Tοποθέτηση Δ. Νατσιού για Μονή Σινά που θα συνοδευτεί από το προσχέδιο της Συμφωνίας του 2024

Αθήνα, 04/11/2026

 

Tοποθέτηση Δ. Νατσιού για Μονή Σινά που θα συνοδευτεί από το προσχέδιο της Συμφωνίας του 2024

 

Ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, κ. Δημήτρης Νατσιός, κατέθεσε σήμερα στην ολομέλεια της Βουλής το προσχέδιο της συμφωνίας που είχε προετοιμαστεί μεταξύ της Μονής Σινά και του Αιγύπτιου Κυβερνήτη του Νοτίου ΣΙΝΑ το 2024.

 

Σε εκείνη την συμφωνία και ειδικά στο άρθρο 3, καθοριζόταν ότι «όλα τα κτήρια, οικόπεδα, εκκλησίες και τα εξαρτώμενα κτήρια ανήκουν στην ιδιοκτησία της Μονής ΣΙΝΑ». Παράλληλα, στο ίδιο άρθρο καθοριζόταν πως «η Μονή διατηρεί την αυτονομία της, διαχειριζόμενη τις εσωτερικές της υποθέσεις, είτε διοικητικές, είτε θρησκευτικές, χωρίς παρέμβαση από εξωτερικές αρχές».

 

Έθεσε μάλιστα και ερωτήματα σε σχέση, αφενός με το ποιος εγκατέλειψε αυτό το πλαίσιο συμφωνίας, αλλά και για τους λόγους που εγκαταλείφθηκε το σχέδιο αυτό.

 

«Ποιος εγκατέλειψε αυτό το πλαίσιο και γιατί;», σημείωσε χαρακτηριστικά.

 

«Αντί γι’ αυτό», πρόσθεσε ο κ. Νατσιός, «ακούμε να προωθείται νέα συμφωνία με την οποία η Μονή υποχρεώνεται να παραδώσει εκτάσεις και να ζητά άδεια για τη χρήση τους, ακόμη και με ενοίκιο. Δηλαδή η κυριότητα υποβιβάζεται σε εξαρτημένη χρήση».

 

Παράλληλα, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, επαναδιατύπωσε σειρά καίριων ερωτημάτων προς τον πρωθυπουργό:

 

1. Θα καταθέσει στη Βουλή το σχέδιο συμφωνίας του 2026, με όλα τα παραρτήματα και τους χάρτες, και θα δηλώσει ρητά εάν αυτό αναγνωρίζει την κυριότητα και την αυτοδιοίκηση της Μονής ή τις αντικαθιστά με παραχώρηση χρήσης;

 

2. Ποιος και για ποιους λόγους εγκατέλειψε το σχέδιο του 2024, με ποια εξουσιοδότηση της Μονής, και σε ποια συγκεκριμένα δικαστικά έγγραφα στηρίζεται η επίκληση επικείμενης δικαστικής αποφάσεως, παρά τις βεβαιώσεις περί μη ορισμού δικασίμου;

Ούτε τα σουπερμάρκετ γλίτωσαν από τον ακήρυχτο κυβερνοπόλεμο

Γράφει η ΛΥΓΕΡΟΥ ΝΕΦΕΛΗ  

 

Ένα μπαράζ κυβερνοεπιθέσεων έβαλε στο στόχαστρο τα συστήματα ψύξης σε δεκάδες σουπερμάρκετ στην Ευρώπη, αναγκάζοντας τις αλυσίδες να πετάξουν τρόφιμα σημαντικής αξίας. Μέχρι στιγμής καμία ομάδα χάκερ ή οργάνωση δεν έχει αναλάβει την ευθύνη και οι ευρωπαϊκές αρχές περιορίζονται σε σενάρια και εκτιμήσεις. Να σημειωθεί πως στις 12 Οκτωβρίου είχαν χακαριστεί και πάλι συστήματα ψύξης σε πολλά γαλλικά σουπερμάρκετ. 

 

Το μπαράζ των κυβερνοεπιθέσεων επηρέασε περίπου 40 καταστήματα της αλυσίδας Delhaize, τουλάχιστον 15 του Ομίλου Carrefour, πέντε καταστήματα Spar, καθώς και τον όμιλο κρεοπωλείων De Laet en Van Haver. Σύμφωνα με βελγικά ΜΜΕ, η θερμοκρασία στα ψυγεία εκτοξεύτηκε έως και στους 70°C! Εκπρόσωπος της Delhaize δήλωσε στο Euronews ότι η εταιρεία «εντόπισε ένα περιστατικό στην υποδομή πληροφορικής που επηρέασε τα συστήματα ψύξης σε αρκετές δεκάδες καταστήματα». Προβλήματα αναφέρθηκαν επίσης σε καταστήματα της σουηδικής αλυσίδας ICA.

 

Τα μεγάλα ψυκτικά συστήματα των σουπερμάρκετ ελέγχονται από κεντρικές μονάδες διαχείρισης. Αυτές ρυθμίζουν τις θερμοκρασίες, τους κύκλους απόψυξης και τους συναγερμούς για κάθε ψυγείο και καταψύκτη του καταστήματος. Η σύνδεση αυτών των μονάδων στο διαδίκτυο αποτελεί διαδεδομένη πρακτική εδώ και καιρό, σύμφωνα με την εταιρεία κυβερνοασφάλειας Forescout. Μέσω αυτού του συστήματος, οι τεχνικοί συντήρησης μπορούν να διαγνώσουν βλάβες και να προσαρμόσουν τις ρυθμίσεις εξ αποστάσεως, γλιτώνοντας τις επιτόπιες επισκέψεις σε κάθε κατάστημα.

 

Η Danfoss, ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές στην Ευρώπη, αναφέρει ότι η διαδικτυακή σύνδεση των συστημάτων ψύξης μειώνει τις άσκοπες μετακινήσεις τεχνικών κατά 15% έως 30%, καθώς οι βλάβες διορθώνονται απομακρυσμένα. Η εταιρεία επισημαίνει επίσης ότι η εξ αποστάσεως παρακολούθηση επιτρέπει στα σουπερμάρκετ να κρατούν αυτόματα τα αρχεία θερμοκρασίας που απαιτούν οι κανόνες ασφάλειας τροφίμων. Έτσι, το προσωπικό δεν χρειάζεται να ελέγχει χειροκίνητα κάθε ψυγείο έως και τέσσερις φορές την ημέρα.

 

Οι οδηγίες εγκατάστασης των κατασκευαστών περιγράφουν πώς μπορούν τα συστήματα να γίνουν προσβάσιμα, για παράδειγμα μέσω κατάλληλης ρύθμισης του router του καταστήματος. Το πρόβλημα, σύμφωνα με τη Forescout, έγκειται στον κατακερματισμό της ευθύνης. Ο συντηρητής μπορεί να διαχειρίζεται το λογισμικό, το κατάστημα να κατέχει τον εξοπλισμό και το τμήμα IT να είναι υπεύθυνο για τη σύνδεση στο διαδίκτυο. Αν οι ρόλοι δεν είναι ξεκάθαροι, «καμία πλευρά δεν έχει τη συνολική εικόνα για τις υπηρεσίες που μένουν εκτεθειμένες», σημειώνουν οι ερευνητές.

 

Παράλληλα, μέρος του εξοπλισμού είναι παλιό. Ένας από τους ελεγκτές της Danfoss που επηρεάστηκαν έχει σταματήσει να υποστηρίζεται από τον Μάϊο του 2021. Αυτό σημαίνει ότι δεν λαμβάνει πλέον ενημερώσεις ασφαλείας, γεγονός που τον καθιστά ευάλωτο σε εξωτερικές επιθέσεις. Να σημειωθεί ότι τα ίδια συστήματα χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία επεξεργασίας τροφίμων, σε οινοποιεία, αποθήκες φρούτων, αλλά και σε ψυκτικές υποδομές νοσοκομείων.

 

Η βασική σύσταση της Forescout είναι η αποσύνδεση των συστημάτων διαχείρισης ψύξης από το ανοιχτό διαδίκτυο. Οι συντηρητές θα πρέπει να αποκτούν πρόσβαση αποκλειστικά μέσω ασφαλών εργαλείων απομακρυσμένης σύνδεσης. Επιπλέον, συνιστά στους διαχειριστές να αντικαταστήσουν τον εξοπλισμό που δεν λαμβάνει πλέον ενημερώσεις ασφαλείας, να καταργήσουν τους κοινόχρηστους κωδικούς πρόσβασης ατομικών λογαριασμών με ταυτοποίηση δύο παραγόντων, καθώς και να κρατούν αρχείο για το ποιος τροποποιεί ευαίσθητες πληροφορίες.

 

Ακήρυχτος κυβερνοπόλεμος

 

Όλα αυτά αποτελούν μέρος ενός ακήρυχτου ψηφιακού πολέμου που καθιστούν εφικτές τις ψηφιακές συρράξεις του λεγόμενου κυβερνοπολέμου. Μέσα σε αυτό το δαιδαλώδες περιβάλλον βρίσκεται βεβαίως και η Ελλάδα. Εκτός από τον γεωπολιτικό αναβρασμό στην ευρύτερη γειτονιά της, αποτελεί μέρος ενός παγκοσμιοποιημένου συστήματος. Ως εκ τούτου είναι ευάλωτη και εν δυνάμει στόχος σε τέτοιες απειλές. Θυμίζουμε πως στόχος κυβερνοεπίθεσεων στην χώρα μας έχουν βρεθεί, μεταξύ άλλων, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, το Κτηματολόγιο, η Τράπεζα Θεμάτων, τα ΕΛΤΑ, ενώ στις αρχές του 2022 δεν είχε γλιτώσει ούτε το ελληνικό Κοινοβούλιο, όπου χάκερ κατάφεραν να παραβιάσουν λογαριασμούς mail βουλευτών, συνεργατών τους και υπαλλήλων της Βουλής.

 

Σε κάθε περίπτωση, η κυβερνοαπειλή (cyber threat) αποτελεί τη σύγχρονη ηλεκτρονική μορφή της τρομοκρατίας, καταδεικνύοντας πόσο ευάλωτα είναι τα κράτη και οι οικονομίες τους σε όλο τον πλανήτη. Διαδικτυακές επιθέσεις στοχοποιούν και οδηγούν σε παράλυση υπουργικές και κοινοβουλευτικές ιστοσελίδες, κυβερνητικές επικοινωνίες, online τραπεζικά συστήματα, δικτυακούς τόπους κορυφαίων ειδησεογραφικών οργανισμών, κρατικές υπηρεσίες και πλέον δεν εξαιρούνται ούτε τα σουπερμάρκετ.

 

Ακόμα και οι στρατιωτικές ασύμμετρες επιθέσεις διεξάγονται στον κυβερνοπόλεμο, με στρατιές από χάκερ. Τα χτυπήματα γίνονται με ιούς, με “φτιαγμένα” κομπιούτερ, με ενορχηστρωμένες διαρροές email –τα περιβόητα Leaks– αλλά και διευρυμένη παραπληροφόρηση. Εξάλλου, ο κυβερνοχώρος δεν αφορά μόνο το Ίντερνετ, αλλά όλα τα δίκτυα υπολογιστών, καθώς και οτιδήποτε αυτά ελέγχουν.

 

Ως κυβερνοχώρος, άλλωστε, ορίζεται ο ιστός των διασυνδεδεμένων επικοινωνιακών και πληροφοριακών δικτύων, στα οποία είναι αποθηκευμένες κάθε είδους πληροφορίες και συνδέονται με κάθε είδους κρίσιμες υποδομές. Επίσης, το σύνολο των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που σχετίζονται με αυτές τις υποδομές. Ως εκ τούτου, στο στόχαστρο του κυβερνοπολέμου βρίσκεται η ενέργεια, το δίκτυο δηλαδή ηλεκτρικού ρεύματος, τα καύσιμα και αρκετά ακόμα.

 

Πλέον στο στόχαστρο βρίσκονται όλες οι ζωτικές υποδομές, όπως η ύδρευση και η διανομή τροφίμων και φαρμάκων . Φυσικά δεν λείπουν οι επικοινωνίες, όπως όλες οι εθνικές γραμμές σταθερής και κινητής τηλεφωνίας, το GPS, η οικονομία (χρηματιστήριο, τράπεζες και μεγάλες εταιρείες) και τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Όλες οι έξυπνες συσκευές και τα social media που χρησιμοποιεί η πλειονότητα των ανθρώπων επίσης αποτελούν πλατφόρμες του κυβερνοπολέμου.

 

Ο στρατός των χάκερ

 

Πίσω από τις επιθέσεις κρύβονται είτε επαγγελματίες χάκερ που λειτουργούν προς ίδιον όφελος, είτε νεαροί χάκερ που δοκιμάζουν τις ικανότητές τους, είτε στρατευμένοι χάκερ που λειτουργούν για λογαριασμό μυστικών υπηρεσιών. Υπάρχουν και χάκερ που έχουν στόχο τις υποκλοπές δεδομένων, με ανταγωνιστικά κίνητρα και οικονομικά συμφέροντα. ΗΠΑ, Ισραήλ, Τουρκία, Ιράν, Κίνα, Ρωσία, αλλά και η Βόρεια Κορέα, διαθέτουν, σύμφωνα με ειδικούς, πληθώρα διαδικτυακών στρατών.

 

Την ίδια στιγμή, σε συναγερμό είναι η Γερμανία, καθώς ο υπουργός Ψηφιακών Υποθέσεων της Γερμανίας, Κάρστεν Βίλντμπεργκερ, αποκάλυψε ότι χάκερ έχουν στοχοποιήσει κινητές συσκευές που ανήκουν σε μέλη της γερμανικής Βουλής, καθώς και σε κυβερνητικούς αξιωματούχους. Η υπόθεση ήρθε στο φως μετά από προειδοποιήσεις της Apple προς χρήστες iPhone, στις οποίες αναφέρεται ότι οι συσκευές τους ενδέχεται να έχουν αποτελέσει στόχο επίθεσης με τη χρήση εξελιγμένου λογισμικού κατασκοπείας (spyware).

 

Να σημειωθεί ότι η Γερμανία είχε παλαιότερα κατηγορήσει αρκετές φορές την Κίνα, για σοβαρές κυβερνοεπιθέσεις εναντίον ευαίσθητων κρατικών υποδομών με σκοπό την κατασκοπεία. Το Πεκίνο είχε αρνηθεί τις σχετικές κατηγορίες, υποστηρίζοντας πως και το ίδιο αποτελεί στόχο κυβερνοεπιθέσεων. Επιπλέον, ακόμα και πριν την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, δημοσιεύματα και εκθέσεις μυστικών υπηρεσιών υποστήριζαν πως όλη η Ευρώπη απειλείται από τον ρωσικό κυβερνοπόλεμο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις τους η Μόσχα έχει ξοδέψει δισεκατομμύρια για να χτίσει ένα τεράστιο, παγκόσμιο δίκτυο ενημέρωσης που μιλάει τουλάχιστον 30 γλώσσες. Τώρα πια η τάση είναι να αποδίδεται κάθε κυβερνοεπίθεση στη Μόσχα.

 

Τουρκία και λύτρα

 

Στην Ελλάδα, τόσο η ΕΥΠ όσο και η τουρκική ΜΙΤ, διαθέτουν ειδικές υπηρεσίες που ασχολούνται με τον κυβερνοπόλεμο. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση υποκλοπών της Τουρκίας υπάγεται εξολοκλήρου στην ΜΙΤ και έχει λάβει ως πρότυπο τις αμερικανικές αντίστοιχες υπηρεσίες πληροφοριών. Εκεί απασχολούνται αξιωματικοί, πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών, επιστήμονες με ειδικές γνώσεις στην σύγχρονη τεχνολογία, ειδικοί εμπειρογνώμονες, γλωσσολόγοι στην αραβική γλώσσα και τεχνικοί που ασχολούνται ειδικά στον κυβερνοχώρο και στη λεγόμενη technical intelligence, την signal intelligence και τις υποκλοπές.

 

Αποτελεί κοινό μυστικό ότι επιθέσεις που έχουν πραγματοποιηθεί εναντίον ιστοσελίδων ελληνικών κρατικών θεσμών, όπως υπουργεία και υπηρεσίες, προέρχονται από τη γειτονική χώρα. Το ίδιο εξάλλου είχε αποδειχτεί και για την επίθεση που είχε γίνει παλαιότερα εναντίον της ιστοσελίδας Έλληνα πρωθυπουργού. Μπορεί οι ένοπλες δυνάμεις των δύο χωρών να έχουν φτάσει ουκ ολίγες φορές κοντά στη σύγκρουση, αλλά τα περισσότερα θερμά επεισόδια είναι πλέον τα “ψηφιακά”.

 

Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται πάντα σε ιδιαίτερη ετοιμότητα. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, έχουν γίνει πολλά βήματα, κυρίως στον τομέα της κυβερνοάμυνας. Το Γενικό Επιτελείο έχει δώσει τις κατευθύνσεις και έχει την θεσμική ευθύνη της εκτέλεσης των επιχειρήσεων στον κυβερνοχώρο. Πάντως, η Ελλάδα δεν εξαιρείται από τους οι στοχευμένους ιούς που κατά καιρούς ταλανίζουν δεκάδες δυτικές χώρες και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κυβερνοπολέμου. Ως εκ τούτου πάντα περιμένουμε νέα κρούσματα και εξελίξεις στην εξάπλωση τους. Πίσω από αυτά βρίσκονται χάκερ με στόχο συνήθως την είσπραξη λύτρων, αλλά και την εκτίναξη της αξίας ψηφιακών νομισμάτων, όπως το Bitcoin. Για παράδειγμα, το καλοκαίρι του 2021 εκβιαστές χάκερ κλείδωσαν αρχεία του δήμου Θεσσαλονίκης, απαιτώντας λύτρα για τα ξεκλειδώσουν.

 

Πάντως, συγκριτικά με άλλες χώρες, η Ελλάδα έχει στοχοποιηθεί λιγότερο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μεριμνά για τον πιο κοστοβόρο πόλεμο παγκοσμίως, καθώς δεν χωρά επανάπαυση. Οι κυβερνοεπιθέσεις, όπως αυτή είχε πλήξει την ελληνική Βουλή, αναμένεται να επαναληφθούν. Ο κυβερνοπόλεμος, εκτός από τις ζημιές που προκαλεί, υποχρεώνει τα κράτη να επενδύουν συνεχώς χρήματα σε έρευνα και τεχνολογία για να μπορούν να αμυνθούν, αλλά και να επιτεθούν…

 

πηγή 

Στη νεολαία προωθείται η χωρίς οικογένεια κοινωνία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Η εποχή μας καταπνίγει την επιθυμία των νέων για δημιουργία οικογένειας με το να παρουσιάζει το παιδί ως ένα καταναγκασμό. Αυτό επισημαίνει η Γαλλίδα Ελέν Καλάς, ερευνήτρια συνεργαζόμενη με το Fondapol (Ίδρυμα για την πολιτική καινοτομία) σε συνέντευξη που έδωσε στον δημοσιογράφο Ρονάν Πλανσόν, της εφημερίδας Le Figaro (30/10/2026, σελ. 21). Η συνέντευξη ελήφθη μετά τη δημοσίευση της μελέτης της «Συζυγία, σεξουαλικότητα, γεννητικότητα: Η τριπλή παρακμή της παραδοσιακής οικογένειας». Πρόκειται για μελέτη που δίνει έγκυρες και υπεύθυνες επισημάνσεις για την πίεση που δέχονται στην «προοδευτική» κοινωνία οι νέοι και οι νέες για να μην συγκροτήσουν οικογένεια.

 

Η μελέτη της Καλάς προχωρεί στο βάθος του προβλήματος της υπογεννητικότητας και βλέπει τις αιτίες που οδήγησαν στην σημερινή παρακμή της οικογένειας. Στην ίδια περίοδο (Οκτώβριος του 2026) κυκλοφορήθηκε μελέτη της «διαΝΕΟσις», ανεξάρτητου μη κερδοσκοπικού ερευνητικού οργανισμού στην Ελλάδα, με τίτλο «Μεταξύ φύλων: Πορείες, χάσματα και πολιτικές προς την ισότητα»*. Η μελέτη αυτή παραμένει στο πλαίσιο των φεμινιστικών αντιλήψεων της Σιμόν ντε Μποβουάρ, της δεκαετίας του 1960, και της Μαργαρίτας Παπανδρέου της δεκαετίας του 1980.

 

Η Καλάς διαπιστώνει πως δύο εξουσιαστικά ιδεολογικά ρεύματα τείνουν να επιβάλουν τη νέα μορφή κοινωνίας, που καθίσταται θνησιγενής. Το ένα είναι το υλιστικό – ωφελιμιστικό και το άλλο είναι το λαϊκιστικό – ελιτιστικό. Τα επιχειρήματα του ωφελιμιστικού ρεύματος είναι και αυτά που υποστηρίζει και ο Πρόεδρος Μακρόν: Τα παιδιά κοστίζουν ακριβά στο μεγάλωμά τους, οι μισθοί δεν επαρκούν, οι κατοικίες είναι μικρές, το παιδί επιβαρύνει την καριέρα των γυναικών… Κατά την Καλάς αυτά τα προβλήματα υπάρχουν, αλλά είναι το δέντρο, που κρύβει το δάσος, την πραγματική δηλαδή αιτία της πολεμικής κατά της οικογένειας. Υποστηρίζει ότι με τα όσα συμβαίνουν στη χώρα της έναντι των 2,3 παιδιών ανά οικογένεια, που είναι το όριο για να μη μειώνεται ο πληθυσμός, η γονιμότητα έχει πέσει στα 1,56 παιδιά… Στην Ελλάδα έχει κατέβει ακόμη περισσότερο, στα 1,24 σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία της Eurostat…

 

Εξ αιτίας των υλιστικών αντιλήψεων, σημειώνει η Καλάς, στην κοινωνία τείνει να επιβληθεί ο εξοβελισμός των φυσικών και ηθικών κανόνων ζωής, ως «απαρχαιομένων». Προς τον σκοπό αυτό τεχνητώς υπερτιμώνται και εμφανίζονται στην κοινή γνώμη ως «εναλλακτικές» οι μη φυσικές σεξουαλικές σχέσεις ανδρός και γυναικός και στους νέους και στις νέες προωθείται η ιδέα να προτιμούν στη σχέση τους τον πειραματισμό, παρά τη δέσμευση. Τελικώς, για την πιο σημαντική και πιο δημιουργική φάση της ζωής των γυναικών, η Καλάς τονίζει ότι «μια ιδέα υποβάλλεται στις ψυχές τους: το ζευγάρωμα είναι πολυσύνθετο και δυσβάστακτο και το παιδί καταναγκασμός». Και προσθέτει:

 

«Την ιδέα αυτή παρουσιάζουν κυρίως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα podcasts (διαδικτυακές ηχοεκπομπές), όπου ένας λόγος αγχωτικός περιβάλλει τη γονιμότητα. Η εγκυμοσύνη εμφανίζεται ως μια δοκιμασία. Η φοβία της εγκυμοσύνης κυριαρχεί στην προπαγάνδα προς τις νέες κοπέλες. Αποτέλεσμα οι περισσότερες από τις μισές έχουν φόβο να συλλάβουν από αγωνία μήπως χαλάσει το σώμα τους. Τους προκαλούνται επίσης επίμονες σκέψεις μήπως πάρουν βάρος, μήπως έχουν ναυτίες, μήπως χάσουν την εργασία τους, ή μήπως περιπέσουν σε κατάθλιψη. Ο τοκετός περιγράφεται ως μία φρίκη. Η βρεφική ηλικία χαρακτηρίζεται ως μια κόλαση και με πολλά προβλήματα το μεγάλωμα των παιδιών έως την ενηλικίωσή τους. Γενικά η κοινωνία κατασκεύασε μια κόλαση για το νέο και τη νέα, που είναι φυσιολογικό να μη θέλουν να την ζήσουν…».

 

Οι ρομαντικές κωμωδίες που προβάλλονται στα ΜΜΕ και σε αυτά της κοινωνικής δικτύωσης, κατά την Ελέν Καλάς, δεν διαδίδουν την ιδέα της φιλίας μεταξύ των δύο φύλων, που εξελίσσεται σε έρωτα, σε μεταξύ τους σεβασμό και αγάπη διαρκείας, αλλά σε πάθος της στιγμής, που όταν αυτό ξεπερασθεί αναζητείται άλλος σύντροφος… Την κατάσταση του στιγμιαίου πάθους που οδηγεί σε ψυχικά προβλήματα διευκολύνουν και τα smartphones…

 

Στη μελέτη της η Καλάς αναφέρει τη μελέτη των λαογράφων Μισέλ Μποζόν και Φρανσουά Εράν, που δημοσιεύθηκε το 1987. Σε αυτήν είχαν χαρτογραφήσει τους χώρους συνάντησης και γνωριμίας των δύο φύλων, που ήσαν η οικογένεια, η γειτονιά, η Εκκλησία, οι λαϊκοί χοροί. Στη Γαλλία αυτές οι ευκαιρίες έχουν σχεδόν εκλείψει – όχι ακόμη στην Ελλάδα. Υποχρεωτικά οι δεσμοί αναπτύσσονται στους χώρους σπουδών, εργασίας, και ομίλων με κοινά ενδιαφέροντα. Και το ιντερνέτ σήμερα εξυπηρετεί… Το 2017 στις ΗΠΑ οι συναντήσεις δια μέσου ιντερνέτ ήταν ο συχνότερος τρόπος γνωριμίας αγοριών με κορίτσια, έχοντας ξεπεράσει αυτών δια μέσου της φιλικής παρέας.

 

Η Καλάς στο τέλος της συνέντευξής της στην «Φιγκαρό» τονίζει ότι πρέπει να ξανάρθει στη μόδα η φυσική και πραγματική σχέση μεταξύ των δύο φύλων, να έχει ο καθένας και η κάθε μία φίλους/ες, σε μια ζωή φυσιολογική, ποιοτική, μακριά από δεσμούς μέσω του διαδικτύου. Θα πρέπει επίσης να εξοικειωθούν οι νέοι/ες με το ότι και η έγγαμη ζωή έχει τις δυσκολίες της, αλλά με την αγάπη αυτές ξεπερνιούνται και πως, εν πάση περιπτώσει, η συζυγική και οικογενειακή ζωή είναι η καλύτερη από οποιονδήποτε άλλο τρόπο ζωής. Για να επανέλθουν η οικογένεια και η κοινωνία στην φυσική τους κατάσταση, η Καλάς επισημαίνει, ότι είναι αναγκαίο να επαναϊεροποιηθεί και να επανακαθαγιασθεί το παιδί και η μητρότητα: «Δεν υπάρχει τίποτε πιο όμορφο από τον δεσμό των γονέων με τα παιδιά τους. Εάν δεν παρουσιαζόταν από τον επιβαλλόμενο τρόπο ζωής μονοσήμαντα πως τα παιδιά αποτελούν περιορισμό των νέων ζευγαριών, αλλά λεγόταν η αλήθεια, πως αυτά είναι για τους γονείς μια εμπειρία βαθιά ζωτική για το είναι τους, τότε η κοινωνία θα ήταν πιο ευτυχισμένη».

 

Η μελέτη της «διαΝΕΟσις» ασχολείται με το ποσοστό της απασχόλησης των γυναικών έναντι των ανδρών, με το ποσοστό αντιπροσώπευσης των γυναικών στα Διοικητικά Συμβούλια Εταιρειών, με το ποσοστό των γυναικών στη Βουλή, με το ότι λίγες γυναίκες εκλέγονται για βουλευτές, ότι για άνδρες και γυναίκες είναι σημαντικό να είναι οικονομικά ανεξάρτητοι, και χωρίς σοβαρό επιχείρημα ισχυρίζεται ότι «κλονίζεται η κυρίαρχη παραδοχή πως οι γυναίκες δεν κάνουν παιδιά επειδή προτιμούν να εργάζονται». -

 

* Τη μελέτη της «διαΝΕΟσις» επιμελήθηκαν η Κατερίνα Γλυνιαδάκη, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, το μέλος του Ειδικού Διδακτικού Προσωπικού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Θωμάς Γεωργιάδης και η Αντιγόνη Λυμπεράκη καθηγήτρια του Παντείου, πρώτη εξαδέλφη του Κυρ. Μητσοτάκη, πρώην μέλος του ΔΣ του ΙΣΤΑΜΕ (2004-2007) και με έντονη κομματική – ιδεολογική δραστηριότητα στον χώρο της Αριστεράς, με συμμετοχή στην πρώτη Κεντρική Επιτροπή του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου» και στη συνέχεια με ενεργό συμμετοχή στον «Κοινωνικό Σύνδεσμο» του Γιώργου Φλωρίδη, στη «Δράση» του Στέφανου Μάνου και στο «Ποτάμι».

Το χρονικό της αστυνομικής επιχείρησης στη Μονή της Αγίας Παρασκευής Εορδαίας

Ένας χρόνος μετά. Το χρονικό της αστυνομικής επιχείρησης στη Μονή της Αγίας Παρασκευής Εορδαίας και ο αποκαλυπτικός διάλογος με τον μητροπολίτη Φλωρίνης Ειρηναίο.

 

Του Βασιλείου Π. Κερμενιώτη 

 

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που ο Κύριος κάλεσε κοντά Του έναν μεγάλο αγωνιστή και ομολογητή ιερομόναχο της εποχής μας, τον Γέροντα Μάξιμο Καραβά. Έτσι ήρθαν στη μνήμη μου τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν πριν από ένα χρόνο στη Μονή. Δεν είχαν γίνει ακόμη τα εννιάμερα και με έναν αδελφό συνεννοηθήκαμε να πάμε στο μοναστήρι για να ανάψουμε ένα κερί στο σημείο όπου ετάφη ο Γέροντας. Ήταν περίπου 9:00 το πρωί. Στη Μονή ήταν μόνο ένας λαϊκός και ένας μοναχός. Ο λαϊκός ήταν το «δεξί χέρι» και το αγαπημένο παιδί του Γέροντος Μαξίμου, ο Δημήτρης Ε. και ο μοναχός ο π. Ιγνάτιος που διέμενε στη Μονή, αλλά δεν ήταν γραμμένος στο μοναχολόγιό της.

 

Ανεβήκαμε στο μικρό αρχονταρίκι του πρώτου ορόφου, που είναι στην είσοδο της Μονής. Οι αδελφοί μάς κέρασαν καφέ, αλλά πριν προλάβω να πιώ την δεύτερη γουλιά, είδαμε από το παράθυρο να καταφθάνει ένα κομβόι από οχήματα! Αμέσως κατεβήκαμε κάτω και ο Δημήτρης πρόλαβε να μπει στο καθολικό (δηλ. στον ναό της Μονής). Από μέσα, πίεζε με δύναμη την πόρτα της εισόδου για να μην μπορέσουν να μπουν (χωρίς όμως να την κλειδώσει). Αυτή την εντολή είχε πάρει από τον Γέροντα: «Δεν θα ασκήσετε καθόλου βία, αλλά και δεν θα τους παραδώσετε τη Μονή αμαχητί. Θα προβάλλετε αντίσταση!»

 

Δεν θυμάμαι αν υπήρχε εισαγγελέας. Πάντως, τις αστυνομικές δυνάμεις αποτελούσαν ο διοικητής της αστυνομικής διεύθυνσης Κοζάνης, ένας υψηλόβαθμος αξιωματικός της Πτολεμαΐδας, αστυνομικοί με πολιτικά και ο επικεφαλής και αρκετοί άνδρες της ΟΠΚΕ, που σημαίνει «Ομάδα Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εγκληματικότητας». Είναι μία ειδικά εκπαιδευμένη και βαριά οπλισμένη επίλεκτη ομάδα της ελληνικής αστυνομίας με αποστολή να αντιμετωπίζει έκτακτες και επικίνδυνες καταστάσεις: Εμπόρους ναρκωτικών, ένοπλες ληστείες, ομηρίες και λοιπά.

 

Στην κουστωδία συμμετείχαν ο μητροπολίτης Ειρηναίος, ο τότε πρωτοσύγκελος π. Νικηφόρος, ο αρχιερατικός επίτροπος Εορδαίας π. Αυγουστίνος και πολλοί αρχιμανδρίτες της περιοχής. Πραγματικά, δεν κατάλαβα γιατί ήταν αναγκαίο να γίνει τέτοια κινητοποίηση και να έρθουν οι «ράμπο» της αστυνομίας. Δεν είχαν να αντιμετωπίσουν οπλισμένους εγκληματίες, ούτε τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη, αλλά 2-3 ειρηνικούς ανθρώπους!

 

Όσο οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να πείσουν τον Δημήτρη να «φανεί λογικός» και να παραμερίσει «με το καλό» από την πόρτα για να εισέλθουν στον Ναό, ο γράφων είχε έναν σύντομο αλλά αποκαλυπτικό διάλογο με τον δεσπότη της Φλώρινας, σε κλίμα νηφάλιο και πολιτισμένο. Η συζήτηση αυτή, που θα διαβάσετε, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά τον περασμένο Φεβρουάριο και περιλαμβανόταν στην 16σέλιδη απάντηση που είχα δώσει σε προκλητικές δηλώσεις του μητροπολίτη περί «επιστροφής της Μονής της Αγίας Παρασκευής στην Ορθόδοξη Εκκλησία και την Κανονικότητα». Το άρθρο είχε δημοσιευθεί σε τρεις ειδησεογραφικές ιστοσελίδες της Πτολεμαΐδας και συγκέντρωσε αρκετές χιλιάδες αναγνώσεις. Από την πλευρά της μητρόπολης δεν υπήρξε καμμία απολύτως απάντηση ή διάψευση.

 

Στον διάλογο, λοιπόν, που έλαβε χώρα την ημέρα της αστυνομικής επιχείρησης, όταν ο μητροπολίτης Ειρηναίος μίλησε για «επαναφορά της Κανονικότητας» στη Μονή, τού είπα:

 

― Σεβασμιώτατε, η αποτείχιση όχι μόνο προβλέπεται, αλλά και επαινείται από τους Ιερούς Κανόνες

― Άσε τους Ιερούς Κανόνες!

Ακούσατε απάντηση; «Άσε τους Ιερούς Κανόνες»! Ελπίζω να του ξέφυγε και να μην εννοούσε αυτόν τον βαρύτατα απαξιωτικό λόγο απέναντι στους Ιερούς Κανόνες που είναι θεόπνευστοι.

 

Η συνομιλία συνεχίστηκε ως εξής:

― Ο προκάτοχός σας, ο Πατήρ Αυγουστίνος Καντιώτης, είχε διακόψει την μνημόνευση του πατριάρχη Αθηναγόρα.

― Είχε κάνει λάθος.

― Έκανε λάθος; Μήπως έσφαλε και το Άγιον Όρος που τότε αποτειχίστηκε σχεδόν σύσσωμο και αυτό από τον πατριάρχη;

― …………. [δεν απάντησε]

 

Το επόμενο σοβαρό ζήτημα που έθεσα στον δεσπότη αφορούσε τις κακόδοξες θέσεις που είχε εκφράσει σε συνεντεύξεις του, αλλά και κατά τη διάρκεια κηρυγμάτων του σε ναούς, ένα από τα οποία μεταδόθηκε και από τον εκκλησιαστικό τηλεοπτικό σταθμό 4Ε. Πρόκειται για γνωστές πλάνες των Οικουμενιστών: Την «επισκοποκεντρική θεολογία», την τυφλή και απροϋπόθετη υπακοή στον επίσκοπο και στη Σύνοδο, τη δυσφήμιση της αποτείχισης και άλλα…

 

Τα σοβαρά δογματικά ολισθήματα, στα οποία υπέπεσε ο μητροπολίτης μας, είχε καυτηριάσει και αναιρέσει τότε ο Καθηγητής του στη θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης π. Θεόδωρος Ζήσης σε ένα εκτενές κείμενο-καταπέλτη. Από τότε πέρασαν δύο χρόνια, αλλά ο δεσπότης δεν έχει απαντήσει ακόμη!

 

Ενώπιον, λοιπόν, δεκαπέντε περίπου αρχιμανδριτών διεξήχθη μεταξύ μας ο εξής διάλογος:

― Σεβασμιώτατε, δεν ορθοτομείτε [τον λόγο της αληθείας του Χριστού]

― Γιατί; Επειδή το λέει ο ανόητος ο Ζήσης;

― Μα και τότε που ήσασταν πρωτοσύγκελος στην Αλεξανδρούπολη, δημοσιεύσατε κείμενο από το οποίο φαίνεται ότι δεν πιστεύετε ότι ήρθε ο Μεσσίας Χριστός, αλλά περιμένετε άλλο Μεσσία.

― Εκείνο το κείμενο δεν το έγραψα εγώ.

― Ποιος το έγραψε;

― …………. [δεν απάντησε]

― Εσείς ήσασταν ο υπεύθυνος σύνταξης του περιοδικού της μητρόπολης.

― Κοιτάξτε, το κείμενο δεν ήταν όπως το παρουσιάσατε εσείς…

― Πώς ήταν; Θέλετε να σας φέρω το περιοδικό να το δείτε;

― …………. [δεν απάντησε]

 

Αναρωτιέμαι ποιος μπορεί να έγραψε εκείνο το απαράδεκτο ανυπόγραφο κείμενο, γραμμένο με τη μορφή ιστορίας από Γεροντικό. Απ’ όσο γνωρίζω, μόνο οι Εβραίοι Ραββίνοι και οι Μασόνοι πιστεύουν ότι δεν ήρθε ο Μεσσίας, αλλά πρόκειται να έρθει και να κυβερνήσει τον κόσμο. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Πατερική διδασκαλία, είναι ξεκάθαρο ότι αυτός που θα εμφανιστεί ως Μεσσίας, θα είναι ο Αντίχριστος.

 

Ένα ακόμη ζήτημα για το οποίο διαμαρτυρήθηκα στον μητροπολίτη ήταν οι αγαστές σχέσεις που έχει αναπτύξει με τους εκκλησιομάχους κυβερνώντες. Μάλιστα, πρόσφατα, έφτασε στο σημείο να αποκαλέσει υπουργούς της Κυβέρνησης «άγγελους της Αναστάσεως»! Μια ανήκουστη δήλωση, που προκάλεσε πανελλήνια κατακραυγή! Στον διάλογο που είχα μαζί του, τού έθιξα και το θέμα της παρουσίας του σε τσιπουρογλέντι που είχαν κάνει στη Φλώρινα 21 βουλευτές της Ν.Δ.! Πριν προλάβει όμως να μου απαντήσει, πετάχτηκε ένας ιερομόναχος της Μονής του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού Εορδαίας και μού είπε: «Άκουσε τί θα σου πει· πήγε εκεί για σοβαρό λόγο!».

 

Η απάντηση του μητροπολίτη ήταν η εξής:

«Ναι, πήγα εκεί για να συναντήσω τον Τριαντόπουλο και να τον παρακαλέσω να βοηθήσει σε μια υπόθεση της μητρόπολης. Του είπα: “Δεν θα φύγω από ’δώ, αν δεν αποσπάσω την υπόσχεσή σας”».

 

Ο Τριαντόπουλος ήταν ο Υφυπουργός που κατηγορήθηκε ότι είχε δώσει εντολή να γίνει το «μπάζωμα» στο δυστύχημα των Τεμπών και πρόσφατα παραπέμφθηκε σε Ειδικό δικαστήριο. Εξ άλλου, ψήφισε “ΝΑΙ” στο νομοσχέδιο για τον γάμο των ομοφυλόφιλων. Θα παρακαλούμε τους εκκλησιομάχους για οικονομική ή άλλη βοήθεια;

 

Όταν ο μητροπολίτης προσπάθησε να με «νουθετήσει» καλώντας μας να κάνουμε «υπακοή στην Εκκλησία» και να μην κρίνουμε τον επίσκοπο και τη Σύνοδο, τού έδωσα την εξής απάντηση:

― Ναι, βεβαίως, Σεβασμιώτατε. Είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε απόλυτη υπακοή στον επίσκοπο και στη Σύνοδο. Πότε όμως; Μόνο όταν αυτά που μας λένε είναι σύμφωνα με το Ευαγγέλιο και την αγιοπατερική Παράδοση. Αν δεν είναι, πώς θα κάνουμε υπακοή;

― …………. [δεν απάντησε]

 

Ειρωνεία αποτελεί το γεγονός ότι ο μητροπολίτης Ειρηναίος, ενώ επικαλείται διαρκώς την «υπακοή», δείχνει ανυπακοή προς τον συνοδικό θεσμό! Ως μέλος της ολιγομελούς Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (Δ.Ι.Σ.) αντιτάχθηκε στο να συζητηθεί το σοβαρό ζήτημα του «προσωπικού αριθμού» στη Σύνοδο της Ιεραρχίας που είναι το κανονικό όργανο διοίκησης της Εκκλησίας της Ελλάδος!

 

Πάντως, από τη συζήτηση που είχα με τον δεσπότη, προέκυψε και κάτι θετικό: Του παραπονέθηκα ότι το καλοκαίρι, μαζί με κάποιους αυτοδιοικητικούς, πήγαν στην Κωνσταντινούπολη και απηύθυναν επίσημη πρόσκληση στον πατριάρχη Βαρθολομαίο να επισκεφθεί τη μητρόπολή μας. Ο π. Ειρηναίος το αρνήθηκε, κατηγορηματικά! Ο διάλογος συνεχίστηκε ως εξής:

― Μα, σεβασμιώτατε, σάς είδα σε βίντεο που το λέγατε αυτό…

― Όχι! Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν πρόκειται να έρθει!

 

Λοιπόν, ας το κρατήσουμε αυτό· είναι πολύ σημαντικό. Πάντως, και μόνο το γεγονός ότι ο μητροπολίτης ένιωσε, τρόπον τινά, την ανάγκη να “απολογηθεί” για την υποτιθέμενη πρόσκληση προς τον Βαρθολομαίο, δείχνει μάλλον ότι… κάτι δεν πάει καλά με αυτόν τον πατριάρχη!

 

Κάποια στιγμή, εκεί που μιλούσαμε, αντιληφθήκαμε ότι οι δυνάμεις επιβολής του Νόμου εντόπισαν μία πλαϊνή πόρτα, από την οποία κατόρθωσαν να εισέλθουν στον Ναό. Ακολουθήσαμε κι εμείς. Σε λίγο βρεθήκαμε όλοι μπροστά στον Δημήτρη. Οι αξιωματικοί της Αστυνομίας τον παρακαλούσαν να πάρει το χέρι του από το χερούλι της πόρτας, αλλά αυτός ήταν ανένδοτος και κατηγορηματικός: «Εγώ το χέρι δεν το παίρνω. Ελάτε να το τραβήξετε!» Τότε αντίκρισα ένα θέαμα που μου προκάλεσε αλγεινή εντύπωση: Δύο σωματώδεις ιερομόναχοι της φιλοπατριαρχικής Μονής του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού έσπευσαν, ο ένας μετά τον άλλον, να τραβήξουν το χέρι του αδελφού από το χερούλι της πόρτας! Αλλά και οι δύο «εστράφησαν εις τα οπίσω», όπως λέει και το τροπάριο, μάλλον κατησχυμμένοι, όταν άκουσαν τον Δημήτρη να τους λέει: «Τί κάνετε, πάτερ; Τόσοι αστυνομικοί είν’ εδώ. Εσείς θα ασκήσετε βία πάνω μου, τραβώντας μου το χέρι;» Εν τέλει, ο επικεφαλής της ΟΠΚΕ έκανε ένα νεύμα και δύο δίμετροι άνδρες ήρθαν και πήραν «σηκωτό», στην κυριολεξία, τον αδελφό.

 

Αμέσως μετά, ο Δημήτρης και ο π. Ιγνάτιος οδηγήθηκαν σε περιπολικό που τους μετέφερε στο τμήμα για να σχηματιστεί η σχετική δικογραφία εναντίον τους. Μόλις βγήκαμε έξω στην αυλή, ο μητροπολίτης μού είπε ότι είμαστε ευπρόσδεκτοι να ερχόμαστε στη Μονή όταν ξαναλειτουργήσει. Του απάντησα ότι αυτό θα γίνει μόνο όταν ο ίδιος ορθοτομήσει και πως «αν συμβεί αυτό, όχι μόνο θα έρθουμε, αλλά θα σας βάλουμε και μετάνοια, γιατί εμείς είμαστε πιο αμαρτωλοί από ’σάς».

 

Επίσης, μού προξένησε βαθιά δυσφορία και κάτι άλλο. Όταν στη συνέχεια πήγαν όλοι οι κληρικοί, πίσω από τον Ναό, στον τάφο του Γέροντα για να κάνουν τρισάγιο, την ώρα της επιμνημόσυνης δέησης …ακούγονταν τα χτυπήματα του σφυριού με τα οποία κάποιος άλλαζε τις κλειδαριές στις πόρτες! Τουλάχιστον εκείνα τα 5 λεπτά μπορούσαν να του πουν να κάνει λίγη ησυχία! (αυτό καταγράφηκε σε βίντεο)

 

Έκτοτε, άλλες τρεις (3) φορές ήρθε η αστυνομία (από τις οποίες τις δύο η ΟΠΚΕ, προφανώς μετά από αίτημα του δεσπότη) και συνέλαβε τον ιερέα που μάς λειτουργούσε στο σπίτι του. Τον οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα και σχηματίστηκε δικογραφία, βάσει του νέου νόμου που ψηφίστηκε πέρυσι και απαγορεύει τη Λειτουργία ακόμη και σε ιδιωτικό χώρο, χωρίς την άδεια του επιχώριου μητροπολίτη (άρθρο 31 του Ν. 5224/2025).

 

Τώρα που πλησιάζουμε στην κατανυκτική περίοδο των Χριστουγέννων εύχομαι ο Κύριος να δώσει μετάνοια σ’ εμάς, αλλά και στους διοικούντες τη μητρόπολή μας.

 

Πτολεμαΐδα, 26 Οκτωβρίου 2026

Εορτή του Αγίου Δημητρίου

Βασίλης Κερμενιώτης

kermeniotis.blogspot.com

 

(Πρώτη δημοσίευση: Ορθόδοξος Τύπος, φύλλο 2610, 27/10/2026)

 

ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ 

Ανησυχείτε για τον «Προσωπικό Αριθμό»; Στην Κίνα, ο Εφιάλτης Είναι Ήδη Πραγματικότητα

Η συζήτηση για τον «Προσωπικό Αριθμό» -για τον οποίο κυκλοφορεί πολλή διαστρέβλωση στα κοινωνικά δίκτυα σχετικά με το τι ισχύει νομικά- προκαλεί σε πολλούς από εμάς μια ενστικτώδη ανησυχία. Η ιδέα ότι όλες οι ψηφιακές μας ταυτότητες – ΑΜΚΑ, ΑΦΜ, ιατρικό ιστορικό, ποινικό μητρώο – θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν σε έναν μοναδικό αριθμό. Ένας αριθμός που θα δίνει στο κράτος μια πλήρη, ενοποιημένη εικόνα για εμάς. 

 

Είναι ο φόβος της ολοκληρωτικής διαφάνειας απέναντι στην εξουσία. Ο φόβος του τι θα συνέβαινε αν αυτή η ενοποιημένη γνώση χρησιμοποιούνταν εναντίον μας. 

 

Αυτός ο φόβος, που για εμάς είναι μια θεωρητική ανησυχία για το μέλλον, στην Κίνα είναι η καθημερινή πραγματικότητα.

 

Ξεχάστε τον μύθο του ενιαίου “Social Score”.* Η αλήθεια είναι πολύ πιο ωμή. Η Κίνα έχει ήδη χτίσει ένα οικοσύστημα όπου η ενοποίηση δεδομένων δεν είναι απλώς για διοικητική ευκολία. Είναι ένα όπλο σχεδιασμένο για να συνθλίβει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

 

* Το Social Score (ή Κοινωνικό Σκορ) είναι ένα σύστημα αξιολόγησης της κοινωνικής συμπεριφοράς των πολιτών, βασισμένο σε δεδομένα που συλλέγει το κράτος ή ιδιωτικοί φορείς.

 

Ας δούμε, κομμάτι-κομμάτι, πώς ακριβώς καταργείται η ελευθερία στην πράξη.

 

Το Ψηφιακό Κλουβί: Κατάργηση της Ελευθερίας του Λόγου

 

Το πρώτο δικαίωμα που πεθαίνει είναι η ελευθερία της έκφρασης.

Το «Μεγάλο Τείχος Προστασίας» (Great Firewall) δεν είναι απλώς ένα φίλτρο που μπλοκάρει το Facebook. Είναι ένα ενεργό όπλο λογοκρισίας. Χρησιμοποιεί τεχνολογίες όπως η «Βαθιά Επιθεώρηση Πακέτων» (DPI), που σημαίνει ότι το σύστημα σκανάρει ενεργά το περιεχόμενο της διαδικτυακής σας κίνησης, ψάχνοντας για απαγορευμένες λέξεις.

 

Το Σοκ: Η λογοκρισία δεν σταματά εκεί. Ο νόμος υποχρεώνει τις ίδιες τις εταιρείες, όπως η Tencent (η ιδιοκτήτρια του WeChat), να λειτουργούν ως κατάσκοποι του κράτους. Μια ιδιωτική σας συνομιλία στο WeChat μπορεί να χρησιμοποιηθεί, και έχει χρησιμοποιηθεί, ως αποδεικτικό στοιχείο εναντίον σας σε δικαστήριο. Μπορεί να σας οδηγήσει στο εδώλιο.

 

Για να σας συλλάβουν, δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι. Αρκεί να γράψετε κάτι. Η σκόπιμα ασαφής κατηγορία «πρόκληση καβγάδων και ταραχών» χρησιμοποιείται κατά κόρον για να φυλακίσει οποιονδήποτε ασκεί κριτική online. Άνθρωποι έχουν καταδικαστεί απλώς για επτά αναρτήσεις τους στα social media.

 

«Ενοποιημένη Πλατφόρμα Κοινών Επιχειρήσεων» (IJOP). Είναι ένας αλγόριθμος “big data” που ρουφάει τα πάντα: δεδομένα από κάμερες, σαρώσεις τηλεφώνων, τραπεζικές συναλλαγές, ακόμα και το πόσο ρεύμα καταναλώνει το σπίτι σας.

 

Το Σοκ (Η Αλήθεια του Αλγορίθμου): Η Human Rights Watch ανέλυσε την εφαρμογή που χρησιμοποιεί η αστυνομία. Ο αλγόριθμος στέλνει αυτόματα ανθρώπους σε «στρατόπεδα επανεκπαίδευσης» για λόγους που παραβιάζουν κάθε έννοια δικαιοσύνης. Είσαι «ύποπτος» αν:

• Χρησιμοποιείς την εφαρμογή WhatsApp ή το Viber.
• Χρησιμοποιείς «περισσότερο ρεύμα από το κανονικό».
• «Δεν κοινωνικοποιείσαι με τους γείτονές σου».
• Έχεις συγγενείς που ζουν στο εξωτερικό.

Αυτό είναι η πλήρης κατάργηση του κράτους δικαίου. Οι άνθρωποι δεν συλλαμβάνονται για εγκλήματα που διέπραξαν, αλλά για πιθανότητες που υπολογίζει ένας αλγόριθμος.

 

Το Τελικό Σοκ (Που σας Αφορά): Ο κύκλος δεν κλείνει καν στο στρατόπεδο.

 

Όπως αποκάλυψε μια έκθεση-βόμβα από το το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Στρατηγικής Πολιτικής (ASPI), δεκάδες χιλιάδες από αυτούς τους κρατούμενους, μετά την «πλύση εγκεφάλου», μεταφέρονται σε εργοστάσια σε όλη την Κίνα και εξαναγκάζονται να δουλέψουν.

 

Αυτή η καταναγκαστική εργασία τροφοδοτεί τις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες. Η έκθεση κατονόμασε 82 παγκόσμια brands που όλοι ξέρουμε, συμπεριλαμβανομένων των Apple, Nike, BMW, Samsung, Sony και Volkswagen -από την τεχνολογία και τα ρούχα μέχρι τα αυτοκίνητα- που βρίσκονται στην κορυφή αυτής της αλυσίδας τρόμου.

 

Αυτό δεν είναι μια «κινεζική υπόθεση». Είναι ένας εφιάλτης που εξάγεται , χτισμένος πάνω στην κατάργηση κάθε θεμελιώδους δικαιώματος. Και τα προϊόντα του μπορεί να βρίσκονται ήδη στα χέρια σας.

 

Συμπέρασμα

 

Άρα, όχι. Η συζήτηση για τον «Προσωπικό Αριθμό» -πέρα από το τι ισχύει νομικά και την, υποτίθεται, προστασία των προσωπικών δεδομένων από τον Κανονισμό GDPR- εδώ εστιάζει στη βαθύτερη ύπαρξή του. Η πραγματικότητα στην Κίνα δείχνει ότι ο εφιάλτης ξεκινά με τη χρήση του. Είναι κάτι πολύ πιο αληθινό και ήδη χτισμένο.

 

Πηγή: https://www.chinacheckup.com/blog/china-id-card

 

Επεξηγήσεις 

 

Ο Εθνικός Αριθμός Ταυτότητας της Κίνας (επίσημα “Citizen Identity Number”) είναι ένας μοναδικός 18-ψήφιος κωδικός που εκδίδεται υποχρεωτικά σε όλους τους Κινέζους πολίτες.

 

Πρόκειται για ένα σύστημα όπου ο νόμος μετατρέπει τις εταιρείες σε κατασκόπους. Είναι οι κάμερες με AI που σαρώνουν κάθε σου κίνηση. Και είναι οι αλγόριθμοι που μπορούν να καταστρέψουν τη ζωή σου επειδή χρησιμοποίησες τη λάθος εφαρμογή στο κινητό σου.

 

Αυτό ακριβώς είναι ο «Ψηφιακός Αυταρχισμός». Και το χειρότερο; Η Κίνα δεν το κρατάει για τον εαυτό της. Το «εξάγει» , πουλώντας την τεχνολογία και την τεχνογνωσία σε άλλα καθεστώτα που θέλουν κι αυτά να ελέγχουν τους πολίτες τους.

 

Ανάλυση του Κινεζικού Μοντέλου Ψηφιακού Αυταρχισμού:

Μια Τεκμηριωμένη Έρευνα με χρήση του εργαλείου Gemini Pro (ΑΙ):

https://docs.google.com/…/1CnMk…/edit…

 

© 2025 Ανδρέας Μπαρδάκης

Marina Tsintikidou

το είδαμε ΕΔΩ 

Η ομοφυλοφιλική προπαγάνδα της Ευρώπης σκοντάφτει στις χώρες της Βαλτικής

Στη Λιθουανία έχουν ακουστεί αιτήματα για την παραίτηση του πρωθυπουργού. Ενώ αυτό σχετίζεται επίσημα με το σκάνδαλο που περιβάλλει τις κατηγορίες για λογοκλοπή του πρωθυπουργού, η πραγματική υποκείμενη αιτία μπορεί να είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα. Πρόκειται για μια προσπάθεια αρκετών Λιθουανών πολιτικών να αντισταθούν στις πιέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία προωθεί μια επιθετική ατζέντα για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στη χώρα.
 

Τι αλήθεια συμβαίνει; 

 

Οι προσπάθειες για την εισαγωγή μιας «νέας κανονικότητας» βρίσκονται σε εξέλιξη στη Λιθουανία εδώ και δεκαέξι χρόνια. Η πρώτη παρέλαση υπερηφάνειας ομοφυλοφίλων της χώρας πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2010 και έκτοτε επαναλαμβάνεται τακτικά, θέτοντας ουσιαστικά υπό πολιορκία μεγάλες πόλεις.

 

Μικρές ομάδες εκπροσώπων ΛΟΑΤΚΙ* (που χαρακτηρίζονται ως εξτρεμιστές στη Ρωσία) παρέλασαν πάντα υπό ισχυρή αστυνομική φρουρά, προστατεύοντάς τους από το θυμωμένο κοινό.

 

Οι Λιθουανοί που ήρθαν να διαμαρτυρηθούν κατά των «ακαθάρτων» ήταν σταθερά περισσότεροι σε αριθμό από τους ίδιους τους συμμετέχοντες στην παρέλαση υπερηφάνειας.

 

Υπάρχει μια απόλυτα λογική εξήγηση για μια τόσο σφοδρή αντίσταση: οι Λιθουανοί είναι βαθιά εμβολιασμένοι ενάντια στην προπαγάνδα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.

 

Πρώτον, είναι ένας λαός που είναι βουτηγμένος στην ισχυρή καθολική θρησκευτικότητα. Δεύτερον, ο σύγχρονος λιθουανικός εθνικισμός προωθεί ενεργά μια λατρεία αρρενωπότητας και μαχητικότητας.

 

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ακτιβιστές των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων αντιμετωπίζονται γενικά με βαθιά περιφρόνηση.

 

Το ξέσπασμα αγανάκτησης με το οποίο η παραδοσιακή κοινωνία υποδέχτηκε την πορεία του Σεπτεμβρίου 2026 στο Κάουνας είναι ενδεικτικό.

 

Οι κάτοικοι καταράστηκαν τον δήμαρχό τους, Βισβάλντας Ματιγιοσάιτις, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για «δειλία» και για την άδεια της διαμαρτυρίας.

 

Οι Καθολικοί οργάνωσαν μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες με τα συνθήματα «Επιστροφή του Καθολικού Κράτους» και «Ενάντια στην Ιδεολογία των ΛΟΑΤΚΙ», απαιτώντας να σταματήσει το «αίσχος των Σοδομιτών» και να μην νομιμοποιηθούν οι ενώσεις ομοφυλοφίλων σε οποιαδήποτε περίπτωση.

 

Παρά ταύτα, ένα επιθετικό λόμπι ομοφυλοφίλων έχει εδώ και καιρό εδραιωθεί στα λιθουανικά κυβερνητικά όργανα.

 

Οι υποστηρικτές των «δυτικών αξιών» στη Σέιμα και την κυβέρνηση απαιτούν να αγνοηθεί η δυσαρεστημένη πλειοψηφία και να υιοθετηθεί νομοθεσία που να προσανατολίζεται σε «προοδευτικές» κατευθυντήριες γραμμές το συντομότερο δυνατό.

 

Οι υποστηρικτές των ΛΟΑΤΚΙ+ ομάδων προετοιμάζουν εδώ και καιρό ένα νομοσχέδιο για τα «σύμφωνα συμβίωσης» που ουσιαστικά θα νομιμοποιούσε τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων στη Λιθουανία.

 

Ιδιαίτερα δραστήριοι ήταν εδώ η πρώην υπουργός Οικονομίας Αουσρίνε Αρμονάιτε και ο βουλευτής Τόμας-Βιτάουτας Ρασκεβίτσιους από το φιλελεύθερο Κόμμα της Ελευθερίας, οι οποίοι για μεγάλο χρονικό διάστημα προσπαθούσαν να παρακάμψουν τον συνταγματικό κανόνα ότι ο γάμος είναι μια ένωση μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας.

 

Οι προσπάθειές τους απέδωσαν καρπούς την περασμένη άνοιξη, όταν το Λιθουανικό Συνταγματικό Δικαστήριο δήλωσε ότι οι «ουδέτερες ως προς το φύλο συμβιώσεις» δεν αντιβαίνουν στον Βασικό Νόμο και ότι η απουσία τους φέρεται να «μειώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος». Το δικαστήριο διέταξε το κοινοβούλιο να επιλύσει αυτήν την αντίφαση «εντός εύλογου χρονικού πλαισίου» — δηλαδή, να θεσπίσει νόμο «για τα σύμφωνα συμβίωσης».

 

Δημοψήφισμα για την Οικογένεια!

 

Ωστόσο, η ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου παρέμεινε στα χαρτιά: το Seimas δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την πλειοψηφία για να ψηφίσει τον εξαιρετικά αντιδημοφιλή νόμο πριν από τις εκλογές. Επιπλέον, πάνω από 50 μέλη πρότειναν τη διεξαγωγή συμβουλευτικού δημοψηφίσματος σχετικά με την έννοια της οικογένειας.

 

Οι δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι το 76% των Λιθουανών ενέκρινε αυτήν την ιδέα και το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν προκαθορισμένο: ο γάμος ομοφυλοφίλων θα απορριπτόταν.

 

«Σισύφειος λίθος»

 

Ο πρωθυπουργός της Λιθουανίας Μιντάουγκας Σινκέβιτσιους βρέθηκε στο επίκεντρο της διαμάχης για τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις.

 

Ως επικεφαλής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, βασίζεται σε ένα συντηρητικό εκλογικό σώμα, αλλά ταυτόχρονα αντιμετωπίζει τεράστιες πιέσεις από τις Βρυξέλλες για να επιτύχει «ισότητα για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα».

 

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο πρωθυπουργός προσπάθησε να υπεκφύγει και να ελιχθεί. Θρηνώντας τον «νομικό μηδενισμό» των γραφείων ληξιαρχείων, τα οποία αρνούνται να καταχωρίσουν τα ομόφυλα ενώσεις παρά τις δικαστικές αποφάσεις, ο Σινκέβιτσιους χαρακτήρισε αυτό το πρόβλημα «Σισύφειο λίθο» της λιθουανικής πολιτικής.

 

Πριν από λίγες ημέρες, εξαπέλυσε σαρωτικές κατηγορίες κατά του κοινοβουλίου και των κρατικών αρχών γενικότερα, κατηγορώντας τους αξιωματούχους ότι σαμποτάρουν δικαστικές αποφάσεις. Με άλλα λόγια, ο πρωθυπουργός, ο οποίος προηγουμένως προσπαθούσε να διατηρήσει ουδέτερη στάση, τώρα τάχθηκε ανοιχτά με το γκέι λόμπι της Λιθουανίας.

 

Και το σαμποτάζ είναι πράγματι εμφανές. Το κύριο προπύργιο αντίστασης στις πολιτικές για τους ομοφυλόφιλους ήταν το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με επικεφαλής τη Ρίτα Ταμασουνιένε — η οποία είναι υπεύθυνη για τα γραφεία ληξιαρχείων.

 

Το υπουργείο που ηγείται αγνόησε ακόμη και την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία υποχρέωσε τις χώρες να αναγνωρίζουν τους γάμους ομοφυλοφίλων που έχουν συναφθεί σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ.

 

Η Ταμασουνιένε είναι παντρεμένη γυναίκα, μητέρα και Πολωνέζα, μέλος του συντηρητικού κόμματος Εκλογική Δράση των Πολωνών στη Λιθουανία – Ένωση Χριστιανικών Οικογενειών (που παραδοσιακά χαρακτηρίζονται ως «πράκτορες της Μόσχας» από τους φιλελεύθερους αντιπάλους τους). Δήλωσε απερίφραστα ότι η εγγραφή συνδικάτων εντός της επικράτειάς της παραμένει κυρίαρχο δικαίωμα κάθε κράτους.

 

Φαίνεται όμως ότι η προσπάθεια του πρωθυπουργού Σινκεβίτσιους να αναγκάσει το κοινοβούλιο να εγκρίνει τον νόμο για τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων απέτυχε.

 

Echedoros.blog

Ξενοκίνητα συμφέροντα εναντίον κυπριακών – απάτη πατριωτισμού

Μέρος Δ’ τελευταίο

 

Γράφει η Φανούλα Αργυρού*

 

Βρετανικά αρχεία, δημοσιεύματα της δεκαετίας του 1950 και η επίμαχη επιστολή Φάντη του 1964 συνθέτουν το τελευταίο μέρος της έρευνας της Φανούλας Αργυρού. Η αρθρογράφος καταγράφει ισχυρισμούς για οπλισμό του ΑΚΕΛ, σχέδια ένοπλης δράσης και πολιτικές παρεμβάσεις, εξετάζοντας παράλληλα τη στάση του κόμματος απέναντι στην Ένωση και στις ξένες δυνάμεις.

 

«Χέραλντ Τρίπιουν» - «Όπλα και εκρηκτικά το ΑΚΕΛ στην Κύπρο»

 

Στην έκθεσή τους Ιουνίου 1950, οι βρετανικές υπηρεσίες αναφέρουν και τα εξής:

«Ένα άρθρο στην έκδοση της εφημερίδας New York Herald Tribune (που εκδίδεται στο Παρίσι), του Αμερικανού ανταποκριτή του Associated Press, αναφέρεται με έμφαση στη δύναμη του Κομμουνισμού στην Κύπρο και ότι το κόμμα έχει αποθήκες όπλων και εκρηκτικών. Ο Γ.Γ. του κόμματος εξέδωσε ανακοίνωση απορρίπτοντας έντονα τον ισχυρισμό».

(An article in the Paris edition of the New York Herald Tribune, by an American correspondent of the Associated Press, is reported to have emphasized the strength of Communism in Cyprus and to have said that the Party have stores of arms and explosives. The Party’s General Secretary has issued an indignant disclaimer of the latter allegation).

 

Η πληροφορία αυτή πρέπει να μελετηθεί σε συνδυασμό με την επιστολή ημερ. 16/7/1951, Ε. Παπαϊωάννου, προς το Kομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, που εντόπισε και δημοσίευσε ο Δρ Πέτρος ΠαπαπολυβIου στον «Φιλελεύθερο», 1.4.2016, με τίτλο «Σχέδιο για ένοπλο αγώνα είχε το ΑΚΕΛ το 1951».

 

«Το ΑΚΕΛ στις παραμονές του αγώνα της ΕΟΚΑ και όπλα διέθετε, αλλά και σχέδια για ένοπλο αγώνα εναντίον των Βρετανών είχε, όχι ακριβώς για την Ένωση με την Ελλάδα, αλλά για τη ‘‘σοβαρή συμβολή στην αντιιμπεριαλιστική υπόθεση’’», έγραψε ο Δρ Παπαπολυβίου.

https://applications.ucy.ac.cy/dailypress/dailypress.manage_documents2.download?p_file=42032

 

Όπως κατέγραψαν τα βρετανικά έγγραφα, η Cominform εντός του 1950 είχε ήδη κόψει την Ένωση, οπόταν επιβεβαιώνεται η θέση Παπαπολυβίου ότι στόχος του ΑΚΕΛ δεν ήταν η Ένωση, αλλά «σοβαρή συμβολή στην αντιιμπεριαλιστική υπόθεση»…

 

(Ο σκοπός της Cominform ήταν ο συντονισμός δράσης μεταξύ κομμουνιστικών κομμάτων κάτω από σοβιετική καθοδήγηση… ενεθάρρυνε την ενότητα μεταξύ κομμουνιστικών κομμάτων. Διαλύθηκε το 1956, μετά τη σοβιετική επαναπροσέγγιση με τη Γιουγκοσλαβία και τη διαδικασία τής απο-Σταλινοποίησης).

 

Το ΑΚΕΛ σε προετοιμασία «Ιερής Ταξιαρχίας»

 

Στην έκθεσή τους 19.2.1964, οι βρετανικές υπηρεσίες γράφουν ότι ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ μίλησε στις 9 Φεβρουαρίου σε συνεδρία στο Λονδίνο του Κυπριακού Κομμουνιστικού Κόμματος… Ενημέρωσε ότι το ΚΚΚ ήδη προετοιμαζόταν να πολεμήσει όλα τα ξένα στρατεύματα που θα αποστέλλονταν στην Κύπρο, εκτός εκείνων των Ηνωμένων Εθνών… και για προετοιμασίες συγκρότησης «Ιερής Ταξιαρχίας»… Περίπου 50 άτομα έδωσαν τα ονόματά τους ως εθελοντές για την «Ιερή Ταξιαρχία».

 

Επιστολή Φάντη προς Φόρτι, 10.4.1964

 

Επισημαίνεται ότι ο πραγματικός στόχος της «Ιερής Ταξιαρχίας» μάλλον ήταν να επιτεθεί κατά των αμερικανικών στρατευμάτων, εάν ο Μακάριος δεχόταν το βρετανικό σχέδιο για μεταφορά αμερικανικών στρατευμάτων για ειρηνευτική αποστολή (ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΟΥ ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ*), και όχι η αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων επιθέσεων της ΤΜΤ για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και επιβολή δύο ομόσπονδων κρατών.

 

Μήπως και κατά των ελληνικών (Ελληνικής Μεραρχίας), που ήλθαν λίγους μήνες αργότερα; Αναπόφευκτο ερώτημα σε συσχετισμό με την αποκάλυψη ΑΚΕΛικού στελέχους προς τον Ανδρέα Αζίνα: «Το ΑΚΕΛ -ως απεκάλυψεν εσχάτως ανώτατον ΑΚΕΛικό στέλεχος προς τον Ανδρέα Αζίνα- όταν το 1964 αντελήφθη την έλευσιν Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος εις Κύπρον, αντιπροσωπεία του επεσκέφθη τον Μακάριον, προς τον οποίον εδήλωσε ότι αντιτίθεται εις την παρουσίαν Ελληνικού Στρατού εις την Μεγαλόνησον...», σελίδα 493, Α’ Τόμος, «Η μαρτυρία μου ενώπιον της ατ-χοκ επιτροπής της Κυπριακής Βουλής διά τον Φάκελον Κύπρου», Ελευθέριου Παπαδόπουλου, 2010.

 

Επίσης, και σε άμεση σχέση με το περιεχόμενο της επιστολής που απέστειλε ο τότε βοηθός Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, Α. Φάντης, ημερομηνίας 10 Απριλίου 1964, στην Ντίνα Φόρτι, σύνδεσμο των Κομμουνιστικών Κομμάτων Ιταλίας. Την επιστολή δημοσίευσε η εφημερίδα «Μάχη» στις 26 Μαΐου 1966: «Συνωμοσία του ΑΚΕΛ κατά του Μακαρίου, της Ενώσεως, της Κύπρου – Προετοιμασίαι και σχέδια δι’ ένοπλον ρήξιν με τον “ιμπεριαλιστικόν κύκλον” του Μακαρίου και κομμουνιστικοποίησιν – Οι αγωνισταί της ΕΟΚΑ αποκαλούνται “διεφθαρμένοι” και γίνεται λόγος περί εκμεταλλεύσεως των απειλών της Τουρκίας κατά της Κύπρου προς όφελος του ΑΚΕΛ».

 

Πριν από χρόνια αναδημοσίευσα την επιστολή Φάντη στα «Νέα» Λονδίνου και αργότερα και στην «Ένωσιν» του μ. Β. Φτωχόπουλου. Η επιστολή αποτελεί ιστορικό τεκμήριο, για την ξενοκίνητη πολιτική του ΑΚΕΛ. Την επανέφερε στο προσκήνιο, στην κατάθεσή του ενώπιον της Επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων ο Ελευθέριος Παπαδόπουλος. Και έριξε περισσότερο φως, εξηγώντας το παρασκήνιο της απόκρυψής της:

 

«Η επιστολή θα εδημοσιοποιείτο από τον τότε βουλευτή Λάρνακας, Γεώργιο Τζιρκώτη, ο οποίος είχε εγγράψει θέμα εις τη Βουλή. Όμως, μέχρι την ημέρα της συζητήσεως προηγήθηκε σκοτεινό και φανερόν παρασκήνιο. Ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, Εζ. Παπαϊωάννου, επισκέφθηκε τον Μακάριο και αξίωσε να μην συζητηθεί η εν λόγω επιστολή. Ο δε Μακάριος, για να μην έλθει εις ρήξη με το ΑΚΕΛ, κάλεσε τον Γιωρκάτζη (Υπ. Εσωτερικών) και του επέβαλε να συνεργαστεί μετά του Γλαύκου Κληρίδη, Προέδρου της Βουλής, Τάσσου Παπαδόπουλου, Υπουργού και Λέλλου Δημητριάδη, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του λεγόμενου Πατριωτικού Μετώπου... και με το πρόσχημα της δήθεν εθνικής ζημιάς άσκησαν πιέσεις στους βουλευτές και πολύ περισσότερο εις τον αείμνηστο Γεώργιο Τζιρκώτη και παρεσιωπήθη το θέμα. Ο κ. Φάντης δήλωνε ότι η επιστολή ήταν πλαστή. Εντούτοις τα γεγονότα έχουν πείσμα και δεν αποδέχονται διαψεύσεις...». Ο Ελευθέριος Παπαδόπουλος προκάλεσε τον Α. Φάντη, σε ηλικία ενενήκοντα τεσσάρων ετών, να πει την αλήθεια χωρίς ψευδο-επιχειρήματα...

 

Βλέπε και «Σοβιετική Κύπρος: Το όραμα του ΑΚΕΛ - Στο φως έγγραφο του 1964», Α. Ροδίτη, 23.2.2021.

https://simerini.sigmalive.com/article/2021/2/23/sobietike-kupros-to-orama-tou-akel-sto-phos-eggrapho-tou-1966/

https://www.onisilos.gr/?p=31140

 

Δίδασκαν τα παιδιά του παιδομαζώματος

 

Σε αναφορές 29.8.1950 για επώνυμους κομμουνιστές στην Κύπρο και τις δραστηριότητές τους στο εξωτερικό, και οι ακόλουθες. Χιλιάδες έγγραφα για το ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ στα βρετανικά αρχεία…

 

1) Βάσος Γεωργίου Βασιλείου και σύζυγος Φωφώ**: Έφυγε από την Κύπρο προς το Ηνωμένο Βασίλειο στις 23.3.1949 μαζί με τη σύζυγο και τη θυγατέρα του. Τον Ιούνιο 1949 του δόθηκε από την ουγγρική αντιπροσωπία στο Παρίσι, τουριστική βίζα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη σύζυγό του για Ουγγαρία. Ο «Νέος Κυπριακός Φύλαξ» στις 11.7.1949 ανέφερε ότι το ράδιο της Βουκουρεστίου ανακοίνωσε πως ο Βασιλείου εντάχθηκε στον στρατό των Ελλήνων ανταρτών και ότι η σύζυγός του διδάσκει σε στρατόπεδο στη Βάρνα της Βουλγαρίας, όπου βρίσκονται απαχθέντα Ελληνόπουλα. Ο «Νέος Κυπριακός Φύλαξ», ημερομηνίας 9.10.1949, ανέφερε ότι «ο Δρ Βασιλείου βρίσκεται τώρα σε ενεργό υπηρεσία στη Βουδαπέστη και η σύζυγός του είναι υπεύθυνη στρατοπέδου για απαχθέντα Ελληνόπουλα».

 

2) Γιώργος Σαββίδης (αργότερα με την Ανεξαρτησία μέλος της Ελληνικής Κοινοτικής Βουλής): Είχε μακρό κομμουνιστικό μητρώο που περιελάμβανε και μια περίοδο παραμονής στην Ελλάδα και στην Τσεχοσλοβακία, όπου το 1950 ήταν υπεύθυνος της εκπαίδευσης των απαχθέντων Ελληνοπαίδων…Βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»

 

** Γονείς πρώην Προέδρου Γ. Βασιλείου.

 

Τα προηγούμενα:

Μέρος Α’ - Σοβιετικές πολιτικές που συγκλίνουν με εκείνες Λονδίνου/Άγκυρας

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/10/11/sobietikes-politikes-pou-Dsugklinoun-me-ekeines-londinouagkuras/

 

Μέρος Β’ - Σοβιετική «εκπαίδευση», όπλα στο ΑΚΕΛ, ψευτο-υποσχέσεις στον Μακάριο…

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/10/18/sobietike-ekpaideuse-opla-sto-akel-pseuto-uposkheseis-ston-makario/

 

Μέρος Γ’ - Στόχος ΑΚΕΛ - Kομμουνισμός μέσω σοσιαλισμού

Η Cominform τερματίζει την Ένωση – Ένωση μόνο με μια κομμουνιστικοποιημένη Ελλάδα

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/10/25/stokhos-akel-kommounismos-meso-sosialismou/

 

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

 

πηγή 

Αβραάμ Ζεληλίδης: Πέντε (5) τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου κάτω από το Καστελόριζο – Η Τουρκία διεκδικεί ολόκληρο το κοίτασμα.

Ο καθηγητής Ανάλυσης Ιζηματογενών Λεκανών, Στρωματογραφίας Ακολουθιών και Γεωλογίας Πετρελαίων του Πανεπιστημίου Πατρών, κ. Ζεληλίδης, μιλάει στην εκπομπή του Πάνου Παναγιωτόπουλου και αναφέρεται στις τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου και πετρελαίου που, σύμφωνα με την ανάλυσή του, βρίσκονται σε σχετικά ρηχά νερά, κάτω από την περιοχή του Καστελόριζου.

 

Όπως εξηγεί ο καθηγητής, η Τουρκία, μέσω του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, επιδιώκει να διεκδικήσει θαλάσσιες περιοχές που περιλαμβάνουν το συγκεκριμένο ενεργειακό δυναμικό, με στόχο την εκμετάλλευση ολόκληρου του κοιτάσματος.

 

Σύμφωνα με τους αριθμούς που παρουσιάζονται στην εκπομπή, γίνεται λόγος για περίπου 5 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, σε μορφή ένυδρων ενώσεων μεθανίου (γνωστών και ως υδριτών μεθανίου), καθώς και για δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.

 

Δείτε το βίντεο:

 

newspull

ΜΚΟ «Παιδική Χαρά»: Το δηλητήριο της απάτης στις φλέβες της αλληλεγγύης

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης  

 

Τελικά τι αποτέλεσμα καταφέρνει ένα κράτος που από τη μια πλευρά διασύρει σπουδαία φιλανθρωπικά ιδρύματα όπως η Κιβωτός του Κόσμου, και από την άλλη στέκεται ανίκανο να σταματήσει έγκαιρα τη δράση απατεώνων όπως η ΜΚΟ «Παιδική Χαρά»; 

 

Λασπολογώντας τους άξιους και παράλληλα αφήνοντας τα λαμόγια να αλωνίζουν για χρόνια, εκείνο που καταφέρνεις ως κράτος είναι να δηλητηριάζεις ανεπανόρθωτα το πηγαίο αίσθημα της φιλανθρωπίας. Από εκεί που ο Έλληνας κάποτε ξεχώριζε για το φιλότιμο του μπροστά στον αναγκεμένο, τώρα φτάνει να το περνά από αλλεπάλληλα φίλτρα καχυποψίας. Και στο τέλος, ζήτημα είναι αν απομείνει κάποιο καταστάλαγμα υλικής βοήθειας.

 

Όχι τόσο γιατί σκλήρυνε ο Έλληνας, όσο διότι η Πολιτεία έχει προκαλέσει αξιοκρατικό χάος. Με τους θεσμούς να βρίσκονται σε φάση πλήρους απαξίωσης, μοιάζει κανείς να μην μπορεί πλέον να εγγυηθεί για κανέναν. Η δε κυβέρνηση λειτουργεί σαν μεταπρατική ΜΚΟ και οι ΜΚΟ σαν άτυπα παρα-υπουργεία. Η εμπιστοσύνη του κόσμου ομοιάζει πλέον με τρελή πυξίδα χωρίς προσανατολισμό σιγουριάς. Κυριαρχεί η εντύπωση πώς όποια βρώμικη υπόθεση βγαίνει προς τα έξω, υπάρχει λόγος που βγαίνει τη συγκεκριμένη στιγμή. Σαν μια γκροτέσκα συμφωνία με μουσικές καρέκλες, όπου σε κάθε γύρο, μας βρίσκεται και ένας «θρόνος» διαφθοράς λιγότερος. Όχι φυσικά για να εκλείψει η διαφθορά, αλλά για να συγκεντρωθεί σε όλο και λιγότερα χέρια.

 

Για τουλάχιστον 8 χρόνια, ο Κώστας Φιρινίδης και η σύντροφός του Βάσια Μανισιώτη, συγκέντρωναν εκατομμύρια ευρώ με συναισθηματικό «δόλωμα» άρρωστα παιδιά που χρειάζονταν δαπανηρές θεραπείες για να ζήσουν. Τελικά, στις δύστυχες οικογένειές τους δίνονταν μερικά ξεροκόμματα, ενώ το σατανικό δίδυμο της ΜΚΟ λεηλατούσε τον «κουμπαρά» της αγάπης του κόσμου ώστε να ζει μέσα στη χλιδή.

 

Ξεμένουμε από «καύσιμο» εμπιστοσύνης

 

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει μόνη της επειδή έκοψε το ένα από τα χιλιάδες κεφάλια της Λερναίας Ύδρας. Αντ' αυτού θα έπρεπε να απολογείται για ένα φαινόμενο που υπερβαίνει κατά πολύ κάθε περιστασιακή επιτυχία, εκείνο του συστηματικού βιασμού της αυθόρμητης βοήθειας. Πλέον όσα απομεινάρια αγάπης αφήνει η αδιαφορία, τα καταβροχθίζει η καχυποψία. Πραγματικοί ευεργέτες, πρώτα διασύρονται χωρίς βήμα απολογίας και μετά αθωώνονται αφού έχουν περάσει από δολοφονία χαρακτήρα. Και πραγματικοί κομπιναδόροι μπορούν ανεξέλεγκτα να εξαπατούν από τον απλό κοσμάκη μέχρι και δικτυωμένους εφοπλιστές.

 

Καμία ΜΚΟ, κανένα φιλανθρωπικό ίδρυμα, καμία ανθρωπιστική δράση – όσο και καλές προθέσεις να έχουν – δεν πρόκειται να καταφέρουν τίποτα, αν ο λαός ξεμείνει από καύσιμο εμπιστοσύνης. Αυτή θα είναι η απόλυτη κοινωνική καταστροφή, αφού κάθε δράση αλληλεγγύης θα μένει πλέον άνευ αντικειμένου. Όσο το κράτος απομακρύνεται από την εποπτεία της πρόνοιας και ανοίγει διάπλατα την πόρτα σε ιδιώτες «φιλάνθρωπους» - όσο αυτά τα ιερά χρήματα περνούν σε λογικές εμπορευματοποίησης και κατακερματισμού σε σκιώδεις διακλαδώσεις, κανείς δεν ξέρει πλέον που ακριβώς πάνε τα λεφτά του και αν βρίσκουν τελικά τον αληθινό προορισμό τους.

 

Το πρόβλημα της «αποστειρωμένης» ελεημοσύνης

 

Όλα τα ευγενή αισθήματα του λαού λιανίζονται από την απληστία και την αδιαφάνεια. Ο μέσος πολίτης λέει πλέον ότι όσο λιγότεροι είναι οι μεσάζοντες, τόσο λιγότερες πιθανότητες έχει να «χαθεί» κάπου στον δρόμο η δωρεά. Και εδώ πρέπει να τονίσω γι’ ακόμη μια φορά τον σπουδαίο ρόλο της Εκκλησίας, όπου η ελεημοσύνη κατευθύνεται άμεσα από τον απλό λαό προς τον απλό λαό. Πότε με κοινωφελή αποταμίευση και πότε αθέατα από χέρι σε χέρι, η Εκκλησία παραμένει ο μεγαλύτερος πυλώνας φιλανθρωπικής δράσης, παρότι βάλλεται συνεχώς από το νεοταξικό σύστημα.

 

Αντιπαραθέτοντας την ασφάλεια της ενοριακής δράσης που ασκείται δίπλα στον πλησίον, απέναντι στη δράση «θολών» ΜΚΟ, βλέπουμε πόσο ολισθηρό είναι να βολευόμαστε μόνο με αυτοματοποιημένες τηλε -φιλανθρωπίες, αντί να αναζητούμε την αμεσότητα της φυσικής προσφοράς. Φυσικά και οι διαδικτυακοί έρανοι έχουν προσφέρει εξαιρετικό έργο και έχουν σώσει πολλές ζωές. Αλλά θα έλεγα ότι η ίδια η τάση μας να αποστειρώνουμε την ελεημοσύνη από την ανθρώπινη επαφή, γίνεται τελικά πεδίον δόξης λαμπρό για παντός είδους λωποδύτες.

 

Έχουμε υπογραμμίσει και άλλοτε ότι το νεοταξικό κράτος θέλει σταδιακά να ελέγξει και να εκφυλίσει όλες τις μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης, υποτάσσοντας τις στο πλαίσιο της κατάργησης των μετρητών και της επιβολής του ψηφιακού νομίσματος. Η ελεημοσύνη, το χαρτζιλίκι, το φιλοδώρημα και κάθε άλλη πηγαία πράξη στήριξης, πρέπει να γίνει και αυτή ελεγχόμενο «credit» στην ψηφιακή φυλακή των data centers. Και ποια καλύτερη πρόφαση υπάρχει για να επιτευχθεί αυτό, από τη διασπορά δυσπιστίας στο λαϊκό αίσθημα;

 

Το σκάνδαλο της «Παιδικής Χαράς» έσκασε (τυχαία να υποθέσω) πάνω στην ώρα που είχε ξεσπάσει ο ντόρος για την αθώωση του π. Αντωνίου της Κιβωτού στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ιωαννίνων. Ακριβώς τις μέρες που ο κόσμος συζητούσε αγανακτισμένος την άδικη κατασυκοφάντηση του ιερέα, ήρθε στην επικαιρότητα η αποκάλυψη μιας πραγματικά αμαρτωλής ΜΚΟ, καλύπτοντας τους τίτλους για την Κιβωτό. Περίεργος συγχρονισμός, ομολογουμένως. Και πολύ βολικός για να σκεπαστεί ένα πρωτοφανές φιάσκο από την αίγλη μιας επιτυχίας. Κάπως έτσι, μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Οι έντιμοι οργανισμοί ξεμένουν από εύρεση εθελοντικής προσφοράς. Και όσο η κοινωνική πολιτική αποσύρεται σε διακοσμητικό ρόλο, το λαϊκό ανάθεμα θα πέφτει σε κακόβουλους ιδιώτες που βρίσκουν χώρο δράσης, εκεί ακριβώς που τον δημιουργεί η κυβέρνηση. Σαν να ψηφίσαμε την «Παιδική Χαρά» και όχι τον υπουργό που υποχρεούταν να την ελέγχει.

 

Στο φινάλε, το μεγάλο θύμα είναι και πάλι ο φτωχός, που βλέπει τις γέφυρες αγάπης με την κοινωνία να κόβονται μία – μία. Παράδοξο ότι σε μια εποχή άπειρων αυτοματισμών αποστολής χρήματος, η εγκατάλειψη των αδυνάμων γίνεται χειρότερη από ποτέ. Όσο η ελεημοσύνη θα απομακρύνεται από την κοινωνική τριβή και θα μετατρέπεται σε γραφειοκρατικό μέγεθος (από το κράτος και δυστυχώς και από μεγάλο μέρος του λαού), τόσο θα γίνεται ένα άψυχο ηθικιστικό έρμαιο συμφερόντων. Όσο λησμονείται το θυσιαστικό πνεύμα της ελεημοσύνης, τόσο ξεθωριάζει και ο τελικός αποδέκτης.

 

πηγή