Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την ομιλία Νατσιού στην Βουλή, τα κλεμμένα κειμήλια της Μονής Εικοσιφοίνισσας και τις καθυστερήσεις των έργων του Υπουργείου Μεταφορών

Αθήνα, 15/10/2026

 

Δ. Νατσιός στη Βουλή: Με τη στάση σας στα εθνικά και κοινωνικά θέματα, καταντήσατε την Ελλάδα χλεύη - Είστε με ημερομηνία λήξης
 

Στην ανάγκη στήριξης των πολύτεκνων οικογενειών, στην ιστορική μνήμη του Μακεδονικού Αγώνα και του Παύλου Μελά, καθώς και στις προτάσεις της ΝΙΚΗΣ για την αντιμετώπιση της σχολικής βίας και την ενίσχυση της ελληνικής παιδείας αναφέρθηκε από το βήμα της Βουλής, ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρης Νατσιός.

 

Παράλληλα, κατήγγειλε την κυβερνητική πολιτική για το αυξημένο ενεργειακό κόστος, τις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις και τις εθνικές υποθέσεις, θέτοντας ζητήματα σχετικά με τη Μονή του Σινά, τα εκκλησιαστικά κειμήλια που επέστρεψαν από τη Βουλγαρία και τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

 

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ

 

Το παράδειγμα της πολύτεκνης οικογένειας του Στρατή και της Δέσποινας Παλιάκη, η οποία απέκτησε πρόσφατα το 100ό εγγόνι της, ανέδειξε ο κ. Νατσιός κατηγορώντας παράλληλα την κυβέρνηση για αδιαφορία.

 

«Σε μια εποχή που το δημογραφικό πρόβλημα απειλεί το μέλλον του έθνους, αυτή η οικογένεια στέκεται όρθια, γενναία, ηρωική.

 

Αποδεικνύοντας ότι η πολυμελής οικογένεια δεν είναι βάρος, αλλά ευλογία. Είναι όμως μέγιστη αισχύνη του ελληνικού κράτους το γεγονός ότι πέντε κόρες αυτής της οικογένειας, με πάνω από δέκα παιδιά η καθεμία, δεν δικαιούνται καν το επίδομα παιδιού λόγω των υψηλών και άδικων εισοδηματικών κριτηρίων».

 

ΠΑΙΔΕΙΑ – ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

 

Στη συνέχεια, κατήγγειλε το Υπουργείο Παιδείας για την αδιαφορία που επέδειξε στη μνήμη του Μακεδονικού Αγώνα και του Παύλου Μελά.

 

«Φτιάξαμε μια νεολαία χωρίς μνήμη, γεννημένη από το μηδέν. Η παιδεία και το σχολείο καλλιεργούν τα τελευταία χρόνια το μίσος για το παρελθόν... Θα αναθέσετε σε οχτάχρονα και δεκάχρονα παιδιά -διαμεσολαβητές τους ονομάζετε- να εντοπίζουν τους "ατάκτους" συμμαθητές τους και να τους καρφώνουν σε δασκάλους συντονιστές; Είστε άσχετοι και εντελώς ανίδεοι από τη σχολική ζωή!».

 

ΑΚΡΙΒΕΙΑ

 

Στο θέμα της ακρίβειας, ο κ. Νατσιός τόνισε ότι οι νέοι και οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν τη χώρα, την ώρα που η αγορά στενάζει.

 

«Βλέπουμε τους φοιτητές να ζουν σε σκηνές και μαυρίζει η ψυχή μας... Αυτά τα παιδιά αποχαιρετούν ήδη την πατρίδα τους. Είναι μια εθνική τραγωδία με ανυπολόγιστες δημογραφικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Δεν φεύγουν, τα διώχνετε! Φέτος, ο ελληνικός λαός θα πληρώσει το πετρέλαιο θέρμανσης 37,5% ακριβότερο σε σχέση με πέρυσι. Αυτά που δίνετε είναι ψίχουλα».

 

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 

Σχετικά με τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, τα ζητήματα στο Σινά και τις συμφωνίες με τη Βουλγαρία, ο κ. Νατσιός ήταν σφοδρός κατά της κυβέρνησης.

 

«Ο δρόμος που βαδίζουμε ολισθαίνει. Μαζί με την οικονομική υποχώρηση, βαδίζει και η εθνική υποχώρηση, για την οποία φέρετε τεράστια ευθύνη... Η εικόνα του πολιτικού προσωπικού της χώρας να πηγαίνει στα μπουζούκια για να υποδεχθεί τη νέα πρέσβη ήταν αποκαρδιωτική και εντελώς υποτιμητική για την ιστορία, τον πολιτισμό και το κύρος της πατρίδας μας. Τα διαπιστευτήριά της σάς τα παρέδιδαν μεταξύ ζεμπέκικων και λουλουδιών!».

 

Κλείνοντας, ο προειδοποίησε για την επικείμενη οικονομική και κοινωνική καταιγίδα που απειλεί την Ευρώπη και την Ελλάδα.

 

«Σας προειδοποιήσαμε ότι η χώρα μας μπορεί να βρεθεί στην "τέλεια καταιγίδα". Η καταιγίδα πλησιάζει: συνδυασμός κρίσης δανεισμού, όξυνσης της ενεργειακής κρίσης, καλπάζοντος πληθωρισμού και λαϊκών εξεγέρσεων... Εσείς όμως ψεύδεστε. Η σταθερότητα που περιγράφετε έχει μετατραπεί σε μεγάλη αστάθεια, διότι στο τέλος της ημέρας το πολιτικό πρόβλημα είστε εσείς. Με τη στάση σας στα εθνικά και κοινωνικά θέματα, καταντήσατε την Ελλάδα χλεύη και δεν μπορείτε να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων. Γι' αυτό είστε με ημερομηνία λήξης και το ξέρετε και οι ίδιοι».

 

Αθήνα, 16/10/2026

 

Δημήτρης Νατσιός από τη Δράμα: «Απαιτούμε την πλήρη επιστροφή όλων των κλεμμένων κειμηλίων της Εικοσιφοίνισσας»

 

Τη Δράμα επισκέφθηκε ο Πρόεδρος του Κινήματος ΝΙΚΗ, Δημήτρης Νατσιός, με επίκεντρο την υπόθεση των κλεμμένων ιερών κειμηλίων της ιστορικής Ιεράς Μονής Παναγίας Εικοσιφοίνισσας.

 

Η ΝΙΚΗ εκφράζει την κατηγορηματική διαφωνία της με την ετεροβαρή και άδικη συμφωνία Ελλάδας – Βουλγαρίας, καθώς η επιστροφή μόλις 48 κειμηλίων δεν συνιστά πλήρη δικαίωση, όταν εκατοντάδες ακόμη κειμήλια και 430 πολύτιμα χειρόγραφα παραμένουν εκτός Ελλάδας.

 

Ο Δημήτρης Νατσιός ζήτησε την πλήρη δημοσιοποίηση της συμφωνίας, ώστε ο ελληνικός λαός να γνωρίζει τους ακριβείς όρους της και να διασφαλιστεί ότι δεν περιορίζονται οι αξιώσεις της χώρας μας για την επιστροφή των υπόλοιπων κειμηλίων.

 

Η Ιερά Μητρόπολη Δράμας αγωνίζεται επί χρόνια για την αποκατάσταση αυτής της ιστορικής αδικίας, διεκδικώντας την επιστροφή των ανεκτίμητων θρησκευτικών και πολιτιστικών θησαυρών.

 

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η πρωτοβουλία προσφυγής κατοίκων και φορέων της Δράμας και της Ξάνθης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, με στόχο τη διεκδίκηση των κλεμμένων κειμηλίων. Πρόκειται για μια εξέλιξη που προσδίδει νέα διάσταση στον αγώνα για την αποκατάσταση μιας ιστορικής αδικίας που παραμένει ανοιχτή εδώ και δεκαετίες.

 

Η θέση της ΝΙΚΗΣ είναι σαφής: Απαιτούμε την πλήρη επιστροφή όλων των κλεμμένων κειμηλίων και χειρογράφων της Εικοσιφοίνισσας, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς συμβιβασμούς. Η μερική επιστροφή δεν μπορεί να θεωρηθεί οριστική δικαίωση ούτε να αποτελέσει άλλοθι για την εγκατάλειψη των υπόλοιπων διεκδικήσεων.

 

Τα ιερά κειμήλια δεν αποτελούν διαπραγματευτικά ανταλλάγματα. Είναι αναπόσπαστο μέρος της ορθόδοξης πίστης, της ιστορίας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

 

Η ΝΙΚΗ ζητά την πλήρη δημοσιοποίηση της συμφωνίας και τη συνέχιση των διεκδικήσεων, σε κάθε θεσμικό και νομικό επίπεδο, μέχρι να επιστρέψει και το τελευταίο κλεμμένο κειμήλιο στον τόπο όπου ανήκει.

 

Ο Δημήτρης Νατσιός στο υπουργείο Μεταφορών: «Λόγια ακούσαμε, περιμένουμε τα έργα»

 

Τα σοβαρά προβλήματα στις μεταφορές, οι καθυστερήσεις σε κρίσιμα έργα υποδομών και τα ανοιχτά ζητήματα ασφάλειας βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης του Προέδρου της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρη Νατσιού, με τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, Χρίστο Δήμα, παρουσία του Υφυπουργού Γιώργου Κώτσηρα και των Γενικών Γραμματέων του Υπουργείου.

 

Πρώτο και κυρίαρχο ζήτημα, η ασφάλεια των σιδηροδρόμων μετά την τραγωδία των Τεμπών.

 

Ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ απαίτησε σαφείς απαντήσεις για την πλήρη λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας ETCS, την ολοκλήρωση των έργων υποδομής, μεταξύ των οποίων και στα Σεπόλια, την έλευση νέων συρμών και την αύξηση των δρομολογίων Αθήνας–Θεσσαλονίκης.

 

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα προβλήματα των ταξί και του Μετρό της Αθήνας, καθώς και στις καταγγελίες για καθιζήσεις και ρωγμές σε πολυκατοικίες λόγω των έργων επέκτασης προς την Κυψέλη, που προκαλούν έντονη ανησυχία στους κατοίκους.

 

Παράλληλα, τέθηκαν τα ζητήματα οδικής ασφάλειας σε κατοικημένες περιοχές και στο επαρχιακό δίκτυο, η σιδηροδρομική σύνδεση Θεσσαλονίκης–Αλεξανδρούπολης στο πλαίσιο του σχεδίου «ΕΒΡΟΣ ΜΕΤΑ», καθώς και οι σοβαρές επιπτώσεις από τη σχεδιαζόμενη τετράμηνη διακοπή λειτουργίας του αεροδρομίου Χίου.

 

Η ηγεσία του Υπουργείου παρουσίασε στοιχεία και χρονοδιαγράμματα για τις σχεδιαζόμενες παρεμβάσεις.

 

«Λόγια ακούσαμε, περιμένουμε τα έργα», ήταν η χαρακτηριστική απάντηση του Δημήτρη Νατσιού.

 

Η ΝΙΚΗ δεν θα ανεχθεί άλλες υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Θα συνεχίσει να απαιτεί συγκεκριμένες λύσεις, έργα και λογοδοσία. Μετά τα Τέμπη, καμία καθυστέρηση σε ζητήματα ασφάλειας δεν δικαιολογείται.

 

Τι θα κάνουν οι σημερινοί 30άρηδες που θα μείνουν άνεργοι από την AI

Γράφει η ΜΑΥΡΟΥ ΟΛΓΑ  

 

Η τεχνητή νοημοσύνη απειλεί τον πυρήνα της ύπαρξής μας, όμως το κάνει με την σιωπηλή έγκριση της μάζας – δεν την δημιούργησαν εξωγήινοι, ούτε την χρησιμοποιούν και την αποδέχονται κάθε μέρα εκατομμύρια Αρειανοί με chat στο διαδίκτυο. Θα εξακολουθούν να την θέλουν όσοι μείνουν άνεργοι και ψάχνουν άλλη ειδικότητα στα 50 ή στα 55 τους; 

 

Για την μελλοντική ανεργία ή υποβιβασμό του βιοτικού επιπέδου και τα άλλα επαπειλούμενα δεινά, δεν ευθύνεται μόνον η Τεχνητή Νοημοσύνη. Όσοι την προώθησαν (εμείς είμαστε οι “αθώοι” χρήστες), ήδη απειλούσαν και απειλούν τον πολιτισμό και την ανθρώπινη ψυχή με την μεταμφιεσμένη σε τεχνοκρατία “απο-ανθρωποποίηση” της πολιτικής, προχωρώντας μεταξύ άλλων στην ψηφιοποίηση των πάντων. Εμείς τι μπορούσαμε να κάνουμε και δεν το κάναμε;

 

Η αυτονόμηση της Τεχνητής Νοημοσύνης (που ορθώς γράφουμε με κεφαλαία, όχι απλώς γραμματολογικά), δημιουργεί μεταξύ άλλων και ένα πιο πρακτικό θέμα, καθώς αυτή πολύ σύντομα θα αναπληρεί περίπου το 50% έως 60% των εργαζομένων. Επειδή εκείνοι που ψηφίζουμε για να μας προστατεύουν, το ξέρουν, το κάνουν σταδιακά για να μην προκληθεί κοινωνική αναταραχή. Θα το καταφέρουν;

 

Πιθανόν ναι, αν τηρηθεί αυτό που εφάρμοσαν με τα μνημόνια στην Ελλάδα, όπου μεθοδεύθηκε κάπως σταδιακά η εξαθλίωση (η κατσίκα του γείτονα, το σύνδρομο του βατράχου που τον βράζεις αρχικά σε χαμηλή θερμοκρασία κλπ). Δεν ειναι όμως βέβαιο ότι θα μπορέσουν οι κυβερνήσεις να ελέγξουν αυτή τη φορά την ταχύτητα “των αγορών”.

 

Οι λεγόμενοι πράκτορες ΤΝ (agents), είναι ουσιαστικά ψηφιακοί εργαζόμενοι με κάποιες πρωτοβουλίες που δεν έχουν δοθεί, ή απονεμηθεί στα περισσότερα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Goldman Sachs) εκτιμούν ότι η ραγδαία εξέλιξη των AI agents επηρεάζει άμεσα το 40% έως 60% των θέσεων εργασίας παγκοσμίως, με ένα σημαντικό ποσοστό από αυτές να κινδυνεύει με πλήρη αυτοματοποίηση της εργασίας που εξασφάλιζε τα προς το ζην ή πάντως με ριζική συρρίκνωση του κλάδου.

 

Λουδίτες δεν υπάρχουν πια;

 

Αν και οι πολιτικοί θα ήθελαν αυτό να γίνει πολύ σταδιακά, είναι αμφίβολο αν θα το καταφέρουν: Tο 1910 στη Νέα Υόρκη έβλεπες δεκάδες ιππήλατες άμαξες και μόνο ένα αυτοκίνητο που το κοίταζαν όλοι παραξενεμένοι, αλλά το 1913 στον ίδιο δρόμο έβλεπες δεκάδες αυτοκίνητα και μόνο μια άμαξα.

 

Μέχρι το 1760, τα ρούχα και τα υφάσματα φτιάχνονταν στα σπίτια των χωρικών (οικοτεχνία) που δούλευαν στη ρόκα ένα νήμα τη φορά. Μέσα σε 20 χρόνια οι μηχανές των Hargreaves, Samuel Crompton και Mule μπορούσαν να γνέσουν με μόνον έναν εργάτη πάνω από 1.000 νήματα ταυτόχρονα. Οι τιμές των υφασμάτων κατέρρευσαν.

 

Οι οικοτεχνίτες βγήκαν στους δρόμους και σημειώθηκαν εξεγέρσεις με τους Λουδίτες που έσπαγαν τις νέες μηχανές επειδή δεν προλάβαιναν να προσαρμοστούν. Σήμερα βιώνουμε μια επανάσταση πιο βίαιη από τη βιομηχανική, αλλά η κοινωνία σωπαίνει, γιατί δεν μπορείς να σπάσεις κάτι ψηφιακό, ή γιατί θεωρεί ότι θα καταφέρει να προσαρμοστεί καλύτερα από τους Λουδίτες.

 

Εντούτοις η επανάσταση δεν σε προειδοποιεί πάντα (βλέπε τη σπίθα που έριξε αστραπιαία τον Τσαουσέσκου, ή και μια απαγόρευση συγκέντρωσης που προκάλεσε τη γαλλική επανάσταση του 1848). Επίσης, ο κόσμος δεν ξεσηκώνεται μόνον όταν δεν έχει να φάει – αγανακτεί και όταν του στερείς την ευημερία που του έλεγες ότι έχει δεδομένη.

 

Τέλος, μπορεί οι κρατούντες να μην το ομολογούν, αλλά θυμούνται (κι ας μην ξέρουν ότι το έγραψε ο Αισχύλος) ότι πρέπει κανείς να φοβάται το σιγανό μουρμουρητό του κόσμου στους δρόμους όταν συνοδεύεται από οργή – «βαρεῖα δ᾽ ἀστῶν φάτις σὺν κότῳ· δημοκράντου δ᾽ ἀρᾶς τίνει χρέος.» Προς το παρόν η οργή δεν είναι αισθητή.

 

Ποιοι βιώνουν ήδη ανεργία

 

Η ανάπτυξη των αυτόνομων αυτών “πρακτόρων” θα εκατονταπλασιάσει αυτό που κάνει ήδη η “σκέτη” Τεχνητή Νοημοσύνη με τα chat ή συνομιλίες της. Αυτές οι συνομιλίες με διάφορες απορίες έχει κόψει δουλειές από πολλούς τομείς απασχόλησης, αν και σε μερικές περιπτώσεις με ρίσκο. Αντί να δώσει κάποιος 50 ευρώ για επίσκεψη σε ειδικό, ρωτά κάτι διατροφολογικό ή ιατρικό με ρίσκο να πάρει λάθος απάντηση, ή απάντηση που δεν καλύπτει τους κινδύνους πλήρως, εντούτοις έχει γλιτώσει το πενηντάρικο – και το έχει στερηθεί ένας επαγγελματίας.

 

Αντί να πληρωθεί επαγγελματίας για μια μετάφραση, κοιτά ο εκδοτικός οίκος να γλιτώσει μερικά χιλιάρικα και απλώς βάζει κάποιον να διορθώσει την τζάμπα αυτοματοποιημένη μετάφραση. Ο μεταφραστής μένει άνεργος. Σε λίγο θα μείνει χωρίς δουλειές και ο εκδότης, γιατί ισχύει το γνωστό με την κατσίκα του γείτονα, αλλά προς το παρόν γλιτώνει κόστη.

 

Οι αυτονομημένοι “πράκτορες” προχωρούν ραγδαία σε εκατοντάδες σφαίρες δραστηριότητας που εξασφαλίζουν την επιβίωση μιας οικογένειας. Ήδη αναπληρούν, όχι εντελώς γιατί γίνονται ακόμη δοκιμές, αλλά σε μεγάλο ποσοστό πάντως λειτουργούν ως: 

• τηλεφωνητές (τους ακούτε όταν τηλεφωνείτε σε γραμμές τηλεφωνικής εξυπηρέτησης),
• ταξιδιωτικούς πράκτορες (κλείνουν εισιτήρια, ξενοδοχεία),
• μεταφραστές (ήδη βλέπετε τα χάλια στους υποτιτλισμούς, αλλά ποιος νοιάζεται…),
• επιμελητές κειμένων (αντί για δέκα, θα χρειάζεται ένας για μια τελική ματιά),
• κειμενογράφοι (σενάρια κλπ),
• προγραμματιστές (πυροβόλησαν τα πόδια τους, καθώς εξελιγμένες εκδόσεις του Devin AI μπορούν να γράφουν κώδικες, να εντοπίζουν σφάλματα (debugging) και να αναλύουν τεράστιους όγκους δεδομένων, μειώνοντας την ανάγκη για πολυπληθείς ομάδες νέων προγραμματιστών),
• γραμματείς (κλείνουν ραντεβού, συμπληρώνουν φόρμες και αιτήσεις, διεκπεραιώνουν ακυρώσεις ή επιστροφές χρημάτων),
• ασφαλιστές (κάνουν αξιολόγηση κινδύνου, εκτιμούν ασφαλιστήρια συμβόλαια)
• τραπεζικούς (κάνουν αξιολόγηση κινδύνου, έλεγχο εγγράφων για δάνεια)
• Λογιστές (διαχείριση αποδείξεων, ταξινόμηση εξόδων και προετοιμασία βασικών οικονομικών εκθέσεων αυτοματοποιούνται σε μεγάλο βαθμό)
• δημοσιογράφους (ελάχιστοι πλέον κάνουν 1-2 μέρες έρευνα, γιατί την δίνει έτοιμη η ΑΙ και απλώς κάποιος επιμελείται το κείμενο, ή το ψάχνει λίγο παραπάνω)

Προς το παρόν φαίνεται να γλιτώνουν οι θέσεις εργασίας που απαιτούν υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, χειρωνακτική επιδεξιότητα σε μη προβλέψιμο περιβάλλον και στρατηγική κρίση, αλλά πρόκειται για βραχυπρόθεσμη ψευδαίσθηση. Μπορεί ο γιατρός να παραμένει αναντικατάστατος, όπως και η νοσηλεύτρια, αλλά αντί να χρειάζονται πέντε, θα χρειάζονται τρεις, διότι την προκαταρκτική εργασία (εκτίμηση εξετάσεων) θα την κάνει η Τεχνητή Νοημοσύνη.

 

Σύντομα θα κατακλυσθούν και επαγγέλματα που νομίζουν ότι θα μείνουν στο απυρόβλητο, γιατί η διδασκαλία στα σχολεία θα γίνεται κι αυτή ψηφιακά σε αίθουσες ή στο σπίτι, με πολύ μικρό αριθμό δασκάλων με φυσική παρουσία για να συμπληρώνουν την επίσης ψηφιακή επιτήρηση. Ούτε οι CEO που περηφανεύονται ότι θα μείνουν απρόσβλητοι στην επιδημία, είναι ασφαλείς: Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορεί να πάρει πολύ καλύτερες αποφάσεις από δαύτους, γιατί οι ίδιοι εξάλλου έχουν επιβάλει την τεχνοκρατία εις βάρος της δημοκρατίας, πυροβολώντας κι αυτοί τα ποδάρια τους – όχι ότι μας νοιάζει τι θα απογίνουν τα ποδάρια των CEO!

 

Υπάρχει το απυρόβλητο στην ανεργία;

 

Απρόσβλητα παραμένουν μόνον μερικά “πνευματικά” επαγγέλματα, όπως του ψυχίατρου, αλλά και τα καθαρά χειρωνακτικά επαγγέλματα – τα τελευταία μέχρι να χαθούν δουλειές από χειρωνακτικές δουλειές, οι οποίες θα μπορούν να διεκπεραιώνονται πλέον από ευέλικτα ρομπότ. Αλλά ας μην πάμε κι εκεί. Ας μείνουμε στο τι θα κάνουμε όσοι δεν έχουμε χειρωνακτική επιδεξιότητα.

 

Μπορεί άραγε ο 50άρης μεταφραστής να γίνει υδραυλικός αύριο το πρωί ή έστω σε πέντε μήνες; Στην Αθήνα για παράδειγμα εξάλλου θα χρειάζονται 10.000 παραπάνω υδραυλικοί; Ή μήπως μπορεί να σπουδάσει ψυχιατρική στα 45 του ο άνεργος προγραμματιστής; Μπορεί να γίνει γηροκόμος; Και σαν πόσοι γηροκόμοι θα χρειάζονται αίφνης; Ή πιο πρακτικά, τι δουλειά θα κάνουν οι μεσήλικες επίσης άνεργοι που θα πρέπει να πληρώνουν γηροκόμους για τους γονείς τους;

 

Κάποιοι εργαζόμενοι θα αναλάβουν την εποπτεία των “πρακτόρων”, αλλά αν αυτοί έχουν αντικαταστήσει 10.000 προγραμματιστές στην Ευρώπη, σίγουρα δεν θα χρειάζονται 10.000 επιτηρητές. Εξάλλου, στόχος ήταν να γίνει “οικονομία” σε εργαζόμενους. Αν η ψηφιακή εταιρεία δίνει πάλι 10.000 μισθούς, δεν κερδίζει τίποτα.

 

Αναμένεται να σημειωθεί μεγάλη μετακίνηση εργαζομένων, αλλά οι τομείς που μπορούν να απορροφήσουν δεκάδες εκατομμύρια ανέργων δεν έχουν τόσο μεγάλες ανάγκες. Η οργάνωση εκδηλώσεων, που χρειαζόταν καμιά δεκαριά άτομα θα γίνεται κι εκείνη ψηφιακά με μόνο τρία άτομα να συντονίζουν τους agents. Κι εκεί θα μείνει άνεργο το 70%. Θα γίνουν άραγε σερβιτόροι, ή ταξιθέτες τα “στελέχη”; Και πόσοι σερβιτόροι θα χρειάζονται επιτέλους;

 

Αναφέρονται ως… λύσεις η γαστρονομία, η εκπαίδευση αλόγων, και διάφορα επαγγέλματα που σήμερα, παρά το ότι εξακολουθεί να κυκλοφορεί λίγο χρήμα, απασχολούν ελάχιστους εργαζόμενους, επειδή ακριβώς μειωμένη είναι και η ζήτηση. Ποια πόλη αίφνης θα έχει ανάγκη από χιλιάδες ιπποφορβείς ή γαστρονόμους, τάχα ειδικούς στο personal training, ή δημιουργούς χειροποίητων καλλιτεχνημάτων; Όλα αυτά αφορούσαν πάντα μειοψηφίες και ποτέ τη μεσαία τάξη, Ποιος θα συντηρήσει λοιπόν το 50% της κοινωνίας που θα μείνει χωρίς “κουβαλητή” στο σπίτι;

 

Μόνιμο ταμείο ανεργίας

 

Μοιραία οι κοινωνίες θα οδηγηθούν στο λεγόμενο “βασικό εγγυημένο εισόδημα” που θα είναι κάτι αντίστοιχο με τη σημερινή σύνταξη προς απόρους, δηλαδή πολύ μικρό. Είναι μια ιδέα που κερδίζει έδαφος, όπου οι πολίτες λαμβάνουν ένα βασικό ποσό για την κάλυψη των επίσης βασικών αναγκών τους, το οποίο υποτίθεται ότι θα χρηματοδοτείται από τη φορολόγηση των κερδών της αυτοματοποίησης. Παράλληλα οι συντάξεις ήδη αφανίζονται σταδιακά, δια του πληθωρισμού.

 

Για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα σκέφτονται ως μέση λύση (για να αποφύγουν το σοκ της κάθετης μετάβασης σε κοινωνίες ανέργων) την καθιέρωση της 4ήμερης (ή και 3ήμερης) εργασίας με τις ίδιες αποδοχές, μοιράζοντας έτσι τις διαθέσιμες θέσεις εργασίας σε περισσότερους ανθρώπους

 

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) αντιμετωπίζει ήδη το Καθολικό (universal) Βασικό Εισόδημα (UBI) με πολύ μεγάλο σκεπτικισμό, θεωρώντας ότι θα έχει τεράστιο δημοσιονομικό του κόστος. Το Ταμείο εξετάζει το UBI ως ένα εργαλείο άσκησης κοινωνικής πολιτικής με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα (αποτρέπεται ο ξεσηκωμός), αλλά και πολύ σοβαρά οικονομικά ρίσκα.

 

Αν και δεν ήταν ποτέ ψυχοπονιάρικο, εκτιμά ότι αναγκαστικά τα λεφτά που θα δοθούν προς όλους ως βασικό εισόδημα, θα κοπούν από πολύ σημαντικές δομές, όπως η υγεία, η παιδεία, οι υποδομές και βέβαια η άμυνα. Θεωρεί επίσης ότι όλοι θα παίρνουν το εισόδημα αυτό και θα το συμπληρώνουν με “μαύρα λεφτά” από αδήλωτη εργασία, ή ότι θα δημιουργηθεί μια κοινωνία φτωχών που θα εισπράττει χωρίς να κάνει τίποτα. Άλλα σενάρια που εξετάζονται είναι το ψηφιακό χρήμα “ειδικής κατηγορίας”.

 

Υπάρχουν και κάποιοι αριστεροί που δέχονται αυτό τον “μόνιμο ταμείο ανεργίας” θέτοντας ως προϋπόθεση να καλύπτει παραπάνω από τις βασικές ανάγκες, παρότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτό αποκλείεται να συμβεί. Ήδη αυτό το δηλώνουν όλοι όσοι έχουν λόγο στο ζήτημα, υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα έκανε τους πάντες να μην έχουν κίνητρο να εργασθούν. Άλλο επιχείρημα ειναι ότι άπαξ και αρχίσουν τα κράτη να μοιράζουν χρήμα χωρίς να ανέλθει η παραγωγή και διάθεση πρώτων υλών και ενέργειας, θα σημειώνονται ελλείψεις και θα ανεβαίνουν οι τιμές, οπότε θα πρέπει η κυβέρνηση να μοιράζει διαρκώς όλο και περισσότερο χρήμα. Μία “λύση” είναι να μοιράζεται επιδοματικό, μίνιμουμ ποσό επιβίωσης που δεν θα αυξάνει την κατανάλωση.

 

Ποιες χώρες είναι ήδη στο “κόκκινο” από χρέη

 

Το ΔΝΤ επισημαίνει ότι το δημόσιο χρέος όλων των χωρών έχει ήδη ξεπεράσει τις κόκκινες γραμμές. Βέβαια όλα αυτά τα λεφτά δεν τα χρωστάμε τόσα κράτη σε εξωγήινους. Το ταμείο του ΔΝΤ στηρίζεται στις συνδρομές των 191 κρατών μελών του. Αυτή τη στιγμή στο κόκκινο από άποψη χρέους είναι η Γκάνα, η Σρι Λάνκα, η Ζάμπια, η Σομαλία, η Σουρινάμ, η Σενεγάλη (η οποία αντιμετωπίζει κρίση μετά από σκάνδαλο κρυφού χρέους), η Αργεντινή (το μεγαλύτερο χρέος προς το ΔΝΤ παγκοσμίως), η Ουκρανία, η Αίγυπτος, το Πακιστάν, το Εκουαδόρ και η Κένυα.

 

Στο πορτοκαλί είναι το Μπανγκλαντές, η Ακτή Ελεφαντοστού, η Κολομβία, η Ιορδανία και η Τυνησία. Το ΔΝΤ έχει αρχίσει να σημαίνει συναγερμό και για τις ανεπτυγμένες οικονομίες. Αν και δεν κατατάσσονται επίσημα στο “κόκκινο” σύστημα των φτωχών χωρών, το Ταμείο προειδοποιεί ότι το δημόσιο χρέος υπερβαίνει ιστορικά όρια στις ΗΠΑ (χρέος ~124% του ΑΕΠ) και στην Κίνα (~99% του ΑΕΠ) που αυξάνουν τα ελλείμματά τους, με ρυθμούς που απειλούν τη σταθερότητα των διεθνών αγορών ομολόγων.

 

Στην Ευρώπη, χώρες όπως η Γαλλία (~118% του ΑΕΠ) και η Ιταλία (~138% του ΑΕΠ) βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση «λόγω της ανάγκης για δημοσιονομική προσαρμογή». Καμία από αυτές τις χώρες κατά συνέπεια δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει ένα αξιοπρεπές βασικό εισόδημα για τους ανέργους μετά την επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης.

 

Όμως προς το παρόν, με την στέγη στα ύψη, οι άνεργοι δεν κινητοποιούνται και το πρόβλημα “τρενάρει”. Σκέφτονται ότι αντί τα κράτη να μοιράζουν λεφτά στους ανέργους, θα πρέπει να μειώσουν το κόστος ζωής, μειώνοντας το κόστος των μεταφορών, της στέγης, της υγείας και των βασικών τροφίμων. Προτείνεται, αντί για καθολικό επίδομα, να δίνεται επίδομα σε όσους αποδεδειγμένα έχασαν το εισόδημά της εξαιτίας της αυτοματοποίησης. Όμως πώς θα αποδείξει π.χ. ένα ταξιδιωτικό γραφείο ότι φαλίρισε εξαιτίας της Τεχνητής Νοημοσύνης και όχι από κακοδιαχείριση; Μάλλον δεν θα μπορεί, οπότε δεν θα επιδοτηθεί ποτέ και ο ταξιδιωτικός πράκτορας θα πρέπει να γίνει… γαστρονόμος.

 

πηγή

Πανεπιστημιακός καθηγητής του Ιράν απαντά στην ομιλία του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ στην Αθήνα. (περσικό δημοσίευμα)

Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων ANA, ο Αμρολάχ Αζίμι, καθηγητής περσικής γλώσσας και λογοτεχνίας και διευθυντής δημοσίων σχέσεων στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Azad της επαρχίας Κερμανσάχ, έγραψε σε σημείωμά του για το πρακτορείο ειδήσεων ANA, απαντώντας στην ομιλία του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, στην Αθήνα:
 

Κύριε Ρούμπιο!

 

Πριν αναφέρετε το όνομα Ιράν, σταματήστε για μια στιγμή και κοιτάξτε προσεκτικά την ιστορία, την πορεία που έχει περάσει από τα σκαμπανεβάσματα χιλιάδων ετών και εξακολουθεί να οδηγεί στο όνομα Ιράν.

 

Μιλάτε για πολιτισμό, αλλά ο πολιτισμός δεν είναι ούτε αποκλειστική κληρονομιά ενός έθνους ούτε όπλο για την ταπείνωση ενός άλλου έθνους.

 

Ο πολιτισμός είναι η κοινή μνήμη της ανθρωπότητας και το Ιράν είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο επιδραστικά κεφάλαια αυτής της μακροχρόνιας μνήμης.

Το Ιράν δεν είναι απλώς ένα όνομα σε έναν γεωγραφικό χάρτη. Το Ιράν είναι μια συνεχής αφήγηση ανθρωπιάς, σκέψης, έπους, τέχνης και αντίστασης.

Το Ιράν είναι η γη του Κύρου. Ένα όνομα που συνδέεται με την ιστορία των Αχαιμενιδών και ένας χάρτης που αναφέρεται σήμερα σε παγκόσμιες συζητήσεις σχετικά με τη διακυβέρνηση και τα δικαιώματα των λαών – τα υποτιθέμενα ανθρώπινα δικαιώματά σας.

Το Ιράν είναι η γη του Δαρείου· η εποχή του σχηματισμού μιας τεράστιας διοικητικής οργάνωσης, βασιλικών δρόμων και της σύνδεσης εδαφών που συνδέονταν από μακριά σε μια μεγάλη περιοχή – απόδειξη αυτού είναι η επιγραφή Bisotun στη συμβολή της Ανατολής και της Δύσης του κόσμου.

Το Ιράν είναι η γη των Πασαργάδων και της Περσέπολης – πέτρες που έχουν αναδυθεί από τα βάθη των αιώνων για να μαρτυρήσουν ότι ο λαός αυτής της γης, σε μια εποχή που πολλές από τις σημερινές κυβερνήσεις δεν είχαν ακόμη γεννηθεί, έγραφε ιστορία, και με τέτοιο μεγαλείο.

Και αν μιλάτε για αρχαίους πολέμους, μην διαβάζετε την ιστορία μονόπλευρα.

Στις μάχες του Ιράν και της Ελλάδας, υπήρξε τόσο η δόξα και η δύναμη των αυτοκρατοριών, όσο και τα λάθη των ηγεμόνων, αλλά και η καταστροφή και τα βάσανα των λαών.

Κανένας πολιτισμός δεν μεγαλώνει εξαλείφοντας έναν άλλο. 
Αλλά το Ιράν δεν μπορεί να σταματήσει στα σύνορα των αρχαίων ξιφών.

Το Ιράν είναι η γη του Φερντούσι, όπου ο ανθρώπινος πόνος και η χαρά, η σοφία και η ανοησία, η σκληρότητα και η σκληρότητα, ο ηρωισμός και η αθλιότητα μεταφράστηκαν σε επική γλώσσα και το Σαχναμέ έγινε η πολιτιστική μνήμη ενός έθνους.

Το Ιράν είναι η γη του Αβικέννα, ενός σοφού του οποίου η σκέψη υπερέβαινε τα όρια του χρόνου και της γεωγραφίας.

Είναι η γη του Αμπού Ραϊχάν Μπιρούνι, ενός επιστήμονα που κοίταζε τον κόσμο με επιστημονική περιέργεια.

Είναι η γη του Αλ-Χουαρίζμι· ένα όνομα που θα μείνει στην ιστορία των μαθηματικών.

Είναι μια χώρα μυστηρίου· η ιατρική κατέχει υψηλή θέση στην ιστορία της γνώσης.

Είναι η γη του Καγιάμ, ο οποίος, εκτός από την ποίηση, είναι επίσης γνωστός για τις γνώσεις του στα μαθηματικά και την αστρονομία.

Και είναι η γη του Ρουμί, του Σαάντι και του Χαφέζ· εκείνων των οποίων τα λόγια ξεπέρασαν τα όρια της γλώσσας και εντάχθηκαν στην παγκόσμια λογοτεχνική κληρονομιά.

Κύριε Ρούμπιο!

Αν θέλετε να γνωρίσετε το Ιράν, μην κοιτάξετε μόνο τα πεδία των μαχών του, τα οποία είναι απαράμιλλα σε αυτόν τον τομέα τον τελευταίο μισό αιώνα. Ρίξτε μια ματιά επίσης στις βιβλιοθήκες, τα αστεροσκοπεία, τα σχολεία, τους κήπους, τα τζαμιά, τα παλάτια, τα ποιήματα και τα τραγούδια του.

Κοιτάξτε το Μπισότουν. Κοιτάξτε το Τακμποστάν. Κοιτάξτε το Ισφαχάν, το Σιράζ, το Ταμπρίζ και το Κερμανσάχ. Κοιτάξτε τους ανθρώπους που έχουν αφηγηθεί τον κόσμο της ζωής τους σε διάφορες διαλέκτους και γλώσσες, από τα περσικά μέχρι τα κουρδικά και άλλες γλώσσες αυτής της γης.

Το Ιράν δεν περιορίζεται στην πρωτεύουσα. Συνεχίζει να ζει σε απομακρυσμένα χωριά, στα σκληρυμένα χέρια των αγροτών, στα εργαστήρια καλλιτεχνών, στις τάξεις, στην ποίηση των ποιητών και στις προσπάθειες γενεών που αγωνίζονται καθημερινά να χτίσουν το αύριο.

Το Ιράν δεν είναι μόνο η ιστορία βασιλιάδων – είναι και η ιστορία λαών – λαών που, ανά τους αιώνες, έχουν δει ήττες, έχουν βιώσει θλίψη, έχουν υποφέρει από πολέμους και καταστροφές και έχουν επαναστατήσει πολλές φορές για να ξαναχτίσουν τη ζωή τους.

Από τον Μέγα Αλέξανδρο μέχρι την εισβολή των Μογγόλων, από την αλλαγή δυναστειών μέχρι τις επαναστάσεις και τους πολέμους της σύγχρονης εποχής, καμία περίοδος δεν μπορεί να θεωρηθεί ολόκληρη η αλήθεια του Ιράν.

Η ιστορία αυτής της γης έχει τόσο δόξα όσο και πληγές· τόσο επιτυχίες όσο και λάθη. Το να τιμούμε το Ιράν δεν σημαίνει να αρνούμαστε τα βάσανά του· σημαίνει να βλέπουμε ολόκληρη την αλήθεια του, μια αλήθεια που τα τελευταία χρόνια φωνάζει όλο και περισσότερο το δικαίωμα του λαού αυτής της χώρας στην εξουσία.

Και σήμερα, το Ιράν δεν είναι απλώς παρελθόν.

Ο Ιράν είναι ένας μαθητής που καλλιεργεί το όνειρο του αύριο στην τάξη του σχολείου Shajre Tayyebeh Minab· ένας ερευνητής που προσπάθησε να ανακαλύψει μια αλήθεια αλλά δέχτηκε επίθεση από την αγριότητα όσων διεκδικούν τον πολιτισμό σε ένα πανεπιστημιακό επιστημονικό εργαστήριο· ένας καλλιτέχνης που δημιουργεί έναν νέο κόσμο με χρώμα και λέξεις· μια εργάτρια που γυρίζει τον τροχό της ζωής· μια μητέρα που εμπιστεύεται την ελπίδα στην επόμενη γενιά· και ένας νέος που θέλει να χτίσει ένα καλύτερο μέλλον στον σημερινό κόσμο με γνώση και ικανότητα, αν η αγριότητα όσων διεκδικούν τον πολιτισμό το επιτρέπει.

Κανένας πολιτικός αξιωματούχος, με οποιαδήποτε πλατφόρμα, δεν μπορεί να περιορίσει χιλιάδες χρόνια ιστορίας σε λίγες προτάσεις.

Κάποιος μπορεί να διαφωνεί με τις κυβερνήσεις· κάποιος μπορεί να επικρίνει πολιτικές· κάποιος μπορεί να συζητά για τον πόλεμο, την ασφάλεια και τα εθνικά συμφέροντα. Υπάρχει όμως μια σαφής διάκριση μεταξύ της πολιτικής κριτικής και της περιφρονητικής κρίσης ενός έθνους και της πολιτιστικής του κληρονομιάς.

Οι πολιτισμοί δεν πρέπει να στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου. Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για να κατανοούν ο ένας τον άλλον.

Η αρχαία Ελλάδα είναι η κληρονομιά της ανθρωπότητας, όπως και το αρχαίο Ιράν. Και η αξία κανενός από τους δύο αυξάνεται με την υποτίμηση του άλλου.

Μιλάμε για την ιστορία μας, όχι για να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας, αλλά για να μας υπενθυμίσουν ότι κανένα έθνος δεν μπορεί να αποχωριστεί την ιστορική του μνήμη.

Το Ιράν υπήρχε πριν από πολλά από τα σημερινά σύνορα και θα συνεχίσει να υπάρχει στην παγκόσμια ιστορία μετά από πολλές πολιτικές συγκρούσεις· όχι με την έννοια ότι είναι άτρωτο στην αλλαγή, αλλά επειδή ο πολιτισμός, η γλώσσα, η τέχνη και η ιστορική μνήμη του έχουν συνεχιστεί στη ζωή των διαδοχικών γενεών.

Διαβάστε για το Ιράν με όλη του την ιστορία· με τη δόξα και τις πληγές του, με τους επιστήμονες και τους ποιητές του, με τον λαό του και τις φιλοδοξίες του. Τότε θα δείτε ότι η κατανόηση ενός έθνους δεν ξεκινά με την περιφρόνησή του· ξεκινά με τον σεβασμό για την αλήθεια.

Είμαστε κληρονόμοι του παρελθόντος, αλλά δεν είμαστε αιχμάλωτοι του παρελθόντος· είμαστε περήφανοι για την ιστορία μας, αλλά κοιτάμε προς το μέλλον.

Το όνομα του Ιράν έχει παραμείνει σε πέτρινες επιγραφές, αντηχεί στο Σαχναμέ, ζωντανεύει στα γκαζάλ του Χαφέζ και συνεχίζει να είναι γραμμένο στη γλώσσα και τη ζωή του λαού του.

Αυτό είναι το καύχημά μας· όχι ισχυρισμός ανωτερότητας έναντι των εθνών, ούτε άρνηση των πολιτισμών των άλλων, αλλά υπενθύμιση μιας σαφούς αλήθειας:

Το Ιράν δεν μπορεί να γίνει κατανοητό μόνο μέσα από τις αφηγήσεις των εχθρών του. Το Ιράν πρέπει να ειδωθεί στον καθρέφτη της ιστορίας, του πολιτισμού και του λαού του.

Και η ιστορία μιλάει πιο δυνατά από τον θόρυβο της πολιτικής, όπως ακριβώς η αλλαγή του πολιτισμού ενός έθνους με αρχαία κουλτούρα με την ψευδή αφήγηση μερικών νεοαφιχθέντων αγρίων πίσω από ένα πολιτικό βήμα δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και την αλήθεια. 

ana.ir

Echedoros.blog

ΣΧΟΛΙΟ

Εχει σε όλα απόλυτο δίκιο....

Και εμείς οι Ελληνες όσους πολέμους κι αν κάναμε κατά των Περσών και ως αρχαίοι και ως Βυζαντινοί, παρόλα αυτά θεωρούμε τους Πέρσες έναν φιλικό αρχαίο λαό, τον οποίο στην μακραίωνη ιστορία μας, άλλοτε συναντήσαμε ως εχθρό κι άλλοτε ως σύμμαχο...

Μην ξεχνάμε ότι ο Μ. Αλέξανδρος μετά την κατάληψη της Βαβυλώνας, Μηδίας και της Περσίας (δηλαδή όλης της αυτοκρατορίας του Δαρείου) κάλεσε τους στρατιώτες του να νυμφευθούν Περσίδες κοπέλλες και να δημιουργήσει νέες ελληνοπερσικές γενιές... 

Παρακμή

Η επιστροφή των οστών του Βούλγαρου τσάρου Σαμουήλ, το ζήτημα των ελληνικών θρησκευτικών κειμηλίων που εξακολουθούν να βρίσκονται στη Βουλγαρία και η πρόσφατη πυρκαγιά στον Έβρο συνθέτουν το σκηνικό μιας αιχμηρής παρέμβασης για τη διαχείριση της εθνικής κληρονομιάς και την προστασία της Θράκης. Η Μαρία Γιαλαμά ασκεί σκληρή κριτική στην ελληνική πολιτεία, θέτοντας παράλληλα το ζήτημα της πολιτιστικής ταυτότητας των Πομάκων και της προστασίας των Αλεβιτών Μπεκτασήδων. Μια παρέμβαση που συνδέει την ιστορική μνήμη με τις σύγχρονες προκλήσεις, αλλά και με αναπάντητα ερωτήματα για τις προτεραιότητες του ελληνικού κράτους.
 

Της Μαρίας Γιαλαμά | Ελεύθερη Ώρα 

 

Ο Ελληνικός λαός,στις 3/10/2026, με έκπληξη είδε να υπογράφεται από την Ελληνίδα υπουργό πολιτισμού και τον Βούλγαρο ομόλογό της,τη παρουσία του πρωθυπουργού, συμφωνία παραδόσεως στην γείτονα χώρα, των οστών του Τσάρου Σαμουήλ της Βουλγαρίας. Αυτά ευρέθησαν το 1965 κατά τις ανασκαφές του καθηγητού Ν. Μουτσοπούλου, στην βασιλική του Αγίου Αχιλλείου της μικρής Πρέσπας. Ως "αντάλλαγμα" της προσφοράς του σημαντικού για τον Βουλγαρικό λαό σκελετού του Σαμουήλ,εδόθησαν στην Ελλάδα, 48 από τα θρησκευτικά και όχι μόνο κειμήλια, που έκλεψαν οι Βούλγαροι από τέσσερις μονές της Δράμας και των Σερρών. Τα περισσότερα καταγεγραμμένα κλοπιμαία, προήρχοντο από την Ι.Μ Εικοσιφοινίσσης. Συμφώνως με μαρτυρίες, εδώ και αρκετά χρόνια, εζητείτο η επιστροφή των κλοπιμαίων, τόσο από τις Ιερές Μονές, όσο και από τις μητροπόλεις στις οποίες ανήκουν αυτές. Ομολογουμένως, τις τρείς χρονικές περιόδους του Α βαλκανικού πολέμου, του Β και του συμμοριτοπολέμου, οι Βούλγαροι ελεηλάτησαν μονές και εκκλησίες, κατέστρεψαν σχολεία και με ιδιαιτέρα αγριότητα, δολοφονούσαν τους αντιστεκομένους στις βίαιες πρακτικές τους Έλληνες.

 

Με αυτόν τον βίαιο τρόπο, απέσπασαν πολλά μεγάλης θρησκευτικής και ιστορικής αξίας έργα τέχνης, κειμήλια, μεταφέροντάς τα στην Βουλγαρία. Η συνθήκη του Νεϊγύ του 1919, υποχρέωνε την Βουλγαρία πλήν των άλλων, να επιστρέψει και τα κλοπιμαία. Δυστυχώς όμως οι σημερινοί Ευρωπαίοι εταίροι μας, δεν συνεμορφώθησαν, θεωρώντας την συνθήκη, καταστροφική για την Βουλγαρία. Εφρόντισαν όμως, ενημερωθέντες για την με επιστημονική τεκμηρίωση διαπίστωση, ότι τα ευρεθέντα οστά ανήκαν στον Τσάρο Σαμουήλ, να αιτούνται από το 1970 την απόδοσή τους. Ο Σαμουήλ,φέρεται να απέθανε μετά την μάχη στο Κλειδί στις 6/10/1014. Οι διαρκείς προσπάθειες του Βασιλείου Β του γνωστού ως Βουλγαροκτόνου, κατέστησαν την Βουλγαρία, μέρος του Βυζαντίου.

 

Συγχρόνως με το διαρκές αίτημα των Βουλγάρων, υπήρχε και το από Ελληνικής πλευράς αίτημα της επιστροφής των πολλών κλοπιμαίων θρησκευτικών και όχι μόνον θησαυρών.

 

Η Ελληνική κυβέρνηση, εξέτασε προφανώς το αίτημα των Βουλγάρων και απεφάσισε να τους τα επιστρέψει, έστω και αν κάποιες πληροφορίες θέλουν να τα εζήτησε και η Αρμενία, ισχυριζομένη ότι η μητέρα του ήτο αρμενικής καταγωγής. Το αξιοπερίεργο είναι, όχι ότι εδόθησαν τα οστά στους Βουλγάρους, που γι αυτούς είναι σημαντικότατα, όπως ανέφερε και ο πρώην πρωθυπουργός Α.Σαμαράς, "ότι ο Σαμουήλ για τους Βουλγάρους, είναι κάτι σαν τον Μέγα Αλέξανδρο για τους Έλληνες", αλλά ότι δεν επεστράφησαν όλοι οι κλεμμένοι Ελληνικοί θησαυροί. Παρελήφθησαν από το Ελληνικό υπουργείο πολιτισμού, μόνο 48 εκ των χιλίων και πλέον καταγεγραμμένων κλοπιμαίων. Προφανώς για άλλη μία φορά, η πατρίδα μας, εβρέθη με ήσσονα διεκδικητική διάθεση να απεμπολεί ουσιαστικώς την κληρονομιά της.

 

Με δεδομένη την παρακμιακή διαχείριση του διαχρονικού αμυθήτου πλούτου της πολιτιστικής κληρονομιάς και τον τρόπο που τον διαχειρίζεται η νύν κυβέρνηση, οι σκέψεις για την μή διαπραγματευτική προσπάθεια, υπερέχουν.

 

Κοινώς, εχαρίσθησαν στους απογόνους των "κλεφτών", αυτά που αιτούντο, χωρίς να παραδώσουν όλα τα κλοπιμαία, ως όφειλαν.

 

Η παρακμή της χώρας και οι διάφορες εκφάνσεις της

 

Στις 5/10/2026, στον κεντρικό Έβρο, στα ορεινά του δήμου Σουφλίου και στην περιοχή της Ρούσσας, και των γύρω οικισμών των Πομάκων, ξέσπασε πυρκαγιά που δημοσιογραφικές πληροφορίες την θέλουν να έρχεται από την Βουλγαρία, από την ιδιαιτέρως αραιοκατοικημένη περιοχή της Β.Θράκης. Η φωτιά εξαπλώθηκε σε μεγάλη έκταση και οι Ελληνικές δυνάμεις της πυροσβεστικής δεν κατάφεραν να την ελέγξουν άμεσα, έστω και αν υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση. Καθοριστικό ρόλο για την επέκταση της, έπαιξε η ολιγωρία της κινητοποιήσεως των γειτόνων και τα πτωχά κατασβεστικά μέσα που διέθεσαν.

 

Η φωτιά εξεδηλώθη σε αραιοκατοικημένη περιοχή στην γείτονα, στην δε Ελληνική περιοχή υπήρξε υφέρπουσα, λόγω του ότι και εκεί τα δάση παραμένουν ακαθάριστα από το συγκεντρωθέν σε μεγάλες ποσότητες πούσι, που καίγεται εύκολα, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει βούληση να καθαρισθεί

 

Εντυπωσιάζει ο χρόνος εκδηλώσεως της φωτιάς.

 

Συμφώνως με την ανακοίνωση του αντιπεριφερειάρχου Έβρου, η ενοικίαση των τριών πυροσβεστικών αεροσκαφών, που εστάθμευαν στον αερολιμένα ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ της Αλεξανδρουπόλεως, έληξε την 2α Οκτωβρίου.

 

Λαμβανομένου υπ΄όψιν, ότι η φωτιά ήτο έρπουσα, υπάρχουν υπόνοιες, για εμπρησμό εκούσιο λαθρομεταναστών.

 

Η υπόνοια αυτή και μόνον, οδηγεί σε συνθετότερες σκέψεις, δεδομένου ότι, προσφάτως στην Ρούσα, με την πρέπουσα δημοσιότητα, έγινε η εκδήλωση της αναγνωρίσεως ως θρησκευτικής μειονότητος αυτοδιοικουμένης,των Αλεβιτών Μπεκτασήδων, από την πολιτεία, που το προξενείο της Κομοτηνής με τον σκοτεινό του διαχρονικά ρόλο, δεν το επιθυμούσε καθόλου. Οι κάτοικοι του ορεινού όγκου του Σουφλίου, Πομάκοι στην πλειοψηφία τους με ίδιο γλωσσικό ιδίωμα με ιδιαίτερα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και βαθύτατη εθνική συνείδηση επιθυμούσαν για χρόνια την αναγνώριση αυτή. Η ύπαρξη του μοναστηριού- τεκέ του Σείντ Αλή Σουλτάν, από το 1400 μΧ, αποτελεί τον ευκτήριο οίκο τους και εκεί προσεύχονται μαζί άνδρες και γυναίκες. Οι ίδιοι, αν και ανήκοντες στην ευρύτερη μουσουλμανική μειονότητα, τρώνε χοιρινό και πίνουν κρασί, ούζο και τσίπουρο, ενώ απαγορεύεται η πολυγαμία.

 

Υπαρχούσης της διαχρονικής ασφυκτικής πιέσεως από το Τουρκικό προξενείο,για έλεγχο των Ελλήνων της θρησκευτικής μουσουλμανικής μειονότητος, καλό είναι να ελέγξει η κυβέρνηση, μήπως η εκδήλωση της φωτιάς στην συγκεκριμένη περιοχή ήτο εσκεμμένη τιμωρητική αντίδραση. Άλλωστε σε μία ευνομουμένη πολιτεία, υπάρχοντος του προκλητικού κλίματος από την Τουρκία και των ευκαιριών που δίδει στους πολίτες της, μέσω τραπεζικών δανείων, εξαγοράς κτημάτων στον Έβρο, καλό είναι να προλαμβάνονται επιδιώξεις του είδους.

 

Διαρκές το αίτημα των Πομάκων της Θράκης για διδασκαλία της Ελληνικής και Πομακικής γλώσσης, αντί της Τουρκικής

 

Στα πλαίσια της επιβαλλομένης εγρηγόρσεως, το αίτημα των Ελλήνων Πομάκων, να πάψουν να διδάσκονται υποχρεωτικώς την Τουρκική γλώσσα και να διδάσκονται ως Έλληνες μόνον την Ελληνική και την Πομακική, οφείλει να το ασπασθεί η κυβέρνηση.

 

Άλλως η ρήση του του Ο. Ελύτη: ήλθαν ντυμένοι φίλοι, αμέτρητες φορές οι εχθροί μου, το παμπάλαιο χώμα πατώντας και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με την φτέρνα τους.. θα επιβεβαιωθεί από ανικάνους να εκτιμήσουν και να κυβερνήσουν τον ευλογημένο αυτό τόπο.

 

πηγή

ΓΙΑΤΙ, ΕΛΛΗΝΑ, ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ;

Tου Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη
 

Η Κυβέρνηση προχωρεί σε εξοπλιστικά προγράμματα τεράστιου κόστους, προκειμένου να αντιμετωπίσει την υπαρκτή τουρκική απειλή και καλώς πράττει.. Την ίδια στιγμή, όμως, εισβάλουν στρατιές του Ισλάμ οι οποίοι μπορεί εν δυνάμει να γίνουν εχθροί. Αποβιβάζονται αδιάκοπα με μικρά σκάφη στην Κρήτη, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ακόμη και στην Πελοπόννησο, ενώ άλλοι διέρχονται πεζή από τον Έβρο. Εκατομμύρια άλλοι αναμένουν στον Τρίτο Κόσμο την είσοδό τους στην Ελλάδα, την οποία θεωρούν χώρα με ανοιχτά σύνορα και ευνοϊκές συνθήκες υποδοχής.

 

Ανάλογες μεταναστευτικές ροές καταγράφονται και προς την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς και προς άλλες μεσογειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

Και το εξωφρενικό, είναι ότι η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, η γνωστή μας «Frontex», η οποία έχει ως αποστολή την υποστήριξη της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτελεί στην πράξη ρόλο ναυαγοσώστη, ενώ το Λιμενικό μας Σώμα τον δωρεάν μεταφορέα των παράνομων μεταναστευτικών ροών προς την Ελλάδα.

 

Οι μεταναστευτικές ροές αποτελούν αντικείμενο γεωπολιτικής εκμετάλλευσης από την Τουρκία, και οικονομικής εκμετάλλευσης από ένα ευρύ φάσμα ημεδαπών και αλλοδαπών διακινητών, μεσαζόντων και ΜΚΟ. Είναι πολύ το χρήμα.

 

Οι ελληνικές κυβερνήσεις , ενεργούν σαν δωρεάν ξενοδόχοι και φιλάνθρωποι, παρέχοντας στέγαση, εκλεκτή τροφή και άλλες ακριβές υπηρεσίες στους νεοεισερχομένους. Παράλληλα, δημιουργούν και επεκτείνουν «πόλεις» και «χωριά» μεταναστών (δομές φιλοξενίας τις λένε), που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, τόσο στην ηπειρωτική Ελλάδα όσο και στα νησιά του Αιγαίου.

 

Μέρος των μεταναστών συνεχίζει προς τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης, ενώ άλλοι παραμένουν στη φιλόξενη Ελλάδα. Η φυλάκιση τους θεωρείται γι’ αυτούς προσωρινός και πληρωμένος χρόνος διακοπών, μέχρις ότου πάρουν την ιθαγένεια

 

Οι ευνοϊκές συνθήκες υποδοχής και οι προοπτικές παραμονής αποτελούν, ισχυρό κίνητρο για ανθρώπους που αναζητούν καλύτερες συνθήκες ζωής, προερχόμενους από φτωχότερες χώρες του Τρίτου Κόσμου.

 

Ο αριθμός των μεταναστών που φθάνουν και παραμένουν στη χώρα δεν ανακοινώνεται και τηρείται μυστικός. Χωρίς αξιόπιστα στοιχεία, η κοινωνία αδυνατεί να γνωρίζει την πραγματική έκταση του προβλήματος. Είναι και αυτό μια μέθοδος εξαπατήσεως των ψηφοφόρων. Όμως κανένα από τα κοινοβουλευτικά κόμματα και κομματάκια δεν αρθρώνει λέξη.

 

Το άκρον άωτον της πολιτικής σύγχυσης, είναι η χορήγηση «Ελληνικής ιθαγένειας» σε αλλοδαπούς, καθώς πρόκειται για μια απόφαση που συνδέεται με την ιδιότητα του Έλληνα το γένος, σε άτομα που ούτε την γλώσσα γνωρίζουν, ούτε την Ελληνική ιστορία, αλλά και ούτε και τον Ελληνικό Πολιτισμό. Τούτο έχει σαν αποτέλεσμα την «περιθωριοποίηση » τους και την δημιουργία γκέτο.

 

Με την πολιτική αυτή μεταβάλλεται ραγδαία η δημογραφική σύνθεση της χώρας μας που αντιμετωπίζει οξύτατο δημογραφικό πρόβλημα, με τον δείκτη γονιμότητας να βρίσκεται πολύ κάτω από τα περίπου 2,1 παιδιά ανά γυναίκα που απαιτούνται, μακροπρόθεσμα, για την αναπλήρωση των γενεών χωρίς μεταναστευτικές εισροές.

 

Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΟΗΜΑΤΩΝ …

 

1. Η απομάκρυνση από το Φυσικό Νόμο (σύμφωνα με τον οποίο κάθε είδος ζει, αναπτύσσεται και υπερασπίζεται τον χώρο του) ονομάστηκε «εκσυγχρονισμός»

 

2. Η ανάμειξη λαών, πολιτισμών και θρησκειών, παρουσιάστηκε ως «παγκοσμιοποίηση»..

 

3. Η στέρηση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών και το άνοιγμα των συνόρων ονομάζεται ατομικό δικαίωμα του Μετανάστη.

 

4. Η αγάπη προς την πατρίδα και η υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας θεωρείται ύποπτη ή αντιδημοκρατική στάση.

 

5. Η αντίθεση στους μετανάστες χαρακτηρίζεται ως εχθρική ή καταδικαστέα πράξη, ακόμη και όταν εκφράζεται ως πολιτική διαφωνία και όχι ως υποστήριξη εγκληματικών πράξεων ή βίας.

 

6. Η αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων και ο περιορισμός των παράτυπων εισόδων παρουσιάζονται ως αντιευρωπαϊκή και εθνικιστική πράξη.

 

7. Η δωρεάν στέγαση και η παροχή βασικών αγαθών στους μετανάστες, με δημόσια χρηματοδότηση, παρουσιάζονται ως έκφραση ανθρωπισμού και αλληλεγγύης, έστω κι’ αν οι γηγενείς δυστυχούν. Οι διαμαρτυρόμενοι μπορεί να χαρακτηριστούν ακόμη και Ναζιστές.

 

8. Η χορήγηση επιδομάτων και άλλων παροχών από δημόσιο χρήμα, σε μετανάστες που τεμπελιάζουν στις δομές θεωρείται φιλανθρωπία.

 

9. Η απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε άτομα αλλοδαπής καταγωγής έχει απλουστευθεί, σε τέτοιο βαθμό ώστε να γεννά ανησυχίες για τη διαφύλαξη της εθνικής ταυτότητας και των κοινοβουλευτικών εκλογών.

 

10. Η ευρεία χορήγηση ελληνικής ιθαγένειας προκαλεί ανησυχίες για πιθανές μελλοντική δημογραφική διαφοροποίηση της σύστασης του πληθυσμού και του αποτελέσματος των κοινοβουλευτικών εκλογών.

 

11. Αντί η ελληνική Κυβέρνηση να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις απόψεις και τις ανησυχίες των Ελλήνων πολιτών, παραμερίζει τους γηγενείς προς όφελος της μεταναστευτικής πολιτικής της.

 

12. Και αντί να εξετάσουμε με σοβαρότητα παραδείγματα αυστηρής μεταναστευτικής πολιτικής, όπως εκείνη του Ισραήλ, διότι και οι δύο λαοί αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα από μεγάλες ισλαμικές χώρες.

 

ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

 

Γιατί συγκεντρώνονται τόσο μεγάλες μεταναστευτικές ροές στην Ελλάδα;

 

Γιατί το ιστορικό κέντρο της Αθήνας μεταβλήθηκε τόσο έντονα πληθυσμιακά και πολιτισμικά, προκαλώντας σε πολλούς κατοίκους φόβο και ανησυχία για την ταυτότητα και τη φυσιογνωμία της πόλης;

 

Γιατί ενώ η Τουρκία ενισχύει με πράξεις τις μεταναστευτικές ροές ως εργαλείο πολιτικής πίεσης προς την Ελλάδα, αλλά και προς την Ευρώπη γιατί η χώρα μας και οι Βρυξέλλες δεν αντιδρούν; Μήπως οι ίδιοι ευνοούν την μελλοντική ισλαμοποίηση της Ευρώπης;

 

Μήπως η γνωστή ρήση του Τουργκούτ Οζάλ, ότι «δεν χρειάζεται πόλεμος για να αλλάξουν οι ισορροπίες εις βάρος της Ελλάδας», αντανακλά έναν ευρύτερο φόβο που οφείλουμε να εξετάσουμε με σοβαρότητα και τεκμηρίωση;

 

Γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις εμφανίζονται αδύναμες να διαμορφώσουν μια συνεκτική, σταθερή και αποτελεσματική πολιτική προστασίας των συνόρων και να δώσουν ένα όραμα στους πολίτες, αλλά πλέουμε με πλοίο χωρίς πυξίδα.

 

Γιατί η φύλαξη των συνόρων και η αντιμετώπιση των δικτύων παράνομης διακίνησης ανθρώπων δεν αποτελούν σταθερά αντικείμενο μιας πολιτικής με μετρήσιμα αποτελέσματα, σαφείς στόχους και ουσιαστική λογοδοσία, αντίθετα απουσιάζει από τον δημόσιο διάλογο;

 

Γιατί ακολουθούμε συχνά, χωρίς επαρκή διαπραγμάτευση ή διεκδίκηση εξαιρέσεων, αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και όταν θεωρούμε ότι ενδέχεται να βλάπτουν τα εθνικά μας συμφέροντα;

 

Γιατί η πολιτεία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι εταιρείες δημοσκοπήσεων δεν έχουν συμβάλει σε μια σταθερή, συστηματική και διαφανή καταγραφή της γνώμης των πολιτών για το Μεταναστευτικό; Γιατί δεν έχει αναδειχθεί μέσα από μια ευρεία δημόσια διαβούλευση ή, όπου κρίνεται σκόπιμο, ένα δημοψήφισμα η πραγματική βούληση της κοινωνίας για τις βασικές κατευθύνσεις της μεταναστευτικής πολιτικής;

 

Είναι δίκαιο να τίθενται πάντοτε τα συμφέροντα των μεταναστών υπεράνω των συμφερόντων των Ελλήνων πολιτών; 

 

ΕΛΛΗΝΑ, ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΕΝΕΙΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ;

 

Η Ελλάδα έχει δικαίωμα και υποχρέωση να προστατεύει τα σύνορά της, να εφαρμόζει τους νόμους της, να ελέγχει τις μεταναστευτικές ροές και να επιστρέφει όλους τους παράνομους λαθρομετανάστες και δεν πρέπει να παραμείνουν στην επικράτειά της. Έχει, επίσης, δικαίωμα να απαιτεί από την πολιτική της ηγεσία την μηδενική άφιξη λαθρομεταναστών.

 

Η προστασία της εθνικής κυριαρχίας, η δημογραφική επιβίωση, η κοινωνική συνοχή και η ασφάλεια των πολιτών δεν είναι ζητήματα που μπορούν να αντιμετωπίζονται με αδιαφορία ή με ευχολόγια. Απαιτούν συγκεκριμένες αποφάσεις, υπεύθυνη πολιτική, αξιόπιστα στοιχεία και ουσιαστική λογοδοσία.

 

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πολίτες παραλυμένους από τον φόβο ή παθητικούς θεατές των εξελίξεων.

 

Δεν πρέπει να σε φοβίζει κανένας νόμος επειδή δεν θέλεις τους μετανάστες να σου πάρουν την πατρίδα. Υπέρτατος Νόμος η Σωτηρία της Πατρίδας".

 

Οι διάφορες ευκαιριακές ενώσεις και αυτοκρατορίες πέφτουν. Η Ελλάδα είναι αιωνία. Σύμβολο Ελευθερίας και Δημοκρατίας και πνευματικού φωτός.

 

Το μέλλον της χώρας απαιτεί εγρήγορση, συμμετοχή, ΘΑΡΡΟΣ και ΑΓΩΝΑ

 

ΕΛΛΗΝΑ, ΜΗΝ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ 

(15/10/26)

 

Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com 

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Το Κίεβο πέταξε στα σκουπίδια ελληνικό διάβημα!

Γράφει ο ΤΑΡΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  

 

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, απέρριψε, μέσω αρμόδιων συνεργατών του, διπλωματική παράσταση της Αθήνας για τα πρόσφατα πλήγματα κατά πλοίων ελληνικών συμφερόντων στη Μαύρη Θάλασσα, αγνοώντας και τις επισημάνσεις της Ουάσινγκτον ότι η στόχευση της ναυτιλίας δεν αποσταθεροποιεί πια τη Ρωσία, αλλά τα οικονομικά συμφέροντα της Δύσης. 

 

Το διάβημα προς την ουκρανική πλευρά κρίθηκε απαραίτητο, πρώτον, μετά την επιβεβαίωση, μέσω των αρμόδιων ελληνικών και συμμαχικών Υπηρεσιών, ότι τα πληγέντα πλοία μετέφεραν ξηρό χύδην φορτίο και όχι υλικά στρατιωτικής ή διττής χρήσης. Δεύτερον, αξιολογήθηκε το στοιχείο ότι, ταυτόχρονα, οι Αρχές του Κιέβου συνεχίζουν την πρακτική ένταξης πολλών ελληνικών τάνκερ στον εθνικό κατάλογο κυρώσεων, αν και είναι πιστοποιημένο ότι – τουλάχιστον τα συγκεκριμένα – μεταφέρουν νομίμως ρωσικό πετρέλαιο (με την ορισθείσα οροφή τιμής) και δεν υπάρχουν υποψίες συνεργασίας τους με το λεγόμενο “σκιώδη στόλο” της Μόσχας.

 

Υπενθυμίζεται ότι και το καλοκαίρι του 2023, η – τύποις ανεξάρτητη από την ουκρανική κυβέρνηση – “Εθνική Αρχή για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς” είχε καταχωρίσει ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες στη λίστα της με τους “διεθνείς χορηγούς του πολέμου“. Η Αθήνα είχε απαιτήσει και πετύχει τη διαγραφή τους, μετά από τρίμηνη διαπραγμάτευση.

 

Το προφορικό διάβημα αποτελεί τη δεύτερη, εντός λίγων μηνών, διαμαρτυρία της Ελλάδας προς την Ουκρανία μετά την υποβολή της (γραπτής) ρηματικής διακοίνωσης στα τέλη Μαΐου για το γνωστό περιστατικό της ανεύρεσης ναυτικού drone, κοντά στη Λευκάδα. Στην περίπτωση του drone, ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών, Αντρέι Σίμπιχα, δεν απαντούσε επί δέκα ημέρες, «λόγω φόρτου εργασίας», στα αιτήματα του ομολόγου του, Γιώργου Γεραπετρίτη, για τηλεφωνική συνομιλία τους. Αργότερα, απέφυγε συνάντησή τους στο περιθώριο Συμβουλίου της ΕΕ και, τελικά, απέρριψε τις ελληνικές θέσεις.

 

Το απορριπτικό σκεπτικό ανέφερε ότι το Κίεβο εκτιμά μεν τη στάση και συνδρομή της Ελλάδας και δεν επιθυμεί την εμπλοκή της στον πόλεμο, αλλά «έχει γνωστοποιήσει στους πάντες» πως τα πλοία του ρωσικού Ναυτικού και του σκιώδους στόλου αποτελούν νόμιμους στρατιωτικούς στόχους, ανεξάρτητα από τη γεωγραφική περιοχή που βρίσκονται.

 

Αλαζονεία από Κίεβο

 

Η ουκρανική πλευρά δεν έλαβε καν υπόψη το ελληνικό επιχείρημα ότι, πέρα από την παραβίαση των χωρικών υδάτων, οι κινήσεις των οπλισμένων ναυτικών drones στο Ιόνιο και την Αδριατική, ακριβώς πάνω στη “θαλάσσια γραμμή” των κρουαζιερόπλοιων, θέτουν σε κίνδυνο χιλιάδες αμάχους διαφόρων εθνικοτήτων.

 

Δυστυχώς, το Κίεβο ακολουθεί, από το Μάιο ως σήμερα, την ίδια αλαζονική συμπεριφορά και αδιαφορία για τα νόμιμα συμφέροντα και ανησυχίες της Αθήνας. Σε αυτό το πλαίσιο, το διάβημα για τα πλήγματα κατά πλοίων ελληνικών συμφερόντων αντιμετωπίστηκε με παρόμοια φρασεολογία. Η ουκρανική πλευρά τόνισε ότι «είναι δημοσίως γνωστές» οι απαγορεύσεις της για τους πλόες στη Μαύρη Θάλασσα, χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις.

 

Ασφαλώς, για πολλοστή φορά, αυτή η τακτική δεν συνάδει ούτε με τις βασικές υποχρεώσεις μίας χώρας που ενδιαφέρεται να ενταχθεί στην ΕΕ, ούτε με την επίδειξη στοιχειώδους εκτίμησης και σεβασμού έναντι της συνδρομής που έχει παράσχει η Αθήνα στο Κίεβο, καθ’ όλη τη διάρκεια του αιματηρού πολέμου.

 

Η ελληνική αμυντική βοήθεια

 

Οι πλέον πρόσφατες εκτιμήσεις (εξαιρουμένων φορτίων και συναλλαγών που παραμένουν απόρρητες) αναφέρουν ότι η Ελλάδα έχει παράσχει απευθείας στρατιωτική βοήθεια σχεδόν € 150 εκατομμυρίων, με εκκρεμούσα την οικονομική αποζημίωση – κάποιου – μέρους αυτής από τους μηχανισμούς της ΕΕ.

 

Επιπλέον, η αξία του εξοπλισμού μέσω αγορών από τρίτες χώρες – για παραχώρηση στο Κίεβο από τις ίδιες – προσεγγίζει τα € 300 εκατομμύρια. Υπολογίζεται (χωρίς πλήρη επιβεβαίωση λόγω απορρήτου) ότι περίπου ίδια είναι η αξία υλικών που θα δοθούν, πάλι μέσω αγορών από τρίτες χώρες, τους προσεχείς μήνες.

 

Πρέπει δε να σημειωθεί ότι, από πολιτικής και πρακτικής-επιχειρησιακής πλευράς, οι αγορές μέσω τρίτων έχουν ίσως και μεγαλύτερη αξία. Το Κίεβο θα έπρεπε να ευγνωμονεί την Αθήνα, επειδή πρόκειται για υλικά σπανίζοντα στη διεθνή αμυντική αγορά και, ως εκ τούτου, ακόμα πιο πολύτιμα.

 

Άλλα εξ αυτών είναι συμβατά με τα παλαιά συστήματα ανατολικής κατασκευής της Ουκρανίας και άλλα καλύπτουν “αναλώσιμα” για τα νεότερα δυτικά συστήματα σε μια περίοδο που, ως γνωστόν, οι αποθήκες των μελών του ΝΑΤΟ και των αμυντικών βιομηχανιών “έχουν αδειάσει λόγω μεγάλης ζήτησης”.

 

Ερμηνείες και αποφάσεις

 

Οι ερμηνείες για την παγίωση της προσβλητικής συμπεριφοράς του Κιέβου είναι πολλές, λαμβάνοντας υπόψη εξίσου πολλά στοιχεία, όπως οι στενές σχέσεις Ουκρανίας-Τουρκίας και ο εκνευρισμός για την ελληνική άρνηση παραχώρησης Mirage, συστημάτων αεράμυνας και 200 πυραύλων Patriot.

 

Και – ίσως το σημαντικότερο – ο στενός κύκλος του Ζελένσκι, προφανώς, κατέγραψε τη μαχητικότητα του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη υπέρ του ναυτιλιακού κλάδου (που μάλλον δεν έχει επιδείξει σε κανένα άλλο θέμα από την αρχή της θητείας του) κατά τη διαπραγμάτευση της 21ης δέσμης κυρώσεων της ΕΕ τον περασμένο Ιούλιο.

 

Η στάση του Κιέβου δεν πρόκειται, ασφαλώς, να μεταβάλει την πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης εντός του ΝΑΤΟ και της ΕΕ υπέρ της Ουκρανίας και κατά της Ρωσίας, αλλά προκαλεί εύλογο προβληματισμό για την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Η Αθήνα είναι λογικό να ασχολείται περισσότερο με το “καλώδιο”, ή άλλα θέματα με την Τουρκία, με τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και τη διάσταση απόψεων ΕΕ και ΗΠΑ έναντι του Ζελένσκι.

 

Κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αυτής της εβδομάδας, ο κ. Μητσοτάκης αναμένεται να συναινέσει στις προτάσεις της Κομισιόν (προστασία από υβριδικές απειλές, οικονομικές συνεισφορές των “27” για τις ανάγκες της Ουκρανίας ως τα τέλη του 2026 και ολόκληρο το 2027, εξεύρεση νέων πόρων), αλλά το κύριο ζητούμενο είναι ο περιορισμός – στο μέτρο του δυνατού – του κόστους που πληρώνουν η εθνική οικονομία και ο μέσος πολίτης.

 

πηγή

Σχέδιο χωρίς επιστροφή. Τέλος τα μετρητά: Ο δρόμος για τον απόλυτο έλεγχο

Αυτό που μέχρι πρότινος παρουσιαζόταν ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή υπερβολή, παίρνει πλέον επίσημη μορφή μέσα από τις διατάξεις του νέου νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.  

 

Με τα άρθρα 299 και 300, η κυβέρνηση καταργεί πλήρως τα μετρητά κατά την παράδοση δεμάτων μέσω courier, καθιστώντας υποχρεωτική την πληρωμή αποκλειστικά με κάρτα ή ψηφιακά μέσα «ανεξαρτήτως ποσού».  

 

Ακόμη κι αν παραγγείλεις ένα αντικείμενο αξίας 3 ή 5 ευρώ, ο διανομέας απαγορεύεται διά νόμου να δεχτεί χαρτονόμισμα ή κέρματα.

 

Σε αντίθετη περίπτωση, η εταιρεία ταχυμεταφοράς απειλείται φυσικά με τι άλλο μα με πρόστιμο ίσο με το διπλάσιο της αξίας της συναλλαγής.

 

Η τακτική του «βήμα-βήμα»: Πώς νομιμοποιείται η απαγόρευση

 

Το μοτίβο είναι πλέον γνώριμο. Η σταδιακή περιθωριοποίηση των μετρητών δεν επιβάλλεται με ένα σαρωτικό προεδρικό διάταγμα από τη μια μέρα στην άλλη κάτι τέτοιο θα προκαλούσε άμεσες κοινωνικές αντιδράσεις.

 

Αντίθετα, εφαρμόζεται με τη μέθοδο της σταδιακής αποδόμησης και όσο το δυνατόν αθόρυβα στην αρχή.

 

Πρώτα μπήκε το όριο των 500 ευρώ στις λιανικές συναλλαγές, στο όνομα της καταπολέμησης του «μαύρου χρήματος».

 

Στη συνέχεια, ήρθε η εξοικείωση: Καθιερώθηκαν τα POS παντού, το IRIS, και η διασύνδεση των ταμειακών μηχανών.

 

Στην αντικαταβολή το όριο δεν μειώνεται απλώς — καταργείται εντελώς.

 

Τα μετρητά τίθενται εκτός νόμου για οποιοδήποτε ποσό! Μιλάμε για επίσημα χαρτονομίσματα, απόλυτα έγκυρα και νόμιμα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, των οποίων η χρήση στην πράξη ποινικοποιείται!

 

Κι όμως, το θράσος φτάνει ως εκεί: να καθιστούν παράνομο το ίδιο το φυσικό χρήμα.

 

Παράλογο; Προφανώς. Αλλά κανείς δεν μοιάζει να ασχολείται.

Το πρόσχημα παραμένει πάντοτε ευγενές και τεχνοκρατικό: «φορολογική συμμόρφωση» και «χτύπημα της παραοικονομίας στο ηλεκτρονικό εμπόριο». Ωστόσο, η ουσία του μέτρου ξεπερνά κατά πολύ τη φορολογική πολιτική.

 

Ο πολίτης όμηρος του τραπεζικού δικτύου

 

Η κατάργηση της δυνατότητας πληρωμής με φυσικό χρήμα αφαιρεί από τον πολίτη το θεμελιώδες δικαίωμα της επιλογής. Τα μετρητά αποτελούν το μοναδικό νόμιμο μέσο πληρωμής που δεν εξαρτάται από:

• Τραπεζικές προμήθειες και χρεώσεις συντήρησης.
• Τεχνικές βλάβες δικτύων ή διακοπές ρεύματος.
• Την προηγούμενη έγκριση ενός τρίτου ιδιωτικού χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.

Τι συμβαίνει με τους ηλικιωμένους, τους ψηφιακά αναλφάβητους ή τους ανθρώπους στην περιφέρεια που δεν διαθέτουν κάρτες ή e-banking;

 

Πολύ απλά, εξοστρακίζονται από την αγορά των ταχυμεταφορών και μελλοντικά (γιατί απλά είναι θέμα χρόνου) από οποιαδήποτε αγορά.

 

Ταυτόχρονα, κάθε πολίτης μετατρέπεται σε πλήρως ιχνηλατήσιμο οικονομικό υποκείμενο, του οποίου η κάθε αγορά, όσο ασήμαντη κι αν είναι, καταγράφεται και φακελώνεται σε ψηφιακές βάσεις δεδομένων.

 

Το επόμενο βήμα: Χωρίς καν δικαιολογία

 

Η διάταξη για τα courier αποτελεί τον «δούρειο ίππο». Αν η κοινωνία αποδεχθεί (και θα το αποδεχθεί αυτό είναι βέβαια) ότι για μια παράδοση στο σπίτι είναι παράνομο να πληρώσεις με μετρητά «ανεξαρτήτως ποσού», το επόμενο βήμα είναι προφανές: η επέκταση του μέτρου στα φυσικά καταστήματα, στα σούπερ μάρκετ, στην εστίαση.

 

Το διακύβευμα της απόλυτης εξουσίας: Ο έλεγχος του δικτύου είναι ο έλεγχος των πάντων

 

Στον πυρήνα της, η σταδιακή εξάλειψη του φυσικού χρήματος δεν είναι ζήτημα φορολογικής τεχνικής, αλλά αναδιανομής ισχύος.

 

Τα μετρητά αποτελούν το τελευταίο προπύργιο πραγματικής αυτονομίας και ιδιωτικότητας του πολίτη απέναντι στην κεντρική εξουσία: δεν χρειάζονται ρεύμα, δεν απαιτούν άδεια από τρίτους και δεν αφήνουν ψηφιακό αποτύπωμα.

 

Αντίθετα, σε ένα αμιγώς ψηφιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον, όποιος ελέγχει το δίκτυο των πληρωμών, ελέγχει αυτόματα και τις ζωές των ανθρώπων.

 

Όταν η πρόσβαση στο φαγητό, στη στέγη και στην επιβίωση εξαρτάται αποκλειστικά από την άδεια ενός server και ενός τραπεζικού συστήματος, η έννοια της ατομικής ελευθερίας μετατρέπεται σε συνδρομητική υπηρεσία που μπορεί ανά πάσα στιγμή να απενεργοποιηθεί με το πάτημα ενός κουμπιού.

 

Όταν η υποδομή ολοκληρωθεί και η συνήθεια εμπεδωθεί, η πλήρης απαγόρευση του φυσικού χρήματος δεν θα χρειάζεται καν δικαιολογίες περί φοροδιαφυγής. Θα παρουσιαστεί απλώς ως μια «τυπική αναβάθμιση» μιας ήδη ελεγχόμενης, απόλυτα ψηφιοποιημένης κοινωνίας.

 

πηγή