ΟΙ ΘΕΜΙΣΚΥΡΙΕΣ, ΟΙ ΣΑΥΡΟΜΑΤΙΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΑΖΟΝΕΣ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 

ΟΙ ΘΕΜΙΣΚΥΡΙΕΣ ΑΜΑΖΟΝΕΣ 

 

Στο σημερινό άρθρο θα ασχοληθούμε συνοπτικά με τις Αμαζόνες. Με την ονομασία αυτή ήταν γνωστό ένα είδος γυναικών εξόχως ανδρείων και πολεμικών, και η λέξη παράγεται από το α- στερητικό και το «μαζός», που σημαίνει μαστός,(στήθος).

 

Υπήρξαν τρία γένη Αμαζόνων σε διάφορες περιοχές:

 

1. Στην Ασία, παρά τον Θερμώδοντα ποταμό.

2. Στη Σαυροματία.

3. Στη Λιβύη.

 

Οι δύο πρώτες κατάγονταν από τη Σκυθία, ενώ η τρίτη από τη Λιβύη. Η ακριβής καταγωγή τους αγνοείται. Επειδή ήταν δεινές πολεμίστριες, θεωρούνταν θυγατέρες του θεού Άρη.

 

Οι Σκύθες, σε παλαιές εποχές, εκστράτευαν συν γυναιξί και τέκνοις και έφτασαν μέχρι την Καππαδοκία. Σε κάποια μάχη που έλαβε χώρα εκεί, σκοτώθηκαν όλοι οι άνδρες εκτός από ολίγους. Όταν οι γυναίκες είδαν τη συμφορά, άρπαξαν τα όπλα και νίκησαν τους εχθρούς. Στην πατρίδα τους είχαν τη δική τους κυριαρχία, με θεσμούς και διπλωματία.

 

Αργότερα έκτισαν την πόλη Θεμίσκυρα, εγκατέστησαν περιβόητα ανάκτορα και επέβαλαν διοίκηση και έννομη τάξη. Είχαν δύο βασίλισσες ως ανώτατες άρχουσες: τη Μαρπησία και τη Λαμπιδώ. Η πρώτη είχε την ευθύνη της λειτουργίας του κράτους, ενώ η δεύτερη ήταν υπεύθυνη για τις εξωτερικές υποθέσεις και τους πολέμους, ως αρχηγός του στρατεύματος.

 

Θέσπισαν επίσης συμβούλια γυναικών και νόμους σύμφωνα με τους οποίους οι άνδρες έμεναν στο σπίτι, ανέτρεφαν τα παιδιά και εκτελούσαν όλες τις εργασίες που σε άλλα έθνη εκτελούσαν οι γυναίκες. Δεν τους επιτρεπόταν να φέρουν όπλα στους πολέμους και στα κυνήγια, ούτε να ασχολούνται με ανδρικά γυμνάσματα ή με τα πολιτικά. Απόλυτη δηλαδή γυναικοκρατία επιβλήθηκε διά νόμου.

 

Οι γυναίκες εκτελούσαν όλα τα πολιτικά και στρατιωτικά καθήκοντα. Παρόμοια μέτρα καθιέρωσαν και στην ανατροφή των νηπίων. Παραμόρφωναν τα χέρια και τα πόδια των αρρένων νηπίων, ώστε να τα καταστήσουν ανίκανα για πολεμικές και ανδρικές εργασίες. Στα θήλεα νήπια αφαιρούσαν τους μαστούς ή, κατά άλλους, μόνο τον δεξιό μαστό, ώστε να μη δυσκολεύονται στην τοξοβολία και στη χρήση των όπλων. Δεν θήλαζαν τα βρέφη, αλλά τα έτρεφαν με ζωικό γάλα και άλλες μαλακές τροφές.

 

Οι Θεμισκύριες Αμαζόνες

 

Μετά τη θέσπιση της γυναικοκρατίας, η Μαρπησία εξεστράτευσε στην Ασία και προχώρησε μέσω του Τανάιδος ποταμού, όπου έπεσε ηρωικά μαχόμενη. Τη διαδέχθηκε η κόρη της Ορειθύια , η οποία υπέταξε πολλά μέρη της Ασίας και έφθασε μέχρι τη Θράκη.

 

Έπειτα επέστρεψε στην πατρίδα της νικήτρια και τροπαιούχος. Με τα πολλά λάφυρα έκτισε μεγαλοπρεπέστατο ναό στην Ταυροπόλο Άρτεμη και άλλον έναν προς τιμήν του πατρός Άρεως. Προσέφερε θυσίες στους θεούς και διοργάνωσε πολυτελείς εορτές.

 

Η Ωρείθυια εξουσίαζε πολλά μέρη της Ασίας και σχεδόν ολόκληρη τη Συρία με τρόπο φιλάνθρωπο και επιεική, γι’ αυτό και τιμήθηκε από όλους τους κατοίκους της χώρας. Όταν πέθανε η Λαμπιδώ, ανέλαβε η Αντιόπη.

 

Το κίνημα και η δύναμη των Αμαζόνων έλαβαν μεγάλη φήμη, και τότε ο Ευρυσθέας έστειλε τον Ηρακλή να του φέρει τη ζώνη της Αντιόπης, δηλαδή να καθυποτάξει το βασίλειό της. Μερικοί συγχέουν τα ονόματα και αναφέρουν ότι ο Ηρακλής πήγε για τη ζώνη της Ιππολύτης, ενώ άλλοι για εκείνη της Αντιόπης.

 

Κατά την απουσία της Ωρείθυιας με το στράτευμα στην Ασία, ο Ηρακλής ήρθε στη Θεμίσκυρα και, ύστερα από μεγάλη μάχη, νίκησε την Αντιόπη και την έλαβε αιχμάλωτη.

 

Κατά άλλους, τα γεγονότα αυτά είναι πολύ μεταγενέστερα της Μαρπησίας και της Λαμπιδούς και στο μεταξύ βασίλευσαν πολλές άλλες μέχρι την Ωρείθυια και την Αντιόπη.

 

Λέγεται ακόμη ότι αργότερα εξεστράτευσε και ο Θησέας εναντίον των Αμαζόνων με στόλο και συνέλαβε αιχμάλωτη την Αντιόπη ή την Ιππολύτη, όταν η Ωρείθυια απουσίαζε με το στράτευμα.

 

Όταν επέστρεψε η Ωρείθυια, συμμάχησε με τον βασιλιά Σαγέα των Σκυθών και εξεστράτευσαν κατά της Αθήνας. Στρατοπέδευσαν έξω από την πόλη εναντίον του Θησέως, με σκοπό να εκδικηθούν και να απελευθερώσουν την αιχμάλωτη Αντιόπη.

 

Ο ερχομός τους συντάραξε τους Αθηναίους. Όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, ο πόλεμος με τις Αμαζόνες έληξε ειρηνικά, ύστερα από συμφωνία. Το γεγονός αυτό έδωσε αργότερα θέμα στους τραγικούς ποιητές.

 

Μερικοί υποστήριξαν ότι οι Αμαζόνες δεν υπήρξαν ποτέ, αλλά τους διαψεύδει ο Πλούταρχος, ο οποίος αναφέρει ότι σώζονταν ακόμη επί των ημερών του πολλά μνημεία, τοπωνύμια και τελετές θυσιών προς τιμήν τους.

 

Η καθυπόταξή τους από τους Έλληνες και η αποτυχημένη εκστρατεία τους κατά της Αθήνας μείωσε σημαντικά τη δύναμή τους και οδήγησε στην απώλεια των κατακτήσεών τους.

 

Μετά την Ωρείθυια βασίλευσε η Πενθεσίλεια, η οποία όμως εκδιώχθηκε επειδή έγινε πρόξενος εμφυλίου πολέμου. Ήρθε τότε με ένα τμήμα στρατού ως σύμμαχος των Τρώων στον Τρωικό πόλεμο.

 

Μετά τον θάνατο του Έκτορος εισήλθε στη μάχη και επέδειξε μεγάλη ανδραγαθία, αποδεκατίζοντας αρκετούς ηγέτες των Ελλήνων. Τελικά τη σκότωσε μαχόμενη ο Αχιλλέας, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, στάθηκε δίπλα της όταν ξεψυχούσε και τότε σκότωσε τον αυθάδη Θερσίτη, επειδή τον ειρωνεύτηκε.

 

Λέγεται μάλιστα ότι εκείνες τις στιγμές ο Αχιλλέας ανακάλυψε τη μεγάλη ομορφιά της και αναπτύχθηκε μεταξύ τους ένας «ουράνιος έρωτας».

 

Αλλά και επί Μεγάλου Αλεξάνδρου διασώζετο μία ταπεινή βασίλισσα των Αμαζόνων με το όνομα Θάληστρις, την οποία ο Αλέξανδρος συνάντησε κατά την προέλασή του στην Ασία.

 

Σχολιασμός

 

Στο χωριό Μονοκλησιά στις Σέρρες, κάθε χρόνο στις 8 Ιανουαρίου αναβιώνει η «Γυναικοκρατία» ή «Γιορτή της Μπάμπως». Παρόμοιες γιορτές γίνονται και σε χωριά της Θράκης

 

Οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν ένα ενιαίο πολιτικό σύστημα, αλλά λειτουργούσαν σαν «εργαστήριο πολιτευμάτων». Ιδιαίτερα τέτοια πολιτικά εργαστήρια δημιουργούσαν στις αποικίες, όπως στη Λιβύη και στον Εύξεινο Πόντο.

 

Από την άποψη αυτή, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι υπήρξαν οι πρώτοι που προβληματίστηκαν σοβαρά πάνω στη θέση της γυναίκας και στη συμμετοχή της στην εξουσία.

 

Οι ηγέτες αυτών των λαών ήταν είτε Έλληνες είτε ελληνοποιημένοι ντόπιοι, γεγονός που διαφαίνεται τόσο από τα ονόματα όσο και από τη θρησκεία τους, η οποία ήταν συνδεδεμένη με το ελληνικό πάνθεον και ιδιαίτερα με τον Δία.

 

Οι πολλές ανεξάρτητες πόλεις-κράτη επέτρεψαν συνεχή πειραματισμό πάνω στη διακυβέρνηση, την παιδεία και την κοινωνική οργάνωση.

 

Παραδείγματα

 

α/ Ο Πυθαγόρας στον Κρότωνα δημιούργησε κοινότητα με φιλοσοφικούς, μαθηματικούς αλλά και πολιτικούς κανόνες· κάτι ανάμεσα σε σχολή, αδελφότητα και πολιτικό κύκλο.

 

β/ Ο Πλάτων στην Αθήνα, ιδιαίτερα στην «Πολιτεία» και στους «Νόμους», προσπάθησε να περιγράψει ιδανικά μοντέλα πολιτείας.

 

γ/ Η Σπάρτη αποτέλεσε διαφορετικό μοντέλο στρατιωτικής οργάνωσης, πειθαρχίας και μικτής διακυβέρνησης.

 

δ/ Άλλες πόλεις είχαν τυραννίδες, ολιγαρχίες ή μικτά συστήματα, όπως εκείνα της γυναικοκρατίας των Σκυθών και των Λιβύων.

 

Ο ελληνικός κόσμος λειτουργούσε ως δίκτυο αυτόνομων κοινωνικών «πειραμάτων». Πράγματι, πολλοί ιστορικοί θεωρούν ότι η πολυδιάσπαση των πόλεων-κρατών δημιούργησε ανταγωνισμό ιδεών και θεσμών.

 

Η δημοκρατία δεν εμφανίστηκε ξαφνικά ούτε θεωρήθηκε εξαρχής τέλεια. Οι ίδιοι οι Έλληνες την υποστήριξαν, την αμφισβήτησαν, την τροποποίησαν και συχνά επέστρεφαν σε άλλα μοντέλα, επιδιώκοντας τη βελτίωσή της.

 

Ο Αριστοτέλης κατέγραψε και συνέκρινε πολλά διαφορετικά πολιτεύματα, προσπαθώντας να διαπιστώσει ποιο λειτουργεί καλύτερα ανάλογα με τον χαρακτήρα κάθε κοινωνίας.

 

Ο ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν στατικός· διέθετε έντονο πνεύμα πολιτικού και φιλοσοφικού πειραματισμού. Αυτό ίσως αποτελεί ένα από τα πλέον ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του στην παγκόσμια ιστορία. 

 

ΟΙ ΣΑΥΡΟΜΑΤΙΔΕΣ ΑΜΑΖΟΝΕΣ

 

Οι Σαυρομάτιδες Αμαζόνες κατάγονταν, σύμφωνα με την παράδοση, από τις Θεμισκύριες Αμαζόνες. Σε μία εκστρατεία του Ηρακλή ή του Θησέως, οι Έλληνες έστειλαν τρία πλοία στον Εύξεινο Πόντο με αιχμάλωτες Αμαζόνες. Εκείνες στασίασαν, σκότωσαν τους φύλακες και τους ναύτες και, επειδή δεν γνώριζαν την τέχνη της ναυσιπλοΐας, τα πλοία έμειναν ακυβέρνητα στην ορμή των κυμάτων και των ρευμάτων.

 

Τελικά εξόκειλαν στη Μαιώτιδα λίμνη. Εκεί οι Αμαζόνες αποβιβάστηκαν σώες, άρπαξαν πολλά άλογα και λεηλάτησαν τη σκυθική χώρα.

 

Μίξη Σκυθών και Αμαζόνων Οι Σκύθες αιφνιδιάστηκαν και αγνοούσαν πώς αυτές οι γυναίκες διαφορετικού γένους βρέθηκαν στη χώρα τους. Όταν συνέλαβαν μερικές αιχμαλώτους, αντιλήφθηκαν ότι ήταν γυναίκες και θαύμασαν την τόλμη και την πολεμική τους ικανότητα. Για τον λόγο αυτό επιθυμούσαν να τεκνοποιήσουν μαζί τους.

 

Όταν πληροφορήθηκαν τον αριθμό τους, έστειλαν ανάλογο σώμα νέων ανδρών πλησίον τους και παρακολουθούσαν τις κινήσεις τους χωρίς να τις ενοχλούν. Μετά από λίγο καιρό οι Αμαζόνες ξεθάρρεψαν και έβγαιναν το μεσημέρι από το στρατόπεδό τους ανά δύο, περιφερόμενες γύρω από το στρατόπεδο των νέων.

 

Τότε και οι νέοι ξεθάρρεψαν, ήρθαν σε επαφή μαζί τους και έγιναν φίλοι. Σύντομα τα δύο στρατόπεδα ενώθηκαν σε ένα και κάθε νέος έλαβε ως σύζυγο τη γυναίκα που είχε γνωρίσει πρώτη. Οι γυναίκες έμαθαν τη γλώσσα των ανδρών, αλλά οι άνδρες δεν μπόρεσαν να μάθουν τη γλώσσα των γυναικών.

 

Αργότερα οι άνδρες τις κάλεσαν να έρθουν στους γονείς τους, αλλά εκείνες δεν δέχθηκαν. Δεν θα μπορούσαν, όπως έλεγαν, να συνυπάρξουν με τις γυναίκες του τόπου ούτε να συμβιώσουν με τους συγγενείς των ανδρών τους, διότι προηγουμένως είχαν βλάψει τη χώρα τους και υπήρχε πάντοτε ο φόβος εκδίκησης.

 

Τότε αναχώρησαν μαζί με τους άνδρες τους, πορευόμενοι επί τριήμερον προς ανατολάς του Τανάιδος ποταμού και άλλο τόσο προς βορράν της Μαιώτιδος λίμνης.

 

Εκεί εγκαταστάθηκαν τελικά οι Σαυρομάτες και οι απόγονοί τους. Διαφύλαξαν, έστω και παραφθαρμένη, τη γλώσσα των προγόνων τους, καθώς και το διαιτολόγιο και τα ήθη και έθιμα των Σκυθών, διότι οι γυναίκες δεν έμαθαν ποτέ πλήρως τη γλώσσα των ανδρών τους.

 

Οι γυναίκες στις εκστρατείες συνόδευαν τους άνδρες τους και πολεμούσαν έφιππες, φέροντας ανδρική στολή και πολεμώντας στο πλευρό τους. Γι’ αυτό και οι μετακινήσεις τους ήταν οικογενειακές στο σύνολο της φυλής.

 

Οι παρθένες παρέμεναν ανύπανδρες έως ότου σκοτώσουν κάποιον άνδρα στον πόλεμο. Οι Σκύθες ονόμαζαν τις Αμαζόνες «ανδροκτόνες».

 

Σχολιασμός

 

Αυτά αναφέρει ο Ηρόδοτος για τη γένεση των Σαυροματών και τη σύνδεσή τους με τις Αμαζόνες. Η αφήγηση αυτή περιλαμβάνεται κυρίως στις «Ιστορίες» του και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αρχαίες παραδόσεις για τις πολεμίστριες γυναίκες της στέπας.

 

Οι Σαυρομάτες πίστευαν στον Δία και λάτρευαν ιδιαιτέρως την Άρτεμη και τον Άρη.

 

Στην παράδοση αυτή υπάρχουν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα λαογραφικά και κοινωνιολογικά στοιχεία:

• οι γυναίκες πολεμούν έφιππες μαζί με τους άνδρες,
• οι μετακινήσεις είναι οικογενειακές και όχι μόνο στρατιωτικές,
• οι γυναίκες διατηρούν ξεχωριστή γλώσσα και έθιμα,
• και υπάρχει τελετουργική σύνδεση γάμου και πολεμικής ανδρείας.

Πολλά από αυτά τα στοιχεία για τους σκυθοσαρματικούς λαούς επιβεβαιώνονται από αρχαιολογικά ευρήματα. Σε αρκετούς τάφους της στέπας έχουν βρεθεί γυναίκες θαμμένες με τόξα, δόρατα, άλογα και πολεμικό εξοπλισμό.

 

Γι’ αυτό αρκετοί σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι πίσω από την ελληνική παράδοση των Αμαζόνων υπήρχε πραγματικό ιστορικό και κοινωνικό υπόβαθρο και όχι απλώς μυθοπλαστική επινόηση.

 

Οι Σκύθες μετακινούνταν «συν γυναιξί και τέκνοις», δηλαδή ολόκληρη η φυλή μετακινούνταν μαζί. Τον χειμώνα κατευθύνονταν νοτιότερα, σε ηπιότερα κλίματα, μαζί με τα κοπάδια τους, ενώ το καλοκαίρι μετακινούνταν βορειότερα. Θεωρούνται κατεξοχήν λαοί της στέπας.

 

Το γεγονός αυτό δείχνει έναν νομαδικό πολιτισμό διαφορετικό από τις κλασικές ελληνικές πόλεις-κράτη. Οι γυναίκες συμμετείχαν περισσότερο στη δημόσια και πολεμική ζωή απ’ ό,τι στον μεσογειακό κόσμο.

 

Οι Αμαζόνες ονομάζονταν «ανδροκτόνες» Τούτο συνδέεται με τον φόβο αλλά και τον θαυμασμό που προκαλούσαν στους Έλληνες.

 

Οι Σκύθες πρόσφεραν θυσίες στον Άρη, γεγονός που τους διαφοροποιούσε από τους Έλληνες, οι οποίοι τιμούσαν ιδιαιτέρως τον Ξένιο Δία, προστάτη της φιλοξενίας και των ξένων. Οι διαφορετικοί τρόποι ζωής και οι πολιτισμικές αντιλήψεις συνέβαλαν στη διαμόρφωση αντιπαλότητας μεταξύ των δύο κόσμων.

 

Προβλήματα με τους Ρομά. Η μετάβαση από έναν νομαδικό τρόπο ζωής σε έναν πιο οργανωμένο αστικό πολιτισμό υπήρξε ιστορικά δύσκολη για πολλούς λαούς, και για τους Ρομά, οι οποίοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες κοινωνικής ενσωμάτωσης, με αποτέλεσμα την ροπή ορισμένων στην παρανομία, την κλοπή, ληστεία, τα ναρκωτικά, το οργανωμένο έγκλημα κ.α

 

Φαινόμενα παραβατικότητας στην Κρήτη  

Παρατηρούνται σε ορισμένες ορεινές και απομονωμένες περιοχές της Κρήτης, όπως παράνομες πράξεις (αυτοδικία, οπλοχρησία, έντονη παραβατικότητα, παράνομος πλουτισμός, εμπόριο ναρκωτικών), που συνδέονται με την απομόνωση, τον έντονο τοπικισμό, τις πρωτόγονες συνήθειες (βεντέτα), την ιστορική δυσπιστία προς το κράτος και την κακώς εννοούμενη ελευθερία. Παρόμοια φαινόμενα προσαρμογής έχουν και οι μετανάστες στις χώρες υποδοχής των και δημιουργούν έντονα φαινόμενα εγκληματικότητας, παραβατικότητας, η οποία δημιουργεί ανασφάλεια στους πολίτες.

 

ΟΙ ΑΜΑΖΌΝΕΣ ΤΗΣ ΤΡΙΤΩΝΙΔΑΣ ΛΙΜΝΗΣ 

 

Οι Αμαζόνες της Λιβύης 

 

Σύμφωνα με τον Διόδωρος Σικελιώτης, στη δυτική Λιβύη και γύρω από την Τριτωνίδα Λίμνη κατοικούσε πανάρχαιο γυναικοκρατούμενο έθνος Αμαζόνων.

 

Η νήσος όπου κατοικούσαν ονομαζόταν και Εσπερία. Οι Αμαζόνες παρουσιάζονται ως εξαιρετικά πολεμικός λαός, παρόμοιος με τις Αμαζόνες της Σκυθίας. Υπέταξαν πολλές πόλεις και λαούς της περιοχής, αφήνοντας ελεύθερη μόνο μία ιερή πόλη, τη Μήνη, την οποία κατοικούσαν Αιθίοπες ιχθυοφάγοι.

 

Η περιοχή περιγράφεται ως τόπος με ηφαίστεια, ορεινούς όγκους, πολύτιμους λίθους, πλούσια βλάστηση, και μεγάλες υδάτινες εκτάσεις.

 

Η βασίλισσα Μύρινα

 

Όταν βασίλευε η περίφημη Μύρινα, συγκρότησε στρατό 30.000 πεζών και 3.000 ιππέων.

 

Εξεστράτευσε εναντίον των Ατλαντίων, οι οποίοι θεωρούνταν το πλέον πολιτισμένο έθνος της Λιβύης. Κατοικούσαν εύφορη χώρα με μεγάλες πόλεις και ζούσαν, κατά τον Διόδωρο, σε ευδαιμονία.

 

Η Μύρινα κατέλαβε την πόλη Κέρνη:

έσφαξε τους άνδρες,

υποδούλωσε τις γυναίκες,

και χρησιμοποίησε τον τρόμο για να υποτάξει τους γειτονικούς λαούς.

 

Κατόπιν όμως φέρθηκε ήπια στους Ατλαντίους και ίδρυσε νέα πόλη με το όνομά της, τη Μύρινα.

 

Ο πόλεμος με τις Γοργόνες

 

Οι Ατλάντιοι ζήτησαν από τη Μύρινα να τους απαλλάξει από τις Γοργόνες, που λυμαίνονταν τη χώρα τους.

 

Η Μύρινα εκστράτευσε εναντίον τους:σκότωσε πολλές, συνέλαβε 3.000 αιχμάλωτες, και προσπάθησε να κάψει τα δάση όπου είχαν καταφύγει. Όμως η φωτιά δεν εξαπλώθηκε — πιθανώς λόγω της μεγάλης υγρασίας της περιοχής, στοιχείο που ίσως υποδηλώνει πολύ διαφορετικό περιβάλλον από το σημερινό σαχαριανό τοπίο.

 

Αργότερα οι αιχμάλωτες Γοργόνες δραπέτευσαν, άρπαξαν τα όπλα των Αμαζόνων και σκότωσαν πολλές από αυτές.

 

Η Μύρινα έκτισε τότε μεγάλους τάφους για τις πεσούσες Αμαζόνες.

 

Περσέας και Ηρακλής

 

Τις Γοργόνες πολέμησε αργότερα και ο Περσέας, όταν βασίλισσά τους ήταν η Μέδουσα.

 

Κατόπιν εμφανίζεται και ο Ηρακλής, ο οποίος — σύμφωνα με την παράδοση — εξολόθρευσε τόσο τις Γοργόνες όσο και τις Αμαζόνες, επειδή δεν ανεχόταν γυναικοκρατούμενα έθνη.

 

Σχολιασμός – Η Τριτωνίδα και η Πράσινη Σαχάρα

 

Η Τριτωνίδα λίμνη περιγράφεται από:

τον Ηρόδοτο,

τον Διόδωρο,

και τα Αργοναυτικά,

ως τεράστια λιμνοθάλασσα ή εσωτερική θάλασσα της Βόρειας Αφρικής.

 

Οι περιγραφές περιλαμβάνουν:

καλαμιώνες,

έλη,

πλούσια βλάστηση,

μεγάλα δάση,

και λαούς που ζούσαν γύρω από αυτήν.

 

Σήμερα πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι η παράδοση αυτή ίσως σχετίζεται με την εποχή της λεγόμενης «Πράσινης Σαχάρας», όταν:

η Βόρεια Αφρική ήταν πολύ πιο υγρή,

υπήρχαν μεγάλες λίμνες και ποτάμια,

και η ερημοποίηση δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί.

 

Η μεγάλη κλιματική αλλαγή φαίνεται ότι ξεκίνησε περίπου:

6000–4000 π.Χ.,

οπότε η Σαχάρα μετατράπηκε προοδευτικά σε έρημο.

 

Τα Αργοναυτικά και η χρονολόγηση

 

Αφού οι Αργοναύτες περιγράφουν την Τριτωνίδα ως μεγάλη υδάτινη περιοχή σαν θάλασσα, τότε: 

ο μύθος ανάγεται σε εποχή πολύ πριν από την ερημοποίηση της Σαχάρας.

 

Αυτό μας μεταφέρει σε πολύ παλαιότερη χρονολογία από τη συμβατική μυκηναϊκή χρονολόγηση (1400–1200 π.Χ.).

 

Τα Ορφικά Αργοναυτικά, με τον έντονα αρχαιότροπο και κοσμολογικό χαρακτήρα τους, ενισχύουν την ιδέα ότι ο μύθος διατηρεί μνήμη εξαιρετικά αρχαίων εποχών.

 

Διότι οι Ορφικοί χιλιάδες χρόνια πριν εμφανιστούν οι άλλοι λαοί στο προσκήνιο της ιστορίας είχαν διατυπώσει τις θεωρίες περί Σύμπαντος, περί της Ζωής, περί Μονοθεΐας κλπ. Αυτά τα έχουν διατυπώσει στους Ύμνους του Ορφέως τους οποίους όχι μόνο αγνόησαν και απέφυγαν να ερμηνεύσουν και ουδέποτε προέβαλαν οι ξένοι επιστήμονες. Δυστυχώς στο ίδιο σφάλμα υπέπεσαν και αρκετοί Ελληνες επιστήμονες και ερευνητές καθώς και η ΑΙ.

 

Συγκεκριμένα οι Ορφικοί είχαν συλλάβει: 

 

1/ Την έννοια του Ηλιοκεντρικού συστήματος

2/ Πρώτοι σημείωσαν ότι ο Ήλιος βρισκόταν στην περιοχή του Ταύρου από το 3.620 π.Χ μέχρι το 1841 π.Χ

3/ Από το 5.000 π. Χ είχαν καθορίσει και καταγράψει τις διαδοχικές θέσεις του Βορείου Πόλου και κατά συνέπειαν τις αποκλείσεις του Πόλου από

4/ Από το 11.860 π.Χ είχαν προηγμένες γνώσεις και μελετούσαν τα φαινόμενα του Σύμπαντος

5/ Από τις θεωρίες αυτές των Ορφικών προήλθαν προήλθαν οι πρώτες αρχές της Φυσιολογίας της Κοσμογονίας, της Θεογονίας και της και της Φιλοσοφίας που διατυπώθηκαν αργότερα από τους Προσωκρατικούς φιλοσόφους

6/ Έκαναν έρευνα στα φυσικά φαινόμενα του Ουρανού, στην μελέτη των πνευματικών εκδηλώσεων των ατόμων και των κοινωνιών

 

Τούτο δεν αποτελεί προγονοπληξία αλλά επιστημονική αλήθεια που αποδεικνύεται από τα αδιάσειστα κείμενα των «Ορφικών»

 

Γενικό Συμπέρασμα

 

Αναμένουμε ότι η ΑΙ θα μελετήσει και θα κατανοήσει την σημασία των Ορφικών ώστε να μην πέφτει σε λάθος εκτιμήσεις.

 

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Τι διδάσκει την Ελλάδα ο πόλεμος στην Ουκρανία

Γράφει ο ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ  

 

Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, που αντιμετωπίζει μια διαρκή και σύνθετη απειλή ασφαλείας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα συμπεράσματα από τον πόλεμο στην Ουκρανία είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί ίσως το σημαντικότερο στρατηγικό μάθημα για την Ελλάδα, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. 

 

Δεν πρόκειται μόνο για μια σύγκρουση ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία, αλλά για έναν πόλεμο που αποκαλύπτει πώς θα μοιάζουν οι συγκρούσεις του 21ου αιώνα: Συνδυασμός συμβατικών επιχειρήσεων, drones, κυβερνοπολέμου, πληροφοριακής μάχης, οικονομικής πίεσης και τεχνολογικής υπεροχής. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, που αντιμετωπίζει μια διαρκή και σύνθετη απειλή ασφαλείας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα συμπεράσματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά.

 

Το πρώτο και ίσως πιο κρίσιμο μάθημα είναι ότι οι πόλεμοι δεν ανήκουν στο παρελθόν. Για δεκαετίες, πολλές ευρωπαϊκές χώρες θεώρησαν πως η οικονομική αλληλεξάρτηση και οι διεθνείς οργανισμοί είχαν μειώσει δραστικά το ενδεχόμενο μιας μεγάλης σύγκρουσης. Η Ουκρανία απέδειξε το αντίθετο. Η Ελλάδα, η οποία ποτέ δεν εγκατέλειψε πλήρως την ανάγκη ισχυρής άμυνας λόγω της αντιπαράθεσης με την Τουρκία, είδε ουσιαστικά να επιβεβαιώνεται η στρατηγική της επιλογή να διατηρεί υψηλές αμυντικές δαπάνες και αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις.

 

Ο πόλεμος ανέδειξε επίσης τη σημασία της αποτροπής. Η Ουκρανία πριν από το 2022 διέθετε στρατό, αλλά δεν είχε το επίπεδο αποτρεπτικής ισχύος που θα μπορούσε να αποθαρρύνει μια ρωσική εισβολή. Για την Ελλάδα, αυτό μεταφράζεται στην ανάγκη όχι μόνο να διαθέτει σύγχρονα οπλικά συστήματα, αλλά και να πείθει πως είναι έτοιμη να τα χρησιμοποιήσει εάν χρειαστεί. Η αποτροπή είναι κυρίως ψυχολογική και πολιτική έννοια: Ο αντίπαλος πρέπει να πιστέψει ότι το κόστος μιας επιθετικής ενέργειας θα είναι δυσβάσταχτο.

 

Ένα άλλο σημαντικό δίδαγμα αφορά την τεχνολογία και ιδιαίτερα τα drones. Η Ουκρανία απέδειξε πως φθηνά μη επανδρωμένα συστήματα μπορούν να καταστρέψουν πανάκριβα άρματα μάχης, πλοία ή εγκαταστάσεις. Η εικόνα του πολέμου άλλαξε δραματικά, όταν μικρές ομάδες χειριστών drones απέκτησαν δυνατότητες που παλαιότερα απαιτούσαν αεροπορία ή πυροβολικό. Για την Ελλάδα, με το γεωγραφικά κατακερματισμένο περιβάλλον του Αιγαίου, τα drones αποκτούν τεράστια σημασία. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επιτήρηση νησιών, στοχοποίηση εχθρικών δυνάμεων, προστασία θαλάσσιων περιοχών και συλλογή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο.

 

Τι μας έμαθε η Ουκρανία

 

Παράλληλα, η Ουκρανία ανέδειξε τη σημασία της αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας. Οι συνεχείς ρωσικές επιθέσεις με πυραύλους cruise, βαλλιστικούς πυραύλους και drones αυτοκτονίας έδειξαν ότι καμία χώρα δεν μπορεί πλέον να βασίζεται αποκλειστικά στην αεροπορία της. Η Ελλάδα ήδη διαθέτει ένα πολυεπίπεδο δίκτυο αεράμυνας, αλλά ο πόλεμος έδειξε ότι απαιτούνται περισσότερα συστήματα μικρού κόστους και υψηλής πυκνότητας για την αντιμετώπιση μαζικών επιθέσεων drones.

 

Ο πόλεμος κατέδειξε επίσης τη σημασία της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Η Ουκρανία κατάφερε να επιβιώσει επειδή είχε τη δυνατότητα να παράγει, ή να επισκευάζει όπλα, πυρομαχικά και drones ακόμα και κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ταυτόχρονα, η Ευρώπη ανακάλυψε ότι τα αποθέματά της σε πυρομαχικά ήταν ανεπαρκή για έναν παρατεταμένο πόλεμο υψηλής έντασης. Για την Ελλάδα, αυτό αποτελεί σαφή προειδοποίηση. Η χώρα δεν μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από ξένους προμηθευτές σε περίοδο κρίσης. Η ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας δεν είναι μόνο οικονομικό ζήτημα, αλλά θέμα εθνικής ασφάλειας.

 

Ένα ακόμα μάθημα αφορά τη σημασία των συμμαχιών. Η Ουκρανία άντεξε κυρίως χάρη στη δυτική στρατιωτική και οικονομική βοήθεια. Η Ελλάδα, ως μέλος του NATO και της ΕΕ κατανοεί πλέον ακόμα περισσότερο τη σημασία των στρατηγικών συνεργασιών. Οι αμυντικές συμφωνίες με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης αστάθειας.

 

Την ίδια στιγμή, η Ουκρανία έδειξε πως η εθνική συνοχή είναι εξίσου σημαντική με τα όπλα. Το υψηλό ηθικό των Ουκρανών, η κοινωνική αντοχή και η προθυμία των πολιτών να στηρίξουν την άμυνα της χώρας αποτέλεσαν κρίσιμο παράγοντα επιβίωσης. Η Ελλάδα, λόγω της μακράς ιστορικής εμπειρίας της, γνωρίζει τη σημασία της κοινωνικής συνοχής, αλλά η ουκρανική εμπειρία υπενθυμίζει ότι η άμυνα δεν είναι μόνο υπόθεση των ενόπλων δυνάμεων. Περιλαμβάνει την πολιτική προστασία, τις υποδομές, την ενεργειακή ασφάλεια, την κυβερνοασφάλεια και την ανθεκτικότητα της κοινωνίας σε περιόδους κρίσης.

 

Τέλος, ο πόλεμος στην Ουκρανία έδειξε ότι η πληροφορία και η επικοινωνία αποτελούν πλέον πεδίο μάχης. Τα social media, οι δορυφορικές εικόνες, η προπαγάνδα και οι κυβερνοεπιθέσεις επηρεάζουν άμεσα την εξέλιξη μιας σύγκρουσης. Η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει περισσότερο στην κυβερνοάμυνα, στην αντιμετώπιση υβριδικών απειλών και στην προστασία κρίσιμων δικτύων.

 

Συνολικά, η Ουκρανία δεν διδάσκει στην Ελλάδα μόνο πώς να πολεμά, αλλά κυρίως πώς να προετοιμάζεται ώστε να μη χρειαστεί ποτέ να πολεμήσει. Ο σύγχρονος πόλεμος απαιτεί τεχνολογία, αποθέματα, συμμαχίες, κοινωνική ανθεκτικότητα και στρατηγική διορατικότητα. Για την Ελλάδα, που βρίσκεται σε μια γεωπολιτικά ευαίσθητη περιοχή, τα μαθήματα αυτά δεν είναι θεωρητικά· είναι άμεσα και απολύτως πρακτικά.

 

πηγή 

 

ΣΧΟΛΙΟ

 

Σημαντικά διδάγματα αλλά και εσκεμμένη δυστυχώς άγνοια(;) από τον αρθρογράφο του για το διεφθαρμένο καθεστώς του Ζελένσκι, για τις φασιστικού τύπου πρακτικές επιστράτευσης κλπ.... Αυτά όλα μας δείχνουν ότι οι Ουκρανοί στην πλειοψηφία τους δεν επιθυμούν να πολεμήσουν τους Ρώσους για εδάφη που ιστορικά ανήκουν στην Ρωσία και τα οποία κατοικούν Ρωσικής εθνικής συνείδησης πολίτες της Ουκρανίας...

Σε μια Ουκρανία που εκατομμύρια λεφτάδες έφυγαν για να αποφύγουν την στράτευση και που τα άτομα του καθεστώτος, καθώς και πολλοί άλλοι της ουκρανικής ελίτ δεν πάνε να πολεμήσουν αλλά περνάνε την ζωή τους μέσα στα πλούτη και στα πάρτυ, την ίδια στιγμή που συμπατριώτες τους σκοτώνονται σε μια απέλπιδα μάχη στο μέτωπο, είναι αστείο να μιλάμε για εθνική συνοχή.... 

Είστε Έτοιμοι;

Απόδοση στα ελληνικά: Απολλόδωρος - Gary D. Barnett | 20 Μαΐου 2026

«Κάποτε οι άνθρωποι παρέδωσαν τη σκέψη τους στις μηχανές, με την ελπίδα ότι αυτό θα τους ελευθέρωνε. Όμως αυτό επέτρεψε μόνο σε άλλους ανθρώπους, με τη βοήθεια των μηχανών, να τους υποδουλώσουν.»

~ Frank Herbert, Dune

Τι έχει συμβεί στον κόσμο στον οποίο ζούμε; Πώς μπορεί να εξηγηθεί πλήρως, όταν αλλάζει συνεχώς ενώ ταυτόχρονα καταστρέφεται αμείλικτα; Κάποιοι επιλέγουν να παρακάμψουν την κριτική σκέψη και την ατομικότητα υπέρ της εξάρτησης από εξωτερικές δυνάμεις, είτε πρόκειται για τη θρησκεία, ψευδείς «ηγέτες», ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης ή την κυβέρνηση. Από όσο είναι γνωστό, όλοι έχουμε μόνο αυτή τη μία ζωή να ζήσουμε, και ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις ή την πνευματικότητα, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε άρθρα «πίστης» μπορεί να έχει κανείς, τίποτα δεν είναι πραγματικά γνωστό με βεβαιότητα για την ουσία και το νόημα της ζωής. Επομένως, η αρμονία μεταξύ μας είναι ζωτικής σημασίας για την ίδια μας την ύπαρξη, αν η ανθρωπότητα θέλει να επιβιώσει, και αυτή τη στιγμή, η μαζική διαίρεση και το μίσος έχουν καταβροχθίσει την πλειοψηφία. Όλα αυτά έχουν γίνει με προμελετημένο σχέδιο.

Εμείς, ως κοινωνία, αντιμετωπίζουμε την πιθανή εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους, λόγω της αποδοχής των μηχανών που παίρνουν τη θέση της ανθρωπότητας. Δεν είναι ότι όλη η ανθρωπότητα θα εξαφανιστεί σύντομα, τουλάχιστον όχι εξ ολοκλήρου, αλλά αυτή η επιδιωκόμενη σύνδεση με τις μηχανές και την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί μόνο να επιταχύνει την εξαφάνιση των αισθανόμενων όντων υπέρ μιας ψυχρής μετα-ανθρώπινης ύπαρξης. Μπορείτε να φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς ανθρώπινη συνείδηση; Εγώ δεν μπορώ, αλλά αυτό φαίνεται πλέον σχεδόν επικείμενο.

Εμείς, ως συλλογικό σύνολο, βρισκόμαστε εν μέσω μιας μαζικής προσπάθειας κατάληψης της εξουσίας από το πλέον διαμορφωμένο τεχνοκρατικό κράτος. Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, η βιομετρική φυλακή, η ψηφιοποίηση του χρήματος, της πίστωσης και των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, η παρακολούθηση και ο εντοπισμός όλων, η ψηφιακή ταυτότητα, η ρομποτική, το κράτος της απόλυτης επιτήρησης και πολλά άλλα, συμβαίνουν σε πραγματικό χρόνο. Η προσπάθεια για την οικοδόμηση ενός αμείλικτου πλέγματος ελέγχου σε παγκόσμιο επίπεδο προχωρά με ελάχιστη ή καθόλου αντίσταση, εκτός από τον τομέα των κέντρων δεδομένων, όπου είναι εμφανής κάποια αντίδραση. Αυτή η μερική αντίσταση, αν και αξιοθαύμαστη, δεν είναι αρκετή.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πόσο έχει αναπτυχθεί αυτός ο γίγαντας των κέντρων δεδομένων στις ΗΠΑ πριν ξεκινήσει η πρόσφατη λεγόμενη «οργή». Μόνον οι ΗΠΑ διαθέτουν, από τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, 5.427 κέντρα δεδομένων, τα οποία αποτελούν σχεδόν το ήμισυ όλων των κέντρων δεδομένων παγκοσμίως. Σίγουρα υπάρχουν περισσότερα που δεν αναφέρονται στο συνημμένο έγγραφο. Αυτό είναι απολύτως παράλογο και αποκαλύπτει ότι η ατζέντα για την πλήρη κατάληψη όλων σε αυτή τη χώρα όχι μόνο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, αλλά έχει ήδη αναπτυχθεί με ανησυχητικό ρυθμό. Οι ΗΠΑ θα είναι η κεντρική δύναμη της Δύσης, σε αυτό που θα είναι η Βορειοαμερικανική Τεχνοκρατία, και αυτή η γιγαντιαία προσπάθεια κατασκευής κέντρων δεδομένων μαρτυρά την πίεση για απόλυτο έλεγχο πάνω σε αυτόν και σε άλλους πληθυσμούς.

Αυτά τα κέντρα δεδομένων, ωστόσο, αποτελούν μεγάλη απειλή από κάθε άποψη, όχι μόνο όσον αφορά την παρακολούθηση, τον έλεγχο και τη συλλογή δεδομένων για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί. Πρόκειται για τέρατα που καταβροχθίζουν ενέργεια και ηλεκτρικό ρεύμα. Σύμφωνα με το Υπουργείο Ενέργειας, ένα μεγάλο κέντρο δεδομένων απαιτεί πάνω από 100 MW ηλεκτρικής ενέργειας, ποσότητα που αντιστοιχεί στην κατανάλωση 80.000 νοικοκυριών. Αν πολλαπλασιάσουμε αυτό το νούμερο με το 1/5 μόνο των κέντρων δεδομένων που υπάρχουν στις ΗΠΑ, η κατανάλωση θα ισοδυναμούσε με την ηλεκτρική ενέργεια που καταναλώνουν 80 εκατομμύρια νοικοκυριά. «Ωστόσο, ένα νεότερο κέντρο δεδομένων «υπερμεγέθους» με έμφαση στην τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να καταναλώνει τόση ενέργεια όσο 100.000 νοικοκυριά ή και πολύ περισσότερα. Το κέντρο δεδομένων Hyperion της Meta στη Louisiana, για παράδειγμα, αναμένεται να καταναλώνει περισσότερο από το διπλάσιο της ενέργειας ολόκληρης της πόλης της Νέας Ορλεάνης μόλις ολοκληρωθεί. Ένα άλλο κέντρο δεδομένων της Meta που σχεδιάζεται στο Wyoming θα καταναλώνει περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από όλα τα νοικοκυριά της πολιτείας μαζί.»

«Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Berkeley (LBNL), η ετήσια κατανάλωση ενέργειας των κέντρων δεδομένων στις ΗΠΑ το 2023 (χωρίς να υπολογίζονται τα κρυπτονομίσματα) ήταν περίπου 176 τεραβατώρες (TWh), περίπου το 4,4% της ετήσιας κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας των ΗΠΑ εκείνη τη χρονιά. Ορισμένες προβλέψεις δείχνουν ότι η κατανάλωση ενέργειας των κέντρων δεδομένων θα μπορούσε να διπλασιαστεί ή να τριπλασιαστεί έως το 2028.» Αυτό συμβαίνει ήδη.

Οι κάτοικοι του Lake Tahoe, 50.000 άτομα, αναγκάζονται να βρουν μια νέα πηγή ενέργειας, αφού όλη η ηλεκτρική τους ενέργεια ανακατευθύνεται προς τα κέντρα δεδομένων· αυτό μετά από την εκτόξευση των τιμών τα τελευταία 4 χρόνια. Αυτή δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση, αλλά θα επεκταθεί σε ολόκληρη τη χώρα καθώς χτίζονται όλο και περισσότερα κέντρα δεδομένων με σκοπό να σας εγκλωβίσουν και να σας ελέγξουν.

Να θυμάστε ότι αυτά τα στοιχεία είναι τριετούς παλαιότητας, οπότε έχουν ήδη αυξηθεί σημαντικά και, ως εκ τούτου, δεν είναι πλέον αντιπροσωπευτικά. Ωστόσο, ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος, καθώς η εξάντληση των υδάτινων πόρων – του νερού που είναι απαραίτητο για τη ζωή – είναι τεράστια. Σε πολλές περιπτώσεις, το νερό αυτό προέρχεται από τοπικές πηγές ύδρευσης, «κλέβοντας» νερό από κωμοπόλεις και πόλεις σε ολόκληρη τη χώρα και στεγνώνοντας ποτάμια και υδροφορείς σε εθνικό επίπεδο. Ο φυσικός υδροφόρος ορίζοντας εξαντλείται. Μόνο ένα μεσαίου μεγέθους κέντρο δεδομένων καταναλώνει αρκετό νερό για να τροφοδοτήσει μια μικρή πόλη, αλλά τα μεγαλύτερα κέντρα απαιτούν τόσο νερό όσο χρειάζονται 50.000 ή περισσότεροι άνθρωποι. Τα υπερμεγέθη κέντρα δεδομένων απαιτούν τεράστιες ποσότητες νερού που θα αντικαταστήσουν τη χρήση νερού τουλάχιστον δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρη τη χώρα.

Ναι, η επικράτηση της τεχνητής νοημοσύνης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, όπως και η προγραμματισμένη προσπάθεια μείωσης του πληθυσμού, καθώς και η συγχώνευση μηχανής και ανθρώπου σε ένα ενιαίο σύστημα διακυβέρνησης του νέου μετα-ανθρωπισμού. Η τρέχουσα βιομετρία είναι μόνο η αρχή, αλλά θα χρειαστεί να δημιουργηθεί μια πιο ολοκληρωμένη και επεμβατική δομή. Ενώ η ψηφιακή ταυτότητα, τα έξυπνα τηλέφωνα και άλλες μορφές ταυτοποίησης και παρακολούθησης έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή, αυτό είναι μόνο η αρχή. Σε κάποιο σημείο, όταν θα χρειαστεί να διαμορφωθεί ένα πιο καθολικό σχέδιο, θα περιλαμβάνει πιο εξελιγμένη επιτήρηση, παρακολούθηση και συλλογή δεδομένων; Θα περιλαμβάνει ανθρώπινες μετατροπές, εμφυτεύματα τσιπ ή και περισσότερα; Πιστεύω ότι αυτό είναι δεδομένο. Αν και είναι δύσκολο να το φανταστεί κανείς, αυτή η παραφροσύνη εξαπλώνεται και προχωρά με εκθετικούς ρυθμούς, και με βάση όσα είναι ήδη γνωστά, οι επιπτώσεις αυτής της κυριαρχίας της τεχνητής νοημοσύνης είναι απίστευτα τεράστιες.

Ήδη, οι απώλειες θέσεων εργασίας είναι τεράστιες, η εκτόπιση των εργαζομένων προχωρά με ταχείς ρυθμούς, και αυτό δεν μπορεί παρά να προετοιμάσει το έδαφος για την καθιέρωση του καθολικού εισοδήματος, της πλήρους μετατροπής των περιουσιακών στοιχείων σε token, όλα μέσα σε ένα σύστημα εγγυημένου ελέγχου επί ολόκληρης της κοινωνίας. Το βασικό συστατικό αυτής της κατάκτησης είναι σίγουρα η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, η πλήρης ψηφιοποίηση, η βιομετρία, ένα πλήρως ψηφιοποιημένο νομισματικό σύστημα που περιλαμβάνει CBDC, σταθερά νομίσματα και άλλα κεντρικά ελεγχόμενα νομίσματα, είτε ελέγχονται από κρατικούς είτε από εταιρικούς φορείς, έξυπνες πόλεις που μοιάζουν με φυλακές, και/ή περιοχές ψηφιακών στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Τα περισσότερα από αυτά που συμβαίνουν λαμβάνουν χώρα εν μέσω μαζικής προπαγάνδας, πολλαπλών ψυχολογικών επιχειρήσεων σε βάρος των ανθρώπων (false flags), όλων αυτών των πολύ καλά σχεδιασμένων προσπαθειών αποσπάσεως της προσοχής από την άρχουσα τάξη, τους πολιτικούς της και την ελεγχόμενη κυβέρνηση, καθώς και τη συνωμοτική κλίκα των μέσων ενημέρωσης. Όσο περισσότερο ο πληθυσμός αυτός εξαρτάται από την τεχνητή νοημοσύνη, την ψηφιακή ταυτότητα, τα προγράμματα εισοδηματικής ενίσχυσης, τις ψεύτικες πανδημίες και τους φόβους για την υγεία, την κυβερνητική υποστήριξη μέσω της ανόητης εθνικιστικής αποδοχής του πολέμου και την πίστη στην κακή κομματική πολιτική, τόσο πιο κοντά θα φτάσουν όλοι στην καταστροφική ψηφιακή σκλαβιά που φαινομενικά επιδιώκεται.

Ο λαός αυτής της χώρας έχει υποβαθμιστεί πνευματικά, έχει υποστεί πλύση εγκεφάλου, έχει δηλητηριαστεί, έχει δεχτεί τοξικές ενέσεις, έχει κλειστεί σε καραντίνα, έχει υποχρεωθεί να φοράει μάσκες, έχει περιοριστεί σε κάθε δυνατό επίπεδο, έχει εξαθλιωθεί, έχει μείνει άνεργος, έχει λιμοκτονήσει, έχει υποστεί πληθωρισμό, και τώρα βρίσκεται στα πρόθυρα να υποστεί πνευματική και σωματική αλλοίωση και έλεγχο από μια σατανική τεχνολογία· μέχρι στιγμής, χωρίς να αντιδράσει παρά μόνο με ένα αδύναμο γκρίνιασμα. Με άλλα λόγια, εξαρτάται από όλους σας να αντισταθείτε σε αυτή την τυραννική τρέλα.

Υπάρχει ακόμα χρόνος να αλλάξουμε την πορεία που ακολουθούμε, ειδικά αν αυτή η αντίδραση ενάντια στα κέντρα δεδομένων γίνει ισχυρότερη, και περισσότεροι συνεχίσουν να μην συμμορφώνονται με την κυβέρνηση και να αρνούνται να δεχτούν την τεχνοκρατική τυραννία που μας περιβάλλει. Η εξάλειψη αυτού του συστήματος διακυβέρνησης είναι απολύτως απαραίτητη για να τερματιστεί το πρόβλημα, και αυτό απαιτεί μαζική αντίσταση από επαναστάτες πολίτες που θα διαφωνούν, θα παραβαίνουν και θα αγνοούν τις κυβερνητικές εντολές. Υπάρχουν ατομικές λύσεις για να αποφευχθούν όσο το δυνατόν περισσότερο τα ολοκληρωτικά μέτρα, αλλά αυτό από μόνο του δεν θα λύσει ποτέ το γενικότερο πρόβλημα της τεχνοκρατικής διακυβέρνησης.

«Οι κυβερνήσεις, αν επιβιώσουν, τείνουν πάντα όλο και περισσότερο προς αριστοκρατικές μορφές. Καμία κυβέρνηση στην ιστορία δεν είναι γνωστό να έχει ξεφύγει από αυτό το μοτίβο. Και καθώς η αριστοκρατία αναπτύσσεται, η κυβέρνηση τείνει όλο και περισσότερο να ενεργεί αποκλειστικά προς το συμφέρον της άρχουσας τάξης – είτε αυτή η τάξη είναι η κληρονομική βασιλεία, οι ολιγάρχες των χρηματοοικονομικών αυτοκρατοριών, είτε η εδραιωμένη γραφειοκρατία.

~ Frank Herbert, Children of Dune

Δικτυογραφία:

Are You Ready? - Gary D. Barnett Substack

https://garydbarnett.substack.com/p/are-you-ready 

Μνήμη χρυσόψαρου και κομματικός «πατριωτισμός»

Γράφει ο Σάββας Ιακωβίδης

 

Ακόμα μια φορά ο Κύπριος ψηφοφόρος, κατά συντριπτική πλειοψηφία, επιβεβαίωσε τη ρήση του μ. Δ. Χριστόφια: «Το κόμμαν τζιαι τα μμάθκια σας». Χτες, στις κάλπες, διαψεύστηκαν οι δημοσκόποι και ηττήθηκε η ανανέωση και η αλλαγή. Επιβλήθηκε ο συντηρητισμός, η συνήθεια και, προπάντων, αναδείχθηκε αήττητος ο λεγόμενος «κομματικός πατριωτισμός».

 

Η προεκλογική εκστρατεία, που κράτησε σε μάκρος, διανθίστηκε από τοξικότητα, αντιπαραθέσεις, προσωπικές επιθέσεις, λαϊκισμό και σχεδόν καθόλου ενασχόληση με τα μεγάλα προβλήματα του τόπου. Τα κόμματα και οι διάφοροι κενοφανείς πολιτικοί σχηματισμοί ασχολήθηκαν με την επιφάνεια και όχι με το εύρος και την κρισιμότητα των ζητημάτων που απασχολούν τον πολίτη.

 

Όταν ανακινείτο ένα σοβαρό θέμα, οι αντιπαραθέσεις, οι διαπληκτισμοί και οι αλληλοκατηγορίες έθαβαν την ουσία κάτω από φωνασκίες και επιθέσεις. Σε αυτή την κατάσταση πραγμάτων συνέβαλαν τόσο οι δημοσκοπήσεις όσο, περισσότερο, ΜΜΕ και τηλεοπτικά δίκτυα. Όταν συνάδελφοι επιχειρούσαν να θέσουν καίριες ερωτήσεις, αντιμετώπιζαν ατάκες και συνθήματα.

 

Ήταν η πρώτη φορά από κτήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας που στη χτεσινή εκλογική αναμέτρηση εμφανίστηκαν 19 κόμματα και σχηματισμοί με 752 υποψήφιους, Τόσοι πολλοί… σωτήρες και τόσοι… ικανότατοι, που η μόνη έγνοια τους ήταν να… σώσουν τον τόπο από προβλήματα και να δώσουν λύσεις εκεί που άλλοι απέτυχαν.

 

Δημοσκοπήσεις καλλιέργησαν την εντύπωση ότι τα μεγάλα κόμματα, ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ θα υφίσταντο καθίζηση υπέρ των μικρότερων και ειδικά των νεοσύστατων ΑΛΜΑ, Άμεση Δημοκρατία και Volt. Οι τρεις αυτοί σχηματισμοί είχαν προκαλέσει αρκετό θόρυβο γύρω από το όνομα και τους ιδρυτές τους.

 

Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης του ΑΛΜΑτος επιδίωξε να αναδειχθεί στον μόνο διώκτη της διαφθοράς, με επικρίσεις και επιθέσεις εναντίον πολιτικών του αντιπάλων και παλαιότερων συναγωνιστών του. Ο Φειδίας Παναγιώτου τικ-τοκ-ποίησε την πολιτική σε βαθμό περιοδεύοντος θιάσου με διαρκείς παραστάσεις καραγκιόζη. Και το Volt επιδίωξε, διά του Μακάριου Δρουσιώτη και της περίεργης ιστορίας της «Σάντης», να συγκεντρώσει Αναν-ιστές επαναπροσεγγιστές και ζηλωτές της όποιας λύσης.

 

Και οι τρεις σχηματισμοί προκάλεσαν αρνητικά αποτελέσματα. Ενώ δηλαδή περίμεναν επιβράβευσή τους με ψηλά ποσοστά, περιορίστηκαν στο 5,8% (ΑΛΜΑ), στο 5,4% (Άμεση Δημοκρατία) και στο 3,1% το Volt. Τα δύο πρώτα σχήματα κέρδισαν από 4 έδρες στη νέα, εξακομματική Βουλή των Αντιπροσώπων ενώ το Volt έμεινε εκτός.

 

Για πολλούς μήνες καλλιεργείτο η εικόνα μιας επερχόμενης και επιβαλλόμενης αλλαγής στα πολιτικά πράγματα της Κύπρου. Ακόμα και ένα μήνα πριν από τις κάλπες, η εντύπωση ήταν πως τα ιστορικά κόμματα, ΑΚΕΛ, ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ θα υφίσταντο συρρίκνωση εξαιτίας της ολέθριας πολιτικής προϊστορίας τους. Και τα τρία κυβέρνησαν ή διακυβέρνησαν, συγκυβερνώντα, τον τόπο για πολλά χρόνια.

 

Και τον σώρευσαν σε ερείπια, οικονομικά και πολιτικά. Λογικά θα ανέμενε κανείς ότι οι Κύπριοι ψηφοφόροι, μνήμονες των σκανδάλων, της ασύλληπτης διαφθοράς, της ανεπάρκειας, της αναξιότητας και της ασυγκράτητης ευνοιοκρατίας και αχρηστοκρατίας επί της διακυβέρνησης αυτών των κομμάτων, θα τα τιμωρούσαν διά της ψήφου των.

 

Ποιος ξεχνά την ανατίναξη της οικονομίας επί προεδρίας Χριστόφια. Ποιος λησμονεί την τερατώδη διαφθορά επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη. Ποιος μπορεί να προσπεράσει όσα σκανδαλώδη, δυσώδη και καταστροφικά συνέβησαν κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης αυτών των τριών κομμάτων.

 

Ποιος ξεχνά το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών, της Hellas Jet, του Συνεργατισμού, το Χρηματιστήριο, τα χρυσά διαβατήρια, τη Δρομολαξιά, το Βασιλικό, τη μαρίνα Λάρνακας, τον Ακάμα, τον αυτοκινητόδρομο Πάφου, τα κόκκινα δάνεια, κ.λπ.

 

Ποιος μπορεί να προσπεράσει την καταστροφική διαχείριση του Κυπριακού, τις ολέθριες υποχωρήσεις τους, την προσπάθεια επιβολής του τερατουργήματος Ανάν, την εξοργιστική ασέβεια στη δημοκρατικά εκπεφρασμένη απόφαση της πλειοψηφίας των Ελλήνων να το απορρίψουν διά του σωτήριου ΟΧΙ και την πρωτοφανή και συνεχιζόμενη ασέβεια ΟΛΩΝ προς τη λαϊκή ετυμηγορία.

 

Αυτά τα κεφαλαιώδη ζητήματα έπρεπε να πυροδοτήσουν δημόσιες συζητήσεις, να απαιτηθούν εξηγήσεις και να συμβάλουν στην αποκρυστάλλωση απόψεων των πολιτών όσον αφορά ποιο κόμμα ή ποιους υποψήφιους και γιατί, να ψηφίσουν. Τέτοιες συζητήσεις δεν έγιναν, πρώτον, επειδή δεν τέθηκαν στις τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις. Και, δεύτερον, τα κόμματα τις απέφυγαν επιμελώς και πονηρά.

 

Ένα παράδειγμα: Δεν έγινε καμία συζήτηση για την προωθούμενη από τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη, το ΔΗΣΑΚΕΛ, το ΔΗΚΟ, το ΑΛΜΑ, το Volt, τουρκοδιζωνική ομοσπονδία. Αρχηγοί κομμάτων και υποψήφιοι δεν ρωτήθηκαν για το περιεχόμενο της, για τις κραυγαλέες παραβιάσεις θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, για την καταπάτηση των τεσσάρων ελευθεριών της ΕΕ, για την εξίσωση της Τ/κ μειοψηφίας με την Ε/κ πλειοψηφία, την εγκληματική εκ περιτροπής προεδρία, κ.λπ.

 

Από την άλλη, σχεδόν κανείς δεν ασχολήθηκε με την ευρωπαϊκή υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως κράτους-μέλους της Ένωσης, με τις χρήσιμες τριμερείς και πολυμερείς συμφωνίες και συνεργασίες με χώρες της περιοχής και ειδικά με την Ελλάδα, Ισραήλ, Αίγυπτο Ιορδανία συν ΗΠΑ.

 

Δεύτερο παράδειγμα: Ο Τούρκος Πρόεδρος ανακοίνωσε ότι εντός Ιουνίου θα προωθήσει προς έγκριση από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση, Νόμου, που θα μοιράζει το Αιγαίο και θα ελέγχει τις Κυπριακές θάλασσες. Δηλαδή, ένα δεύτερο, χειρότερο από το πρώτο (1995), casus belli εναντίον της Ελλάδος και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

 

Καμία αναφορά, καμία συζήτηση, καμία αντίδραση ή ανησυχία. Ουσιαστικά η προεκλογική εκστρατεία αναλώθηκε σε ατάκες, συνθήματα, θαθακισμούς, επιθέσεις και αντιπαραθέσεις ενώ τα μεγάλα και σοβαρά είτε εθίγησαν ακροθιγώς ή τα προσπέρασαν. Ενδεικτική της μετριότητας και του χαμηλού επιπέδου της προεκλογικής ήταν η για μήνες ενασχόληση όλων για την περίεργη υπόθεση της «Σάντης», που ανακίνησε υποψήφιος του Volt.

 

Μόλις τις τελευταίες δυο-τρεις εβδομάδες τα ιστορικά κόμματα ανέκαμψαν, επανασχεδίασαν την προεκλογική εκστρατεία τους και στόχευσαν ξανά στο ίδιο μοτίβο: «Το κόμμαν τζιαι τα μμάθκια σας». Κι αυτό ίσχυσε ειδικά για το ΑΚΕΛ, τον ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ. Έτσι πέτυχαν να συγκρατήσουν φυγόκεντρες τάσεις, ειδικά από τον ΔΗΣΥ προς το ΕΛΑΜ, να αυξήσουν τα ποσοστά τους ή και τις ψήφους των και να διατηρήσουν σχεδόν ανέπαφες τις έδρες τους.

 

Πού οφείλεται η «νίκη» των ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ;

 

Πρώτον, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων έχει μνήμη χρυσόψαρου, άκρως βολική για τα τρία κόμματα που βαρύνονται με πολλές πολιτικές αμαρτίες. Ο μέσος Κύπριος δεν θέλει ή δεν ενδιαφέρεται να θυμάται όσα ολέθρια αυτά τα κόμματα έπραξαν ή δεν μπόρεσαν για τον τόπο. Και πόση ζημιά προκάλεσαν και στους πολίτες.

 

Δεύτερον, ίσχυσε ξανά και θριαμβευτικά ο λεγόμενος «κομματικός πατριωτισμός». Δηλαδή, «δεν θα ψηφίσεις το κόμμα σου, έστω και αν το σκυλοβρίζεις και το απαξιώνεις και θα υποστηρίξεις τον αντίπαλο;». Ο ΔΗΣΥ εστίασε στη «σοβαρότητα» και στην «υπευθυνότητα» και το ΑΚΕΛ στην κοινωνία και στον απλό άνθρωπο.

 

Τρίτον, ακόμα μια φορά, οι ψηφοφόροι προτίμησαν την «ασφάλεια» του Κόμματος «τους» παρά την «περιπέτεια» με άλλους κομματικούς και πολιτικούς σχηματισμούς. Τα υπάκουα πρόβατα δεν φεύγουν ή και δεν βγαίνουν εύκολα από το κομματικό μαντρί.

 

Τέταρτον, οι ψηφοφόροι ψήφισαν συντηρητικά και όχι κριτικά. Επέλεξαν αυτό που γνωρίζουν παρά εκείνο που τους υπόσχονταν. Ειδικά όταν είδαν και άκουσαν ΑΛΜΑ, Άμεση Δημοκρατία, Volt και άλλους σχηματισμούς που δεν έπειθαν για τη σοβαρότητα τους.

 

Βεβαίως, την έκπληξη έκανε το ΕΛΑΜ με διπλασιασμό των εδρών του (8) και τη σημαντική αύξηση των ψήφων του. Το πιο αξιοπερίεργο: Τρεις αποσκιρτήσαντες από τον ΔΗΣΥ, εξελέγησαν βουλευτές του.

 

Η ιστορική ΕΔΕΚ, μετά τη Σιζοπούλεια διάλυσή της, δεν κατάφερε να εκλέξει ούτε έναν βουλευτή και έμεινε εκτός Κοινοβουλίου. Οι δε Οικολόγοι, με λαμπρή ιστορία και παρουσία στα περιβαλλοντικά και όχι μόνο πράγματα του νησιού, έμειναν εκτός Βουλής. Δύο κόμματα, που υποστήριζαν τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη (ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ) έμειναν έξω του πολιτικού νυμφώνος.

 

Οι ανατροπές που όλοι περίμεναν, δεν ήρθαν. Η νέα τάξη πραγμάτων που προαναγγελλόταν δεν υλοποιήθηκε. Οι συρρικνώσεις ποσοστών δεν επιτεύχθηκαν. Ακόμα μια φορά, τα ιστορικά κόμματα κατάφεραν να επιβιώσουν επειδή ο Κύπριος ψηφοφόρος προτιμά το γνωστό, έστω και απαξιωτικό και απορριπτέο παρά το νέο και αδιαμόρφωτο.

 

Ο κομματικός και πολιτικός χάρτης όπως σχηματοποιήθηκε, θα επηρεάσει την προσεχή εκλογή του νέου Προέδρου της Κυπριακής Βουλής. Θα φανεί αν και πώς και πόσο θα επηρεάσει τους σχεδιασμούς και υποψηφιότητες για τις προεδρικές εκλογές του 2028.

 

πηγή 

ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΟ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 

Τρομαγμένο το περιστέρι της Τεχεράνης
αλλού πηγαίνει τη φωλιά του να υφάνει.
Καθώς τα φοβερά μεταλλικά πουλιά
γκρέμισαν τις φωλιές και έσπασαν τ’ αυγά. 

 

Έφυγαν μακριά, σε άλλα μέρη,

καθώς ο πόλεμος βόμβες φέρνει.

Έκθαμβοι οι άνθρωποι και πεινασμένοι

βλέπουν το σμήνος των κακών οιωνών να διαβαίνει

 

Σαν φίδια έρπουν τα εκρηκτικά και δαγκώνουν,

με δηλητήριο τη ζωή μας φαρμακώνουν.

Τους έλκει το χρήμα και η πλεονεξία,

 

Λίγη η σοφία περισσότερη η τεχνολογία

κι όταν πέσει η αυλαία, μένει σκοτάδι και πανωλεθρία.

 

Μάταιοι κόποι της ύλης η συλλογή·

η ενέργεια τα πάντα στο σύμπαν κινεί.

Παντού το πνεύμα περιζήτητο

Εδώ εν επαρκεία και αζήτητο

 

Μόνο ο Παρθενώνας δόξασε τον Περικλή,

μα στην Ελλάδα κυριαρχεί η μικροπολιτική.

 

Όλοι για ειρήνη μιλάνε,

μα στο τέλος πολέμους ξαμολάνε.

Οι πολεμοκάπηλοι την πραμάτεια τους μοσχοπουλάνε

κι οι λαοί σαν κοπάδι στο σφαγείο προχωράνε.

 

Ειρήνη εξαγγέλλουν,

κι αγριότερο πόλεμο μάς φέρνουν.

ο Αετός φοβάται του Δράκου την παγίδα

πλήρης άγνοιας ο «Μεγάλος» και «ουδέν οίδα»

κάποτε τελειώνει του πλούτου η κλεψύδρα

 

Κι ο θεός του ανατολίτη

σπαθί κρατεί, ξίφος και δυναμίτη,

έτοιμος την ανθρωπότητα να ματοκυλίσει

για να δοξαστεί και η θεοκρατία να επικρατήσει.

 

Του υπόσχονται παρθένες και παραδείσους,

μα τον οδηγούν στον τάφο.

«Πιλάφια θα τρως όταν πεθάνεις»,

του λένε χωρίς φόβο.

 

Σάπια υπόθεση, παράνοια μυρίζει·

μόνο για τη λευτεριά αξίζει να πεθαίνεις.

Το περιστέρι της ειρήνης, λίγο νεράκι πίνει

στης αγνότητας και της ευγένειας την κρίνη,

στην Ελλάδα τώρα τη φωλιά του στήνει.

 

Αγώνες αντί για πολέμους ο Δίας έχει ορίσει,

τους πολεμικούς αγώνες να καταργήσει.

Φιλόξενος ο λαός της Αθηνάς και του Ερμή,

μα αν το οικοσύστημα δεν προσεχθεί, θα γκρεμιστεί.

 

Τούτη η χώρα, ο «ομφαλός της γης»,

με ήλιο, θάλασσα και θεούς,

πολιτισμό και ειρήνη αντηχεί.

 

Μια ζωή μαρτύριο·

ο πλούτος γεννά σαγήνη το νέο κριτήριο

Και τώρα μια μοναδική ηλιαχτίδα που τρεμοσβήνει:

θα γίνει ειρήνη ή πόλεμος θα ξαναγίνει;

 

Κι η ανθρωπότητα έχασε τον ύπνο και τη γαλήνη.

Θα φάει το παιδάκι ψωμί

ή νηστικό θα μείνει;

 

Το περιστέρι της ειρήνης θα γυρίσει

ή το φοβίζει νέα καταιγίδα πριν ξεκινήσει;

Πριν ο αδηφάγος αετός

και το αιμοβόρο γεράκι πάνω του ορμήσουν;

 

«Πόλεμος πάντων πατήρ»·

πόλεμος στο σύμπαν, πόλεμος στη γη.

Το βράδυ νεροποντή, πανώρια η χαραυγή.

Πίσω από κάθε πόλεμο ξεμυτίζει η αλλαγή,

κι έπειτα νέα ισορροπία και αρμονία ακολουθεί.

 

Κι ο άνθρωπος τη μοίρα του τραβά,

μα μυαλό δεν βάζει

Τα ίδια και τα ίδια:

μας τάραξε η ακρίβεια, όλα αποκαΐδια,

κι αύριο αγάπες και λουλούδια;

 

Κι η κλεψύδρα του περιβάλλοντος αδειάζει

και τον απειλεί.

Το πρόβλημα ξεχνά

και στο χάος παραπατά.

 

Η ελπίδα όμως τον κρατά,

κι όσα πέρασαν τα ξεχνά·

δύο βήματα μπροστά

κι ένα πίσω προχωρεί.

 

Αν όμως ειρηνική ζωή αποκτούσε,

ταχύτερα στην εξέλιξη θα προχωρούσε.

Το σύμπαν θα εξερευνούσε,

τον εαυτό του θα βελτίωνε

και με την ΑΙ χρυσό αιώνα θα βίωνε,

αν σωστά τη χρησιμοποιούσε.

 

Να ξεφύγει από τη μιζέρια,

να σταθεί ξανά στα δυο του πόδια,

για να κοιτάξει τ’ αστέρια.

Να αγαπήσει τη φύση πλέρια

και τη ζωή να σηκώσει στα δυο του χέρια,

σαν άλλος Προμηθέας.

 

Δεινό το μαρτύριο του πολέμου,

αισχρή κι η προδοσία της εμπόλεμης Αλβιώνος.

Έκαψαν, σκότωσαν, άρπαξαν και έφυγαν,

κι ούτε δραχμή δεν πλήρωσαν·

μας μαχαίρωσαν ξανά με τη χρεοκοπία.

 

Ποιά άλλη; η Γερμανία

Ειρήνη δεν γίνεται χωρίς δικαιοσύνη

και χωρίς αγνή ψυχή και μεγαλοσύνη.

Αντί για μίσος, δολιότητα και παραφροσύνη,

καλοδεχούμενο το περιστέρι

και «επί γης Ειρήνη».

(24/5/29)

 

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com