Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την αντίδραση στο Τουρκολιβυκό μνημόνιο, την ευθύνες της κυβέρνησης για το σκάνδαλο στο ελληνικό μπάσκετ και την προδοσία του Αιγαίου από τον Γεραπετρίτη

Αθήνα, 22/10/2026

 

Δημήτρης Νατσιός στον IONION FM: Εκλόγιμη μοναρχία η κυβέρνηση - Μόνη εθνική στάση η ανακήρυξη ΑΟΖ, τα 12 μίλια και το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών

 

Εθνική ήττα χαρακτήρισε το τουρκολιβυκό μνημόνιο ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός, τονίζοντας ότι η εξέλιξη αυτή είναι ένα ράπισμα «όσο εμείς ακολουθούμε την ολέθρια πολιτική του κατευνασμού».

 

Ο κ. Νατσιός σχολιάζοντας τις τρέχουσες εξελίξεις με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Κολόκα μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό IONION FM, πρότεινε την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. ως απάντηση στο σύμφωνο Άγκυρας – Τρίπολης και αξίωσε την άμεση αντίδραση της Αθήνας.

 

«Είναι το αποτέλεσμα της συντονισμένης δράσης του υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και του επικεφαλής της ΜΙΤ Ιμπραήμ Καλίν. Οι καιροί ου μενετοί. Χρειάζεται άμεση αντίδραση από πλευράς Αθηνών με ενημέρωση και ενεργοποίηση των συμμάχων μας στην περιοχή, με εκ νέου διεθνοποίηση του ζητήματος και έμφαση στην πλήρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και, βέβαια, με άμεση ανακήρυξη της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ, μια πάγια εθνική θέση που στηρίζει η ΝΙΚΗ», σημείωσε.

 

«Η πολιτική του διδύμου Γεραπετρίτη - Μητσοτάκη στο λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο συνιστά παταγώδη αποτυχία, πανωλεθρία. Η ΝΙΚΗ προτείνει ξεκάθαρα: Να απορριφθεί το τουρκολιβυκό μνημόνιο, γραμμές βάσης και 12 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα παντού, ανακήρυξη ΑΟΖ με βάση τη μέση γραμμή για τα νησιά, οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο με πλήρη επήρεια των νήσων.

 

Αυτή είναι η μόνη εθνική στάση που πρέπει να ακολουθήσει η κυβέρνηση. Όταν το 2024 στην Κάσο για την πόντιση του καλωδίου οπισθοχώρησε το Πολεμικό μας Ναυτικό με εντολή απευθείας από το Μαξίμου, τι περιμέναμε; Οι Τούρκοι πλέον απαιτούν εξουσιοδότηση και εμείς προτάσσουμε γαλλικές εταιρείες, λες και είναι ιδιωτικής χρήσης η εθνική μας άμυνα. Ψάχνουν τώρα να βαπτίσουν πάλι την εθνική ήττα με χρώματα φωτεινά».

 

Για τη στάση αποτροπής και το Πολεμικό Ναυτικό, ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ σημείωσε:

«Έχουμε όλο το δίκιο και τις διεθνείς συνθήκες με το μέρος μας. Προχωρούμε την πόντιση όπως προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο και στέλνουμε το Πολεμικό Ναυτικό να υποστηρίξει. Χρησιμοποιώ συχνά τη βυζαντινή παροιμία: "ουαί τω μη τοις ιδίοις όνυξι ξυωμένω" - αλίμονο σε αυτόν που δεν έχει δικά του νύχια να ξυθεί. Με το Πολεμικό Ναυτικό, για την υπεροχή του οποίου σε έμψυχο και άψυχο υλικό ουδείς αμφιβάλλει, γιατί δεν δοκιμάζουμε τις αντοχές των Τούρκων; Εμείς, πριν καν πάμε στο πεδίο, οπισθοχωρούμε. Αυτή η τακτική οπισθοχώρηση οδηγεί μαθηματικώς σε παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων».

 

Ο επικεφαλής του Πατριωτικού Δημοκρατικού Κινήματος ΝΙΚΗ, υπερθεμάτισε της θεσμοθέτησης του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών:

 

«Πρότασή μας είναι να θεσπιστεί ως δεσμευτικό όργανο για την εξωτερική πολιτική το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Αν υπήρχε αυτό το θεσμικό όργανο, ο κ. Τσίπρας δεν θα διανοούνταν να προδώσει τη Μακεδονία.

 

Τώρα έχουμε ένα "one man show", με τους κ.κ. Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη να αποφασίζουν ερήμην του ελληνικού λαού. Λειτουργούν υπερφίαλα και αλαζονικά. Το πολίτευμά μας έχει μετατραπεί σε εκλόγιμη μοναρχία: ένας απόλυτος άρχοντας πρωθυπουργός και από κάτω υπάκουοι υπουργοί».

 

Μιλώντας για την Παιδεία και το μεταναστευτικό, υπογράμμισε: «Δεν έχουμε παιδεία, έχουμε παιδομάζωμα. Η Ευρώπη αυτοκτονεί διότι προσδέθηκε άκριτα στο άρμα ενός τυχάρπαστου, του Ζελένσκι, τάσσοντας δεκάδες δισεκατομμύρια εις βάρος της υγείας, της παιδείας και της κοινωνικής πρόνοιας των ευρωπαϊκών λαών. Δείτε τη Γερμανία και τη Γαλλία που σπαράσσονται. Σε αυτό το μείγμα προσθέτουν τους λαθρομετανάστες που δεν αφομοιώνονται, μαζί με σάπιες ιδέες, ανοιχτά σύνορα και woke ατζέντες που έχουν γεμίσει σιχασιά τους λαούς. Για να σταθεί όρθιος ο Ελληνισμός πρέπει να επιστρέψει στους θεμέλιους λίθους του: την Πίστη, τη Φιλοπατρία και την Παραδοσιακή Οικογένεια».

 

Κλείνοντας, κατηγόρησε την κυβέρνηση για την οικονονομική εξαθλίωση των νοικοκυριών:

«Έχουμε μια κυβέρνηση του Κολωνακίου, ανθρώπους που δεν γνωρίζουν την καθημερινότητα του νοικοκύρη. Ο κ. Μητσοτάκης, χωρίς να του το επιβάλλει καμία ρήτρα, αποπληρώνει πρόωρα δάνεια σε μια εποχή που έπρεπε να στηρίξει τις οικονομικές δυνάμεις της πατρίδας. Την ίδια ώρα αρνείται να μειώσει τους συντελεστές του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα. Στη μοίρα του Ελληνισμού είναι η αντίσταση, το ιστορικό "ΟΧΙ". Εμείς σήμερα γίναμε "Νενέκηδες", ενδίδοντας συνεχώς».

 

Μεγάλες οι κυβερνητικές ευθύνες για την κατάσταση στο χώρο του μπάσκετ, τεράστιες αν επαληθευτεί εμπλοκή στελεχών της

 

Οι συγκλονιστικές εξελίξεις στο χώρο της ελληνικής καλαθοσφαίρισης με τις συλλήψεις κορυφαίων παραγόντων και διαιτητών, κατηγορούμενους για δωροληψία και χειραγώγηση αγώνων, μας προκαλεί θλίψη αλλά και οργή. Θλίψη για την κατάντια ενός αθλήματος που έχει φέρει μεγάλες χαρές και συγκινήσεις στον ελληνικό λαό, οργή για τους υπαίτιους αυτής της κατρακύλας, της σήψης και της μετατροπής του αθλητικού ιδεώδους σε παράνομη μπίζνα και αλισβερίσι.

 

Εννοείται πως το σκάνδαλο δεν είναι μόνο αθλητικό αλλά βαθύτατα πολιτικό. Η κυβέρνηση πρωταγωνιστεί σε μια ακόμα δυσώδη υπόθεση, φέροντας ευθύνη με την ανοχή και την αδιαφορία που επέδειξε στα όσα συνέβαιναν. Και η ευθύνη της θα πολλαπλασιαστεί αν επαληθευτεί η έμμεση ή άμεση εμπλοκή στελεχών της σε “υποβοήθηση” ομάδων σε διάφορα πρωταθλήματα.

 

Η ΝΙΚΗ απαιτεί τη διερεύνηση σε βάθος όλων των καταγγελιών για “στημένους” αγώνες, την εξακρίβωση των κερδών για τους ωφελούμενους της χειραγώγησης, το πως “γεννήθηκε” και πως λειτουργούσε αυτό το παράνομο δίκτυο επί σειρά ετών. Χρέος και της κυβέρνησης η πλήρης αποκατάσταση της αξιοπιστίας του αθλήματος και η μέριμνα για την παρακολούθηση της.

 

Δημήτρης Νατσιός στο Open Beyond: Θέμα αξιοπιστίας και επάρκειας Γεραπετρίτη - Είμαστε ενόψει των «Πρεσπών του Αιγαίου»

 

Την παραίτηση του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη ζητά ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός με αφορμή τους χειρισμούς γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

 

Ο κ Νατσιός, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο OPEN και στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» με τους Σπύρο Χαριτάτο και Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου, αναφέρθηκε στην πόντιση του καλωδίου, αλλά και τις πιέσεις προς την Ιερά Μονή Σινά.

 

«Θέτουμε θέμα αξιοπιστίας και επάρκειας του κύριου Γεραπετρίτη. Αν κάποτε για λόγους ευθιξίας κάποιος παραιτούνταν, ας το σκεφτεί καλά να παραιτηθεί, διότι απέτυχαν παταγωδώς στο θέμα του τουρκολιβυκού μνημονίου. Δεν υπάρχει λέξη "εχθροπάθεια" -αυτά είναι ασάφειες και ανυπόστατοι νεολογισμοί.

 

Διαβεβαίωνε εδώ και χρόνια ο κ. Γεραπετρίτης ότι τα έχουμε καλά με τον Χαφτάρ και διασφαλίσαμε ότι δεν θα κυρωθεί το μνημόνιο. Η μόνη επίδραση του κ. Γεραπετρίτη είναι πανωλεθρία στα εθνικά θέματα.

 

Παράλληλα, ο κ. Ντόκος, σύμβουλος ασφαλείας του κ. Μητσοτάκη, έλεγε το 2020 ότι ο Χαφτάρ είναι ανεπαρκής και μετρημένες οι ημέρες του, και πέρασαν 6,5 χρόνια και ο κ. Ντόκος παραμένει στο πόστο του», σημείωσε.

 

Αναφερόμενος στη Μονή Σινά, ο κ. Νατσιός σημείωσε σχετικά:

«Το μοναστικό, θεσμικό, νομικό και περιουσιακό καθεστώς της Ιεράς Μονής Σινά πρέπει να παραμείνει αναλλοίωτο. Ό,τι σεβάστηκαν 16 αιώνες ιστορίας πρέπει να παραμείνει σεβαστό και σήμερα. Εάν δεν γίνει αυτό, δημιουργείται επικίνδυνο προηγούμενο για τα αρχαία Πατριαρχεία, τα μοναστικά ιδρύματα και τους ιερούς τόπους της Ανατολής. Ανοίγει ο ασκός του Αιόλου. Παντού σφαλιάρες, ταπεινώσεις και ανεπάρκεια της ελληνικής κυβέρνησης».

 

Ιδιαίτερα επικριτικός προς τους χειρισμούς της κυβέρνησης, ήταν και για την πόντιση του καλωδίου και τον κίνδυνο αναγνώρισης του τουρκολιβυκού μνημονίου:

 

«Το διακύβευμα τώρα δεν είναι απλώς να ποντιστεί το καλώδιο, αλλά να μη ζητηθεί άδεια ή σταλεί γραπτή ενημέρωση στην Τουρκία. Ήδη πανηγυρίζει ο Ερντογάν. Αν η ελληνική κυβέρνηση προβεί σε αυτή την ενέργεια:

 

Αναγνωρίζουμε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Ακυρώνουμε τη συμφωνία με την Αίγυπτο. Αναγνωρίζουμε στην Τουρκία ότι είναι παράκτιο κράτος των νησιών μας.

 

Για όλο αυτό που προετοιμάζεται εις βάρος του ελληνικού λαού, μία μόνο λέξη υπάρχει στο ελληνικό λεξιλόγιο: η λέξη προδοσία. Ήδη είμαστε ενόψει των "Πρεσπών του Αιγαίου". Ο κ. Τσίπρας πρόδωσε τη Μακεδονία και τώρα έρχεται ο κ. Μητσοτάκης να προδώσει τον πνεύμονα της πατρίδας, το Αιγαίο Πέλαγος. Αλλά αυτό ο λαός δεν θα το σηκώσει».

 

Ενόψει της Εθνικής Γιορτής της 28ης Οκτωβρίου, ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ στηλίτευσε και τις γεωγραφικές ανακρίβειες στα σχολικά βιβλία:

«Αν είχαμε πολιτικούς με γνώση της ιστορίας, θα γνώριζαν ότι ο Ελληνισμός είναι συνυφασμένος με το αντιστασιακό ήθος. Σε λίγες ημέρες γιορτάζουμε τα τρία γράμματα -το ιστορικό "ΟΧΙ"-όταν απέναντί μας είχαμε μια πανίσχυρη αυτοκρατορία. Σήμερα δεν έχουμε Έλληνες που δείχνουν τον δρόμο, αλλά σκοτεινούς τύπους που πρέπει να παραιτηθούν.

 

Ακόμη και στα σχολικά βιβλία, το πέλαγος κάτω από την Κρήτη το αποκαλούν "Λιβυκό" αντί για Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Έχουμε κάνει επανειλημμένες παραστάσεις στη Βουλή. Αυτές οι "λεπτομέρειες" δίνουν πάτημα στην απέναντι πλευρά να αμφισβητεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα».

 

Μήπως πρέπει να αποχαιρετήσουμε την Ευρώπη που ξέραμε;

Γράφει ο ΣΤΟΪΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ  

 

Μια από τις διαπιστώσεις έγκριτων πολιτικών αναλυτών για την βίαιη “κοινωνική διαμαρτυρία” των τελευταίων ημερών στους δρόμους της δοκιμαζόμενης οικονομικά Γαλλίας είναι πως οι εξεγερμένοι δεν έχουν αποσαφηνίσει τους πολιτικούς τους στόχους. 

 

Και πως να γίνει, όταν αυτή η βία και οι εκτεταμένες λεηλασίες από ένα μέρος των εξεγερμένων που επισκίασαν τελικά και τα δίκαια αιτήματα των μαθητών-φοιτητών που ξεκίνησαν πριν μερικές εβδομάδες τις διαδηλώσεις. Στον αντίποδα, περισσεύουν οι φαντασιώσεις εκείνων που βλέπουν σε αυτήν την βίαιη διαμαρτυρία νέα «κοινωνικά κινήματα» και νέους «Μάηδες του ΄68», μελλοντικές επαναστάσεις με λάβαρο τη “Διεθνή” και άλλα παρεμφερή, περιμένοντας παντού «να γίνει της Γαλλίας».

 

Αναμφίβολα, αυτό που κυριάρχησε μέχρι τώρα στους δρόμους του Παρισιού είναι κυρίως ο καταστροφικός μηδενισμός απελπισμένων ανθρώπων και «ακραίων» δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων και μουσουλμανικών, το μίσος των οποίων ξεσπούσε πρώτα απ’ όλα πάνω στα θεμέλια του δυτικού πολιτισμού.

 

Όμως, οι απογοητευμένοι νεαροί μαυροφορεμένοι που ασκούν τυφλή βία παραβλέπουν εντελώς και τις πραγματικές αιτίες, πολιτικές, πολιτιστικές, οικονομικές, πολιτισμικές που έφεραν την παρακμάζουσα συνολικά Ευρώπη των αδύναμων κυβερνήσεων τύπου Μακρόν σε γενική υποχώρηση και σε καταστάσεις σχεδόν «αυτοχειρίας». Την ώρα μάλιστα που ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας υποφέρει ποικιλοτρόπως, παρά τις όποιες απεγνωσμένες προσπάθειες των καθεστωτικών πολιτικών να εμφανίζονται ως «σωτήρες» της τελευταίας στιγμής.

 

Ο συνεκτικός ιστός των κοινωνιών της Γηραιάς Ηπείρου έχει διαρραγεί εδώ και καιρό και μαζί χάνεται και η πολιτισμική της ταυτότητα που την καθόριζε για αιώνες. Το κοινωνικό ρήγμα, η πόλωση και οι ανισότητες βαθαίνουν όλο και περισσότερο όταν μάλιστα η «πίτα» των πολυδιαφημιζόμενων από τις ελίτ υλικών αγαθών δεν φτάνει για όλους, με αποτέλεσμα κάποιοι ειδικοί αναλυτές να μην αποκλείουν πλέον και ευρωπαϊκούς εμφυλίους πολέμους.

 

Μια πραγματικότητα που οδηγεί την Ευρώπη ταχύτατα στο περιθώριο της παγκόσμιας κατανομής ισχύος, με μια ανίκανη και εν πολλοίς διεφθαρμένη πολιτική τάξη, υπηρέτη του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου κ.α., πολύ κατώτερη των περιστάσεων σε περιόδους παγκόσμιας μετάβασης.

 

Το “Quo vadis, Europa;” δεν είναι πλέον σχήμα λόγου κάποιων μονίμως ανησυχούντων για το μέλλον της Ευρώπης. Το ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε ιστορική περίοδο βαθιάς παρακμής είναι πλέον μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα που ακόμη και οι πιο ακραιφνείς Ευρωπαϊστές και η πιο σκληρή βρυξελλιώτικη νομενκλατούρα την αντιλαμβάνονται περίτρομοι. Κι ένας από τους βασικούς λόγους της ευρωπαϊκής υποχώρησης είναι η διογκούμενη συνεχώς χιονοστιβάδα της – με διάφορα προσχήματα – ανεξέλεγκτης μετανάστευσης και των «ανοιχτών συνόρων» ως βασική αρχή της παγκοσμιοποίησης.

 

Ευρώπη και νέα πραγματικότητα

 

Μια ευρωπαϊκή πραγματικότητα που οι νέο- και σοσιαλφιλελεύθερες ευρωπαϊκές ελίτ, θολωμένες από την κυριαρχία του πλούτου τους, του θεοποιημένου υπερκαταναλωτισμού που ποικιλοτρόπως διατυμπανίζουν, τον απόλυτο έλεγχο και τον συστηματικό εφησυχασμό των κοινωνιών τους, την συστηματική απαξία της λαϊκής παράδοσης και της επιβολής του «προοδευτικού» δικαιωματισμού, την ευνόησαν, παρά τα όσα υποτίθεται «μέτρα» έλαβαν, με διάφορες ηθικολογίες πασπαλισμένες υποκριτικά με «ιστορικές τύψεις» από την αλήστου μνήμης αποικιοκρατία και μετανεωτερικούς «δικαιωματισμούς».

 

Στην ουσία πρόκειται όντως για ολιγαρχικές ελίτ που έφτιαξαν στα μέτρα τους μια βολική γι αυτούς «δημοκρατία των αντιπροσώπων» και που κάνουν το λάθος να πιστεύουν πως είναι άτρωτες και ακαταδίωκτες μέσα στην παντοδυναμία και την αλαζονείας τους. Γι αυτό και δεν θα διστάσουν ακόμα να κάνουν πόλεμο, ανακαλύπτοντας εσωτερικούς αλλά και εξωτερικούς «εχθρούς» όπως τη Ρωσία. Ήδη στρατιωτικοποιούν τις οικονομίες τους και προετοιμάζουν προπαγανδιστικά τους λαούς τους για παν ενδεχόμενο.

 

Μαζί τους βέβαια και η απαξιωμένη «Αριστερά» (Βλ. «Ισλαμοαριστερά»), που ναυάγησε πριν καν μπει στα βαθιά αναζητώντας πλέον νέους ψηφοφόρους με «αλλότρια» πολιτισμικά χαρακτηριστικά (βλ. Βερολίνο) σε αντικατάσταση των παραδοσιακών εργαζομένων που έφυγαν έντρομοι για «άλλες πολιτείες»!

 

Και τώρα… “θερίζουν θύελλες”, που σε λίγα χρόνια ενδέχεται να μετατραπούν σε «τυφώνες». Γιατί όσα βλέπουμε μπορεί να είναι μια απλή πρόγευση από τα φοβερά που έρχονται πάνω στη Γηραιά Ήπειρο, καθώς οι «ανικανοποίητοι» για τα περιορισμένα καταναλωτικά προϊόντα της “ελεύθερης αγοράς” εκ των πραγμάτων θα αυξάνονται εκθετικά σ΄ ένα δήθεν δημοκρατικό κράτος των πολλών φυλών, των διαφορετικών θρησκειών και των αλληλοσυγκρουόμενων πολιτισμών.

 

Τα λεγόμενα του Σάμιουελ Χάντινγκτον για επικείμενες συγκρούσεις των πολιτισμών – κι εντός της Ευρώπης – έχουν ήδη επιβεβαιωθεί. Το σίγουρο είναι πάντως πως η κρατική αντίδραση σε παρόμοιες εξεγέρσεις θα είναι εφ’ εξής τα περισσότερα εμπόδια και οι περιορισμοί στις μετακινήσεις, οι «στρατιώτες κατά της τρομοκρατίας» στους δρόμους δίπλα σε αστυνομικούς, τα περισσότερα απαγορευτικά διατάγματα, η περισσότερη δυσανάλογη καταστολή και οι ακόμα λιγότερες ελευθερίες.

 

Το ερώτημα όμως τι θα προκύψει από τις μελλοντικές κοινωνικές συγκρούσεις, που μια πρόγευση παίρνουμε αυτές τις ημέρες σε διάφορα μέρη της Ευρώπης, παραμένει. Όπως και η ρήση του Ευαγγελιστή Λουκά: «Ουδείς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ»!

 

πηγή

Αδωνόσπυρος Γεωργιάδης: Υπουργός βρεφοποίησης και μακροζωίας

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης 

 

Τις τελευταίες ημέρες ο υπουργός υγείας (διάβαζε: αρρώστιας) Αδωνόσπυρος Γεωργιάδης κατάφερε να βρίσκεται και πάλι στις πρώτες θέσεις της τηλεοπτικής και διαδικτυακής δημοσιότητας, καθώς, με αφορμή τα εγκαίνια νέου κτηρίου του ΕΣΥ στα Ιωάννινα, απαθανατίστηκε να χοροπηδάει και να χειροκροτεί σαν βρέφος τραγουδώντας το γνωστό, εμετικό σύνθημα «Και α και ου και ΔΑΠ/ΝΔΦΚ».

 

Με τον τρόπο αυτόν απεμπόλησε και τα τελευταία εναπομείναντα ίχνη σοβαρότητος, μεταπίπτοντας από υπουργός υγείας σε βρεφοποιημένο χουλιγκάνο.

 

Βεβαίως, δεν αποκλείεται η βρεφοποιητική του παράσταση να μην ήταν προϊόν μιας αυθόρμητης έκρηξής του, αλλά να υλοποίησε οδηγία των επικοινωνιολόγων του, οι οποίοι ενδέχεται να θεώρησαν ότι, με αυτόν τον τρόπο, ο πολυσυζητημένος υπουργός θα στρέψει πάλι επάνω του τα φώτα της δημοσιότητας.

 

Άλλωστε, κατά μίαν άποψη, στην εποχή της κοινωνίας του θεάματος, αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο:

 

Να μιλά η ούτως ή άλλως βρεφοποιημένη μάζα όσο γίνεται πιο συχνά για έναν πολιτικό που προσιδιάζει σε ηθοποιό, όντας αδιάφορο αν τα σχόλια θα είναι θετικά ή αρνητικά.

 

Ο συγκεκριμένος υπουργός, ο οποίος, όταν ανήκε στο ΛΑ.Ο.Σ. από το 2003 μέχρι το 2012, ασκούσε έντονη κριτική κατά της Νέας Δημοκρατίας (είχε δηλώσει δε σε εκπομπή του «και ντρέπομαι που υπήρξα στην ζωή μου ΔΑΠ»), σήμερα έχει αναδειχθεί σε φανατικό προσκυνητή του Κυριακούλη Μητσοτάκη και διαπρύσιο προπαγανδιστή της Νέας Δικτατορίας, δίνοντας το δικαίωμα στους επικριτές του να του χρεώνουν μία ακόμη θεαματική κωλοτούμπα.

 

Φυσικά, ουδείς μπορεί να ξεχάσει την απίστευτη κωλοτούμπα που έκανε στο ζήτημα των νέων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων:

 

Στις 3 Νοεμβρίου 2010, στην εκπομπή «Πρώτη γραμμή» των δημοσιογράφων Λυριτζή και Οικονόμου, είχε πει:

 

«Είναι κάτι φρικώδες. Όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο “1984” του Τζωρτζ Όργουελ και διαβάζουν τι σχεδιάζουν με την κάρτα του πολίτη, θα πουν δεν είναι δυνατόν. Ό,τι έγραψε ο Όργουελ γίνεται. Σε μία καρτούλα θα μπαίνουν όλα τα δεδομένα ενός εκάστου, όχι μόνο βιομετρικά: φορολογικά, βιομετρικά, υγείας, DNA, πολιτικά φρονήματα, φάκελοι που λέγαμε παλιά, τα πάντα θα είναι μέσα στην κάρτα. Εσείς το βλέπετε σωστό αυτό; Εγώ δεν θα την δεχθώ ποτέ! Εγώ δεν θα την δεχθώ ποτέ! Εγώ δεν θα την δεχθώ ποτέ! Εμένα η ιδέα ότι θα ελέγχει κάποιος όλη μου την ζωή δεν μου αρέσει, δεν θα την δεχθώ ποτέ!».

 

Αλλά στις 26 Αυγούστου 2024, ο ίδιος υπουργός αποκήρυξε τον «παλιό» και «ντεμοντέ Αδωνόσπυρο», πιστοποιώντας ότι ζούμε στην εποχή του ανάποδου κόσμου.

 

Διότι στην πρωινή εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega» του Ιορδάνη Χασαπόπουλου και της Ανθής Βούλγαρη, υποτιμώντας την νοημοσύνη και την μνήμη μας, είπε:

 

«Επειδή εγώ κατά το παρελθόν, στα νεανικά μου χρόνια, έχω πει διάφορα τέτοια, και θέλω λίγο να το πω με μεγάλη ειλικρίνεια. Πράγματι, άλλα έλεγα κι εγώ τότε [την εποχή του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού]. Την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν smartphones και δεν είχαμε καταλάβει πώς λειτουργεί ακριβώς η τεχνολογία, και λαμβάνω κι εγώ το δικό μου μερίδιο ευθύνης. Τι λέει ο κ. Νατσιός της ΝΙΚΗΣ και τι λένε αυτοί οι άνθρωποι; Λένε δεν θέλουν να πάρουν τις νέες ταυτότητες, διότι θα έχουν τσιπάκια και θα τους παρακολουθούν. Και κάποιοι το ανάγουν σε θρησκευτικό [πλαίσιο]. Ερώτηση: Αν θέλει κάποιος να σε παρακολουθήσει σήμερα, χρειάζεται να βγάλεις ταυτότητα; Αυτό το κινητό που έχω τώρα εδώ, έχετε παρατηρήσει ότι την ώρα που μιλάτε βγαίνουν διαφημίσεις στο διαδίκτυο και δείχνουν αυτά που λέγατε εσείς προηγουμένως; Αν πω “θέλω να πάω στο Μεξικό να δω τις πυραμίδες” [Σ.Σ.: άραγε, γιατί επέλεξε το παράδειγμα με τις πυραμίδες;], μετά από λίγο θα σου βγει μια διαφήμιση με τις πυραμίδες στο Μεξικό. Στον σύγχρονο κόσμο δεν χρειάζεται κανένας ταυτότητα με τσιπάκια για να σε παρακολουθήσει».

 

Όταν η δημοσιογράφος τον ρώτησε: «Έχετε δηλαδή μετανιώσει κύριε Γεωργιάδη;», εκείνος απάντησε με τρόπο που δείχνει ότι αντιμετωπίζει τον εαυτό του σαν τεχνολογικό προϊόν:

«Θα έλεγα, έχω εξελιχθεί, αγαπητή κ. Βούλγαρη. Στην ζωή πρέπει να καταλαβαίνεις τι γίνεται. Δεν πρέπει να μένεις κολλημένος».

 

Πέραν των ανωτέρω, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι ο κ. Γεωργιάδης δέχθηκε να γίνει ο ίδιος μια ολοζώντανη και αέναη διαφήμιση των τεχνικών αντιγήρανσης και μακροζωίας, αφού δημοσίως έχει ομολογήσει ότι και μαλλιά έβαλε και μπότοξ έχει κάνει και κρέμες La Vie en Rose χρησιμοποιεί (βλ. το βίντεο που ακολουθεί), με αποτέλεσμα να έχει παραμορφωθεί το πρόσωπό του! Σε λίγο καιρό θα είναι αναγνωρίσιμος μόνο από το χαρακτηριστικό φρικτό του ηχόχρωμα και την προβληματική του άρθρωση!

 

Τι σύμπτωση: Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Άδωνις ήταν σύμβολο της νεότητας, της ομορφιάς και της βλάστησης!

 

Επομένως, δεν αποκλείεται, με όσα κάνει και όσα λέει ο κ. Γεωργιάδης, να προσπαθεί να επαληθεύσει την συμβολική σημασία του ονόματός του. Ως εκ τούτου, η εφαρμογή αντιγηραντικών μεθόδων και οι βρεφοποιητικές του παραστάσεις μπορούν να εξηγηθούν καταλλήλως, αν ενταχθούν σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο!

 

Μόνο που δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι, ενόψει των προσεχών εκλογών, είναι σοφή η επιλογή της κυβέρνησης να αφήνει τον σωματικά ανανεωμένο, μέχρι βρεφοποιήσεως, Αδωνόσπυρο να αλωνίζει ως πρώτο προπαγανδιστικό βιολί στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

 

Εκτός κι αν η δεξαμενή από την οποία επιχειρεί η Νέα Δικτατορία να αντλήσει, μέσω του κ. Γεωργιάδη, ψηφοφόρους, είναι πολίτες που έχουν αμετάκλητα βρεφοποιηθεί, γουστάροντας θεατρίνους πολιτικούς που τους κάνουν κου-πε-πέ και εν γένει μιλούν την ίδια μωρουδίστικη «γλώσσα» με αυτούς.

 

πηγή 

Τουρκολιβυκό μνημόνιο: Και τι έγινε μωρέ; - Εμείς έχουμε… data center

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης 

 

Και να λοιπόν που ήρθε ο καιρός που οι εχθροί μας διαμοιράζουν μόνοι τους τα κυριαρχικά ιμάτια της Ελλάδας, σαν να χωρίζουν τη λεία ενός εγκαταλελειμμένου κράτους που από χώρα αποφάσισε να γίνει διεκδικήσιμος χώρος. Το κοινοβούλιο της Λιβύης επικύρωσε το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο γίνεται πλέον αμφίπλευρο γεγονός, ένα υψωμένο υδάτινο «τείχος» πειρατικών κρατών που γεφυρώνει τη διαρπαγή του Αιγαίου και προορίζεται να απομονώσει Ελλάδα και Κύπρο στην Ανατολική Μεσόγειο. 

 

Τόσο ο Γιώργος Γεραπετρίτης, όσο και η κυβέρνηση γενικότερα, τα τελευταία χρόνια ξόδεψαν αναρίθμητα εφησυχαστικά αφηγήματα προκειμένου να πείσουν την κοινή γνώμη ότι το γεωπολιτικό «φλερτ» Τουρκίας – Λιβύης δεν μπορούσε να οδηγήσει σε κανένα χειροπιαστό αποτέλεσμα. Κρατώντας μια μόνιμη υποχωρητική στάση, απλά «ξόρκιζαν» τις εξελίξεις βασιζόμενοι σε ξένους παράγοντες που θα μας… σώσουν.

 

Το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου, πότε επικαλείτο τις περιβόητες γεωτρήσεις της Chevron ανατολικά της Κρήτης, πότε θυμόταν την αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία, πότε ποντάριζε στα συμφέροντα του Ισραήλ και πότε αναμασούσε την καραμέλα εσωτερικής κατανάλωσης, ότι ψωνίσαμε «Rafale και Belharra». Εξωτερική πολιτική ατελείωτων ευχολογίων, χωρίς κανένα περιεχόμενο πραγματικού σθένους. Κατά το ίδιο διάστημα, η Τουρκία εργαζόταν μεθοδικά για να αυξήσει την επιρροή της στη Λιβύη και να αμβλύνει τις ακανθώδεις διαφορές μεταξύ Τρίπολης και Βεγγάζης. Και το κατάφερε.

 

Όσο ο Γεραπετρίτης δήλωνε ότι αισθάνεται… φιλέλληνας, ότι «η κόκκινη γραμμή μας σήμερα είναι τα 6 μίλια» και ότι στην Κάσο δεν υπήρξε καμία εθνική υποχώρηση, η Τουρκολιβυκή συντεχνία «εξαφάνιζε» την επήρεια της Κρήτης, της Ρόδου και άλλων ελληνικών νησιών. Πλέον οι Τούρκοι προσέθεσαν στη διπλωματική φαρέτρα τους το επιχείρημα ότι το Τουρκολιβυκό έκτρωμα δεν πια ένα «κουτσό» σχέδιο επί χάρτου, αλλά φέρει την υπογραφή σύσσωμης της Λιβυκής ηγεσίας.

 

Το κράτος της Μάλτας που είναι 26 φορές μικρότερο από το νησί της Κρήτης, διαθέτει χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων, υφαλοκρηπίδα και αλιευτική ζώνη έως 25 ναυτικά μίλια. Έχει επίσης θεσπίσει νόμο για τη δημιουργία ΑΟΖ. Την ίδια ώρα η Κρήτη αντιμετωπίζεται από τους Τουρκό – Λίβυους σαν γεωγραφικό απόρριμμα, χρήσιμο (και ανυπεράσπιστο) για απόβαση χιλιάδων λαθρομεταναστών – αλλά εντελώς άχρηστο ως νομική οντότητα κατά το Διεθνές Δίκαιο.

 

Κατά τα άλλα, καμαρώνουμε για τον «Κίμωνα» και τον «Νέαρχο» (τις Belharra) που σε λίγο θα τους απλώσουμε και σεμεδάκια, ενώσω ο πρωθυπουργός (κλασσικά στον νεοταξικό κόσμο του) θριαμβολογεί που έστησε Data Center στο Λαύριο για τις ανάγκες του ψηφιακού ολοκληρωτισμού, αφού πρώτα έδιωξε από εκεί την κουρδική κοινότητα, υπακούοντας σε φιρμάνι της Τουρκίας. Ασχέτως αν τα τουρκικά πλοία κοντεύουν να έρθουν για σουλάτσο ως το λιμάνι του Λαυρίου, εμείς θωρακίσαμε τα δεδομένα μας και είμαστε έτοιμοι να «συζητήσουμε με το μέλλον».

 

Και τι απέμεινε από συμμαχίες στη «γειτονιά» μας για να ασκηθεί πίεση κατά του πειρατικού μνημονίου; Στη Λιβύη σνομπάραμε τον Χαφτάρ και καταλήξαμε να διώχνουν «σηκωτό» τον Πλεύρη, στους Ρώσους «κηρύξαμε πόλεμο» μέχρι και στα μπαλέτα τους, στην Αίγυπτο παζαρεύουμε «ασημικά» προδίδοντας το Σινά, τους Ιταλούς τους αφήσαμε να «τα βρουν» με τους διακινητές της Λιβύης για το μεταναστευτικό, με τη Γαλλία ποντάραμε σε ψόφιο άλογο που σήμερα σπαράσσεται μόνο του, με τις ΗΠΑ ανταλλάξαμε την αίγλη του Αιγαίου με την αίγλη του… Κογκρέσου, και μένει μόνο το Ισραήλ, για το οποίο εντελώς υποθετικά ζούμε με την αυταπάτη ότι τα εθνικά συμφέροντά του «παντρεύτηκαν» τα δικά μας και «ὃ οὖν το Νταβός συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω».

 

Αρίστευσαν αλλού - Μην τα θέλουμε όλα δικά μας

 

Όσο η Τουρκία κοντεύει να κηρύξει κοινή ΑΟΖ μέχρι και με το… Μαρόκο, εμείς θα κομπάζουμε ότι εξελληνίζουμε τους Τούρκους με visa express για Ρόδο και άλλα 11 ελληνικά νησιά, προφανώς διότι τα νησιωτικά εδάφη μας μπορεί να στερούνται την επήρεια κυριαρχίας, αλλά εξακολουθούν να αριστεύουν στην επήρεια σερβιτόρου που δεν τον ενδιαφέρει ποιος είναι ο γεωπολιτικός πελάτης, αρκεί να φέρνει καλά πουρμπουάρ.

 

Άλλωστε κάθε ηγεσία έχει και κάποια όρια στην αριστεία της. Η ελληνική κυβέρνηση ήταν ικανή να εμφανίσει ταχυδακτυλουργικώς στην Κρήτη χιλιάδες αιγοπρόβατα, σε σημείο που να καλύπτουν ολόκληρο το νησί από άκρη σε άκρη. Αλλά η υψηλή αυλή του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει κάποια πεπερασμένη δυνατότητα, μπορεί να αυξομειώνει το ζωικό κεφάλαιο με γραφειοκρατικά θαύματα, αλλά μη ζητάμε να σώσει και το εθνικό κεφάλαιο διότι γινόμαστε άπληστοι, έτσι δεν είναι; Και επομένως η Ελλάδα οδηγείται σαν αμνός στη σφαγή γιατί όσο στο μαντρί μετράνε αρνιά - στη Μεσόγειο μετράνε θαλάσσιες ζώνες.

 

Ο δε Γιώργος Γεραπετρίτης αποδείχθηκε άριστος θεσμικός υποστηρικτής σε ΛΟΑΤΚΙ+ εκδηλώσεις, Europride και υπουργικές «μονάδες ισότητας», άλλα το να πετύχει ισότιμη νομική αντιμετώπιση των ελληνικών νησιών όπως γίνεται με τα νησιωτικά εδάφη σε όλον τον υπόλοιπο πλανήτη (εκτός της Ελλάδος), δυστυχώς δεν του το εξασφάλισε η διπλωματία του «ουράνιου τόξου».

 

Κάπως έτσι, φτάσαμε να μας τραμπουκίζει γεωστρατηγικά μια διαλυμένη, διχασμένη και τριτοκοσμική πλέον χώρα που διοικείται από φατρίες, χωρίς ενιαίο τακτικό στρατό, χωρίς ναυτικό, χωρίς στοιχειώδη αεροπορία και σύστημα αεράμυνας. Γιατί; Γιατί μπροστά στη δειλία και τον εθνομηδενισμό, κάθε αντιτιθέμενη χώρα με υποτυπώδες ένστικτο επιβίωσης μοιάζει με «υπερδύναμη». Περαστικά μας λοιπόν και μην ξεχάσουμε να πανηγυρίσουμε για τον υπερυπολογιστή «Δαίδαλο», όσο η χώρα μας χάνεται στον λαβύρινθο των αυθαίρετων ζωνών…

 

πηγή

Η γεωπολιτική ενηλικίωση που δεν ήρθε ποτέ και η «επταετία Μητσοτάκη» που συρρίκνωσε τη χώρα

Υπάρχουν στιγμές στη σύγχρονη ιστορία των εθνών που η πραγματικότητα εισβάλλει στις γυάλες της εικονικής πραγματικότητας των πολιτικών ελίτ με ωμό τρόπο. Η καταλυτική εξέλιξη στη Λιβύη —με την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της Ανατολικής Λιβύης που ελέγχεται από την οικογένεια Χάφταρ— δεν αποτελεί μια απλή διπλωματική αστοχία. Είναι το ηχηρό καμπανάκι ενός στρατηγικού στραπατσαρίσματος.

 

Επιμέλεια iEpikaira 

 

Κι όμως, στην Αθήνα, η πρώτη αντίδραση θύμιζε ξανά εκείνο το θλιβερό τελετουργικό όπου οι κυβερνώντες «πέφτουν από τα σύννεφα».

 

Συμπληρώθηκαν ήδη επτά χρόνια διακυβέρνησης υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη —μια «επταετία» η οποία ειδικά στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, σημείωσε βαριές ήττες με την ευθύνη να βαρύνει αποκλειστικά τον ίδιο τον πρωθυπουργό ο οποίος επέλεξε να τοποθετήσει στο τιμόνι του ΥΠΕΞ μη εκλεγμένα πρόσωπα του στενού του περιβάλλοντος. Είναι πρόδηλο ότι όταν η εξωτερική πολιτική ασκείται με όρους επικοινωνιακής διαχείρισης, ευχολογίων και παρελκυστικών τακτικών, τα αποτελέσματα είναι πάντοτε προδιαγεγραμμένα.

 

Για χρόνια, το αφήγημα της Αθήνας βασίστηκε σε μια βολική αυταπάτη: ότι οι συμμαχίες με τους δυτικούς εταίρους, οι διμερείς επαφές και η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου αρκούν από μόνες τους για να αναχαιτίσουν τον αναθεωρητισμό της Άγκυρας. Στηρίχθηκαν στη σχέση με την Αίγυπτο και επένδυσαν επιφανειακά στον Στρατηγό Χάφταρ, φιλοξενώντας μέλη της οικογένειάς του στα αθηναϊκά σαλόνια, χωρίς ποτέ να διαθέτουν το απαιτούμενο ειδικό πολιτικό βάρος ή τη στρατηγική διορατικότητα για να επηρεάσουν τις εξελίξεις στην Κυρηναϊκή.

 

Η Τουρκία, αντίθετα, λειτούργησε για άλλη μια φορά μεθοδικά και αποφασιστικά. Διάβρωσε τις συμμαχίες μας, αξιοποίησε τις αδυναμίες της λιβυκής πολιτικής σκηνής και κατάφερε να μετατρέψει το ανυπόστατο, κατά τα άλλα, τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο σε εσωτερικά νομιμοποιημένο εργαλείο που «δένει» -δήθεν- τις υφαλοκρηπίδες των δύο χωρών. Τη στιγμή που ο Σαντάμ Χάφταρ υπό την πίεση της Άγκυρας απομακρύνει τον πρόεδρο της λιβυκής Βουλής των Αντιπροσώπων Ακίλα Σάλεχ που αντιδρούσε στην κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, η Ελλάδα μοιάζει με κράτος-φάντασμα στην περιοχή.

 

Οι χάρτες μιλούν από μόνοι τους. Με το μνημόνιο αυτό να αποκτά θεσμική ισχύ στη Λιβύη, η Κρήτη «εξαφανίζεται» από τον χάρτη των θαλάσσιων ζωνών, η δυνάμει ελληνική ΑΟΖ υποσκάπτεται και η Τουρκία εδραιώνει τον ρόλο της ως ρυθμιστής στην περιοχή. Απέναντι σε αυτό το τετελεσμένο, η απάντηση της ελληνικής διπλωματίας περιορίζεται σε τυπικές ανακοινώσεις περί «νομικά αβάσιμης απόφασης».

 

Η γεωπολιτική ενηλικίωση της χώρας παραμένει, δυστυχώς, ζητούμενο.

 

Και δυστυχώς το Βατερλό στην εξωτερική πολιτική δεν είναι αποκομμένο από την εσωτερική παθογένεια του πολιτικού μας συστήματος. Οι ελίτ των Αθηνών συνεχίζουν να ζουν σε αποστειρωμένη «γυάλα», μακριά από τα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

 

Ενώ η μεσαία τάξη και τα λαϊκά στρώματα συμπιέζονται καθημερινά από την ακρίβεια, το κόστος ενέργειας, τη φορολογική αφαίμαξη και τη γενική αβεβαιότητα, βλέπουν την ίδια στιγμή τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα να ακρωτηριάζονται. Η αίσθηση ότι η πατρίδα διολισθαίνει σε ρόλο φοβικού δορυφόρου, ο οποίος άγεται και φέρεται με βάση τις στρατηγικές των ΗΠΑ και του Ισραήλ, δημιουργεί ένα επικίνδυνο υπόστρωμα ανασφάλειας και απογοήτευσης το οποίο αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε επικίνδυνες ατραπούς. Ήδη τα πρώτα σημάδια διαφαίνονται με τους φοιτητές να ρίχνουν τις πρώτες τροχιοδεικτικές.

 

Είναι το ίδιο ακριβώς εύφορο έδαφος που στο παρελθόν γέννησε τα ακραία αντισυστημικά κύματα – είτε από τα δεξιά είτε από τα αριστερά. Όταν οι κυβερνώντες λοιδορούν ή αγνοούν τις ανησυχίες των πολιτών, όταν αντιμετωπίζουν την κριτική ως «λαϊκισμό» και κλείνονται στον μικρόκοσμο της επικοινωνιακής τους φούσκας, τότε η κοινωνική συνοχή διαρρηγνύεται.

 

Ας θυμηθούμε τα διδάγματα ιστορικών κρίσεων, όπως η περίοδος του 2012 στην Ελλάδα ή το πολιτικό σοφτ σοκ του 2016 στις ΗΠΑ: οι λαοί δεν τιμωρούν απλώς την οικονομική δυσπραγία· τιμωρούν την αλαζονεία, την έλλειψη οράματος και την αίσθηση ότι οι άρχοντες της χώρας είναι θεατές στη μοίρα τους.

 

Η «επταετία» Μητσοτάκη χαρακτηρίζεται κατά γενική ομολογία από μια βαθιά θεσμική βραδύτητα και έναν πασιφιστικό, σχεδόν παραλυτικό φόβο:

 

-Το τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο (Νοέμβριος 2019)

-Η κρίση του Oruç Reis (Καλοκαίρι – Φθινόπωρο 2020)

-Το σκάνδαλο υποκλοπών (2022)

-Η τραγωδία των Τεμπών (Φεβρουάριος 2023)

-Η παράλυση της χώρας από τον Daniel (Σεπτέμβριος 2023)

-Η υποχώρηση με το καλώδιο Κάσο – Κάρπαθο (Ιούλιος 2024-2026)

-Η ένταση για τα Θαλάσσια Πάρκα (2024-2026)

-Η επικύρωση του τουρκολιβυκού από την λιβυκή Βουλή (Οκτώβριος 2026)

 

Όλα έχουν τον ίδιο κοινό παρονομαστή: την αντικατάσταση της ουσιαστικής διακυβέρνησης και της στρατηγικής πρόληψης από μια κοντόφθαλμη, φοβική τακτική επικοινωνιακής διαχείρισης ζημίας. Είτε πρόκειται για τις εθνικές υποχωρήσεις είτε για την κατάρρευση των υποδομών και των θεσμών στο εσωτερικό, η πολιτική ηγεσία επιλέγει σταθερά την αδράνεια και το «μπάζωμα» των ευθυνών.

 

Και ενώ η Άγκυρα προετοιμάζει το επόμενο βήμα της —την ενεργοποίηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» και πιθανές ανάλογες συμφωνίες με τη Συρία—, η ελληνική κυβέρνηση χρειάστηκε μήνες σιωπής απλώς για να αποστείλει στο Συμβούλιο της Επικρατείας το Προεδρικό Διάταγμα για το Θαλάσσιο Πάρκο των Νοτίων Κυκλάδων. Αυτός ο αργόσυρτος βηματισμός, η αγωνία να μην «ενοχληθεί» κανείς σύμμαχος και η έλλειψη ενιαίας, εθνοκεντρικής στρατηγικής συνθέτουν μια ζοφερή εικόνα απόλυτου στρατηγικού τέλματος.

 

Αν οι πολιτικές ελίτ συνεχίσουν να πορεύονται με τα χέρια σταυρωμένα, φοβούμενες τη σκιά της ίδιας της αναποφασιστικότητάς τους, τότε ο ακρωτηριασμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων θα είναι μόνο η αρχή σε μια κατρακύλα με πολύ δυσοίωνη κατάληξη για την οποία το παρόν βήμα έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα—ενδεικτικά μόνο 1, 2, 3 και 4.

 

Η ιστορία δεν συγχωρεί όσους είχαν τα εργαλεία στα χέρια τους (πχ η ενιαία επέκταση αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12νμ) και επέλεξαν την υποχώρηση. Η διαπίστωση του Τσώρτσιλ αποτελεί ιστορικό αξίωμα: «σου δόθηκε η επιλογή ανάμεσα στον πόλεμο και την ατιμία. Διάλεξες την ατιμία και θα έχεις πόλεμο!»

 

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Η Ουγγρική Επανάσταση και η ελληνική διανόηση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
 

Στις 23 Οκτωβρίου συμπληρώνονται εβδομήντα χρόνια από την έναρξη της επανάστασης στην Ουγγαρία κατά του ολοκληρωτικού κομμουνιστικού καθεστώτος. Κατά τον σημαντικό και γενναίο έναντι του κομμουνισμού διανοούμενο Κώστα Παπαϊωάννου ήταν μέχρι τότε «η μόνη επανάσταση του 20ού αιώνα, που σφραγίστηκε αληθινά από την ένωση της σκεπτόμενης ανθρωπότητας και της πάσχουσας ανθρωπότητας, που ζητούσε ο Μαρξ, ήταν η εξέγερση που ένωσε διανοουμένους, εργάτες και αγρότες της Πολωνίας και της Ουγγαρίας και τους όρθωσε εναντίον του ταυτόχρονα ιδεολογικού, πολιτικού και οικονομικού δεσποτισμού των οπαδών του “ορθοδόξου μαρξισμού”…. Και πρόσθεσε: «Δεν χρειάστηκε πολύς καιρός στους Ούγγρους διανοούμενους και εργαζόμενους για να συνειδητοποιήσουν την “αλλοτρίωση” που τους επέβαλλε ένα “καθεστώς νορμών”, που το χαρακτήριζε ο παραλογισμός και η τυραννία, τόσο στο πεδίο της διανοητικής όσο και στο πεδίο της υλικής παραγωγής. Και εκείνη που πρώτη εξεγέρθηκε ήταν η Ένωση Συγγραφέων: η πάλη της “σκεπτόμενης ανθρωπότητας” για την αλήθεια προηγήθηκε της πάλης της “πάσχουσας ανθρωπότητας” για την ελευθερία».

 

Υπενθυμίζεται ότι η Ουγγρική Επανάσταση ξεκίνησε ειρηνικά από φοιτητές, που ζητούσαν εθνική και οικονομική ανεξαρτησία. Την επομένη ημέρα προστέθηκαν οι εργάτες, ήρθαν κατόπιν οι στρατιώτες, που συναδελφώθηκαν με τους φοιτητές και τους εργάτες, μετά οι δημόσιοι υπάλληλοι και τέλος το σύνολο των διανοουμένων της χώρας, που διήγειραν συνειδήσεις και ενέπνευσαν το ιδανικό της ελευθερίας. Η Επανάσταση πνίγηκε στο αίμα από τα σοβιετικά στρατεύματα. Οι άοπλοι επαναστάτες κάθε ηλικίας ήρθαν αντιμέτωποι με τανκς, αεροπορία, και στρατό δέκα σοβιετικών μεραρχιών. Όμως ήταν μια ακόμη παρήγορη ένδειξη πως τα απάνθρωπα καθεστώτα έχουν ημερομηνία λήξεως.

 

Ο αείμνηστος πολιτικός φιλόσοφος Παναγιώτης Κανελλόπουλος σε άρθρο του στο περιοδικό «Νέα Εστία» (Τεύχος 710, Αθήναι, 1 Φεβρουαρίου 1957, σελ. 147), συμφωνώντας με τον σημαντικό ποιητή και διανοούμενο Γιώργο Σαραντάρη (1908-1941), πρόβλεψε πως τα ολοκληρωτικά κομμουνιστικά καθεστώτα έχουν ημερομηνία λήξεως: «Η ιστορία, μετά τα συμβάντα εναντίον του λαού της Ουγγαρίας, αποφάνθηκε ότι ο κομμουνισμός έπαψε να ανήκει στο μέλλον. Μπορεί βέβαια να κρατήσει ακόμα πολλά χρόνια και να ταλαιπωρήσει τον κόσμο. Όσο, όμως, και αν κρατήσει, θα είναι μια δύναμη που όλο και θα φθείρεται και θα πέφτει περισσότερο».

 

Η ελληνική «προοδευτική» ιντελιγκέντσια, που είχε εξιδανικεύσει τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, πάγωσε από τη σφαγή αμάχων στην Ουγγαρία από τα σοβιετικά στρατεύματα. Ακούστηκαν κάποιες δικαιολογίες για την αιματηρή παρέμβαση τους, αλλά αυτές πνίγηκαν από τα ίδια τα γεγονότα. Οι περισσότεροι διανοούμενοι της Αριστεράς συμπεριφέρθηκαν ως να μη συνέβη κάτι το σοβαρό στην Ουγγαρία και έμειναν στο ότι παρέμεινε το κομμουνιστικό καθεστώς, ξεχνώντας ότι αυτό επέζησε λόγω της ισχύος των σοβιετικών όπλων και μόνον. Χαρακτηριστικό ήταν τότε το άρθρο του Αγγέλου Τερζάκη στην εφημερίδα «Το Βήμα» (31 Οκτωβρίου 1956), στο οποίο έγραψε, μεταξύ άλλων, ότι ο πνευματικός κόσμος, ο οποίος ήταν πάντοτε έτοιμος να στηλιτεύσει αδυναμίες της Δύσης, έδειχνε μια ακατανόητη απροθυμία να καταγγείλει την κατάπνιξη της ουγγρικής εξέγερσης.

 

Διαφορετική στάση από αυτήν των αριστερών διανοουμένων κράτησαν Έλληνες συγγραφείς και άνθρωποι του θεάτρου. Μένουν στην Ιστορία γιατί λόγω της αβελτηρίας της φιλελεύθερης διανόησης στην Ελλάδα η Αριστερά, με την προπαγάνδα της και την αποπληροφόρηση, που είχε αναχθεί από αυτή σε επιστήμη, είχε ηττηθεί στην ένοπλη αναμέτρηση και έτεινε να επικρατήσει στην ιδεολογική μάχη.

 

Το προαναφερθέν τεύχος της «Νέας Εστίας» ήταν αφιερωμένο στην Ουγγρική Επανάσταση του 1956 και είχε τίτλο «Η Ελλάδα για την Ουγγαρία». Το σκίτσο του εξωφύλλου ήταν του σημαντικού ζωγράφου Σπύρου Βασιλείου, ο οποίος έτσι έδειξε την αλληλεγγύη των Ελλήνων προς τους Ούγγρους Επαναστάτες. Τριάντα τρεις ήσαν αυτοί που εγγράφως διαμαρτυρήθηκαν. Μεταξύ αυτών ο συγγραφέας Τάσος Αθανασιάδης των «Πανθέων» και των «Παιδιών της Νιόβης» έγραψε: «Όλα τα έθνη υπήρξαμε ένοχοι θεατές στην αυθόρμητη και μεγαλειώδη εξέγερση ενός λαού, όπου σύσσωμος – με την εργατιά, τους μικροαστούς, τους αστούς και το στρατό του – ζήτησε να λευτερωθεί από ένα καθεστώς που ενώ ευαγγελίστηκε την εξύψωση του ανθρώπου, κατάντησε η δυναμική αντίφαση της ιδεολογίας του».

 

Από πλευράς του ο Θεσσαλονικιός ποιητής Τάκης Βαρβιτσιώτης έγραψε: «Ακόμα μου είναι αδύνατο να φανταστώ ότι θα υπάρξουν διανοούμενοι στον τόπο μας που θα θελήσουν ν’ αποφύγουν την ηθική και πνευματική υποχρέωση να διαδηλώσουν την αλληλεγγύη τους προς τα θύματα μιας τόσο στυγνής τυραννίας και ν’ αρνηθούν να συνασπισθούν για να καταπολεμήσουν την καταπίεση και το ψεύδος που απειλούν να γίνουν κοινή μοίρα». Ο Μ. Καραγάτσης έγραψε πως η 23η Οκτωβρίου 1956 είναι για την Ουγγαρία ό, τι η 28η Οκτωβρίου 1940 για την Ελλάδα: το δυναμικό ΟΧΙ που προβάλλει ένας μικρός λαός στην ιμπεριαλιστική καταπίεση μιας μεγάλης δύναμης.

 

Από τους ηθοποιούς που διαμαρτυρήθηκαν για την επέμβαση των σοβιετικών στρατευμάτων στην Ουγγαρία ο Βασίλης Λογοθετίδης έγραψε: «Το ελεύθερο πνεύμα έδωσε μια μεγάλη μάχη στην Ουγγαρία. Και αναφέρομαι ιδιαιτέρως στο πνεύμα που οιστρηλάτησε τον Ουγγρικό λαό επειδή από όσα διαβάσαμε προκύπτει καθαρά ότι επί κεφαλής της μεγάλης αυτής εξεγέρσεως ήσαν οι διανοούμενοι, οι συγγραφείς, οι καλλιτέχναι».

 

Ο Αλέξης Μινωτής δίνει μιαν άλλη διάσταση στο θέμα τονίζοντας ότι ο άνθρωπος ποτέ δεν είχε φτάσει στον παραλογισμό και τη βαρβαρότητα, που έχει φτάσει στον 20ό αιώνα ο «πολιτισμένος άνθρωπος». Και εξηγεί ότι «αυτός έστησε τα καμίνια του Buckenwald και του Dahaw καταμεσίς της γηραιάς Ευρώπης, αυτός ξαπόλυσε την τρομοκρατία του σύγχρονου Τουρκοεμάδα Μακ Άρθι στην Αμερικανική Συμπολιτεία, αυτός από το foreign office ατιμάζει την ανθρώπινη ιστορία με τους ανασκολοπισμούς των Κυπρίων αδελφών μας. Αυτός κατασκευάζει σε ανατολή και δύση επιστημονικά, πολιτισμένα και ψύχραιμα την ατομική μπόμπα και τους προληπτικούς πολέμους… Αυτός ο πολιτικάντης του Πολιτμπιρό, που προφέρει με σαρκασμό τη λέξη «ανθρωπότητα», σκοτώνει τα γυναικόπαιδα και το άνθος της Ουγγαρίας γιατί ξεσηκώθηκαν για την Εθνικής τους ανεξαρτησία».

 

Τέλος ο Δημήτρης Χορν τονίζει: «Σε εμάς, τους Έλληνες, ιδιαίτερα αυτή τη στιγμή, τα γεγονότα της Ουγγαρίας μας δημιουργούν ένα αίσθημα ασφυξίας. Το αγαθό της ελευθερίας είναι το πιο πολύτιμο. Ακόμα όμως και αν δεν είχαμε ειδικούς λόγους να μας πονά η συμφορά της Ουγγαρίας, η αγανάκτηση θα ήταν η ίδια και στην ίδια ένταση».

 

Τα γεγονότα της Ουγγαρίας του 1956 ήταν μια ευκαιρία για τους έντιμους κομμουνιστές διανοουμένους να απαλλαγούν από τις ψευδαισθήσεις τους και να πολεμήσουν τον ολοκληρωτισμό. Είναι λυπηρό πως συνέβη σε ελάχιστους από αυτούς. Οι υπόλοιποι έμειναν πακτωμένοι στην «θρησκεία» τους με την βοήθεια, αστών πολιτικών και διανοουμένων που προτίμησαν από την αλήθεια τον κενό τίτλο του «προοδευτικού».-

Η "αφιλτράριστη" είδηση για ηλιθίους..

ΣΧΟΛΙΟ newspull: Όταν η είδηση αφορά έναν πρωθυπουργό ευρωπαϊκής χώρας, η διαφάνεια θα έπρεπε να είναι αυτονόητη υποχρέωση.
 

Μας παρουσιάζουν μια υπόθεση παρένθετης μητρότητας ως μια απολύτως ανιδιοτελή πράξη, χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα. Δεν υποστηρίζουμε ότι υπήρξε κρυφή οικονομική συναλλαγή, καθώς δεν διαθέτουμε στοιχεία που να τεκμηριώνουν κάτι τέτοιο. Θέτουμε, όμως, εύλογα ερωτήματα: Ποιοι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν; Πώς διασφαλίστηκε η πλήρης τήρηση της νομοθεσίας; Και, κυρίως, θα υπήρχε η ίδια αντιμετώπιση εάν επρόκειτο για έναν απλό πολίτη, χωρίς πολιτική ισχύ και δημόσια προβολή ;(μάλιστα μέσω της δηλωμένης ιδιοτητάς του ως ΛΟΑΤΚΙ ο π/θ της Ολλανδίας έχει την εύνοια των ΜΜΕ της χώρας του).

 

Υπάρχει, παράλληλα, ένα ευρύτερο ζήτημα που αξίζει να τεθεί προς συζήτηση: ο τρόπος με τον οποίο το ευρωπαϊκό μιντιακό σύστημα(και το ελληνικό) επιλέγει να προβάλλει, να πλαισιώνει ή να αποσιωπά ειδήσεις όταν αυτές αφορούν ομοφυλόφιλα δημόσια πρόσωπα.

 

Η δημοσιογραφική κριτική δεν μπορεί να υποχωρεί μπροστά στην πολιτική ισχύ, τη δημόσια εικόνα ή την ιδεολογική φόρτιση μιας υπόθεσης (επιρροή woke ατζέντας παντού στον ευρωπαϊκό χώρο). Ούτε μπορεί να αντικαθίσταται από μια εκ των προτέρων θετική αφήγηση.

 

Ο νόμος, η διαφάνεια και η λογοδοσία πρέπει να ισχύουν για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς επιλεκτική ευαισθησία από τα μέσα ενημέρωσης.

 

Όμως, όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω, ο τρόπος που επέλεξαν να παρουσιάσουν τα συστημικά ΜΜΕ της Ελλάδας τη σχετική είδηση μόνο αμεροληψία δεν φανερώνει. Τυφλή υπακοή στη woke ατζέντα, την οποία άλλωστε προωθεί μανιωδώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη.Επειδή ο ίδιος ο ΛΟΑΤΚΙ πρωθυπουργός της Ολλανδίας δηλώνει οτι όλα έγιναν με δωρεές,η Ασιάτισσα παρένθετη μητερα που κυοφορεί για 9 μήνες το μωρό,το κάνει δωρεάν επειδή τον συμπαθεί,τα ελληνικά κ ευρωπαϊκά ΜΜΕ τον μετέδωσαν αφιλτράριστο!Ποιος να ελέγξει τί,στην Ευρώπη και ειδικά στην Ολλανδία.Η Ευρωπαϊκή-woke δικαιοσύνη;;

 

Τέλος να αναφέρουμε μια παρατήρηση.Στις Λεγόμενες Βόρειες Χώρες τα ποσοστά ομοφυλοφυλίας πρίν απο 25 χρόνια ήταν περίπου στο 6%.Μετά απο την συστηματική προώθηση της woke ατζέντας εδώ και δυο δεκαετίες,πλέον ο 1 στους 3 κατοίκους των χωρών αυτών είναι ΛΟΑΤΚΙ(περίπου το 30%)

 

Πάρτε την είδηση. Δεν βάζουμε πηγή γιατί σε ολα τα ΜΜΕ ίδια είναι..:

 

Η παρένθετη μητέρα και η δότρια ωαρίου είναι Ολλανδές φίλες του ζευγαριού, που έχουν ήδη αποκτήσει τα δικά τους παιδιά και δεν είχαν κανένα οικονομικό κίνητρο να βοηθήσουν, επισήμανε το D66 σε μια ανακοίνωση στον ιστότοπό του.

 

Είναι παράνομο στην Ολλανδία να πληρώσει κανείς μια παρένθετη μητέρα.

Το κόμμα του Ολλανδού πρωθυπουργού ανέφερε πως η εγκυμοσύνη που επιτεύχθηκε με τη χρήση «υψηλής τεχνολογίας» ήταν απολύτως σύμφωνη με τους ολλανδικούς κανόνες και κανονισμούς και κατέστη δυνατή χάρη στις υπηρεσίες εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) που προσφέρονται στη χώρα..

 

Γονείς γίνονται ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας Ρομπ Γέτεν και ο σύντροφός του με τη βοήθεια παρένθετης μητέρας

«Κάποιος πολύ ξεχωριστός άνθρωπος βρίσκεται καθ' οδόν» ήταν το μήνυμα που ανήρτησε ο Ολλανδός πρωθυπουργός στο Instagram.

 

Σε μια ιδιαίτερα προσωπική και ευχάριστη αποκάλυψη προχώρησε ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας, Ρομπ Γέτεν. Ο Ολλανδός ηγέτης ανακοίνωσε δημόσια ότι εκείνος και ο σύντροφός του ετοιμάζονται να υποδεχτούν το πρώτο τους παιδί την ερχόμενη άνοιξη, μεγαλώνοντας την οικογένειά τους. Όπως διευκρίνισε ο ίδιος, η απόκτηση του μωρού γίνεται με τη συνδρομή παρένθετης μητέρας καθώς και δότριας ωαρίου.

 

Η είδηση προκάλεσε κύμα θετικών αντιδράσεων και ευχών στη χώρα αλλά και διεθνώς, με το ζευγάρι να πλέει σε πελάγη ευτυχίας εν αναμονή του ερχομού του νέου μέλους. Η ανακοίνωση του Ρομπ Γέτεν υπογραμμίζει τις σύγχρονες μορφές οικογένειας, κερδίζοντας την υποστήριξη του κοινού.

 

«Κάποιος πολύ ξεχωριστός άνθρωπος βρίσκεται καθ’ οδόν. Τα λέμε το 2027, μικρούλι», ήταν το μήνυμα που ανήρτησε ο Γέτεν στον προσωπικό λογαριασμό του στο Instagram, όπου πρόσθεσε emoticon με το κεφάλι ενός μωρού και ενός μπουκαλιού με βρεφικό γάλα.

 

«Τα λόγια δεν είναι αρκετά για να ευχαριστήσουμε τη δότρια μας ωαρίου, την παρένθετη μητέρα και τις οικογένειες και των δύο. Τίποτα από αυτό δεν θα ήταν δυνατόν χωρίς εσάς», σημείωσε.

 

Ο Γέτεν είναι αρραβωνιασμένος με τον Αργεντινό παίκτη χόκεϊ, Νίκολας Κίναν. Το ζευγάρι σχεδίαζε να παντρευτεί αυτό το καλοκαίρι, όμως ανέβαλε τον γάμο του λίγο αφότου ο Γέτεν ανέλαβε φέτος πρωθυπουργικά καθήκοντα.

 

Ο 39χρονος πολιτικός έγινε ο νεαρότερος σε ηλικία επικεφαλής της ολλανδικής κυβέρνησης στην ιστορία της χώρας, μετά την απρόσμενη εκλογική νίκη του κόμματός του D66 πριν από έναν χρόνο.

 

Η παρένθετη μητέρα και η δότρια ωαρίου είναι Ολλανδές φίλες του ζευγαριού, που έχουν ήδη αποκτήσει τα δικά τους παιδιά και δεν είχαν κανένα οικονομικό κίνητρο να βοηθήσουν, επισήμανε το D66 σε μια ανακοίνωση στον ιστότοπό του.

 

Είναι παράνομο στην Ολλανδία να πληρώσει κανείς μια παρένθετη μητέρα.

Το κόμμα του Ολλανδού πρωθυπουργού ανέφερε πως η εγκυμοσύνη που επιτεύχθηκε με τη χρήση «υψηλής τεχνολογίας» ήταν απολύτως σύμφωνη με τους ολλανδικούς κανόνες και κανονισμούς και κατέστη δυνατή χάρη στις υπηρεσίες εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) που προσφέρονται στη χώρα.

 

Το κόμμα D66 έκανε γνωστό πως ο Ρομπ Γέτεν θα πάρει μερικές ημέρες άδεια όταν γεννηθεί το μωρό, προκειμένου να βρίσκεται με την οικογένειά του, αλλά δεν σχεδιάζει να λάβει μεγαλύτερης διάρκειας γονική άδεια, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

 

newspull 

Για την Ολλανδία τα έχουμε πει πολλές φορές... Πρέπει να είναι η πρωταθλήτρια χώρα στα κοινωνικά αίσχη λόγω καλπασμού της αθείας....

Ενδεικτικά:

Η Ολλανδία ξεκινάει το Great Reset: Θα υποχρεώσει τις τράπεζές να τοποθετήσουν όλες τις συναλλαγές των πολιτών (άνω των 100 ευρώ) σε μια βάση δεδομένων που θα ελέγχει το κράτος!

Jacoline Vinke-Παπακωνσταντίνου: "Στην Ολλανδία κάνουμε τα πάντα όπως πρέπει". Μωρέ τι μας λέτε;

Ομάδα ευθανασίας στην Ολλανδία, προσφέρει δωρεάν και κατ΄ οίκον θάνατο.

Η Ολλανδία νομιμοποιεί την αυτοκτονία: Θα μπορεί κάποιος να κάνει «ευθανασία» χωρίς να είναι άρρωστος...

Στην Ολλανδία νομιμοποίησαν το κόμμα των παιδόφιλων! - Στόχος του η νομιμοποίηση ερωτικών σχέσεων ενηλίκων με 12χρονα!

Ολλανδία: 500 παιδιά γεννήθηκαν από το σπέρμα του ίδιου άνδρα (πάλι οι άθεοι Ολλανδοί "διαπρέπουν" στην ηθική!!!)

Η Ολλανδία διευρύνει τα όρια ευθανασίας και σε παιδιά από ενός έως δώδεκα ετών!

Η Ολλανδία εγκρίνει την ευθανασία για άτομα με αυτισμό, νοητική αναπηρία και ψυχικές ασθένειες

Πάλι "μπροστά" η Ολλανδία...

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας και η σύζυγός του έφυγαν στα 93 τους χρόνια, μαζί από τη ζωή με ευθανασία (επέλεξαν μόνοι τους το τέλος, ενώ ούτε η αρχή, ούτε η ζωή τους και φυσικά ούτε και το τέλος τους ήταν δική τους υπόθεση)

Ολλανδία: Τώρα ευθανασία και για τους υγιείς αρκεί να το θέλει ο πελάτης....

«Ιατρική καταστροφή» στην Ολλανδία: 3.000 παιδιά με 25 αδέλφια το καθένα -Σκάνδαλο με τη χρήση δοτών σπέρματος

Σοκ στην Ολλανδία: Πρώτη ευθανασία σε παιδί κάτω των 12 ετών

Φρίκη στην Ολλανδία - Για πρώτη φορά ευθανασία σε δίχρονο βρέφος!

Πορίσματα της ημερίδας της Εστίας Πατερικών μελετών: Ὥρα Εὐθύνης γιὰ τὴν Ἑλληνορθόδοξη Παιδεία

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

 

ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ 

Θέσπιδος 11 ΜΑΡΟΥΣΙ

ΤΗΛ. 210 8025211

estiapm@gmail.com

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Ὥρα Εὐθύνης γιὰ τὴν Ἑλληνορθόδοξη Παιδεία

 

Τήν Κυριακή 4 Ὀκτωβρίου 2026, στίς 16:30, στό Πολεμικό Μουσεῖο Ἀθηνῶν, πραγματοποιήθηκε ἡμερίδα ἀπό τήν «ΕΣΤΙΑ Πατερικῶν Μελετῶν» μὲ τὴ συμμετοχὴ Ὀρθόδοξων ἐκπαιδευτικῶν ἀπὸ διαφορετικὰ γνωστικὰ ἀντικείμενα, μὲ ἀντικείμενο τὸ περιεχόμενο, τὸν προσανατολισμό καί τίς παιδαγωγικές προεκτάσεις τοῦ Πολλαπλοῦ Βιβλίου. Οἱ εἰσηγητὲς μίλησαν στοχευμένα καὶ μεθοδικὰ ἐντρυφώντας στὸ κάθε μάθημα ξεχωριστὰ σχετικὰ μὲ τὸ Πολλαπλὸ βιβλίο.

 

Τό λεγόμενο «Πολλαπλό Βιβλίο» δέν ἀποτελεῖ ἐκπαιδευτική πρόοδο, ἀλλά τόν δούρειο ἵππο γιὰ τὴν ὁριστικὴ ἀποδόμηση τῆς ἑλληνορθόδοξης ταυτότητας τῶν παιδιῶν μας. Ἡ ἡμερίδα τῆς «Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν» δὲν ἐξέδωσε ἁπλῶς ἕνα πόρισμα, ἔκρουσε τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου ἀπέναντι σέ ἕνα μεθοδευμένο πνευματικὸ ἔγκλημα. Ἡ Παιδεία δὲν εἶναι μιὰ στεῖρα ἀποθήκη ψηφιακῶν πληροφοριῶν καὶ ἐφήμερων δεξιοτήτων, ἀλλὰ διαμόρφωση ἀθάνατων ψυχῶν, συνειδήσεων καὶ χαρακτήρων.

 

Ἀρνούμαστε νὰ παραδώσουμε τὴ νέα γενιὰ σὲ ἕνα σύστημα ποὺ θυσιάζει τὴν ἱστορικὴ μνήμη στόν βωμό τῆς παγκοσμιοποίησης. Ἡ ὀρθόδοξη παράδοση, ἡ Ἁγία Γραφή καί τὰ πατερικὰ κείμενα δὲν εἶναι μουσειακὰ ἐκθέματα, ἀλλὰ οἱ ζωογόνες ρίζες τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ὅποιος ἐπιχειρεῖ νὰ τὶς ἀποκόψει, καταδικάζει τὸ ἔθνος σὲ πνευματικὸ θάνατο.

 

Ὁ καταπέλτης «Κατηγορῶ» τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκπαιδευτικῶν:

 

● Ἱστορία χωρίς ἰδεολογικά φίλτρα: Ἀπαιτοῦμε τήν ἀποκατάσταση τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας. Ἡ Τουρκοκρατία καὶ τὸ 1821 δὲν χωροῦν στὰ στενὰ καλούπια ἀποδομητικῶν θεωριῶν. Ἡ Ἐπανάσταση ἔγινε γιά τοῦ Χριστοῦ τήν Πίστη τήν Ἁγία καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερία, μὲ τήν Ἐκκλησία μπροστάρη. Κάθε ἀπόπειρα ἀποσιώπησης αὐτοῦ τοῦ δεσμοῦ ἀποτελεῖ καθαρή νόθευση.

 

● Πνευματικός εὐνουχισμός μέσῳ τῆς «πολλαπλότητας»: Τό Πολλαπλό Βιβλίο κατακερματίζει τὴ γνώση, καταργεῖ τὸν ἑνιαῖο μορφωτικὸ πυρήνα καὶ μετατρέπει τὴ διδασκαλία σὲ ἕνα ἀσυνάρτητο μωσαϊκὸ ἀποσπασματικῶν δραστηριοτήτων.

 

● Ψηφιακός ἐθισμός ἀντί γιά μελέτη: Ἡ ἄκριτη ὑποκατάσταση τοῦ παραδοσιακοῦ βιβλίου ἀπὸ ὀθόνες καὶ διαδραστικὰ πυροτεχνήματα δὲν ἐκπαιδεύει, ἀλλά ἀποβλακώνει, καταστρέφοντας τήν οὐσιαστική παιδαγωγική σχέση δασκάλου καί μαθητή.

 

● Ἰδεολογικὴ ἐπέλαση κατὰ τῆς Οἰκογένειας: Καταγγέλλουμε τὴν ὕπουλη εἰσαγωγὴ σύγχρονων ἀντιπαραδοσιακῶν ἰδεολογημάτων ποὺ πλήττουν τήν ἀνθρωπολογία τοῦ χριστιανικοῦ προσώπου καί τόν θεσμό τῆς οἰκογενείας. Τά

 

Σχολικά ἐγχειρίδια ὀφείλουν νά σέβονται τίς ἀξίες τῶν Ἑλλήνων γονέων, ὄχι νά τίς πολεμοῦν.

 

Ἀδιαπραγμάτευτες Ἀπαιτήσεις πρός τό Ὑπουργεῖο Παιδείας καί τό ΙΕΠ:

 

1. Ἄμεση ἀπόσυρση κάθε διδακτικοῦ ὑλικοῦ πού ὑποβαθμίζει τήν ἐθνική καί θρησκευτικὴ συνείδηση τῶν μαθητῶν.

2. Νά ἐπανεξεταστεῖ οὐσιαστικά τό περιεχόμενο τῶν νέων διδακτικῶν βιβλίων, μὲ ἔμφαση στήν ἐπιστημονική ἐγκυρότητα, τήν παιδαγωγική καταλληλότητα καί τήν ἡλικιακή ὡριμότητα τῶν μαθητῶν.

3. Νά διασφαλιστεῖ σαφής ἱεράρχηση τῆς ὕλης, ὥστε τά παιδιά νά ἀποκτοῦν σταθερές καὶ οὐσιαστικὲς γνώσεις, χωρὶς ὑπερφόρτωση καὶ κατακερματισμό.

4. Νά προστατευθεῖ ἡ ἐπαρκής καί ἐπιστημονικά τεκμηριωμένη παρουσία τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας, τῆς γλώσσας, τῆς λογοτεχνίας καί τῆς Ὀρθόδοξης παράδοσης, σύμφωνα μέ τὸν χαρακτῆρα κάθε μαθήματος.

6. Νά δοθοῦν στή δημοσιότητα τά κριτήρια ἀξιολόγησης τῶν ἐγχειριδίων καί νά ὑπάρξει οὐσιαστικός διάλογος μέ ἐκπαιδευτικούς, γονεῖς καί ἐπιστημονικούς φορεῖς.

6. Νά ἀξιολογηθεῖ ὁ ρόλος τοῦ συμπληρωματικοῦ ψηφιακοῦ ὑλικοῦ, ὥστε νά ἐνισχύει καί νά μήν ὑποκαθιστᾶ τή συστηματική διδασκαλία, τήν ἀνάγνωση καί τή μελέτη.

7. Νά ἐξεταστοῦν τεκμηριωμένα οἱ ἐπισημάνσεις τῶν ἐκπαιδευτικῶν καί νά δοθοῦν συγκεκριμένες ἀπαντήσεις γιὰ τὰ ζητήματα ποὺ ἀναδεικνύονται.

 

Ἡ εὐθύνη ἀπέναντι στά παιδιά μας εἶναι ἀδιαπραγμάτευτη!!!

 

Δέν θά γίνουμε συνένοχοι στόν ἀφελληνισμό καί τήν ἀποϊεροποίηση τῆς κοινωνίας μας. Καλοῦμε κάθε ζωντανὸ κύτταρο αὐτοῦ τοῦ τόπου σὲ ἐγρήγορση.

 

Διεκδικοῦμε μιὰ Παιδεία ἀντάξια τῆς Ἱστορίας μας, μὲ γνώση, ἦθος καὶ Χριστό.

 

Δέν ἀποδεχόμαστε μία ἐκπαιδευτική ἀνανέωση χωρίς οὐσιαστικό ἔλεγχο, διαφάνεια καί λογοδοσία. Δέν ἀρκεῖ ἕνα βιβλίο νά εἶναι καινούργιο• πρέπει νά εἶναι ἐπιστημονικά ἔγκυρο, παιδαγωγικὰ κατάλληλο καὶ μορφωτικὰ οὐσιαστικό.

 

Καλοῦμε τούς γονεῖς, τούς ἐκπαιδευτικούς καί τήν ἐκπαιδευτική κοινότητα νά συμμετάσχουν ἐνεργὰ στὸν δημόσιο διάλογο, μὲ γνώση, τεκμηρίωση καὶ ὑπευθυνότητα.

 

Γιά μιά Παιδεία μέ γνώση, ἱστορική μνήμη, ἦθος καί ἑλληνορθόδοξη συνείδηση. Γιά μιά Παιδεία ἀντάξια τῶν παιδιῶν καὶ τῆς ἱστορίας μας.

 

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

 

Δείτε την ημερίδα