16 Ιουνίου 2024

Η Μελόνι «τάπωσε» τον Μακρόν - Μάθημα για την Ελλάδα

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
 
Η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι «τάπωσε» τον πρόεδρο της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν, όταν αυτός επιδίωξε στη Σύνοδο Κορυφής των Επτά πλουσιότερων χωρών της λεγόμενης Δύσης να χρησιμοποιήσει το παγκοσμίου ενδιαφέροντος αυτό γεγονός για εσωτερική προπαγάνδα, επικειμένων των βουλευτικών εκλογών στη χώρα του. Ένα μάθημα για τους πολιτικούς μας στην Ελλάδα.
 
Συγκεκριμένα και ενώ τα προς συζήτηση θέματα της Συνόδου Κορυφής στην Απουλία της Ιταλίας, με οικοδέσποινα την κα Μελόνι, ήσαν συγκεκριμένα (Γάζα, Ουκρανικό, τεχνητή νοημοσύνη, παράνομη μετανάστευση) περί το τέλος της ημέρας και ενώ ετοιμαζόταν το Ανακοινωθέν, ο Εμ. Μακρόν επιχείρησε να περάσει παράγραφο που να δείχνει πως οι επτά ηγέτες συμφωνούν με την πρωτοβουλία του περί ελευθέρων αμβλώσεων, που μάλιστα την κατέστησε Συνταγματική επιταγή! Η κα Μελόνι κάνοντας χρήση της ιδιότητάς της, ως φιλοξενούσης τη Σύνοδο, που είχε τον πρώτο και κυρίαρχο λόγο επί της ατζέντας και των ανακοινωθέντων, δεν έκρυψε τον εκνευρισμό της και απαγόρευσε την προσθήκη! Δήλωσε μάλιστα πως « δεν είναι έντιμο να χρησιμοποιείται η Σύνοδος Κορυφής των Επτά για εσωτερική προπαγάνδα», υπονοώντας ότι ο Μακρόν θα χρησιμοποιούσε την προσθήκη εν όψει των βουλευτικών εκλογών στη χώρα του. 
 
Όπως έγραψε η ιταλική εφημερίδα «Corriere della Sera» (14/6/2024) η Μελόνι σκέφθηκε ότι ο Μακρόν ήθελε με την κίνησή του για τις αμβλώσεις, πέραν της προπαγάνδας και της προβολής του στο εσωτερικό της χώρας του, να υφαρπάξει τη θετική ψήφο της Μελόνι, ώστε να προκαλέσει ρήγμα στις σχέσεις της με την Λε Πεν, εν όψει της εκλογής Προέδρου της Επιτροπής της ΕΕ και της διαμορφώσεως των κοινοβουλευτικών ομάδων στο Ευρωκοινοβούλιο. Αυτός ήταν ο λόγος που η Μελόνι περίμενε να εκδηλωθεί ο Μακρόν και όταν αυτό συνέβη τον «τάπωσε» και αυτός υποχρεώθηκε να υποχωρήσει. Δεν παρέλειψε πάντως να δείξει με τον τρόπο του τη δυσαρέσκειά του, κάτι που βεβαίως του ανταπέδωσε η Τζ. Μελόνι με ένα παγωμένο χαμόγελο…
 
Η στάση της Μελόνι στη Σύνοδο κορυφής των Επτά είναι ένα καλό μάθημα ήθους και αξιοπρέπειας προς τους πολιτικούς μας, που τα τελευταία χρόνια συνήθως στα αιτήματα των ξένων ηγετών λένε ναι. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός ξεκίνησε την πολιτική της καριέρα δεχόμενη άγριο πόλεμο λάσπης από το πολιτικό κατεστημένο. Συνήθεις οι χαρακτηρισμοί «ακροδεξιά» και «οπαδός του Μουσολίνι», δηλαδή φασίστρια. Σήμερα χαρακτηρίζεται «κεντροδεξιά» και μετέχει ενεργά στα παγκόσμια και ευρωπαϊκά πολιτικά δρώμενα, ως ηγέτιδα μεγάλης χώρας…. 
 
Αντίθετα από την Μελόνι στην Ελλάδα οι ηγέτες των τριών συστημικών Κομμάτων, Μητσοτάκης, Ανδρουλάκης και Κασσελάκης, ξεκίνησαν απ’ ευθείας ως «προοδευτικοί», αλλά και οι τρεις έχουν πάρει την κατηφόρα… Και τα τρία κόμματα στα οποία ηγούνται παρακμάζουν. Ο πρωθυπουργός από τις ενέργειές του δείχνει ότι βρίσκεται σε βέρτιγκο. Με δυσκολία ξεχωρίζει τον ουρανό από την θάλασσα... Όταν στη νέα γενιά ( 17 έως 34 ετών) παίρνει ποσοστά από 15,8% έως 16,1% και εκείνος, ως αντίδραση, αλλάζει μόνο τέσσερις, από τους είκοσι, υπουργούς και μάλιστα δευτερευόντων Υπουργείων και στα καίρια Υπουργεία αφήνει τους ίδιους και, το πολύ, αλλάζει σε κάποιους θέση, δείχνει ότι τίποτε δεν έχει καταλάβει για την αντίδραση της κοινωνίας προς το πρόσωπό του και το Κόμμα της ΝΔ, όπως το έχει διαμορφώσει με τους ιδεολογικούς συμβούλους του.
 
Επί παντοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ, λογικά είχαμε προβλέψει ότι σύντομα θα επανέλθει σε ποσοστά περί το 3%. Ο αυθεντικός ΣΥΡΙΖΑ, ο αμέσως κατιών από το ΚΚΕ Εσωτερικού, είναι το Κόμμα «Νέα Αριστερά», το οποίο στις Ευρωεκλογές έλαβε το 2,43% των ψήφων. Αυτό θα συνεχίσει τη ζωή του σε στέκια με την ιδεολογία του και με τις ζυμώσεις και τις αναλύσεις των μελών του. Αυτό το Κόμμα που σήμερα ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι το τελείως διαφορετικό, που απέκτησε τον τίτλο. Παγκοσμίως είναι αδιανόητο Κόμμα με κομμουνιστικό παρελθόν, με την ηγετική θέση που αποζητούσε να έχει στους αγώνες των πτωχών, των εργατών, των μη προνομιούχων, με ιδεολογικές βάσεις πέραν των Μαρξ και Ένγκελς, στις θεωρίες των Γκράμσι, Αντόρνο, Τολιάτι, Λούξεμπουργκ, Αλτουσέρ, Ντεριντά, Λάκατος, Μαρκούζε, Μπερλίνγκουερ, και στη δράση και στη σκέψη των Μπριλλάκη, Ηλιού, Δρακόπουλου, Κύρκου, Μπανιά, να έχει πρόεδρο πολυεκατομμυριούχο μπίσνεσμαν. Είναι αδιανόητο να έχει Πρόεδρο που ζει ανάμεσα σε Αθήνα και Νέα Υόρκη, να κάνει συσκέψεις σε θαλαμηγούς, ή σε κοσμικά νησιά και να υπόσχεται ότι το κρατικό μάνατζμεντ που θα επιτύχει, όταν καταστεί κυβέρνηση, θα είναι αποδοτικό, όπως μια επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα...
 
Το ΠΑΣΟΚ πήρε φόρα μεγάλη εν όψει των Ευρωεκλογών. Βγήκαν από την στέγη τους τρεις πρώην Πρόεδροι του Κόμματος ( Κ. Σημίτης, Γ.Α. Παπανδρέου, Ευάγ. Βενιζέλος) και ζήτησαν από τον λαό να ψηφιστεί για μια νέα αρχή. Ο Πρόεδρος και τα ηγετικά του στελέχη έδειχναν βέβαιοι ότι θα είναι δεύτερο Κόμμα σε ψήφους. Η φόρα ήταν μεγάλη, όμως το πήδημα μικρό, όπως έγραψε ο Κώστας Ουράνης. Και αμέσως μετά το αποτέλεσμα άρχισε η αμφισβήτηση του Προέδρου από διαφόρους επίδοξους δελφίνους…
 
Αυτή είναι η κατάσταση των τριών Κομμάτων, που αυτοαποκαλούνται «προοδευτικά» και «δημοκρατικό τόξο» και υπερψήφισαν τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων. Αν η μείωση της δύναμής τους συνεχιστεί τότε δεν αποκλείεται να συνασπιστούν και να σχηματίσουν «Λαϊκό Μέτωπο», ανάλογο εκείνου που δημιουργείται στη Γαλλία από ετερόκλητης ιδεολογίας Αριστερά Κόμματα, εν όψει των προσεχών εκλογών και για να αποκρουσθεί, όπως υποστηρίζεται, η επέλαση της «ακροδεξιάς» Εθνικής Συσπείρωσης της Λε Πεν, που θριάμβευσε κατά τις Ευρωεκλογές. Το Κόμμα του Μακρόν απομονώνεται και παραπαίει, ενώ το πρώην Γκολικό Κόμμα « Οι Ρεπουμπλικανοί» διασπάστηκε με τον πρόεδρο του Ερικ Σιοτί να προχωρεί σε εκλογική συνεργασία με την Λε Πεν και πολλά στελέχη του να μην τον ακολουθούν. Το «Λαϊκό Μέτωπο» θυμίζει σε πολλούς εκείνο του 1936, όταν τα συνασπισμένα Κομμουνιστικό και Σοσιαλιστικό Κόμματα της Γαλλίας κέρδισαν τις εκλογές, με τραγικές συνέπειες για τη χώρα τους. 
 
Ανάλογα με αυτά της Γαλλίας θα είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής των τριών συστημικών Κομμάτων στην Ελλάδα, είτε συνασπισθούν, είτε όχι, αν δεν αλλάξουν άρδην την πολιτική τους σκέψη και την ιδεολογική τους αγκίστρωση. Αν μείνουν όπως είναι σήμερα, τότε όλο και περισσότεροι Έλληνες ή θα απέχουν των κοινών, ή θα εύχονται να εμφανιστεί και στη χώρα μας μία ή ένας «Μελόνι».-

Τι παιχνίδι πάει να παιχτεί από τις ΗΠΑ στην Κύπρο; Επίκειται η… απελευθέρωση της;

Προάγγελος εξελίξεων στο νησί κατά της τουρκικής κατοχής από τα λεγόμενα του; -“Ο κυνικός Κίσινγκερ έκανε μέγα λάθος δίνοντας το ελεύθερο το 1974 στην Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο”, τόνισε ο ίδιος λέγοντας ότι Κύπρος εξυπηρετεί μεγάλα συμφέροντα των ΗΠΑ πλέον! 
“Θα μας βοηθήσουν και με την Κύπρο οι δήθεν φίλοι μας γιατί αυτά θα είναι τα συμφέροντα τους”
Άγιος Παΐσιος, Παναγούδα, 1989
 
Αναλύει ο Πύρινος Λόγιος
 
Ο γνωστός Αμερικανός ειδικός και πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου, Μ. Ρούμπιν, εκφράζει ανοιχτά την άποψή του για μία ακόμη φορά, κριτικά προς την κυβέρνηση του Μπάιντεν για την κατοχή της Κύπρου, προειδοποιώντας για πιθανές σοβαρές εξελίξεις στο εγγύς μέλλον. Αυτό συμβαίνει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το αμερικανικό διαδικτυακό περιοδικό “19fortyfive.com“ 
 
To commemorate the tragic 50th anniversary of the Turkish invasion and occupation of #Cyprus, Ambassador Katerina Nassika & Greek Embassy staff, joined the Foreign Minister of @CyprusMFA, @ckombos and members of Congress in a symbolic candlelight vigil held at the U.S. Capitol. pic.twitter.com/jSo5dV5k1G 
— Embassy of Greece in the US (@GreeceInUSA) June 12, 2024
 
Σύμφωνα με άρθρο του στο εν λόγω διαδικτυακό μέσο ο Μάκλ Ρούμπιν κατακεραυνώνει την κυβέρνηση Μπάιντεν, που έχει αφήσει την Τουρκία να αλωνίζει στο νησί και να φορτώνει τον τουρκοκυπριακό τόμεα γνωστό ως “ΤΔΒΚ” με τρομοκράτες – πιθανόν της Χαμάς! Διαβάστε το τι λέει, για να δείτε πώς μπορούν να αλλάξουν τα πάντα και να πάρουν διαφορετική τροπή, αν ο Ύψιστος κάνει μόνο ένα απλό “κλάκ” των δακτύλων Του! 
 
“Πριν από πενήντα χρόνια, τα τουρκικά στρατεύματα ξεχύθηκαν στην Κύπρο και κατέλαβαν το ένα τρίτο του νησιού της Κύπρου. 
 
Σε αντίθεση με την τουρκική προπαγάνδα, η κατάληψη του 1/3 του νησιού από τον Τουρκικό Στρατό δεν ήταν μια πράξη προστασίας των Κύπριων Μουσουλμάνων.
 
“Η τουρκική κίνηση ήταν μια ωμή αρπαγή γης, καθόλου διαφορετική από την εισβολή της Γερμανίας στην Τσεχοσλοβακία ή την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία(!!!)” 
 
Ο τότε Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Χένρι Κίσινγκερ, είχε δώσει το ελεύθερο στην Τουρκία στην Κύπρο. 
 
Η Τουρκία ήταν μία από τις δύο χώρες του ΝΑΤΟ που συνόρευαν με τη Σοβιετική Ένωση και ο στρατός της ήταν από τους μεγαλύτερους του ΝΑΤΟ. 
 
«Δεν υπάρχει αμερικανική άρνηση για την οποία οι Τούρκοι δεν πρέπει να έχουν το ένα τρίτο της Κύπρου», είχε δηλώσει ο Κίσινγκερ στον Πρόεδρο Τζέραλντ Φορντ. 
 
«Η τουρκική τακτική είναι σωστή, να αρπάξουν ό,τι θέλουν και μετά να διαπραγματευτούν με βάση τα κατεχόμενα εδάφη», είχε πει ο Κίσινγκερ. 
 
Υπήρξε υποκρισία με το πρόσχημα της προσήλωσης στο στόχο. Αυτό που δεν κατάλαβε ο Κίσινγκερ είναι ότι ο κόσμος εξελίσσεται συνεχώς και χώρες που θεωρούνταν ασήμαντες στην εποχή του, μπορεί αργότερα να γίνουν κρίσιμοι σύμμαχοι, ενώ εκείνες που θεωρούνταν κρίσιμα κράτη μπορεί να αποδειχθούν υποχρεωτικές. (Εδώ ο …φιλικός αλλά ενδεχομένως προκλητικός Μάικλ, υπονοεί καθαρά την Τουρκία, η οποία προετοιμάζεται για αποχώρηση από το ΝΑΤΟ και είσοδο στη CISTO και την ομάδα των BRICS) 
 
Η κατάσταση στην Κύπρο από τότε μέχρι σήμερα και το σχέδιο Ανάν 
 
Συνεχίζει να γράφει ο Ρούμπιν: 
 
Παρά την παρουσία μιας ειρηνευτικής δύναμης των ‘Ηνωμένων Εθνών στο νησί για έξι δεκαετίες και τις προσπάθειες των μεσολαβητών του ΟΗΕ να επιτύχουν ένα ψήφισμα για τη διχοτόμηση του νησιού τις τελευταίες πέντε δεκαετίες, η λύση δεν φαίνεται να είναι πιο κοντά σήμερα από ό,τι ήταν όταν ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στη βόρεια Κύπρο το 1974. 
 
Ορισμένοι Τούρκοι χρησιμοποιούν την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν του 2004 από την Κύπρο για να δικαιολογήσουν την συνεχιζόμενη κατοχή του ενός τρίτου μέρους μιας άλλης χώρας από την Τουρκία, αλλά η απόρριψη του εν λόγω σχεδίου από την Κύπρο (τους Έλληνες δηλαδή) ήταν σοφή (ο …σοφός ήταν ο Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος ενώ η μη σοφοί ήταν οι αμερικάνοι που πιέζαν να το αποδεχτούν οι Ελληνες, αλλά το …ξεχνάει αυτο ο Μάικλ). 
Ήταν απλός κατευνασμός (το σχέδιο Ανάν). 
 
Ενώ ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν περιέγραψε το σχέδιό του ως μια συνολική ειρηνευτική συμφωνία, δεν ζήτησε την πλήρη απόσυρση των τουρκικών δυνάμεων ούτε υπήρχαν μηχανισμοί επιβολής, εάν η Τουρκία και οι πληρεξούσιοί της δεν τηρούσαν τα συμφωνηθέντα. 
 
Πράγματι, σύμφωνα με το σχέδιο του Ανάν, η Τουρκία διατηρούσε ακόμη το δικαίωμα να επέμβει στρατιωτικά στο μέλλον. 
 
Ενώ οι προσπάθειες του ΟΗΕ να ανατρέψει την κατοχή της Τουρκίας ήταν φάρσα, οι διαδοχικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ συνεχίζουν να αποδέχονται το σημερινό status quo. 
 
Οι συνομιλίες με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ επιτρέπουν στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση να προσποιούνται ότι παραμένουν προσηλωμένες σε μια λύση, παρόλο που κατανοούν ότι οι προσπάθειες του ΟΗΕ δεν οδηγούν πουθενά. 
 
Εν τω μεταξύ, έποικοι από την Τουρκία συνεχίζουν να ξεχύνονται στην κατεχόμενη ζώνη, περιθωριοποιώντας τους Τουρκο-Κύπριους τους οποίους η Τουρκία ισχυρίζεται ότι προστατεύει. 
 
Οι αμερικανικές ανησυχίες και οι τουρκικές προσπάθειες 
 
“Αν και ο Κίσινγκερ και η ομάδα του είχαν θεωρήσει ότι η κατοχή της βόρειας Κύπρου ήταν ένα δευτερεύον πρόβλημα σε σχέση με τις παγκόσμιες κρίσεις που απαιτούσαν προσοχή, σήμερα μια τέτοια συμφωνία αποτελεί απειλή για την αμερικανική εθνική ασφάλεια. 
 
Απλά, το υφιστάμενο καθεστώς στην Κύπρο δεν μπορεί πλέον να παραμείνει ως έχει (με την παρουσία των τουρκικών δυνάμεων). 
 
Η Τουρκία επιδιώκει όχι μόνο τη μόνιμη διχοτόμηση του νησιού, αλλά έχει μετατρέψει τη βόρεια Κύπρο σε ασφαλές καταφύγιο για τρομοκράτες και κέντρο νομισματικών πλύσεων, αποτελώντας μια σοβαρή και αυξανόμενη απειλή για την ασφάλεια των ΗΠΑ και της Ευρώπης”. 
 
Γιατί όλα έρχονται τούμπα! Γιατί οι ρόλοι πρέπει να αλλάξουν και ποιό είναι το διακύβευμα 
 
Υπάρχουν τέσσερις λόγοι για τους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν πλέον να διατηρήσουν την πολυτέλεια της ανοχής έναντι του αλυτρωτισμού και της κατοχής από την Τουρκία. 
 
Καταρχάς, καθώς ηγέτες όπως ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Σι Τζινπίνγκ και ο Νικολάς Μαδούρο διαταράσσουν τα σύνορα σε παγκόσμιο επίπεδο, η πρόταση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να διαιρέσει οριστικά την Κύπρο θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο που θα απειλούσε την δημοκρατία και την ελευθερία.(Εδώ ο Ρούμπιν μας αποκαλύπτει ωμά ότι η σατανική Νέα Τάξη Πραγμάτων – φιλελεύθερη την αποκαλεί – απειλείται από τους BRICS και την ίδια τη Ρωσία! Είδατε τι…ειλικρινή παιδιά γίνονται αμα θέλουν τα…αμερικανάκια; Πώς ξεβρακώνονται όταν οι …περιστάσεις το επιβάλλουν; 
 
Ακόμη και μετά από 50 χρόνια, η αναγνώριση της κατάκτησης της Κύπρου από την Τουρκία θα σήμαινε αποδοχή της προσάρτησης της Κριμαίας και του Ντονμπάς από τη Ρωσία. (Oυάου! Άουτς!) 
 
“Για τον Μαδούρο, αυτό θα σήμαινε ότι ο χρόνος θα τον ανταμείψει για οποιαδήποτε εισβολή στην περιοχή Εσεκίμπο της Γουιάνας, και θα δικαιολογούσε επίσης τόσο την κατοχή του Κασμίρ από το Πακιστάν όσο και την εισβολή της Κίνας στην Ινδία. 
 
Ένα ανεξάρτητο κράτος στη Βόρεια Κύπρο δεν θα ήταν παρά μια πιόνι στα χέρια της Ρωσίας, όπως η Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονιέτσκ στην Ουκρανία. 
 
Θα ήταν απλώς μια προσωρινή οντότητα που θα περιμένει την προσάρτηση της. 
Πράγματι, τον Μάρτιο του 2024, ο Ερντογάν αποκάλυψε τις προθέσεις του για την Κύπρο, δηλώνοντας ότι αν ο Τουρκικός Στρατός είχε προχωρήσει περισσότερο κατά την εισβολή του το 1974, ολόκληρη η Κύπρος θα ήταν σήμερα τουρκικό κράτος.” 
 
“Δεύτερον, καθώς η Τουρκία ολοκληρώνει τη μετάβασή της από έναν αξιόπιστο σύμμαχο σε χορηγό της τρομοκρατίας και αδίστακτο καθεστώς, η παρουσία της στη βόρεια Κύπρο είναι αποσταθεροποιητική. 
 
Το 2011, ο σύμβουλος του Ερντογάν, Εγκεμέν Μπαγίς, επί του παρόντος πρεσβευτής της Τουρκίας στην Τσεχία, προειδοποίησε ότι η Τουρκία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το Πολεμικό Ναυτικό της εναντίον των Αμερικανών που εργάζονται σε υπεράκτια κυπριακά κοιτάσματα φυσικού αερίου, που η Τουρκία ισχυρίστηκε για λογαριασμό του κυπριακού αντιπροσώπου της. 
 
Το Αεροδρόμιο Λευκόνικου (ή αεροπορική βάση Geçitkale όπως το έχει χαρακτηρίσει η Τουρκία) έχει γίνει βάση drone από την οποία μη επανδρωμένα τουρκικά αεροσκάφη μπορούν να απειλήσουν τη ναυτιλία σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο ή να καλύψουν τις απειλές του Ερντογάν κατά του Ισραήλ.” 
 
Τρίτον, η βόρεια Κύπρος σήμερα είναι κόμβος ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. 
Υπό τον Ερντογάν, η Τουρκία βοήθησε το Ιράν και τη Ρωσία να αποφύγουν τις κυρώσεις. 
 
Ενώ η ίδια η Κύπρος έχει αυστηροποιήσει τους οικονομικούς κανονισμούς και έχει αυξήσει τη διαφάνειά της για να συμμορφωθεί με τα διεθνή πρότυπα, η Τουρκία διατήρησε σκόπιμα τη βόρεια Κύπρο ως νομική και περιοχή ξεπλύματος χρήματος.
 
Αυτό εξυπηρετούσε δύο σκοπούς: Πρώτον, ότι ο Ερντογάν μπορεί να προσποιηθεί την καταστολή της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες για την αποφυγή κυρώσεων στην Τουρκία, προκειμένου να διεκδικήσει μια καλή θέση στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. 
 
Ταυτόχρονα, όμως, η Τουρκία μπορεί απλώς να παρακάμψει τις παράνομες δραστηριότητές της. 
Τέταρτον, η τουρκοκρατούμενη ζώνη στην Κύπρο σήμερα γίνεται όλο και περισσότερο καταφύγιο για τρομοκράτες. Οι δάσκαλοι των σχολείων στη βόρεια Κύπρο αναφέρουν ότι οι μισοί μαθητές στις τάξεις τους σήμερα μιλούν αραβικά ή περσικά. 
 
Μερικοί μπορεί να είναι νόμιμοι πρόσφυγες που φεύγουν από τη Συρία και το Ιράν, αλλά κάποιοι τρομοκράτες κρύβονται μέσα στον προσφυγικό πληθυσμό. 
Η κυπριακή υπηρεσία πληροφοριών έχει ήδη προλάβει μια σειρά από συνωμοσίες του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης με στόχο το Ισραήλ και τα εβραϊκά συμφέροντα στην Κύπρο. 
 
Αυτό που συμβαίνει στην Κύπρο δεν μένει στην Κύπρο, ωστόσο, καθώς όλες αυτές οι τρομοκρατικές ομάδες ενδέχεται να προσπαθήσουν να περάσουν την πράσινη γραμμή για να αποκτήσουν πρόσβαση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
 
Σίγουρα, οι ΗΠΑ θα πρέπει να κατανοήσουν το μάθημα τόσο του Αφγανιστάν πριν από τον Σεπτέμβριο του 2001 όσο και της πρόωρης αποχώρησης από το Ιράκ: “Όταν υπάρχουν κενά, οι εξτρεμιστές και οι τρομοκρατικές ομάδες τα γεμίζουν”. 
 
Το ότι η Τουρκία βοήθησε αθόρυβα τόσο τους Ταλιμπάν όσο και το Ισλαμικό Κράτος θα πρέπει να σημάνει συναγερμό καθώς εκμεταλλεύεται μια παράνομη ζώνη πολύ πιο κοντά στην Ευρώπη, το Ισραήλ και τη Διώρυγα του Σουέζ. 
 
Τι πρέπει να κάνουν τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη; 
Πρώτον, είναι καιρός να σταματήσουμε να παρενοχλούμε (τους Έλληνες της Κύπρου) και να απογοητεύσουμε την τουρκική διπλωματία. Η Τουρκία καταλαμβάνει αργά και σταθερά την Κύπρο. Η άρνηση να χαρακτηριστεί η Κύπρος κατεχόμενη δεν είναι περίπλοκη, είναι ηλίθια. 
 
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη θα πρέπει να βαθμονομήσουν την πολιτική τους, σε πραγματικές διαστάσεις και όχι με ευσεβείς πόθους. 
 
Συνεπώς, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη θα πρέπει να επιβάλουν κυρώσεις στη βόρεια Κύπρο και την Άγκυρα για παραβιάσεις της θρησκευτικής ελευθερίας. 
 
Μην ξεγελιόμαστε από τις ρωσικές προτάσεις για ανέγερση Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην κατεχόμενη ζώνη.Οι Κύπριοι χρειάζονται την ελευθερία της λατρείας, και όχι έναν πληρεξούσιο του Κρεμλίνου που λειτουργεί υπό το πρόσχημα της θρησκείας.
 
Δεύτερον, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη θα πρέπει να πάψουν να παρέχουν οποιαδήποτε νομιμότητα στη λεγόμενη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ). 
 
Και οι δύο θα πρέπει να κλείσουν όλα τα γραφεία των Τουρκοκυπρίων και θα πρέπει να αρνηθούν πρόσβαση στον εναέριο χώρο τους σε οποιαδήποτε αεροπορική εταιρεία που εξυπηρετεί αεροδρόμια στην κατεχόμενη ζώνη. 
 
Ομοίως, τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και οποιοδήποτε ευρωπαϊκό κράτος θα πρέπει να απαιτούν από όλους τους Κύπριους να λαμβάνουν βίζα για κυπριακά διαβατήρια αντί για τουρκικά διαβατήρια ή έγγραφα που εκδίδονται από τις αρχές κατοχής. 
 
Τρίτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να βαθμονομήσουν οποιαδήποτε βοήθεια προς την Τουρκία για την απόσυρση δυνάμεων και εποίκων από την Κύπρο. 
 
Η παροχή F-16 από τον Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν στην Τουρκία είναι ένα λάθος που καθορίζει την κληρονομιά μας, παρόμοιο με τη χειραψία του Ντόναλντ Ράμσφελντ με τον Σαντάμ Χουσεΐν κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ρίγκαν. 
 
Τέταρτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη θα πρέπει να επιβάλουν κυρώσεις σε οποιεσδήποτε πωλήσεις ακινήτων στη βόρεια Κύπρο βάσει διατάξεων για το ξέπλυμα χρήματος. 
 
Υπάρχει μικρή ρύθμιση στη βόρεια Κύπρο, καθιστώντας την έναν προορισμό επιλογής για όσους αποφεύγουν τις κυρώσεις ή επιδιώκουν να αποφύγουν τους φορολογικούς παραδείσους. 
 
Η αγορά ακινήτων από Τούρκους εποίκους, Σύρους και Ιρανούς θα εμποδίζει την επίλυση της διχοτόμησης της Κύπρου. 
 
Η Ουάσιγκτον θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την σχέση της με την Ιερουσαλήμ για να αναγκάσει την καταστολή των ισραηλινών επενδύσεων στην περιοχή για τους ίδιους λόγους, και επειδή είναι στόχοι απαγωγών και δολοφονιών. 
 
Τέλος, είναι σημαντικό να μην παίζουμε παιχνίδια με την Τουρκία, και να μην επιβραβεύσουμε την αδιαλλαξία της ή να προτείνουμε οποιαδήποτε νομιμότητα στη βόρεια Κύπρο.
 
Η Ουάσιγκτον θα πρέπει να ζητήσει από την Άγκυρα να λογοδοτήσει για την κατοχή, επιβάλλοντας κυρώσεις όπως απαιτείται. 
 
Καθώς η Τουρκία ζητά από το Αζερμπαϊτζάν, το Ουζμπεκιστάν και το Καζακστάν να αναγνωρίσουν τη βόρεια Κύπρο, ο Λευκός Οίκος και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν σε αυτές τις χώρες ότι πρέπει να επιλέξουν μεταξύ της βόρειας Κύπρου και των Ηνωμένων Πολιτειών. 
 
Πενήντα χρόνια ήταν αρκετά. Είναι καιρός να σοβαρευτούμε και να παίξουμε σκληρό παιχνίδι” 
 
Μάλιστα. 
 
Ο κύριος Ρούμπιν, δεν τα είπε μόνο χύμα και τσουβαλάτα. Τα είπε όλα, με την πραγματική τους έννοια και την ιστορική τους υπόσταση, όπως ακριβώς θα έκανε ένας Ιστορικός (όπως είναι ο Ρούμπιν στην πραγματικότητα) που σέβεται των εαυτό του. 
 
Ο Ρούμπιν, ήταν και εξακολουθεί να είναι, ένα αξιοσέβαστο στέλεχος αυτού που εμεις ονομάζουμε “Βαθύ κράτος των ΗΠΑ”. Όχι μόνο δεν είναι τυχαίος (διατελεί ως πρόεδρος του American Enterprise Institute, ενός από τα μεγαλύτερα think tank των ΗΠΑ), αλλά και ένας σκληροπυρηνικός υποστηρικτής του νεοφιλελευθερισμού και σύμβουλος των προέδρων Κλίντον και Ομπάμα. 
 
Ο Λευκός Οίκος για τον Ρούμπιν, είναι …σαν ένα μέρος του σπιτιού του. Μπαινοβγαίνει με ελευθέρας διαρκείας, είναι συνδαιτημόνας πολλών …κυβερνητικών “μυστικών δείπνων” και γνωρίζει την αμερικανική πολιτική όπως γνωρίζει τον ίδιο του τον εαυτό. 
 
Οι απόψεις του για την Τουρκία του Ερτογάν, είναι ακριβώς παρόμοιες με αυτές του “θρυλικού” γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ, γνωστού για τα φιλελληνικά του αισθήματα και πολλές φορές μάλιστα τον συμβούλευε και εν πολλοίς συνέβαλε στο έργο του του γερουσιαστή. Οι Τούρκοι μάλιστα το 2019, απαίτησαν από το τότε Twitter, να ανασταλεί ο λογαριασμός του, γιατί …υπονόμευε – όπως υποστήριζαν – τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, όταν αυτή είχε αποφασίσει να εντάξει τους S-400 στο οπλοστάσιο της. 
 
Η πιο πάνω ανάλυση του “ποιού” του Ρούμπιν, ήταν απαραίτητη για να διευκολυνθεί ο αναγνώστης περί τίνος πρόκειται και γιατί οι αναλύσεις του έχουν μεγάλη σημασία για τα αμερικανικά συμφέροντα. 
 
Οφείλω να ομολογήσω πως οι εκτιμήσεις Ρούμπιν είχαν ληφθεί πολύ σοβαρά υπ’ όψη από τον άλλον σκληροπυρηνικό, τον Τζών Μπόλτον επί διοικήσεως Τράμπ, ο οποίος πίεζε ασφυκτικά τον τότε Πρόεδρο να “τα σπάσει” με τους Τούρκους, για την αμετροεπή συμπεριφορά τους, που κάθε άλλο παρά έδειχναν ως αληθινοί σύμμαχοι. Αντιθέτως, είχαν προσκολληθεί στο άρμα της Ρωσίας, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν και που εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα. Ο Τράμπ όμως, είχε άλλη απόψη. Η Τουρκία γι’ αυτόν ήταν ένα κομβικής σημασίας κράτος για τις ΗΠΑ και οι ενέργειες του ήσαν προς αυτη την κατεύθυνση και μάλιστα μέσω της πολιτικής του κατευνασμού. Υπήρξαν μάλιστα στιγμές, όπου ο Τράμπ έδειχνε σχεδόν να… υποτάσσεται στα θελήματα των Τούρκων, τη στιγμή που ο Ερτογάν γινόταν ολοένα και πιο μισητός στην αμερικανική κοινωνία. Δεν θα ήταν παράδοξο το να πούμε ότι – εκτός από την μαύρη νοθεία στις εκλογές του 2020 – αυτό το σημείο της πολιτικής Τράμπ του κόστισε πολύ και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους λόγους που ο Τράμπ είχε χάσει τις εκλογές και σε αυτο συνέβαλε τα μάλα και η δράση των Ελλήνων Κυπρίων που έκαναν τιτάνιο αγώνα και είχαν ρίξει πολλά λεφτά σε μια επιχείρηση προπαγάνδας εναντίον των Τούρκων, χρησιμοποιώντας κυρίως τον δημοκρατικό Τύπο για το θέμα όχι μόνο της Κύπρου, αλλά και των ευρύτερων ελληνικών συμφερόντων, όπως ήταν το θέμα της ΑΟΖ. 
 
Ο Ρούμπιν στο – απίστευτα ευμενές για τα ελληνικά συμερφοντα – αυτό κείμενο του, όχι μόνο επισημαίνει τα τεράστια λάθη του παρελθόντος στηλιτεύοντας τον ρόλο του απεχθούς Κίσσιγκερ, αλλά καταδεικνύει και την γενικότερη – και αδικαιολόγητη – αυτή ανοχή προς τους Τούρκους, οι οποίοι δεν σέβονται καμμιά συνθήκη, καμμιά δέσμευση, καμμιά συμφωνία παρά μόνον αυτό που τους εξυπηρετεί καλύτερα. 
 
Δεν μπορώ να ξέρω, αν αυτές οι απόψεις του Ρούμπιν επιρρεάσουν κατά πολύ την μέχρι τώρα συμπεριφορά της Τουρκίας. Όμως, αυτό που είναι βέβαιο, είναι ότι θα ληφθούν – αν δεν έχουν ήδη ληφθεί – σοβαρά υπ όψη από τον Μπλίνκεν και τους συμβούλους του. 
 
Ο Ρούμπιν επίσης, καταδεικνύει την τεράστια υποκρισία όχι μόνο των Αμερικανών, αλλά και των Αγγλοσαξώνων γενικώς, τόσο στα ελλαδικά πράγματα, όσο και στο θέμα της Κύπρου. Σχεδόν καταγγέλει ευθέως τον αγγλοσαξωνικό παράγοντα, ο οποίος προκειμένου να ενισχύσει την ήδη παραπαίουσα παρουσία του εκεί – ιδίως η Αγγλία – επέτρεψε σε έναν διεθνή τυχοδιώκτη, ενώ γνώριζε απόλυτα το ποιόν του, να μπεί… “συνεταίρος” σε ένα τρομακτικής σημασίας για τη Δύση γεωπολιτικό σημείο. 
 
Δεν λέω, φταίμε και εμείς οι ίδιοι για ό,τι τραβάμε. Αν δεχόμασταν το Σχέδιο Άτσενσον που εκπονήθηκε στον Λευκό Οίκο τον Απρίλιο του 1965 υπό την προεδρία του Τζόνσον και που προέβλεπε ένωση με την Ελλάδα, παραχώρηση ενός…5% του εδάφους στη Τουρκία και μάλιστα με καθεστώς εκμίσθωσης(!) για 50 έτη(!) και με τα δικαιώματα αυτοδιοίκησης των τουρκοκυπρίων σοβαρά μειωμένα, θα είχε τελειώσει το θέμα, μιας και το σχέδιο αυτό είχε πάρει διαστάσεις επιβολής από τον αμερικανικό παράγοντα, δηλαδή ή θα το αποδεχόταν η Τουρκία ή θα έφευγε δια παντός από την Κύπρο! Τόσο σοβαρό ήταν. Ο Μακάριος όμως, που ευθύνεται ίσως περισσότερο από όλους, κύτταξε το δικό του συμφέρον και όχι το συμφέρον της Κύπρου. 
 
Παρ’ όλα αυτά όμως, η υποκρισία των Αμερικανών από το 1974 και μετα, ήταν άνευ προηγουμένου. Αυτή όμως είναι η πολιτική των Αγγλοσαξώνων εδώ και αιώνες, όχι μόνο στις μέρες μας. Και η εκτίμηση Ρούμπιν, το επαληθεύει αυτό κατά γράμμα. Τι να λέμε τώρα. 
 
Αν τελικά η Τουρκία προχωρήσει σε αποχώρηση από το ΝΑΤΟ και ενταχθεί στο Ρωσοκινεζικό μπλόκ, θα είναι απλά η απόλυτη καταστροφή για τους Δυτικούς. Η Κύπρος θα χαθεί οριστικά για την Ελλάδα, η νοτιονατολική πτέρυγα θα διαλυθεί, η Αν.Μεσόγειος θα γίνει… οθωμανικό φέουδο όπως ήταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Ρώσοι θα έχουν κερδίσει ακόμη έναν διπλωματικό πόλεμο και το παιχνίδι εξουσίας των Αγγλοσαξώνων θα χαθεί δια παντός. 
 
Ο Ρούμπιν, αυτο ακριβώς μας λέει στο κείμενο του και για καθαρά ψυχολογικούς λόγους, μας παραθέτει και τις συγκρίσεις ανάμεσα στην “κατακτημένη” Ουκρανία και στην Κύπρο, συγκρίσεις βεβαίως που είναι εντελώς ανυπόστατες, μιας και οι δύο αυτες περιπτώσεις απέχουν παρασάγγας από την πραγματικότητα. Και το ξέρει αυτό κι ο ίδιος, όντας δόκτωρ Ιστορίας. Απλά το κάνει για να …διεγείρει τα…κοιμώμενα ένστικτα των Αγγλοσαξώνων και να δικαιολογήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Απλά πράγματα. 
 
Επί της ουσίας όμως, οι παραινέσεις του, μας είναι εκπληκτικά βολικές για τα συμφεροντα μας. Και μπορει αυτο ειδικά το κείμενο, να αποτελέσει κι ένα ακόμη δυνατό όπλο στην διπλωματική μας φαρέτρα. 
 
Τ’ ακούει αυτά το – τελούμενο εν αφασία – αμαρτωλό Μαξίμου; Μπάααα… Πολύ αμφιβάλλω. Ο Θεός όμως έχει τα δικά του σχέδια, που εκτελούνται κατά…γράμμα, όπως μας έχουν πληροφορήσει οι Άγιοι Γέροντες μας. 
 
Και το δηλώνω από τώρα. Αυτά που θα δούμε στη συνέχεια μέσα στο 2024, δεν θα πιστεύουμε ότι τα ζούμε. 
 
Sergioschrys@outlook.com 
*Με στοιχεία και ρεπορτάζ από το Pentapostagma.gr 

200 άρθρα μια ολόκληρη εποχή.

Γράφει ο Νικόλαος Παναγιωτόπουλος
Καρδιολόγος
 
(-Πανδημία κορονοϊού:200 άρθρα-)
Το άρθρο αυτό έχει μια ιδιαιτερότητα. Είναι ιδιαίτερα συγκινησιακά φορτισμένο. για μένα που το γράφω, γιατί αποτελεί το διακοσιοστό άρθρο στη σειρά των άρθρων για τον κορονοϊό που δημοσίευσα στην προσωπική μου ιστοσελίδα. Υπάρχουν βέβαια και άλλα άρθρα που έχω δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα που διατηρώ για το ιατρείο μου στη Νέα Σμύρνη. Όμως τα άρθρα αυτά τα οποία δημοσιεύω στην ιστοσελίδα μου στο Μαρούσι, αποτελούν την κύρια προσπάθειά μου να επικοινωνήσω με αυτούς που βρίσκονται κοντά μου για να τους μεταφέρω τις σκέψεις μου σχετικά με το θέμα της πανδημίας. 
 
Κορονοϊός, όχι μόνο ιατρικό θέμα αλλά ένα θέμα για να αναλύσουμε συμπεριφορές και καταστάσεις πρωτόγνωρες. 
 
Πολλοί βέβαια ίσως να αναρωτιούνται τι νόημα έχει η συζήτηση για θέματα πανδημίας την περίοδο που περνάμε μια που από ότι φαίνεται εδώ και αρκετούς μήνες, η πανδημία έχει σταματήσει. Θα έλεγα ότι κορονοϊός αποτέλεσε για μας όχι μονάχα ένα ιατρικό θέμα, αλλά ένα θέμα για να αναλύσουμε συμπεριφορές και καταστάσεις πρωτόγνωρες. Εμείς που μεγαλώσαμε μέσα σε ένα κοινοβουλευτικό περιβάλλον δεν φανταζόμασταν ποτέ ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε την τρομοκρατία, την πίεση και τη βία από μια δημοκρατικά εκλεγμένη εξουσία με τη σύμφωνη γνώμη ή τουλάχιστον με την ανοχή της «επιστήμης» Όταν πρωτοείδα να δημοσιεύονται τα μέτρα τα οποία αρχικά είχαν ληφθεί και που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην πανδημία. πραγματικά δεν πίστευα στα μάτια μου. Ήταν μέτρα ανελευθερίας, τα οποία υποτίθεται ότι ήταν απαραίτητα για την προστασία του πληθυσμού σε θέματα υγείας. Όταν στη συνέχεια είδα να διαστρεβλώνονται αλήθειες στον ιατρικό χώρο που ζούσα επί δεκαετίες παρακινήθηκα να επικοινωνήσω με τους ασθενείς μου για να τους διαφωτίσω. 
 
Η κύρια παρακίνηση για την αρθρογραφία έγινε από τους ασθενείς μου. 
 
Βέβαια, η κυρία παρακίνηση έγινε από αυτούς. Γιατί με ερωτήσεις τους τηλεφωνικές ή διά ζώσης μου έθεταν τα ερωτήματα τα οποία προσπαθούσα στη συνέχεια να απαντήσω γραπτά. Η αλήθεια είναι ότι στην περίοδο της πανδημίας οι γιατροί βρεθήκαμε στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας για να διαφωτίσουμε, αλλά και να προασπίσουμε την υγεία των ανθρώπων. Με περηφάνια αναφέρω ότι δεν έκλεισα ούτε μια ημέρα το ιατρείο μου και ευτυχώς με τη βοήθεια του Θεού ήμουν υγιής ώστε να μπορώ να το κάνω. Δεν χρειάστηκε, παρότι ήρθα σε επαφή με χιλιάδες κυριολεκτικά ανθρώπους, να νοσηλευτώ ή να αντιμετωπίσω προβλήματα κορωνοϊού. 
 
Έτσι, με τη διπλή ιδιότητα του μάχιμου γιατρού αλλά και με τις ακαδημαϊκές πληροφορίες που είχα δουλεύοντας επί 21 χρόνια σε μια μονάδα εντατικής θεραπείας και έχοντας και προγενέστερα φυσικά την εκπαίδευση για να το κάνω, θέλησα να δω μερικές αλήθειες, οι οποίες φαίνονταν ότι για λόγους σκοπιμότητες αγνοούνται από τους επιστήμονες αλλά και πολύ περισσότερη πολιτική εξουσία.
 
Προσπάθησα να αναδείξω πτυχές, οι οποίες στην εποχή εκείνη ήταν φανερά σκόπιμα διαστρεβλωμένες ή και αποκρύπτονταν από τους ανθρώπους. Δεν αμφισβήτησα ποτέ την ύπαρξη της πανδημίας, όμως θεώρησα ότι η προσέγγισή της θα έπρεπε να γίνει με τελείως διαφορετικό τρόπο. Θα έλεγα ότι σημεία αιχμής για την ανάπτυξη των σκέψεών μου ήταν 3 έως 4 βασικά στοιχεία της ιατρικής επιστήμης που φαινόταν ότι μάλλον αγνοούσαν οι πολλοί και διαστρεβλώνουν λίγοι και κάποια θέματα οργάνωσης του ΕΣΥ, που η μεταπτυχιακή εκπαίδευσή μου με βοηθούσε να δω. 
 
Το θέμα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και οι θάνατοι στις ΜΕΘ.
 
Το πρώτο θέμα το οποίο είχα ζήσει πάρα πολύ έντονα κατά την περίοδο της παρουσίας μου στη μονάδα Εντατικής Θεραπείας, ήταν το θέμα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, δηλαδή των ισχυρών εκείνων λοιμώξεων, οι οποίες μη έχοντας τα κατάλληλα αντιβιοτικά για να αντιμετωπιστούν, οδηγούσαν εξασθενημένους οργανισμούς στο θάνατο. Προσπάθησα να πείσω ότι το νοσοκομείο δεν ήταν ο καταλληλότερος χώρος για να νοσηλευτούν ασθενείς με κορονοϊό. Αντίθετα, στη γενική αντίληψη που έλεγε ότι η μονάδα εντατικής θεραπείας ήταν η ενδεδειγμένη θεραπεία αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων με τις χιλιάδες των νεκρών που προσεγγίζουν τις 40 ότι τελικά δεν είχαν δίκιο οι κρατούντες. Βέβαια, η Ελλάδα παρουσίασε αυτή την θλιβερή πρωτιά σε νεκρούς, διότι είχε ένα βασικό μειονέκτημα. Δεν διέθετε πρωτοβάθμιο σύστημα φροντίδας υγείας. 
 
Άλλες χώρες με οργανωμένο πρωτοβάθμιο σύστημα μπορούσαν να νοσηλεύουν ασθενείς κατ’ οίκον και ήταν πολλές οι ζωές που σώθηκαν επειδή ακριβώς οι άνθρωποι δεν εγκατέλειπαν το οικιακό τους περιβάλλον για να μπουν σε ένα μολυσμένο από ανθεκτικά μικρόβια χώρο, όπου κυριολεκτικά ο ένας βρισκόταν πάνω στον άλλον έλλειψη προσωπικού και μέσων, αλλά έμεναν στο σπίτι τους στο χώρο που είχε τα οικιακά μικρόβια, τα μάλλον αβλαβή και έτσι ξεπερνώντας τη νόσο του κορονοϊού δεν βρίσκονταν αντιμέτωποι με το θάνατο λόγω ενδονοσοκομειακής λοίμωξης. 
 
Η ανίκανη εξουσία προκειμένου να αποσείσει τις ευθύνες πολλών δεκαετιών για την έλλειψη οργάνωσης του εθνικού συστήματος υγείας χρησιμοποίησε διάφορες δικαιολογίες. Μίλησε για έναν παντοδύναμο ιό μίλησε για την ανάγκη του εθελοντισμού που δήθεν θα έλυνε προβλήματα, εξευτελίζοντας σε επικοινωνιακό επίπεδο έναν θεσμό ο οποίος θα μπορούσε να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο. Και γενικότερα έπειθε ότι έφτιαχνε μονάδες εντατικής θεραπείας μέσα σε ελάχιστες μέρες για να δούμε αργότερα ότι στις υποτιθέμενες αυτές μονάδες είχαμε 100% θνητότητα των ασθενών. 
 
Το μεγάλα ψέματα για το θέμα του εμβολιασμού. 
 
Σε επίπεδο εμβολιασμού τα μεγάλα ψέματα που ειπώθηκαν και τα οποία ήταν καταστροφικά για τον πληθυσμό ήταν ότι κερδίζουμε πίσω την ελευθερία μας και χτίζουμε τείχος ανοσίας. Εκμεταλλευόμενοι κάποιοι την εμπειρία από άλλα εμβόλια κλασσικού τύπου και για άλλες νόσους, όπου όποιος τα έκανε δεν νοσούσε και δεν μετέδιδε στους άλλους τη νόσο φτάσαμε στο σημείο, ψευδώς, να πείθουμε τον κόσμο ότι μπορούσαν, αφού εμβολιαστούν να κινούνται ελεύθερα. Και ταυτόχρονα ότι δεν κινδύνευε να νοσήσει κάποιος άλλος από αυτούς. Με το σκεπτικό μάλιστα της προστασίας των άλλων μετά τον εμβολιασμό εμβολιάσαμε και μικρά παιδιά και νέους ανθρώπους που οι ίδιοι δεν χρειαζόντουσαν τα εμβόλια, αλλά που υποτίθεται το έκαναν για την προστασία των γηραιότερων. 
 
Και τα 2 αυτά στοιχεία, όπως φαίνεται από επίσημες δηλώσεις πλέον των ίδιων των εταιρειών των εμβολίων, ήταν γνωστό εξαρχής ότι δεν υπήρχαν και ότι οι καμπάνιες που έγιναν ήταν παραπλανητικές και άκρως επικίνδυνες για τον πληθυσμό. Θυμάμαι σε προσωπικούς διαλόγους, με ανθρώπους που δούλευαν σε εταιρείες που μετά τον εμβολιασμό πανηγύριζαν και έκαναν πάρτι πετώντας τις μάσκες τους να λέω ότι θα έπρεπε να συνεχίσουμε να τηρούμε τις αποστάσεις και τα μέτρα ασφαλείας, διότι και να νοσήσουμε και να μεταδώσουμε κινδυνεύαμε. Αποδείχθηκε ότι με τα στοιχεία που είχα και τα οποία δεν ήσαν πάντοτε πλήρη, είχα δίκιο. Ένα άλλο θέμα στο οποίο επέμεινα ήταν ότι δεν θα έπρεπε να εμβολιαστούν παιδιά και νέοι γιατί τα εμβόλια ήταν δοκιμαστικά και γιατί δεν είχαν τίποτα να ωφεληθούν από τον εμβολιασμό αυτό. 
 
Την περίοδο αυτή ζούμε πραγματικούς προβληματισμούς σχετικά με τις παρενέργειες των εμβολίων και πιστεύω ότι στο μέλλον θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Ταυτόχρονα αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είχε κανένα νόημα ο εμβολιασμός των πληθυσμών αυτών, μια που το 97 σχεδόν τοις 100 των ανθρώπων που πέθαναν ήταν άνω των 70 και με συνυπάρχουσα νόσο. Επίσης, πολλοί εξ αυτών που πέθαιναν στις μονάδες εντατικής θεραπείας ήταν εμβολιασμένοι άρα το όφελος από τον εμβολιασμό μένει να κριθεί και μάλιστα αυστηρά στο επόμενο χρονικό διάστημα. 
 
Το θέμα της καραντίνας. 
 
Μια άλλη αντίρρηση μου είχε να κάνει με θέματα καραντίνας και μάλιστα της αυστηρής που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα με σκληρά μέτρα και πιέσεις. Γενικά όλα τα μέτρα της καταστολής, τα πρόστιμα στους ηλικιωμένους ή ύπαρξη περιορισμών αυστηρών μόνο για τους ανεμβολίαστους η διαθεσιμότητα των υγειονομικών που δεν είχαν εμβολιαστεί που σήμερα εξεταζόμενα με ηρεμία και σε απόσταση από τα γεγονότα φαίνεται ότι ήταν κυριολεκτικά παράλογα, είχαν εκείνη την εποχή την τιμητική τους στην αρθρογραφία μου. 
 
Με πολλή αναζήτηση και βαθιά ανασκόπηση όσων έγραφα την περίοδο εκείνη, μπορώ να πω ότι είμαι υπερήφανος γιατί κράτησα πραγματικές αρχές τις οποίες μπορεί κανείς να διαπιστώσει διαβάζοντας τα άρθρα της εποχής, τα οποία όλα βρίσκονται σε δημόσια θέα, αντίθετα με κάποιους άλλους οι οποίοι προσπαθούν να αναιρέσουν τις τότε δηλώσεις τους. Είμαι ανοιχτός σε οποιαδήποτε κριτική για τα άρθρα μου και μάλιστα σήμερα που οι γνώσεις μας είναι πολύ περισσότερες. 
 
Στην προσπάθεια αυτή θεωρώ δυστυχώς ότι αισθάνθηκα αρκετά μόνος βέβαια δεν το έκανα για να έχω την αναγνώριση των ανθρώπων, παρότι εκατοντάδες χιλιάδες διάβασαν τα άρθρα, το έκανα περισσότερο για να αισθάνομαι εγώ καλά και ίσως αποτελούσε και μια μορφή εκτόνωσης και ψυχικής ισορροπίας υπό την πίεση όλων αυτών των ψεμάτων που βλέπαμε και ακούγαμε την εποχή εκείνη και του εξευτελισμού που υφίσταντο ως ψεκασμένοι, οι άνθρωποι που είχαν διαφορετική γνώμη. 
 
Άνθρωποι με στήριξαν, άλλοι όχι. 
 
Στον αγώνα αυτό υπάρχει ένα πρόσωπο το οποίο με στήριξε πάρα πολύ και με βοήθησε, ίσως διαφωνώντας και με κάποια από τα στοιχεία που έγραφα και είναι ο φίλος μου και συνεργάτης από το σχολείο, του οποίου το όνομα δεν αναφέρω για λόγους σεμνότητος, ο οποίος είχε την τεχνική επιμέλεια και τη δημοσίευση των άρθρων στη μορφή που τα είδατε. Είναι ένας άνθρωπος πολύτιμος γιατί θεωρώ ότι έχει καθαρότητα και πάρα πολύ φιλότιμο. Από την άλλη, κάποιοι άνθρωποι στους οποίους είχα εμπιστοσύνη και τους οποίους θεωρούσα πραγματικούς αδελφούς, είχανε αντιρρήσεις για τα άρθρα αυτά, είτε για λόγους σκοπιμότητας είτε για λόγους ύφους, είτε για λόγους περιεχομένου. Δεν έχουν βέβαια αυτή τη στιγμή, οι περισσότεροι, την ίδια γνώμη, αλλά τότε τον καιρό που χρειαζόταν η συμπαράσταση τους θεωρώ ότι είχαν αποστασιοποιηθεί, με αποτέλεσμα να κάνουν ακόμη πιο δύσκολη την προσπάθειά μου. Βέβαια ήσασταν όλοι εσείς που με τον ενθουσιασμό και την εμπιστοσύνη σας μου δίνατε δύναμη να συνεχίσω. 
 
Ο κορονοϊός δεν έφυγε και δεν έφυγε γιατί ο κορονοϊός δεν ήταν μια λοίμωξη αλλά ένας τρόπος αντιμετώπισης των πραγμάτων. Ανέδειξε προβλήματα σχετικά με την οργάνωση της επιστήμης, με τη σχέση των φαρμακευτικών εταιρειών με τους επιστήμονες, με τη σχέση των μέσων μαζικής ενημέρωσης με την εξουσία, με τη σχέση της εξουσίας με τους πολίτες. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να συνεχίσει να μας απασχολεί όχι ως γεγονός, αλλά ως φαινόμενο και αυτό θα προσπαθήσουμε, εφόσον υπάρχει η αντίστοιχη επικαιρότητα να το συνεχίσουμε και μετά τα 200 άρθρα μας. 
 
Υ.Γ. Σας ευχαριστώ γιατί όλα αυτά τα χρόνια είσαστε κοντά μου. Χωρίς εσάς τα άρθρα αυτά θα ήταν νεκρός λόγος.
 

Αποκρυφιστικός Ολοκληρωτισμός

Μετάφραση: Απολλόδωρος
22 Ιουλίου 2022 | Todd Hayen | Διαβάστε το εδώ
 
Oc-cult (επίθετο) [ ə'kʌlt ] 1. υπερφυσικό ή μαγικό, 2. μη κατανοητό, 3. μυστικό, 4. κρυμμένο, 5. δύσκολο να γίνει αντιληπτό.
 
Και οι πέντε αυτοί ορισμοί θα μπορούσαν να περιγράψουν τον ολοκληρωτισμό που πραγματεύεται αυτό το άρθρο, αλλά σκεφτόμουν ότι οι ορισμοί 4 και 5 ήταν οι πιο ακριβείς... και ίσως λίγο το 3, αν σκεφτεί κανείς ότι ένα από τα χαρακτηριστικά της μαζικής παγκόσμιας προσπάθειας προς την κεντρική κυβέρνηση είναι μυστικό λόγω του γεγονότος ότι κανείς από τους επικεφαλής αυτής της προσπάθειας δεν θα παραδεχτεί ποτέ ότι πρόκειται για ένα ολοκληρωτικό κίνημα, αλλά η ίδια η προσπάθεια κάθε άλλο παρά μυστική είναι.
 
Η αληθινή της πρόθεση είναι πράγματι κρυμμένη, και ίσως, για τους περισσότερους, δύσκολο να τη δουν. Αλλά ένα από τα πιο παράξενα πράγματα σχετικά με όλα αυτά είναι ότι αν είχατε έστω και ένα ελάχιστο σκεπτόμενο μυαλό, θα ήταν πολύ ξεκάθαρο τι συμβαίνει και ποια είναι η πρόθεσή τους.
 
Πρέπει να παραδεχτώ ότι πριν από το φιάσκο της 11ης Σεπτεμβρίου ήμουν ένας από αυτούς που είχαν ένα πολύ νυσταγμένο μυαλό. Οπότε έχω κάποια συμπάθεια για τους ανθρώπους που έχουν περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους κοιμισμένοι.
 
Τα πράγματα είναι διαφορετικά τώρα- δεν υπάρχει τίποτα πιο προφανές από τις προσπάθειες αυτών των ανθρώπων να κατακτήσουν τον κόσμο, και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να παραμείνουμε κοιμισμένοι. Χωρίς πλάκα.
 
Στο παρελθόν μια ολοκληρωτική κατάληψη κάθε άλλο παρά κρυφή ήταν. Συνήθως συνεπαγόταν έναν τύραννο με μεγάλο στόμα, όπως ο Λένιν, ο Στάλιν ή ο Χίτλερ, που άρχιζε να ξεστομίζει πώς αυτός και το ιδεολογικό του όραμα θα έκαναν τη χώρα που είχε βάλει στο στόχαστρο και όλους τους κατοίκους της πολύ, πολύ καλύτερα. "Ακολουθήστε με, ακούστε με, κάντε ό,τι σας λέω, μισήστε αυτόν που σας λέω να μισήσετε, πιστέψτε αυτό που σας λέω να πιστέψετε..." - και πάει λέγοντας - πολύ δυνατά, πολύ πιεστικά.
 
Πώς είναι λοιπόν τώρα διαφορετικά;
 
Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά, εκτός ίσως από το πώς το αποκαλούν. Δεν το αποκαλούν δικτατορία ή φασιστικό κράτος (καλά, ούτε τότε χρησιμοποιούσαν ακριβώς αυτές τις λέξεις). Τώρα το αποκαλούν συνήθως δημοκρατία, αλλά αυτό είναι μόνο κατ' όνομα. Το "απόκρυφο" μέρος αποδεικνύεται με το να μην λένε ποτέ στους ανθρώπους ότι οι περιορισμοί που υφίστανται και η απώλεια των ελευθεριών τους είναι προς όφελος του κράτους ή της ιδεολογίας, αλλά μάλλον προς όφελος των ανθρώπων - της κοινότητας, του ενός για τον άλλο.
 
Η συμμόρφωση δημιουργείται με ψέματα και υπεκφυγές.
 
Σίγουρα, ο Χίτλερ, ο Λένιν κ.ά. έλεγαν παρόμοια πράγματα στην αρχή, και ίσως μετά από λίγο καιρό οι "ηγέτες" μας να αρχίσουν να υιοθετούν τις ίδιες τακτικές που υιοθέτησαν αυτοί οι παγκοσμίου φήμης εγκληματίες στην ιστορία, αλλά πιστεύω ότι ο σημερινός δρόμος προς την ολοκληρωτική κυριαρχία δεν είναι τόσο προφανής και απροκάλυπτος όσο ήταν στο παρελθόν. Είναι λεπτότερος τώρα, πιο συγκαλυμμένος για τους περισσότερους -όπως ο βάτραχος που βράζει, για τον οποίο έχω ατελείωτα φλυαρήσει.
 
Αυτό έχει να πει ο CJ Hopkins για αυτή τη σύγχρονη εκδοχή της ολοκληρωτικής διακυβέρνησης- την αποκαλεί GlobalCap, δείτε το καταπληκτικό βιβλίο του, Η άνοδος του Νέου Κανονικού Ράιχ ( The Rise of the New Normal Reich:):
"Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία γι' αυτό σε εκείνο το σημείο. Ο GloboCap είχε τελειώσει με το παιχνίδι της αρπαχτής. Δεν κατέστειλαν απλώς μια "λαϊκίστικη" εξέγερση. Μας είχαν απολυταρχίσει ... ή όσο πιο απολυταρχικός μπορεί να γίνει ο παγκόσμιος καπιταλισμός. Δεν μπορεί να γίνει πλήρως ολοκληρωτικός στον 20ο αιώνα και να αρχίσει να χοροπηδάει με ανόητες στρατιωτικές στολές χαιρετίζοντας τη νίκη και τραγουδώντας παγκοσμιοποιητικούς ύμνους, επειδή (α) δεν έχει ιδεολογία, ή μάλλον, η ιδεολογία του είναι η "πραγματικότητα", και (β) πρέπει να διατηρήσει την προσομοίωση της δημοκρατίας, ή τουλάχιστον μια επίφαση αυτής. Γι' αυτό και μας παθολογικοποιεί-ολοκληρώνει".
 
Όπως αναφέρει ο Hopkins σε αυτό το απόσπασμα, αυτή η κατάληψη είναι παγκόσμια και δεν είναι εθνικοκεντρική- είναι παγκοσμιοκεντρική. Αυτό το γεγονός είναι αρκετά μοναδικό στην ιστορία και είναι το πιο κοντινό πράγμα σε μια κεντρική πηγή εξουσίας μιας ομάδας μη εκλεγμένων αξιωματούχων σε διάφορους παγκόσμιους οργανισμούς, όπως το WEF, ο ΠΟΥ και ακόμη και τα Ηνωμένα Έθνη.
 
Το πλησιέστερο πράγμα στον μεγαλόστομο τύραννο των παλιών ημερών είναι ο Klaus Schwab του WEF και δύσκολα είναι τύπος Χίτλερ ή Στάλιν, αν και σίγουρα ταιριάζει στην προσωπική και οπτική εικόνα ενός κακού τύπου ταινίας του James Bond με τα περίεργα sci-fi ρούχα του, τα παράξενα τσιράκια που τον περιβάλλουν και διαθέτοντας μια μάλλον εκνευριστική προφορά και ομιλία.
 
Είναι ο πραγματικός ηγέτης της αίρεσης που προσπαθεί να κατακτήσει τον κόσμο;
 
Ή, όπως κάποιοι έχουν προτείνει, είναι ο ίδιος ο Μεγάλος Poobah ο Σατανάς; (Εδώ είναι που η περιγραφική λέξη "απόκρυφος" και ο πρώτος ορισμός της στο λεξικό, "υπερφυσικό", ίσως είναι η πιο κατάλληλη περιγραφή του σημερινού μας ολοκληρωτισμού).
 
Οι τύραννοι των παραδόσεων είχαν ανταγωνισμό -αυτό είναι ένας άλλος παράγοντας που διακρίνει το τώρα από το τότε, και είναι ίσως ο πιο επιτακτικός λόγος που η τρέχουσα προσπάθεια κατάληψης του κόσμου μπορεί να είναι επιτυχής- τώρα δεν υπάρχει καμία αντίπαλη δύναμη εκτός από μια χούφτα κουρελιασμένων σκουληκιών, εμάς. Στο παρελθόν οι δυνάμεις των σκουληκιών ήταν πολύ πιο πειστικές, έχοντας γενικά εκατομμύρια ανθρώπους που εμπλέκονταν με μια μάλλον τρομερή στρατιωτική δύναμη.
 
Ποιος ξέρει τι θα συνέβαινε αν οι σύμμαχοι δεν είχαν νικήσει τον Χίτλερ το 1945 (δείτε το συναρπαστικό βιβλίο Fatherland για μερικές διασκεδαστικές, αλλά και ανατριχιαστικές εικασίες προς αυτή την κατεύθυνση). Αυτή η τρέχουσα "Μεγάλη Επανεκκίνηση" μπορεί να τρέξει ανεμπόδιστα μέχρι οι μεμονωμένοι άνθρωποι, μαζικά, να ξυπνήσουν και να τη σταματήσουν.
 
Η Σοβιετική Ένωση, από την επανάσταση του 1917, ήταν αποφασισμένη να προσηλυτίσει τον υπόλοιπο κόσμο στον μαρξισμό. Επικεντρώθηκε στα συνδικάτα παγκοσμίως, όπου πίστευαν ότι είχαν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να φέρουν μια εργατική ενοποίηση σε παγκόσμιο επίπεδο.
 
Είχαν μερικές επιτυχίες στην πορεία, αλλά τελικά η ερωτική σχέση του κόσμου με τον προσωπικό πλούτο και τον καταναλωτισμό νίκησε την "εργατική" ιδεολογία των κομμουνιστών, η οποία ήταν η ισότητα και οι δίκαιοι μισθοί στους χώρους εργασίας - ξέρετε: "από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, για τον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του".
 
Προφανώς, εξακολουθεί να διακρίνεται σε όλο τον κόσμο, η βία και η στρατιωτική επιθετικότητα ήταν το κύριο ρεύμα του ιμπεριαλισμού. Παρόλο που οι Σοβιετικοί συμμετείχαν στο μερίδιο που τους αναλογούσε στη βίαιη κατάληψη, βασίστηκαν περισσότερο στην ανατροπή κυβερνήσεων και στη δημιουργία αλλαγών στο καθεστώς, κάτι που υπήρξε επίσης αγαπημένη μέθοδος της CIA των Ηνωμένων Πολιτειών.
 
Όλοι γνωρίζουμε ότι οι στρατηγικές του Χίτλερ και των εθνικοσοσιαλιστών ήταν κυρίως μιλιταριστικές - οι μπότες στο έδαφος δούλεψαν καλύτερα γι' αυτούς. Δεν πρόκειται να δούμε πολύ από αυτή την τακτική σε αυτή τη συγκεκριμένη άλωση (διάσημα τελευταία λόγια).
 
Όπως ειπώθηκε προηγουμένως, η κατάληψη θα είναι σχετικά διακριτική, αν και θα υπάρξει μια στιγμή, προς το "τελικό παιχνίδι" (ή ίσως μερικά σύγχρονα περιστατικά διάσπαρτα εδώ και εκεί) όπου οι αντιφρονούντες μπορεί να δολοφονηθούν σε στυλ Στάλιν - κρυφά και διακριτικά (η περίφημη "πράξη εξαφάνισης") ή να μεταφερθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για "κατήχηση" (σας θυμίζει κάτι ο μυστηριώδης θάνατος του Kary Mullis;).
 
Πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε, ήταν πολύ έξυπνοι με όλη αυτή την ανοησία με τον ιό - και όλα τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω από αυτόν. Οι άνθρωποι δεν έχουν ιδέα ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός. Οι τακτικές τους είναι πολύ περισσότερο ψυχολογικές παρά πολιτικές ή ιδεολογικές.
 
Αν και βλέπουμε το ιδεολογικό να παρεισφρέει με αυτές τις μεγάλες αλλαγές στην ηθική, τις οικογενειακές αξίες, το "τι σημαίνει να είσαι καλός άνθρωπος", την κουλτούρα Cancel, την Κριτική Θεωρία της Φυλής, την BLM, την τρανσφοβία κ.λπ. Μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας, όλα αυτά είναι μέρος της ατζέντας για να μας καταστήσουν όλους τρελούς, ζαλισμένους και μπερδεμένους, και έχει αποτέλεσμα.
 
Προφανώς, μόνο την επιφάνεια ξύνω εδώ. Καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε τη βόλτα αν είστε πολύ γέροι και κουρασμένοι για να πάρετε το δίκρανο και να βγείτε στους δρόμους.
 
Ο Dr Frankenstein σίγουρα φτιάχνει ένα νέο τέρας εκεί πάνω στο λόφο, ακριβώς κάτω από τη μύτη όλων μας, και "εμείς οι άνθρωποι" είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να τον σταματήσουμε πριν το τέρας μας σταματήσει, μόνιμα.
 
Δικτυογραφία:
Occult Totalitarianism – OffGuardian

Ο Ν.Δένδιας δήλωσε ότι η ελληνική κοινότητα στην Μαριούπολη δεν υφίσταται πλέον – Μ.Ζαχάροβα: «Υπάρχει και στέλνεις όπλα εναντίον της»!

Ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας σε συνέντευξή του στον STATUS FM, δήλωσε ότι η ελληνική κοινότητα της Μαριούπολης δεν υφίσταται πλέον εξοργίζοντας την Μόσχα, η οποία του απάντησε διαμέσου της Μαρία Ζαχάροβα, πως όχι μόνο υπάρχει αλλά θα πρέπει να εξηγήσει η ελληνική κυβέρνηση γιατί στέλνει όπλα στους Ουκρανούς με τα οποία πλήττουν Έλληνες ομογενείς!«Να θυμίσω κατ’ αρχήν ότι είμαι ο τελευταίος Έλληνας, ο τελευταίος Δυτικός υπουργός που επισκέφθηκε τη Μόσχα πριν από την εισβολή. 
 
Ήμουν στην Μόσχα τρεις μέρες πριν εισβάλλουν. Γιατί είχα πάει;  
Για να δω τον Λαβρόφ, να του ζητήσω την προστασία της ελληνικής κοινότητας στη Μαριούπολη, η οποία πλέον δεν υφίσταται παρεμπιπτόντως».
 
Στην δήλωση αυτή τοποθετήθηκε η Μαρία Ζαχάροβα, η οποία προσκάλεσε τον Νίκο Δένδια να επισκεφτεί την Μαριούπολη και πως αν η ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίσει πως υπάρχει ομογένεια στην περιοχή, τότε θα πρέπει να εξηγήσει γιατί στέλνει όπλα που μπορούν να σκοτώσουν Έλληνες!
 
Σύμφωνα με τη M.Ζαχάροβα, ο N.Δένδιας πρέπει να επισκεφθεί τη Μαριούπολη για να «πειστεί για το παράλογο των λόγων του»!
 
Σύμφωνα με την ίδια, στους Έλληνες που ζουν στην πόλη δίνεται κάθε ευκαιρία να διατηρήσουν και να αναπτύξουν τις πολιτιστικές τους παραδόσεις.
 
«Τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, στη Μαριούπολη, καταγράφηκε η πρώτη περιφερειακή εθνική-πολιτιστική αυτονομία των Ελλήνων στο έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ», δήλωσε η εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών.
 
Σημειώνεται ότι από το 2014 και μετά η Ουκρανία ακολουθούσε μία πολιτική αναγκαστικής «ομογενοποίησης» της χώρας καθώς απαγόρευσε όλες τις γλώσσες των μειονοτήτων ανάμεσα τους και την ελληνική γλώσσα.
 
Η συμπεριφορά του Κιέβου απέναντι στην ελληνική ομογένεια ήταν και ο κύριος λόγος για τον οποίο οι Έλληνες ομογενείς στην συντριπτική τους πλειοψηφία τάχθηκαν υπέρ των Ρώσων στον ουκρανικό πόλεμο.
 
 
Η απάντηση στον Δένδια έρχεται από τους ίδιους τους Ελληνες της Μαριούπολης στο παρακάτω βίντεο.
 

Επιδιώκει ο Πούτιν να αναστήσει τη Ρωσική Αυτοκρατορία;

 
Έχουν περάσει δύο και πλέον χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, με τους ισχυρισμούς της Δύσης, ότι η Ρωσία θα είναι το “επόμενο Τρίτο Ράιχ” και ότι μετά την Ουκρανία θα υπάρξει συνέχεια, να απέχουν κατά πολύ από το να είναι αλήθεια. Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική: Οι Ρώσοι όχι μόνο δεν απειλούν οποιοδήποτε κράτος στην Ευρώπη, αλλά αποδείχτηκε τελικά πως δεν μπορούν καν να καταλάβουν το Χάρκοβο, μια πόλη 50 χιλιόμετρα από τα σύνορά τους!
 
Όμως, το αφήγημα για την νέα “ρωσική αυτοκρατορία” αρχικά λειτούργησε, μεταξύ άλλων, με σκοπό τον εκφοβισμό των δυτικών κοινωνιών, ώστε να συνηγορήσουν και να αποδεχθούν τις κυρώσεις, τις αποστολές οπλισμού και τις επιπτώσεις στο βιοτικό τους επίπεδο. Παρ’ όλα αυτά το αφήγημα ακόμη χρησιμοποιείται από δυτικούς αξιωματούχους, με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να προειδοποιεί: «Δεν θα αποδεχθούμε ποτέ μια στρατιωτική δύναμη με αυτοκρατορικές φαντασιώσεις να στέλνει τα άρματα μάχης της να περάσουν διεθνή σύνορα».
 
Με πιο “προχωρημένη” φαντασία, η υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου Χάτζα Λαμπίμπ υποστήριξε: «Δεν είναι καθόλου απίθανο το σενάριο να δούμε ρωσικά τανκ στις Βρυξέλλες»! Με αυτό το επιχείρημα προσπάθησε να δικαιολογήσει την ανάγκη αποστολής όπλων στην Ουκρανία. Σημειώνεται ότι το Βέλγιο θα παραδώσει 30 μαχητικά αεροσκάφη F-16 στην Ουκρανία έως το 2028, καθώς και ότι τα πρώτα από αυτά αναμένεται να παραδοθούν εντός του 2024.
 
Μέσα σε λίγες μέρες από τη ρωσική εισβολή, τα δυτικά ΜΜΕ άρχισαν τα σενάρια που χαρακτήριζαν ουσιαστικά την εισβολή σαν ένα πόλεμο παγκόσμιας κατάκτησης. Για παράδειγμα, ο Μάθιου Κρένιγκ στο Foreign Policy δήλωσε ότι, «ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε δείξει ξεκάθαρο ενδιαφέρον για την “ανάσταση της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας” και ότι άλλες ευάλωτες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Πολωνία, η Ρουμανία ή τα κράτη της Βαλτικής, μπορεί να είναι τα επόμενα θύματα». Ο Κρένιγκ κατέληξε αμέσως στο συμπέρασμα, ότι ο στρατιωτικός προϋπολογισμός των ΗΠΑ πρέπει να διπλασιαστεί.
 
Ο Τζον Στόρι του Ινστιτούτου Στρατηγικής Πολιτικής της Αυστραλίας αναρωτήθηκε: «Θα είναι τα επόμενα θύματα τα κράτη της Βαλτικής και η Ανατολική Ευρώπη;»  επαναλαμβάνοντας τη γραμμή, ότι τα ρωσικά τανκς θα μπορούσαν να κυλήσουν στην κεντρική Ευρώπη. Ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι η Ρωσία δεν είχε ποτέ την ικανότητα να διατηρήσει την κατοχή περιοχών που δεν περιέχουν ήδη αρκετά μεγάλο αριθμό Ρώσων εθνοτικών ή φιλορώσων κατοίκων. Αυτό αποδεικνύει και η απώλεια των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης μετά την πτώση της ΕΣΣΔ. 
 
Διαφοροποίηση από την πολιτική των ΗΠΑ 
 
Φαίνεται ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου δεν ενδιαφέρεται να κάνει θυσίες για να εφαρμόσει την πολιτική των ΗΠΑ στην Ουκρανία. Επιπλέον, πολλοί βλέπουν την εγγενή υποκρισία πίσω από τις αιτιάσεις για τις επεκτατικές βλέψεις της Ρωσίας και τις αναφορές των ΗΠΑ για σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας. Αυτό το “έργο” έχει παιχθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Οι εισβολές και οι πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ εναντίον του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Λιβύης και της Συρίας έχουν καταστήσει σαφές, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υιοθετούν την παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας ανεξάρτητων χωρών, όταν αυτό συμβαδίζει με τα συμφέροντά τους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το καθεστώς της Ουκρανίας υποστήριξε την εισβολή στο Ιράκ και έστειλε τουλάχιστον πέντε χιλιάδες στρατιώτες, για να βοηθήσουν τις ΗΠΑ να καταλάβουν αυτό το κυρίαρχο κράτος.
 
Η ηγεσία σε αυτές τις χώρες απλά δεν είναι διατεθειμένη να φτωχοποιήσει τον πληθυσμό της και να ταυτισθεί με την πολιτική της Ουάσιγκτον. Τι σημαίνουν όλα αυτά για τη Ρωσία; Σημαίνουν ότι μερικές από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου έχουν σηματοδοτήσει ότι δεν έχουν σχέδια να αποκόψουν τη Ρωσία από την παγκόσμια οικονομία και ότι αρνούνται να αποκοπούν από το ρωσικό πετρέλαιο, φυσικό αέριο και τρόφιμα. Ως αποτέλεσμα οι κυρώσεις – οι πιο σκληρές που έχουν χρησιμοποιηθεί από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – δεν στάθηκαν ικανές να “αλλάξουν το παιχνίδι”. Αντίθετα, οι κυρώσεις έχουν δημιουργήσει πρόσθετο κίνητρο για τα κράτη να βρουν τρόπους να παρακάμψουν τις αμερικανικές κυρώσεις στο μέλλον. 
 
Όπως σημειώνει η Αγκάθι Ντεμαράις στο Foreign Policy: «Η Ρωσία, το Ιράν, η Κίνα και άλλες χώρες που βρίσκονται σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες διπλασιάζουν τις προσπάθειες ενδυνάμωσης των οικονομιών τους κατά των κυρώσεων. Αυτά τα μέτρα έχουν ελάχιστη σχέση με την καταστρατήγηση των κυρώσεων. Αντίθετα, αντιπροσωπεύουν προληπτικά βήματα για να καταστήσουν τις πιθανές μελλοντικές οικονομικές κυρώσεις, εντελώς αναποτελεσματικές».
 
Τέτοιοι μηχανισμοί περιλαμβάνουν τις προσπάθειες αποδολαριοποίησης, την ανάπτυξη εναλλακτικών λύσεων στο SWIFT και τη δημιουργία ψηφιακών νομισμάτων από τις κεντρικές τράπεζες. Όσο περισσότερο οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν την οικονομική τους ισχύ ως όπλο ενάντια σε άλλα καθεστώτα, τόσο περισσότερο αυτό θα ωθήσει τα καθεστώτα του κόσμου να βρουν τρόπους να απελευθερωθούν από τον χρηματοοικονομικό κόσμο με επίκεντρο τις ΗΠΑ. Αυτές οι προσπάθειες θα ασκήσουν πτωτική πίεση στο δολάριο τα επόμενα χρόνια.
 
Μετά τον Πούτιν, τί; 
 
Οι ΗΠΑ γενικά εφάρμοζαν την πολιτική της “αλλαγής καθεστώτος” για μικρές, φτωχές χώρες που δεν είναι σε θέση να αντισταθούν. Ωστόσο, μετά τη ρωσική εισβολή, πολλοί δυτικοί σχολιαστές άρχισαν να ζητούν αλλαγή καθεστώτος και στη Ρωσία. Όχι μόνο οι προοπτικές για αλλαγή καθεστώτος σε μια χώρα με πυρηνικά όπλα είναι γεμάτες τεράστιους κινδύνους, αλλά πολλοί παρατηρητές αναγνωρίζουν το γεγονός ότι η ανατροπή του Πούτιν είναι πιο εύκολο να ειπωθεί, παρά να γίνει. Ούτε μια τέτοια κίνηση θα εγγυηθεί, ότι το καθεστώς του Πούτιν θα αντικατασταθεί από ένα καθεστώς που θα διάκειται ευνοϊκά προς τη Δύση. 
 
Στην πραγματικότητα, η νέα κυβέρνηση θα μπορούσε εύκολα να είναι “χειρότερη” για τα πρότυπα του ΝΑΤΟ. Στο χάος που θα αναδυόταν στην περίπτωση ανατροπής του Πούτιν, το πιθανότερο η Δύση να αναζητούσε ένα νέο Πούτιν, ώστε να μπορούν να βρεθούν ισορροπίες! Επίσης, πολύ συχνά, οι πόλεμοι δεν τερματίζονται με τον αφανισμό του ενός στρατοπέδου. Μερικές φορές, η επιδίωξη ολοκληρωτικής νίκης μπορεί να οδηγήσει σε στρατηγικά αδιέξοδα. 
 
Εκείνοι που προωθούν την ανάγκη για πόλεμο πλήρους κλίμακας και “χωρίς ειρήνη μέχρι την ολοκληρωτική νίκη”, διαπράττουν ένα εγκληματικά τεράστιο λάθος, που έχει αποδειχθεί ότι είναι ιδιαίτερα δαπανηρό σε ζωές, κεφάλαια, υποδομές για την Ουκρανία, και οικονομικά επιζήμιο πρωταρχικά για την Ευρώπη. Η επικρατούσα άποψη στη Δύση είναι ότι η κύρια ευθύνη για αυτόν τον πόλεμο βαρύνει τη ρωσική κυβέρνηση, που αποφάσισε να εισβάλει στην Ουκρανία. 
 
Όμως οι ιστορικοί του μέλλοντος με τη ψυχρή ματιά που θα τους προσδώσει ο χρόνος δεν θα απαλλάξουν τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ από τη μομφή, ότι προσπάθησαν να ενσωματώσουν την Ουκρανία στη Δύση, απειλώντας έτσι εκείνα που οι Ρώσοι, όπως και ένας μακρύς κατάλογος δυτικών εμπειρογνωμόνων (μεταξύ των οποίων και ο τωρινός διοικητής της CIA Γουίλιαμ Μπερνς), αντιλαμβάνονται και περιγράφουν ως “ρωσικά ζωτικά συμφέροντα”.
 

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος: «Μεγάλη ὀργή θά ἔλθῃ, ἰδίως διά τάς ἀσελγείας καί ἐκτρώσεις»

(Τά ἐμπνευσμένα αὐτά λόγια τοῦ Γέροντος ἐλέχθησαν τήν 8ην Μαΐου 1979, ἔνα ἔτος πρό τῆς ὁσίας κοιμήσεώς του) 
 
…Πιστεύω, ἄν θέλῃ καί ὁ Θεός, νά φύγω γρήγορα. Πρέπει καί νά φύγω, γιατί, ὅπως βλέπω, ὁ κόσμος ὅλος ὅλον εἰς τό πονηρόν τρέχει, σάν ἁμαρτωλός εἰς τήν ἁμαρτίαν. ᾿Ακράτητοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι, καί λαός καί κλῆρος σάν τά ἀχαλίνωτα ἄλογα τρέχουν εἰς τήν ἁμαρτίαν· οὔτε συλλογίζονται Θεόν, θάνατον, κρίσιν, ἀνταπόδοσιν, τίποτε – τίποτε, μόνον γιά τήν ὕλη, γιά τό σῶμα, γιά τίς ἡδονές, γιά τίς τιμές. Γιά τήν ψυχή, γιά τό Θεό, γιά τήν ἀρετή; τίποτε. Πολύ ὀλίγοι εἶναι ἐκεῖνοι πού ἔχουν ἀληθινά ἐνδιαφέροντα, καί ἴσως χάριν αὐτῶν τῶν ὀλίγων κρατεῖ ὁ Θεός τόν κόσμον.
 
… Ὁ Σατανᾶς κάνει τήν τελευταίαν ἔφοδον, καί εἰς αὐτά τά χρόνια πού εὑρισκόμεθα μεγάλη θλῖψις καί μεγάλη ὀργή θά ρθῆ στόν κόσμον… Στήν ἐποχή τοῦ Προφήτου Ἱερεμίου ὁ Θεός ἀπεφάσισε νά τιμωρήση τούς Ισραηλίτας πολλές φορές καί ὁ ῾Ιερεμίας παρακαλοῦσε τόν Θεό νά λυπηθῆ τό πλάσμα του, τόν λαό του, καί νά μή τούς τιμωρήση, γιά τίς ἁμαρτίες του. Μιά φορά ὅμως λέγει τοῦ Ἱερεμίου θά τήν καταστρέψω τήν ῾Ιερουσαλήμ. ῾Ο ῾Ιερεμίας τότε ἄρχισε νά παρακαλῇ· Θεέ μου μή τήν καταστρέψης καί μή τούς τιμωρήσης…, ἀλλ’ ὁ Θεός τοῦ εἶπε· μή μέ παρακαλᾶς δέν σέ ἀκούω, θά τήν παραδώσω εἰς τούς Βαβυλωνίους, πού ἤδη εἶχαν πλησιάσει τήν ῾Ιερουσαλήμ. Τότε λέει ὁ ῾Ιερεμίας στόν Θεό· πῶς εἶναι δυνατόν νά μποῦνε μέσα οἱ ἐχθροί πού εἶναι ἰσχυρά τά τείχη; Εγώ θά ἀνοίξω τίς πόρτες, ἀπήντησε ὁ Κύριος, γιά νά μποῦν. Εάν δέν τήν παραδώσω ἐγώ δέν μπαίνουν, ἀλλά ἐγώ θά τήν παραδώσω… Αὔριο τό πρωΐ νά καθίσης σέ ἕνα ὑψηλό μέρος καί θά ἰδῆς πῶς θά τήν παραδώσω… Καί εἶδε ἕνα ῎Αγγελο πού ἐπῆγε καί ἄνοιξε τήν ἀνατολική θύρα καί ἐπῆρε τά κλειδιά, κατόπιν στήν Δυτική, Νότιο καί Βόρειο καί τά ἐτοποθέτησε κάτω ἀπό μιά πέτρα, λέγοντας: Δέξου πέτρα τά κλειδιά τῆς πόλεως αὐτῆς τῆς ἁμαρτωλοῦ καί νά τά φυλάξῃς ἕως ὅτου ἐπιστρέψουν οἱ αἰχμάλωτοι, καί κατόπιν ἐφώναξε ὁ ῎Αγγελος· Εἴσελθε ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων, καί ἐμπῆκαν οἱ ἐχθροί μέσα, ἔσφαξαν καί ἐρήμωσαν καί ἐπῆραν πολλούς αἰχμαλώτους καί μαζί μέ αὐτούς καί τόν Ἱερεμίαν. Δι’ αὐτό λέει ὁ ῞Αγιος Χρυσόστομος ὅτι, ὅταν αἱ ἁμαρτίαι τῶν ἀνθρώπων εἶναι πολλαί καί εὑρίσκωνται μέσα εἰς τούς ἁμαρτωλούς καί δίκαιοι ὁ Θεός μαζί μέ τούς ἁμαρτωλούς, καμμιά φορά, παίρνει καί δικαίους… 
 
Λοιπόν μεγάλη ὀργή θά ἔλθῃ. Πολλά γίνονται, ἰδίως δύο μεγάλα κακά, ἡ ἀσέλγεια καί αἱ ἐκτρώσεις πού κάνουν αἱ γυναῖκες. Τόσο μεγάλο κακό στον κόσμο δέν ἔγινε σέ καμμιά ἐποχή, νά σκοτώνουν 6 – 10 παιδιά οἱ μητέρες καί νά μήν αἰσθάνωνται καθόλου τύψι τῆς συνειδήσεως, πού, ἄν εἶχαν λίγο ἴχνος μετανοίας καί συναισθήσεως, ἔπρεπε νά ἀνοίξουν τάφους καί νά μποῦν μέσα νά βασανίζωνται, ἀλλά ἀναίσθητες. Ἐξομολογοῦνται καμμιά φορά, ἀλλά χωρίς μετάνοια. ῞Ενα αὐτό, καί δεύτερον ἡ γύμνια τῶν γυναικῶν. Περπατοῦν τώρα γυμνές, καί οἱ ἄνδρες γυμνοί, δέν πέφτουν πίσω, ἀλλά περισσότερον αἱ γυναῖκες, καί αὐτό δέν εἶναι δυνατόν νά τό ὑπομένη ὁ Θεός. Ὑπέμεινε καί τούς ἐπί Νῶε ἁμαρτωλούς καί τούς Σοδομίτας καί Γομορρίτας, ἀλλά δέν εἶχαν φθάσει καί σέ αὐτό τό σημεῖο, να περπατοῦν γυμνοί καί νά ἐπιδεικνύουν τα σώματά των τά βρωμερά στούς ἄνδρες γιά νά τούς ἑλκύσουν καί παρασύρουν εἰς τήν ἁμαρτίαν. Ο Θεός εἶναι μακρόθυμος καί μία ὥρα παρά Θεοῦ ὡς 1.000 ἔτη. Μακροθυμεῖ, ἀλλά ἡ μακροθυμία του ἔχει καί ὅρια. «Ἐάν μή ἐπιστραφῆτε, λέγει, τήν ρομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει, τό τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινε καί ἡτοίμασεν αὐτό, καί ἐν αὐτῷ ἡτοίμασε σκεύη θανάτου, τά βέλη αὐτοῦ τοῖς καιομένοις ἐξειργάσατο». 
 
Λοιπόν ἄς εἴμεθα ἕτοιμοι διότι οὐκ οἴδαμε τήν ὥραν οὐδέ τήν στιγμήν τοῦ θανάτου. Τώρα τί τιμωρία θά μεταχειρισθῆ, Ἐκεῖνος ξεύρει. Πάντως ὅμως ἡ τιμωρία θά ἔλθῃ… Λοιπόν ἔγιναν πολλά κακἀ καί γίνονται καί ἐξακολουθοῦν ἁλματωδῶς νά γίνωνται. Ὑπάρχουν και μερικοί ὀλίγοι καλοί, οἱ ὁποῖοι μαζύ μέ τούς ἄλλους, φοβοῦμαι ὅτι θά ὑποφέρουν καί αὐτοί, ἀλλά αὐτοί ἅμα φυλάξουν τήν πίστι τους καί τήν ἀγάπη τους πρός τόν Θεόν, ὁ Θεός δέν θά τούς ἀφήσῃ, καί ὀλίγα παιδευθέντες μεγάλα εὐεργετηθήσονται· οἱ ἄλλοι ὅμως θά παιδευθοῦν καί ἐδῶ καί θά παραπεμφθοῦν στό πῦρ τό ἐξώτερον. Αὐτά εἶναι τά χάλια μας… 
 
Δέν εἶναι δυνατόν ποτέ ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος πάντοτε τήν ἁμαρτίαν τήν τιμωρεῖ νά ἀφήση τόσα κακά νά γίνωνται χωρίς τιμωρίαν… Μόνον νά εἴμεθα ἕτοιμοι. «Οἱ πεποιθότες ἐπί Κύριον, ἑοίκασιν ὄρει τῷ ἁγίῳ· οἵ οὐδαμῶς σαλεύοντι, προσβολαῖς τοῦ βελίαρ» (᾿Αντίφωνον Γ΄ τῶν ᾿Αναβαθμῶν τοῦ Β’ ἤχου). 
 
Εἰς τόν Θεόν νά ἔχουμε τήν πίστι μας, τήν ἐλπίδα μας, τήν ἀγάπην μας καί δέν θά μᾶς ἐγκαταλείψῃ, καί ἄς μή μᾶς χωρίση τίποτε ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. 
 
– Ὁ Θεός, προσευχόμενος εἰς τούς ῾Αγίους Πάντας διά τήν σημερινήν κατάστασιν καί τί πρέπει νά γίνῃ, μοῦ εἶπε νά γράψω εἰς τούς ἄρχοντας τῆς Πολιτείας καί Ἐκκλησίας να μετανοήσουν… 
– Ο Θεός μέ ἀπεκάλυψε ὅτι τό μόνον διά τήν σωτηρίαν μας εἶναι ἡ μετάνοια, καί νά μετανοήσουν πρῶτον οἱ ᾿Αρχιερεῖς καί νά ἑνωθοῦν, διότι εἶναι αἶσχος νά λένε περί τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου καί τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως καί αὐτοί ἀναμεταξύ τους νά ἔχουν ἔχθρας… Καιρός δακρύων, ἀλλά πρέπει ἡ ἀλήθεια νά ὁμολογῆται… ῞Ενας Θεός κατεδέχθη νά γίνη ἄνθρωπος διά νά εἰρηνεύση τόν κόσμον καί ἐμεῖς γινόμεθα ἐνάντιοι τῆς εἰρήνης!
– Καί τώρα εὑρισκόμεθα εἰς τάς παραμονάς τῆς μεγάλης ὀργῆς, πλησιάζει τό τέλος τῆς συντελείας. 
 
Τόν θάνατον καί τήν δευτέραν παρουσίαν ἐθεωροῦσαν ὅλοι οἱ ῞Αγιοι Πατέρες καί οἱ Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας ἀπαραίτητα γιά τήν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου, καί πολλοί ἀπό αὐτά ἐσώθησαν. Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν καί κακά παραδείγματα ἀπό τούς ἄρχοντας τῆς πολιτείας καί τῆς Ἐκκλησίας, ἔχουν ὅμως καί ἐκεῖνοι σκληρυνθῆ, χειρότερα καί ἀπό τούς Εβραίους… ῞Οσον μπορεῖ κανείς ἄς ἐργάζεται, ἀλλά νά μή ἐκτίθεται….. – 
 
– Καιρός παντί πράγματι, καί Θεοῦ θέλοντος καί καιροῦ εὐδοκοῦντος. Προσπαθεῖστε, ζητοῦντες πάντοτε καί τό ἔλεος καί τήν βοήθειαν καί τήν χάριν τοῦ Θεοῦ… Περισσότερον θά κοιτάξωμεν τήν ψυχήν μας, καί νά φυλασσώμεθα ἀπό τούς κινδύνους. 
 
– Πάντοτε νά ἐπικαλῆσθε τήν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ. Νά μή ἐπιχειρῆτε ἔργον χωρίς νά ἐπικαλεσθῆτε τόν Θεόν, νά σᾶς φανερώση, νά σᾶς ἀποκαλύψῃ, ὅτι εἶναι ἅγιον. Καί οἱ ῞Αγιοι ᾿Απόστολοι προσηύχοντο πρῶτα καί κατόπιν ἐπήγαιναν εἰς τό κήρυγμα, ὅπου τούς ἀπεκάλυπτε ὁ Κύριος. Τό θέλημα τοῦ Κυρίου νά γίνη…
 
– Τό καλύτερον εἶναι νά κάνωμεν ὑπομονήν διά νά πᾶμε εἰς τήν βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν, νά εἴμεθα πάντοτε αἰωνίως, χαίροντες, ἀγαλλόμενοι καί εὐφραινόμενοι, ὑμνοῦντες καί εὐχαριστοῦντες καί δοξολογοῦντες διά παντός τό ὄνομα τῆς ῾Αγίας Τριάδος, διά πρεσβειῶν τῆς Παναχράντου Μητρός Αὐτοῦ καί πάντων τῶν ῾Αγίων. 
 

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook ή στο Twitter μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

4. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

5. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

6. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

7. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Να σημειώσουμε ότι εκτός των αναρτήσεων που υπογράφει ο διαχειριστής μας, όλες οι άλλες απόψεις που αναφέρονται σε αυτές ανήκουν αποκλειστικά στους συντάκτες των άρθρων. Τέλος άλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.