλε από το Διδυμότειχο ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Πατριωτικού Λαϊκού Κινήματος ΝΙΚΗ, κ. Δημήτρης Νατσιός, κατά την επίσκεψή του σε δυναμική παραγωγική επιχείρηση της περιοχής. 

 

Ο κ. Νατσιός ενημερώθηκε για τη λειτουργία της επιχείρησης, τις επενδύσεις που πραγματοποιούνται, τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται και τις προοπτικές ανάπτυξής της, επισημαίνοντας ότι τέτοιες παραγωγικές μονάδες αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα για το πώς μπορεί να αναγεννηθεί η ελληνική περιφέρεια και να αποκτήσει ξανά ζωή ο ακριτικός Έβρος.

 

Σε δήλωσή του τόνισε:

«Βρισκόμαστε στην περιοχή του Διδυμοτείχου, σε μια ανθούσα επιχείρηση. Όταν μιλάμε για περιφερειακή αναγέννηση, αυτό ακριβώς εννοούμε. Και μάλιστα σε μια ευαίσθητη και εθνικά κρίσιμη περιοχή του Έβρου.

 

Αν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά να κρατήσει τους νέους ανθρώπους στην πατρίδα και να σταματήσει το κύμα φυγής στο εξωτερικό, η λύση είναι μπροστά της. Να στηρίξει τέτοιες επιχειρήσεις. Να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε να γίνουν πολλές περισσότερες.

 

Μόνο έτσι θα αναζωογονηθεί δημογραφικά η πατρίδα μας, ιδιαίτερα σε περιοχές που δοκιμάζονται από τη δημογραφική κατάρρευση. Οι λύσεις υπάρχουν. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν οι άνθρωποι για να τις υλοποιήσουν.»

 

Την ώρα που τα επίσημα στοιχεία για τις γεννήσεις παραμένουν εφιαλτικά, η ΝΙΚΗ επισημαίνει ότι το δημογραφικό αποτελεί ζήτημα εθνικής επιβίωσης. Κάθε χωριό που ερημώνει, κάθε νέος που εγκαταλείπει την πατρίδα αναζητώντας καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό και κάθε παραγωγική μονάδα που δεν βρίσκει στήριξη συνιστούν μια ακόμη πληγή για την Ελλάδα της περιφέρειας.

 

Ιδιαίτερα στον Έβρο, όπου το δημογραφικό συνδέεται άμεσα με την εθνική ασφάλεια και τη διατήρηση των ακριτικών περιοχών ζωντανών, η Πολιτεία οφείλει να εγκαταλείψει τις αποσπασματικές πολιτικές και να εφαρμόσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης. Με φορολογικά κίνητρα, στήριξη της επιχειρηματικότητας, ενίσχυση της οικογένειας και ουσιαστικά μέτρα για την παραμονή των νέων στον τόπο τους.

 

Η αναγέννηση της ελληνικής περιφέρειας δεν θα έρθει με εξαγγελίες και επικοινωνιακές εκστρατείες. Θα έρθει όταν η Πολιτεία αποφασίσει να επενδύσει στην παραγωγή, στην εργασία και στους ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την ακριτική Ελλάδα.
 

Δημήτρης Νατσιός για νομοσχέδιο Μενδώνη: Οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν για να μη φύγουν τα μνημεία από την πατρίδα μας, οι σημερινοί τα ξεπουλούν
 

Ολοκληρώνεται το έγκλημα της ιδιωτικοποίησης του Πολιτισμού της πατρίδας μας με την ψήφιση του νομοσχεδίου-εκτρώματος, στο οποίο προβλέπεται η σύσταση του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου «Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς Α.Ε.», με διακριτικό τίτλο «Hellenic Heritage».
 

“Μια εταιρεία που θα κοστολογεί την αξία κάθε μνημείου, θα δημοπρατεί τη λάμψη της Ιστορίας μας σε όποιον μπορεί να την πληρώσει, θα μετατρέψει τους ιστορικούς και αρχαιολογικούς χώρους σε αίθουσες εκδηλώσεων και τα μουσεία σε μαγαζιά” σημειώνει σε δήλωσή του ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός, υπενθυμίζοντας την ιστορική παραίνεση του στρατηγού Μακρυγιάννη προς τους στρατιώτες που ήθελαν να πουλήσουν αρχαία αγάλματα σε ξένους. «Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μη καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι’ αυτά πολεμήσαμε» 

 

Για τη ΝΙΚΗ, τα μνημεία της Ελλάδας αποτελούν φορείς ιστορικής μνήμης, εθνικής ταυτότητας και πανανθρώπινων αξιών. Είναι περιουσία του ελληνικού λαού, των μελλοντικών γενεών αλλά και αυτών που στο παρελθόν πολέμησαν για να τα διαφυλάξουν και να τα απελευθερώσουν. Και ως εκ τούτου δεν πωλούνται, δεν ενοικιάζονται, δεν κοστολογούνται.

Πληρώνουμε χαράτσι για την ΕΡΤ για ν’ ακούμε σε μετάδοση γαλλικής παρέλασης πως στη Μικρασία «σκότωναν και βίαζαν» τις μουσουλμάνες οι Έλληνες στρατιώτες

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 

 

Είναι πολλά τα σκαλιά της αβύσσου που έχει κατηφορίσει τούτο το χάρτινο κοκοράκι (όρος του φλογερού Έλληνα διανοητή Περικλή Γιαννόπουλου) που αποκαλούμε «ελληνικό» κράτος. Τόσα τα σκαλιά της καταβάσεως ώστε έχουμε φτάσει στο σημείο, εν ώρα μεταδόσεως γαλλικής στρατιωτικής παρελάσεως, να καταγγέλλει πανεπιστημιακός (Θανάση Διαμαντόπουλο τον λένε, διδάσκει στο Πάντειο) τα «εγκλήματα» του Ελληνικού Στρατού στη Μικρασία. Βίαζαν μαζικά, καθώς είπε, και σκότωναν μουσουλμάνες και έφτιαχναν κομπολόγια από τις θηλές τους! 

 

Για την ακρίβεια, ο κ. Διαμαντόπουλος εμφανίστηκε στην εκπομπή «Newsroom» και ξεστόμισε τα ακόλουθα: «Η Γαλλία αναγνώρισε επίσημα το έγκλημα του πνιγμού στον Σηκουάνα 80 Αλγερινών Αράβων, οι οποίοι ζητούσαν την ανεξαρτησία της πατρίδας τους, αφού νωρίτερα είχε αποδεχθεί τα εγκλήματα για τα βασανιστήρια στην Αλγερία και ακόμα πιο νωρίς τη συμβολή του γαλλικού κράτους του στρατάρχη Πετέν, του κράτους του Βισί, στον εκτοπισμό Γάλλων Εβραίων.

 

Δηλαδή βλέπουμε ότι μια κοινωνία που ωριμάζει μπορεί να βλέπει (γιατί δεν υπάρχει ιστορικό υποκείμενο χωρίς εγκλήματα στο παρελθόν του) και τα εγκλήματά της, όπως και η Ρωσία, η Σοβιετική Ένωση επί Γκορμπατσόφ, αποδέχτηκε το έγκλημα για το Κατίν. Γι’ αυτό μου επιτρέπετε να διερωτηθώ πότε η ελληνική Πολιτεία θα βρει -το οποίο γίνεται βέβαια με το άρθρο 59 της Συνθήκης της Λωζάννης- αλλά και επισήμως να αναγνωρίσει τα εγκλήματα του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία, τους βιασμούς των μουσουλμανίδων, τους μαζικούς, τα κομπολόγια που φτιάχνανε οι φαντάροι μας με ανοχή των αξιωματικών από θηλές μουσουλμανίδων βιασμένων και δολοφονημένων. Διότι ένας λαός που βρίσκει τη δύναμη να δει τα προσωπικά του εγκλήματα έχει και το μεγαλείο να προωθείται και να προχωράει προς τα μπροστά σε έναν δρόμο ειρήνης και αναβάθμισης του πολιτισμού».

 

Κι η αντίδραση του δημοσιογράφου – παρουσιαστή Γιώργου Σιαδήμα; Απορία (και ολίγος τρόμος) ψάλτου βηξ. Δηλαδή, έριξε την μπάλα στην εξέδρα λέγοντας: «Και όσο μιλάτε, κύριε Διαμαντόπουλε, βλέπουμε ότι τελειώνει η παρέλαση με τα πεζοπόρα τμήματα. Έχει πέσει έξω είκοσι λεπτά, σύμφωνα με τον προγραμματισμό». Ούτε λέξη δεν ξεστόμισε για να υπερασπιστεί τους Έλληνες στρατιώτες που άφησαν τα κόκαλά τους στη Μικρασία για να υπερασπιστούν τα αδέλφια μας που εξολοθρεύονταν από τους Τούρκους.

 

Οσο για τον κ. Διαμαντόπουλο, που περίμενε τη στρατιωτική παρέλαση των Γάλλων για να μιλήσει για «τα εγκλήματα του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία», δεν χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερη μνεία. Αρκεί να διαβάσει κάποιος το πρόσφατο άρθρο του (Τρίτη, 14 Ιουλίου 2026) στο μητσοτακικό σάιτ liberal.gr, το οποίο τιτλοφορείται «Τι θα ψηφίσω;»*. Ιδού τι θα ψηφίσει: «ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ σκέπτομαι, αν δεν με απογοητεύσει βάναυσα με κάποια ακόμη επιλογή, να ψηφίσω Ν.Δ.: Κάθε κυβέρνηση είναι προτιμότερη από την ακυβερνησία ή το μπάχαλο». Ολα, τελικά, έχουν την εξήγησή τους, πλην ενός: γιατί να πληρώνουμε εμείς το τέλος της ΕΡΤ στους λογαριασμούς της ΔΕΗ και να μην το πληρώνουν οι Γκρίζοι Λύκοι, τα στελέχη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και ο Ερντογάν;

 

πηγή 

 

ΣΧΟΛΙΟ

 

Ο Θανάσης Διαμαντόπουλος είναι γνωστός παγκοσμιοποιημένος προδότης....

Θα τον βρείτε σε όλες τις λίστες προδοσίας.... που έχουμε κατά καιρούς αναρτήσει στο ιστολόγιό μας... 

Οπότε δεν μας παραξενεύουν τα λόγια του.... 

Η Κυβέρνηση διαγράφει το ΣτΕ και ιδιωτικοποιεί το νερό πίσω από την πλάτη μας! (ο κοινοβουλευτικός φασισμός της έκανε πάλι την εμφάνισή του)

Σε μια νύχτα-εφιάλτη για την ελληνική περιφέρεια, η κυβέρνηση ολοκλήρωσε μια εξευτελιστικά σύντομη διαβούλευση μόλις δέκα ημερών και κατέθεσε αστραπιαία στη Βουλή το νομοσχέδιο-σοκ! Χωρίς να διαβαστεί, ούτε να ενσωματωθεί ούτε μία από τις 169 οργισμένες παρεμβάσεις Δήμων, ΔΕΥΑ και τοπικών φορέων, ο έλεγχος του πολυτιμότερου αγαθού της ζωής περνά οριστικά στα χέρια δύο εισηγμένων Ανώνυμων Εταιρειών.

Με πρόσχημα την καλπάζουσα λειψυδρία, η κυβέρνηση προωθεί ένα αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο που φέρνει ριζικές ανατροπές στον χάρτη ύδρευσης της περιφέρειας. Στο επίκεντρο βρίσκεται η υποχρεωτική συγχώνευση των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) με τις εισηγμένες ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, εξέλιξη που καταγγέλλεται ως ευθεία παράκαμψη των ιστορικών αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) και εμπορευματοποίηση του σημαντικότερου κοινωνικού αγαθού!

Η εξαφάνιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Με μια πρωτοφανή παράκαμψη των δημοκρατικών διαδικασιών και του ίδιου του Συντάγματος (Άρθρο 102), το νομοσχέδιο επιβάλλει υποχρεωτικές απορροφήσεις και όχι οικειοθελείς συνενώσεις, καταπατώντας κάθε έννοια διοικητικής αυτοτέλειας των Δήμων.

Παρά τις αλλεπάλληλες αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ που έχουν κρίνει αμετάκλητα ότι ο έλεγχος του νερού πρέπει να παραμένει αυστηρά υπό δημόσιο χαρακτήρα, το νέο θεσμικό πλαίσιο αλλάζει άρδην τους όρους του παιχνιδιού

«Απορρόφηση» των ΔΕΥΑ: Οι δημοτικοί οργανισμοί της περιφέρειας εξαναγκάζονται σε συγχώνευση με τις ανώνυμες εταιρείες (ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ) που βρίσκονται στο Υπερταμείο.

Όλες οι υπηρεσίες ύδρευσης, αποχέτευσης και άρδευσης σε Αττική, Βοιωτία, Εύβοια, Φωκίδα περνούν βίαια στην ΕΥΔΑΠ, ενώ η Θεσσαλονίκη και η Χαλκιδική παραδίδονται στην ΕΥΑΘ.

Αρπαγή Τοπικής Περιουσίας:

Δίκτυα, δεξαμενές, φράγματα, γεωτρήσεις, αντλιοστάσια και βιολογικοί καθαρισμοί, που φτιάχτηκαν με το αίμα και τους φόρους των τοπικών κοινωνιών, μεταβιβάζονται ως «προίκα» σε δύο Α.Ε. που λογοδοτούν στους μετόχους τους και ζητούν μερίσματα.

Στη Βοιωτία και την Εύβοια ο δημόσιος διάλογος κυριολεκτικά στραγγαλίστηκε —με μοναδική εξαίρεση τον Δήμο Αλιάρτου, που ζήτησε απλώς δύο γεωτρήσεις για να ποτίζει τους Κήπους του πάλαι ποτέ Οργανισμού Κωπαΐδας! Αντίθετα, Αττική, Θεσσαλονίκη και Ευρυτανία βράζουν για την εκτροπή των ποταμών τους.

Το χτύπημα στην καρδιά της αγροτιάς 

Ο μεγαλύτερος εφιάλτης απλώνεται τώρα στον αγροτικό κόσμο. Οι Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων (ΟΕΒ), που χτίστηκαν με τις εισφορές των αγροτών, διαλύονται.

Δύο αστικές εταιρείες ύδρευσης, χωρίς καμία γνώση από εδάφη, αρδευτικές περιόδους, αντλιοστάσια και κατανομή νερού, αναλαμβάνουν ακόμα και την άρδευση της Κωπαΐδας από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας!

1.  Χωρίς επαρκές προσωπικό, εξειδίκευση ή οργανωτική δομή, ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ καλούνται να διαχειριστούν ετερογενή και γηρασμένα δίκτυα σε νησιωτικές, ορεινές και τουριστικές περιοχές. Το αποτέλεσμα; Εκτόξευση τιμολογίων και παντελής υποβάθμιση υπηρεσιών!

2.  Η πολιτική αυτή απόφαση λήφθηκε «στο γόνατο», χωρίς καμία τεχνικοοικονομική μελέτη σκοπιμότητας, χωρίς να υπολογιστούν οι οφειλές, τα απαιτούμενα κονδύλια ή οι επιπτώσεις στην τσέπη του καταναλωτή.

Άρθρο 36: Απευθείας αναθέσεις και «θολές» εκτακτες ανάγκες

Το άρθρο 36 του νομοσχεδίου αποτελεί τη «βόμβα» στα θεμέλια της διαφάνειας. Με πρόσχημα την «έκτακτη ανάγκη λειψυδρίας»:

Κατάργηση Ελέγχων: Παρακάμπτονται οι ανταγωνιστικές διαδικασίες και οι βασικές απαιτήσεις ωριμότητας των έργων (μελέτες, γεωτεχνικά στοιχεία).

Κατευθυνόμενες Συμβάσεις: Η αόριστη έννοια της «λειψυδρίας» μετατρέπει τα χρόνια και προβλέψιμα προβλήματα σε «κατεπείγοντα», κατευθύνοντας εκατομμύρια σε συγκεκριμένους αναδόχους.

 Ο Ρόλος της ΡΑΑΕΥ: Η μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων σε μια «ανεξάρτητη» αρχή αφαιρεί κάθε δυνατότητα κοινωνικού και πολιτικού ελέγχου από τους αιρετούς εκπροσώπους.

Το Κόστος στους Καταναλωτές: Το τεράστιο κατασκευαστικό κόστος αλλά και τα εγγυημένα κέρδη των αναδόχων σχεδιάζεται να μετακυλιστούν απευθείας στους λογαριασμούς των νοικοκυριών.

Όταν το νερό μετατρέπεται σε ιδιωτικοποιημένο εμπόρευμα υπό τον έλεγχο κεντρικών φορέων και της ΡΑΑΕΥ, συναντά το γιγαντιαίο ψηφιακό πλέγμα που στήνεται ταυτόχρονα.

πηγή 

Η αθόρυβη τουρκοποίηση της μεθορίου

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του ’90, νεαρός δημοσιογράφος τότε, με είχε φωνάξει ο μακαρίτης Αντώνης Λυμπέρης για να μου αναθέσει ένα ρεπορτάζ με αποστολή στην Κύπρο. Ανεξαρτήτως της προβληματικής επιχειρηματικής του πορείας, ο Λυμπέρης ήταν ένας άνθρωπος με φαντασία και αισθητική, ένα ανήσυχο πνεύμα που έβλεπε μπροστά. «Ξέρεις», μου λέει, «στη Λεμεσό έχει δημιουργηθεί πλέον μία κοινότητα πλούσιων Ρώσων. Στην αρχή ήρθαν για διακοπές, αλλά τους άρεσε ο τρόπος ζωής και εγκαταστάθηκαν μόνιμα. Στην πόλη πλέον ακούς μόνο ρώσικα. Θα σου δώσω τον καλύτερο φωτογράφο των περιοδικών και θέλω να μου φτιάξεις για το “Status” μια ζωντανή ανταπόκριση γι’ αυτό τον ιδιότυπο εποικισμό. Από τώρα σου λέω και τον τίτλο: “Λεμεσός, το κόκκινο Μαϊάμι της Μεσογείου!”».

Ομολογώ ότι έμεινα για κάποια δευτερόλεπτα εμβρόντητος, αλλά δέχτηκα την πρόταση με μεγάλη χαρά, αφού μυρίστηκα και μια ωραία εκδρομή. Παρέα μου ήρθε ο Λουκάς Χαψής, ένας από τους καλύτερους σύγχρονους Έλληνες φωτογράφους, όχι μόνο στον τομέα του lifestyle, που ήταν κι αυτός νέος, γεμάτος όρεξη για περιπλανήσεις και δημοσιογραφικές εμπειρίες.

Το κομμάτι βγήκε με τον τίτλο που ήθελε ο Λυμπέρης, αλλά με κάποια δημιουργική φαντασία. Αν εξαιρέσεις τους φοίνικες, η Λεμεσός εκείνης της εποχής δεν θύμιζε και πολύ το Μαϊάμι, ενώ η παρουσία των Ρώσων ήταν αρκετά διακριτική. Στο τέλος ανακαλύψαμε κάποια καμπαρέ με Ρωσίδες «καλλιτέχνιδες» (πιθανόν να ήταν και βέρες… Ουκρανές), τις οποίες ο Χαψής έπεισε με μαγικό τρόπο να φωτογραφηθούν. Βρήκαμε και κάποια μεταμεσονύκτια μπαρ που σύχναζαν Ρώσοι, αλλά όχι από αυτούς που φανταζόταν ο εκδότης μας. Προς μεγάλη μου ικανοποίηση διαπίστωσα όμως ότι σε κάποια καταστήματα εστίασης στο κέντρο της πόλης οι κατάλογοι, εκτός από ελληνικά και αγγλικά, είχαν το μενού και στα ρωσικά. Αυτό το εύρημα χρησιμοποίησα ως… τεκμήριο της ρωσικής «διείσδυσης» που φανταζόταν ο Λυμπέρης και στο τέλος ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι.

Θυμήθηκα το… Κόκκινο Μαϊάμι φέτος ξανά στη διάρκεια των διακοπών μου στη Χίο, όταν διαπίστωσα ότι σε αρκετά εστιατόρια, ακόμη και απλές ψαροταβέρνες, το μενού ήταν γραμμένο και στην τουρκική γλώσσα. Το γεγονός μου προκάλεσε εντύπωση, σε συνδυασμό με την εξαιρετικά πυκνή παρουσία Τούρκων επισκεπτών στο νησί. Θα έλεγε κανείς ότι ο βασικός τουριστικός κορμός της Χίου την τελευταία διετία βασίζεται στις αφίξεις Τούρκων μεσαίας και ανώτερης εισοδηματικής στάθμης, που εκτοξεύτηκαν με τη ρύθμιση visa express (επιτόπια ταξιδιωτική θεώρηση) της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Πριν από μερικά χρόνια ίσχυε μάλλον το ανάποδο. Οι περισσότεροι Έλληνες που επισκέπτονταν την πόλη της Χίου πετάγονταν για μια γρήγορη βόλτα απέναντι και αρκετοί άλλοι συνδύαζαν το ταξίδι με μία επίσκεψη «πατριδογνωσίας» στη μαρτυρική Σμύρνη, που απέχει μόλις 80 χιλιόμετρα.

Σήμερα αυτά έχουν αλλάξει, ιδιαίτερα μετά την ουκρανική κρίση. Οι πλούσιοι Ρώσοι τουρίστες έχουν πλημμυρίσει τα θέρετρα στα τουρκικά παράλια αιμοδοτώντας την ασθμαίνουσα τουρκική οικονομία, αλλά και ανεβάζοντας τις τιμές στα ουράνια χάρη στην αστείρευτη αγοραστική τους δύναμη. Αντίθετα η ρωσική παροικία έχει μειωθεί αριθμητικά στη Λεμεσό, όπου υποκαθίσταται σταδιακά από μια αυξανόμενη κοινότητα Ισραηλινών «επενδυτών», ενώ στην Ελλάδα δεν πατάει Ρώσος ούτε για δείγμα λόγω των γνωστών κυρώσεων τις οποίες ασμένως υιοθέτησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Με τη σειρά της η ραγδαία άνοδος των τιμών στα τουριστικά παράλια της Τουρκίας έχει καταστήσει την Ελλάδα φθηνότερη στα μάτια των Τούρκων, που σπεύδουν να περάσουν σε ελληνικό έδαφος για να κάνουν διακοπές όλες τις εποχές του έτους, να φάνε και να ψωνίσουν, αλλά και να επισκεφτούν και κάποιο οθωμανικό μνημείο, όπως τα διάφορα τζαμιά που μανιωδώς αναστηλώνει το (ελληνικό) υπουργείο Πολιτισμού ή το σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη.

Η τουρκική παρουσία αρχίζει και γίνεται διακριτικά αισθητή και στη Λήμνο, όπου πολύ πρόσφατα αποκαταστάθηκε η ακτοπλοϊκή γραμμή με το λιμάνι Κέπεζ στο Τσανάκαλε (τα ελληνικά Δαρδανέλια), όχι για να επισκέπτονται οι Λημνιοί την…Τροία, αλλά για να διευκολύνονται οι Τούρκοι που θέλουν να φάνε ψάρι στη Μύρινα και να κάνουν μια βόλτα στο ιστορικό νησί. Κοντά στο ήσυχο προσφυγικό χωριό της Νέας Κούταλης, μέσα στον Κόλπο του Μούδρου, υπάρχει ένα μικρό μνημείο για τον ομαδικό τάφο 56 Τούρκων αιχμαλώτων των βρετανικών δυνάμεων που συμμετείχαν στην εκστρατεία της Καλλίπολης το 1915, καθώς και κάποιων Αιγυπτίων που τα στρατεύματα της Κοινοπολιτείας χρησιμοποιούσαν για καταναγκαστική εργασία. Μου έκανε εντύπωση ότι στην πλευρά της επιτύμβιας πλάκας με την επιγραφή για τους Τούρκους υπήρχαν κάποια -ξεραμένα πλέον- λουλούδια, προφανώς από επισκέπτες που θέλησαν να αποτίσουν φόρο τιμής.

Ανάλογη εικόνα τουρκικής παρουσίας διαπιστώνει κανείς και στην Αλεξανδρούπολη. Η ακριτική πόλη τα Σαββατοκύριακα δέχεται εισβολή από δεκάδες πούλμαν με Τούρκους τουρίστες που σπεύδουν στα τοπικά Jumbo, τρώνε το ψάρι τους στην προκυμαία, αλλά παράλληλα επισκέπτονται και τον τάφο του στρατηγού Φαΐκ Χουσεΐν Πασά στο ιστορικό τζαμί της πόλης, ενώ δεν παραλείπουν να κάνουν μια βόλτα και στα οθωμανικά λουτρά της Τραϊανούπολης.

Και τι το κακό υπάρχει σε όλα αυτά, θα μπορούσε να αναφωνήσει κάποιος ανυποψίαστος. Οι Τούρκοι ξοδεύουν τα χρήματά τους στην Ελλάδα, τονώνουν τις ακριτικές οικονομίες και δεν είναι ιδιαίτερα φασαριόζοι και αναιδείς όπως κάποιοι μεθυσμένοι Κεντροευρωπαίοι. Άρα μπράβο και στον Μητσοτάκη που τους διευκόλυνε φέρνοντας κοντά τους δύο λαούς…

Μάλιστα. Μόνο που αυτές οι μετακινήσεις πληθυσμών, έστω και προσωρινές, δεν είναι καθόλου αθώες. Ειδικότερα όταν συνδυάζονται και με απόκτηση ακίνητης περιουσίας σε ελληνικό έδαφος που γίνεται με άμεσο ή έμμεσο τρόπο. Για να εξηγούμεθα: Οι Τούρκοι δεν είναι Γάλλοι που αγοράζουν σπίτια στις Κυκλάδες, ούτε καν Ρώσοι της Λεμεσού, που σίγουρα δεν τη μετέτρεψαν σε… Κόκκινο Μαϊάμι.

Με τη γειτονική Τουρκία δυστυχώς δεν έχουμε λύσει τους λογαριασμούς μας ώστε να αποτελέσει η χώρα αυτή βασική πηγή προέλευσης τουρισμού και πολύ περισσότερο εποικισμού. Γιατί ανεξαρτήτως των αισθημάτων του τουρκικού λαού, που δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι εμφορείται από φλογερό φιλελληνισμό, πίσω υπάρχει και ένα καθεστώς ημιθεοκρατικό και άκρως σοβινιστικό, αλλά και μία ελίτ πολιτικοστρατιωτική που αμφισβητεί την ελληνική εθνική κυριαρχία και θεωρεί αυτά ακριβώς τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου που εποικίζονται τα καλοκαίρια ειρηνικά, όπως και τη Θράκη, τουρκικά εδάφη που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από ένα καπρίτσιο της Ιστορίας. Αυτό διδάσκονται τα Τουρκόπουλα στα σχολεία και αυτό διατυμπανίζει σήμερα το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Η Ελλάδα έχει ήδη σοβαρό πρόβλημα λαθροεποικισμού από αλλογενείς και αλλόθρησκους μετανάστες που καταφθάνουν σωρηδόν και σίγουρα δεν μπορεί να αντέξει ειρηνική εισβολή Τούρκων, ιδίως σε ευαίσθητες περιοχές. Είτε αυτοί παριστάνουν τους τουρίστες των λίγων ημερών είτε τους αντιφρονούντες που ζητούν άσυλο ή, τέλος, είναι οι «αγνώστου ταυτότητας» διακινητές μεγάλου αριθμού ολοκαίνουργιων πιστολιών τύπου Glock που προορίζονται -υποτίθεται- για τις εγχώριες ανάγκες της τουρκικής μαφίας. Πολύ φοβάμαι ότι θα ξυπνήσουμε μια μέρα και θα συνειδητοποιήσουμε ότι οι γείτονες, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, έχουν δημιουργήσει δικούς τους πυρήνες εντός ελληνικού εδάφους. Έτοιμους προς πάσα χρήση…

πηγή