Εναντίον τίνος είναι ενωμένες η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν; (Ανάλυση Ρώσου πολιτικού αναλυτή)

Η Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας έχει ένα μάλλον αβέβαιο μέλλον, αλλά δεν ακολουθεί τα βήματα των αποτυχημένων διαδικασιών ολοκλήρωσης των παναραβιστών και των παντουρκιστών. Η συμφωνία μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν βασίζεται στην πεποίθηση ότι ο μοναδικός εγγυητής της ασφάλειας δεν πρέπει να είναι οι ΗΠΑ ή η ΕΕ, αλλά οι ίδιοι οι περιφερειακοί ηγέτες.

 

Στις 7 Αυγούστου 2026, υπογράφηκε στη Μέκκα μια τριμερής αμυντική συμφωνία, γνωστή πλέον ως Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας, μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν. Η υπογραφή οφείλεται στη συνεχιζόμενη σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, καθώς και στην επιθετική εμπλοκή του Ισραήλ σε αυτήν τη σύγκρουση.

 

Η σύλληψη του εγγράφου δεν προβλέπει ακόμη τη δημιουργία ενός «Οργανισμού Συμφωνίας της Μέκκας», αλλά αντικατοπτρίζει τις ανησυχίες για την περιφερειακή ασφάλεια που επικρατούν αυτή τη στιγμή στη Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και την Τουρκία. 

 

Στοχεύει στην ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής κατά της επιθετικότητας, χωρίς να διακρίνει μεταξύ περιφερειακής και εξωπεριφερειακής επιθετικότητας, και μια επίθεση σε ένα μέλος της συμφωνίας θεωρείται επίθεση σε όλα. Αυτό κάνει τη συμφωνία να μοιάζει με τα πρώτα βήματα προς τη δημιουργία του ΝΑΤΟ. 

 

Κατά την μετα-αποικιακή περίοδο, ο αραβικός πολιτισμός αντιμετώπισε τα πιο σοβαρά προβλήματα ολοκλήρωσης. 

 

Αποικιοκρατικά σύνορα 

 

Οι αποικιοκράτες, ειδικά οι Βρετανοί, συχνά άφηναν πίσω τους υποβόσκουσες εθνοπολιτικές, θρησκευτικές και διακρατικές συγκρούσεις όταν εγκατέλειψαν τη Μέση Ανατολή. 

 

Πολλές από αυτές τις συγκρούσεις φέρουν τα ονόματα Βρετανών πολιτικών και στρατηγών. Η «Γραμμή Τσώρτσιλ» είναι τα σύνορα μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιορδανίας, η «Γραμμή Ντουράντ» είναι τα σύνορα μεταξύ Αφγανιστάν και Πακιστάν, η οποία διασχίζει απευθείας τις παραδοσιακές γαίες των φυλών Παστούν, η «Γραμμή Στόμπαρτ» είναι τα σύνορα μεταξύ Ιράκ και Κουβέιτ, και η «Γραμμή Σάικς-Πικό» είναι μια γραμμή εξωτερικής πολιτικής και σφαιρών επιρροής που εξακολουθεί να ορίζει τα σύνορα του Ιράκ, της Συρίας, του Λιβάνου και της Παλαιστίνης. 

 

Αποτυχημένες Ενώσεις 

 

Σε απάντηση στη συνεχιζόμενη εμπλοκή των δυτικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, ακόμη και κατά την μετα-αποικιακή περίοδο, πολλές αραβικές και μη αραβικές χώρες στην περιοχή έχουν προτείνει πρωτοβουλίες περιφερειακής ολοκλήρωσης, κυρίως στον τομέα της ασφάλειας, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό στον τομέα του εμπορίου. 

 

Έγιναν επίσης προσπάθειες πολιτικής ολοκλήρωσης. Μεταξύ αυτών ήταν η «Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία» — ένα σχέδιο για την ένωση πρώτα της Αιγύπτου, της Συρίας και του Ιράκ σε μια ενιαία ομοσπονδία, στη συνέχεια μια πολιτική ένωση μεταξύ Αιγύπτου και Ιράκ και στη συνέχεια μια ένωση μεταξύ Αιγύπτου και Βόρειας Υεμένης ή μια ένωση μεταξύ Αιγύπτου, Συρίας και Ιράκ. 

 

Αυτό το σχέδιο υλοποιήθηκε μόνο με τη μορφή του ενιαίου κράτους Συρίας και Αιγύπτου, το οποίο υπήρχε από τον Φεβρουάριο του 1958 έως τον Σεπτέμβριο του 1971. 

 

Εξίσου σημαντικό είναι το σχέδιο της Μεγάλης Συρίας—ενός κράτους που θα περιλάμβανε τα εδάφη της σύγχρονης Συρίας, του Λιβάνου, του Ισραήλ, της Ιορδανίας και των παλαιστινιακών εδαφών (τη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη). 

 

Η Αίγυπτος υποστήριξε επίσης την ίδρυση ενός συνομοσπονδιακού κράτους μεταξύ της Αιγύπτου, της Συρίας και του Βασιλείου της Υεμένης των Μουταουακκιλιτών (που ιδρύθηκε επίσημα στις 8 Μαρτίου 1958). 

 

Τη δεκαετία του 1960, η Υεμένη καλλιέργησε σχέδια για τη δημιουργία της λεγόμενης Ομοσπονδίας της Νότιας Αραβίας υπό βρετανικό προτεκτοράτο. 

 

Επιπλέον, στις 14 Φεβρουαρίου 1958, ο Ιρακινός βασιλιάς Φαϊζάλ Β’ και ο ξάδερφός του, ο Ιορδανός βασιλιάς Χουσεΐν, επιδίωξαν να ενώσουν τα δύο Χασεμιτικά βασίλειά τους σε απάντηση στον σχηματισμό της Ενωμένης Αραβικής Δημοκρατίας. 

 

Ως αντίδραση σε αυτή την ενοποίηση, αργότερα προέκυψε μια πρωτοβουλία για την ένωση του κοσμικού Ιράκ και της Συρίας. Αυτή αναμενόταν να είναι η πιο πολλά υποσχόμενη, καθώς οι δύο χώρες ήταν ενωμένες όχι μόνο από μια κοινή αραβική εθνογραφία και σουνιτική πίστη, αλλά και από το γεγονός ότι και οι δύο είχαν το ίδιο κυβερνών κόμμα – το Κόμμα Μπάαθ. 

 

Οι χώρες του Μαγκρέμπ δεν έμειναν πολύ πίσω 

 

Το 1969, ο Καντάφι πρότεινε τη δημιουργία μιας Ομοσπονδίας Αραβικών Δημοκρατιών που θα περιλάμβανε την Αίγυπτο, τη Λιβύη και το Σουδάν, και το 1970, η Συρία υπέβαλε επίσης αίτηση ένταξης σε αυτήν την ομοσπονδία. 

 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Βόρειας Αφρικής (USNA) ήταν ένα άλλο ανεκπλήρωτο έργο από το 1972 έως το 1977 για τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού κράτους μεταξύ Λιβύης και Αλγερίας, με πιθανή ένταξη της Τυνησίας. 

 

Στην άλλη πλευρά του αραβικού κόσμου, πρότειναν την οικοδόμηση μιας Ιρανικής Συνέλευσης, που θα περιλαμβάνει το Ιράν, το Αφγανιστάν και το Τατζικιστάν, καθώς και εδάφη που κατοικούνται από ιρανικούς λαούς – το Κουρδιστάν (στη Συρία, το Ιράκ και την Τουρκία), το Μπαλουχιστάν και το Παστουνιστάν (στο Πακιστάν), τη Βόρεια Οσετία-Αλανία (στη Ρωσία) και τη Νότια Οσετία. 

 

Και στα βόρεια – ένα παντουρκικό σχέδιο – ένα κράτος που θα περιλαμβάνει τα εδάφη της Τουρκίας, του Καζακστάν και τμήματα του Αζερμπαϊτζάν. 

 

Επέζησε μόνο ο ΟΠΕΚ 

 

Λαμβάνοντας υπόψη ότι από όλα αυτά τα φιλόδοξα παναραβικά, παντουρκικά και πανπερσικά έργα, το καρτέλ πετρελαίου του ΟΠΕΚ αποδείχθηκε το πιο επιτυχημένο, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι η ολοκλήρωση της Μέσης Ανατολής έχει υποστεί ένα θεαματικό φιάσκο. 

 

Η εμφάνιση εθνικών κρατών, κοσμικών καθεστώτων και ζήτησης πετρελαίου στη Μέση Ανατολή έχει θάψει όλα αυτά τα μεγάλα γεωπολιτικά σχέδια. 

 

Κανένας «Εβραίος και Σταυροφόρος», που εξακολουθεί να απειλεί τις αραβικές χώρες, δεν έχει πυροδοτήσει επιτυχημένες διαδικασίες ενοποίησης. 

 

Γιατί λοιπόν, με ένα τέτοιο ιστορικό πολιτικής αποσύνθεσης, το Ριάντ, η Άγκυρα και η Ισλαμαμπάντ κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων; 

 

Μέχρι τη δεκαετία του 2010, η περιφερειακή πολιτική καθοριζόταν από τρία κέντρα εξουσίας: την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Ιράν. 

 

Η πραγματική κατανομή των σφαιρών επιρροής, η οποία προέκυψε από τη Συμφωνία Sykes-Picot, ήταν η εξής: 

 

α) Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ από το 1999, μέσω του οποίου μια ενωμένη Ευρώπη ασκεί την επιρροή της στην πολιτική της περιοχής· 

 

β) η συμφωνία πετρελαίου μεταξύ ΗΠΑ και Σαουδικής Αραβίας καθιστά τη σαουδαραβική δυναστεία τον αγωγό της πολιτικής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και οι κύριες αμερικανικές βάσεις βρίσκονται στο έδαφός της (η αεροπορική βάση στο Νταχράν, η αεροπορική βάση στην κλειστή πόλη Αλ-Καργ, η ναυτική βάση στην Τζέντα, η αεροπορική βάση στρατιωτικής εκπαίδευσης στο χωριό Εσκάν)· 

 

γ) Το Ιράν ενεργεί ως ανεξάρτητη δύναμη εκτός εάν σχηματίσει συμμαχίες με τη Ρωσία ή την Κίνα (μέσω του Πακιστάν). 

 

Τη δεκαετία του 1920, αυτή η ισορροπία διαταράχθηκε. 

 

Μέχρι το 2022, ο εμπορικός κύκλος εργασιών κατά μήκος του Διαδρόμου Μεταφορών Βορρά-Νότου είχε αυξηθεί σημαντικά. 

 

Επιπλέον, λόγω ορισμένων τεχνικών δυσκολιών, αυτές οι αποστολές απέκτησαν έναν σαφώς ρωσο-ιρανικό χαρακτήρα, καθώς οι αποστολές εμπορευματοκιβωτίων από την Ινδία μέσω Αστραχάν σύντομα πάγωσαν, και το Αζερμπαϊτζάν, το οποίο επικύρωσε τη συμφωνία ένταξης στο έργο το 2005, δεν μπόρεσε να αποκομίσει τα οφέλη του, όπως και όλοι όσοι εντάχθηκαν αργότερα – Αρμενία, Λευκορωσία, Καζακστάν, Ομάν, Συρία και άλλοι. 

 

Αυτό, μαζί με άλλους σημαντικούς παράγοντες, κατέστησε το Ιράν στόχο αμερικανικής επιθετικότητας το 2026. 

 

Η ανασφάλεια έναντι των ΗΠΑ και η υποτιθέμενη εισβολή στην Τουρκία 

 

Ενώ οι αμερικανικές επιδρομές στο παρελθόν στόχευαν το Ιράκ, την Υεμένη και άλλες χώρες που δεν επηρέαζαν τα περιφερειακά κέντρα ισχύος (Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Ιράν), τώρα ένα από αυτά τα κέντρα ισχύος έχει γίνει στόχος. 

 

Και τα άλλα κέντρα δεν μπορούν να αισθάνονται ασφαλή. 

 

Δεν είναι ότι κανείς δεν το προέβλεψε αυτό. Πολλοί προέβλεψαν ότι η ισορροπία θα διαταρασσόταν. 

 

Για παράδειγμα, το 2004, οι Τούρκοι συγγραφείς Orkun Uçar και Burak Turn δημοσίευσαν ένα μυθιστόρημα με τίτλο «Metal Storm», το οποίο έγινε αμέσως μπεστ σέλερ στην Τουρκία και αργότερα μεταφράστηκε σε δεκάδες γλώσσες. 

 

Το βιβλίο προσέλκυσε διεθνή προσοχή κυρίως επειδή απεικόνιζε την αμερικανική εισβολή στην Τουρκία με πολιτική ακρίβεια. 

 

Η ίδια η εισβολή απεικονίζεται ως αναπόφευκτη συνέπεια της πολιτικής της Τουρκίας στο ιρακινό Κουρδιστάν. 

 

Η αμερικανική εισβολή στην Τουρκία έγινε επίσης μέρος του εξαιρετικά δημοφιλούς τουρκικού franchise μέσων ενημέρωσης «Valley of the Wolves» του Osman Sinava. 

 

Η «λογική» της Συμφωνίας της Μέκκας 

 

Η Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας έχει μάλλον αμυδρές προοπτικές, αλλά δεν ακολουθεί τα βήματα των αποτυχημένων διαδικασιών ολοκλήρωσης των παναραβιστών και παντουρκιστών, των οποίων οι φιλοδοξίες προέκυψαν από την αναδιανομή των πρώην βρετανικών αποικιών. 

 

Αντίθετα, πρόκειται για μια συμφωνία μεταξύ περιφερειακών ηγετών για συλλογική άμυνα έναντι εξωπεριφερειακών απειλών. 

 

Αυτή η συμφωνία βασίζεται σε μια εντελώς διαφορετική μεταφυσική πεποίθηση – όχι στην ιστορικά προκαθορισμένη ενότητα των αραβικών λαών, αλλά μάλλον στην ιδέα ότι ο μοναδικός εγγυητής της ασφάλειας δεν πρέπει να είναι οι ΗΠΑ, η ΕΕ ή άλλοι εξωπεριφερειακοί παράγοντες, αλλά οι ίδιοι οι περιφερειακοί ηγέτες. 

 

Εάν ξεπεράσουν τις αμοιβαίες αντιφάσεις τους και ενισχύσουν τη στρατιωτικοπολιτική συνεργασία, η οποία αναπτύσσεται από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 (η Συμφωνία Στρατηγικής Αμοιβαίας Άμυνας (SMDA) μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν ισχύει από το 2025 και η στενή στρατιωτικοτεχνική συνεργασία στους τομείς του ναυτικού, της αεροπορίας και των UAV βρίσκεται σε εξέλιξη στο τρίγωνο Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν εδώ και δύο δεκαετίες), τότε αυτό το έργο μπορεί κάλλιστα να επιτύχει, τουλάχιστον εν μέρει. 

 

πηγή

Οι Τούρκοι της Τουρκίας, οι Άραβες της Σαουδικής Αραβίας και οι Παντζάμπι του Πακιστάν, οι οποίοι έχουν αντικαταστήσει τους Πέρσες του Ιράν σε αυτήν την περιφερειακή συμφωνία, είναι λαοί που είναι πολύ διαφορετικοί από πολιτιστικής, θρησκευτικής και ιδεολογικής άποψης και, το κρίσιμο, δεν μοιράζονται κοινά σύνορα.

Πρόκειται για χώρες με διαφορετικά πολιτικά καθεστώτα και συστήματα. Αυτό αποκλείει ένα παιχνίδι μη μηδενικού αθροίσματος στο οποίο ο ένας λαμβάνει οφέλη ασφαλείας εις βάρος του άλλου.

Ίσως αυτό να είναι πραγματικά κάτι νέο στην περιφερειακή πολιτική της Μέσης Ανατολής – μια πολλά υποσχόμενη συνθήκη συλλογικής ασφάλειας.

Οι δυνατότητές της θα καθοριστούν από το εάν και πόσο γρήγορα θα ενταχθούν σε αυτήν άλλες χώρες της περιοχής στο εγγύς μέλλον.

πηγή

Τουρκική Εισβολή: Ημερολογιακά τραγικός Ιούλιος και Αύγουστος 1974 (Γ μέρος)

Η Ann Warburton

Ο επικήδειός της από τη βρετανική «The Guardian», 15.6.2015.

https://www.theguardian.com/politics/2015/jun/15/dame-anne-warburton

 

Γράφει η Φανούλα Αργυρού

 

Μέρος Γ΄

 

Διαβάστε το Α μέρος ΕΔΩ και το Β μέρος ΕΔΩ

 

Τα βρετανικά σχέδια πρότειναν διχοτόμηση ή ομοσπονδιακή λύση

 

Στις 22 Ιουλίου, πριν ξεκινήσει η Γενεύη Ι, ο Τζέιμς Κάλαχαν πήρε επειγόντως αξιολόγηση από το Φόρεϊν Όφις ως προς τον προσανατολισμό «λύσης». Το έγγραφο ετοιμάστηκε με μεγάλη βιασύνη και σημείωνε ότι θα χρειαζόταν επεξεργασία. Όμως, το περιεχόμενό του είναι υψίστης σημασίας, γιατί εκθέτει τη βρετανική πολιτική από τον Ιούλιο του 1974 μέχρι το «Σχέδιο Ανάν» και το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Και παρουσιάζει και μιαν άλλη ενδιαφέρουσα εναλλακτική λύση – που είχε ξανασυζητηθεί μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης, το 1958 και το 1964, αλλά απορρίφθηκε σε όλες τις περιπτώσεις – εκείνη της πλήρους μετακίνησης των Τουρκοκυπρίων από την Κύπρο…

 

Μεταξύ άλλων μελετήθηκαν ως εναλλακτικές λύσεις:

 

Τρόπος διαμοιρασμού της εξουσίας σε μια ανεξάρτητη Κύπρο – Εξάλειψη της τουρκικής μειονότητας – Ανταλλαγή πληθυσμών εντός της Κύπρου: διχοτόμηση ή ομοσπονδιακή λύση.

 

Το Φόρεϊν Όφις ενδεικτικά ακολούθησε την τελευταία επιλογή. Το έγγραφο είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένο με τη βρετανο-τουρκική πολιτική για γεωγραφικό διαχωρισμό και τη δημιουργία δύο συνιστώντων ομόσπονδων κρατών, που υποστήριξαν από τις 3.1.1964 μέχρι σήμερα, μέσω της Δι-κοινοτικής, Δι-ζωνικής Ομοσπονδίας, η οποία έχει τις καταβολές της από το 1955…

 

Γενεύη ΙΙ – Ξεκίνησε στις 8 Αυγούστου με επικεφαλής και πάλι τον Κάλαχαν και το επιτελείο του από το Φόρεϊν Όφις. Αυτήν τη φορά η Διάσκεψη ήταν πενταμελής, με τη συμμετοχή και Βρετανών ανώτερων στρατιωτικών, με συμβαλλόμενα μέρη τον Γλ. Κληρίδη με τους συμβούλους του και τον Ρ. Ντενκτάς με τους δικούς του. Με βωβούς παρατηρητές τον Αμερικανό Άρθουρ Χάρτμαν (στην πρώτη Γενεύη είχε παρευρεθεί ο Γουίλιαμ Πάφουμ) και τον Σοβιετικό Βίκτορ Μίνιν, που επίσης παρευρέθη στη Γενεύη Ι.

 

Οι Ελληνοκύπριοι σύμβουλοι: Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης, Τάσσος Παπαδόπουλος, Κρίτων Τορναρίτης και Πολύβιος Πολυβίου. Ο μόνος επιζών ο τελευταίος.

 

9 Αυγούστου – Χάρτες

 

9 Αυγούστου – Έφθασε από την Κύπρο ο Βρετανός συνταγματάρχης (Colonel) Jerry Hunter, με τους τελευταίους χάρτες οριοθέτησης (demarcation maps) της γραμμής Αττίλα (είχαν αναλάβει οι Βρετανοί). Λόγω της ασταμάτητης προέλασης των τουρκικών στρατευμάτων, οι χάρτες άλλαζαν συνεχώς. Σύμφωνα με αυτούς τους χάρτες, που δόθηκαν και στους Αμερικανούς, σε συνδυασμό με τη ροή των πληροφοριών που έρχονταν για δεύτερη εισβολή, οι Μυστικές Υπηρεσίες Βρετανίας και Αμερικής διαμόρφωναν και προσάρμοζαν τους δικούς τους χάρτες παρακολουθήσεως και προβλέψεως.

 

9 Αυγούστου – Το τηλεγράφημα των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, που φανέρωσε γι’ ακόμα μια φορά πόσα γνώριζαν οι Βρετανοί ΠΡΙΝ από την πρώτη εισβολή ΚΑΙ ΤΙ θα ακολουθούσε!

 

Απόρρητο τηλεγράφημα μόνο για τα μάτια του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (εστάλη και στη CIA στην Ουάσιγκτον), προς Κάλαχαν (και βρετανικές αποστολές) για τις τουρκικές προθέσεις για δεύτερη εισβολή, με στόχο την κατάληψη περιοχών πέραν της γραμμής πέντε μιλίων ανατολικά της Μόρφου, μέσω Λευκωσίας, φθάνοντας στην Αμμόχωστο. Γραμμή διά μέσου Λευκωσίας που θα περνούσε ανατολικά της πρωτεύουσας, θα αιχμαλώτιζε το ξενοδοχείο «Λήδρα Πάλας», τα δικαστήρια, και τα τουρκικά στρατεύματα θα προχωρούσαν σε μια γραμμή που επεκτεινόταν μέχρι τον κυκλικό κόμβο «Κολοκασίδη» (Colocassidesround-about.)

 

ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: «Πιστεύουμε το σχέδιο στρατιωτικά έχει νόημα (the plan makes military sense). Και θα είναι στο πλαίσιο των δυνατοτήτων των τουρκικών δυνάμεων που βρίσκονται τώρα στην Κύπρο να το εκτελέσουν και οι Τούρκοι μπορούν να εκτελέσουν την 3η φάση δίχως να αντιμετωπίσουν ελληνική επίθεση… Το σχέδιο είναι σύμφωνα με ό,τι γνωρίζαμε για τα τουρκικά σχέδια πριν από την επέμβαση: Πιστεύουμε οι Τούρκοι πάντα ήλπιζαν να εξασφαλίσουν την Αμμόχωστο… για την οποία είχε μιλήσει ο Ecevit… και το εκπληκτικό είναι η δήλωση πως το σχέδιο θα εκτελεστεί ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη και όχι αργότερον της 20ής Αυγούστου…» (Οι υπογραμμίσεις της συγγραφέως).

 

9 Αυγούστου – Ο Κάλαχαν ενημέρωσε τον Χάρτμαν και αυτός τον Σίσκο στην Ουάσιγκτον για τις πληροφορίες και ότι και oι δικοί τους (Αμερικανοί) είχαν πρόσβαση στις ίδιες πληροφορίες για 2η εισβολή από τους Βρετανούς. Το τηλεγράφημα στάλθηκε και στη CIA…

 

Σχετικό αμερικανικό έγγραφο επιβεβαιώνεται με το πρωτογενές βρετανικό.

 

Και έτσι εξηγείται και ο χάρτης που βρέθηκε στα αμερικανικά αρχεία, που λανθασμένα ονομάστηκε αρχικά ως ‘‘χάρτης Kissinger’’, ενώ στο πάνω μέρος του χάρτη ο τίτλος λέγει καθαρά ότι «Ο χάρτης αυτός ετοιμάστηκε από την Υπηρεσία Πληροφοριών και Έρευνας προβάλλοντας τις τουρκικές κινήσεις στην Κύπρο, 13 Αυγούστου 1974» (Map done by the Bureau of Intelligence and Research projecting Turkish moves on Cyprus 13 August 1974).

 

Στον χάρτη καταγράφηκαν οι διάφορες φάσεις των τουρκικών προελάσεων όπως ακριβώς είχαν και όσες θα ακολουθούσαν, σύμφωνα με τις έγκυρες πληροφορίες που είχαν οι Βρετανοί από τις 17 Ιουλίου 1974 και τις οποίες μοιράζονταν με τους Αμερικανούς...

 

Για όσους διερωτώνται, λοιπόν, πώς και γνώριζαν οι Αμερικανοί από τις 13 Αυγούστου τις επόμενες κινήσεις Ετζεβίτ.

 

9 Αυγούστου – Το βράδυ, στις 10 μ.μ., ο Κάλαχαν μετέφερε στους Γλ. Κληρίδη και Μιχαλάκη Τριανταφυλλίδη τις τουρκικές απαιτήσεις για μεγάλες αυτόνομες περιοχές και, παρ’ όλο που ο Κληρίδης δεχόταν διοικητικό ομόσπονδο σύστημα, κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να το πουλήσει στον κόσμο στην Κύπρο.

 

Ο Callaghan στη Γενεύη ήταν πλήρως ενήμερος για τις τουρκικές προθέσεις 2ης εισβολής, όπως γνώριζε και για την πρώτη από τις 16 Ιουλίου 1974. Και ενημέρωνε σχετικά τους Αμερικανούς.

 

10 Αυγούστου – Η Ann Warburton, Βρετανίδα αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη (βρισκόταν στη Γενεύη ΙΙ και παρευρέθη και στη συνάντηση Ετζεβίτ/Γουίλσον 17 Ιουλίου στην πρωθυπουργική κατοικία), ενημέρωσε τον Χάρτμανότι στις 17 Ιουλίου ο Ετζεβίτ τούς είχε εξηγήσει μέχρι πού θα έφθανε η γραμμή Αττίλα (Αμμόχωστο) και του ζήτησε να ενημερώσει τον Χένρι Κίσινγκερ…

 

Η Ann Warburton ήταν η πρώτη γυναίκα πρέσβης της Μ. Βρετανίας, όταν διορίστηκε το 1976 στη Δανία. Πέθανε το 2015. Σ’ αυτήν την προσωπικότητα οφείλουμε τόσο εμείς όσο και οι Αμερικανοί (Κίσινγκερ), τη γνώση ότι ο Ετζεβίτ είχε ενημερώσει τους Βρετανούς μέχρι πού θα τραβούσε τη γραμμή Αττίλα του…

 

Πηγές: Βρετανικό Εθνικό Αρχείο, Αμερικανικά Αρχεία – Βιβλίο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».

 

*Η συνέχεια 9-14/8/1974, στο Μέρος Δ’ το ερχόμενο Σάββατο

 

Το άκρως απόρρητο τηλεγράφημα των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών (Joint Intelligence Committee), 9/8/1974, προς Κάλαχαν και CIA.

 

πηγή

Σχέδιο ερήμωσης στα χωριά: Πρώτα έκλεισαν τα ΕΛΤΑ, τώρα κάνουν ATM τα καφενεία!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης 

 

Σαν ατσούμπαλος δράστης που δεν μπορεί με τίποτα να κρύψει το πονηρό έργο του, η κυβέρνηση συνεχίζει να καταστρέφει την ελληνική επαρχία. Κομμάτι – κομμάτι, ξηλώνουν κάθε βασική υπηρεσία από τα μικρά χωριά ώστε να τα καταντήσουν μη βιώσιμα και έρημα.

 

Μερικούς μήνες μετά το εθνικό έγκλημα του κλεισίματος των ΕΛΤΑ που έδιναν υπόσταση στη σχέση του πολίτη με το κράτος, έρχεται τώρα το δεύτερο χτύπημα με το μαζικό κλείσιμο των ΑΤΜ και τη μετατροπή των καφενείων σε… τράπεζες! Η ανταπόδοση των ελληνικών τραπεζών στην τριπλή σωτηρία τους (μέσω ανακεφαλαιοποιήσεων) από τον ελληνικό λαό, είναι να αποψιλώσουν την επαρχία από μηχανήματα ανάληψης μετρητών. Και ο πρόθυμος συνέταιρος τους, η ελληνική κυβέρνηση, είναι αυθεντία στο να μετατρέπει τη ζωή των πολιτών σε κουίζ ατομικής ευθύνης.

 

Δεν φτάνει που τα χωριά εξαφανίζονται πληθυσμιακά από το χάρτη, πρέπει να προσαρμόσουμε και τον δημογραφικό θάνατό μας στην μείωση του λειτουργικού κόστους των τραπεζών! Η Ελλάδα ξεψυχά αβοήθητη και η κυβέρνηση κοιτάζει πώς να ετοιμάσει την ψηφιοποίηση της οικονομίας, πώς να ερημώσει χωριά για να γίνουν τουριστικά συγκροτήματα, χωράφια για data centers και εκτάσεις για ΑΠΕ. 

 

Δεν υπάρχει καμία άλλη λογική εξήγηση για την άθλια «λύση» που πρότεινε το υπουργείο Οικονομικών για την απόσυρση των ATM σε πολλά χωριά: «Προβλέπεται η δυνατότητα παροχής υπηρεσιών ανάληψης μετρητών από εμπόρους λιανικής μέσω φυσικών καταστημάτων, ακόμη και χωρίς να προηγείται αγορά αγαθών ή υπηρεσιών από τον πελάτη». Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια; Ότι το μπακάλικο ή το καφενείο του χωριού παροτρύνεται να αναλάβει χρέη… ATM. 

 

Ζούμε σε μια τρελή εποχή όπου οι τράπεζες έχουν γίνει εισπρακτικά «καφενεία» και τα καφενεία γίνονται τράπεζες. Το τραπεζικό σύστημα λεηλατεί τα ακίνητα των Ελλήνων, χρεώνει ληστρικές προμήθειες, γλιτώνει δισεκατομμύρια με τον αναβαλλόμενο φόρο, κλείνει την κάνουλα των δανείων, αποσύρει τα ATM, εξυπηρετεί πολίτες μόνο με ραντεβού και τώρα φορτώνει στον μεροκαματιάρη του χωριού καθήκοντα τράπεζας! Ας είναι καλά η κυβέρνηση που φροντίζει το τραπεζικό καρτέλ σαν μοναχοπαίδι της.

 

Πώς θα λειτουργήσει αυτό το έκτρωμα; 

 

Πώς ακριβώς μπορεί ένα καφενείο να εκτελέσει χρέη τράπεζας; Καταρχάς είναι πλήθος τα χωριά της ελληνικής επικράτειας που δεν διαθέτουν ούτε ένα κατάστημα λιανικής, διότι έχουν κλείσει όλα. Αλλά ας υποθέσουμε ότι υπάρχει έστω ένα μαγαζί. Με ποια ρευστότητα θα διαθέτει μετρητά ο μαγαζάτορας σε χωριά που βλέπουν επισκέπτες με το κιάλι;

 

Με ποια λογική κρίνεται ασφαλές να συγκεντρώνονται μετρητά στο απλό μαγαζί ενός ερημικού χωριού; Ευκολότερη λεία για κακοποιούς δεν υπάρχει! Ποιος θα προστατέψει τον επιχειρηματία σε περίπτωση ληστείας; Μήπως τα καφενεία μπορούν να μετατραπούν σε φρούρια με κάμερες και θωρακισμένους κλωβούς; Μήπως οι απλοί χωρικοί που κρατούν με αυτοθυσία ένα καφενεδάκι, έχουν τη διάθεση και τη γνώση να γίνουν… τραπεζικοί υπάλληλοι; Πώς θα εξυπηρετούνται οι χωρικοί αν τελειώσει το ρευστό; Γιατί πρέπει οι κάτοικοι να δίνουν «αναφορά» για τα χρήματα που σηκώνουν, στερούμενοι την ιδιωτικότητα ενός ATM; Τι θα κάνουν οι πολίτες τις ώρες και τις μέρες που το μαγαζί θα είναι κλειστό;

 

Από όπου και να το πιάσει κανείς το θέμα, έχουμε να κάνουμε με ένα εξωφρενικά γελοίο μέτρο. Μόνο κάποιοι που έχουν άβυσσο αδιαφορίας για τη ζωή του χωριού, θα μπορούσαν να σκεφτούν μια τέτοια «λύση». Μέχρι τώρα είχαμε την τράπεζα ως συνέταιρο στο πορτοφόλι μας και τώρα πλέον αναλαμβάνουμε τη δουλειά της, όσο εκείνη θα πλουτίζει.

 

Το μίνι μάρκετ γίνεται ΕΛΤΑ, ο καφετζής γίνεται τράπεζα, ο φαρμακοποιός θα γίνει γιατρός, ο αγρότης με την καρότσα θα κάνει το ΕΚΑΒ, ο ιερέας θα γίνει διανομέας συσσιτίων, ο χωρικός θα γίνει πυροσβέστης, ε… ας βάλουμε και τον φούρναρη να μοιράζει συντάξεις και τον μανάβη να κάνει τον ληξίαρχο, να αποχαιρετήσουμε το κράτος μια και καλή, γυρίζοντας 150 χρόνια πίσω!

 

Κατά τα άλλα με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες η χώρα πάει «μπροστά»!

 

Αυτός είναι λοιπόν ο… εκσυγχρονισμός που υπόσχεται η ψηφιακή μετάβαση. Όσο χτίζονται τα ψηφιακά κάγκελα των μεγάλων αστικών κέντρων, να μετατρέπονται οι μικρές κοινωνίες της επαρχίας σε μοντέλο «Άγριας Δύσης». Με το τραπεζικό… καφενείο να έχει να αντιμετωπίσει χιλιάδες επίδοξους «Ντάλτονς», εισαγόμενους και ντόπιους «επενδυτές». Και την έμμεση κατάργηση των μετρητών να επιχειρείται πειραματικά στα χωριά, για να επιβληθεί κατόπιν και στις πόλεις. 

 

Δεν μπορεί να γίνει περισσότερο προφανές ότι η ερήμωση των χωριών μας είναι προϊόν συστηματικού σχεδίου. Οτιδήποτε είναι δυνατό να κάνουν για να διώξουν και το τελευταίο ίχνος ζωής στην επαρχία, το πράττουν με εξαιρετική άνεση. Η μαζική απόσυρση του κράτους από το βίο του πολίτη, είναι η προετοιμασία του υπερκράτους. Πως το είχαν πει αυτό το «ωραίο»; «Όποιος δεν προσαρμόζεται, πεθαίνει». Αυτό ακριβώς,,,

 

πηγή

Ο ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ

Του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη 

 

Ο αείμνηστος και καλός μου φίλος Απόστολος Γονιδέλλης, πολυγραφότατος συγγραφέας και Λέσβιος ευπατρίδης, με ποικίλα έργα αρχαίων συγγραφέων, μεταξύ των ωραίων βιβλίων του μού αφιέρωσε και το βιβλίο του «Θεοφράστου ΜΕΛΑΝΤΑ ΕΡΕΣΙΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ».

 

Σήμερα, κοιτάζοντας αμήχανα στη βιβλιοθήκη μου, το είδα και, μεταξύ των άλλων ανθρώπινων ελαττωμάτων, ξεχώρισα τη φιλαργυρία. Αυτή ενδημεί ακόμη και σε πλούσιους ανθρώπους. 

 

Βέβαια, στη δική μου γενιά, τη γενιά του 1940, των πολέμων και της Κατοχής, το σύνδρομο της λιτότητας ήταν τρόπος επιβίωσης, γιατί ποτέ δεν είχαμε αρκετά χρήματα στην τσέπη. Αλλά και όταν τα αποκτήσαμε, είχαμε τον φόβο και την ανασφάλεια ότι μπορεί και πάλι να τα χάσουμε. 

 

Κατά τον Θεόφραστο, η φιλαργυρία είναι η έλλειψη φιλοτιμίας για την αποφυγή κάποιας δαπάνης. 

 

Ο φιλάργυρος είναι τέτοιος, ώστε, αν νικήσει σε αγώνες τραγωδίας, αφιερώνει στον Διόνυσο μια ξύλινη επιγραφή, στην οποία είναι γραμμένο μόνο το δικό του όνομα. 

 

Όταν γίνεται κάποια έκτακτη συνδρομή για τον δήμο, χωρίς να πει τίποτα φεύγει από τη συνέλευση. 

 

Όταν παντρεύει τη θυγατέρα του, τα κρέατα της θυσίας που δεν ανήκουν στους ιερείς τα πουλά, ενώ τους δούλους που χρειάζεται τους μισθώνει χωρίς να τους παρέχει φαγητό. 

 

Εάν γίνει τριήραρχος, θα βάλει στο κατάστρωμα τα στρώματα του κυβερνήτη, ενώ θα φυλάξει τα δικά του. 

 

Είναι ικανός να μην στείλει τα παιδιά του σε δάσκαλο κατά τη γιορτή των Μουσών και να πει ότι είναι άρρωστα, για να μην πληρώσει μέρος των εξόδων της γιορτής. 

 

Όταν ψωνίζει στην αγορά, μεταφέρει ο ίδιος τα κρέατα και τα λαχανικά στην αγκαλιά του. 

 

Και όταν πάλι δώσει να πλύνουν τα ενδύματά του, κάθεται μέσα στο σπίτι. 

 

Αν κάποιος φίλος του κάνει έρανο και ήδη του έχει μιλήσει γι’ αυτό, μόλις τον δει να πλησιάζει αλλάζει δρόμο και πηγαίνει στο σπίτι του, αφού πρώτα κάνει κύκλο. 

 

Και τη γυναίκα του, αν και είχε μεγάλη προίκα, δεν της παίρνει υπηρέτρια· όταν όμως βγαίνει φορτωμένη από τη γυναικεία αγορά, μισθώνει ένα μικρό κορίτσι να τη συνοδεύει. 

 

Φοράει υποδήματα χιλιοπαλαιωμένα και λέει πως δεν διαφέρουν σε τίποτα, ως προς τη στερεότητα, από το «κέρατο». 

 

Όταν σηκωθεί το πρωί, καθαρίζει ο ίδιος το σπίτι και τα κρεβάτια από τους κοριούς και, όταν κάθεται, γυρίζει ανάποδα το μάλλινο ένδυμα που φορά, για να μην τρίβεται. 

 

Σχολιασμός 

 

1. Την έλλειψη δαπάνης ο Θεόφραστος αποκαλεί ανελευθερία. Αλλά και ο Αριστοτέλης θεωρεί ανελευθερία την έλλειψη της δόσεως και την υπερβολή της λήψεως (Ηθ. Νικομ. 1121b): «Ανελεύθεροι γαρ εισί οι φιλάργυροι». 

 

2. Συνήθως ο νικητής των ποιητικών αγώνων κατά τα Διονύσια, μαζί με τους χορηγούς και τους άρχοντες της φυλής, αφιέρωνε χάλκινο τρίποδα με τα ονόματα όλων. Ο φιλάργυρος αφιέρωνε ξύλινη πινακίδα. 

 

3. Οι «επιδόσεις» ήταν εκούσιες έκτακτες εισφορές προς κάλυψη διαφόρων αναγκών της πόλεως και έπαιρναν το όνομα του έργου: λ.χ. χορηγία για τη συντήρηση χορού και μουσικής, γυμνασιαρχία για τον αθλητισμό, αρρηφορία για τα Παναθήναια, θεωρικά για το θέατρο, τριηραρχία για τον εξοπλισμό τριήρους κ.ά. 

 

4. Μετά τη θυσία, αφού έπαιρναν το μερίδιό τους οι ιερείς, το υπόλοιπο το κατανάλωναν σε συμπόσιο. 

 

5. Τα Μουσεία ήταν εορτή προς τιμήν των Μουσών. Κατά τον συγγραφέα Απόστολο Γονιδέλλη, ήταν σχολική εορτή, όπως σήμερα η εορτή των Τριών Ιεραρχών. 

 

6. Από την εποχή του Σόλωνα είχε γίνει προσπάθεια να μειωθεί η προίκα, προς διευκόλυνση του γάμου των φτωχών κοριτσιών. Προβλέπονταν τρία φορέματα και τρία σκεύη (μπαουλάκια) με είδη μικρής αξίας. Αν έπαιρνες γυναίκα πλούσια, έπρεπε να της παρέχεις ανάλογη άνεση, λ.χ. υπηρέτρια για να τη συνοδεύει σε δημόσιους χώρους, στην αγορά και σε ιδιωτικές επισκέψεις κ.α. 

 

7. Συμβουλεύω, ως σχεδόν αιωνόβιος, τους έχοντες —φιλάργυρους και μη—αν δεν μπορούν να αφήσουν πνευματικά έργα, να κάνουν κάποια δωρεά για δημόσιο ή φιλανθρωπικό σκοπό. Αυτό θα τους χαρίσει μακροζωία και ευδαιμονία. 

 

Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών 

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

«Ψαρεύουν στα 50 μέτρα από τη στεριά»: Οι τουρκικές μηχανότρατες ρημάζουν το Αιγαίο και απειλούν τους Έλληνες ψαράδες. Μόνη λύση να τα βυθίσουν μόνοι τους.... Το ανθελληνικό κράτος και το λιμενικό απλά αδιαφορούν και κοροϊδεύουν....

Mέσα Ιουλίου, το σκάφος «Τρίτων» του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» έπλεε σε ερευνητική αποστολή στο Αιγαίο, όταν το πλήρωμά του βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα εκτεταμένης, παράνομης αλιευτικής δραστηριότητας. Σε μια στενή περιοχή διεθνών υδάτων εντόπισαν τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες. Τις επόμενες ημέρες τα αλιευτικά θα χρησιμοποιούσαν αυτό το σημείο ως αφετηρία για να εισέλθουν και σε ελληνικά χωρικά ύδατα και να ψαρέψουν με τα συρόμενα εργαλεία τους μεταξύ Αγαθονησίου, Σάμου, Φούρνων και Πάτμου, παρά τις απαγορεύσεις. Τι κι αν είχαν γίνει αντιληπτοί. Οπως καταγγέλλεται, όργωναν τον βυθό επί ημέρες, απτόητοι. 

 

«Οι μηχανότρατες σέρνουν στον πυθμένα έναν μεγάλο σάκο. Παραμένει ανοιχτός και στηρίζεται από δύο μεταλλικές πόρτες που σαν μπουλντόζες ισοπεδώνουν τον βυθό», λέει στην «Κ» η Αναστασία Μήλιου, υδροβιολόγος και διευθύντρια Ερευνας στο «Αρχιπέλαγος». «Εχουν σχεδιαστεί για να ψαρεύουν σε λασπότοπους, αλλά σε ευάλωτα οικοσυστήματα η ζημιά που προκαλούν είναι τεράστια και μη αναστρέψιμη».

 

Πενήντα «στίγματα» 

 

Η χρονική συγκυρία της εμφάνισης των τουρκικών αλιευτικών κρίνεται ιδιαίτερα επιζήμια για τα οικοσυστήματα στις ελληνικές θάλασσες. Αυτή την περίοδο απαγορεύεται η χρήση κάθε συρόμενου αλιευτικού εργαλείου στα ελληνικά χωρικά ύδατα, ώστε να δοθεί στα ήδη περιορισμένα ιχθυαποθέματα μια ελπίδα ανάκαμψης. Από τις 16 Ιουλίου και έπειτα, όμως, το «Αρχιπέλαγος» κατέγραψε περισσότερα από 50 σημεία αλιευτικής δραστηριότητας τουρκικών μηχανοτρατών μεταξύ Σάμου, Φούρνων και Αγαθονησίου. Σύμφωνα με αυτή την καταγραφή, μόνο έξι εξ αυτών των σημείων βρίσκονταν μέσα ή στα όρια της περιοχής των διεθνών υδάτων. 

 

«Ξεκινάει το πρώτο σκάφος, δεν το ενοχλεί κανείς και μετά ακολουθούν οι υπόλοιποι. Καταστρέφουν εν γνώσει τους. Μια περιοχή που θα έπρεπε να έχει την ευκαιρία πρόσκαιρης ανάκαμψης, αλιεύεται μέρα και νύχτα», εξηγεί στην «Κ» ο Θοδωρής Τσιμπίδης, διευθυντής στο «Αρχιπέλαγος». «Επί χρόνια επισημαίνουμε συστηματικά το πρόβλημα και ασκούμε κάθε δυνατή θεσμική πίεση προς τις αρμόδιες αρχές», προσθέτει. Πλησιάζουν, καταγράφουν, φωτογραφίζουν τα σκάφη, ενημερώνουν τις ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές, ορισμένες φορές προσπαθούν και οι ίδιοι να τους απωθήσουν διακόπτοντας την αλιευτική δραστηριότητά τους. Αλλά κάποια στιγμή, αναγκαστικά, πρέπει να επιστρέψουν στη στεριά. Δεν μπορούν να βρίσκονται νυχθημερόν στο πεδίο. Αλλωστε, ο «Τρίτων» δεν είναι σκάφος περιπολίας, ούτε αυτή είναι μια αποστολή που τους αναλογεί.

 

Το «Αρχιπέλαγος» κατέγραψε από τα μέσα Ιουλίου και έπειτα πάνω από 50 σημεία αλιευτικής δραστηριότητας τουρκικών σκαφών, τα περισσότερα εντός ελληνικών χωρικών υδάτων. Τα μέλη του Ινστιτούτου κάνουν λόγο για κενό επιτήρησης στη θαλάσσια περιοχή. 

 

«Πλάι στη στεριά» 

 

Για τους Ελληνες ψαράδες του Ανατολικού Αιγαίου η παράνομη δραστηριότητα των τουρκικών αλιευτικών είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα που δεν έχει επιλυθεί. «Ψαρεύουν ακόμη και στα 50 μέτρα από τη στεριά, στα τέσσερα μέτρα βάθος. Εχω χάσει δύο φορές τα δίχτυα μου», λέει ο Σπύρος Ηλιού, ψαράς από τη Σάμο. «Τα σκάφη του Λιμενικού τους διώχνουν, αλλά εκείνοι μπαίνουν ξανά μέσα. Εχουν ρημάξει τον τόπο». 

 

Οπως παρατηρεί ο ίδιος, οι τουρκικές μηχανότρατες είναι ευέλικτα σκάφη συνήθως μήκους 15 μέτρων. Δεν έχουν πολύ ψηλές καμπίνες και το σκαρί τους είναι βαμμένο σκούρο μπλε ή μαύρο, ενδεχομένως για να μην ξεχωρίζουν εύκολα. Σε αντίθεση με τα ελληνικά σκάφη, καθώς και όλα όσα υπάγονται στην ευρωπαϊκή αλιευτική νομοθεσία, οι ελληνικές αρχές δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τα τουρκικά μέσω VMS (vessel monitoring system), ένα ενωσιακό δορυφορικό σύστημα εντοπισμού που καταγράφει άμεσα την αλιευτική δραστηριότητά τους. Εντοπισμός τους μπορεί να γίνει από το Αυτόματο Σύστημα Αναγνωρίσεως για την ασφαλή ναυσιπλοΐα (AIS), αλλά έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα περιστατικά ότι το απενεργοποιούν. 

 

Στις φωτογραφίες που τράβηξε τον Ιούλιο το «Αρχιπέλαγος», σε ένα από τα τέσσερα τουρκικά αλιευτικά διακρίνεται η ονομασία «Kayra Hasan Reis 1». Η «Κ» εντόπισε στην πλατφόρμα ναυτιλιακών δεδομένων MarineTraffic την πορεία που ακολούθησε ένα σκάφος με τα ίδια στοιχεία από τα τουρκικά παράλια έως τους Φούρνους μεταξύ 12 και 29 Ιουλίου. Σε κάποια σημεία της διαδρομής του φέρεται να είχε κλείσει το σύστημα εντοπισμού θέσης.

 

«Σου κόβονται τα πόδια» 

 

Οι Ελληνες ψαράδες επισημαίνουν ότι τα τουρκικά αλιευτικά δεν υπάγονται στους ίδιους περιορισμούς με τα δικά τους ως προς τις προδιαγραφές των εργαλείων τους ή τα ελάχιστα μεγέθη των αλιευμάτων. «Σωτηρία δεν υπάρχει», σημειώνει ο κ. Ηλιού. «Παρά μόνον εάν κατασχεθεί ή κρατηθεί κάποιο αλιευτικό. Πώς να μην εμφανιστούν ξανά όταν βλέπουν ότι δεν υπάρχει τιμωρία;». 

 

Ο Γιάννης Πυργιώτης, πρόεδρος του επαγγελματικού αλιευτικού συλλόγου Σάμου, θυμάται ακόμη την επεισοδιακή συνάντηση που είχε με μια τουρκική μηχανότρατα πριν από περίπου επτά χρόνια. «Ξέρεις τι είναι να σε σημαδεύουν με όπλο; Κόβονται τα πόδια σου», λέει. Οπως περιγράφει, είχε πλησιάσει τότε με το καΐκι του ένα τουρκικό σκάφος που ψάρευε σε ελληνικά χωρικά ύδατα για να τραβήξει βίντεο και τον απείλησαν με όπλο. «Δεν γίνεται να ψαρεύουν έξω από την «πόρτα» μου και να μου κάνουν και ζημιά στα δίχτυα», τονίζει. «Παλαιότερα κινούνταν συνήθως στην οριογραμμή. Τα τελευταία χρόνια μπαίνουν και πιο βαθιά, έχουν αποθρασυνθεί». 

 

Το ζήτημα απασχολεί και τον Μάρκο Γραμματικό, πρόεδρο των επαγγελματιών αλιέων στους Φούρνους. «Εκμεταλλεύονται τα διεθνή ύδατα και μετά αλωνίζουν στα δικά μας», επισημαίνει. «Τους διώχνει το Λιμενικό και τους βλέπεις να γυρίζουν πάλι». Μαζί με τους συναδέλφους του στο νησί σχεδιάζουν να απευθυνθούν στο υπουργείο Ναυτιλίας ζητώντας να βρεθεί λύση. 

 

Πρόσθετες περιπολίες 

 

Από το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνουν ότι υπάρχουν κενό φύλαξης και «αδυναμία αποτελεσματικής παρέμβασης». «Δεν υπάρχει ανάγκη για νέες εξαγγελίες ή νέους νόμους. Αυτό που λείπει είναι η εφαρμογή του ήδη υπάρχοντος νομικού πλαισίου, καθώς και ουσιαστικών μέτρων ελέγχου και αποτροπής. Δυστυχώς η απουσία τους αποτελεί πλέον κοινή γνώση για όσους επιλέγουν να παρανομούν στις θάλασσες του Αιγαίου», σημείωσαν σε ανακοίνωσή τους όταν γνωστοποίησαν την προηγούμενη εβδομάδα τη δράση των τεσσάρων τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα. 

 

Πηγές από το Λιμενικό Σώμα αναφέρουν στην «Κ» ότι μετά τις πρόσφατες καταγγελίες αποφασίστηκε να ενισχυθεί η περιοχή με περισσότερα πλωτά μέσα και να εντατικοποιηθούν οι περιπολίες. «Σε κάθε περίπτωση περιστατικού με αλιευτικά σκάφη ξένης εθνικότητας, υπάρχει άμεση ανταπόκριση και επέμβαση των πλωτών μέσων του Λιμενικού στο θαλάσσιο πεδίο», σημειώνουν. 

 

Πέρυσι αντίστοιχα κρούσματα παρατηρήθηκαν και τον Αύγουστο. Οπότε υπάρχει ανησυχία ότι μπορεί το ίδιο μοτίβο να επαναληφθεί και φέτος. Από το Λιμενικό αναφέρουν ότι κάθε περιστατικό καταγράφεται, συντάσσονται εκθέσεις επιτήρησης και ενημερώνονται σχετικά μέσω διαύλων ανταλλαγής πληροφοριών και οι τουρκικές αρχές. Οι ίδιες πηγές σημειώνουν, πάντως, ότι το φαινόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο στη θάλασσα, αλλά ότι πρέπει να ληφθούν πρωτοβουλίες και σε διπλωματικό επίπεδο.

 

Αποικίες κοραλλιών 

 

«Το πρόβλημα προστίθεται στην ήδη χρόνια και ιδιαίτερα εντατική υπεραλίευση και εξάντληση των ιχθυαποθεμάτων στην περιοχή, η οποία προκαλείται και από τις ελληνικές μηχανότρατες», αναφέρει ο κ. Τσιμπίδης. «Οι σωρευτικές συνέπειες της ανεξέλεγκτης υπεραλίευσης είναι ιδιαίτερα σοβαρές τόσο σε περιβαλλοντικό, όσο και σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο». 

 

Το 2025 θεσμοθετήθηκε με απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος η απαγόρευση της αλιείας με συρόμενα εργαλεία στο νησιωτικό σύμπλεγμα Φούρνων Κορσεών, σε μια έκταση 430 τετραγωνικών χιλιομέτρων, για να προστατευθούν οι αποικίες κοραλλιών που βρίσκονται στα βαθιά νερά. Το «Αρχιπέλαγος», σε συνεργασία με τους αλιείς του νησιωτικού συμπλέγματος, τον Δήμο Φούρνων και εξειδικευμένους επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, συμμετείχε σε πολυετείς έρευνες για τη χαρτογράφηση αυτών των δυσπρόσιτων οικοσυστημάτων. Οπως υπογραμμίζει η κ. Μήλιου, οι αποικίες των κοραλλιών φιλοξενούν πάνω από 1.800 είδη και έχουν θεμελιώδη σημασία για την παραγωγικότητα των ελληνικών θαλασσών. 

 

Επικαλούμενο δικές του καταγραφές και μαρτυρίες αλιέων της περιοχής, το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνει ότι οι τουρκικές μηχανότρατες που εντοπίστηκαν στα μέσα Ιουλίου εισήλθαν και εντός της προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής των Φούρνων. Δεν έχει εκτιμηθεί ακόμη το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να προκάλεσαν. «Η καταστροφή που μπορεί να γίνει ακόμη και μέσα σε δέκα λεπτά ή μισή ώρα δραστηριότητας είναι μη αναστρέψιμη», τονίζει η κ. Μήλιου. «Κανένα συρόμενο εργαλείο δεν θα έπρεπε να πλησιάζει εκεί». 

 

kathimerini.gr

 

ΣΧΟΛΙΟ

 

ΟΙ Τούρκοι καταστρέφουν ουσιαστικά τις ελληνικές θάλασσες και απειλούν με εξαφάνιση τις ελληνικές οικογένειες των αλιέων μας...

Εφόσον το λιμενικό κοροϊδεύει και ένώ λέει για ενισχύσεις δεν στέλνει σχεδόν ποτέ και πουθενά σκάφη του, βάσει κυβερνητικών εντολών, η μόνη λύση επαφίεται στους ίδιους τους ψαράδες μας να υπερασπιστούν την πατρίδα, το βιός και τις οικογένειές τους....

Εμβολισμός και βύθιση η μόνη λύση και μετά να δούμε αν θα μπαίνουν τα τουρκικά αλιευτικά στα νερά μας...

«Στην Θεοδόχο Μάνα»

Του π. Θωμάς Ανδρέου 

 

Ο Αύγουστος, είναι βασιλικός μήνας!

 

Με αυτόν ολοκληρώνεται το εκκλησιαστικό έτος. Το πόσο άρρηκτα λοιπόν είναι συνδεδεμένη η ζωή μας με το πρόσωπο της μεγάλης Μάνας που γιορτάζει μέσα στο μήνα αυτόν, φαίνεται και από το εξής γεγονός. 

 

Με την Γέννηση της Παναγιάς αρχίζει το Εκκλησιαστικό έτος τον Σεπτέμβριο και με την Κοίμηση και της εις ουρανούς μετάσταση Της, τελειώνει τον Αύγουστο. 

 

Σ’ αυτόν λοιπόν το βασιλικό μήνα, μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, οι Χριστιανοί στα πέρατα του κόσμου γιορτάζουν την Παναγιά, εν ύμνοις και ικεσίες και ωδές πνευματικές. 

 

Τόσο ξέχωρα όμως όπως σε αυτήν την Πατρίδα μας, την ευλογημένη από τον Χριστό και την Παναγία Ελλάδα, πουθενά στον κόσμο δεν γιορτάζει η μεγάλη Μάνα. 

 

Που αλλού μπορείς να το συναντήσεις αυτό το θαύμα; Να γιορτάζει σε μια μέρα, ένας ολάκερος λαός που έχει την σφραγίδα της Κυράς στην ζωή του. 

 

Έχει τις Εικόνες Της, στα σπίτια του, έχει το όνομα Της δοσμένο στα παιδιά του, έχει κτίσει με κόπο Εκκλησιές και Μοναστήρια στην Χάρη Της, όπου το μάτι του ανθρώπου δεν μπορεί να φτάσει. 

 

Από την Μακεδονία μέχρι και την Κρήτη, από το Ιόνιο έως και τις ερατεινές νήσους του Αιγαίου, παντού, σε ξηρά και θάλασσα η Παναγιά γιορτάζει! 

 

Με την ίδια λαμπρότητα που θα γιορταστεί στα μεγάλα Προσκυνήματα Της, όπου δεσπόζουν οι θαυματουργές εικόνες Της, εκτυπώματα Ιερά μιας άλλης αντίληψης της οικειότητας του ανθρώπινου με το Θείο, με τον ίδιο τρόπο θα γιορταστεί και στα μοσχομυρισμένα ολόλευκα ξωκλήσια Της που διαφεντεύουν την γη και την θάλασσα της Ελλάδος, κτισμένα άλλοτε πάνω σε βράχια θαρρείς κρεμασμένα απ’ αυτά, όπως τα τάματα που η ευσέβεια των Ελλήνων κρεμά πάνω στις Εικόνες Της, και άλλοτε πάνω στα νησάκια μας να τα περιβρέχει η αρμύρα της θάλασσας και να φαντάζουν μικρά θαλασσοπούλια μέσα στο απέραντο γαλάζιο των δύο αποχρώσεων , της θάλασσας και τ’ ουρανού! 

 

Αύριο, γιορτάζει η Ελλάδα, την δική Της Παναγιά! 

 

Την Παναγιά που συντρόφεψε τούτο το Έθνος σε κάθε δύσκολη συγκυρία όταν τα στίφη των βαρβάρων κάθε εποχής , στρέφανε τα αδηφάγα βλέμματα τους σε τούτον τον τόπο, χωρίς να λογαριάζουν το απόρθητο τείχος, την Υπέρμαχο Στρατηγό, την Προστάτιδα των αδικουμένων, την Παράκληση στις θλίψεις, την ελπίδα των απηλπισμένων, την σύμμαχο όλων όσων στρέφουν τα μάτια τους στο πρόσωπο Της, αποζητώντας την ουράνια βοήθεια! 

 

Να μπορούσα να ακούσω τα χείλη που σιγοψιθυρίζουν, μυστικές προσευχές μπροστά στην Εικόνα Της. 

 

Να μπορούσα να δω τα δάκρυα που δώρα, στην γιορτή Της προσφέρουν από την ψυχή τους οι Χριστιανοί. Αυτό, είναι το αντίδωρο των ανθρώπων στην Θεοδόχο Μάνα για όσα Εκείνη διαχρονικά τους προσέφερε. 

 

Να μπορούσα να σταθώ σ’ ένα ψηλό μέρος και να αγναντέψω έτσι από ψηλά τις Εκκλησιές και τα μοναστήρια Της που αύριο θα δεχθούν τρικυμισμένες ψυχές για να τις γαληνέψουν με μια γαλήνη, που όμοια της ο άνθρωπος πουθενά δεν μπορεί να βρει… 

 

Στην Παναγιά των Ελλήνων, χρωστά το Έθνος την σωτηρία του. Και αύριο αυτός ο πολύπαθος λαός, Της το αναγνωρίζει, εις πείσμα όλων όσων θέλουν να πιστεύουν πως οι αξίες έχουν πεθάνει στον τόπο αυτό. 

 

Πάντα θα υπάρχουν μέρες, όπου η αρχαία παράδοση των πατέρων μας, θα ζωντανεύει μέσα σε θυμιάματα και ύμνους δοξολογικούς απέναντι σε πρόσωπα Ιερά που το θρησκευτικό αισθητήριο του λαού μας, τα έχει τόσο ψηλά, ώστε κανείς δεν μπορεί να τα αγγίξει … 

 

Πηγή: Ιερατικοί Στοχασμοί 

το «σπιτάκι της Μέλιας»

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την μείωση του ζωικού κεφαλαίου της χώρας, τη μείωση πραγματικού εισοδήματος, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την κατάργηση των μετρητών

Αθήνα, 13/8/2026
 

Η μείωση κατά 20% του ζωικού κεφαλαίου της χώρας συνιστά εθνική απειλή.

 

Στο χείλος του γκρεμού βρίσκεται η ελληνική κτηνοτροφία, που τα τελευταία χρόνια, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, δέχεται απανωτά πλήγματα. 

 

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Ε.Ε, το ζωϊκό κεφάλαιο της χώρας μειώθηκε κατά 20%, με τις μεγαλύτερες απώλειες να καταγράφονται στα αιγοπρόβατα που μειώθηκαν κατά 2,05 εκατομμύρια κεφάλια. 

 

Το τραγικό όμως δεν είναι αυτό. Είναι το γεγονός ότι μόνο τα 500.000 εξ αυτών απωλέσθησαν εξαιτίας ασθενειών. Το υπόλοιπο 1,5 εκατομμύριο χάθηκε εξαιτίας της οριστικής εγκατάλειψης των εκτροφών από τους Έλληνες κτηνοτρόφους.

 

Το υψηλό κόστος παραγωγής, η χαμηλή τιμή πώλησης, η υποστελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών και οι καθυστερήσεις στις επιδοτήσεις και τις αποζημιώσεις είναι οι αιτίες αυτής της εφιαλτικής κατάστασης για την εθνική παραγωγή και τη διατροφική επάρκεια της πατρίδας μας. 

 

Η ΝΙΚΗ έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για την αναγέννηση της ελληνικής κτηνοτροφίας, με τη μετάβαση από την πολιτική της αποζημίωσης της καταστροφής σε εθνική πολιτική πρόληψης, παραγωγής και αυτάρκειας: χαμηλότερο κόστος, ισχυρές κτηνιατρικές υπηρεσίες, προστασία από ζωονόσους, πλήρης αποκατάσταση και δωρεάν ανασύσταση των πληγέντων κοπαδιών, αξιοποίηση των βοσκοτόπων, προστασία της νομαδικής κτηνοτροφίας και των ελληνικών φυλών, ενίσχυση των ΠΟΠ προϊόντων και αύξηση της εγχώριας παραγωγής γάλακτος και κρέατος.

 

Για τη ΝΙΚΗ, η έκθεση της Κομισιόν δεν είναι απλώς ένα καμπανάκι κινδύνου για την ελληνική κτηνοτροφία. Είναι η απόδειξη πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι εθνικά επικίνδυνη καθώς επέτρεψε να μεγαλώσει η απειλή για την διατροφική αυτονομία της χώρας μας.

 

Το νέο κατόρθωμα Μητσοτάκη: τη μεγαλύτερη μείωση πραγματικού εισοδήματος στον ΟΟΣΑ ... καταγράφει η Ελλάδα! 

 

Τη μεγαλύτερη πτώση του πραγματικού εισοδήματος των νοικοκυριών μεταξύ 21 χωρών-μελών του ΟΟΣΑ .... πέτυχε η Ελλάδα στο πρώτο τρίμηνο του 2026 σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα ο διεθνής οργανισμός. 

 

Η εξέλιξη αυτή οφείλεται εξ’ ολοκλήρου στις.... εργώδεις «μεταρρυθμιστικές» προσπάθειες της επταετίας (2019-2026) Μητσοτάκη για συντήρηση των φαινομένων αισχροκέρδειας και υπέρμετρων ανατιμήσεων, με βασικό σκοπό την περαιτέρω αύξηση των υπερκερδών των ολίγων και ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων που λυμαίνονται τη χώρα και συνδέονται πολιτικά και ... οικονομικά με τη Νέα Δημοκρατία.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα ο ΟΟΣΑ, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκε κατά 3,6% σε τριμηνιαία βάση το διάστημα Ιανουαρίου-Μαρτίου 2026. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη υποχώρηση μεταξύ των 21 χωρών για τις οποίες ήταν διαθέσιμα στοιχεία. Πριν από την Ελλάδα βρίσκεται η Αυστρία, όπου καταγράφηκε πτώση 2,8%.

 

Η μέτρηση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτυπώνει την εξέλιξη του εισοδήματος των νοικοκυριών αφού ληφθούν υπόψη οι μεταβολές των τιμών. Με άλλα λόγια, προσεγγίζει περισσότερο την πραγματική οικονομική δυνατότητα των νοικοκυριών να καταναλώνουν ή να αποταμιεύουν από ό,τι ένας γενικός δείκτης οικονομικής ανάπτυξης.

 

Ο ΟΟΣΑ με τα στοιχεία που δημοσίευσε επιβεβαίωσε ουσιαστικά κι αυτός με τη σειρά του ότι:

 

1. Η αισχροκέρδεια των επιχειρηματικών καρτέλ στην Ελλάδα, η οποία προκαλεί τις υπέρμετρες ανατιμήσεις και την ακρίβεια στην αγορά, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται αλλά ανατροφοδοτείται και συντηρείται σκόπιμα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη διότι είναι το μέσο που εξασφαλίζει τον αθέμιτο πλουτισμό των επιχειρηματικών φίλων του καθεστώτος, κι ας έχει ως ... «παράπλευρη απώλεια» τη φτωχοποίηση εκατομμυρίων ελληνικών νοικοκυριών!

 

2. Η αδιάκοπη αύξηση των τιμών όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται αλλά ανατροφοδοτείται και συντηρείται σκόπιμα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε βάρος εκατομμυρίων ελληνικών οικογενειών διότι επιπλέον διασφαλίζει υπερεισπράξεις στα έσοδα από τον ΦΠΑ, οι οποίες «βαφτίζονται» στη συνέχεια «εισπράξεις από την πάταξη της φοροδιαφυγής» προκειμένου από τη μία πλευρά να παράγονται υπερπλεονάσματα στον κρατικό προϋπολογισμό με τα οποία καλύπτονται οι πρόωρες αποπληρωμές των επαχθών μνημονιακών δανειακών συμβάσεων κι από την άλλη να δημιουργούνται από τα εναπομείναντα μικρά υπόλοιπα των πλεονασμάτων «δημοσιονομικοί χώροι», από τους οποίους μοιράζονται κάθε χρόνο κάποιες παροχές, πενιχρές για τη συντριπτική πλειονότητα των πληττόμενων από την ακρίβεια νοικοκυριών, καθώς δεν καλύπτουν τις τεράστιες εισοδηματικές τους απώλειες.

 

3. Οι ισχυρισμοί Μητσοτάκη για σημαντική πρόοδο στην αύξηση των εισοδημάτων των νοικοκυριών και θεαματική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας είναι ψευδέστατοι και ανυπόστατοι.

 

Σημειώνεται ότι, σε αντίθεση με την καταβαράθρωση των πραγματικών εισοδημάτων στην Ελλάδα, συνολικά στις 21 χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά μόλις 0,2% το πρώτο τρίμηνο του 2026. 

 

Αθήνα, 14/8/2026 

 

Ιδιωτικά Πανεπιστήμια: Η κυβέρνηση οφείλει τώρα να λογοδοτήσει 

 

Η εξέλιξη με την ακύρωση αδειών ιδιωτικών πανεπιστημίων αποτελεί δικαίωση για όσους, όπως η ΝΙΚΗ, προειδοποιούσαμε ότι η Ανώτατη Εκπαίδευση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πεδίο πειραματισμών, επιχειρηματικών διευθετήσεων και βιαστικών αδειοδοτήσεων.

 

Επανειλημμένα επισημάναμε τα κενά στη διαδικασία, τα σοβαρά ερωτήματα γύρω από τις αδειοδοτήσεις, τις ελλείψεις σε προγράμματα και υποδομές, καθώς και κάθε περίπτωση διασύνδεσης κυβερνητικών στελεχών με ιδρύματα που όφειλαν, πρωτίστως, να ελέγχονται με τη μέγιστη δυνατή αυστηρότητα.

 

Η Νεολαία ΝΙΚΗΣ είχε έρθει έγκαιρα σε επαφή με τον καθηγητή Διοικητικού Δικαίου Παναγιώτη Λαζαράτο. Τον ευχαριστούμε για την επιμονή του στον δικαστικό έλεγχο διαδικασιών και πιστοποιήσεων που αφορούν ένα αγαθό τόσο κρίσιμο όσο η Ανώτατη Εκπαίδευση.

 

Σήμερα, όμως, υπάρχει και μία άλλη πλευρά που κανείς δεν δικαιούται να αγνοήσει: οι φοιτητές και οι οικογένειές τους. Άνθρωποι που εμπιστεύθηκαν άδειες και πιστοποιήσεις της Ελληνικής Πολιτείας, κατέβαλαν δίδακτρα και σχεδίασαν, με βάση αυτές, το ακαδημαϊκό τους μέλλον. Δεν ευθύνονται εκείνοι για τις επιλογές της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση που έδωσε τις εγκρίσεις οφείλει τώρα να τους προστατεύσει πλήρως.

 

Γι’ αυτό απαιτούμε άμεσα να δοθούν στη δημοσιότητα και να τεθούν σε πλήρη θεσμικό και κοινοβουλευτικό έλεγχο οι φάκελοι όλων ανεξαιρέτως των ιδρυμάτων που έλαβαν άδεια λειτουργίας.

 

Ο έλεγχος δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο στις περιπτώσεις που ήδη δημιουργούν προβλήματα. Για κάθε άδεια, οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν ποια δικαιολογητικά κατατέθηκαν, ποια κριτήρια αξιολογήθηκαν, ποιες εισηγήσεις έγιναν, ποια όργανα έλαβαν τις αποφάσεις και ποιοι έβαλαν την υπογραφή τους.

 

Και όσοι είχαν την ευθύνη των εισηγήσεων, των ελέγχων και των εγκρίσεων οφείλουν να λογοδοτήσουν για τις αποφάσεις τους. Εφόσον από τον έλεγχο προκύψουν παραλείψεις, πλημμελείς έλεγχοι ή άλλες ευθύνες, αυτές πρέπει να αποδοθούν χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς πολιτική προστασία.

 

Η ΝΙΚΗ είχε προειδοποιήσει ότι η παράκαμψη της ουσίας του άρθρου 16 και η βεβιασμένη μετατροπή του τοπίου των πρώην κολεγίων σε «πανεπιστημιακή αγορά» θα γεννούσαν σοβαρά θεσμικά και εκπαιδευτικά προβλήματα. Σήμερα, οι συνέπειες αυτών των επιλογών είναι πλέον ορατές και η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τις ευθύνες που απορρέουν από τις δικές της αποφάσεις.

 

Για εμάς η θέση είναι αδιαπραγμάτευτη: η Ανώτατη Παιδεία δεν είναι προϊόν προς πώληση και το πτυχίο δεν είναι εμπόρευμα.

 

Η ΝΙΚΗ θα υπερασπίζεται σταθερά ένα ισχυρό, ποιοτικό και αξιοκρατικό κρατικό Πανεπιστήμιο, καθώς και δημόσια και δωρεάν Παιδεία για κάθε Ελληνόπουλο, ανεξάρτητα από το εισόδημα της οικογένειάς του.  

 

Η κατάργηση των μετρητών ισούται με ψηφιακή φυλακή  

 

Η κυβέρνηση μετατρέπει την Ελλάδα σε ψηφιακή φυλακή στερώντας από τους πολίτες την οικονομική ελευθερία και αυτονομία. Αφανίζει τα χαρτονομίσματα και επιβάλλει 100% ηλεκτρονικές συναλλαγές, υποχρεώνοντας το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας σε πλήρη ψηφιακή εξάρτηση και επιτήρηση.

 

H εμμονή του «γαλάζιου καθεστώτος» να καταργήσει τα μετρητά, βάζει στο περιθώριο ηλικιωμένους που αδυνατούν να συμβαδίσουν με τις ηλεκτρονικές εφαρμογές, τους κατοίκους περιφερειών και νησιών όπου οι ψηφιακές υποδομές δεν είναι αυτονόητες και φυσικά όσους δεν θέλουν κάθε τους οικονομική κίνηση να αφήνει ένα μόνιμο αποτύπωμα.

 

Μήπως ο Μητσοτάκης τους αντιμετωπίζει ως «παράπλευρες απώλειες» εις το όνομα ενός νέου ψηφιακού καθεστώτος; 

 

Η ΝΙΚΗ έχει αναδείξει το θέμα ήδη από το 2024 με σχετική ερώτηση του Προέδρου της, κ. Δημήτρη Νατσιού όπως είχε πράξει και τον περασμένο Ιούλιο η Βουλευτής Β1΄ Βορείου Τομέα Αθηνών, Ασπασία Κουρουπάκη. 

 

Το Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα καταδικάζει τη στάση της Ελλάδας που υπερψήφισε στο Συμβούλιο της Ε.Ε. την παράταση της εξαίρεσης από την οδηγία ePrivacy (Chat Control) χωρίς καμία δημόσια επιφύλαξη για την κρυπτογράφηση, το απόρρητο των επικοινωνιών και τη δικαστική εποπτεία.

 

Η ΝΙΚΗ απαιτεί θεσμικές εγγυήσεις ότι τα μετρητά θα παραμείνουν πραγματικά διαθέσιμα και αποδεκτά και ότι κανένας πολίτης δεν θα εξαναγκαστεί σε αποκλειστικά ψηφιακές συναλλαγές. 

 

Εξάλλου και η κεντρική επίσημη θέση της ΕΚΤ είναι ότι το ψηφιακό ευρώ προορίζεται για να συμπληρώσει και όχι να αντικαταστήσει τα μετρητά, ενώ παράλληλα προωθείται ευρωπαϊκή νομοθεσία για τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας των μετρητών.