8 Νοεμβρίου 2026

Εστία: «Εθνική… απατεώνων» – Βαριές καταγγελίες για ΜΚΟ, εράνους, δωρεές και διαχείριση δημοσίου χρήματος

Η «Εστία» θέτει στο επίκεντρο το ερώτημα ποιοι τελικά επωφελούνται από χρήματα που συγκεντρώνονται για κοινωνικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς, αλλά και από χρηματοδοτήσεις που προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό και ευρωπαϊκούς πόρους. 
 
Στο πρωτοσέλιδό της, με υπέρτιτλο «Τι ψυχή θα παραδώσουν αυτοί που ιδιοποιούνται το δημόσιο χρήμα;», η εφημερίδα περιγράφει ένα περιβάλλον στο οποίο, όπως υποστηρίζει, η φιλανθρωπία και η κοινωνική προσφορά μετατρέπονται σε πεδία οικονομικής εκμετάλλευσης.
 
Έρανοι για άρρωστα παιδιά και καταγγελίες για εξαπάτηση 
 
Αφετηρία του δημοσιεύματος αποτελούν δύο υποθέσεις που, σύμφωνα με την εφημερίδα, απασχόλησαν την επικαιρότητα.
 
Η πρώτη αφορά τη φερόμενη εξαπάτηση μέσω εράνων για παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Η «Εστία» αναφέρεται σε στοίχημα που έπαιζαν επιτήδειοι με χρήματα τα οποία προορίζονταν για βαριά ασθενούντα παιδιά.
 
Η δεύτερη υπόθεση αφορά καταγγελίες για εξαπάτηση σχολικών συλλόγων, μέσω υποσχέσεων που συνδέονταν με την κατανομή ή την εξασφάλιση θέσεων σε αθλητικές εκδηλώσεις.
 
Η εφημερίδα θεωρεί ότι οι συγκεκριμένες περιπτώσεις αναδεικνύουν ένα ευρύτερο πρόβλημα: την εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης των πολιτών από πρόσωπα που εμφανίζονται ως διαχειριστές χρημάτων για κοινωφελείς σκοπούς.
 
Στο στόχαστρο οι ΜΚΟ και οι χρηματοδοτήσεις
 
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη λειτουργία μη κυβερνητικών οργανώσεων και στη διαχείριση οικονομικών ενισχύσεων.
 
Η «Εστία» υποστηρίζει ότι μεγάλα χρηματικά ποσά διατίθενται σε οργανώσεις και φορείς, χωρίς να υπάρχει πάντοτε η απαιτούμενη διαφάνεια ως προς τη διαχείριση και την αξιοποίησή τους.
 
Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά σε χρηματοδοτήσεις από τον Ταμείο Ανάκαμψης, αλλά και σε ευρύτερες καταγγελίες που αφορούν την κατανομή δημοσίων και ευρωπαϊκών πόρων.
 
Η εφημερίδα επικαλείται επίσης την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, εντάσσοντάς την στη συζήτηση για την κατασπατάληση πόρων και την ανάγκη ελέγχου των μηχανισμών χρηματοδότησης.
 
Καταγγελία για υπεξαίρεση ΦΠΑ 25 εκατομμυρίων ευρώ
 
Στο ίδιο πλαίσιο, η «Εστία» κάνει αναφορά σε υπόθεση υπεξαίρεσης ή απάτης σχετικής με ΦΠΑ ύψους 25 εκατομμυρίων ευρώ.
 
Η συγκεκριμένη υπόθεση παρουσιάζεται ως ακόμη ένα παράδειγμα οικονομικής παραβατικότητας, το οποίο, κατά την εφημερίδα, ενισχύει την εικόνα προβληματικής διαχείρισης χρημάτων.
 
Η αναφορά αφορά καταγγελλόμενη υπόθεση και δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως διαπίστωση ενοχής συγκεκριμένων προσώπων χωρίς τις αντίστοιχες δικαστικές αποφάσεις.
 
Αιχμές για την πολιτική εξουσία και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς
 
Το δημοσίευμα επεκτείνει την κριτική του στην πολιτική εξουσία και στις δημόσιες υπηρεσίες που έχουν την ευθύνη της εποπτείας.
 
Η εφημερίδα υποστηρίζει ότι η ανοχή σε τέτοιες πρακτικές, η ελλιπής εποπτεία και η απουσία αποτελεσματικών ελέγχων δημιουργούν συνθήκες μέσα στις οποίες μπορούν να αναπτύσσονται φαινόμενα οικονομικής εκμετάλλευσης.
 
Παράλληλα, διατυπώνει αιχμές για τη στάση των αρμόδιων αρχών, επισημαίνοντας ότι η προστασία του δημοσίου χρήματος και των ιδιωτικών δωρεών απαιτεί ουσιαστικούς μηχανισμούς λογοδοσίας.
 
«Οι πολίτες να φυλάγονται από τις παγίδες»
 
Η «Εστία» καταλήγει με προειδοποίηση προς τους πολίτες, καλώντας τους να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί απέναντι σε πρόσωπα και οργανώσεις που ζητούν οικονομική ενίσχυση.
 
Σύμφωνα με την εφημερίδα, η κοινωνική ευαισθησία και η διάθεση προσφοράς δεν πρέπει να μετατρέπονται σε ευκαιρίες πλουτισμού για επιτήδειους.
 
Το βασικό μήνυμα του πρωτοσέλιδου είναι ότι οι περιπτώσεις εξαπάτησης δεν αποτελούν απλώς μεμονωμένα περιστατικά οικονομικής παραβατικότητας, αλλά εγείρουν ερωτήματα για τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών μηχανισμών.
 
Η εφημερίδα συνδέει τα περιστατικά αυτά με ένα ευρύτερο κλίμα δυσπιστίας απέναντι στη διαχείριση δημοσίου χρήματος, θεωρώντας ότι οι πολίτες καλούνται να αντιμετωπίσουν όχι μόνο το οικονομικό κόστος των καταχρήσεων, αλλά και την υπονόμευση της εμπιστοσύνης τους προς θεσμούς και οργανώσεις.
 
 
Παραθέτουμε ολόκληρο το σχετικό άρθρο 
 
Ἔπαιζαν στό στοίχημα τίς δωρεές χιλιάδων εὐρώ γιά ἄρρωστα παιδιά – «Ἔστηναν» σχολικούς ἀγῶνες μπάσκετ γιά νά κλέβουν τίς θέσεις ἄλλων στό Πανεπιστήμιο
 
Βάπτισαν «ἀνάκαμψη» τήν ἐπιχορήγηση ἑκατομμυρίων σέ ἁλυσίδες πωλήσεως καφέ! – Ὑπεξαίρεσαν ἀνενόχλητοι ΦΠΑ 25 ἑκατ., ὅταν πέφτουν σωρηδόν πρόστιμα σέ ἐλεύθερους ἐπαγγελματίες

Σκάνδαλα ξέσπαγαν πάντοτε. Ἀπό καταβολῆς τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους. Σήμερα ὅμως τά ἐσκαμμένα ἔχουν ξεπερασθεῖ. Ἡ διαφθορά πάντα ὑπῆρχε (καί δέν ἀποτελεῖ φαινόμενο ἀποκλειστικῶς ἑλληνικό). Τά φαινόμενα αὐτά ὅμως τά τελευταῖα χρόνια ἔχουν πυκνώσει. Ἐπικινδύνως. Ὅσο γιά τίς ἀπάτες, κάποτε ὑπῆρχε καί κάποια «τσίπα». Δέν διεπράττοντο ἀπάτες εἰς βάρος ἀρρώστων παιδιῶν, ὅπως συνέβη στίς ἡμέρες μας.

Πράγματι, τά φαινόμενα ἀπάτης καί διαφθορᾶς ἔχουν ξεπεράσει τά ὅρια. Καί ὅσο περισσότερα ἀποκαλύπτονται τόσο στούς πολῖτες γεννῶνται ἐρωτήματα: «Πόσα ἀκόμη μπορεῖ νά συμβαίνουν; Πόσα περισσότερα ἀπό αὐτά πού ἀποκαλύπτονται εἶναι αὐτά πού ἀποκρύπτονται;». Ἔχουμε τήν ΜΚΟ, τά στελέχη τῆς ὁποίας καταχρῶνταν τά χρήματα πού προορίζονταν γιά βαρέως ἀσθενοῦντα παιδάκια. Τά «ἔπαιζαν» στό στοίχημα καί ἔκαναν μεγάλη ζωή. Ποιά ποινή μπορεῖ νά εἶναι ἀρκετή γιά τό μέγεθος ἑνός τέτοιου ἐγκλήματος;

Τήν ἴδια στιγμή, ἡ διαφθορά ξεπέρασε τά ὅρια τοῦ ἐπαγγελματικοῦ ἀθλητισμοῦ. Κάποιοι ἐπιτήδειοι ἔφθαναν νά στήνουν σχολικούς ἀγῶνες προκειμένου νά καταστήσουν πρωταθλητές καί νά προωθήσουν κάποιους νέους στό Πανεπιστήμιο χωρίς νά περάσουν Πανελλαδικές. Ἀλλά, τήν ἴδια στιγμή, τραυμάτιζαν τήν ψυχή χιλιάδων παιδιῶν πού βίωναν τήν ἀδικία καί ἔβλεπαν πώς οὔτε ὁ ἀθλητισμός, πού προβάλλεται ὡς ἀντίδοτο ἤ καί «φάρμακο» γιά τήν νεανική παραβατικότητα, εἶναι ἄμοιρος τῆς παρακμῆς πού ἔχει ἐμφιλοχωρήσει σέ κάθε πτυχή τῆς κοινωνικῆς ζωῆς.

Μεγάλες ἐπιχειρήσεις, ἁλυσίδες καταστημάτων, φέρονται νά κλέβουν φόρους καί εἰσφορές κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων ὕψους πολλῶν ἑκατομμυρίων εὑρώ (λένε γιά 25) καί ἐπί χρόνια διαλανθάνουν τῆς προσοχῆς τῶν Ἀρχῶν. Τῶν ἰδίων Ἀρχῶν πού ἐμφανίζονται ἄτεγκτες καί καταλογίζουν πρόστιμα σέ μικροεπαγγελματίες γιά μιάν ἀπόδειξη πού μπορεῖ νά ξέχασαν νά κόψουν ἤ γιά κάποια ἥσσονος σημασίας παρατυπία. Καί ἐδῶ δέν βλέπουμε μόνον κάποιους νά τυγχάνουν προνομιακῆς μεταχειρίσεως. Βλέπουμε μιά βαθειά ἀδικία εἰς βάρος τῶν πλέον παραγωγικῶν στρωμάτων τῆς κοινωνίας.

Βλέπουμε νά δίδονται ἑκατομμύρια τοῦ Ταμείου Ἀνακάμψεως σέ ἁλυσίδα ὑπηρεσιῶν (παροχῆς καφέ), ἐνῷ ὑγιεῖς ἐπιχειρήσεις, πού χρειάζονται χρηματοδότηση γιά νά ἀναπτυχθοῦν καί νά δημιουργήσουν, μένουν μονίμως «στήν ἀπ’ ἔξω». Καί μαζί μέ ὅλα αὐτά καί μεγάλο δίκτυο καταστημάτων τροφίμων νά συνυπάρχει (καλύπτει, «ξεπλένει») μέ οἴκους ἀνοχῆς.

Καί ὑπάρχουν καί οἱ ὑπηρεσίες Πολεοδομίας, οἱ ὁποῖες ἀνέκαθεν ἀντιμετωπίζονταν μέ σκεπτικισμό ἀπό τούς πολῖτες καί κυρίως αὐτούς πού εἶχαν τήν ἀτυχία νά πρέπει νά συναλλαγοῦν μαζί τους. Οἱ χειρότερες ὑποψίες τῶν πολιτῶν ἐπιβεβαιώθηκαν μέ τήν «ἔφοδο» τῆς Ἀστυνομίας στήν Κατερίνη καί τήν σύλληψη 11 στελεχῶν τῆς Πολεοδομίας, ἀνάμεσα στούς ὁποίους καί ὁ προϊστάμενος τῆς ὑπηρεσίας.

Ἴσως κάποιοι στήν Κυβέρνηση νά νομίζουν ὅτι ἔτσι ἀποπροσανατολίζουν τόν κόσμο. Ὅτι βομβαρδίζοντας τούς πολῖτες μέ εἰδήσεις ἀποκαλύψεως ἀπατῶν καί σκανδάλων περισποῦν τήν προσοχή τους ἀπό τά ἐθνικά καί ἄλλα μεγάλα προβλήματα, πού σωρεύει στήν χώρα ἡ ἄφρων πολιτική της. Ἡ πραγματικότης εἶναι πολύ διαφορετική. Οἱ ἀποκαλύψεις πού γίνονται μᾶλλον προσανατολίζουν τούς πολῖτες νά ἀρχίσουν νά βλέπουν τί γίνεται πίσω ἀπό τήν πλάτη τους. Πόσες ἀπάτες καί ἁρπαγές διαπράττονται κάτω ἀπό τό ἀπατηλό κάλυμμα μιᾶς ὑποτιθεμένης ἀναπτύξεως , μέ τό κράτος νά κάνει «τά στραβά μάτια» ἐπί δεκαετίες. Καί εὐλόγως διερωτῶνται: «Γιατί τώρα;». Βεβαίως, ὅλοι γνωρίζουν τήν ἀπάντηση. Οἱ μόνοι πού δέν τήν ὁμολογοῦν εἶναι αὐτοί πού μέ τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλον τρόπο ἐπωφελοῦνται ἀπό τίς ἀπάτες καί τήν διαφθορά.
 

Πώς η Ελλάδα μπορεί να ακυρώσει τη “Γαλάζια Πατρίδα”

Γράφει ο ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ
 
 
Με την πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού Μνημονίου του 2019 από το Κοινοβούλιο στην Βεγγάζη, σε συνδυασμό με τις ευθείες πολεμικές απειλές που εκτοξεύονται από την Άγκυρα – ακόμα και σε περίπτωση που η χώρα μας ασκήσει στοιχειώδη θαλάσσια δικαιώματα της – η ανάγκη για out of the box προσεγγίσεις καθίστανται ζωτικής σημασίας.
 
Η δυναμική του θαλασσοχερσαίου χώρου δείχνει πως είναι σημαντικό να συνειδητοποιηθεί ότι χερσαία δίκτυα προβολής ισχύος στο Αιγαίο επεκτείνουν de facto τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια και μετατρέπουν μεγάλο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου σε χώρο άτυπης ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν στις θετικές συνέπειες που θα είχε για τις ελληνικές αμυντικές ικανότητες, η αξιοποίηση της αρχιπελαγικής δομής του Αιγαίου ως βάση έδρασης για την ανάπτυξη ενός πολυπλέγματος (grid-of-grids) αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/SD).
 
Η ανάπτυξη δε αυτού του πολυπλέγματος ενδέχεται να έχει πολύ σημαντικές θετικές συνέπειες και σε έναν άλλον τομέα. Αυτόν της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια και τη διασφάλιση της ΑΟΖ. Σε αντίθεση δε με ό,τι γενικώς πιστεύεται, το Δίκαιο της Θάλασσας δεν είναι στατικό, αλλά εξελίσσεται και αλλάζει, αλληλεπιδρώντας με διάφορους παράγοντες. Ένας εξ αυτών είναι η διεθνής γεωγραφία της ισχύος. Η αλληλεπίδραση αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη όσον αφορά στη διαμόρφωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων κάθε χώρας στις θαλάσσιες εκτάσεις γύρω από αυτήν. Αυτά ισχύουν και για το Αιγαίο και για την Ανατολική Μεσόγειο.
 
Αρχικά να σημειωθεί ότι το αρχικό όριο των χωρικών υδάτων στα τρία ναυτικά μίλια διαμορφώθηκε εν πολλοίς από το μέγιστο βεληνεκές του χερσαίου πυροβολικού εκείνη την εποχή. Ήταν ο λεγόμενος “κανόνας βολής του πυροβόλου” (cannon shot rule) που αποτέλεσε τη βάση, πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η νομική έννοια των χωρικών υδάτων.
 
Σε πολύ γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα χωρικά ύδατα αποτελούν την προέκταση της στεριάς μέσα στη θάλασσα, διαμέσου της χερσαίας στρατιωτικής ισχύος. Με πιο απλά λόγια, τα χωρικά ύδατα είναι ο θαλάσσιος χώρος όπου, στη μονομαχία μεταξύ χερσαίας και θαλάσσιας ισχύος, η χερσαία ισχύς πλεονεκτεί.
 
Συνακόλουθα, ένα παρόμοιο χερσαία εδραζόμενο πολυπλέγμα προβολής ισχύος προς τη θάλασσα, μέσα σε μια αρχιπελαγική δομή, αποτελεί ένα συνδετικό στοιχείο που συνδέει όλα τα νησιά σε μια ενότητα. Επίσης, μετατρέπει τη θάλασσα ανάμεσά τους σε “φυσική” προέκταση της στεριάς και de facto επιλύει το ζήτημα της επέκτασης των χωρικών υδάτων δια ενός “τετελεσμένου ισχύος”. Βέβαια, αυτό απέχει από μια de jure λύση υπέρ των ελληνικών συμφερόντων, αλλά διαμορφώνει μια θετική για την Ελλάδα κατάσταση στο θεμέλιο της έννοιας των χωρικών υδάτων.
 
Ο “εμπλουτισμός” της ΑΟΖ
 
Σε κάθε περίπτωση, η ελληνοτουρκική διαφορά, όσον αφορά τα χωρικά ύδατα, αλλά και την ΑΟΖ, θα ρυθμιστεί εν πολλοίς από ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο, που θα επιφέρουν και σημαντικές ανατροπές στο ισχύον Δίκαιο της Θάλασσας. Συγκεκριμένα πολλές χώρες του κόσμου, με προεξάρχουσα την Κίνα, έχουν αρχίσει να θεωρούν τα 200 ναυτικά μίλια της ΑΟΖ, ως χώρο όπου δικαιούνται να ασκούν κυριαρχία και όχι απλώς να έχουν το δικαίωμα της αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης.
 
Επίσης, η Ρωσία, λόγω της διαφαινόμενης τήξης του στρώματος των αρκτικών πάγων, θεωρεί ότι είναι κρίσιμης σημασίας για την ασφάλειά της, να έχει τον πλήρη έλεγχο του Αρκτικού σε βάθος πολλών εκατοντάδων χιλιομέτρων από τις ρωσικές ακτές. Ακόμη και η Ινδία, που αποτελεί μεγάλο στρατηγικό ανταγωνιστή της Κίνας, ταυτίζεται με τις κινεζικές θέσεις όσον αφορά την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στην ΑΟΖ. Παρόμοιες θέσεις έχουν πολλές άλλες χώρες.
 
Άρα, ο “εμπλουτισμός” της έννοιας της ΑΟΖ, ως χώρου άσκησης εθνικής κυριαρχίας και όχι απλώς αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης, είναι κάτι που ήδη έχει αρχίσει. Εν κατακλείδι, λοιπόν, η ΑΟΖ σταδιακά έχει την τάση να αποκτά ιδιότητες που έχουν τα χωρικά ύδατα. Όπως προαναφέρθηκε, άλλωστε, τα χωρικά ύδατα, ως νομική έννοια, εδράζονται πάνω στις ικανότητες προβολής ισχύος από τη στεριά στη θάλασσα.
 
Άρα, δια της οικοδόμησης πολυπλεγμάτων άρνησης και αντιπρόσβασης περιοχής στην αρχιπελαγική δομή του Αιγαίου (και της Κρήτης), η Ελλάδα θα είχε πολλαπλά οφέλη. Οφέλη στρατηγικής σημασίας οφέλη στην άμυνα, στη γεωπολιτική της λειτουργία και στην εθνική οικονομία. Επίσης, θα αποκτούσε και ένα ισχυρό χαρτί για να κατοχυρώσει τα δώδεκα ναυτικά μίλια στα χωρικά της ύδατα και να εξασφαλίσει την ΑΟΖ που δικαιούται. Και μάλιστα μια “εμπλουτισμένη” έννοια της ΑΟΖ, που θα λειτουργεί σε σημαντικό βαθμό ως χώρος άσκησης εθνικής κυριαρχίας.
 
Το Αιγαίο θα μετατραπεί σε λίμνη
 
Σε περίπτωση παρόμοιας εξέλιξης, το γεωπολιτικό ειδικό βάρος της Ελλάδας θα αυξηθεί έτι περαιτέρω, μιας και ολόκληρο το Αιγαίο και μεγάλο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου θα μετατραπούν σε χώρο συμπαγούς ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Η ενοποίηση των αρχιπελαγικών χερσαίων δομών του Αιγαίου με τις θαλάσσιες εκτάσεις, γύρω και μέσα από αυτές, θα δημιουργήσει ένα είδος “μεγάλης Ελλάδας” με υβριδική “θαλασσοχερσαία” γεωπολιτική δομή και ο διεθνής ρόλος της χώρας μας θα ενισχυθεί αποφασιστικά.
 
Τέλος, σε ό,τι αφορά την διεθνή τάση για μετεξέλιξη της έννοιας της ΑΟΖ σε χώρο εθνικής κυριαρχίας, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι, αν δεν προχωρήσει η Ελλάδα στην ανάπτυξη μιας αρχιτεκτονικής ισχύος που θα καθιστά το Αιγαίο “ελληνική λίμνη”, είναι πολύ πιθανόν ότι θα το πράξει η Τουρκία. Για την ακρίβεια, ήδη κινείται σε αυτήν την κατεύθυνση.
 
Όλα τα παραπάνω, που στην Αθήνα αντιμετωπίζονται σαν μελλοντολογία, στην Άγκυρα θεωρούνται εδώ και πολλά χρόνια το αναπόφευκτο αύριο. Αυτός είναι ο λόγος που οι Τούρκοι και πριν τον Ερντογάν και επί των ημερών του, αρνούνται επιμόνως να αναγνωρίσουν ότι τα νησιά δικαιούνται υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, όπως ρητά προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Αυτός είναι ο λόγος που από το 1974 επιδιώκουν να διχοτομήσουν το Αιγαίο, που έχουν χαρακτηρίσει την προβλεπόμενη από το Διεθνές Δίκαιο επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων σε casus belli.
 
Αυτός είναι ο λόγος που έχουν ρίξει το βάρος τους στην ανάπτυξη του Πολεμικού Ναυτικού τους και έχουν αναγορεύσει σε κυρίαρχο δόγμα τη “Γαλάζια Πατρίδα”. Αυτός είναι τέλος ο λόγος που πίεσαν την Βεγγάζη να επικυρώσει το περιβόητο Μνημόνιο, με το οποίο σφετερίζονται ελληνική ΑΟΖ και επιδιώκουν να μετατρέψουν το Μνημόνιο σε επεκτατικό τετελεσμένο.
 

Εργαστηριακά καλλιεργημένα ανθρώπινα εγκεφαλικά κύτταρα τροφοδοτούν το πρώτο «βιολογικό» Κέντρο Δεδομένων στον κόσμο…

Το CL1 είναι υβριδικός υπολογιστής που συνδυάζει ζωντανούς ανθρώπινους νευρώνες (καλλιεργημένους από βλαστοκύτταρα — συνήθως από αιμοκύτταρα ή δερματικά κύτταρα δοτών που επαναπρογραμματίζονται σε iPSCs και διαφοροποιούνται σε νευρώνες) με τσιπ πυριτίου και μικροηλεκτρόδια. Το σύστημα στέλνει και λαμβάνει ηλεκτρικά σήματα σε κλειστό βρόχο, επιτρέποντας στους νευρώνες να μαθαίνουν και να αλληλεπιδρούν με λογισμικό.
 
 
Ερευνητές στη Σιγκαπούρη παρουσίασαν ένα πρωτότυπο «Βιολογικό Κέντρο Δεδομένων» που επεξεργάζεται πληροφορίες με νευρώνες ανθρώπινου εγκεφάλου που έχουν αναπτυχθεί σε εργαστήριο, συνδεδεμένους με πυρίτιο – ένα πείραμα που οι υποστηρικτές του λένε ότι θα μπορούσε να μετριάσει την ενεργειακή καταπόνηση της άνθησης της τεχνητής νοημοσύνης, και ένα πείραμα που οι επικριτές αποκαλούν «ανατριχιαστικό».
 
Το σύστημα χρησιμοποιεί «υγρό λογισμικό»: ζωντανά νευρικά κύτταρα κατασκευασμένα από ανθρώπινα βλαστοκύτταρα, τα οποία διατηρούνται ζωντανά σε αποστειρωμένες συνθήκες ελεγχόμενης θερμοκρασίας και τροφοδοτούνται με θρεπτικά συστατικά. Τα κύτταρα, επαναπρογραμματισμένα από δέρμα ή αίμα δότη, διαρκούν περίπου έξι μήνες. Τα ηλεκτρόδια τα διεγείρουν και καταγράφουν τη δραστηριότητά τους. Στη συνέχεια, οι υπολογιστές μετατρέπουν αυτή τη δραστηριότητα σε εισόδους και εξόδους λογισμικού.
 
Η Ιατρική Σχολή Yong Loo Lin του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης συνεργάστηκε με την Cortical Labs και την DayOne. Σε δελτίο τύπου, η σχολή ανέφερε ότι το πρωτότυπο προσφέρει «μια ισχυρή ματιά στο πώς η βιολογία και η τεχνολογία μπορούν να συνδυαστούν για να μεταμορφώσουν το μέλλον της πληροφορικής».
 
Ο Πάτρικ Γουντ, αρχισυντάκτης του Technocracy News, χαρακτήρισε το πρωτότυπο «ανατριχιαστικό».
 
Τι είναι το CL1
 
Οι μονάδες CL1 της Cortical Labs περιέχουν περίπου 200.000 ανθρώπινους νευρώνες η καθεμία που αναπτύσσονται σε ένα τσιπ πυριτίου με μια συστοιχία μικροηλεκτροδίων. Η εταιρεία είχε προηγουμένως διδάξει νευρώνες σε ένα τσιπ να παίζουν Pong και Doom.
 
Το CL1 είναι υβριδικός υπολογιστής που συνδυάζει ζωντανούς ανθρώπινους νευρώνες (καλλιεργημένους από βλαστοκύτταρα — συνήθως από αιμοκύτταρα ή δερματικά κύτταρα δοτών που επαναπρογραμματίζονται σε iPSCs και διαφοροποιούνται σε νευρώνες) με τσιπ πυριτίου και μικροηλεκτρόδια. Το σύστημα στέλνει και λαμβάνει ηλεκτρικά σήματα σε κλειστό βρόχο, επιτρέποντας στους νευρώνες να μαθαίνουν και να αλληλεπιδρούν με λογισμικό.
 
Κάθε μονάδα περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες νευρώνες (οι αναφορές κυμαίνονται περίπου από 200.000 έως 800.000 ανάλογα με την καλλιέργεια). Έχουν αποδείξει ότι μπορούν να μάθουν να παίζουν παιχνίδια όπως το Pong και το Doom. Οι νευρώνες διατηρούνται ζωντανοί έως και περίπου 6 μήνες με ενσωματωμένο σύστημα υποστήριξης ζωής (θρεπτικά, έλεγχος θερμοκρασίας, αερίων και φιλτράρισμα αποβλήτων).
 
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η όρεξη του εγκεφάλου, περίπου 20 watt, θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη από τα συμβατικά κέντρα δεδομένων που καταναλώνουν ηλεκτρική ενέργεια και νερό. Δεν έχουν δημοσιοποιήσει λεπτομερώς το ενεργειακό κόστος για τη διατήρηση της ζωής των κυττάρων. Το κρέας που καλλιεργείται σε εργαστήριο και παρόμοια προϊόντα έχουν αποδειχθεί ενεργοβόρα.
 
Το πρωτότυπο είναι μικρό και ελέγχεται αυστηρά. Όλες οι δημόσιες αξιώσεις προέρχονται από τους προγραμματιστές. Η Cortical Labs διαθέτει εγκαταστάσεις στη Μελβούρνη με 120 μονάδες εργαστηριακής κλίμακας. Τα τυπικά κέντρα δεδομένων στεγάζουν δεκάδες χιλιάδες διακομιστές. Σχεδιάζεται μια μεγαλύτερη εγκατάσταση στη Σιγκαπούρη. Η Live Science χαρακτήρισε την κλιμάκωση των ζωντανών κυττάρων σε αξιόπιστη υποδομή «ένα σημαντικό μηχανικό εμπόδιο».
 
Η Κλερ Ρόμπινσον, ιδρύτρια της GMWatch, δήλωσε ότι η επέκταση «θα απαιτήσει τεράστιο αριθμό κελιών, τα οποία θα πρέπει να αντικαθίστανται τακτικά, καθώς δεν διαρκούν για πάντα».
 
Η Cortical Labs, που ιδρύθηκε το 2019, έχει συγκεντρώσει 11 εκατομμύρια δολάρια από επενδυτές, συμπεριλαμβανομένων των Horizons Ventures, Blackbird Ventures, LifeX Ventures, Radar Ventures και της In-Q-Tel, μιας εταιρείας επιχειρηματικών κεφαλαίων που χρηματοδοτείται από τη CIA. Η εταιρεία διέθεσε για πρώτη φορά την πλατφόρμα στην αγορά το 2025 για την ανακάλυψη φαρμάκων και τη μοντελοποίηση ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της επιληψίας και της νόσου Αλτσχάιμερ.
 
Ο Γουντ συνέδεσε την εργασία με μια πρώην προσπάθεια χαρτογράφησης εγκεφάλου της εποχής Ομπάμα που χρηματοδοτήθηκε από τα NIH και DARPA. «Οι άνθρωποι έχουν πάρα πολύ χρόνο στη διάθεσή τους και, αν δεν υπήρχαν χρήματα από τους δημόσιους φόρους, θα πέθαιναν από την πείνα», είπε.
 
Η Ρόμπινσον είπε ότι το έργο εντάσσεται σε μια ευρύτερη «μετανθρωπιστική» προσπάθεια να θολώσει τα ζωντανά όντα και τις μηχανές. «Πρέπει επειγόντως να απαιτήσουμε διαφάνεια και λογοδοσία για το πού κατευθύνεται η έρευνα και οι επενδύσεις και να ασχοληθούμε με τα ηθικά ζητήματα που εμπλέκονται», είπε. «Πρέπει να κυβερνήσουμε την τεχνολογία πριν αυτή μας κυβερνήσει».
 

Η ήττα του Τράμπ, ο πόλεμος που ήθελαν οι Εβραίοι και ο Γ'ΠΠ που ήδη έχει ξεκινήσει!

Στην ιστορία των μεγάλων δυνάμεων, σπάνια συναντά κανείς έναν πόλεμο που ξεκίνησε με τόσο σαφή παραπλάνηση και που αποδείχθηκε τόσο γρήγορα αδιέξοδος! 
 
 
Δεν υπάρχει πλέον καμμιά αμφιβολία. Η ανθρωπότητα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην ολική σύγκρουση. Σε μια σύγκρουση, για την οποία οι σύγχρονοι Άγιοι Γέροντες και Πατέρες μας προειδοποίησαν ότι θα συμβεί σύντομα.
 
Ο λόγος που η ανθρωπότητα θα μπεί σε αυτήν την σκοτεινή στενωπό; Μα φυσικά το απόλυτο σάπισμα των δυτικών κοινωνιών, η αποδοχή των νόμων της παράνοιας και της βδελυρής αμαρτίας και ο βίος των δυτικών κοινωνιών που έχει πλέον ξεπεράσει όλα τα όρια της ανθρωπιάς και της ηθικής.
 
Και φυσικά, δεν είναι μόνο αυτό. Υπάρχει και κάτι άλλο, πολύ πιο σοβαρό. Η απώλεια της ίδιας της ψυχής μας, αποδεχόμενοι τον τρισκατάρατο ψηφιακό κόσμο μέσω μιας ταυτότητας που μας οδηγεί σε έναν δρόμο χωρίς γυρισμό, που το τέρμα του είναι η αιώνια καταδίκη και ο θάνατος. Και προκειμένου να πέσουμε όλοι μας σε αυτή την παγίδα, υποκύπτοντας στους εκβιασμούς των σατανιστών της απάνθρωπης νεοταξικής ατζέντας 2030, ο Θεός θα επιτρέψει να συμβεί αυτός ο όλεθρος, ούτως ώστε τα καθάρματα αυτά να χάσουν το παιχνίδι και τα σχέδια τους για παγκόσμια σκλαβιά, να αναβληθούν...επ' αόριστον.
 
Ο λογαριασμός μιας αυταπάτης
 
Ο Ντόναλντ Τραμπ, είναι πλέον βέβαιο ότι σύρθηκε σε μια σύγκρουση με το Ιράν, όχι γιατί το απαιτούσαν τα αμερικανικά συμφέροντα, αλλά γιατί ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, βυθισμένος στο πολιτικό αδιέξοδο και στην ανάγκη πολιτικής επιβίωσης, του παρουσίασε μια εικόνα εύκολης νίκης.
 
Λανθασμένα στοιχεία, υπερβολικές εκτιμήσεις για την αδυναμία της Τεχεράνης και η υπόσχεση ότι μια σύντομη επιχείρηση θα έσπαγε το καθεστώς των Μουλάδων, οδήγησαν τον Αμερικανό Πρόεδρο στο απονενοημένο. Το αποτέλεσμα, ήταν ένας πόλεμος που δεν περιορίστηκε σε τοπική σύγκρουση, αλλά έκλεισε τα στενά του Ορμούζ, εκτόξευσε τις τιμές ενέργειας και έθεσε σε κίνδυνο την παγκόσμια οικονομική ισορροπία. Οι ενδιάμεσες εκλογές αποκάλυψαν το κόστος αυτής της αυταπάτης. Η αμερικανική κοινωνία δεν άλλαξε ξαφνικά πεποιθήσεις. Δεν ξαναέγινε δηλαδή αυτό που λέμε «νεοταξική» στα καλά καθούμενα. Όχι. Απλώς, τιμώρησε εκείνον που την έσυρε σε μια περιπέτεια χωρίς καθαρό σκοπό και χωρίς ορατό τέλος και όχι μόνο αυτό. Τον τιμώρησε γιατί αθέτησε τον λόγο του που είχε δώσει ως υποψήφιος πρόεδρος για δεύτερη φορά: Να μην ξανανακατευτεί η Αμερική σε πόλεμο που δεν ήταν δικός της.
 
Ο Τράμπ, όχι μόνο δεν κράτησε τον λόγο του, αλλά επιτέθηκε και στη Βενεζουέλα με σκοπό την αρπαγή των πετρελαίων της χώρας αυτής και ταυτόχρονα, απειλούσε τον Καναδά στο να γίνει η 51η πολιτεία των ΗΠΑ. Παράλληλα, απειλούσε και τη Δανία, στο να αποδεσμέυσει αυτή τη γη της Γροιλανδίας που της ανήκε, η οποία - καθώς λένε - είναι τίγκα στο φυσικό αέριο και στις σπάνιες γαίες και να περιέλθει στη κατοχή των ΗΠΑ! Και αν δεν υπάκουε η Δανία, να πάρει τη γη αυτή με το...στανιό! Ευτυχώς που προσέκρουσε η φάση αυτή στα συμφέροντα της Ρωσίας!
 
Μ' άλλα λόγια, θέλοντας διακαώς να ξανασηκώσει το γόητρο της «μαμάς Αμερικής» που είχε τσαλαπατίσει η νεοταξική λαίλαπα του Μπούς, του Ομπάμα και της σατανόγριας Χίλαρι και κάτω από τα δόγματα «Πρώτα η Αμερική» και «Κάντε την Αμερική και πάλι μεγάλη», απειλούσε με...βία χώρες που δεν είχαν καν εχθρική σχέση με τις ΗΠΑ, το αντίθετο μάλιστα, χάριν του μεγαλοϊδεατισμού του και της άκρατης εγωπάθειας του.
 
Αυτό όμως που δεν λογάριασε, ήταν ο... ξενοδόχος και στην προκείμενη περίπτωση, «ξενοδόχος» ήταν... η έλλειψη πλέον των οπλικών συστημάτων και το πεπαλαιωμένο οπλοστάσιο, το οποίο αφέθηκε στη τύχη του από τους Νεοταξίτες, οι οποίοι με τη σειρά τους πόνταραν μόνο στην...οικονομική ισχύ των ΗΠΑ, μέσω του «όπλου» των κυρώσεων, που πίστευαν ότι θα έκαναν κάθε χώρα να γονατίσει με κύριο στόχο τη... Ρωσία του Πούτιν, η οποία Ρωσία εξοπλίζονταν με καταιγιστικό ρυθμό, φτάνοντας στο σημείο να είναι πλέον η πρώτη στρατιωτική υπερδύναμη στον κόσμο! Ποιός μπορεί να ξεχάσει τις... τουλάχιστον ηλίθιες παρόλες τους του στύλ «Η Ρωσία είναι ένα μεγάλο βενζινάδικο» που θα υποκύψει στον οικονομικό πόλεμο που της είχαν κηρύξει οι...σοφοί πεφωτισμένοι του νεοφιλελευθερισμού!
 
Ο Τράμπ λοιπόν πατούσε σε σάπιο σανίδι κι αυτό φάνηκε σε όλο του το μεγαλείο, όταν αντιμετώπισε έναν εχθρό... πολύ πιο δυνατό και πιο γενναίο, από τα καλοαναθρεμμένα «αμερικανάκια» των McDonald's και των Subway.
 
Ο πόλεμος που ήθελε το Ισραήλ
 
Ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο δεν γεννήθηκε καν από αμερικανική στρατηγική αναγκαιότητα. Γεννήθηκε επειδή το ήθελε το Ισραήλ.
 
Ο Νετανιάχου, προσπαθώντας να «ξεπλύνει» το έγκλημα της Χαμάς, έβαλε τη χώρα του σε έναν διαρκή και επίπονο πόλεμο τόσο με τη Χαμάς, γκρεμίζοντας στη κυριολεξία την ίδια τη Γάζα, όσο και με τη Χεζμπολάχ που κατόρθωσε μετά από σφοδρές επιθέσεις και βομβαρδισμούς, αλλά και με ... έξυπνες τεχνικές (η ιστορία με τα πειραγμένα smartphones που έγιναν κινητές βόμβες άφησε εποχή) να καθηλώσει, του άνοιξε περισσότερο η όρεξη με το να αποφασίσει να τα βάλει ευθέως με το Ιράν, το οποίο με τη σειρά του, ήταν υπόλογο για τη στήριξη του σε αυτές τις εγκληματικές τρομοκρατικές οργανώσεις. Κι αφού δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει μόνος του, τσίγκλιζε την νεοταξική Αμερική του Μπάϊντεν για άμεση βοήθεια και που... δεν τον βοηθούσε επειδή ...δεν ήταν... δικός τους! Δεν ήταν δηλαδή ο Νετανιάχου δικό τους όργανο, αλλά όργανο των Ορθοδόξων Εβραίων, που μισούν σαν τα κρίματά τους τους Ασκεναζί Εβραίους, διότι πολύ απλά, αυτοί δεν είναι... αίμα τους, αλλά απόγονοι των Χαζάρων!
 
Όταν πήρε την εξουσία ο Τράμπ, τα πράγματα άλλαξαν. Οι Νεοταξίτες, βλέποντας πως η ατζέντα τους βάδιζε προς τη καταστροφή, επικήρυξαν τον Νετανιάχου ως... εγκληματία πολέμου και κατηγορούσαν τον Τράμπ ότι τον... στηρίζει. Στο δεύτερο είχαν δίκιο, αλλά δεν κατάφεραν τίποτα. Ο Νετανιάχου, πιστός φίλος του Τράμπ, αποφάσισε να τον εκμεταλλευτεί και να αποσπάσει τη συγκατάθεση του για ευθεία επίθεση στο Ιράν, δήθεν για τα πυρηνικά, ενώ ουσιαστικά σχεδίαζαν να γκρεμίσουν το καθεστώς των Μουλάδων. Στην ουσία όμως, ο Νετανιάχου ήταν απειλούμενος με δικαστικές έρευνες και είχε ανάγκη μια μεγάλη κρίση, που θα τον κρατούσε στην εξουσία. Παρουσίασε στον Τραμπ το Ιράν ως εύκολο στόχο, αδύναμο και έτοιμο να καταρρεύσει υπό το βάρος των βομβαρδισμών αποκρύπτοντας τα πραγματικά στοιχεία.
 
Οι προηγούμενοι βομβαρδισμοί δεν έσπασαν την Τεχεράνη. Οι Ιρανοί απάντησαν χτυπώντας αμερικανικές βάσεις υψίστης σημασίας στις αραβικές μοναρχίες, στο Κουβέιτ, στο Κατάρ, στο Μπαχρέιν, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στη Σαουδική Αραβία και στην Ιορδανία, ενώ κράτησαν τον αμερικανικό στόλο μακριά από τις ακτές τους.
 
Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση που να εγγυάται την καταστροφή της ιρανικής αντίστασης. Μια χερσαία εισβολή θα απαιτούσε πολύ περισσότερους από ένα εκατομμύριο στρατιώτες για μια ορεινή χώρα 90 εκατομμυρίων κατοίκων, κάτι που δεν συζητείται. Η επανάληψη των ίδιων βομβαρδισμών φέρνει τα ίδια ή χειρότερα αποτελέσματα.
 
Ο Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες σύρθηκαν έτσι σε έναν πόλεμο αυτής της κλίμακας που επηρεάζει δυσμενώς ολόκληρη την ανθρωπότητα, μέσω του ενεργειακού ζητήματος. Το κλείσιμο του Ορμούζ δεν είναι ένα - όποιο κι όποιο - τοπικό γεγονός. Είναι σοβαρότατο πλήγμα στην παγκόσμια οικονομία. Οι τιμές του πετρελαίου, ως φυσικό επακόλουθο, ανέβηκαν πάνω από τα εκατό δολάρια το βαρέλι για παρατεταμένες περιόδους, ενώ το φυσικό αέριο στην Ευρώπη και την Ασία εκτοξεύθηκε.
 
Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και οι ευρωπαϊκές χώρες πλήρωσαν δεκάδες δισεκατομμύρια σε επιπλέον κόστος. Στην Ιαπωνία μάλιστα εδώ και μέρες, οι τράπεζες είναι κλειστές, από φόβο μήπως ξεσπάσει χρηματιστηριακό κράχ!
 
Η Ευρώπη, ήδη δοκιμασμένη από την προηγούμενη ενεργειακή κρίση, βλέπει τις τιμές του φυσικού αερίου να διπλασιάζονται και το diesel να αυξάνεται δραματικά. Στη δε Μεσόγειο, οι συνέπειες είναι ακόμη πιο άμεσες: Η αστάθεια στον Κόλπο μεταφέρεται μέσω των ενεργειακών ροών, ενώ η πιθανότητα ευρύτερης κλιμάκωσης απειλεί να ανοίξει νέους δρόμους μεταναστευτικών ροών και να αποσταθεροποιήσει χώρες που ήδη βρίσκονται υπό πίεση.
 
Η ψήφος διαμαρτυρίας και ο ρόλος του Βανς
 
Οι ενδιάμεσες εκλογές δεν ήταν νίκη των Δημοκρατικών με δικό τους όραμα. Ήταν ήττα του Τραμπ και της αλλοπρόσαλλης πολιτικής του. Η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων δεν άλλαξε ξαφνικά πεποιθήσεις. Ψήφισε Δημοκρατικούς για το Κογκρέσο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων ως μέσο έντονης διαμαρτυρίας, με κύριο στόχο τον περιορισμό της δύναμης του Προέδρου και την επιστροφή στις υποσχέσεις που είχε δώσει πριν αναλάβει την εξουσία: λιγότεροι πόλεμοι, εστίαση στο εσωτερικό, προστασία του αμερικανικού λαού από ξένες περιπέτειες.
 
Η ακρίβεια, η άνοδος των καυσίμων και η κόπωση από έναν πόλεμο χωρίς καθαρό σκοπό, οδήγησαν σε αυτή την εκλογική απάντηση. Ο Τραμπ μένει πλέον με εχθρικό Κογκρέσο και περιορισμένα περιθώρια.
 
Σε αυτό το τοπίο αναδύεται ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς. Εξ αρχής δεν ήθελε αυτόν τον πόλεμο. Είχε διαφωνήσει με την επίθεση και τώρα, μετά την εκλογική συντριβή, προχώρησε σε μια παρέμβαση που δημιουργεί πολιτικό προηγούμενο.
 
Αποποιήθηκε μεγάλο μέρος της ευθύνης για το ΝΑΤΟ στον πόλεμο που ξεκίνησαν ο Τραμπ και ο Νετανιάχου, απέδωσε την ήττα στην ακρίβεια και στον ίδιο τον πόλεμο και το πλέον ριζοσπαστικό: Πρότεινε ...αναμόρφωση(!) των σχέσεων με το Ισραήλ, ακόμη και αποσύνδεση από τη στενή σχέση που υπήρχε επί δεκαετίες, για την ακρίβεια από τότε που ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ.
 
Η επιστολή του προς την ανώτερη ηγεσία της Τεχεράνης, με την οποία καλεί σε διαπραγματεύσεις, ανοίγει μια έξοδο που η Τεχεράνη αντιμετωπίζει συντηρητικά θετικά, γνωρίζοντας ότι ο Βανς είναι σοβαρός και όχι τοξικός όπως ο Τραμπ. Η παρέμβαση αυτή υπηρετεί και τις δικές του προεδρικές φιλοδοξίες για το 2028, αφού ο Τραμπ δεν δικαιούται τρίτη θητεία. Κατά την ταπεινή μου άποψη, αυτός θα είναι και ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, αν δεν συμβεί κάτι ...συγκλονιστικό.
 
Οι επιλογές αν συνεχιστεί ο πόλεμος και το φάσμα των τακτικών πυρηνικών
 
Αν ο Τραμπ επιλέξει να κλιμακώσει, οι επιλογές που έχει είναι περιορισμένες και όλες επικίνδυνες. Οι συμβατικές αεροπορικές επιθέσεις μπορούν να επαναληφθούν, ακόμη και με τη χρήση της μεγαλύτερης συμβατικής βόμβας FAB του αμερικανικού οπλοστασίου, της λεγόμενης «μητέρας όλων των βομβών» - μέχρι πρίν φυσικά βγεί η πρώτη έκδοση του ρωσικού πυραύλου Oresnik - κατά υπόγειων εγκαταστάσεων, όπως το όρος Πίκαξ κοντά στο Νατάνζ.
 
Τέτοιες επιθέσεις, όμως, δεν καταστρέφουν πλήρως βαθιά θαμμένες εγκαταστάσεις και δεν εξαλείφουν τη γνώση ή το εμπλουτισμένο υλικό. Οι Ιρανοί έχουν ήδη αποδείξει ότι μπορούν να απαντήσουν χτυπώντας ενεργειακές υποδομές στον Κόλπο, τα καλώδια διαδικτύου όπου περνούν από τον Περσικό Κόλπο καθώς και αμερικανικές βάσεις. Μια περιορισμένη χερσαία επιχείρηση για κατάληψη συγκεκριμένων εγκαταστάσεων θα απαιτούσε σημαντικές δυνάμεις και θα άνοιγε το δρόμο για μακροχρόνια εμπλοκή σε ορεινό έδαφος. Μια κατάσταση που θα κατέληγε στα επίπεδα του Ιράκ.
 
Το πιο επικίνδυνο σενάριο είναι η χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων για τη διείσδυση σε υπόγειες εγκαταστάσεις. Αν και ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι δεν χρειάζεται πυρηνικά, υπάρχουν αναφορές ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο, υπό πίεση του Νετανιάχου, για το όρος Πίκαξ.
 
Μια τέτοια πράξη όμως θα έσπαγε το ταμπού των ογδόντα ετών μη χρήσης πυρηνικών όπλων σε πόλεμο. Οι φυσικές συνέπειες θα ήταν ραδιενεργή μόλυνση που, ανάλογα με τους ανέμους, θα μπορούσε να φτάσει σε γειτονικές χώρες, στο Ιράκ, στον Κόλπο, στην Τουρκία, ακόμη και πιό πέρα.
 
Η πολιτική αντίδραση θα ήταν παγκόσμια καταδίκη, με εξαίρεση το Ισραήλ φυσικά. Η Ευρώπη των 28, που ήδη αποστασιοποιήθηκε από τις συμβατικές επιθέσεις, θα βρεθεί σε ακόμη μεγαλύτερη απόσταση.
 
Η Κίνα και πιθανότατα και η Ρωσία - το διατυπώνω έτσι διότι υπάρχει στη μέση το Ουκρανικό και η πώληση diesel προς τις ΗΠΑ - θα καταδικάσουν την πράξη ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του καθεστώτος μη διάδοσης πυρηνικών, ενώ η Ινδία, ως μεγάλος εισαγωγέας ενέργειας, θα αντιμετωπίσει σοβαρές οικονομικές πιέσεις.
 
Επίσης, αν η χρήση τακτικών πυρηνικών γίνει πράξη, η κλιμάκωση δεν θα μπορεί πλέον να ελεγχθεί. Το Ιράν θα απαντήσει με μαζικές επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις, σε μονάδες αφαλάτωσης στη χεσρόνησο της Αραβίας και ασφαλώς σε ισραηλινούς στόχους. Το καθεστώς μη διάδοσης πυρηνικών θα δεχθεί βαρύ πλήγμα, καθώς άλλες χώρες θα δουν ότι η κατοχή πυρηνικών όπλων προστατεύει από τέτοια πλήγματα, ενώ η απουσία τους καθιστά στόχο.
 
Η Ρωσία, που έχει ήδη χαμηλώσει το κατώφλι της πυρηνικής της διδακτικής, θα αισθανθεί λιγότερους περιορισμούς και δε θα το 'χει σε τίποτε όταν την τσαντίσουν πολύ κάποιοι Βρετανοί ή Γερμανοί, να αρχίσει να μοιράζει... Oresnik στους αποδέκτες, φέροντας πυρηνικές κεφαλές.
 
Απ' την άλλη η Κίνα, με τεράστια εξάρτηση από τον Κόλπο για ενέργεια, θα προστατεύσει βεβαίως τα συμφέροντά της μέσω διπλωματίας και ενδεχομένως μέσω ενίσχυσης των σχέσεών της με την Τεχεράνη. Η Ινδία όμως θα βρεθεί αντιμέτωπη με αυξημένο κόστος ενέργειας που θα επιβαρύνει την ανάπτυξή της.
 
Και τέλος, στη Μεσόγειο η αστάθεια θα κλιμακωθεί, με πιθανές επιπτώσεις στις ναυτιλιακές ροές, στις τιμές και στην πολιτική σταθερότητα χωρών που εξαρτώνται από την ενεργειακή ασφάλεια.
 
Τα μεγάλα συμφέροντα που κινδυνεύουν
 
Η Ρωσία δεν είναι σύμμαχος του Ιράν με την έννοια της άμεσης στρατιωτικής υποστήριξης, αλλά επωφελείται τα μάλα από τις υψηλές τιμές ενέργειας. Η άνοδος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της δίνει οικονομική ανάσα σε μια περίοδο που οι κυρώσεις την πιέζουν, εκτός, αν υποθέσουμε ότι το deal μεταξύ Τράμπ και Πούτιν θα απελευθερώσει μέρος αυτών. Ταυτόχρονα, η Μόσχα καταδικάζει τις επιθέσεις σε πυρηνικές εγκαταστάσεις ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου και προειδοποιεί ότι η χρήση πυρηνικών όπλων θα ανοίξει επικίνδυνους δρόμους.
 
Η Κίνα, ως μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου από τον Κόλπο, έχει ήδη μειώσει τις εισαγωγές της για να απορροφήσει μέρος του σοκ, αλλά το κόστος παραμένει τεράστιο. Το Πεκίνο θα επιδιώξει διπλωματική λύση και θα προστατεύσει τα συμφέροντά του μέσω της αγοράς και των σχέσεων με την Τεχεράνη, χωρίς να εμπλακεί στρατιωτικά γιατί μια τέτοια εξέλιξη θα πλήξει το ήδη βεβαρημένο από την σχετική ύφεση, αναπτυξιακό της μοντέλο.
 
Η Ινδία, επίσης μεγάλος εισαγωγέας, όπως είπαμε αντιμετωπίζει αυξημένο κόστος που επιβαρύνει την οικονομία της και θα προτιμήσει σταθερότητα στον Κόλπο. Τα συμφέροντα που κινδυνεύουν είναι η ενεργειακή ασφάλεια της Ασίας και της Ευρώπης, η ελεύθερη ναυτιλία και το καθεστώς μη διάδοσης πυρηνικών. Μια κλιμάκωση που φτάνει σε πυρηνικό επίπεδο θα απειλήσει όλα αυτά ταυτόχρονα.
 
Η Ιστορία των ΗΠΑ...καίει τον Λευκό Οίκο
 
Η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο προσφέρει μια πικρή προειδοποίηση.
 
Όταν οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να μπούν στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, ο άμεσος εχθρός ήταν η Ιαπωνία που...δεν λογάριαζε ούτε κόστη, ούτε ανθρώπινες απώλειες. Κι αν δεν νικούσαν οι ΗΠΑ - κατά λάθος και από απίστευτο καπρίτσιο της τύχης - στη ναυμαχία του Μίντγουέη που τσάκισε την ιαπωνική υπεροχή στη θάλασσα, θα είχαν νικηθεί κατά κράτος. Επίσης, ο πόλεμος με την Ιαπωνία, σε ανθρώπινους πόρους, το κόστος για τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν πολύ βαρύ. Οι αμερικανικές απώλειες ανήλθαν σε περίπου 111.600 νεκρούς ή αγνοούμενους και περίπου 253.000 τραυματίες, ενώ στο ευρωπαϊκό θέατρο του πολέμου, οι ΗΠΑ και οι λοιποί σύμμαχοι δεν θα κέρδιζαν τον πόλεμο, εάν δεν υπήρχε η καταλυτική προέλαση της Ρωσίας, η οποία (Σοβιετική) Ρωσία κατάφερε να σπάσει την αντίσταση των Γερμανών και να αναγκάσει το ναζιστικό καθεστώς να αποδυναμώσει το δυτικό μέτωπο. Άρα, και σε αυτό το σημείο, ως σύμμαχος των Βρετανών, οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν τίποτε από μόνες τους.
 
 Στον πόλεμο της Κορέας, οι Αμερικανοί βρέθηκαν σε αδιέξοδο με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και τεράστιο κόστος και ασφαλώς...χωρίς καθαρή νίκη, μιας και η Βόρεια Κορέα παρέμεινε κομμουνιστική.
 
Στο Βιετνάμ επίσης, η δεκάχρονη στρατιωτική εμπλοκή οδήγησε σε ταπεινωτική ήττα, με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς Αμερικανούς και κόστος που ξεπέρασε τα 100 δισεκατομμύρια, ενώ το Κογκρέσο τελικά περιόρισε τη χρηματοδότηση.
 
Στο Ιράκ, η εισβολή του 2003, βασισμένη σε - επιεικώς - «λανθασμένες» πληροφορίες, δημιούργησε χάος, εμφύλιο, χιλιάδες νεκρούς Αμερικανούς και κόστος που ξεπέρασε το ένα τρισεκατομμύριο δολάρια.
 
Και τέλος, στο Αφγανιστάν η 20ετής παρουσία τους εκεί, χωρίς κανένα λόγο και χωρίς καμμιά αιτία (οι φήμες για τον Οσάμα Μπιν Λάντεν που δήθεν βρήκαν και εκτέλεσαν, ήταν άλλη μια ελεεινή καρικατούρα) κατέληξε σε άτακτη αποχώρηση το 2021, με τεράστιες απώλειες και δυσβάσταχτα κόστη και - το κερασάκι στη τούρτα - με τους Ταλιμπάν να επιστρέφουν!
 
Αυτοί οι πόλεμοι - αν εξαιρεθεί ο Β' ΠΠ - ξεκίνησαν με υποσχέσεις γρήγορης νίκης και κατέληξαν σε αιματοχυσία και οικονομική αιμορραγία.
 
Ο Τραμπ - παρασυρμένος; αμφιλεγόμενο, μιας και υπάρχουν τα αρχεία του Επστάϊν, τα οποία, καθώς λεγεται, είναι ...πλούσια για την οικογένεια Τράμπ - από τον Νετανιάχου, κινδυνεύει να προσθέσει ένα ακόμη κεφάλαιο σε αυτή την αλυσίδα αδιεξόδων, με το Ιράν να αποδεικνύεται ακόμη πιο ανθεκτικό και με τις συνέπειες να αγγίζουν αυτή τη φορά, ολόκληρη την παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική ισορροπία.
 
Το σταυροδρόμι και η ευθύνη
 
Ο Τραμπ βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι που ο ίδιος δημιούργησε. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η αναγνώριση των - περιορισμένων πλέον - ορίων της αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης και η αποδοχή μιας διαπραγμάτευσης που θα ανοίξει ξανά τον Ορμούζ εις βάρος των ΗΠΑ και της Δύσης και ίσως - αυτό θα το αναλύσουμε σε άλλο άρθρο - σταθεροποιήσει τις αγορές ενέργειας. Ήδη τις τελευταίες δύο ημέρες μετά τις αμερικανικές εκλογές για Γερουσία και Βουλή, η τιμή των καυσίμων έχει πέσει αισθητά. Στις μεγάλες πόλεις της Αυστραλίας, από AU$ 2,45 η απλή βενζίνηπου ήταν μέχρι την Πέμπτη, σήμερα πωλείται στα AU$ 2,11, ενώ στην Ευρώπη κινείται περί τα 1,95-1,78 γιούρο.
 
Από την άλλη, βρίσκεται ως επιλογή, η ανακύκλωση του προβλήματος μέσω νέων επιθέσεων, που μπορεί να φτάσουν ακόμη και σε τακτικά πυρηνικά, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη Μέση Ανατολή, τη Μεσόγειο, την Ευρώπη και την παγκόσμια ισορροπία.
 
Ο Βανς, ο μόνος λογικός του Λευκού Οίκου, ωθεί προς την πρώτη κατεύθυνση του μη πολέμου, όχι μόνο γιατί εξ αρχής διαφωνούσε, αλλά και γιατί γνωρίζει ότι η δεύτερη οδηγεί σε αδιέξοδο που θα επιβαρύνει βεβαίως και τις δικές του φιλοδοξίες.
 
Η ιστορία δείχνει ότι οι πόλεμοι που ξεκινούν με λανθασμένες πληροφορίες και με ξένες αξιώσεις σπάνια τελειώνουν όπως σχεδιάστηκαν. Ο λογαριασμός πληρώνεται πάντα σε ανθρώπινες ζωές, σε εθνικό πλούτο και σε παγκόσμια αστάθεια.
 
Αν ο Τραμπ επιλέξει την κλιμάκωση, θα προσθέσει το όνομά του στη μακρά λίστα των Αμερικανών προέδρων που παρέσυραν τη χώρα τους σε περιπέτειες χωρίς νίκη, αφήνοντας πίσω τους έναν κόσμο πιο επικίνδυνο και μια ανθρωπότητα που πληρώνει το τίμημα μιας αυταπάτης που γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ και εφαρμόστηκε στην Ουάσιγκτον.
 
Τον λόγο πλέον έχει ο ίδιος ο Θεός
 
Το ζήτημα αυτό πλέον, που αφορά έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια του Θεού. Και το υπογραμμίζω αυτό, καθ' ότι πάντοτε στην Ιστορία, οι μεγάλες ανατροπές και τα σημαντικά γεγονότα, είχαν τη δική Του σφραγίδα.
 
Από τις απίστευτες νίκες των Ελλήνων εναντίον των παντοδύναμων Περσών στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα, μέχρι και την εξ ίσου απίστευτη προέλαση των Ελλήνων υπό την αρχηγία του Μ.Αλεξάνδρου τον 4ο αιώνα π.Χ. μέχρι τα βάθη της Ασίας και από την ίδρυση της Ρώμης και της μεγαλύτερης και πιο μακρόχρονης αυτοκρατορίας που δημιούργησε το γένος μας, ως το 1453 με την Άλωση της Πόλης, ήταν όλα έργα της Θείας Μέριμνας με σκοπό την διάδοση και εξάπλωση του Θείου Λόγου.
 
Ο πόλεμος λοιπόν αυτός, ο οποίος από το 2020 μέχρι σήμερα εξελίσσεται σε τοπικά επίπεδα (Συριακό και Ουκρανικό θέατρο, Μεσανατολικό και εντός ολίγου και Μεσογειακό θέατρο) δεν θα αργήσει καθόλου να παρασύρει τους πάντες σε ένα γαιτανάκι τρόμου και λουτρού αίματος.
 
Καθώς οι παγκοσμιοποιητές καταρρέουν μαζί με τον ψηφιακό τους κόσμο, ο πόλεμος αυτός αποτελεί το τελευταίο τους χαρτί. Αν κερδίσουν αυτά που θέλουν, το μέλλον της ανθρωπότητας θα είναι ζοφερό, φτάνοντας μέχρι του σημείου της εξαφάνισης του ανθρώπινου γένους όπως το ξέρουμε μέχρι σήμερα.
 
Αν χάσουν όμως, η παρτίδα θα ξεκινήσει από την αρχή, έχοντας πλέον αντί για έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, μια πολυπολική υδρόγειο, μέσω της οποίας θα αναδυθούν νέες δυνάμεις και νέες κοινωνίες.
 
Κι αυτό, μέχρι την τελική αναμέτρηση του Κακού, μέσω του ερχομού του Αντιχρίστου, με το Καλό που εκπροσωπεί ο Κύριος.
Όλα τα υπόλοιπα, είναι απλώς φιλολογίες και νά χαμε να λέγαμε...
 

ΩΣ ΠΟΤΕ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΈΙΡΟΣ ΚΑΙ Η ΜΙΣΗ ΚΥΠΡΟΣ ΘΑ ΜΕΝΟΥΝ ΥΠΟΔΟΥΛΕΣ;

Γράφει ο υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
 
ΚΑΙ Η ΜΕΝ ΚΥΠΡΟΣ ΤΕΛΕΙ ΥΠΟ ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΑΤΤΙΛΑ ΑΠΌ ΤΟ 1974 ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΕΧΕΙ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΉΣΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΉ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ.
 
Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΕΚΛΕΚΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΕΒΛΟΨΥΧΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΤΗΝ ΑΠΕΣΠΑΣΑΝ ΤΕΧΝΗΤΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΑΝ ΣΤΟ ΤΕΧΝΗΤΟ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ, ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ. ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΛΛΥΡΙΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΦΥΛΑ.
 
ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΥΠΟΔΟΥΛΗ. ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΤΟ 1940.
 
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΓΙΑ ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΕΝΟΥ ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ - ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΒΟΥΛΗΣ - ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΝΩΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΑΛΛΆ ΛΗΣΜΟΝΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΟΡΕΙΟΠΕΙΡΩΤΕΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΞΕΣΤΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΚΑΤΑΧΡΩΝΤΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝ ΤΑ ΙΕΡΑ ΕΔΑΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ.
 
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΚΡΑ.
 
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΑ ΔΕΝ ΠΑΛΙΩΝΟΥΝ, ΔΕΝ ΕΚΧΩΡΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΟΥΝΤΑΙ -ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ.
 
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ'
 
ΑΜΦΙΚΤΥΩΝ

Ο πήλινος ελληνικός «στρατός» της Κύπρου πριν από τους πολεμιστές της Κίνας

Περίπου 2.000 πήλινες μορφές από την Αγία Ειρήνη, αιώνες παλαιότερες από τον περίφημο κινεζικό στρατό, αφηγούνται μια ξεχωριστή κυπριακή ιστορία. Από έναν αρχαίο βωμό στις προθήκες της Στοκχόλμης, ένα ταξίδι που επιστρέφει στη δική μας μνήμη. 
 
Πρώτα γνώρισα τους περίφημους πήλινους πολεμιστές της Κίνας. Μόλις πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια ήρθαν σε γνώση μου οι πήλινες μορφές της Αγίας Ειρήνης. Όταν τις αντίκρισα, ο νους μου πήγε αμέσως στον κινεζικό στρατό που ήδη γνώριζα. Μόνο που οι δικές μας μορφές ήταν παλαιότερες. 
 
Σήμερα, έχοντας την πολυτέλεια της στήλης «Παλαιολόγιο», μοιράζομαι αυτή την προσωπική ανακάλυψη και την ιστορία της, μαζί με ένα ερώτημα που με συνοδεύει από τότε και το οποίο θέτω στο τέλος αυτού του κειμένου.
 
Χαρακτηριστικά σύνολα της Αγίας Ειρήνης χρονολογούνται στον 7ο αιώνα π.Χ. Οι Κινέζοι πολεμιστές κατασκευάστηκαν τον 3ο αιώνα π.Χ., για το μαυσωλείο του πρώτου αυτοκράτορα, Τσιν Σι Χουάνγκ, ο οποίος πέθανε το 210 π.Χ. Περίπου τέσσερις έως πέντε αιώνες χωρίζουν αυτά τα δημιουργήματα.
 
Η πρώτη οπτική εντύπωση τα φέρνει κοντά. Η ιστορία εξηγεί τη διαφορά τους: οι μορφές της Αγίας Ειρήνης ήταν αναθήματα σε ιερό, ενώ οι πολεμιστές της Κίνας αποτελούσαν μέρος ενός αυτοκρατορικού ταφικού συγκροτήματος. Ο κυπριακός «στρατός» περιγράφει την εικόνα του συγκεντρωμένου πλήθους. Η σύγκριση δεν υποδηλώνει ιστορική σύνδεση ή επιρροή ανάμεσα στα δύο σύνολα.
 
Η κυπριακή ιστορία άρχισε να αποκαλύπτεται τον Νοέμβριο του 1929. Ένας ιερέας μετέφερε στη Λευκωσία το κεφάλι και το επάνω μέρος πήλινου αγάλματος που είχε βρεθεί στο χωράφι του. Το εύρημα οδήγησε τη Σουηδική Αρχαιολογική Αποστολή στην Αγία Ειρήνη, στη βορειοδυτική Κύπρο.
 
Εκεί, κάτω από το χώμα, περίμενε ένα ολόκληρο πλήθος: σχεδόν 2.000 πήλινα αγάλματα και ειδώλια. Πολλά διατηρούσαν την ημικυκλική διάταξή τους γύρω από τον βωμό, με τις μικρότερες μορφές μπροστά και τις μεγαλύτερες πίσω. Ανάμεσά τους, ένοπλοι άνδρες και ταύροι. Το όνομα της θεότητας παραμένει άγνωστο· η ερμηνεία της λατρείας στηρίζεται στα ευρήματα, με τους ερευνητές να εξετάζουν ιδιαίτερα τη σχέση της με τη γονιμότητα.
 
Η εικόνα έχει κάτι το συγκλονιστικά ανθρώπινο. Πίσω από κάθε πήλινο σώμα υπήρξε ένα χέρι που το έπλασε και κάποιος που το μετέφερε στο ιερό. Μια προσφορά που μπορεί να συνόδευε μια παράκληση, μια ευχαριστία, μια προσδοκία.
 
Δεν γνωρίζουμε τις προσωπικές ιστορίες εκείνων που τα αφιέρωσαν. Μπορούμε, όμως, να αναγνωρίσουμε την ανάγκη τους να αφήσουν κάτι μπροστά στο θείο. Ένα αντικείμενο που θα παρέμενε εκεί όταν οι ίδιοι θα επέστρεφαν στην καθημερινότητά τους.
 
Οι άνθρωποι έφυγαν. Οι προσφορές έμειναν.
 
Σήμερα, σχεδόν 1.000 μορφές της Αγίας Ειρήνης παρουσιάζονται στο Medelhavsmuseet, το Μουσείο Μεσογειακών και Εγγύς Ανατολικών Αρχαιοτήτων της Στοκχόλμης. Η τοποθέτησή τους σε ημικύκλιο γύρω από έναν ιερό λίθο επιχειρεί να ανασυνθέσει τη διάταξη στην οποία τις συνάντησαν οι ανασκαφείς.
 
Η παρουσία τους στη Σουηδία συνδέεται με τις ανασκαφές της Σουηδικής Αποστολής του 1927–1931. Όπως εξηγεί το ίδιο το μουσείο, τα ευρήματα μοιράστηκαν ανάμεσα στη Σουηδία και την Κύπρο με άδεια της βρετανικής αποικιακής κυβέρνησης, σύμφωνα με την πρακτική της εποχής.
 
Έτσι, ένα σύνολο που είχε συγκεντρωθεί γύρω από τον ίδιο βωμό απέκτησε μια χωρισμένη διαδρομή. Η αρχαιολογική του αξία αναγνωρίστηκε διεθνώς, αλλά η αρχική του ενότητα διασπάστηκε.
 
Για έναν Κύπριο, η θέα αυτών των μορφών σε ένα μουσείο της βόρειας Ευρώπης μπορεί να δημιουργήσει μια παράξενη αίσθηση εγγύτητας. Βρίσκεσαι μακριά από τον τόπο σου και ξαφνικά συναντάς ένα κομμάτι του. Ίσως μάλιστα ένα κομμάτι που δεν είχες γνωρίσει ποτέ.
 
Υπάρχει και μια δεύτερη χρονολογική διαφορά που αξίζει να προσέξουμε. Ο κινεζικός πήλινος στρατός ανακαλύφθηκε το 1974. Οι μορφές της Αγίας Ειρήνης είχαν έρθει στο φως το 1929, σαράντα πέντε χρόνια νωρίτερα.
 
Η αρχαιολογία δεν είναι διαγωνισμός πρωτιάς. Οι ημερομηνίες, όμως, κάνουν τη δική μου καθυστερημένη γνωριμία με την Αγία Ειρήνη ακόμη πιο αξιοπρόσεκτη. Γνώριζα την εικόνα ενός μακρινού αυτοκρατορικού στρατού, ενώ αγνοούσα ένα τόσο εντυπωσιακό σύνολο από τη γη της Κύπρου.
 
Από την Αγία Ειρήνη στην Κίνα και από τις προθήκες της Στοκχόλμης πίσω στον τόπο μας, αυτό το ταξίδι καταλήγει στην ανάγκη να γνωρίσουμε καλύτερα τη δική μας ιστορία. Μερικές φορές χρειάζεται να κάνουμε έναν μεγάλο κύκλο για να προσέξουμε όσα βρίσκονταν εξαρχής κοντά μας.
 
Και εδώ επιστρέφω στο ερώτημα που γεννήθηκε όταν πρωτοείδα αυτές τις μορφές: πόσοι από εμάς αναγνωρίζουμε αμέσως τους πήλινους πολεμιστές της Κίνας και πόσοι θα αναγνωρίζαμε εκείνους της Αγίας Ειρήνης;
 
Πηγές: Medelhavsmuseet, «Cyprus – 7,000 years of history»· Γιώργος Μπουρογιάννης, «The Ayia Irini Project at Medelhavsmuseet, Stockholm», Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, «Κύπριος Χαρακτήρ»· Βάσος Καραγιώργης, «Collections of Cypriote Antiquities in Foreign Museums», «Κύπριος Χαρακτήρ»· UNESCO, «Mausoleum of the First Qin Emperor»./Κέντρο Εικαστικών Τεχνών και Έρευνας (CVAR), Ίδρυμα Κώστα και Ρίτας Σεβέρη.
 
*Ο Κρίστοφερ Σταύρου Πιτσιλλίδης είναι ιστοριοδίφης και ερευνητής της συλλογικής μνήμης της Κύπρου. Μέσα από τη σειρά «Παλαιολόγιο» ταξιδεύει από την Αγία Ειρήνη έως την Κίνα και επιστρέφει μέσω Σουηδίας, ακολουθώντας τις πήλινες μορφές που φέρνουν μακρινούς κόσμους στην ίδια αφήγηση και μας οδηγούν πιο κοντά στη δική μας ιστορία.
 

Κυβερνοεπιθέσεις στην ΕΕ: Χάκαραν τα ψυγεία, ξεγύμνωσαν το ψηφιακό κράτος!

 
Όταν εδώ και χρόνια προειδοποιούσαμε ότι με την ψηφιοποίηση των πάντων παραδίδουμε το «πασπαρτού» του κράτους σε κάθε λογής εγκληματία, η αντιμετώπιση του συστήματος ήταν να μας εμφανίζει ως «τεχνοφοβικούς».

Και να που ένα κύμα κυβερνοεπιθέσεων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (και στην Ελλάδα), ξεγύμνωσε εντελώς τον «βασιλιά» του ψηφιακού κράτους και έδειξε πόσο ανυπεράσπιστος είναι. Ο περισσότερος κόσμος δεν είχε συνειδητοποιήσει τι σημαίνει το να «φορτώνεις» ολόκληρο το σύστημα διακίνησης αγαθών σε ένα κοινό λογισμικό στον κυβερνοχώρο. Και πόσο μάλλον αυτό είναι τυχοδιωκτικό, όταν αυτά τα συστήματα λειτουργίας αφορούν την επισιτιστική αλυσίδα, δηλαδή την ίδια τη ζωή των πολιτών.

Έτσι, πολλοί «ξύπνησαν» έντρομοι από το ροζ συννεφάκι τους, βλέποντας την είδηση του καταιγισμού κυβερνοεπιθέσεων σε συστήματα ψύξης σε σούπερ μάρκετ της Ευρώπης. Με ένα μόνο χακάρισμα στο (κοινό) λογισμικό μεγάλων αλυσίδων, τα ψυγεία μπήκαν σε λειτουργία απόψυξης και χιλιάδες τόνοι τροφίμων αχρηστεύτηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη. Μόνο και μόνο με την απομακρυσμένη ενέργεια ενός χάκερ, η βιομηχανία δέχτηκε τέτοιο πλήγμα που ούτε πολεμικές επιχειρήσεις δεν θα κατάφερναν με τέτοια ταχύτητα και ακρίβεια.

Στο Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, τη Σουηδία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, την Εσθονία, τη Φιλανδία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία, αναφέρθηκαν εκτεταμένα προβλήματα σε συστήματα ψύξης σε εκατοντάδες επιχειρήσεις. Το σαμποτάζ έφτασε και στην Ελλάδα, όπου δεκάδες καταστήματα κατήγγειλαν χακάρισμα των συστημάτων ψύξης, με τους ψυκτικούς να μην μπορούν να ανακτήσουν τον έλεγχο τους, παρά μόνο μετά από ώρες.

Η διαπίστωση ενός Έλληνα κρεοπώλη που είδε τα ψυγεία του να τρελαίνονται, έχει ιδιαίτερη σημασία: «Τα παλαιά μοτέρ δεν έχουν πρόβλημα, τα καινούργια έχουν πρόβλημα που έχουν ασύρματο δίκτυο. Εμείς απενεργοποιήσαμε το wi-fi και θα σκεφτεί ο τεχνικός τι λύση μπορεί να βρεθεί μόνιμη», δήλωσε. Τα μόνα ψυγεία που γλίτωσαν από την κυβερνοεπίθεση, ήταν εκείνα που είχαν παλιά συμβατικά μοτέρ, με αυτόνομο κύκλωμα. Εκτός δικτύου και με χειροκίνητη ρύθμιση. Ας επεκτείνουμε αυτή τη χρήσιμη γνώση σε άπειρες ακόμα εφαρμογές της (οικιακές συσκευές, χρήματα, υπηρεσίες κλπ), συνειδητοποιώντας ότι μπήκαμε σε μια εποχή όπου το (σχετικά) ασφαλές θα είναι μόνον ότι δεν αποτελεί προέκταση του ψηφιακού «θηρίου».

Μέχρι χθες «συνωμοσιολογία» - Τώρα μιλούν για Αρμαγεδδώνα

Ειδικοί στον χώρο της ηλεκτρονικών συστημάτων προειδοποιούν για επερχόμενο Αρμαγεδδώνα και επιπτώσεις που θα «άγγιζαν τα όρια της συνωμοσιολογίας» αν συζητούνταν μόλις πριν ένα χρόνο. Όσο τα συστήματα λειτουργίας μιας χώρας «φορτώνονται» στο cloud (δηλαδή στα data centers), τόσο μια ενδεχόμενη παραβίασή τους μπορεί να σημάνει το απόλυτο χάος. Οι ειδικοί εξηγούν ότι πλέον ο εγκληματίας δεν χρειάζεται καν να είναι χάκερ, αφού είναι αρκετό να κατευθύνει ικανά ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης, ώστε να εκτελέσει εκείνο τα διαδικαστικά του χακαρίσματος.

Και δεν γίνεται να μη μου φανεί περίεργο ότι η τηλε -λεηλασία των ψυγείων συνέβη πάνω στον καιρό που είχε φουντώσει η συζήτηση περί κοινοκτημοσύνης της ΤΝ, σε σημείο που ο κάθε πολίτης να μπορεί να αναπτύσσει ανεξάρτητα το δικό του σύστημα. Κάτι που οι big tech (ασφαλώς) απορρίπτουν μετά βδελυγμίας. Οι κυβερνοεπιθέσεις στην Ευρώπη μοιάζουν εξαιρετική «διαφήμιση» του αφηγήματος τους, το οποίο ορίζει ότι η ΤΝ είναι πολύ επικίνδυνο «όπλο» για να αφεθεί στον έλεγχο του πόπολου και μόνο η τεχνοκρατική ελίτ θα πρέπει να κατέχει την κυριότητα της. Εκείνοι να την ελέγχουν και ο λαός μόνο να την «καταναλώνει» ως το όριο που θα του επιτρέπεται. Θυμηθείτε ότι πριν τρία και πλέον χρόνια, ο Bill Gates είχε αρχίσει από το πουθενά να προειδοποιεί για πιθανή «πανδημία» βιοτρομοκρατίας σε συνδυασμό με κυβερνοεπιθέσεις, κάτι που τότε στον δημόσιο διάλογο φάνταζε σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Επιθέσεις παντού

Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι κυβερνοεπιθέσεις στην Ευρώπη δεν περιορίζονται μόνο σε σούπερ μάρκετ. Μόλις την 1η Νοεμβρίου χτυπήθηκαν τα συστήματα ελέγχου της εθνικής υπηρεσίας αιμοδοσίας στη Γαλλία, με τις μονάδες συντήρησης του αίματος να εκτοξεύουν τη θερμοκρασία τους. Παρόλα αυτά η κυβερνοεπίθεση έγινε έγκαιρα αντιληπτή και οι αρμόδιοι τεχνικοί κατάφεραν να ανακτήσουν τον έλεγχο των μονάδων πριν αχρηστευτούν τα δείγματα αίματος.

Τρεις μέρες αργότερα (4/11) αποκαλύφθηκε χτύπημα χάκερ στον μεγάλο γαλλικό τραπεζικό όμιλο Crédit Mutuel Arkéa, οι οποίοι κατάφεραν την υπεξαίρεση περίπου 118 εκατομμυρίων ευρώ. Επιπλέον, τον Σεπτέμβρη είχαμε σοβαρή παραβίαση δεδομένων (data breach) στη Revolut από κυβερνοεγκληματίες. Έπειτα, στις 20 Οκτωβρίου είχαμε περιστατικό ολικής κατάρρευσης των πληρωμών, της Revolut ξανά, λόγω σοβαρής βλάβης στο κέντρο δεδομένων του cloud της Google στο Λονδίνο.

Έχοντας στο νου όλα τα παραπάνω, μπορείτε να φανταστείτε τι πεδίο χάους χάσκει ορθάνοιχτο μπροστά μας, για επιθέσεις στα συστήματα χώρας που θα προκύπτουν είτε από συγκρουόμενα συμφέροντα ανταγωνιστών της αγοράς, είτε από σχέδια του οργανωμένου εγκλήματος, είτε από κακόβουλες ενέργειες εχθρικών χωρών. Δεν οδεύουμε, αλλά φτάσαμε πλέον σε μια δυστοπική πραγματικότητα όπου με το πάτημα ενός κουμπιού θα κινδυνεύει να καταρρεύσει μια εφοδιαστική αλυσίδα, να αδειάσει μια τράπεζα, να καταστραφούν κρίσιμα υγειονομικά αποθέματα, μηχανήματα, οχήματα και εξοπλισμοί, να παραλύσουν υπηρεσίες πληρωμών, συγκοινωνίες και επικοινωνίες.

Φαίνεται να μην είναι αρκετό που η Ευρώπη αυτοκαταστρέφει την αγροτοδιατροφική της ανεξαρτησία και τη διατροφική της επάρκεια. Αλλά μέσω μιας άκριτης ψηφιακής μετάβασης, είναι και πρόθυμη να εκθέσει στο έλεος του κυβερνοεγκλήματος ό,τι αγαθό έχει απομείνει στις αποθήκες της. Μπροστά στη μανιώδη λύσσα τους για περισσότερο έλεγχο, δεν διστάζουν να τζογάρουν την ασφάλεια ολόκληρης της οικονομίας, αλλά ακόμα και της ίδιας της ζωής των πολιτών. Καταστήματα, τράπεζες, δίκτυα ηλεκτρισμού και ύδρευσης, μεταφορές, νοσοκομεία, αεροδρόμια, λιμάνια, προσωπικά δεδομένα, μητρώα, τα πάντα που συνθέτουν την ομαλή λειτουργία μιας χώρας βγαίνουν στο ψηφιακό «κλαρί», με την υπερσυγκέντρωση ελέγχου να καταφέρνει το ακριβώς αντίθετο από εκείνο που υποσχόταν.

Αντί για περισσότερη ασφάλεια, έχουμε μια εντεινόμενη αποδιοργάνωση του κράτους και μετατροπή του σε ψηφιακό «φαρ ουέστ» όπου θα κυριαρχούν οι λήσταρχοι του διαδικτύου και οι «σερίφηδες» των μεγάλων εταιρειών, με το έγκλημα βέβαια να βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά από την πρόληψη όπως συμβαίνει πάντα. Αν με όλα αυτά κάποιος αισθάνεται ακόμα άνετος να βρεθεί υπό την ομηρία αυτού του συστήματος, δεν μιλάμε πλέον για εσφαλμένη κρίση - αλλά για συνειδητή υποταγή στην αυτοκαταστροφή. Και όσο οι χάκερ βάζουν τα ψυγεία μας στην απόψυξη, οι υποσχέσεις για μια ομαλή ψηφιακή μετάβαση μπαίνουν στην κατάψυξη.

πηγή

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γράφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γράψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε, απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook ή στο Twitter μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

4. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

5. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

6. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

7. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Να σημειώσουμε ότι εκτός των αναρτήσεων που υπογράφει ο διαχειριστής μας, όλες οι άλλες απόψεις που αναφέρονται σε αυτές ανήκουν αποκλειστικά στους συντάκτες των άρθρων. Τέλος άλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.