Μητροπολίτης Αντινόης Παντελεήμων. Υπέρ Εσταυρωμένου Χριστού

Γράφει ὁ Σπυρίδων Ἀρναούτογλου

 

Σεβαστοὶ Πατέρες καὶ ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

 

Ὁ Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς κακόδοξης πλάνης τῆς ἀποκαθηλώσεως τοῦ ἤδη ἐγκατεστημένου Ἐσταυρωμένου Χριστοῦ ὄπισθεν ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα τῶν Ἱερῶν Ναῶν μιᾶς ὁλόκληρης Μητροπόλεως, εἶχε ἀταλάντευτα δηλώσει τὴν ἀντίθεσή του ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια μὲ ἀτράνταχτα θεολογικὰ ἐπιχειρήματα σὲ σωρεία κειμένων τὰ ὁποῖα δημοσιεύτηκαν στὸ διαδίκτυο καὶ στὶς Ὀρθόδοξες ἐφημερίδες.

 

Ἂν καὶ ὁ ἴδιος σηκώνει τὸν δικό του βαρὺ Σταυρὸ τῆς ἀσθενείας, δὲν ἐγκατέλειψε τὴν πατρική του ἀγάπη καὶ ποιμαντικὴ παρηγορία γιὰ τὸ πονεμένο ποίμνιο. 

 

Ζεῖ ὄντως εἰς Τύπον καὶ Τόπον Χριστοῦ, ἐκφράζοντας γνήσια τὸ ἁγιοραφικό : «Δεῦτε πρὸς μὲ πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς». (Ματθαῖον 11.28) 

 

Ἀκολουθεῖ τὸ συνημμένο κείμενο ποὺ μᾶς ἀπέστειλε, καὶ ἐκφράζει γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὴν Ὀρθόδοξη καὶ ἀπλανῆ θέση του, κάνει ἔκκληση στὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας νὰ εἰσακούσει καὶ νὰ δώσει τέλος στὸ βαρύτατο πρόβλημα ποὺ δημιούργησε ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος, νουθετεῖ καὶ παρηγορεῖ πατρικὰ ὡς γνήσιος ποιμένας καὶ τέλος συγχαίρει τοὺς εὐλαβεῖς Ὀρθόδοξους πιστοὺς τῆς Μητροπόλεως Περιστερίου γιὰ τὸν ἐπίπονο ἀγῶνα τους.

 

Σπυρίδων Ἀρναούτογλου

 

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, 

 

Χαίρεται εν Κυρίω πάντοτε. 

 

Έλαβα το επισυναπτόμενο μήνυμά σας που στείλατε στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο και προς όλους τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος με ημερομηνία 21η Σεπτεμβρίου 2026, σχετικά με την αφαίρεση του όπισθεν της Αγίας Τραπέζης ευρισκομένου Εσταυρωμένου απ’ όλους τους Ι. Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου, και σας ευχαριστώ θερμότατα. 

 

Είναι θλιβερότατο γεγονός η απόφαση και η όλη στάση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Γρηγορίου στο σοβαρότατο αυτό ζήτημα. 

 

Θλίβεται η ψυχή, όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα που πραγματικά προ-ξενούν σκάνδαλα στο Σώμα της Εκκλησίας του Χριστού. 

 

Ο Κύριος και Θεός μας διαβεβαίωσε λέγοντας: «Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τά σκάνδαλα, πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ δι᾽ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται» (Ματθ. 18:6). 

 

Τα σκάνδαλα έρχονται για να διακριθούν οι πιστοί και ενάρετοι από τους αδιάφορους, ολιγόπιστους και άπιστους. Γίνονται αφορμή για αύξηση της πίστεως και αρετών των πιστών, αλλά σκοτισμό και κόλαση των δευτέρων. 

 

Στη ζωή της Εκκλησίας υπήρξαν και πάντοτε θα υπάρξουν άνθρωποι, οι οποίοι είτε εξ ιδίων, είτε εκ της επηρείας του μισοκάλους εχθρού του ανθρώπου, του Διαβόλου, που σκοπό έχουν την διαστρέβλωση των όσων παραδόθηκαν σε εμάς από των Αγίων Πατέρων και Διδασκάλων. 

 

Ο Μέγας των Εθνών Άγιος Απόστολος Παύλος προτρέπει όλους τους πιστούς λέγοντας: «Ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾽ ἐπιστολῆς ἡμῶν» (Β΄ Θεσσ. 2:15). 

 

Μία Παράδοση, είτε αρχαία, είτε νεότερη, είναι σεβαστή εφ’ όσον δεν αντιτίθεται προς την Ορθόδοξη διδασκαλία. Η οποιαδήποτε αλλοίωση οδηγεί σε πλάνη, η δε πλάνη σε αίρεση. 

 

Το πιο λυπηρό είναι ότι ο πλανηθείς πιστεύει ότι ακολουθεί την ορθή οδό. Δεν αποδέχεται καμία διόρθωση και στρέφεται εναντίον οποιουδήποτε αντιτίθεται στις πλάνες του, διότι ακριβώς νομίζει ότι κατέχει την αλήθεια. Όπως συνέβη με τους Ρωμαίους αυτοκράτορες, οι οποίοι θεοποίησαν μεν τον εαυτόν τους και κατεδίωξαν την Εκκλησία του Χριστού, πιστεύοντας ότι πράττουν το σωστό. Ο δε Κύριός μας το προείπε λέγοντας: ««ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς· ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ» (Ιωάν. 16: 2). 

 

Ιστορικά, η Εκκλησία δέχτηκε νέες παραδόσεις. Αυτό δεν είναι ξένο προς την ζωή της Εκκλησίας. Π.χ. νεοτερισμός υπήρξε: Η μίτρα και ο σάκκος των Αρχιερέων, που είναι ενδύματα πολυτελέστα αυτοκρατορικά και βασιλικά. Σ’ αυτά, γιατί δεν διαμαρτύρεται κανείς των Αρχιερέων; Γιατί, ο συγκεκριμένος Μητροπολίτης δεν διαμαρτύρεται για αφαιρεθούν και για να επανέλθουμε όλοι στην αρχαία απλότητα; Αλλά, και πάλιν, μήπως η απεικόνιση των μαρτύρων των Αγίων σημαίνει ότι συνεχίζουν να υποφέρουν μαρτύρια; Οι ιερές εικόνες είναι τα βιβλία των αγραμμάτων είπε ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, είναι ένα απλό και ιερό σύμβολο που μας υπενθυμίζει τα όσα έλα-βαν χώρα μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι. Επομένως, όταν απεικονίζεται ο Κύριος εσταυρωμένος επάνω στον Σταυρό, δεν σημαίνει ότι συνεχίζει να είναι νεκρός, αλλά ιστορείται το σωτήριο Πάθος. Διότι, μετά την Σταύρωση ακολουθεί η Αγία τριήμερος Ανάσταση. 

 

Ας μη ξεχνάμε, ότι όσοι κατεδίωξαν τις ιερές εικόνες αμαυρωθήκανε στην ιστορία και χάθηκαν, ενώ όσοι τις υπερασπίστηκαν δοξάστηκαν και αγίασαν.

 

Στους ευλαβείς Ορθοδόξους πιστούς της Μητροπόλεως Περιστερίου θέλω να τους συγχαρώ για τον αγώνα και όλες νόμιμες ενέργειες που διεξάγουν για την επαναφορά του Εσταυρωμένου Χριστού. Υπομονή, θάρρος και ελπίδα. Μη λαμβάνεται υπ’ όψη σας τις συκοφαντικές εκφράσεις που εκστομίζει ο Μητρο-πολίτης σας. Ο Κύριος μας βεβαιώνει λέγοντας: «Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρέ» (Λουκ. 19:22). 

 

Ευχόμαστε, ταπεινώς και αδελφικώς, όπως η Χάρις του Παναγίου φωτίσει τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Περιστερίου και τον κάθε Αρχιερέα της Εκκλησίας μας, να μένουν πιστοί στην Ορθόδοξη Διδασκαλία και Παραδόσεις της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησία προς αγιασμό και σωτηρία όλων. 

 

Σας ασπάζομαι όλους με πατρική αγάπη Χριστού. 

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

 

 

 

 

 

+Ο Αντινόης ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ 

 

Εφησυχάζων Μητροπολίτης Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής 

Άγιος Στέφανος, Αττικής, 25 Σεπτεμβρίου, 2026.

«Ή Ελλάς ή Τέφρα»: Η Πνευματική Χρεοκοπία της Σύγχρονης Ελλάδας και η Απευκταία Μοίρα της.

Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος

 

Ο Περικλής Γιαννόπουλος (1871–1910) ήταν μια από τις πιο ιδιόμορφες και επιδραστικές μορφές των ελληνικών γραμμάτων στις αρχές του 20ού αιώνα. Υπήρξε εισηγητής ενός ρομαντικού, ελληνοκεντρικού εθνικισμού και επηρέασε βαθιά σπουδαίους δημιουργούς (όπως τον Άγγελο Σικελιανό και τον Ίωνα Δραγούμη).

 

Όταν ο Περικλής Γιαννόπουλος αποτύπωνε στο χαρτί το φλογερό του όραμα για το ορόσημο του 1921 (των 100 χρόνων από την Επανάσταση του 1821), δεν αναζητούσε απλώς μια επιφανειακή πολιτική αλλαγή, αλλά μια βαθιά, ριζική πνευματική επανάσταση. Σήμερα, περισσότερο από έναν αιώνα μετά, η σύγχρονη Ελλάδα μοιάζει να έχει εγκλωβιστεί σε ένα παρατεταμένο ηθικό και πολιτισμικό τέλμα, όπου η άκριτη ξενομανία, ο ωχαδερφισμός και η υποτίμηση της παιδείας έχουν αντικαταστήσει κάθε έννοια εθνικού ιδανικού. Αντικρίζοντας τη σημερινή πραγματικότητα με όρους πνευματικής χρεοκοπίας, οι προειδοποιήσεις του συγγραφέα μοιάζουν πιο επίκαιρες —και πιο απειλητικές— από ποτέ. 

 

Απόδοση στη Νεοελληνική (Δημοτική) 

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ 

 

«...Πνευματική Επανάσταση, που θα ξεσηκώσει όλες τις Ηθικές, Πνευματικές και Υλικές Δυνάμεις ολόκληρου του έθνους (της φυλής), ενώνοντάς τες και οδηγώντας τες αποφασιστικά, ώστε να δημιουργηθεί, να διαπλαστεί και να υπάρξει επιτέλους: 

• 1ον ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ. 

• 2ον ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ ΙΔΑΝΙΚΟ. 

• 3ον ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ. 

 

Από αυτά, και μόνο από αυτά, που είναι βαθύτατα Ελληνικότατα, θα προκύψει συνεπώς: 

• 1ον ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΧΗ. 

• 2ον ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ. 

 

Μόνο μια τέτοια, αλλά βαθύτατη, αλλά αποφασιστικότατη, αλλά γενναιότατη, Πνευματική και Ηθική Επανάσταση —η οποία θα οργανωθεί στρατιωτικά ανάμεσα στα πιο εκλεκτά Άτομα του έθνους και θα αφοσιωθεί εξολοκλήρου σε μακροχρόνιους, συστηματικούς, υπομονετικούς και επίμονους Αγώνες— μπορεί να επαναφέρει το ΠΝΕΥΜΑ στην Ελλάδα και να το τοποθετήσει στην καθοδηγητική του θέση. Ώστε να Ελληνοποιήσει την Ελλάδα, να αναπτύξει και να εκπολιτίσει ηθικά τις Διευθύνουσες Τάξεις του τόπου και, μέσω του παραδείγματός τους, τον Λαό. 

 

Μόνο αυτή είναι δυνατόν να διασώσει τον Ελληνισμό από τις συσσωρευμένες καταστροφές που απειλούν να τον αποτελειώσουν, δυνατόν να διασώσει το πιο σπουδαίο, την ΤΙΜΗ ΤΟΥ, από το θέαμα μιας Ελλάδας Ελεύθερης, που μπροστά στα πόδια της Ακρόπολης μεθάει και κυλιέται με τον πιο αναιδή και αναίσθητο τρόπο στους βούρκους μιας ΑΚΑΤΟΝΟΜΑΣΤΗΣ ΚΤΗΝΩΔΙΑΣ, δυνατόν να διασώσει αυτόν τον ίδιο, τον εδώ, ΑΝΗΘΙΚΟΤΑΤΟ ΛΑΟ, από τον επικείμενο οριστικό και τυφλωμένο από τον Θεό: ΑΛΛΗΛΟΣΠΑΡΑΓΜΟ ΤΟΥ. 

 

Και αυτή η Πνευματική και Ηθική και μόνη Επανάσταση —η πιο Ειλικρινής, η πιο Τίμια, η πιο Ανδρεία και η πιο Ριζική— είναι δυνατόν να παρουσιάσει, κατά την Αρχή του Δεύτερου Αιώνα από τον Αγώνα (του 1821), δηλαδή κατά το 1921, μια Ελλάδα Καθαρή, Τίμια, Σωστή, αντί για μια Ελλάδα Άτιμη, γεμάτη εκ θεμελίων ψέμα και σε όλες της τις εκφράσεις ριζικά Ανήθικη, που κοροϊδεύει τον εαυτό της και τον Κόσμο. Μια Ελλάδα που θα πανηγυρίζει την Ειλικρινή της Μετάνοια, τον Καθαρμό της, την επάνοδό της στον λογικό δρόμο, και την Αληθινή, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ είσοδό της στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ, μετά από έναν χαμένο Αιώνα που κυλίστηκε σε υποδούλωση σε ξένα πρότυπα (φραγκευμούς), Αναρχισμούς και Ατιμασμούς. 

 

Και η Επανάσταση αυτή, ζητώντας ολόκληρη την Πνευματική, Ηθική και Υλική Πνευματική Επανάσταση, που θα ξεσηκώσει όλες τις Ηθικές, Πνευματικές και Υλικές Δυνάμεις ολόκληρου του έθνους, προς τον Ορισμένο και Μοναδικό αυτό Σκοπό: της Αναγέννησης της Ελλάδας και του Ελληνισμού, πρέπει να έχει ως τελικό Σύμβολο: 

Ή ΕΛΛΑΣ Ή ΤΕΦΡΑ» 

 

Μεταφέροντας τις ανησυχίες του Γιαννόπουλου στο σήμερα, θα διαπιστώσουμε ότι η "ακατονόμαστη κτηνωδία" και οι "φραγκευμοί" που κατήγγειλε, έχουν πάρει μια σύγχρονη, ακόμα πιο εκλεπτυσμένη αλλά εξίσου καταστροφική μορφή. 

 

Πρώτα απ' όλα, ο σύγχρονος "φραγκευμός" και η απώλεια της ταυτότητας είναι ορατά στην πλήρη εμπορευματοποίηση του πολιτισμού μας. Η περιοχή γύρω από την Ακρόπολη, που στο κείμενο αναφέρεται ως το επίκεντρο του ξεπεσμού, έχει μετατραπεί σήμερα σε ένα απρόσωπο, τουριστικό προϊόν μαζικής κατανάλωσης, όπου το ένδοξο παρελθόν "πουλιέται" ως φτηνό ντεκόρ, την ίδια στιγμή που η γλώσσα μας αλλοιώνεται και ο ουσιαστικός σύγχρονος πολιτισμός απουσιάζει. 

 

Παράλληλα, το εκπαιδευτικό μας σύστημα νοσεί βαθιά. Η παιδεία έχει απογυμνωθεί από κάθε έννοια πνευματικής καλλιέργειας και κριτικής σκέψης, μετατρέποντας τα σχολεία σε στείρους μηχανισμούς αποστήθισης. Σε αυτό το πνευματικό κενό, η νέα γενιά εγκλωβίζεται στον εθισμό της εύπεπτης πληροφορίας του διαδικτύου. Η εικόνα έχει αντικαταστήσει τον λόγο, και η ρηχή αναζήτηση της εφήμερης προβολής έχει εκτοπίσει την ανάγκη για εσωτερική καλλιέργεια, επιβεβαιώνοντας την "πνευματική χρεοκοπία" για την οποία προειδοποιούσε ο συγγραφέας. 

 

Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι αυτή η πνευματική ξηρασία μεταφράζεται πλέον σε κοινωνική αποσύνθεση. Η τρομακτική έξαρση της νεανικής παραβατικότητας, το bullying στα σχολεία και η καθημερινή, τυφλή βία στους δρόμους και στα γήπεδα, δεν είναι τίποτα άλλο από τα συμπτώματα μιας κοινωνίας σε νευρική κρίση. Ο απόλυτος ατομικισμός και ο "ωχαδερφισμός" έχουν εκμηδενίσει την ενσυναίσθηση, φέρνοντάς μας επικίνδυνα κοντά σε εκείνον τον "θεότυφλο αλληλοσπαραγμό" που περιγράφει το κείμενο, που κλείνει με τον πλέον δραματικό τρόπο μέσα από τη φράση "Ή ΕΛΛΑΣ Ή ΤΕΦΡΑ", αποτυπώνοντας την ακλόνητη πεποίθηση του συγγραφέα: αν η Ελλάδα δεν αναγεννηθεί πνευματικά, η μοίρα της είναι να γίνει στάχτη.

Από την αποχή στο λευκό διαμαρτυρίας για την ανάκληση βουλευτών

Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης

 

Η παρέμβαση γίνεται με αφορμή το άρθρο του Κ. Δούνα, προέδρου της Ακαδημίας Κοσμοσυστημικής Γνωσιολογίας, “Λευκή επιταγή στην κάλπη ή έλεγχος και ανάκληση βουλευτών” SLpress 22/09/2026 που αναφέρει: H εκλογή βουλευτή από μόνη της δεν δημιουργεί αντιπροσώπευση. Η αντιπροσώπευση προϋποθέτει εντολή, κρίση μέσα στα όρια της εντολής, λογοδοσία, ευθύνη και δυνατότητα ανάκλησης. Αυτό δεν καταργεί την πολιτική κρίση του βουλευτή. Αντίθετα, της δίνει το πραγματικό της περιεχόμενο, ο βουλευτής είναι ελεύθερος να κρίνει ως εντολοδόχος, όχι όμως να καταστεί κυρίαρχος αντί του εντολέα.

 

Για τον λόγο αυτό θεωρεί ιδιαίτερα επίκαιρη και ρεαλιστική την πρόταση του καθηγητή Γ. Κοντογιώργη για τη μετάβαση από την εκλόγιμη Μοναρχία σε μια προσομοίωση αντιπροσώπευσης. Η πρόταση συνιστά ένα πρώτο, απολύτως συγκεκριμένο και θεσμικά εφικτό βήμα, η κοινωνία να αποκτήσει τη δυνατότητα να ελέγχει και να ανακαλεί τους βουλευτές που η ίδια εξέλεξε.

 

Αναγνωρίζει ότι μια τέτοια θεσμική μεταβολή δεν πρόκειται να προέλθει από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, διότι θα περιορίζει ακριβώς την ανεξέλεγκτη πολιτική του αρμοδιότητα. Θα μπορούσε όμως να προκύψει ύστερα από έντονη και διαρκή κοινωνική πίεση, εφόσον η απαίτηση για θεσμικό έλεγχο και ανάκληση των βουλευτών μετατραπεί σε κεντρικό κοινωνικό αίτημα.

 

Το πρόβλημα που γεννάται είναι πως ο λαός, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν μπορεί να συντονιστεί και να εκφράσει ένα τέτοιο κεντρικό κοινωνικό αίτημα. Υπάρχουν πολλές δυσκολίες που η υπέρβαση της κάθε μίας συνιστά ένα στάδιο κοινωνικής εξέλιξης. Όπως έχει ήδη τονιστεί μια τέτοια θεσμική μεταβολή όχι μόνο δεν πρόκειται να προέλθει από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, διότι θα περιορίζει ακριβώς την ανεξέλεγκτη πολιτική του αρμοδιότητα, αλλά και ο ίδιος ο λαός έχει διαχωριστεί σε διάφορες κατηγορίες:

• Στους κομματικοποιημένους που πιστεύουν ότι δεν μπορούν να επιβάλλουν κάποια θεσμική αλλαγή παρά μόνο μέσω του κόμματος που ο καθένας υποστηρίζει και μάλιστα δια του αρχηγού και όχι βάσει των αρχών του κόμματος. Σε αυτό αποβλέπουν τα γκάλοπ περί καταλληλότερου πρωθυπουργού και οι προτροπές των αρχηγών ότι για να αλλάξει η πολιτική κατάσταση πρέπει να έλθει το κόμμα τους στην εξουσία.
• Στα λαμόγια που φροντίζουν να βελτιώσουν την προσωπική τους κατάσταση υποστηρίζοντας το κόμμα στο οποίο έχουν κατορθώσει να αποκτήσουν γνωριμίες και επαφές που θα τους υποστηρίξουν και όχι βάση της κομματικής του ιδεολογίας.
• Στους απογοητευμένους από τα κόμματα οι οποίοι πιστεύουν ότι τίποτα δεν μπορούν να αλλάξουν και απέχουν από τις εκλογές που όπως δείχνουν οι στατιστικές είναι περισσότεροι από τους οπαδούς οιουδήποτε κόμματος. Πολλοί από αυτούς πιστεύουν ότι με την αποχή τους αντιστέκονται στο σύστημα αλλά στην ουσία το βοηθάνε να εκλέγει κυβερνήσεις μειοψηφίας διότι δεν λαμβάνονται υπόψιν ως πολιτικά αδιάφοροι.

Πέραν των διαφορών στον τρόπο αντίληψης του λαού περί θεσμών που έχει καλλιεργηθεί από το σύστημα το ίδιο έχει προσθέσει δυσκολίες μέσω του εκλογικού νόμου στο να αποκρύπτεται η κάποια διαμαρτυρία του λαού. Για όποιον διαφωνεί με τις υπάρχουσες κομματικές προτάσεις υπάρχει το λευκό ψηφοδέλτιο το οποίο καταμετράται μεν ως ενεργή παρουσία του ψηφοφόρου αλλά δεν υπολογίζεται στην κατανομή εδρών στην Βουλή και εξομοιώνεται ως προς την παθητική στάση του απέχοντος που δεν μπήκε καν στον κόπο να προσέλθει.

 

Βεβαίως ένα μέρος της αποχής οφείλεται στους ετεροδημότες που αντιμετωπίζουν πρακτικά προβλήματα ανάλογα με την καταγωγή τους:

 

Ι. Μεγάλα αστικά κέντρα - Χαμηλή αποχή (38-42%)

Α' Αθηνών, Α' Θεσσαλονίκης, Α' Πειραιώς. Ψηφίζεις δίπλα στο σπίτι σου. Μηδενικό κόστος.

ΙΙ. Ηπειρωτική περιφέρεια κοντά σε Αθήνα/Θεσ/νίκη - Μέση αποχή (44-50%)

Βοιωτία, Κορινθία, Λάρισα, Μαγνησία. 1-2 ώρες με αυτοκίνητο / ΚΤΕΛ. Θέλει 30-50€ βενζίνη + μια μέρα.

ΙΙΙ. Μακρινή / Νησιωτική / Ορεινή - Πολύ υψηλή αποχή (55-62%)

Φλώρινα, Κεφαλλονιά, Λευκάδα, Ευρυτανία, Δωδεκάνησα, Λασίθι, Σάμος.

Εκεί ο ετεροδημότης θέλει: Ακτοπλοϊκό 80-150€, Αεροπορικό 120-250€, ή 5-8 ώρες οδήγηση, + διόδια + διαμονή

 

Με τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα τα προβλήματα αυτά θα μπορούσαν να λυθούν άμεσα διότι έχουμε:

1. Διασύνδεση ληξιαρχείων - Μητρώου Πολιτών. Ο θάνατος καταχωρείται ηλεκτρονικά σε 24 ώρες. Δεν υπάρχει λόγος να μένουν νεκροί στους εκλογικούς καταλόγους για χρόνια.
2. Ταυτότητα, ΑΦΜ, ΑΜΚΑ όλα ελέγχονται ηλεκτρονικά και αποκλείουν την διπλή ψήφο. Το να ψηφίζεις μόνο εκεί που γεννήθηκες είναι αναχρονισμός.
3. Γιατί να μην ψηφίζεις όπου βρίσκεσαι εκείνη την Κυριακή, όπως γίνεται σε δεκάδες χώρες;

Με την τεχνολογική εξέλιξη των εκλογικών καταλόγων δημιουργούνται οι προϋποθέσεις να βρεθεί μία αρχική ομάδα πολιτών ανάμεσα στους σημερινούς απέχοντες λόγω διαμαρτυρίας και όχι λόγω πρακτικών δυσκολιών για να δημιουργήσει μία έντονη και διαρκή κοινωνική πίεση, ώστε να μετατραπεί σε κεντρικό κοινωνικό αίτημα ο θεσμικός έλεγχος και ανάκληση των βουλευτών. Οι άλλοι, που είτε έχουν κομματική και αρχηγική προκατάληψη είτε είναι βολεμένοι γαλάζιοι, πράσινοι ή γιαλαντζί κόκκινοι, είναι δύσκολο να συμμετέχουν αρχικά..

 

Η πρόταση δράσης είναι η εξής που έχει διατυπωθεί και στο παρελθόν:

 

Οι συνειδητά απέχοντες να πάνε στην κάλπη, να περιμένουν στην ουρά, να καταγραφούν σαν προσελθόντες ΕΝΕΡΓΟΙ πολίτες, να πάρουν το λευκό ψηφοδέλτιο και να γράψουν ιδιοχείρως την διαμαρτυρία τους π.χ. Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Αλλαγή. Το σύστημα θα το ακυρώσει, θα το προσθέσει στα λευκά και δεν θα το υπολογίσει την κατανομή εδρών. Εάν καταγραφούμε πάνω από 100-300 χιλιάδες θα αποκτήσουμε αυτοπεποίθηση ότι τουλάχιστον αποτελούμε μία κρίσιμη μάζα και έχουμε μία συνοχή η οποία θα ενθαρρύνει πολλούς να συμμετέχουν στην πολιτική έκφραση της διαμαρτυρίας που θα μετατραπεί σε κεντρικό κοινωνικό αίτημα για τον θεσμικό έλεγχο και ανάκληση των βουλευτών, σαν αρχικό βήμα προς την επίτευξη της Δημοκρατίας που είναι ο τελικός στόχος.

• Πρώτο βήμα: Ηλεκτρονικοί κατάλογοι - Ψηφίζω όπου βρίσκομαι. 
• Δεύτερο βήμα: Δεν απέχω, Πηγαίνω στην κάλπη
• Τρίτο βήμα: Κεντρικό κοινωνικό αίτημα για Έλεγχο και Ανάκληση Βουλευτών.

Ηλίας Σταμπολιάδης 

Μηχανικός Μεταλλείων, Μεταλλουργός

πρ. Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης

Eκλογή του Μητροπολίτη Πάφου Γρηγορίου: Υπάρχει ζήτημα ακυρότητας;

Ο Δρ. Αναστάσιος Βαβούσκος, αναλύει την διαδικασία της εκλογής του Μητροπολίτη Πάφου Γρηγορίου, υπό το πρίσμα του Καταστατικού Χάρτη που ίσχυε κατά τη διεξαγωγή της.

 

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο του Dr. Αναστασίου Βαβούσκου 

 

"Προ ολίγων ημερών, και ειδικότερα στις 5 Σεπτεμβρίου 2026 η γνωστή διαδικτυακή ειδησεογραφική πύλη www.cyprustimes.com μου έκανε την τιμή, να δημοσιεύσει ένα άρθρο μου με τίτλο: «Περί του κύρους της εκλογής του νέου Μητροπολίτη Πάφου κ. Γρηγορίου». Στο συγκεκριμένο άρθρο υποστήριξα, ότι η εκλογή του νέου Μητροπολίτη Πάφου δεν είναι νόμιμη, διότι κατά την διαδικασία εκλογής του ίσχυε ο προηγούμενος Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου και όχι ο νέος, που ψηφίσθηκε τον Μάΐο του 2026.

 

Κύριο επιχείρημα μου ήταν η έλλειψη δημοσιεύσεως του νέου Καταστατικού Χάρτη στο επίσημο δελτίο της Εκκλησίας της Κύπρου «Απόστολος Βαρνάβας», η οποία δημοσίευση ήταν απαραίτητη για την θέση αυτού σε ισχύ. Και τούτο το υποστήριξα, διότι είχα στην σκέψη μου δύο πράγματα:

 

Πρώτον, ότι ο Καταστατικός Χάρτης του 2010 προέβλεπε, πως ο ίδιος ετίθετο σε ισχύ μόνον μετά την δημοσίευση του στον «Απόστολο Βαρνάβα», μη επαρκούσης της ψηφίσεως από την Ιερά Σύνοδο.

 

Δεύτερον, ότι και ο παλαιότερος Καταστατικός Χάρτης του 1979, αν και ψηφίσθηκε τον μήνα Νοέμβριο, τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1980.

 

Πού να φανταστώ, ότι η Ιερά Σύνοδος θα άλλαζε άρδην την κατάσταση αυτή καταργώντας τη σχετική διάταξη του προηγουμένου αλλά και την δημιουργηθείσα πρακτική, και θα αποφάσιζε, ότι ο νυν Καταστατικός Χάρτης της θα είχε ισχύ από την ψηφίσεως του από την Ιερά Σύνοδο, δηλαδή από τις 20 Μαΐου 2026, και ότι απλώς θα δημοσιευόταν μετά και στο περιοδικό «Απόστολος Βαρνάβας». Και όλα αυτά, ενώ κανένα εκ των ποικίλων και πολλών δημοσιευμάτων δεν περιελάμβανε μεταξύ των τροποποιήσεων και την κατάργηση της δημοσιεύσεως στον «Απόστολο Βαρνάβα», ως απαραίτητης προϋποθέσεως για την θέση σε ισχύ του νέου Καταστατικού Χάρτη. Όπως, επίσης, που να φανταστώ, ότι, τρεις και πλέον μήνες από την ψήφιση του, το κείμενο του νέου Καταστατικού Χάρτη δεν θα είχε δημοσιευθεί στον «Απόστολο Βαρνάβα». Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε και το γεγονός, ότι δύο εκ των τριών μελών της Συντακτικής Επιτροπής του νέου Χάρτη, που αποσυνδέει την ισχύ αυτού από την δημοσίευση του στον «Απόστολο Βαρνάβα», ήταν μέλη και της προηγουμένης Συντακτικής Επιτροπής, που συνέδεσε (αντιθέτως) την ισχύ του Καταστατικού Χάρτη με την δημοσίευση του και στον «Απόστολο Βαρνάβα», τότε η εν γένει κατάστασις περιπλέκεται ολίγον περισσότερον.

 

Το επιστέγασμα ήταν, η μετά τρεις μέρες εκλογή του νέου Μητροπολίτη Πάφου. Αυτή την διαδικασία θα εξετάσω αμέσως παρακάτω, υπό άλλο όμως τώρα πρίσμα. Ούτως, όσοι σκέφτηκαν, ότι «ο Βαβούσκος έκανε λάθος», θα διαψευσθούν δυστυχώς. Ξεκαθαρίζω, δε, και δηλώνω σαφώς και κατηγορηματικώς ότι η κριτική μου ως προς το κύρος της εκλογής του νέου Μητροπολίτη Πάφου αφορά αποκλειστικώς στο θεσμικό ζήτημα και ουδεμία μομφή ή άλλη αρνητική πρόθεση έχει για το πρόσωπο του εκλεγέντος κληρικού. Μιλάμε για δύο πράγματα εντελώς ξεχωριστά. Κρίνω το θεσμικό ζήτημα, όχι το πρόσωπο του εκλεγέντος κληρικού.

 

Ας δούμε, λοιπόν τα γεγονότα, υποθέτοντας – συγγραφικῇ αδείᾳ – ότι όλη η διαδικασία που οδήγησε στην «έκπτωση» του κ. Τυχικού ήταν «ορθή», ώστε να δούμε και ποια ήταν η ακολουθητέα διαδικασία για την πλήρωση της «χηρεύσασας» Μητροπόλεως Πάφου.

 

Πριν από οτιδήποτε, τονίζω, ότι κατά την περίοδο, που έλαβαν χώρα τα παρακάτω εκτιθέμενα γεγονότα, ίσχυε ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου του 2010.

 

Στις 22 Μαΐου 2025 ορίσθηκε ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου ο Αρχιεπίσκοπος συμφώνως προς το άρθρο 25 πργφ. 1 του τότε ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη του 2010.

 

Στις 5 Ιουνίου 2025 ο «καταδικασθείς» πρωτοδίκως σε έκπτωση από τον Θρόνο του Μητροπολίτης Πάφου κ. Τυχικός, άσκησε έκκλητο συμφώνως προς τα άρθρα 14 πργφ. 2 και 81 του τότε ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη του 2010 και εντός της προθεσμίας των 15 ημερών από την κοινοποίηση της αποφάσεως, όπως προέβλεπε το άρθρο 42 πργφ. του Παραρτήματος Β΄ του τότε ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη.

 

Στις 6 Ιουνίου 2025, ο φάκελος με το έκκλητο απεστάλη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Επειδή κατά το άρθρο 81 (τελευταίο εδάφιο) του τότε ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη, η διαδικασία πληρώσεως της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου δεν μπορούσε να ξεκινήσει πριν την παρέλευση έξι μηνών από την υποβολή του φακέλου του εκκλήτου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, θα έπρεπε να μην γίνει οποιαδήποτε διαδικασία πληρώσεως μέχρι την 6η Δεκεμβρίου 2025, διάστημα το οποίο προκύπτει ως εξής:

 

α) δεκαπέντε ημέρες μέχρι την άσκηση του εκκλήτου, το οποίο ασκήθηκε στις 5 Ιουνίου 2025, οπότε – αφού ασκήθηκε εμπροθέσμως έκκλητο – η «απόφαση» της 22ης Μαΐου δεν έγινε τελεσίδικη, προσθέτοντας

 

β) έξι μήνες από την αποστολή του φακέλου, δηλαδή από τις 6 Ιουνίου 2025 μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου 2025.

 

Συνεπώς, μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου 2025 το νωρίτερο δεν μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε ενέργεια για την πλήρωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου, βάσει πάντοτε του τότε ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη του 2010.

 

Η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου επί του εκκλήτου του πρώην Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό εκδόθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2025, κατά την οποία επικυρώθηκε ομοφώνως την απόφαση της Εκκλησίας της Κύπρου, που τον είχε κηρύξει «έκπτωτο» και ούτως επισήμως τέθηκε η Ιερά Μητρόπολη Πάφου σε χηρεία.

 

Κατόπιν τούτου, συντμήθηκε εκ των πραγμάτων η προθεσμία του εξαμήνου λόγω της εκδόσεως της αποφάσεως από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου επί του εκκλήτου, και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου θα έπρεπε από τις 18 Οκτωβρίου 2025 να κινήσει τις διαδικασίες για την πλήρωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου. Δηλαδή, εφαρμόζοντας ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου τον ισχύοντα τότε Καταστατικό Χάρτη του 2010, θα έπρεπε κατά το άρθρο 27 πργφ. 2 σε συνδυασμό με το άρθρο 21 πργφ. 1 (που αφορά στην εκλογή Αρχιεπισκόπου αλλά κατά το άρθρο 27 εφαρμόζεται αναλογικώς και για την εκλογή Αρχιερέων):

 

α) εντός δέκα ημερών από την χηρεία της Μητροπόλεως, δηλαδή εντός 10 ημερών από τις 18 Οκτωβρίου 2025, που απορρίφθηκε το έκκλητο, ήτοι μέχρι τις 28 Οκτωβρίου 2025,

 

β) να απολύσει δύο εγκυκλίους (προς τους εφημερίους και προς το πλήρωμα), ώστε οι πρώτοι εντός 15 ημερών:

 

1. δηλαδή το νωρίτερο μέχρι τις 2 Νοεμβρίου (αποστολή εγκυκλίου την πρώτη ημέρα του 10ημέρου στις 18 Οκτωβρίου + 15 ημέρες = 2 Νοεμβρίου 2025) και

 

2. το αργότερο μέχρι της 12 Νοεμβρίου (αποστολή εγκυκλίου την τελευταία μέρα του 10ημέρου στις 18 Οκτωβρίου + 15 ημέρες = 12 Νοεμβρίου 2025) να φροντίσουν για την αναθεώρηση ή κατάρτιση των εκλογικών καταλόγων.

 

Ταυτοχρόνως, με τις ανωτέρω εγκυκλίους ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου θα έπρεπε να ορίσει – πάντοτε βάσει του τότε ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη του 2010 –την ημέρα για την εκλογή του τριπροσώπου εντός 40 ημερών από την χηρεία του Θρόνου, δηλαδή εντός 40 ημερών από την 17η Οκτωβρίου, που απορρίφθηκε το έκκλητο του κ. Τυχικού. Τούτο σημαίνει, ότι η εκλογή του τριπροσώπου θα έπρεπε να γίνει το αργότερο μέχρι τις 26 Νοεμβρίου 2025.

 

Στη συνέχεια, κατά το άρθρο 28 του τότε ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη του 2010, σε συνδυασμό με το άρθρο 24, το οποίο εφαρμόζεται αναλογικώς κατά πρόβλεψιν του άρθρου 28:

 

α) εντός 3 ημερών, δηλαδή το αργότερο μέχρι 29 Νοεμβρίου 2025 (εάν η εκλογή του τριπροσώπου οριζόταν για την τελευταία ημέρα της 40ήμερης προθεσμίας), θα έπρεπε να υποβληθούν οι οποιεσδήποτε ενστάσεις,

 

β) εντός 5 ημερών, δηλαδή το αργότερο μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου 2025, θα έπρεπε να εκδοθεί η απόφαση επί αυτών,

 

γ) εντός 3 ημερών από την έκδοση της αποφάσεως επί των ενστάσεων, δηλαδή το αργότερο μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου 2025, θα έπρεπε να συγκληθεί η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου και να εκλέξει τον νέο Μητροπολίτη Πάφου και

 

δ) εντός 15 ημερών, δηλαδή το αργότερο μέχρι 22 Δεκεμβρίου 2025, εφόσον ο εκλεγείς δεν ήταν Αρχιερέας, να έχει λάβει χώρα η χειροτονία του, σαφώς βεβαίως με βάση και κατ’ εφαρμογήν του Καταστατικού Χάρτη του 2010.

 

Εν ολίγοις, εάν ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είχε εφαρμόσει – ως όφειλε – τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου του 2010, που ίσχυε κατά την κρίσιμη περίοδο, όπως αυτή η περίοδος ανωτέρω περιγράφηκε, ο νέος Μητροπολίτης Πάφου θα έπρεπε να έχει ενθρονισθεί το αργότερο μέχρι της 22 Δεκεμβρίου 2025.

 

Και βεβαίως, η εκλογή θα είχε γίνει με τη συμμετοχή του λαϊκού στοιχείου, των πιστών της Εκκλησίας της Κύπρου αλλά πάνω απ’ όλα νομίμως.

 

Αντ’ αυτού, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ως ο μοναδικός υπεύθυνος για την διαδικασία της πληρώσεως της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου βάσει του τότε ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη του 2010, παραβίασε όλες τις προθεσμίες και συγχρόνως όλες τις διαδικασίες, που ο Χάρτης προέβλεπε, παρατείνοντας παρανόμως και κατά παράβασιν του τότε ισχύοντος Καταστατικού Χάρτη, την μη εκλογή του νέου Μητροπολίτη Πάφου μέχρι τον Μάϊο του 2026.

 

Τον Μάϊο, δε, του 2026 συνεκάλεσε την Ιερά Σύνοδο, η οποία τροποποίησε τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου – πέραν των άλλων τροποποιήσεων – σε δύο καίρια σημεία:

 

Α) κατήργησε την συμμετοχή των πιστών στην εκλογή Αρχιερέων

Β) περιόρισε την διαδικασία για την θέση σε ισχύ του Καταστατικού Χάρτη, μόνο στην ψήφιση αυτού από την Ιερά Σύνοδο και κατήργησε την υποχρεωτική δημοσίευση στο επίσημο δελτίο της Εκκλησίας της Κύπρου «Απόστολος Βαρνάβας», με την ολοκλήρωση της οποίας ετίθετο σε πλήρη ισχύ ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου.

 

Στη συνέχεια, και όπως προκύπτει από το Ανακοινωθέν της 20ης Μαΐου 2026, η Ιερά Σύνοδος διά του Τοποτηρητή Αρχιεπισκόπου Κύπρου κάλεσε τους ενδιαφερομένους, και κατόχους των απαιτουμένων προσόντων, να καταθέσουν προσωπικώς και εγγράφως την υποψηφιότητα τους εντός των επομένων τριών εργασίμων ημερών, δηλαδή την Πέμπτη, 21 Μαΐου, την Παρασκευή 22 Μαΐου και την Δευτέρα 25 Μαΐου 2026.

 

Τώρα, συγγραφικῇ αδείᾳ για μια ακόμη φορά, θα υποθέσουμε, ότι ορθώς ψηφίσθηκε και τέθηκε σε ισχύ ο νέος Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου στις 20 Μαΐου 2026, προκειμένου να δούμε, εάν τυχόν με τις διατάξεις του νέου Χάρτη είναι έγκυρη η εκλογή του νέου Μητροπολίτη Πάφου.

 

Όπως ήδη ανέφερα παραπάνω, όλα τα κρίσιμα γεγονότα της μέχρι την κήρυξη της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου σε χηρεία, έλαβαν χώρα το έτος 2025, υπό την ισχύ του τότε Καταστατικού Χάρτη. Η παράνομη όμως μη ολοκλήρωση της διαδικασίας πληρώσεως πριν την ψήφιση του νέου Καταστατικού Χάρτη, μετέφερε την εκκρεμότητα της πληρώσεως στην μετά τον νέο Καταστατικό Χάρτη εποχή. Συνεπώς, αφού η τελευταία ενέργεια υπό τον παλαιό Καταστατικό Χάρτη ήταν η ανάληψη της Τοποτηρητείας της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, με αυτήν την ενέργεια θεωρούμε ότι «κλείνει» η περίοδος ισχύος του Καταστατικού Χάρτη του 2010 και με την ψήφιση του νέου «ανοίγει» η νέα περίοδος, η οποία ξεκινά με την εφαρμογή του νέου Καταστατικού Χάρτη και την αμέσως επόμενη πράξη μετά την ανάληψη της Τοποτηρητείας, που είναι η εξαπόλυση των εγκυκλίων.

 

Με βάση τα ανωτέρω, συμφώνως προς το άρθρο 28 του νέου Καταστατικού Χάρτη, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου θα έπρεπε την επομένη της ψηφίσεως και θέσεως σε ισχύ του νέου Καταστατικού Χάρτη, και εντός προθεσμίας ενός μηνός, να εξαπολύσει μία εγκύκλιο προς τους Επισκόπους και προς όσους – μη Επισκόπους – έχουν τα απαραίτητα προσόντα, προκειμένου αυτοί να καταθέσουν τις υποψηφιότητες τους. Δηλαδή, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου θα έπρεπε – εφαρμόζοντας από εδώ και στο εξής τον νέο Καταστατικό Χάρτη για την συνέχιση, από εκεί που σταμάτησε, της διαδικασίας πληρώσεως της Μητροπόλεως Πάφου, και την ολοκλήρωση της – να αποστείλει εντός μηνός από την 20η Μαΐου 2026, δηλαδή το αργότερο μέχρι τις 20 Ιουνίου 2026, την σχετική παραπάνω εγκύκλιο, στην οποία θα οριζόταν και η προθεσμία για την υποβολή των υποψηφιοτήτων.

 

Στη συνέχεια, και μετά την λήξη της προθεσμίας αυτής, συμφώνως προς τον νέο Καταστατικό Χάρτη και ειδικότερα το νέο άρθρο 28 πργφ. 1, η Ιερά Σύνοδος έπρεπε να προχωρήσει στην εκλογή του νέου Μητροπολίτη εντός προθεσμίας 40 ημερών από την χηρεία της Μητροπόλεως, η οποία χηρεία όμως έλαβε στις 17 Οκτωβρίου 2025, ημέρα που εκδόθηκε η απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που επικύρωσε την «έκπτωση» του κ. Τυχικού.

 

Αντ’ αυτού και σαφώς κατά παράβασιν και του νέου Καταστατικού Χάρτη:

 

α) η Ιερά Σύνοδος και όχι ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου,

β) κάλεσε αυθαιρέτως διά του Τοποτηρητή Αρχιεπισκόπου Κύπρου,

γ) όχι με εγκύκλιο του Αρχιεπισκόπου αλλά με δική της απόφαση, τους υποψηφίους

δ) ορίζοντας αυτή – και όχι ο Αρχιεπίσκοπος με εγκύκλιο του – την προθεσμία για την υποβολή υποψηφιοτήτων και

ε) εξέλεξε νέο Μητροπολίτη όχι εντός σαράντα ημερών από την χηρεία της Μητροπόλεως, όπως απαιτεί ο νέος Καταστατικός Χάρτης, αλλά πολλούς μήνες μετά από αυτήν, παραβιάζοντας βεβαίως και τον νέο Καταστατικού Χάρτη, εκτός από την αποδεδειγμένη παραβίαση και του προηγουμένου Καταστατικού Χάρτη.

 

Μετά από όλα αυτά, έχω την αίσθηση, πως καταλαβαίνετε, ότι προκειμένου ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Γεώργιος να εκδιώξει από την Ιερά Μητρόπολη Πάφου τον νόμιμο Ποιμενάρχη της κ. Τυχικό:

 

1. παραβίασε πρώτα τον τότε εν ισχύϊ Καταστατικό Χάρτη του 2010,

2. έπεισε στην συνέχεια την Ιερά Σύνοδο να ψηφίσει νέο Καταστατικό Χάρτη και μετά

3. παραβίασε και τον νέο Καταστατικό Χάρτη,

 

εκλέγοντας παρανόμως και αντικανονικώς τον διάδοχο του και νέο Μητροπολίτη Πάφου. Είναι, δε, αξιοσημείωτο, ότι εκλογή αυτή είναι παράνομη υπό την ισχύ και υπό τις διατάξεις όχι ενός αλλά δύο Καταστατικών Χαρτών.

 

Και δυστυχώς, ουδέν μέλος της Ιεράς Συνόδου δεν τόλμησε να προτείνει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας πληρώσεως της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου την εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 25, που υπήρχε και στον προηγούμενο Καταστατικό Χάρτη, κατά την οποία η Τοποτηρητεία αναλαμβάνεται από τον επόμενο τη τάξει εν ενεργεία Μητροπολίτη, όταν σε οποιοδήποτε στάδιο της εκλογικής διαδικασίας ο Τοποτηρητής (δηλαδή ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου) παραλείπει ή αμελεί ή αδυνατεί να εφαρμόσει τις διατάξεις του Καταστατικού Χάρτη.

 

Εν κατακλείδι, από όποια οπτική και να εξετάσει κανείς την εκλογή του νέου Μητροπολίτη Πάφου – είτε υπό το πρίσμα του Καταστατικού Χάρτη του 2010 είτε υπό το πρίσμα του νέου Καταστατικού Χάρτη – το συμπέρασμα είναι το ίδιο. Η εν λόγω εκλογή είναι άκυρη, και δυστυχώς ο εκλεγείς – και κατά τα λοιπά αξιόλογος – κληρικός ενεπλάκη εκών άκων σε μία διαδικασία, που βαρύνεται και με την άκυρη επίσης εκδίωξη του προκατόχου του.

 

Λυπούμαι ειλικρινώς για όσα συμβαίνουν. Λυπούμαι, όμως, περισσότερο, διότι, εάν είχα ερωτηθεί, σας διαβεβαιώνω, ότι η κατάσταση θα ήταν εντελώς διαφορετική. Αλλά καθώς φαίνεται, η υπεράσπιση εκ μέρους μου της Αδελφότητας της Ιεράς Μονής Αββακούμ βαραίνει περισσότερο. Αυτή η διαπίστωση αποδεικνύεται περίτρανα από την ίδια την εισηγητική έκθεση του νέου Καταστατικού Χάρτη, όπου ομολογείται αυτολεξεί ότι: «…παρουσιάστηκαν κάποιες δυσκολίες κατά την εφαρμογή μερικών διατάξεων του Καταστατικού Χάρτη του 2010, οι οποίες υπεδείκνυαν την ανάγκη τροποποιήσεως του. Τέτοιες διατάξεις αφορούσαν π.χ. στην: α)….., β)……., γ) παρουσία νομικών συμβούλων κατά την απονομή της εκκλησιαστικής δικαιοσύνης».

 

Εγώ, πάντως, είμαι στην διάθεση της Εκκλησίας της Κύπρου, προκειμένου να συνδράμω με τις γνώσεις μου στην επίλυση των προβλημάτων και στην αποφυγή δημιουργίας νέων."

 

Δρ. Αναστάσιος Βαβούσκος

Δικηγόρος

Άρχων Ασηκρήτης της Μ.τ.Χ.Ε

 

πηγή 

Μέχρι τελικής πτώσεως οι επιθέσεις της “Αρκούδας” στην Ουκρανία

Γράφει ο ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ  

 

Έτσι όπως διαμορφώνονται τα πράγματα στον πόλεμο φθοράς που διανύει τον πέμπτο χρόνο, νικητής θα αναδειχθεί όποιος έχει την ικανότητα να προκαλέσει στον αντίπαλό του το καταλυτικό κόστος, ενώ ο ίδιος έχει την ικανότητα να απορροφά το κόστος από τα πλήγματα που δέχεται. Και βεβαίως σ’ αυτόν τον πόλεμο μόνο σ’ ένα πρώτο επίπεδο συγκρούονται η Ρωσία με την Ουκρανία. Στην πραγματικότητα, εμμέσως πλην σαφώς , συμμετέχει στο πλευρό του Κιέβου η Δύση.

 

Μπορεί ο Τραμπ να διέκοψε την παροχή οικονομικής βοήθειας και δωρεάν οπλικών συστημάτων, αλλά οι Αμερικανοί είναι ποικιλοτρόπως παρόντες στον πόλεμο με μεγάλο αριθμό στρατιωτικών συμβούλων, την παροχή επιχειρησιακών πληροφοριών κλπ. Όσον αφορά δε την Ευρώπη, αυτή όχι μόνο κάλυψε το μερικό κενό που άφησε ο Τραμπ, αλλά και κλιμακώνει σταθερά την εμπλοκή της, σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια να αποτρέψει την ήττα της Ουκρανίας.

 

Ενώ στην αρχή του πολέμου ήταν η Ουάσιγκτον του Μπάιντεν που χορογραφούσε τη δυτική εμπλοκή, στη συνέχεια τον ρόλο αυτό τον ανέλαβε η Ευρώπη. Μπορεί η ρωσική εισβολή να παραβίασε κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, αλλά είναι υποκριτικός ο ισχυρισμός πως ήταν απρόκλητη. Η επίσημη δρομολόγηση της επέκτασης του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, μερικές εκατοντάδες χλμ από τη Μόσχα δεν άφηνε επιλογές στο Κρεμλίνο.

 

Η αλήθεια είναι ότι η Δύση στρίμωξε την “Αρκούδα”, στηριζόμενη στην πεποίθηση πως οι πρωτοφανείς σε έκταση κυρώσεις θα αποσταθεροποιούσαν τη ρωσική οικονομία και στη συνέχεια το καθεστώς Πούτιν. Όπως είναι γνωστό, αυτές οι προσδοκίες διαψεύσθηκαν. Όπως διαψεύσθηκε και η αρχική εκτίμηση του Κρεμλίνου, πως με έναν γρήγορο πόλεμο ελιγμών θα κατάφερνε να αλλάξει καθεστώς στο Κίεβο. Εξ’ ου και το όνομα “ειδική στρατιωτική επιχείρηση”.

 

Από τότε, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι, αλλάζοντας –μεταξύ των άλλων– και τον χαρακτήρα του πολέμου. Με την αμέριστη βοήθεια των Ευρωπαίων και εν μέρει των Αμερικανών, οι Ουκρανοί έχουν καταφέρει να πλήττουν με drones στόχους βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας, κυρίως διυλιστήρια και μεγάλες εμπορικές αποθήκες. Πρόκειται για ευάλωτους και εύφλεκτους στόχους, που είναι εξαιρετικά δύσκολο να προστατευθούν από επιθέσεις κορεσμού. Όταν εκτοξεύεις κάθε νύχτα εκατοντάδες drones, κάποια από αυτά θα διατρήσουν τη ρωσική αεράμυνα.

 

Κλιμάκωση από Ρωσία-Ουκρανία

 

Ο Πούτιν έχει προσπαθήσει να υποβαθμίσει το κόστος που πληρώνει η Ρωσία από αυτές τις επιθέσεις. Δεν ισχύουν, βέβαια, οι δυτικές υπερβολές, αλλά η αλήθεια είναι πως αυτό το κόστος δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο. Με την έναρξη αυτών των επιθέσεων, όπως και των επιθέσεων εναντίον εμπορικών πλοίων που πήγαιναν ή έφευγαν από ρωσικά λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα, το Κίεβο κλιμάκωσε, προσδοκώντας να κάμψει τη Μόσχα. Το μόνο που κατάφερε, όμως, ήταν οι Ρώσοι να εγκαταλείψουν τα όρια που είχαν θέσει στους εαυτούς τους και να κλιμακώσουν επίσης.

 

Πρώτον, κατέστρεψαν τις εγκαταστάσεις της Οδησσού και των άλλων ουκρανικών λιμανιών στη Μαύρη Θάλασσα, ενώ βομβαρδίζουν και όποια εμπορικά πλοία προσεγγίζουν με αποτέλεσμα να σταματήσει σχεδόν ολοσχερώς το θαλάσσιο εμπόριο. Έτσι, όχι μόνο οι Ουκρανοί δεν μπορούν να εξάγουν σιτηρά, σιδηρομετάλλευμα κλπ, αλλά ούτε και να προμηθευθούν αναγκαία, μεταξύ των οποίων όπλα και πυρομαχικά από τη Δύση. Καταστρέφοντας και τις γέφυρες που συνδέουν την κυρίως Ουκρανία με το νοτιοδυτικό τμήμα της, οι Ρώσοι έχουν σχεδόν ακυρώσει και το δρόμο εισαγωγών-εξαγωγών μέσω Ρουμανίας. Το δημοσιονομικό κόστος από αυτή την εξέλιξη είναι τεράστιο για το Κίεβο.

 

Δεύτερον, οι Ρώσοι έχουν αρχίσει και καταστρέφουν λοκομοτίβες και υποδομές του δικτύου, ενώ μάλλον θα αρχίσουν να καταστρέφουν και γέφυρες στο Δνείπερο, με σκοπό να συρρικνώσουν τις σιδηροδρομικές μεταφορές από τη δυτική προς την ανατολική Ουκρανία. Επειδή παραμένει ανοικτός μόνο ο χερσαίος δρόμος μέσω Πολωνίας, ο σιδηρόδρομος είναι το μόνο μέσο που μπορεί να μεταφέρει αξιόλογες ποσότητες.

 

Τρίτον, οι Ρώσοι καταστρέφουν συστηματικά εμπορικές αποθήκες στην Ουκρανία και μάλιστα σε πολλαπλάσιο βαθμό από όσο οι Ουκρανοί στη Ρωσία. Το αποτέλεσμα είναι οι αστικοί πληθυσμοί στην Ουκρανία να αντιμετωπίζουν πλέον τεράστιες ελλείψεις.

 

Τέταρτον, οι Ρώσοι καταστρέφουν συστηματικά αποθήκες καυσίμων, βενζινάδικα και φορτηγά αυτοκίνητα. Στόχος τους είναι αφενός να εμποδίσουν τη μεταφορά όπλων από τη δυτική προς το μέτωπο στην ανατολική Ουκρανία, αφετέρου να περιορίσουν κατά το δυνατόν τη μεταφορά drones με φορτηγά και την εκτόξευσή τους από σημεία κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία, για να μην έχει πολύ χρόνο να αντιδράσει η ρωσική αεράμυνα.

 

Πέμπτον, οι Ρώσοι αρχίζουν εν όψει του χειμώνα να καταστρέφουν ενεργειακές υποδομές με σκοπό να υποχρεώσουν τους κατοίκους κυρίως του Κιέβου να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να καταφύγουν ή στη δυτική Ουκρανία ή πρόσφυγες στην Ευρώπη. Χωρίς ρεύμα, θέρμανση και ανελκυστήρα είναι εξαιρετικά δύσκολο όσοι διαμένουν σε πολυόροφες πολυκατοικίες να αντέξουν σε θερμοκρασίες αρκετά κάτω από το μηδέν. Οι Ρώσοι είχαν αρχίσει να πλήττουν ενεργειακές εγκαταστάσεις από πέρυσι, αλλά τώρα δηλώνουν αποφασισμένοι να τις καταστρέψουν ολοσχερώς.

 

Πιέζεται το Κίεβο

 

Όπως προκύπτει από τα γεγονότα, η κλιμάκωση που αποφάσισε ο Ζελένσκι με την παρότρυνση ευρωπαϊκών κυβερνήσεων γυρίζει μπούμερανγκ. Σε αντίθεση με τη Ρωσία, η ουκρανική αεράμυνα είναι αδύναμη απέναντι όχι μόνο στους ρωσικούς πυραύλους, αλλά και στα τζετ drones Geran 4 και 5. Ο Ζελένσκι ζητάει απεγνωσμένα να του παραχωρηθούν αναχαιτιστικά συστήματα Patriot, αλλά τα αποθέματα των Δυτικών, ακόμα και των ΗΠΑ, είναι πολύ περιορισμένα.

 

Εκτός αυτού, ο ίδιος λέει ότι η Ρωσία παράγει περίπου 140 βαλλιστικούς πυραύλους κάθε μήνα. Για κάθε ρωσικό πύραυλο χρειάζονται τουλάχιστον δύο Patriot, πράγμα που σημαίνει ότι για μία αποτελεσματική αεράμυνα η Ουκρανία χρειάζεται τουλάχιστον 250 Patriot το μήνα. Αυτός ο αριθμός δεν υπάρχει, ούτε μπορεί να καλυφθεί από νέα παραγωγή. Εκτός αυτού, υπάρχουν και τα τζετ drones που παράγονται κατά χιλιάδες από τη Ρωσία. Είναι τρομερή σπατάλη να αναχαιτίσεις ένα τζετ drone, που κοστίζει μερικές δεκάδες χιλιάδες με Patriot που καθένας κοστίζει περίπου 4.000.000 δολάρια.

 

Έτσι, ενώ, όπως προανέφερα, η Δύση αρχικά θεωρούσε πως θα γονάτιζε την “Αρκούδα”, συμβαίνει το αντίθετο. Τα ρωσικά πλήγματα έχουν σκοπό να εξουθενώσουν την Ουκρανία ως κράτος, ως κοινωνία και κατ’ επέκταση και ως ένοπλες δυνάμεις. Βασικό όπλο είναι η καταστροφή της ευρύτερης εφοδιαστικής αλυσίδας. Η επιλογή των στόχων έχει σημασία. Καταστρέφοντας δεξαμενές καυσίμων, εμπορικά κέντρα, αποθήκες πυρομαχικών, εργοστάσια κατασκευής drones, τα λιμάνια, το σιδηροδρομικό δίκτυο κλπ, οι Ρώσοι καταστρέφουν το κυκλοφορικό σύστημα του ουκρανικού κράτους, χωρίς το οποίο δεν μπορούν να συνεχίσει να πολεμάει ο ουκρανικός στρατός.

 

Μπορεί να κάνει κάτι η Ευρώπη;

 

Η μετακίνηση στρατευμάτων, ο εφοδιασμός των πόλεων και η προμήθεια των μονάδων στο μέτωπο με τα αναγκαία καθίσταται όλο και πιο δύσκολη και όλο και πιο ακριβή. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ουκρανία δαπανά σχεδόν 200 εκατ. δολάρια την ημέρα για τον πόλεμο. Η αδυναμία της να εξάγει από την Οδησσό τα αγροτικά προϊόντα και το σιδηρομετάλλευμα της στερεί έσοδα έως και 40 δισ. Το αποτέλεσμα είναι να παροξύνεται το δημοσιονομικό πρόβλημα του Κιέβου.

 

Ο Ζελένσκι ζητάει επιπλέον 27 δισ. από την Ευρώπη για να καλύψει την τρύπα μέχρι το τέλος του 2026, χωρίς να υπολογίζονται οι δαπάνες για την επισκευή υποδομών που καταστρέφονται από ρωσικές επιθέσεις. Ακόμα και οι φανατικοί υποστηρικτές του Κιέβου, όμως, αρνούνται προς το παρόν να του τα δώσουν, θεωρώντας πως ουσιαστικά σπαταλάει τη βοήθεια και μάλιστα χωρίς έλεγχο, υπογραμμίζοντας το ζήτημα της εκτεταμένη διαφθοράς.

 

Όλα τα παραπάνω μαζί περιγράφουν μια ολοένα και πιο σοβαρή ανισορροπία σε πολλά επίπεδα. Η Ρωσία δεν χρειάζεται να καταστρέψει κάθε υποδομή. Αρκεί το συνολικό κόστος λειτουργίας του ουκρανικού κράτους να αυξάνεται ταχύτερα από ό,τι μπορούν να το χρηματοδοτήσουν οι Ευρωπαίοι υποστηρικτές του Κιέβου. Κι αυτό συμβαίνει και θα εντείνεται, επειδή οι ρωσικές επιθέσεις έχουν επεκταθεί στη δυτική όχθη του Δνείπερου και τώρα επεκτείνονται ακόμα δυτικότερα, στις επαρχίες που συνορεύουν με την Πολωνία.

 

Ό,τι και να κάνει η Ευρώπη για να βοηθήσει το Κίεβο, δεν μπορεί να αποτρέψει αυτή την καταστροφή. Μπορεί για ένα χρονικό διάστημα να αμβλύνει το επιδεινούμενο πρόβλημα, αλλά όχι να το λύσει. Είναι ενδεικτικό ότι ο Ζελένσκι προσπαθεί απεγνωσμένα να προκαλέσει όσο το δυνατόν πιο μεγάλο κόστος στη Ρωσία, ελπίζοντας να υποχρεώσει τον Πούτιν να συμφωνήσει για κατάπαυση των αμοιβαίων επιθέσεων σε ενεργειακές υποδομές. Η Μόσχα, όμως, δείχνει αποφασισμένη να συνεχίσει, θεωρώντας πως η ίδια μπορεί να απορροφάει τα όποια ουκρανικά πλήγματα σε διυλιστήρια και αποθήκες, ενώ το Κίεβο όχι. Γι’ αυτό και απορρίπτει τις σχετικές προτάσεις.

 

πηγή

Ο Γέροντας Γαβριήλ για αιρέσεις, εκκοσμίκευση, συμπροσευχές, σχισματικούς Ουκρανίας κ.α.

Τις ερωτήσεις τις κάνει ο κ. Γιώργος Π. Παύλος, από το «Δίκτυο Ελληνισμού». 

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε να εκκλησιαζόμαστε σε ιερείς που είναι οικουμενισταί. Ποιός μας το λέει αυτό; Οι Άγιοι μας το λένε. Ο Άγιος Γερμανός Β’ Κωνσταντινουπόλεως, μία σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα, γράφει μία επιστολή στους Κυπρίους που είχαν ουνιτίσει και τους λέει: 

 

Παπόφιλοι, παπολάτρες σας εξορκίζω εν ονόματι του Θεού να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς εκείνους που υπέπεσαν στην αίρεση των λατινοφρόνων και μήτε σε Εκκλησία που αυτοί λειτουργούν να πηγαίνετε, μήτε να κοινωνάτε από τα χέρια τους, μήτε αντίδωρο να παίρνετε αλλά να κάθεστε στα σπίιτια σας και να προσεύχεστε, ειδάλλως θα υποστείτε την ίδια κόλαση με αυτούς.

 

Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε σε οικουμενιστές να εκκλησιαζόμαστε. Αν ένας, πατριάρχης είναι αυτός, αρχιεπίσκοπος είναι, επίσκοπος είναι, δεν σέβεται τους Αποστολικούς Κανόνες που απαγορεύουν τα συλλείτουργα και τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς, δεν σέβεται τους Κανόνες των Οικουμενικών και τοπικών Συνόδων, δεν τηρεί αυτά που δίδαξαν οι Πατέρες, αυτός ο πατριάρχης, ο αρχιεπίσκοπος και επίσκοπος, δεν είναι ποιμένας.

 

Τί είναι; Μας το λέει ένας μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας μας του πρώτου αιώνος: «Πᾶς ὁ λέγων παρὰ τὰ διατεταγμένα, κἂν ἀξιόπιστος ᾖ, κἂν νηστεύῃ, κἂν παρθενεύῃ, κἂν σημεῖα ποιῇ, κἂν προφητεύῃ, λύκος σοι φαινέσθω ἐν προβάτου δορᾷ, προβάτων φθορὰν κατεργαζόμενος.» [Άγιος Ιγνάτιος ο Θεόφόρος].

 

Ακούτε τί λέει; Δεν είναι ποιμένες. Είναι λυκοποιμένες. Δεν πρέπει να τους ακολουθούμε.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πες μας Γέροντα και για το Άγιον Όρος. Αυτήν την στιγμή ποια είναι η ευθύνη του Αγίου Όρους απέναντι και στην Ορθοδοξία, αλλά απέναντι και σε όλον τον κόσμο;

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Ο Επιφάνιος ο Ψευδοεπίσκοπος… αυτοί είναι αχειροτόνητοι και αυτοχειροτόνητοι. Είναι αφορισμένοι και καθηρημένοι. Δεν είναι ιερείς, είναι ιερόσυλοι. Αυτοί δεν θα σωθούνε. Όσα Μοναστήρια από το Άγιον Όρος συλλειτούργησαν και συμπροσευχήθηκαν με αυτόν, όπως είναι η Σιμωνόπετρα, η Παντοκράτορος, η Ξενοφώντος, το Βατοπαίδι, ούτε αυτοί θα σωθούνε.

 

Ποιός μας το λέει αυτό; Η Εκκλησία μας το λέει.

Τί είναι η Εκκλησία; Στύλος και εδραίωμα της αληθείας.

Τί λέει ο Β’ Κανόνας της Συνόδου της Αντιοχείας που επικυρώθηκε από την 4η Οικουμενική Σύνοδο, 6η και 7η; «Ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ ἀκοινώνητος ἔστω».

Τί θα πει «ακοινώνητος»; Είμαι εκτός Εκκλησίας, δεν σώζομαι. Δεν θα σωθούμε όταν δεν ακούμε τους Κανόνες.

 

Και όσοι δεσποτάδες στην Ελλάδα δεν σέβονται αυτόν τον 45ο Αποστολικό Κανόνα που απαγορεύει να συμπροσευχόμαστε με τους αιρετικούς, δεν κάνουνε υπακοή στον ίδιο τον Θεό. Τί είπε ο Θεός στους Αποστόλους; «Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με.»

 

Και όσοι δικαιολογούνε τον πατριάρχη για αυτά που κάνει και δεν λένε την αλήθεια και παραποιούν τα πράγματα, για αυτούς θα ισχύσουν εν ημέρα κρίσεως τα φοβερά «ουαί» που είπε ο Προφήτης Ησαΐας: «οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν.»

 

Θα ισχύσουν για όλους αυτούς που παραποιούν την αλήθεια και δικαολογούν τα αδικαιολόγητα, τα φοβερά λόγια που είπε ο Απόστολος Παύλος στον Ελύμα τον μάγο, στη νήσο Κύπρου και στην πόλη Πάφου. Ο Απόστολος κατηχούσε τον ανθύπατο Σέργιο και επενέβη ο μάγος και προσπαθούσε να διαστρέψει την αλήθεια, και του είπε ο Απόστολος (δεν τα είπε επειδή θίχτηκε ο εγωισμός του· πλησθείς Πνεύματος Αγίου λέει το κείμενο) «ὦ πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ῥαδιουργίας, υἱὲ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς Κυρίου τὰς εὐθείας;» Ο Θεός θα μας καταδικάσει στην αιώνια κόλαση με ποια κατηγορία; Ότι είμαστε υιοί διαβόλου που διαστρέφουμε τα πράγματα και δεν λέμε την αλήθεια. Τί είπε για τον Ιούδα; «εἷς ἐξ ὑμῶν διάβολός ἐστιν». Ο διάβολος διαστρέφει την αλήθεια και δεν λέγει την αλήθεια.

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Μερικοί χριστιανοί μπερδεύονται και λένε: -Μου είπε ο πνευματικός να κάνω υπακοή. Αφού το είπε ο πνευματικός να μην ασχολούμαι με αυτά τα πράγματα. Για αυτούς ένας θεολόγος έλεγε: «Είναι ευλαβείς βλαμμένοι»!

 

Αν ο πνευματικός σου σου πει ένα μήνα να μην φας και να μην πιείς νερό, θα κάνεις υπακοή; Λέει -δεν κάνω. Εκεί, για να γλιτώσει το σώμα του κάνει ανυπακοή. Εδώ για να χάσει την ψυχή του κάνει υπακοή;

 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πολλοί άνθρωποι λένε ότι «εμείς κάνουμε υπακοή στην Εκκλησία». Ότι «αφού μας λέει η Εκκλησία κάτι, εμείς θα το δεχθούμε.».

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Ποιά Εκκλησία; Εκκλησία είναι οι Πατέρες. Αυτοί που δίδαξαν και απαγορεύουν τα συλλείτουργα και τις συμπροσευχές. Η Εκκλησία έχει Κανόνες, έχει νόμους.

 

Έχουμε καθήκοντα προς τους πνευματικούς μας πατέρες και καθήκοντα προς τον Θεό. Τα καθήκοντα προς τον Θεό είναι υπέρτερα των καθηκόντων προς τους πνευματικούς μας πατέρες. Αν ένα καθήκον προς τους πνευματικούς μας πατέρες συγκρούεται με το καθήκον προς τον Θεό, παύει να ισχύει. Καταργείται. Παράδειγμα έχουμε την Αγία Γραφή, τον αιώνιο και αλάθητο λόγο του Θεού. Οι Ιουδαίοι αρχιερείς ήταν οι πνευματικοί ηγέτες στην εποχή του Κυρίου μας. Πιάσαν τους Αποστόλους, τους βάλαν φυλακή και τους είπαν να μην κηρύξουν. Πήγε ο Άγγελος και τους έβγαλε. Τους είπε να κηρύξουν. Και όταν τους πιάσαν και τους είπαν: «Εμείς τί σας είπαμε; Γιατί δεν κάνετε υπακοή;» Τί απολογήθηκε ο Απόστολος Πέτρος; «Πειθαρχείν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις».

 

Θα κάνουμε υπακοή στους πατριαρχάδες, στους δεσποτάδες, σε όλους, στους πνευματικούς μας πατέρες όταν λένε κάτι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού, αλλιώς δεν θα κάνουμε υπακοή σε κανέναν. Κι αν Άγγελος εξ ουρανού ευαγγελίζηται υμίν.

 

Λένε μερικοί δεσποτάδες στους ιερείς, να στεφανώστε έναν Ορθόδοξο με έναν ετερόδοξο! Και λέει ο παππούλης, δέσποτα δεν μπορώ να το κάνω αυτό γιατί το απαγορεύουν οι Κανόνες. Και αναφέρει [ο επίσκοπος] το Αποστολικό λόγιο:«Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε». -Ακούς τί λέει ο Απόστολος; Είμαι ο πνευματικός σου πατέρας. Οφείλεις να κάνεις υπακοή! (σ.σ. λένε συνέχεια οι δεσποτάδες)

 

Πώς ο Ιερός Χρυσόστομος ερμηνεύει αυτό το πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε; Ρωτάει ο Άγιος:

 

Τί οὖν, φησίν, ὅταν πονηρός ᾖ, καί μή πειθώμεθα; (Τι γίνεται όταν κάποιος, ο ηγούμενος, είναι πονηρός; Να μην τον υπακούμε;) Και ρωτάει και παροτρύνει ως εξής: Πονηρός, πῶς λέγεις; εἰ μέν πίστεως ἕνεκεν, φεῦγε αὐτόν καί παραίτησαι, μή μόνον ἄν ἄνθρωπος ᾖ, ἀλλά κἄν ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ κατιών· εἰ δέ βίου ἕνεκεν, μή περιεργάζου…..…..

 

Ακούτε τί λέει ο Άγιος; Και Άγγελος να είναι. Πώς θα κάνουμε υπακοή σε έναν δεσπότη που λέει να στεφανώσεις έναν Ορθόδοξο με έναν ετερόδοξο; Που λέει ότι είναι αδελφοί μας και πρέπει να ενωθούμε με αυτούς;

 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πολλοί άνθρωποι σήμερα θεωρούν τον Γέροντα ότι είναι σαν τον Θεό και λένε ότι ο Γέροντάς μου…. Δηλαδή, το βλέπουμε και στους λαϊκούς έξω και στο Άγιον Όρος και στα Μοναστήρια, ότι ο Γέροντας είναι η αρχή και το τέλος.

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Άκουσε. Ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος θέλει να παρατήσει την ηγουμενία και καλεί την Αδελφότητα και τους δίνει συμβουλές και παρουσιάζει τον διάδοχό του. «Να κάνετε υπακοή όπως και σε μένα.» Και στο τέλος τί τους λέει; «Αν και αυτός σαν άνθρωπος κάνει κάτι που δεν συμφωνεί με την Εκκλησία, τότε προσωρινά κάνετε υπακοή και οι γεροντότεροι να πάνε να του διαμαρτυρηθούν και να του πουν ότι αυτό που λες δεν είναι σωστό. Αν δεν ακούσει, τότε όχι μόνο σε αυτόν, ούτε σε Άγγελο μην κάνετε υπακοή.» Διαβάστε τον βίο του Αγίου Συμεών του νέου Θεολόγου. Εκεί αναφέρεται αυτό. Πώς θα κάνουμε υπακοή; Ο Γέροντας είναι Γέροντας όταν συμφωνεί, όταν κάνει αυτά που λέει ο Θεός.

 

Και να σας πω και κάτι άλλο φοβερό; Μερικοί ιερείς στην Ελλάδα κάναν δικό τους ‘Ευαγγέλιο’. Δεν παραδέχονται το Ευαγγέλιο και κάναν δικό τους ‘Ευαγγέλιο’. Ήλθε ένας εδώ, πολύτεκνος, και του λέει ο πνευματικός του «κάνε αποφυγή της τεκνογονίας και την αμαρτία αυτή την παίρνω επάνω μου». Η αποφυγή τεκνογονίας είναι θανάσιμη αμαρτία. Ήλθε ένας νεαρός και μου είπε [ότι] παντρεύτηκε μία κοπέλα όχι στην Εκκλησία. Έκανε ένα παιδί. Πήγε στον πνευματικό, εξομολογήθηκε και του είπε να νηστέψει λίγες ημέρες και μετά να πάει να κοινωνήσει. Και λέει το παιδάκι «αισθάνθηκα ότι έβαλα τον Κύριο μέσα σε κάτι ακάθαρτο». Τον έλεγξε η συνείδηση.

 

Για την πορνεία οι πατέρες βάζουν κανόνα 15 χρόνια, νηστεία, μετάνοιες, ξηροφαγία, ακοινωνησία. Αλλάξαν το Ευαγγέλιο. Και άλλες περιπτώσεις ξέρω. Συζούνε και δίνουν ευλογία οι πνευματικοί σε δύο-τρεις μέρες να κάνουν εκγράτεια και μετά να πάνε να κοινωνήσουν. Να προσέχουμε τους ιερείς.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εσύ Γέροντα σαν παλιός Μοναχός στο Άγιον Όρος, μπορείς να μας πεις, πώς μπήκε αυτή η νοοτροπία ο Γέροντας να είναι σαν Θεός και όλοι να λένε «ο Γέροντάς μου», «ο Γέροντάς μου»;

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Τι να σου πω; Παλαιότερα υπήρχαν άγιοι Γεροντάδες και το λέγαν αυτό, αλλά τώρα άλλαξαν τα πράγματα. Όταν λέει κάτι που είναι κατά Θεόν. Θα σας αναφέρω παράδειγμα. Τί είπε ο Απόστολος Παύλος προς τους Γαλάτες; «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω». Γιατί το είπε ο Απόστολος αυτό; Ήταν δυνατόν ποτέ να πάει ένας Άγγελος και να πει στους Γαλάτες αντίθετα από αυτά που δίδαξε ο Απόστολος Παύλος; Όχι. Τότε γιατί το λέει; Για να μην πέσουμε στην παγίδα και πούμε ο Γέροντας μας είναι άγιος. Ανασταίνει νεκρούς, ανοίγει τα μάτια από τυφλούς, σηκώνει παραλύτους. Όλα να τα κάνει αυτά, αφού λέει κάτι που δεν συμφωνεί με την Εκκλησία, όχι μόνο στο Γέροντα αλλά και σε Άγγελο δεν πρέπει να κάνουμε υπακοή.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αν ήταν τώρα εν ζωή ο Άγιος Παΐσιος, τί θα έλεγε για όλα αυτά που ζούμε;

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Θα διαφωνούσε με τους δρόμους, με τον τουρισμό που γίνεται στο Άγιον Όρος. Ήταν σφόδρα αντίθετος.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Και οι αποφάσεις που βλέπουμε με τις ψηφιακές ταυτότητες;

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Βέβαια αντίθετος ήτανε με όλα ο Άγιος. Δεν πρέπει να πάρουμε αριθμό προσωπικό. Όταν μας βαπτίζουν ο Θεός μας δίνει όνομα και Άγγελο να μας φυλάει. Δεν μας δίνει αριθμό.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κάποιοι είπαν ότι ο Άγιος Παΐσιος τα είπε αυτά επειδή είχε επηρεαστεί από προτεστάντες και αμερικανούς, αλλά μετά λέει που τον συμβούλευσαν άλλαξε γνώμη. Αυτό άκουσα να λένε και κάποιοι Μοναχοί.

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Η επιστολή αυτή που έγραψε είναι πάρα πολύ ωραίο κειμενάκι. Ωφελούνται όσοι το διαβάσουν με καλή προαίρεση.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Και ο Άγιος Παΐσιος άλλαξε καθόλου γνώμη για αυτό που έγραψε εκεί;

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Όχι. Όχι.

 

Να προσέξουμε. Οι αιρετικοί είναι εχθροί του Θεού και της Παναγίας και δεν μπορούμε να ‘χουμε φιλίες μαζί τους. Τί λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης; Δεν είναι Ευαγγελιστής της αγάπης; Δεν είναι αρχηγός της Θεολογίας; Τί λέει; «εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε· ὁ γὰρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς.»

 

Ακούτε τί λέγει ο Άγιος; Ούτε χαίρε δεν πρέπει να τους λέμε, να τους χαιρετούμε, να τους βάλουμε στα σπίτια μας. Και όποιος έχει φιλίες με τους αιρετικούς είναι εχθρός του Θεού και της Παναγίας και δεν θα σωθεί.

 

Τί λέει ο Ιερός Χρυσόστομος; «Οὐδὲ γὰρ ὁ τοῖς ἐχθροῖς τοῦ βασιλέως συμφιλιάζων, δύναται τοῦ βασιλέως φίλος εἶναι· ἀλλ’ οὐδὲ ζωῆς ἀξιοῦται, ἀλλὰ σὺν τοῖς ἐχθροῖς ἀπολεῖται, καὶ τὰ χείρονα ὑπομένει.»

 

Στο Λειμωνάριο, ένα βιβλίο, αναφέρεται το εξής:

Μία μέρα ένας ασκητής στα μέρη του Ιορδάνου είδε την Παναγία μας έξω από το κελλί του, συνοδευόμενη από δύο ιεροπρεπείς άνδρες. Έτρεξε, έβαλε μετάνοια και είπε, -Παναγία, έλα να ευλογήσεις το κελλί μου. Η Παναγία ποτέ δεν μιλάει αυστηρά, και του μίλησε αυστηρά και του λέει: -Δεν έρχομαι γιατί έχεις μέσα τον εχθρό μου. Και έφυγε. Ο ασκητής στενοχωρήθηκε. Δεν είχε κανέναν μέσα, ούτε μπορούσε να καταλάβει τί ήταν αυτό που του είπε η Παναγία μας. Μπροστά από καιρό είχε δανειστεί ένα βιβλίο από έναν συνασκητή του. Και όταν τελείωσε το διάβασε προς το τέλος, αυτό το βιβλίο είχε δύο λόγους του Νεστορίου κατά της Παναγίας μας που την αποκαλούσε ανθρωποτόκο και όχι Θεοτόκο. Και αυτό ήταν που είπε η Παναγία «έχεις τον εχθρό μου μέσα».

 

Στείλανε οι Πατέρες στον Άγιο Αγάθωνα να τον δοκιμάσουνε και του λένε -είσαι πόρνος, -είμαι, -είσαι γαστρίμαργος, -είμαι, -είσαι υπερήφανος, -είμαι, -είσαι αυτό, -είμαι, και στο τέλος του λένε, -είσαι αιρετικός. Και αντέδρασε. Και του λένε οι πατέρες -σου είπαμε τόσα πράγματα και τα δέχθηκες, τώρα γιατί αντιδράς; – Γιατί αυτά που μου είπατε, λέει, δεν με χωρίζουν από τον Θεό. Όταν μετανοήσω με συγχωρεί ο Θεός. Η αίρεση με χωρίζει από τον Θεό. Έτσι είπε ο Άγιος.

 

[Εμείς όταν] με τους αιρετικούς συμπροσευχόμαστε δεν θα σωθούμε. Είμαστε εχθροί του Θεού και της Παναγίας.

 

Όταν ήλθαν οι λατίνοι εδώ να πείσουν τους Πατέρες να συμπροσευχηθούν με τους παπικούς, οι Πατέρες αντέδρασαν. Τον Άγιο Κοσμά τον Πρώτο τον απαγχονίσανε. Τους άλλους τους σφάξανε, τους κόψαν τα κεφάλια. Τους Ιβηρίτες τους πνίξανε. Έξω από το … Μοναστήρι ήτανε ένα γεροντάκι και ένα βράδυ έλεγε τους Χαιρετισμούς. Και όταν είπε «Χαίρε Νύμφη ανύμφεφτε», η Παναγία από την Εικόνα του μίλησε και του είπε «Χαίρε κι εσύ Γέρων του Θεού». Το γεροντάκι φοβήθηκε. Του λέει, «Μην φοβάσαι, τρέξε στο Μοναστήρι και πες στους πατέρες ότι οι εχθροί μου και οι εχθροί του Υιού μου έρχονται και όσοι θέλουν, να φύγουν, όσοι θέλουν ας μείνουν να αγωνιστούν.» Στο Ζωγράφου το Μοναστήρι. Και πήγε το γεροντάκι και τους είπε και μερικοί φύγαν στα δάση. Είκοσι έξι κλειστήκανε στον πύργο και πήγε η Παναγία να τους ενισχύσει. Και πήγαν οι λατίνοι και τους είπαν -αναγνωρίστε κεφαλή της Εκκλησίας τον πάπα. Αρνήθηκαν και λένε, εμείς κεφαλή της Εκκλησίας αναγνωρίζουμε τον Χριστό και τους κάψαν. Υπάρχουν τα ονόματά τους στα … ωρολόγια.

 

Είπε οι εχθροί μου και οι εχθροί του Υιού μου. Δεν θα σωθούμε όταν έχουμε φιλίες με τους αιρετικούς. Θα μας στερήσει την αιώνια ζωή.

 

Τα βίντεο από το κανάλι ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 3 στο youtube

 

–https://youtu.be/D1fUJLTmL-s?t=1205 [Δύο συνεντεύξεις ζωντανὰ μὲ τὸν γέροντα Γαβριὴλ καὶ τὸν γέροντα Παρθένιο στὸ Ἅγιον Ὅρος. 26 7 2026]

–https://youtu.be/X9-15-FleyU [Γέροντας Γαβριήλ βίντεο 1]

—https://youtu.be/dKvg3u3zmCg [Γέροντας Γαβριήλ βίντεο 2]

—https://youtu.be/EKl6h65QoUw [Γέροντας Γαβριήλ βίντεο 3]

—https://youtu.be/ylYCaFplfG8?t=2 [Γέροντας Γαβριήλ βίντεο 4]

 

Απομαγνητοφώνηση ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Και άλλα σχετικά με τον Γέροντα Γαβριήλ ΕΔΩ

 

πηγή