Χένρι Νόβακ: Το βρετανικό «I can’t breathe» που δολοφόνησε η πολιτική ορθότητα – Πνιγμένος στο ίδιο του το αίμα επειδή είχε το «λάθος» χρώμα!

Ένας 18χρονος Βρετανός που μαχαιρώθηκε από έναν μανιακό Ινδό Σιχ, πέθανε αβοήθητος από αστυνομικούς που τον αντιμετώπισαν ως εγκληματία

 

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Όλοι θυμόμαστε το «I can’t breathe» του Τζορτζ Φλόιντ, λίγα λεπτά πριν ξεψυχήσει από το γόνατο Αμερικανού αστυνομικού που συνέθλιβε τον λαιμό του. Πέρα από τη βαρβαρότητά του, οι λόγοι που μας εντυπώθηκε τόσο βαθιά αυτό το τραγικό περιστατικό, ήταν η τεράστια προβολή που απέκτησε και κυρίως το κάψιμο όλης της Αμερικής που επακολούθησε, από μανιασμένα πλήθη που διαμαρτύρονταν για την αστυνομική βία.

 

Φαίνεται όμως ότι η ασφυξία αλλάζει βαρύτητα σύμφωνα με το χρώμα δέρματος. Ο 18χρονος Βρετανός, Χένρι Νόβακ (Henry Nowak), φώναξε κι εκείνος «I can’t breathe», δολοφονήθηκε κι εκείνος από αστυνομική μεροληψία, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για εκείνον για πέντε ολόκληρους μήνες, μέχρι που κάποιοι ανέδειξαν τη σοκαριστική υπόθεση του.

 

Το σκηνικό της επίθεσης και η πλεκτάνη

 

Ο Χένρι Νόβακ ήταν πρωτοετής φοιτητής λογιστικής και χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Το βράδυ της 3ης Δεκεμβρίου 2025, είχε βγει βόλτα με συμφοιτητές και συμπαίκτες του από την πανεπιστημιακή ομάδα ποδοσφαίρου, για να γιορτάσουν το τέλος του εξαμήνου. Την ώρα που επέστρεφε σπίτι περίπου στις 11:30 τη νύχτα, ο Χένρι παρατήρησε στον δρόμο έναν άντρα να περπατά με ένα τεράστιο μαχαίρι (21 εκατοστών) πάνω του.

 

Αυτός ο άντρας ήταν ο Ινδός Βίκρουμ Ντίγκουα (Vickrum Digwa) και το μαχαίρι που κρατούσε ήταν ένα τελετουργικό εγχειρίδιο της Σιχιστικής (Σιχ) θρησκείας του. Να σημειωθεί ότι ο αγγλικός νόμος επιτρέπει στους Σιχ να φέρουν δημοσίως μαχαίρι (!) που ονομάζεται Κιρπάν, ωστόσο η λάμα του πρέπει να είναι λίγα εκατοστά και να μη βγαίνει ποτέ από τη θήκη του. Να σημειώσω ότι για τους υπόλοιπους Βρετανούς που δεν υπάγονται σε αυτή τη θρησκευτική εξαίρεση του νόμου, απαγορεύεται να φέρουν δημόσια μαχαίρι και αν βρεθεί ακόμα και αποθηκευμένο στην τσάντα τους, πρέπει να παρουσιάσουν «εύλογη αιτία» στις Αρχές για να μη συλληφθούν.

 

Μόλις ο Χένρι είδε τον Ντίγκουα να κουβαλά μια ολόκληρη χατζάρα, του είπε πειραχτικά ότι μοιάζει με «κακό άνθρωπο» και άρχισε να τον βιντεοσκοπεί. Ο Ινδός απάντησε «ναι, είμαι κακός άνθρωπος» και ξεκίνησε να κυνηγά με το μαχαίρι τον έκπληκτο 18χρονο. Τον προλαβαίνει και βυθίζει τη λάμα 5 φορές στο σώμα του. Η μία μαχαιριά τρύπησε τον πνεύμονα προκαλώντας σφοδρή αιμορραγία.

 

Η οικογένεια του Ντίγκουα, γνωρίζοντας καλά τη ρατσιστική υστερία κατά των λευκών που διακατέχει το βρετανικό σύστημα, αποφασίζει να την μετατρέψει σε άλλοθι. Ο αδερφός του δολοφόνου καλεί την αστυνομία και ισχυρίζεται ψευδώς ότι ο αδερφός του και ο ίδιος, δέχθηκαν ρατσιστική επίθεση από τον Χένρι Νόβακ. Οι αστυνομικοί φτάνουν στο σημείο και «καταπίνουν» αμέσως το απατηλό αφήγημα. Δεν υποπτεύονται τους αρτιμελείς άντρες με τουρμπάνια που στέκονται πάνω από τον Χένρι που σφαδάζει, αλλά τον ίδιο τον Χένρι.

 

Μάλιστα ο Ντίγκουα λέει σαν κακομαθημένο νιάνιαρο στον αστυνομικό ότι δέχθηκε… μπουνιά δείχνοντας το μάτι του όπου δεν υπάρχει το παραμικρό σημάδι. Επίκληση σε ένα διεστραμμένο συναίσθημα, όπου ο αστυνομικός είναι ο δεδομένος «μπαμπάς» των «ευάλωτων» με τις χαντζάρες. Κοίτα μπαμπά έκανα… βαβά, είναι σαν να έλεγε ο μαχαιροβγάλτης, την ώρα που το δύστυχο θύμα του ξεμάτωνε αβοήθητο.

 

Και οι ένστολοι το χάφτουν σαν προγραμματισμένα κουτορνίθια, ενώ βλέπουν τον Χένρι να ψυχορραγεί στον δρόμο και να φωνάζει ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει γιατί προφανώς ο πνεύμονας του γέμιζε με αίμα. Κόντρα σε κάθε λογική ανθρωπιάς, τον γυρίζουν μπρούμυτα και του περνούν χειροπέδες. Εκείνος εκλιπαρεί για βοήθεια λέγοντας ότι τον μαχαίρωσαν και ο ένας αστυνομικός απαντά κυνικότατα: «δε νομίζω φιλαράκο». Λίγες στιγμές αργότερα, η σπαρακτική φωνή του Χένρι παύει να ακούγεται και σιωπά για πάντα. Στις 00:37 διαπιστώνεται ο θάνατός του, στο ίδιο σημείο που τον πέταξε αιμόφυρτο ο Ντίγκουα.

 

Λίγο μετά οι αρχές ερευνούν βίντεο από το κινητό του Χένρι Νόβακ (συγκεκριμένα από το Snapchat) και από κάμερες ασφαλείας της περιοχής. Διαπιστώνουν ότι ο Χένρι μαχαιρώθηκε εντελώς αναίτια από τον τρομοκράτη Σιχ, χωρίς να επιτεθεί και χωρίς να προκαλέσει. Η επίθεση είχε όλα τα χαρακτηριστικά ρατσιστικού εγκλήματος, αλλά με την αντίστροφη φορά από εκείνη που υπέθεσαν οι λοβοτομημένες Αρχές.

 

Μια woke δολοφονία με συνένοχο το κράτος

 

Οι σφοδρές επικρίσεις που έχουν ξεσπάσει στο συντηρητικό μέρος της Βρετανίας, κάνουν λόγο για «αστυνόμευση δύο ταχυτήτων», αλλά τι διαφυλετική δικαιοσύνη να περιμένει κανείς από ένα κράτος που επέτρεψε το σκάνδαλο Ρόδεραμ, όπου περισσότερα από 1.400 παιδιά (κυρίως λευκά κορίτσια βρετανικής καταγωγής) έπεσαν θύματα κακοποίησης μεταξύ 1997 και 2013 από πακιστανικό κύκλωμα παιδεραστών, με την απόλυτη κάλυψη (και συγκάλυψη) του κράτους; Πως να μην νιώσουν «θεοί» αυτά τα κτήνη που είτε σκοτώνουν – είτε βιάζουν και έπειτα απολαμβάνουν μεταχείριση a-priori αθώου;

 

Η διόγκωση του κινήματος BLM (Black lives matter) έφτασαν τον ρατσισμό στο άλλο άκρο της ιστορίας: τη στοχοποίηση του λευκού άνδρα ως δεδομένο ένοχο έως αποδείξεως του αντιθέτου. Οι λεγόμενες «αντιρατσιστικές» ντιρεκτίβες που επιβάλλονται στα αστυνομικά σώματα, ενέπνευσαν μια κουλτούρα εκκαθάρισης των Καυκάσιων, προφανώς γιατί το να κατηγορηθεί ένας ένστολος για ρατσισμό, αποτελεί πλέον χειρότερο υπηρεσιακό εφιάλτη, και από το να αφήσει έναν αθώο (λευκό) να πεθάνει.

 

Στις επίσημες κατευθυντήριες γραμμές της βρετανικής αστυνομίας, αναφέρεται ότι η αστυνομία δεν πρέπει να είναι «τυφλή απέναντι στο χρώμα» (colour blind), εννοώντας στην ουσία να μεταχειρίζεται προνομιακά όλα τα χρώματα εκτός από το λευκό. Ο wokeισμός έχει γίνει επιχειρησιακός κανονισμός και αστυνομική δεοντολογία. Δεν υπάρχουν πολίτες ισότιμοι απέναντι στο νόμο, αλλά φυλές και σεξουαλικοί προσανατολισμοί σε κατανομή «ορατότητας».

 

Είχαμε δίκιο όσοι λέγαμε από την πρώτη στιγμή ότι ο δογματικός «αντί – ρατσισμός» θα γινόταν η χειρότερη μορφή ρατσισμού. Αν κάποτε η αστυνομική προκατάληψη παρεξηγούσε το διαφορετικό, σήμερα απεχθάνεται το κοινό και το συλλογικό. Η «πολιτική ορθότητα» έχει εξελιχθεί στη χειρότερη απειλή για τη δικαιοσύνη, αλλά και την ίδια την έννοια της ανθρωπιάς. Η εξιχνίαση της σκηνής ενός εγκλήματος πέφτει σε δεύτερη μοίρα, αφού υπερέχει η επίδειξη «αρετής» στη θρησκεία της «συμπερίληψης».

 

Κάθε συμπλοκή λευκών με «ευάλωτες» ομάδες, ιεραρχείται πρώτα απ’ όλα ως πιθανό «έγκλημα μίσους» με προκαθορισμένο θύτη και θύμα. Ακόμα και όταν ο υποτιθέμενος «θύτης» πνίγεται μέσα στο ίδιο του το αίμα, έχοντας όμως την ατυχία να ξεχωρίζει ακόμα το λευκό χρώμα του δέρματός του…

 

πηγή 

Το έγγραφο-σοκ του Λευκού Οίκου που προαναγγέλλει τον θάνατο της Ευρώπης

Σε μια περίοδο καταιγιστικών διεθνών ανακατατάξεων, η διακεκριμένη οικονομολόγος, πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και συγγραφέας, Μαρία Δελιβάνη-Νεγρεπόντη, πραγματοποίησε μια άκρως αποκαλυπτική και βαθιά ανησυχητική διαδικτυακή ομιλία προσκεκλημένη του International Hellenic Association (IHA). Η κ. Δελιβάνη, μακροχρόνιο μέλος του οργανισμού, επέλεξε να αναλύσει την κατάσταση του «ευρύτερου σπιτιού μας», της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρουσιάζοντας μια ζοφερή αλλά απόλυτα τεκμηριωμένη πραγματικότητα για το μέλλον της γηραιάς ηπείρου. 

 

Με αφετηρία τις τελευταίες εξελίξεις στην παγκόσμια σκακιέρα, η ομιλία διαρθρώθηκε σε δύο βασικούς άξονες: την ανάδειξη των δομικών προβλημάτων της ευρωπαϊκής οικονομίας και τη διερεύνηση των (περιορισμένων) δυνατοτήτων επιβίωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το συμπέρασμα της ανάλυσής της είναι σαφές: η Δύση υποχωρεί με ταχείς ρυθμούς από το βάθρο της παγκόσμιας ισχύος, όμως η Ευρώπη βιώνει μια πολύ πιο καταστρεπτική, παθητική και μη αναστρέψιμη παρακμή σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.  

 

Το «Μανιφέστο» του Λευκού Οίκου και η Απαξίωση της Ευρώπης  

 

Η κ. Δελιβάνη-Νεγρεπόντη ξεκίνησε την τοποθέτησή της κάνοντας εκτενή αναφορά σε ένα έγγραφο-σοκ που δημοσιεύθηκε από τον Λευκό Οίκο στις αρχές Δεκεμβρίου του 2025: τη «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας» των ΗΠΑ. Το κείμενο αυτό αποτυπώνει με τον πλέον ωμό τρόπο τη νέα αμερικανική οπτική υπό τη διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ. Όπως υπογράμμισε η ομιλήτρια, πρόκειται για ένα έντυπο 29 σελίδων, στο οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση καταλαμβάνει μόλις… τρεις σελίδες. Αυτή η αναλογία αποτελεί την ακράδαντη απόδειξη του πόσο λίγο υπολογίζουν πλέον οι ΗΠΑ την παραδοσιακή σύμμαχό τους. 

 

Το περιεχόμενο της έκθεσης είναι ισοπεδωτικό. Περιγράφει την Ευρώπη ως μια ήπειρο σε βαθιά παρακμή, με πλήρη απώλεια ταυτότητας, και διατυπώνει τη δυσοίωνη πρόβλεψη ότι πιθανότατα η Ε.Ε. δεν θα υφίσταται με τη σημερινή της μορφή σε είκοσι χρόνια. Αν και οι ακραίοι χαρακτηρισμοί προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντώνιο Κόστα, η κ. Δελιβάνη σημείωσε με θλίψη ότι οι κατηγορίες της αμερικανικής πλευράς είναι σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένες.

 

Οι ΗΠΑ αποδίδουν την ευρωπαϊκή κατάρρευση στις υπερβολικές κανονιστικές ρυθμίσεις της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, οι οποίες πνίγουν τη δημιουργικότητα και το επιχειρηματικό πνεύμα. Το έγγραφο χρησιμοποιεί μάλιστα τη βαρύτατη έκφραση «εξάλειψη του πολιτισμού» για να περιγράψει την Ευρώπη της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, εστιάζοντας στις αποτυχημένες μεταναστευτικές πολιτικές που αλλοιώνουν τον ευρωπαϊκό πληθυσμό, προκαλούν εσωτερικές κοινωνικές συγκρούσεις και οδηγούν στην απώλεια των εθνικών ταυτοτήτων.

 

Η Γεωπολιτική Μοναξιά και το Σύνδρομο του «Υποτελούς»

 

Στο πολιτικό σκέλος, η πρώην Πρύτανης ανέλυσε την περίεργη στάση του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εμφανίζει έντονες προρωσικές τάσεις, αναγνωρίζοντας σιωπηρά ιστορικές δικαιολογίες για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Κατά την εκτίμησή της, η στάση αυτή του Αμερικανού Προέδρου μπορεί να λειτουργεί και ως ένα προσωπικό άλλοθι για μελλοντικές δικές του επεμβάσεις σε κυρίαρχα κράτη.

 

Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη παρακολουθεί τις εξελίξεις ανήμπορη. Ανέχεται τις προσβολές και τις υποτιμητικές εξάρσεις του Τραμπ, προσποιούμενη ότι δεν καταλαβαίνει, εξαιτίας του τρόμου που της προκαλεί ο βίαιος γεωπολιτικός απογαλακτισμός της από την Ουάσιγκτον. Η ηγεσία των Βρυξελλών επιχειρεί απεγνωσμένα να αποφύγει τη ρήξη, παρά το γεγονός ότι η αμερικανική κυβέρνηση πολλαπλασιάζει τις εχθρικές ενέργειες εναντίον της. Χαρακτηριστικό κλίμα της αμερικανικής ελίτ αποτελεί το tweet του Ίλον Μασκ, ο οποίος ζήτησε ανοιχτά τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – μια πρόταση που έσπευσε να αγκαλιάσει με ενθουσιασμό στη Μόσχα ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

 

Η κ. Δελιβάνη εξήγησε ότι η τρέχουσα κρίση οφείλεται στη ριζική διάσταση συμφερόντων μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού. Ο κυρίαρχος στόχος των ΗΠΑ είναι η διατήρηση της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η επιθετική πολιτική προστατευτισμού και επιβολής δασμών που εφαρμόζει ο Τραμπ. Αντίθετα, η Ευρώπη δεν έχει πλέον καμία κυριαρχική φιλοδοξία· η μόνη της βλέψη είναι μια αγωνιώδης προσπάθεια βιολογικής και θεσμικής επιβίωσης.

 

Η Οικονομική Κατάρρευση σε Αριθμούς: Από το Απόγειο στον Μαρασμό

 

Περνώντας στο καθαρά οικονομικό σκέλος, η καθηγήτρια παρουσίασε ιστορικά και στατιστικά στοιχεία που σοκάρουν. Το απόγειο της παγκόσμιας ισχύος της Ευρώπης εντοπίζεται στην περίοδο 1870-1914. Έκτοτε, η φθίνουσα πορεία της είναι διαρκής.

 

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της συρρίκνωσης, η κ. Δελιβάνη παρέθεσε την πορεία του ευρωπαϊκού μεριδίου στο παγκόσμιο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ):

Το 1990 η Ευρώπη αντιπροσώπευε το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Το 2020 το ποσοστό αυτό υποχώρησε στο 21%.

Οι επίσημες προβλέψεις για το 2050 τοποθετούν το ευρωπαϊκό μερίδιο μόλις στο 12%.

 

Πρόκειται για μια πρωτοφανή συρρίκνωση της τάξεως του 50% μέσα σε διάστημα μισού αιώνα, η οποία συνοδεύεται από μια γενικευμένη πληθυσμιακή, τεχνολογική, οικονομική και ιδεολογική κατάπτωση. Μετά το 2020, η οικονομική μεγέθυνση της ευρωζώνης κινείται καθηλωμένη γύρω στη μονάδα (1%), εκπέμποντας μια μόνιμη εικόνα μαρασμού και ακινησίας.

 

Η ομιλήτρια τόνισε με έμφαση ότι όλες οι ιδρυτικές υποσχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης –η σταθερότητα, η ειρήνη, η δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος, η πλήρης απασχόληση και η κοινωνική δικαιοσύνη– έχουν δυστυχώς αθετηθεί στο ακέραιο.

 

Το Έγκλημα της Αποβιομηχάνησης και η Κινεζική «Καταιγίδα»

 

Το εμφανέστερο και πιο καταστρεπτικό αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής παρακμής είναι η ραγδαία αποβιομηχάνισή της. Ενώ η Αμερική αντιμετωπίζει παρόμοιο πρόβλημα ως κομμάτι της γερασμένης Δύσης, η διαφορά έγκειται στο ότι η Ουάσιγκτον μάχεται, λαμβάνει μέτρα και σχεδιάζει τη δυναμική επαναβιομηχάνιση της χώρας. Η Ευρώπη, αντίθετα, δέχεται το πλήγμα με απόλυτα παθητικό τρόπο.

 

Μεγάλος κερδισμένος της παγκοσμιοποίησης αναδείχθηκε η Κίνα. Η Αμερική είχε επιβάλει κάποτε την παγκοσμιοποίηση για να εμποδίσει την οικονομική άνοδο της Ευρώπης και της Ιαπωνίας, όμως υπολόγισε χωρίς τον ασιατικό γίγαντα. Η Κίνα, αθόρυβα και μεθοδικά, στηριζόμενη σε ένα μακροχρόνιο, διαρκώς ανανεούμενο σχέδιο, έδωσε διαδοχικά βάρος στην εκβιομηχάνιση, στις νέες τεχνολογίες και στο εξαγωγικό εμπόριο.

 

Οι συνέπειες του στρατηγικού σχεδίου «Made in China 2025» έγιναν οδυνηρά αισθητές στην Ευρώπη αμέσως μετά την κρίση της πανδημίας. Η κινεζική βιομηχανία κατάφερε να πλήξει ανεπανόρθωτα την ίδια την «καρδιά» της ευρωπαϊκής οικονομίας: τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Τα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα εισβάλλουν στην ευρωπαϊκή αγορά με τιμές κατά 30% έως 40% χαμηλότερες από τα γερμανικά, προσφέροντας ίση ή και ανώτερη ποιότητα.

 

Τα στατιστικά στοιχεία που παρουσίασε η κ. Δελιβάνη για το έτος 2025 αποτυπώνουν το μέγεθος της κινεζικής κυριαρχίας:

• Το 2019 η Κίνα είχε ισοζύγιο, εισάγοντας 1 εκατομμύριο οχήματα και εξάγοντας άλλο 1 εκατομμύριο.
• Το 2025 οι κινεζικές εισαγωγές αυτοκινήτων μειώθηκαν στο μισό (500.000), ενώ οι εξαγωγές της εκτινάχθηκαν στο μυθικό νούμερο των 9 εκατομμυρίων μονάδων.
• Η Κίνα παράγει πλέον τα 2/3 των ηλεκτρικών αυτοκινήτων παγκοσμίως, αυξάνοντας τις εξαγωγές της προς την Ε.Ε. με ετήσιο ρυθμό 20%.

Το συνολικό εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας το 2025 διπλασιάστηκε, αγγίζοντας το πρωτοφανές ποσό των 1.200 δισεκατομμυρίων δολαρίων (6% του κινεζικού ΑΕΠ). Το διμερές εμπορικό πλεόνασμά της με την Ε.Ε. διπλασιάστηκε επίσης στα 360 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ ειδικά με τη Γερμανία εκτινάχθηκε στα 90 δισεκατομμύρια ευρώ. «Η Κίνα κυριολεκτικά αρπάζει τη βιομηχανία της Ευρωπαϊκής Ένωσης», τόνισε χαρακτηριστικά η καθηγήτρια.

 

Παράλληλα, η Κίνα ελέγχει πλέον το 70% της παγκόσμιας παραγωγής μπαταριών, το 90% της αγοράς τηλεκατευθυνόμενων αεροσκαφών (drones), διαθέτει το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δίκτυο στον κόσμο και κατέχει τα ορυχεία των κρίσιμων στρατηγικών μετάλλων. Για να διατηρήσει αυτό το πλεονέκτημα, η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας παρεμβαίνει διαρκώς με τεράστια ποσά ώστε να κρατά χαμηλά την εξωτερική αξία του γουάν, την ίδια ώρα που η Ε.Ε. υποφέρει από την υψηλή εξωτερική τιμή του ευρώ.

 

Τα Μοιραία Λάθη: Η Αυτοκτονική Εξάρτηση και το Ενεργειακό Realpolitik

 

Απαντώντας στο κρίσιμο ερώτημα γιατί η Ευρώπη επέδειξε αυτή την εικόνα πλήρους εγκατάλειψης και δεν αντέδρασε στην καταιγίδα, η κ. Δελιβάνη-Νεγρεπόντη εντόπισε τα αίτια στην τυφλή και απόλυτη υποταγή της στις υποδείξεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ευρώπη διέβλεψε τον κίνδυνο, αλλά η πολιτική της εξάρτηση δεν της επέτρεψε να λάβει αυτόνομα μέτρα.

 

Ως το πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτής της «αυτοκτονικής» συμπεριφοράς ανέφερε τη διαχείριση του πολέμου στην Ουκρανία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση στερήθηκε οποιουδήποτε δικού της σχεδίου που θα εξυπηρετούσε τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Αντίθετα, ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τις αμερικανικές επιλογές, οι οποίες αποδείχθηκαν κάθε άλλο παρά σταθερές.

 

«Η αρχή του τέλους για την ευρωπαϊκή οικονομία ήταν η απώλεια της φθηνής ενέργειας από τη Ρωσία», δήλωσε κατηγορηματικά η ομιλήτρια. Η Ευρώπη θα μπορούσε να είχε βρει τρόπους να διατηρήσει τη ροή των ρωσικών ενεργειακών πόρων ακόμη και κατά τη διάρκεια της σύρραξης, διασφαλίζοντας τη βιομηχανική της βάση. Η επιλογή της πλήρους ισοπέδωσης με τις επιθυμίες της Ουάσιγκτον οδήγησε στο σημερινό παράδοξο: η Ευρώπη να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, τη στιγμή που οι ΗΠΑ αναζητούν νέες γεωπολιτικές ισορροπίες, αφήνοντας την Ε.Ε. εκτεθειμένη.

 

Η ομιλία της Μαρίας Δελιβάνη-Νεγρεπόντη στο IHA δεν ήταν απλώς μια οικονομική καταγραφή, αλλά ένα ηχηρό καμπανάκι κινδύνου για το τέλος της Ευρώπης όπως την γνωρίζαμε. Η πλήρης απώλεια της στρατηγικής αυτονομίας, η παθητικότητα απέναντι στην κινεζική βιομηχανική κυριαρχία και η δογματική προσκόληση σε ξένα συμφέροντα έχουν φέρει τη γηραιά ήπειρο στο χείλος ενός ιστορικού και οικονομικού γκρεμού.

 

πηγή 

Χαστούκι για την Γερμανία η μη εκλογή της ως μη μόνιμο μέλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας

Γράφει ο ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  

 

Για πρώτη φορά η Γερμανία απέτυχε στην προσπάθειά της να κατακτήσει μια μη μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ένας από τους μεγαλύτερους συνεισφέροντες στα Ηνωμένα Έθνη, δεν κατάφερε να πείσει τα δύο τρίτα των 193 κρατών μελών ότι θα ήταν ωφέλιμο, για μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές δυνάμεις του κόσμου, να εκπροσωπείται ξανά για δύο χρόνια στο ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων του μεγαλύτερου οργανισμού διαχείρισης κρίσεων στον κόσμο!

 

Όπως είναι γνωστό οι δύο δυτικοευρωπαϊκές χώρες που εξελέγησαν είναι η Πορτογαλία και η Αυστρία, οι αντιπροσωπείες των οποίων πανηγύρισαν έντονα, όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ από την Πρόεδρο Αναλένα Μπέρμποκ, πρώην υπουργό Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Γερμανίας.

 

Αναμφίλεκτα το αποτέλεσμα αυτό συνιστά ταπεινωτικό διπλωματικό πλήγμα για την χώρα, τον Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και φυσικά την Ομοσπονδιακή κυβέρνησή του. Ιδιαίτερα μετά τις εκπεφρασμένες φιλοδοξίες του Βερολίνου να παρουσιάζει τη Γερμανία ως δύναμη που θα μπορούσε να αναλάβει ενισχυμένο ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη και να διαδραματίσει πιο ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση των διεθνών εξελίξεων!

 

Αυτή η αποτυχία εξελίσσεται αναπόδραστα σε μείζον πολιτικό ζήτημα στο εσωτερικό της χώρας, προκαλώντας σοβαρές αντιπαραθέσεις για την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης και για τη θέση που επιδιώκει να καταλάβει στη διεθνή σκηνή. Γερμανοί αναλυτές σχολιάζουν ότι, από την στιγμή που ένας Καγκελάριος φιλοδοξεί να καθοδηγήσει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, οφείλει να μπορεί να οικοδομεί ευρείες διεθνείς συμμαχίες και να εξασφαλίζει πλειοψηφίες σε κρίσιμες διεθνείς διαδικασίες, όπως η ψηφοφορία στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

 

Και βεβαίως, η συγκεκριμένη αποτυχία καταδεικνύει αδυναμία μετατροπής των πολιτικών φιλοδοξιών σε απτά διπλωματικά αποτελέσματα. Να θυμίσουμε ότι ο Μερτς υπέβαλε την υποψηφιότητα με την υπόσχεση να αποκαταστήσει τον… ηγετικό ρόλο της χώρας στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως!

 

Φταίει η… Ρωσία!

 

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ, ο οποίος φωτογραφήθηκε με τους ομολόγους της Πορτογαλίας και Αυστρίας συγχαίροντας τους και σε μία προσπάθεια επίδειξης κοινής ευρωπαϊκής εικόνας, απέδωσε το αποτέλεσμα κυρίως σε γεωπολιτικούς παράγοντες και στις σταθερές θέσεις που έχει επιλέξει να υπερασπιστεί η Γερμανία τα τελευταία χρόνια. Για τον επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας η αταλάντευτη στήριξη του Βερολίνου προς την Ουκρανία ενδέχεται να επηρέασε τη στάση ορισμένων κρατών κατά την ψηφοφορία, μετά από πιέσεις της… Ρωσίας.

 

Επιπροσθέτως αναγνώρισε ότι η διαχρονική πολιτική στήριξης της Γερμανίας προς το Ισραήλ, ίσως συνέβαλε επίσης στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Εξήγησε βέβαια ότι η ιδιαίτερη σχέση με το Ισραήλ βασίζεται στην ιστορική ευθύνη που ανέλαβε η μεταπολεμική Γερμανία μετά τα εγκλήματα του ναζισμού και το Ολοκαύτωμα, κάτι που παραμένει θεμελιώδες στοιχείο της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής.

 

Πάντως πολλές χώρες δεν ξέχασαν ότι το περασμένο καλοκαίρι ο Μερτς χαρακτήρισε τις πρώτες επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν «βρώμικη δουλειά που έκανε το Ισραήλ για όλους μας». Όμως η Υπηρεσία Έρευνας της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής, σε μια μακροσκελή έκθεση, είχε εξηγήσει λεπτομερώς γιατί αυτή η «βρώμικη δουλειά» αποτελεί απλώς παραβίαση του διεθνούς δικαίου!

 

Αποτυχία για Μερτς

 

Κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί ότι η Γερμανία για δεκαετίες κατάφερε να κερδίζει μία από τις μη μόνιμες έδρες του Συμβουλίου Ασφαλείας που κατανέμονται στη Δυτική Ευρώπη κάθε οκτώ χρόνια. Πριν από την ψηφοφορία, ο Βάντεφουλ ηγήθηκε μιας επιθετικής εκστρατείας. Παρέμεινε σχεδόν για οκτώ ημέρες στην Νέα Υόρκη, αναζητώντας τις ψήφους των 191 κρατών μελών, με όπλο «τα χρήματα» για την πολιτικά σημαντική έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Προφανώς δεν κατάφερε να πείσει όσους χρειαζόταν.

 

Δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη αναλυτική δεινότητα για να κατανοηθεί το μέγεθος αυτής της γεωπολιτική ήττας της ισχυρότερης οικονομίας της Ευρώπης και μία από τις μεγαλύτερες του κόσμου, όταν μάλιστα οι ηγέτες της έχουν την φιλοδοξία να παίξουν έναν έντονο πολιτικό ρόλο στην ευρωατλαντική περιοχή.

 

Σε κάθε περίπτωση, η αυτή η αποτυχία αναπόφευκτα αποτελεί μια εξέλιξη με ισχυρό συμβολισμό η οποία αναζωπυρώνει τη συζήτηση για τον ρόλο της Γερμανίας στο διεθνές σύστημα, τις προτεραιότητες της εξωτερικής της πολιτικής και τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Όλα αυτά αναμένεται ότι θα προκαλέσουν εντατική πολιτική συζήτηση στο εσωτερικό της χώρας, κάτι που θα φθείρει περισσότερο τον διαρκώς πολιτικά φθειρόμενο Καγκελάριο Μερτς.

 

πηγή 

Αυξήσεις 60% έως 95% στις αποδοχές του Αρχιεπισκόπου και των μητροπολιτών (ήρθε η ώρα της πληρωμής για την στήριξη επί κορωνοϊού στα αντιορθόδοξα και αντισυνταγματικά μέτρα, αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα αντιχριστιανικά...)

Η είδηση:

 

Αυξήσεις από 60% έως και 95% στις μηνιαίες μικτές αποδοχές του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος και των Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος χορηγεί η κυβέρνηση.

 

Συγκεκριμένα, το άρθρο 56 του πολυνομοσχεδίου για τα μέτρα κατά της ενεργειακής κρίσης και για τις εισοδηματικές ενισχύσεις προς τις οικογένειες, τους συνταξιούχους και άλλες ευπαθείς ομάδες, το οποίο έθεσε σε δημόσια διαβούλευση η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, προβλέπει, ουσιαστικά, ότι αυξάνονται και εξισώνονται στο επίπεδο των 4.671,90 ευρώ οι συνολικές μηνιαίες μικτές αποδοχές του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών.

 

Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 90% των συνολικών μηνιαίων μικτών αποδοχών του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου (5.191 ευρώ).

 

Οι σημερινές αποδοχές

 

Σήμερα, οι συνολικές μικτές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου (βασικός μισθός 2.740 ευρώ + έξοδα παράστασης 100 ευρώ + επίδομα διδακτορικού 75 ευρώ ή μεταπτυχιακού 45 ευρώ) ανέρχονται σε 2.840-2.915 ευρώ μηνιαίως.

 

Οι αποδοχές του κάθε μητροπολίτη διαμορφώνονται μεταξύ 2.400 – 2.475 ευρώ μηνιαίως (βασικός μισθός 2.350 ευρώ + έξοδα παράστασης 50 ευρώ + επίδομα διδακτορικού 75 ευρώ ή μεταπτυχικού 45 ευρώ).

 

Με τον καθορισμό του συνολου των αποδοχών στο επίπεδο των 4.671,90 ευρώ οι συνολικές μηνιαίες μικτές αποδοχές αυξάνονται κατά 60,27% έως 64,5% για τον Αρχιεπίσκοπο και κατά 88,8% έως 94,65% για τον κάθε μητροπολίτη.

 

Το άρθρο 56 του πολυνομοσχεδίου

 

Αναλυτικά το άρθρο 56 του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών προβλέπει τα εξής:

 

Στο άρθρο 145 του ν. 4472/2017 (Α΄ 74), περί αποδοχών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 1 αντικαθίσταται, β) η παρ. 3 καταργείται και το άρθρο 145 διαμορφώνεται ως εξής:

1. Οι κάθε είδους μηνιαίες αποδοχές των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος καθορίζονται ως εξής:

α) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (σ.σ. 5.191 ευρώ), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών.

β) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές των Τιτουλάριων Επισκόπων και των Βοηθών Επισκόπων ορίζονται σε ποσοστό εβδομήντα τοις εκατό (70%) των αποδοχών της περ. α).

2. Πέρα από τις ανωτέρω αποδοχές δεν καταβάλλεται καμία άλλη παροχή».

 

πηγή

 

ΣΧΟΛΙΟ 

 

Ηταν επόμενο να συμβεί. Ετσι η ψαλίδα των αποδοχών των απλών κληρικών με τους αρχιερείς ανοίγει εξωφρενικά.... 

 

Η πολυεπίπεδη στήριξη κυβέρνησης και "ειδικών" την εποχή του κορωνοϊού με τα τα εμβόλια (μέχρι και εμβολιαστικά κέντρα έγιναν κάποιοι ναοί μας), τις κλειστές εκκλησίες, την αλλαγή ώρας της Ανάστασης, τις μάσκες εντός των ναών, τις απαγορεύσεις προσκύνησης των ιερών εικόνων μας, την απαγόρευση της Θείας Μετάληψης, τα γάντια και τα σακουλάκια με το αντίδωρο, τους σεκιουριτάδες που μοίραζαν αριθμημένα χαρτάκια στις εισόδους των ναών μας, τις καμπάνες που δεν έπρεπε να χτυπούν, τις απαγορεύσεις των λιτανειών, την απαγόρευση πιστών σε μεγάλες εορτές, το κυνήγι των ανεμβολίαστων ιερέων, τα αντισυνταγματικά λοκντάουν, κλπ.... έπρεπε να ανταμειφθεί.

 

Αλλά μην ξεχνάμε και την διαρκή στήριξη στα ανθελληνικά και αντιχριστιανικά που περνάει συνεχώς η κυβέρνηση....

Αποχριστιανισμός της παιδείας μας, άθεα και νεοταξικά σχολικά βιβλία, κατάργηση μαθήματος Θρησκευτικών, οικουμενισμός, χαλαρή στάση στον σοδομονόμο και στην υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους, αποφυγή σύγκρουσης για τα βλάσφημα αντίχριστα εκθέματα στην Εθνική Πινακοθήκη κ.α.... 

Αλλά και στα εθνικά θέματα και στο λαθρομεταναστευτικό τα ίδια.... Καμία επέμβαση της διοίκησης της Εκκλησίας μας υπέρ της πατρίδας... και πλήρης ανοχή σε όσα ανθελληνικά επιχειρούνται.... 

 

Κι έτσι έφτασε και η ώρα για τα 30 αργύρια....

Και το αίσχος συνεχίζεται.... και όλοι οι καλοπληρωμένοι όχι μόνο δεν θα βγάζουν άχνα αλλά και θα συμμετέχουν στην εσχάτη προδοσία του λαού μας... 

 

Κι όλοι εμείς θα συνεχίζουμε απλά να στηρίζουμε την Εκκλησία μας, τους Αγίους μας, την Ορθοδοξία μας όσο μπορούμε και τους απλούς ιερείς μας που μας στήριξαν στα δύσκολα χρόνια.... 

«Πανόπτης»: Η ελληνική πλωτή σκοπιά που αλλάζει τα δεδομένα στη θαλάσσια επιτήρηση

Μια νέα ελληνική τεχνολογική πλατφόρμα, με ξεκάθαρη αμυντική και γεωστρατηγική αξία, μπαίνει στο προσκήνιο. Ο λόγος για τον «Πανόπτη», τη μη επανδρωμένη πλωτή πλατφόρμα θαλάσσιας επιτήρησης της ΕΤΜΕ, η οποία παρουσιάστηκε και ονοματοδοτήθηκε στα Ναυπηγεία Σαλαμίνας. 

 

Η πλατφόρμα USSPS —Unmanned Semi-fixed Sea Platform for Maritime Surveillance— χαρακτηρίζεται ως πρώτη στο είδος της παγκοσμίως και παίρνει το όνομά της από τον Άργο Πανόπτη της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Δεν πρόκειται για ένα ακόμη τεχνολογικό πρωτότυπο χωρίς πρακτική σημασία. Πρόκειται για μια πλωτή «σκοπιά» που μπορεί να δώσει συνεχή εικόνα σε κρίσιμες θαλάσσιες περιοχές, αποδεσμεύοντας πλοία και προσωπικό για άλλες αποστολές. 

 

Ο «Πανόπτης» θα τοποθετηθεί στο Μυρτώο Πέλαγος και θα παρέχει δεδομένα στο Πολεμικό Ναυτικό, στο Λιμενικό Σώμα και στη μετεωρολογική υπηρεσία. Διαθέτει ραντάρ, μη επανδρωμένα μέσα, ηλεκτροοπτικό εξοπλισμό, κάμερες διαφόρων τύπων και πλήρες σύνολο αισθητήρων για περιβαλλοντικά και μετεωρολογικά δεδομένα.

 

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του δείχνουν το μέγεθος του εγχειρήματος. Έχει εκτόπισμα 700 τόνων, κατάστρωμα 400 τετραγωνικών μέτρων, χώρο προσγείωσης drone 100 τετραγωνικών μέτρων, δυνατότητα ανάπτυξης σε βάθη άνω των 40 μέτρων και ικανότητα μεταφοράς εξοπλισμού 44 τόνων. Η ενεργειακή του αυτονομία φτάνει τους 3 έως 6 μήνες, ενώ μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί σε δύσκολες καιρικές συνθήκες, με ισχυρούς ανέμους και μεγάλα ύψη κυμάτων.

 

Η επιχειρησιακή του λογική είναι δικτυοκεντρική. Δηλαδή δεν λειτουργεί απομονωμένα, αλλά ως κόμβος συλλογής, επεξεργασίας και διαβίβασης δεδομένων. Αυτό το κάνει ιδιαίτερα σημαντικό για αποστολές ISR —Intelligence, Surveillance, Reconnaissance— δηλαδή συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης.

 

Η εμβέλειά του φτάνει τα 50 χιλιόμετρα, ενώ με τη χρήση drones μπορεί να επεκταθεί έως τα 200 χιλιόμετρα. Στην πράξη, μια τέτοια πλατφόρμα μπορεί να επιτηρεί θαλάσσιες ζώνες, κρίσιμες υποδομές, λιμάνια, περιοχές ναυσιπλοΐας και δυνητικά τμήματα ΑΟΖ, προσφέροντας διαρκή παρουσία εκεί όπου μέχρι σήμερα απαιτούνταν πλοία, πληρώματα και πολύ μεγαλύτερο λειτουργικό κόστος.

 

Το κόστος της πλατφόρμας ανέρχεται στα 22 εκατ. ευρώ, ενώ η κατασκευή της χρειάστηκε οκτώ μήνες. Σύμφωνα με την ΕΤΜΕ, σε περίπτωση νέων παραγγελιών ο χρόνος κατασκευής θα μπορούσε να μειωθεί στους τέσσερις έως έξι μήνες, με το τελικό κόστος να εξαρτάται κυρίως από τον εξοπλισμό και τους αισθητήρες που θα φέρει κάθε μονάδα.

 

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι ο «Πανόπτης» διαθέτει και συστήματα αυτοπροστασίας, κυρίως σε επίπεδο ηλεκτρονικού πολέμου και αντιμετώπισης παρεμβολών. Αυτό δείχνει ότι δεν σχεδιάστηκε ως απλή πολιτική ή μετεωρολογική πλατφόρμα, αλλά ως υποδομή που μπορεί να λειτουργήσει σε απαιτητικό περιβάλλον ασφαλείας.

 

Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Ανάπτυξης Αμυντικής Βιομηχανίας, υπό την εποπτεία της ΓΔΑΕΕ του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και σε συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό ανοίγει και ένα δεύτερο, εξαιρετικά κρίσιμο πεδίο: την πιθανή αξιοποίηση αντίστοιχων πλατφορμών στην κυπριακή ΑΟΖ, όπου η ανάγκη συνεχούς επιτήρησης είναι προφανής.

 

Στην κοινοπραξία συμμετέχουν σημαντικοί ευρωπαϊκοί φορείς και εταιρείες, μεταξύ των οποίων η Naval Group και η Navantia, ενώ από ελληνικής πλευράς συμμετέχει και το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας. Η ΕΤΜΕ έχει τον συντονιστικό ρόλο, σε συνεργασία με τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας.

 

Κατά την τελετή, ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΤΜΕ, Αντώνης Πέππας, τόνισε ότι ο «Πανόπτης» θα παρέχει πραγματικά δεδομένα πεδίου για την εκπαίδευση προηγμένων αλγορίθμων, θα προσφέρει εικόνα θαλάσσιας επιτήρησης και θα λειτουργεί ως πεδίο δοκιμών νέων τεχνολογιών σε πραγματικό θαλάσσιο περιβάλλον.

 

Η σημασία του προγράμματος δεν περιορίζεται στην τεχνική καινοτομία. Σε μια περίοδο όπου η θαλάσσια επιτήρηση, η προστασία κρίσιμων υποδομών, η ΑΟΖ, τα ενεργειακά δίκτυα και η ασφάλεια ναυσιπλοΐας αποκτούν αυξανόμενη αξία, ο «Πανόπτης» δείχνει έναν δρόμο που η Ελλάδα έπρεπε να έχει ακολουθήσει εδώ και χρόνια: ανάπτυξη εγχώριας τεχνολογίας, σύνδεση αμυντικής βιομηχανίας και επιχειρησιακών αναγκών, και δημιουργία μέσων που ενισχύουν την παρουσία της χώρας στη θάλασσα.

 

Ο πρόεδρος και CEO των Ναυπηγείων Σαλαμίνας, Γιώργος Κόρος, σημείωσε ότι μπορεί να δει «πολύ περισσότερες πλατφόρμες στο μέλλον», ενώ ο Γενικός Γραμματέας Εθνικής Ασφάλειας, Θανάσης Ντόκος, εξέφρασε την ελπίδα να έρθει σύντομα και η ώρα του «Εθνικού Πλοίου», αρχικά σε μέγεθος περιπολικού ανοιχτής θαλάσσης και με προοπτική για μεγαλύτερες μονάδες.

 

Ο «Πανόπτης» είναι κάτι περισσότερο από μια πλατφόρμα. Είναι ένδειξη ότι η Ελλάδα μπορεί, όταν υπάρχει σχέδιο, να παράγει τεχνολογία με πραγματική επιχειρησιακή αξία. Σε ένα Αιγαίο και μια Ανατολική Μεσόγειο όπου η παρουσία, η επιτήρηση και η πληροφορία είναι ισχύς, τέτοια μέσα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη.

 

πηγή

Το λογισμικό PRISMA της Palantir κατευθύνει τα ουκρανικά drones να πλήττουν στόχους μέσα στην Ρωσία

Σε αποκλειστικό ρεπορτάζ, το CNN αποκάλυψε ότι το προηγμένο λογισμικό PRISMA της αμερικανικής εταιρείας Palantir λειτουργεί ήδη μέσα σε ουκρανικά επιχειρησιακά κέντρα για τον συντονισμό μακροπρόθεσμων πληγμάτων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

 

Το βίντεο που προβλήθηκε δείχνει σε πραγματικό χρόνο την οθόνη του συστήματος μέσα σε σκοτεινό δωμάτιο ελέγχου. 

 

Οι οθόνες εμφανίζουν πολύπλοκους χάρτες, ροές δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, συντεταγμένες στόχων και αναλύσεις AI, ενώ δεκάδες ουκρανικά drones φαίνεται να κινούνται βαθιά μέσα σε ρωσικό έδαφος.

 

Το σύστημα εμφανίζει χάρτες με χρωματιστές διαδρομές, στατιστικά, γραφήματα και λίστες στόχων που ενημερώνονται με ταχύτητα που «δεν προλαβαίνει το μάτι».

 

Ένας Ουκρανός διοικητής βαθιών πληγμάτων, με το κωδικό όνομα «Vector», εμφανίζεται μπροστά στις οθόνες και δείχνει με το χέρι του τις πληροφορίες, ενώ εξηγεί:

«Αυτό είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημά μας. Δεν έχουμε κοινά κέντρα και χρησιμοποιούμε δεκάδες διαφορετικές τοποθεσίες. Επίσης, αυτό το λογισμικό μας δίνει τη δυνατότητα να συνεργαζόμαστε με χιλιάδες UAV».

 

Στο ρεπορτάζ φαίνονται επίσης χέρια να πληκτρολογούν σε λάπτοπ, ενώ το σύστημα εμφανίζει συνεχώς νέα δεδομένα, αναλύσεις στόχων και εικόνες από επιχειρήσεις.

 

Το PRISMA φέρεται να λειτουργεί ως κεντρικό νευρικό σύστημα για τον συντονισμό μεγάλου αριθμού drones, επιτρέποντας γρήγορη αναγνώριση και επίθεση σε στόχους βαθιά στην εχθρική επικράτεια.

 

Η αποκάλυψη έρχεται σε μια κρίσιμη φάση του πολέμου, όπου η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις με drones σε ρωσικές υποδομές και στρατιωτικούς στόχους.

 

Η χρήση τέτοιου λογισμικού δείχνει το βάθος της τεχνολογικής υποστήριξης που λαμβάνει το Κίεβο από αμερικανικές εταιρείες, μετατρέποντας τον πόλεμο σε πεδίο δοκιμής για προηγμένα AI συστήματα μάχης.

 

Προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημη αντίδραση από την Palantir ή την αμερικανική κυβέρνηση, ενώ η Μόσχα δεν έχει ακόμα σχολιάσει την αποκάλυψη.

 

Η εικόνα όμως είναι σαφής: ένα αμερικανικό λογισμικό AI βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των ουκρανικών επιχειρήσεων, δίνοντας στη χώρα ένα σημαντικό τεχνολογικό πλεονέκτημα.

 

BREAKING:

🇺🇸🇺🇦 Palantir’s PRISMA software is actively running inside Ukrainian long-range drone strike command posts — confirmed on camera by CNN pic.twitter.com/C80p2PmZK1

— Megatron (@Megatron_ron) May 31, 2026

 

πηγή 

Σαντορίνη: «Τιμή» για τον νεκρό να ποδοπατάνε τις στάχτες του – Αυτός είναι ο «σεβασμός» που εμπνέει η αποτέφρωση!

Να που οδηγεί ο μηδενισμός και η ασέβεια της καύσης των νεκρών - Μια Βρετανίδα τουρίστρια στη Σαντορίνη, σκόρπισε στα σοκάκια τις στάχτες του πατέρα της

 

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Αν ζητούσαμε να χωρέσουμε σε ένα περιστατικό όλη τη βαρβαρότητα που διακρίνει την καύση των νεκρών, αυτό θα ήταν το άθλιο σκηνικό που έλαβε χώρα στη Σαντορίνη.

 

Μια Βρετανίδα τουρίστρια μαζί με την παρέα της κατεβαίνει τα σκαλιά στα σοκάκια της Οίας και κρατά ένα διάφανο δοχείο με τη στάχτη του δύστυχου πατέρα της που αποτεφρώθηκε σε κάποιο κρεματόριο, προφανώς κατ’ επιλογήν του. Τελευταία του επιθυμία ήταν να σκορπιστούν τα αποκαΐδια της επίγειας ζωής του στα καλντερίμια της Σαντορίνης που φαίνεται πώς αγαπούσε.

 

Η Βρετανίδα τραγουδά με την αξιοθρήνητη κουστωδία της ένα κλασσικό τραγούδι του Μπομπ Μάρλεϊ (με τον στίχο «Everything’s Gonna Be Alright»), ανοίγει το καπάκι του δοχείου και σκορπίζει τη στάχτη στο διάβα της, σε κάθε σκαλοπάτι. Το περιεχόμενο αδειάζει σαν κλεψύδρα χαμένης αξιοπρέπειας και τότε όλη η παρέα χειροκροτεί το ανοσιούργημα που διέπραξε, με την κόρη του «σκορπισμένου» μακαρίτη να λέει «αντίο μπαμπά».

 

Αυτό το πνεύμα «σεβασμού» εμπνέει για τον νεκρό η μηδενιστική κουλτούρα της αποτέφρωσης. Ένα ανθρώπινο δημιούργημα του Θεού να γίνεται ευτελέστερο απομεινάρι και από γόπα σε τασάκι. Και έπειτα να πετάγεται ο κονιορτός του σε σοκάκια, να ποδοπατείται από περαστικούς, να σκορπίζει στους πέντε ανέμους, να αναπνέουν οι κάτοικοι και οι τουρίστες τη σκόνη του θανάτου, για το δικαίωμα μεταθανάτιας «αυτοδιάθεσης» του κάθε φαντασμένου μακαρίτη.

 

Άλλοι να κάνουν τελευταία τους κατοικία μια σόλα παπουτσιού και ένα πατάκι σπιτιού, άλλοι τη θάλασσα, άλλοι το ποτάμι, άλλοι να γίνονται κομπόστ για τον κήπο, και οι πιο τυχεροί να γίνονται γκρίζα ανάμνηση σε ένα θλιβερό βάζο. Απ’ τη στιγμή που χάνεται η πίστη για μεταθανάτια ζωή και κρίση, ο άνθρωπος που νομίζει ότι πορεύεται στο μηδέν, θα τιμηθεί και ως μηδενικό. Ο θάνατος αποσυνδέεται από το αίσθημα κοινής μοίρας, κοινής τιμής και κοινής περισυλλογής, και γίνεται ένα ατομικό βίτσιο ματαιοδοξίας. Ένα αυτοσχέδιο τελετουργικό «ρομαντικής» αυταπάτης που απομακρύνεται τόσο πολύ από τα κοινά, ώσπου φτάνει να γίνει μια ωμή βαρβαρότητα.

 

Ο ετοιμοθάνατος δεν ενδιαφέρεται για τις συνέπειες των επιθυμιών του στους ζωντανούς. Οι δε ζωντανοί δεν ενδιαφέρονται για τις συνέπειες της ασέβειας τους στο νεκρό. Η μια πλευρά τρέφεται από την επιβολή της στην άλλη. Ακόμα και οι νεκροί γίνονται καταναλωτές μιας πιασάρικης ιστορίας στο TikTok. Και ο ύστατος αποχαιρετισμός ομοιάζει περισσότερο με ποθητό αντίο στις ευθύνες. Αντίο στο σέβας, στη μνήμη, στην τιμή, στο όφελος της ψυχής, στη φιλοσοφία της ματαιότητας, στην ευχή της καλής αντάμωσης. Ο μηδενισμός της αποτέφρωσης λέει αντίο σε όλα αυτά τα πανανθρώπινα και αρχαία αξιώματα. Και καλωσορίζει το σκόρπισμα της ευθύνης, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

 

«Νούμερο 1» στη ζωή – Μηδενικό στο θάνατο

 

Ποτέ ξανά δεν επικράτησαν τόσα σαρκικά δικαιώματα κι όμως ποτέ ξανά ο άνθρωπος δεν ατίμασε το σώμα του τόσο στη ζωή, όσο και στον θάνατο. Και τι παράδοξο: Aν στη ζωή η επωνυμία έχει γίνει όνειρο ζωής, στον θάνατο καίγονται ευχαρίστως για να μην θυμίζουν τίποτα από τη μορφή τους. Πολλές φορές χωρίς καν ένα όνομα και μια ημερομηνία να τους συνοδεύει σε μια επιγραφή που να θυμίζει ότι κάποτε υπήρξαν. Ότι κάποτε περπάτησαν σε αυτή τη γη και ίσως ήρθαν στιγμές που συλλογίστηκαν ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να γεννιέται για να φτάνει μόνο μέχρι τον τάφο. Αλλά ο διάβολος κερδίζει σωρηδόν ψυχές με το να πείθει τον άνθρωπο ότι είναι το «νούμερο 1» στη ζωή και το «μηδέν» στον θάνατο.

 

Η φυσική αντίδραση αν δεις ένα απανθρακωμένο πτώμα στους δρόμους είναι να φρίξεις. Αλλά αν αυτός ο άνθρωπος έχει περάσει οικειοθελώς από κλίβανο και μπλέντερ, και έχει αφήσει ευχή να γίνει διακοσμητική πτωματόσκονη, τότε όλα καλά υποθέτω. Αυτός είναι ο «πολιτισμός» που εξάγουν οι φούρνοι του σύγχρονου δικαιωματιστικού ολοκαυτώματος. Θα φτάσουμε στο τέλος να μην προλαβαίνουμε να καθαρίζουμε στάχτες από ανθρώπους και δέντρα. Καίγεται η άλογη φύση, καίγεται και η λογική γιατί κατάντησε τελείως παράλογη. Ο ατομικισμός γίνεται μια ζοφερή τέφρα που «φυσάει» τη θανατίλα της στον δημόσιο χώρο.

 

Πόσο ειρωνικό είναι άραγε, ότι στο νησί που φημίζεται για το ομορφότερο ηλιοβασίλεμα του κόσμου, το «ηλιοβασίλεμα» του ανθρώπου να παρουσιάζεται τόσο ανίερα χυδαίο; Ποιος ξέρει πόσοι ακόμα τουρίστες θα ακολουθήσουν τα αίσχη της Βρετανίδας και θα αναζητούν «εξωτικούς» προορισμούς για να αδειάσουν καρβουνιασμένα λείψανα; Να λοιπόν ο νέος Μεσαίωνας, όπου οι άνθρωποι στοιβάζονται μόνοι τους στις πυρές και η ηθελημένη καταδίκη τους γίνεται κοσμικό θέαμα, δυστύχημα αφάνταστο και σε αυτή τη ζωή και στην επόμενη…

 

πηγή 

Μικροσκοπικός γυάλινος δίσκος μπορεί να αποθηκεύσει 360 TB δεδομένων και να διατηρηθεί για δισεκατομμύρια χρόνια!

Ερευνητές δημιούργησαν έναν μικροσκοπικό δίσκο από γυαλί ο οποίος μπορεί να αποθηκεύσει έως και 360 Τerabytes δεδομένων και να διατηρήσει το περιεχόμενό του για δισεκατομμύρια χρόνια. 

 

Η καινοτόμος αυτή μέθοδος βασίζεται στη χρήση υπερταχέων παλμών λέιζερ, οι οποίοι χαράσσουν νανοδομές στο εσωτερικό γυαλιού από λιωμένο διοξείδιο του πυριτίου (fused silica).

 

Η αποθήκευση πραγματοποιείται σε πέντε διαστάσεις: στις τρεις χωρικές διαστάσεις προστίθενται δύο ακόμη παράμετροι που σχετίζονται με την πόλωση και την ένταση του φωτός, επιτρέποντας εξαιρετικά υψηλή πυκνότητα αποθήκευσης.

 

SCIENTISTS JUST CREATED A 5D GLASS DISC THAT CAN STORE 360 TERABYTES AND LAST FOR BILLIONS OF YEARS.

Researchers have developed a revolutionary data storage technology: a tiny glass disc that can hold 360 terabytes of information (roughly 100,000 times the capacity of a… pic.twitter.com/IDx2CuwOX1

— TheNewPhysics (@CharlesMullins2) June 1, 2026

 

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της χωρητικότητας, τα 360 TB αντιστοιχούν σε περίπου 100.000 φορές τη χωρητικότητα ενός συμβατικού DVD.

 

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο δίσκος έχει δοκιμαστεί σε ακραίες συνθήκες χωρίς να παρουσιάσει απώλεια δεδομένων.

 

Μπορεί να αντέξει θερμοκρασίες έως και 1.000 βαθμούς Κελσίου, ενώ εμφανίζει αξιοσημείωτη αντοχή και σε υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας.

 

Σε αντίθεση με τα σημερινά μέσα αποθήκευσης, όπως οι σκληροί δίσκοι, οι μαγνητικές ταινίες ή οι οπτικοί δίσκοι, που σταδιακά φθείρονται και απαιτούν συνεχή αντικατάσταση, η νέα τεχνολογία υπόσχεται σχεδόν μόνιμη διατήρηση των πληροφοριών.

 

Μια «κιβωτός» γνώσης για το μέλλον

 

Οι πιθανές εφαρμογές της τεχνολογίας είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη διατήρηση βιβλιοθηκών, ιστορικών αρχείων, επιστημονικών δεδομένων, πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά και κρίσιμων πληροφοριών για το κλίμα και το Διάστημα.

 

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα προς τη δημιουργία μόνιμων ψηφιακών αρχείων, ικανών να διατηρήσουν τη γνώση της ανθρωπότητας ακόμη και σε χρονικούς ορίζοντες που ξεπερνούν κατά πολύ τη διάρκεια ζωής των σημερινών πολιτισμών.

 

Εάν η τεχνολογία εξελιχθεί και περάσει σε μαζική χρήση, θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για τις «βιβλιοθήκες του μέλλοντος», διασφαλίζοντας ότι οι σημαντικότερες πληροφορίες του ανθρώπινου πολιτισμού θα παραμείνουν προσβάσιμες για χιλιάδες ή ακόμη και εκατομμύρια χρόνια.

 

πηγή 

Πώς θα ήταν τα Αγγλικά χωρίς ελληνικές λέξεις

Γράφει ο Γρηγόρης Κεντητός
 

Το Uncleftish Beholding είναι ένα μικρό αγγλικό κείμενο που κάνει κάτι πολύ παράξενο. Προσπαθεί να εξηγήσει την ατομική θεωρία στα Αγγλικά, αλλά σχεδόν χωρίς λέξεις που ήρθαν από τα ελληνικά, τα λατινικά και τα γαλλικά. Το αποτέλεσμα μοιάζει αστείο. Μοιάζει και λίγο ξένο. Όμως δείχνει κάτι άλλο. Οτι τα Αγγλικά που ξέρουμε σήμερα δεν θα ήταν ίδια χωρίς τις ελληνικές λέξεις και χωρίς την ελληνική γλώσσα.

 

Ο συγγραφέας ήταν ο Poul Anderson, γνωστός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας. Το κείμενο δημοσιεύτηκε το 1989 και έγινε αργότερα γνωστό στο διαδίκτυο, επειδή δείχνει με απλό τρόπο πόσο βαθιά έχουν μπει οι δανεικές λέξεις στην αγγλική σκέψη.

 

Τι σημαίνει Uncleftish Beholding

 

Ο τίτλος είναι το πρώτο παιχνίδι. Στα κανονικά Αγγλικά, το θέμα λέγεται atomic theory. Δηλαδή ατομική θεωρία. Η λέξη atom έρχεται από το ελληνικό «ἄτομος», που σημαίνει κάτι που δεν κόβεται. Η λέξη theory έρχεται από το ελληνικό «θεωρία». Ο Anderson, όμως, δεν θέλει ελληνικές ρίζες. Έτσι φτιάχνει το uncleftish beholding. Το uncleft σημαίνει περίπου «άκοπο» ή «αδιαίρετο». Το beholding σημαίνει κάτι σαν «θέαση» ή «τρόπος κατανόησης».

 

Με άλλα λόγια, ο τίτλος προσπαθεί να πει «ατομική θεωρία», αλλά με λέξεις που ακούγονται πιο γερμανικές.

 

Πώς αλλάζουν οι επιστημονικές λέξεις

 

Οι περισσότερες επιστημονικές λέξεις στα Αγγλικά γίνονται τελείως διαφορετικές αν αφαιρέσεις τα δανεικά στοιχεία. Το science γίνεται worldken. Δηλαδή «γνώση του κόσμου». Το laboratory γίνεται workstead. Δηλαδή «τόπος δουλειάς». Το atom γίνεται uncleft. Δηλαδή «αυτό που δεν χωρίζεται». Τα elements γίνονται firststuffs. Δηλαδή «πρώτες ουσίες». Τα molecules γίνονται bulkbits, δηλαδή «μικρά κομμάτια ύλης». Το hydrogen γίνεται waterstuff. Το oxygen γίνεται sourstuff. Το helium γίνεται sunstuff.

 

Αυτές οι λέξεις ακούγονται περίεργες, αλλά δεν είναι τυχαίες. Θυμίζουν τον τρόπο που φτιάχνει λέξεις και η γερμανική γλώσσα. Για παράδειγμα, το υδρογόνο στα γερμανικά είναι Wasserstoff, δηλαδή «ουσία του νερού».

 

Πάρα πολλές επιστημονικές λέξεις των Αγγλικών πατούν σε ελληνικές ρίζες. Atom, theory, physics, biology, psychology, technology, telephone, microscope, hydrogen, oxygen, helium. Όλες αυτές οι λέξεις έχουν ελληνική βάση ή ελληνικά μέρη. Δεν πέρασαν όλες απευθείας από τα ελληνικά στα Αγγλικά. Πολλές ταξίδεψαν μέσα από τα λατινικά, τα γαλλικά ή τη λόγια επιστήμη της Ευρώπης.

 

Αυτό έχει σημασία. Η ελληνική γλώσσα δεν έδωσε μόνο «μερικές λέξεις». Έδωσε έναν τρόπο να φτιάχνονται νέες λέξεις για νέες ιδέες.

 

Όταν οι επιστήμονες ήθελαν να ονομάσουν κάτι καινούργιο, συχνά γύριζαν στα ελληνικά και στα λατινικά. Έτσι η αγγλική επιστημονική γλώσσα έγινε ένα μείγμα. Έχει γερμανικό κορμό, αλλά έχει και τεράστιο ελληνικό και λατινικό λεξιλόγιο.

 

Θα μπορούσαν να υπάρχουν Αγγλικά χωρίς ελληνικές λέξεις;

 

Ναι, αλλά θα ήταν πολύ διαφορετικά. Στην καθημερινή ζωή, τα Αγγλικά θα άντεχαν καλύτερα. Λέξεις όπως house, hand, father, mother, water, fire, earth, sun είναι γερμανικές ή πολύ κοντά στον γερμανικό πυρήνα της γλώσσας. Το πρόβλημα θα φαινόταν κυρίως στην επιστήμη, στην ιατρική, στη φιλοσοφία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση.

 

Εκεί τα Αγγλικά θα έπρεπε να εφεύρουν χιλιάδες νέες λέξεις.

Η «βιολογία» ίσως γινόταν κάτι σαν life-lore. Η «ψυχολογία» κάτι σαν mind-lore. Η «τεχνολογία» κάτι σαν craft-knowledge.

 

Μερικές λέξεις θα ήταν πιο εύκολες για έναν Άγγλο που ξέρει μόνο καθημερινά Αγγλικά. Άλλες, όμως, θα ήταν μεγάλες, άβολες και δύσκολες στην αρχή.

 

Το Uncleftish Beholding δείχνει ότι τα Αγγλικά έγιναν δυνατά επειδή πήραν λέξεις από πολλές γλώσσες. Κράτησαν τον απλό γερμανικό κορμό τους, αλλά πρόσθεσαν όρους από τη Γαλλία, τη Ρώμη και την Ελλάδα. Έτσι μπορούν να πουν απλά πράγματα με απλές λέξεις. Μπορούν όμως να μιλήσουν και για δύσκολες ιδέες με μεγάλη ακρίβεια.

 

Αυτό είναι το μεγάλο κέρδος. Χωρίς ελληνικές λέξεις, τα Αγγλικά δεν θα εξαφανίζονταν. Θα συνέχιζαν να υπάρχουν. Αλλά η γλώσσα της επιστήμης θα ήταν πιο φτωχή, πιο περίεργη και πολύ λιγότερο κοινή για όλο τον κόσμο.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το Uncleftish Beholding εδώ

 

πηγή 

Πρωτοποριακή συσκευή παράγει έως 1.000 λίτρα πόσιμου νερού ημερησίως από την ατμόσφαιρα!

Μια πρωτοποριακή τεχνολογία που μπορεί να μετατρέψει την υγρασία της ατμόσφαιρας σε πόσιμο νερό ανέπτυξε ο διακεκριμένος επιστήμονας Όμαρ Γιάγκι, γνωστός για το έργο του στον τομέα των προηγμένων πορωδών υλικών και βραβευμένος με Νόμπελ για τη συμβολή του στη Χημεία.

 

Η συσκευή που ανέπτυξε έχει τη δυνατότητα να παράγει έως και 1.000 λίτρα πόσιμου νερού ημερησίως, αντλώντας υδρατμούς απευθείας από τον αέρα. 

 

Το σύστημα λειτουργεί αποκλειστικά με ηλιακή ενέργεια ή άλλες πηγές χαμηλής θερμικής ενέργειας, χωρίς να απαιτείται σύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο.

 

JUST IN: A Nobel prize winning scientist built a machine that produces 1,000 liters of drinking water from air. It is powered only by sunlight or low-grade thermal energy. pic.twitter.com/mGn2mvtNcU

— All day Astronomy (@forallcurious) June 1, 2026

 

Η τεχνολογία αξιοποιεί ειδικά υλικά υψηλής απορροφητικότητας, τα οποία δεσμεύουν την ατμοσφαιρική υγρασία ακόμη και σε περιοχές με χαμηλά επίπεδα υγρασίας.

 

Στη συνέχεια, μέσω θερμικής επεξεργασίας, το νερό συλλέγεται και καθαρίζεται ώστε να είναι κατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση.

 

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η νέα αυτή λύση μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην αντιμετώπιση της λειψυδρίας, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες ή άνυδρες περιοχές, καθώς και σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών όπου η πρόσβαση σε καθαρό νερό είναι περιορισμένη.

 

πηγή 

Οι προγαμιαίες σχέσεις

Στις μέρες μας έχει επικρατήσει η άποψη ότι η σχέση δύο ανθρώπων που έχουν σοβαρό σκοπό, δηλαδή αποβλέπουν στον γάμο, πρέπει να ολοκληρώνεται με την ερωτική πράξη πριν από τον γάμο. Έτσι οι περισσότεροι νέοι φθάνουν στην Εκκλησία για να ευλογηθή από τον Χριστό ο γάμος τους, αφού προηγουμένως έχουν ολοκληρώσει τη σχέση τους με τη μελλοντική σύζυγό τους. Πολλές φορές μάλιστα προηγούνται του γάμου δύο ή και περισσότερες ολοκληρωμένες σχέσεις, και όχι σπάνια η γέννηση παιδιού. Συμβαίνει συχνά μαζί με τον γάμο να γίνεται και η βάπτιση του παιδιού που γεννήθηκε πριν από το Μυστήριο!

 

Το πόσο αρνητικό ρόλο διαδραματίζει στην κρίση του μυστηρίου του γάμου η ολοκληρωμένη σχέση των νέων πριν από αυτόν, το γνωρίζουν πολύ καλά οι πνευματικοί πατέρες, και όσοι έχουν πνευματικές αισθήσεις και βλέπουν βαθύτερα τα πράγματα. Οι άλλοι άνθρωποι, και οι ίδιοι οι μελλόνυμφοι, θεωρούν κατά κανόνα τις προγαμιαίες σχέσεις φυσιολογικές, και δεν προβληματίζονται ούτε όταν υφίστανται τις οδυνηρές συνέπειές τους. Φθάνουν ακόμη και στον χωρισμό, πιστεύοντας ότι χωρίζουν “χωρίς να υπάρχη λόγος”. Ουσιαστικά όμως ο χωρισμός αυτός είναι ο πικρός καρπός της αμαρτίας που προηγήθηκε του γάμου.

 

Πολλοί είναι εκείνοι που διερωτώνται αν είναι αμαρτία η ολοκλήρωση της σχέσεως πριν από τον γάμο. Η απάντηση, σύμφωνα με τη διδαχή του Χριστού, η οποία δεν αλλάζει κατά τις εποχές, είναι οπωσδήποτε καταφατική. Εφ’ όσον δεν έχει τελεσθή το μυστήριο του γάμου, η ερωτική πράξη είναι αμαρτία, και – όσο και αν φαίνεται σκληρός ο λόγος – δεν διαφέρει σχεδόν από την πορνεία.

 

Όταν σήμερα ένας νέος ή μία νέα λέγη “έχω μία σχέση”, εννοεί ότι έχει μία σχέση η οποία έχει ολοκληρωθή. Το χειρότερο λοιπόν είναι ότι στις μέρες μας υπάρχει τέτοια άμβλυνση των συνειδήσεων, ώστε οι προγαμιαίες σχέσεις να θεωρούνται σαν μία κατάσταση φυσιολογική και εμπειρία απαραίτητη προ του γάμου. Έτσι εκτός από την αρχική αμαρτία της “συζυγικής” πράξεως (που δεν είναι βέβαια καθόλου συζυγική, διότι δεν υφίσταται ακόμη συζυγία), συνυπάρχει δυστυχώς η πεποίθηση ότι αυτό δεν είναι αμαρτία. Αυτή η άποψη καταργεί τη μετάνοια και εμπεδώνει την αμαρτία με όλες τις λυπηρές συνέπειές της. Οι σημερινοί άνθρωποι δυναμιτίζουν τα θεμέλια της οικογενειακής εστίας τους πριν ακόμη την οικοδομήσουν, διότι αρχίζουν με την αμαρτία και όχι με την ευλογία του Θεού.

 

Ο Χριστός περιμένει πάντοτε τη μετάνοιά μας. Αν όμως εμείς δεν συναισθανώμαστε την αμαρτία μας, ο Χριστός επαναλαμβάνει και σ’ εμάς τον λόγο που είπε στους Φαρισαίους, μετά το θαύμα της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού: «Εάν ήσασταν τυφλοί, δεν θα είχατε αμαρτία. Τώρα όμως λέτε ότι ‘βλέπουμε’. Η αμαρτία σας λοιπόν παραμένει», διότι δεν υπάρχει μετάνοια.

 

Μερικοί προβάλλουν το επιχείρημα ότι εφ’ όσον υπάρχη αγάπη σε μία σχέση, δεν είναι δυνατόν να υπάρχη αμαρτία. Ξεχνούν ότι αυτή η “αγάπη” έχει ως ρίζα την αγάπη του εαυτού μας και επιδιώκει μόνο την ηδονή· και αν λείψουν οι αιτίες αυτές, αμέσως εξαφανίζεται η σχέση “αγάπης”. Η πραγματική αγάπη ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, και ουδέποτε εκπίπτει.

✶✶✶

 

Είναι πολύ δύσκολο να πεισθή ο άνθρωπος που πιστεύει μόνο σε ό,τι αισθάνεται, για το πόσο μεγάλη ζημιά φέρνει στην ψυχή η αμαρτία. Μόνον όταν οι συνέπειές της φανερωθούν με διάφορους τρόπους, υπάρχει η περίπτωση να έλθη σε συναίσθηση. Ο ιερός Χρυσόστομος εξηγεί γιατί εκείνοι που πριν από τον γάμο τους έσπειραν αμαρτίες, μέσα στον γάμο θερίζουν αγκάθια: «Πολλοί σήμερα έχουν πόλεμο στα σπίτια τους. Άλλος πολεμείται από την γυναίκα του, άλλος πιέζεται από το παιδί του, άλλος από τον αδελφό του,… και όλοι τους λυπούνται και δυσανασχετούν και μάχονται· πολεμούν και πολεμούνται. Κανείς όμως δεν ζητά λόγο από τον εαυτό του, να σκεφθή ότι, αν δεν έσπερνε αμαρτίες δεν θα φύτρωναν στο σπίτι του αγκάθια και τριβόλια. Αν δεν έκρυβε σπίθες αμαρτιών, δεν θα έπιανε φωτιά το σπίτι του. Βέβαια, για το ότι οι συμφορές που μας έρχονται είναι καρποί των αμαρτιών μας… είναι μάρτυς η Αγία Γραφή… Σε πολεμά η γυναίκα σου, σε υποδέχεται σαν θηρίο όταν μπαίνης στο σπίτι σου, ακονίζει την γλώσσα της σαν μαχαίρι; Είναι βέβαια λυπηρό το πράγμα, διότι η βοηθός σου (δηλαδή η γυναίκα) έγινε αντίπαλος. Ερεύνησε όμως τον εαυτό σου, μήπως κατά τη νεανική σου ηλικία έφθειρες κάποια γυναίκα, και το τραύμα που προξένησες σε γυναίκα θεραπεύεται τώρα από γυναίκα… Και αν ακόμη δεν το γνωρίζη αυτό εκείνη που σε χειρουργεί, όμως το γνωρίζει ο ιατρός Θεός».

 

Θα έλεγε κανείς ότι και στην περίπτωση αυτή λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι, οι οποίοι δεν αδρανούν επειδή εμείς θέλουμε να τους αγνοήσουμε. Βρίσκουμε λοιπόν μπροστά μας τις συνέπειες παλαιών αμαρτιών μας, και καταβάλλουμε το τίμημα της οδύνης για την πρόσκαιρη ηδονή της αμαρτίας μας.

 

Από το βιβλίο: Ιερομονάχου Γρηγορίου, Το μυστήριον του Γάμου. Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Άγιον Όρος 2018, σελ.17.

 

Πηγή: https://www.koinoniaorthodoxias.org/

ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ

Ο Άγιος Πορφύριος για την Επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος κατά την Πεντηκοστή

Την Πεντηκοστή εξεχύθη η χάρις του Θεού όχι μόνο στους αποστόλους, αλλά και σ’ όλο τον κόσμο που βρισκόταν γύρω τους. Επηρέασε πιστούς και απίστους. Πώς το λένε οι Πράξεις;…

 

Ενώ ο Απόστολος Πέτρος μιλούσε τη δική του γλώσσα, η γλώσσα του μεταποιούνταν εκείνη την ώρα στο νου των ακροατών.

 

Με τρόπο μυστικό το Άγιο Πνεύμα τούς έκανε να καταλαβαίνουν τα λόγια του στη γλώσσα τους, μυστικά, χωρίς να φαίνεται. Αυτά τα θαυμαστά γίνονται με την επενέργεια του Αγίου Πνεύματος.

 

Παραδείγματος χάριν, η λέξη «σπίτι» σ’ αυτόν που ήξερε γαλλικά θα ακουγόταν «la maison». Ήταν ένα είδος διοράσεως· άκουγαν την ίδια τους τη γλώσσα. Ο ήχος χτυπούσε στο αυτί, αλλά εσωτερικά, με τη φώτιση του Θεού, τα λόγια ακούγονταν στη γλώσσα τους.

 

Οι Πατέρες της Εκκλησίας αυτή την ερμηνεία της Πεντηκοστής δεν την αποκαλύπτουν πολύ φανερά, φοβούνται τη διαστρέβλωση. Το ίδιο συμβαίνει και με την Αποκάλυψη του Ιωάννου. Οι αμύητοι δεν μπορούν να καταλάβουν το νόημα του μυστηρίου του Θεού.

 

Παρακάτω λέει. «εγένετο δε πάση ψυχή φόβος…» (Πράξ. 2,43), δηλαδή κατέλαβε φόβος την κάθε ψυχή. Αυτός ο «φόβος» δεν ήταν φόβος. Ήταν κάτι άλλο, κάτι ξένο, κάτι ακατανόητο, κάτι, κάτι που δεν μπορούμε να το πούμε.

 

Ήταν το δέος, ήταν το γέμισμα, ήταν η χάρις. Ήταν το γέμισμα υπό της θείας χάριτος. Στην Πεντηκοστή, οι άνθρωποι βρέθηκαν ξαφνικά σε μία τέτοια κατάσταση θεώσεως, που τα χάσανε.

 

Έτσι, όταν η θεία χάρις τους επεσκίαζε, τους ετρέλαινε όλους -με την καλή έννοια- τους ενθουσίαζε. Αυτό μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση. Ήτανε αυτό που λέγω καμιά φορά «κατάστασις». Ενθουσιασμός ήταν. Κατάσταση τρέλλας πνευματικής.

 

Γέροντος Πορφυρίου, Βίος και Λόγοι, εκδ. Ι.Μ. Χρυσοπηγής, σελ. 207-209

 

πηγή