Τα Kέντρα Δεδομένων στην πραγματικότητα είναι Kέντρα Aποστράγγισης Yδάτινων Πόρων, ενώ οι «Πόλεις των 15 λεπτών» αποτελούν τα Δίκτυα Εξόντωσης της ανθρωπότητας

Αυτά τα κέντρα δεδομένων είναι καμουφλαρισμένα κέντρα άντλησης νερού, σχεδιασμένα να απορροφούν όλους τους υδάτινους πόρους και να τους εκτρέπουν προς άλλες μυστικές χρήσεις. Μια τέτοια χρήση είναι η εκτροπή του νερού μας προς ιδιωτικά δημιουργημένους υδροφορείς και, στη συνέχεια, η διανομή του σε εμάς με δελτίο, στις «πόλεις των 15 λεπτών», με βάση τη βαθμολογία κοινωνικής πίστωσής μας – Ταυτόχρονα η παγκόσμια ελίτ ασχολείται εντατικά με την κατασκευή υπόγειων καταφυγίων ή, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, υπόγειων πόλεων…

Πηγή: Quantum Animation

Απόδοση & Σχολιασμός: Ελλήνων Αφύπνιση

Εδώ και μήνες αναρωτιέμαι ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός όλων αυτών των κέντρων δεδομένων. Πώς εξυπηρετεί αυτή η ατζέντα την παρασιτική Νέα Παγκόσμια Τάξη της οικογένειας Rothschild; Πώς συνδέονται όλα αυτά με τα σχέδια της Ατζέντας 2030 του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για τη μείωση του πληθυσμού και τη μετεγκατάσταση σε «πόλεις των 15 λεπτών» πανοπτικού τύπου; Η απάντηση μου ήρθε επιτέλους στο μυαλό.

Το σύνολο των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης έχει παρουσιάσει μια ιστορία κάλυψης, σύμφωνα με την οποία οι παγκοσμιοποιητές χρειάζονται κέντρα δεδομένων για παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο, ψηφιακή ταυτότητα, δείκτες κοινωνικής αξιολόγησης, CBDC, το «διαδίκτυο των σωμάτων και των πραγμάτων» και τον έλεγχο πρόσβασης στις πόλεις των 15 λεπτών. Πρόκειται ίσως για παραπλάνηση. Ίσως να χρησιμοποιηθούν προσωρινά για αυτούς τους σκοπούς βέβαια, αλλά οι εξουσίες δεν θέλουν απλά να σας ελέγχουν ή να σας διαχειρίζονται. Σας θέλουν νεκρούς.

Η απόλυτη βασική αρχή της Ατζέντας 2030 είναι η μείωση του πληθυσμού. Οι «Georgia Guidestones» αναφέρουν: «Διατήρηση του πληθυσμού κάτω από τα 500.000.000, σε διαρκή ισορροπία με τη φύση». Παρά την προφανή επιτυχία του προγράμματός τους μέχρι τώρα, φαίνεται να επιδεικνύουν μια αίσθηση επείγοντος σε αυτό το θέμα από τότε που ξεκίνησε η επιχείρηση COVID το 2020. Τα θανατηφόρα εμβόλια απλά δεν ήταν αρκετά από ότι φάνηκε για την επίτευξη των στόχων τους.

Ξέρετε τι εξυπηρετεί άριστα ένα σχέδιο μαζικής μείωσης του πληθυσμού; Η ξηρασία και η πείνα. Ξέρετε έναν εξαιρετικό τρόπο για να επιτευχθεί αυτό; Να αποστραγγιστούν όλοι οι υδροφόροι ορίζοντες, τα ποτάμια και οι λίμνες από το νερό τους. 

Και τώρα φτάνουμε στην ουσία της θεωρίας μου. Πολλά από αυτά τα κέντρα δεδομένων βρίσκονται πάνω σε υδροφόρους ορίζοντες και αντλούν νερό από αυτούς. Ο υδροφορέας Ogallala αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα αυτού, και θα το αναλύσω αργότερα. Άλλα αντλούν νερό από ποτάμια. Αυτό δεν είναι σύμπτωση, είναι ο προγραμματισμένος σκοπός.

Αυτά τα κέντρα δεδομένων είναι καμουφλαρισμένα κέντρα άντλησης νερού, σχεδιασμένα να απορροφούν όλους τους υδάτινους πόρους και να τους εκτρέπουν προς άλλες μυστικές χρήσεις. Μια τέτοια χρήση είναι η εκτροπή του νερού μας προς ιδιωτικά δημιουργημένους υδροφορείς και, στη συνέχεια, η διανομή του σε εμάς με δελτίο, στις «πόλεις των 15 λεπτών», με βάση τη βαθμολογία κοινωνικής πίστωσής μας.

Μια άλλη χρήση μπορεί να είναι η διοχέτευση του νερού στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης των υπόγειων πόλεων επιβίωσης που έχτισαν για τον εαυτό τους, σε περίπτωση ενός μεγάλου καταστροφικού γεγονότος. Αυτό μπορεί να είναι το σχέδιό τους για να επιβιώσουν από τον επικείμενο κυκλικό κατακλυσμό που πλησιάζει. Θα μιλήσω περισσότερο γι’ αυτό λίγο αργότερα.

Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει μέρος της επείγουσας συμπεριφοράς που επιδεικνύουν τα παράσιτα των ελίτ. Τα κέντρα δεδομένων ενδέχεται να έχουν χτιστεί πάνω σε όλα τα ήδη υπάρχοντα συστήματα επεξεργασίας και εκτροπής νερού που έχουν κατασκευάσει υπόγεια ως προετοιμασία για όλα αυτά. Έχουν χαρτογραφήσει γεωλογικά και υδρολογικά τον κόσμο, ενώ οι «πρόβατα» πιστεύουν ότι το νερό προέρχεται από τη βρύση.

Mad Max – Fury Road

Τι γίνεται με τις «πόλεις των 15 λεπτών»;

Πώς η αποστράγγιση και η εκτροπή όλου του νερού εξυπηρετεί τα «παράσιτα» ώστε να μας οδηγήσουν όλους σε αυτές τις κολασμένες τρύπες; Λοιπόν, υπάρχει το μικρό ζήτημα του πώς θα πείσουν τους πατριώτες και τους ανθρώπους που προετοιμάζονται για επιβίωση να εγκαταλείψουν ό,τι έχτισαν και να μετακομίσουν σε μια «πόλη των 15 λεπτών».

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν αφιερώσει ό,τι έχουν για να χτίσουν ανεξάρτητα αγροτικά κτήματα προκειμένου να επιβιώσουν από την επικείμενη τυραννία – και διαθέτουν και όπλα επιπλέον, σε κάποιες περιοχές του πλανήτη. Μέρος ενός αγροκτήματος είναι να έχεις πηγάδι, να καλλιεργείς τα δικά σου λαχανικά και φρούτα και να εκτρέφεις ζώα για τροφή.

Οι ψυχοπαθείς παγκοσμιοποιητές που ασκούν τον έλεγχο, δεν θέλουν έναν ακατάστατο πόλεμο. Δεν θέλουν να στείλουν drones για να εκφοβίσουν ή να δολοφονήσουν αυτούς τους περιθωριακούς ανθρώπους. Έτσι λένε ήδη όσους αρχίζουν να εγκαταλείπουν τις πόλεις και να φτιάχνουν εγκαταστάσεις για έκτακτες καταστάσεις στα χωριά.

Είναι προτιμότερο για τους παγκοσμιοποιητές λοιπόν να αποστραγγίσουν και να στεγνώσουν την παροχή νερού τους. Να στεγνώσουν τα πηγάδια τους. Αυτή τη φορά δεν χρειάζεται να δηλητηριάζουν απλώς τα πηγάδια, τα στεγνώνουν. Χωρίς νερό δεν μπορείς να καλλιεργήσεις τρόφιμα ή να εκτρέφεις ζώα. Χωρίς νερό δεν μπορείς να επιβιώσεις. Ξέχνα την φυσική αναπλήρωση των αποθεμάτων νερού.

Γι’ αυτό υπάρχουν η γεωμηχανική και το σύστημα HAARP. Αυτά τα συστήματα από μόνα τους προκαλούν ξηρασία και λειτουργούν τέλεια σε συνδυασμό με τα κέντρα άντλησης νερού (Data Centers). Οι ψυχοπαθείς ελπίζουν ότι αυτό θα οδηγήσει τους πατριώτες στις «πόλεις των 15 λεπτών», όπως η πόλη του Ελληνικού στην Αττική, η οποία λειτουργεί πλέον ως παράδειγμα πόλης των 15 λεπτών για την Ανατολική Ευρώπη. Είτε λοιπόν θα αναγκαστούν οι «περιθωριακοί» πατριώτες να μπουν και αυτοί στις «Έξυπνες πόλεις των 15 λεπτών», μαζί με την υπόλοιπη μάζα που προσέρχεται αυτοβούλως, είτε θα αυτοκτονήσουν, κάτι που λειτουργεί ακόμα καλύτερα για το σχέδιο της ελίτ.

Ποιος χρειάζεται δεδομένα ή ρομπότ για να ελέγχει τους ανθρώπους, όταν μπορεί απλά να ελέγχει τους πόρους τους, ώστε να λιμοκτονήσουν ή να πεθάνουν από δίψα;

Οι ίδιες οι «πόλεις των 15 λεπτών» δεν είναι τίποτα περισσότερο από δίκτυα εξόντωσης. Μας οδηγούν σε φάρμες για ζώα που έχουν μετατραπεί σε σφαγεία. Παγίδες για ζώα. Προσωρινές κατοικίες, μέχρι να μας χτυπήσουν όλους με τη θανατηφόρα δόση του 6G. Καλώς ήρθατε στο «μοτέλ των κατσαρίδων». Αυτή είναι η τελευταία πράξη του έργου.

Βλέπετε, ποτέ δεν είχαν την πρόθεση τα κέντρα δεδομένων να αποτελέσουν μόνιμο στοιχείο. Είναι ένα προσωρινό μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού. Ποτέ δεν υπήρχε αρκετό νερό ή άλλοι πόροι για να γίνει αυτό πραγματική πιθανότητα.

Πόσο ειρωνικό είναι που ταυτόχρονα οι «ειδικοί» τους στο Νταβός συζητούν για το πώς «το νερό δεν πρέπει να αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα». Ο Peter Brabeck, προσωρινός πρόεδρος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF), χαρακτήρισε την ιδέα του νερού ως ανθρώπινου δικαιώματος ως «ακραία», υποστηρίζοντας ότι δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως δημόσιο δικαίωμα, αλλά μάλλον ως πόρος που μπορεί να διαχειριστεί και να εμπορευματοποιηθεί. Το θυμάστε;

Το θέμα είναι ότι δεν χρειάζονται καν νερό, ή πολύ νερό, για να λειτουργήσουν αυτά τα κέντρα. Ορίστε ένα βίντεο με έναν τύπο από την Αϊόβα, τον Νταγκ Σέβεϊ, ο οποίος στην πραγματικότητα κατασκευάζει κέντρα δεδομένων, ο οποίος μιλάει για το πώς δεν χρειάζονται νερό. Λέει ότι το χρησιμοποιούν απλώς επειδή είναι μια φθηνότερη τεχνολογία. Λοιπόν, αυτός είναι ένας λόγος, αλλά ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα θέλουν να κλέψουν το νερό.

Ο υδροφόρος ορίζοντας του Ogallala

Αναφέρομαι στον υδροφόρο ορίζοντα του Ogallala όχι μόνο επειδή είναι ο μεγαλύτερος υδροφόρος ορίζοντας στην Αμερική, αλλά και επειδή αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο τα «παράσιτα» εφαρμόζουν το σχέδιο απομύζησης νερού. Έκανα κάποια έρευνα και βρήκα στοιχεία που, κατά τη γνώμη μου, αποτελούν ισχυρές ενδείξεις ότι αυτό συμβαίνει. Εδώ διακρίνεται ένα συγκεκριμένο μοτίβο.

Ο υδροφορέας Ogallala είναι ένας υδροφορέας με ρηχό υδροφόρο στρώμα, ο οποίος περιβάλλεται από άμμο, λάσπη, πηλό και χαλίκι και βρίσκεται κάτω από τις Μεγάλες Πεδιάδες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ως ένας από τους μεγαλύτερους υδροφορείς του κόσμου, εκτείνεται σε μια έκταση περίπου 174.000 τετραγωνικών μιλίων σε τμήματα οκτώ πολιτειών: Texas, New Mexico, Oklahoma, Kansas, Colorado, Wyoming, Nebraska και South Dakota. Ο υδροφορέας αντιμετωπίζει σημαντική εξάντληση λόγω της υπερβολικής άντλησης υπόγειων υδάτων για γεωργική άρδευση, με τα επίπεδα των υδάτων να μειώνονται σε πολλές περιοχές από τα μέσα του 20ού αιώνα.

Αυτές οι πολιτείες τυχαίνει να έχουν μεγάλη ανάπτυξη στους τομείς της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, ειδικά της εκτροφής βοοειδών. Ξέρετε, πράγματα που τρέφουν τους ανθρώπους. Βολικά, υπάρχουν κέντρα δεδομένων χτισμένα ακριβώς πάνω σε αυτόν τον υδροφορέα σε 7 από τις 8 πολιτείες κάτω από τις οποίες βρίσκεται.

Ακολουθεί μια λίστα με κέντρα δεδομένων που έχουν κατασκευαστεί ή βρίσκονται υπό κατασκευή πάνω στον υδροφόρο ορίζοντα σε 7 πολιτείες:

1. Texas: Το Project Matador, στο Amarillo, είναι μόνο ένα από τα πολλά στην περιοχή. Αναπτύσσεται από την Fermi America, η οποία στοχεύει να το καταστήσει το μεγαλύτερο στον κόσμο, με χωρητικότητα έως και 17 gigawatts ισχύος. Το έργο έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει λειτουργίες τεχνητής νοημοσύνης.
2. Kansas: Η Tripe Oak Power επιθυμεί να αποκτήσει 6.000 acres γεωργικής γης κοντά στο Garden City για την κατασκευή ενός κέντρου δεδομένων.
3. Nebraska: Υπάρχουν κέντρα δεδομένων στο Papillion και στο Lincoln.
4. Oklahoma: Guymon, Woodward και Lawton.
5. Wyoming: 2 κέντρα στο Cheyenne.
6. Colorado: Fort Collins.
7. South Dakota: Rapid City, Pierre.

Πολλά από τα κέντρα δεδομένων, σε αυτή τη ζώνη και αλλού, ισχυρίζονται ότι χρησιμοποιούν πυρηνική ενέργεια ως πηγή ισχύος. Αυτό γίνεται για να φαίνονται ότι εντάσσονται στην κατηγορία της «πράσινης ενέργειας». Το πρόβλημα είναι ότι η πυρηνική ενέργεια απαιτεί τεράστιες ποσότητες νερού για την ψύξη των ράβδων καυσίμου. Γι’ αυτό, όταν ένα πυρηνικό εργοστάσιο παρουσιάζει βλάβη, το φαινόμενο ονομάζεται «meltdown» (λιώσιμο).

Και τι γίνεται με την 8η πολιτεία, το Νέο Μεξικό; Η OpenAI και η Oracle συνεργάζονται για την κατασκευή του κέντρου δεδομένων Project Jupiter, αξίας 165 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη Σάντα Τερέζα του Νέου Μεξικού, στο πλαίσιο του τεράστιου έργου Stargate της OpenAI – με στόχο να δαπανηθούν μισό τρισεκατομμύριο δολάρια αυτήν τη δεκαετία σε υποδομές που επιτρέπουν την τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες του είδους της στην Αμερική. Αυτή η περιοχή βρίσκεται κοντά στο Λας Κρούσες του Νέου Μεξικού και στο Ελ Πάσο του Τέξας.

Υπάρχουν μεγάλες φάρμες στην πλευρά του Νέου Μεξικού που καλλιεργούν τσίλι και πεκάν. Καλλιεργούν τσίλι για το Trader Joe’s. Αυτή είναι μια από τις πιο ξηρές περιοχές της χώρας. Ο Ρίο Γκράντε διασχίζει αυτήν την περιοχή. Ο Ρίο Γκράντε στερεύει επίσης. Είναι αυτή η απόλυτη τρέλα ή κάτι πολύ διαβολικά χειρότερο;

Ο Rio Grande Στερεύει

Θα μπορούσα να συνεχίσω, αναφέροντας παραδείγματα αυτού του είδους από όλη τη χώρα των ΗΠΑ αλλά και τον κόσμο. Θα αναφερθώ σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από την Ανατολική Ακτή. Η πολιτεία της Virginia διαθέτει 603 κέντρα δεδομένων. Φιλοξενεί 3 μεγάλους υδροφορείς, με τον υδροφορέα του Potomac να είναι ο μεγαλύτερος. Πολλά από αυτά τα κέντρα βρίσκονται πάνω σε αυτόν τον υδροφορέα. Η Ουάσιγκτον DC έχει 126 κέντρα δεδομένων και βρίσκεται πάνω στον υδροφορέα του Potomac. Για να δούμε τα πράγματα σε σωστή προοπτική, υπάρχουν συνολικά 648 καταστήματα Costco στην Αμερική.

Η παγκόσμια ελίτ ασχολείται εντατικά με την κατασκευή υπόγειων καταφυγίων ή, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, υπόγειων πόλεων…

Φυσικά, κανένα από αυτά τα διαβολικά και σαδιστικά σχέδια δεν θα έχει ποτέ την ευκαιρία να υλοποιηθεί. Εκτός, φυσικά, αν συμβούν πολύ γρήγορα. Σε αυτή την περίπτωση, θα είναι πάλι κάτι πολύ προσωρινό. Αυτό εξηγεί και πάλι την αίσθηση επείγοντος που τους διακατέχει. Οι σκέψεις μου συνάδουν με εκείνες των ανθρώπων που διερευνούν τη θεωρία των κυκλικών κατακλυσμών.

Υπάρχει ένας μύθος που διατρέχει την ιστορία και αναφέρεται σε ένα μακρινό ουράνιο σώμα που περνά κοντά από τη Γη σε επαναλαμβανόμενα χρονικά διαστήματα. Οι της ελίτ το γνωρίζουν αυτό. Όταν αυτό το αντικείμενο περνά, προκαλεί έναν ανεξιχνίαστο κατακλυσμό στη Γη. Εξαλείφει τον πολιτισμό. Προκαλεί σχεδόν γενοκτονία του ανθρώπινου γένους. Δημιουργεί μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις, σεισμούς, ωκεάνιες πλημμύρες και μετατοπίσεις των μαγνητικών πόλων.

Τα κυκλικά χρονικά διαστήματα που σχετίζονται με την επιστροφή του έχουν εκτιμηθεί ότι κυμαίνονται από 600 έως 3.600 χρόνια, ανάλογα με την έρευνα που εξετάζετε. Προβλέπεται να επιστρέψει οποιαδήποτε στιγμή μεταξύ του 2030 και του 2042.

Αυτό έχει αναφερθεί ως ένας από τους λόγους για τους οποίους η παγκόσμια ελίτ ασχολείται εντατικά με την κατασκευή υπόγειων καταφυγίων ή, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, υπόγειων πόλεων. Όλες συνδέονται (όπου είναι δυνατόν) μέσω ενός πλέγματος τούνελ που μοιάζει με ιστό αράχνης. Οι υπόγειες πόλεις του κόσμου απαιτούν τεράστιες ποσότητες νερού και ενέργειας για να λειτουργήσουν.

Εδώ μπαίνει το φαινόμενο της ξαφνικής κατασκευής χιλιάδων κέντρων δεδομένων. Το πιο βολικό είναι ότι και τα κέντρα δεδομένων απαιτούν τεράστιες ποσότητες νερού και ενέργειας για τη λειτουργία τους. Αποτελούν την προκάλυψη και θα χρησιμοποιηθούν για να διοχετεύσουν τεράστιες ποσότητες νερού και ηλεκτρικής ενέργειας στις υπόγειες πόλεις. Έγραψα ένα άρθρο για ολόκληρο αυτό το φαινόμενο, από το οποίο προέρχεται αυτό το απόσπασμα. Ακολουθεί ο σύνδεσμος:

Ο Κατακλυσμός – Ο μύθος του φτερωτού δίσκου

Η μυστική κλίκα (Καμπάλα) που χειραγωγεί τη Γη δεν έχει και πολύ καλό ποσοστό επιτυχίας στην υλοποίηση των καταστροφικών της σχεδίων. Οι δυστοπικές τεχνο-δικτατορίες έχουν ιστορικό αποτυχιών. Ας πάρουμε για παράδειγμα το πείραμα της Ατλαντίδας.

Ακολουθεί μια μικρή αποκάλυψη της μεθόδου. Η ταινία του Bond, «Quantum of Solace», επικεντρώνεται σε έναν «περιβαλλοντολόγο» ονόματι Dominic Greene. Ο Greene είναι ένας δισεκατομμυριούχος μεγιστάνας που διευθύνει την περιβαλλοντική οργάνωση «Greene Planet». Διευθύνει την «Greene Planet», έναν οργανισμό που φαινομενικά επικεντρώνεται στη διαφύλαξη μεγάλων εκτάσεων γης για την προστασία του περιβάλλοντος.

Ωστόσο, κρυμμένος πίσω από αυτή την πρόσοψη, ο Greene είναι βασικός παράγοντας της «Quantum», μιας παράνομης ομάδας που συγκεντρώνει εξουσία μέσω παγκόσμιων χρηματοοικονομικών και γεωπολιτικών χειραγωγήσεων.

Η «Greene Planet» αποτελεί απλώς μια βιτρίνα για την πραγματική του ατζέντα· ο στόχος του είναι να αποκτήσει τον έλεγχο κρίσιμων πρώτων υλών όπως το πετρέλαιο και το νερό, με το τελευταίο να είναι καθοριστικό για το τρέχον σχέδιό του: το «Tierra Project» στη Βολιβία. Η στρατηγική του Dominic Greene περιλαμβάνει την κυριαρχία επί του εφοδιασμού της Βολιβίας με νερό, κάτι που, αν επιτευχθεί, θα θέσει την οργάνωσή του επικεφαλής του πιο κρίσιμου πόρου της χώρας.

πηγή 

Δυστυχώς αγιορείτες μοναχοί (της νέας Εσφιγμένου) συμμετείχαν σε συλλείτουργα με αφορμή την 975η επέτειο ίδρυσης της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου με τους καταληψίες σχισματικούς της OCU. (πλήρες ρεπορτάζ από την ΕΟΔ)

Κίεβο: Μοναχοί του Νέου Εσφιγμένου στη Λαύρα για τα 975 χρόνια της 

 

Η OCU διοργάνωσε στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Λαύρας του Κιέβου εορταστικές εκδηλώσεις με αφορμή την 975η επέτειο ίδρυσης της Λαύρας, προσκαλώντας Αγιορείτες μοναχούς από τη Μονή Νέου Εσφιγμένου. 

 

Οι εορταστικές εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στις 9 και 10 Ιουλίου και είναι αφιερωμένες στη μνήμη του Οσίου Αντωνίου των Σπηλαίων. Της αντιπροσωπείας ηγείται ο ηγούμενος της μονής αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος. 

 

Η OCU χαρακτηρίζει την επίσκεψη των Αγιορειτών ως μαρτυρία «ζωντανής πνευματικής γέφυρας μεταξύ της Λαύρας του Κιέβου και του Αγίου Όρους». Οι διοργανωτές τόνισαν ότι οι ακολουθίες στην Άνω Λαύρα κατά το Αγιορείτικο τυπικό θα αποτελέσουν «ζωντανή πνευματική γέφυρα» μεταξύ Κιέβου και Αγίου Όρους.

 

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωνάς (Τσερεπάνοφ) σχολίασε την επίσκεψη αυτή στη σελίδα του στο Facebook. Ο ιεράρχης εξήγησε ότι ο ιστορικός Εσφιγμένος, όπου κατά την παράδοση έλαβε το μοναχικό σχήμα ο Όσιος Αντώνιος του Πετσερσκόγια, «βρίσκεται τώρα σε μία από τις παλαιοημερολογίτικες δικαιοδοσίες και δεν έχει κοινωνία με τον Οικουμενικό Πατριάρχη».

 

Ο ιεράρχης σημείωσε ότι η αδελφότητα αυτής της μονής αριθμεί περισσότερους από εκατό μοναχούς, ενώ η αντιπροσωπεία που έφτασε στο Κίεβο εκπροσωπεί μονή με μόλις μερικούς μοναχούς.

 

«Ο Νέος Εσφιγμένος, όπως και οι μονές Ξενοφώντος και Παντοκράτορος, αναγνωρίζουν την OCU ως Εκκλησία και συλλειτουργούν με εκπροσώπους της», τόνισε ο Σεβασμιώτατος Ιωνάς. Υπενθύμισε επίσης ότι ο Νέος Εσφιγμένος διεκδικεί τα κτίρια της ιστορικής μονής και ότι στο παρελθόν η αστυνομία είχε πραγματοποιήσει ανεπιτυχείς απόπειρες εφόδου σε αυτήν. 

 

Ηγούμενος Νέας Εσφιγμένου στη Λαύρα Κιέβου: Η OCU είναι «βαθύ πνευματικό κίνημα»
 

Στις 10 Ιουλίου 2026, στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου πραγματοποιήθηκε «ακολουθία» της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας με επικεφαλής τον Σέργιο Ντουμένκο (OCU), στην οποία συμμετείχε ο ηγούμενος της αθωνικής μονής Νέου Εσφιγμένου αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, καθώς και αρκετοί ακόμη μοναχοί. 

 

Στον λόγο του ο αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος δήλωσε ότι η ίδρυση της «ανεξάρτητης Εκκλησίας της Ουκρανίας» δεν αποτελεί «πολιτική πράξη» και «όχι απλώς διοικητική αλλαγή», αλλά «βαθύ πνευματικό κίνημα» και «επιστροφή στην αλήθεια». Την ιστορία της OCU ο επισκέπτης από τον Άθω συνέδεσε με το όνομα του οσίου Αντωνίου, ενώ κάλεσε τους πιστούς να «συσπειρωθούν γύρω από τη Λαύρα» και να στηρίξουν τη δομή του Ντουμένκο. 

 

Παράλληλα, αρνούμενος τον πολιτικό χαρακτήρα των τεκταινομένων, ο αθωνίτης ηγούμενος παρέδωσε στον επικεφαλής της OCU αρχιερατική ράβδο — «ως σύμβολο» δεσμού με τη Μητέρα-Εκκλησία — και αντίγραφο της εικόνας της Θεοτόκου «Αρσανιώτισσα». Έψαλε χορός υπό την ηγεσία του πρωτοψάλτη του Φαναρίου Γρηγορίου Δαραβάνογλου. 

 

Ο αρχιμανδρίτης διαβεβαίωσε ότι την OCU υποστηρίζει «ολόκληρο το Άγιον Όρος». 

 

«Από κάθε μονή, κάθε σκήτη και κελλί του Άθω, από κάθε καρδιά αγιορείτη μοναχού αναπέμπεται προσευχή — για την ειρήνη, για την ενδυνάμωση, για τη ζωή», δήλωσε ο ηγούμενος του Νέου Εσφιγμένου.

 

Υπενθυμίζουμε ότι η αθωνική μονή Εσφιγμένου, όπου κατά την παράδοση έλαβε το μοναχικό σχήμα ο όσιος Αντώνιος των Σπηλαίων, σύμφωνα με τα λόγια του αρχιεπισκόπου Ιωνά, «βρίσκεται σήμερα σε μία από τις παλαιοημερολογίτικες δικαιοδοσίες και δεν έχει κοινωνία με τον Οικουμενικό Πατριάρχη». Ο ιεράρχης επεσήμανε ότι η αδελφότητα αυτής της μονής αριθμεί πάνω από εκατό μέλη, ενώ η αντιπροσωπεία που έφτασε στο Κίεβο εκπροσωπεί μονή με μόλις λίγα μέλη.
  

Ντουμένκο: Απελευθερώνουμε τη Λαύρα του Κιέβου από τον «ρωσικό κόσμο» 

 

Μετά την «ακολουθία» στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, στην οποία συμμετείχαν μοναχοί από τη μονή του Αγίου Όρους Νέος Εσφιγμένος, ο Σεργκέι Ντουμένκο, επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας (OCU) ανακοίνωσε στην αγιορείτικη αντιπροσωπεία ότι η εκδίωξη της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υπό τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Ονούφριο (UOC) από τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου αποτελεί «απελευθέρωση» της μονής από τα «δεσμά του ρωσικού κόσμου». 

 

Στο κείμενο που διάβασε από χαρτί, ο Ντουμένκο τόνισε ότι «τώρα αυτός ο τόπος απελευθερώνεται από αυτά τα δεσμά της απάτης και επιστρέφει στην αληθινή διακονία προς τον Θεό, την Εκκλησία και τη σωτηρία των ανθρώπων». Σύμφωνα με τον Ντουμένκο, για την εγκατάσταση της δομής του στη Λαύρα «μαζί μας χαίρεται πνευματικά ο όσιος πατήρ ημών Αντώνιος». 

 

«Ακούει και βλέπει την αγία σας προσευχή, η οποία ηχεί όπως ηχούσε και τότε, όταν αυτός ο Oυκρανός άγιος ήταν ανάμεσα στους αδελφούς-προκατόχους σας στη μονή Εσφιγμένου», ανέφερε ο επικεφαλής της OCU. 

 

Ο Επιφάνιος δήλωσε ότι «επί μακρόν» η απάτη «είχε εξουσία» και επί της Λαύρας. Ο Ντουμένκο ευχαρίστησε την αδελφότητα του Εσφιγμένου για τις προσευχές «για τη νίκη της αλήθειας» και για την «αυτοκέφαλη εκκλησία», και υπενθύμισε επίσης ότι τον περασμένο Οκτώβριο επισκέφθηκε το Άγιο Όρος με ευλογία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και πρώτα απ' όλα προσευχήθηκε ακριβώς σε αυτή τη μονή. 

 

Ο επικεφαλής της OCU πρόσθεσε ότι προσεύχεται ώστε όσοι «αντιτίθενται» στην εκκλησία του να «συμφιλιωθούν» με αυτήν με την πάροδο του χρόνου – μια διατύπωση που στην UOC παραδοσιακά εκλαμβάνεται ως έκκληση για ένταξη. 

 

Τον λόγο του περί «απελευθέρωσης» ο Ντουμένκο εκφώνησε στον καθεδρικό ναό από τον οποίο εκδιώχθηκε η αδελφότητα της κανονικής UOC – εκεί όπου οι μοναχοί για δεκαετίες αναβίωναν τη μοναστική ζωή μετά την εγκατάλειψη της σοβιετικής εποχής.

 

Πιστοί UOC προς Αγιορείτες: «Μην στηρίζετε τους διωγμούς στη Λαύρα» 

 

Πιστοί της Κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υπό τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Ονούφριο δημοσίευσαν ανοιχτή έκκληση προς την αντιπροσωπεία της αγιορείτικης μονής Νέος Εσφιγμένος, που έφτασε στο Κίεβο για να συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις της ΕΟΚ στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. 

 

Οι συντάκτες τόνισαν ότι η επίσκεψη των αγιορειτών μοναχών στο Κίεβο υπό τις παρούσες συνθήκες αποτελεί άμεση υποστήριξη της εκκλησιαστικής αρπαγής. «Συμμετέχετε στο έγκλημα των διωγμών κατά χριστιανών, στην καταπάτηση της ιερής Λαύρας και των κτιτόρων της, της αδελφότητας και των πιστών», απευθύνθηκαν στους μοναχούς οι ενορίτες της μονής. Κάλεσαν τους εκπροσώπους του Αγίου Όρους να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος των γεγονότων και «να μην ακολουθούν πλέον το κάλεσμα των κλεφτών».

 

Οι πιστοί υπενθύμισαν στην αγιορείτικη αντιπροσωπεία ότι η Λαύρα ανοικοδομήθηκε από τα ερείπια στα οποία βρισκόταν μετά τη σοβιετική περίοδο ακριβώς χάρη στις προσπάθειες των μοναχών και των ενοριτών της UOC. Στην έκκληση επισημαίνεται ότι όλη η σημερινή ευπρέπεια της μονής κατέστη δυνατή αποκλειστικά χάρη στους κόπους της UOC, ενώ η δομή του Ντουμένκο και το Υπουργείο Πολιτισμού το 2023 αποφάσισαν απλώς να «οικειοποιηθούν την κληρονομιά μας».

 

«Αποφάσισαν να μας διώξουν από τη μονή», δήλωσαν οι συντάκτες της επιστολής, προσθέτοντας ότι ο διευθυντής του μουσείου Μάξιμ Οστάπενκο απειλεί ευθέως την αδελφότητα της UOC με βίαιη έξωση.

 

Ενώ η OCU χαρακτηρίζει την άφιξη των μοναχών ως «ζωντανή πνευματική γέφυρα» μεταξύ του Αγίου Όρους και της Ουκρανίας, οι πιστοί της Λαύρας τόνισαν ότι οι προσκεκλημένοι επισκέπτες παραπλανώνται. Η επιστολή σημειώνει ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο μοναστήρι, οι «υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού» της OCU δεν έχουν κάνει τίποτα για την ανάπτυξή του, αφήνοντας τα κτίρια που τους παραδόθηκαν σε άθλια κατάσταση.

 

«Μην γίνεστε συνένοχοι κλοπής και κατάληψης. Μην ακολουθείτε τα βήματα του προδότη του Κυρίου μας», αναφέρεται στο τέλος της έκκλησης.
Ουκρανία: «Βιώνουμε αδιανόητες θρησκευτικές διώξεις στην Ευρώπη του 21ου αιώνα» 

 

Συγκλονιστική μαρτυρία Ουκρανού δημοσιογράφου στο ραδιόφωνο «Ζοράνα» για τις βίαιες καταλήψεις ναών, τις κατεδαφίσεις με μπουλντόζες και τους διωγμούς πιστών της UOC.  

 

Για πραγματικές θρησκευτικές διώξεις, συστηματικές διακρίσεις και μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία μίσους που εξελίσσεται στην καρδιά της Ευρώπης, κάνει λόγο ο Νικολάι Μοϊσεγιένκο, Ουκρανός δημοσιογράφος από το Κίεβο και διευθυντής έκδοσης, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο βουλγαρικό ραδιόφωνο «Ζοράνα». 

 

Ο Ουκρανός δημοσιογράφος, μιλώντας ως πιστό μέλος της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υπό τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Ονούφριο (UOC) και ως αυτόπτης μάρτυρας, περιγράφει με μελανά χρώματα την καθημερινότητα των πιστών και του κλήρου στην Ουκρανία, παρομοιάζοντας τις μεθόδους των αρχών με τις χειρότερες περιόδους των σοβιετικών διώξεων της δεκαετίας του 1920 και του 1930.
Βίαιες καταλήψεις και κατεδαφίσεις ναών με μπουλντόζες 

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο δημοσιογράφος, η κατάσταση έχει κλιμακωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια: 

 

Ενώ την περίοδο 2014–2021 είχαν καταληφθεί με τη βία ή μέσω παράνομων μεθοδεύσεων περίπου 500 ναοί της UOC, από το 2022 μέχρι σήμερα ο αριθμός αυτός έχει εκτοξευθεί, με την αρπαγή επιπλέον 1.500 ναών.

 

Σε περιοχές όπως το Ιβάνο-Φρανκίβσκ και το Λβιβ, ιστορικοί ναοί ισοπεδώθηκαν κυριολεκτικά από μπουλντόζες των τοπικών αρχών, παρά τις παρεμβάσεις του ΟΗΕ. Πιο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η κατεδάφιση του ιστορικού παρεκκλησίου του Ναό των Δεκάτων στο Κίεβο, η οποία πραγματοποιήθηκε μέσα στη νύχτα και υπό το καθεστώς απαγόρευσης κυκλοφορίας, για να αποφευχθούν οι αντιδράσεις των πιστών. 

 

Στις περιφέρειες του Λβιβ και του Ιβάνο-Φρανκίβσκ (Δυτική Ουκρανία), η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει ουσιαστικά εξαλειφθεί από τον δημόσιο χώρο, με τις αρχές να πανηγυρίζουν στα τοπικά μέσα ότι οι περιοχές «καθαρίστηκαν» από την UOC. 

 

«Την επόμενη μέρα της κατεδάφισης, οι πιστοί έρχονταν και μάζευαν τις πέτρες σαν εναπομείναντα κειμήλια που δεν είχαν προλάβει να απομακρύνουν με τα σκουπίδια. Άνθρωποι γονατιστοί προσεύχονταν πάνω στα ερείπια. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό, αν όχι με μίσος;» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Νικολάι.
Διώξεις ιερέων και στέρηση δικαιωμάτων. 

 

Οι καταγγελίες επεκτείνονται και στην αντιμετώπιση του κλήρου. Οι ιερείς της UOC έχουν αποκλειστεί πλήρως από το σώμα των στρατιωτικών ιερέων (καπελάνων), παρά το γεγονός ότι η UOC αποτελεί την παραδοσιακά μεγαλύτερη θρησκευτική κοινότητα της χώρας με περίπου 10.000 ενορίες. 

 

Επιπλέον, σε αντίθεση με άλλα δόγματα, οι ορθόδοξοι κληρικοί της UOC έχουν στερηθεί το δικαίωμα εξαίρεσης από την επιστράτευση. Όπως καταγγέλλει ο δημοσιογράφος, ιερείς, ακόμη και επίσκοποι, οδηγούνται βίαια στο μέτωπο, όπου ήδη καταγράφονται απώλειες, όπως ο πρόσφατος θάνατος του ιερέα Νικολάι Χλαν.

πηγή1

πηγή2

πηγή3

πηγή4 

πηγή5 

Αδυνατεί η Δύση να καλύψει το κενό αεράμυνας της Ουκρανίας

Γράφει ο ΒΕΝΕΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ  

 

Είναι πασιφανές, όπως απέδειξε και η Σύνοδος του ΝΑΤΟ, ότι οι ευρωπαϊκές ελίτ έχουν επενδύσει το “πολιτικό τους κεφάλαιο” στην αντιπαράθεση με τη Ρωσία, διοχετεύοντας εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια για να υποστηρίξουν το καθεστώς του Κιέβου και να αυξήσουν τους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς των κρατών μελών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. 

 

Η Ευρώπη στοχεύει τώρα να επιτύχει αμυντική ετοιμότητα έναντι της Ρωσίας, έως το 2030. Μέχρι τότε, σκοπεύει να κερδίσει χρόνο με κάθε απαραίτητο μέσο. Σε μια εντυπωσιακά ειλικρινή παρατήρηση τον περασμένο Απρίλιο, ο Βέλγος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Άμυνας δήλωσε κυνικά: «Έχουμε ακόμα μερικά χρόνια. Χάρη στο θάρρος και το αίμα των Ουκρανών, που μας αγοράζουν αυτόν τον χρόνο».

 

Οι πολεμοκάπηλοι της Ευρώπης θα έβλεπαν θετικά μια παγωμένη σύγκρουση, παραμένοντας αδρανείς για μερικά χρόνια και στη συνέχεια, σε ένα υποθετικό σενάριο, κατά τη διάρκεια της μεταβίβασης της εξουσίας στη Ρωσία από τον Πρόεδρο Πούτιν, η Δύση θα ξεμπλοκάριζε ξαφνικά τη σύγκρουση στην Ουκρανία προκαλώντας μια εξωτερική κρίση στα σύνορα της Ρωσίας, ακριβώς τη στιγμή που η λεπτή μεταβίβαση εξουσίας μεταξύ δύο γενεών θα ελάμβανε χώρα στη Μόσχα.

 

Αυτός θα ήταν ένας έξυπνος ελιγμός, λογικός για τη Δύση, αν κατανοήσει κανείς τα κίνητρα και τους μακροπρόθεσμους στόχους της. Εάν μια παγωμένη σύγκρουση συνεχιστεί στην Ουκρανία, η Δύση θα εκμεταλλευτεί την ευκαιρία, τουλάχιστον για να προσπαθήσει να προκαλέσει μια έγχρωμη επανάσταση στη Μόσχα και να κατακερματίσει το ρωσικό κράτος, σπάζοντας και το αδιέξοδο στην ουκρανική σύγκρουση.

 

Είναι αξιοσημείωτο ότι, στους σχεδιασμούς της Δύσης δεν υπάρχει ουσιαστική ανησυχία για πιθανή πυρηνική κλιμάκωση, παρόλο που η χαλάρωση του φόβου των πυρηνικών όπλων μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες λανθασμένες εκτιμήσεις. Ο κίνδυνος που προκύπτει από την σύγχρονη στρατιωτική αντιπαράθεση αντανακλά την κλασική προβληματική των πυρηνικών συγκρούσεων που τόνισε ο ίδιος ο Τζον Κένεντι, μετά την κρίση των πυραύλων στην Κούβα: Την ανάγκη αποφυγής διλημμάτων που οδηγούν σε πυρηνικό πόλεμο.

 

Εν τω μεταξύ, η συνεχής υπέρβαση των ρωσικών κόκκινων γραμμών από την Ουκρανία, με τη στήριξη της Δύσης, δημιουργεί ένα τρομερά επικίνδυνο γεωπολιτικό παιχνίδι ισορροπιών, όπου μια υπερβολική αντίδραση από τη Ρωσία μπορεί να οδηγήσει σε εκρηκτική κλιμάκωση, ενώ μια υποτονική αντίδραση ενδέχεται να αποθρασύνει περαιτέρω την αντιπαράθεση. Παρά την ιστορική μείωση των πυρηνικών όπλων, η απειλή της πυρηνικής σύγκρουσης παραμένει ζωντανή και ενισχύεται από την παρούσα γεωπολιτική ένταση. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να επανεξετάσει τη στάση της απέναντι στη διατήρηση της πυρηνικής σταθερότητας και να μην υποτιμά τον κίνδυνο που φέρνει η αμεριμνησία, όπως αυτή που επέδειξε η Δύση μετά τις ουκρανικές επιθέσεις στη Σιβηρία.

 

Το ρωσικό αναθεωρημένο πυρηνικό δόγμα που δημοσιοποιήθηκε το φθινόπωρο του 2024, περιλαμβάνει ρητές απειλές χρήσης πυρηνικών όπλων, όχι μόνο σε περίπτωση πυρηνικού πλήγματος, αλλά και σε συμβατικές επιθέσεις που απειλούν τη στρατηγική ισορροπία της χώρας.

 

Ουκρανία και Δύση σε στρατηγικό αδιέξοδο

 

Προσώρας όμως η Ουκρανία εισέρχεται σε μια φάση στρατηγικής πίεσης όπου το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο η ρωσική ισχύς, αλλά η σταδιακή αποδυνάμωση του ίδιου του δυτικού μηχανισμού στήριξης. Η κατάσταση, που διαμορφώνεται πλέον στο ουκρανικό μέτωπο δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνειών: Η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη όχι απλώς με μια πρόσκαιρη επιχειρησιακή δυσκολία, αλλά με μια συστημική κρίση στρατιωτικής υποστήριξης, η οποία απειλεί να μετατραπεί σε στρατηγικό αδιέξοδο.

 

Η εξάντληση των αποθεμάτων αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot, η μεταφορά δυτικών πόρων προς τη Μέση Ανατολή και το Ισραήλ, η αδυναμία ταχείας αναπλήρωσης των αμερικανικών και νατοϊκών αποθηκών, αλλά και η διαρκής ρωσική πίεση στο πεδίο, συνθέτουν ένα περιβάλλον ασφυξίας για το Κίεβο.

 

Πίσω από τις επίσημες διαβεβαιώσεις περί “ακλόνητης στήριξης”, αναδύεται μια πολύ πιο ωμή πραγματικότητα: η Δύση δεν μπορεί πλέον να καλύψει ταυτόχρονα όλα τα μέτωπα που έχει ανοίξει. Και όταν οι διαθέσιμοι πύραυλοι, τα κρίσιμα ηλεκτρονικά, οι κινητήρες και οι γραμμές παραγωγής δεν επαρκούν, η γεωπολιτική αλληλεγγύη υποχωρεί μπροστά στην ιεράρχηση εθνικών συμφερόντων, στρατιωτικών αναγκών και εσωτερικών πιέσεων.

 

Το βασικό συμπέρασμα που αποκτά ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα είναι ότι η Ουκρανία έχει εισέλθει σε μια φάση όπου η στρατιωτική φθορά δεν αφορά μόνο το πεδίο των μαχών, αλλά κυρίως τη δυνατότητα αναπλήρωσης των απωλειών και διατήρησης της αεράμυνας. Η Ουκρανία χάνει την αναμέτρηση στο πεδίο και η Δύση αδυνατεί να προσφέρει στο Κίεβο τους αναγκαίους πόρους για να αναστρέψει την τάση. Τα αποθέματα των Ηνωμένων Πολιτειών και του NATO έχουν υπονομευθεί σοβαρά από την κλιμάκωση γύρω από το Ιράν. Με άλλα λόγια, το ουκρανικό μέτωπο δεν αποτελεί πλέον τον αποκλειστικό αποδέκτη της δυτικής στρατιωτικής στήριξης, καθώς έχει μετατραπεί σε έναν από πολλούς ανταγωνιστικούς αποδέκτες των ίδιων περιορισμένων αποθεμάτων.

 

Είναι προφανές, ότι η διατήρηση της αποτρεπτικής ισχύος των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων προέχει από τη διαρκή τροφοδότηση του ουκρανικού μετώπου. Αυτό δεν είναι θεωρητική συζήτηση. Είναι ζήτημα αριθμών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παράγουν σήμερα περίπου 650 πυραύλους Patriot ετησίως, με σχέδια αύξησης της παραγωγής έως περίπου 2.000 ετησίως προς το 2030. Όμως οι ανάγκες του σύγχρονου πολέμου, ιδιαίτερα όταν περιλαμβάνουν βαλλιστικές απειλές, είναι τεράστιες. 

 

Αν η Ρωσία συνεχίσει με τον τρέχοντα ρυθμό επιθέσεων, η Ουκρανία θα βρεθεί αντιμέτωπη μέσα στο 2026 με εκατοντάδες βαλλιστικούς πυραύλους και μαζικές επιθέσεις drones και μη επανδρωμένων δολωμάτων. Ακόμη και αν η Ουκρανία απορροφούσε δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό της αμερικανικής παραγωγής, πάλι δεν θα μπορούσε να καλύψει πλήρως τον ουρανό της. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα δεν είναι μόνο πολιτικό, είναι μαθηματικό, βιομηχανικό και στρατηγικό. Οι διαθέσιμοι Patriot δεν επαρκούν για όλους. Και όταν δεν επαρκούν για όλους, κάποιος θα πάρει λιγότερους.

 

«Έχουμε πυραύλους Patriot, αλλά δεν έχουμε τόσους πολλούς. Τους χρειαζόμαστε και για εμάς τους ίδιους» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τραμπ στην Σύνοδο το ΝΑΤΟ, ενώπιων του Ζελένσκι, ανακοινώνοντας ότι οι ΗΠΑ σκοπεύουν να δώσουν το πράσινο φως στους Ουκρανούς για να κατασκευάζουν μόνοι τους, τους δικούς τους πυραύλους, μία υπόσχεση που παραμένει βέβαια σε αρχικό ή γενικό πλαίσιο, καθώς μια τέτοια συμπαραγωγή απαιτεί χρόνο, τεχνογνωσία και έγκριση από την κατασκευάστρια εταιρεία.

 

Τα drones ως η τελευταία γραμμή άμυνας

 

Η Ουκρανία έχει επενδύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό σε drones κάθε τύπου – επιθετικά, αναγνωριστικά, FPV, θαλάσσια, μακράς ακτίνας – τόσο για να πλήξει ρωσικούς στόχους όσο και για να κρατήσει τη γραμμή του μετώπου. Στην πραγματικότητα, τα drones έχουν εξελιχθεί σε έναν από τους βασικούς μηχανισμούς άμυνας και καθυστέρησης της ρωσικής προέλασης. Όμως και εδώ υπάρχει όριο. Αν η Δύση δυσκολεύεται να συντηρήσει τη ροή κρίσιμων πυραύλων, η μεταφορά του βάρους στα drones δεν αρκεί από μόνη της για να καλύψει το σύνολο των επιχειρησιακών αναγκών.

 

Τα drones δεν μπορούν να αντικαταστήσουν πλήρως τα συστήματα αντιβαλλιστικής άμυνας, ούτε να υποκαταστήσουν την ανάγκη προστασίας πόλεων, υποσταθμών, βάσεων και κρίσιμων υποδομών από μαζικές πυραυλικές επιθέσεις. Η ουκρανική πλευρά μπορεί να διατηρεί ικανότητα ενόχλησης, φθοράς και σημειακών πληγμάτων σε βάθος, ακόμη και να επιβάλει κόστος στη ρωσική πετρελαϊκή βιομηχανία ή στις στρατιωτικές υποδομές. Ωστόσο, αυτό δεν αναιρεί το κεντρικό πρόβλημα: χωρίς επαρκή αεράμυνα, η Ουκρανία κινδυνεύει να χάνει σταδιακά την ικανότητα να προστατεύει τον εσωτερικό της χώρο, ανεξάρτητα από την επιθετική χρήση drones.

 

πηγή 

Εξοπλισμοί

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου

 

Ο πλανήτης βρίσκεται σε μεγάλη αναστάτωση. Αν και σχετικά μικρό μέρος αυτού δοκιμάζεται από πολεμικές συρράξεις, άκρως ανησυχητική είναι η στροφή όλων των ισχυρών χωρών προς τους εξοπλισμούς ωσάν να ετοιμάζονται για τη μεγάλη σύγκρουση. Ήδη ευθύς μετά την εκλογή του ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ, ο αυτοπροβαλλόμενος ως ειρηνόφιλος, είχε απαιτήσει (αυτό το ρήμα εκφράζει την πραγματικότητα) από τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις δαπάνες για εξοπλισμούς στο 5% του ΑΕΠ εκάστη. Είχε σπεύσει τότε και η πρόεδρος της ευρωπαϊκής Επιτροπής (κομισιόν στα ελληνικά) να παρακινήσει τις χώρες της ΕΕ να αυξήσουν και αυτές τις «αμυντικές» τους δαπάνες. Μάλιστα η χώρα της, η Γερμανία έχει ανακοινώσει πρόγραμμα εξοπλισμού της ύψους 100 δισεκατομμυρίων €, παρά τον όρο απαγόρευσης αυτού ως ηττημένης κατά τον Β΄ μεγάλο πόλεμο του 20ου αιώνα. Ουδεμία από τις χώρες που είχαν υποβάλει τον όρο αντέδρασε.  

 

Η Ρωσία στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας χρησιμοποίησε καταστροφικότατο πύραυλο, δεν επανέλαβε όμως παρόμοια βολή. Γιατί άραγε; Έμμεση απάντηση λαμβάνουμε από αναλύσεις εχόντων γνώση περί τα του πολέμου, μετά τη συντονισμένη επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν. Και στον πόλεμο αυτό χρησιμοποιήθηκαν από μέρους των επιτιθεμένων όπλα εκπληκτικής ευστοχίας και τρομακτικής καταστροφής, χωρίς όμως την επίτευξη του στόχου, παρά τις καταστροφές. Και αντί να κλιμακωθεί ο πόλεμος επήλθε προσωρινή μάλλον κατάπαυση. Θεωρείται ως πλέον πιθανός λόγος η εξάντληση των τρομακτικής ισχύος οπλικών συστημάτων πλην όμως πολυδάπανων και χρονοβόρας διαδικασίας κατασκευής τους. Σε αντίθεση διαπιστώθηκε ότι και ο αντίπαλος είναι σε θέση να πλήξει σημαντικούς στόχους με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (ντρόνς στα ελληνικά) φθηνής κατασκευής. Και αυτό επέτυχαν τόσο οι Ουκρανοί όσο και οι Ιρανοί. Καθώς λοιπόν ο πόλεμος έχει λάβει νέα μορφή με κυρίαρχο όπλο τους πυραύλους και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεταφοράς εκρηκτικών υλών, οι ειδικοί αναλυτές εκφράζουν αμφιβολίες αν είναι ορθό οι χώρες να επιλέγουν για την «άμυνά» τους πανάκριβα οπλικά συστήματα. 

 

Έχει επικρατήσει ο όρος αμυντικές δαπάνες πλην τους πολέμους συνεχίζουν να προκαλούν επιτιθέμενες οι ισχυρές χώρες για εξυπηρέτηση ωμών συμφερόντων. Κυριολεκτική σημασία έχει ό όρος μόνο για χώρες που απειλούνται από γειτονικές. Και πρώτη μεταξύ αυτών είναι η πατρίδα μας. Και ενώ είναι ορατός ο κίνδυνος οι κυβερνήσεις μας, υποτελείς στους ισχυρούς, δαπανούν σημαντικότατα ποσά για εξοπλισμούς χωρίς την παραμικρή εγγύηση ότι οι διοικούντες τους οργανισμούς, στους οποίους είναι ισότιμο μέλος (εδώ ή μειδιούμε ή κλαίμε) έχουν τη διάθεση να την προστατέψουν. Οι κυβερνήσεις μας διαβεβαιώνουν ότι με τους σύγχρονους εξοπλισμούς είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε την οποιαδήποτε απειλή.

 

Προσθέτουν ακόμη ψευδώς ότι η Τουρκία, που διαρκώς μας απειλεί, έχει απομονωθεί διεθνώς. Σε αντίθεση προς τα λεγόμενα για εσωτερική κατανάλωση βλέπουμε να εμπλέκεται η χώρα σε συγκρούσεις για λόγους κάθε άλλο παρά προάσπισης εθνικών δικαίων. Σημαντική υπήρξε η στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία. Απαράδεκτη η μετά από έξωθεν εντολή εγκατάσταση πυραυλικού συστήματος στη Σαουδική Αραβία, που αποτέλεσε πρόσφατα ένα από τους στόχους του Ιράν. Όσο για την απομόνωση της Τουρκίας, τη διαπιστώνουμε καθημερινά από τις ειδήσεις τόσο στο θέμα της ευρωπαϊκής άμυνας όσο και στο άλλο της πρόσφατης σύσκεψης των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Αλλά στη χώρα μας έχει εκλείψει παντελώς η διάθεση των πολιτικών σχηματισμών να εγκύψουν στα σοβαρότατα προβλήματα, που αντιμετωπίζει η χώρα τόσο στο εσωτερικό όσο και στη διεθνή σκηνή. Απεναντίας θέλουν να διατηρούν διαρκώς στραμμένη την προσοχή του λαού στα προβλήματά τους με τις αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις και τις οβίδιες μεταμορφώσεις πολιτικών στα πλαίσια των μετακινήσεων, για «ιδεολογικούς» λόγους, από σχηματισμό σε άλλο με την ελπίδα επανεκλογής!

 

Οι μεγάλοι πόλεμοι του 20ου αιώνα έγιναν για το πετρέλαιο. Ο πλανήτης θα είχε αποφύγει τον δεύτερο και καταστροφικότερο, στον οποίο φάνηκε η αγριότητα του ολοκληρωτισμού, που καλλιεργήθηκε σε «πολιτισμένες» χώρες και είχε τεθεί σε εφαρμογή αρχικά στις χώρες που είχαν καταστεί αποικίες. Αλλά για την αγριότητα των αποικιοκρατών ελάχιστα γνωρίζουμε, όπως επίσης και για την αγριότητα των Ιαπώνων σε βάρος των λαών της Ανατολικής Ασίας. Εμείς γευθήκαμε τη ναζιστική θηριωδία. Η Γερμανία εξοπλίστηκε για να προκαλέσει τον δεύτερο πόλεμο με οικονομική βοήθεια, που έλαβε μέσω του τραπεζικού κυκλώματος, αντί να καταθέσει πολεμικές αποζημιώσεις ως ηττημένη κατά τον πρώτο. Τους πολέμους αποφασίζουν και κρίνουν όχι κάποιοι ηγέτες, φιλοπόλεμοι ή παράφρονες, αλλά ένα κύκλωμα που αόρατα διαφεντεύει τον πλανήτη.

 

Σήμερα η κατάσταση εμφανίζεται αρκετά πιο πολύπλοκη απ’ ότι στις παραμονές του Β΄ μεγάλου πολέμου. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ επιτίθεται ευκαίρως ακαίρως κατά των Ευρωπαίων συμμάχων του χρησιμοποιώντας άκρως απαξιωτικούς όρους. Τελευταίο του παράπονο ή μη παροχή βοήθειας στον πόλεμο κατά του Ιράν. Ευτυχώς για τους Ευρωπαίους, καθώς και στο εσωτερικό των ΗΠΑ εντείνονται οι φωνές διαμαρτυρίας για εμπλοκή της χώρας τους σε πόλεμο προς εξυπηρέτηση συμφερόντων αποκλειστικά του Ισραήλ. Βέβαια αυτό δεν είναι αληθές, καθώς από την διατήρηση υψηλά της τιμής του πετρελαίου επωφελούνται οι πετρελαιάδες (επιτυχής ο όρος) των ΗΠΑ καθώς καθίσταται το δικό τους ανταγωνιστικό προς τα άλλα. Βέβαια υπάρχουν και οι υποτελείς στις ΗΠΑ χώρες, που δεν εξετάζουν το κόστος, μεταξύ αυτών και η χώρα μας. Η μανική αντιρωσική πολιτική έφερε τις χώρες της ΕΕ σε δεινή οικονομική κατάσταση. Και αυτή θα επιδεινωθεί. Όμως οι πρόεδροι ΗΠΑ και Ρωσίας συναντήθηκαν στην Αλάσκα με αμοιβαία φιλοφροσύνη στο προσκήνιο, χωρίς πάντως να γίνουν πιστευτοί. Οι ΗΠΑ ροκανίζουν με υπομονή την ισχύ της Ρωσίας με την παράταση του πολέμου στην Ουκρανία, ο οποίος πλήττει και όλες τις χώρες της ΕΕ. Το θλιβερό είναι ότι διαχέεται η τρομοκράτηση με τη θεωρούμενη πιθανή επίθεση της Ρωσίας κατά χωρών της Ένωσης. Από την άλλη οι ΗΠΑ έχουν δώσει τόσο στη Ρωσία όσο και στην Κίνα να εννοήσουν ότι η αμερικανική ήπειρος ανήκει αποκλειστικά στη σφαίρα επιρροής τους. Οι θλιβεροί κριτές του βραβείου Nobel ειρήνης βιάστηκαν να το απονείμουν στην αρχηγό της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας. Αν περίμεναν λίγο θα «άξιζε» να το δώσουν σε εκείνους που παρέδωσαν τον Μαδούρο εισπράττοντας 50 εκατομμύρια δολάρια!

 

Έντονος πλην μάλλον παρασκηνιακός παραμένει ο οικονομικός, προς το παρόν, ανταγωνισμός ΗΠΑ Κίνας. Η παραδοχή ότι η δεύτερη έχει ξεπεράσει κάθε άλλη χώρα σε τομείς αιχμής της τεχνολογίας δείχνει ότι ο ανταγωνισμός θα ενταθεί. Κατά την πρόσφατη συνάντηση των ηγετών των δύο χωρών, ο Κινέζος πρόεδρος έκανε λόγο για την παγίδα του Θουκυδίδη, υπενθυμίζοντας την τραγική κατάληξη του πελοποννησιακού πολέμου, τραγική για τον αρχαίο ελληνισμό. Και το μόνο βέβαιο είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αν η Κίνα επιχειρήσει εισβολή στην Ταϊβάν και οι ΗΠΑ περιοριστούν σε καταγγελία, αυτό θα δείξει ότι ο κινεζικός δράκος δεν είναι πλέον εύκολο να αντιμετωπιστεί. Και φυσικά η πρώτη «επιτυχία» ίσως οδηγήσει και σε άλλες. Ήδη η Ιαπωνία φαίνεται να αισθάνεται την αρχή οικονομικής ασφυξίας από τον κινεζικό ανταγωνισμό. Και τί να γράψουμε για τις χώρες της Ευρώπης;

 

Η Κίνα πέρα από την διάθεση πλήθους προϊόντων της, μάλιστα υψηλής ποιότητας πλέον, σε πλήθος αγορών έχει να επιδείξει αξιοθαύμαστο έργο στο εσωτερικό της χώρας. Τρομακτικός ο αριθμός των δενδροφυτεύσεων προς ανάσχεση της ερημοποίησης εκ των πνεόντων βορείων ανέμων. Εντυπωσιακή η καλλιέργεια δημητριακών σε άγονα εδάφη με ειδικές στρώσεις υλικών που επιτρέπουν αυτή. Οι ΗΠΑ απεναντίας έδειξαν μεγάλη αδιαφορία προς αξιοποίηση του πλούτου τους προς όφελος των πολιτών τους. Το απέδειξαν αυτό οι καταστροφικές πλημμύρες, προ ετών στην Ορλεάνη, και οι κατ’ έτος καταστροφικότατες πυρκαγιές στην Καλιφόρνια. Ο γέρων Εφραίμ της Αριζόνας, ο Φιλοθεΐτης, με πενιχρά μέσα μετέτρεψε τμήμα της φοβερής ερήμου της σε παραδεισένιο κήπο! Οι αξιολύπητες χώρες της ΕΕ, οι οποίες ωρύονται για την κλιματική αλλαγή δεν έχουν να επιδείξουν ούτε ένα πρόγραμμα εκτεταμένης δενδροφύτευσης, αλλά αναζητούν φυσικές δεξαμενές αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακος! Τελικά όλες οι διαφορές καταλήγουν να «επιλύονται» με γενικευμένες συρράξεις.

 

Εξοπλιστείτε, εξοπλιστείτε, αλληλοκαταστραφείτε. Στο τέλος θα προσέλθετε στους τραπεζίτες, τους μόνους που επωφελούνται από τους πολέμους, να δανειστείτε για τα έργα ανασυγκρότησης από τα ερείπια.

 

«Μακρυγιάννης»

Chat Control 1.0: Οι ιδιωτικές συνομιλίες μας στο έλεος της Ευρω – Στάζι!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των προβατόσχημων δικτατοριών είναι ότι όταν δεν τους αρέσει το αποτέλεσμα ενός ψηφίσματος, το επαναλαμβάνουν μέχρι να έρθει το αποτέλεσμα που επιθυμούν.

Αυτό ακριβώς συνέβη την Πέμπτη 9 Ιουλίου με την ψήφιση της χρονικής επέκτασης του Chat Control 1.0, ενός οργουελικού κανονισμού που σμπαραλιάζει το απόρρητο των διαδικτυακών συνομιλιών και ορίζει Δερβέναγα στις προσωπικές επαφές μας, δήθεν για την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Οι ίδιοι άνθρωποι, δηλαδή, που προωθούν ευρωπαϊκά προγράμματα «Ολιστικής Σεξουαλικής Αγωγής», μαθαίνοντας την «απόλαυση» του αυνανισμού ακόμα και σε εξάχρονα παιδάκια, μας λένε τώρα ότι κόπτονται για το καλό των παιδιών.

Ενώ τον περασμένο Μάρτιο οι ευρωβουλευτές απέρριψαν την παράταση του Chat Control 1.0, οι βαρόνοι των Βρυξελλών εκμεταλλεύτηκαν την καλοκαιρινή ραστώνη και έφεραν ξανά το ρετουσαρισμένο κείμενο, εκμεταλλευόμενοι την απουσία πολλών ευρωβουλευτών. Ένα κανονικότατο πραξικόπημα που κάνει ακόμα και το Ανώτατο Σοβιέτ του Στάλιν να μοιάζει με απαύγασμα δημοκρατικότητας.

Το Chat Control 1.0 θα επεκταθεί πλέον ως τις 3 Απριλίου 2028 και προβλέπει αυτό που ίσχυε ήδη: την προαιρετική δυνατότητα των Big Tech να σαρώνουν διαδικτυακές συνομιλίες, emails και αρχεία, ώστε όταν εντοπίζεται κάτι ύποπτο να εξετάζεται από «αξιολογητές κινδύνου» χωρίς δικαστική απόφαση και χωρίς ένταλμα, και όπου χρειαστεί να ενημερώνονται και να προβαίνουν σε ενέργειες οι αρχές.

Η σάρωση των συνομιλιών θα μπορεί να γίνεται σε υπηρεσίες που δεν διαθέτουν ή που δεν έχουν προεπιλεγμένη την κρυπτογράφηση «end-to-end» όπως το Messenger, Instagram, Gmail, Yahoo Mail, Outlook, Discord, X, TikTok και άλλα. Παρόλα αυτά, πάνω από 800 ερευνητές κυβερνοασφάλειας που υπέγραψαν ανοιχτές επιστολές κατά αυτού του νόμου, εμφανίζονται βέβαιοι ότι η σάρωση δύναται να διαχωρίσει το νόμιμο από το παράνομο, μόνο αν «σπάσει» εντελώς την κρυπτογράφηση. Και όπως σημειώνουν, αυτό δημιουργεί «πρωτοφανείς δυνατότητες παρακολούθησης, ελέγχου και λογοκρισίας».
Απόδειξε μας ότι δεν είσαι ελέφαντας...

Το σκεπτικό της Ευρω – Στάζι είναι το κλασσικό πλέον: «δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι, αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις». Η ωμή παραβίαση της ιδιωτικότητας μας και το γεγονός ότι οι τεχνοφασίστες γίνονται λαθρεπιβάτες της ζωής μας, παρουσιάζεται ως δεδομένο αξίωμα. Αυτοί δεν έχουν να σου αποδείξουν ότι δεν σε δένουν χειροπόδαρα – εσύ μόνο έχεις να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας στο ψηφιακό πανοπτικό τους. Πρόκειται για την απόλυτη αντιστροφή του τεκμηρίου της αθωότητας, το οποίο δίνει τη θέση του στο δόγμα της «Μόνιμης Υποψίας» (State of Permanent Suspicion). Σου παρέχουμε τις υπηρεσίες μας μόνο αν διαψεύδεις ακατάπαυστα τις κατηγορίες που σου προσάπτουμε.

Εδώ ισχύει αυτό που λέμε ότι μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά, ακριβώς διότι ο απώτερος σκοπός είναι να καούν όλες οι πεδιάδες των χλωρών. Η ίδια η ΕΕ που τροφοδοτεί τον αιώνα της ανωμαλίας χρησιμοποιεί ως πρόσχημα μερικά άρρωστα υποκείμενα του διαδικτύου για να παγιδέψει όλους τους λαούς. Το βλακώδες επιχείρημα «δεν με νοιάζει η παραβίαση της ιδιωτικότητας μου αφού δεν έχω τίποτα να κρύψω», είναι σαν να λες ότι δεν σε νοιάζει να σου ακρωτηριάσουν τα πόδια, αφού δεν σ’ αρέσει να… περπατάς.

Σε πρώτη φάση, η Ευρω – Στάζι σαρώνει τις διαπροσωπικές επαφές μας για υλικό παιδικής κακοποίησης. Αυτό είναι το λογικοφανές πρόσχημα για το πρώτο σκαλοπάτι. Σε επόμενη φάση θα μας σαρώνει για «fake news», για «ρητορική μίσους», για «υποκίνηση σε ανυπακοή», για «απειλή για τη δημόσια τάξη» και ποιος ξέρει πόσα ακόμα. Θα είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι η εξουσία δεν θα βουτήξει ολόκληρο το χέρι στο βάζο με το μέλι, αφού κατάφερε ήδη να ανοίξει το καπάκι και να το γευτεί. Μιλάμε για ένα φακέλωμα τρομακτικών διαστάσεων που θα φτιάχνει εξατομικευμένο προφίλ των ιδεολογιών μας, των απόψεών μας, των κοινωνικών επαφών μας, των συνηθειών μας και όλων των προσωπικών απορρήτων μας.

Ακόμα και αν μια μαμά στέλνει σε μια φίλη της μια φωτογραφία του μωρού της που κάνει μπάνιο στην παραλία, οι αλγόριθμοι θα έχουν όλο το δικαίωμα να προωθούν τις ιδιωτικές συνομιλίες της στις αρχές ώστε να ξεψαχνιστούν. Φανταστείτε σε τι παρανοϊκές καταστάσεις βαδίζουμε λοιπόν.

Η παρακολούθηση γίνεται θεσμοθετημένη νόρμα

Με την Ευρωπαϊκή Ένωση να μετατρέπει σε θεσμό τις παρακολουθήσεις, ουσιαστικά παρέχει απεριόριστο άλλοθι στα κακόβουλα λογισμικά τύπου Predator, εξοικειώνοντας το κοινό με τη διαδικασία της υποκλοπής. Χτίζεται μια δυστοπική πραγματικότητα όπου οι πάντες θα παρακολουθούνται από παντού και όλο αυτό θα παρουσιάζεται ως κάτι το φυσιολογικό όπως ήδη ακούμε από τους προπαγανδιστές των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων. Σε μια τέτοια ζοφερή συνθήκη η ιδιωτικότητα θα μπορεί να προστατευτεί μόνο «offline», μόνο με την παραδοσιακή επικοινωνία από στόμα σε στόμα, σε μια κοινωνία όμως που έχει κατακερματιστεί σε απομονωμένες «ατομικότητες», ακριβώς για να εκφυλιστεί η δυνατότητα συλλογικής αντίδρασης.

Το Chat Control 1.0 ουσιαστικά είναι το τεχνοφασιστικό πρελούδιο για το ακόμα χειρότερο Chat Control 2.0 που θα έρθει προς ψήφιση τον Σεπτέμβρη. Αν περάσει αυτό το έκτρωμα, όλες οι εταιρείες θα είναι πλέον υποχρεωμένες να σκανάρουν τους χρήστες τους, εφόσον το απαιτεί η ΕΕ. Θα είναι ο τελειωτικός θάνατος της διαδικτυακής ιδιωτικότητας, το τελευταίο φύλλο συκής που θα πέσει από τους «προοδευτικούς» Γκαουλάιτερ των Βρυξελλών.

Ολόκληρο το μωσαϊκό της ζωής μας παραδίδεται στις ορέξεις των Big Tech και οι πολίτες ωθούνται στην κουλτούρα της αυτολογοκρισίας, ακριβώς στα πρότυπα όλων των δικτατοριών της ιστορίας. Ένα βασικότατο αξίωμα του δυτικού πολιτισμού εδώ και αιώνες, ήταν ότι το περιεχόμενο της αλληλογραφίας ήταν ιερό και απαραβίαστο, τουλάχιστον για τους ελεύθερους και νομοταγείς πολίτες. Αυτή η θεμελιώδης αρχή κάθε Δημοκρατίας κατακρεουργείται από τους δήθεν προστάτες των δικαιωμάτων, την Ευρώπη της… ελεύθερης έκφρασης.

Είναι ώριμες οι περιστάσεις για να απεμπολήσουν οι Ευρωπαίοι ολόκληρο το «είναι» τους; Είναι η ώρα που θα ακουστεί: «ας μπορούμε να κάνουμε εκτρώσεις, ας μπορούμε να πανηγυρίζουμε δικαιώματα από τη μέση και κάτω, ας μπορούμε να νομιμοποιήσουμε όλα τα αχόρταγα πάθη μας και ας κατασκοπεύουν μέχρι και την τρίχα που θα πέφτει απ’ το κεφάλι μας». Έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο αποσύνθεσης; Μακάρι όχι, αλλά σύντομα ο χρόνος θα δείξει που ακριβώς έχουμε φτάσει…

πηγή

Δήγματα Ιουλίου 2026

Του Κώστα Δημ Χρονόπουλου*

 

1. Αμοιβές Μητροπολιτών 

 

Άργησε πολύ η Κυβέρνηση, πάντως το τόλμησε τελικά.

Σχεδόν διπλασίασε –κοντά στο 90% -τους μισθούς των Δεσποτάδων, ώστε να μπορούν να ζουν άνετα και ανεκτά.

 

Ψυχανεμίζομαι πως οι τύψεις της –για την χρονική καθυστέρηση – την παρώθησαν σε …κάπως υπερβολικά γενναιόδωρη παροχή πραγματικά. Θα πει κάποιος: Ίσως να συνυπολόγισε (η Κυβέρνηση) το δυσβάσταχτο κόστος ζωής όπου ο καθένας … ασφυκτιά.

 

Όμως αυτό, το τελευταίο, δεν αφορά μόνο σε ορισμένους (κάπου 90 ανθρώπους) κατέχοντες και οικογένεια μη έχοντες Ιερωμένους, αλλά σε 10.000 κληρικούς /απλούς οικογενειάρχες παπάδες, οι οποίοι υποφέρουν οικονομικά.

(Από κοντά) μερικά εκατομμύρια (περίπου 6 στους 10 συμπολίτες μαζί) ζουν κάπως … «διαφορετικά».

Προσπαθούν να επιβιώσουν, για να μιλήσουμε κυριολεκτικά.

 

Διανοήθηκαν άραγε κάτι απλό (αυτονόητο): πως αισθάνονται όλοι αυτοί οι άνθρωποι πραγματικά;.

Είναι απορίας άξιον πως σκέπτονται (αν βέβαια τύχει να τους συμβεί και αυτό το … ασύνηθες «κακό») οι Εξουσιαστές μας πάνω σε κάθε φαινόμενο κοινωνικό που είναι βέβαιο ότι θα επιδράσει, στο σύνολο, εξόχως προκλητικά.

 

Προσωπικά θεωρώ ότι η παρούσα Κυβέρνηση … αυτοπυροβολείται, βάζει αυτογκόλ, χωρίς συναίσθηση, αυτοχειριαστικά.

Δρα – σε αρκετά, γνωστά, μέχρι τώρα ζητήματα, άσκεφτα, επιπόλαια, άδικα., βιαστικά.

 

Την ευνοεί ασφαλώς η ανυπαρξία σοβαρής Αντιπολίτευσης, καθώς και ο κατακερματισμός της σε μικρότερα, αλληλοαντιπαρατιθέμενα κόμματα /κομματίδια, που δρούν … ανταγωνιστικά!.

 

Το ιλαροτραγικό είναι πως τρώγονται (πάντως δεν «τρώγονται» με τίποτα) αναμεταξύ τους, ενώ έχουν ένα κοινό στόχο /στόχευση: Να πέσει η Κυβέρνηση.

 

Μόνο που το κάθε κόμμα επιθυμεί –εκείνο – να την ρίξει από το βάθρο, ώστε να πιστωθεί το … «μέγα επίτευγμα» που θα του δώσει πόντους για να κυβερνήσει μετεκλογικά.

 

Φαίνεται πως «έστιν Δίκης οφθαλμός ος τα πάνθ ‘ορά» ή το «εδώ πληρώνονται όλα» αυτά:

Η οίηση, η ανυπαρξία των απέναντι, οι προχειρότητες, οι αδικίες, τα λάθη μας (λαχαίνουν;) απανωτά.

Να θυμήσω πως υπάρχουν και όρια σε όλα αυτά;.

Μάλλον περιττό, όχι μόνον γιατί είναι αμετανόητοι οι εξουσιάζοντες, αλλά επειδή –οσονούπω – έρχονται τα μαντάτα τα εκλογικά.

 

2. Μετακινήσεις

 

Φαίνεται, πως, οι μετακινήσεις (δωρεάν ή μη, δεν το γνωρίζω) βουλευτών /πολιτευτών /στελεχών ανάμεσα στις κομματικές παρατάξεις /σχηματισμούς, άρχισαν να επεκτείνονται.

Δεν αρκούνται οι εκλεκτοί εκλεγμένοι …. «υπηρέτες» των λαϊκών συμφερόντων να μετακινούνται.

Οι αλλαγές /μετακινήσεις είναι συνεχείς, συνεπείς, καθιερωμένες, χωρίς ούτε οι ίδιοι, τα κόμματα (υποδοχής/αποδέκτες) και φυσικά το προβατοποιημένο πόπολο να ενοχλούνται(!).

Απίστευτα ιλαροτραγικά γεγονότα παρατηρούνται.

 

Δεν είναι μόνον οι αλλαγές κομματοστάνης και οι (δήθεν) ιδεολογικές διαφορές που λησμονούνται .

Ούτε οι (…ανύπαρκτες άλλωστε) κομματικές ταυτότητες που κάπου, κάπως, απρόσεκτα … χάνονται.

 

Είναι και το περίσσιο θράσος, η άνεση με την οποία ο τάδε βουλευτής που, χθες, πρέσβευε (τάχα) άλλα και κατηγορούσε το δείνα κόμμα καταγγελτικά. Σήμερα, αύριο εμφανίζεται υπέρμαχος των αρχών του «δείνα», στο οποίο και κατέφυγε … καμαρωτά.

 

Το κλαυσιγελαστικό (=προξενεί κλαυσίγελω) είναι πως ακόμη και χθεσινοί /τέως μετακινηθέντες εκπρόσωποι του «τάδε» κόμματος, σήμερα γίνονται … εκπρόσωποι του …. «δείνα».

Προδήλως: «ενός, μύρια δεινά έπονται».

 

Έρχομαι τώρα στα επακόλουθα –αδιάφορο αν είναι συνειρμικά ή πολιτικαντικά-.

Στα ΜΜΜεταφοράς στα οποία θα σημειωθούν διαφοροποιήσεις εισπρακτικές, ανάλογα με το ποιο από τα δύο (ΕΛΑΣ ή ΠΑΣΟΚ) κόμματα θα επηρεάσει το λαό προεκλογικά, θα συμπεριφερθούνε.

 

Το κόμμα της Αξ. Αντιπολίτευσης προτείνει /παρέχει για νέους μέχρι 24 ετών (σ.σ οι 25ντάρηδες χάνουν το τρένο) δωρεάν μεταφορά, ώστε οικονομικά να ανακουφιστούνε.

Οι της ΕΛΑΣ προχωρούν πιο δυναμικά, επειδή .. «μπορούνε»(;).

Περισσότερο γενναιόδωρα, παρέχοντας -σε όλους τους πολίτες! – τη δωρεάν μετακίνηση /μεταφορά, ώστε να μην παραπονιούνται.

Πως άραγε οι αφελείς ψηφοφόροι, ακούγοντας όλα αυτά, να μην συγκινούνται;.

Υποψιάζομαι πως και άλλα κόμματα δεν θα καθίσουν με τα χέρια σταυρωμένα, θα κινητοποιηθούνε.

 

Το πιθανότερο είναι να προταθεί η .. επιχορήγηση (με ποσό που θα καθοριστεί αργότερα, όταν κυβερνήσουν… ) εκείνων που επιλέγουν τα ΜΜΜ για τις μετακινήσεις τους , επειδή δεν θέλουν (εκτός αν μαζοχιστικά επιμένουν ) να ….ταλαιπωρούνται.

 

Πάντως αν συνεχιστεί η πλειοδοτική παροχολογία, ενδέχεται να συμβούν απρόβλεπτα γεγονότα και να εκπλαγούμε.

 

Πχ Συναισθηματικοί συμπολίτες μας, μαζί με αγανακτισμένους συναδέλφους τους των ΜΜΕ, να εισηγηθούν την κατάργηση των δημόσιων μέσων, σε μια απέλπιδα προσπάθεια από τις ψευδοπροσφορές να απαλλαγούνε!...

 

3. Πανελλαδικές εξετάσεις:

 

Ακούστηκε και άλλο –προεκλογικό πυροτέχνημα, αρκετά ηχηρό και άκρως δελεαστικό.

Ειδικά για εκείνους που έχουν παιδιά τα οποία τελειώνουν το Λύκειο και θέλουν να ακολουθήσουν δρόμο Ακαδημαϊκό.

Χαράς λοιπόν Ευαγγέλια και πανηγύρι προεκλογικό.

Όμως τι μέλλει γενέσθαι στον μετεκλογικό απολογισμό;.

 

Μπορώ να αντιληφθώ την άγνοια όσων δεν φοίτησαν στο χώρο τον φοιτητικό. Εκείνους που πέρασαν απ’ έξω διαδηλώνοντας ή σε αυτούς που (παρανόμως) ενοικούν /καταληψίες και ασχολούνται με ευγενείς δημιουργίες –κατασκευές μολότωφ και λοιπών εμπρηστικών μηχανισμών, διακινητές ναρκωτικών και εργατικούς νέους οι οποίοι χτίζουν (ζωντανούς) καθηγητές και Πρυτάνεις στα γραφεία τους, ώστε να είναι ασφαλείς να μην τους συμβεί κανένα κακό (!).

 

Αλλά δεν αντιλαμβάνομαι εκείνους που φοίτησαν ή και αποφοίτησαν από ΑΕΙ και τώρα –επαγγελματικά – ασχολούνται με της πολιτικής το σπόρ, το αποδοτικό.

Αυτοί πως γίνεται να προτείνουν κάτι το ανέφικτο ως εφικτό;.

Δεν είμαι και τόσο αφελής ώστε να μην διακρίνω στο σκοπό τον εκλογικό.

Όμως κάποια πράγματα (οφείλουν να) έχουν και κάποιο όριο, κάπου να εισέρχεται και η ανθρώπινη πλευρά, να συμπεριλαμβάνεται στο σκεπτικό.

 

Οδηγίες προς αδαείς ή πονηρούς – πολιτικά – ναυτιλομένους:

Για να γίνουν αυτά, θα πρέπει να υπάρχει κατάλληλο υποδομή /κτηριακή, αιθουσών, οργάνων, καθηγητών ώστε να στηθεί ένα διαφορετικό εκπαιδευτικό σύστημα αποδοτικό.

 

Με τα χάλια που ήδη υπάρχουν αν υλοποιηθεί η αθρόα, ανεξέλεγκτη είσοδος φοιτητών και φοιτητριών στα ΑΕΙ, η επιδείνωση της σημερινής κακής κατάστασης θα επισυμβεί ως κάτι το νομοτελειακό!.

Αντί οι διάφοροι ευκαιριακοί κομματικοί προεκλογικοί παροχολόγοι, να υπόσχονται παραπειστικά ανέφικτα πράγματα στο λαό, καλό θα είναι να μας πουν τι θα κάνουν με την κατάσταση στα ΑΕΙ που ευτελίζονται κατά τρόπο απαράδεκτο, δραματικό!.....

 

4. Κερδισμένοι και χαμένοι:

 

Ποιοι άραγε κέρδισαν και ποιοι έχασαν στον πόλεμο ΙΡΑΝ –ΗΠΑ αγαπητοί;.

Αμφότεροι εμπόλεμοι ισχυρίζονται πως κατάφεραν νίκη συντριπτική.

Συνειρμικά μου έρχεται στο νου αυτό που συμβαίνει μετά από κάθε φοιτητική εκλογή.

Όλοι είναι –κατά δήλωσή τους βέβαια και ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα –νικητές δηλαδή (!).

Ποιους να πιστέψεις, τι;. Πρόκειται για … αυγοκουρά (=κούρεμα αυγών) κανονική. Πάντως ο πραγματικά κερδισμένος είναι η Ελλάδα αφού εδώ ( και πάλι;. Αμάν πια) οι Έλληνες φοιτητές δώσανε τη μαγική συνταγή: «Όλοι κερδισμένοι, δεν υπάρχουν χαμένοι σε κάθε αναμέτρηση κανονική».

Απλώς … χαμένοι στο διάστημα των ψευδαισθήσεων μερικοί!....

 

*Ιατρού