Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
Οι κυβερνήσεις των τελευταίων δέκα και πλέον ετών, του Αλέξη Τσίπρα και του Κυριάκου Μητσοτάκη, υπήρξαν —στο σύνολο του έργου τους— δημιούργημα του διεθνούς παράγοντα: πολιτικού, γεωστρατηγικού, τραπεζικού.
Οι κυβερνήσεις αυτές μπορεί να είχαν λαϊκή εντολή, ωστόσο τη μεταχειρίστηκαν μετατρέποντας τις προεκλογικές τους εξαγγελίες σε έωλες υποσχέσεις. Ήταν κυβερνήσεις της αμετροέπειας και της καθεστωτικής αντίληψης, που βρέθηκαν διαρκώς στο επίκεντρο έντονων πολιτικών και δικαστικών αντιπαραθέσεων — κυβερνήσεις που στην πορεία τους ξεσήκωσαν την οργή του λαού, ιδιαίτερα κατά των δύο Πρωθυπουργών, Αλέξη Τσίπρα και Κυριάκου Μητσοτάκη.
Οι κυβερνήσεις του Αλέξη Τσίπρα χάθηκαν βαθιά στην ιστορία, αλλά τα πολιτικά τους εγκλήματα παραμένουν ανοιχτά, με πολλά εξ αυτών να εγείρουν ακόμη νομική διερεύνηση.
Τα ανοιχτά πολιτικά εγκλήματα της διακυβέρνησης Τσίπρα…
1. Ο διαγωνισμός των τηλεοπτικών αδειών
Το 2016, η κυβέρνηση επιχείρησε να ρυθμίσει το τηλεοπτικό τοπίο μειώνοντας τις άδειες πανελλαδικής εμβέλειας σε τέσσερις. Ο διαγωνισμός κατέληξε στην καταδίκη του πρώην Υπουργού Επικρατείας, Νίκου Παππά, από το Ειδικό Δικαστήριο το 2023. Το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο, κατά πλειοψηφία, για παράβαση καθήκοντος, σχετικά με τους χειρισμούς του ώστε να διευκολυνθεί ο επιχειρηματίας Χρήστος Καλογρίτσας να συμμετάσχει στη διαδικασία.
2. Η υπόθεση Novartis
Η πολύκροτη αυτή υπόθεση αφορούσε καταγγελίες για χρηματισμό πολιτικών προσώπων από τη φαρμακοβιομηχανία. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε ότι επρόκειτο για το μεγαλύτερο «σκάνδαλο» στην ιστορία της χώρας, ενώ τα πολιτικά πρόσωπα που κατηγορήθηκαν, αλλά τελικά απαλλάχθηκαν από τη δικαιοσύνη, χαρακτήρισαν τις διώξεις «σκευωρία» με στόχο την πολιτική τους εξόντωση.
Η φονική πυρκαγιά του Ιουλίου 2018, που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 100 ανθρώπους, αποτέλεσε το μεγαλύτερο πλήγμα για την κυβέρνηση Τσίπρα. Ο ίδιος και τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη βρέθηκαν αντιμέτωποι με σφοδρή κριτική από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για κακοδιαχείριση της κρίσης, ανεπαρκή συντονισμό των αρχών και απόπειρα συγκάλυψης ευθυνών. Ακολούθησαν μακροχρόνιες δικαστικές διερευνήσεις για τις ποινικές ευθύνες.
4. Πώληση πολεμικού υλικού στη Σαουδική Αραβία
Η υπόθεση αφορούσε συμφωνία πώλησης στρατιωτικού εξοπλισμού ύψους 66 εκατομμυρίων ευρώ, το 2017. Η τότε αντιπολίτευση είχε κατηγορήσει τον τότε Υπουργό Άμυνας, Πάνο Καμμένο, για παράτυπες διαδικασίες και για την εμπλοκή αμφιλεγόμενων μεσαζόντων.
5. C4i
Η απόκρυψη της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών του 2017 για τις τροποποιήσεις των συμβάσεων και την παραλαβή του C4i, γεγονός που φέρεται να ζημίωσε τη χώρα κατά 147 εκατομμύρια ευρώ.
6. Διαχείριση Κονδυλίων Μεταναστευτικής Κρίσης
Η διαχείριση κονδυλίων ύψους 1,6 δισεκατομμυρίου ευρώ που προορίζονταν για τη μεταναστευτική κρίση, η οποία έχει καταγγελθεί από πρώην μέλη της ίδιας της κυβέρνησης. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) ερευνούσε δύο περιπτώσεις για σύμβαση 100 εκατομμυρίων ευρώ του υπουργείου Άμυνας. Με τροπολογία εκ των υστέρων φέρεται να νομιμοποιήθηκαν παράνομες αναθέσεις και χρηματοδοτήσεις.
7. Η Πώληση της ΔΕΗ
Η κατάσταση της ΔΕΗ, η εξαγορά της από ιδιωτική εταιρεία ενέργειας, ιδιοκτησίας του αντιπροέδρου των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ, και η συμφωνία για παραχώρηση του 50% του πελατολογίου χωρίς αντάλλαγμα.
8. Η Πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ
Η πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ έναντι 45 εκατομμυρίων ευρώ, εκτίμηση που είχε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί 300 εκατομμυρίων ευρώ που ήταν η πραγματική της αξία.
9. Θριάσιο Εμπορευματικό Κέντρο
Η υπόθεση του Θριάσιου Εμπορευματικού Κέντρου και οι παραχωρήσεις στον μοναδικό όμιλο που συμμετείχε στον διαγωνισμό.
10. Οι καταγγελίες εντός του ίδιου του Υπουργικού Συμβουλίου
Ο ισχυρισμός του Πάνου Καμμένου για χρηματοδότηση 50 εκατομμυρίων ευρώ της κυβέρνησης προς τον Τζωρτζ Σόρος, καθώς και οι καταγγελίες για μυστικά κονδύλια στα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών και στην ΕΥΠ, σύμφωνα με τον Νίκο Κοτζιά.
11. Ταλαιπώρησε τράπεζες και πολίτες με τα «κόκκινα δάνεια»
Ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε ομήρους, σε όλα τα χρόνια της εξουσίας του, τους δανειολήπτες που πάσχιζαν να απαλλαγούν από τη μέγγενη της απώλειας του ακινήτου τους.
12. Ξεκίνησε τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας
Το σύνθημά του «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» μετατράπηκε τελικά σε «κανένα σπίτι στα χέρια ιδιοκτήτη».
13. Αλυσόδεσε την αγορά με τα Capital Controls.
Επιβλήθηκαν σε μια κρίση που ΔΕΝ είχε ως επίκεντρο τις τράπεζες, αλλά το δημόσιο χρέος σε συνδυασμό με το έλλειμμα.
14. Αύξησε το δημόσιο χρέος της χώρας
Αυτό που ο Αλέξης Τσίπρας και οι σύντροφοί του αποκαλούσαν «επονείδιστο χρέος», εκείνος το εκτίναξε.
15. Περικοπή μισθών και συντάξεων
Με οριζόντιες περικοπές σε βάρος βιοπαλαιστών και της μεσαίας τάξης, στο πλαίσιο μιας τιμωρητικής πολιτικής εναντίον τους προέβη ο ΣΥΡΙΖΑ κατά τη θητεία του.
Με ερώτημα αν έπρεπε να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας των τριών θεσμών —Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου— που είχε προταθεί στην Ελλάδα στις 25 Ιουνίου. Το αποτέλεσμα ήταν η απόρριψη του προτεινόμενου σχεδίου σε ποσοστό 61,31%. Ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε στα παλαιότερα υποδήματά του την απόφαση του ελληνικού λαού και, μόλις στις 13 Ιουλίου, συμφώνησε με τους δανειστές φέρνοντας το Τρίτο Μνημόνιο, με τους πλέον σκληρούς όρους.
Στις 12 Ιουνίου 2018 η κυβέρνηση Τσίπρα υπέγραψε την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία αντικατέστησε την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995, μετονομάζοντας και αναγνωρίζοντας καθολικά τη γειτονική χώρα ως «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας». Μια συμφωνία που προκάλεσε αντιδράσεις ακόμη και στα ίδια τα Σκόπια.
Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε πλείστα όσα ακόμη πολιτικά εγκλήματα των κυβερνήσεων του Αλέξη Τσίπρα.
Τα ίδια, ίσως και μεγαλύτερα, πολιτικοοικονομικά σκάνδαλα διαπράχθηκαν όμως και επί των κυβερνήσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Τα σκάνδαλα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη…
1. Οι υποκλοπές
Το μέγα σκάνδαλο των υποκλοπών, όπου παρακολουθείτο ολόκληρη η Ελλάδα, επέφερε την παραίτηση του Γρηγόρη Δημητριάδη (ανιψιού του Κυριάκου Μητσοτάκη και διευθυντή του πολιτικού του γραφείου), αλλά και του διοικητή της ΕΥΠ Παναγιώτη Κοντολέοντα —προσωπικές επιλογές, αμφότερες, του ίδιου του πρωθυπουργού.
2. Η εγκληματική τραγωδία στα Τέμπη
Με την παραίτηση του Υπουργού Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή, ο οποίος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη του σιδηροδρομικού εγκλήματος, ενώ μόλις μία εβδομάδα πριν, από το βήμα της Βουλής, διαβεβαίωνε τον ελληνικό λαό για το ασφαλές σιδηροδρομικό δίκτυο.
3. Η διαρροή e-mail χιλιάδων αποδήμων
Με την καταδίκη της πρώην ευρωβουλευτού της Νέας Δημοκρατίας Άννας-Μισέλ Ασημακοπούλου.
4. Ο Πάτσης και τα ΕΛΤΑ
Σκάνδαλο εν γνώσει του Μαξίμου υπήρξε, μεταξύ άλλων, και η περίπτωση του Ανδρέα Πάτση, πρώην βουλευτή Γρεβενών, ο οποίος διαγράφηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας μετά τις καταγγελίες σε βάρος του για πλουτισμό από «κόκκινα» δάνεια, τα οποία κατηγορείται ότι αγόρασε στο 1/15 της πραγματικής τους αξίας, καθώς και για απευθείας αναθέσεις μέσω των ΕΛΤΑ.
5. Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: το μεγάλο φαγοπότι «των δικών τους παιδιών»
Ένα τεράστιο σκάνδαλο διαφθοράς, στο οποίο χιλιάδες ΑΦΜ «δικών τους παιδιών» προέβησαν σε ψευδείς δηλώσεις για ανύπαρκτα ζώα, βοσκοτόπια και καλλιέργειες χιλιάδων στρεμμάτων, με σκοπό να λάβουν ευρωπαϊκές αγροτικές επιδοτήσεις.
Κρατικό χρήμα μοίρασε η κυβέρνηση σε ΜΜΕ με πρόσχημα την προώθηση της καμπάνιας «Μένουμε Σπίτι», στην πρώτη λίστα Πέτσα. Η δεύτερη λίστα Πέτσα αφορούσε αποκλειστικά τους πανελλαδικούς σταθμούς, στους οποίους μοιράστηκαν 2.000.000 ευρώ, ενώ ακολούθησε και η «λίστα Πλεύρη», που έδωσε 4.960.000 ευρώ στα κανάλια για την προώθηση του εμβολιασμού.
Σωρεία άλλων σκανδάλων ερευνά ήδη η Ευρωπαία Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι, σκάνδαλα που μας οδηγούν να πιστεύουμε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν δεν θα έχει πλέον την ασφάλεια της εξουσίας, θα οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο.
Η επιστροφή Τσίπρα και το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ…
Στις 6 Οκτωβρίου 2025, ο Αλέξης Τσίπρας υπέβαλε την παραίτησή του από Βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Π.Σ., ανακοινώνοντας την επιστροφή του στην ενεργό πολιτική. Στις 26 Μαΐου 2026 ανακοίνωσε την ίδρυση ενός νέου κόμματος, με την ονομασία «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» — διαλύοντας, με την κίνησή του αυτή, τον ΣΥΡΙΖΑ για δεύτερη φορά.
Την πρώτη φορά, το είχε πράξει με την έλευση του Στέφανου Κασσελάκη στην πολιτική σκηνή το 2023 —με εντολή του εξωγενή παράγοντα και, προφανώς, με τη σύμφωνη γνώμη του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα— η οποία άλλαξε όλα τα δεδομένα. Ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε τότε πολλές αντιδράσεις, οι οποίες οδήγησαν σε μεγάλες διασπάσεις εντός του κόμματος, μια κρίση που συνεχίστηκε αδιάκοπα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που στις εκλογές του Ιουνίου του 2023 είχε συγκεντρώσει 17,83%, συρρικνώθηκε στην πορεία, χάνοντας τελικά και το εκλογικό δικαίωμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υπέρ του ΠΑΣΟΚ.
Ο Αλέξης Τσίπρας, όμως, προς χάριν του νέου του κόμματος, όφειλε να επιφέρει το τελειωτικό χτύπημα στον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, προχώρησε σε προσχηματικό άνοιγμα προς τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτη Φάμελλο, για πολιτική συνεργασία, οδηγώντας τον να συγκαλέσει την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος για τη σύμπλευση του ΣΥΡΙΖΑ με την “Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη” του πρώην Πρωθυπουργού. Η πρόταση ψηφίστηκε τελικά κατά πλειοψηφία, όχι όμως χωρίς πολλές και έντονες αντιρρήσεις. Αποτέλεσμα ήταν το οριστικό άδειασμα του Σωκράτη Φάμελλου, ο οποίος παραιτήθηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ακολούθησαν και παραιτήσεις Βουλευτών από την Κοινοβουλευτική του Ομάδα. Με όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει σήμερα δημοσκοπικά ποσοστά κάτω της μονάδας.
Το σχέδιο πίσω από τη νέα πολιτική παρουσία...
Όλα αυτά τα δύο τελευταία χρόνια, ο πρώην Πρωθυπουργός κινήθηκε μεθοδικά. Έκανε προσεκτικές κινήσεις και επαφές για την επιστροφή του, έχοντας —όπως όλα δείχνουν— στο μυαλό του ένα κόμμα που θα κινείται από την αριστερά έως το κέντρο, χωρίς όμως τα “βαρίδια” του ΣΥΡΙΖΑ που θα μπορούσαν να αντιπολιτευτούν τις αποφάσεις του. Ήθελε γύρω του πειθήνια, νέα και άφθαρτα πρόσωπα, ώστε να ξεγελάσει, για ακόμη μία φορά, τον ελληνικό λαό.
Οι εκφραστές της πολυπολιτισμικότητας και της ατζέντας Woke δεν θέλουν μια πατριωτική κυβέρνηση στην Ελλάδα, μια κυβέρνηση αντι-Woke. Δεν θέλουν το κόμμα του Σαμαρά να διεκδικήσει την πρωτιά στις προσεχείς εκλογές. Δεν θέλουν να σχηματιστεί μια κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού.
Γιατί, όπως δήλωσε ο φιλοκυβερνητικός πολιτικός αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης, εάν η Νέα Δημοκρατία πέσει κάτω από το 25% —το ελάχιστο όριο για μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα— τότε θα εκλέξει 75 βουλευτές, την ώρα που τα υπόλοιπα κόμματα θα διαθέτουν συνολικά 225, με τη δυνατότητα να οδηγήσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο Ειδικό Δικαστήριο, κυρίως για το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Για τον λόγο αυτόν επανήλθε πολιτικά ο Αλέξης Τσίπρας: για να δώσει το μαξιλαράκι ασφαλείας στον Κυριάκο Μητσοτάκη, να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση και να συγκυβερνήσει μαζί του. Και εάν χρειαστεί, εάν απαιτηθεί, τότε θα βρεθεί και “ο χρήσιμος ηλίθιος” — που πιστεύουμε πως δεν θα είναι το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, όπως έντονα φημολογείται το τελευταίο χρονικό διάστημα.
Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος…
Ενισχυτής της εκτίμησής μας υπήρξε πρόσφατα και ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο οποίος, σε συνέντευξή του, χαρακτήρισε την κίνηση του Αλέξη Τσίπρα ως αποχώρηση από την τακτική και μετάβαση σε παράγοντα στρατηγικής, εκτίμηση με την οποία συμφωνεί.
Προαναγγέλλοντας, ότι θέλει στις προσεχείς εκλογές να πάρει ό,τι πάρει, αλλά στόχος του είναι οι εκλογές του΄30/΄31.
Άλλωστε, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας υπεραμύνθηκε πρόσφατα της οικονομικής πολιτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη, δηλώνοντας:
«Η δημοσιονομική δυνατότητα της ελληνικής οικονομίας από το 2019 και μετά είναι τέτοια που δεν δημιουργεί καμία ανάγκη για αύξηση φόρων· η ελληνική οικονομία υπεραποδίδει».
Ο ελληνικός λαός, που πένεται και δυστυχεί, συμφωνεί άραγε με αυτές τις τραγικές διαπιστώσεις του Αλέξη Τσίπρα και εντεταλμένων οργάνων του Συστήματος;
Δεν αντιλαμβάνεται, ότι Μητσοτάκης και Τσίπρας είναι το ίδιο νόμισμα της ατζέντας Woke, με δύο όψεις, που μετά τις εκλογές θα γίνουν η νέα θηλιά στον λαιμό του λαού και της πατρίδας μας;
Οψόμεθα.
.svg.webp){kind=spacer}
.jpg)
.jpg)
