Ολόκληρος ο λόγος του Καναδού Πρωθυπουργού Mark Carney στο Νταβός: Ένα προσχέδιο συλλογικής στρατηγικής για τις μεσαίες δυνάμεις

(σ.Π/Β: Στα άθλια ΜΜΕ της όμορφης Πατρίδας μας, αυτός ο εξαιρετικά σημαντικός λόγος πέρασε σχεδόν απαρατήρητος: Προφανώς, οι ημέτεροι «δημοσιογράφοι», οι πάτρωνές τους και το πολιτικό τους προσωπικό είναι ικανό να αντιληφθεί μόνο τα «πιασάρικα» αποσπάσματα, την αναφορά στον Θουκυδίδη και τα τσιτάτα όπως το «αν δεν είμαστε στο τραπέζι, θα είμαστε στο μενού». Προτείνω την ανάγνωση ολόκληρου του κειμένου και την κατανόηση του πραγματικού προσχεδίου στρατηγικής συνεργασίας που ανέπτυξε ο Mark Carney κι ελπίζω η Ευρώπη να απαλλαγεί εγκαίρως από την συλλογική της δουλοπρέπεια. Το μόνο σίγουρο είναι πως το πολιτικό προσωπικό στην Ελλάδα ουδόλως θα επηρεάσει προς μία τέτοια κατεύθυνση – πρόκειται για κάτι πολύ πέρα από τις συλλογικές νοητικές του ικανότητες).
 

Ολόκληρο το κείμενο του λόγου του Mark Carney.

 

Φαίνεται πως η πραγματικότητα μας υπενθυμίζει καθημερινά πως ζούμε σε μια εποχή αντιπαλότητας των μεγάλων δυνάμεων – ότι η τάξη που βασίζεται σε κανόνες εξασθενεί, ότι οι ισχυροί μπορούν να κάνουν όσα τους επιτρέπει η ισχύς τους και ότι οι αδύναμοι πρέπει να υποφέρουν όσα τους επιφυλάσσονται.  

 

Κι αυτός ο αφορισμός του Θουκυδίδη παρουσιάζεται ως αναπόφευκτος, καθώς η φυσική λογική των διεθνών σχέσεων επαναβεβαιώνεται. Και καθώς οι χώρες αντιμετωπίζουν αυτή την λογική, υποχρεώνονται να συμβαδίζουν, να συμβιβάζονται με στόχο την προσαρμογή τους, να αποφεύγουν τα προβλήματα, να ελπίζουν ότι η συμμόρφωση θα τους εξαγοράσει ασφάλεια.

Λοιπόν, κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. Άρα, ποιές είναι οι επιλογές μας; 

Το 1978, ο Τσέχος αντικαθεστωτικός Βάτσλαβ Χάβελ, μετέπειτα Πρόεδρος της χώρας, έγραψε ένα δοκίμιο με τίτλο «Η Δύναμη των Ανίσχυρων», και σ’ αυτό έθεσε ένα απλό ερώτημα: Πώς εξασφάλισε την επιβίωσή του το κομμουνιστικό σύστημα;

Η απάντηση που έδωσε ο Χάβελ ξεκίνησε μ’ έναν μανάβη: 
Κάθε πρωί, ο μανάβης τοποθετεί μια πινακίδα στη βιτρίνα του: «Εργάτες όλου του κόσμου ενωθείτε». Δεν το πιστεύει. Κανείς δεν το πιστεύει. Αλλά τοποθετεί την πινακίδα ούτως ή άλλως, προκειμένου να αποφύγει τα προβλήματα, να επιδείξει συμμόρφωση, να τα πάει καλά. Και επειδή κάθε καταστηματάρχης σε κάθε δρόμο κάνει το ίδιο, το σύστημα επιβιώνει — όχι μόνο μέσω της βίας, αλλά μέσω της συμμετοχής απλών ανθρώπων σε τελετουργίες που, κατ’ ιδίαν, γνωρίζουν πως είναι ψευδείς.

Ο Χάβελ το ονόμασε αυτό «να ζεις μέσα σ’ ένα ψέμα». Η δύναμη του συστήματος δεν προέρχεται από την αλήθεια του, αλλά από την προθυμία όλων να ενεργούν σαν να ήταν αληθινό. Και η ευθραυστότητά του προέρχεται από την ίδια πηγή. Όταν έστω και ένα άτομο σταματά να υποκρίνεται, όταν ο μανάβης κατεβάζει την πινακίδα του, η ψευδαίσθηση αρχίζει να ραγίζει.

Φίλοι, είναι καιρός οι εταιρείες και οι χώρες να «κατεβάσουν τις πινακίδες τους».

Για δεκαετίες, χώρες όπως ο Καναδάς ευημερούσαν στο πλαίσιο της κατάστασης που ονομάζαμε «Διεθνή Τάξη που βασίζεται σε κανόνες». Ενταχθήκαμε στους θεσμούς της, επαινέσαμε τις αρχές της, επωφεληθήκαμε από την προβλεψιμότητά της. Και εξαιτίας αυτής μας της συμπεριφοράς, μπορούσαμε να ακολουθήσουμε εξωτερικές πολιτικές που βασιζόταν σε αξίες υπό την προστασία αυτής της κατάστασης.

Γνωρίζαμε ότι η ιστορία της «Διεθνούς Τάξης που βασίζεται σε κανόνες» ήταν εν μέρει ψευδής, ότι ο ισχυρότερος θα αυτο – εξαιρούνταν όποτε του ήταν βολικό, ότι οι εμπορικοί κανόνες επιβαλλότταν ασύμμετρα και γνωρίζαμε ότι το Διεθνές Δίκαιο εφαρμοζόταν με ποικίλη αυστηρότητα, ανάλογα με την ταυτότητα του κατηγορουμένου ή του θύματος.

Αυτή η μυθοπλασία ήταν χρήσιμη και η αμερικανική ηγεμονία, ειδικότερα, βοήθησε στην παροχή δημοσίων αγαθών, ανοιχτών θαλασσίων οδών, ενός σταθερού χρηματοπιστωτικού συστήματος, συλλογικής ασφάλειας και υποστήριξης πλαισίων για την επίλυση διαφορών.

Έτσι, «τοποθετήσαμε την πινακίδα στην βιτρίνα μας». Συμμετείχαμε στις τελετουργίες και σε μεγάλο βαθμό αποφύγαμε να επισημάνουμε τα κενά μεταξύ ρητορικής και πραγματικότητας.

Αυτή η πρακτική, πλέον δεν λειτουργεί.

Επιτρέψτε μου να είμαι ευθύς: Βρισκόμαστε στη μέση μίας ρήξης, όχι μιας μετάβασης.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μια σειρά από κρίσεις στα χρηματοοικονομικά, στην υγεία, στην ενέργεια και στην γεωπολιτική έχουν αποκαλύψει τους κινδύνους της ακραίας παγκόσμιας ολοκλήρωσης. Αλλά πιο πρόσφατα, οι μεγάλες δυνάμεις έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν την οικονομική ολοκλήρωση ως όπλο, τους δασμούς ως μόχλευση, τις χρηματοπιστωτικές υποδομές ως μέσα καταναγκασμού, τις αλυσίδες εφοδιασμού ως τρωτά σημεία προς εκμετάλλευση.

Δεν μπορείς να ζεις μέσα στο ψέμα του αμοιβαίου οφέλους μέσω της ολοκλήρωσης, όταν η ολοκλήρωση γίνεται η πηγή της υποταγής σου.

Οι πολυμερείς θεσμοί στους οποίους έχουν βασιστεί οι μεσαίες δυνάμεις – ο ΠΟΕ, ο ΟΗΕ, η Διάσκεψη των Μερών (COP), η ίδια η αρχιτεκτονική της συλλογικής επίλυσης προβλημάτων – απειλούνται. Ως αποτέλεσμα, πολλές χώρες καταλήγουν στα ίδια συμπεράσματα, ότι δλδ. οφείλουν να αναπτύξουν μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία στην ενέργεια, στα τρόφιμα, στα κρίσιμα ορυκτά, στις αλυσίδες χρηματοδότησης και εφοδιασμού. Και αυτή τους η παρόρμηση είναι κατανοητή.

Μια χώρα που δεν μπορεί να τραφεί, να τροφοδοτηθεί σε καύσιμα ή να αμυνθεί έχει λίγες επιλογές. Όταν οι κανόνες δεν σε προστατεύουν πλέον, πρέπει να προστατεύσεις τον εαυτό σου.

Αλλά ας είμαστε ξεκάθαροι για το πού οδηγεί αυτό: Ένας κόσμος περιχαρακωμένων φρουρίων θα είναι φτωχότερος, πιο εύθραυστος και λιγότερο βιώσιμος.

Και υπάρχει μια ακόμη αλήθεια: Εάν οι μεγάλες δυνάμεις εγκαταλείψουν ακόμη και την προσποίηση του σεβασμού σε κανόνες και αξίες – ώστε να επιδιώξουν ανεμπόδιστα την ισχύ και τα συμφέροντά τους – τα κέρδη από το προηγούμενο πλέγμα συναλλαγών θα αναπαραχθούν δυσκολότερα.

Οι χώρες – ηγεμόνες δεν μπορούν να δημιουργούν συνεχώς έσοδα από τις σχέσεις τους. Οι σύμμαχοι θα διαφοροποιηθούν για να αντισταθμίσουν την αβεβαιότητα. Θα εξαγοράσουν ασφάλεια, θα αυξήσουν τις επιλογές τους προκειμένου να ανοικοδομήσουν την κυριαρχία τους – κυριαρχία που κάποτε βασιζόταν σε κανόνες, αλλά θα βασίζεται όλο και περισσότερο στην ικανότητα αντοχής στην πίεση.

Σε αυτό τον χώρο, όλοι γνωρίζουμε πως αυτή είναι μία κλασική περίπτωση διαχείρισης κινδύνου. Η διαχείριση κινδύνου έχει ένα τίμημα, αλλά το κόστος της στρατηγικής αυτονομίας, της κυριαρχίας, μπορεί επίσης να μοιραστεί. Οι συλλογικές επενδύσεις στην ανθεκτικότητα είναι φθηνότερες από το να χτίζει ο καθένας τα δικά του φρούρια. Τα κοινά πρότυπα μειώνουν τον κατακερματισμό. Η συμπληρωματικότητα δημιουργεί θετικό άθροισμα.

Το ερώτημα για τις μεσαίες δυνάμεις, όπως ο Καναδάς, δεν είναι το εάν θα προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα – αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να πράξουμε.

Το ερώτημα είναι αν θα προσαρμοστούμε χτίζοντας απλώς υψηλότερα τείχη ή αν μπορούμε να πράξουμε κάτι πιο φιλόδοξο.

Τώρα, ο Καναδάς ήταν από τις πρώτες χώρες που άκουσαν το κάλεσμα αφύπνισης, οδηγώντας μας στο να αλλάξουμε ριζικά τη στρατηγική μας στάση. Οι Καναδοί γνωρίζουν ότι η παλιά, άνετη υπόθεση πως η γεωγραφία και η συμμετοχή μας σε συμμαχίες θα μας προσέφεραν αυτόματα ευημερία και ασφάλεια, δεν ισχύει πλέον. Και η νέα μας προσέγγιση βασίζεται σε αυτό που ο Φινλανδός Πρόεδρος Αλεξάντερ Στουμπ, ονόμασε «ρεαλισμό που βασίζεται σε αξίες».

Ή, για να το θέσω διαφορετικά, στοχεύουμε στο να δρούμε στο πλαίσιο αρχών και, ταυτόχρονα, να είμαστε ρεαλιστές. Δεσμευμένοι στις θεμελιώδεις αξίες, στην κυριαρχία, στην εδαφική ακεραιότητα, στην απαγόρευση της χρήσης βίας εκτός από περιπτώσεις που συνάδουν με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Και ρεαλιστές στην αναγνώριση ότι η πρόοδος είναι συχνά σταδιακή, ότι τα συμφέροντα αποκλίνουν, ότι δεν θα μοιράζονται όλοι οι εταίροι όλες τις αξίες μας.

Έτσι, εμπλεκόμεθα ευρέως, στρατηγικά, με τα μάτια μας ανοιχτά. Αντιμετωπίζουμε ενεργά τον κόσμο όπως είναι, δεν περιμένουμε την δημιουργία ενός κόσμου στον οποίο επιθυμούμε να βρισκόμαστε.

Προσαρμόζουμε τις σχέσεις μας έτσι ώστε το βάθος τους να αντικατοπτρίζει τις αξίες μας και δίνουμε προτεραιότητα στην ευρεία εμπλοκή για να μεγιστοποιήσουμε την επιρροή μας, δεδομένης της ρευστότητας του κόσμου αυτή τη στιγμή, των κινδύνων που αυτή θέτει και των διακυβευμάτων για το τι θα ακολουθήσει.

Και δεν βασιζόμαστε πλέον μόνο στη δύναμη των αξιών μας, αλλά και στην αξία της δύναμής μας.

Χτίζουμε αυτή τη δύναμη εντός της χώρας. Από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά της η κυβέρνησή μου, έχουμε μειώσει τους φόρους επί των εισοδημάτων, επί των κεφαλαιακών κερδών και των επιχειρηματικών επενδύσεων. Έχουμε καταργήσει όλα τα ομοσπονδιακά εμπόδια στο διαεπαρχιακό εμπόριο. Επιταχύνουμε τις επενδύσεις 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων στην ενέργεια, στην τεχνητή νοημοσύνη, στα κρίσιμα ορυκτά, στους νέους εμπορικούς διαδρόμους και πέραν αυτών. Διπλασιάζουμε τις αμυντικές μας δαπάνες μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας και το κάνουμε αυτό με τρόπους που ενισχύουν τις εγχώριες βιομηχανίες μας. Και διαφοροποιούμαστε γρήγορα στο εξωτερικό.

Έχουμε συμφωνήσει σε μια ολοκληρωμένη στρατηγική συνεργασία με την ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ένταξης στο SAFE, τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις για τις αμυντικές προμήθειες. Έχουμε υπογράψει 12 άλλες συμφωνίες εμπορίου και ασφάλειας σε τέσσερις ηπείρους σε έξι μήνες.

Τις τελευταίες ημέρες, έχουμε συνάψει νέες στρατηγικές συνεργασίες με την Κίνα και το Κατάρ. Διαπραγματευόμαστε συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με την Ινδία, τον ASEAN, την Ταϊλάνδη, τις Φιλιππίνες και τη Mercosur.

Κάνουμε και κάτι ακόμη: για να βοηθήσουμε στην επίλυση παγκόσμιων προβλημάτων, επιδιώκουμε μεταβλητή γεωμετρία. Με άλλα λόγια, διαφορετικούς συνασπισμούς για διαφορετικά ζητήματα που βασίζονται σε κοινές αξίες και συμφέροντα. Έτσι, όσον αφορά στην Ουκρανία, είμαστε βασικό μέλος του Συνασπισμού των Προθύμων και ένας από τους μεγαλύτερους κατά κεφαλήν συνεισφέροντες στην άμυνα και στην ασφάλειά της.

Σχετικά με την κυριαρχία στην Αρκτική, στηρίζουμε σθεναρά τη Γροιλανδία και τη Δανία και υποστηρίζουμε πλήρως το μοναδικό τους δικαίωμα να καθορίζουν το μέλλον της Γροιλανδίας.

Η δέσμευσή μας στο Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ είναι ακλόνητη, επομένως συνεργαζόμαστε με τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των Οκτώ Σκανδιναβικών-Βαλτικών Χωρών, για την περαιτέρω διασφάλιση των βόρειων και δυτικών πλευρών της Συμμαχίας, μεταξύ άλλων μέσω των πρωτοφανών επενδύσεων του Καναδά σε ραντάρ με ικανότητα πέρα ​​από τον ορίζοντα, σε υποβρύχια, σε αεροσκάφη και σε στρατιωτικό προσωπικό στο έδαφος – στρατιωτικό προσωπικό στον πάγο.

Ο Καναδάς αντιτίθεται σθεναρά στους δασμούς για τη Γροιλανδία και ζητά στοχευμένες συνομιλίες για την επίτευξη των κοινών μας στόχων για ασφάλεια και ευημερία στην Αρκτική.

Στο πολυμερές εμπόριο, υποστηρίζουμε τις προσπάθειες για την οικοδόμηση μιας γέφυρας μεταξύ της Σύμπραξης των Χωρών του Ειρηνικού (TPP) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θα δημιουργήσει ένα νέο εμπορικό μπλοκ 1,5 δισεκατομμυρίου ανθρώπων.

Στα κρίσιμα ορυκτά, σχηματίζουμε λέσχες αγοραστών με άξονα την ομάδα χωρών G7 ώστε ο κόσμος να μπορέσει να διαφοροποιηθεί από τη συγκεντρωμένη προσφορά. Και στην τεχνητή νοημοσύνη, συνεργαζόμαστε με δημοκρατίες – ομοϊδεάτες, ώστε να διασφαλίσουμε ότι στο τέλος δεν θα αναγκαστούμε να επιλέξουμε μεταξύ ηγεμονικών δυνάμεων και υπερ-παρόχους υποδομών.

Αυτό δεν είναι αφελής πολυμέρεια, ούτε βασίζεται στους θεσμούς τους (σ.Π/Β: προφανώς εννοεί τους θεσμούς των μεγάλων δυναμεων). Είναι η οικοδόμηση συνασπισμών που λειτουργούν ανά ζήτημα με εταίρους που μοιράζονται αρκετό κοινό έδαφος ώστε να δράσουν από κοινού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή θα είναι η συντριπτική πλειοψηφία των εθνών. Αυτό που κάνει είναι να δημιουργεί ένα πυκνό δίκτυο συνδέσεων σε ολόκληρο το εμπορικό φάσμα, στις επενδύσεις, στον πολιτισμό, ένα δίκτυο από το οποίο μπορούμε να αντλήσουμε μελλοντικές προκλήσεις και ευκαιρίες.

Η άποψή μας είναι ότι οι μεσαίες δυνάμεις πρέπει να δράσουν από κοινού, γιατί αν δεν είμαστε στο τραπέζι, είμαστε στο μενού.

Αλλά θα έλεγα επίσης ότι οι μεγάλες δυνάμεις μπορούν να αντέξουν οικονομικά, προς το παρόν, να προχωρήσουν μόνες τους. Έχουν το μέγεθος της αγοράς, τη στρατιωτική ικανότητα και την μόχλευση για να υπαγορεύουν όρους. Οι μεσαίες δυνάμεις δεν μπορούν. Αλλά όταν διαπραγματευόμαστε μόνο διμερώς με έναν ηγεμόνα, διαπραγματευόμαστε από θέση αδυναμίας. Δεχόμαστε ό,τι προσφέρεται. Ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για να είμαστε οι πιο εξυπηρετικοί.

Αυτό δεν είναι κυριαρχία. Είναι υποκρισία άσκησης κυριαρχίας με παράλληλη αποδοχή της υποταγής.

Σε έναν κόσμο ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, οι χώρες που βρίσκονται ενδιάμεσα έχουν μια επιλογή: να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για εύνοια ή να συνενωθούν και να δημιουργήσουν έναν τρίτο δρόμο με ουσιαστικό αντίκτυπο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στην άνοδο της σκληρής ισχύος να μας τυφλώσει απέναντι στο γεγονός ότι η δύναμη της νομιμότητας, της ακεραιότητας και των κανόνων θα παραμείνει ισχυρή εάν επιλέξουμε να την ασκήσουμε από κοινού.

Αυτό με φέρνει πίσω στον Χάβελ. Τι σημαίνει για τις μεσαίες δυνάμεις «να ζουν την αλήθεια»;

Πρώτον, σημαίνει να κατονομάζουμε την πραγματικότητα. Να σταματήσουμε να επικαλούμεθα την Διεθνή Τάξη που βασίζεται σε κανόνες σαν κάτι που λειτουργεί ακόμα, όπως υποτίθεται πως κάνει. Να την ονομάσουμε όπως πραγματικά είναι: Ένα σύστημα εντεινόμενης αντιπαλότητας μεγάλων δυνάμεων όπου οι ισχυρότεροι επιδιώκουν τα συμφέροντά τους χρησιμοποιώντας την οικονομική ολοκλήρωση ως μέσο εξαναγκασμού.

Σημαίνει να ενεργούμε με συνέπεια, εφαρμόζοντας τα ίδια πρότυπα σε συμμάχους και αντιπάλους. Όταν οι μεσαίες δυνάμεις επικρίνουν τον οικονομικό εκφοβισμό από τη μία κατεύθυνση αλλά σιωπούν όταν προέρχεται από την άλλη, στην πραγματικότητα «τοποθετούν την πινακίδα στην βιτρίνα».

Σημαίνει να οικοδομούμε αυτό στο οποίο ισχυριζόμαστε ότι πιστεύουμε, αντί να περιμένουμε την αποκατάσταση της παλιάς τάξης πραγμάτων. Σημαίνει την δημιουργία θεσμών και συμφωνιών που λειτουργούν όπως περιγράφεται και σημαίνει την μείωση της μόχλευσης που επιτρέπει τον καταναγκασμό.

Αυτό σημαίνει οικοδόμηση μιας ισχυρής εγχώριας οικονομίας. Θα πρέπει να είναι η άμεση προτεραιότητα κάθε κυβέρνησης.

Και η διαφοροποίηση σε διεθνές επίπεδο δεν είναι απλώς οικονομική σύνεση: είναι η υλική βάση για μια ειλικρινή εξωτερική πολιτική, επειδή οι χώρες κερδίζουν το δικαίωμα στις αρχές μειώνοντας την ευαλωτότητά τους στα αντίποινα.

Ο Καναδάς λοιπόν… Ο Καναδάς έχει αυτό που θέλει ο κόσμος. Είμαστε μια ενεργειακή υπερδύναμη. Διαθέτουμε τεράστια αποθέματα κρίσιμων ορυκτών. Έχουμε τον πιο μορφωμένο πληθυσμό στον κόσμο. Τα συνταξιοδοτικά μας ταμεία είναι από τους μεγαλύτερους και τους πιο εξελιγμένους επενδυτές στον κόσμο. Με άλλα λόγια, έχουμε κεφαλαιακό ταλέντο. Έχουμε επίσης μια κυβέρνηση με τεράστια δημοσιονομική ικανότητα να ενεργεί αποφασιστικά. Και έχουμε τις αξίες τις οποίες επιδιώκουν πολλοί άλλοι.

Ο Καναδάς είναι μια πλουραλιστική κοινωνία που λειτουργεί. Η δημόσια πλατεία μας είναι θορυβώδης, ποικιλόμορφη και ελεύθερη. Οι Καναδοί παραμένουν αφοσιωμένοι στη βιωσιμότητα. Είμαστε ένας σταθερός και αξιόπιστος εταίρος σε έναν κόσμο που δεν είναι, ένας εταίρος που χτίζει και εκτιμά τις σχέσεις μακροπρόθεσμα.

Κι έχουμε και κάτι ακόμη: Αναγνωρίζουμε το τι συμβαίνει και διαθέτουμε την αποφασιστικότητα να ενεργήσουμε ανάλογα. Καταλαβαίνουμε ότι αυτή η ρήξη απαιτεί κάτι περισσότερο από μία προσαρμογή: Απαιτεί ειλικρίνεια για τον κόσμο όπως είναι.

Βγάζουμε «την πινακίδα από την βιτρίνα».

Ξέρουμε ότι η παλιά τάξη δεν επιστρέφει. Δεν πρέπει να θρηνούμε. Η νοσταλγία δεν είναι στρατηγική, αλλά πιστεύουμε ότι από το ρήγμα μπορούμε να χτίσουμε κάτι μεγαλύτερο, καλύτερο, ισχυρότερο, δικαιότερο. Αυτό είναι το καθήκον των μεσαίων δυνάμεων, των χωρών που έχουν τα περισσότερα να χάσουν από έναν κόσμο περιχαρακωμένων φρουρίων και τα περισσότερα να κερδίσουν από την γνήσια συνεργασία.

Οι ισχυροί έχουν τη δύναμή τους. Αλλά έχουμε κι εμείς κάτι: την ικανότητα να σταματήσουμε να προσποιούμαστε, να ονομάζουμε τις πραγματικότητες με τα ονόματά τους, να οικοδομούμε τη δύναμή μας στο εσωτερικό και να ενεργούμε από κοινού.

Αυτός είναι ο δρόμος του Καναδά. Τον επιλέγουμε ανοιχτά και με αυτοπεποίθηση, και είναι ένας δρόμος ορθάνοιχτος σε κάθε χώρα που είναι πρόθυμη να τον ακολουθήσει μαζί μας.

Σας ευχαριστώ πολύ. 

Απόδοση στα Ελληνικά: Πετροβούβαλος/Αβέρωφ 

Πηγή για το κείμενο του λόγου στα αγγλικά: The Military Analyst Το υπόλοιπο άρθρο στην πηγή ΔΕΝ εκφράζει σε πολλά σημεία τον Αβέρωφ. 

H φωτογραφία του Mark Carney στο World Economic Forum στο Νταβός είναι από το Wikimedia Commons

ΑΒΕΡΩΦ 

Η πολιτική ηγεσία της ευρωπαϊκής Κύπρου επιμένει να την τουρκέψει διά της διζωνικής!

Γράφει ο Σάββας Ιακωβίδης

 

Μια σημαντική και άκρως επίκαιρη διημερίδα διοργανώθηκε (6+7/2/2026) από το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας (Νομική Σχολή) και το Κέντρο Διεθνούς Δικαίου και Διπλωματίας/ Διεθνολογικές Συναντήσεις Ναυπλίου, με θέμα: «Κυπριακό, λύσεις και ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Δικαιοπολιτικού Κεκτημένου». Με μια πλειάδα εκλεκτών ακαδημαϊκών, συνταγματολόγων, διεθνολόγων, νομικών και δημοσιογράφων, από την Ελλάδα και την Κύπρο, αναλύθηκε η σαθρότητα και το ολέθριο του Σχεδίου Ανάν και συνακόλουθα η ανεκδιήγητη εμμονή της πολιτικής ηγεσίας της Κύπρου στην τουρκοδιζωνική. 

 

Επίσης καταρρίφθηκαν επιχειρήματα για τη συνέχιση της ακολουθούμενης καταστροφικής πορείας στο Κυπριακό. Και, φυσικά, υπογραμμίστηκε με έμφαση και αμάχητα επιχειρήματα ότι, έστω και τώρα, και ειδικά διά της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Λευκωσία οφείλει ν’ αλλάξει στρατηγική και ν’ απαιτήσει, επιτέλους, αυτά που δικαιούται ως κράτος-μέλος της ΕΕ: Εφαρμογή του Κοινοτικού Κεκτημένου σε όλη την επικράτεια και εμμονή στη διεθνή νομιμότητα. 

 

Αντ’ αυτού, ξένοι παρεμβαλλόμενοι και δικοί μας πολιτικοί, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, υποβάλλουν ότι: Κάτι κινείται, κάτι ετοιμάζεται και, το χειρότερο, πανηγυρίζουν επειδή γίνεται συζήτηση για ΜΟΕ και άνοιγμα νέων οδοφραγμάτων. Αυτή είναι η… επιτυχία της κυπριακής ηγεσίας: Ο ολέθριος υποβιβασμός του Κυπριακού, διεθνούς προβλήματος τουρκικής εισβολής και κατοχής, εποικισμού και εθνοκάθαρσης, σε επίπεδο οδοφραγμάτων και μονομερών ελληνικών ΜΟΕ προς τους… poor Turks, χωρίς ανταλλάγματα!

 

Ο Ν. Χριστοδουλίδης - όπως και οι προκάτοχοί του, Κληρίδης, Τάσσος, Χριστόφιας, Αναστασιάδης, - ΑΣΕΒΕΙ βάναυσα προς την ήδη και βροντερά και δημοκρατικά εκπεφρασμένη απόφαση του κυπριακού Ελληνισμού ν’ απορρίψει το Σχέδιο Ανάν και, δι’ αυτού, την τουρκοδιζωνική τερατουργία. Είναι πρωτοφανές στα πολιτικά χρονικά: Ο λαός αποφασίζει κυρίαρχα και απορρίπτει ένα Σχέδιο, που θα παρέδιδε την Κύπρο αύτανδρη σε μια νέα τουρκοκρατία, διασώζει την Κυπριακή Δημοκρατία και η πολιτική ηγεσία, ανεπαρκής, ψοφοδεής, τουρκοφοβική, επιμένει σε μια καταστροφική πορεία προς το βάραθρο. Είναι case study στην ψυχιατρική!

 

Ο Τάσσος είχε μία, μοναδική, ιστορική και ανεπανάληπτη ευκαιρία, στις 24/4/2004, ν’ αλλάξει τον ρουν του Κυπριακού και, αντί των χιλιάδων σελίδων του Σχεδίου Ανάν, να προτείνει μισή σελίδα για την έναρξη διαπραγματεύσεων σε νέα βάση, αφού ήδη η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για λόγους πιθανής επανεκλογής του στην προεδρία, προτίμησε να παραμείνει κοινοτάρχης αντί ν’ αναδειχθεί σε Εθνάρχη. 

 

Τι ήταν το Σχέδιο Ανάν; Ήταν η μεγαλύτερη νίκη των Τούρκων και η πιο συνθλιπτική ήττα για τους Έλληνες. Απορρίπτοντας το Σχέδιο, οι Κύπριοι απέρριψαν και τις άπειρες ελληνικές υποχωρήσεις και, αυτονόητα, την αγγλοτουρκοφρενή διζωνική ανωμαλία. Κι όμως: Πέραν των εκβιασμών, των Μικρασιατικών Καταστροφών, των απειλών, των εκφοβισμών, η κυπριακή πολιτική ηγεσία, ανίκανη ν’ αδράξει την ευκαιρία και να χαράξει μια νέα πολιτική και στρατηγική, στηριγμένη στις ευρωπαϊκές αρχές, αξίες και βασικές ελευθερίες, προτίμησε να βουλιάξει στον δηλητηριώδη βάλτο της τουρκοδιζωνικής για να πνίξει και την Κύπρο.

 

Γιατί; Πρώτον, διότι αρνήθηκε να σεβαστεί την βροντερή απόφαση του λαού να πει ΟΧΙ στην τουρκοποίηση. Δεύτερον, η πολιτική ηγεσία δήθεν υπέστη εκβιασμούς από ξένους που της έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο (λέγε Εγγλέζους). Οι ηγέτες, όμως, ηγούνται, δεν πτοούνται, δεν υποτάσσονται και, αν δεν αντέχουν, πιέζουν τη σκανδάλη και αυτοκτονούν! Τρίτον, έλεγαν πως τάχα με κάποιες αλλαγές και τροποποιήσεις θα μας επανέφεραν το Σχέδιο για να μας το μπήξουν και να πάρουν την εκδίκησή τους, επειδή το απορρίψαμε. 

 

Καμώνονται να ξεχνούν ότι στο προοίμιο του Σχεδίου και με δηλώσεις Ανάν και Ντε Σότο διευκρινίστηκε πως, αν η μία εκ των δύο πλευρών το απορρίψει, τότε το Σχέδιο, και όλα όσα εμπεριέχει, είναι ΑΚΥΡΟ. Τέταρτον, όλοι -και πρώτος ο Τάσσος- σκέφτονταν τις εκλογές του 2008 και όχι το μέλλον της Κύπρου. Και όλοι εν χορώ εκφόβιζαν τους Κυπρίους και τους απειλούσαν ότι σύντομα θα γινόταν νέο δημοψήφισμα για ν’ αποδεχτούμε το Σχέδιο.

 

Ποιοι ήταν οι αρχιτέκτονες και οι συναυτουργοί του Σχεδίου Ανάν: Λόρδος Χάνεϊ, Κληρίδης και Αλ. Μαρκίδης. Με τη συνέργεια Τάσσου, Χριστόφια και Αναστασιάδη και της γνωστής συνεπαρτζιάς του «ναι». Ο Ν. Χριστοδουλίδης εμφανίστηκε ως νέος, φέρελπις και εκτός παλαιοκομματισμού, πολιτικός. Θα μπορούσε ν’ αλλάξει τη στρατηγική μας στο Κυπριακό, αλλά… Άλλες οι εξαγγελίες και οι δεσμεύσεις του, προεκλογικά, και άλλα τα παιγνίδια του, μετεκλογικά, πάντα με την προοπτική πιθανής επανεκλογής του, το 2028.

 

Ο Πρόεδρος ακολουθεί την ίδια καταστροφική πεπατημένη των προκατόχων του. Δεν καταλαβαίνει ότι η διζωνική οδηγεί στην τουρκοποίηση της Κύπρου; Βεβαίως! Είναι, όμως, και αυτός ένας πολιτικός που καλοπιάνει το ΑΚΕΛ, κάνει ανοίγματα προς τον ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ και προϊδεάζει την ΕΔΕΚ και την ΔΗΠΑ. Καθημερινά, ψαλμωδεί στους ρυθμούς της τουρκοδιζωνικής για να εναβρύνεται το ΔΗΣΑΚΕΛ, να βολεύεται το ΔΗΚΟ (με το σωστό περιεχόμενο) και να εμπαίζεται η ΕΔΕΚ, που απορρίπτει τη διζωνική.

 

Ένας αχώνευτος πολιτικός και κομματικός αχταρμάς, ανακυκλωμένος με πρωτοφανή ασέβεια στην απόφαση του λαού, με παιχνίδια για την εικόνα, με μονομερή ΜΟΕ για να καλοπιάσουν τους Τ/κύπριους, με γελοιώδεις εκκλήσεις προς τον σουλτάνο για λύση, όταν αυτός τους βροντοφωνάζει ότι απαιτεί δύο κράτη, διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και έλεγχο της νήσου. Δεν ακούει κανείς, δεν θέλει να καταλάβει κανείς και όλοι παίζουν τον ζορνέ τους στον τουρκοδιζωνικό αμανέ. Υπό τα ειρωνικά μειδιάματα ξένων πρέσβεων… 

 

Μια υπεύθυνη, σοβαρή και αξιόπιστη πολιτική ηγεσία από το 1974, όχι τώρα, θα μεριμνούσε να σχεδιάσει, συναποφασίσει και ετοιμάσει σχέδιο Β’, σε περίπτωση ναυαγίου συνομιλιών, αλλαγής δεδομένων ή νέων εξελίξεων. Η μόνιμη, κωμική επωδός όλων είναι ότι έχουν μόνο σχέδιο Α’ και αυτό είναι η λύση του Κυπριακού. Ερώτηση-πρόκληση: Γιατί το Κυπριακό δεν λύθηκε εδώ και 52 χρόνια; Δεν οφείλεται μόνο στη δεδομένη, καλά μελετημένη και προσοδοφόρα, λεγόμενη αδιαλλαξία της Τουρκίας. 

 

Οι Τούρκοι είναι αδίστακτοι στους στόχους τους: Απαιτούν ΟΛΟΚΛΗΡΗ την Κύπρο. Λευκωσία και Αθήνα, των «ήρεμων νερών» και του Crans Montana, ποιο σχέδιο Β’ έχουν, για ν’ αντιμετωπίσουν την τουρκική επιθετικότητα και αναθεωρητισμό; Δεν έχουν! Η Κυπριακή Δημοκρατία, που διασώθηκε το 2004 από τους πολίτες, ΟΧΙ τους πολιτικάντηδες, οδηγείται κατά τουρκοδιζωνικόν κρημνόν. Οι Έλληνες της Κύπρου να προετοιμάζονται για να την διασώσουν ξανά από την τουρκοποίηση!

 

πηγή 

Τι δουλειά είχε ο Τούρκος καθηγητής Μουσταφά Μπασκάρα που διχοτόμησε το Αιγαίο να μιλήσει για τις ανοιχτές θάλασσες στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών;

Τι δουλειά είχε ο Τούρκος καθηγητής Μουσταφά Μπασκάρα που διχοτόμησε το Αιγαίο να μιλήσει για τις ανοιχτές θάλασσες στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, λίγο πριν τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν που θα πραγματοποιηθεί στις 11 Φεβρουαρίου; 

 

Μέσα σε μια χρονική συγκυρία γεμάτη αβεβαιότητα και αστάθεια, Κυριάκος Μητσοτάκης και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα συναντηθούν στις 11 Φεβρουαρίου στην Άγκυρα στο πλαίσιο του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας με την χώρα μας επισήμως να μην έχει μεγάλες προσδοκίες αλλά να παραμένει βασικός στόχος η διατήρηση και ενίσχυση των ανοικτών διαύλων επικοινωνίας και η εδραίωση μιας…λειτουργικής σχέσης με την Τουρκία…

 

Σε πρόσφατο άρθρο μας στο Ελλήνων Αφύπνιση κάναμε αναφορά στον ακαδημαϊκό Δούρειο Ίππο, στηλιτεύοντας το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση προπαγανδίζει το αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας σε δυτικά ακαδημαϊκά ιδρύματα λίγες μέρες πριν από κρίσιμες διαπραγματεύσεις. 

 

Κάτι τέτοιο συνεχίζει να επιβεβαιώνεται δυστυχώς. Σε εκδήλωση του Αthens Public International Law Center, σε συνεργασία με το World Maritime University (WMU), που έλαβε χώρα στις 16 Ιανουαρίου 2026 στην αίθουσα της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τις ανοιχτές θάλασσες και τη Συμφωνία για τη Βιοποικιλότητα πέρα από τις Εθνικές Δικαιοδοσίες (BBNJ Agreement), ήταν ομιλητής μεταξύ των Δαμανάκη, Γαβουνέλη (ΕΛΙΑΜΕΠ), Παζαρτζή κ.α. και ο Καθηγητής Ναυτικού Δικαίου του Πανεπιστημίου της Άγκυρας Mustafa Baskara! 

 

Ο Başkara παρουσίασε τη θέση της Τουρκίας ως χώρας που δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στην UNCLOS, αλλά έχει κυρώσει τη BBNJ. 

 

Ο Mustafa Başkara είναι Εκτελεστικός Διευθυντής (CEO) του Εθνικού Κέντρου για τη Θάλασσα και το Ναυτικό Δίκαιο (DEHUKAM) το οποίο απέστειλε πρόσφατα στην UNESCO τον χάρτη εν είδει Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού σύμφωνα με τον οποίο η υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας τέμνει στη μέση το Αιγαίο!

 

Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΟΥ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΕ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΣΤΟ ΕΚΠΑ

Σε εκδήλωση του Αthens Public International Law Center που έλαβε χώρα στις 16 Ιανουαρίου 2026 στην αίθουσα της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τις ανοιχτές θάλασσες… pic.twitter.com/nPLqlBrJIL— Nikodimos Kallinteris (@KNikodimos) January 19, 2026 

 

Ο επίμαχος χάρτης του Εθνικού Κέντρου για τη Θάλασσα και το Ναυτικό Δίκαιο DEHUKAM 

 

Το DEHUKAM συντόνισε την κατάρτιση και δημοσίευση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού (Marine Spatial Planning – MSP) της Τουρκίας, που ανακοινώθηκε τον Απρίλιο 2025 και κατατέθηκε επίσημα στην πλατφόρμα MSPGlobal της Διακυβερνητικής Ωκεανογραφικής Επιτροπής (IOC) της UNESCO τον Ιούνιο 2025. 

 

Ο χάρτης αυτός απεικονίζει ζώνες θαλάσσιας δικαιοδοσίας και χρήσεων (π.χ. αιολική ενέργεια, στρατιωτικές περιοχές, αλιεία) στο Αιγαίο, βασισμένες στις τουρκικές θέσεις. Χρησιμοποιεί τη μέση γραμμή μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών Τουρκίας και Ελλάδας, χωρίς πλήρη επήρεια στα ελληνικά νησιά, και σημειώνει ρητά ότι πρόκειται για εκκρεμή οριοθέτηση μέχρι συμφωνίας. Αυτό ερμηνεύεται από ελληνικής πλευράς φυσικά ως αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, καθώς περιλαμβάνει περιοχές πέρα από τα 6 ν.μ. χωρικών υδάτων της Τουρκίας. 

 

Εδώ είναι ο επίσημος χάρτης από την πλατφόρμα του DEHUKAM: 

 

Οι χρωματιστές ζώνες δείχνουν προγραμματισμένες χρήσεις (π.χ. αιολικά πάρκα, στρατιωτικές, προστατευόμενες περιοχές) που εκτείνονται μέχρι τη μέση γραμμή στο Αιγαίο. 

 

Σημείωση: Το MSP δεν είναι δεσμευτικός χάρτης οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, αλλά αντανακλά τις μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις σε εκκρεμή ζητήματα. Η Ελλάδα έχει καταθέσει αντίθετες απόψεις σε διεθνείς οργανισμούς. 

 

Συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στις 11 Φεβρουαρίου στην Άγκυρα 

 

«Κλείδωσε» για τις 11 Φεβρουαρίου η συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, όπως γνωστοποίησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών την Πέμπτη (05/02/26). 

 

Μέσα σε μια χρονική συγκυρία γεμάτη αβεβαιότητα και αστάθεια, Κυριάκος Μητσοτάκης και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα συναντηθούν στις 11 Φεβρουαρίου στην Άγκυρα στο πλαίσιο του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας με την χώρα μας επισήμως να μην έχει μεγάλες προσδοκίες αλλά να παραμένει βασικός στόχος η διατήρηση και ενίσχυση των ανοικτών διαύλων επικοινωνίας και η εδραίωση μιας… λειτουργικής σχέσης με την Τουρκία. 

 

Είναι ξεκάθαρο όπως φάνηκε και από τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή σύγκλιση για την εκκίνηση της συζήτησης για τη διευθέτηση της μοναδικής διαφοράς μας που μπορεί να αχθεί ενώπιον διεθνούς δικαιοδοσίας, δηλαδή της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. 

 

Όπως ανακοίνωσε ο κ. Μαρινάκης, στις 11 Φεβρουαρίου θα διεξαχθεί το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας στην Άγκυρα. Στο πλαίσιο αυτό, θα γίνει και το ραντεβού των δύο ηγετών. 

 

«Το έκτο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας (ΑΣΣ) Ελλάδας – Τουρκίας θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου. Το αναλυτικό πρόγραμμα και η ατζέντα θα ανακοινωθούν από το υπουργείο Εξωτερικών. Η Ελλάδα προσέρχεται με πίστη και αυτοπεποίθηση στον διάλογο, πάντοτε λαμβάνοντας υπόψη το Διεθνές Δίκαιο και χωρίς καμία απολύτως διάθεση υποχώρησης. 

 

Τονίζουμε, για μια ακόμη φορά, ότι με την Τουρκία έχουμε μια και μόνη διαφορά τον καθορισμό ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας και ότι ουδέποτε θα βάλουμε στο τραπέζι ζητήματα κυριαρχίας και κόκκινων γραμμών», επεσήμανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αναφερόμενος στο επικείμενο κρίσιμο τετ-α-τετ. 

 

Σημειώνεται ότι η συνάντηση αναμένεται, τη στιγμή που η Άγκυρα κλιμακώνει την προκλητική ρητορική της αναφορικά με τα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο.

 

πηγή 

Ο Κομματικός Εμφύλιος

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 

Ι. Χωρίς όπλα

 

Δεν έχει χαρακώματα ούτε στολές.

Έχει οθόνες, συνθήματα και λέξεις αιχμηρές.

Δεν ακούς πυροβολισμούς — ακούς κραυγές για κλοπές, λεηλασίες και σκάνδαλο ποιούς.

Όλοι να πιάσουν την κουτάλα προσπαθούν.

 

Ο εχθρός δεν φαίνεται πουθενά.

Φορά το πρόσωπο του φίλου, μιλά τη γλώσσα σου, κρατά το ίδιο διαβατήριο, έχει τα μέσα, το κόμμα του δίνει το εισιτήριο.

Της αρπαχτής γίνεται εφαλτήριο.

 

2. Οι λέξεις–σφαίρες

Λέξεις ξύλινες, βαρετές, σφαίρες για σένα τον ακομμάτιστο.

Η αλήθεια, λάφυρο.

Η μισή φράση πιο φονική από ολόκληρο ψέμα.

 

Το κομματόσκυλο αδιαφορεί για σένα και για μένα.

Λίγο πριν από την Κυριακή θα σε θυμηθεί και την πόρτα θα σου χτυπήσει.

Χρυσά κουτάλια θα σου υποσχεθεί — να τον σταυροδοτήσεις.

 

3. Με σύμμαχο την Έριδα

Σε στρατόπεδα μας χώρισαν:

όχι με σύνορα, μα με έριδες.

Μας έβαψαν μπλε, πράσινους, ροζ και μαύρους,

και σύμμαχους αναρχικούς και χώρισαν τους Ελληνες

 

Αν δεν προβληματιστείς και τούτη τη φορά,

θα σε γεμίσει και πάλι ψέμα με ουρά.

Νομιμοποιημένη δικτατορία χωρίς αντιπολίτευση,

και πίσω πυρετωδώς εργάζεται η κλεπτοκρατία.

 

4. Οι νέοι στρατολόγοι

Δεν στρατολογούν με σημαίες, μα με θυμό.

Δεν μιλούν για πατρίδα — μιλούν για ταυτότητα, για το κόμμα.

Δεν τους ενδιαφέρει τούτο το χώμα.

Κράτος σουρωτήρι και η δικαιοσύνη πτώμα.

 

Σου λένε ποιος είσαι και ποιον να μισείς.

Και στο τέλος χειροκροτείς τη σιωπή σου.

Κάνει πως δεν βλέπει την αποχή σου,

αδιαφορεί για την επιβίωσή σου.

 

Της ακρίβειας εξαπολύει τα κλεφτρόνια.

Γι’ αυτούς το άπαν είναι το κόμμα.

Ουδεμία σημασία αν η κοινωνία βυθίστηκε στη βρώμα.

Μετρούν και ξαναμετρούν τις σφυγμομετρήσεις.

 

Το κουστούμι δεν τους νοιάζει αν σε σφίξει,

αρκεί εσύ την ψήφο να τους ρίξεις.

 

5. Η οικονομία του μίσους

Το μίσος έγινε επένδυση.

Κλικ, ψήφοι, επιδοτήσεις. Με ένα φιλοδώρημα θα τον ψηφίσεις , όλοι τους αξιοθρήνητοι για λύπη

 

Και τον λαθρομετανάστη θα βοηθήσεις,

ξένο δεν θα τον θεωρήσεις.

Εσένα, σε λίγο, κάποιο μουσείο θα σε φιλοξενήσει.

 

Σε κλέβουν και σε ξυλοφορτώνουν,

κι αυτοί τ’ αρπάζουν και τα τσεπώνουν.

Για σένα ψιλό δεν υπάρχει,

για αυτούς «δόξα τω «κουβέρνο» να ’χει».

 

Όσο διχάζεσαι, κερδίζουν.

Όσο ουρλιάζεις, κυβερνούν.

 

Τους θεωρείς Έλληνες επειδή ελληνικά μιλούν;

Στη μαύρη τρύπα έχεις πέσει, φουκαρά,

και να βγεις αδυνατείς —

σου κλείδωσαν τη σκέψη οι πονηροί. Αδιέξοδα μπροστά σου φοβερά.

 

Η ανάγκη έγινε φόβος,

κι ο φόβος υπακοή.

Και όλα πάνε «φοβερά»

κι εσύ υπομονή.

 

6. Η πλατεία χωρίς πρόσωπα

 

Στην ίδια πλατεία στεκόμαστε,

μα δεν κοιταζόμαστε.

Ο καθένας κρατά το πανό του σαν ασπίδα.

Κανείς δεν ακούει. Όλοι απαντούν.

 

Κι εσύ στη σιωπή μονίμως,

εκ δεξιών, εξ αριστερών και εξ ευωνύμων.

 

7. Η πατρίδα στη μέση

Η πατρίδα έμεινε μόνη, σαν λέξη παλιά.

Τη μνημονεύουν όλοι, την υπηρετούν λίγοι.

 

Άλλοι την πουλούν φθηνά,

άλλοι τη φορούν σαν έμβλημα.

Κανείς δεν τη σηκώνει στους ώμους ψηλά.

Η Ελλάδα είναι πολύ βαριά.

 

Επίλογος

 

Ο σύγχρονος εμφύλιος δεν τελειώνει με ειρήνη.

Τελειώνει με μνήμη.

Αρπακτικές συμμορίες λυμαίνονται τη χώρα

και ο λαός ζαρωμένος — προς ώρας.

 

Όταν θυμηθούμε ότι πριν τα κόμματα

υπήρχε κοινός τόπος.

Κι αν δεν τον ξαναβρούμε,

ο πόλεμος θα μένει πάντα ανοιχτός

να τον ξαναζήσεις παντοιοτρόπως

 

Στη Δημοκρατία υπάρχουν και άλλες λύσεις.

Αρκεί το μυαλό σου να κινητοποιήσεις.

(9/2/2026)

 

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon.blogspot.com

Αριστερά ή δεξιά;

Γράφει ο Ηλίας Ευαγγελόπουλος

 

Την πρώτη και μεγαλύτερη νίκη που κερδίζουν όσοι κυβερνούν και εξουσιάζουν τον κόσμο και την πατρίδα μας είναι ο διαχωρισμός του λαού σε μικρότερα κομμάτια για να μειώσουν τη δύναμή του και να τον ελέγξουν πιο εύκολα. Έτσι έχουμε τη δεξιά, το κέντρο, την αριστερά κ.λπ. Ισχύει πάντα το "διαίρει και βασίλευε". Το να πιστεύουμε ότι όλοι θα γίνουν δεξιοί ή αριστεροί είναι μια ουτοπία.

 

Προσωπικά δεν αποδέχομαι τον ανωτέρω τεχνητό πολιτικό διαχωρισμό γι' αυτό και δηλώνω "δεν υπάρχει αριστερά, δεν υπάρχει δεξιά, υπάρχουν μόνο η πατρίδα και ο ελληνικός λαός". 

 

Είναι φυσικό μετά από τόσες δεκαετίες πλύσης εγκεφάλου αρκετοί άνθρωποι να είναι “κολλημένοι” και να αδυνατούν να αντιληφθούν τα αυτονόητα.

 

Υπάρχει όμως μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού που αποτελεί την δημοκρατική πλειοψηφία που έχει την δυνατότητα να κάνει την υπέρβασή της, να ξεφύγει από το ιδεολογικό εγώ της και ενωμένη να παλέψει για την σωτηρία της πατρίδας μας. 

 

Να γνωρίζετε ότι πάντα πρέπει να υπάρχει ένας αντίπαλος που θα τρέφει ιδεολογικά και οικονομικά το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας. Παλαιότερα ήταν ο κομμουνισμός. Όταν αυτός κατέρρευσε δημιούργησαν τον φανατικό ισλαμισμό. Έτσι ο πόλεμος κατά του κομμουνισμού αντικαταστάθηκε από τον πόλεμο κατά του Ισλάμ. Τεχνητός πόλεμος. Από τη μια δήθεν το πολεμάνε αλλά από την άλλη το τρέφουν οικονομικά και μπολιάζουν τις δυτικές χώρες με εκατομμύρια μωαμεθανούς. 

 

Γυρίζοντας στο θέμα μας θα τονίσουμε ότι ως πολιτική πρακτική θα πρέπει να εφαρμόζεται η μέση οδός. Π.χ. στην οικονομία θα πρέπει να υπάρχουν και ο ιδιωτικός και ο δημόσιος τομέας σε τέτοια αναλογία που θα επιτρέπει την υγιή ανάπτυξή τους και την διανομή του πλούτου σε όλο τον ελληνικό λαό. Διότι ο ένας τομέας δεν πρέπει να είναι βαρίδιο στον άλλο, αλλά στήριγμά του. Αυτό το διασφαλίζει η εκτελεστική εξουσία όταν είναι ηθική και δεν είναι διεφθαρμένη. Στην πράξη όμως δεν συμβαίνει αφού ο δημόσιος τομέας τρώει από τις σάρκες του ενώ και ο ιδιωτικός τομέας είναι κρατικοδίαιτος. Η εκτελεστική εξουσία μοιράζει την πίτα σε λίγους εκλεχτούς και δημιουργεί δύο πόλους στην κοινωνία. Τους πολύ πλούσιους και τους πολύ φτωχούς. Η μεσαία τάξη βαίνει προς εξαφάνιση. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής έχει μεταπέσει στην κατώτερη τάξη ενώ ένα μικρό μέρος της τρέφετε από το σύστημα για να το στηρίζει ιδεολογικά και τεχνοκρατικά.

 

Συνεπώς απαιτείται από τον ελληνικό λαό να βγάλει μια αντίδραση προς το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη ενός ηθικού ανθρώπου που θα ενώσει, θα εμπνεύσει, θα οργανώσει, θα επιλέξει, θα κατευθύνει και θα εφαρμόσει το σχέδιο σωτηρίας της πατρίδας στην πράξη.

 

Θεωρώ ότι ο κατάλληλος άνθρωπος στην περίπτωση αυτή είναι η κ. Μαρία Καρυστιανού και καλώ όλο τον ελληνικό λαό από την δεξιά μέχρι την αριστερά να ενωθεί μαζί της σε ένα κοινό μέτωπο για την δημοκρατική ανατροπή του εγχώριου πολιτικού συστήματος εξουσίας, για την επικράτηση της δικαιοσύνης, την ανάκτηση της δημοκρατίας και της ελευθερίας, για την πρόοδο και την οικονομική ευημερία της πατρίδας μας. 

 

Ηλίας Ευαγγελόπουλος

Οικονομολόγος

Η μαύρη τρύπα της ελληνικής οικονομίας

Του Νικηφόρου Βαρονέτου

 

Παρά τις θριαμβολογίες της Κυβέρνησης Μητσοτάκη για την καλή – αναπτυξιακή πορεία της ελληνικής οικονομίας η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Ένας βασικός δείκτης που καταγράφει την ανάπτυξη (όχι απλώς μεγέθυνση), οποιασδήποτε οικονομίας στον κόσμο, είναι αυτός του Εμπορικού Ισοζυγίου, δηλαδή, της διαφοράς μεταξύ των εισαγωγών και των εξαγωγών αγαθών.

 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) το Εμπορικό Ισοζύγιο της Ελλάδας, το 2025, παρουσίασε έλλειμμα 33,5 δις ευρώ, μειωμένο μεν κατά 5,9% σε σχέση με το 2024 (35,6 δις) που όμως είχε αυξηθεί κατά 11% σε σχέση με το 2023. 

 

Πέρυσι οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 4,1% στα 82,1 δις και οι εξαγωγές επίσης μειώθηκαν κατά 2,8% στα 48,6 δις. Με μια πρώτη ματιά, κάποιος θα θεωρούσε την εξέλιξη θετική, αλλά, δεν είναι. Η βελτίωση του Εμπορικού Ισοζυγίου το 2025 οφείλεται αποκλειστικά στα πετρελαιοειδή των οποίων οι τιμές καθορίζονται σε αμερικανικά δολάρια. Το τελευταίο χρονικό διάστημα και οι τιμές των καυσίμων έχουν μειωθεί σημαντικά και το δολάριο έχει υποτιμηθεί σε σχέση με το ευρώ. 

 

Τα καύσιμα 

 

Οι εισαγωγές πετρελαιοειδών, το 2025, ανήλθαν σε 15,6 δις και αντιπροσωπεύουν περίπου το 19% του συνόλου των εισαγωγών. Αντίστοιχα οι εξαγωγές πετρελαιοειδών ανήλθαν σε 11,7 δις αντιπροσωπεύοντας το 24% του συνόλου των εξαγωγών. Οι εξαγωγές καυσίμων γίνονται από τα δύο ελληνικά διυλιστήρια – Motor Oil και Helleniq Energy– και αφορούν βενζίνες, ορυκτέλαια και άλλα επεξεργασμένα προϊόντα. 

 

Από τα ανωτέρω στοιχεία γίνεται αντιληπτό πόσο βελτιωμένο θα ήταν το Ισοζύγιο αν η Ελλάδα δεν είχε κλείσει τα λιγνιτικά εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής (τώρα ο ηλεκτρισμός παράγεται από εισαγόμενο φυσικό αέριο) και είχε εκμεταλλευτεί εγκαίρως τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στην ΑΟΖ της, την οποία ακόμη δεν έχει ανακηρύξει στο σύνολό της. Οι ελληνικές κυβερνήσεις, όμως, υιοθέτησαν το απατηλό αφήγημα της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής και της επιλογής των ΑΠΕ, ο εξοπλισμός των οποίων είναι σχεδόν στο σύνολό του εισαγόμενος. 

 

Αν δεν υπολογιστούν τα πετρελαιοειδή, το έλλειμμα του Εμπορικού Ισοζυγίου αυξήθηκε, το 2025, κατά 2,9% και ανήλθε σε 29,6 δις έναντι 28,7 δις το 2024. Οι εισαγωγές, χωρίς τα καύσιμα, ανήλθαν στα 66,5 δις (+2,4%) και οι εξαγωγές, επίσης χωρίς τα καύσιμα, στα 36,9 δις (+2%). 

 

Όλα αυτά τα στοιχεία καταδεικνύουν την αδύναμη παραγωγική βάση της ελληνικής οικονομίας και τη δραματική έλλειψη επενδύσεων στον αγροτικό τομέα και στη βιομηχανία. Οι επενδύσεις που πραγματοποιούνται γίνονται κυρίως στον τουρισμό, την οικοδομή και σε κάποιες υποδομές. Παρ’ όλη αυτήν τη δυσμενή κατάσταση η Κυβέρνηση Μητσοτάκη υπογράφει, ως ουρά της ΕΕ, διεθνείς συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου (Mercosur, Ινδία κλπ) που θα πλημμυρίσουν την Ελλάδα με φτηνά εισαγόμενα προϊόντα και θα συρρικνώσουν περαιτέρω την εγχώρια παραγωγή. 

 

Τα αγροτικά προϊόντα 

 

Το Ισοζύγιο τροφίμων, ζώντων ζώων, ελαίων και λιπών φυτικής ή ζωικής προέλευσης, ποτών και καπνού είναι περίπου ισοσκελισμένο. Οι εισαγωγές ανήλθαν σε 11,8 δις ή το 14,3% του συνόλου των εισαγωγών και οι εξαγωγές σε 11,6 δις ή το 24% του συνόλου των εξαγωγών. 

 

Τέλος, να σημειωθεί ότι το 55,5% των εισαγωγών προέρχεται από την ΕΕ και το 44,5% από τρίτες χώρες. Αντίστοιχα, το 56,5% των εξαγωγών γίνεται προς την ΕΕ και το 43,5% προς τρίτες χώρες. Από τις τρίτες χώρες προέρχεται σχεδόν το σύνολο των εισαγωγών πετρελαιοειδών και προς αυτές κατευθύνεται περίπου το ήμισυ των εξαγωγών. 

 

Υ.Γ. Το μεγάλο έλλειμμα στο Εμπορικό Ισοζύγιο καλύπτεται περίπου κατά 75% (δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη τα στοιχεία του Δεκεμβρίου ΄25) από το πλεόνασμα του Ισοζυγίου Υπηρεσιών (τουρισμός, ναυτιλία κλπ). 

 

Πηγή: www.ellinikiantistasi.gr

Homobufo το αντίθετο των "Ψεκασμένων"!

Ορισμός:

 

Ο όρος «homobufo» είναι νεολογισμός χρησιμοποιούμενος σκωπτικά ή ειρωνικά για να περιγράψει άτομα τα οποία —σύμφωνα με τον χρήστη του όρου— αρνούνται ή υποβαθμίζουν φαινόμενα που άλλοι θεωρούν προφανή ή ανησυχητικά. Ο όρος αποδίδεται σε πρόσωπα που εμφανίζονται «απονήρευτα», «υπερβολικά εύπιστα» ή «συμμορφωμένα» με επίσημες εξηγήσεις και κυβερνητικές αφηγήσεις. Συνήθως χαρακτηρίζει όσους απορρίπτουν συνδέσεις μεταξύ ανεπιθύμητων ιατρικών συμβάντων και του εμβολιασμού, δεν αποδέχονται την ιδέα ότι κάποιοι μεθοδεύουν εις βάρος του συνόλου ηλεκτρονικό φακέλωμα και γενικά θεωρούν ότι οι νέες ρυθμίσεις και τεχνολογίες εφαρμόζονται πάντα «για το καλό όλων».
Πηγή 

 

Homobufo το αντίθετο των Ψεκασμένων! Πιστεύουν τα πάντα, κάνουν όλα τα εμβόλια και παίρνουν μισθό 800 ευρώ!! 

 

Γράφει ο Ε.Κ

 

Δυστυχώς το μεγαλύτερο μέρος του εκλογικού σώματος στην Ελλάδα περιλαμβάνει τέτοιους ηλίθιους.

 

Είναι αυτοί που βλέπουν την γενοκτονία μέσω των covid εμβολιασμών και την αποδίδουν σε φυσιολογικά αιτία.. λες και είναι τυχαίες οι επιδημίες καρκίνων και ξαφνικίτιδων αμέσως μετά από τους μαζικούς εμβολιασμούς. Γιατί καρκίνοι, ανακοπές καρδιάς και εγκεφαλικά υπήρχαν πάντα, όμως η κατάσταση χτυπάει πλέον κόκκινο...

 

Κωνσταντίνος Αρβανίτης Διδάκτωρ Καρδιολόγιας για "εμβόλια" mRNA:

 

Είναι αυτοί που πιστεύουν το αφήγημα της κλιματικής-κρίσης απάτης και είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν όλες τις ατομικές ελευθερίες τους για την απάτη που προωθεί πλέον μόνο η Ευρώπη... (δηλαδή το 6% του παγκόσμιου πληθυσμού και της παγκόσμιας γεωγραφίας)

 

Καθηγητής Αντώνης Φώσκολος για ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ Βίντεο:

 

Είναι αυτοί που είναι πρόθυμοι να κάνουν οδικώς το Αθήνα- Θεσσαλονίκη σε 7 ώρες σύμφωνα με τα νέα όρια ταχύτητας που θα επιβάλει ο Μητσοτάκης(100χλμ/ώρα σε όλες τις εθνικές οδούς) αφού είναι εντολή της κυρίας Ούρσουλας Φον ντερ Λάιεν. 

 

Βέβαια οι περισσότεροι δεν έχουν καν δική τους ιδιοκτησία καθώς την έχασαν από τις συνεχείς οικονομικές κρίσεις από κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή από αυτούς που συνεχίζουν να... αποθεώνουν. Τώρα κυκλοφορούν με ποδήλατα, πατίνια ή αυτοκίνητα με leasing και είναι και ευχαριστημένοι (που λέει ο λόγος). Δεν έχουν να χάσουν τίποτα, τα έχασαν όλα και θέλουν να τα χάσεις και εσύ όλα!

 

Είναι αυτοί που θεώρησαν τη νομοθεσία για τον γάμο ΛΟΑΤΚΙ+ συν τα επιδόματα μητρότητας σε άνδρες ομοφυλόφιλους ως φυσιολογικά ερχόμενοι σε αντίθεση με το κεφάλαιο της Γένεσις και με την υποτιθέμενη χριστιανική ορθόδοξη πίστη τους, χωρίς να θεωρούν ότι αυτό που κάνουν είναι αμαρτία. Στο τέλος κατέληξαν οι ίδιοι ομοφυλόφυλοι και απάτριδες κσι άθεοι πιστεύοντας ότι αυτή είναι η σωστή πλευρά της.... Ιστορίας (αυτό που λέμε ότι "το γύρισαν") όπως τους "έδειξε" ο πρωθυπουργός τους...

 

ΔΕΝ είναι homobufo οι κουτοπόνηροι 60αρηδες η 70ρηδες που συνειδητά προσυπογράφουν όλα αυτά τα αφηγήματα για να παίρνουν επιδόματα ΟΠΕΚΕΠΕ και άλλα κέρδη και τακτοποιήσεις με ρουσφέτια -τα οποία είναι σε έξαρση- απο την κυβέρνηση της διαφθοράς και της ανωμαλίας.

 

Οι Homobufo είναι θύματα. Ολα αυτά τα πιστεύουν την ίδια στιγμή που η woke-άθεη κυβέρνηση τους έχει δημιουργήσει ασφυκτικό πλαίσιο ζωής και την ίδια στιγμή τους ζητά να τα βγάλουν πέρα με 800 ευρώ.

Η αξιοπρέπειά τους έφτασε στο μηδέν..

Είναι για λύπηση, δυστυχώς.

 

πηγή: newspull.gr

Σύλλογος Γονέων και «Δαιμόνων» ... Αίσχος.

Η παραπάνω «πρόσκληση» για να ντυθούν τα παιδιά Δημοτικού «διαβόλια»,
προέρχεται από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 11ου Δημοτικού Νέας Ιωνίας.
 

Καλούμε όσους γονείς έχουν αξίες και ιδανικά, να συμμετέχουν στους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, για να αποτρέπουν τέτοιες καταστάσεις.  

  

Όσο για τους γονείς ... και κη«δαιμόνες» ... (η παράφραση είναι του ίδιου του Συλλόγου, όχι δική μας) είναι φανερό ότι δεν αντιλαμβάνονται σε τι κινδύνους βάζουν τα παιδιά τους.

 

Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

Ἔλυσας τῶν εἰδώλων τήν σκοτόμαιναν...

Γράφει ο Χαράλαμπος Μηνάογλου

 

Πάντα εκεί είναι το πρόβλημα, σε όλες τις εποχές, στων ειδώλων την σκοτόμαιναν... οι εχθροί του Χριστού δεν έπαψαν, ούτε θα πάψουν να τον πολεμούν και επειδή δεν μπορούν να πολεμήσουν τον Κύριο, πολεμούν με λύσσα τους χριστιανούς και προσπαθούν να γεμίσουν την ζωή μας με σκοτόμαινα, που λέει και το απολυτίκιο του Αγίου. Ο δρόμος είναι ένας: με τον Χριστό, στο φως του Χριστού, μακρυά από τα έργα του σκότους και τις άνομες εξουσίες που εδράζονται πάνω στην λατρεία του εχθρού.

 

Ὡς στύλος ἀκλόνητός της ἐκκλησίας Χριστοῦ, καί λύχνος ἀείφωτος τῆς οἰκουμένης σοφέ, ἐδείχθης Χαράλαμπες, ἔλαμψας ἐν τῷ κόσμω, διά τοῦ μαρτυρίου, ἔλυσας τῶν εἰδώλων τήν σκοτόμαιναν μάκαρ, διό ἐν παρρησία Χριστῷ πρέσβευε σωθῆναι ἠμᾶς.

Συγκλονιστικό εύρημα στη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά: Παγκόσμιο χρονικό 1300 ετών

Σημείο καμπής γύρω στο 636 μ.Χ.: Μια σελίδα χρονικού περιγράφει την αποφασιστική μάχη μεταξύ των Βυζαντινών και των Αράβων στο Γιαρμούκ και την υποχώρηση του αυτοκράτορα Ηράκλειου από τη Συρία.© Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Χειρογράφων Σινά, μια έκδοση της Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά σε συνεργασία με το EMEL και το UCLA. sinaimanuscripts.library.ucla.edu. Οι εικόνες αναπαράγονται με άδεια από τη Μονή Αγίας Αικατερίνης. 

 

Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά της Αιγύπτου φημίζεται για την εκτεταμένη συλλογή χειρογράφων που εκτείνεται σε πολλούς αιώνες – και πάντα επιφυλάσσει εκπλήξεις: ο μελετητής του Μεσαίωνα Άντριαν Πιρτέα της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών (ÖAW) ανακάλυψε εκεί μια μετάφραση ενός άγνωστου μέχρι πρότινος παγκόσμιου χρονικού 1.300 ετών, γράφουν σήμερα τα αυστριακά μέσα ενημέρωσης.

 

Προσφέρει νέες γνώσεις για τις πολιτικές και θρησκευτικές αναταραχές από την ύστερη αρχαιότητα έως την άνοδο του Ισλάμ. 

 

Το χειρόγραφο που ανακαλύφθηκε, με τις σοβαρά κατεστραμμένες, μερικώς κολλημένες σελίδες του, χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. 

 

Ήταν ανάμεσα στα ήδη ψηφιοποιημένα χειρόγραφα του μοναστηριού. Ο Πιρτέα και η ομάδα του το αναγνώρισαν ως αραβική μετάφραση ενός χριστιανικού παγκόσμιου χρονικού που γράφτηκε αρχικά στα συριακά-αραμαϊκά γύρω στο 712/713 μ.Χ. – «ένα χαμένο κείμενο. Τώρα, η αραβική μετάφραση είναι το μόνο εναπομείναν στοιχείο μας», δήλωσε ο ερευνητής στο αυστριακό πρακτορείο ειδήσεων-APA. 

 

Τα αρχικά ευρήματα σχετικά με την ανακάλυψη δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο περιοδικό «Medieval Worlds». Σύμφωνα με τον Pirtea, η μετάφραση είναι πλήρης «και αντικατοπτρίζει πιστά το πρωτότυπο». 

 

Χριστιανική πηγή 

 

Χρησιμοποιώντας ψηφιοποίηση υψηλής ανάλυσης μέσω της «Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης Πρώιμων Χειρογράφων» και ελεύθερα προσβάσιμες εικόνες στην «Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Χειρογράφων του Σινά», ο ερευνητής μπόρεσε να εξετάσει το έργο πιο προσεκτικά. Το χειρόγραφο, στο οποίο πλέον έχει δοθεί η επιστημονική ονομασία «Μαρωνιτικό Χρονικό του 713», είναι, σύμφωνα με τους ερευνητές, μία από τις πρώτες σωζόμενες χριστιανικές πηγές για την επέκταση της αραβο-ισλαμικής αυτοκρατορίας και προσφέρει νέες προοπτικές για τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή πριν και μετά την άνοδο του Ισλάμ. 

 

«Οι Μαρωνίτες είναι μια χριστιανική κοινότητα που εξακολουθεί να υπάρχει στον Λίβανο σήμερα. Το όνομά τους αναφέρεται στο μοναστήρι του Αγίου Μάρωνα, τον οποίο οι πιστοί θεωρούν ιδρυτή της εκκλησίας τους», εξήγησε ο ιστορικός. Το μοναστήρι αναφέρεται δύο φορές στο χρονικό—ένα έγγραφο περίπου 70 σελίδων. Μπορεί να υποτεθεί ότι ο ανώνυμος συγγραφέας του χρονικού ανήκε σε αυτήν την κοινότητα. 

 

Ανώνυμος χρονικογράφος 

 

Σύμφωνα με τον Πιρτέα, το έργο του χρονικογράφου απεικονίζει την ιστορία της ανθρωπότητας, από τον Αδάμ έως τις πολιτικές και θεολογικές συζητήσεις της εποχής του. «Γραμμένο στο πλαίσιο μιας συριακής χριστιανικής κοινότητας που παραδοσιακά συνδεόταν με την Κωνσταντινούπολη, αλλά σταδιακά αποστασιοποιούνταν από τη Βυζαντινή Εκκλησία λόγω θεολογικών διαφορών, το έργο προσφέρει μια μοναδική προοπτική για τον μετασχηματισμό της Ανατολικής Μεσογείου στην ύστερη αρχαιότητα και την πρώιμη ισλαμική περίοδο», λέει ο μεσαιωνολόγος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών. 

 

Σύμφωνα με τον Πιρτέα, ένα από τα πιο ιστορικά πολύτιμα αποσπάσματα του χρονικού αφορά τον 7ο αιώνα. 

 

Περιγράφει τον Βυζαντινο-Σασσανιδικό πόλεμο του 602-628, την άνοδο του Ισλάμ, τις πρώτες αραβικές κατακτήσεις και τις μεταγενέστερες αραβο-βυζαντινές συγκρούσεις. Η αφήγηση τελειώνει το 692-693. 

 

Ο συγγραφέας δεν ήταν μόνο καλά ενημερωμένος για τα γεγονότα στη Συρία και τη Μέση Ανατολή, αλλά και για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια, τη Σικελία και τη Ρώμη – «ήταν πιθανώς μοναχός ή επίσκοπος ή κάποιος με καλές επαφές με τη Βυζαντινή ή Δυτική Εκκλησία». 

 

«Συγκλονιστικό εύρημα» 

 

Ένα μεγάλης κλίμακας έργο ψηφιοποίησης καθιστά τα χειρόγραφα από τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης ολοένα και πιο προσβάσιμα: 

 

«Προσπάθειες τεκμηρίωσης των χειρογράφων από το Σινά με χρήση μικροφίλμ είχαν ήδη γίνει τη δεκαετία του 1950 και του 1960. Από το 2018 έως το 2022, η Μονή της Αγίας Αικατερίνης, μαζί με συνεργάτες, ανέλαβε ένα μεγάλο έργο για την ψηφιοποίηση πρώτα των συριακών και αραβικών χειρογράφων». 

 

Μεταξύ των ψηφιοποιημένων αντικειμένων ήταν και το ‘Παγκόσμιο Χρονικό’. Ωστόσο, μόνο πολύ σύντομες περιγραφές αυτών των χειρογράφων γράφτηκαν εκείνη την εποχή, σύμφωνα με τον ερευνητή. Έτσι, ακόμη και σήμερα, ανακαλύπτονται άγνωστα κείμενα – «αλλά σε σύγκριση με προηγούμενα ευρήματα, το Παγκόσμιο Χρονικό’ είναι μια συγκλονιστική ανακάλυψη». 

 

«Τα περισσότερα από τα αραβικά κείμενα που εντοπίστηκαν πρόσφατα στα χειρόγραφα του Σινά σήμερα είναι, για παράδειγμα, μεταφράσεις της Βίβλου ή των γραπτών των Πατέρων της Εκκλησίας, τα οποία είναι επίσης γνωστά από άλλες πηγές». 

 

Ωστόσο, υπάρχουν και εντελώς απροσδόκητα ευρήματα, «ειδικά στα παλίμψηστα (= παλιά χειρόγραφα περγαμηνής που ξαναγράφηκαν μετά από επεξεργασία) που φυλάσσονται στο μοναστήρι», λέει ο ερευνητής, ο οποίος τώρα εργάζεται πάνω σε μια «σύγχρονη, κριτική έκδοση» του ανακαλυφθέντος «Μαρωνιτικού Χρονικού του 713». 

 

herder.de, religion.orf.at 

— 

Echedoros.blog

ΝΑ ΜΗ ΣΒΗΣΕΙ Η ΦΛΟΓΑ

Η ιστορία της πρώτης φλόγας
 

Λένε πως κάποτε, σε έναν τόπο που είχε περάσει πολλούς χειμώνες, οι άνθρωποι ξέχασαν πώς άναβε η φωτιά. Όχι γιατί δεν είχαν ξύλα, αλλά γιατί ο καθένας φύλαγε το μικρό του σπίρτο μόνο για τον εαυτό του. Οι νύχτες μεγάλωναν, τα σπίτια κρύωναν και οι δρόμοι άδειαζαν.

 

Μια μέρα, ένας άνθρωπος άναψε ένα μικρό κερί στο παράθυρό του. Δεν φώτισε τον τόπο. Φώτισε όμως το σκοτάδι μπροστά του. Κάποιος απέναντι το είδε και άναψε κι εκείνος. Ύστερα άλλος. Κανείς δεν έδωσε εντολή. Κανείς δεν περίμενε να φανεί το αποτέλεσμα. Απλώς στάθηκαν πιστοί στη μικρή τους φλόγα.

 

Και τότε ο τόπος ζεστάθηκε ξανά.

 

Αδελφοί και αδελφές του Δικτύου Ελληνισμού, καθώς ξεκινά μια νέα εβδομάδα, θέλουμε να σας συνοδεύσουμε με έναν λόγο απλό και αληθινό. Όχι για να σας καθοδηγήσουμε από ψηλά, αλλά για να περπατήσουμε μαζί.

 

Στον πυρήνα όλων όσων κάνουμε, στέκει ο Χριστός. Όχι ως ιδέα, αλλά ως πρόσωπο που μας καλεί καθημερινά σε πίστη, ταπείνωση και αγάπη. Σε έναν κόσμο που συχνά παγώνει από φόβο και διχασμό, η πίστη δεν είναι καταφύγιο φυγής· είναι πηγή δύναμης για να μείνουμε άνθρωποι.

 

Μέσα από αυτή την πίστη, στεκόμαστε και ως Έλληνες. Όχι για να υψώσουμε τον εαυτό μας πάνω από άλλους, αλλά για να θυμηθούμε τι σημαίνει μέτρο, παιδεία, ευθύνη και προσφορά. Το ελληνικό πνεύμα δεν γεννήθηκε για να κλειστεί σε μουσεία, αλλά για να ζήσει μέσα στον άνθρωπο, στις πράξεις του, στον τρόπο που στέκεται δίπλα στον άλλον.

 

Αυτή η κοινότητα μπορεί να γίνει δεσμός ενότητας. Μια οικογένεια όπου ο ένας δεν αφήνει τον άλλον μόνο. Όπου η χαρά μοιράζεται και ο πόνος δεν κρύβεται. Όπου, σε κάθε καιρό, στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον — όχι από υποχρέωση, αλλά από αγάπη.

 

Σας καλούμε αυτή την εβδομάδα να κρατήσετε τη δική σας μικρή φλόγα αναμμένη. Να τη φυλάξετε με προσευχή, με πράξη, με λόγο καλό. Να θυμάστε πως κανείς δεν είναι μικρός σε αυτόν τον δρόμο. Κάθε βήμα, κάθε καλή πρόθεση, κάθε σιωπηλή προσφορά έχει αξία.

 

Η αρχή γίνεται πάντα από το λίγο.

Και το λίγο, όταν μοιράζεται, γίνεται πολύ.

 

Η ιστορία των λαμπαδηδρόμων

 

Σε έναν αγώνα παλιό, οι λαμπαδηδρόμοι δεν έτρεχαν για να φτάσουν πρώτοι. Έτρεχαν για να μη σβήσει η φλόγα. Ο ένας παρέδιδε στον άλλον προσεκτικά, με σεβασμό, γνωρίζοντας πως αν έπεφτε η λαμπάδα, θα σκοτείνιαζε ο δρόμος για όλους.

 

Κανείς δεν θυμόταν στο τέλος ποιος ξεκίνησε.

Όλοι όμως θυμόντουσαν ότι η φλόγα έφτασε.

 

Αδελφοί και αδελφές,

αυτή την εβδομάδα, ας γίνουμε λαμπαδηδρόμοι ελπίδας. Ο καθένας από εμάς κρατά κάτι πολύτιμο: την πίστη στον Χριστό και το φως του ελληνικού πνεύματος. Δεν χρειάζεται να κάνουμε όλοι τα ίδια, ούτε να βρισκόμαστε στα ίδια μέρη. Χρειάζεται μόνο να μεταφέρουμε τη φλόγα εκεί όπου ζούμε και μπορούμε.

Άλλος με λόγο παρηγορητικό.

Άλλος με πράξη στήριξης.

Άλλος με προσευχή αθόρυβη.

Άλλος με παρουσία σταθερή.

 

Μην υποτιμάς ό,τι μπορείς να κάνεις. Ο Χριστός δεν ζήτησε ποτέ μεγαλεία· ζήτησε καρδιά. Και η Ελλάδα που αγαπάμε δεν στηρίχθηκε σε κραυγές, αλλά σε ανθρώπους που στάθηκαν όρθιοι στις μικρές καθημερινές μάχες.

 

Σας καλούμε να συμμετέχετε σε αυτή την κοινή προσπάθεια:

να μιλήσετε, να ακούσετε, να στηρίξετε, να προτείνετε, να προσευχηθείτε. Να νιώσετε ότι ανήκετε σε μια οικογένεια που δεν διαλύεται στον πρώτο άνεμο.

 

Αν κάποια μέρα κουραστείτε, θυμηθείτε: κάποιος άλλος κρατά τη λαμπάδα δίπλα σας. Αν δείτε τον άλλον να λυγίζει, σταθείτε κοντά του. Έτσι μόνο προχωρά ο δρόμος.

Ας γίνει αυτή η εβδομάδα αρχή ανανέωσης.

Αρχή ενότητας.

Αρχή ζεστασιάς.

 

Με τον Χριστό οδηγό και με το ελληνικό πνεύμα ζωντανό,

προχωράμε μαζί —

ώστε η φλόγα να μη σβήσει ποτέ.