Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΥΙΔ Ο ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου -Καθηγητού

 

Ένας από τους πλέον συμπαθείς και δημοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας είναι και ο όσιος Δαυίδ ο εν Ευβοία. Μάλιστα έχοντας τη φήμη του θαυματουργού, χιλιάδες πιστοί τον ευλαβούνται και τον επικαλούνται και εκείνος συχνά ανταποκρίνεται, φανερώνοντας τη δύναμη του Θεού, ο οποίος χαριτώνει όσους θέλουν να ζήσουν σύμφωνα με το δικό Του θέλημα.

 

Γεννήθηκε γύρω στα 1490, στη Γαρδενίτσα Φθιώτιδος, απέναντι από την Εύβοια. Ήταν γιός ενάρετου και ευλαβούς ιερέα, ο οποίος φρόντισε να γεμίσει την ψυχή του παιδιού του με βαθιά πίστη στο Θεό και ευλάβεια. Νήπιο ακόμη τον βοηθούσε στις ιερές ακολουθίες, ώστε ο ναός είχε γίνει το δεύτερο σπίτι του. Ο Θεός τον αξίωσε, όντας τριών ετών, να βιώσει μια εξαιρετική πνευματική εμπειρία, η οποία σφράγισε την κατοπινή του ζωή. Μια νύχτα του φανερώθηκε ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και τον οδήγησε σε παρακείμενο ναό, αφιερωμένο στο όνομά του. Έμεινε εκεί όρθιος και ξυπόλυτος για έξι ολόκληρες ημέρες μπροστά στην εικόνα του αγίου, βυθισμένος σε ώριμες για την ηλικία του θεωρήσεις και προβληματισμούς. Έμαθε να αγαπά την προσευχή και την ησυχία. Γι’ αυτό και όταν έφτασε στην εφηβεία, ζήτησε την άδεια από τους γονείς του, αναχώρησε, αναζητώντας πνευματικό πατέρα και πνευματικές εμπειρίες. Πληροφορήθηκε ότι κάποιος ονομαστός ιερομόναχος, ονόματι Ακάκιος, άνθρωπος αρετής και σοφίας, είχε τη φήμη του ώριμου πνευματικού καθοδηγητή. Πήγε λοιπόν κοντά του και ζήτησε να γίνει υποτακτικός του.

 

Ο Ακάκιος τον δέχτηκε με ευχαρίστηση στη Μονή του και έντυσε το μοναχικό σχήμα. Νωρίς αναδείχτηκε υποδειγματικός μοναχός, δείχνοντας τέλεια υπακοή στον γέροντά του. Με πνεύμα ταπεινώσεως και αποκοπής του ιδίου θελήματος, ασκούνταν στην αδιάλειπτη προσευχή. Σύντομα φάνηκαν τα πρώτα σημάδια της πνευματικής του προόδου και των αρετών του. Ώρες ολόκληρες καθόταν κοντά στον πνευματικό του πατέρα και άκουγε τις νουθεσίες του, αποκαλύπτοντάς του την οδό της μοναχικής τελειώσεως, η οποία οδηγεί στον αγιασμό και στη θέωση.

 

Ο πνευματικός του, λίγο καιρό αργότερα, αναζητώντας τόπο για μεγαλύτερη πνευματική άσκηση, κατέφυγε στο όρος Όσσα της Θεσσαλίας. Ο Δαυίδ τον ακολούθησε. Σε ένα ταξίδι του ο Ακάκιος στο Άγιον Όρος, χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, αφήνοντας στη Μονή Μεγίστης Λαύρας τον Δαυίδ. Ο Ακάκιος στην Πόλη χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και στη συνέχεια εκλέχτηκε μητροπολίτης Άρτης και Ναυπάκτου από τον Πατριάρχη Ιερεμία. Κάλεσε μαζί του και τον Δαυίδ για βοηθό του.

 

Αυτή ήταν μια νέα αρχή για τον μοναχό Δαυίδ, τον οποίο καθόλου δεν είχε επηρεάσει η κοσμική ζωή της ηπειρώτικης μεγαλούπολης. Μαζί με τα καθήκοντα, που του είχε αναθέσει ο πνευματικός του, ασκούσε με ακρίβεια τον μοναχικό του κανόνα. Έκανε ολονυκτίες, νήστευε και προσεύχονταν αδιάκοπα, κάνοντας τέλεια υπακοή στον πνευματικό του πατέρα. Ο Ακάκιος τον χειροτόνησε πρεσβύτερο και τον όρισε ηγούμενο της Ιεράς Μονής της Θεοτόκου της Βαρνάκοβας, στο ομώνυμο όρος κοντά στη Ναύπακτο, το αποκαλούμενο «Άγιον Όρος της Δυτικής Ελλάδος», στο οποίο ζούσαν πλήθος ασκητών, όπου μέχρι σήμερα σώζονται τα απομεινάρια τους.

 

Εκεί ο Δαυίδ θέλησε να εφαρμόσει τις μοναχικές αρχές, που είχε διδαχθεί από τον γέροντα πνευματικό του. Όμως γρήγορα απογοητεύτηκε, διότι οι υποτακτικοί του δεν ήταν πρόθυμοι να ακολουθήσουν τις δικές του αρχές. Γι’ αυτό και έφυγε από τη Μονή, αναζητώντας νέους τόπους, για περισσότερη ησυχία και άσκηση.

 

Εγκαταστάθηκε, στο όρος Στείρι, κοντά στον Παρνασσό, όπου υπέστη λυσσαλέες επιθέσεις του σατανά. Η φήμη του δεν άργησε να γίνει γνωστή στη γύρω περιοχή. Το ασκητήριό του είχε γίνει τόπος έλξης πολλών ανθρώπων, οι οποίοι έτρεχαν στον άγιο ασκητή να ακούσουν λόγια παρηγοριάς και σωτηρίας.

 

Ο όσιος έζησε σε χρόνια δύσκολα, όπου οι Ορθόδοξοι Έλληνες στέναζαν κάτω από την φρικτή και απάνθρωπη τουρκική δουλεία. Δεν άργησε να υποστεί και αυτός τα δεινά της σκλαβιάς. Κατηγορήθηκε ότι έκρυψε στο ασκητήριό του έναν σκλάβο δραπέτη. Οι τούρκοι τον συνέλαβαν και τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία υπέφερε με μεγάλη καρτερία και ηρωισμό. Ύστερα από πολύ καιρό απελευθερώθηκε χάρις στα λύτρα που κατέβαλαν ευσεβείς κάτοικοι της περιοχής.

 

Κατόπιν, αποφάσισε να αλλάξει και πάλι τόπο ασκήσεως. Κατέφυγε στις Ροβιές της βόρειας Εύβοιας, όπου ίδρυσε την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Η φήμη του και πάλι δεν άργησε να διαδοθεί. Σύντομα εγκαταστάθηκαν μαζί του κάποιοι μαθητές του, οι οποίοι επιθυμούσαν να τον μιμηθούν στην άσκηση και στην αγιότητα. Παράλληλα ασκούσε μια πρωτοφανή φιλανθρωπία. Έδειχνε την αγάπη του έμπρακτα στους φτωχούς και κατατρεγμένους, στα πρόσωπα των οποίων έβλεπε τον ίδιο το Χριστό. Μοίραζε αλύπητα τα εφόδια της Μονής αδιακρίτως σε Χριστιανούς και Μουσουλμάνους.

 

Κάποτε αναγκάστηκε να ταξιδέψει στην Πελοπόννησο για να συμφιλιώσει κάποιους επισκόπους, οι οποίοι είχαν διαφορές μεταξύ τους, μη μπορώντας να διανοηθεί διχοστασίες ανάμεσα σε Χριστιανούς και μάλιστα επισκόπους. Το πλοίο που τον μετέφερε ναυάγησε και ο ίδιος σώθηκε εκ θαύματος.

 

Ξαναγύρισε στη Μονή του και αφοσιώθηκε περισσότερο στην πνευματική του άσκηση, όπου ο Θεός τον αξίωσε και του προορατικού χαρίσματος. Πρόβλεψε τον θάνατό του και αφού έδωσε τις τελευταίες του νουθεσίες προς τους μαθητές του, παρέδωσε την ψυχή του στο Χριστό, Tον Οποίο υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή.

 

Ήταν 1η Νοεμβρίου του έτους 1589 ή 1601. Ο τάφος του και τα ιερά του λείψανα και δει η κάρα του, επιτελούν πολλά θαύματα. Η μνήμη του τιμάται την ημέρα της οσιακής κοιμήσεώς του, την 1η Νοεμβρίου.

 

Ο όσιος Δαβίδ ανήκει στη χορεία των μεγάλων ασκητών της Εκκλησίας μας, ο οποίος πολέμησε με συνέπεια, σε όλον του τον βίο, τον τριπλό εχθρό: τον διάβολο, τον κόσμο και τη σάρκα. Με τον προσωπικό του αγώνα χαριτώθηκε από το Θεό, να γίνει σκεύος εκλογής και κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος. Ο αγιασμένος αυτός άνθρωπος του Θεού μπορεί να αποτελέσει για και μας τους πιστούς ασφαλής οδοδείκτης της πνευματικής ζωής, και νοητός φάρος στους ασέληνους πνευματικά καιρούς που ζούμε.

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ

Του π. Δημητρίου Μπόκου 

 

Στην ωραιότατη παραβολή του Χριστού για τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο, διαφαίνεται η μεγάλη δυσκολία του ανθρώπου να αποδεχθεί πράγματα που διαφεύγουν τον άμεσο έλεγχό του, είτε διά της λογικής, είτε διά των αισθήσεών του. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσα ανήκουν στον επέκεινα κόσμο, τον μη βλεπόμενο, που δεν εμπίπτει στην άμεση παρατήρηση ή στην αναντίρρητη λογική απόδειξη, στις μόνες δηλαδή προσιτές και αποδεκτές μεθόδους που προσπορίζουν πιστοποιημένη γνώση στον άνθρωπο. 

 

Διδασκαλίες για υπερφυσικές πραγματικότητες, για ουράνιες ή υποχθόνιες υποστάσεις, για θεϊκή αποκάλυψη ή πλάνη δαιμονική, αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό (Κυριακή Ε΄Λουκά).

 

Μπροστά στη δυσκολία αυτή πολλοί καταλήγουν στην προχειρότερη λύση, την απόρριψη. Όσα δεν μπορούν να επαληθευτούν με τους συνήθεις τρόπους που ισχύουν στον φυσικό κόσμο, πάνε στο περιθώριο. Δεν υπάρχουν. Ή δεν αξίζει να ασχολείται κάποιος με αυτά. Θεωρούνται αποκύημα παρωχημένων εποχών, καρπός της αδυναμίας του ανθρώπου μπρος στις ατιθάσευτες δυνάμεις του σύμπαντος. Διακωμωδούνται σήμερα, στον αιώνα της επιστήμης.

 

Δεν απορρίπτονται μόνο τα περί υπάρξεως Θεού, αλλά και όσα αφορούν τον κόσμο του κακού. Και επιτείνει την τάση αυτή ο σατανάς, «ο πλανών την οικουμένην», μια και τον βολεύει άριστα να φαίνεται πως δεν υπάρχει. Όποιος περνάει απαρατήρητος, κάνει καλύτερα τη δουλειά του. Ο ανύποπτος δέχεται πιο καίρια χτυπήματα από τον εχθρό που δεν γίνεται αντιληπτός.

 

Έτσι λοιπόν στην τόσο «προοδευμένη» εποχή μας, πίσω από κατάλληλα καμουφλάζ και βιτρίνες αδιάφορες, κάτω από ξενόφερτα κυρίως έθιμα και αθώες δήθεν διασκεδάσεις, κρύβονται πολλά επικίνδυνα στοιχεία, που έρχονται απ’ ευθείας από τον χώρο του αποκρυφισμού, του παγανισμού, της μαγείας.

 

Ένα από αυτά είναι και το εισαγόμενο έθιμο του Halloween (Xαλλογουίν). Έχει τις ρίζες του στην κελτική μυθολογία και μαγεία, ντύθηκε προσωρινά με χριστιανικό ένδυμα ως εορτή των αγίων Πάντων, αλλά ξαναγύρισε σήμερα με το αρχαίο αποκρυφιστικό προσωπείο του, κατακλύζοντας τις μέρες αυτές Ευρώπη και Αμερική και τη χώρα μας φυσικά, που συνήθως πιθηκίζει και μιμείται αδιάκριτα ό,τι σερβίρεται από τον «πολιτισμένο» κόσμο.

 

Οι υπέρμαχοι του εθίμου διατείνονται ότι είναι μια διασκέδαση απλώς, μια ευκαιρία χαράς. Και βέβαια, μια εμπορική υπόθεση. Τα καταστήματα, κυρίως παιδικών ειδών, κατακλύζονται από τα αξεσουάρ της γιορτής. Ενδυμασίες μαγισσών, ξωτικών, δαιμόνων, φαντασμάτων, με τρομακτικές προσωπίδες, νεκροκεφαλές, σκελετούς και άλλα αποκρυφιστικά σύμβολα. Έτσι ο τρόμος και η φρίκη ανάγονται σε διασκέδαση και προωθείται η εξοικείωση και μύηση των μικρών παιδιών στον αποκρυφισμό-σατανισμό.

 

Δεν είναι άσχετες οι δηλώσεις σατανιστών, όπως:

«Χαίρομαι που οι Χριστιανοί γονείς αφήνουν τα παιδιά τους να λατρεύουν τον διάβολο τουλάχιστον μια νύχτα τον χρόνο».

«Όταν ντύνεσαι ακόμα και άγγελος ή γοργόνα για το Halloween, δίνεις στον διάβολο τα νόμιμα δικαιώματα να αλλάξει την προσωπικότητά σου».

«Τη μαγική, ανίερη αυτή νύχτα» οι άνθρωποι «έχουν την ευκαιρία να χορέψουν με τον Διάβολο».

«Βλέπω σατανιστές σε όλο τον κόσμο να συναντιούνται σε μικρές ομάδες αυτή τη νύχτα στο Halloween, 500 χρόνια μετά, για να σηκώσουν ένα ποτήρι στους κολασμένους».

«Τα βράδια μεταξύ τέλους Οκτωβρίου και αρχών Νοεμβρίου, εκτός από πολυάριθμες μαγικές τελετές, γίνονταν θυσίες ζώων και, κατά πάσα πιθανότητα, ακόμη και ανθρωποθυσίες».

Θέλουμε και άλλες ομολογίες για τη φρίκη που κρύβει η «αθώα» βιτρίνα του Χαλλογουίν;

Καλή, ευλογημένη εβδομάδα! Καλό μήνα!

 

ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ (1-7 ΝΟΕ. 2026)

 

Την Κυριακή Ε΄ Λουκά, 1-11-2026, των αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, των τοπικών Αγίων της Ι. Μητροπόλεως Νικοπόλεως και του οσίου Δαυΐδ του εν Ευβοία, αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Χαραλάμπους, ώρα 7.00-10.00 π.μ.

Την Τετάρτη, 4-11-2026, του νέου αγίου Γεωργίου Καρσλίδου (1959), του αγίου βασιλέως Ιωάννου Βατάτζη και του οσίου Ιωαννικίου του Μεγάλου, ώρα 7.00-9.00 π.μ.

Το Σάββατο, 7-11-2026, των εν Μελιτινή 33 αγίων μαρτύρων και ημέρα των κεκοιμημένων, ώρα 7.00-9.15 π.μ.

Καθημερινά, ώρα 5.00-6.00 μ. μ., Θ΄ Ώρα-Εσπερινός-Μικρό Απόδειπνο-Χαιρετισμοί.

Κάθε Τετάρτη, ώρα 4.15 μ. μ. και εξής, Ιερά Εξομολόγηση. Άλλες ημέρες και ώρες μόνο με ραντεβού (στο τηλ. 6980 898 504, ή στο e-mail: neo.antiyli@gmail.com).

 

«Αντιύλη».

Ι. Ν. Αγ. Βασιλείου, Πρέβεζα. 

Τηλ. 6980 898 504. 

Το νέο e-mail μας: neo.antiyli@gmail.com

Κυριακὴ 1 Νοεμβρίου 2026 9:00 μμ.Τὸ ΔΣ τοῦ ΔΕ θὰ παρουσιάσει τὸ ἱστορικὸ ἔργο τοῦ ΔΕ τὰ τελευταῖα χρόνια καὶ τὰ σχεδιαζόμενα ἔργα γιὰ τὸ ἄμεσο μέλλον

Κυριακὴ 1 Νοεμβρίου 2026 9:00 μμ

 

Τὸ ΔΣ τοῦ ΔΕ θὰ παρουσιάσει τὸ ἱστορικὸ ἔργο τοῦ ΔΕ τὰ τελευταῖα χρόνια καὶ τὰ σχεδιαζόμενα ἔργα γιὰ τὸ ἄμεσο μέλλον.

 

Ἐπειδὴ ὁ καθηγητὴς Γιῶργος Παῦλος εὐρίσκεται σὲ ἀνάρρωση μετὰ ἀπὸ μιὰ μεγάλη ἐγχείρηση τὴν ἐκπομπὴ τῆς Κυριακῆς θὰ συντονίσουν ὁ πρόεδρος τοῦ ΔΕ Μᾶρκος Χριστίδης, ὁ ἀντιπρόεδρος Θάνος Πετράκης καὶ οἱ συνεργάτες Χρῆστος Μαρινόπουλος, Ἀβραὰμ Σκεντερίδης, ὁ Γιάννης Ἀσσιόγλου καὶ ἄλλοι συνεργάτες.

 

Ὁ φιλόσοφος Παναγιώτης Παῦλος ἀπὸ τὸ πανεπιστήμιο τοῦ Ὄσλο καὶ ὁ ὁμονενὴς δημοσιογράφος Χρῆστος Μουρτζοῦκος ἀπὸ τὴν Γερμανία θὰ δώσουν τὸ ἱστορικὸ στίγμα τοῦ ΔΕ στὰ διεθνῆ γεγονότα καὶ τὴν γεωπολιτική.

 

Καλεσμένοι θὰ εἶναι

Ἐλπιδοφόρος Σωτηριάδης

Μεταλληνὸς Δημήτρης

Ἠλιόπουλος Γιῶργος

Χρῆστος Κωνστανίδης

 

Σᾶς εὐχαριστοῦμε ὅλους

 

Ἀκολουθοῦν οἱ σύνδεσμοι

 

1. ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕΣΩ Rumble

Πιέστε τόν παρακάτω σύνδεσμο

Σύνδεσμος Rumble

 

2. ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕΣΩ YouTube

Πιέστε τόν παρακάτω σύνδεσμο

Συνδεσμος YouTube 3

 

3. ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕΣΩ facebook

Πιέστε τόν παρακάτω σύνδεσμο

Σύνδεσμος facebook

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ E΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 16,19-31]

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

«Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς(:Υπήρχε κάποιος πλούσιος άνθρωπος, ο οποίος φορούσε βασιλικά ενδύματα. Απέξω φορούσε ένα μάλλινο κόκκινο και πανάκριβο ρούχο και από μέσα φορούσε λευκό χιτώνα πολυτελή από λεπτό αιγυπτιακό λινάρι. Και διασκέδαζε σε πλούσια συμπόσια κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια)» [Λουκ. 16,19].

Θα ρωτούσε ίσως κάποιος : «Άραγε, σύμφωνα με την ευαγγελική ιστορία, η οποία λέγει ότι ο φτωχός πήγε στον τόπο της ανάπαυσης, ενώ ο πλούσιος στην κόλαση, έχουν ήδη γίνει αυτά, και κληρώθηκε ανταπόδοση αντάξια στον καθένα, ή με αυτά που λέγει ο Κύριος παριστάνει την εικόνα της μελλοντικής κρίσεως; Αλλά βέβαια», θα συνέχιζε τον συλλογισμό του, «επειδή αναφέρει τον Λάζαρο, πραγματικά έγινε και πραγματοποιήθηκε. Και γιατί δεν είπε ‘’κάποιος φτωχός άνθρωπος’’, αλλά είπε ‘’Λάζαρος’’; Μήπως για να δείξει με την ονομασία ότι αυτά έγιναν πραγματικά και αληθινά και δεν είναι παραβολή;».

Σε αυτόν όμως που έτσι συλλογίζεται, θα πούμε: Η κρίση, λέγει παντού η Αγία Γραφή, θα γίνει μετά την ανάσταση των νεκρών, και η ανάσταση δε θα γίνει, αν δεν έρθει και πάλι ο Χριστός, σε εμάς από τον ουρανό με τη δόξα του Πατέρα μαζί με τους αγίους αγγέλους. Έτσι και ο πάνσοφος Παύλος λέγει ότι «αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπ᾿ οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον(:κι αυτό θα συμβεί, διότι ο ίδιος ο Κύριος με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού θα κατεβεί από τον ουρανό, και οι νεκροί που είχαν πεθάνει πιστοί στο Χριστό θα αναστηθούν πρώτοι)»[Α΄Θεσ.4,16]. Χωρίς λοιπόν να κατεβεί από τους ουρανούς ο Κριτής όλων, ούτε και η ανάσταση των νεκρών θα γίνει. Και πώς τότε δεν είναι απίθανο να σκεφτούμε ότι έγινε ήδη σε κάποιους η ανταπόδοση ή των πονηρών ή των αγαθών έργων; Αυτά λοιπόν που λέγονται από τον Χριστό και για τον πλούσιο και για τον Λάζαρο είναι τρόπος παραβολής διατυπωμένος με ευφυΐα.

Η διήγηση, όπως διασώζει η παράδοση των Εβραίων, αναφέρει ότι εκείνο τον καιρό υπήρχε κάποιος Λάζαρος στα Ιεροσόλυμα, που ζούσε σε έσχατη φτώχεια και ασθένεια, τον οποίο και ανάφερε ο Κύριος, παίρνοντάς τον ως παράδειγμα προς φανερότερη απόδειξη των όσων έλεγε. Γιατί, αφού δεν είχε έρθει ακόμα από τους ουρανούς ο Χριστός, ούτε ανάσταση είχε γίνει, ούτε ακολούθησε σε κάποιους ανταπόδοση των πράξεών τους. Αλλά σαν σε εικόνα, περιγράφτηκε με την παραβολή ένας πλούσιος που ζούσε μέσα σε απολαύσεις και χωρίς ευσπλαχνία, και ένας φτωχός και άρρωστος, για να γνωρίσουν ότι, αν αυτοί που έχουν τον πλούτο στη γη δε θελήσουν να γίνουν καλοκάγαθοι και μεταδοτικοί και κοινωνικοί και δε θελήσουν να βοηθήσουν τις ανάγκες των φτωχών, θα υποστούν φοβερή και αναπόφευκτη τιμωρία.

Νομίζω όμως ότι είναι αναγκαίο να πω προηγουμένως ποια υπήρξε η αφορμή του λόγου ή ποιο πράγμα θέλησε ο Χριστός να αποδείξει και διαμόρφωσε και διατύπωσε άριστα την παραβολή αυτή. Σκοπός δηλαδή του Σωτήρα ήταν να μας καθιστά τεχνίτες στην αγαθοεργία και να διαπρέπουμε στα καυχήματα των αρετών. Γιατί ήθελε να καλλιεργούμε τη φιλαλληλία και να φροντίζουμε για τη φιλοπτωχία, και να αγωνιζόμαστε γενναία για την πραγματοποίηση αυτών των έργων και μάλιστα απευθύνοντας τις παραινέσεις Του για το θέμα αυτό στους πλούσιους του κόσμου αυτού και οδηγώντας τους στο δρόμο που ταιριάζει πάρα πολύ στους αγίους, έλεγε: «πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν καὶ δότε ἐλεημοσύνην. ποιήσατε ἑαυτοῖς βαλάντια μὴ παλαιούμενα, θησαυρὸν ἀνέκλειπτον ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὅπου κλέπτης οὐκ ἐγγίζει οὐδὲ σὴς διαφθείρει· ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία ὑμῶν ἔσται(:κι αν για την εξασφάλιση της ουράνιας αυτής βασιλείας τα υλικά αγαθά σας γίνονται εμπόδιο, πουλήστε όσα έχετε και δώστε τα ελεημοσύνη στους φτωχούς. Και με την ελεημοσύνη και την αγαθοεργία κάντε για τον εαυτό σας πουγκιά που δεν παλιώνουν, θησαυρό που δεν χάνεται και δεν λιγοστεύει˙ θησαυρό στους ουρανούς, όπου ούτε κλέφτης πλησιάζει για να τον αρπάξει, ούτε σκόρος τον καταστρέφει)»[Λουκ.12,33]. Και η εντολή βέβαια ήταν καλή και αγαθή και σωτήρια, όμως ο Χριστός δεν αγνοούσε ότι η δυνατότητα εφαρμογής αυτού που συνιστούσε δεν είναι δυνατή στους πολλούς, γιατί ο ανθρώπινος νους αδυνατεί πάντοτε μπροστά στα δυσχερή και δύσκολα να κατορθωθούν έργα. Επειδή όμως είναι αγαθός και φιλάνθρωπος, επινόησε κάποιο τρόπο βοήθειας προς αυτούς, για να μη διαδεχθεί τον εδώ πλούτο διαρκής και δύσκολα να αποβληθεί φτώχεια, και τις πρόσκαιρες απολαύσεις αιώνια κόλαση.

«Εάν λοιπόν», λέγει, «δεν ανέχεστε να εγκαταλείψετε τον φιλήδονο πλούτο και να πωλήσετε όλες τις περιουσίες σας και να τις μοιράσετε σε αυτούς που έχουν ανάγκη, προσπαθήστε να ευδοκιμήσετε έστω και λιγότερο· κάνετε για τους εαυτούς σας φίλους, από τον άδικο μαμωνά, δηλαδή μη χρησιμοποιείτε τον πλούτο μόνο για τον εαυτό σας αλλά απλώστε χέρι και σε αυτούς που έχουν ανάγκη. Πονέστε μαζί με αυτούς που υποφέρουν, παρηγορήστε τους αγίους, που αγαπούν την εκούσια φτώχεια, για να λατρεύουν απερίσπαστα τον Θεό. Αυτό δεν θα σας είναι χωρίς αμοιβή γιατί όταν θα σας λείψει ο επίγειος πλούτος, επειδή θα έχετε καταληφθεί από το τέλος της ζωής σας, τότε θα σας κάνουν μετόχους της ελπίδας τους και η παρηγοριά που θα δοθεί σε αυτούς από τον Θεό. Γιατί αυτούς που καταπονήθηκαν σε αυτήν τη ζωή και βάσταξαν με υπομονή το δυσβάστακτο φορτίο της φτώχειας, ως αγαθός θα τους κάνει πάλι δικούς Του».

Κάτι ανάλογο συμβουλεύει και ο Παύλος στους πλουσίους, λέγοντας σχετικά με αυτούς που ταλαιπωρούνται σε τούτη τη ζωή: «ἵνα καὶ τὸ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τὸ ὑμῶν ὑστέρημα, ὅπως γένηται ἰσότης(:αλλά και η δική τους παρρησία στον Θεό, που εξαιτίας των δοκιμασιών τους πλεονάζει, να συμπληρώσει το δικό σας τυχόν πνευματικό υστέρημα, για να υπάρξει έτσι ισότητα και στα σωματικά και στα πνευματικά)»[Β΄Κορ.8,14]. Και αυτό σημαίνει ότι δεν παραγγέλλει τίποτε άλλο, παρά εκείνο που είπε ο Χριστός: «Ποιήσατε ἑαυτοῖς φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας, ἵνα, ὅταν ἐκλίπητε, δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς(:Όπως ο άδικος αυτός διαχειριστής φρόντισε εγκαίρως να εξασφαλίσει τη φιλία των οφειλετών του κυρίου του, έτσι και εσείς φροντίστε να κάνετε για το καλό σας φίλους απ’ τον πλούτο που είναι άδικος˙ διότι οι μεγάλες περιουσίες με αδικία συνήθως συγκεντρώνονται˙ αλλά και όποιος κατακρατά τα πλούτη μόνο για τον εαυτό του διαπράττει μεγάλη αδικία. Κάντε λοιπόν κι εσείς φίλους απ’ τον άδικο πλούτο ευεργετώντας με φιλανθρωπίες τους συνανθρώπους σας, ώστε όταν πεθάνετε, να σας υποδεχθούν οι φίλοι σας αυτοί στις αιώνιες σκηνές του παραδείσου)»[Λουκ. 16,9]. Ότι όμως το να μην ανέχονται οι πλούσιοι να το κάνουν ούτε αυτό, γίνεται πρόξενο καταστροφής και φωτιάς που δεν σβήνει, το δείχνει καθαρά λέγοντάς μας την παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου.

«Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς(:Υπήρχε κάποιος πλούσιος άνθρωπος, ο οποίος φορούσε βασιλικά ενδύματα. Απ’ έξω φορούσε ένα μάλλινο κόκκινο και πανάκριβο ρούχο, κι από μέσα φορούσε λευκό χιτώνα πολυτελή από λεπτό αιγυπτιακό λινάρι. Και διασκέδαζε σε πλούσια συμπόσια κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια)» [Λουκ. 16,19].

Εδώ πρόσεξε, σε παρακαλώ, και εξέτασε με ακρίβεια τα λόγια του Σωτήρα που παρουσιάζουν κάτι το πολύ σοφό. Γιατί ,ενώ μπορούσε να πει: «Ο τάδε άνθρωπος,που ονομαζόταν…, ήταν πλούσιος», όπως στην περίπτωση του Ιώβ[βλ. Ιώβ,1,1: «Ἄνθρωπος τις ἦν ἐν χώρᾳ τῇ Αὐσίτιδι, ᾧ ὄνομα Ἰώβ, καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀληθινός, ἄμεμπτος, δίκαιος, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος(:Στην Αυσίτιδα χώρα ζούσε ένας άνθρωπος ο οποίος ονομαζόταν Ιώβ. Ήταν ευθύς και έντιμος, άμεμπτος, δίκαιος απέναντι όλων, ευσεβής προς τον Θεό, απέφευγε κάθε πονηρό πράγμα, κάθε αμαρτωλή πράξη)»], αυτό βέβαια δεν το είπε, αλλά τον ονομάζει απλώς άνθρωπο πλούσιο, ενώ αναφέρει τον φτωχό με τον όνομά του. Ποια λοιπόν είναι η παρατήρηση; Ο πλούσιος, επειδή δεν ήταν φιλεύσπλαχνος, είναι ανώνυμος στον Θεό. Γιατί είπε κάπου με τη φωνή του Ψαλμωδού για εκείνους που δεν τον σέβονται: «Οὐ μὴ συναγάγω τὰς συναγωγὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων, οὐδ᾿ οὐ μὴ μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου(:Δεν θα συναθροίσω ποτέ κατά κανένα λόγο και τρόπο σε λατρευτικές συγκεντρώσεις ανθρώπους μολυσμένους με αίματα αθώων ανθρώπων ή με αίματα ειδωλολατρικών θυσιών. Ποτέ δεν θα αναφέρω στα χείλη μου, ούτε καν και θα ενθυμηθώ, τα ονόματα των ασεβών ανθρώπων και των ειδωλολατρικών τους θεών)»[Ψαλμ.15,4]. Αντίθετα, όπως είπα, ο φτωχός αναφέρεται ονομαστικά με τη γλώσσα του Θεού.

Όμως ας δούμε την έπαρση του πλουσίου για όσα από αυτά που κανένα δεν είναι από τα αναγκαία. Τι λέγει λοιπόν γι’ αυτόν ο Χριστός; «Και φορούσε πορφύρα και λινό ένδυμα», δηλαδή φρόντιζε να ντύνεται με πολυτελέστατα ενδύματα. Ο φτωχός όμως ήταν πεταμένος δίπλα στον πυλώνα, δεσμευμένος με την αρρώστια και τη φτώχεια, και δεν του έδινε καμία σημασία. Επειδή δεν είχε καμία φροντίδα και περιποίηση προσπαθούσε να χορτάσει από εκείνα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου και τα πιο άχρηστα. Αλλά και «οι σκύλοι», λέγει, «έγλειφαν τις πληγές του», που δεν τον έβλαπταν βέβαια, όπως ήταν φυσικό, αλλά του έδειχναν κατά κάποιο τρόπο τη συμπόνια τους και τον θεράπευαν(γιατί με τη γλώσσα τους αποκαθιστούν και τις δικές τους πληγές), ξύνοντας κατά κάποιο τρόπο το μέρος που του πονούσε και γλείφοντας το με φιλοφροσύνη. Εκείνος όμως που ήταν πλούσιος και σκληρότερος από τα θηρία, αποδεικνυόταν ασυγκίνητος και άσπλαχνος και γεμάτος από κάθε απανθρωπιά.

«Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη(:Κάποτε λοιπόν πέθανε ο φτωχός και οι άγγελοι του Θεού τον μετάφεραν στην αγκαλιά του Αβραάμ, για να βρει ανάπαυση εκεί μέσα στον παράδεισο. Πέθανε κάποτε και ο πλούσιος, και οι άνθρωποι τον έθαψαν με μεγαλοπρέπεια. Πουθενά όμως δεν φάνηκαν γι’ αυτόν οι άγγελοι του Θεού)»[Λουκ.16,22].

Έφυγε όμως ο Λάζαρος αυτός όχι μόνος, αλλά με ολόκληρη συνοδεία δορυφόρων αγγέλων και με τις πιο αγαθές ελπίδες για αιώνια πλέον ανάπαυση· διότι γι’ αυτούς που έχουν τις ελπίδες τους στον Θεό η αποδημία από τα δικά μας είναι μετάθεση από τη θλίψη και τους πόνους. Κάτι ανάλογο δίδαξε και ο Σολομών λέγοντας: «Δικαίων ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ, καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος. Ἔδοξαν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφρόνων τεθνάναι, καὶ ἑλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος αὐτῶν, καὶ ἡ ἀφ’ ἡμῶν πορεία σύντριμμα· οἱ δὲ εἰσιν ἐν εἰρήνῃ(:Η ζωή των δικαίων βρίσκεται κάτω από το παντοδύναμο προστατευτικό χέρι του Θεού, και καμιά θλίψη και βάσανος δεν θα τους αγγίξει, χωρίς ο Θεός να το επιτρέψει. Στα μάτια των αφρόνων φάνηκε ότι πέθαναν και η έξοδός τους από τον κόσμο αυτό θεωρήθηκε δυστύχημα και η αναχώρησή τους από τη ζωή αυτή φάνηκε στους άφρονες ως όλεθρος και απώλεια. Εκείνοι όμως υπάρχουν και ζουν σε ειρήνη)»[Σοφ.Σολ. 3,1-3]. Γιατί τους δίνεται ισάξιο προς τους κόπους τους το μέτρο παρηγορίας ή ενδεχομένως οι αμοιβές είναι περισσότερες από τους πόνους, γιατί το είπε Χριστός: «μέτρον καλόν, πεπιεσμένον καὶ σεσαλευμένον καὶ ὑπερεκχυνόμενον δώσουσιν εἰς τὸν κόλπον ὑμῶν(: Η πρόνοια, η δικαιοσύνη και η αγαθότητα του Θεού θα σας δώσει στην αγκαλιά σας ένα μέτρο καλό, στοιβαγμένο και κουνημένο, ώστε να μη μένει καθόλου κενός χώρος από το δοχείο της μετρήσεως, ένα μέτρο που θα πλεονάζει και θα ξεχύνεται)»[Λουκ.6,38].

Συμπέρασμα: «Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν(:Κάποτε λοιπόν πέθανε ο φτωχός Λάζαρος)», λέγει, «καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη(:και μεταφέρθηκε από τους αγγέλους του Θεού στην αγκαλιά του Αβραάμ, για να βρει ανάπαυση εκεί μέσα στον παράδεισο. Πέθανε και ο πλούσιος, και οι άνθρωποι τον έθαψαν με μεγαλοπρέπεια. Πουθενά όμως δε φάνηκαν γι΄αυτόν οι άγγελοι του Θεού, αλλά βασανιζόταν στον τόπο του Άδη)» [Λουκ.16,22]. Γιατί η απαλλαγή από το σώμα ήταν θάνατος για τον πλούσιο αυτόν που υπήρξε σκληρός και άσπλαχνος γιατί μεταφέρθηκε από την απόλαυση στην κόλαση, από τη δόξα στην ατιμία, από το φως στο σκοτάδι.

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ,
επιμέλεια κειμένου: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

 

ΠΗΓΕΣ:

Αγίου Κυρίλλου, αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, Εξήγησις υπομνηματική εις το κατά Λουκάν ευαγγέλιον, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ερευνητικό έργο «Οι δρόμοι της πίστης: Ψηφιακή Πατρολογία»[σελίδες 124 και 125 του PDF].

(https://greekdownloads3.files.wordpress.com/2014/09/commentarii-in-lucam_.pdf)

Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας Άπαντα τα έργα, πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος Παλαμάς», εκδ. οίκος «Το Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη 2005, «Υπόμνημα εις το κατά Λουκάν Β΄», κεφάλαιο 16ο, σελ. 111-115.

Παν. Τρεμπέλα, Η Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας, εκδ. Ο Σωτήρ, Αθήνα 1997

http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/tools/liddell-scott/index.html

http://users.sch.gr/aiasgr/Kainh_Diathikh/Biblia/Kainh_Diathikh.htm

http://users.sch.gr/aiasgr/Palaia_Diathikh/Biblia/Palaia_Diathikh.htm

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Ε΄ΛΟΥΚΑ

Κατά Λουκάν, κεφάλαιο 16, εδάφια 19-31
 

19῎Ανθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς. 20 Πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος. 21 Καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἀπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ. 

 

22 Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον ᾿Αβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. 23 Καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ τὸν ᾿Αβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. 24 Καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε· πάτερ ᾿Αβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. 25 Εἶπε δὲ ᾿Αβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι· 26 Καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν. 

 

27 Εἶπε δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου·28 ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. 29 Λέγει αὐτῷ ᾿Αβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. 30 Ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. 31 Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται.

 

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

 

19 Συνεχίζοντας ο Κύριος τη διδασκαλία Του για την καλή χρησιμοποίηση του πλούτου, είπε και την ακόλουθη παραβολή: Υπήρχε κάποιος πλούσιος άνθρωπος, ο οποίος φορούσε βασιλικά ενδύματα. Απέξω φορούσε ένα μάλλινο κόκκινο και πανάκριβο ρούχο, κι από μέσα φορούσε λευκό χιτώνα πολυτελή από λεπτό αιγυπτιακό λινάρι. Και διασκέδαζε σε πλούσια συμπόσια κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια. 20 Ήταν όμως και κάποιος φτωχός που λεγόταν Λάζαρος, ο οποίος ήταν γεμάτος πληγές και παραπεταμένος κοντά στην εξώπορτα του πλουσίου. 21 Και προσπαθούσε να χορτάσει από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου. Αλλά σα να μην του έφτανε η στέρησή του αυτή, καθώς ήταν και σχεδόν γυμνός, έρχονταν και οι σκύλοι και έγλειφαν τις πληγές του. Παρόλα αυτά όμως ο Λάζαρος δεν έβγαζε από το στόμα του ούτε την παραμικρή λέξη παραπόνου εναντίον του πλουσίου ή κάποιο γογγυσμό εναντίον του Θεού.

 

22 Κάποτε λοιπόν πέθανε ο φτωχός, και οι άγγελοι του Θεού τον μετέφεραν στην αγκαλιά του Αβραάμ, για να βρει ανάπαυση εκεί μέσα στον παράδεισο. Πέθανε κάποτε και ο πλούσιος, και οι άνθρωποι τον έθαψαν με μεγαλοπρέπεια. Πουθενά όμως δεν φάνηκαν γι’ αυτόν οι άγγελοι του Θεού.23 Και στον τόπο του Άδη, καθώς βασανιζόταν, σήκωσε τα μάτια του και είδε από μακριά τον Αβραάμ και τον Λάζαρο να είναι στην αγκαλιά του. 24 Αυτός λοιπόν που στη γη τα είχε όλα και δεν παρακαλούσε κανένα να τον βοηθήσει, φώναξε τώρα και είπε: «Πατέρα μου Αβραάμ, σπλαχνίσου με. Λυπήσου με και στείλε τον Λάζαρο να βρέξει με νερό την άκρη του δακτύλου του και να δροσίσει τη γλώσσα μου, διότι βασανίζομαι και υποφέρω μέσα σ’ αυτή τη φωτιά».25 Ο Αβραάμ όμως του απάντησε: «Παιδί μου, θυμήσου ότι εσύ απόλαυσες με το παραπάνω τα αγαθά σου όταν ζούσες στη γη. Ενώ ο Λάζαρος αντίστοιχα απόλαυσε τα κακά της δυστυχίας και της ασθένειας. Τώρα όμως εδώ ο Λάζαρος παρηγορείται γι’ αυτά που υπέφερε τότε συνεχώς, ενώ εσύ υποφέρεις και βασανίζεσαι χωρίς διακοπή, όπως αδιάκοπη και συνεχής ήταν η ευτυχία σου πάνω στη γη. 26 Κι εκτός απ’ όλα αυτά υπάρχει ανάμεσα σε μας και σε σας μεγάλο χάσμα, ώστε πολλοί που θέλουν να διαβούν από εδώ σε σας να μην μπορούν, αλλά ούτε κι όσοι είναι από εκεί να μπορούν να περάσουν απέναντι σε μας».

 

27 Είπε πάλι ο πλούσιος: «Αφού κάθε άνθρωπος που έμεινε αμετανόητος στην επίγεια ζωή του, μετά τον θάνατό του δεν έχει πλέον καμία ελπίδα, σε παρακαλώ λοιπόν, πάτερ, στείλε τον Λάζαρο στο σπίτι του πατέρα μου. 28 Διότι έχω πέντε αδελφούς. Στείλε τον να τους βεβαιώσει ως αυτόπτης μάρτυρας για όσα συμβαίνουν εδώ, για να μην έλθουν κι αυτοί στον τόπο αυτό της τιμωρίας και των βασάνων που βρίσκομαι εγώ». 29 Του λέει ο Αβραάμ: «Έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες που τους βεβαιώνουν γι’ αυτά· ας ακούσουν εκείνους». 30 Εκείνος τότε του είπε: «Όχι, πάτερ Αβραάμ, δεν θα υπακούσουν στον Μωυσή και στους προφήτες. Εάν όμως πάει σ’ αυτούς κάποιος από τους νεκρούς, θα μετανοήσουν». 31 Του είπε τότε ο Αβραάμ: «Εάν δεν έχουν την καλή διάθεση να υπακούσουν στον Μωυσή και στους προφήτες, δεν θα πειστούν, ακόμη κι αν αναστηθεί κάποιος από τους νεκρούς· διότι, όταν ατονήσει η πρώτη τους εντύπωση από την ανάσταση, θα επανέλθουν πάλι στην προηγούμενή τους σκληρότητα».

Παγίδα για την Τουρκία η υπερεπέκταση…

Γράφει ο ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ  

 

Η Άγκυρα διαθέτει πολυάριθμες ένοπλες δυνάμεις, ισχυρή αμυντική βιομηχανία και φιλοδοξίες περιφερειακής δύναμης. Ωστόσο, η γήρανση του στόλου μαχητικών, οι καθυστερήσεις στα νέα αεροσκάφη, το κόστος των πολλαπλών στρατηγικών της μετώπων και οι οικονομικές πιέσεις δημιουργούν περιορισμούς. Για την Αθήνα, ο κίνδυνος δεν βρίσκεται στην κατάρρευση της τουρκικής ισχύος, αλλά στην πιθανότητα η Άγκυρα να επιχειρήσει να αντισταθμίσει τις αδυναμίες της, με μεγαλύτερη πολιτική και στρατιωτική πίεση. 

 

Η Τουρκία παρουσιάζεται συχνά ως μια ανερχόμενη στρατιωτική δύναμη που αναπτύσσει δικά της οπλικά συστήματα, επεκτείνει την επιρροή της από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Μέση Ανατολή και επιδιώκει μεγαλύτερη αυτονομία από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Η εικόνα αυτή έχει πραγματική βάση. Δεν αποτυπώνει, όμως, ολόκληρη την κατάσταση.

 

Πίσω από τις φιλοδοξίες της Άγκυρας υπάρχουν επιχειρησιακά κενά, τεχνολογικές εξαρτήσεις και οικονομικοί περιορισμοί. Για την Ελλάδα, η κατανόησή τους είναι κρίσιμη, όχι επειδή εξασφαλίζουν από μόνες τους ένα πλεονέκτημα, αλλά επειδή αποκαλύπτουν πού βρίσκονται οι πραγματικές δυνατότητες και τα όρια της τουρκικής ισχύος.

 

Η αεροπορία, το πιο ευαίσθητο κενό

 

Το σημαντικότερο πρόβλημα αφορά την ανανέωση της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας. Ο κορμός της εξακολουθεί να αποτελείται από F-16, πολλά από τα οποία έχουν σχεδιαστεί, ή αποκτηθεί πριν από δεκαετίες. Η ηλικία ενός αεροσκάφους δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι επιχειρησιακά ξεπερασμένο, εφόσον αναβαθμίζεται. Ωστόσο, η διατήρηση ενός μεγάλου στόλου σε υψηλή διαθεσιμότητα, με σύγχρονα ραντάρ, όπλα, ηλεκτρονικά συστήματα και επαρκή υποστήριξη, απαιτεί χρόνο και σημαντικούς πόρους.

 

Σύμφωνα με ανάλυση του Centre for Eastern Studies (OSW), τον Απρίλιο του 2026, η Τουρκία διαθέτει περίπου 230-240 F-16, αλλά ο αριθμός των αεροσκαφών που είναι επιχειρησιακά διαθέσιμα εκτιμάται ότι είναι λιγότερος. Η ίδια ανάλυση επισημαίνει ότι οι αμερικανικοί περιορισμοί μετά την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400 έχουν επιβαρύνει την πορεία εκσυγχρονισμού της τουρκικής αεροπορίας και έχουν αποκλείσει, προς το παρόν, την επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα των F-35.

 

Η παραγγελία 20 νέων Eurofighter Typhoon από το Ηνωμένο Βασίλειο αποτελεί σημαντικό βήμα, αλλά όχι άμεση λύση. Οι παραδόσεις των νέων αεροσκαφών προβλέπεται να πραγματοποιηθούν την περίοδο 2030-2033. Η Τουρκία εξετάζει επίσης την απόκτηση μεταχειρισμένων Typhoon, ενώ επιδιώκει την ανάπτυξη του εγχώριου μαχητικού KAAN.

 

Το KAAN, όμως, δεν αποτελεί ακόμη ώριμη επιχειρησιακή απάντηση στα σημερινά κενά. Το πρόγραμμα απαιτεί περαιτέρω δοκιμές, εξέλιξη ηλεκτρονικών συστημάτων και εξασφάλιση κατάλληλων κινητήρων. Η χρήση αμερικανικών κινητήρων στις πρώτες εκδόσεις και η ανάπτυξη εγχώριου κινητήρα, με ορίζοντα ενσωμάτωσης που το OSW τοποθετεί περίπου στο 2032, δείχνουν πόσο δύσκολη είναι η πλήρης τεχνολογική αυτονόμηση.

 

Για την Ελλάδα, αυτό δημιουργεί ένα παράθυρο ευκαιρίας. Δεν σημαίνει ότι η Τουρκία είναι ανίκανη να χρησιμοποιήσει την αεροπορία της, αλλά ότι η μετάβαση σε μια νεότερη δύναμη μαχητικών θα απαιτήσει χρόνια. Η ελληνική επένδυση στα Rafale, στα αναβαθμισμένα F-16 Viper και στη μελλοντική απόκτηση F-35 μπορεί να ενισχύσει την ποιοτική αποτροπή, εφόσον συνοδεύεται από επαρκή αριθμό όπλων, εκπαίδευση, συντήρηση και διασύνδεση των συστημάτων.

 

Εγχώρια παραγωγή: Πρόοδος, αλλά όχι αυτάρκεια

 

Η τουρκική αμυντική βιομηχανία είναι πραγματική δύναμη και θα ήταν λάθος να υποτιμηθεί. Η Άγκυρα έχει αναπτύξει μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυραύλους, ηλεκτρονικά συστήματα, πολεμικά πλοία και διάφορες κατηγορίες πυρομαχικών. Η εμπειρία από επιχειρήσεις στη Συρία, στη Λιβύη και αλλού έχει επιτρέψει στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να δοκιμάσουν συστήματα και τακτικές σε πραγματικές συνθήκες.

 

Το όριο βρίσκεται στην απόσταση ανάμεσα στην παραγωγή ενός οπλικού συστήματος και στην πλήρη ανεξαρτησία από ξένες τεχνολογίες. Οι κινητήρες, ορισμένα προηγμένα ηλεκτρονικά, οι αισθητήρες και τα εξαρτήματα υψηλής τεχνολογίας παραμένουν κρίσιμες προκλήσεις. Η εγχώρια παραγωγή μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από προμηθευτές και να αυξήσει τη διαθεσιμότητα ορισμένων όπλων, αλλά δεν εξαλείφει αυτομάτως τις ανάγκες εισαγωγών, συντήρησης και χρηματοδότησης.

 

Για την Αθήνα, συνεπώς, το συμπέρασμα δεν είναι ότι η τουρκική αμυντική βιομηχανία θα αποτύχει. Είναι ότι η εξέλιξή της θα είναι άνιση: Η Τουρκία μπορεί να αποκτήσει γρήγορα πλεονεκτήματα σε συγκεκριμένες κατηγορίες, ιδίως στα drones και στα πυραυλικά συστήματα, ενώ θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει δυσκολίες σε πιο σύνθετες τεχνολογίες.

 

Υπερεπέκταση και πολλά μέτωπα

 

Η Τουρκία επιδιώκει να διατηρεί επιρροή σε πολλαπλά γεωγραφικά πεδία, από το Ιράκ και τη Συρία μέχρι τη Λιβύη, την Ανατολική Μεσόγειο, τον Καύκασο και τη Μαύρη Θάλασσα. Η παρουσία αυτή προσφέρει στρατηγικά ερείσματα, διαπραγματευτική ισχύ και δυνατότητες παρέμβασης. Ταυτόχρονα, απαιτεί προσωπικό, εφοδιασμό, συντήρηση, διπλωματικό κεφάλαιο και συνεχή χρηματοδότηση.

 

Η υπερεπέκταση δεν σημαίνει ότι η Τουρκία έχει φτάσει αναγκαστικά στα όρια των δυνατοτήτων της. Σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να επιλέγει πού θα επενδύσει πόρους και πού θα αποδεχθεί κινδύνους. Μια κρίση στο Αιγαίο δεν θα εξελισσόταν σε γεωπολιτικό κενό: Θα επηρέαζε τις σχέσεις της Άγκυρας με το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ, αλλά και τις υπόλοιπες περιφερειακές της προτεραιότητες.

 

Η Ελλάδα δεν πρέπει, ωστόσο, να βασίζεται στην υπόθεση ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια κρίση επειδή έχει πολλά μέτωπα. Η πολιτική ηγεσία μπορεί να θεωρήσει ότι μια περιορισμένη ένταση στο Αιγαίο εξυπηρετεί εσωτερικούς ή διπλωματικούς στόχους, ακόμη κι αν μια γενικευμένη σύγκρουση θα είχε δυσβάσταχτο κόστος.

 

Η οικονομία περιορίζει τις επιλογές

 

Η οικονομική κατάσταση είναι ένας ακόμη παράγοντας που επηρεάζει την τουρκική στρατηγική. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, ο ΟΟΣΑ αναθεώρησε προς τα πάνω την πρόβλεψή του για τον πληθωρισμό της Τουρκίας στο 31,5% για το 2026 και περιόρισε την εκτίμηση για την ανάπτυξη στο 2,7%. Οι προβλέψεις αυτές καταγράφουν μια οικονομία που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει έντονες πληθωριστικές πιέσεις και περιορισμούς στην εσωτερική ζήτηση.

 

Ο πληθωρισμός, οι συναλλαγματικές πιέσεις και το κόστος χρηματοδότησης επηρεάζουν την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, τις δημόσιες δαπάνες και τη δυνατότητα μακροχρόνιου σχεδιασμού. Τα εξοπλιστικά προγράμματα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε τέτοιες συνθήκες, καθώς απαιτούν πολυετείς δεσμεύσεις και συχνά εισαγόμενα εξαρτήματα.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία αδυνατεί να χρηματοδοτήσει την άμυνά της. Διαθέτει μεγαλύτερη οικονομική και πληθυσμιακή βάση από την Ελλάδα. Σημαίνει ότι η διατήρηση ταυτόχρονα μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων, περιφερειακών επιχειρήσεων και κοινωνικών δαπανών δημιουργεί δύσκολες προτεραιότητες.

 

Πολιτική πίεση και ο κίνδυνος λανθασμένων υπολογισμών

 

Η συγκέντρωση εξουσίας και η έντονη πόλωση στο εσωτερικό της Τουρκίας αποτελούν πρόσθετες πηγές αβεβαιότητας. Όταν η εξωτερική πολιτική συνδέεται στενά με την εικόνα της ηγεσίας, οι εθνικιστικές διακηρύξεις και η επίδειξη ισχύος μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερη βαρύτητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εσωτερική κρίση οδηγεί σε εξωτερική επιθετικότητα· σημαίνει ότι η Αθήνα πρέπει να αξιολογεί προσεκτικά τη σύνδεση εσωτερικών πολιτικών πιέσεων και αποφάσεων ασφαλείας.

 

Η βασική απειλή για την Ελλάδα δεν είναι απαραίτητα μια συνειδητή απόφαση της Άγκυρας να οδηγηθεί σε ολοκληρωτικό πόλεμο. Είναι περισσότερο ο κίνδυνος μιας κρίσης που ξεκινά από περιορισμένη ενέργεια, στρατιωτικό επεισόδιο, ή προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων και στη συνέχεια ξεφεύγει από τον έλεγχο.

 

Τι πρέπει πραγματικά να φοβάται η Ελλάδα

 

Η Ελλάδα δεν πρέπει να συγχέει τις τουρκικές αδυναμίες με αδυναμία άσκησης πίεσης. Η αριθμητική υπεροχή της Τουρκίας σε αρκετές κατηγορίες μέσων, η παραγωγή drones και πυραύλων και η εμπειρία των ενόπλων δυνάμεών της παραμένουν σημαντικοί παράγοντες. Παράλληλα, η ελληνική ποιοτική ενίσχυση δεν εξασφαλίζει από μόνη της υπεροχή σε κάθε σενάριο.

 

Για την Αθήνα, η απάντηση είναι η διατήρηση αξιόπιστης αποτροπής: Υψηλή διαθεσιμότητα αεροσκαφών και πλοίων, επαρκή αποθέματα πυρομαχικών, αντιαεροπορική και αντι-drone προστασία, κυβερνοασφάλεια, ανθεκτικές υποδομές και ικανότητα γρήγορης κινητοποίησης. Εξίσου σημαντικές είναι οι συμμαχίες και οι δίαυλοι επικοινωνίας που μπορούν να αποτρέψουν μια κρίση από το να εξελιχθεί σε σύγκρουση.

 

Η Τουρκία έχει αδυναμίες, αλλά δεν είναι μια δύναμη που πρέπει να υποτιμηθεί. Το στρατηγικό πλεονέκτημα για την Ελλάδα θα προκύψει αν αξιοποιήσει τον χρόνο που απαιτεί ο τουρκικός εκσυγχρονισμός, διατηρήσει την τεχνολογική της αναβάθμιση και αποφύγει τόσο τον εφησυχασμό, όσο και την υπερβολή. Η ουσία της αποτροπής δεν είναι να πιστεύει η Αθήνα ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να επιτεθεί, αλλά να γνωρίζει η Άγκυρα ότι οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια θα έχει υψηλό και απρόβλεπτο κόστος.

 

πηγή

ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ; ΟΤΑΝ Ο ΕΝΗΛΙΚΟΣ ΞΑΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΗΛΙΚΟΣ!!!

Γράφει ο Δαναός 

 

Στις προηγούμενες γενιές υπήρξε μεγάλος και δύσκολος αγώνας μετά την μεταπολεμική περίοδο για να αναστηθεί η χώρα μας από τα δεινά του πολέμου.
Ήλιο με ήλιο όλοι δούλευαν, χωρίς χρόνο για γλέντια και χαρές.

 

Από όλα αυτά που δοκιμάστηκαν οι παππούδες και οι πατεράδες μας με την στήριξη των μανάδων, δικαίως από αγάπη στα βλαστάρια τους μέχρις και σήμερα συνεχίζεται στην ελληνική οικογένεια και εμείς να τα έχουμε στον αφρό με όλα τα καλά, νιώθοντας ενοχές αν κακοπεράσουν όπως ίσως κακοπέρασαν στην δική τους αναγκαστικά ζωή οι γενιές πού ξέρουμε.

 

Αυτό δημιούργησε μία καλώς ή κακώς καλοαναθρεμένη γενιά με όλα τα καλούδια, προσφορές στα πόδια της.

 

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΘΑ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ

ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΒΙΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΝΗΛΙΚΟΙ ΚΑΙ '' ΟΛΑ ΤΑ ΣΦΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΩΝΟΥΝ''.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΔΙΑΛΕΓΟΥΝ ΠΡΑΤΤΟΥΝ .... ΧΩΡΙΣ ΤΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΤΟΥΣ.

 

Εγώ μεγάλωσα και εγώ αποφασίζω γιά την ζωή μου!!

Χίλια μπράβο, προχώρα.

 

Και όταν μετά αρχίσουν τα γκρίζα συννεφάκια, τα λοκοσφιξίματα, οι αναποδιές ΚΑΙ προπαντός η αδιαφορία του κράτους για την υποστήριξή τους, η ενήλικη ηλικία θυμάται τα προηγούμενα χρόνια και επιστρέφει στην ανήλικη με την προστασία γενικώς της οικογένειας.

 

Σημασία έχει οι νέοι να καταλάβουν το τεράστιο δώρο της οικογένειας και να έχουν σχέσεις διαρκείας και αλληλοϋποστήριξης με αυτήν.

 

Οι προσφορές δεν είναι μονόδρομος και υποχρέωση των γονιών, αλλά μία αμφίδρομη υπέροχη σχέση με τα παιδιά τους, για μία ολόκληρη ζωή που κάποιος γεννιέται και κάποιος πεθαίνει.

 

Κανένας δεν θα σας αγαπήσει πιο πολύ από τους γονείς σας νεαροί και νεαρές μας.

Προχωράτε την ζωή σας με δύναμη με πείσμα με λογική να κάνετε αληθινά τα όνειρα και τους στόχους σας.

 

Θα είστε τυχεροί και ευλογημένοι αν πιστεύετε στον ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ αν έχετε την σκιά της ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ και όλης της οικογένειας, να σας βοηθάει για να μπορέσετε και εσείς εκτιμώντας το, στο μέλλον να το ανταποδώσετε.. αν χρειαστεί.

 

Αυτό είναι αγαθό ανεκτίμητης αξίας πού πάνε να το γκρεμίσουν και να σας αποκόψουν από το πιο ισχυρό δέσιμο στον κόσμο.

 

Κρατήστε τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας, την ιστορία του την πραγματική και όχι τις παπάντζες που σας σερβίρουν στα νέας εποχής βιβλία τους.

Είστε Ελληνόπουλα, είστε αξίες, είστε το μέλλον του έθνους μας.

 

Μην τους επιτρέψετε να σας καθοδηγήσουν σε δρόμους ανεπίστρεπτους.

 

ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΔΥΝΑΜΗ ΣΥΜΠΙΕΣΜΕΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑΡΑ ΜΑΣ.

 

Να είστε πάντα καλά νέοι και νεαρές μας, παιδιά και εγγόνια μας.

Και ευχαριστώ πολύ αν το διαβάσατε.

 

(η εικόνα είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης) 

Όταν το Youtube… προστατεύει τα πολιτικά μας ήθη!

Γράφει η ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΙΔΗ ΕΥΓΕΝΙΑ  

 

Όταν η μαφιοποίηση γίνεται καθεστώς, νοοτροπία και χρηστοήθεια, όσοι την πολεμούν, ενοχλούν το σύστημα. Όπως διαβάσαμε στο προφίλ του δημοσιογράφου Γιώργου Σαχίνη, αναφορικά με την εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή “Αντιθέσεις” που προβάλλεται στο κανάλι Κρήτη Tv και αναδημοσιεύεται στο youtube: «Η συστηματική τακτική “κόφτη” στις τελευταίες εκπομπές των “Αντιθέσεων”, που μάλλον ενοχλούν ως “τροφή” διαλόγου και κριτικής σκέψης, συνεχίστηκε και στην εκπομπή με τον ομ. Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης Γιώργο Κοντογιώργη (προηγήθηκε κόφτης σε εκπομπές με Σάλλα και Τσίπρα). 

 

Ο προγραμματισμός αλγορίθμων δήθεν με φίλτρα ελέγχου μετά από στοχευμένες αναφορές, είναι κι εδώ … Ενώ οι εκπομπές αρχικά είναι ελεύθερα προσβάσιμες για όποιον το επιθυμεί στη πλατφόρμα, ξαφνικά εμφανίζεται ηλικιακός “κόφτης”! Για να παρακολουθήσει οποιοσδήποτε θα πρέπει να ταυτοποιηθεί και να αποδείξει ότι είναι άνω των 15 ετών!

 

Για εκπομπές που δεν περιέχουν ακατάλληλο περιεχόμενο, δεν προκαλούν ψηφιακό εθισμό, ούτε ενέχει κινδύνους για την σωματική και ψυχική υγεία ανηλίκων. Απλά δίνει υλικό “τροφή” για σκέψη και διάλογο. Μάλλον προστασία ανηλίκων – ασφαλές διαδίκτυο – σημαίνει στη πράξη φίμωση κάθε ελεύθερης σε πρόσβαση εκπομπής που είναι “τροφή για σκέψη και διάλογο”.

 

“Για το καλό μας! Προσοχή στα παιδιά! Τι μηνύματα παίρνουν; Σε τι παιδιά θα αφήσουμε τον κόσμο; Προστατέψτε τα παιδιά από το ανεξέλεγκτο περιεχόμενο του διαδικτύου!”, κλπ. Πολλά άλλα τέτοια συγκινητικά και “φιλοπαιδικά” συναισθήματα διακρίνουν όπως φαίνεται τους απρόσωπους κηδεμονεύοντες αλγορίθμους του Καφκικού “συστήματος” που κρύβει βέβαια το αυταρχικό πρόσωπό του, έχει όμως επώνυμους διαχειριστές.

 

Για τα μάτια του κόσμου αυτοί οι συγκεκριμένοι καλούνται πολιτικοί εκπρόσωποι, βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί και οι συν αυτώ παρατρεχάμενοι υπάλληλοι που πάντα με κάποιο χρηματικό ή συμβολικό αζημίωτο, φροντίζουν να κάνουν τη βρώμικη δουλειά συντήρησης της εξουσίας του μαφιοποιημένου συστήματος, που καλείται (και εν μέρει είναι) “εκλεγμένη” κυβέρνηση. Κάθε καθεστώς έχει ανάγκη και τους ανάλογους υπηκόους. Κάθε αυταρχική εξουσία χρειάζεται το λαό της. Ή όπως έλεγε ο Μπρεχτ, αν ο λαός είναι δυσαρεστημένος ή αντιστέκεται στην εξουσία, δεν έχουμε παρά να αλλάξουμε λαό. Και αλλάζουμε!

 

Πως η κοροϊδία γίνεται πολιτική τακτική

 

Μερικά δείγματα της αλλαγής νοοτροπιών, συνειδήσεων, τρόπων σκέψης επισυνάπτονται ως λινκ παρακάτω. Η γράφουσα προκαλεί τον αναγνώστη να τα ακούσει μετά προσοχής. Βεβαίως, δεν λένε όσα διαμείφθηκαν επί παραδείγματι στην τελευταία εκπομπή των “Αντιθέσεων” με καλεσμένο τον καθηγητή Γιώργο Κοντογιώργη, που κόπηκε από τον “αλγόριθμο” με ηλικιακούς περιορισμούς και θέλει ειδική διαδικασία για να την παρακολουθήσει κανείς.

 

Τα δείγματα που επισυνάπτει η γράφουσα εκπαιδεύουν την κοινωνία στις νέες χρηστοήθειες. Δεν κάνουν “επανάσταση των εννοιών”, δεν “αφυπνίζουν”…. Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου… Φοβάμαι να βάλω και αποσπάσματα της εκπομπής των “Αντιθέσεων”, γιατί η αφύπνιση “βλάπτει σοβαρά την υγεία του καθεστώτος” και δεν θέλω να πάρω τέτοιο κρίμα στο λαιμό μου… Αντίθετα, τα βίντεο που επισυνάπτω, ως ελάχιστο δείγμα – και κυκλοφορούν ελεύθερα στο youtube – δεν τα κόβει ο ηλικιακός αλγόριθμος, ενώ απευθύνονται ειδικά σε νέους και παιδιά κάτω των 15 ετών: 

 

“Το πόσα πέοι (κρατάμε την ορθογραφία του τίτλου) έχει πιάσει η Νάσια” που είναι λογοπαίγνιο με το πόσα “μόρια” έχει πιάσει (στις πανελλήνιες εννοούν;), και βγαίνουν περίπου 15.550…

 

ή “Το γαμ..ι δυνατό ακούγεται σαν παλαμάκια”,

ή “Ραπ με λάιτ στάζουν όλα τα μου…κια”,

ή “Έχω γνωριμίες σχεδόν σε όλη την Europa, νταραβέρι ένα άσπρο τ’ άφησα στην γκαρνταρόμπα”,

ή “Το σορτσάκι μέσα στον κ…λο κι η κοτσίδα από πάνω σαν τη Λάρα Κροφτ”,

ή “Δεν πειράζει αν σου αρέσει το ξύλο στο σεξ”,

ή “Πάω για ψώνια, λέω τίναξε την κάρτα, πάνω σου γυαλίζουν διαμάντια, είμαι εγκληματίας για τα φράγκα”.

 

Νέος φασισμός

 

Τα ανωτέρω δεν διαφθείρουν, όπως φαίνεται…. Ειδικά μάλιστα όταν προφέρονται ή τραγουδιούνται με χαρακτηριστικό ένρινο, συρτό, αλήτικο τόνο, που έχει καμιά φορά περισσότερη επιρροή και από τα ίδια τα λόγια. Όπως έγραφε προφητικά ο Παζολίνι ήδη από το 1974 (“Ο φασισμός των αντιφασιστών”, εκδ. Επέκεινα, σ.σ. 74, 75, 80): «Ο πραγματικός φασισμός είναι εκείνος που οι κοινωνιολόγοι αποκαλούν πολύ επιεικώς “η καταναλωτική κοινωνία”. Ο νέος φασισμός, αυτή η καταναλωτική κοινωνία, έχει μεταμορφώσει εκ βάθρων τους νέους, τους έχει αγγίξει στα ενδόμυχα, τους έχει δώσει άλλα συναισθήματα, άλλους τρόπους σκέψης, ζωής, άλλα πολιτισμικά πρότυπα.

 

Πρόκειται για μια πραγματική πειθάρχηση που έκλεψε και άλλαξε την ψυχή τους. Αν η λέξη φασισμός σημαίνει την αυθαιρεσία και τον φασισμό της εξουσίας, η καταναλωτική κοινωνία, έχει υλοποιήσει πλήρως τον φασισμό.[..] Πρόκειται για την καλλιέργεια της χειρότερης, της πιο ύπουλης, της πιο ψυχρής και αδίστακτης μορφής μισαλλοδοξίας.

 

Γιατί είναι μισαλλοδοξία μεταμφιεσμένη σε ανεκτικότητα. Δεν είναι αληθινή. Μπορεί να ανακληθεί κάθε φορά που η εξουσία το θεωρεί απαραίτητο. Γιατί είναι ο αληθινός φασισμός, από τον οποίο αναδύεται κατόπιν ο συμβατικός, τυπικός και δήθεν αντιφασισμός: άχρηστος, υποκριτικός και ουσιαστικά αρεστός στο καθεστώς».

 

Διότι τέτοιου τύπου πρακτικές σαν αυτές που είδαμε να λαμβάνουν χώρα στις τελευταίες εκπομπές των “Αντιθέσεων”, δεν είναι απλά μια “από τα πάνω” αυταρχική πρακτική απαγόρευσης και λογοκρισίας της ελευθερίας του λόγου. Είναι έμπρακτη εκπαίδευση στη νέα μορφή φασισμού. Πρόπλασμα ενός νέου είδους λαού.

 

Κοίτα ποιοί τιμωρούνται

 

Από την πλευρά του ο κ. Κοντογιώργης, επισημαίνει στο δικό του προφίλ στο GB, πάνω στο ζήτημα του φασισμού: «O φασισμός είναι τρόπος που διακινούν οι αρουραίοι των υπονόμων της εξουσίας. Κάποιο ευφάνταστο φασισταριό αποφάσισε να την κατατάξει στην κατηγορία των ταινιών με σκληρό πορνό και, επομένως, ως απαγορευμένη για παιδιά κάτω των 15 ετών.

 

Έτσι, για να την παρακολουθήσει κανείς τη συνέντευξη καλείται να δηλώσει ότι είναι άνω των 15 ετών, δηλαδή χειράφετος, ώστε να μην διαφθαρούν τα χρηστά του ήθη από τα λεγόμενά μου. Όπως επανειλημμένα έχω πει, ο φασισμός είναι τρόπος πριν γίνει καθεστώς, και έχοντας επίγνωση ότι στη χώρα που ζούμε τίποτε δεν γίνεται εάν δεν το επιτρέπει ή, διαφορετικά, εάν δεν το υποθάλπει η πολιτική εξουσία».

 

Αυτή η πολιτική εξουσία θα προσθέταμε χρησιμοποιεί το φύλο συκής της ασφάλειας και της πρόληψης. Το έχουμε δει πολλές φορές αυτό το έργο και μάλιστα συχνά με συνέπειες ολέθριες. Χρειάζεται να απαριθμήσουμε τα γεγονότα της πρόσφατης ιστορίας; Βεβαίως, από το μόνο από το οποίο δεν θέλει να προστατέψει η μαφία της εξουσίας είναι από την συμμοριοποίηση και την λουμπενοποίηση της νεολαίας, από την ηδονιστική αρχή, δηλαδή την επιθυμία να ικανοποιούνται όλες οι επιθυμίες με άμεσο τρόπο, από μια αντίληψη για τη ζωή με διαρκείς ψευτοεντάσεις που διαρκώς οφείλουν να “ξεπερνούν τα όρια”.

 

Οτιδήποτε δηλαδή υποκαθιστά τις αξίες της αυτοσυγκράτησης, της λιτότητας και της σωφροσύνης. Θέλει δηλαδή να μας κάνει σαν τα μούτρα της. Και κάποιοι επιχειρούν να της χαλάσουν τα σχέδια… Οφείλουν να τιμωρηθούν γι’ αυτό! Έχει δίκιο το καθεστώς! Προασπίζεται τα συμφέροντα του! Διακρίνεται από αυτοσυντήρηση! Η ελληνική κοινωνία προασπίζεται τα συμφέροντά της; Διακρίνεται άραγε από συλλογική αυτοσυντήρηση; Ερωτήματα που η μεν γράφουσα εδώ και χρόνια θέτει κατ’ επανάληψη, η δε σιωπηλή απάντηση σε αυτά, διαρκώς χειροτερεύει.

 

Και χειροτερεύει ακριβώς επειδή το λαιφ στάιλ του “μαφιόζου” για όλους τους νεοέλληνες που αφήσανε τα brokola και γίνανε “Bro”, έχει ήδη σε μεγάλο βαθμό συντελεστεί. Η αλλαγή νοοτροπιών ενδεικτικά γίνεται έκδηλη σε κάθε τι που μέχρι πρότινος θεωρείτο “νορμάλ” και έχει σήμερα μετατραπεί σε “μπανάλ”. Η λουμπενοποίηση ηλεκτρίζει και “βάζει στην πρίζα” τα άτομα σε μια μόνιμη εντατικοποίηση της καθημερινής ζωής που μοιάζει με πλειοδοσία.

 

Κανένα όριο

 

«Πρόκειται για μια ένταση παρουσίας που μέσα της το περιεχόμενο υστερεί και που ακόμη και όταν υπάρχει χάνεται στην θορυβώδη καθημερινότητα, όπου η επικαιρότητα επιβάλλεται και το ουσιαστικό, ως απαιτητικό έχει υποχωρήσει μπροστά στις ανάγκες της εικόνας και του θεάματος», γράφει ο Λευτέρης Κουσούλης σε άρθρο του στην εφημερίδα “Πένα”, με τίτλο: “Ο κορεσμός φοράει τα καλά του”.

 

Και τι εννοούμε με αυτό; Ο “μπλαζέ τύπος” χρειάζεται συνέχεια παραπάνω, το παίζει “ακόρεστος”, χρειάζεται λιγότερα όρια. Φαίνεται όχι μόνο στη βία στο σινεμά, αλλά στην πορνογραφία και στην τραπ μουσική. Το μόνο που δεν χρειάζεται ο παραπάνω τύπος είναι διαφώτιση, αφύπνιση, περισσότερη δημοκρατία, “επανάσταση των εννοιών”, επανάσταση γενικώς. Στην καλύτερη, να μείνουμε στις εξεγέρσεις….

 

Μαζί με λίγο πλιάτσικο και ετερόκλητες λαϊκές μάζες χωρίς πολιτικά προτάγματα και συλλογικές διεκδικήσεις (αλλά ας μην ανοίξουμε το θέμα των διαδηλώσεων στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες για τις οποίες ακούγονται το τελευταίο διάστημα από διάφορους “αναλυτές”, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων μισές αλήθειες, ενσωματωμένες στην πιο απίστευτη μπουρδολογία…).

 

πηγή

Πλήρωσε 1 δισ. δολάρια η Σαουδική Αραβία στους Χούθι ως εξαγορά της ειρήνης;

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, η φέρεται να πρόσφερε οικονομικό πακέτο ύψους 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων στους αντάρτες Χούθι της Υεμένης. 

 

Η κίνηση αυτή, η οποία φέρεται να αποτελεί προϊόν διαμεσολάβησης του Ιράν, έχει ως κύριο στόχο την εξασφάλιση εκεχειρίας και τον οριστικό τερματισμό των επιθέσεων με πυραύλους και drone εναντίον Σαουδαραβικών υποδομών.

 

Η είδηση ήρθε στο φως από την ισραηλινή εφημερίδα Israel Hayom, η οποία επικαλείται διπλωματικές πηγές από τον Περσικό Κόλπο και αναπαράχθηκε από μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης.

 

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο Υπουργός Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, Πρίγκιπας Khalid bin Salman, πραγματοποίησε αιφνιδιαστική επίσκεψη στην Τεχεράνη για τις σχετικές διαπραγματεύσεις.

 

Διπλωματικές πηγές ισχυρίστηκαν ότι ο Σαουδάραβας υπουργός μετέφερε το ποσό του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων σε μετρητά, με στρατιωτικό αεροσκάφος, το οποίο προσγειώθηκε στο Ιράν. Ωστόσο, Σαουδάραβας αξιωματούχος δεν επιβεβαίωσε τη μεταφορά των χρημάτων.

 

Επισήμως, η βοήθεια δεν παρουσιάζεται ως απευθείας πληρωμή προς τους Χούθι. Προορίζεται για την ανοικοδόμηση πολιτικών υποδομών και την πληρωμή των μισθών του δημοσίου τομέα σε περιοχές που ελέγχονται από τους αντάρτες, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πολιτικής διευθέτησης.

 

Οι συνομιλίες διεξήχθησαν στην Τεχεράνη με τη συμμετοχή κορυφαίων αξιωματούχων. Το Ιράν εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο Masoud Pezeshkian, τον Γενικό Γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας Mohsen Rezaei, καθώς και από ανώτατα στελέχη των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC). Στις συζητήσεις φέρεται να έλαβαν μέρος ο αρχηγός των υπηρεσιών πληροφοριών της Τουρκίας, Ibrahim Kalin και ο αρχηγός του στρατού του Πακιστάν, Asim Munir, ως εταίροι του Συμφώνου Άμυνας της Μέκκας.

 

Το Πακιστάν και η Τουρκία απέτυχαν να παράσχουν ουσιαστική στρατιωτική βοήθεια στη Σαουδική Αραβία, παρά τη σχετική συμφωνία, στέλνοντας μόνο στρατιωτικούς συμβούλους και καμία επιπλέον υποστηρικτική δύναμη, μολονότι η αμυντική συμμαχία επιβάλλει ρητά στα μέλη της την παροχή στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση που κάποιο από αυτά δεχθεί επίθεση.

 

Η πρόταση αυτή έρχεται ως απάντηση στο τεράστιο οικονομικό και στρατιωτικό κόστος που υφίσταται το Ριάντ. Οι επιθέσεις των Χούθι με drone και πυραύλους εναντίον σαουδαραβικών αεροδρομίων και, κυρίως, των (όπως το διυλιστήριο Ras Tanura) έχουν προκαλέσει σημαντικά πλήγματα στην οικονομία και την ενεργειακή ασφάλεια του Βασιλείου.

 

Εάν η Σαουδική Αραβία που διαθέτει πάνω από 200 F-15, 72 Eurofighter, 81 Tornado, 7 Φρεγάτες, 9 Κορβέτες και 9 ΤΠΚ, αδυνατεί να νικήσει τους Χούθι, που το μόνο που διαθέτουν είναι drone και πυραύλους και αναγκάζεται να τους δωροδοκήσει, τότε κάτι πάει πολύ άσχημα στο ζάμπλουτο Βασίλειο.

 

Cosmostatus

ΑΒΕΡΩΦ 

ΤΟ ΚΑΤΡΑΚΥΛΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη 

 

Όπως πριν από κάθε καταιγίδα προηγείται η αστραπή, έτσι και πριν από κάθε πολιτισμική αλλαγή προηγείται η τέχνη, η οποία δίνει τον ρυθμό.

 

Καθώς πρόλαβα το τέλος της Ρομαντικής εποχής, όταν η τέχνη δεν είχε ακόμη πάρει τον σημερινό κατήφορο, ας μου επιτραπεί να διατυπώσω μερικές σκέψεις για την τέχνη που απολαύσαμε εμείς τότε και για εκείνη που βιώνουν οι σύγχρονες γενιές μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι νεότερες γενιές, άλλωστε, δεν είναι άμοιρες ευθύνης για τη διαμόρφωση της σημερινής νεολαίας.

 

Το μπουζούκι υποβίβασε το μουσικό αίσθημα του Έλληνα

 

Η εισβολή ενός διαφορετικού μουσικού είδους εκδηλώθηκε στη χώρα μας κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, με την επισημοποίηση της λαϊκής μουσικής με το μπουζούκι, που ήρθαν από τη Μικρά Ασία μαζί με τους πρόσφυγες. Ως τότε, το μπουζούκι ήταν συνδεδεμένο με τα καταγώγια, τους ¨τεκέδες» και τους ναρκομανείς. Σήμερα αποτελεί μουσική προτίμηση ακόμη και της ανώτερης οικονομικής τάξης. Βέβαια και η λαϊκή μούσα έβγαλε αρκετά αξιόλογα τραγούδια, αλλά γενικά στο σύνολο της υποβίβασε την μουσική αισθητική των Ελλήνων.

 

Στη Ζωγραφική

 

Στη ζωγραφική επικράτησαν οι τάσεις του Πικάσο, του Νταλί και του Μαρινέτι, ως εκπροσώπων του κυβισμού, του σουρεαλισμού, του φουτουρισμού και άλλων ριζοσπαστικών μορφών τέχνης. Τότε περιγελούσαμε αυτές τις τάσεις ως διαστροφή της τέχνης· σήμερα, όμως, οι δημιουργοί τους θεωρούνται ιερά τέρατα της εποχής τους. Το κακό, κατά την άποψή μου, είχε ήδη γίνει: από τότε ο κόσμος άρχισε να γίνεται ασχημότερος, προκειμένου να θεωρείται μοντέρνος.

 

Στη Γλυπτική

 

Τον ίδιο κατήφορο πήρε και η γλυπτική, με τα χονδροειδή, τετράγωνα ή ρυτιδωμένα, ακαλαίσθητα και άκομψα δημιουργήματα των νεωτεριστών γλυπτών. Ένα τέτοιο έργο θα συναντήσει κανείς στην Αθήνα, στην πλατεία μπροστά από το ξενοδοχείο Χίλτον: τον «Δρομέα», κατασκευασμένο από τεμάχια γυαλιού.

 

Στη Μουσική-Τραγούδι

 

Παρόμοιο κατήφορο πήρε και η μουσική. Από τα έργα των μεγάλων μουσουργών, όπως ο Μπετόβεν, ο Μότσαρτ, ο Βάγκνερ, ο Μπαχ και ο Μπραμς, έως τους Έλληνες συνθέτες Καλομοίρη, Θεοδωράκη και Χατζιδάκι, τους Επτανήσιους μουσουργούς, τους αξιόλογους εκπροσώπους της ελαφράς μουσικής και την εξαιρετική παραδοσιακή δημοτική μας μουσική

 

Και τώρα στην Ποπ και Χέβι Μέταλ

 

Από εκείνους τους γίγαντες της μουσικής φτάσαμε σε μια εποχή κατά την οποία η νεολαία, μιμούμενη ξένα πρότυπα, αγκάλιασε την ποπ και τη χέβι μέταλ. Πολλές από αυτές τις μουσικές τάσεις αντλούν στοιχεία από τη μουσική πρωτόγονων φυλών, ενώ συχνά συνδέονται με διασκεδάσεις που συνοδεύονται από βαριά αλκοολούχα ποτά, μαριχουάνα, χασίς και άλλες ναρκωτικές ουσίες.

 

Η μουσική αυτή, όπως εκφράζεται σε ορισμένες ακραίες μορφές της, εκχυδαΐζει και εξαχρειώνει το άτομο, το οδηγεί εκτός εαυτού και συχνά το καθιστά επιθετικό. Απόδειξη τούτου συχνά ο πρόωρος θάνατος γνωστών αστέρων της ποπ, αρκετοί από τους οποίους έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας των ναρκωτικών.

 

Με αυτή τη μουσική κουλτούρα, υποχωρούν η αίσθηση της πραγματικότητας και τα αισθήματα ανθρωπισμού, καθώς και η εκτίμηση για το καλό, το αληθινό και το ωραίο, καθώς και η γλυκύτητα,, η πνευματική ανάταση και η αρμονία. Χάνονται η αγάπη, ο έρωτας, η αρετή, η ντροπή και ο σεβασμός προς τον άνθρωπο, αξίες που εμείς οι παλαιότεροι θεωρούσαμε αυτονόητες. Υποχωρούν οι κανόνες καλής συμπεριφοράς, η φιλαλληλία και η στοργή ακόμη και προς τα παιδιά. Έτσι, ο άνθρωπος κινδυνεύει να εξομοιωθεί με το ζώο και η κοινωνία να γίνει ζούγκλα.

 

Η διάδοση των ιδιαιτεροτήτων σαν κανονικότητα

 

Μαζί με τις άλλες εκτροπές, εμφανίζονται και έντονες σεξουαλικές παρεκκλίσεις, καθώς και η δημόσια προβολή και διάδοση των ομοφυλοφιλικών σχέσεων. Και παλαιότερα υπήρχαν τέτοιες σχέσεις, αλλά συχνά αποκρύπτονταν, ώστε να μη θίγεται το κοινό αίσθημα. Σήμερα, αντίθετα, η δημόσια προβολή των ομοφυλικών και άλλων ιδιαιτεροτήτων παρουσιάζεται ως έκφραση ελευθερίας και κανονίκοτητας η οποία, όταν αποσυνδέεται από κάθε μέτρο και σεβασμό, καταλήγει στην ασυδοσία.

 

Τα θρησκευτικά ταμπού του Ισλαμικού κόσμου

 

Στον ισλαμικό κόσμο, σε ορισμένες κοινωνίες και υπό συγκεκριμένες νομικές ή θρησκευτικές αντιλήψεις, επιτρέπονται γάμοι με ανήλικα κορίτσια.

 

Παράλληλα, φαινόμενα σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων καταγγέλλονται ακόμη και σε εκπαιδευτικούς, αμφοτέρων των φύλων. γεγονός που καταδεικνύει τη σοβαρότητα του προβλήματος, ανεξαρτήτως ιδιότητας ή κοινωνικής θέσης.

 

Η μάζα ανέκαθεν λάμβανε μια στοιχειώδη μόρφωση, σε αντίθεση με την ελίτ, η οποία φοιτούσε στα άριστα σχολεία και μορφόνωνταν καλύτερα. Σήμερα έχει αποδυναμωθεί και η ίδια η ελίτ, η οποία επί αιώνες διέσωζε και καλλιεργούσε την έννοια και τη μορφή της ανθρώπινης ζωής, καθώς και τα υψηλά ιδεώδη. Έτσι, ολόκληρη η κοινωνία κινδυνεύει να οδηγηθεί σε παρακμή με την πτώση της μεσαίας τάξης.

 

Ουτοπιστική και αφύσικη ιδεολογία της Ισότητας

 

Η ουτοπιστική ιδεολογία της ισότητας σε όλες τις βαθμίδες μεταξύ των ανθρώπων, η οποία, όταν αγνοεί τις φυσικές διαφορές ικανοτήτων και πνευματικής καλλιέργειας, αντιβαίνει προς τη φύση, συμβάλλει, κατά την άποψή μου, στην καθολική πτώση της κοινωνίας. Αυτό ακριβώς παρατηρούμε σήμερα.

 

Η αμφισβήτηση της πνευματικής και ηθικής ανωτερότητας υποβιβάζει και βλάπτει ολόκληρη την κοινωνία.

 

Επίλογος

 

Η τέχνη δεν είναι πρόοδος όταν απλώς ανατρέπει, ούτε ελευθερία όταν περιφρονεί κάθε μέτρο. Αληθινός πολιτισμός είναι εκείνος που ανεβάζει το άτομο και την κοινωνία . Όταν αυτά χάνονται, η πρόοδος κινδυνεύει να γίνει οπισθοδρόμηση και ο πολιτισμός να χάσει την ψυχή του.

 

Η ανθρωπότητα για να βγει από την σημερινή πνευματική και ηθική κρίση πρέπει να επαναφέρει τις Ελληνικές αξίες , τα ιδανικά καθώς και την Άμεση Δημοκρατία και Ελευθερία.

(29/10/26)

 

Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org