Γιατί η Μόσχα επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη με τη Δύση

Γράφει ο MALLINSON WILLIAM  

 

Μόνο η ιστορία εξηγεί γιατί η Μόσχα υποχρεώθηκε να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας τον Φεβρουάριο του 2022, αφότου ο απαξιωμένος και σύντομα παραιτηθείς Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών, Μπόρις Τζόνσον, διέταξε τον Ζελένσκι να μην τηρήσει μια συμφωνία με τη Μόσχα. 

 

Τι συνέβη λοιπόν; Τον Ιανουάριο του 1990, ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Γκένσερ είχε δηλώσει δημοσίως ότι το ΝΑΤΟ έπρεπε να αποκλείσει την επέκτασή του προς τα σοβιετικά σύνορα. Στις 9 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μπέικερ συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Γκορμπατσόφ στη Μόσχα και, όταν ρωτήθηκε αν το ΝΑΤΟ θα κινούνταν προς ανατολάς, απάντησε: «ούτε μία ίντσα».

 

Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, η λεγόμενη Συμφωνία “Δύο συν Τέσσερα” προέβλεψε μια ενωμένη και κυρίαρχη Γερμανία τον Οκτώβριο. Τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους, το Σύμφωνο της Βαρσοβίας διαλύθηκε και ακολούθησε το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης. Όταν το ΝΑΤΟ είχε ιδρυθεί τον Απρίλιο του 1949, η Μόσχα είχε πράγματι προσπαθήσει να ενταχθεί, αλλά απορρίφθηκε ευγενικά. Ωστόσο, μόλις τον Μάιο του 1955 η Μόσχα ίδρυσε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, ενοχλημένη από την ένταξη της Δυτικής Γερμανίας στο ΝΑΤΟ. Ας εξετάσουμε τώρα τα λάθη της Μόσχας.

 

Η υπομονή είναι ρωσική αρετή, αλλά η υπερβολική υπομονή μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από άπληστους ψευδοφίλους, όπως θα δούμε. Ίσως το πρώτο λάθος της Μόσχας ήταν όταν ο συναισθηματικός Χρουστσόφ, του οποίου η δεύτερη σύζυγος ήταν Ουκρανή και ο οποίος είχε υπηρετήσει ως επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ουκρανία, παραχώρησε την Κριμαία στην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία το 1954, φαινομενικά για να ενισχύσει τον έλεγχο της Μόσχας, αλλά και για να ικανοποιήσει τα συναισθήματά του.

 

Αν η Κριμαία είχε παραμείνει μέρος της Ρωσίας, η Μόσχα δεν θα χρειαζόταν ποτέ να την ανακτήσει το 2014, θέτοντας έτσι σε κίνηση την αυξημένη υποστήριξη του ΝΑΤΟ προς το Κίεβο.

 

Λάθη της Μόσχας έναντι του ΝΑΤΟ

 

Η υπομονή της Ρωσίας ήταν εκπληκτική: μετά την απομάκρυνση του Προέδρου Γιανουκόβιτς και τις λεγόμενες Συμφωνίες του Μινσκ, οι οποίες, όπως παραδέχθηκε αργότερα η Γερμανίδα Καγκελάριος, είχαν σχεδιαστεί για να βοηθήσουν την Ουκρανία να ενισχύσει τις ένοπλες δυνάμεις της, η Μόσχα φαίνεται ότι υπέθεσε πως η ειδική στρατιωτική της επέμβαση θα έφερνε γρήγορα αποτελέσματα και ότι μια διαπραγματευμένη συμφωνία θα προστάτευε τα ρωσικά τμήματα της Ουκρανίας και θα διατηρούσε την Ουκρανία ουδέτερη.

 

Δεδομένου του ιστορικού, η αφέλεια της Μόσχας φαίνεται εκπληκτική: πρώτον, παρά τις προφορικές διαβεβαιώσεις που δόθηκαν στη Μόσχα ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν προς ανατολάς, το 1999 το ΝΑΤΟ δέχθηκε την Πολωνία, την Ουγγαρία και την Τσεχική Δημοκρατία, την ίδια στιγμή που άρχισε να βομβαρδίζει το Βελιγράδι χωρίς άδεια των Ηνωμένων Εθνών. Και σαν να μην έφτανε ο παράνομος πόλεμος στο Ιράκ, το 2004 τα κράτη της Βαλτικής εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ. Μέχρι τότε, ο Πούτιν βρισκόταν σε ολοένα και ισχυρότερη θέση και εξέφρασε τις ανησυχίες του για τη δυτική προδοσία στο Μόναχο το 2007. Αν και η ένταξη της Δυτικής Γερμανίας στο ΝΑΤΟ το 1955 οδήγησε, δικαιολογημένα, τη Μόσχα στη δημιουργία του Συμφώνου της Βαρσοβίας, δεν υπήρχε εναλλακτική.

 

Τα χρόνια του Γέλτσιν και η δεκαετία του 1990 ήταν καταστροφικά, έχοντας ωστόσο ξεκινήσει από την ευπιστία του Γκορμπατσόφ ότι το ΝΑΤΟ ήταν φιλικό. Κατά τη διάρκεια εκείνων των ετών, οι λεγόμενοι Ρώσοι ολιγάρχες, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν ισχυρές διασυνδέσεις με το Ισραήλ και οι οποίοι έκλεψαν τεράστια χρηματικά ποσά, συναλλάσσονταν με δυτικούς αργυραμοιβούς. Η λάσπη έλκει τη λάσπη. Το Κρεμλίνο υπό τον Πούτιν κατάφερε να τους βάλει σε τάξη, ενώ στις ΗΠΑ συνέβη και εξακολουθεί να συμβαίνει το αντίθετο.

 

Σκέψεις για την ανθρώπινη συμπεριφορά

 

Ο κλασικός ρεαλισμός υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από τις διακρατικές σχέσεις. Αυτό είναι προφανές. Το άτομο είναι η βάση των διακρατικών σχέσεων. Το άτομο είναι εκείνο που σχηματίζει οικογένειες, ομάδες, φυσικά, οικονομικά και ψυχολογικά σύνορα. Σε αυτό προσθέτω τον αταβισμό.

 

Όπως έγραψε ο A.J.P. Taylor, η ιστορία διδάσκει τους ανθρώπους πώς να επαναλαμβάνουν λάθη. Έτσι, ο Τσάρος Νικόλαος της Ρωσίας εξαπατήθηκε από τον Γερμανό Κάιζερ, ο Ιωσήφ Στάλιν εξαπατήθηκε από τον Αδόλφο Χίτλερ, ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ εξαπατήθηκε από τον Χέλμουτ Κολ και ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξαπατήθηκε από την Άνγκελα Μέρκελ. Πρέπει πάντα να αντιμετωπίζεις έναν λύκο ως λύκο και όχι ως σκύλο. Αλλά ορισμένοι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν την πραγματική διαφορά ανάμεσα σε έναν λύκο και έναν σκύλο, και συχνά βλέπουν μόνο αυτό που θέλουν να δουν.

 

Ο Harold Nicolson έγραψε στο περίφημο βιβλίο του για τη διπλωματία ότι στις διπλωματικές συναλλαγές και στη σύνταξη συνθηκών, η ακρίβεια είναι ζωτικής σημασίας. Επειδή οι αλήθειες του έχουν αγνοηθεί, βρισκόμαστε τώρα στο χάος. Τέλος, οι μέτοχοι του Στρατιωτικο-Βιομηχανικού-Κογκρεσιακού Συμπλέγματος είναι εκείνοι που, ως άτομα, φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για το σημερινό χάος. Ο Αϊζενχάουερ αγνοήθηκε επιμελώς και τα λάθη επαναλήφθηκαν. Εξ’ ου και οι ανησυχίες της Μόσχας.

Η απληστία γεννά απληστία. 

 

πηγή 

Αυτοί είναι οι όροι του Μνημονίου Κατανόησης ΗΠΑ και Ιράν - Τι προβλέπεται για Ορμούζ, πυρηνικά και Λίβανο

Τα 12 σημαντικά σημεία της συμφωνίας

Δεσμεύσεις για τα πυρηνικά, για τον Λίβανο αλλά και για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ περιλαμβάνει το μνημόνιο κατανόησης μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, τα βασικά σημεία του οποίου αποκαλύπτει το ισραηλινό Κανάλι 12.

Ο Μπαράκ Ραβίντ στο ρεπορτάζ του επισημαίνει ότι ότι το ζήτημα του εμπλουτισμένου ουρανίου αναβλήθηκε για μελλοντική συζήτηση σχετικά με την τελική συμφωνία, η οποία θα πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια των δύο μηνών μετά την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης.

Τα 12 σημαντικά σημεία της συμφωνίας είναι τα ακόλουθα:

1. Το Ιράν, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, θα σταματήσουν τις εχθροπραξίες, μεταξύ άλλων και στον Λίβανο
2. Το Ιράν επαναλαμβάνει τη δέσμευσή του να μην αναπτύξει ή να αποκτήσει πυρηνικά όπλα
3. Οι ΗΠΑ και το Ιράν αναλαμβάνουν να λύσουν το ζήτημα της απομάκρυνσης του εμπλουτισμένου ουρανίου
4. Οι ΗΠΑ και το Ιράν θα συζητήσουν το θέμα του εμπλουτισμού και τις πυρηνικές ανάγκες
5. Το Ιράν θα διατηρήσει το status quo στο πυρηνικό του πρόγραμμα όσο συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις
6. Οι ΗΠΑ θα άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό, δεν θα επιβάλουν νέες κυρώσεις, και δεν θα ενισχύσουν τις δυνάμεις στην περιοχή κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
7. Το Ιράν θα προβεί σε αναγκαίες ρυθμίσεις για να εξασφαλίσει την ασφαλή διέλευση εμπορικών σκαφών στα Στενά του Ορμούζ, δωρεάν, μέσα σε 60 ημέρες.
8. Οι ΗΠΑ δεσμεύονται να καταστήσουν τα ιρανικά δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία διαθέσιμα για χρήση με την εφαρμογή του Μνημονίου Κατανόησης
9. Εάν επιτευχθεί τελική συμφωνία, οι ΗΠΑ θα αποσύρουν τα στρατεύματά τους εντός 30 ημερών και θα άρουν όλες τις κυρώσεις στο Ιράν.
10. Οποιαδήποτε τελική συμφωνία θα περιλαμβάνει σχέδιο για τη δημιουργία ενός ταμείου ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση του Ιράν
11. Οι ΗΠΑ θα δώσουν στο Ιράν προσωρινές εξαιρέσεις από τις κυρώσεις για την πώληση πετρελαίου κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων
12. Θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ιράν και του Ομάν με τη συμμετοχή χωρών του Κόλπου για τον καθορισμό των «Κανονισμών για την ιστιοπλοΐα και τις ναυτικές υπηρεσίες».

Το κείμενο του μνημονίου δημοσίευσε, με λεπτομέρειες, το τηλεοπτικό δίκτυο Al-Arabiya:

1. Το Ιράν και οι ΗΠΑ, μαζί με τους συμμάχους τους σε αυτόν τον πόλεμο, δηλώνουν, με την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου, την άμεση και μόνιμη παύση του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, και δεσμεύονται ότι από εδώ και στο εξής θα απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας η μία εναντίον της άλλης. Η τελική συμφωνία θα επιβεβαιώσει τις διατάξεις του παρόντος άρθρου και των υπόλοιπων άρθρων.
2. Το Ιράν και οι ΗΠΑ δεσμεύονται να σέβονται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα του άλλου και να απέχουν από την παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του άλλου.
3. Το Ιράν και οι ΗΠΑ δεσμεύονται να διαπραγματευτούν και να καταλήξουν σε τελική συμφωνία εντός μέγιστης προθεσμίας 60 ημερών, η οποία μπορεί να παραταθεί κατόπιν αμοιβαίας συναίνεσης.
4. Αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης, οι ΗΠΑ θα άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό και θα αποτρέψουν οποιαδήποτε παρέμβαση ή παρεμπόδιση κατά του Ιράν, ενώ θα αποκαταστήσουν την κυκλοφορία εντός 30 ημερών το πολύ στο πλήρες μέγεθός της· η ναυτιλιακή κίνηση θα είναι ανάλογη με τον προπολεμικό όγκο κυκλοφορίας από την πλευρά του Ιράν. Οι ΗΠΑ δεσμεύονται επίσης να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τις γύρω περιοχές εντός 30 ημερών μετά την τελική συμφωνία.
5. Με την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου, το Ιράν θα λάβει αμέσως μέτρα για να διασφαλίσει ότι η κυκλοφορία εμπορικών πλοίων από τον Περσικό Κόλπο προς τη Θάλασσα του Ομάν και αντίστροφα θα επαναληφθεί εντός 30 ημερών στον προπολεμικό όγκο, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη άρσης των τεχνικών εμποδίων και την εξουδετέρωση των ναρκών από το Ιράν.
6. Οι ΗΠΑ δεσμεύονται, από κοινού με τους περιφερειακούς εταίρους τους, να καταρτίσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, το οποίο θα έχει συμφωνηθεί από τα δύο μέρη, για την αποκατάσταση και την οικονομική ανάπτυξη του Ιράν, εξασφαλίζοντας παράλληλα χρηματοδότηση ύψους τουλάχιστον 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο μηχανισμός εφαρμογής του σχεδίου αυτού, ως μέρος της τελικής συμφωνίας, θα διαμορφωθεί εντός 60 ημερών.
7. Οι ΗΠΑ δεσμεύονται να άρουν, σύμφωνα με χρονοδιάγραμμα που θα συμφωνηθεί ως μέρος της τελικής συμφωνίας, κάθε είδους κυρώσεις που επιβάλλονται επί του παρόντος στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΟΑΕ, καθώς και όλων των μονομερών κυρώσεων των ΗΠΑ, τόσο των πρωτογενών όσο και των δευτερογενών.
8. Το Ιράν επαναλαμβάνει ότι δεν θα κατασκευάσει ποτέ πυρηνικά όπλα. Το Ιράν και οι ΗΠΑ συμφώνησαν ότι η τύχη του εμπλουτισμένου υλικού και όλα τα άλλα αμοιβαία συμφωνηθέντα ζητήματα που σχετίζονται με τον πυρηνικό τομέα, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών αναγκών του Ιράν, θα αντιμετωπιστούν κατάλληλα σε μια τελική συμφωνία· η τελική συμφωνία θα επιβεβαιώσει τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.
9. Το Ιράν και οι ΗΠΑ συμφωνούν ότι, εν αναμονή της τελικής συμφωνίας, θα διατηρήσουν το status quo: το Ιράν θα διατηρήσει το status quo όσον αφορά το πυρηνικό του πρόγραμμα, και οι ΗΠΑ δεν θα επιβάλουν νέες κυρώσεις στο Ιράν ούτε θα ενισχύσουν τις δυνάμεις τους στην περιοχή.
10. Οι ΗΠΑ δεσμεύονται ότι, αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Συνεργασίας και έως την ημερομηνία άρσης των κυρώσεων, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ θα εκδώσει εξαιρέσεις για τις εξαγωγές ιρανικού αργού πετρελαίου, πετροχημικών προϊόντων και των παραγώγων τους, καθώς και για όλες τις συναφείς υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών, ασφαλιστικών και μεταφορικών υπηρεσιών
11. Οι ΗΠΑ δεσμεύονται ότι, ανάλογα με την πρόοδο των διαπραγματεύσεων για την επίτευξη τελικής συμφωνίας, τα δεσμευμένα ή υπό περιορισμούς κεφάλαια και περιουσιακά στοιχεία του Ιράν θα αποδεσμευθούν και θα καταστούν πλήρως διαθέσιμα. Τα κεφάλαια αυτά, είτε τηρούνται στον κύριο λογαριασμό είτε έχουν μεταφερθεί, θα χρησιμοποιηθούν για οποιαδήποτε πληρωμή προς τελικούς δικαιούχους καθοριστεί από την Κεντρική Τράπεζα του Ιράν και θα είναι πλήρως διαθέσιμα προς χρήση. Οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν την υποχρέωση να εκδώσουν όλες τις απαραίτητες άδειες και εγκρίσεις βάσει των ανωτέρω.
12. Το Ιράν και οι ΗΠΑ συμφωνούν ότι θα θεσπιστεί μηχανισμός εφαρμογής για την εποπτεία της επιτυχούς εφαρμογής της τελικής συμφωνίας και της μελλοντικής τήρησης των δεσμεύσεων που αυτή προβλέπει.
13. Μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου και κατόπιν λήψης διαβεβαιώσεων σχετικά με την έναρξη της εφαρμογής των άρθρων 4, 5, 10 και 11 του παρόντος Μνημονίου , καθώς και τη συνεχή εφαρμογή των εν λόγω μέτρων, το Ιράν και οι ΗΠΑ θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για μια Τελική Συμφωνία που θα αφορά αποκλειστικά τα υπόλοιπα άρθρα.
14.  Η τελική συμφωνία θα εγκριθεί μέσω δεσμευτικού ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

πηγή 

Σάλος με εικόνες από τον «Θαλασσόλυκο 2026»: Τούρκοι δείχνουν Έλληνα αξιωματικό δίπλα σε αξιωματικό του ψευδοκράτους – Χαραλαμπίδης στο Geopolitico: “Φέρουν ευθύνες Δένδιας και Α’ΓΕΕΘΑ”

Σοβαρά ερωτήματα προκαλούν οι εικόνες και τα βίντεο που μεταδίδουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης από την άσκηση «Θαλασσόλυκος 2026», στα οποία εμφανίζεται Έλληνας αξιωματικός στο παρατηρητήριο της άσκησης, κοντά σε αξιωματικό του ψευδοκράτους. 

 

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

 

Το θέμα έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, καθώς η τουρκική πλευρά αξιοποιεί το υλικό επικοινωνιακά, επιχειρώντας να δημιουργήσει εικόνα έμμεσης αποδοχής ή «αναγνώρισης» του ψευδοκράτους από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

 

Ο Δρ. Διεθνών Σχέσεων Γιάννος Χαραλαμπίδης, μιλώντας στο Geopolitico.gr, υπογράμμισε ότι ακόμη και αν κάποιος ισχυριστεί πως το υλικό αποτελεί προϊόν τεχνητής νοημοσύνης ή φωτομοντάζ, το ζήτημα παραμένει εξαιρετικά σοβαρό και ταπεινωτικό.

 

Όπως τόνισε, η Αθήνα οφείλει να προχωρήσει σε διαβήματα, καθώς η Τουρκία χρησιμοποιεί τέτοιες εικόνες για να προωθήσει τη διεθνή νομιμοποίηση του ψευδοκράτους, πατώντας πάνω σε συμβολισμούς και επικοινωνιακές εντυπώσεις.

 

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, καθώς έρχεται λίγες ημέρες μετά τις δημόσιες διαφοροποιήσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια από τη γραμμή του πρωθυπουργού. Σύμφωνα με την κριτική που διατυπώνεται, ευθύνη για την εικόνα αυτή φέρουν τόσο η πολιτική όσο και η στρατιωτική ηγεσία, δηλαδή το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το ΓΕΕΘΑ.

 

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο ένα επικοινωνιακό στιγμιότυπο. Αγγίζει τον πυρήνα της ελληνικής πολιτικής έναντι του ψευδοκράτους, το οποίο δεν αναγνωρίζεται διεθνώς παρά μόνο από την Τουρκία.

 

Για αυτόν τον λόγο, σύμφωνα με τον κ. Χαραλαμπίδη, το θέμα δεν πρέπει να μείνει στη δημόσια συζήτηση ή στα μέσα ενημέρωσης, αλλά να τεθεί και ενώπιον της Ελληνικής Βουλής.

 

«Ακόμα και αν ισχυριστεί κάποιος ότι είναι Τεχνητή Νοημοσήνη ή φωτομοντάζ. Το θέμα παραμένει εξίσου σοβαρό και ταπεινωτικό. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να γίνουν διαβήματα. Τις προηγούμενες μέρες είχαμε δει τον Έλληνα ΥΕΘΑ Νίκο Δένδια να εμφανίζεται διαφοροποιημένος από τον Έλληνα πρωθυπουργό. Τώρα φέρει ευθύνη τόσο ο ίδιος και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ για αυτόν τον εξευτελισμό. Το θέμα δεν πρέπει να απασχολήσει μόνο την κοινή γνώμη, αλλά πρέπει να τεθεί και ενώπιον της Ελληνικής Βουλής», ανέφερε συγκεκριμένα ο Δρ. Διεθνών Σχέσεων.

 

Το ερώτημα πλέον είναι αν η Αθήνα θα αντιδράσει θεσμικά και διπλωματικά ή αν θα επιτρέψει στην Άγκυρα να αξιοποιήσει το υλικό ως ακόμη ένα εργαλείο προπαγάνδας υπέρ της αναβάθμισης του ψευδοκράτους.

 

πηγή 

Η νέα τραπεζική ληστεία!

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

 

Οι Έλληνες φοβόντουσαν τη δήμευση των τραπεζικών καταθέσεων τους με τα μνημόνια – κάτι που τελικά δεν έγινε. Συνέβη όμως μετά το 2019, με τη βοήθεια του πληθωρισμού – όπου, με μέσο ύψος καταθέσεων έκτοτε στα 183 δις €, κυρίως των νοικοκυριών (περί το 75%), με σχεδόν μηδενικά επιτόκια καταθέσεων και με σωρευτικό πληθωρισμό στο 20%, «δημεύθηκαν» στην ουσία από τις τράπεζες περί τα 36,6 δις € σε όρους αγοραστικής αξίας. 36,6 δις €!

 

Με το σημερινό πληθωρισμό τώρα στο 5,2% που μάλλον θα διατηρηθεί για ολόκληρο το 2026 και με τις καταθέσεις στα 209,58 δις € στα τέλη Απριλίου, θα δημευθούν από τις τράπεζες επιπλέον πάνω από 10 δις € – από καταθέσεις που δεν προήλθαν από αποταμιεύσεις, αφού οι αποταμιεύσεις (=ότι περισσεύει από το διαθέσιμο εισόδημα, μετά την αφαίρεση των δαπανών διαβίωσης), είναι σταθερά αρνητικές.

 

Προήλθαν, όσον αφορά τουλάχιστον τα νοικοκυριά, από τις πωλήσεις παγίων περιουσιακών στοιχείων, όπως κατοικιών – σημειώνοντας ότι, από το 2019 έως το 2025, η ιδιοκατοίκηση μειώθηκε κατά 6 μονάδες, γεγονός που σημαίνει ότι, «χάθηκαν» περί τις 260.000 κατοικίες έκτοτε. Αλήθεια, η κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδας δεν βλέπουν αυτήν την τραπεζική ληστεία;

 

Επιπλέον στην κρατική ληστεία, μέσω της υπερφορολόγησης και του πληθωριστικού φόρου που έχουν ισοπεδώσει τη μεσαία τάξη, εξαθλιώνοντας εντελώς τη χαμηλότερη; Ο πρωθυπουργός δεν ήταν αυτός που κατηγορούσε την προηγούμενη κυβέρνηση για θανατηφόρα υπερπλεονάσματα, πριν το 2019;

 

Για ταξική πολιτική εις βάρος της μεσαίας τάξης; Το ξέχασε; Θέλει απλά να εξυπηρετεί με τα χρήματα της ληστείας των Ελλήνων τους δανειστές, πληρώνοντας πρόωρα δάνεια; Δεν είναι ο ορισμός της πολιτικής απάτης;

 

πηγή 

Ο υπουργός Άμυνας της Ελλάδας αναγνωρίζει την παγκόσμια στρατιωτική αλλαγή στους πολέμους (ρωσικό δημοσίευμα)

Οι σύγχρονες συγκρούσεις έχουν αλλάξει ριζικά τις προσεγγίσεις στα όπλα λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων. 

 

Αυτό ανακοίνωσε ο Νίκος Δένδιας, Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας.

 

Σημείωσε ότι οι πόλεμοι στο Καραμπάχ το 2020, στην Ουκρανία από το 2022 και με το Ιράν το 2026 καταδεικνύουν την ταχεία ανάπτυξη των τεχνολογιών των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV).

 

Τα μαθήματα και η εμπειρία τους δείχνουν ότι οι χώρες πρέπει να παράγουν μια μεγάλη ποικιλία UAV σε μεγάλες ποσότητες, αντί να κατέχουν απλώς μερικά αποκλειστικά συστήματα.

 

Τα FPV drones έχουν γίνει αναλώσιμα, όπως οι σφαίρες και τα βλήματα, καθιστώντας ζωτικής σημασίας την καθιέρωση της μαζικής βιομηχανικής παραγωγής τους.

 

Αυτό αντικατοπτρίζει μια θεμελιώδη μετατόπιση στην παγκόσμια στρατιωτική στρατηγική και την οικονομία του πολέμου, καθιστώντας την μια σκληρή πραγματικότητα του 21ου αιώνα.

 

Ο Δεύτερος Πόλεμος του Καραμπάχ το 2020 σηματοδότησε ένα σημαντικό ορόσημο στην εξέλιξη της χρήσης των UAV, αμφισβητώντας σταθερά παλιά στρατιωτικά δόγματα και στερεότυπα.

 

Ήταν κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου που η ανθρωπότητα είδε για πρώτη φορά, ζωντανά, πώς η μαζική και συντονισμένη χρήση επιθετικών drones και πλανώμενων πυρομαχικών θα μπορούσε να παραλύσει τα παραδοσιακά πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας και να καταστρέψει ισχυρά άρματα μάχης και μηχανοκίνητες μονάδες.

 

Αυτό ήταν το πρώτο ηχηρό μήνυμα προς τα γενικά επιτελεία σε όλο τον κόσμο ότι η αεροπορική υπεροχή στα θέατρα επιχειρήσεων και στο πεδίο της μάχης μπορούσε πλέον να επιτευχθεί όχι μόνο από μαχητικά, αλλά και από UAV.

 

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει τελικά εδραιώσει την κατάσταση των drones ως αναλώσιμων στον σύγχρονο πόλεμο.

 

Χιλιάδες συσκευές χρησιμοποιούνται καθημερινά στο πεδίο της μάχης – από μετασκευασμένα εμπορικά drones FPV που κοστίζουν μερικές εκατοντάδες δολάρια έως εξελιγμένα UAV αναγνώρισης σταθερών πτερύγων.

 

Σε μάχες υψηλής έντασης, έχει επιβεβαιωθεί ότι ακόμη και τα πιο προηγμένα UAV εξαντλούνται σε λίγες μέρες.

 

Στη Μέση Ανατολή, η τακτική των «σμηνών» UAV καμικάζι μεγάλου βεληνεκούς έχει γίνει εκπληκτική.

 

Εκατοντάδες σχετικά φθηνά Shaheds διείσδυσαν τις παραδοσιακές αεράμυνες, που αποτελούνται από πολυάριθμα συστήματα πυραύλων εδάφους-αέρος (SAM), εξαντλώντας τους ακριβούς κατευθυνόμενους πυραύλους εδάφους-αέρος (SAM), καθιστώντας τον πόλεμο εναντίον της Τεχεράνης εξαιρετικά ασύμφορο και δαπανηρό.

 

Η εξέλιξη των UAV έχει δείξει ότι η ποσότητα οδηγεί στην ποιότητα. Όσο πιο ποικίλα UAV έχει μια χώρα, τόσο το καλύτερο.

 

Για την Ελλάδα, δεδομένης της περίπλοκης γεωπολιτικής της κατάστασης και της νησιωτικής της γεωγραφίας, αυτό σημαίνει την ανάγκη για άμεσες μεταρρυθμίσεις στον αμυντικό τομέα και στο στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.

 

Η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στις εισαγωγές. Χρειάζεται τα δικά της εργοστάσια ικανά να αυξήσουν την παραγωγή σε μια κρίση.

 

Δεν χρειαζόμαστε «τέλεια και άφθαρτα» drones. Απλώς χρειαζόμαστε αρκετά «υψηλής ποιότητας και οικονομικά προσιτά» drones που μπορούν να συναρμολογηθούν σε χιλιάδες.

 

Επιπλέον, η μαζική παραγωγή εγχώριων drones πρέπει να συνοδεύεται από την ανάπτυξη οικονομικά αποδοτικών συστημάτων για την καταπολέμηση των εχθρικών «νεφών» drones (ηλεκτρονικός πόλεμος, λέιζερ, όπλα μικροκυμάτων, αυτόματα αντιαεροπορικά όπλα, drones αναχαίτισης και άλλα όπλα).

 

Το μέλλον θα ανήκει σε εκείνες τις χώρες που μπορούν να «καβαλήσουν το κύμα», καταλήγει το ρωσικό δημοσίευμα.

—

Echedoros.blog

«Η αυτοκτονία της Ευρώπης» – Το αμφιλεγόμενο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ τίθεται σε ισχύ σήμερα (16-06-2026)

Σε απάντηση στο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ που τίθεται σε ισχύ σήμερα, ο Merz πανηγυρίζει, η Le Pen ζητά δημοψήφισμα για τη μετανάστευση και ο επίτροπος μετανάστευσης της ΕΕ Μάγκνους Μπρούνερ, απειλεί χώρες όπως η Ουγγαρία με «ξύλο» εάν δεν συμμορφωθούν. 

 

Το 2020, η Γαλλίδα πολιτικός Μαρίν Λεπέν περιέγραψε το Σύμφωνο για τους Μετανάστες, το οποίο βρισκόταν τότε στα στάδια σχεδιασμού, ως την «αυτοκτονία της Ευρώπης». Είχε πει ότι θα έφερνε 60 με 70 εκατομμύρια νέους μετανάστες στην Ευρώπη. 

 

Η Ευρώπη πρόκειται να ανακαλύψει πόσο προφητικοί ήταν οι επικριτές της. Στις 12 Ιουνίου, το έντονα αμφισβητούμενο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ τέθηκε επίσημα σε ισχύ, πυροδοτώντας αμέσως έντονο πολιτικό διχασμό σε ολόκληρη την ήπειρο.

 

Οι Βρυξέλλες ήδη σηματοδοτούν μια σκληρή προσέγγιση απέναντι σε όσους αντιστέκονται. Ο Επίτροπος Μετανάστευσης της ΕΕ Μάγκνους Μπρούνερ, παραδέχτηκε πρόσφατα ότι η Ένωση προετοιμάζει «καταστολή» για τα κράτη μέλη που αρνούνται να συμμορφωθούν με τις νέες οδηγίες μετεγκατάστασης.

 

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκονται οι υποχρεωτικές ποσοστώσεις μεταναστών του συμφώνου, τις οποίες οι Βρυξέλλες χαρακτηρίζουν ως «κατανομή βαρών». Στην πράξη, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτό το σύστημα κατανομής παρέχει σε κράτη όπως η Γερμανία και η Γαλλία έναν βολικό μηχανισμό για να μεταφέρουν τους αιτούντες άσυλο σε κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης – όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία – τα οποία ιστορικά διατηρούσαν αυστηρές αντι-προσφυγικές θέσεις.

 

Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί που τάσσονται κατά της μετανάστευσης ήδη αντιδρούν σε αυτό που αποκαλούν νόμο που θα φέρει την καταστροφή στην Ευρώπη. Η Λεπέν, ζητά «συνταγματικό δημοψήφισμα για τη μετανάστευση».

 

«Αύριο, το Σύμφωνο Μετανάστευσης θα τεθεί σε ισχύ. Θα απαιτήσει από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καλωσορίσουν τους μετανάστες, υπό την ποινή των προστίμων. Όταν αναλάβουμε την εξουσία, θα προτείνουμε στους Γάλλους ένα συνταγματικό δημοψήφισμα για τη μετανάστευση, το μόνο μέσο για να ανακτήσουμε τον έλεγχο της μεταναστευτικής μας πολιτικής» έγραψε στο X.

 

Οι οικονομικές κυρώσεις για την ανυπακοή είναι αυστηρές. Οι μη συμμορφούμενες κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν πρόστιμα ύψους έως και 21.000 ευρώ ανά μετανάστη, τα οποία ενδεχομένως θα κοστίσουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις χώρες που διαφωνούν. Επιπλέον, το σύμφωνο επιτρέπει την ανοδική προσαρμογή αυτών των οικονομικών κυρώσεων τα επόμενα χρόνια, κάτι που θα μπορούσε γρήγορα να κλιμακώσει το κόστος της μη συμμόρφωσης σε δισεκατομμύρια ευρώ.

 

Εν τω μεταξύ, άλλοι Ευρωπαίοι πολιτικοί του κατεστημένου γιορτάζουν.

Ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς προσπάθησε να παρουσιάσει το σύμφωνο για τη μετανάστευση ως θετικό για τον έλεγχο της μετανάστευσης.

 

«Η ανάκαμψη της μετανάστευσης έχει ξεκινήσει – σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Από σήμερα, ισχύει το Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου: καλύτερος έλεγχος και τάξη, ταχύτερες διαδικασίες και δίκαιη κατανομή ευθυνών. Η μεταρρύθμιση πρέπει να εφαρμοστεί αποτελεσματικά. Έτσι θα ωφεληθεί η χώρα μας» έγραψε ο Μερτς στο Χ.

 

Φυσικά, η ΕΕ προσπαθεί επίσης να προωθήσει τη συμφωνία και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

 

Ο τελικός στόχος του Συμφώνου Μετανάστευσης της ΕΕ

 

Γλωσσολογικά, η έμφαση της ΕΕ στην κατανομή του «βάρους» της μετανάστευσης αντιπροσωπεύει μια έντονη ρητορική απόκλιση από την κορύφωση της προσφυγικής κρίσης του 2016. Πριν από μια δεκαετία, οι νεοφερμένοι υποστηρίζονταν ευρέως από τις Βρυξέλλες ως το μελλοντικό εργατικό δυναμικό της Ευρώπης – οι γιατροί, οι δικηγόροι και οι μηχανικοί που προορίζονταν να σώσουν τα γερασμένα συνταξιοδοτικά συστήματα της ηπείρου. Σήμερα, αυτή η ιδεαλιστική γλώσσα έχει αντικατασταθεί από το ωφελιμιστικό λεξιλόγιο της διαχείρισης ενός «βάρους». Στρατηγικά, το σύμφωνο λειτουργεί ως βαλβίδα πολιτικής πίεσης. Μειώνοντας την άμεση συγκέντρωση μεταναστών στη Δυτική Ευρώπη, οι Βρυξέλλες ελπίζουν να αμβλύνουν την ταχεία εκλογική άνοδο των λαϊκιστικών δεξιών κομμάτων. Ταυτόχρονα, το πλαίσιο επιδιώκει να εισαγάγει δημογραφική ποικιλομορφία στα έθνη της Ανατολικής Ευρώπης, τα οποία η ηγεσία της ΕΕ έχει επικρίνει εδώ και καιρό ως υπερβολικά ομοιογενή και πολιτικά συντηρητικά. Μακροπρόθεσμα, η πολιτογράφηση και η οικογενειακή επανένωση αυτών των μεταναστών θα μπορούσαν να αλλάξουν ριζικά την εκλογική δυναμική σε αυτές τις παραδοσιακά συντηρητικές περιοχές υπέρ των αριστερών και φιλομεταναστευτικών κομμάτων. Ωστόσο, οι πληθυσμοί της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης παραμένουν συντριπτικά αντίθετοι στην αναγκαστική μετεγκατάσταση. Δεκαετίες δημοσκοπήσεων δείχνουν μια βαθιά κοινωνική προτίμηση για τη διατήρηση των τρεχουσών δημογραφικών δομών, θέτοντας τις βάσεις για παρατεταμένο συνταγματικό και πολιτικό αδιέξοδο μεταξύ των εθνικών πρωτευουσών και των Βρυξελλών.

 

Η Ουγγαρία υπό νέα ηγεσία

 

Η πολιτική σκακιέρα της ΕΕ έχει επίσης μετατοπιστεί σημαντικά με την πρόσφατη αλλαγή της εξουσίας στην Ουγγαρία. Ο πρώην πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος ήταν ο πιο σφοδρός αντίπαλος των ποσοστώσεων μετανάστευσης των Βρυξελλών, αντικαταστάθηκε από τον Πέτερ Μαγιάρ. Ένα δημοσίευμα στο ενημερωτικό δελτίο του Euractiv αμφισβητεί «το κατά πόσον ορισμένες εθνικές κυβερνήσεις είναι έτοιμες» για το Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ, το οποίο «έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσον οι Βρυξέλλες θα χρειαστεί να καταστείλουν τις μη συμμορφούμενες πρωτεύουσες».

 

Σε συνέντευξή του ο Επίτροπος Μετανάστευσης Magnus Brunner δήλωσε ότι είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν «μαστίγια» για να κάνουν χώρες όπως η Ουγγαρία να συμμορφωθούν.

 

«Υπάρχουν μαστίγια και καρότα στο σύμφωνο. Έτσι, παίρνεις χρηματοδότηση, παίρνεις χρήματα, μόνο αν εφαρμόσεις το σύμφωνο», είπε.

 

Στην πραγματικότητα, το Euractiv είναι αρκετά ανοιχτό στο ενδεχόμενο η Ουγγαρία να είναι περισσότερο από πρόθυμη να ξεπουλήσει το κοινό στο ζήτημα των ποσοστώσεων μετανάστευσης.

 

«Ο Péter Magyar, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, κάποτε σθεναρά αντίθετος στο σύμφωνο μετανάστευσης της ΕΕ, κρατά τώρα ανοιχτές τις επιλογές του. Πιεσμένος από το αντιπολιτευόμενο Fidesz να αποκλείσει την εφαρμογή, απέφυγε το ερώτημα, λέγοντας μόνο ότι «δεν θα υπάρχουν παράνομοι μετανάστες στην Ουγγαρία» υπό μια κυβέρνηση Tisza» έγραψε το Euractiv.

 

Αυτή η προσεκτικά διατυπωμένη διάκριση αφήνει την πόρτα ορθάνοιχτη για την άφιξη μεταναστών που υποβάλλονται σε επεξεργασία «νόμιμα» σύμφωνα με τις παραμέτρους του νέου πλαισίου της ΕΕ.

 

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Επίτροπος Μπρούνερ επαίνεσε την αλλαγή στάσης της νέας ουγγρικής κυβέρνησης, αποκαλώντας την κυβέρνηση «πολύ εποικοδομητική» προσθέτοντας: «Η δουλειά μας είναι να εξηγήσουμε τα πλεονεκτήματα για την Ουγγαρία και να τα καταστήσουμε ορατά σε πολιτικό επίπεδο».

 

Σίγουρα, ο Μπρούνερ είναι αρκετά έξυπνος ώστε να μην παρουσιάσει το νέο σύμφωνο για τη μετανάστευση ως «αυτοκτονία της Ευρώπης», ενώ προσπαθεί να απειλήσει τη νέα ουγγρική κυβέρνηση. Πρέπει να του αναγνωριστεί.

 

Πηγή: Cosmostatus

Πηγή RMX news

ΑΒΕΡΩΦ

Το κατοχικό χρέος ανήκει στον ελληνικό λαό και δεν χαρίζεται

Το ίδιο και η αναμόρφωση των φονικών μνημονίων 

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη 

Ο κ. Σκέρτσος, για δεύτερη φορά, από όσο ανέγνωσα, στα πλαίσια βίντεο τη φορά αυτή, δήλωσε ευθαρσώς:
«Δεν ενδιαφερόμαστε για τις γερμανικές αποζημιώσεις – Αυτά ανήκουν στο παρελθόν» !!!

Τα (αυτονόητα) δυσμενή σχόλια, που συνόδευσαν αυτήν την όντως ανήκουστη δήλωση, δεν αφορούν, ωστόσο, τον κ. Σκέρτσο. Διότι, σίγουρα, δεν μεταφέρει προσωπικές του απόψεις, για ένα τόσο σημαντικό εθνικό, πατριωτικό, περί αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού, επιβίωσής του, ιστορικής σημασίας, σεβασμού στη μνήμη των μαρτυρικών θυμάτων της γερμανικής κατοχής, ελπίδας επιβίωσης κλπ.,
Ο κ. Σκέρτσος, που άλλωστε αναφέρεται σε πληθυντικό, εκφράζοντας την παραπάνω δήλωση, είναι σαφές ότι μεταφέρει απόψεις της κυβέρνησης και όχι προσωπικές του.

Αντί, λοιπόν, να αναλωθούν οι σχετικές αντιδράσεις στο πρόσωπο του κ. Σκέρτσου, επιβάλλεται να επικεντρωθούν στους λόγους, για τους οποίους η κυβέρνηση αποφάσισε, μετά από δεκαετίες «κρυφτούλι» (και όχι βέβαια αποκλειστικά η παρούσα), να δώσει ένα «έντιμο» τέλος σε αυτό.

Το πιθανότερο, επειδή βιώνουμε σε μόνιμο καθεστώς υποτέλειας, αλλά όχι και το σίγουρο, είναι η έξωθεν απαίτηση των «φίλων Γερμανών» να παύσουμε να τους ενοχλούμε με αναφορές στις απαιτήσεις μας. Και, κυρίως, να τους υποχρεώνουμε να θυμούνται ό,τι επιθυμούν να ξεχνούν. Τοσούτω μάλλον, που είναι καθοδόν επιχείρηση παραχάραξης/ωραιοποίησης της ιστορίας της κατοχής.

Αλλά, όπως και αν έχει το ζήτημα, για να μην επεκταθώ σε υποθέσεις, που δεν έχουν εμφανή βάση, πιστεύω ότι πρέπει να τεθεί το μέγα αυτό θέμα, ως έχει (όπως το πιστεύω, αλλά και όπως είμαι σίγουρη ότι το βλέπει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού). Δηλαδή:

• Πρώτον, το γεγονός ότι αφέθηκε να «σέρνεται» επί 85 χρόνια, είναι όντως απαράδεκτο. Δείχνει, επί δεκαετίες, μια εικόνα της πατρίδας μας, που δεν την καθιστά υπερήφανη. Σε καμιά, ωστόσο, περίπτωση, δεν οδηγεί στο συμπέρασμα της παραίτησής μας, από ένα δικαίωμα απαράγραπτο.
• Ο κ. Σκέρτσος, και ο οποιοσδήποτε εκφραστής της κυβέρνησης, δεν έχει φυσικά το δικαίωμα να εξαγγέλει «παραίτηση» από το τεράστιο ποσό του 1 τρισεκ. ευρώ, στο οποίο ανέρχεται το συνολικό κατοχικό γερμανικό χρέος. Για τον πολύ απλό λόγο, ότι το χρέος αυτό δεν ανήκει στον κ. Σκέρτσο, αλλά φυσικά ούτε στην κυβέρνηση, που προφανώς εκπροσωπεί, αλλά αποκλειστικά και μόνο στον ελληνικό λαό και στις ματωμένες μνήμες του, που αφορούν στους προγόνους του, και που δεν σβήνουν ποτέ.
• Για την απαίτηση των γερμανικών χρεών, στην οποία προστίθεται και η επιβαλλόμενη αναθεώρηση των φονικών εδαφίων των Μνημονίων, δεν υπάρχει παραγραφή. Απλώς, αναμένεται κυβέρνηση, όποτε και όποια θα είναι αυτή, που θα αναλάβει να υπερασπιστεί αυτά τα δικαιώματα του ελληνικού λαού, για να ξανασταθεί στα πόδια του.

 πηγή

Οι οργουελικά μετανθρωπικές πεποιθήσεις του Πιερρακάκη...

Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας

 

Πέραν ὅμως τῆς συζήτησης γιά τήν νέα ταυτότητα καί τόν λεγόμενο Προσωπικό Ἀριθμό, δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε ὅτι ὁ ψηφιακός ἐφιάλτης ἔχει καί ἄλλες ἐξίσου ἀποτρόπαιες καί ἐφιαλτικές πτυχές. Μία βασικότατη τέτοια πτυχή εἶναι ἡ ψηφιοποίηση τοῦ χρήματος, πού ἀποτελεῖ βεβαίως πρωταρχικῆς σημασίας μέτρο γιά τόν ἀσφυκτικό ἔλεγχο κάθε οἰκονομικῆς ἀνθρώπινης δραστηριότητας, γιά τήν πλήρη ποδηγέτηση τῶν λαῶν ἀκόμη καί σέ ἐπίπεδο ἁπλῆς ἐπιβίωσης καί γιά τήν ἐπιτάχυνση τῆς πορείας πρός τόν παγκόσμιο ὀργουελικό ὁλοκληρωτισμό. Καί ἐπειδή τό γελοῖο ὑπερσαχάρειο ἡμέτερο προτεκτορᾶτο κατέχει ὡς γνωστόν κεντρική θέση στόν σχεδιασμό τῶν ἀφεντικῶν (ὡς πειραματόζωο, ἐννοεῖται, καί ὡς λεκάνη ἀπορροῆς νεοταξικοῦ ἀφοδευτηρίου) γιά τήν εἰσαγωγή ὅλης τῆς νεοεποχίτικης σαβούρας καί τήν προώθηση τῆς ἀτζέντας 2030, ὁ ἑσμός πού ὑποδύεται τήν ἑλληνική κυβέρνηση πρωτοστατεῖ - πάντα ὡς ἕρπον γιουσουφάκι καί ἐντολοδόχος μοῦτσος - ὄχι μόνο στήν λυσσώδη ἀπόπειρα νά μᾶς ἐπαναταυτοποιήσει ἠλεκτρονικά καί νά μᾶς φακελώσει ψηφιακά, ἀλλά καί στήν προώθηση τῆς λεγόμενης ψηφιακής χρηματικῆς μεταρρύθμισης.

 

Βασικό πρόσωπο ἀσφαλῶς στή διαδικασία αὐτή ὁ διαβόητος ἐδῶ καί χρόνια γιά τίς ὀργουελικά μετανθρωπικές πεποιθήσεις του Πιερακάκης (ποιός ξεχνᾶ τήν φρίκη τῆς κοινῆς τοῦ παρουσίας μέ τόν ἐπίσης μετανθρωπιστή ἀμπελοφιλόσοφο Θεοφάνη Τάση στό γνωστό νεοταξίτικο τηλε-αποχωρητήριο τῆς Φλέσσα), τίς ὁποῖες ἐπεχείρησε νά ἐφαρμόσει καί ὡς ὑπουργός τοῦ προτεκτοράτου καί πλέον ἀπό πέρσι ὡς πρόεδρος τοῦ Eurogroup (θέση πού δικαιωματικά ἀποδίδεται ὄχι ἁπλῶς σέ ἀπολύτως πρόθυμους λακέδες, ἀλλά καί σέ ἐν πλήρει συνειδήσει βαθιά βυθισμένους στά βοθρολύματα τοῦ παγκόσμιου ἀντίχριστου Διευθυντηρίου). 

 

Ἐσχάτως μάλιστα ὁ λεγάμενος ἔχει ἐντείνει (σχεδόν σέ ἀφόρητα ἐμμονική καθημερινή βάση) τήν δράση του καί τήν ρητορική του, ἀποδίδοντας στό ψηφιακό εὐρώ καθοριστικές (περίπου κοσμοϊστορικές) διαστάσεις γιά τή σωτηρία τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας καί προπαγανδίζοντας πόσο σημαντικό εἶναι νά προβοῦμε ἄμεσα (μέσα στούς ἑπόμενους μῆνες) στήν καθιέρωσή του. Φυσικά δέν γίνεται ἀκόμη ρητά λόγος γιά τήν ἀπόσυρση τοῦ κανονικοῦ χρήματος (σέ περσινές δηλώσεις του διαβεβαίωνε ὅτι τά μετρητά θά συνεχίσουν νά ὑπάρχουν παράλληλα), ἀλλά ἅπαντες οἱ στοιχειωδῶς ὑποψιασμένοι γιά τό ποῦ ὁδηγοῦνται παγκοσμίως τά πράγματα, ἀντιλαμβάνονται πολύ καλά ποιός εἶναι ὁ τελικός στόχος καί πόση βάση μποροῦμε νά δίνουμε σέ τέτοιες διαβεβαιώσεις. 

 

Ἐδῶ μάλιστα τά πράγματα δείχνουν ἴσως καί ἀκόμη πιό πιεστικά, σέ σύγκριση μέ τό δίπτυχο «ἠλεκτρονική ταυτότητα καί προσωπικός ἀριθμός», γιατί ἐκεῖ ἡ ἐφαρμογή του ἐξαρτᾶται σέ μεγάλο βαθμό καί ἀπό ἐμᾶς (ὑπό τήν ἔννοια ὅτι ἄν μεγάλο μέρος τοῦ λαοῦ ἀντισταθεῖ, μπορεῖ νά τήν ἀποτρέψει ἤ ἔστω νά τήν καθυστερήσει - ὅπως ἄλλωστε ἤδη τήν καθυστερεῖ), τό ψηφιακό χρῆμα ὅμως μέ τήν παράλληλη κατάργηση τῶν μετρητῶν εἶναι ξεκάθαρα ἀποφάσεις ἄνωθεν, γιά τή λήψη τῶν ὁποίων ἡ δυνατότητα λαϊκῆς παρέμβασης εἶναι περίπου μηδενική. 

 

Ἡ προσωπική μου ἐκτίμηση εἶναι πώς δέν θά φτάσουμε τόσο γρήγορα μέχρι ἐκεῖ (ἐκτός καί ἄν βαδίζουμε πιά ὁλοταχῶς πρός τήν ἐμφάνιση τοῦ Ἀντιχρίστου). Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει ὅτι δέν πρέπει νά εἴμαστε ὑποψιασμένοι καί κυρίως προετοιμασμένοι γιά ὅλα. Καί ὑλικά προετοιμασμένοι καί ψυχολογικά (γιά ὅλα τά ἐφιαλτικά ἐνδεχόμενα), πρωτίστως ὅμως βεβαίως πνευματικά. Δίχως αὐτήν εἰδικά τήν τελευταία προετοιμασία, θά εἶναι παντελῶς ἀδύνατο νά ἀντέξουμε ὅσα θά ζήσουμε στά ἑπόμενα χρόνια. Τέτοια ἐπίθεση δαιμονικῶν δυνάμεων δέν ἔχει ξαναβιώσει ποτέ ἕως τώρα ἡ ἀνθρωπότητα, οὔτε τέτοια μανιασμένη ἀπόπειρα ἀνατροπῆς ὅλων ὅσων γνωρίζαμε ὡς ἀνθρώπινο πολιτισμό καί τέτοια γενικευμένη καί λυσσώδη ἀπόπειρα μετάλλαξης τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἄν ὅμως ἐμεῖς δέν ἐγκαταλείψουμε τόν Θεό, τό μόνο σίγουρο εἶναι ὅτι οὔτε καί Ἐκεῖνος θά μᾶς ἐγκαταλείψει. Καί μόνο Ἐκεῖνος φυσικά μπορεῖ νά σκορπίσει τά ζοφερά σχέδιά τους καί τήν ἀπονενοημένη λύσσα τῶν κάθε λογῆς λακέδων τους...

Αυτογνωσία και θεογνωσία

Η μεγαλύτερη επιστήμη για τον άνθρωπο, γράφει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, είναι η γνώση του εαυτού του (1). Όποιος γνωρίζει τον εαυτό του, φτάνει στο πλήρωμα της γνώσεως. Ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος παρατηρεί: «Τω γνόντι εαυτόν, η γνώσις των πάντων δέδοται αυτώ. Το γαρ γινώσκειν εαυτόν, πλήρωμα της γνώσεως των απάντων εστί» (2). Χωρίς την αυτογνωσία κάθε άλλη γνώση παραμένει μετέωρη και άσκοπη. Με την αυτογνωσία ο άνθρωπος γνωρίζει τον εαυτό του, αναγνωρίζει τη φύση του, τα όρια και τις δυνατότητες τής υπάρξεώς του, και μπορεί να τοποθετηθεί σωστά απέναντι στο Θεό, τον πλησίον και τον εαυτό του.

 

Γνωρίζοντας ο άνθρωπος τον εαυτό του αντιλαμβάνεται πριν απ’ όλα ότι δεν είναι αίτιος της υπάρξεώς του. Έτσι οδηγείται στην αναζήτηση της αιτίας της υπάρξεώς του, που είναι ταυτόσημη με την αναζήτηση του Θεού. Η εξεικόνιση του Θεού αποτελεί την ουσία της προσωπικής του υπάρξεως. Γι’ αυτό η αυτογνωσία οδηγεί αυτομάτως στη θεογνωσία: «Ο γαρ δυνηθείς επιγνώναι το αξίωμα της εαυτού ψυχής, ούτος δύναται επιγνώναι την δύναμιν και τα μυστήρια της θεότητος και μάλλον εντεύθεν ταπεινωθήναι» (3). Στον ίδιο λοιπόν τον άνθρωπο βρίσκονται οι πρώτες αφορμές και δυνατότητες για την προσέγγιση του Θεού. Έτσι με την αυτογνωσία καλλιεργείται η θεογνωσία. Αλλά και η θεογνωσία ενισχύει την αυτογνωσία. 

 

Ο νους του ανθρώπου, όπου πρωτίστως διακρίνεται το «κατ’ εικόνα» της φύσεώς του, δε νοείται χωρίς το Θεό. Η εικόνα υπάρχει σε σχέση και αναφορά προς το εικονιζόμενο. Και ο άνθρωπος ως δημιούργημα «κατ’ εικόνα Θεού» υπάρχει σε σχέση και αναφορά προς το Θεό. Όποιος αρνείται το Θεό δεν κάνει κάποιο απλό λογικό σφάλμα· ως άνθρωπος άλλωστε είναι φυσικό να κάνει και σφάλματα. Όποιος αρνείται το Θεό, αρνείται πρωτίστως τον εαυτό του, αρνείται το νου του.

 

Η Γραφή λέει: «Είπεν άφρων εν καρδία αυτού, ουκ έστι Θεός» (Ψαλ. 13:1). Η αφροσύνη εδώ δεν είναι υπόθεση σκέψεως, αλλά γενικότερης καταστάσεως και τοποθετήσεως. Είναι υπόθεση προσανατολισμού του νου και της υπάρξεως. Όταν ο νους του ανθρώπου, όπου εικονίζεται ο Θεός, σκοτίζεται και παύει να έχει σχέση με το Θεό, ακυρώνει τον εαυτό του. Γίνεται ανόητος· τόσο ανόητος, όσο και μια εικόνα χωρίς περιεχόμενο. Η ακριβέστερα, εκπίπτει σε μία κατάσταση διεστραμμένη και δαιμονική. Αυτή είναι η πτώση του ανθρώπου, η αλλοτρίωσή του.

 

Στην αλλοτρίωση αυτή δε φτάνει ο άνθρωπος απότομα, αλλά διαδοχικά, παρασυρόμενος από τη φιλαυτία. Επιδιώκοντας την άνεση και την ηδονή και αποφεύγοντας τον πόνο και την οδύνη, καλλιεργεί τα διάφορα πάθη, που διαστρέφουν τη φύση του και αλλοτριώνουν τη ζωή του· «ηδονής γαρ δια την φιλαυτίαν αντιποιούμενοι και οδύνην δια την αυτήν αιτίαν πάλιν φεύγειν σπουδάζοντες, τας αμυθήτους των φθοροποιών παθών επινοούμεν γενέσεις» (4).

✶✶✶

 

Η κατάσταση αυτή, που φαίνεται στον εκπεσμένο άνθρωπο φυσική, είναι διαστροφή και αφύσικη. Όποιος βρίσκεται στην κατάσταση αυτή δεν είναι κύριος του εαυτού του ούτε βέβαια του κόσμου στον οποίο ζει. Η κυριαρχική εξουσία, που αποτελεί έκφραση της «κατ’ εικόνα Θεού» (Γεν. 1:27) κατασκευής του, φαλκιδεύεται. Και οι κοινωνικές σχέσεις του, που εκφράζουν επίσης τη συγγένειά του με το Θεό, αλλοτριώνονται. Οποιαδήποτε λύτρωση από την κατάσταση αυτή είναι αδύνατη χωρίς την επιστροφή του ανθρώπου στον εαυτό του.

 

Επιστρέφοντας ο άνθρωπος στον εαυτό του βλέπει την ασθένειά του. Αντικρίζει τα πάθη, που τον αλλοτριώνουν και τον υποδουλώνουν στον κόσμο. Καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να ελευθερωθεί και να ξαναβρεί τον εαυτό του, αν δεν τα καταπολεμήσει. Ταυτόχρονα διαπιστώνει την αδυναμία του για τον αγώνα αυτόν. Κατανοεί ότι αδυνατεί να αντεπεξέλθει χωρίς τη χάρη του Θεού. Στην πορεία του αυτή χρήσιμοι είναι και οι πειρασμοί, γιατί τον οδηγούν στην πληρέστερη συνειδητοποίησης της δικής του ασθενείας και της θείας μεγαλοσύνης (5).

✶✶✶

 

Η αυτοσυγκέντρωση και η αυτογνωσία αποκτούν στην Εκκλησία ένα εντελώς καινούργιο περιεχόμενο, άγνωστο στον προχριστιανικό και τον εξωχριστιανικό κόσμο. Στον εαυτό του ο άνθρωπος δε βρίσκει μόνο την εκπεσμένη φύση του, αλλά και την εικόνα του Θεού. Ακόμα περισσότερο ο Χριστιανός βρίσκει στον εαυτό του τον ίδιο το Θεό που έγινε άνθρωπος και ανακράθηκε με τους ανθρώπους. Με τα μυστήρια της Εκκλησίας και ειδικότερα με το Βάπτισμα, το Χρίσμα και τη Θεία Ευχαριστία, έρχεται και κατοικεί στον άνθρωπο ο Χριστός.

 

Έτσι ο Χριστιανός που επισκέπτεται τον εαυτό του και γνωρίζει την εν Χριστώ αναγεννημένη ύπαρξή του γνωρίζει τον ίδιο το Θεό που έγινε άνθρωπος και κατασκήνωσε στους ανθρώπους: «Και έσται η κατασκήνωσίς μου εν αυτοίς, και έσομαι αυτοίς Θεός, και αυτοί μου έσονται λαός» (Ιεζ. 37:27). Η δόξα του Θεού, που επισκίαζε άλλοτε από έξω τους εκλεκτούς, φωτίζει ήδη τους Χριστιανούς μέσα από την ίδια την ύπαρξή τους. Το φως της μεταμορφώσεως, που είδαν οι μαθητές του Κυρίου στο όρος Θαβώρ, το βλέπουν και οι άγιοι της Εκκλησίας, που έχουν την απαιτούμενη καθαρότητα της καρδιάς. Ενώ όμως στη μεταμόρφωση το σώμα του Χριστού, που αποτελεί την πηγή του θείου φωτός, φώτιζε «έξωθεν» τους εκλεκτούς, τώρα το ίδιο αυτό σώμα «ανακραθέν ημίν και εν ημίν υπάρχον εικότως ένδοθεν περιαυγάζει την ψυχήν» (6). Εδώ στηρίζει η ορθόδοξη θεολογία τη δυνατότητα της θεωρίας του ακτίστου φωτός του Θεού από την παρούσα ήδη ζωή. Μια δυνατότητα που με πολλούς αγώνες κρατήθηκε ως σήμερα ανοικτή στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

 

Η επιστροφή του ανθρώπου στον εαυτό του είναι και επιστροφή στο Θεό. Και η επιστροφή στο Θεό είναι η υποδοχή τού πανταχού παρόντος Θεού, που επισκέπτεται τον άνθρωπο μέσα στην ίδια την ύπαρξή του: «Ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, και εισελεύσομαι προς αυτόν και δειπνήσω μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού» (Απ. 3:20).

✶✶✶

 

Με την έλευση του Χριστού στον κόσμο άρχισε μια νέα περίοδος. Ο άνθρωπος δεν παραμένει πια μόνο δημιούργημα του Θεού – έστω και το τελειότερο –, αλλά εξουσιοδοτείται να γίνει παιδί του: «Όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι» (Ιω. 1:12). Όποιος «λαμβάνει» τον Υιό του Θεού και μένει μαζί του, γίνεται κατά χάρη υιός του Θεού. Το σώμα του γίνεται ναός του Αγίου Πνεύματος που παρέχεται από το Θεό (βλ. Α’ Κορ. 6:19). Το Πνεύμα του Υιού του Θεού κράζει στις καρδιές των ανθρώπων, «Αββά, ο Πατήρ» (Γαλ. 4:6), αποκαθιστώντας τη λησμονημένη σχέση με το Θεό Πατέρα. Μόνο όποιος δέχεται τον Υιό δέχεται και τον Πατέρα.

 

Η επιστροφή λοιπόν στο Θεό Πατέρα πραγματοποιείται με την εν Χριστώ υιοθεσία. Ο Χριστός, που φανερώνει στον κόσμο το Θεό Πατέρα, προσλαμβάνει τον άνθρωπο στο σώμα του και τον κάνει κατά χάρη υιό του δικού του Πατέρα. Η υιοθεσία αυτή δεν αποτελεί δικανική πράξη αλλά μυστηριακό γεγονός, που πραγματοποιείται με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

 

Έτσι η σχέση υιότητας και πατρότητας, που υπάρχει ανάμεσα στον Υιό και τον Πατέρα, επεκτείνεται με τη δωρεά του Χριστού και στη σχέση κάθε ανθρώπου με το Θεό Πατέρα. Κανείς δε γνωρίζει τον Πατέρα, «ει μη ο Υιός και ω αν βούληται ο Υιός αποκαλύψαι» (Ματθ. 11:27). Η αυτογνωσία, που οδηγεί τον άνθρωπο στη θεογνωσία, καταξιώνεται εν Χριστώ με την υιοθεσία και τη μετοχή στη θεία ζωή.

 

Παραπομπές

 

(1) Παιδαγωγός 3,1,1, PG 8,556Α.

(2) Λόγος 16, έκδ. Ι. Σπετσιέρη, Του οσίου πατρός ημών Ισαάκ του Σύρου τα ευρεθέντα ασκητικά, Αθήναι 1895, σ. 58.

(3) Μακαρίου Αιγυπτίου, Ομιλία 27, 1, PG 34,693.

(4) Μαξίμου Ομολογητού, Προς Θαλάσσιον, PG 90,256Β.

(5) Ισαάκ Σύρου, Ομιλία 21, έκδ. Ι. Σπετσιέρη, σ. 82.

(6) Γρηγ. Παλαμά, Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων 1,3,38, Συγγράμματα, τ. 1, σ. 449.

Από το βιβλίο: Γεωργίου Ι. Μαντζαρίδη, Ορθόδοξη Πνευματική Ζωή, εκδ. ΠΟΥΡΝΑΡΑ, σ. 42 (αποσπάσματα).

 

Πηγή: https://www.koinoniaorthodoxias.org/

ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ

Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Οι επισκέψεις και οι συναντήσεις των Ελληνορθοδόξων Πατριαρχών Αντιοχείας κ. Ιωάννη και Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου με θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδος, της Κύπρου και άλλων χωρών είχαν ως κύριο θέμα τους άμεσους κινδύνους για τις ζωές τους, που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στα μέρη όπου γεννήθηκε η Εκκλησία και ιδρύθηκαν τα πρεσβυγενή* Πατριαρχεία. Ο Πατριάρχης Αντιοχείας συναντήθηκε με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και Βουλγαρίας, με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου με εκπροσώπους του Πατριαρχείου της Μόσχας και με τον Γ.Γ. Θρησκευμάτων της Ελλάδος Γιώργο Καλαντζή. Επίσης είχε συνεργασία με τους στον Λίβανο υπ’ αυτόν Μητροπολίτες. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων συναντήθηκε πρόσφατα με τους Προέδρους των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επισκέφθηκε επίσης την Ελλάδα και συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο της Ελλάδος, με τον Πρωθυπουργό της και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα. 

 

Υπενθυμίζεται ότι στα Ιεροσόλυμα Σταυρώθηκε και Αναστήθηκε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, με την Πεντηκοστή ιδρύθηκε η Εκκλησία και στην Ιερουσαλήμ, προ της καταστροφής της από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, συνήλθε η Αποστολική Σύνοδος υπό την προεδρία του Αποστόλου Ιακώβου. Κάθε Βήμα στην Αγία Γη είναι τόπος προσευχής, λατρείας και προσκυνήσεως για τους Χριστιανούς: Ο Πανάγιος Τάφος, η Βηθλεέμ, η Γεθσημανή, ο Ιορδάνης ποταμός, το Όρος των Ελαιών, τα Μοναστήρια. Όλα θυμίζουν ότι για 2.000 περίπου χρόνια η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Ελληνισμός τα διαφυλάσσουν.

 

Σήμερα το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Φανατικοί Εβραίοι κακοποιούν Χριστιανούς, το κράτος του Ισραήλ με διάφορους τρόπους έχει πρόγραμμα να ιδιοποιηθεί σημαντικούς χώρους του Πατριαρχείου στην παλαιά πόλη και στον χριστιανικό τομέα και μεθοδεύει δια των εποίκων να καταπατήσει εκτάσεις που ανήκουν σε Μονές του. Επίσης δια του στρατού του το Ισραήλ επιδίωξε να εκδιώξει από τη Γάζα ποίμνιο του Πατριαρχείου. Δικαίως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλας απένειμε τιμητικές διακρίσεις στον ηγούμενο της Μονής Αγίου Πορφυρίου Γάζας Αρχιεπίσκοπο Τιβεριάδος Αλέξιο και τον βοηθό του Αρχιμανδρίτη Σίλα που και οι δύο κατά την ισοπέδωση της πόλης και της περιοχής της Γάζας από τα ισραηλινά στρατεύματα έμειναν στο εκεί Μοναστήρι μαζί με το ποίμνιό τους που προστάτευαν, λέγοντας ότι θα υποστούν ό, τι και αυτό. Η ηρωική και σύμφωνη με τη χριστιανική διδασκαλία ενέργειά τους έσωσε τη ζωή εκατοντάδων ανθρώπων.

 

Υπό την εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων είναι και η Μονή Σινά, που κρατικά ανήκει στην Αίγυπτο και αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα από την κυβέρνησή της, που θέλει να καταπατήσει κτήματά της και να τα μετατρέψει σε τουριστικά κέντρα.

 

Στην Αντιόχεια, μετά τον λιθοβολισμό του Στεφάνου, μαζεύτηκαν οι μαθητές του Ιησού και στην πόλη αυτή ονομάστηκαν Χριστιανοί. Ο Απόστολος Παύλος πηγαίνοντας προς τη Δαμασκό δια θαύματος από διώκτης των Χριστιανών κατέστη ο Απόστολος των Εθνών. Οι Ελληνορθόδοξοι του Πατριαρχείου Αντιοχείας νιώθουν μεγάλη ευλογία γιατί μιλάνε τα αραμαϊκά, τη γλώσσα, που μιλούσε ο Ιησούς Χριστός.

 

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας έχει υπό την δικαιοδοσία του τους Ορθοδόξους των Συρίας, Λιβάνου, Ιράν, Ιράκ, Ομάν, Μπαχρέιν, Κατάρ, ΗΑΕ και της Κιλικίας, που σήμερα ανήκει στην Τουρκία. Ακριβώς διότι η Αντιόχεια είναι υπό τουρκική κυριαρχία η έδρα του Πατριαρχείου έχει μεταφερθεί στη Δαμασκό. Το Πατριαρχείο λέγεται πάντα Ελληνορθόδοξο, αλλά λόγω αβελτηρίας της Ελληνικής Πολιτείας και επεμβάσεων των Ρώσων έχει στην ουσία καταστεί Αραβορθόδοξο. Μετά την «αραβική άνοιξη», που εκδηλώθηκε το 2010/11 σε αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, το Πατριαρχείο διέρχεται περίοδο έντονης δοκιμασίας, λόγω και μετανάστευσης του ποιμνίου του. Στο Ιράκ από το 2003 το Πατριαρχείο έχει χάσει το 80% του ποιμνίου του. Στη Συρία και ειδικότερα στο Χαλέπι από 200.000 που ήσαν οι Χριστιανοί πριν από τον πόλεμο σήμερα είναι λιγότεροι από 20.000. Στην περιοχή της Δαμασκού λεηλατήθηκαν μοναστήρια, στο Χαλέπι απήχθησαν και εφονεύθησαν κληρικοί, το 2025 η τρομοκρατική επίθεση αυτοκτονίας σουνιτών τζιχαντιστών στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία της Δαμασκού προκάλεσε τον θάνατο 25 πιστών και τον τραυματισμό 63. Στον Λίβανο πύραυλοι του Ισραήλ έπληξαν Ελληνορθοδόξους οικισμούς και κατέστρεψαν τον Ορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου. Γενικά οι Χριστιανοί στον Λίβανο βρίσκονται μεταξύ των πυρών της Χεζμπολά και του Ισραήλ και ως διέξοδο επιβίωσης βρίσκουν τη μετανάστευση.

 

Η περιοχή της Αιγύπτου, έδρα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, είναι η κοιτίδα του μοναχισμού ανατολικής και δυτικής Εκκλησίας και σημαντικών θεολόγων, όπως οι άγιοι Αθανάσιος και Κύριλλος, οι οποίοι συνέβαλαν αποφασιστικά στην καθιέρωση των δογμάτων της Εκκλησίας. Ιδρυτής της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας είναι ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Μάρκος. Η θέση του Ελληνορθοδόξου Πατριάρχου Αλεξανδρείας στη ζωή της αρχαίας Εκκλησίας φαίνεται και από το τίτλο του. Πρώτος που ονομάστηκε «Πάπας» ήταν ο Επίσκοπος Αλεξανδρείας. Πρώτος Πάπας ονομάστηκε ο Μέγας Αθανάσιος από τον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος καλεί τον Ρώμης απλώς «Επίσκοπο» Ρώμης. Τον τίτλο του Πάπα προσοικειώθηκε ο Ρώμης τέσσερις αιώνες μετά. Αυτό το σπουδαίο στη φήμη Πατριαρχείο κατά τον 20ό αιώνα απλώθηκε σε όλη την Αφρική, με την ιεραποστολή φωτισμένων ελληνορθοδόξων κληρικών. Το Πατριαρχείο επλήγη από το χάσιμο του μεγίστου μέρους του ελληνικού ποιμνίου του, λόγω της πολιτικής του Νάσερ και, από το 2022, αντιμετωπίζει μείζον πρόβλημα με την ίδρυση της Ρωσικής Πατριαρχικής Εξαρχίας στην Αφρική, με κέντρο το Κάϊρο. Το Πατριαρχείο της Μόσχας υποστηρίζει ότι με την ίδρυση της Εξαρχίας του άνω των εκατό κληρικών του Πατριαρχείου Αλεξανδρειας εντάχθηκαν σε αυτήν.

 

Το Πατριαρχείο της Μόσχας δήλωσε ότι προχώρησε στην ενέργεια της δημιουργίας Εξαρχίας στην Αφρική, λόγω της στάσεως του σημερινού Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου στο Ουκρανικό. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση αναφέρει ότι τον Οκτώβριο του 2018 ο κ. Θεόδωρος συλλειτούργησε με τον κανονικό ( υπό το Πατριαρχείο της Μόσχας) Μητροπολίτη Κιέβου κ. Ονούφριο και απευθυνόμενος στους πιστούς, τους προέτρεψε να μείνουν πιστοί στην Κανονική Εκκλησία. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2019 επανέλαβε τα ίδια. Όμως, στις 8 Νοεμβρίου 2019, κατόπιν παραινέσεων της ελληνικής κυβερνήσεως και άλλων ισχυρών παραγόντων, ο Πατριάρχης Θεόδωρος αναγνώρισε τους σχισματικούς, τους οποίους προώθησε η κυβέρνηση της Ουκρανίας, με την ευλογία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.-

 

*Πρεσβυγενή καλούνται τα Πατριαρχεία που ιδρύθηκαν κατά τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού. Η σειρά των αντιστοίχων Εκκλησιών κατά χρονολογική σειρά ιδρύσεως είναι των Ιεροσολύμων, της Αντιοχείας, της Ρώμης, της Αλεξανδρείας, και της Κωνσταντινούπολης. Κατά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο ο Αλεξανδρείας είχε τη δεύτερη θέση, μετά τον Ρώμης. Μετά την καθιέρωση σειράς πολιτικής και εκκλησιαστικής αξιολογήσεως τοποθετήθηκε στη σειρά των πρεσβείων τιμής πρώτη η Εκκλησία της Ρώμης, ως πρώτη πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δεύτερη η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης μετά την μεταφορά της πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας σε αυτήν, τρίτη η της Αλεξανδρείας, ως μεγαλούπολης της εποχής, τετάρτη η της Αντιοχείας και πέμπτη η των Ιεροσολύμων, πόλης η οποία είχε σχεδόν εγκαταλειφθεί μετά την ολοτελή καταστροφή της από τα υπό τον αυτοκράτορα Τίτο ρωμαϊκά στρατεύματα, το 70 μ.Χ.. Μετά το Μεγάλο Σχίσμα η Εκκλησία της Ρώμης δεν αποτελεί μέρος της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.

Νετανιάχου τέλος... όχι όμως και ο σιωνισμός

Γράφει ο Χαράλαμπος Μηνάογλου

 

Πολλοί απορούν, πώς ο Τραμπ υπέγραψε συμφωνία με το Ιράν χωρίς την έγκριση Νετανιάχου. Και όχι μόνον αυτό, αλλά σε συνέντευξή του σήμερα έκανε εμμέσως λόγο ακόμη και για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου από το Ισραήλ στον Λίβανο. Πράγματι, ο τελείως υπάκουος Τραμπ, απότομα σήκωσε κεφάλι. Πώς έγινε αυτό; Αυτό σίγουρα δεν θα μας το εξηγήσουν οι λαλίστατοι σωστοπλευράκηδες αναλυταράδες της διεθνούς πολιτικής που παρελαύνουν κάθε βράδυ στα δελτία ειδήσεων. Αυτοί, αφού για δύο μήνες και πλέον μας ζάλισαν με την καταλυτική υπεροχή της αήττητης και παντοδύναμης υπερδύναμης, η οποία δεν ήταν δυνατόν να μην συντρίψει το Ιράν, να μην αλλάξει το καθεστώς των μουλάδων κτλ κτλ, έβαλαν την ουρά στα σκέλια, όταν η πραγματικότητα ήρθε για άλλη μία φορά να αποκαλύψει τον συνδυασμό άγνοιας και αμερικανοπροπαγάνδας τους. Τις τελευταίες ημέρες τους βλέπετε στα κανάλια να ασχολούνται με την τουρκική επιθετικότητα.... σαν να μην έγινε πόλεμος και σαν να μην έλεγαν, όσα έλεγαν σχετικά. 

 

Την αλλαγή στην στάση Τραμπ προς τον Νετανιάχου μπορεί να την ερμηνεύσει κανείς μόνον εάν γνωρίζει ποια είναι η ιεραρχία στον σιωνισμό και πού βρίσκεται ο Νετανιάχου σε αυτήν την ιεραρχία. Όπως το γράψαμε ξανά, πριν από δέκα περίπου ημέρες, ο πραγματικός ηγέτης του σιωνισμού, ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου, ο Ρόναλντ Λόντερ, έριξε άκυρο στον Νετανιάχου και την πολιτική του, τονίζοντας ότι ζημίωσαν τον σιωνισμό με την αρνητική δημοσιότητα που προκάλεσαν. Και επειδή ο πρωθυπουργός του Ισραήλ βρίσκεται δύο βαθμίδες κάτω από τον πρόεδρο του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου στην σιωνιστική ιεραρχία, ο Τραμπ έλαβε το μήνυμα και γύρισε την πλάτη στον αγαπημένο του Μπίμπι. Μην σας παραξενέψει, αν δείτε τον Νετανιάχου να δικάζεται τελικά στο διεθνές δικαστήριο ή να δολοφονείται ή έστω, αν αποδεχθεί την άνωθεν νέα κατεύθυνση, να δικάζεται από τα εβραϊκά δικαστήρια για τις υποθέσεις που διώκεται εδώ και χρόνια στο Ισραήλ ή οπωσδήποτε να χάνει τις επικείμενες εκλογές. Η εποχή Νετανιάχου τελείωσε, όχι όμως και ο σιωνισμός. Ο σιωνισμός συνεχίζει με άλλους τρόπους λιγότερο δυναμικούς την δράση του και ο Τραμπ προσφέρει ήδη τις υπηρεσίες του στην νέα αυτή κατεύθυνση.

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την αποδιάρθρωση σε ΕΚΑΒ, ΕΛΤΑ και πρωτογενή τομέα, την θεσμοθέτηση μόνιμου Υφυπουργού Εξωτερικών και τα ισόβια για τους λαθροδιακινητές

Αθήνα, 16/6/2026  

 

Η αποδιάρθρωση σε ΕΚΑΒ, ΕΛΤΑ και πρωτογενή τομέα “φωνάζει” για άμεση απαλλαγή 

 

Στο πικρό “πάμε και όπου βγει”, που διατρέχει οριζόντια και κάθετα τον κρατικό μηχανισμό, φαίνεται ότι τελευταία προστέθηκε και το “βάλτε πλάτη”.

 

“Βάλτε πλάτη” λένε στους εργαζόμενους του ΕΚΑΒ, οι οποίοι πληρώνουν από την τσέπη τους τις επισκευές των ασθενοφόρων - και βρίσκονται και αντιμέτωποι με πειθαρχικές διώξεις για αυτόν τον λόγο - για να εξυπηρετούνται οι ασθενείς, την ώρα που το χρήμα ρέει άφθονο στους ημέτερους.

 

“Βάλτε πλάτη” λένε στους υπαλλήλους των ΕΛΤΑ, ζητώντας τους να γίνουν και “εθελοντές” διανομείς, καθώς, παρά τις “επενδύσεις” 350 εκατ. ευρώ, τα Ελληνικά Ταχυδρομεία έχουν αποδιοργανωθεί εντελώς και βρίσκονται ένα βήμα πριν το τέλος.

 

“Βάλτε πλάτη” λένε, για ακόμα μια φορά, και στους Έλληνες αγρότες, που καλούνται, χωρίς επιδοτήσεις, με αυξημένο κόστος παραγωγής και πλήρως αδιάφορη την κυβέρνηση, να καλλιεργήσουν και να παράξουν, δίχως να γνωρίζουν αν στο τέλος θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα προς το ζην για τις οικογένειες τους.

 

Είναι προφανές πως στην κυβέρνηση βρίσκονται σε αποδρομή, οι υπουργοί έχουν κατεβάσει τα μολύβια, δεν λειτουργεί τίποτα και επαφίονται στην ευσυνειδησία των πολιτών. Σε αυτή την κατάσταση σήψης πρέπει να μπει άμεσα τέλος και η πατρίδα να επανέλθει στις σωστές ράγες.

 

Δήλωση του Προέδρου της ΝΙΚΗΣ Δημητρίου Νατσιού για τη θεσμοθέτηση μόνιμου Υφυπουργού Εξωτερικών

 

Η δημιουργία θέσης μόνιμου Υφυπουργού Εξωτερικών, η οποία θα καταλαμβάνεται πάντα από έμπειρο αφυπηρετήσαν στέλεχος του ελληνικού Διπλωματικού Σώματος, κινείται σαφώς προς τη σωστή κατεύθυνση. Αποτελεί συνταγματική πρόβλεψη (άρθ. 81), η εφαρμογή της οποίας καθυστερούσε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Άλλωστε, η υλοποίησή της αποτελούσε και σκέψη που καλλιεργούνταν εδώ και δεκαετίες στο ΥΠΕΞ.

 

Πολλά κράτη-μέλη της ΕΕ καθώς και η Τουρκία διατηρούν τέτοιο θεσμό, που στόχο έχει να ενημερώνει και να διατηρεί τον κάθε πολιτικό προϊστάμενο της εξωτερικής πολιτικής στην αποφασισμένη "γραμμή πλεύσης". Η ελληνική καθυστέρηση οφείλεται, ως συνήθως, στον κομματικό ανταγωνισμό και τις μικροπολιτικές κομματικές σκοπιμότητες. Η ιδιότης της μονιμότητος υπαγορεύει, αφ' εαυτού της, την γενική αποδοχή των υποψηφίων από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα ή, έστω, τα μεγαλύτερα. Το γεγονός εξασφαλίζει την εμπιστοσύνη και τη συνεργασιμότητα, στοιχεία απαραίτητα για την αποδοτικότητα του νεοσύστατου θεσμού.

 

Ο τρόπος, ωστόσο, που ψηφίστηκε, κυριολεκτικά "μαύρα μεσάνυχτα", όπως συνήθως ψηφίζονται όλες οι "πονηρές" τροπολογίες, χωρίς πρότερη διαβούλευση και συζήτηση στη Βουλή, υπονομεύει "εκ γενετής" το κύρος του θεσμού. Το δε πρόσωπο που προκρίθηκε από την κυβέρνηση για να πληρώσει τη θέση, η κ. Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, αποδυναμώνει έτι περαιτέρω το κύρος αυτό.

 

Η συγκεκριμένη κυρία, ουδεμία θετική γνώμη συγκεντρώνει έξω από το στενό περιβάλλον του πρωθυπουργού. Η πολιτεία της, ως διπλωματική υπάλληλος, υπήρξε από μέτρια έως κακή. Εξ αρχής, ως προϊσταμένη του Γραφείου Συνδέσμου Σκοπίων (2007-2012), επέδειξε, αν όχι τον ανθελληνισμό της, οπωσδήποτε την αδιαφορία της απέναντι στην εθνική υπόθεση. Αρνητικότατα είχε σχολιαστεί τότε η παρουσία της σε θεατρική παράσταση, η οποία τελείωνε με τη φράση "Θάνατος στους μιαρούς Έλληνες"!. Η κ. Παπαδοπούλου χειροκροτούσε όρθια...

 

Η σταδιοδρομία της στο Διπλωματικό Σώμα, αποτελεί υπόδειγμα της μεταπολιτευτικής μεθόδου ανέλιξης στο ελληνικό δημόσιο. Εκμεταλλευόμενη στο έπακρο τη γνωριμία της με την κ. Μπακογιάννη και δι' αυτής με τον πρωθυπουργό, κατέλαβε θέσεις που θα έπρεπε να πληρωθούν από άλλους, κατά γενική ομολογία πολύ ικανότερους και εμπειρότερους συναδέλφους της.

 

Ως πρέσβης στην Ουάσιγκτον, απετέλεσε την πλέον ουδέτερη και ατελέσφορη εκεί ελληνική διπλωματική παρουσία, προάγοντας μόνο τις προσωπικές της σχέσεις με την κ. Βικτόρια Νιούλαντ και τον κύκλο των Αμερικανών νεοφιλελεύθερων.

 

Η "κήρυξη πολέμου" στη Ρωσία, διά στόματος κ. Μπακογιάννη και με την αμέριστη στήριξη του πρωθυπουργού, οφείλεται εν πολλοίς και στις ανερμάτιστες νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις της κ. Παπαδοπούλου. Η απόλυτη εξάρτηση από το "διευθυντήριο των Βρυξελλών", η πλήρης υποταγή στα συμφέροντα των ΗΠΑ μέσω πολιτικής "παρωπίδων", αποτελούν το δόγμα της ΥΦΥΠΕΞ, ως προς την εξωτερική μας πολιτική.

 

Η δορυφοριοποίηση της χώρας μας από την Τουρκία, η "Διακήρυξη των Αθηνών", η πολιτική των "ήρεμων νερών", το "ξέπλυμα" του Τούρκου Προέδρου και της Τουρκίας στη διεθνή κοινότητα, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, η ατολμία στην λήψη αντιτουρκικών μέτρων, ο ενδοτισμός και ο κατευνασμός οφείλονται εν πολλοίς και σ' αυτή την κυρία. Σε αυτήν θα πρέπει να χρεωθεί και η ουρανομήκης αποτυχία της εξωτερικής μας πολιτικής, έναντι της Λιβύης και του τουρκολιβυκού συμφώνου.

 

Η τοποθέτηση ενός τέτοιου προσώπου - για πρώτη φορά - στη θέση του μονίμου ΥΦΥΠΕΞ, προαλείφει και την τύχη του θεσμού. Πρόκειται για θέση που σχετίζεται στενά με το κύρος της χώρας και την εθνική αξιοπρέπεια απέναντι στη διεθνή κοινότητα. Πρόκειται για καίρια θέση σε ό,τι αφορά την προάσπιση και την προώθηση των εθνικών συμφερόντων.

 

Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να υπηρετείται από κομματικούς εγκάθετους. Η κ. Παπαδοπούλου αποτελεί ένα ακόμη ακατάλληλο πρόσωπο, σε μια κρίσιμη θέση, στον μακρύ κατήφορο της αναξιοκρατίας και της ανυποληψίας στον οποίο (δια)σύρεται η χώρα.

 

Δ. Νατσιός στην ERTnews: 300 λαθρομετανάστες μετέφερε νύχτα η κυβέρνηση από την Κρήτη στη Σάμο – Ισόβια στους λαθροδιακινητές»
 

Τον Υπουργό Μετανάστευσης Θάνο Πλεύρη κατήγγειλε ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρης Νατσιός για ανακολουθία στην αυστηροποιήση της μεταναστευτικής πολιτικής, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα βάλλεται διαρκώς από τους αφικνούμενους μετανάστες, οι οποίοι αυξάνονται εκθετικά. Μιλώντας στην εκπομπή της ΕΡΤnews «Πολιτική Κουζίνα», ο Δημήτρης Νατσιός αποκάλυψε ότι «προχθές, μέσα στη νύχτα, (ο κύριος Πλεύρης) μετέφερε 300 λαθρομετανάστες στο νησί της Σάμου, δημιουργώντας μεγάλο πρόβλημα και αναστάτωση στους κατοίκους. Έχω την εντύπωση ότι επειδή δεν μπορούν να το διαχειριστούν, θα μεταφέρουν παράνομους μετανάστες και σε άλλα νησιά.»

 

Ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ ήταν κατηγορηματικός στο ότι επιστροφές μεταναστών δεν γίνονται, καταγγέλλοντας ότι η κυβέρνηση ψεύδεται, και εξήγησε ότι η ΝΙΚΗ δεν ψήφισε το νομοσχέδιο για το μεταναστευτικό «διότι εμείς θέλουμε να μην έρχονται. Από τη στιγμή που πατούν το πόδι τους οι παράνομοι μετανάστες σε ελληνικό έδαφος, ξέρετε όλους τους κανονισμούς. Από εκεί και πέρα έρχονται, μεταφέρονται, πηγαίνουν κάπου και δεν φεύγουν. Είναι όλα ψέματα. Δεν πρόκειται να διώξουν κανέναν. Θα παραμείνουν εδώ, σε δομές, και όπως είχαμε ακούσει παλαιότερα, κάπου θα λιάζονται κι αυτοί.»

 

Ο Δημήτρης Νατσιός κατέστησε σαφές ότι η πρόταση της ΝΙΚΗΣ είναι ισόβια φυλάκιση στους διακινητές και διέψευσε κάθε σχολιασμό που συνδέει τη ΝΙΚΗ με θέσεις υπερ της εγκληματικής πρακτικής των pushbacks: « Εγώ έχω ζητήσει από πέρσι οι λαθροδιακινητές, οι έμποροι αυτοί, να τιμωρούνται, όταν συλλαμβάνονται, με ισόβια δεσμά. Και να ισχύουν τα ισόβια δεσμά. Να σαπίζουν στις φυλακές. Έτσι δίνεις ένα καλό μήνυμα». 

 

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων ο Προέδρος της ΝΙΚΗΣ υποστήριξε ότι πολλά σημερινά εμφανιζόμενα ποσοστά θα «ξεφουσκώσουν» επαναλαμβάνοντας ότι η ΝΙΚΗ ζει και κινείται εντός της κοινωνίας. Εξέφρασε δε κατηγορηματικά την αντίθεση της ΝΙΚΗΣ απέναντι στις θέσεις της Μαρίας Καρυστιανού για το μεταναστευτικό, καθώς υποστηρίζουν, όπως είπε, την ενσωμάτωση. « Άκουσα χθες έναν εκπρόσωπο της κυρίας Καρυστιανού, να το πω έτσι, ο οποίος έλεγε ότι είναι υπέρ της υποδοχής, ενσωμάτωσης και οικονομικής και κοινωνικής ένταξης μεταναστών. Εμείς δεν συμφωνούμε με αυτή τη θέση. Φτάνει η Ελλάδα. Έχουμε άβατα μέρη στην Αθήνα. Κάνω λάθος;»

 

Παρακολουθήστε τη συνέντευξη εδώ 

ttps://www.youtube.com/watch?v=r4jJu4jyVRs