Αρχεία της 9/11: "Σχετικά με τη Φυσική των Καταρρεύσεων Πολυώροφων Κτιρίων"

11 Σεπτεμβρίου 2022, Steve Jones, Robert Korol, Anthony Szamboti και Ted Walter Διάβαστε το εδώ. 

 

Μετάφραση: Απολλόδωρος

 

Αναδημοσιεύεται ως μέρος της σειράς 9/11- From the Archives, όπου επανεξετάζουμε μερικά από τα καλύτερα άρθρα της OffG για την 11η Σεπτεμβρίου όλα αυτά τα χρόνια προς όφελος του μετα-Covidιακού μας κοινού. 

* * * 

 

Τον Αύγουστο του 2002, το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας των ΗΠΑ (NIST) ξεκίνησε αυτό που θα γινόταν μια εξαετής έρευνα για τις τρεις αστοχίες κτιρίων που συνέβησαν στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 (9/11): 

 

1.- τις γνωστές καταρρεύσεις των δίδυμων πύργων του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου (WTC) εκείνο το πρωί και
2.- τη λιγότερο γνωστή κατάρρευση αργά το απόγευμα του 47όροφου κτιρίου 7 του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, το οποίο δεν χτυπήθηκε από αεροπλάνο. 

 

Το NIST διεξήγαγε την έρευνά του με βάση τη δηλωμένη παραδοχή ότι: "Οι πύργοι WTC και το WTC 7 [ήταν] οι μόνες γνωστές περιπτώσεις ολικής δομικής κατάρρευσης σε πολυώροφα κτίρια όπου οι πυρκαγιές έπαιξαν σημαντικό ρόλο". 

 

Πράγματι, ούτε πριν ούτε μετά την 11η Σεπτεμβρίου έχουν προκαλέσει πυρκαγιές την ολική κατάρρευση ενός πολυώροφου κτιρίου με χαλύβδινο σκελετό - ούτε κανένα άλλο φυσικό γεγονός, με εξαίρεση τον σεισμό της Πόλης του Μεξικού το 1985, ο οποίος ανέτρεψε ένα κτίριο γραφείων 21 ορόφων. Διαφορετικά, το μόνο φαινόμενο που είναι ικανό να καταρρεύσει πλήρως τέτοια κτίρια ήταν μέσω μιας διαδικασίας γνωστής ως ελεγχόμενη κατεδάφιση, κατά την οποία χρησιμοποιούνται εκρηκτικά ή άλλες συσκευές για την εσκεμμένη κατάρρευση μιας κατασκευής. 

 

Παρόλο που το NIST κατέληξε τελικά στο συμπέρασμα, μετά από αρκετά χρόνια ερευνών, ότι και οι τρεις καταρρεύσεις της 11ης Σεπτεμβρίου οφείλονταν κυρίως σε πυρκαγιές, δεκαπέντε χρόνια μετά το γεγονός ένας αυξανόμενος αριθμός αρχιτεκτόνων, μηχανικών και επιστημόνων δεν πείθεται από αυτή την εξήγηση. 

 

Τα πολυώροφα κτίρια με χαλύβδινο σκελετό έχουν αντέξει μεγάλες πυρκαγιές χωρίς να υποστούν ολική κατάρρευση για τέσσερις κύριους λόγους: 

 

 

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας, είναι γνωστό ότι τρεις πολυώροφες κατασκευές με χαλύβδινο σκελετό έχουν υποστεί μερική κατάρρευση λόγω πυρκαγιάς- καμμία από αυτές δεν οδήγησε σε ολική κατάρρευση. Αμέτρητες άλλες πολυκατοικίες με χαλύβδινο σκελετό έχουν υποστεί μεγάλες, μακράς διάρκειας πυρκαγιές χωρίς να υποστούν ούτε μερική ούτε ολική κατάρρευση (βλέπε, για παράδειγμα, Σχ. 1 α και β) [1]. 

 

Εκτός από την αντίσταση στα πανταχού παρόντα φορτία βαρύτητας και στις περιστασιακές πυρκαγιές, οι πολυώροφες κατασκευές πρέπει να σχεδιάζονται για να αντιστέκονται στα φορτία που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια άλλων ακραίων φαινομένων - ιδίως των ισχυρών ανέμων και των σεισμών. Ο σχεδιασμός για γεγονότα ισχυρών ανέμων και σεισμών απαιτεί κυρίως την ικανότητα της κατασκευής να αντιστέκεται στα πλευρικά φορτία, τα οποία δημιουργούν τόσο εφελκυστικές όσο και θλιπτικές τάσεις στα υποστυλώματα λόγω κάμψης, οι οποίες στη συνέχεια συνδυάζονται με τις θλιπτικές τάσεις που προκαλούνται από τη βαρύτητα λόγω των κατακόρυφων φορτίων. 

 

Μόνο όταν ο χάλυβας άρχισε να κατασκευάζεται ευρέως, επιτεύχθηκε η ικανότητα να αντιστέκεται σε μεγάλα πλευρικά φορτία και κατέστη δυνατή η κατασκευή πολυώροφων κτιρίων. Ο χάλυβας είναι ταυτόχρονα πολύ ισχυρός και όλκιμος, γεγονός που του επιτρέπει να αντέχει τις εφελκυστικές τάσεις που δημιουργούνται από τα πλευρικά φορτία, σε αντίθεση με τα εύθραυστα υλικά, όπως το σκυρόδεμα, που είναι αδύναμα σε εφελκυσμό. Παρόλο που το σκυρόδεμα χρησιμοποιείται σήμερα σε ορισμένες πολυκατοικίες, ο χαλύβδινος οπλισμός είναι απαραίτητος σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις. 

 

Για να ληφθεί υπόψη η αντίσταση των πλευρικών φορτίων, οι πολυκατοικίες σχεδιάζονται συχνά έτσι ώστε το ποσοστό της φέρουσας ικανότητας των υποστυλωμάτων τους που χρησιμοποιείται για φορτία βαρύτητας να είναι σχετικά χαμηλό. Τα εξωτερικά υποστυλώματα των δίδυμων πύργων, για παράδειγμα, χρησιμοποίησαν μόνο περίπου το 20% της χωρητικότητάς τους για να αντέξουν τα φορτία βαρύτητας, αφήνοντας ένα μεγάλο περιθώριο για τα πρόσθετα πλευρικά φορτία που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια ισχυρών ανέμων και σεισμικών φαινομένων [2]. 

 

Επειδή τα μόνα φορτία που υπήρχαν στις 11/9 μετά την πρόσκρουση των αεροπλάνων ήταν η βαρύτητα και η φωτιά (δεν υπήρχαν ισχυροί άνεμοι εκείνη την ημέρα), πολλοί μηχανικοί εξεπλάγησαν από το γεγονός ότι οι δίδυμοι πύργοι κατέρρευσαν πλήρως. Οι πύργοι, στην πραγματικότητα, είχαν σχεδιαστεί ειδικά για να αντέχουν την πρόσκρουση ενός αεροσκάφους, όπως εξήγησε ο επικεφαλής δομικός μηχανικός, John Skilling, σε συνέντευξή του στους Seattle Times μετά τη βομβιστική επίθεση στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου το 1993: "Η ανάλυσή μας έδειξε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα θα ήταν το γεγονός ότι όλα τα καύσιμα (από το αεροπλάνο) θα έπεφταν στο κτίριο. Θα υπήρχε μια τρομερή πυρκαγιά. Πολλοί άνθρωποι θα σκοτώνονταν", είπε. "Η δομή του κτιρίου θα εξακολουθούσε να υπάρχει".  

 

Ο Skilling συνέχισε λέγοντας ότι δεν πίστευε ότι μια απλή βόμβα αυτοκινήτου βάρους 200 κιλών [90 κιλών] θα μπορούσε να ανατρέψει ή να προκαλέσει σημαντικές δομικές ζημιές σε κάποιον από τους Δίδυμους Πύργους. "Ωστόσο", πρόσθεσε, "δεν λέω ότι τα σωστά εφαρμοζόμενα εκρηκτικά-σχηματιζόμενα εκρηκτικά αυτού του μεγέθους δεν θα μπορούσαν να προκαλέσουν τεράστια ζημιά [...] Θα φανταζόμουν ότι αν παίρνατε τον κορυφαίο ειδικό σε τέτοιου είδους εργασίες και του δίνατε την αποστολή να γκρεμίσει αυτά τα κτίρια με εκρηκτικά, θα στοιχημάτιζα ότι θα μπορούσε να το κάνει".  

 

Με άλλα λόγια, ο Skilling πίστευε ότι ο μόνος μηχανισμός που θα μπορούσε να ρίξει τους Δίδυμους Πύργους ήταν η ελεγχόμενη κατεδάφιση. 

 

Η ελεγχόμενη κατεδάφιση δεν είναι μια νέα πρακτική. Για χρόνια γινόταν κυρίως με γερανούς που αιωρούσαν βαριές σιδερένιες μπάλες για να σπάσουν απλώς τα κτίρια σε μικρά κομμάτια. Περιστασιακά, υπήρχαν κατασκευές που δεν μπορούσαν να γκρεμιστούν με αυτόν τον τρόπο. Το 1935, οι δύο πύργοι Sky Ride ύψους 191 μέτρων της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1933 στο Σικάγο κατεδαφίστηκαν με 680 κιλά θερμίτη και 58 κιλά δυναμίτη. Ο θερμίτης είναι ένας εμπρηστικός μηχανισμός που περιέχει καύσιμο μεταλλική σκόνη (συνηθέστερα αλουμίνιο) και οξείδιο μετάλλου (συνηθέστερα οξείδιο του σιδήρου (ΙΙΙ) ή "σκουριά"). 

 

Τελικά, όταν υπήρχαν αρκετά μεγάλα κτίρια με χαλύβδινο σκελετό που έπρεπε να γκρεμιστούν πιο αποτελεσματικά και οικονομικά, η χρήση διαμορφωμένων εκρηκτικών φορτίων έγινε ο κανόνας. Επειδή τα διαμορφωμένα φορτία έχουν την ικανότητα να εστιάζουν την εκρηκτική ενέργεια, μπορούν να τοποθετηθούν έτσι ώστε να κόβουν διαγώνια τις χαλύβδινες κολώνες γρήγορα και αξιόπιστα. 

 

Σε γενικές γραμμές, η τεχνική που χρησιμοποιείται για την κατεδάφιση μεγάλων κτιρίων περιλαμβάνει την κοπή των στηλών σε μια αρκετά μεγάλη περιοχή του κτιρίου ώστε να προκαλέσει την πτώση και τη συντριβή του άθικτου τμήματος πάνω από την περιοχή αυτή, καθώς και τη συντριβή όποιου απομένει από κάτω. 

 

Αυτή η τεχνική μπορεί να γίνει με έναν ακόμη πιο εξελιγμένο τρόπο, με τον χρονισμό των εκρηκτικών να εκραγούν με μια σειρά έτσι ώστε να καταστραφούν πρώτα οι κολώνες που βρίσκονται πιο κοντά στο κέντρο. Η αστοχία των εσωτερικών στύλων δημιουργεί μια προς τα μέσα έλξη στο εξωτερικό και προκαλεί την έλξη του μεγαλύτερου μέρους του κτιρίου προς τα μέσα και προς τα κάτω, ενώ τα υλικά συνθλίβονται, κρατώντας έτσι τα θρυμματισμένα υλικά σε μια κάπως περιορισμένη περιοχή - συχνά εντός του "αποτυπώματος" του κτιρίου. Αυτή η μέθοδος αναφέρεται συχνά ως "κατάρρευση". 

 

Η ολική κατάρρευση του WTC 7 στις 5:20 μ.μ. της 11ης Σεπτεμβρίου, η οποία παρουσιάζεται στην Εικ. 2, είναι αξιοσημείωτη, διότι αποτελεί παράδειγμα όλων των χαρακτηριστικών χαρακτηριστικών μιας κατάρρευσης:Το κτίριο έπεσε σε απόλυτη ελεύθερη πτώση κατά τα πρώτα 2,25 δευτερόλεπτα της καθόδου του σε απόσταση 32 μέτρων ή οκτώ ορόφων [3]. 

 

Η μετάβασή του από τη στάση στην ελεύθερη πτώση ήταν απότομη, σε περίπου μισό δευτερόλεπτο. 

Έπεσε συμμετρικά ευθεία προς τα κάτω. 

Ο χαλύβδινος σκελετός του διαμελίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου και εναποτέθηκε κυρίως μέσα στο ίχνος του κτιρίου, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του σκυροδέματος κονιορτοποιήθηκε σε μικροσκοπικά σωματίδια. 

Τέλος, η κατάρρευση ήταν ταχύτατη, καθώς σημειώθηκε σε λιγότερο από επτά δευτερόλεπτα. 

 

Δεδομένης της φύσης της κατάρρευσης, κάθε έρευνα που ακολουθεί την επιστημονική μέθοδο θα έπρεπε να είχε εξετάσει σοβαρά την υπόθεση της ελεγχόμενης κατεδάφισης, αν όχι να είχε ξεκινήσει με αυτήν. Αντ' αυτού, το NIST (καθώς και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών (FEMA), η οποία διεξήγαγε προκαταρκτική μελέτη πριν από την έρευνα του NIST) ξεκίνησε με το προκαθορισμένο συμπέρασμα ότι η κατάρρευση προκλήθηκε από πυρκαγιές. 

 

Η προσπάθεια απόδειξης αυτού του προκαθορισμένου συμπεράσματος ήταν προφανώς δύσκολη. Η εννεάμηνη μελέτη της FEMA κατέληξε λέγοντας: "Οι λεπτομέρειες των πυρκαγιών στο WTC 7 και ο τρόπος με τον οποίο προκάλεσαν την κατάρρευση του κτιρίου παραμένουν άγνωστες προς το παρόν. Παρόλο που το σύνολο των καυσίμων ντίζελ στις εγκαταστάσεις περιείχε τεράστια δυνητική ενέργεια, η καλύτερη υπόθεση έχει μόνο χαμηλή πιθανότητα εμφάνισης". 

 

Το NIST, εν τω μεταξύ, αναγκάστηκε να αναβάλει την έκδοση της έκθεσής του για το WTC 7 από τα μέσα του 2005 στον Νοέμβριο του 2008. Μόλις τον Μάρτιο του 2006, ο επικεφαλής ερευνητής του NIST, ο Δρ Shyam Sunder, αναφέρθηκε ως εξής," Ειλικρινά, δεν ξέρω πραγματικά. Είχαμε πρόβλημα να καταλάβουμε το κτίριο Νο 7. 

 

Όλο αυτό το διάστημα, το NIST αγνοούσε σταθερά τα στοιχεία που έρχονταν σε αντίθεση με το προκαθορισμένο συμπέρασμά του. Το πιο αξιοσημείωτο παράδειγμα ήταν η προσπάθειά του να αρνηθεί ότι το WTC 7 υπέστη ελεύθερη πτώση. Όταν πιέστηκε σχετικά με το θέμα αυτό κατά τη διάρκεια μιας τεχνικής ενημέρωσης, ο Dr. Sunder το απέρριψε λέγοντας, "[Μια] ελεύθερη πτώση θα ήταν ένα αντικείμενο που δεν έχει δομικά στοιχεία κάτω από αυτό. 

 

Αλλά στην περίπτωση του WTC 7, ισχυρίστηκε," υπήρχε δομική αντίσταση που είχε παρασχεθεί. 

 

Μόνο μετά από αμφισβήτηση από τον καθηγητή φυσικής γυμνασίου David Chandler και από τον καθηγητή φυσικής Steven Jones (έναν από τους συγγραφείς αυτού του άρθρου), ο οποίος είχε μετρήσει την πτώση σε βίντεο, το NIST αναγνώρισε στην τελική του έκθεση μια περίοδο ελεύθερης πτώσης 2,25 δευτερολέπτων. Ωστόσο, το υπολογιστικό μοντέλο του NIST δεν δείχνει καμία τέτοια περίοδο ελεύθερης πτώσης, ούτε το NIST προσπάθησε να εξηγήσει πώς το WTC 7 δεν είχε "κανένα δομικό στοιχείο από κάτω του" για οκτώ ορόφους. 

 

Αντ' αυτού, η τελική έκθεση του NIST παρέχει ένα περίπλοκο σενάριο που περιλαμβάνει έναν πρωτοφανή μηχανισμό αστοχίας: τη θερμική διαστολή των δοκών του ορόφου που έσπρωχνε μια γειτονική δοκό από τη θέση της. Η υποτιθέμενη απομάκρυνση αυτής της δοκού υποτίθεται ότι προκάλεσε έναν καταρράκτη αστοχιών οκτώ ορόφων, ο οποίος, σε συνδυασμό με την αστοχία δύο άλλων συνδέσεων δοκών - επίσης λόγω θερμικής διαστολής - άφησε μια βασική κολώνα χωρίς στήριξη σε εννέα ορόφους, προκαλώντας την υποχώρηση της. 

 

Αυτή η αστοχία ενός μόνο στύλου φέρεται να προκάλεσε την κατάρρευση ολόκληρης της εσωτερικής δομής, αφήνοντας το εξωτερικό χωρίς στήριξη ως κοίλο κέλυφος. Στη συνέχεια, οι εξωτερικές κολώνες φέρεται να λυγίστηκαν σε διάστημα δύο δευτερολέπτων και ολόκληρη η εξωτερική κατασκευή έπεσε ταυτόχρονα ως μονάδα [3]. 

 

Το NIST μπόρεσε να καταλήξει σε αυτό το σενάριο μόνο παραλείποντας ή παραποιώντας κρίσιμα δομικά χαρακτηριστικά στη μοντελοποίησή του στον υπολογιστή [4] Η διόρθωση έστω και ενός από αυτά τα λάθη καθιστά την έναρξη της κατάρρευσης του NIST αναμφισβήτητα αδύνατη. Ωστόσο, ακόμη και με τα λάθη που ευνοούσαν το προκαθορισμένο συμπέρασμά του, το υπολογιστικό μοντέλο του NIST (βλ. Σχ. 3) αποτυγχάνει να αναπαραστήσει την παρατηρηθείσα κατάρρευση, αντίθετα παρουσιάζει μεγάλες παραμορφώσεις στο εξωτερικό που δεν παρατηρούνται στα βίντεο και δεν παρουσιάζει καμία περίοδο ελεύθερης πτώσης. Επίσης, το μοντέλο τερματίζει, χωρίς εξήγηση, λιγότερο από δύο δευτερόλεπτα μετά την κατάρρευση των επτά δευτερολέπτων. 

 

Δυστυχώς, το υπολογιστικό μοντέλο του NIST δεν μπορεί να επαληθευτεί ανεξάρτητα, επειδή το NIST αρνήθηκε να δώσει στη δημοσιότητα ένα μεγάλο μέρος των δεδομένων του μοντέλου με την αιτιολογία ότι κάτι τέτοιο "θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια". 

 

Ενώ το NIST προσπάθησε να αναλύσει και να μοντελοποιήσει την κατάρρευση του WTC7, δεν το έκανε στην περίπτωση των δίδυμων πύργων. Σύμφωνα με τα ίδια τα λόγια του NIST, "Η έρευνα επικεντρώθηκε στην ακολουθία των γεγονότων από τη στιγμή της πρόσκρουσης του αεροσκάφους έως την έναρξη της κατάρρευσης για κάθε πύργο..... Αυτή η ακολουθία αναφέρεται ως "πιθανή ακολουθία κατάρρευσης", αν και περιλαμβάνει ελάχιστη ανάλυση της δομικής συμπεριφοράς του πύργου μετά την επίτευξη των συνθηκών για την έναρξη της κατάρρευσης και την αναπόφευκτη κατάρρευση."[5]. 

 

Έτσι, η οριστική έκθεση για την κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων δεν περιέχει καμία ανάλυση του γιατί τα κατώτερα τμήματα δεν κατάφεραν να ανακόψουν ή έστω να επιβραδύνουν την κάθοδο των ανώτερων τμημάτων - τα οποία, όπως αναγνωρίζει το NIST, "έπεσαν ουσιαστικά σε ελεύθερη πτώση" [5-6]- ούτε εξηγεί τα διάφορα άλλα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια των καταρρεύσεων. 

 

Όταν μια ομάδα αναφερόντων κατέθεσε επίσημο αίτημα διόρθωσης ζητώντας από το NIST να πραγματοποιήσει μια τέτοια ανάλυση, το NIST απάντησε ότι ήταν " δεν ήταν σε θέση να παράσχει πλήρη εξήγηση της συνολικής κατάρρευσης 

επειδή" τα υπολογιστικά μοντέλα [δεν ήταν] σε θέση να συγκλίνουν σε μια λύση. 

 

Ωστόσο, το NIST έκανε ένα πράγμα σε μια προσπάθεια να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του ότι οι κατώτεροι όροφοι δεν θα ήταν σε θέση να ανακόψουν ή να επιβραδύνουν την κάθοδο των ανώτερων τμημάτων σε μια κατάρρευση λόγω βαρύτητας. Στη σελίδα 323 του NCSTAR 1-6, το NIST παρέπεμψε σε μια εργασία του καθηγητή πολιτικής μηχανικής Zdeněk Bažant και του μεταπτυχιακού φοιτητή του, Yong Zhou, η οποία δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2002 [7] και η οποία, σύμφωνα με το NIST, "ασχολήθηκε με το ερώτημα γιατί σημειώθηκε ολική κατάρρευση" (λες και το ερώτημα αυτό ήταν φυσικά εκτός του πεδίου της δικής του έρευνας). 

 

Στην εργασία τους, οι Bažant και Zhou υποστήριξαν ότι θα υπήρχε ένα ισχυρό τράνταγμα όταν το πέφτον άνω τμήμα προσέκρουσε στο κάτω τμήμα, προκαλώντας ένα ενισχυμένο φορτίο ικανό να προκαλέσει λυγισμό στις κολώνες. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι η βαρυτική ενέργεια θα ήταν 8,4 φορές μεγαλύτερη από την ικανότητα διάχυσης ενέργειας των στύλων κατά τη διάρκεια του λυγισμού. 

 

Στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, οι ερευνητές μέτρησαν την κάθοδο του άνω τμήματος του WTC 1 και διαπίστωσαν ότι δεν επιβραδύνθηκε ποτέ - δηλαδή δεν υπήρξε ισχυρό τράνταγμα [8-9]. Οι ερευνητές έχουν επίσης επικρίνει τη χρήση από τον Bažant της επιτάχυνσης ελεύθερης πτώσης μέσω του πρώτου ορόφου της κατάρρευσης, όταν οι μετρήσεις δείχνουν ότι στην πραγματικότητα ήταν περίπου η μισή από την επιτάχυνση της βαρύτητας [2]. μετά την πτώση για έναν όροφο, οι μετρήσεις δείχνουν ταχύτητα 6,1 m/s αντί για ταχύτητα 8,5 m/s που θα ήταν το αποτέλεσμα της ελεύθερης πτώσης. Αυτή η διαφορά στην ταχύτητα ουσιαστικά διπλασιάζει την κινητική ενέργεια, επειδή είναι συνάρτηση του τετραγώνου της ταχύτητας. 

 

Επιπλέον, οι ερευνητές απέδειξαν ότι η μάζα των 58 × 106 kg που χρησιμοποίησε ο Bažant για τη μάζα του άνω τμήματος ήταν το μέγιστο φορτίο σχεδιασμού και όχι το πραγματικό φορτίο λειτουργίας των 33 × 106 kg [10]. Μαζί, αυτά τα δύο σφάλματα εξωραΐζουν την κινητική ενέργεια της μάζας που έπεφτε κατά 3,4 φορές. Επιπλέον, έχει αποδειχθεί ότι η ικανότητα διάχυσης της ενέργειας της στήλης που χρησιμοποιήθηκε από τον Bažant ήταν τουλάχιστον 3 φορές πολύ χαμηλή [2]. 

 

Τον Ιανουάριο του 2011 [11] ο Bažant και ένας άλλος μεταπτυχιακός φοιτητής του, ο Jia-Liang Le, επιχείρησαν να απορρίψουν την κριτική για την έλλειψη επιβράδυνσης υποστηρίζοντας ότι θα υπήρχε απώλεια ταχύτητας μόνο περίπου 3%, η οποία θα ήταν πολύ μικρή για να παρατηρηθεί από την ανάλυση της κάμερας. Οι Le και Bažant ισχυρίστηκαν επίσης ότι η απώλεια ταχύτητας λόγω διατήρησης της ορμής θα ήταν μόνο 1,1%. Ωστόσο, φαίνεται ότι οι Le και Bažant χρησιμοποίησαν λανθασμένα μια μάζα του άνω τμήματος 54,18 × 106 kg και μια μάζα του δαπέδου της πρόσκρουσης μόλις 0,627 × 106 kg, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τη μάζα του δαπέδου 3,87 × 106 kg που είχε χρησιμοποιήσει ο Bažant σε προηγούμενες εργασίες. 

 

Η πρώτη μάζα δαπέδου είναι αντιπροσωπευτική μόνο της πλάκας δαπέδου από σκυρόδεμα, ενώ η δεύτερη μάζα δαπέδου περιλαμβάνει όλα τα άλλα υλικά του δαπέδου. Η διόρθωση αυτή και μόνο αυξάνει την απώλεια ταχύτητας διατήρησης της ορμής περισσότερο από 6 φορές, σε μια τιμή 7,1%. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι η απώλεια ενέργειας της κολώνας είναι πολύ πιο σημαντική από ό,τι ισχυριζόταν ο Bažant. Οι ερευνητές έχουν από τότε παράσχει υπολογισμούς που δείχνουν ότι μια φυσική κατάρρευση πάνω από έναν όροφο όχι μόνο θα επιβραδυνόταν, αλλά θα σταματούσε στην πραγματικότητα μετά από έναν ή δύο ορόφους πτώσης (βλέπε Σχήμα 4) [2, 10]. 

 

Η μηχανική της κατάρρευσης που συζητήθηκε παραπάνω είναι μόνο ένα κλάσμα των διαθέσιμων στοιχείων που δείχνουν ότι οι συγκρούσεις των αεροπλάνων και οι επακόλουθες πυρκαγιές δεν προκάλεσαν την κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων. Τα βίντεο δείχνουν ότι το ανώτερο τμήμα κάθε πύργου διαλύθηκε μέσα στα πρώτα τέσσερα δευτερόλεπτα της κατάρρευσης. Μετά από αυτό το σημείο, ούτε ένα βίντεο δεν δείχνει τα ανώτερα τμήματα που υποτίθεται ότι κατέβηκαν μέχρι το έδαφος πριν συντριβούν. 

 

Τα βίντεο και οι φωτογραφίες δείχνουν επίσης πολυάριθμες εκρήξεις συντριμμιών υψηλής ταχύτητας που εκτοξεύονται από σημειακές πηγές (βλ. Εικ. 5). Το NIST αναφέρεται σε αυτές ως "αναθυμιάσεις καπνού", αλλά δεν τις αναλύει σωστά [6]. Το NIST δεν παρέχει επίσης καμία εξήγηση για την κονιορτοποίηση στον αέρα του σκυροδέματος των περισσότερων πύργων, τον σχεδόν ολοκληρωτικό διαμελισμό των χαλύβδινων σκελετών τους ή την εκτίναξη αυτών των υλικών έως και 150 μέτρα προς όλες τις κατευθύνσεις. 

 

Το NIST παρακάμπτει την καλά τεκμηριωμένη παρουσία λιωμένου μετάλλου σε όλο το πεδίο των συντριμμιών και ισχυρίζεται ότι το πορτοκαλί λιωμένο μέταλλο που παρατηρήθηκε να εκρέει από τον WTC 2 για τα επτά λεπτά πριν από την κατάρρευσή του ήταν αλουμίνιο από το αεροσκάφος σε συνδυασμό με οργανικά υλικά (βλ. Εικ. 6) [6]. 

 

Ωστόσο, πειράματα έχουν δείξει ότι το λιωμένο αλουμίνιο, ακόμη και όταν αναμιγνύεται με οργανικά υλικά, έχει μια ασημένια εμφάνιση - υποδηλώνοντας έτσι ότι το πορτοκαλί λιωμένο μέταλλο προερχόταν από μια αντίδραση θερμίτη που χρησιμοποιήθηκε για την αποδυνάμωση της δομής [12]. Εν τω μεταξύ, μη αντιδρών νανοθερμιτικό υλικό έχει έκτοτε ανακαλυφθεί σε πολλαπλά ανεξάρτητα δείγματα σκόνης του WTC [13]. 

 

Όσον αφορά τις μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων, περίπου 156 μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένων 135 πρώτων ανταποκριτών, έχουν τεκμηριώσει ότι είδαν, άκουσαν και/ή αισθάνθηκαν εκρήξεις πριν και/ή κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης [14]. Η άποψη ότι οι Δίδυμοι Πύργοι καταρρίφθηκαν με εκρηκτικά φαίνεται ότι ήταν η αρχική επικρατούσα άποψη μεταξύ των περισσότερων πρώτων ανταποκριτών. "Νόμιζα ότι ήταν έκρηξη, στην πραγματικότητα", δήλωσε ο John Coyle, ένας πυροσβέστης. "Όλοι νομίζω ότι εκείνη τη στιγμή εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι αυτά τα πράγματα ανατινάχτηκαν" [15]. 

 

Πρέπει να επαναλάβουμε ότι πυρκαγιές δεν έχουν προκαλέσει ποτέ την ολική κατάρρευση ενός πολυώροφου κτιρίου με χαλύβδινο σκελετό πριν ή μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Μήπως γίναμε μάρτυρες ενός πρωτοφανούς γεγονότος τρεις διαφορετικές φορές στις 11 Σεπτεμβρίου 2001; Οι εκθέσεις του NIST, οι οποίες προσπάθησαν να υποστηρίξουν αυτό το απίθανο συμπέρασμα, αποτυγχάνουν να πείσουν έναν αυξανόμενο αριθμό αρχιτεκτόνων, μηχανικών και επιστημόνων. 

 

Αντίθετα, τα στοιχεία δείχνουν συντριπτικά το συμπέρασμα ότι και τα τρία κτίρια καταστράφηκαν από ελεγχόμενη κατεδάφιση. Δεδομένων των εκτεταμένων συνεπειών, είναι ηθικά επιβεβλημένο η υπόθεση αυτή να αποτελέσει αντικείμενο μιας πραγματικά επιστημονικής και αμερόληπτης έρευνας από τις αρμόδιες αρχές. 

 

*********** 

 

Δικτυογραφία:  

9/11 Archives: “On the Physics of High-Rise Building Collapses” – OffGuardian
https://off-guardian.org/2022/09/11/9-11-archives-on-the-physics-of-high-rise-building-collapses/

 

Ενα σχόλιο από παλιότερη ανάρτηση μου για τους Δίδυμους Πύργους.

Μπορείτε να δείτε όλο το άρθρο ΕΔΩ

21 χρόνια από το μεγάλο ψέμα.... 11 Σεπτεμβρίου 2001 πέφτουν οι Δίδυμοι Πύργοι γιατί ...έτσι έπρεπε για την Νέα Τάξη.

Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από παλιότερη ανάρτησή μας του 2009

Επτά χρόνια μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθεί να μην υπάρχει ομοφωνία σε άλλες χώρες του κόσμου ότι πίσω από την αιματοχυσία βρίσκεται η Αλ Κάιντα, σύμφωνα με διεθνή δημοσκόπηση της WorldPublicOpinion.org σε 17 χώρες.

Η έρευνα, η οποία διενεργήθηκε σε δείγμα 16.063 ανθρώπων σε 17 χώρες, κατέδειξε ότι μόνο σε εννέα χώρες η πλειοψηφία πιστεύει ότι η Αλ Κάιντα ευθύνεται για τις επιθέσεις του 2001 στη Νέα Υόρκη και την Ουάσινγκτον που προκάλεσαν το θάνατο περίπου 3.000 ανθρώπων.

Κατά μέσον όρο, το 46% των ερωτηθέντων στις 17 χώρες δήλωσε ότι η Αλ Κάιντα ευθύνεται για τις επιθέσεις, το 15% ότι ευθύνεται η αμερικανική κυβέρνηση, το 7% το Ισραήλ και άλλο ένα 7% κάποιος άλλος δράστης. Επίσης ένας στους τέσσερις δήλωσε ότι δεν γνωρίζει ποιος κρύβεται πίσω από τις επιθέσεις.

Η δημοσκόπηση διεξήχθη από την WorldPublicOpinion.org, ένα σχέδιο συνεργασίας ερευνητικών κέντρων σε διάφορες χώρες, το οποίο διαχειρίζεται το Πρόγραμμα πάνω στις Θέσεις Διεθνούς Πολιτικής του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ στις ΗΠΑ.

Στην Ευρώπη, το 56% των Βρετανών και των Ιταλών επιρρίπτει την ευθύνη για τις επιθέσεις στην Αλ Κάιντα, το 63% των Γάλλων και το 64% των Γερμανών. Επίσης, το 23% των Γερμανών ρίχνει την ευθύνη στην αμερικανική κυβέρνηση, όπως και το 15% των Ιταλών.

Στη Μέση Ανατολή οι ερωτηθέντες ήταν ιδιαίτερα πιθανόν να κατονομάσουν κάποιον άλλο δράστη από την Αλ Κάιντα, έδειξε επίσης η έρευνα.

Την υπόθεση ότι το Ισραήλ κρυβόταν πίσω από τις επιθέσεις στήριξε το 43% των ερωτηθέντων στην Αίγυπτο, το 31% στην Ιορδανία και το 19% στα Παλαιστινιακά Εδάφη, ενώ τις ευθύνες στην αμερικανική κυβέρνηση επέρριψε το 36% των Τούρκων και το 27% των Παλαιστινίων.

Στο Μεξικό, το 30% των ερωτηθέντων κατηγόρησε την αμερικανική κυβέρνηση και το 33% την Αλ Κάιντα.

Οι μόνες χώρες στις οποίες η συντριπτική πλειοψηφία επέρριψε την ευθύνη στην Αλ Κάιντα ήταν η Κένυα με ποσοστό 77% και η Νιγηρία με ποσοστό 71%.

Η δημοσκόπηση, η οποία έχει περιθώριο σφάλματος συν, πλην 3 έως 4 μονάδες, διεξήχθη από τις 15 Ιουλίου ως τις 31 Αυγούστου στις εξής χώρες: Κίνα, Ινδονησία, Νιγηρία, Ρωσία, Αίγυπτος, Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Ιταλία, Ιορδανία, Κένυα, Μεξικό, Παλαιστινιακά Εδάφη, Νότια Κορέα, Ταϊβάν, Τουρκία και Ουκρανία.

Αυξημένη συχνότητα άσθματος στους κατοικούντες κοντά στο επίκεντρο της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου 2001

Οι ενήλικες που ζούσαν κοντά στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου κατά τη στιγμή της επίθεσης έχουν διπλάσια πιθανότητα να εκδηλώσουν άσθμα σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Εκτιμάται ότι ποσοστό 3% των κατοίκων της περιοχής (3.800 έως 12.600 ενήλικες) έχουν ήδη εκδηλώσει άσθμα ενώ 35.000 έως 70.000 άτομα ανέπτυξαν μετα-τραυματικό σύνδρομο stress.

από το "Ας μιλήσουμε επιτέλους"

ΣΧΟΛΙΟ

Γνωρίζω ότι ένας από τους μεγαλύτερους ψεύτες πολιτικούς της υφηλίου υπήρξε ο George Bush. Αυτο το γνωρίζετε κι εσείς. Παραμύθιασε ολόκληρη την ανθρωπότητα ότι ο Σαντάμ Χουσεϊν ήταν συνεργάτης της Αλ Καϊντα και ότι στο Ιράκ υπήρχαν όπλα μαζικής καταστροφής μονο και μόνο για να κάνει εισβολή στην χώρα και να βαλει στο χερι τις πετρελαιοπηγές της.

Φυσικά μαζί του τάχθηκε το μεγαλύτερο μέρος της παραμυθιασμένης και τρομοκρατημένης αμερικανικής κοινής γνώμης αλλά και το αμερικανικό κατεστημένο, η βαρια αμερικανική πολεμική βιομηχανία κλπ.

Σοβαρά υπονούμενα φυσικά υπάρχουν λοιπόν για το κινητρο της καταστροφής των δίδυμων πύργων. Υπάρχει μεγαλη υποψία (οσο τρομερό κι αν ακουγεται) οτι τους διδυμους πύργους επληξε η Αλ Καιντα με την CIA να κρυβεται από πίσω. Ωστε να δοθει η αφορμή και να προετοιμαστεί η κοινη γνωμη των ΗΠΑ και ολοκληρου του κόσμου για τον νεο πόλεμο (κατα της τρομοκρατίας) δλδ κατα οποιου θεωρουν οι ΗΠΑ τρομοκράτη.

Αναπάντητα ερωτήματα:

1) Γιατι πολλοί τεχνολόγοι θεωρούν οτι οι πύργοι μπορούσαν να αντέξουν να καιγονται μερες χωρις να καταρεουν; και γιατι φαινεται στο slow motion των καταρρεύσεων οτι φαινονται μικροεκρήξεις που δειχνουν ελεγχόμενη καταρρευση;

2) Γιατι ενω δουλευαν εκατοντάδες Εβραίοι εκει, την ημερα εκεινη δεν βρεθηκαν αναμεσα στους νεκρούς ουτε 100; Ποιος τους ειδοποίησε;

3) Γιατι στο Πεντάγωνο δεν βρεθηκαν ιχνη χτυπήματος απο αεροπλάνο, αλλα ακομα και οι μικροκαμερες ασφαλείας δεν εχουν καταγραψει τιποτα τετοιο. Αντίθετα πλεόν ολοι (οι υποψιασμένοι) πιστευουν οτι χτυπήθηκε απο πυραυλο!!!!!

4) Γιατι μετά το χτύπημα κι ενω ειχαν κλεισει ολα τα αεροδρόμια της χώρας, μαζευτηκαν απο το αμερικανικό κράτος άρον-αρον τα μελη της οικογενειας ΜΠΙΝ ΛΑΝΤΕΝ που διαβιούν στις ΗΠΑ (καμια 30 αρια) και έφυγαν με κρατικό αεροσκάφος προς άγνωστη κατευθυνση; Αυτο μαλιστα αποτελει πρωτοφανες γεγονός στα παγκόσμια χρονικά.

Δηλαδή η οικογένεια του υπ'αρ. 1 υπόπτου για το χτυπημα φυγαδεύεται απο την χωρα;

5) Το απίστευτο, ο Μπους jr ειχε, αποδεδειγμένα, κολλητό των προσωπικό δικηγόρο της οικογένειας ΜΠΙΝ ΛΑΝΤΕΝ εεεεεεεε;

6) Οταν εγινε η επίθεση και το είπαν στο αυτι του Μπούς, ο οποίος εκανε επισκεψη σε σχολείο, συνεχισε αταραχος την επισκεψή του!!!!!!!!!

7) Που ειναι ο ΜΠΙΝ ΛΑΝΤΕΝ δεν μπορουν να τον συλλάβουν........... ξεφεύγει κι από τους δορυφόρους; Ποιος ειναι ο Φαντομάς;

Που είναι τα όπλα μαζικής καταστροφής"" στο Ιρακ, που επικαλέστηκε ο Μπους, για να επιτεθεί; και που ειναι η συνδεση του Σαντάμ με την Αλ Καιντα; αυτοί βγηκαν εχθροί τελικα.

Κάτι πολύ βρώμικο υπάρχει λοιπόν..............

Δείτε και το εκπληκτικό ντοκυμαντέρ Fahrenheit 9/11.

Siemens – ΟΤΕ: Στο Μαξίμου η Deutsche Telekom, στη σιωπή οι ελληνικές αξιώσεις;

Του Παναγιώτη Αποστόλου

Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου

egerssi.gr

https://lnk.bio/Egerssi

 

Το Egerssi έχει ήδη αναδείξει τις κρίσιμες διαστάσεις της υπόθεσης και τις ευθύνες που προκύπτουν για τη διασφάλιση των ελληνικών αξιώσεων. Στο προηγούμενο άρθρο μας, «Siemens – ΟΤΕ: Η γερμανική “ταφόπλακα” και η μεγάλη ευθύνη του ΟΤΕ», παρουσιάσαμε το ιστορικό και τα ερωτήματα που γεννά η απόφαση του Μονάχου. Ακολούθησε το «Siemens – ΟΤΕ: Τώρα ή ποτέ – Μία εβδομάδα πριν χαθούν οι ελληνικές αξιώσεις», με επίκεντρο την προθεσμία της 13ης Σεπτεμβρίου και την ανάγκη άμεσων ενεργειών.

 

Οι πληροφορίες μας σήμερα (9/9/2026) έκαναν λόγο, ότι ο Πρόεδρος και CEO του ΟΤΕ Κώστας Νεμπής, συνοδευόμενος από μέλη του ΔΣ της Deutsche Telekom θα πέρναγαν το κατώφλι του Μαξίμου, όπου θα συναντούσαν τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, αμέσως μετά τη συνεδρίαση του πρωινού καφέ.

 

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας λοιπόν, η ηγεσία της Deutsche Telekom θα ενημέρωνε τον Πρωθυπουργό για το εγχείρημα της μετάβασης του ΟΤΕ στο brand Telekom. Η αλλαγή που τρέχει και επισήμως από χθες δεν περιορίζεται στο rebranding, καθώς η ενσωμάτωση του ΟΤΕ στο διεθνές οικοσύστημα της Telekom θα ενισχύσει συνέργειες σε επίπεδο τεχνολογίας, προϊόντων και εμπορικών συνεργασιών.

 

Η σημερινή συνάντηση στο Μαξίμου δεν θα ήταν απλώς μια παρουσίαση rebranding.

 

Είναι μια στιγμή όπου η ελληνική πλευρά οφείλει να αποδείξει, ότι η στρατηγική μετάβαση δεν συνοδεύεται από στρατηγική αδράνεια.

 

Γιατί η 13η Σεπτεμβρίου δεν είναι μια τυπική προθεσμία.

Είναι η γραμμή που χωρίζει την αναβίωση από την οριστική ταφή της υπόθεσης Siemens–ΟΤΕ.

 

Ο απόηχος της συνάντησης στο Μαξίμου: Απόλυτη σιωπή του ΟΤΕ για Μόναχο και Άρειο Πάγο…

 

Η σημερινή συνάντηση του Πρωθυπουργού με τους εκπροσώπους της αγοράς τηλεπικοινωνιών στο Μέγαρο Μαξίμου επιβεβαιώθηκε από όλα τα Μέσα. Αυτή σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες μας, ολοκληρώθηκε με χαμηλούς τόνους. Παρά το εύρος των θεμάτων που συζητήθηκαν, ένα ζήτημα έμεινε εκκωφαντικά εκτός ατζέντας: Η στάση που θα τηρήσει ο ΟΤΕ μετά την επίμαχη απόφαση του δικαστηρίου του Μονάχου και τις εκκρεμείς υποθέσεις που βρίσκονται στον Άρειο Πάγο.

 

Η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς ή ενημέρωσης για το πώς σκοπεύει να κινηθεί ο οργανισμός δημιούργησε εύλογα ερωτήματα, ειδικά από τη στιγμή που στη συνάντηση παραβρέθηκαν και οι εκπρόσωποι του νομικού τμήματος του ΟΤΕ.

 

Η παρουσία της κ. Νικολαΐδου και το βάρος των ανοιχτών υποθέσεων…

 

Ιδιαίτερη σημασία είχε η παρουσία – όπως μας μετέφεραν - της επικεφαλής του νομικού τμήματος του ΟΤΕ κ. Νικολαΐδου, η οποία χειρίζεται τις ανοιχτές υποθέσεις που αφορούν τη Siemens από το 2010, χρονιά κατά την οποία αντικατέστησε τον τότε νομικό σύμβουλο Πάρι Πασιά.

 

Η συμμετοχή της στη συνάντηση θα μπορούσε να θεωρηθεί ένδειξη ότι το ζήτημα θα τεθεί, έστω σε επίπεδο ενημέρωσης. Ωστόσο, σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες μας, δεν υπήρξε καμία αναφορά ούτε στις συνέπειες της απόφασης του Μονάχου, ούτε στην πορεία των δύο κρίσιμων εκκρεμοτήτων στον Άρειο Πάγο.

 

Η σιωπή αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν αναλογιστεί κανείς ότι οι υποθέσεις αυτές, αποτελούν κομβικά σημεία για την αξιοπιστία του οργανισμού και για το πώς θα διαχειριστεί το ιστορικό του βάρος σε μια περίοδο που η αγορά τηλεπικοινωνιών βρίσκεται σε φάση αναδιάταξης.

 

Το πολιτικό πλαίσιο και η ανάγκη για καθαρές απαντήσεις…

 

Η συνάντηση στο Μαξίμου πραγματοποιήθηκε σε ένα περιβάλλον όπου η κυβέρνηση επιδιώκει να χαράξει στρατηγική για την ψηφιακή μετάβαση και τις επενδύσεις στον κλάδο. Ωστόσο, η απουσία τοποθέτησης από τον ΟΤΕ για ζητήματα που αγγίζουν τόσο το νομικό όσο και το οικονομικό του αποτύπωμα δημιουργεί ένα κενό ενημέρωσης που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

 

Η απόφαση του Μονάχου έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις για το πώς θα κινηθεί ο οργανισμός σε επίπεδο προσφυγών, ενώ οι εκκρεμείς υποθέσεις στον Άρειο Πάγο παραμένουν ανοιχτές και κρίσιμες. Παρ’ όλα αυτά, η σημερινή συνάντηση δεν έδωσε ούτε ενδείξεις ούτε χρονοδιάγραμμα.

 

Τι μένει μετά τη συνάντηση;

 

Το συμπέρασμα της ημέρας είναι σαφές:

Παρά την παρουσία των αρμόδιων νομικών στελεχών, ο ΟΤΕ επέλεξε — ή αναγκάστηκε — να διατηρήσει απόλυτη σιωπή για τα πιο κρίσιμα ζητήματα που τον αφορούν αυτή τη στιγμή.

 

Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν αυτή η σιωπή αποτελεί στρατηγική επιλογή ή απλώς μια προσωρινή στάση εν αναμονή εξελίξεων.

Η σημερινή συνάντηση στο Μαξίμου προσθέτει επίσης μια νέα, πολιτική διάσταση στο ίδιο κρίσιμο ερώτημα: Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη ώστε να μη χαθεί η δυνατότητα διεκδίκησης;;

Το επιτραπέζιο παιχνίδι που «προφήτευσε» την 11η Σεπτεμβρίου

«Εμβολιάζει» ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

 

Καθώς συμπληρώνονται 25 χρόνια από την μαύρη επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου και τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης θα οργιάσουν πάλι δείχνοντας ξανά και ξανά στις οθόνες μας την πιο απατηλή, καθότι παντελώς μη ρεαλιστική, εικόνα στην ιστορία της τηλεόρασης (διάβαζε ανάποδα: τηλετύφλωσης), αξίζει να κάνουμε μια βουτιά στο παρελθόν και να ανατρέξουμε σε ένα σημαντικό άρθρο που είχε δημοσιευθεί σε γνωστό ελληνικό περιοδικό.

 

Σε εκείνο το άρθρο είχε αναδειχθεί ένα προφητικό επιτραπέζιο παιχνίδι για παίκτες που αγωνίζονται με στόχο την επίτευξη της παγκόσμιας κυριαρχίας, ένας στόχος που, στην πραγματικότητα, συνδέεται με την δράση της υπερεθνικής ελίτ, η οποία διαχειρίζεται τις τύχες της ανθρωπότητας. Με αυτήν την αφορμή, ο αρθρογράφος συνδέει τον μαζικό εμβολιασμό με την μείωση του πληθυσμού, εκτιμώντας ότι η 11η Σεπτεμβρίου ήταν η απαρχή των γεγονότων που την διαδέχθηκαν.

 

Νέα Τάξη Πραγμάτων, πρόκληση χάους, αλλά και ερχομός του Αντιχρίστου είναι ένα εννοιολογικό τρίγωνο που περιγράφεται στο συγκεκριμένο άρθρο.

 

Το επίμαχο επιτραπέζιο παιχνίδι, το οποίο κυκλοφόρησε στην αγορά το 1995 κερδίζοντας το βραβείο του Καλύτερου Επιτραπέζιου Παιχνιδιού, απεσύρθη το 2001 από τα καταστήματα μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου.

 

Είναι προφανές ότι το παιχνίδι αυτό είναι μία από τις πιο τρανταχτές αποδείξεις ότι η πτώση των Δίδυμων Πύργων ήταν προμελετημένη και, ως συνήθως, οι συνωμότες φρόντισαν μέσω της τεχνικής του προγνωστικού προγραμματισμού (predictive programming) να προλειάνουν το έδαφος για την μεγάλη «ύπνωση» στην οποία θα περιάγονταν οι λαοί, όταν, 6 χρόνια αργότερα, θα μας έδειχναν την επίπλαστη πρόσκρουση των ανύπαρκτων αεροπλάνων στα δύο κτήρια του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, η οποία, βεβαίως, δεν ήταν πρόσκρουση αλλά «βελούδινος διεμβολισμός»1.

 

Ας δούμε, λοιπόν, τώρα ποιο ήταν αυτό το περιοδικό και πότε είχε λάβει χώρα η σχετική δημοσίευση:

 

Πρόκειται για το περιοδικό «Τρίτο Μάτι», το οποίο στις 9 Μαΐου 2011 (σελ. 34 επ.), δημοσίευσε ένα άρθρο του Γιώργου Παντούλα με τίτλο «Μια νέα εκδοχή των “Πρωτοκόλλων των σοφών της Σιών;”. Illuminati: New World Order. Το προφητικό “παιχνίδι” που φαίνεται να το ζούμε στην πραγματικότητα!».

 

Από το άρθρο αυτό πληροφορούμαστε τα εξής:

 

«Μεγάλος θόρυβος γίνεται τελευταία σε όλο τον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα, γύρω από ένα πραγματικά παράξενο θέμα: Καθώς η ανθρωπότητα βιώνει μεγάλα και συνταρακτικά γεγονότα κάθε είδους –από το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους και μέχρι την οικονομική κρίση και την πρόσφατη καταστροφή στην Ιαπωνία [2011]– αποκαλύπτεται ότι τα περισσότερα από αυτά έχουν προβλεφθεί (με εκπληκτικές λεπτομέρειες που ξεπερνούν τα όρια της σύμπτωσης) σε ένα… παιχνίδι με κάρτες σαν κι αυτά που είναι της μόδας στις νεαρές ηλικίες!

 

Πρόκειται για το παιχνίδι με τον “ψαγμένο” τίτλο “Illuminati, η Νέα Τάξη Πραγμάτων”, του οποίου οι κάρτες κυκλοφόρησαν έως και το 1995, δηλαδή τότε που ο κόσμος ζούσε στην ψευδαίσθηση της ασφάλειας και της οικονομικής ανάπτυξης…

 

Η ιστορία ξεκινάει στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μια εποχή που ο όρος Νέα Παγκόσμια Τάξη ήταν γνωστός σε ελάχιστους και σίγουρα όχι στο ευρύ κοινό. Τον Σεπτέμβριο του 1981 ο Steve Jackson, ιδιοκτήτης της ομώνυμης εταιρείας κατασκευής επιτραπέζιων παιχνιδιών, και ο καλλιτεχνικός σχεδιαστής των παιχνιδιών Dave Martin, ενθουσιασμένοι από το βιβλίο των Robert Anton Wilson και Robert Shea “Illuminatus! Trilogy” [1η έκδοση: 1975], αποφάσισαν να προχωρήσουν στην κυκλοφορία ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού με θέμα τους διαβόητους Illuminati.

 

Η πρώτη έκδοση του παιχνιδιού κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1982. Ακολούθησαν τρεις επεκτάσεις, οι δύο από τις οποίες ενσωματώθηκαν στην πολυτελή του έκδοση. Στόχος των παικτών, ο καθένας εκ των οποίων αντιπροσωπεύει μια μυστική οργάνωση των Illuminati, είναι η παγκόσμια κυριαρχία.

 

Ο ίδιος ο Robert Shea, ένας από τους συγγραφείς της Τριλογίας των Illuminati, έγραψε μια εισαγωγή τεσσάρων παραγράφων στο βιβλιαράκι με τις οδηγίες του παιχνιδιού, όπου, ανάμεσα στα άλλα, κατέληγε με την αινιγματική φράση: “Ίσως οι Illuminati να βρίσκονται πίσω από αυτό το παιχνίδι… Θα πρέπει να είναι… Βρίσκονται εξ ορισμού πίσω από τα πάντα!”.

 

Το 1990 ο Steve Jackson δημιούργησε την τελική μορφή του παιχνιδιού με τίτλο “Illuminati: The New World Order, ή INWO”. Το παιχνίδι αυτό ήταν πολύ κοντά, για να μην πούμε απόλυτα ταυτισμένο, με το θρυλούμενο τελικό σχέδιο των Illuminati για να ωθήσουν ολόκληρο τον κόσμο στη Νέα Παγκόσμια Τάξη. Για την έκδοση αυτού του παιχνιδιού, το οποίο αποδείχτηκε κάτι παραπάνω από προφητικό, εκδόθηκαν 100 νέες κάρτες».

 

Μία από τις εντυπωσιακότερες κάρτες του παιχνιδιού με τίτλο “Terrorist Nuke”, δηλ. «Το πυρηνικό όπλο των τρομοκρατών» είναι εκείνη που απεικονίζει έκρηξη στους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου της Νέας Υόρκης. Με αφορμή τον τίτλο της κάρτας, ο οποίος προσδιορίζει τους δράστες ως τρομοκράτες, αλλά υπονοεί ότι, σε αντίθεση με την επίσημη εκδοχή, έχει γίνει χρήση πυρηνικών, ο συντάκτης του άρθρου κάνει το εξής σχόλιο:

 

«Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν πως με τον όρο “πυρηνικά” το παιχνίδι θέλει να δείξει την μεγάλη ισχύ των συγκεκριμένων τρομοκρατικών χτυπημάτων. Όμως υπάρχει και μια δεύτερη ερμηνεία. Σήμερα υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν με επιχειρήματα ότι εκτός από τα αεροπλάνα [Προσοχή: υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες που δήλωσαν ότι ουδέποτε είδαν αεροπλάνα παρά μόνο εκρήξεις – τα αεροπλάνα τα είδαν από τις οθόνες της τηλεόρασής τους] έγιναν αντιληπτές εκρήξεις χαμηλότερα, που μπορεί να οφείλονταν σε κάποιον πανίσχυρο εκρηκτικό μηχανισμό. Άλλωστε υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία –αν και από καμία πλευρά δεν έγινε λόγος για διαρροή ραδιενέργειας– που δείχνουν ότι, στην πολύνεκρη έκρηξη του ξενοδοχείου στο Μπαλί το 2002, το κτήριο χτυπήθηκε από μια “μικρο-πυρηνική” βόμβα ισχύος περίπου 0,10 κιλοτόνων. Αυτό έκανε πολλούς να αναρωτηθούν αν κάτι τέτοιο έγινε και με τους Δίδυμους Πύργους.

 

Και ακριβώς αυτό το είδος της μικρής ισχύος, αλλά πυρηνικής έκρηξης μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο για την συμπεριφορά του ενισχυμένου σκυροδέματος των κτηρίων που, κυριολεκτικά, έγινε σκόνη με το πέσιμό τους. Μπορεί ακόμα και να εξηγεί την τρομακτική θερμότητα που υπήρχε στο “Σημείο Μηδέν” αρκετούς μήνες μετά την 11η Σεπτεμβρίου».

 

Προσφάτως, από δημοσίευμα της New York Post της 31ης Αυγούστου 2026, το οποίο αναπαρήχθη την επόμενη ημέρα από το ελληνικό Documento2, ενημερωθήκαμε ότι σημειώθηκε κατακόρυφη αύξηση, σχεδόν σε ποσοστό 1.700%, των κρουσμάτων καρκίνου που συνδέονται με την 11η Σεπτεμβρίου, καθώς, ενόψει της 25ης μαύρης επετείου, ο αριθμός των επιζώντων που πλήττονται από τις τοξικές ουσίες υπερβαίνει εκείνον των διασωστών· άραγε, πρόκειται απλώς για τοξικές ουσίες;

 

Άλλη κάρτα του παιχνιδιού που συνδέεται με την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου έχει τίτλο «Στόχος: Μείωση Πληθυσμού» (Goal: Population Reduction). Σε αυτήν απεικονίζονται οι Δίδυμοι Πύργοι, οι κορυφές των οποίων έχουν καλυφθεί από πυκνό σύννεφο καπνού. Σύμφωνα με το σχόλιο του αρθρογράφου:

 

«Η κάρτα μπορεί να απεικονίζει συμβολικά την απαρχή των γεγονότων που ακολούθησαν την 11η Σεπτεμβρίου με στόχο τη μείωση του ανθρώπινου πληθυσμού, βασικό στοιχείο του θρυλούμενου σχεδίου των Illuminati, που λέγεται ότι περιλαμβάνει πολλά επιμέρους σχέδια, όπως μαζικούς εμβολιασμούς, μείωση της αναπαραγωγικής ικανότητας λόγω μεταλλαγμένης διατροφής, πολέμους κ.λπ. (προσοχή: το παιχνίδι διαθέτει και κάρτες που αφορούν τις επιδημίες και την διαχείριση των ασθενειών). Αυτό υποστηρίζουν πολλοί από τους ερευνητές που λένε ότι η 11η Σεπτεμβρίου ήταν το έναυσμα για την εφαρμογή του σχεδίου για [δραστική] μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού και της δημιουργίας του απαραίτητου για την εγκαθίδρυση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης χάους σε ολόκληρο τον πλανήτη, μια εικόνα που διακρίνεται πλέον αρκετά καθαρά σήμερα».

 

Με αφορμή τις «προφητικές» κάρτες αυτού του ύποπτου παιχνιδιού, ο Γιώργος Παντούλας αναρωτιέται:

 

«Υπάρχει πράγματι ένα τέτοιο σχέδιο παγκόσμιας κυριαρχίας από μία Οργάνωση η οποία συνδέεται με το περιβόητο τάγμα των Πεφωτισμένων; Και εάν ναι, πώς γνώριζε ο Jackson το σχέδιο των Illuminati με τόσες λεπτομέρειες; Και το ότι γνώριζε πάρα πολύ καλά τα πράγματα φαίνεται από το γεγονός ότι δέχθηκε στα γραφεία και το σπίτι του την “επίσκεψη” των αμερικανικών Μυστικών Υπηρεσιών που προσπάθησαν με κάθε μέσο να κλείσουν την επιχείρησή του και να προλάβουν την κυκλοφορία του παιχνιδιού. Κατέσχεσαν μάλιστα όλους τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και οποιοδήποτε υλικό είχε να κάνει με το παιχνίδι! Τελικά, ο Jackson πήγε στα δικαστήρια και μετά από σκληρό αγώνα κέρδισε την υπόθεση. Το δικαστήριο μάλιστα επέβαλε στο Αμερικανικό Δημόσιο […] αποζημίωση 50.000 δολαρίων συν 250.000 δικαστικά έξοδα! Τελικά το παιχνίδι κυκλοφόρησε στην αγορά το 1995 [την ίδια χρονιά κέρδισε το βραβείο του Καλύτερου Επιτραπέζιου Παιχνιδιού], αλλά το FBI κατόρθωσε και το απέσυρε από τα καταστήματα το 2001 μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου».

 

Στην εισαγωγή του άρθρου του, ο Παντούλας επισημαίνει ότι «αρκετοί ερευνητές, και ανάμεσά του ο γνωστός David Icke [που έχει κηλιδωθεί από το σύστημα ως «συνωμοσιολόγος» – πάντως, κάποιες αιρετικές θέσεις του πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγάλη προσοχή] θεωρούν ότι η Νέα Παγκόσμια Τάξη έχει άμεση σχέση και με τον ερχομό του Αντιχρίστου στον κόσμο μας».

 

Σημειώσεις 

 

1 Από τον διεμβολισμό των «Δίδυμων Πύργων» στον εμβολιασμό των «βρεφοποιημένων» τηλεθεατών

Konstantinos Vathiotis

11 Μαρτίου 2023

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read full story

2 https://www.documentonews.gr/article/didymoi-pyrgoi-ektoxefsi-1-700-stous-karkinous-gia-tous-epizontes-tis-11is-septemvriou/

 

πηγή 

Τουρκική Εισβολή - Ημερολογιακά τραγικός Ιούλιος και Αύγουστος 1974 (μέρος Ζ)

O Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και ο Δρ Κίσινγκερ.

Διαβάστε το Α μέρος ΕΔΩ 

το Β μέρος ΕΔΩ, το Γ μέρος ΕΔΩ, το Δ μέρος ΕΔΩ, το Ε μέρος ΕΔΩ και το μέρος ΣΤ ΕΔΩ

 

Γράφει η Φανούλα Αργυρού

ΜΕΡΟΣ Ζ’

Θα πάμε λίγο πίσω στον χρόνο σήμερα, για να προσθέσω ορισμένες σημαντικές ιστορικές λεπτομέρειες.

19 Ιουλίου 1974 - Μέσω του Bρετανού πρέσβη στην Ουάσιγκτον, αναφερόμενος τηλεφωνικώς στην πολιτική τού Κάλαχαν στο θέμα της Κύπρου, ο Δρ Κίσινγκερ τού είπε ότι «δεν ήθελε τον Σαμψών να συνεχίσει, ότι μπορούσε να συμφωνήσει με την πολιτική του (Κάλαχαν) ή να κρατήσει κάποιαν απόσταση πίσω, ήταν έτοιμος να βάλει πίεση πάνω στους Έλληνες, όταν όμως θα ήταν πια γνωστό ότι θα επετύγχαναν οι Βρετανοί (με την πολιτική τους) γιατί αυτό δεν ήταν ακόμα ξεκάθαρο και ότι δεν ήταν τόσο ενθουσιασμένος από το πρόχειρο ψήφισμα (στο Σ. Ασφαλείας) που είχαν ετοιμάσει…».

(Είχε προηγηθεί στις 18 Ιουλίου η διαφωνία του μαζί τους και η έντονη προειδοποίησή του ότι δεν είχαν μελετήσει καλά τις μακροπρόθεσμες συνέπειες τού τι είχαν συμφωνήσει με τον Ετζεβίτ (εισβολή), ότι έβλεπε τον Μακάριο ως «ανδρείκελο των Τούρκων», έχοντας πληροφορηθεί ότι είχε δώσει τη «συναίνεσή του» για τη «συνεργασία» Βρετανών με Ετζεβίτ, και ότι δεν υποστήριζε την αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών όπως ζητούσαν Μακάριος, Τουρκία, Βρετανία και Σοβιετικοί εδώ και τώρα, γιατί θα δημιουργούσαν ανισοζύγιο δυνάμεων εις βάρος των Ελλήνων. Βλέπε λεπτομέρειες στο άρθρο Φ.Α. 2022 «Ο Δρ Χένρι Κίσινγκερ ακολούθησε τη βρετανική πολιτική το 1974»).

https://simerini.sigmalive.com/article/2022/2/7/o-dr-khenru-kisingker-akolouthese-ten-bretanike-politike-to-1974/

Ο πρέσβης Ραμσπόθαμ τον ρώτησε αν είχε κάποιες σκέψεις για μια συνταγματική λύση. Ο Κίσινγκερ είπε ότι αυτό θα έπρεπε σταδιακά να ακολουθήσει, όμως οι ΗΠΑ δεν θα βιάζονταν να δεσμευθούν με οτιδήποτε. Θα ήθελε να του επιτρεπόταν να χρησιμοποιήσει τις τακτικές που δεν απέτυχαν (αναφερόμενος καθαρά στη διπλωματία του για τη Μέση Ανατολή), αλλά ο Βρετανός πρέσβης τού υπέδειξε ότι το θέμα της Κύπρου ήταν πολύ διαφορετικό από το Αραβοϊσραηλινό, ειδικά λόγω των υφιστάμενων Συνθηκών του 1960. Ο Κίσινγκερ, έγραψε ο πρέσβης, είπε -αν και όχι τόσο καθαρά- ότι θα μιλούσε στους Έλληνες και τους Τούρκους το βράδυ, για τις απόψεις των Ηνωμένων Πολιτειών για λύση…

Αμέσως μετά ακολούθησε δεύτερο τηλεγράφημα του Βρετανού πρέσβη προς το Φόρεϊν Όφις, ενημερώνοντας ότι είχαν σταλεί οδηγίες σε δύο τηλεγραφήματα προς την αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα για τον Σίσκο ή, αν δεν είχε φθάσει στην Άγκυρα, για τον πρέσβη (Μακόμπερ).

Στο πρώτο ζητούσαν να μεταβιβάσουν στον Ετζεβίτ τις έντονες ανησυχίες των ΗΠΑ από τις πληροφορίες για τουρκικές στρατιωτικές κινήσεις, ειδικά προτού δοθεί καιρός στη διπλωματία. Τουρκική στρατιωτική επέμβαση θα ήταν το πρώτο βήμα σε μια κατάσταση που θα ήταν δύσκολο να ελεγχθεί. Οι ΗΠΑ ήταν πλήρως αντίθετες με την Ένωση ή την “creeping enosis” (υφέρπουσα Ένωση), όμως ο Κίσινγκερ ήθελε να το έκαναν ξεκάθαρο στον Ετζεβίτ, ως φίλος, ότι κατά τη γνώμη του στρατιωτική επέμβαση θα άρχιζε μια σειρά από γεγονότα που θα ξέφευγαν του τουρκικού ή αμερικανικού ελέγχου. Στο δεύτερο τηλεγράφημα οι οδηγίες του Σίσκο ήταν να τονίσει ότι οι Αμερικανοί μιλούσαν στους Τούρκους ως φίλοι και στον ρόλο αυτό οι ΗΠΑ δεν πίστευαν ότι τα τουρκικά συμφέροντα μακροπρόθεσμα θα εξυπηρετούνταν με τουρκική επέμβαση…

Το δεύτερο τηλεγράφημα πάλι έδινε εντολές προς τον Σίσκο. «Να διαβεβαιώσει τον Ετζεβίτ ότι οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονταν τις τουρκικές ανησυχίες και να του τονίσει ότι οι ΗΠΑ μιλούσαν στους Τούρκους ως φίλοι. Με αυτόν τον ρόλο οι ΗΠΑ δεν πίστευαν ότι τα τουρκικά συμφέροντα μακροπρόθεσμα θα εξυπηρετούνταν με στρατιωτική επέμβαση. Το ζητούμενο πρέπει να είναι να εργαστούν για μια λύση, που μακροπρόθεσμα θα περιλαμβάνει ασφάλεια για την τουρκική κοινότητα. Η άμεση ανάγκη, επομένως, ήταν να μη συμβεί κάτι βραχυπρόθεσμα που θα κάνει τον μακροπρόθεσμο στόχο αδύνατο.

»Δεν υπήρχε αμερικανικό σχέδιο και οι Αμερικανοί ήταν ανοικτοί σε τουρκικές προτάσεις. Εν πάση περιπτώσει, ο Σίσκο να ‘‘πετάξει’’ στον Ετζεβίτ την ιδέα για Κληρίδη ως συμβιβαστικό υποψήφιο για την προεδρία… Ο στόχος των ΗΠΑ ήταν να παραμείνουν όσο ευέλικτες μπορούσαν και να μην προχωρήσουν με προτάσεις».

Η διαφωνία θα δημοσιευόταν στους «Financial Times»

Στις 19 Ιουλίου 1974, οι «Financial Times» ήθελαν να δημοσιεύσουν ότι ο Κίσινγκερ είχε διαφωνήσει με τη πολιτική του Κάλαχαν για την Κύπρο (που ήταν αληθές – όπως αποκάλυψαν τα αποδεσμευμένα βρετανικά έγγραφα στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο). Όμως, κατόπιν πιέσεων από αμφότερες τις πλευρές του Ατλαντικού (Στέιτ Ντιπάρτμεντ και Βρετανούς), η δημοσιοποίηση των διαφωνιών αποφεύχθηκε, συγκαλύφθηκε προς όφελος των Τούρκων, Βρετανών και όχι μόνο…

Η Χούντα ισχυριζόταν ότι υπήρξε συμπαιγνία μεταξύ Λονδίνου και Άγκυρας

Στις 20 Ιουλίου 1974 ο Βρετανός πρέσβης στην Αθήνα, Σερ Ρόπιν Χούπερ, ενημέρωσε τον Κάλαχαν ότι η Κυβέρνηση στην Αθήνα ισχυριζόταν πως υπήρξε συμπαιγνία μεταξύ Λονδίνου και Άγκυρας. Το Λονδίνο έπρεπε να κάνει κάτι για εξουδετέρωση του ισχυρισμού. Ο Χούπερ συναντήθηκε με τον αναπληρωτή ΥΠΕΞ της Ελλάδας, Κ. Κυπραίο, έστειλε λεπτομέρειες της συνάντησης και τόνισε ότι ο Κυπραίος τού είπε πως η ελληνική Κυβέρνηση δεν ήθελε Ένωση «παρόλο ότι αν ο κυπριακός λαός ο ίδιος το ζητούσε, τότε θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα». Και τόνισε ο Χούπερ: «Δεν είχε, επαναλαμβάνω, δεν είχε γνώση πρότασης για διχοτόμηση…».

Οι Βρετανοί προέβησαν σε έντονες προσεγγίσεις προς την ελληνική χουντική Κυβέρνηση για να αποσυρθεί ο ισχυρισμός (που ήταν αληθής βέβαια) και στη συνέχεια στη νέα Κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, Γ. Μαύρου και Ε. Αβέρωφ…

30/11 - 1/12/1974 - Σύσκεψη στην Αθήνα - Ο Κ. Καραμανλής είπε όσον αφορούσε τους Άγγλους: «Αυτοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι. Διότι αυτοί ενεθάρρυναν και το πραξικόπημα των συνταγματαρχών και τας διαθέσεις των Τούρκων…». Βιβλίο Σάββα Παύλου, η «Άλλη Κατάθεση»,1991.

Όσο για τις ευθύνες τους για τις διαθέσεις των Τούρκων, επιβεβαιώθηκε και τεκμηριώθηκε η δήλωση Κ. Καραμανλή. Παραμένει να ερευνηθεί βαθύτερα και η ευθύνη τους για το πραξικόπημα…

Η τουρκική εισβολή μπορούσε να εμποδιστεί ΜΟΝΟ αν οι αμετανόητοι ΕΝΟΧΟΙ WILSON/CALLAGHAN απέσυραν α) την ανοικτή επιταγή προς Ετζεβίτ να εισβάλει, φτάνει να μην ενοχλούσε τις Βρετανικές τους Βάσεις, β) την υπόσχεση ότι ανελάμβαναν να εμποδίσουν οποιαδήποτε ελληνική βοήθεια προς Κύπρο όπως ζήτησε ο Ετζεβίτ, και δέχθηκαν να εκτελέσουν και εκτέλεσαν, γ) αν δεν υιοθετούσαν την τουρκική θέση ότι το σύνταγμα της Κ.Δ. είχε καταρρεύσει το 1963/64 και έπρεπε να αντικατασταθεί! Με την εισβολή, για την οποία είχαν ήδη ετοιμάσει και σχέδια υποδοχής προσφύγων στις Βρετανικές Βάσεις από τη δεκαετία του 1960, όπως και σχέδιο για διάσωση του Μακαρίου που προνόησαν από τότε και εκτέλεσαν στις 16 Ιουλίου 1974…

Όταν ο Κίσινγκερ είπε στον Κάλαχαν (14.8.1974, βλέπε Μέρος Ζ’, «Σημερινή», 30.8.2026) «και η τραγωδία είναι ότι μπορούσε να λυθεί το πρόβλημα με τη διπλωματία», εννοούσε ακριβώς την αμετάκλητη απόφαση των Βρετανών να αφήσουν την εισβολή να λάβει χώραν και δεν εισάκουσαν στις προειδοποιήσεις του…

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/8/30/tourkike-eisbole-emerologiaka-tragikos-ioulios-kai-augoustos-1974e2e84373-3425-423c-8225-a3288f8079cb/

*Η συνέχεια την επόμενη Κυριακή.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

Το δεύτερο τηλεγράφημα του Βρετανού πρέσβη από την Ουάσιγκτον, 19.7.1974.

πηγή 

Επικίνδυνο φλερτ! Τι πρέπει να προσέξει η Ελλάδα στη συμμαχία με το Ισραήλ;

Ελλάδα και Κύπρος θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές στις επιλογές τους και να δεσμευθούν μόνο αν το συνολικό σχέδιο έχει σοβαρές πιθανότητες ολικής κατίσχυσης επί της Τουρκίας.  

 

Γράφει ο Μανώλης Σκούληκας 

 

Πέραν των μεροληπτικών και προκατειλημμένων θέσεων υπέρ ή κατά μιας προσέγγισης προς το Ισραήλ, οι γεωπολιτικές συνθήκες στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρύτερη Μέση Ανατολή καθιστούν μια στρατιωτική συνεργασία/συμμαχία μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου και Ισραήλ μια πιθανότατα επωφελή, αν όχι απαραίτητη, στρατηγική επιλογή για τις τρεις χώρες. Η Ελλάδα κατόρθωσε να επεκτείνει τα σύνορά της βασιζόμενη σε συμμαχίες κατά τους Βαλκανικούς και κατά τον Α’ΠΠ, αλλά προδόθηκε αναισχύντως από τους συμμάχους της κατά την επαύριο και των δύο αυτών περιπτώσεων, στη δεύτερη περίπτωση με τραγικά αποτελέσματα. Οφείλει λοιπόν να είναι πολύ προσεκτική και να εξετάζει τα δείγματα γραφής των επίδοξων συμμάχων της προτού προβεί σε οποιαδήποτε δέσμευση.

 

Επί του προκειμένου, δεν θα πρέπει να θεωρεί τις ΗΠΑ ως αξιόπιστο σύμμαχο καθώς έχουν προδώσει επανειλημμένα την Ελλάδα και στην Βόρεια Ήπειρο, και στο ρόλο τους στον Εμφύλιο, και στην δικτατορία, και στην Κύπρο. Είναι διατεθειμένοι να μας ξεπουλήσουν και να μας θυσιάσουν ακόμα και επί πινακίου φακής. Εξάλλου οι κατά συρροήν προδοσίες των Αμερικάνων στους Κούρδους και σε άλλους λαούς που εργαλειοποίησαν τους καθιστούν πασιφανώς, αν όχι σεσημασμένους προδότες, τουλάχιστον εγκληματικά αφερέγγυους. Άλλωστε, η πρόσφατη ήττα τους στο Ιράν τους εξουθένωσε στρατιωτικά και πολιτικά, καθιστώντας φανερό τοις πάσι ότι δεν μπορούν να υπερασπίσουν ούτε τους συμμάχους τους στην περιοχή, πόσο μάλλον τις ίδιες τους τις βάσεις. Παραμένουν όμως μια μεγάλη δύναμη ακόμα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να απομακρυνθούμε από αυτούς καθώς, σε μια τέτοια περίπτωση, θα επεδείκνυαν εναντίον μας μια εκδικητικότητα όμοια με αυτή που επέδειξαν οι Αθηναίοι στους Μηλίους. Είναι λοιπόν ένας εξ ανάγκης σύμμαχος που θα πρέπει να εξυπηρετήσουμε έστω και επιφανειακά.

 

Με την αποδρομή των ΗΠΑ στην περιοχή, το Ισραήλ ανέρχεται ως εγγυητής του IMEC, του αντιπάλου δέους του Δρόμου του Μεταξιού της Κίνας. Για να εξασφαλίσει όμως αυτήν την εμπορική οδό θα πρέπει να αντιμετωπίσει τον αντιπρόσωπο της Κίνας στην περιοχή, το Ιράν και τους πληρεξουσίους του (Χαμάς-Χεζμπολάχ-Χούθι). Ο πρόσφατος πόλεμος αποδεικνύει ότι αυτό δε κατέστη δυνατό ακόμα και με την βοήθεια των ΗΠΑ. Οπότε το Ισραήλ θα ασχοληθεί, πλέον, αναγκαστικά κυρίως με την επικράτειά του και την ήπιας μορφής εθνοκάθαρση που εφαρμόζει επί δεκαετίες, απλά ενισχυμένη μετά την πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση εναντίον του. Στα πλαίσια της επικράτησής του στην περιοχή, ετοιμαζόταν να αντιμετωπίσει τον επόμενο επίδοξο κινεζικό αντιπρόσωπο στην περιοχή, αν κατέρρεε το Ιράν: την Τουρκία. Αλλά η επικράτηση του Ιράν μετατρέπει την Τούρκο-Ισραηλινή αντιπαράθεση σε τοπικό μόνο ανταγωνισμό. Παρόλα αυτά, η εχθρότητα έχει ανέλθει σε υψηλά επίπεδα καθώς η Συρία είναι το μήλο της Έριδας μεταξύ των δύο αντιπάλων, με την Τουρκία να αναλαμβάνει το ρόλο του επίδοξου επικυριάρχου επί του τζιχαντιστή Τζολάνι και το Ισραήλ να βομβαρδίζει ανηλεώς κάθε Τουρκική προσπάθεια εγκαθίδρυσης βάσης στη Συρία που θα μπορούσε να το απειλήσει.

 

Μέχρι στιγμής η Ελλάδα έχει αποφύγει την εμπλοκή της στο Μεσοανατολικό, φλερτάροντας με αραβικές χώρες και φατρίες και διατηρώντας κάποιες φιλικές σχέσεις με το Ισραήλ. Αν όμως ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ του Ισραήλ και συμμετάσχει σε πολεμικές επιχειρήσεις, θα τραβήξει την προσοχή τρομοκρατών που θα προξενήσουν σημαντικά πλήγματα -καθώς δεν είμαστε καθόλου έτοιμοι για κάτι τέτοιο- και θα ζημιώσουν ανεπανόρθωτα τον τουρισμό μας. Θα στρέψουν επίσης αρκετές μουσουλμανικές χώρες εναντίον μας που θα κινηθούν να ενισχύσουν την Τουρκία που είναι ο φυσικός εχθρός μας και ο βέλτιστος τρόπος εκδίκησης εναντίον μας. Ας θυμηθούμε πόσο ακριβά πληρώσαμε τη συμμετοχή μας στην Ουκρανική εκστρατεία με το κατοπινό σύμφωνο Ρώσο-Τουρκικής φιλίας που εξόπλισε και ενίσχυσε πολιτικά τον Κεμάλ.

 

Επίσης το Ισραήλ ενέπλεξε τη Μεγάλη Βρετανία στη διαμάχη του εναντίον των Παλαιστινίων κατά τις δεκαετίες του 1920 και ’30, μόνο για να στραφεί εναντίον της και να διεκδικήσει την περιοχή για τον εαυτό του μετά τον Β’ΠΠ. Πρόσφατα ενέπλεξε τις ΗΠΑ σε ένα αδιέξοδο πόλεμο με το Ιράν, ουσιαστικά εγκλωβίζοντάς τες στο διηνεκές στην περιοχή, παρά το γεγονός ότι το μεγάλο διακύβευμα γι αυτές βρίσκεται στην Άπω Ανατολή. Μάλιστα απείχε από περαιτέρω γύρους κλιμάκωσης για να αποφύγει μια επώδυνη ιρανική ανταπόδοση, αφήνοντας τις ΗΠΑ να συνεχίζουν ένα αδιέξοδο πόλεμο, ενώ το Ισραήλ συνεχίζει ανενόχλητο την πολιτική του δυτικότερα.

 

Οι λεονταρισμοί του Ισραήλ και της Τουρκίας μπορούν να οδηγήσουν σε μια σύρραξη μεταξύ τους που θα λάβει όμως κυρίως χώρα στον αεροπορικό/πυραυλικό τομέα. Αν σε αυτή τη σύρραξη εμπλακεί η Ελλάδα και η Κύπρος (όπως στο σενάριο που προτείνει το Ισραήλ για βομβαρδισμό των τουρκικών δυνάμεων στα Κατεχόμενα) δεν είναι βέβαιο αν η διαμάχη αυτή θα τελειώσει με την λήξη των Ισραηλινών βομβαρδισμών. 

 

Αν η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν συμμετάσχει στις επιχειρήσεις, έστω και με την παροχή εναερίου χώρου ή βάσεων, η Τουρκία μπορεί να εμπνευστεί από το Ιράν και να συνεχίσει την κλιμάκωση με πυραυλικές επιθέσεις κατά της Ελλάδας και της Κύπρου χτυπώντας βάσεις, πολεμικό υλικό, βιομηχανικές και ενεργειακές υποδομές. Το Ισραήλ είναι τότε πολύ πιθανό να μην συνεχίσει την αντιπυραυλική προστασία του δεδομένης μιας αυξανόμενης πυραυλικής κλιμάκωσης που δεν είναι άλλωστε σε θέση να υποστηρίξει επ’ άπειρον-ή τουλάχιστον στο βαθμό που η Τουρκία μπορεί να παράγει φθηνότερους πυραύλους. Σε αυτήν την περίπτωση η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές στις επιλογές τους και να δεσμευθούν μόνο αν το συνολικό σχέδιο έχει σοβαρές πιθανότητες ολικής κατίσχυσης επί της Τουρκίας. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ολοκληρωτική καταστροφή των πυραυλικών αποθεμάτων και κατασκευαστικών μονάδων της Τουρκίας και ολική καταστροφή του αεροναυτικού δυναμικού της. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα έχουμε εξυπηρετήσει του Ισραηλινούς που θα έχουν το επιπλέον πλεονέκτημα να απασχολούν τους Τούρκους, κατά το βραχύ τουλάχιστον μέλλον, με κάποιους «χρήσιμους ηλίθιους».

 

Δεδομένου του απρόβλεπτου των Ισραηλινών και των ιλιγγιωδών εξελίξεων στην περιοχή και από πλευράς Τουρκίας, η πολιτική, αλλά περισσότερο η στρατιωτική ηγεσία, θα πρέπει να έχει εκπονήσει σενάρια για τέτοιες εξελίξεις και να έχει ελέγξει ενδελεχέστατα τις προοπτικές επιτυχίας τους. Αν δεν έχουν γίνει οι κατάλληλες προετοιμασίες μπορεί να συρθούμε από τις εξελίξεις χωρίς τις απαραίτητες πληροφορίες για την απόφασή μας. Ας μην αργούμε καθώς «ο καιρός γαρ εγγύς»…

 

πηγή