Η ανάπαυση του πράου και ταπεινού

Έλεγε ο αββάς Ζωσιμάς: «Τι πιο εύκολο από το να αγαπά κανείς όλους, και να τον αγαπούν όλοι; Υπάρχει ανάπαυση που δεν την προσφέρουν οι εντολές του Χριστού; Όμως δεν προθυμοποιείται η προαίρεσή μας· γιατί, αν έδειχνε προθυμία, όλα θα της ήταν εύκολα με τη χάρη του Θεού. Και μικρή κίνηση της θέλησής μας προσελκύει τη βοήθεια του Θεού, όπως πολλές φορές είπα. Η αρετή χρειάζεται μόνο τη θέλησή μας, όπως είπε ο άγιος Αντώνιος, και δεν χρειάζεται κάποιος κόπος, αφού σε όλα μας βοηθά η θεία χάρη. Υπάρχει λοιπόν ανάπαυση που δεν την έχει ο πράος και ταπεινός; Στ’ αλήθεια, οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γη και θα απολαύσουν άφθονη ειρήνη (Ψαλμ. 36:11· πρβ. Ματθ. 5:5)».

✶✶✶

Ο αββάς Ζωσιμάς διηγούνταν ακόμη και για κάποιον γέροντα και έλεγε: «Ήταν ένας γέροντας πάρα πολύ πράος, τον οποίο, για την πολλή του αρετή και τα θαύματα που έκανε, όλη η περιοχή τον σεβόταν σαν άγγελο Θεού. Κάποτε λοιπόν ένας αδελφός που ζούσε πολύ κοντά στον γέροντα και τακτικά τον συμβουλευόταν ως οδηγό του στον δρόμο του Θεού, παρακινήθηκε από τον εχθρό και πήγε και τον έβρισε με τα χειρότερα λόγια, την ώρα που εκείνος ήταν μαζί με πολλούς.

 

»Ο γέροντας στεκόταν και μόνο κοιτούσε το στόμα του και έλεγε· “Η χάρη του Θεού στο στόμα σου, αδελφέ μου”. Εκείνος μάνιαζε περισσότερο και φώναζε· “Ναι, παλιάνθρωπε, γεροφαγά, αυτά τα λες, για να φανείς πράος”. “Πράγματι, αδελφέ μου”, του αποκρίθηκε ο γέροντας, “αυτά που λες, σωστά τα λες”. Έπειτα τον ρώτησε κάποιος από τους παρόντες· “Την ώρα αυτή δεν ταράχτηκες, καλόγερε;” “Όχι”, αποκρίθηκε, “αλλά αισθανόμουν την ψυχή μου, σαν να με σκέπαζε ο Χριστός”.

 

»Πραγματικά, τέτοιου είδους ανθρώπους οφείλει να τους ευχαριστεί κανείς, όπως είπα πολλές φορές, και, αν είναι εμπαθής, να τους θεωρεί γιατρούς που θεραπεύουν τα τραύματα της ψυχής του· αν πάλι είναι απαθής, να τους θεωρεί ευεργέτες, που του προξενούν τη βασιλεία των ουρανών».

✶✶✶

Ο αββάς Ζωσιμάς έλεγε επίσης: «Έχουμε ανάγκη από πολλή επαγρύπνηση και φρόνηση, για να αντιμετωπίσουμε τα διάφορα τεχνάσματα του διαβόλου. Μερικές φορές, ας πούμε, κάνει κάποιον να ταραχτεί από το τίποτε, ενώ άλλες φορές φέρνει εύλογη πρόφαση για να νομίσει κανείς ότι δίκαια θύμωσε. Και τούτο όμως οφείλεται στο μίσος του προς τον άνθρωπο· γιατί σε εκείνον που ειλικρινά ποθεί να βαδίσει τον δρόμο των αγίων είναι εντελώς ξένο το να θυμώνει με άνθρωπο. Όπως λέει ο μέγας Μακάριος, είναι κάτι ξένο για τους μοναχούς το να οργίζονται ή να εξοργίζουν άλλον».

 

Από το βιβλίο: ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ, τόμος Β’, Υπόθεση Β’, σελ. 53, 55, και Υπόθεση ΛΕ’ (35), σελ. 299. Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, Θεσσαλονίκη 2003.

 

Πηγή: https://www.koinoniaorthodoxias.org/

ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ 

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για το επίδομα ανεργίας στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, τα ψέματα του Υπουργού Υγείας και τους "φιλοξενούμενους" τρομοκράτες της Χαμάς

Αθήνα, 9/6/2026  

 

Ολική καταβολή επιδόματος ανεργίας στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς 

 

Οι χιλιάδες αναπληρωτές που σε λίγες ημέρες ολοκληρώνουν το έργο τους στα δημόσια σχολεία, καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εκπαίδευσης και υπηρετούν συχνά εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σπίτια τους, επωμιζόμενοι ένα δυσβάσταχτο κόστος διαβίωσης.

 

Η ΝΙΚΗ, σταθερά στο πλευρό των εκπαιδευτικών, καλεί την κυβέρνηση και τη ΔΥΠΑ να διασφαλίσουν την απρόσκοπτη, πλήρη και αξιοπρεπή οικονομική στήριξη των αναπληρωτών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

 

Συνιστά προσβολή για την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού κόσμου να επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι το ίδιο θρίλερ για ένα επίδομα που αποτελεί δεδουλευμένο δικαίωμα και όχι κυβερνητική χάρη. Πόσο μάλλον όταν η Κυβέρνηση, μέσω της προπληρωμένης κάρτας, επιχειρεί να επιβάλει έναν ταπεινωτικό οικονομικό έλεγχο, αντιμετωπίζοντας τους λειτουργούς της παιδείας ως εξαρτώμενους και επιτροπευόμενους πολίτες.

 

Η ΝΙΚΗ απαιτεί:

* Έγκαιρη καταβολή του επιδόματος ανεργίας αμέσως μετά τη λήξη των συμβάσεων, χωρίς καθυστερήσεις και γραφειοκρατικά προσκόμματα.

* Κατάργηση της προπληρωμένης κάρτας και την ολική καταβολή του επιδόματος στους δικαιούχους.

* Άμεση ανάκληση των άδικων περιορισμών που στερούν από χιλιάδες αναπληρωτές το δικαίωμα λήψης του επιδόματος ανεργίας.

* Ουσιαστική αύξηση του επιδόματος, ώστε να ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες διαβίωσης και στο αυξημένο κόστος ζωής που αντιμετωπίζουν οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί.

* Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης.

 

Οι αναπληρωτές δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν σεβασμό, δικαιοσύνη και το αυτονόητο δικαίωμα να ζουν με αξιοπρέπεια μετά από μια ολόκληρη σχολική χρονιά προσφοράς στο δημόσιο σχολείο.

 

Ψεύδεται ο Υπουργός Υγείας για τη βελτίωση στην Υγεία, τον εκθέτει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

 

O περήφανος για το έργο του Υπουργός Υγείας θα έπρεπε να κρύβεται, αντί να κομπάζει για τα επιτεύγματά της κυβέρνησης στην Υγεία, όταν η μια μετά την άλλη, οι διεθνείς εκθέσεις, αποκαλύπτουν τα ψεύδη και την κατάρρευση του ΕΣΥ.

 

Στο χειρότερο σημείο της Ευρώπης έχει φτάσει η Υγεία στην Ελλάδα λέει στην πρόσφατη έκθεσή της η Κομισιόν, καταγγέλλοντας το γεγονός ότι οι Έλληνες πληρώνουν όσο κανένας άλλος Ευρωπαίος ιδιωτικά για την υγεία τους. Ανερυθρίαστος για όλα αυτά, ο Υπουργός Υγείας αυτοθαυμάζεται και κόβει κορδέλες σε περίλαμπρα εγκαίνια.

 

Η Ελλάδα εξακολουθεί να παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό ιδιωτικών εξόδων των πολιτών για την υγεία, σε ολόκληρη την ΕΕ, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγράφει, αναφερόμενη σε δαπάνες που αφορούν σε φάρμακα, οδοντιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη. Το δε υψηλό επίπεδο πληρωμών από την τσέπη των πολιτών στα νοσοκομεία, σύμφωνα με την Κομισιόν, προκύπτει από τις μεγάλες λίστες αναμονής που οδηγούν τους πολίτες αναγκαστικά στον ιδιωτικό τομέα της Υγείας.

• Πού είναι η μείωση των χρόνων αναμονής που διατυμπανίζει ο κύριος Γεωργιάδης; 
• Πόσα φάρμακα ακόμη θα συνεχίσει να απεντάσσει από τη λίστα συνταγογραφουμένων, αναγκάζοντας ασθενείς, ευάλωτους και συνταξιούχους, εν μέσω ακραίας ακρίβειας, να στερούνται τα βασικά προς το ζην αγαθά, για να μπορούν να πληρώσουν το φαρμακείο;
• Πόσους ασθενείς, απεγνωσμένους από την αναμονή στις λίστες του ΕΣΥ, θα οδηγήσει η κυβέρνηση στην ιδιωτική Υγεία, με το φόβο μήπως δεν ζήσουν καν μέχρι να χειρουργηθούν;
• Πού είναι το ΕΣΥ για όλους τους Έλληνες, που διατυμπανίζουν τα υπουργικά κλιμάκια;

Τα ύψη της συμμετοχής των ασφαλισμένων στην υγειονομική περίθαλψη πρέπει να μειωθούν, λέει στην κυβέρνηση η Κομισιόν.

 

Ιδιωτικοποιήσατε την Υγεία με σύστημα και σχέδιο, κύριοι της κυβέρνησης, και τολμάτε να διαψεύδετε στα μάτια τους, τους ίδιους τους ασθενείς που βιώνουν με κίνδυνο ζωής την καθημερινή εγκατάλειψη στο καθημαγμένο ΕΣΥ.

 

Όχι άλλα ψέματα. Οι Ευρωπαϊκές εκθέσεις σας ξεσκέπασαν

 

Δ.Νατσιός: Πόση Χαμάς να φιλοξενήσει η Ελλάδα;

 

Την πλήρη αντίθεσή του στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου για την «Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο» εξέφρασε ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, κ. Δημήτρης Νατσιός.

 

Σε δηλώσεις του στο Περιστύλιο, μετά το πέρας της ομιλίας του από το βήμα της Βουλής, ο κ. Νατσιός ξεκαθάρισε ότι η ΝΙΚΗ καταψηφίζει ένα νομοθέτημα που, όπως τόνισε, διαχειρίζεται τις παράνομες ροές αντί να τις αποτρέπει.

 

Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά: «Η ΝΙΚΗ θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, γιατί δεν αποτρέπει τις παράνομες ροές, αλλά απλά τις διαχειρίζεται, σε βάρος της κοινωνικής συνοχής και της εθνικής μας υπόστασης. Άλλωστε, πόση Χαμάς να υποδεχτεί και να φιλοξενήσει αυτή η Ελλάδα;»

 

Ελένη Παπαδάκη

Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης

 

Την Κυριακή 31 Μαΐου η «δημοκρατία» μοίρασε στου αναγνώστες της το βιβλίο του μακαρίτη Δημοσθένη Κούκουνα «Ελένη Παπαδάκη. Τραγωδία και μύθος». 

 

Πριν πούμε οτιδήποτε για το βιβλίο ή την ίδια την Παπαδάκη, να τονίσουμε ότι ο Κούκουνας είναι ίσως ο πλέον έγκυρος ερευνητής της περιόδου της τριπλής, να μη το ξεχνάμε αυτό, Κατοχής της Πατρίδας μας από Γερμανούς, Ιταλούς και Βουλγάρους.

 

Κατ’ αρχήν θέσαμε το σχετικό ερώτημα, στην ΑΙ (Τεχνητή Νοημοσύνη) και να τι μας απάντησε:

«Η υποτιθέμενη «δίκη» της Ελένης Παπαδάκη από το έκτακτο στρατοδικείο (ανταρτοδικείο) του ΕΛΑΣ, πραγματοποιήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 22ας Δεκεμβρίου 1944.

 

Η διαδικασία αυτή, στερούταν κάθε νομιμότητας και οδήγησε άμεσα στην καταδίκη και την εκτέλεσή της. Το χρονικό των γεγονότων που πλαισιώνουν τη «δίκη», διαμορφώθηκε ως εξής:

 

Η Σύλληψη και η «Καταδίκη»21 Δεκεμβρίου 1944 (Απόγευμα/Βράδυ): Μέλη της Εθνικής Πολιτοφυλακής συνέλαβαν τη σπουδαία ηθοποιό στο σπίτι του συναδέλφου της, Δημήτρη Μυράτ, στα Πατήσια, κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών. 22 Δεκεμβρίου 1944 (Μεσάνυχτα – Πρωί): Οδηγήθηκε στα γραφεία της Πολιτοφυλακής στα Πατήσια, όπου ανακρίθηκε από τον καπετάν Ορέστη. Μέσα σε ελάχιστη ώρα, το έκτακτο ανταρτοδικείο εξέδωσε θανατική καταδίκη με την ανυπόστατη κατηγορία της ‘’δωσίλογης’’. 22 Δεκεμβρίου 1944 (Ξημερώματα): Μεταφέρθηκε στα διυλιστήρια της ΟΥΛΕΝ στο Γαλάτσι, όπου και δολοφονήθηκε.

 

Η Προϋπάρχουσα «Λαϊκή Δίκη»

 

Νωρίτερα, τον Νοέμβριο του 1944, είχε προηγηθεί μια άλλη μορφή ιδιότυπης «δίκης» από το ελεγχόμενο από το ΕΑΜ Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ). Σε εκείνη τη γενική συνέλευση, η Παπαδάκη κατηγορήθηκε για δήθεν φιλογερμανική στάση και διαγράφηκε από το σωματείο, γεγονός που ουσιαστικά τη στοχοποίησε πολιτικά».

 

Μέχρι και η τεχνητή νοημοσύνη τους πήρε χαμπάρι!

 

Εμείς εδώ σήμερα, δεν θα ξεψαχνίσουμε το βιβλίου του μακαρίτη του Κούκουνα, αλλά θα κάνουμε μερικές διαπιστώσεις ή μάλλον θα θυμίσουμε μερικά πράγματα τα οποία η ντόπια αριστερίλα θεωρώντας μας ηλίθιους (ίσως και να είμαστε…) νομίζει ή ότι δεν τα ξέρουμε ή ότι τα ξέρουμε μεν, αλλά κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε.

 

Το προεδρείο λοιπόν της συνέλευσης – λαϊκού δικαστηρίου που αποφάσισε την διαγραφή της Ελένης Παπαδάκη από το Σωματείο ηθοποιών, το αποτελούσαν οι: Αιμίλιος Βεάκης, Θεόδωρος Μορίδης, Σπύρος Πατρίκιος, Χρήστος Τσαγανέας και ο Πάνος Καραβουσάνος. Από αυτούς, όλοι ήσαν κομμουνιστές εκτός από τον Σπύρο Πατρίκιο, ο οποίος ξεκίνησε από ακραιφνής εθνικιστής και γενικός γραμματέας της «Ομάδας Βασιλοφρόνων Ηθοποιών» και στα τελευταία κατοχικά χρόνια, μετεστράφη και έγινε αριστερός, δηλαδή είδε το φως το αληθινό…

 

Βασικοί «εισαγγελείς» ήταν οι Μορίδης, Τζαβαλάς Καρούσος και ο Καραβουσάνος.

 

Τα όσα ευτράπελα έγιναν σε εκείνη τη «δίκη» θα τα διαβάσετε στο βιβλίο. Εμείς εδώ να πούμε μερικά που απορρέουν από τα γεγονότα, αλλά δεν μας τα λένε οι άλλοι.

 

Μετά την απελευθέρωση, όχι αυτή που μας έφερε ο… ΕΛΑΣ, αλλά την άλλη την κανονική, θα περίμενε κανείς, αφού πλέον ο κομμουνισμός είχε συντριβεί, να υπάρξει κάθαρση σαν αυτή που συνήθως κάνουν οι σύντροφοι η οποία ξεκινάει από αποκεφαλισμούς και φθάνει μέχρι ξακοιλιάσματα. Σαν αυτό του Μελιγαλά που έγινε μισή δουλειά, ένα πράγμα.

 

Όμως όχι. Η από ‘δω παράταξη, πάντα μεγάθυμη, όχι μόνο έδωσε άφεση αμαρτιών στους «δικαστές» και «εισαγγελείς» του ΚΚΕ, που δίκασαν την Παπαδάκη, αλλά σχεδόν τους επιβράβευσε.

 

Και να πώς:

Αιμίλιος Βεάκης: Από το 1945, μέχρι το 1951 που πέθανε, γύρισε 5 ταινίες.

 

Θεόδωρος Μορίδης: Μέχρι το 1967, έκανε 65 ταινίες.

Από το 1968 έως το 1974, έκανε 28 (δεν πείνασε κιόλας…) και

Από το 1974 έως το 1987, μόνο 2.

Πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου του 2003.

 

Τζαβαιάς Καρούσος:

Από το 1943 μέχρι το 1966, γύρισε 33 ταινίες.

Από το 1967 μέχρι το 1972, έπαιξε σε 4 ταινίες.

Πέθανε στις 31 Ιανουαρίου του 1969 και όχι δεν τον σκότωσε η χούντα!

 

Πάνος Καραβουσάνος (είναι ο γνωστός Πανάγος στον Ηλία του 16ου).

Από το 1948 μέχρι το 1967 έπαιξε σε 50 ταινίες.

Από το 1968 μέχρι το 1969, σε 3 ταινίες.

Πέθανε το 1972 και ούτε αυτόν τον δολοφόνησε η χούντα.

 

Η Ελένη Παπαδάκη κατά γενική ομολογία βοήθησε πολύ κόσμο στην Κατοχή και τούτο λόγω της στενής οικογενειακής φιλίας της με το κατοχικό πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη. Μία απ’ αυτές ήτνα και η αριστερή συγγραφέας Λιλίκα Νάκου, η οποια σε επιστολή που της έστειλε έγραφε μεταξύ των άλλων: «…η πέννα μου θ’ ανήκει σ΄ εσάς». Το αίτημα αφορούσε στην απελευθέρωση του γιατρού Γεωργίου Μουστρούφα, τον οποίον είχαν κρατούμενο στο Χαϊδάρι τα SS. Ο Μουστρούφας πράγματι αφέθηκε ελεύθερος, με την μεσολάβηση της Παπαδάκη, αλλά ούτε η πέννα της Λιλίκας ετέθη στην διάθεση της Παπαδάκη, αλλά και ο απελευθερωθείς Μουστρούφας βγήκε στο βουνό όπου έγινε βοηθός του Πέτρου Κόκκαλη!…

 

Όμως η Παπαδάκη είχε ενδιαφερθεί και είχε σώσει πολλούς άλλους με πιο χαρακτηριστικούς του αριστερούς Γιώργο Γληνό, τον γιό του Αιμίλιου Βεάκη, τον Νάσο Κεδράκα και τον χαράκτη Τάσσο.

 

Ακόμα διαβάζουμε ότι ο Κώστας Βάρναλης, διετέλεσε μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου, επί κατοχικής πρωθυπουργίας του Ιωάννη Ράλλη. Φυσικά ο Βάρναλης, εφήρμοσε μετά το δικό του «όμορφα και τακτικά πάω με κείνον που νικά».

 

Από τις μετέπειτα έρευνες για τις συνθήκες δολοφονίας της μεγάλης μας τραγωδού προέκυψε ότι εκείνη την περίοδο ο καθένας σύντροφος, έκανε ότι του έκοβε η γκλάβα, οπότε ο χαρακτηρισμός συμμορίτες ήταν απολύτως πετυχημένος

 

Το ΚΚΕ αργότερα χαρακτήρισε λάθος την δολοφονία της Παπαδάκη. Και λοιπόν;

 

Στο ιστολόγιο Makpress της 20 – 5 – 26, υπάρχει ένα βίντεο, στο οποίο ακούμε τα εξής: « Στην Ελλάδα της ακρίβειας υπάρχει μία κατηγορία ανθρώπων που δεν φαίνεται να πιέστηκε ιδιαίτερα. Οι βουλευτές της ΝΔ. Σύμφωνα με τα στοιχεία των «πόθεν έσχες» τους ο δεδηλωμένος πλούτος, αυτών και των συζύγων τους την τελευταία επταετία δεν αυξήθηκε απλώς. Απογειώθηκε. Το 2019 ο συνολικός δεδηλωμένος πλούτος των βουλευτών της ΝΔ, ήταν περίπου 91 εκατομμύρια ευρώ. Το 2024 έφτασε τα 217 εκατομ. Δηλαδή, αύξηση κατά 126 εκατομ., μέσα σε 5 χρόνια. Και το καλύτερο. Από το 2019 μέχρι το 2023 ο πλούτος τους αυξήθηκε κατά περίπου 55 εκατομ., ενώ από το 2023 μέχρι το 2024, μέσα σε μόνο ένα χρόνο, αυξήθηκε κατά 71 εκατομ. Δηλαδή, σ’ ένα χρόνο αυξήθηκε περισσότερο απ’ ό,τι είχε αυξηθεί τα προηγούμενα πέντε χρόνια. Την ίδια ώρα, τα δάνειά τους παραμένουν πάνω από 25 εκατομ. Άρα έχουμε μία εικόνα που πολιτικά δεν μπορείε να περάσει στα ψιλά, γιατί ο πολίτης ψάχνει και τα ψιλά και η κυβέρνηση του λέει: «κάνε υπομονή». Καλό είναι να ξέρετε, ότι κάποιοι άλλοι μάλλον δεν έκαναν υπομονή. Έκαναν περιουσίες. Και ναι, τα «πόθεν έσχες» τους δεν αποδεικνύουν από μόνα τους κάποια παρανομία, αλλά αποτυπώνουν κάτι πολύ σημαντικό. Ποιοι βγήκαν οικονομικά δυνατότεροι μέσα στα χρόνια της κρίσης και της ακρίβειας; Κι’ εγώ ερωτώ: «Πώς γίνεται μία κοινωνία να φτωχαίνει και οι εκπρόσωποί της να πλουτίζουν τόσο θεαματικά;»

 

Τι να σου πω ρε φίλε Makpress; Πώς το έλεγε ο Μανώλης Σκουντρής (Βασίλης Λογοθετίδης) στην γυναίκα του Βέτα (Μαίρη Λαλοπούλου, η οποία προσπαθούσε να τον πείσει για την αξία ενός δαχτυλιδιού που φορούσε ένας Τάταρος και κατέληγε: «…Και ξέρεις τώρα πώς αγαπάνε οι Τάταροι» με τον δόλιο τον Σκουντρή να απαντάει: «Πού να ξέρω Βέτα μου. Δεν με έχει αγαπήσει Τάταρος» («Ένα βότσαλο στη λίμνη»-1952).

 

Ακριβώς έτσι κι΄ εγώ. Δεν έχω κάνει πλούσιος (και κατά πως φαίνεται, ούτε που θα κάνω…) για να ξέρω.

 

Παράγραφοι

 

Το είδαμε κι’ αυτό. Ο κ. Τσίπρας ονόμασε το καινούργιο, πλην με παλιά υλικά, κόμμα του Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.). Σοφά επιλεγμένο το όνομα, για να αχταρμαδιάζει τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (Ε.Λ.Α.Σ.), το στρατιωτικό σκέλος του ΕΑΜ, με την Ελληνική Αστυνομία. Δεν ξέρω αν υπονοεί και το… «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» συγκεκαλυμένο. Πάντως ο κ. Καμμένος αντέδρασε χιουμοριστικά κατά του πρώην συντρόφου του, προτείνοντας νέο κόμμα την Ελληνική Δεξιά Συμμαχία (ΕΔΕΣ). Όμως εγώ να θυμίσω κάτι. Όταν οι «Σπαρτιάτες» μπήκαν στη Βουλή, όλο το «δημοκρατικό τόξο» θορυβήθηκε και επιστρατεύθηκαν νομικοί εγκέφαλοι να γνωμοδοτήσουν αν μπορούσε το κόμμα αυτό να οικειοποιηθεί το όνομα «Σπαρτιάτες», διότι – λέει – αφορούσε τους πολίτες μιας πόλεως. Τώρα, λογικά, θα πρέπει να έχουμε πάλι τα ίδια ή μήπως όχι; Μήπως τώρα όλα είναι καλώς καμωμένα; Να απαντήσω εγώ; Ναι τώρα όλα είναι καλώς καμωμένα, διότι ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του ξεχειλίζουν από δημοκρατία (θυμηθείτε το δημοψήφισμα) και η δημοκρατία δεν κινδυνεύει απ’ αυτούς, αλλά πλέον ούτε και από τους «Σπαρτιάτες», αφού οι περισσότεροι απ’ αυτούς ή πήγαν ή φλερτάρουν με την ΝΔ. Όμως ο κ. Καρανίκας το έθεσε στην σωστή βάση: «Τα ακρωνύμια με ιστορική σημασία και βάρος δεν πρέπει να γίνονται προϊόν κατανάλωσης διαφημιστικών εταιρειών […]. Είναι προσβλητικό».

 

Προ ημερών, στο τελικό του μπασκετικού Γιούρολιγκ, οι φίλαθλοι παρακολούθησαν έναν εκτός προγράμματος αγώνα πυγμαχίας, μεταξύ του ισχυρού άνδρα της ΠΑΕ κ. Μαρινάκη και του πρώην (και νυν όπως φαίνεται, από την φρουρά που τον ακολουθούσε) ισχυρού γ.γ. του πρωθυπουργού κ. Δημητριάδη, όπου είχαμε μπουνίδι, κλοτσοπατινάδα, σχίσιμο μπλουζακίων και άφθονα… γαλλικά. Επενέβη, λέει, ο εισαγγελέας και διέταξε ανακρίσεις. Ορθόν και άμποτε να μάθουμε το αποτέλεσμα ων ανακρίσεων. Η αθλητική δικαιοσύνη όμως τι κάνει; Θυμόμαστε ότι όταν στο γήπεδο της ΑΕΚ ο αρχιδιαιτητής κ. Λανουά είχε φραστικώς αποδοκιμασθεί από μερίδα φιλάθλων, είχε ταρακουνηθεί το σύμπαν. Η ΕΠΟ του κ. Γκαγκάτση (αυτού που απένειμε το κύπελλο Ελλάδος στον ΟΦΗ…), εξαγριώθηκε. Ζητήθηκε το γκρέμισμα του γηπέδου και τον αποκεφαλισμό των γιουχαϊσάντων, ενώ η ομάδα απειλήθηκε με αποκλεισμό από τα 20 προσεχή πρωταθλήματα και 30 κύπελλα. Λες και ο κ. Λανουά ήταν ο Δαλάϊ Λάμα ή ο Κιμ Γιογκ Ουν ή, έστω, ο Κων/νος Αργυρός. Και να σημειωθεί ότι ο κ. Λανουά έχει αποδοκιμασθεί, με διαφόρους τρόπους, σχεδόν από όλες τις ομάδες, όμως μόνο η πρόγκα τα ΑΕΚ ακούστηκε. Περιμένουμε λοιπόν να δούμε την αντίστοιχη διοργανώτρια αρχή, να δείξει την.. ευαισθησία της ΕΠΟ, για τα περαιτέρω. Και αν εμείς δούμε «περαιτέρω» να μου γράψετε….

 

Οι εκλογές όλο και πλησιάζουν σύντροφοι. Προ ημερών ο Στρατός, έστησε μία γέφυρα τύπου Bailey, μήκους 15,25 μέτρων, στο Δήμο Ν. Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, για την ζεύξη του Κηφισού. Η γέφυρα τοποθετήθηκε στη θέση παλαιότερης, που καταστράφηκε από έντονα πλημμυρικά φαινόμενα, ενώ προηγήθηκε αίτημα του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας μέσω της σχετικής πλατφόρμας κοινωνικών δραστηριοτήτων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Όπως επεσήμανε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Νίκος Δένδιας, αποστολή της Διοίκηση Κατασκευών και Αντιμετώπισης Φυσικών Καταστροφών (ΔΙΚΑΦΚΑ) του ΓΕΕΘΑ, που ανέλαβε το έργο, είναι – πέραν των επιχειρησιακών καθηκόντων – η άμεση συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας, στην αποκατάσταση ζημιών από φυσικές καταστροφές αλλά και στην υλοποίηση ειδικών έργων. Άψογα! Στην Ελλάδα του 2.0, στο κέντρο της Αθήνας, ο Στρατός στήνει γέφυρες Bailey, λες και βρισκόμαστε λίγο μετά την λήξη του συμμοριτοπολέμου και την αρχή της Ανασυγκρότησης. Τα ερωτήματα αρκετά. Ο Δήμος και γενικώς η ευημερούσα (έτσι μας λένε) Ελλάδα δεν έχει χρήματα και προσφεύγει στο τζάμπα, δηλαδή στον Στρατό; Το υλικό Bailey περισσεύει; Το Ελληνικό Δημόσιο, γιατί δεν έφτιαξε το γεφύρι; Μήπως για τον ίδιο λόγο που δεν το έφτιαξαν και οι κολλητοί του Μαυρογιαλούρου; Η ΔΙΚΑΦΚΑ, αυτή την αποστολή έχει; Αυτά.

 

Αγαπητοί σύντροφοι. Συμμορίτες και συμμορίτισσες. Ελασίτες και Ελασίτισσες. Την Τρίτη 26 Μαΐου το βράδυ ο Αλέξης Τσίπρας στην πλατεία του Θησείου, συνολικής εκτάσεως περίπου 2 στρεμμάτων, και ενώπιον 3,5 εκατομμυρίων και βάλε παραληρούντων οπαδών του, σήκωσε την σημαία της Επαναστάσεως ανακοινώνοντας το όνομα του νέου κόμματος του (ΕΛΑΣ), σκορπίζοντας ρίγη συγκινήσεως. Αυτά γίνονται την Τρίτη το βράδυ. Την Τετάρτη 27 Μαΐου το πρωί, κυκλοφορεί γκάλοπ με τα εξής αποτελέσματα: «ΝΔ 27,5%, δεύτερο το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα με 14,1%, τρίτο το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού με 11,4%, τέταρτο το ΠΑΣΟΚ με 8,6%, ακολουθούν το ΚΚΕ με 5,1%,…κ.λπ.)». Δηλαδή μέσα στη νύχτα, το 14,1 % του εκλογικού σώματος, όχι μόνο μελέτησε και κατάλαβε τις ασυναρτησίες του κ. Τσίπρα, αλλά έγινε και γκάλοπ και πάρα λίγο να πάρει την κυβέρνηση και δεν ξέρω μήπως αυτό επετεύχθη τελικώς προς το μεσημέρι τη 27ης Μαΐου. Θα ήθελα να μου έλεγαν οι γκαλοπιστές, τι ήταν εκείνο που ηλέκτρισε τα πλήθη και πόσα έκανε, εν τω μεταξύ ο Τσίπρας και από την σφαλιάρα του 2019, σε μία νύχτα, με ένα γκάλοπ, κόντεψε να ρίξει την κυβέρνηση χωρίς αγώνα; Ρε παιδιά των γκάλοπ είπαμε, αλλά όχι κι’ έτσι… Τέτοιο θρίαμβο πιά ούτε ο Ακύλας!

 

Τόχουμε πει πολλές φορές και δεν θα κουραστούμε να το λέμε, αλλά το Πρωτοβάθμιο Μονομελές Πειθαρχικό Όργανο της Σούπερ Λιγκ, αγρόν αγοράζει. Ας του υπενθυμίσουμε λοιπόν ότι οι επιβαλλόμενες ποινές, εκτός των άλλων έχουν και χαρακτήρα παραδειγματισμού, διότι μια ποινή, με σαφώς διατυπωμένο το αιτιολογικό της, αναγκάζει τον μελλοντικό… άτακτο να το σκεφθεί. Το παραπάνω όργανο λοιπόν, τιμώρησε τις ΠΑΕ ΑΕΚ, Ολυμπιακό και ΑΕΛ, μεταξύ των άλλων για παράβαση των άρθρων 1, 5 επ, 14 παρ. 1, 2, 3 και 4, περ. α΄, 15 παρ. 2 περ. α’ ιιι) του Π.Κ. της ΕΠΟ), και των άρθρων 1, 5 επ, 14 παρ. 1, 2, 3 και 4, περ. α΄, 15 παρ. 1 περ. α’ του Π.Κ. της ΕΠΟ), αλλά και για παράβαση άρθρων 1, 5 επ, 14 παρ. 1, 2, 3 και 4, περ. α΄, 15 παρ. 1 περ. γ’ του Π.Κ. της ΕΠΟ!!! Τώρα λοιπόν, νομίζει η Σούπερ Λιγκ, ότι θα το σκεφθεί πολύ ο αλητάμπουρας και δεν θα ξαναπαραβιάσει το άρθρο 14 παράγραφος 1, 2, 3, και 4 περ.α΄15 παρ. 2 α΄ιιι ! Καλά λίγο μυαλό δεν υπάρχει; Εν τάξει βάλτε τα άρθρα και τις παραγράφους, μια και είναι το ίρτζι σας, βάλτε όμως και σε παρένθεση την ουσία. Π.χ. «Ρίψη αντικειμένων στον αγωνιστικό χώρο». Τόσο δύσκολο είναι πιά;

 

Για γέλια και για κλάματα

 

Τι θυμάται τώρα ρε ο άνθρωπος!…

 

 

Είπαν… (… και δεν ντράπηκαν)

 

πηγή 

Αμερικανίδα εντατικολόγος στη Γάζα: “Κρατήσαμε τα χέρια παιδιών καθώς έπαιρναν την τελευταία τους πνοή, χωρίς κανέναν άλλον παρά μόνο έναν ξένο εκεί για να τα παρηγορήσει”

Η προστασία των αμάχων πληθυσμών και η διασφάλιση των υγειονομικών υποδομών σε εμπόλεμες ζώνες αποτελούν τον πυρήνα της διεθνούς δράσης της Δρ. Τάνια Χατζ-Χασάν (Dr. Tanya Haj-Hassan), αμερικανικής εκπαίδευσης εντατικολόγου παίδων, η οποία έχει αναδειχθεί σε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες ανθρωπιστικές φωνές παγκοσμίως. 

 

Μέσα από τις συγκλονιστικές της καταθέσεις σε διεθνή φόρα, όπως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, η Δρ. Χατζ-Χασάν φέρνει στο προσκήνιο την πλήρη κατάρρευση του συστήματος υγείας στη Λωρίδα της Γάζας. 

 

Η μαρτυρία της, βασισμένη στην εμπειρία της στην πρώτη γραμμή των χειρουργικών θαλάμων, υπερβαίνει την απλή καταγραφή των απωλειών και θέτει τη διεθνή κοινότητα προ των ηθικών και νομικών της υποχρεώσεων απέναντι στο δράμα των παιδιών και των εργαζομένων στην υγεία.

 

Εξειδίκευση στην παιδιατρική εντατικολογία και παγκόσμια δράση

 

Η κλινική πρακτική της Δρ. Χατζ-Χασάν είναι προσανατολισμένη στη θεραπεία των πιο βαριά ασθενών και σοβαρά τραυματισμένων παιδιών, με ένα σημαντικό μέρος της καριέρας της να επικεντρώνεται στην ανθρωπιστική ιατρική, την επείγουσα ανταπόκριση και την κλινική εκπαίδευση. Ταξιδεύοντας τακτικά σε περιοχές με περιορισμένους πόρους και σε εμπόλεμες ζώνες, προσφέρει άμεση ιατρική φροντίδα, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην εκπαίδευση του εγχώριου ιατρονοσηλευτικού προσωπικού.

 

Αν και η δραστηριότητά της εκτείνεται σε πολλαπλά διεθνή πλαίσια, η Δρ. Χατζ-Χασάν κέρδισε ευρεία παγκόσμια προβολή λόγω των πρωτογενών ιατρικών της αναφορών κατά τη διάρκεια της ανθρωπιστικής κρίσης στη Λωρίδα της Γάζας. Προσφέροντας εθελοντική εργασία μέσω ανθρωπιστικών και ιατρικών αποστολών, συμπεριλαμβανομένων ομάδων που συνδέονται με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα (MSF), υπηρέτησε για εκτεταμένες περιόδους σε βαλλόμενες υποδομές με σοβαρές ελλείψεις υλικών, όπως το Νοσοκομείο των Μαρτύρων του Αλ-Άκσα.

 

Η πλατφόρμα «Gaza Medic Voices» και η διπλωματική παρέμβαση

 

Προκειμένου να αντιμετωπιστεί η λογοκρισία και να τεκμηριωθεί η πραγματικότητα στο πεδίο των επιχειρήσεων, η Δρ. Χατζ-Χασάν συνίδρυσε την πλατφόρμα «Gaza Medic Voices». Μέσω αυτής της πρωτοβουλίας αναπαράγονται άμεσες, διασταυρωμένες μαρτυρίες, ηχητικά ημερολόγια και δεδομένα από υγειονομικούς που επιχειρούν στην πρώτη γραμμή της σύγκρουσης. Η δράση της επεκτάθηκε σε διπλωματικό επίπεδο, ενημερώνοντας τον ΟΗΕ, κυβερνητικούς αξιωματούχους στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ και διεθνή φόρουμ ανθρωπίνων δικαιωμάτων, παρουσιάζοντας λεπτομερή στοιχεία για την καταστροφή των υποδομών, τη θνησιμότητα των παιδιών και την επιτακτική ανάγκη δημιουργίας ανθρωπιστικών διαδρόμων.

 

Ως τακτική σχολιάστρια σε μεγάλα παγκόσμια ειδησεογραφικά δίκτυα, όπως το CNN, το BBC, το MSNBC και το Al Jazeera, είναι αναγνωρίσιμη για τον δομημένο, άμεσο και βαθύτατα βασισμένο σε γεγονότα τρόπο επικοινωνίας της. Στις δημόσιες παρεμβάσεις της υπενθυμίζει σταθερά στη διεθνή κοινότητα τις δεοντολογικές υποχρεώσεις του ιατρικού επαγγέλματος, επισημαίνοντας ότι η στοχευμένη προσβολή νοσοκομείων και το μαζικό τραύμα που προκαλείται στα παιδιά πλήττουν τη συλλογική ανθρώπινη συνείδηση.

 

Η εξάλειψη των οικογενειών και το ιατρικό ακρωνύμιο «WCNSF»

 

Στις 27 Νοέμβρη του 2024, έδωσε μία συγκλονιστική 20λεπτη ομιλία στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, όπου περιέγραψε με γλαφυρά λόγια την πραγματική κατάσταση στη Γάζα. Από τότε, τα πράγματα έχουν γίνει πολύ χειρότερα.

 

Ας θυμηθούμε τι είχε πει:

 

Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι που καλύπτουν την καταστροφή του ίδιου του λαού τους έχουν γίνει επανειλημμένα στόχος και έχουν απαξιωθεί, ενώ τόσο τα ρεπορτάζ όσο και οι δολοφονίες τους έχουν σε μεγάλο βαθμό αγνοηθεί από τα κυρίαρχα δυτικά μέσα ενημέρωσης.

 

Ως ένας από τους λίγους διεθνείς παρατηρητές στους οποίους επετράπη η είσοδος στη Γάζα, μπορώ να σας πω το εξής: περάστε μόλις πέντε λεπτά σε ένα νοσοκομείο εκεί και θα γίνει επώδυνα σαφές ότι οι Παλαιστίνιοι σφαγιάζονται σκόπιμα, λιμοκτονούν και απογυμνώνονται από οτιδήποτε είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής.

 

Η εξάλειψη ολόκληρων οικογενειών

 

Συλλογικά, τους τελευταίους 14 μήνες, έχουμε περιθάλψει ανθρώπους που υπέστησαν τη μία σφαγή αμάχων μετά την άλλη, στα λίγα εναπομείναντα εν μέρει λειτουργικά νοσοκομεία της Γάζας. Ολόκληρες οικογένειες έχουν εξολοθρευτεί πλήρως — έχουν διαγραφεί ολοκληρωτικά από το ληξιαρχείο. Εντωμεταξύ, οι συνάδελφοί μας στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και της ανθρωπιστικής βοήθειας σκοτώνονται σε αριθμούς ρεκόρ.

 

Έχουμε περιθάλψει αμέτρητα παιδιά που έχασαν ολόκληρη την οικογένειά τους — ένα φαινόμενο τόσο συχνό στη Γάζα, που του έχει δοθεί ένα συγκεκριμένο ιατρικό ακρωνύμιο: WCNSF (Wounded Child, No Surviving Family / Τραυματισμένο Παιδί, Χωρίς Επιζώντα Μέλη Οικογένειας). Κρατήσαμε τα χέρια παιδιών καθώς έπαιρναν την τελευταία τους πνοή, χωρίς κανέναν άλλον παρά μόνο έναν ξένο εκεί για να τα παρηγορήσει. Ακόμη και εκείνα που ανάρρωσαν αρκετά ώστε να βγουν από το νοσοκομείο, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν διαρκή κίνδυνο θανάτου, είτε από έναν επόμενο βομβαρδισμό, είτε από λιμό, αφυδάτωση ή ασθένειες.

 

Έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα

 

Η ιστορία μάς έχει δείξει ξεκάθαρα ότι οι γιατροί δεν μπορούν να σταματήσουν μια γενοκτονία. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο ονομάζεται «Σύμβαση για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας», και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εγώ, ως γιατρός, βρίσκομαι εδώ σήμερα απευθύνοντας έκκληση σε εσάς.

 

Πριν μοιραστώ όσα είδα προσωπικά με τα μάτια μου, θέλω να μοιραστώ μια φράση του συναδέλφου μου, Δρ. Μουχάμαντ Γκάνιμ (Dr. Muhammad Ganim). Ήταν ένας νεαρός γιατρός των επειγόντων περιστατικών που σκοτώθηκε πριν από έναν μήνα από ένα drone-τετρακόπτερο (quadcopter), αφού φρόντιζε σταθερά τους ασθενείς του για περισσότερες από 400 ημέρες, ενώ τα νοσοκομεία στα οποία εργαζόταν πολιορκούνταν επανειλημμένα. Ο Δρ. Γκάνιμ είχε πει:

«Όσο μπορούσα, απέφευγα να μοιράζομαι τις τραγικές ιστορίες για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι ξέρω πως δεν ωφελεί σε τίποτα — διότι όσοι δεν συγκινήθηκαν από τις εικόνες των μελισμένων και απανθρακωμένων πτωμάτων, δεν θα συγκινηθούν από μερικές λέξεις. Και ο δεύτερος λόγος είναι ότι δεν βρίσκω τα λόγια για να περιγράψω τις ιστορίες που μοιράζομαι».

 

Συμπεριλαμβάνω το συναίσθημα του Δρ. Γκάνιμ. Τι απομένει να ειπωθεί που θα μπορούσε να παρακινήσει τους ανθρώπους σε δράση; Τι απομένει; Πώς μπορούμε καν να αρχίσουμε να αρθρώνουμε όσα έχουμε δει;

 

Ο πόνος των ανώνυμων

 

Θυμάμαι τη σιωπή μιας γυναίκας που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο τραυματισμένη, να κοιτάζει στο κενό και να μην μπορεί να μιλήσει. Είχε γεννήσει μόλις μια εβδομάδα νωρίτερα και δεν μπορούσε να βρει το επτά ημερών μωρό της. Τόσο το βρέφος όσο και το νήπιό της ήταν παγιδευμένα κάτω από τα ερείπια. Δεν υπάρχουν λέξεις που να μπορούν να αποδώσουν επαρκώς τον πόνο και τη διαστροφή αυτής της επιθετικότητας. Απλώς δεν υπάρχουν λέξεις.

 

Γιατί δεν είμαστε εκεί, ικανοί να μιλήσουμε απευθείας για τον παλαιστινιακό λαό — τον λαό στη Γάζα; Θέλω όλος ο κόσμος να μάθει ότι είμαι άνθρωπος. Στο κάτω-κάτω, δεν είμαι απλώς μελάνι στο χαρτί. Δεν είμαι ανώνυμος. Είμαι ένας άνθρωπος πλασμένος από τον Θεό.

 

Ο συστηματικός πόλεμος κατά της υγειονομικής περίθαλψης

 

Έχοντας ταξιδέψει στην περιοχή πολλές φορές κατά την τελευταία δεκαετία —πιο πρόσφατα ως μέλος μιας ιατρικής ομάδας έκτακτης ανάγκης που εργαζόταν σε νοσοκομείο— έχω δει αυτή την πραγματικότητα από πρώτο χέρι. Οι Παλαιστίνιοι συνάδελφοί μας δεν είναι εδώ σήμερα επειδή τα συστήματα στα οποία υπάρχουμε αυτή τη στιγμή δεν αναγνωρίζουν την αξία της παλαιστινιακής ζωής.

 

Το πλήγμα για την ιατρική κοινότητα περιλαμβάνει:

• Εκατοντάδες εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας έχουν κρατηθεί σε αιχμαλωσία.
• Τουλάχιστον τέσσερις εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας έχουν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της κράτησής τους, και οι σοροί τους εξακολουθούν να μην αποδίδονται στις οικογένειές τους.
• Κάθε εργαζόμενος στον τομέα της υγείας που συνάντησα στη Γάζα έχει χάσει μέλη της οικογένειάς του, φίλους και συναδέλφους.
• Κάθε εργαζόμενος στον τομέα της υγείας που συνάντησα έχει εκτοπιστεί πολλαπλές φορές και έχει εξαναγκαστεί συστηματικά να εγκαταλείψει τα ίδια τα νοσοκομεία στα οποία εργάζεται

πηγή

Απόρθητα νησιά: Το μάθημα της Ταϊβάν για την άμυνα του Αιγαίου

Γράφει ο ΠΑΠΠΑΣ Δ. ΙΩΑΝΝΗΣ

 

Τα φιλόδοξα σχέδια περί “Γαλάζιας Πατρίδας” είναι ανεφάρμοστα επί του πεδίου. Όσο δε πιο γρήγορα το καταλάβουν οι γείτονές μας, όσο πιο γρήγορα σοβαρευτούν, τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς. Στο άρθρο θα εξετάσουμε, τι μας διδάσκει το ψυχροπολεμικό υπόδειγμα της Ταϊβάν.

 

Τα νησιωτικά συμπλέγματα Kinmen και Matsu της Ταϊβάν, με 12 και 32 νησιά αντίστοιχα, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα γεωγραφικής και στρατηγικής ασυμμετρίας στον σύγχρονο κόσμο. Βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από την Κίνα – μόλις 10 χιλιόμετρα από την απέναντι ακτή της ηπειρωτικής Κίνας, αλλά 160-190 χιλιόμετρα από την Ταϊβάν. Αυτά τα νησιωτικά συμπλέγματα λειτουργούν ως προκεχωρημένα φυλάκια της Ταϊβάν. 

 

Η επιφάνειά τους όμως είναι πλήρως εκτεθειμένη στο κινεζικό πυροβολικό. Για να αντιμετωπίσει αυτή τη θανάσιμη απειλή, η Ταϊβάν ξεκίνησε ήδη από το 1956 – ως απάντηση στις πρώτες μεγάλες κρίσεις των Στενών – την εκσκαφή του σκληρού, γρανιτένιου υπεδάφους των νησιών.

 

Μετά την καταιγίδα του 1958, όταν η Κίνα έριξε πάνω από 450.000 βλήματα πυροβολικού στο Kinmen μέσα σε 44 ημέρες, η Ταϊπέι κατάλαβε ότι η επιβίωση κρίνεται υπόγεια. Επί δεκαετίες, οι λόφοι σκάφτηκαν, δημιουργώντας μια ολόκληρη στρατιωτική πολιτεία κάτω από το έδαφος, η οποία στα τέλη της δεκαετίας του ’60, μέσω του γιγαντιαίου “Σχεδίου Beihai”, απέκτησε μέχρι και υπόγειες ναυτικές βάσεις (όπως τα κανάλια Beihai) σκαμμένες με τα χέρια και δυναμίτη.

 

Η “Άμυνα Σκαντζόχοιρου” της Ταϊβάν

 

Η Ταϊβάν δεν σπατάλησε πόρους οχυρώνοντας άσκοπα το σύνολο των 48 διάσπαρτων νησιών και νησίδων των δύο συμπλεγμάτων. Επικέντρωσε το γιγαντιαίο τεχνικό της έργο αποκλειστικά στα 9 κύρια νησιά, 4 στο Kinmen και 5 στο Matsu – όπως και η Ελλάδα στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου μετά το 1974. Αυτοί οι 9 κεντρικοί γεωγραφικοί όγκοι έναντι των ακτών της Κίνας, μετατράπηκαν σε “κούφιους”, γρανιτένιους “σκαντζόχοιρους”, οι οποίοι όμως περιβάλλονται από ένα πυκνό, φονικό δίκτυο 307 αυτόνομων παράκτιων οχυρών και πολυβολείων, ένα ανά 360 μέτρα ακτογραμμής κατά μέσο όρο.

 

Η “Άμυνα Σκαντζόχοιρου” (Hedgehog Defense), που η Ταϊπέι εφάρμοσε στα νησιά επί δεκαετίες, είναι μια αμυντική διάταξη σχεδιασμένη να μάχεται προς όλες τις κατευθύνσεις (360 μοίρες). Ακόμη κι αν ο εχθρός την περικυκλώσει, κάθε τοποθεσία συνεχίζει τον αγώνα, ακριβώς επειδή είναι αυτόνομη και γεμάτη “αγκάθια”. Με αυτόν τον τρόπο, η Ταϊβάν απέδειξε ότι η άμυνα ενός αρχιπελάγους δεν απαιτεί την καθολική και οικονομικά ασύμφορη οχύρωση κάθε βράχου, αλλά τη μετατροπή των κύριων νησιών σε υπόγειες “μητέρες-βάσεις” που ελέγχουν και προστατεύουν ολόκληρη την ενδιάμεση θαλάσσια περιοχή.

 

Υπόγεια πολεμικά οικοσυστήματα

 

Τα υπόγεια δίκτυα στα Kinmen και Matsu είναι αυτόνομα πολεμικά οικοσυστήματα. Περιλαμβάνουν πλήρως ηλεκτροδοτούμενους θαλάμους, νοσοκομεία, κέντρα διοίκησης, αποθήκες πυρομαχικών, όπως επίσης και ολοκληρωμένα οπλικά συστήματα, από βαρέα πυροβόλα μέχρι πυραυλακάτους. Η αρχιτεκτονική αυτή επιτρέπει την εφαρμογή της τακτικής των “υπόγειων επιθέσεων ξαφνικής ανάδυσης” (subterranean pop-up attacks).

 

Κρυμμένες Ναυτικές Βάσεις: Τα τούνελ ξεκινούν από το εσωτερικό του βράχου και καταλήγουν κατευθείαν στη θάλασσα. Οι πυραυλάκατοι είναι απόλυτα προστατευμένες· βγαίνουν, εκτοξεύουν αντιπλοϊκούς πυραύλους και επιστρέφουν αμέσως στην ασφάλεια του γρανίτη.

 

Υπόγειο Πυροβολικό: Τα βαρέα πυροβόλα, οι εκτοξευτές πυραύλων και οι εξέδρες drones παραμένουν υπόγεια. Αυτοματοποιημένες θύρες (blast doors) ανοίγουν για ελάχιστα δευτερόλεπτα, το όπλο εκτελεί το πλήγμα ακριβείας και αποσύρεται πίσω στη γη πριν τα εχθρικά συστήματα προλάβουν να ανταποδώσουν τα πυρά.

 

Ψευδείς Στόχοι: Η υπόγεια προστασία συμπληρώνεται από μια εκτεταμένη τακτική παραπλάνησης (deception) στην επιφάνεια. Η Ταϊβάν χρησιμοποιεί “πολυφασματικά” ομοιώματα (multispectral decoys) υψηλής πιστότητας. Αυτοί οι ψεύτικοι στόχοι διαθέτουν εσωτερικές γεννήτριες θερμότητας και ειδικές μεταλλικές βαφές, ώστε να εκπέμπουν το ίδιο ακριβώς θερμικό και ρανταρικό αποτύπωμα με τα αληθινά συστήματα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν δεκάδες “ψεύτικες είσοδοι στοών” (decoy portals) στους βράχους.

 

Σε περίπτωση σύρραξης, ο επιτιθέμενος παρασύρεται να εξαπολύσει τις πανάκριβες βόμβες διείσδυσης και τους πυραύλους του εναντίον φουσκωτών αρμάτων και συμπαγών βράχων. Αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο οικονομικό και επιχειρησιακό παράδοξο: ο εχθρός εξαντλεί το στοκ των έξυπνων όπλων του σε μηδενικούς στόχους, ενώ η πραγματική αμυντική ισχύς παραμένει άθικτη υπόγεια – όπως συμβαίνει σήμερα σε σύγχρονες πολεμικές συγκρούσεις, στην Ουκρανία, το Ιράν, τον Λίβανο και την Υεμένη*.

 

Κατά συνέπεια, η Κίνα, η στρατιωτική υπερδύναμη με τον μεγαλύτερο ενεργό στρατό στον κόσμο, απειλούσε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο αυτά τα “Νησιά-Φρούρια” (Fortress Islands), τα βομβάρδιζε, αλλά επί δεκαετίες δεν τόλμησε να τους επιτεθεί με αποβατικά στρατεύματα, όσο μικρά και εάν είναι αυτά τα νησιά – το μεγαλύτερο του συμπλέγματος Kinmen έχει έκταση 134 τ. χλμ. (πολύ μικρότερο από την Ικαρία, που είναι 255 τ. χλμ.), ενώ του συμπλέγματος Matsu είναι μόλις 10,4 τ. χλμ. (όσο περίπου το Καστελλόριζο, που είναι 9,1 τ. χλμ.).

 

Ανεφοδιασμός: Το κλειδί της θωράκισης των Νησιών-Φρουρίων

 

Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, ο ανεφοδιασμός των Νησιών-Φρουρίων της Ταϊβάν διασφαλίζετο από τον Έβδομο Στόλο των ΗΠΑ. Ενδεικτικά, κατά τις Κρίσεις των Στενών της Ταϊβάν (1954, 1958), αμερικανικά πολεμικά πλοία συνόδευαν τις νηοπομπές της Ταϊβάν μέχρι το όριο των χωρικών υδάτων του Kinmen, εμποδίζοντας την Κίνα να επιτεθεί αποτελεσματικά.

 

Σήμερα όμως, η αμυντική συμφωνία των ΗΠΑ με την Ταϊβάν (Taiwan Relations Act) καλύπτει νομικά μόνο το κύριο νησί (Formosa) και τα νησιά Pescadores. Τα Kinmen και Matsu εξαιρούνται επίσημα. Με την Κίνα να διαθέτει πλέον πυραύλους που μπορούν να βυθίσουν αμερικανικά αεροπλανοφόρα (τους λεγόμενους Carrier Killers DF-21/DF-26), η Ταϊβάν ξέρει ότι οι ΗΠΑ δεν θα ρισκάρουν έναν Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να σπάσουν έναν κινεζικό αποκλεισμό σε αυτά τα νησιά. Δηλαδή σήμερα πλέον οι Κινεζικές ένοπλες δυνάμεις μπορούν για πρώτη φορά να μετατρέψουν τα δύο νησιωτικά συμπλέγματα σε απροσπέλαστη ζώνη απαγόρευσης πρόσβασης (Anti-Access / Area Denial, ή “A2/AD”).

 

Κατά συνέπεια, κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η Ταϊβάν προχώρησε σε σταδιακή μείωση των στρατευμάτων της στα Kinmen και Matsu, από 100.000 στρατιώτες στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου σε 3.000 στρατιώτες σήμερα. Η επιλογή αυτή δεν έγινε λόγω αποτυχίας του υπόγειου τακτικού μοντέλου, αλλά λόγω της καθολικής κινεζικής υπεροχής που αναπτύχθηκε πρόσφατα για τον ολοσχερή αποκλεισμό αυτών των νησιών σε περίπτωση σύρραξης, οπότε η Ταϊβάν θα αδυνατούσε να ανεφοδιάζει τα νησιά της και θα κινδύνευε να εγκλωβίσει πολύτιμο έμψυχο δυναμικό σε νησιωτικές “υπόγειες φυλακές”.

 

“Γαλάζια Πατρίδα” γιοκ, εφέντιμ!

 

Στο Αιγαίο, η πραγματικότητα αντιστρέφεται. Τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου – που ήδη διαθέτουν αξιόλογες υπόγειες οχυρώσεις, καταφύγια και έργα εκσκαφής, που κατασκευάστηκαν με τεράστιο κόπο από το Μηχανικό μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974 – δεν είναι αποκομμένα προκεχωρημένα φυλάκια, αλλά οργανικό μέρος ενός ενιαίου, συμπαγούς αρχιπελαγικού δικτύου με βάθος και συνέχεια μέχρι την ηπειρωτική Ελλάδα και την Κρήτη.

 

Οι ελληνικές δυνάμεις, διατηρώντας το ποιοτικό αεροναυτικό τους πλεονέκτημα (τεχνολογικό και ανθρώπινο) έναντι της Τουρκίας, έχουν την επιχειρησιακή ικανότητα να υποστηρίζουν και ανεφοδιάζουν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου υπό πολεμικές συνθήκες. Επί πλέον, η μόνιμη παρουσία και λειτουργία Αμερικανικών βάσεων στο Αιγαίο, από την Κρήτη μέχρι την Αλεξανδρούπολη, αφαιρεί από την Τουρκία την τεχνολογική δυνατότητα να μετατρέψουν το ανατολικό Αιγαίο σε περιοχή “A2/AD”, όσους πυραύλους, drones και μέσα ηλεκτρονικού πολέμου και εάν κατασκευάσουν.

 

Επομένως, για όσο καιρό οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις διατηρούν την ποιοτική τους υπεροχή έναντι της Τουρκίας και οι Αμερικανοί συνεχίζουν να “επιτηρούν” εκ του σύνεγγυς το Αιγαίο** τα τουρκικά σχέδια περί “Γαλάζιας Πατρίδας” είναι ανεφάρμοστα επί του πεδίου. Όσο δε πιο γρήγορα το καταλάβουν οι Τούρκοι, όσο πιο γρήγορα σοβαρευτούν, τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς.

 

Υποσημειώσεις

 

*Στην Ουκρανία, ο ρωσικός στρατός έχει σπαταλήσει δεκάδες πανάκριβους πυραύλους κρουζ Kalibr και drones Lancet εξολοθρεύοντας ξύλινα και φουσκωτά ομοιώματα συστημάτων HIMARS και Patriot, τα οποία διέθεταν ειδικές γεννήτριες για την παραπλάνηση των θερμικών αισθητήρων. Αντίστοιχα, στον Λίβανο, τα δαιδαλώδη υπόγεια δίκτυα στοών της Χεζμπολάχ και οι “ψεύτικες πύλες” στους βράχους απορρόφησαν μεγάλο μέρος των ισραηλινών αεροπορικών πληγμάτων, αφήνοντας πολλές πραγματικές υποδομές εκτόξευσης επιχειρησιακές μετά από μήνες ανηλεών βομβαρδισμών.

 

**Ο πραγματικός λόγος που οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει τεχνολογικό και εξοπλιστικό εμπάργκο στην Τουρκία από το 2019, δεν είναι μόνο τα αντιεροπορικά της συστήματα S-400. Με τα καμώματα της πολεμικής της βιομηχανίας, τους εξοπλισμούς της (μέρος των οποίων είναι τα S-400), τις πυρηνικές της “φιλοδοξίες”, και τις στρατοκρατικές της εξαγγελίες περί “Γαλάζιας Πατρίδας”, η Τουρκία έχει καταδείξει ότι ο στρατηγικός της στόχος είναι να μπορεί να μετατρέπει περιοχές του ανατολικού Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου σε “A2/AD”, όπως δηλαδή μπορεί να κάνει σήμερα η Κίνα στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, στα νησιωτικά συμπλέγματα Kinmen και Matsu.

 

Όμως η Τουρκία λογάριασε χωρίς τον “ξενοδόχο”, τις ΗΠΑ, οι οποίες επ’ ουδενί θα επιτρέψουν να συμβεί κάτι τέτοιο στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο: Άλλο η Κίνα στον Ειρηνικό Ωκεανό και άλλο η Τουρκία στο Αιγαίο Πέλαγος και την ανατολική Μεσόγειο, αφού, αν μη τι άλλο, η Τουρκία δεν είναι, ούτε και πρόκειται να γίνει, πυρηνική Δύναμη. 

 

πηγή 

Επιστήμονες ανακάλυψαν μια τρομακτική σχέση των συμβατικά καλλιεργημένων λαχανικών και φρούτων με τον καρκίνο του πνεύμονα σε νεαρούς μη καπνιστές

Στη σιωπή των εργαστηρίων και στα πιάτα εκατομμυρίων ανθρώπων που επιλέγουν φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ξετυλίγεται μια ιστορία που καταρρίπτει όλα όσα νομίζουμε ότι γνωρίζουμε για την υγιεινή διατροφή. Και αυτό λόγω των φυτοφαρμάκων που πλέον θεωρούνται ως επικρατέστερη αιτία πρόκλησης επιθετικού καρκίνου του πνεύμονα, με τη νέα μελέτη να σημειώνει ότι τα συμβατικά καλλιεργούμενα προϊόντα φέρουν συνήθως υπολείμματα ζιζανιοκτόνων, εντομοκτόνων και μυκητοκτόνων, τα οποία καταναλώνουμε εμείς…

 

Πηγές: American Association for Cancer Research – keckmedicine.org – ecancer.org 

Απόδοση & Σχολιασμός: Ελλήνων Αφύπνιση

 

Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Χόρχε Νίεβα, ιατρικός ογκολόγος στο USC Norris Comprehensive Cancer Center, δήλωσε ότι τα ευρήματα εγείρουν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με έναν άγνωστο περιβαλλοντικό παράγοντα κινδύνου για καρκίνο του πνεύμονα που συνδέεται με μια κατά τα άλλα ωφέλιμη διατροφή. Η μελέτη, που παρουσιάστηκε στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ένωσης για την Έρευνα του Καρκίνου τον Απρίλιο του 2026, περιελάμβανε 187 ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο του πνεύμονα πριν από την ηλικία των 50 ετών, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν είχαν καπνίσει ποτέ. Αυτό που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι αυτοί οι ασθενείς, κατά μέσο όρο, κατανάλωναν περισσότερα φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως από τον εθνικό μέσο όρο.

Το παράδοξο. Άνθρωποι που προσπαθούσαν να ζήσουν μια υγιή ζωή κατέληγαν με τις χειρότερες δυνατές διαγνώσεις και κανείς δεν μπορούσε να τους εξηγήσει γιατί. Ενώ τα ποσοστά καπνίσματος στις Ηνωμένες Πολιτείες μειώνονται σταθερά από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, οι διαγνώσεις καρκίνου του πνεύμονα σε μη καπνιστές κάτω των πενήντα ετών, ιδίως σε γυναίκες, βρίσκονται σε άνοδο. Αυτή η ομάδα αντιπροσωπεύει πλέον περίπου το δέκα τοις εκατό όλων των κρουσμάτων καρκίνου του πνεύμονα στην Αμερική. Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι οι καρκίνοι σε αυτούς τους νεαρούς ασθενείς είναι βιολογικά διαφορετικοί από αυτούς που σχετίζονται με το κάπνισμα και σε ποσοστό έως και ογδόντα τέσσερα τοις εκατό των προσβεβλημένων, έχουν βρεθεί στοχευμένες γενετικές μεταλλάξεις που υποδεικνύουν περιβαλλοντικούς και διατροφικούς παράγοντες και όχι τον καπνό.

Η ομάδα του USC προσδιόρισε τα φυτοφάρμακα ως πιθανή αιτία, σημειώνοντας ότι τα συμβατικά καλλιεργούμενα προϊόντα φέρουν συνήθως υπολείμματα ζιζανιοκτόνων, εντομοκτόνων και μυκητοκτόνων. Προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει την έντονη επαγγελματική έκθεση σε φυτοφάρμακα με αυξημένα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα σε γεωργικούς εργάτες, αλλά τώρα το ερώτημα είναι εάν η καθημερινή έκθεση μέσω της διατροφής θα μπορούσε να έχει παρόμοιες επιπτώσεις στον γενικό πληθυσμό. Τα φυτοφάρμακα δεν απομακρύνονται εύκολα και πολλά είναι συστηματικά, που σημαίνει ότι απορροφώνται από τα φυτά στους ιστούς τους καθώς αναπτύσσονται. Ορισμένα ευρέως χρησιμοποιούμενα αγροχημικά ταξινομούνται από διεθνείς οργανισμούς υγείας ως πιθανά ή πιθανά ανθρώπινα καρκινογόνα.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ζοφερή όταν λαμβάνεται υπόψη η επίδραση του χημικού κοκτέιλ. Μια μελέτη για την έκθεση σε μείγματα φυτοφαρμάκων που διεξήχθη στο Περού διαπίστωσε ότι κανένα από τα τριάντα ένα δραστικά συστατικά που αναλύθηκαν δεν ταξινομήθηκε μεμονωμένα ως καρκινογόνα, αλλά όταν αναμίχθηκαν μεταξύ τους, έδειξαν συνδυασμένο κίνδυνο καρκίνου. Αυτή είναι η ουσία ενός τοξικολογικού εφιάλτη, καθώς οι ρυθμιστικοί φορείς σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να δοκιμάζουν χημικές ουσίες μεμονωμένα, αγνοώντας την πραγματικότητα ότι οι άνθρωποι εκτίθενται καθημερινά σε πολύπλοκα μείγματα των οποίων οι αλληλεπιδράσεις δεν είναι κατανοητές. Τα οργανοφωσφορικά ζιζανιοκτόνα και τα φυτοφάρμακα δρουν ως αναστολείς της ακετυλοχολινεστεράσης, επηρεάζοντας τη λειτουργία των νευροδιαβιβαστών και ενδεχομένως συμβάλλοντας σε ασθένειες με τρόπους που υπερβαίνουν την απλή καρκινογένεση.

Οι γυναίκες στη μελέτη έτρωγαν περισσότερα φρούτα και λαχανικά από τους άνδρες, αλλά είχαν επίσης υψηλότερα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα. Αυτό το μοτίβο είναι σύμφωνο με παρατηρήσεις για άλλες περιβαλλοντικές εκθέσεις και η εξήγηση βρίσκεται στη βιολογία. Πολλές ενώσεις φυτοφαρμάκων είναι λιποδιαλυτές και συσσωρεύονται στον λιπώδη ιστό, κάτι που οι γυναίκες έχουν σε υψηλότερα ποσοστά. Ορμονικοί παράγοντες μπορεί επίσης να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα επεξεργάζεται αυτές τις ενώσεις. Ένας συνδυασμός μεγαλύτερης κατανάλωσης προϊόντων που περιέχουν φυτοφάρμακα και βιολογικών διαφορών θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί οι γυναίκες σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα είναι πλέον πιο πιθανό να αναπτύξουν αυτή τη μορφή καρκίνου του πνεύμονα από τους άνδρες.

Εν μέσω αυτής της σιωπηλής επιδημίας, η κυρίαρχη ιατρική αντίδραση παραμένει επικεντρωμένη στον εντοπισμό γενετικών μεταλλάξεων μετά τη διάγνωση. Η κατανόηση περιβαλλοντικών παραγόντων όπως η διατροφική έκθεση σε φυτοφάρμακα έχει λάβει σημαντικά λιγότερη προσοχή σε κλινικά περιβάλλοντα. Οι συγγραφείς της μελέτης έχουν ζητήσει μεγαλύτερη έμφαση στην πρόληψη μέσω της ποιότητας της διατροφής και της μείωσης της σωρευτικής έκθεσης σε χημικές ουσίες, αλλά αυτή η φωνή έχει δυσκολευτεί να διαπεράσει το κυρίαρχο παράδειγμα. Οι μακροχρόνιοι επικριτές υποστηρίζουν ότι το ογκολογικό κατεστημένο δίνει προτεραιότητα στη θεραπεία έναντι της πρόληψης και οι στρατηγικές που βασίζονται σε διατροφικές παρεμβάσεις απορρίπτονται υπέρ φαρμακευτικών λύσεων. Η μείωση της έκθεσης σε περιβαλλοντικούς καρκινογόνους παράγοντες συχνά υποτιμάται και ο ίδιος ο Nieva έχει επισημάνει κενά στις τρέχουσες ερευνητικές προτεραιότητες.

Οι ερευνητές συνέστησαν την επιλογή βιολογικών προϊόντων, ειδικά για τα είδη που περιλαμβάνονται στην ετήσια λίστα Dirty Ten της Environmental Working Group, η οποία περιλαμβάνει φράουλες, σπανάκι, λάχανο, ροδάκινα και μήλα.

Η ιεράρχηση των βιολογικών εκδόσεων αυτών των τροφίμων μπορεί να μειώσει σημαντικά το καθημερινό χημικό φορτίο και μια μελέτη διαπίστωσε ότι η μετάβαση σε μια βιολογική διατροφή μείωσε γρήγορα τα επίπεδα φυτοφαρμάκων στους συμμετέχοντες.

Η υποστήριξη των οδών αποτοξίνωσης του σώματος μέσω στοχευμένης διατροφής έχει επίσης προταθεί ως μια πρόσθετη γραμμή άμυνας. Τα βιολογικά σταυρανθή λαχανικά όπως το μπρόκολο, τα λαχανάκια Βρυξελλών και το κουνουπίδι περιέχουν σουλφοραφάνη, μια ένωση που ενεργοποιεί τα ένζυμα αποτοξίνωσης του ήπατος φάσης δύο, ενώ το σελήνιο από τα καρύδια Βραζιλίας και η Ν-ακετυλοκυστεΐνη βοηθούν στη διατήρηση των επιπέδων γλουταθειόνης, του κύριου αντιοξειδωτικού και αποτοξινωτικού του σώματος.

Η μείωση του συνολικού χημικού φορτίου με το φιλτράρισμα του νερού και η αποφυγή των οικιακών φυτοφαρμάκων προτάθηκαν επίσης από τους συγγραφείς ως πρακτικά βήματα που μπορούν να κάνουν τα άτομα αμέσως, χωρίς να περιμένουν το σύστημά τους να τα προστατεύσει.

Φυσικά η χρήση των φυτοφαρμάκων είχε επισημανθεί πολλά χρόνια πριν από επιστήμονες ως πιθανός κίνδυνος για την κατανάλωση από ανθρώπους, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που φαίνεται μέσα από επιστημονική μελέτη να υπάρχει διάχυτη ανησυχία για τις επίπτωσης της κατανάλωσης προϊόντων στα οποία χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα. Και βέβαια, αυτή η εξέλιξη σε συνδυασμό με την ραγδαία αύξηση των καρκινογενέσεων τα τελευταία χρόνια λόγω των γνωστών εμβολίων mRNA κατά της Covid-19 ίσως θα πρέπει να μας προβληματίσει.

Υπάρχει μια προσπάθεια για απόκρυψη της ζημιάς που έχει υποστεί η ανθρωπότητα από τα εμβόλια ή πλέον κάποιοι επιστήμονες λαμβάνουν το θάρρος να μιλήσουν και να αποδείξουν ότι ζούμε σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία που στηρίζεται σταθερά πάνω στην πρόκληση ασθενειών για χάρη της μαζικής παραγωγής και ταυτόχρονα της εξυπηρέτησης της ατζέντας αποπληθυσμού; Ή μήπως όλα αυτά μαζί υπό το πρίσμα της διατροφικής μετάβασης σε εργαστηριακά τρόφιμα…;

πηγή 

Οι δυσκολίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αντιμετωπίζει την περίοδο αυτή δυσκολίες, τις οποίες διαχειρίζεται κατά το δυνατόν. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος έγραψε προς την ρωμέϊκη, αξία παντός επαίνου, εφημερίδα «Απογευματινή» για τα 100χρονά της, πως σε αυτήν «διασώζονται όλες οι περιπέτειες και δοκιμασίες της Ομογενείας, συνδεδεμένες πάντοτε με την πολιτική κατάσταση στην Τουρκία και με τις διακυμάνσεις των ελληνοτουρκικών σχέσεων».

 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζει την βεβήλωση του σημαντικότερου Ναού της Χριστιανοσύνης, της Αγίας Σοφίας, που ο Πρόεδρος Ερντογάν μετέτρεψε από μουσείο σε τζαμί. Είναι ως να έχουν αιχμαλωτίσει βάρβαροι κατακτητές τη μητέρα μας, και να έχουν βάλει όλους τους Έλληνες να βλέπουμε που την κακοποιούν και που πανηγυρίζουν γι’ αυτό ενώ εμείς όλοι, μαζί με τις ΗΠΑ, την ΟΥΝΕΣΚΟ και το Συμβούλιο της Ευρώπης, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε… Το ίδιο έπραξαν οι γείτονες στην υπέροχη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη και στην Εκκλησιά της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας, της ζείδωρης αυτής καρδιάς του Ποντιακού Ελληνισμού. Παιχνίδια και με τη Μονή Σουμελά κάνει η αυταρχική εξουσία της Τουρκίας, που θέλει μεν τα χρήματα των προσκυνητών, αλλά πάντα υπενθυμίζει ότι εκείνη ενεργεί κατά τη βούλησή της.

 

Το Πατριαρχείο, όσο του επιτρέπεται, προσπαθεί να κρατήσει ανοικτά τα ιδρύματα, τις εκκλησιές και τα σχολεία στην Βασιλεύουσα, στην Ίμβρο και στην Τένεδο και, κατά το δυνατόν, να αυξήσει τον αριθμό των ομογενών στην Κωνσταντινούπολη. Οι Τούρκοι, από την πλευρά τους, ενεργούν με σύστημα. Αφήνουν να επιδιορθώνονται ρωμέϊκα σπουδαία ιστορικά κτίρια, που οι εργασίες τους αφήνουν κέρδη στους εργολάβους της γείτονος, αλλά παράλληλα επιβάλλουν τέτοιες συνθήκες ζωής στους ομογενείς, ώστε αυτά να παρακμάζουν. Ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και εξωτερικής πολιτικής και βουλευτής της Α΄ Αθηνών κ. Άγγελος Μ. Συρίγος έγραψε ότι το ποσοστό των Ρωμιών επί του συνολικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης ανέρχεται σε 0,009%. Με το δεδομένο ότι ο πληθυσμός της Πόλης είναι 15,5 εκατομμύρια περίπου (απογραφή 2023) οι Ρωμιοί σήμερα σε αυτήν, κατά τον κ. Συρίγο, είναι κάτω από 1.500. Το 1925 ήσαν περίπου 225.000, το 1993 2.500… Επί πλέον, ενώ στο εξωτερικό η τουρκική κυβέρνηση δεν αντιδρά στο να ενεργεί ο Πατριάρχης ως ο πρώτος σε πρεσβεία τιμής Προκαθήμενος στην οικουμενική Ορθοδοξία, στο εσωτερικό εξακολουθεί να τον θεωρεί θρησκευτικό ηγέτη μόνο των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης.

 

Παρά τις άοκνες προσπάθειες 35 ετών επί Πατριαρχείας του και ενώ φέτος ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος συμπλήρωσε τα 86 του χρόνια δεν υπήρξε πρόοδος στο άνοιγμα της Σχολής της Χάλκης. Παρά τις παρεμβάσεις των ομογενών στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και παρά τις κατά καιρούς αισιόδοξες προβλέψεις του Φαναρίου, η κυβέρνηση της γείτονος έχει έντονη τη γνωστή αντίληψή της περί παζαριού και δεν θα δώσει τίποτε χωρίς να ζητήσει δυσανάλογα ανταλλάγματα, που δεν τα δέχεται το Φανάρι, ούτε η οποιαδήποτε Ελληνική κυβέρνηση.

 

Το Οικ. Πατριαρχείο, εκτός από τα εσωτερικά του ζητήματα, αντιμετωπίζει και σοβαρά διορθόδοξα προβλήματα. Το μείζον είναι το προκληθέν σχίσμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, μετά από την διακοπή της μνημόνευσης του Οικ. Πατριάρχου από τον Πατριάρχη της Μόσχας και πασών των Ρωσιών και την εκ μέρους του Πατριαρχείου της Μόσχας διακοπή κάθε εκκλησιαστικής σχέσης με το Φανάρι, με το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και με τις Αυτοκέφαλες Ελληνορθόδοξες Εκκλησίες Κύπρου και Ελλάδος. Αυτό μετά την εκ μέρους του Φαναρίου και των άλλων τριών Ελληνορθοδόξων Εκκλησιών αναγνώριση των ευνοουμένων του κράτους της Ουκρανίας σχισματικών Επισκόπων και την έναρξη απάνθρωπων διωγμών σε βάρος του κανονικού Μητροπολίτου Ουκρανίας Ονουφρίου, καθώς και του κλήρου και του λαού, που παραμένουν πιστοί στο Πατριαρχείο της Μόσχας. Ο Οικ. Πατριάρχης και πολιτικοί παράγοντες έχουν κάνει εντατικές προσπάθειες να αναγνωρισθούν οι σχισματικοί της Ουκρανίας και από άλλα Πατριαρχεία και Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Με διάφορες ευκαιρίες ο κ. Βαρθολομαίος είχε συναντήσεις με τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών Αντιοχείας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας, είχε επαφή με τον νέο Πατριάρχη Γεωργίας, καθώς επίσης φιλοξένησε στην Καππαδοκία τον νέο Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας. Επίσης από ελληνικής πλευράς η Κυβέρνηση είχε συνεργασία με τους Πατριάρχες Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Έως την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές οι προσπάθειες δεν έχουν αποτέλεσμα. Παραμένουν οι τέσσερις Ελληνορθόδοξες Εκκλησίες (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Κύπρου και Ελλάδος) που έχουν αναγνωρίσει τους σχισματικούς της Ουκρανίας, ενώ οι δέκα υπόλοιπες Εκκλησίες (Αντιοχείας, Ιεροσολύμων, Μόσχας, Σερβίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Γεωργίας, Πολωνίας, Τσεχίας – Σλοβακίας, Αλβανίας) δεν τους έχουν αναγνωρίσει.

 

Άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Οικ. Πατριαρχείο είναι αυτό της Εκκλησίας των Σκοπίων. Τον Μάϊο του 2022 αποκατέστησε την κανονικότητα της γειτονικής σχισματικής Εκκλησίας και δέχτηκε ο Οικ. Πατριάρχης σε ευχαριστιακή κοινωνία την Ιεραρχία, τον κλήρο και τον λαό της. Για να προχωρήσει το Αυτοκέφαλο όμως ζήτησε η εν λόγω Εκκλησία να έχει το όνομα Αρχιεπισκοπή Αχρίδος και απέκλεισε να έχει τον τίτλο «Μακεδονική Εκκλησία» και οποιονδήποτε άλλον με παράγωγο της λέξεως Μακεδονία. Το θέμα περιεπλάκη, όταν το Πατριαρχείο της Σερβίας, από το οποίο αποσπάσθηκε η Εκκλησία των Σκοπίων, λίγες ημέρες μετά την απόφαση του Φαναρίου και συγκεκριμένα στις 5 Ιουνίου 2022, χορήγησε το Αυτοκέφαλο στην Ορθόδοξη Εκκλησία των Σκοπίων! Το αυτοκέφαλο αναγνώρισε και το Πατριαρχείο της Μόσχας με την ονομασία «Ορθόδοξη Εκκλησία της Μακεδονίας – Αρχιεπισκοπή Αχρίδος», ονομασία με την οποία το αναγνώρισε και το Πατριαρχείο της Σερβίας. Έως σήμερα το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν έχει αναγνωρίσει τη γειτονική Εκκλησία, αφού δεν τήρησε τον όρο της ονομασίας της χωρίς τη λέξη «Μακεδονία». Την Εκκλησία των Σκοπίων αναγνώρισε και τρίτη Σλαβική Εκκλησία, μετά από αυτές της Σερβίας και της Ρωσίας. Πρόκειται για το Πατριαρχείο της Βουλγαρίας, που την αναγνώρισε, «μέχρι πανορθοδόξου αποφάσεως περί του ονόματος» ως «Ορθόδοξη Εκκλησία της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας». Η Εκκλησία της Βουλγαρίας δεν αναγνώρισε τον τίτλο «Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος» στον Προκαθήμενο της γειτονικής Εκκλησίας, διότι θεωρεί ότι ο εν λόγω τίτλος ανήκει στην Βουλγαρική Εκκλησία…

 

Ενέργειες με τις οποίες έχει καταστεί ακόμη εντονότερο το σχίσμα μεταξύ των Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως και Μόσχας είναι αφενός η παρουσία Ρώσων κληρικών στην Τουρκία και σε χώρες της Ασίας, και αφετέρου η επίσημη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου στη Λιθουανία και ο εκ μέρους του πρόσφατος ορισμός Πατριαρχικού Εξάρχου σε αυτήν την χώρα. Σημειώνεται ότι το σύνολο των Ορθοδόξων Χριστιανών στη Λιθουανία είναι Ρώσοι στην καταγωγή και ότι η Λιθουανική Ορθόδοξη Εκκλησία ανήκει εκκλησιαστικά στο Πατριαρχείο της Μόσχας, από τότε που ιδρύθηκε, το 1839, έως σήμερα. Πάντως είναι μια πραγματικότητα ότι η εν λόγω χώρα – μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ- ιστορικά τρέφει μιαν έντονη αντιπάθεια και εχθρότητα προς τη Ρωσία. Πιθανότατα λοιπόν η επίσκεψη του Οικ. Πατριάρχου στη Λιθουανία να προωθήσει κίνηση απόσπασης της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Λιθουανίας από το Πατριαρχείο της Μόσχας. Σημειώνεται ότι στη Λιθουανία επί συνολικού πληθυσμού 3.000.000 κατοίκων οι Ορθόδοξου Χριστιανοί είναι περίπου 120.000.

 

Το σχίσμα εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας έχει προκαλέσει την υποβάθμιση έως και την αναστολή των διαλόγων με τους ετεροδόξους, οι δε σχεδιασμοί του Φαναρίου με τους Ρωμαιοκαθολικούς, περί κοινού εορτασμού του Πάσχα και προωθήσεως της ενώσεως δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν μεμονωμένα από το Φανάρι, το οποίο αυτόν τον καιρό δεν επιθυμεί και μιαν Πανορθόδοξη συνάντηση των Προκαθημένων, γιατί έχει τεθεί ως προϋπόθεση γι’ αυτήν να συζητηθεί το εκκλησιαστικό ζήτημα της Ουκρανίας και το Φανάρι δεν το συζητεί. Τέλος στις δυσκολίες του προστίθεται και η εκ μέρους όλων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών μη εφαρμογή των αποφάσεων της Συνόδου του Κολυμπαρίου, που δεν έχουν γίνει γνωστές στο μέγιστο μέρος των ανά την Οικουμένη Ορθοδόξων.-