Η Γενοκτονία των Ποντίων δεν ξεχνιέται… Το αίμα ζητά Ιστορική Δικαιοσύνη…

Του Παναγιώτη Αποστόλου

Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου

egerssi.gr

https://lnk.bio/Egerssi

 

Η εξόντωση των Ελλήνων του Πόντου δεν υπήρξε ένα «τραγικό ιστορικό επεισόδιο». Υπήρξε οργανωμένο σχέδιο αφανισμού. Μια μεθοδική γενοκτονία που σχεδιάστηκε μέσα στα σκοτεινά εργαστήρια του παντουρκισμού και υλοποιήθηκε με τη στήριξη εκείνων που επί δεκαετίες επένδυαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία για τα γεωπολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα.

 

Η αρχή του δράματος τοποθετείται ήδη από την εποχή του Β΄ Γερμανικού Ράιχ, όταν ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ έθεσε υπό την προστασία του την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1908, με την άνοδο των Νεότουρκων – φορέων του ακραίου παντουρκισμού – ξεκινά η συστηματική επιχείρηση εξόντωσης Ελλήνων, Αρμενίων και όλων των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας.

 

Με Γερμανούς στρατιωτικούς συμβούλους και οργανωτές του τουρκικού στρατού, όπως οι Φον ντερ Γκολτς και Λίμαν φον Σάντερς, στήθηκε ένα πολυετές σχέδιο εκκαθάρισης. Οι διωγμοί δεν ήταν αυθόρμητες βιαιότητες. Ήταν κρατική πολιτική.

 

Το μήνυμα ήταν σαφές: Ή εξισλαμισμός και υποταγή ή θάνατος

 

Ολόκληρα ελληνικά χωριά υπέφεραν από εξοντωτικές φορολογίες, λεηλασίες, εκτοπισμούς και τρομοκρατία. Πολλοί αναγκάζονταν να αλλαξοπιστήσουν για να σώσουν τις οικογένειές τους. Άλλοι πήραν τα βουνά και δημιούργησαν αντάρτικες ομάδες αντίστασης στον Πόντο, μέσα σε αδιανόητες συνθήκες πείνας και καταδίωξης.

 

Από το 1914 έως το 1924, ο Πόντος βυθίστηκε στο αίμα.

 

Οι λεγόμενες «λευκές πορείες θανάτου» αποτέλεσαν ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα της εποχής. Χιλιάδες Έλληνες οδηγήθηκαν πεζή προς το εσωτερικό της Ανατολίας χωρίς τροφή, χωρίς νερό, χωρίς καμία πιθανότητα επιβίωσης. Άνδρες εξοντώνονταν στα τάγματα εργασίας. Γυναίκες και παιδιά πέθαιναν από πείνα, εξάντληση, αρρώστιες και βασανιστήρια.

 

Στη Μπάφρα, από 6.270 γυναικόπαιδα και γέροντες σώθηκαν περίπου 2.000 – πολλοί από αυτούς υπέκυψαν αργότερα στον εξανθηματικό τύφο. Από τα 150 παιδιά ορφανοτροφείου που οδηγήθηκαν στην πορεία θανάτου προς τη Μαλάτεια, επέζησαν μόλις 20. Στην Κερασούντα, από 14.000 Έλληνες διασώθηκαν περίπου 4.000 γυναικόπαιδα. Στη Σαμψούντα, στην Οινόη, στην Τραπεζούντα, στα Σούρμενα και στον Ριζούντα, ο ελληνισμός ξεκληρίστηκε με σφαγές, εκτοπισμούς και βασανιστήρια.

 

Ο επίσημος αριθμός των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων φτάνει τις 353.000 ψυχές. Αν προστεθούν και οι περίπου 700.000 Έλληνες της Ιωνίας και της Μικράς Ασίας που αφανίστηκαν εκείνη την περίοδο, τότε μιλάμε για περισσότερο από ένα εκατομμύριο νεκρούς Έλληνες.

 

Οι επιλήσμονες της γενοκτονίας πολιτικοί του σήμερα, είναι μόνο για δημόσιες σχέσεις με την Τουρκία…

 

Κι όμως… Παρά αυτή τη θυσία, η ελληνική πολιτική τάξη επί δεκαετίες επέλεξε τη λήθη, τον κατευνασμό και τις «δημόσιες σχέσεις» με την Άγκυρα.

 

Άλλοτε χόρευαν ζεϊμπέκικα μπροστά στις κάμερες. Άλλοτε κατέθεταν στεφάνια στο μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ – του ανθρώπου που ταυτίστηκε με τη δεύτερη και πιο βίαιη φάση της εξόντωσης του μικρασιατικού ελληνισμού. Άλλοτε προωθούσαν την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, αγνοώντας ότι η Άγκυρα ουδέποτε αναγνώρισε τα εγκλήματά της απέναντι στους λαούς της Ανατολής.

 

Την ίδια ώρα, η Τουρκία συνεχίζει να απειλεί την Ελλάδα με Casus Belli (Αφορμή Πολέμου) για το αυτονόητο δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, όπως προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (1982).

 

Συνεχίζει να αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Συνεχίζει να εργαλειοποιεί τον αναθεωρητισμό και την ιστορική παραχάραξη.

 

Η μνήμη των Ποντίων δεν είναι επετειακή υποχρέωση. Είναι εθνικό χρέος.

Γιατί λαός χωρίς μνήμη είναι λαός χωρίς μέλλον.

Αιωνία η μνήμη των 353.000 θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού!!

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την Γενοκτονία των Ποντίων, την άτακτη υποχώρηση των Patriot, την υπερκοστολόγηση των δομών μεταναστών, και την πρόωρη αποπληρωμή των δανείων.

Αθήνα, 18/5/2026  

 

Δ. Νατσιός: «Η Γενοκτονία των Ποντίων δεν παραγράφεται, δεν ξεχνιέται, δεν αποσιωπάται»  

 

Στην εκδήλωση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026 στην Αίθουσα Γερουσίας της Βουλής, παρέστη και μίλησε ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, κ.Δημήτρης Νατσιός.

 

Ο κ. Νατσιός αναφέρθηκε στη μαρτυρική πορεία του ποντιακού ελληνισμού και υπογράμμισε ότι η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί ιστορικά και νομικά τεκμηριωμένο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

 

Επισήμανε ότι «η εξόντωση 353.000 Ελλήνων από την Οθωμανική και Κεμαλική Τουρκία, την περίοδο 1914-1923, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια υπόθεση του παρελθόντος, καθώς αφορά τη συλλογική μνήμη, την ιστορική αλήθεια και την εθνική αυτογνωσία».

 

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ανάγκη τα παιδιά να γνωρίσουν την ιστορία του Πόντου μέσα από τα πρόσωπα που την υπηρέτησαν και τη σφράγισαν με τη θυσία, την πίστη και τον αγώνα τους. Μίλησε για τους μάρτυρες, τους δασκάλους, τους ιεράρχες και τους αγωνιστές του ποντιακού ελληνισμού, τονίζοντας ότι η ιστορία αποκτά νόημα όταν συνδέεται με ζωντανά παραδείγματα ήθους και προσφοράς.

 

«Η μνήμη είναι το πιο ισχυρό αμυντήριο ενός έθνους», σημείωσε χαρακτηριστικά, αναδεικνύοντας τον ρόλο της παιδείας στη διατήρηση της εθνικής συνείδησης. Όπως τόνισε, η γνώση της ιστορίας δεν είναι τυπική αναφορά σε επετείους, αλλά βαθύ χρέος προς τους νεκρούς, προς τις επόμενες γενιές και προς την αλήθεια.

 

Ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ μνημόνευσε επίσης όσους συνέβαλαν καθοριστικά στην αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τη Βουλή των Ελλήνων το 1994, κάνοντας ειδική αναφορά στον Πολυχρόνη Ενεπεκίδη, τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη και τον καθηγητή Κωνσταντίνο Φωτιάδη.

 

Κλείνοντας, ο Δημήτρης Νατσιός συνεχάρη την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος και τα ποντιακά σωματεία για τον συνεπή αγώνα τους, υπογραμμίζοντας ότι «η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου παραμένει ζήτημα δικαιοσύνης, μνήμης και σεβασμού προς την ιστορία του Γένους».

 

Αθήνα, 19/5/2026

 

Δ. Νατσιός: Από τις «κορώνες» για Κίμωνα, στην άτακτη υποχώρηση

 

Η απομάκρυνση των συστοιχιών Patriot από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο αλλά και η επικείμενη αποχώρηση των τεσσάρων μαχητικών F-16 από την Κύπρο συνιστούν ακόμη μία απόδειξη της φοβικής και υποχωρητικής εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

 

Χθες ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας διαφήμιζαν δήθεν «γεωπολιτική ισχύ» και έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου. Σήμερα αποσύρουν δυνάμεις από εθνικά στρατηγικά σημεία άμυνας επικαλούμενοι αόριστες «επιχειρησιακές ανάγκες».

 

Αυτή δεν είναι πολιτική ισχύος, είναι πολιτική υποχώρησης, φοβικών συνδρόμων, και εθνικής συρρίκνωσης.

 

Τελικά οι κορώνες που συνόδευαν την αποστολή του Κίμωνα αποδείχθηκαν φτηνοί λεονταρισμοί.

 

«Υπερωρίες» για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με την υπερκοστολόγηση στις δομές υποδοχής μεταναστών σε Μαλακάσα και Σέρρες

 

Όποια πέτρα σκανδάλου κι αν σηκώσεις, ένα κυβερνητικό στέλεχος θα βρεις! Όποια έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για διασπάθιση κοινοτικών κονδυλίων κι αν ψάξεις, ως επικεφαλίδα γράφει διακυβέρνηση ΝΔ!

 

Μετά τα Τέμπη, τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα προγράμματα κατάρτισης του υπουργείου Εργασίας, μία νέα εστία διαφθοράς διερευνάται από τους Ευρωπαίους εισαγγελείς: Οι σκανδαλώδεις υπερκοστολογήσεις στις απευθείας αναθέσεις για την κατασκευή κέντρων υποδοχής μεταναστών σε Μαλακάσα και Σέρρες την περίοδο 2020-21.

 

Δυο μονάδες που στοίχισαν δεκαπενταπλάσια σε σχέση με συγκρίσιμα έργα και έφτασαν τα 11,3 εκατομμύρια ευρώ!

 

Οι «γαλάζιες ακρίδες» κάνουν διαρκώς αισθητή την παρουσία τους και αναγκάζουν τους εισαγγελείς των Βρυξελλών να κάνουν υπερωρίες στη χώρα μας. Ούτε μία ευκαιρία για απευθείας ανάθεση δεν έμεινε αναξιοποίητη εν μέσω πανδημίας, καθώς με τον σχετικό νόμο που πέρασε η κυβέρνηση στήθηκε ένα μεγάλο πάρτι ημετέρων.

 

Η ΝΙΚΗ ζητά πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης καθώς και άμεσες και πειστικές απαντήσεις από τους τότε υπευθύνους για την εκτέλεση του έργου.

 

Δανείζεται με 3,7% για να ξεχρεώσει δάνεια του 1,35% — Η Κυβέρνηση πληρώνει πολύ ακριβότερα για να εμφανίζεται «καλός μαθητής» στις αγορές»

 

Η κυβέρνηση συνεχίζει και το 2026 την πρόωρη αποπληρωμή των δανείων GLF του πρώτου μνημονίου, προχωρώντας σε νέα εξόφληση ύψους € 6,9 δισ., την ώρα που τα επίσημα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ αποκαλύπτουν ότι η χώρα εξακολουθεί να δανείζεται ακριβότερα, να καταναλώνει τα ταμειακά της διαθέσιμα και να παραμένει εγκλωβισμένη σε διαρκή ανακύκλωση χρέους.

 

Τα δάνεια GLF διαθέτουν εξαιρετικά χαμηλό κόστος χρηματοδότησης. Με βάση τα σημερινά στοιχεία, το επιτόκιό τους κινείται περίπου στο 2,75% (3μηνο Euribor + 0,5%), ενώ μετά και την αντιστάθμιση μέσω swaps το πραγματικό κόστος περιορίζεται περίπου στο 1,35%.

 

Παράλληλα όμως, το ελληνικό δημόσιο συνεχίζει να εκδίδει 10ετή ομόλογα με επιτόκια 3,5%–3,7%. Με απλά λόγια, η κυβέρνηση αντικαθιστά φθηνό θεσμικό δανεισμό με ακριβότερο αγοραίο δανεισμό και παρουσιάζει αυτή τη διαδικασία ως δήθεν «απομείωση χρέους».

 

Την ίδια στιγμή, το δημόσιο χρέος για το 2026 παραμένει στα € 359,3 δισ., οι συνολικές χρηματοδοτικές ανάγκες εκτοξεύονται στα €30,168 δισ., προβλέπεται νέος δανεισμός €12,726 δισ. και ανάλωση διαθεσίμων €18,442 δισ. Η χώρα δηλαδή όχι μόνο δεν σταματά να δανείζεται, αλλά αδειάζει και μέρος του αποθεματικού ασφαλείας της.

 

Και όλα αυτά ενώ η κοινωνία συνθλίβεται από ακρίβεια, υπερφορολόγηση και διαρκή μείωση της αγοραστικής δύναμης.

 

Τα «ματωμένα» υπερπλεονάσματα δεν κατευθύνονται στην παραγωγή, στις επενδύσεις, στη στήριξη της κοινωνίας ή της πραγματικής οικονομίας, αλλά στην επιτάχυνση πληρωμών προς τους πιστωτές και στη διατήρηση μιας εικόνας «πειθαρχίας» απέναντι στις αγορές και στους μηχανισμούς επιτήρησης.

ΠΡΟ-ΠΟ

Ας πάμε σήμερα, κατά τα ειωθότα, κάμποσα χρόνια πίσω και για την ακρίβεια 67. Εκεί στο 1959, που έκανε την εμφάνισή της μία καινούργια τρέλα.

 

Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης

 

Το ΠΡΟΠΟ, το οποίο έμελλε να αλλάξει πολλά πράγματα στον χώρο του ποδοσφαίρου, αλλά και στα… πορτοφόλια φιλάθλων και μη. Ήταν μία μανία που ξεκίνησε σαν θύελλα. Βαθμηδόν βέβαια κόπασε η θύελλα και το ΠΡΟΠΟ βαδίζει παράλληλα με πολλά άλλα παιχνίδια όπως το Τζόκερ, το ΠΡΟΤΟ, το ΛΟΤΤΟ, το ΚΙΝΟ, το Στοίχημα, τα οποία διοργανώνει ο Εθνικός Τζογαδόρος, που δεν είναι άλλος από τον Οργανισμό Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου (ΟΠΑΠ).

 

Το πρώτο πρακτορείο ΠΡΟΠΟ στο Περιστέρι ήταν στο ψιλικατζίδικο του Καρκατσούλη κοντά στο γήπεδο του Ατρομήτου. Μία εικόνα πρακτορείου της εποχής βλέπετε στη φωτογραφία.

 

Πρόκειται για τοι Πρακτορείο της οικογενείας Πουλημά στη Δάφνη γύρω στο 1970. Κάπως έτσι ήταν όλα τα πρακτορεία. Εκεί λοιπόν, κάθε Σάββατο που έληγε η προθεσμία κατάθεσης των δελτίων, γινόταν ο κακός χαμός με την ουρά έξω από το πρακτορείο να ξεπερνά τα 200 μέτρα. Κόσμος και λαός περίμενε υπομονετικά να καταθέσει το Δελτίο του, με την γλυκιά προσμονή των κερδών.

 

Τότε όταν λέγαμε «κατάθεση» εννοούσαμε ότι ο πράκτορας κόλλαγε μία ταινία, η οποία επικύρωνε το Δελτίο, στο Στέλεχος, η Μήτρα και στο Αντίγραφο. Τα δύο πρώτα τα κράταγε ο πράκτορας και το Αντίγραφο ο παίκτης.

 

Η κατάθεση έληγε τα μεσάνυχτα, οπότε περνούσαν αυτοκίνητα του ΟΠΑΠ από όλα τα πρακτορεία και μάζευαν τα συσκευασμένα σε σάκους Δελτία και τα μετέφεραν στα Κεντρικά γραφεία του Οργανισμού που τότε βρίσκονταν στην οδό Πανεπιστημίου 46, στην γωνία με την Χαριλάου Τρικούπη. Εννοείται ότι τα Δελτία των επαρχιών έφθαναν στον ΟΠΑΠ αεροπορικώς. Έτσι αν βρισκόσουν στην επαρχία, έβλεπες εκεί γύρω στα μεσάνυχτα να κυκλοφορούν «βολιδάτα» τα φορτηγάκια του ΟΠΑΠ, για να προλάβουν το αεροπλάνο.

 

Το βράδυ της Κυριακής ανακοινώνονταν τα αποτελέσματα των αγώνων, και άρχιζε η διαλογή, όπου διαλογή σήμαινε έλεγχο ένα προς ένα των Δελτίων. Η διαλογή γινόταν κυρίως από φοιτητές οι οποίοι προσλαμβάνονταν μόνο γι’ αυτήν την δουλειά και τελείωνε τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας, οπότε και ανακοινώνονταν τα αποτελέσματα και οι νικητές.

 

Το πρώτο Δελτίο ΠΡΟΠΟ είναι αυτό που βλέπετε αμέσως μετά, μαζί με τα αποτελέσματά του. Οι αναπληρωματικοί αγώνες, προβλέπονταν σε περίπτωση που ένα από τους προγραμματισμένους για οποιονδήποτε λόγο δεν είχε διεξαχθεί.

 

Τότε δημοσιεύονταν και τα ονόματα των νικητών όπως φαίνεται στο παρακάτω δημοσίευμα της εποχής που ανακοινώνει τον πρώτο νικητή που ήταν ο Αθηναίος δικηγόρος Νίκος Πάσαρης, που ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να πετύχει «12άρι» (12 σωστές προβλέψεις) σε συνολικά 213.670 δελτία που είχαν κατατεθεί.

 

Ο νικητής κέρδισε 228.360 δραχμές, ποσό τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής (ενδεικτικά, το μεροκάματο τότε ήταν περίπου 30 δραχμές). Επίσης λόγω μιας συνεργασίας μάρκετινγκ με την εταιρεία «Μπάρμπα Μπεν», ο νικητής κέρδισε κυριολεκτικά το βάρος του σε ρύζι, όπως φαίνεται στην παρακάτω διαφήμιση.

 

 

Στην έγκριτη ιστοσελίδα «Η Μηχανή του Χρόνου», διαβάζουμε σχετικώς:

 

«Τον Δεκέμβριο του 1958, με βασιλικό διάταγμα, ιδρύεται στην Ελλάδα ο Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου (ΟΠΑΠ), με σκοπό να οργανώσει το παιχνίδι Προγνωστικών αγώνων Ποδοσφαίρου, το ΠΡΟ-ΠΟ.» Η Ελλάδα ακολούθησε το παράδειγμα πολλών ευρωπαϊκών χωρών, στις οποίες λειτουργούσαν ήδη αντίστοιχοι φορείς με μεγάλη επιτυχία. Στόχος της δημιουργίας του οργανισμού, ήταν η οικονομική ενίσχυση του ελληνικού αθλητισμού και των δημόσιων εσόδων…. “Ενισχύσατε τον αθλητισμό μας. Δώστε στα ελληνικά νιάτα γήπεδα, γυμναστήρια, πισίνες, στάδια, χαρά και υγεία με ένα Προπο”, έλεγε η πρώτη διαφήμιση.

 

»Στο ίδιο πνεύμα κινούνταν και τα ρεπορτάζ των εφημερίδων: «το ποδοσφαιρικό στοίχημα έγινε στην Ελλάδα για να δώσει τους οικονομικούς πόρους στην ιδρυθείσα πριν ένα χρόνο γενική γραμματεία Αθλητισμού»…. Η συμφωνία προέβλεπε, ότι το 45% των εισπράξεων θα μοιράζονταν στους νικητές, ενώ τα υπόλοιπα θα κατέληγαν στη γενική γραμματεία Αθλητισμού, αφού αφαιρούνταν τα λειτουργικά έξοδα των πρακτορείων. Με τη σειρά της η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού θα μοίραζε το ποσό στον ΣΕΓΑΣ, την ΕΠΟ και στην εταιρία Ιπποδρομιών….

 

»Το δώρο έκπληξη ήταν, ότι ο νικητής θα γέμιζε τα ντουλάπια της κουζίνας του με ρύζι. Τόσο, όσο το βάρος του. Αυτή ήταν η παράδοξη υπόσχεση της εταιρίας Μπάρμπα Μπεν για τον πρώτο νικητή του ΠΡΟ-ΠΟ. Την εποχή εκείνη πάντως οι Έλληνες δεν ήταν υπέρβαροι. Κυκλοφορούσαν ελάχιστα αυτοκίνητα και οι περισσότερες διαδρομές γίνονταν με τα πόδια, ενώ οι λιπαρές τροφές ήταν ελάχιστες. Άλλωστε, όλοι ακολουθούσαν τη μεσογειακή διατροφή, που είναι η καλύτερη δίαιτα. Προφανώς όμως, οι συνεργάτες του θείου Μπέν προέβλεψαν την επιτυχία του νέου παιχνιδιού και έσπευσαν να το χρησιμοποιήσουν για να διαφημίσουν την εταιρία. …

 

»Το πρώτο δελτίο του ΠΡΟ-ΠΟ ήταν δίστηλο και περιελάμβανε 12 αγώνες. Στην Ελλάδα τότε υπήρχε μόνο η Α’ Εθνική κατηγορία και τα τοπικά πρωταθλήματα. Έτσι, στο πρώτο ΠΡΟ-ΠΟ υπήρχαν 10 ελληνικοί αγώνες και 2 από το ιταλικό πρωτάθλημα. Το πιο ενδιαφέρον παιχνίδι ήταν το αιώνιο ντέρμπι Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού, που αποτελούσε τον «κράχτη» του δελτίου. Οι υπόλοιπες αναμετρήσεις ήταν οι εξής:

 

Απόλλων (ΘΕΣ) – Άρης (ΘΕΣ)

Α.Ε.Κ. (ΑΘ) – Εθνικός (ΠΕΙΡ)

Π.Α.Ο.Κ. (ΘΕΣ) – Πανιώνιος (ΑΘ)

Παναιγιάλειος – Δόξα Δράμας

Ερμής (ΠΕΙΡ) – Δόξα (ΠΕΙΡ)

Δάφνη (ΑΘ) – Α.Ε.Ν. Ιωνίας (ΑΘ)

Ηλυσιακός (ΑΘ) – Ατρόμητος (ΑΘ)

Α.Ο. Κηφισίας (ΑΘ) – Γ.Σ. Αμαρουσίου (ΑΘ)

Φίλιππος (ΘΕΣ) – Δόξα (ΘΕΣ)

VERONA – NOVARA

TARANTO – ATALANTΑ.

 

»Οι παίκτες ενημερώθηκαν, τόσο στα πρακτορεία του ΟΠΑΠ, όσο και από τις εφημερίδες της εποχής, για το πώς θα συμπλήρωναν το δελτίο και τι σήμαινε 1, 2, Χ, όροι γνωστοί σήμερα ακόμα και σε παιδιά μικρής ηλικίας.

 

»Πράκτορες και ρεπόρτερ της εποχής φρόντιζαν να διευκρινίσουν ότι τα δελτία δίνονταν δωρεάν στα πρακτορεία και ότι οι παίκτες θα πλήρωναν μόνο τη συμμετοχή τους στο παιχνίδι, δηλαδή 2,50 δραχμές.

 

»Το ΠΡΟ-ΠΟ είχε από την αρχή μεγάλη επιτυχία. Συμπληρώθηκαν πάνω από 200.000 δελτία και οι εισπράξεις ξεπέρασαν το 1.000.000 δραχμές….

 

»Τα στοιχεία του πρώτου νικητή έγιναν γνωστά. Ήταν ο Νίκος Πάσαρης, κάτοικος Κυψέλης. Αυτό που δε μάθαμε ποτέ, ήταν πόσα κιλά ζύγιζε ο πρώτος τυχερός και για πόσο καιρό απολάμβανε δωρεάν το ρύζι του!…».

 

Από τις ομάδες που περιλαμβάνονταν στο 1ο Δελτίο ΠΡΟΠΟ, άλλες δεν υπάρχουν πια, άλλες έχουν υποβιβασθεί σε μικρότερες κατηγορίες και άλλες, όπως η Κηφισιά, παίζουν σήμερα στην Σούπερ Λιγκ (Α΄ Εθνική).

 

Τότε είχα κι’ εγώ ένα ευτράπελο. Είχα συμπληρώσει τις δύο του 1 ου Δελτίου ΠΡΟΠΟ και περίμενα τα αποτελέσματα. Την Κυριακή το βράδυ λοιπόν με την ανακοίνωση είδα καταχαρούμενος ότι είχα πιάσει «δωδεκάρι».

 

Περιχαρής το ανακοινώνω στον πατέρα μου, ο οποίος επίσης περιχαρής το ανακοινώνει περαιτέρω με το σχόλιο «Ο Χρήστος ξέρει από ποδόσφαιρο». Κάποιος φίλος ζήτησε να δει το «τυχερό» δελτίο, το οποίο και του έδωσα. Με την πρώτη ματιά μου λέει «Ρε είσαι σίγουρος ότι έπιασες δώδεκα;» «Γιατί δεν το βλέπεις;» «Ακριβώς επειδή το βλέπω σε ρωτάω». Άρχισαν να με ζώνουν τα μαύρα φίδια, μέχρι που ο φίλος μου εξήγησε ότι για να κερδίσεις, πρέπει να προβλέψεις τα σωστά σε μία στήλη και όχι και στις δύο μαζί, δηλαδή πέντε στην δεξιά στήλη και επτά στην δεξιά, όπως είχα «πιάσει» εγώ.

 

Αργότερα ο αγώνες αυξήθηκαν σε δεκατρείς οπότε μπήκε στη ζωή μας το «δεκατριάρι».

 

Τα χρόνια πέρασαν νερό, όπως περνάνε τα ρημάδια. Όλα άλλαξαν. Πήγα προχθές να ζητήσω σε ένα πρακτορείο, είχα πολλά χρόνια να μπω, ένα δελτίο ΠΡΟΠΟ και αφού δεν έβλεπα πουθενά απλωμένα δελτία, όπως κάποτε, απευθύνθηκα στην πράκτορα η οποία αφού με κοίταξε με συμπάθεια ανακατεμένη με θλίψη και οίκτο μου έδωσε το δελτίο που βλέπετε πιο κάτω μαζί με το «Κουπόνι» που επίσης βλέπετε και μου λέει:

– Οι αγώνες είναι στο κουπόνι τους βλέπετε και παίζετε.

– Ξέρω ξέρω, της είπα και μάλλον δεν την έπεισα

 

Στο πίσω μέρος, το δελτίο έχει οδηγίες τις οποίες ανάθεμά με αν τις κατάλαβα. Πάντως τώρα δεν έχει ταινίες, κωλύματα και τέτοια. Μόλις γίνουν ο αγώνες πας το δελτίο στο πρακτορείο το περνάει από ένα μηχάνημα και βγαίνει μήνυμα που λέει: «Το δελτίο δεν κερδίζει. Περαστικά σας και να σας βλέπουμε πιο τακτικά». Μπορεί να μη τα λέει ακριβώς έτσι ή κάπως έτσι, αλλά αυτό εννοεί!

 

Και για να τελειώνουμε, ας δούμε οδηγίες σε αυτούς και είναι πάρα πολλοί, που παίζουν «Πάμε Στοίχημα». Οι οδηγίες αφορούν στους αγώνες για τα ευρωπαϊκά κύπελλα που έγινα την Πέμπτη στις 7 Μαΐου:

 

Η Στρασμπούρ έχει ήδη δείξει ότι μπορεί να γυρίσει τέτοιες καταστάσεις. Το έκανε με τη Μάιντς (0-2 και 4-0) και τώρα καλείται να το ξανακάνει, αυτή τη φορά απέναντι στη Ράγιο, με το 1-0 του πρώτου αγώνα να μην είναι απαγορευτικό και να αφήνει τα πάντα ανοιχτά. ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΟ στο 15.00: Under 4.5 γκολ – Να σκοράρει Ενκίσια – Ράγιο Βαγιεκάνο περισσότερες κάρτες – Over 0.5 σουτ στην εστία Ακαμπό. Για την ιστορία η Στρασμπούρ… έχασε

 

Η ΑΕΚ ταξίδεψε στην Μπανταλόνα για το Final Four του Basketball Champions League με στόχο να διεκδικήσει το τέταρτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας της και δεύτερο στη διοργάνωση. Απέναντί της στον ημιτελικό περιμένει η κάτοχος του τίτλου Μάλαγα, σε μια μονομαχία με ξεκάθαρο κίνητρο για ρεβάνς μετά τον περσινό αποκλεισμό από τους Ισπανούς και πάλι στον ημιτελικό.

 

ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΟ στο 8.50: Νίκη ΑΕΚ – Μπράντλεϊ Over 18.5 πόντοι – Πέρι Over 10.5 πόντοι. Το εκτός έδρας 3-1 του πρώτου αγώνα έχει ήδη δώσει ξεκάθαρο προβάδισμα στην Κρίσταλ Πάλας, αλλά δεν έχει τελειώσει τίποτα. Σε ημιτελικό, με φόντο έναν ευρωπαϊκό τρόπαιο, ακόμα και τέτοια σκορ δεν σε αφήνουν να χαλαρώσεις.

 

ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΟ στο 6.20: Ισοπαλία; Να σκοράρουν και οι δύο ομάδες.

 

Δεν νομίζω να καταλάβατε και πολλά πράγματα. Και για να τελειώνουμε, στην Ελλάδα λειτουργούν 19 Στοιχηματικές εταιρίες με άδεια.

 

Μία από αυτές, διαβάζω σε σχετικό λήμμα της Βικιπαίδεια, είναι το πιο γνωστό brand για το online στοίχημα παγκοσμίως. Κορυφαίο live betting. Μεγάλη ποικιλία σε ειδικά παικτών. Από τα καλύτερα Bet Builder της αγοράς, και σε παρολί. Δίκαιο χειροκίνητο, αυτόματο και μερικό Cash Out. Βγάζει συχνά ενισχυμένες αποδόσεις. Λειτουργεί ως Lucky Stream Limited με έδρα τη Μάλτα και το έτος ίδρυσής της είναι το 2000. Έχει λάβει νόμιμη άδεια λειτουργίας από την ΕΕΕΠ και για τους δύο τύπους. Οι αριθμοί τους είναι HGC-005-LH για τον τύπο 1 και HGC-006-LH για τον τύπο 2. Έχουν ημερομηνία έκδοσης 21 Μαΐου 2021 και λήξης στις 21 Μαΐου 2028. Αυτά σίγουρα τα καταλάβατε.

 

Καλά κέρδη.

 

Παράγραφοι 

 

§. Ήμουν πάντα θαυμαστής οτιδήποτε αμερικάνικου. Φιλοαμερικάνος με τα όλα μου. Αυτό, ευκαιρίας δοθείσης, ας το λάβει σοβαρά υπόψη του ο κύριος Τραμπ, διότι ποτέ δεν ξέρεις… Ήμουν λοιπόν και εξακολουθώ να είμαι (ακούτε κύριε Πρόεδρε), θαυμαστής του Αμερικανικού ονείρου και είναι πολύ κακό όταν το ίνδαλμά σου σε απογοητεύει. Γίνομαι πιο σαφής. Διάβασα στην «δημοκρατία», ότι το αμερικανικό υπουργείο πολέμου, αποχαρακτήρισε 162 φακέλους για θεάσεις UFO.

 

Σύμφωνα με αυτά, μεταξύ των άλλων, αναφέρεται περιστατικό που τον Ιανουάριο του 2024 Αμερικανός χειριστής φέρεται ότι εντόπισε UFO, πάνω απ’ το Αιγαίο. Να, εδώ ακριβώς είναι που κάτι έσπασε μέσα μου, για την μεγάλη υπερατλαντική φίλη μου. Δηλαδή έπρεπε να φθάσουμε στο 2024 για να εντοπίσει η ΝΑΣΑ ή δεν ξέρω ποια άλλη υπηρεσία των ΗΠΑ ότι στην Ελλάδα κυκλοφορούν, χρόνια τώρα, UFO; Και μάλιστα όχι ιπτάμενα αλλά έχουν προσγειωθεί και βρίσκονται ανάμεσά μας. Μια βόλτα αν έκαναν οι πράκτορές τους στις διάφορες υπηρεσίες, στα υπουργεία και γενικώς σε ό,τι πετάει και ό,τι κολυμπάει, αλλά και σε ό,τι περπατάει, θα γέμιζαν τόμους. Η Ελλάδα πρωτοπόρα πάντα στην φιλοσοφία, στο θέατρο, στις τέχνες, στην ιατρική κ.λπ., δεν μπορούσε να υστερήσει και στον τομέα αυτόν. UFO παντού λοιπόν και μάλιστα… εξαποανέκαθεν…

 

§. Σε λίγο μπαίνουμε στην αντιπυρική περίοδο. Ήδη έχουν αρχίσει η εξαγγελίες ότι είμαστε έτοιμοι κάτι σαν το «ανοίξαμε και σας περιμένουμε». Είναι σαν αυτές που λέει το υπουργείο παιδείας με την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς, ότι τα πάντα όλα είναι έτοιμα αλλά κατά τον ρουν των γεγονότων αποδεικνύεται ότι οι ελλείψεις είναι βουνό. Επειδή δεν πιστεύω ότι είμαστε Καθ’ όλα έτοιμοι θα σας αναφέρω ένα χαρακτηριστικό περιστατικό. Ακριβώς στην διάστρωση Μεσογείων και Κατεχάκη και ενώ το λεωφορείο μου περιμένει το φανάρι προσπερνάει από δεξιά ένα μεγάλο φορτηγό με ενδείξεις ότι ανήκει στην «Πολιτική Προστασία» και στρίβει προς Κατεχάκη. Ως εδώ όλα καλά. Λίγο πριν στρίψει όμως ο οδηγός, προσωπικό προφανώς και αυτός της Πολιτικής Προστασίας πετάει στον δρόμο μία μεγαλοπρεπή γόπα. Βέβαια η λεωφόρος Κατεχάκη δεν κινδυνεύει να φουντώσει, αλλά κινδυνεύει από την ρύπανση, ο δε απρόσεκτος, για να το πούμε κομψά, οδηγός κατά πάσα πιθανότητα θα πετάξει την γόπα του και στο δάσος, όπου τυχόν περιπολεί. Καλές οι εντυπωσιακές και φιγουράτες στολές και τα οχήματα με τις φανταχτερές ενδείξεις, αλλά μήπως δεν θα ήταν περιττή και μία σχετική εκπαίδευση;

 

§. Όχι δεν είμαι αντιμητσοτάκης. Είμαι ένας απλός Έλληνας, που αγαπάει την Πατρίδα του, η οποία όμως, τον στενοχωρεί συνεχώς. Εξηγούμαι. Προ καιρού ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Χρίστιαν Μίτσκοσκι δήλωσε ότι θα αποκαλεί την χώρα του «Μακεδονία». Άμυνα εμείς, που έλεγε και ο κυρ Πρόεδρας (Μίμης Φωτόπουλος) στο «Γκολ στον έρωτα», ενώ προχθές ο ίδιος ζήτησε… ενοποίηση της Μακεδονίας. Άμυνα εμείς. Προχθές έφθασαν 588 λαθραίοι στην Κρήτη. Άμυνα εμείς. Στην Λευκάδα, Ψαράδες και όχι οι Ένοπλες Δυνάμεις, ανακαλύπτουν σε σπηλιά (!) συμμαχικό Ουκρανικό ντρόουν τίγκα στα εκρηκτικά. Άμυνα εμείς. Πάνε κι’ έρχονται τα εκατομμύρια του «έσχες» και του ΟΠΕΚΕΠΕ, άμυνα εμείς. Οι γύφτοι δαγκώνουν αστυνομικούς. Άμυνα εμείς.

 

Ο κ. Καιρίδης δήλωσε ότι αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία τότε η καλύτερη λύση είναι το ΠΑΣΟΚ. Βρισίδι εμείς. Η κα Ιωάννα Γκελεστάθη παραιτείται ακόμα και από απλό μέλος της ΝΔ, ενώ 10 βουλευτές της ΝΔ ξεμπροστιάζουν τον πρωθυπουργό, σταματώντας να πιστεύουν στην… άμυνα. Άμυνα εμείς. Κάποιοι όμως λένε ότι η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Ίσως αυτό να ισχύει στο μπάσκετ αλλά δεν νομίζω ότι η κυβέρνηση παίζει μπάσκετ. Ότι κάτι παίζει είναι αναμφισβήτητο, πάντως όχι μπάσκετ. Άρα στοπ στην άμυνα. Κάντε και κάνα ντου για τρίποντο καλάθι ρε παιδιά. 

 

 

πηγή

Η Πολωνία προσφεύγει κατά της Συμφωνίας Mercosur στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να προστατεύσει τους πολίτες της

Η Πολωνία, ως μια χώρα που σέβεται πραγματικά τους πολίτες της, πράττει αναλόγως. Η Ελλάδα αντίθετα θέτει τους πολίτες της σε άμεσο κίνδυνο κατανάλωσης μολυσμένων προϊόντων που προέρχονται από τις χώρες της Συμφωνίας Mercosur. Υπενθυμίζουμε ότι οι πρώτοι 3 τόνοι κατεψυγμένων κοτόπουλων που έφτασαν στην Ελλάδα είχαν σαλμονέλα – Παρά ταύτα η Ελλάδα δεν ακολουθεί το παράδειγμα της Πολωνίας και εκθέτει σε κίνδυνο τους Έλληνες πολίτες…

 

Η Πολωνία υπέβαλε νομική προσφυγή κατά της συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών ΕΕ και του νοτιοαμερικανικού μπλοκ Mercosur στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία τέθηκε πρόσφατα σε προσωρινή ισχύ, επιδιώκοντας να αναστείλει την εφαρμογή της μέχρι την έκδοση απόφασης. 

 

Η Βαρσοβία ασκεί εδώ και καιρό κριτική στη συμφωνία, ιδίως λόγω των πιθανών αρνητικών επιπτώσεων που θα μπορούσαν να έχουν στους Πολωνούς αγρότες οι εισαγωγές γεωργικών προϊόντων από τη Mercosur, η οποία περιλαμβάνει την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη.

 

Η συμφωνία, η οποία τέθηκε πρόσφατα σε προσωρινή ισχύ, παρά το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη λάβει πλήρη επικύρωση από όλα τα θεσμικά όργανα των Βρυξελλών, μειώνει τους δασμούς σε ένα ευρύ φάσμα αγαθών μεταξύ της ΕΕ και του νοτιοαμερικανικού μπλοκ Mercosur, το οποίο περιλαμβάνει την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη. Η Πολωνία ψήφισε κατά της συμφωνίας τον Ιανουάριο, αλλά ηττήθηκε από την πλειοψηφία των κρατών μελών της ΕΕ.

 

Αφού η Πολωνία μειοψηφούσε τον Ιανουάριο, όταν η εμπορική συμφωνία εγκρίθηκε από την πλειοψηφία των κρατών μελών της ΕΕ, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι θα κινήσει νομική διαδικασία.

 

«Υποσχεθήκαμε και το τηρήσαμε», έγραψε ο υπουργός Γεωργίας της Πολωνίας Στέφαν Κραγέφσκι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τη Δευτέρα το πρωί. «Η Πολωνία είναι η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει αμφισβητήσει τη συμφωνία Mercosur ενώπιον του Δικαστηρίου!»

 

«Για την πολωνική κυβέρνηση, η ασφάλεια των αγροτών και των καταναλωτών μας αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα», πρόσθεσε. «Οι αγρότες μας δεν φοβούνται τον ανταγωνισμό, αλλά αυτός πρέπει να είναι ΔΙΚΑΙΟΣ. Αγωνιζόμαστε για ίσους εμπορικούς κανόνες και τα υψηλότερα πρότυπα. Η πολωνική ύπαιθρος μπορεί να βασιστεί σε εμάς!»

 

Μιλώντας αργότερα στο Πολωνικό Πρακτορείο Τύπου (PAP), ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μάρτσιν Μποζάκι επιβεβαίωσε ότι η Πολωνία είχε καταθέσει την προσφυγή της στο δικαστήριο του Λουξεμβούργου το βράδυ της Κυριακής. Πρόσθεσε ότι η Βαρσοβία επιθυμεί «την αναστολή της εφαρμογής και εκτέλεσης αυτής της συμφωνίας» όσο εξετάζεται η υπόθεση.

 

Τον Ιανουάριο, 21 από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ ψήφισαν υπέρ της έγκρισης της συμφωνίας Mercosur. Η Πολωνία ήταν κατά, μαζί με την Αυστρία, τη Γαλλία, την Ουγγαρία και την Ιρλανδία, ενώ το Βέλγιο απείχε.

 

Αργότερα τον ίδιο μήνα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπέβαλε αίτημα στο ΔΕΕ για να αξιολογήσει εάν η συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών συμμορφώνεται με τις Συνθήκες της ΕΕ. Τον Φεβρουάριο, ενέκρινε επίσης αυστηρότερες διασφαλίσεις που θα ενεργοποιήσουν την παρέμβαση εάν οι τιμές των γεωργικών προϊόντων μειωθούν κατά περισσότερο από 5%.

 

Παρόλο που η εμπορική συμφωνία δεν έχει ακόμη λάβει την τελική επικύρωση – η οποία εξακολουθεί να απαιτεί την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων – τέθηκε σε προσωρινή ισχύ την 1η Μαΐου. Μειώνει σημαντικά τους δασμούς στα βιομηχανικά και γεωργικά προϊόντα που διακινούνται μεταξύ της ΕΕ και της Mercosur.

 

Αγρότες από την Πολωνία και ορισμένα άλλα κράτη μέλη διαμαρτυρήθηκαν κατά της συμφωνίας, υποστηρίζοντας ότι η εισροή προϊόντων της Νότιας Αμερικής όχι μόνο θα υποβαθμίσει τους Ευρωπαίους παραγωγούς, αλλά θα βλάψει και τους καταναλωτές, επειδή οι χώρες της Mercosur έχουν χαμηλότερα περιβαλλοντικά πρότυπα και πρότυπα ασφάλειας.

 

Στο επίκεντρο των ανησυχιών της Πολωνίας βρίσκονται οι πιθανές επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή γεωργία. Οι αγρότες της ΕΕ λειτουργούν σύμφωνα με αυστηρά πρότυπα ασφάλειας τροφίμων, περιβάλλοντος και καλής διαβίωσης των ζώων, τα οποία αυξάνουν το κόστος παραγωγής. Αντίθετα, οι παραγωγοί της Mercosur συχνά αντιμετωπίζουν λιγότερο αυστηρούς κανονισμούς, που επιτρέπουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής και φθηνότερες εξαγωγές προς την Ευρώπη.

 

Μια μελέτη για την ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προειδοποιεί ότι αυτή η ανισορροπία θα μπορούσε να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό και να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στους αγρότες της ΕΕ. Ενώ ο όγκος των εξαγωγών ενδέχεται να αυξηθεί, η έκθεση υποδηλώνει ότι τα οφέλη για τους Ευρωπαίους παραγωγούς θα μπορούσαν να παραμείνουν περιορισμένα, με κινδύνους για το γεωργικό εισόδημα, την αγροτική απασχόληση και τις ήδη ευάλωτες γεωργικές περιοχές.

 

Οι πρώτοι 3 τόνοι κατεψυγμένων κοτόπουλων που έφτασαν στην Ελλάδα είχαν σαλμονέλα – Παρά ταύτα η Ελλάδα δεν ακολουθεί το παράδειγμα της Πολωνίας και εκθέτει σε κίνδυνο τους Έλληνες πολίτες…

 

Η Πολωνία, ως μια χώρα που σέβεται πραγματικά τους πολίτες της, πράττει αναλόγως. Η Ελλάδα αντίθετα θέτει τους πολίτες σε άμεσο κίνδυνο κατανάλωσης μολυσμένων προϊόντων που προέρχονται από τις χώρες Mercosur.

 

Τα πρώτα κατεψυγμένα κοτόπουλα από τη Βραζιλία (MERCOSUR) που έφτασαν στην Ελλάδα πριν λίγες ημέρες είχαν σαλμονέλα σε ποσοστό 80%.

 

Σύμφωνα με καταγγελία του Νίκου Κακαβά (προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γεωτεχνικών του Δημοσίου), σε συνέντευξη Τύπου στη Μυτιλήνη, οι πρώτες παρτίδες (περίπου 3 τόνοι) που εισήχθησαν στο πλαίσιο της συμφωνίας ΕΕ-MERCOSUR βρέθηκαν μολυσμένες μετά από εργαστηριακούς ελέγχους στα κτηνιατρικά εργαστήρια της Αγίας Παρασκευής.

 

Τα μολυσμένα φορτία επεστράφησαν άμεσα στη Βραζιλία και δεν διατέθηκαν στην ελληνική αγορά. Οι γεωτεχνικοί μιλούν για «κενά στους ελέγχους» και εκφράζουν σφοδρή κριτική τόσο στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης όσο και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τονίζοντας ότι η συμφωνία προωθεί εισαγωγές με χαμηλότερα πρότυπα ασφάλειας σε σχέση με τα ευρωπαϊκά.

 

Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα αποφύγουμε μια μαζική τροφική δηλητηρίαση στο άμεσο μέλλον…;

 

πηγή 

Τοπάλ Οσμάν – Η ύαινα του Πόντου

Τοπάλ Οσμάν, ο πρώην βαρκάρης, που κατέσφαξε χιλιάδες Έλληνες και έγινε στενός συνεργάτης του Κεμάλ. Τα φρικιαστικά εγκλήματα του, εναντίον των αμάχων Ποντίων. 

«Τοπάλ» στα τουρκικά σημαίνει «κουτσός»

 

Η ύαινα του Πόντου

 

Ο Τοπάλ Οσμάν ήταν ένα από τους ηγέτες των Τούρκων ατάκτων με δική του ομάδα. Έτρεφε άσβεστο μίσος για τους Έλληνες και έγινε ο μεγαλύτερος διώκτης τους. Ο Τοπάλ έμεινε στην ιστορία για τη βαρβαρότητα του ως «ο σφαγέας των Ποντίων» ή «η ύαινα του Πόντου».

 

Ο Τοπάλ Οσμάν ήταν αρχικά βαρκάρης και περιθωριακό στοιχείο της τοπικής κοινωνίας της Κερασούντας. Θεωρείται Λαζός στην καταγωγή, δηλαδή από τους Γεωργιανόφωνους Μουσουλμάνους του ανατολικού Πόντου.

 

Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους, που είχαν ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου τραυματίστηκε και έμεινε κουτσός. Το γεγονός αυτό τού δημιούργησε μεγάλο μίσος προς το Χριστιανικό και ειδικά προς το Ελληνικό στοιχείο. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο Οσμάν τραυματίστηκε από μια Ελληνίδα που χίμηξε πάνω του, όταν προσπάθησε να βιάσει την κόρη της.

 

Λέγεται, ότι στο μίσος του για τους Έλληνες συνέβαλαν και τα αισθήματα κατωτερότητας από τα νεανικά του ακόμα χρόνια. Την περίοδο που ζούσε στην Κερασούντα ως απλός βαρκάρης, άκμαζε το Ελληνικό στοιχείο της πόλης. Ενώ δήμαρχος ήταν ένας επιφανής Έλληνας, ο καπετάν Γιώργης.

 

Το έργο του

 

Ο Τοπάλ Οσμάν ηγήθηκε μιας παρακρατικής συμμορίας και ανέλαβε το έργο που του ανέθεσε ο Κεμάλ. Να εκκαθαρίσει τον Πόντο από τους Έλληνες.

 

Ιστορία

 

Συγκρότησε εκτεταμένα δίκτυα με πολλούς άντρες, οι οποίοι δρούσαν στα Ελληνικά χωριά στην περιοχή της Κερασούντας. Τρομοκρατούσαν τους κατοίκους, απειλώντας τους ότι αν δεν φύγουν οικειοθελώς θα δολοφονηθούν ή θα εκδιωχθούν και οι περιουσίες τους θα καταστραφούν. Όπως και έγινε τελικά.

 

Σε αρκετά αρχεία, ημερολογιακές διηγήσεις αλλά και διπλωματικά ντοκουμέντα διασώθηκαν περιγραφές για πληθυσμούς που σφαγιάστηκαν με κυνισμό, από την ομάδα του Τοπάλ Οσμάν.

 

Οι άντρες του έπαιρναν μωρά και τα εκσφεδόνιζαν σε βράχους για να σπάσουν τα κεφάλια τους. Ξεκοίλιαζαν έγκυες γυναίκες, έκλειναν γέροντες και γυναικόπαιδα σε εκκλησίες, τις οποίες στην συνέχεια πυρπολούσαν. Όταν δεν τους έκαιγαν ζωντανούς, τους πυροβολούσαν μαζικά.

 

Ο Τοπάλ Οσμάν χρημάτισε και δήμαρχος της Κερασούντας. Λέγεται ότι όποιον Έλληνα καλούσε στο δημαρχείο, δεν έβγαινε ζωντανός

 

Η πολιτική του Τοπάλ Οσμάν βασιζόταν στην καταστροφή των συμβόλων των Χριστιανικών πληθυσμών, που ήταν οι εκκλησίες και τα σχολεία. Ταυτόχρονα έκαιγε τα χωριά. Ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα να ξαναγυρίσουν οι πληθυσμοί που εκτόπιζε ή εξόντωνε.Οδηγοί πόλεων και τοποθεσιών

 

Το τέλος του

 

Ο Τοπάλ Οσμάν το 1923 σκότωσε τον βουλευτή Τραπεζούντας Αλή Σιουκρού, ο οποίος θεωρούνταν προστάτης των Ελλήνων. Όμως, η δολοφονία του βουλευτή ξεσήκωσε τρομερές πολιτικές αντιδράσεις.

 

Ο Κεμάλ δεν μπορούσε πλέον να τον προστατεύσει, και διέταξε την σύλληψή του. Πιθανόν να μη τον χρειαζόταν άλλο και προτιμούσε να εξαφανισθούν μαζί του τα τεκμήρια των φρικαλέων πράξεών του.

 

Ο Οσμάν προσπάθησε να κρυφτεί. Συνελήφθη και εκτελέστηκε.

Ο σφαγέας του Πόντου προδόθηκε από τους δικούς του ανθρώπους. Που τον αντιμετώπισαν όπως έλεγε και το παρατσούκλι του.

Σαν Ύαινα που πια δεν ήταν χρήσιμη σε κανέναν…

 

Πηγή: Lelevose

ΑΒΕΡΩΦ

Τα πικρά παθήματα από τη “σωστή πλευρά της Ιστορίας” θα γίνουν μαθήματα;

Εσχάτως, η παράταξη της “σωστής πλευράς της ιστορίας” έχει περιέλθει σε πλήρη σύγχυση. Αιτία η ιταμή και αγνώμονα προς την Αθήνα συμπεριφορά του Κιέβου, που άφησε έκθετη την ελληνική πολιτική ηγεσία για τις επιλογές της των τελευταίων τεσσάρων ετών. Όσο κι αν καταβάλλεται προσπάθεια τα συμβάντα να συμπιεστούν και έτσι να υποβαθμιστούν ανάμεσα στο μωσαϊκό της καθημερινής επικαιρότητας, η σημασία τους είναι ουσιαστική, τόσο σε επίπεδο κοινής γνώμης όσο και σε αυτό της πολιτικής ελίτ.  

 

Τα γεγονότα είναι γνωστά και προηγήθηκαν του drone στην Λευκάδα. Αρχικώς, η αποκάλυψη στον ελληνικό τύπο πως η Ουκρανία για το πρόγραμμα συμπαραγωγής με την Ελλάδα θαλασσίων drones έβαζε a priori ως αδήριτη προϋπόθεση τη μη χρήση τους εναντίον της Τουρκίας! Το καθεστώς του Κιέβου διατηρώντας άριστες σχέσεις με την, επιτήδεια προς το διπλό παιχνίδι της αλεπούς, Άγκυρα, δεν υπολόγισε ούτε κατ’ ελάχιστον τις ελληνικές εθνικές και στρατιωτικές προτεραιότητες.

 

Οι Ουκρανοί έμειναν ασυγκίνητοι από τα παρακάλια των Ελλήνων συνομιλητών τους να αναθεωρήσουν τους όρους τους, ενθυμούμενοι τις αθρόες παραχωρήσεις πολύτιμου στρατιωτικού υλικού, τις εκπαιδεύσεις Ουκρανών πιλότων και την αμέριστη στήριξη του Κιέβου στους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς. Οι Ουκρανοί αξιωματούχοι παρέμειναν αλαζονικά αμετάπειστοι, καταδεικνύοντας στην πράξη τι αξία έχουν τελικώς οι ηθικές δεσμεύσεις, όταν διακυβεύονται εθνικά ή και άλλα, πιο ιδιωτικά, συμφέροντα.

 

Εν συνεχεία, υπήρξε το πρωτοφανές συμβάν με το ουκρανικό drone, κατάφορτο με εκρηκτικά, στη Λευκάδα, όπου από τεχνική βλάβη δεν πρόφτασε να ανατινάξει τον όποιο στόχο είχε επιλεγεί από τους χειριστές του, αλλά και από θεία τύχη δεν εξερράγη σε οποιαδήποτε άλλο σημείο, με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν… Επρόκειτο, χωρίς περιστροφές, για μια θρασεία καταπάτηση της ελληνικής κυριαρχίας και μεταφορά του ρωσοουκρανικού πολέμου στην ελληνική επικράτεια, με δραματικές συνέπειες στην ασφάλεια και στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας.

 

Tο ατόπημα Δένδια με το drone

 

Όπως μάλιστα προέκυψε από το πόρισμα ΕΥΠ-ΓΕΕΘΑ, το drone κινήθηκε εξ αρχής στα ελληνικά ύδατα, οπότε προκύπτει το συμπέρασμα πως αυτό μεταφέρθηκε από πλοίο ή ακόμη και από ξηράς εντός Ελλάδος. Επιπλέον, μένει ανοικτό το ενδεχόμενο το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα να μην είναι το μοναδικό που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη χώρα. Και σε αυτήν την περίπτωση, το Κίεβο έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του τη γαλαντομία που επέδειξε ο Έλληνας πρωθυπουργός προς την ουκρανική πλευρά, προκρίνοντας σταθερά τις στρατιωτικές του προτεραιότητες.

 

Το σοκ για την εγχώρια πολιτική ηγεσία ήταν επομένως διπλό και αναπάντεχο. Η ασυγχώρητη και ακατανόητη ελαφρότητα, με την οποία αρχικώς επιχείρησε να το διαχειριστεί ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός Άμυνας, στο προσυνέδριο της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη, και η απαράδεκτη στρέβλωση της αλήθειας, με τον ισχυρισμό ότι το drone αλιεύτηκε εκτός χωρικών υδάτων, διατυπωμένη μάλιστα με εμφανώς φαιδρή διάθεση, μοιραία προκάλεσε αντιδράσεις.

 

Η κυβέρνηση αντιλαμβανόμενη τη σοβαρότητα του ζητήματος, μέσω του υπουργού Εξωτερικών, το έθεσε σε πιο πραγματικές διαστάσεις, “αδειάζοντας” τον κ. Δένδια. Αυτός, καταλαβαίνοντας το σφάλμα του, ευθύς άλλαξε τροπάριο, υψώνοντας τους τόνους, ευχόμενος αναμφίβολα να λησμονηθεί τάχιστα η τραγική του εμφάνιση στη συμπρωτεύουσα, και όχι μόνον για το drone.

 

Οι βασικοί άξονες

 

Δίνοντας το στίγμα η κυβέρνηση, τα μέσα ενημέρωσης ήταν αναγκασμένα να ακολουθήσουν στην οδό της κριτικής προς το Κίεβο, έστω και με κάποια αυτοσυγκράτηση. Ακόμη και αρθρογράφοι, υπεράνω αντικυβερνητικής υποψίας, εξέφρασαν την αγανάκτησή τους για την ουκρανική αχαριστία, αποκαλύπτοντας την πρόκληση σοβαρών ρωγμών στο στρατόπεδο της “σωστής πλευράς”. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο μπλοκ έχει συγκροτηθεί με βάση δύο βασικούς άξονες. Ο ένας είναι η τήρηση του δόγματος ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση, και γι’ αυτό πρέπει να ακολουθεί απαρέγκλιτα τις κεντρικές επιλογές της. Βεβαίως, η γενίκευση αυτή, η οποία είναι αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία, επισκιάζει δύο κρίσιμες παραμέτρους, που δεν λαμβάνονται υπ’ όψη.

 

Η πρώτη είναι ο βαθμός στήριξης των επιλογών της Δύσης. Άλλο ήταν, για παράδειγμα, η συμμετοχή στον πόλεμο υπέρ της Αντάντ για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας ή την απελευθέρωση αλύτρωτων ελληνικών πληθυσμών, και άλλο η ουκρανική εκστρατεία για χάρη των Γάλλων δανειστών. Έτσι, στο σήμερα η πρωταγωνιστική στάση της Αθήνας στη στήριξη της Ουκρανίας, γκρεμίζοντας ταυτόχρονα κάθε γέφυρα με τη Μόσχα, στο όνομα των δυτικών συμφερόντων, ήταν μια υπερβολή, χωρίς καν άμεσο όφελος. Ο Βενιζέλος, σε αντάλλαγμα της συμμετοχής της Ελλάδας στην αποτυχημένη ουκρανική επιχείρηση πριν έναν αιώνα, έλαβε την άδεια της στρατιωτικής παρουσίας στην Μικρά Ασία, ανεξάρτητα από την τραγική κατάληξη του εγχειρήματος.

 

Η δεύτερη παράμετρος είναι η ίδια η έννοια της Δύσεως. Από την ημέρα έναρξης του ρωσοουκρανικού πολέμου ο δυτικός κόσμος ήταν ομοθυμαδόν υπέρ μιας “γραμμής”. Σήμερα, όμως, ποια είναι η ενιαία στάση της Δύσης; Οι ΗΠΑ, που αυτές ουσιαστικά υποδαύλισαν τον πόλεμο, υπό την νέα ηγεσία του Τραμπ διατηρούν τουλάχιστον μια επιφυλακτική αν όχι αρνητική στάση προς το Κίεβο, ακόμη και αν συνεχίζεται η τροφοδοσία του με στρατιωτικό υλικό. Στην Ευρώπη, πέραν του στρατευμένου μέχρι τυφλώσεως ευρωϊερατείου, η κάθε μια κυβέρνηση έχει το δικό της μήκος κύματος. Άρα, ούτε εδώ υπάρχει μια απαρέγκλιτη πορεία που οφείλει να ακολουθήσει η Αθήνα για να πιστοποιήσει την νομιμοφροσύνη της.

 

Η επίκληση της τουρκικής απειλής

 

Ο δεύτερος άξονας είναι η επίκληση της τουρκικής απειλής. Το κεντρικό ιδεολογικό αφήγημα υποστηρίζει ότι η Δύση και ιδιαίτερα η Ευρώπη, μέσω του ουκρανικού πολέμου διαμορφώνει ένα συμπαγές μέτωπο κατά των ευρασιατικών χωρών (Ρωσίας, Κίνας, Ιράν και Τουρκίας). Κατ’ αυτήν την άποψη, όσο αυτό το στρατόπεδο ισχυροποιείται και όσο η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά εντός του, τόσο ισχυροποιείται και η θέση της έναντι της Τουρκίας. Η Ουκρανία, μάλιστα, αναγορεύεται από τους υποστηρικτές του μπλοκ της “σωστής πλευράς” σε προπύργιο του ευρωπαϊκού πολιτισμού και φύλακα των ευρωπαϊκών Θερμοπυλών, απέναντι στην έλευση των μογγολορωσικών στιφών.

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αφήγημα είχε επιρροή στην δικαιολογημένα ανήσυχη για τις τουρκικές προκλήσεις ελληνική κοινή γνώμη. Για τον λόγο αυτό άλλωστε χρησιμοποιήθηκε και ως επιχείρημα όχι μόνον από τους συνεπείς στην αντιτουρκική ρητορική τους οπαδούς της “σωστής πλευράς”, αλλά και απ’ αυτούς που αναφανδόν έχουν στηρίξει κάθε ελληνοτουρκική προσέγγιση, από την εποχή Σημίτη, σχεδίου Ανάν, Γιώργου Παπανδρέου μέχρι και τη σχετικά πρόσφατη Διακήρυξη των Αθηνών.

 

Ο στόχος προφανής: Η ευρεία συναίνεση με την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης και τα δημοσκοπικά και εκλογικά κέρδη με επίκληση τον πατριωτισμό, έναντι της υστέρησης σε άλλους τομείς, όπως η ακρίβεια ή η διαφθορά. Ωστόσο, για την κατασκευή του αφηγήματος παραμερίζονταν κάποιες ενοχλητικές εξαιρέσεις της ευρωπαϊκής διπλωματίας. Οι Γερμανοί, Ισπανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και οι χώρες της Βαλτικής, όπως άλλωστε και η Βρετανία και οι ΗΠΑ, δεν έβλεπαν ποτέ την Τουρκία ως ευρασιατικό αντίπαλο, αλλά ως ένα σημαίνοντα σύμμαχο, που άξιζε περισσοτέρων δελεαστικών προσφορών. Τέλος, αποσιωπούνταν και οι στενές σχέσεις, κυρίως σε στρατιωτικό επίπεδο, μεταξύ Κιέβου και Άγκυρας, που δεν διασαλεύτηκαν ποτέ όλα αυτά τα χρόνια.

 

Το drone και η “σωστή πλευρά”

 

Τα όσα συνέβησαν, όμως, με τις δύο υποθέσεις για τα ουκρανικά drones δεν αφήνουν περιθώρια προσχηματικών παραβλέψεων και αδιάσπαστης εξακολούθησης της πολιτικής της Αθήνας προς την Ουκρανία:

• Πρώτον, επιβεβαιώθηκε ότι στήριξη στο Κίεβο δεν συνεπάγεται αυτομάτως και στήριξη των εθνικών συμφερόντων. Αντιθέτως, η Ελλάδα πρέπει να εμπεδώσει ότι ο ουκρανικός παράγων θέτει υπεράνω των σχέσεών του με την Ελλάδα τις σχέσεις του με την Τουρκία. Κι αυτό προφανώς δεν αντανακλάται μόνον στα κοινά εξοπλιστικά προγράμματα. Άρα, καλό είναι όταν θα λαμβάνονται σχετικές αποφάσεις, η αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής να βγαίνει από την εξίσωση. Έτσι κι αλλιώς, πλέον δεν θα έπειθε κανέναν. Ούτε καν τους οπαδούς της “σωστής πλευράς”.

• Δεύτερον, αποκαλύφθηκε ότι η σημερινή Ουκρανία δεν είναι μια συνηθισμένη ευρωπαϊκή χώρα, με την οποία μπορεί να υπάρξει συνεννόηση με βάση το αμοιβαίο όφελος. Το drone της Λευκάδας και ο κυνισμός και η υπεροψία του Κιέβου έναντι της ελληνικής κυβέρνησης κατέδειξε ότι πρόκειται για ένα μιλιταριστικό καθεστώς, μοιραίο απότοκο του πολέμου και της χωρίς όρους στήριξης από τη Δύση, που λειτουργεί εκτός των παραδοσιακών διπλωματικών δεσμεύσεων.

Η συμπεριφορά των Ουκρανών, μάλλον, πλήγωσε τα επίλεκτα μέλη του αθηναϊκού καθωσπρεπισμού, που φαντασιωνόταν έναν ευγενή Ευρωπαίο εταίρο βορείως της Μαύρης Θάλασσας, αλλά τελικά του βγήκε Πετσενέγκος! Ας ελπίσουμε, τουλάχιστον, η πικρή αυτή ιστορία με το drone να έδωσε ένα καλό μάθημα στους κυβερνώντες, που θα το αξιοποιήσουν εφεξής στις αποφάσεις τους. Αν και οι οπαδοί της “σωστής πλευράς της ιστορίας” είναι σίγουρο ότι θα αντεπιτεθούν με νέα “ακαταμάχητη” επιχειρηματολογία… 

 

πηγή 

Αμφίπολη, ο τάφος άνοιξε… αλλά τα στόματα έκλεισαν

Από παγκόσμια αποκάλυψη… σε σιωπή. Γιατί δεν προχωρά τίποτα, στην υπόθεση της Αμφίπολης; Ποιό όνομα κρύβει τελικά ο τάφος;  
 

Ο τύμβος μιλά, αλλά, ποιός τον ακούει; 

Είναι πολλά που δεν "χώρεσαν" στις επίσημες ανακοινώσεις. 

 

Η Αμφίπολη δεν είναι απλώς μια αρχαιολογική ανασκαφή. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης Ελλάδας. Ένας τόπος που μέσα σε λίγες εβδομάδες κατάφερε να καθηλώσει ολόκληρο τον πλανήτη και έπειτα σχεδόν ανεξήγητα, να βυθιστεί στη σιωπή. Βρίσκεται ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου εκεί;

 

Ποια είναι η πραγματική ιστορία;

 

Το καλοκαίρι του 2014, οι εικόνες από τον Τύμβο Καστά έκαναν τον γύρο του κόσμου. Οι Σφίγγες στην είσοδο, οι επιβλητικές Καρυάτιδες, το μοναδικό ψηφιδωτό με την αρπαγή της Περσεφόνης, το τεράστιο κυκλικό περίβολο από θασίτικο μάρμαρο. Όλα έδειχναν πως η Ελλάδα βρισκόταν μπροστά σε μια ανακάλυψη ιστορικών διαστάσεων.

 

Και τότε ξεκίνησαν τα ερωτήματα.

 

Ποιος ήταν θαμμένος εκεί; Γιατί το μνημείο ήταν τόσο μεγαλοπρεπές; Ποιος είχε τη δύναμη να κατασκευάσει έναν τέτοιο τάφο στην καρδιά της μακεδονικής γης;

 

Οι θεωρίες πήραν φωτιά. Άλλοι μιλούσαν για τη Ρωξάνη και τον Μέγα Αλέξανδρο, άλλοι για τον Ηφαιστίωνα, τον πιο στενό φίλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Υπήρξαν ακόμη και φωνές που άφηναν να εννοηθεί πως το μνημείο ίσως συνδεόταν με πρόσωπο πολύ ανώτερο απ’ όσα επίσημα ακούγονταν.

 

Και τότε… ήρθε η σιωπή.

 

Από την παγκόσμια δημοσιότητα στην εξαφάνιση.

Μέσα σε ελάχιστους μήνες, η Αμφίπολη πέρασε από τα πρωτοσέλιδα όλου του κόσμου στην αφάνεια. Οι τηλεοπτικές συνδέσεις σταμάτησαν. Οι συνεχείς ενημερώσεις εξαφανίστηκαν. Οι υποσχέσεις για «συγκλονιστικές αποκαλύψεις» χάθηκαν μέσα σε τεχνικές εκθέσεις, γραφειοκρατικές διαδικασίες και ατελείωτες καθυστερήσεις.

 

Τυχαίο;

Πολλοί πιστεύουν πως όχι.

 

Γιατί είναι γεγονός ότι η ανασκαφή της Αμφίπολης δημιούργησε πολιτικό, επιστημονικό αλλά και γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Η Μακεδονία δεν ήταν ποτέ μια «ουδέτερη» υπόθεση. Κάθε εύρημα που συνδέεται με την ελληνιστική εποχή και τον Μέγα Αλέξανδρο αποκτά βαρύτητα πολύ μεγαλύτερη από την αρχαιολογία.

 

Και όσο μεγάλωνε η δημοσιότητα, τόσο αυξάνονταν και οι πιέσεις.

 

Αρχαιολόγοι διαφωνούσαν δημόσια. Επιστημονικές ομάδες συγκρούονταν για τις χρονολογήσεις. Άλλοι μιλούσαν για «υπερβολές» και άλλοι για προσπάθεια υποβάθμισης της σημασίας του μνημείου.

 

Το μόνο βέβαιο είναι πως η Αμφίπολη έπαψε ξαφνικά να προβάλλεται με την ένταση που αρχικά παρουσιαζόταν.

 

Τα επίσημα στοιχεία που δεν μπορούν να αγνοηθούν, είναι αρκετά για να δημιουργήσουν θεωρίες....

 

Παρά τις θεωρίες όμως και τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα, υπάρχουν ορισμένα επίσημα δεδομένα που προκαλούν δέος.

 

Το Υπουργείο Πολιτισμού επιβεβαίωσε ότι ο περίβολος του Τύμβου Καστά έχει μήκος περίπου 497 μέτρων και είναι κατασκευασμένος από μάρμαρο Θάσου. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ταφικά μνημεία που έχουν βρεθεί ποτέ στην Ελλάδα.

 

Οι Σφίγγες στην είσοδο θεωρούνται έργα εξαιρετικής τέχνης, ενώ οι Καρυάτιδες παρουσιάζουν χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε υψηλής ποιότητας εργαστήρια της ελληνιστικής περιόδου.

 

Το περίφημο ψηφιδωτό δάπεδο με τον Ερμή και την αρπαγή της Περσεφόνης θεωρείται αριστούργημα. Η συγκεκριμένη θεματολογία δεν είναι τυχαία. Στην αρχαιότητα η αρπαγή της Περσεφόνης συνδεόταν με τον κόσμο των νεκρών, τη μετάβαση στην άλλη ζωή και τη βασιλική ταφή.

 

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι στο μνημείο βρέθηκαν οστά πέντε διαφορετικών ατόμων. Αυτό από μόνο του ανέτρεψε πολλά αρχικά σενάρια και έκανε την υπόθεση ακόμα πιο περίπλοκη.

 

Και όμως, παρά το τεράστιο ενδιαφέρον, επί χρόνια η ανασκαφή έδειχνε να κινείται σχεδόν αθόρυβα.

 

Γιατί καθυστέρησε τόσο η Αμφίπολη;

 

Εδώ ξεκινά το πραγματικό παρασκήνιο.

Επισήμως, οι καθυστερήσεις αποδίδονται στη δυσκολία στερέωσης του μνημείου. Ο Τύμβος είχε υποστεί μεγάλες φθορές από το χρόνο, την υγρασία και ανθρώπινες παρεμβάσεις προηγούμενων αιώνων. Οι μηχανικοί έπρεπε να προχωρήσουν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς ώστε να μη σημειωθούν καταρρεύσεις.

 

Ωστόσο, αρκετοί θεωρούν ότι υπήρξε και ένας δεύτερος λόγος, ο φόβος των υπερβολικών προσδοκιών.

 

Η Αμφίπολη παρουσιάστηκε αρχικά σχεδόν ως «ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Όταν αυτό δεν επιβεβαιώθηκε επιστημονικά, πολλοί προτίμησαν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους.

 

Όμως το μνημείο δεν έχασε ποτέ τη σημασία του.

 

Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια οι εργασίες αποκατάστασης συνεχίζονται κανονικά και σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, ο στόχος είναι ο Τύμβος Καστά να καταστεί επισκέψιμος μέσα στα επόμενα χρόνια.

 

Και αυτό ίσως είναι το πιο σημαντικό σημείο.

Γιατί όταν ανοίξει ξανά η Αμφίπολη στο κοινό, το ενδιαφέρον θα επιστρέψει με τεράστια δύναμη.

Το μυστήριο παραμένει ζωντανό.

 

Στην πραγματικότητα, η Αμφίπολη δεν έπαψε ποτέ να απασχολεί τον κόσμο. Απλώς πέρασε από τα τηλεοπτικά πάνελ στη σιωπηλή περιέργεια χιλιάδων ανθρώπων που συνεχίζουν να πιστεύουν ότι δεν έχουμε μάθει ακόμη όλη την αλήθεια.

Ίσως τελικά αυτό να είναι και το στοιχείο που κάνει την Αμφίπολη τόσο γοητευτική.

Δεν είναι μόνο οι Σφίγγες.

Δεν είναι μόνο οι Καρυάτιδες.

Δεν είναι μόνο ο πιθανός δεσμός με τη Μακεδονική δυναστεία.

 

Είναι το αίσθημα ότι κάτω από εκείνο το χώμα υπάρχει ακόμη κάτι πολύ δύσκολο  να ειπωθεί. Κάτι που αντιστέκεται στον χρόνο, στις ερμηνείες και στις βιαστικές απαντήσεις.

 

Η Αμφίπολη θυμίζει πως η Ιστορία δεν αποκαλύπτεται πάντα ολόκληρη. Κάποιες φορές αφήνει επίτηδες μισάνοιχτη την πόρτα του μυστηρίου.

Και ίσως αυτό ακριβώς είναι που φοβούνται περισσότερο ορισμένοι.

Ότι η Αμφίπολη δεν έχει τελειώσει ακόμη και ότι η Ιστορία της Ελλάδας, δεν θα τελειώσει ποτέ.

 

πηγή