Ουκρανία: Ο πόλεμος χωρίς τέλος και τα δισ. χωρίς λογαριασμό

Γράφει ο ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  

 

Η Ουκρανία ζητά και πάλι δεκάδες δισεκατομμύρια. Ο Ζελένσκι απαιτεί, η Ευρώπη υποχωρεί και η στρατηγική παραμένει εγκλωβισμένη στη λογική της επόμενης χρηματοδότησης. Πόσο ακόμη μπορεί να συνεχιστεί αυτή η πολιτική χωρίς σαφή στόχο, χωρίς ουσιαστική λογοδοσία και χωρίς ένα σχέδιο για το τέλος του πολέμου;  

Η νέα απαίτηση του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις 16 Οκτωβρίου για πρόσθετη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, ύψους περίπου 70 δισ. ευρώ για το 2027, δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη έκκληση ενός ηγέτη που βρίσκεται σε πόλεμο. Αποτελεί την πιο χαρακτηριστική έκφραση μιας πολιτικής, που κινδυνεύει να μετατραπεί σε μόνιμο μηχανισμό οικονομικής εξάρτησης.

 

Να θυμίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε ήδη συμφωνήσει σε χρηματοδοτικό πακέτο 90 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026-2027. Η νέα απαίτηση αποκαλύπτει ότι οι προηγούμενες δεσμεύσεις δεν επαρκούν και οι ανάγκες συνεχίζουν να αυξάνονται, όσο ο πόλεμος παρατείνεται.

 

Το ζήτημα δεν είναι αν η Ουκρανία χρειάζεται χρήματα. Είναι αν ο Ζελένσκι και οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν μια πειστική απάντηση στο τι ακριβώς επιδιώκουν με αυτά τα χρήματα. Διότι, όταν ζητάς από τους Ευρωπαίους φορολογουμένους να χρηματοδοτήσουν έναν πόλεμο για τέταρτη και πέμπτη χρονιά, δεν αρκεί να επικαλείσαι την ανάγκη αντίστασης. Οφείλεις να εξηγείς ποιο είναι το τελικό πολιτικό αποτέλεσμα και πως θα αποφευχθεί η μετατροπή της σημερινής έκτακτης ανάγκης σε μια ατέρμονη υποχρέωση.

 

Βλέπουμε ότι ο Ζελένσκι αντιμετωπίζει τη χρηματοδότηση των συμμάχων ως αυτονόητη και απεριόριστη υποχρέωση μέσα από την εξίσωση περισσότερα όπλα, περισσότερα χρήματα, περισσότερες κυρώσεις, περισσότερη πίεση προς τη Ρωσία. Κάθε φορά που οι ανάγκες αυξάνονται, η απάντηση είναι μια νέα έκκληση προς τους συμμάχους.

 

Καμία όμως πολιτική πρωτοβουλία για τον τερματισμό του πολέμου και καμία σοβαρή πρόταση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάπαυση του πυρός, σε διαπραγματεύσεις με εγγυήσεις ασφαλείας και σε μια συμφωνία που θα διατηρεί την Ουκρανία ως κυρίαρχο κράτος! Η συνεχής απαίτηση για νέα χρηματοδότηση, χωρίς σαφή πολιτικό ορίζοντα, κινδυνεύει να μετατρέψει την Ουκρανία από σύμμαχο που χρειάζεται στήριξη σε μια διαρκή υποχρέωση, που οι Ευρωπαίοι θα καλούνται να συντηρούν επ’ αόριστον.

 

Η διαφθορά και η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας

 

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο προβληματική όταν η νέα απαίτηση χρηματοδότησης συνυπάρχει με τις σοβαρές υποθέσεις διαφθοράς που έχουν αποκαλυφθεί στην Ουκρανία. Οι έρευνες για τον ενεργειακό τομέα, τις αμυντικές προμήθειες και πρόσωπα που συνδέονται με το προεδρικό περιβάλλον έχουν προκαλέσει εύλογα ερωτήματα για τη διαχείριση των δημόσιων πόρων.

 

Οι κατηγορίες βέβαια δεν ισοδυναμούν με τελεσίδικες καταδίκες, αλλά αναντίρρητα υπάρχει πολιτική ευθύνη. Και φυσικά ο Ζελένσκι δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τη διαφθορά ως εσωτερικό πρόβλημα που αφορά αποκλειστικά την ουκρανική κοινωνία, όταν ταυτόχρονα ζητά χρήματα από τις κοινωνίες της Ευρώπης.

 

Η Ευρώπη δεν είναι απλώς ένας χρηματοδότης. Είναι ο βασικός οικονομικός υποστηρικτής μιας χώρας που επιδιώκει να ενταχθεί στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Και εδώ ο Ζελένσκι οφείλει να απαντήσει: Ποιος ελέγχει πραγματικά τη διαχείριση των δισεκατομμυρίων; Ποιος εγγυάται ότι οι αμυντικές προμήθειες γίνονται με διαφανείς διαδικασίες; Ποια είναι τα αποτελέσματα των ελέγχων και ποιες συνέπειες επιβάλλονται όταν εντοπίζονται παρατυπίες;

 

Η ΕΕ χρηματοδοτεί, αλλά δεν αποφασίζει

 

Αν ο Ζελένσκι έχει την ευθύνη να παρουσιάσει μια πειστική στρατηγική για την Ουκρανία, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει την ευθύνη να αποφασίσει τι ακριβώς χρηματοδοτεί και για πόσο καιρό. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες επαναλαμβάνουν ότι η υποστήριξη προς την Ουκρανία θα συνεχιστεί όσο χρειάζεται. Πρόκειται για μια πολιτική διακήρυξη που ακούγεται αποφασιστική, αλλά στην πραγματικότητα αποφεύγει το κρίσιμο ερώτημα: Πόσο χρειάζεται, για ποιον σκοπό και με ποιες προϋποθέσεις;

 

Η Ευρώπη έχει επιλέξει να χρηματοδοτεί τη συνέχιση της ουκρανικής αντίστασης, χωρίς να έχει διαμορφώσει μια ενιαία και πειστική στρατηγική διαπραγματεύσεων. Δεν υπάρχει κοινή ευρωπαϊκή απάντηση για το τι θα συνιστούσε αποδεκτό τέλος του πολέμου. Δεν υπάρχει σαφής συμφωνία για το πώς θα διασφαλιστεί η Ουκρανία μετά από μια κατάπαυση του πυρός. Δεν υπάρχει επαρκής πολιτική πρωτοβουλία για να συνδυαστεί η στρατιωτική υποστήριξη με μια ρεαλιστική διαδικασία ειρήνευσης. Και όλα αυτά χωρίς… στρατηγική!

 

Η συνέχιση του πολέμου με την προσδοκία ότι κάποια στιγμή θα εξαντληθεί η Ρωσία ουδόλως δεν οδηγεί σε καλύτερη διαπραγματευτική θέση το Κίεβο. Η “αιμορραγία” της Ουκρανίας είναι μεγαλύτερη και ταχύτερη από αυτήν της Ρωσίας. Η Ευρώπη οφείλει να πάψει να αντιμετωπίζει την ειρήνη ως κάτι που θα προκύψει αυτόματα, μετά την επόμενη στρατιωτική ή οικονομική προσπάθεια. Η ειρήνη χρειάζεται πολιτική πρωτοβουλία, διαπραγματεύσεις, εγγυήσεις και δύσκολες αποφάσεις. Δεν χρειάζεται απλώς περισσότερα δισεκατομμύρια.

 

Ποια πρέπει να είναι η ευρωπαϊκή απάντηση;

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιβάλει μια νέα πολιτική προσέγγιση, με τέσσερις σαφείς προϋποθέσεις. Πρώτον, κάθε νέα χρηματοδότηση να συνοδεύεται από αναλυτικό σχέδιο δαπανών και ανεξάρτητο έλεγχο, με ειδική εποπτεία στις αμυντικές προμήθειες. Δεύτερον, ο Ζελένσκι να παρουσιάσει συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο για διαπραγματεύσεις, κατάπαυση του πυρός και εγγυήσεις ασφαλείας, αντί να περιορίζεται σε διαρκείς εκκλήσεις για νέα βοήθεια.

 

Τρίτον, η Ευρώπη να διαμορφώσει κοινή στρατηγική που θα περιλαμβάνει τόσο την υποστήριξη της ουκρανικής άμυνας, όσο και μια σαφή διαδικασία τερματισμού του πολέμου. Τέταρτον, να υπάρξει συγκεκριμένος δημοσιονομικός ορίζοντας. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες πρέπει να γνωρίζουν ποιες είναι οι υποχρεώσεις τους, ποια ποσά απαιτούνται και ποια είναι τα όρια της υποστήριξης.

 

Το πραγματικό δίλημμα

 

Η ευρωπαϊκή ηγεσία πρέπει να αποφασίσει αν θέλει να είναι στρατηγικός παράγοντας, ή απλώς ο χρηματοδότης μιας σύγκρουσης που παρατείνεται. Ο Ζελένσκι πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να ζητά περισσότερα χρήματα, με την προσδοκία ότι οι σύμμαχοι θα ανταποκρίνονται κάθε φορά, ή αν θα αναλάβει την πολιτική ευθύνη να διαμορφώσει έναν ρεαλιστικό δρόμο προς το τέλος του πολέμου.

 

Και οι δύο πλευρές πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η συνέχιση της σημερινής πολιτικής δεν εγγυάται ούτε τη νίκη, ούτε την ειρήνη.

 

Η Ευρώπη δεν μπορεί να χρηματοδοτεί επ’ αόριστον έναν πόλεμο χωρίς να γνωρίζει πού οδηγείται. Ο Ζελένσκι δεν μπορεί να απαιτεί διαρκώς νέα δισεκατομμύρια χωρίς να λογοδοτεί για τη στρατηγική και τη διαχείριση της χώρας του. Η αλληλεγγύη προς την Ουκρανία δεν πρέπει να μετατραπεί σε λευκή επιταγή προς την ηγεσία της. Και η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν μπορεί να εξαρτάται από την ελπίδα ότι ο πόλεμος θα τελειώσει κάποια στιγμή από μόνος του. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να απαιτήσουν λογοδοσία και να διαμορφώσουν επιτέλους μια στρατηγική ειρήνης.

 

Γιατί αν η μόνη απάντηση σε έναν πόλεμο χωρίς ορατό τέλος είναι τα επόμενα δισεκατομμύρια, τότε το πραγματικό στρατηγικό έλλειμμα δεν βρίσκεται μόνο στην Ουκρανία. Βρίσκεται στην ίδια την Ευρώπη.

 

πηγή 

Τί “παζαρεύει” ο Ζελένσκι με το Starlink – Εκρηκτικά σε υποσταθμό στη Λιθουανία

Γράφει η ΜΑΥΡΟΥ ΟΛΓΑ  

 

Προσπάθειες για να ξανανοίξει ο διάλογος με τις ΗΠΑ φέρεται να καταβάλει ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι που δήλωσε ότι είχε σήμερα τηλεφωνική συνομιλία με τους Αμερικανούς απεσταλμένους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ. Όσον αφορά τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων (που διακόπηκαν αιφνιδίως μετά την απόφαση Τραμπ για συμφωνία με τη Ρωσία αλλά και με την απόφαση του Ζελένσκι να πλήξει αμέσως δυο ρωσικά διυλιστήρια), ο πρόεδρος της Ουκρανίας είπε:

 

«Οι ομάδες μας βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία, είναι σε επαφή κάθε μέρα. Είναι προφανές ότι υπάρχουν πολλές προκλήσεις που μας απασχολούν όλους και ότι αυτός ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει. Κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να το πετύχουμε αυτό. Καταβάλλουμε προσπάθειες ώστε η θέση της Αμερικής να παραμείνει σταθερή».

 

Σε άλλο μήνυμα, αναφέρει ότι το Κίεβο «κρατά τους εταίρους του συνεχώς ενήμερους για την πραγματικότητα στο πεδίο, που χαρακτηρίζεται από αδιάκοπα ρωσικά πλήγματα, όπως και για προκλήσεις που συνδέονται με την αντιαεροπορική άμυνα. Σε αυτό το σημείο, πολλά εξαρτώνται ακριβώς από τη θέση της Αμερικής».

 

Μερική επαναφορά επικοινωνιών

 

Παράλληλα, μιλώντας στην εκπομπή “Meet the Press” του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου NBC, ο Ουκρανός πρόεδρος δήλωσε ότι είναι ευγνώμων που οι ΗΠΑ επανέφεραν την παροχή κρίσιμων πληροφοριών προς την Ουκρανία, οι οποίες συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ανταλλαγή πληροφοριών είχε διακοπεί για σύντομο χρονικό διάστημα, ωστόσο στη συνέχεια αποκαταστάθηκε.

 

Όμως το όριο των 160 χλμ. την ώρα, που είναι “κόφτης” για τα περισσότερα drones, παραμένει εδώ και τέσσερις μέρες. Κανείς δεν έχει αναλάβει επ’ αυτού την ευθύνη της εντολής για “κόφτη”. Εκείνο που επανήλθε είναι μόνον η ενημέρωση για επιθέσεις. Στη νεότερη σημερινή του συνέντευξη ο Ζελένσκι είπε για τον Τραμπ: «Δεν γίνεται να με συγκρίνει με τον Πούτιν. Εκείνος είναι ο επιτιθέμενος, εκείνος κατέλαβε τη χώρα μας. Είναι τρομοκράτης. Για αυτό ελπίζω ότι ο πρόεδρος Τραμπ θα πάρει σαφή θέση απέναντι σε αυτό».

 

“Δεν θα αντέξουμε χωρίς τις ΗΠΑ”

 

«Δεν γνωρίζω όλους τους λόγους για τους οποίους ο πρόεδρος Τραμπ προχώρησε σε αυτές τις συμφωνίες με τον Πούτιν. Ωστόσο, δεν φαίνεται ότι αυτά τα βήματα θα μας οδηγήσουν στην ειρήνη. Αντιθέτως, πιστεύω ότι θα ενισχύσουν την αποφασιστικότητα του Πούτιν να μας καταλάβει, κάτι που δεν βοηθά», δήλωσε ο Ζελένσκι.

 

Είπε ότι η Ουκρανία εξακολουθεί να εμπιστεύεται τις ΗΠΑ και τον Τραμπ, προσθέτοντας ότι θα είναι «πολύ δύσκολο να νικήσει στον πόλεμο χωρίς την αμερικανική υποστήριξη». «Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίξουν τον Πούτιν, αυτό θα είναι απίστευτο. Είναι μια τραγωδία, ένα ιστορικό λάθος, μια μεγάλη τραγωδία», δήλωσε ο Ζελένσκι. «Δεν θέλω να τρέφω αυταπάτες, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Αν οι ΗΠΑ ταχθούν επίσημα στο πλευρό της Ρωσίας και οι δύο χώρες συμμαχήσουν, τότε, φυσικά, δεν θα μπορέσουμε να επικρατήσουμε ούτε να αντέξουμε».

 

Το νέο παζάρι του Ζελένσκι

 

Σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα διαπραγμάτευση που ζητεί (και που μάλλον περιλαμβάνει και την πλήρη επαναλειτουργία του Starlink, χωρίς το φρένο στα 160 χλμ/ώρα) θα γίνει επί τη βάσει ότι θα σταματήσει τα πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές, αν το Starlink του δίνει στοιχεία και πρόσβαση σε 300 χλμ βάθος στην ρωσική επικράτεια, για να πλήττει εκτοξευτές πυραύλων. Είναι άγνωστο, όμως, αν ο Τραμπ δεχτεί να “αδειάσει” στην ουσία ξανά τον Πούτιν.

 

Η επαναφορά των μυστικών πληροφοριών στις οποίες αναφέρθηκε ο Ζελένσκι παρουσιάζοντας μια θετική εικόνα και λέγοντας ότι «οι ΗΠΑ ενημερώνουν εγκαίρως και κανονικά πλέον για τις ρωσικές επιθέσεις την Ουκρανία» αφορά την επικοινωνία των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών. Όμως το “ξεκλείδωμα” των ταχυτήτων του Starshield ελέγχεται από το Πεντάγωνο και τον Λευκό Οίκο και είναι άλλο θέμα. Αυτές οι ταχύτητες παραμένουν περιορισμένες και δυσχεραίνουν και τις αναχαιτίσεις αλλά και τις επιθετικές ενέργειες.

 

Νέα επίθεση σε ενεργειακό στόχο

 

Χθες οι ουκρανικές δυνάμεις έκαναν πάλι μια θεαματική επίθεση με drones και οι Ρώσοι ανακοίνωσαν ότι κατέρριψαν 1.024 μη επανδρωμένα οχήματα, αριθμός ρεκόρ. Η μεγάλη επίθεση είχε ως στόχο την Αγία Πετρούπολη, όπου επλήγη ένα data center αλλά και μονάδα αποθήκευσης πετρελαίου. Σήμερα περίπου 200 drones κατευθύνθηκαν στη Μόσχα.

 

Επειδή πλέον πετούν με σχετικά χαμηλές ταχύτητες, είναι πιο εύκολοι στόχοι για τη ρωσική αεράμυνα. Το άλλο μειονέκτημα με τον “κόφτη” του Starlink αφορά στην ουκρανική άμυνα, γιατί τα drones της Ουκρανίας αποσυντονίζονται στις υψηλές ταχύτητες πλέον και δεν μπορούν να αναχαιτίσουν τα γρήγορα ρωσικά drones.

 

H Ουκρανία δηλώνει ότι παράγει πάνω από 5.000 drones την ημέρα και στηρίζει πλέον τις επιθέσεις της στη μαζικότητά τους, ξέροντας ότι τα πιο πολλά μη επανδρωμένα οχήματά της, λόγω της χαμηλής ταχύτητάς τους, δεν θα προλάβουν να φτάσουν σε στόχο. Παράλληλα μπορεί να συνεχίσει τις επιθέσεις της με drones που δεν χρειάζονται συντονισμό από το Starlink. Αλλά δεν έχει τρόπο να στηρίξει το μέτωπο και την αεράμυνα.

 

Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και η Ουκρανία πιέζει έντονα τις ΗΠΑ να άρουν εντελώς αυτό το όριο ταχύτητας, καθώς είναι κρίσιμο για την άμυνά της. Ο Ζελένσκι δήλωσε πως έχει λάβει μηνύματα από την Ουάσινγκτον ότι οι υπηρεσίες θα αποκατασταθούν πλήρως, αλλά μέχρι στιγμής το τεχνικό μπλοκάρισμα άνω των 160 χλμ/ώρα παραμένει ενεργό στο πεδίο της μάχη.

 

Ο Ζελένσκι γνωρίζει πως ό,τι και αν υπόσχονται οι Ευρωπαίοι, δυσκολεύονται πλέον να τον στηρίξουν ακόμα και οικονομικά, πολύ δε περισσότερο στρατιωτικά, αφού δεν διαθέτουν δορυφορικά συστήματα εφάμιλλα του αμερικανικού Starlink. Επιπλέον, η Ουάσινγκτον αποτελεί κρίσιμο πυλώνα του δυτικού καθεστώτος κυρώσεων, το οποίο διατηρεί την οικονομική πίεση στη Ρωσία. Ο Ουκρανός πρόεδρος βλέπει τώρα την πολιτική των κυρώσεων να καταρρέει με την πολύμηνη απόσυρση των ΗΠΑ από τη “συμμαχία κυρώσεων”, καθώς δεν θα μπορούν ούτε οι Ευρωπαίοι να κυνηγούν τα τάνκερ της Ρωσίας -μέχρι την άνοιξη νομιμοποιείται ο “σκιώδης” στόλος.

 

Λιθουανία: Νέο σαμποτάζ στο Starlink

 

«Η Ρωσία πιθανότατα βρίσκεται πίσω από μια απόπειρα εμπρησμού με στόχο μια λιθουανική εταιρεία που στεγάζει εξοπλισμό δορυφορικής επικοινωνίας Starlink», δήλωσε σήμερα ο πρωθυπουργός της χώρας στον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα LRT. Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα για συλλήψεις και δεν ολοκληρώθηκε ο εμπρησμός.

 

Το περιστατικό με την εύρεση εκρηκτικών σε υποσταθμό της Starlink συνέβη γύρω στις 2:00 τα ξημερώματα. Εμπρηστικές ύλες βρέθηκαν μέσα στους χώρους της εταιρείας, η οποία στεγάζει δορυφορικές κεραίες και μια μονάδα ελέγχου, κατά δήλωση του Μιντάουγκας Σινκεβίτσιους (στη φωτ. του θέματος). Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της Λιθουανίας, η εταιρεία διαθέτει «εννέα δορυφορικές κεραίες για να διασφαλίζει τη σύνδεση Starlink, η οποία παρέχει ασφάλεια και ωφελεί την Ουκρανία».

 

«Το γεγονός είναι ότι επρόκειτο σαφώς για μια απόπειρα δολιοφθοράς ή εκτροπής, καθώς βλέπουμε παρόμοιες ενέργειες να επαναλαμβάνονται σε όλη την Ευρώπη. Είναι προφανές ότι αυτό αποτελεί μέρος του υβριδικού πολέμου που διεξάγει η Ρωσία, που περιλαμβάνει πράξεις δολιοφθοράς», είπε ο ίδιος, προσθέτοντας ότι «η δολιοφθορά αποτράπηκε επειδή η εταιρεία είχε ενημερωθεί να λάβει μέτρα ασφαλείας».

 

Ο ουκρανικός στρατός βασίζεται ιδιαίτερα στο δορυφορικό σύστημα Starlink. Πάντως για τέταρτη μέρα το σύστημα δεν λειτουργεί πλήρως στην Ουκρανία. Η αμερικανική κυβέρνηση (αν και ο πρόεδρος των ΗΠΑ διέψευσε ότι ο ίδιος έδωσε τέτοια εντολή) φέρεται να περιόρισε σημαντικά τις ταχύτητες του συστήματος ειδικά στην Ουκρανία, στα πλαίσια της αντιπαράθεσης της με τον Ουκρανό πρόεδρο, ειδικά μετά το ενεργειακό deal για το diesel που ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ.

 

Πάντως ο Ζελένσκι, μιλώντας στην εκπομπή “Meet the Press” του αμερικανικού ειδησεογραφικού δικτύου NBC, είπε ότι οι ΗΠΑ επανέφεραν την παροχή κρίσιμων μυστικών πληροφοριών στην Ουκρανία, οι οποίες βοηθούν στην άμυνα έναντι των ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων, έπειτα από μια σύντομη διακοπή της παροχής των πληροφοριών αυτών. Η Ουκρανία βασίζεται σε αμερικανικές μυστικές πληροφορίες για τον εντοπισμό των βαλλιστικών πυραύλων υψηλής ταχύτητας, τους οποίους η Ρωσία εκτοξεύει κατά κύματα εναντίον ουκρανικών πόλεων.

 

Ο Ουκρανός πρόεδρος ανέφερε ότι η ανταλλαγή πληροφοριών είχε διακοπεί, αλλά στη συνέχεια «ξεμπλοκαρίστηκε». «Είμαστε πολύ ευγνώμονες γι’ αυτό», δήλωσε. «Τώρα λειτουργεί» είπε, προφανώς αναφερόμενος στο Starlink, η λειτουργία του οποίου είχε βρεθεί στο “μάτι του κυκλώνα”.

 

Άλλοι εμπρησμοί

 

Στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, σημειώθηκε εμπρησμός σε επίγειο σταθμό της Starlink στην περιοχή Wola Krobowska (νότια της Βαρσοβίας). Η επίθεση προκάλεσε σοβαρές ζημιές στο σύστημα ηλεκτροδότησης και στη γεννήτρια. Οι πολωνικές αρχές χαρακτήρισαν το συμβάν ως εσκεμμένη πράξη δολιοφθοράς στο πλαίσιο υβριδικού πολέμου, με στόχο να πληγεί η συνδεσιμότητα του ουκρανικού στρατού.

 

Στα μέσα Οκτωβρίου δύο κουκουλοφόροι έβαλαν φωτιά σε εγκατάσταση δορυφορικών κεραιών Starlink κοντά στη Σόφια. Από την επίθεση πυρπολήθηκαν και καταστράφηκαν 11 από τις 17 κεραίες επικοινωνίας του δικτύου που βρίσκονταν στο σημείο. Πέρα από τις φυσικές επιθέσεις στις υποδομές, η SpaceX και το δίκτυο Starlink δέχονται διαρκώς κυβερνοεπιθέσεις και απόπειρες ψηφιακών παρεμβολών (jamming).

 

Στην Πολωνία για τον εμπρησμό του Σεπτεμβρίου έχουν προσαχθεί ή συλληφθεί τέσσερα άτομα, εκ των οποίων οι δύο είναι Τούρκοι υπήκοοι, ο τρίτος είναι Ουκρανός υπήκοος (προφυλακίσθηκε για κατόπτευση των εγκαταστάσεων και οργάνωση του σαμποτάζ) και το τέταρτο άτομο είναι μια 30χρονη Πολωνέζα που κατηγορείται ότι πηγαινοέφερνε με το ΙΧ της τον Ουκρανό όταν αυτός φέρεται να έκανε κατόπτευση των εγκαταστάσεων.

 

Οι δύο Τούρκοι ήταν μόνιμοι κάτοικοι Γερμανίας, και αμέσως μετά την επίθεση, επέστρεψαν στη Γερμανία, όπου και τελικά εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν από τις γερμανικές αρχές μετά από έκδοση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης από την Πολωνία. Τα μέσα ενημέρωσης της Πολωνίας τους συνδέουν με την τουρκική μαφιόζικη συμμορία Daltons και γράφουν ότι «οι Ρώσοι στρατολογούν διάφορα άτομα, ώστε τίποτα να μην μπορεί να αποδοθεί στη Μόσχα». Η Μόσχα αρνείται κάθε εμπλοκή.

 

Για την επίθεση στη Βουλγαρία συνελήφθησαν δύο άνδρες γερμανικής υπηκοότητας και ηλικίας 20 και 21 ετών αντίστοιχα. Οι δύο νεαροί είχαν εισέλθει νόμιμα στη χώρα από τα ελληνικά σύνορα (συγκεκριμένα από τον συνοριακό σταθμό του Προμαχώνα) και φέρονται να ταυτοποιήθηκαν από κάμερες ασφαλείας κατά τη διάρκεια του εμπρησμού των κεραιών. Αν και είχαν γερμανικά διαβατήρια, δεν είναι σαφής η καταγωγή τους, πάντως έφθασαν στη Βουλγαρία μέσω Ελλάδας. Ο σταθμός της Starlink ήταν σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την Σόφια και 160 χλμ. από τα ελληνικά σύνορα.

 

πηγή

Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη
 

Οι γονείς είναι υποχρεωμένοι, από τον φυσικό και τον γραπτό νόμο, να μεριμνούν για τη διατροφή, την ανατροφή και τη γενικότερη φροντίδα των παιδιών τους. Στις υποχρεώσεις αυτές περιλαμβάνονται η φροντίδα για τις σπουδές τους και η επαγγελματική τους αποκατάσταση, μέχρι να ενηλικιωθούν και να μπορέσουν να σταθούν στα δικά τους πόδια.

 

Βέβαια, οι περισσότεροι γονείς συνεχίζουν να συμβουλεύουν τα παιδιά τους ακόμη και όταν γεράσουν. Αυτό, όμως, δεν είναι πάντοτε σωστό· συχνά αποτελεί υπερβολή και παρέμβαση στην προσωπική τους ζωή.

 

Ορισμένα παιδιά παίρνουν τον στραβό δρόμο, επειδή οι γονείς τους είτε αδιαφόρησαν είτε δεν είχαν την ικανότητα ή την απαραίτητη μόρφωση να τα καθοδηγήσουν σωστά. Υπάρχουν, δυστυχώς, και γονείς που με τη δική τους συμπεριφορά δίνουν κακό παράδειγμα.

 

Βλέπουμε καθημερινά στις οθόνες σκηνές απείρου κάλλους: παιδιά να μαχαιρώνονται, να κλωτσούν το ένα το άλλο και να καταλήγουν στα νοσοκομεία. Και στην εποχή μου υπήρχαν φιλονικίες μεταξύ των νέων, αλλά σήμερα το φαινόμενο φαίνεται να έχει πάρει διαστάσεις ωμής βίας.

 

Το παιδί μοιάζει με το νεαρό δενδράκι που, όταν το λυγίσει ο άνεμος, χρειάζεται κάποιο στήριγμα για να επανέλθει στην όρθια θέση του. Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος κάποια μέρα να σπάσει.

 

Αυτόν τον ρόλο οφείλουν να αναλαμβάνουν οι γονείς. Να βρίσκονται σε συνεχή διάλογο με τα παιδιά τους, ακόμη και για τα πιο προσωπικά ζητήματα, όπως οι ερωτικές τους σχέσεις, ώστε να μπορούν να τα στηρίξουν όταν βρεθούν σε δύσκολη θέση.

 

Η αδιαφορία για τα παιδιά δεν αποτελεί αποκλειστικό γνώρισμα των οικονομικά ασθενέστερων οικογενειών. Τη συναντάμε και σε εύπορους γονείς, οι οποίοι, εξαιτίας των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων, αφήνουν την ανατροφή των παιδιών τους σε τρίτους: νταντάδες, δασκάλους, σχολεία και άλλους. Η οικονομική άνεση δεν υποκαθιστά την προσωπική παρουσία και τη γονική ευθύνη.

 

Υπάρχουν, όμως, και γονείς που φτάνουν στο άλλο άκρο: υπερπροστατεύουν τα παιδιά τους σε τέτοιο βαθμό, ώστε περιορίζουν την ελευθερία τους και καταπνίγουν την προσωπικότητά τους.

 

Και οι δύο ακραίες συμπεριφορές, τόσο η παραμέληση όσο και η υπερπροστασία, είναι επιζήμιες.

 

Στην πρώτη περίπτωση, τα παιδιά κινδυνεύουν να παραμελήσουν τις σπουδές τους, να στραφούν στο αλκοόλ, στις ανεξέλεγκτες διασκεδάσεις, στην αργολεσχία και στη χαρτοπαιξία, φτάνοντας, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και στα ναρκωτικά ή στην πορνεία για επιβίωση.

 

Στη δεύτερη περίπτωση, οι υπερπροστατευτικοί γονείς διαμορφώνουν παιδιά άβουλα, στερώντας τους την πρωτοβουλία και την αυτοπεποίθηση. Δεν τα αφήνουν να βγουν στην κοινωνία, να αγωνιστούν, να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους, να αντιμετωπίσουν δυσκολίες, ακόμη και να αποτύχουν και να ξανασηκωθούν.

 

Κι όμως, μέσα από τις δοκιμασίες, τις αποτυχίες και τις προσπάθειες αποκτάται η εμπειρία. Η επιτυχία που κατακτά κανείς με τις δικές του δυνάμεις έχει ιδιαίτερη αξία, γιατί αποτελεί προσωπικό του επίτευγμα.

 

Οι γονείς δεν πρέπει να μετατρέπουν τα παιδιά τους σε εξαρτημένα πλάσματα, που ακολουθούν άβουλα τα δικά τους βήματα, σαν πιστά σκυλάκια. Οφείλουν να τους δίνουν χώρο να σκέφτονται, να αποφασίζουν, να αναλαμβάνουν ευθύνες και να χαράζουν τη δική τους πορεία.

 

Βέβαια, δεν θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό για να δίνει αλάνθαστες συμβουλές. Από τα βιώματα, όμως, μιας ζωής σχεδόν ενός αιώνα, έχω αποκομίσει ορισμένα συμπεράσματα, τα οποία μοιράζομαι με όσους με συμβουλεύονται μέσω του διαδικτύου.

 

Ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή, με τις αστραπιαίες αλλαγές, τις γεωπολιτικές ανατροπές και την τεχνολογική φρενίτιδα που μεταβάλλει τα πάντα μέσα σε ελάχιστο χρόνο, κανένας γονέας δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα πώς θα διαμορφωθεί η ζωή του παιδιού του μέσα στα επόμενα δέκα ή είκοσι χρόνια. Ακόμη και η τεχνητή νοημοσύνη θα δυσκολευόταν να δώσει μια αξιόπιστη απάντηση.

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

Το χρέος των γονέων δεν είναι να συμβουλεύουν εκ των προτέρων τα παιδιά τους, ώστε να μπορούν να τον χαράξουν μόνα τους την πορεία της εξέλιξης τους.

 

Ούτε εγκατάλειψη ούτε ασφυκτική προστασία. Αγάπη, διάλογος, καθοδήγηση και ελευθερία με υπευθυνότητα.

 

Γιατί ο πραγματικός στόχος της ανατροφής δεν είναι να κρατάμε τα παιδιά μας για πάντα κάτω από τις φτερούγες μας, αλλά να τα βοηθήσουμε να ανοίξουν τα δικά τους φτερά και να πετάξουν με τις δικές τους δυνάμεις.. Όπως πράττουν όλα στο ζωικό βασίλειο της φύσεως. 

(18/10/26)

 

Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Από τον Μάη του 68 στη Γαλλία του σήμερα

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου

 

Το 1968 η Γαλλία είχε συγκλονιστεί από την εξέγερση φοιτητών και εργατών κατά του αυταρχικού, όπως το χαρακτηρίζουν οι εγκωμιάζοντες την εξέγερση, καθεστώτος της χώρας. Τότε πρόεδρος της Γαλλίας ήταν ο στρατηγός Σάρλ Ντε Γκώλ. Με τη λήξη του δευτέρου μεγάλου πολέμου του 20ου αιώνα είχε καταστεί αυτός πολύ δημοφιλής. Είχε καταβάλει σημαντικότατες προσπάθειες να ανορθώσει το καταβαραθρωμένο κύρος της χώρας του, η οποία όχι μόνο είχε υποστεί συντριβή, κατά την προέλαση των γερμανικών στρατευμάτων, αλλά τμήμα του λαού της με επικεφαλής τον στρατηγό Πεταίν, που είχε διακριθεί, κατά τον πρώτο μεγάλο πόλεμο, συντάχθηκε με τον ναζισμό. Είχε υποστεί ταπεινώσεις από Ἀγγλους και Αμερικανούς ο Ντε Γκώλ, κατά τη διάρκεια του πολέμου. Γι’ αυτό και ο πονεμένος λαός εκτιμώντας την προσφορά του στη χώρα, τον είχε εκλέξει πρόεδρό της, όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική. 

 

Η κατάσταση στη Γαλλία, όπως και σε όλες τις χώρες, που είχαν υποστεί τα δεινά του πολέμου δεν ήταν ικανοποιητική. Όλοι πάσχιζαν να επουλώσουν τις πληγές. Και το κίνητρο του Ντε Γκώλ για ενασχόλησή του με την πολιτική ασφαλώς και δεν ήταν να επιβάλει στη χώρα του αυταρχικό στρατοκρατικό καθεστώς κατά το πρότυπο των ναζιστών, τους οποίους πολέμησε με σθένος. Αγαπούσε την πατρίδα του και αυτό δεν είναι σε θέση να αμφισβητήσουν οι εγκωμιάζοντες την εξέγερση. Ήθελε να την δει να ανορθώνεται από την πτώση της και να επανακτά το κύρος της στη διεθνή σκηνή. Μετριοπαθής και όχι αλαζόνας επέτυχε τη συμφιλίωση με τη Γερμανία, η οποία είχε εξευτελίσει τη χώρα του. Συνέλαβε το όραμα της ενωμένης Ευρώπης από το Γιβραλτάρ μέχρι τα Ουράλια, προκειμένου αυτή να απολαμβάνει τα αγαθά της ειρήνης. Και ήταν τότε κομμουνιστικό το καθεστώς στη Σοβιετική Ένωση και στρατηγός των ΗΠΑ είχε κάνει την πρόταση να εγκρίνει η κυβέρνησή του την προέλαση προς ανατολάς για την κατάλυση του καθεστώτος και τον αφανισμό του αντιπάλου δέους. Ο Ντε Γκώλ, αν και στρατιωτικός, ήταν ειρηνόφιλος. Πίστευε ότι τα κράτη θα μπορούσαν να επιλύσουν τις διαφορές τους, για να συνυπάρξουν ειρηνικά. Παραχώρησε την ανεξαρτησία στην Αλγερία και κατέστη στόχος των εμπαθών εθνικιστών.

 

Ο Ντε Γκώλ δεν είχε επιφέρει σημαντικές μεταβολές σε εργασιακά και εκπαιδευτικά θέματα σε σχέση με τα ισχύοντα προ του πολέμου μάλιστα ευνοώντας τους κεφαλαιοκράτες της χώρας. Ότι η χώρα αντιμετώπιζε προβλήματα είναι αναμφισβήτητο. Ότι η κοινωνική αδικία συνεχιζόταν και μετά την κατάπαυση του πολέμου είναι γεγονός. Πρέπει όμως να τονίσουμε ότι κατά την περίοδο εκείνη ο λαϊκός καπιταλισμός προσέφερε κάποια ανακούφιση στους εργαζόμενους λόγω του συγκλονισμού από τη φρίκη του πολέμου και, κυρίως, λόγω του ότι το κομμουνιστικό κίνημα αναπτυσσόταν σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης.

 

Η εξέγερση άρχισε από πανεπιστήμια με διαμαρτυρίες κατά του συντηρητικού καθεστώτος και τους αυστηρούς πανεπιστημιακούς κανόνες. Πόσο συντηρητικό ήταν ένα καθεστώς, το οποίο είχε καλλιεργήσει την παραίτηση από την υπεράσπιση της πατρίδας; Είναι γνωστό το ερώτημα που είχαν θέσει πολλοί νέοι Γάλλοι με την έναρξη του πολέμου: Pourquoi? (γιατί;). Γιατί δηλαδή να πολεμήσω; Η επόμενη γενιά των πουρκουάδων, έτσι τους αποκαλούσαν οι δικοί μας στρατιώτες, αποφάσισαν να ορθώσουν ανάστημα κατά της κυβέρνησής τους στήνοντας οδοφράγματα στο Παρίσι κατά το προηγούμενο της κομμούνας του Παρισιού, το 1871! Αλλά το γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα και το ελεγχόμενο από αυτό συνδικάτο κατηγορήθηκαν από κινήματα της άκρας αριστεράς για συντηρητική και ρεφορμιστική (να θυμηθούμε ξεχασμένο όρο) πολιτική καθώς λειτούργησαν προς εκτόνωση της «επαναστατικής δυναμικής»! Συνεπώς η εξέγερση δεν έγινε με πρωτοβουλία αυτού. Πάντως στη γενική απεργία, που ακολούθησε την εξέγερση των φοιτητών, η συμμετοχή ήταν άκρως εντυπωσιακή, καθώς σ’ αυτή συμμετείχαν τα δύο τρίτα του εργατικού δυναμικού της χώρας. Αλλά μεγάλη ήταν η συμμετοχή και στις απεργίες κατά της κυβέρνησης του Σαλβαντόρ Αλιέντε στη Χιλή. Αυτές αποτέλεσαν σημαντικό μέσο οικονομικού πολέμου και πολιτικής αποσταθεροποίησης, η οποία κατέληξε σε ανατροπή της κυβέρνησης και εγκαθίδρυση δικτατορικού καθεστώτος. Ο σχεδιασμός ήταν της CIA.

 

Πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα ότι πέρα από τα συνθήματα για αύξηση δαπανών για την παιδεία και αύξηση των πολύ χαμηλών μισθών υπήρχαν και άλλα κατά του κοινωνικού συντηρητισμού και υπέρ της ριζικής αλλαγής των αξιών της κοινωνίας! Δύο από τα πλέον χαρακτηριστικά ήταν: «Απαγορεύεται το απαγορεύεσθαι». «Να είστε ρεαλιστές ζητήστε το αδύνατο»!

 

Η εξέγερση προκάλεσε πολιτική κρίση και η κυβέρνηση βρέθηκε στο χείλος της κατάρρευσης. Ο Ντε Γκώλ κατέφυγε στη Γερμανία, διέλυσε τη Βουλή και προκήρυξε εκλογές, κατά τις οποίες εξήλθε και πάλι νικητής. Η κρίση εκτονώθηκε με συμφωνίες για αύξηση των μισθών και καθιέρωση εργασίας 40 ωρών ανά εβδομάδα. Ο πρόεδρος, κατά το επόμενο έτος προκήρυξε δημοψήφισμα για συνταγματικές και άλλες μεταρρυθμίσεις. Ο γαλλικός λαός καταψήφισε τις προτάσεις του με ποσοστό 53%. Τότε αυτός παραιτήθηκε τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Μας νίκησε το χρήμα»! Το επόμενο έτος απεβίωσε.

 

Γιατί το είπε αυτό ένας υποτιθέμενος εντολοδόχος του μεγάλου κεφαλαίου; Επειδή το πανίσχυρο πλέον κεφάλαιο ελέγχει ασφυκτικά τα μέσα ενημέρωσης, θα διαιωνίζεται ο μύθος της εξέγερσης του Μάη του 68. Οι περισσότεροι από τους πρωτεργάτες της εξέγερσης μετακινήθηκαν από τα οδοφράγματα και την αντικαπιταλιστική ρητορική στην προσφορά υπηρεσιών με το αζημίωτο στο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της Ενωμένης Ευρώπης. Κάποιοι από τους λίγους ακόμη έντιμους σχολίασαν τη μεταστροφή ως μετάβαση από την «ουτοπία» στον ρεαλισμό της εξουσίας. Αλλά ήταν πράγματι μεταστροφή ή αυτοί έφεραν με επιτυχία σε αίσιο πέρας την αποστολή, που τους είχε ανατεθεί. Ο πλέον γνωστός από αυτούς ο Κον Μπεντίτ, γνωστός ως Ντάνι ο ερυθρός, αφού απέλαβε πολλά αξιώματα σε Γαλλία και Γερμανία, συνέγραψε και την αυτοβιογραφία του, στην οποία με καμάρι δηλώνει παιδόφιλος! Και είναι κοινό μυστικό ότι η παιδεραστία στη Γαλλία και σε άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης έχει καταστεί μάστιγα. Ένα από τα συνθήματα της εξέγερσης του Μάη του 68 ήταν η «ριζική αλλαγή των αξιών της κοινωνίας». Και βλέπουμε ότι αυτό έχει επιτευχθεί καθώς οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, η μία μετά την άλλη, ψήφιζαν έκτοτε νόμους ευνοϊκούς υπέρ «νέων αξιών»! Καθώς η εισβολή στρατευμάτων της Σοβιετικής Ένωσης στην Τσεχοσλοβακία, το ίδιο έτος με τα γεγονότα του Μάη, διέσπασε το κομμουνιστικό κίνημα και κατά την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα επήλθε και η κατάρρευση του κομμουνιστικού συνασπισμού, το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο αισθάνεται πλέον πανίσχυρο και ελέγχει τις κυβερνήσεις, από τις οποίες απαιτεί νόμους περαιτέρω διαφθοράς των πολιτών, διάλυσης των οικογενειών και του κοινωνικού ιστού. Η έξαρση της διαφθοράς στη Γαλλία προβλήθηκε κατά τρόπο εντυπωσιακό στην τελετή έναρξης των ολυμπιακών αγώνων στο Παρίσι, το 2024. Το κεφάλαιο ανενόχλητο πλέον αυξάνει τα κέρδη του, αποσπά δικαιώματα και δεν αισθάνεται να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο νέων κοινωνικών εξεγέρσεων. Την τελευταία, του Μάη του 68, προετοίμασε το ίδιο και επέτυχε το στόχο. Επιλέγει αυτούς που θα κυβερνήσουν τις χώρες. Σαρκοζύ και Μακρόν υπήρξαν εκλεκτοί των οικονομικά ισχυρών στη Γαλλία. Και οι υποτιθέμενοι αντικαπιταλιστές αντιμετωπίζουν το δίλημμα, κατά τον δεύτερο γύρο των εκλογών εκεί, επιλογής μεταξύ του υποψηφίου ενός αναδυόμενου εθνικιστικού κινήματος με πιθανό όραμα επιβολής ολοκληρωτισμού και του υποψηφίου εκλεκτού των τραπεζιτών και άλλων πλουτοκρατών. Και επιλέγουν, ασφαλώς με βαρειά καρδιά, τον δεύτερο, αδιαφορώντας για την πορεία της χώρας τους τόσο οικονομική όσο και δημογραφική, υπό την έννοια ότι το μουσουλμανικό στοιχείο αυξάνει αριθμητικά. Η πολιτική απομονωτισμού της Ρωσίας και καλλιέργειας ρωσοφοβικού κλίματος, για τη δικαιολόγηση έντασης των εξοπλισμών, δεν προβληματίζει τους πολλούς. Στην κοινωνική διαφθορά εντάσσονται ολοένα και περισσότεροι «αξιοσέβαστοι» αστοί. Και οι μουσουλμάνοι ορθώνουν την κεφαλή καρτερώντας την εποχή που θα αναλάβουν τον έλεγχο της χώρας. Μήπως όμως το σύστημα εξουσίας αναθέσει στους ογκούμενους εθνικιστικούς αποκαλούμενους πολιτικούς σχηματισμούς τη διακυβέρνηση των χωρών υποχειρίων του; Τί είχαν χάσει οι Γερμανοί κεφαλαιούχοι με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία;

 

Τώρα έχουμε νέες έντονες κινητοποιήσεις στη Γαλλία. Από ποιους οργανώνονται και σε τι αποσκοπούν θα γίνει γνωστό στο μέλλον, όχι στο απώτερο αλλά στο εγγύς.

 

«Μακρυγιάννης»

Το καμπανάκι της Γαλλίας, η ανάγκη θωράκισης της Ελλάδας

Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος

 

Με βαθιά λύπη παρακολουθήσαμε την «Πόλη του Φωτός» να παραδίδεται στις φλόγες. Οι τρέχουσες κινητοποιήσεις στη Γαλλία αναδεικνύουν με τον πιο σκληρό τρόπο μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα: το κόστος διαβίωσης έχει εκτοξευθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε η οικονομική πίεση οδηγεί πλέον μαζικά τους πολίτες στους δρόμους. Δυστυχώς, αυτή η γενικευμένη αγανάκτηση έχει εξελιχθεί σε πολλές περιπτώσεις σε βίαια επεισόδια και εκτεταμένες λεηλασίες καταστημάτων από ομάδες κουκουλοφόρων.

 

Ευτυχώς, στην πατρίδα μας δεν βιώνουμε επί του παρόντος τέτοια ακραία φαινόμενα. Ο λαός μας επιδεικνύει αξιοσημείωτες αντοχές, όμως το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: μέχρι πότε; Η καλπάζουσα ακρίβεια και οι πιθανές κοινωνικές προεκτάσεις αυτής της οικονομικής ασφυξίας απασχολούν ήδη έντονα τόσο την πολιτική σκηνή όσο και την κοινωνία.

 

Για τον λόγο αυτό, απαιτείται η κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα στη λήψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας των πολιτών. Όταν η Γαλλία, μια παραδοσιακά ισχυρή και πλούσια χώρα, κλονίζεται από τέτοιας έκτασης ταραχές, γίνεται σαφές ότι η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να ρισκάρει μια παρόμοια κατάσταση. Λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής μας θέσης και των ανοιχτών εθνικών θεμάτων, η εσωτερική ειρήνη και η κοινωνική συνοχή δεν είναι απλώς ζητούμενο, αλλά ο βασικότερος πυλώνας για την αντιμετώπιση κάθε εξωτερικής πρόκλησης. Είναι προτιμότερο, λοιπόν, η πολιτική ηγεσία να προλάβει τα προβλήματα, παρά να τρέχει εκ των υστέρων να τα θεραπεύσει.

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για τα επικοινωνιακά μπαλώματα του πρωθυπουργού, τα πολιτικά σάβανα που μας κυβερνούν, τις κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών και τους διορισμούς αχρήστων χωρίς ΦΕΚ.

Αθήνα, 18/10/2026

 

Επικοινωνιακά μπαλώματα από έναν αλαζόνα πρωθυπουργό σε αποδρομή  

 

Άλλη μία Κυριακή, με το γνωστό πρωθυπουργικό παραμύθι και τα γνωστά επικοινωνιακά μπαλώματα της πραγματικότητας.

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, άρτι αφιχθείς από τις Βρυξέλλες, θέλει να μας πείσει πως «έβαλε πλάτη» στη Σύνοδο Κορυφής για το καλό των φτωχών νοικοκυριών αλλά στην πραγματικότητα επιδόθηκε σε ένα από τα αγαπημένα του σπορ: στην ωραία σκηνοθετημένη πολιτική αυταπάτη.

 

Ο Πρωθυπουργός βαυκαλίζεται για τις «πρωτοβουλίες» που πήρε η κυβέρνησή του για δημοσιονομικούς κανόνες λόγω της ενεργειακής κρίσης και το μεταναστευτικό. Όσο ζητάει άδειες για να μοιράζει ψίχουλα, οι Έλληνες πολίτες πληρώνουν το ρεύμα και τα καύσιμα χρυσάφι, εξαιτίας των δικών της καταστροφικών επιλογών στην ενέργεια.

 

Θυμήθηκε τον υβριδικό πόλεμο στον Έβρο, αλλά ξέχασε να μας πει ότι έχει μετατρέψει την πατρίδα μας σε ξέφραγο αμπέλι με τις μεταναστευτικές ροές να μην έχουν σταματημό. Κινδυνεύει να εξαφανιστεί το ελληνικό χρώμα από τα νησιά μας και το επικίνδυνο επιτελείο του παρακολουθεί απαθέστατα μουλάδες και μουσουλμάνους να αλωνίζουν ανενόχλητοι.

 

Κομπάζει για τη δήθεν μείωση στο πετρέλαιο θέρμανσης στα 1,55 ευρώ (ή 1,35 ευρώ με το επίδομα), όταν οι ελληνικές οικογένειες μετά βίας τα βγάζουν πέρα. Αντί να καταργήσει τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και τον ΦΠΑ στα καύσιμα, νομιμοποιεί την αισχροκέρδεια των διυλιστηρίων και προσφέρει επιδοτήσεις-κοροϊδία με την τσέπη του ίδιου του φορολογούμενου.

 

Όσο για την μείωση των 10 και 20 λεπτών στα καύσιμα κίνησης, αυτό αποτελεί κοροϊδία ολκής.

 

Αναφέρθηκε και στο αλιευτικό πετρέλαιο χωρίς να αισχύνεται. Η αύξηση της επιδότησης για μόλις δύο μήνες, είναι απλώς σταγόνα στον ωκεανό για έναν νευραλγικό κλάδο που καταρρέει. Οι Έλληνες αλιείς και αγρότες βρίσκονται αντιμέτωποι με το τεράστιο κόστος παραγωγής, την απουσία εθνικής στρατηγικής και την ανεξέλεγκτη εισαγωγή προϊόντων.

 

Τα 15 εκατομμύρια ευρώ για τις ζημιές που προκαλούν στα δίχτυα τους προστατευόμενα θαλάσσια είδη, δε λύνει το πρόβλημα των παράκτιων αλιέων που επιλέγουν να εγκαταλείψουν το επάγγελμα αφήνοντας τις θάλασσές μας βορά στους Τούρκους.

 

Έχοντας γυρίσει την πλάτη στην οικογένεια, θέλει δήθεν να προστατεύσει τα παιδιά από την ψηφιακή λαίλαπα με εργαλεία όπως το «Kids Wallet». Όταν η κυβέρνησή αποδημεί τις αρχές του ελληνικού Έθνους με woke ατζέντες και πολλαπλά βιβλία, ξεγελά τα παιδιά μας και τα κατευθύνει μακριά από την πατριδογνωσία, την αξία της παραδοσιακής οικογένειας και τα οδηγεί στην αποδόμηση της εθνικής και ελληνορθόδοξης ταυτότητάς μας.

 

Ο ελληνικός λαός δεν τρέφεται με κουτόχορτο κύριε πρωθυπουργέ. Η χώρα μας δεν χρειάζεται άλλο τα επικοινωνιακά σας τερτίπια, η ώρα της κάλπης πλησιάζει και επιτέλους θα απαλλαγεί από την επικίνδυνη παρουσίας σας.

 

Δ. Νατσιός: Να διώξουμε από πάνω μας τα πολιτικά σάβανα που μας κυβερνούν

 

Η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι επεσήμανε ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός, εκφράζοντας την ανησυχία του για τις δραματικές εξελίξεις που εκτυλίσσονται στη Γηραιά Ήπειρο αλλά και την κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα.

 

Ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, σε δηλώσεις του από την Ιερά Μονή Αγ. Τιμοθέου Αττικής, αναφέρθηκε στις ταραχές από τις οποίες σπαράσσονται Γαλλία, Ιταλία και Βέλγιο, προειδοποιώντας για ένα «εκρηκτικό μείγμα» πολιτικών και κοινωνικών παραγόντων.

 

Παράλληλα, κατηγόρησε τις προδοτικές, όπως τις χαρακτήρισε, κυβερνήσεις των τελευταίων ετών που έχουν εξουθενώσει τον ελληνικό λαό.

 

«Οφείλουμε να διώξουμε από πάνω μας τα πολιτικά σάβανα που μας κυβερνούν. Να αναπνεύσει ο λαός», αναφέρει.

 

Στη συνέχεια ο κ. Νατσιός μίλησε για μια διαφορετική πορεία διακυβέρνησης, με επίκεντρο την πατρίδα, την εθνική αξιοπρέπεια και τις αξίες του ελληνικού λαού.

 

«Η Ελλάδα να κυβερνηθεί από πραγματικούς πατριώτες, από Έλληνες, για να αναπνεύσει ο τόπος μας, να σηκωθεί πάλι η γαλανόλευκη με τον σταυρό της. Ψηλά».

 

Αναλυτικά η δήλωση του Δ. Νατσιού:

 

«Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Βλέπουμε να σπαράσσεται η Γαλλία από διαδηλώσεις και καταστροφές, το Βέλγιο, η Ιταλία… Και η Ελλάδα ζει μέσα στις αγωνίες της. Δεκαπέντε χρόνια κουρασμένος ο λαός μας, εξαθλιωμένος από τα εγκληματικά μνημόνια, αγωνιά όχι για το μέλλον, αγωνιά πλέον για το παρόν. Οφείλουμε να διώξουμε από πάνω μας τα πολιτικά σάβανα που μας κυβερνούν. Να αναπνεύσει ο λαός. Κυβερνήσεις τύπου Μητσοτάκη, προδοτικές κυβερνήσεις τύπου Τσίπρα, αλλά και τα παρακολουθήματά τους δεν πρέπει να ξανακυβερνήσουν στον τόπο. Η Ελλάδα να κυβερνηθεί από πραγματικούς πατριώτες, από Έλληνες, για να αναπνεύσει ο τόπος μας, να σηκωθεί πάλι η γαλανόλευκη με τον σταυρό της ψηλά». 

 

Η ΝΙΚΗ στηρίζει τις κινητοποιήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας
 

Mαθητές, φοιτητές, δάσκαλοι και καθηγητές, την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου δεν θα είναι σε αίθουσες και αμφιθέατρα αλλά θα συναντηθούν σε πλατείες και δρόμους των μεγάλων πόλεων της πατρίδας μας.

Τους κατανοούμε, έχουν δίκιο!

 

Η υποστελέχωση σε εκπαιδευτικό προσωπικό, η μειωμένη χρηματοδότηση, οι άθλιες συνθήκες εντός των σχολικών αιθουσών με τα ταβάνια να πέφτουν στα κεφάλια των μαθητών, οι καθηγητές που μένουν σε αντίσκηνα γιατί δεν βρίσκουν σπίτι, η δυσπρόσιτη φοιτητική στέγη και το υψηλό κόστος διαβίωσης των φοιτητών που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι του, όλα αυτά συναποτελούν την πραγματικότητα στον χώρο της Παιδείας επί ημερών Κ. Μητσοτάκη.
 

Η ΝΙΚΗ στέκεται στο πλευρό των μαθητών, των φοιτητών και των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων. Ο ρόλος τους υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια μιας κυβερνητικής θητείας γιατί αγγίζει τα σύνορα της πατρίδας και τους ελληνισμού.

 

Η ΝΙΚΗ ζητα:

• Τη στελέχωση όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων με μόνιμο προσωπικό και αξιοπρεπείς αμοιβές,
• Την εκπόνηση και υλοποίηση ενός εθνικού σχεδίου αναβάθμισης των σχολικών υποδομών,
• Την παροχή πλήρων εργασιακών δικαιωμάτων στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς,
• Την αποστολή πλήρους και αξιολογημένου διδακτικού υλικού στα σχολεία μας για τα παιδιά μας που να προάγει την ελληνική παιδεία και να μην γίνεται μηχανισμός της εισαγόμενης αντεθνικής προπαγάνδας.

Και μια προειδοποίηση για κρατικούς, παρακρατικούς και μπαχαλάκηδες: "Μην τολμήσετε να προβοκάρετε την διαμαρτυρία, όπως έχουμε δει να συμβαίνει αρκετές φορές, με συνέπεια να ακυρώνεται κάθε διαμαρτυρία και κάθε δίκαιο αίτημα πριν καν διατυπωθεί.
 

Όχι κυβέρνηση αρίστων αλλά… αχρήστων – Διορισμοί χωρίς ΦΕΚ για τους ημετέρους του Μαξίμου
 

Δεν υπάρχει ούτε μία ημέρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη να μην δηλώνει εκκωφαντικά την ανικανότητά της. Ένα ακόμη επεισόδιο του αυτοδιαφημιζόμενου επιτελικού κράτος των αρίστων-που αποδεικνύεται των… αχρήστων- φέρει το όνομα Μιχάλης Μπεκίρης. 

 

Σύμφωνα με δημοσίευμα, ο διευθυντής των γραφείων του πρωθυπουργού στη Βουλή και τη Μακεδονία, προστατευόμενος και κουμπάρος του πρωθυπουργού, φαίνεται να ασκεί κρίσιμα καθήκοντα χωρίς καν επίσημο διορισμό σε ΦΕΚ. Όταν μάλιστα ελέγχθηκε, η απάντηση ήταν προκλητική: δήλωσε… «εθελοντής» στη θέση του διευθυντή!

 

Αναξιοκρατία, θεσμική αυθαιρεσία και κόμμα των ημετέρων και των καρτέλ: αυτή είναι η πολιτική πραγματικότητα του Μητσοτάκη που εδώ και μια επταετία καπηλεύεται την πατρίδα μας την οποία έχει μετατρέψει σε τσιφλίκι του. 

 

«Εθελοντές» -μαριονέτες σε νευραλγικές θέσεις χωρίς έλεγχο όπως ορίζει το Σύνταγμα, οικογενειοκρατία και κουμπαριές πάνω από θεσμούς. 

 

Η ΝΙΚΗ απαιτεί εδώ και τώρα κάθαρση από την κόπρο που έχει συσσωρευτεί στο Μαξίμου και την άμεση παραίτηση του Μιχάλη Μπεκίρη.

Επίσκεψη και Περίσκεψη

Του Κώστα Δημ Χρονόπουλου *
 

Τελικά ήταν ένα σημαντικό γεγονός η επίσκεψη του κου Ρούμπιο ή όχι;. 

Έχω μπερδευτεί.

 

Μπορεί να ήταν, μπορεί και όχι (!). Ζήτημα εκτίμησης. Όχι τόσο προσωπικής, όσο –κυρίως – κομματικοεπηρεαζόμενης /κομματοκατευθυνόμενης, από τα … «ανεξάρτητα, αδέσμευτα, αντικειμενικά και αμερόληπτα ΜΜΕ (έντυπα και ηλεκτρονικά). Ο αναγνώστης, ο ακροατής πολίτης, δέχεται αναντίστοιχα με την πραγματικότητα /γεγονότα, πληροφόρηση. Γιατί, (για όσους δεν έχουν αντιληφθεί), η επίσκεψη έγινε για να διαπιστωθεί, αν θα πρέπει ή όχι να πέσει η Κυβέρνηση της Ελλάδας. Αν υπήρξε επιτυχής, τότε πιστώνεται /κερδίζει πόντους η Κυβέρνηση), αν απέτυχε, τότε θα πρέπει να μας αδειάσουν τη γωνιά και να πάνε σπίτι τους. Όμως αυτό, στα Κ.Δ.Πολιτεύματα συνηθίζεται να το αποφασίζει ο λαός. Πως όμως; Ως επαρκώς και ειλικρινώς πληροφορημένος, ή ως αηδιαστικώς υπερ (παρα) πληροφορημένος;.

 

Τι άραγε, ποιους fake news διακινητές κομματικοποιημένους «λειτουργούς», δημοσιογράφους , αρθρογράφους, αναλυτές ή εκφωνητές, να πιστέψουν οι εμβρόντητοι πολίτες;. Ίσως να ήταν προτιμότερο, απλούστερο και οικονομικότερο, αν οι κομματικοί σχηματισμοί εξέδιδαν δελτία τύπου με τις απόψεις, εξηγήσεις, αναλύσεις θεμάτων. Αυτή η υποκριτική, ενδιάμεση, αβανταδόρικη «ενημέρωση», μέσω των ΜΜΕ, τι άραγε χρειάζεται;. (Ρητορικό το ερώτημα). Αν διαβάσετε, ακούσετε το τι και πως γράφτηκε με την ευκαιρία της «Ρούμπιας» επίσκεψης στα ελληνικά ΜΜΕ, δεν πρόκειται να καταλάβετε τίποτα σχεδόν. Θα μπερδευτείτε, θα συγχυστείτε και θα συγχιστείτε.

 

Εναλλακτικές λύσεις για να ηρεμήσετε:

 

1. Κρίνετε μόνοι σας χωρίς να επηρεάζεστε (αφού δεν θα έρθετε σε επαφή με τα ΜΜΕ).

 

2. Διαβάστε (σε μετάφραση, αν δεν γνωρίζετε Τουρκικά), τον Τύπο της Τουρκίας.

 

Αν θριαμβολογεί, τότε χάσαμε αδελφοί. Αν είναι μουδιασμένος ή επιτίθεται , τότε κερδίσαμε. Είναι τόσο απλό, λογικό αδιαφιλονίκητο. Μια αναμφίβολα πειστική μέθοδος, όχι μόνο αποτύπωσης της πραγματικότητας, αλλά και αποφυγής εκνευρισμού και θόλωσης/ γνόφου, από την επαφή σας με ορισμένα δικά μας Μ.Μ. Εκτραχηλισμού.

 

Όχι δεν το λησμόνησα, ως πηγή αυθεντικής πληροφόρησης, την πηγή των: Εκπροσώπων των Κομμάτων, Υπουργών και Αρχηγών.

Το έκανα σκόπιμα για να μην σας συγχίσω περισσότερο.

 

Προσωπικές εκτιμήσεις:

1. Ο κος Ρούμπιο μου έδωσε την εντύπωση ενός (μάλλον;) φιλέλληνα Υπουργού.
2. Ο λόγος του υπήρξε δομημένος, ακριβής στις αναφορές του, τόσο ως προς την Αρχαιότητα, όσο και ως προς την σημασία της χώρας μας στον σύγχρονο κόσμο, στην περιοχή μας.
3. Η σημαντικότερη –κατ’ εμέ – αναφορά /διαβεβαίωση του ήταν ότι: «Οι ΗΠΑ ποτέ δεν θα επιτρέψουν σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας!».

Αν κανείς το αντιπαραβάλλει αυτό με τα παρακάτω δύο:

• Τη δημόσια (κατ επανάληψιν μάλιστα για να εμπεδωθεί) δήλωση του κου Προέδρου των ΗΠΑ, ότι ο Τούρκος Πρόεδρος είναι (επιστήθιος ;) φίλος του.
• Το άρθρο του ΝΑΤΟ, που ως Πόντιος Πιλάτος, δεν αναμειγνύεται σε τυχόν περιπτώσεις συγκρούσεων ανάμεσα σε Κράτη –μέλη του (φρικώδες!...) Τότε….. Τότε και ο πλέον καθυστερημένος πολέμιος των ΗΠΑ, της επίσκεψης του Υπ Εξωτερικών, ή ευχέτης της αποτυχίας της νυν Κυβέρνησής μας, ενδέχεται να μετριάσει τα ψυχοκομματικά του τραύματα και να γίνει –κομματάκι – πιο … ανεκτικός.

4. Οι συμφωνίες περί τα εξοπλιστικά, είναι μια διαχρονική αναγκαιότητα, όταν η απέναντι γειτόνισσα, αδυνατεί να απαλλαγεί από την εγγενή πρωτόγονη αρπακτική της διάθεση.

 

Αλλά και όταν –περιστασιακά – ενίοτε, ηρεμεί, ξυπνούν οι θηριώδεις αταβισμοί και εκδηλώνονται /ανασταίνονται οι ευγενείς ειρηνόφιλοι πρόγονοι: Ούννοι και Αττίλες!....

 

Πως και για πόσο οι δύσμοιροι σύγχρονοι απόγονοί τους να τους αντισταθούν;. Γίνεται να μην τους τιμήσουν;. Να τους μιμηθούν, αφού αυτά είναι τα πρότυπα, και εκείνους (τους Γενάρχες τους) θαυμάζουν;.

 

Ίσως κάποτε οι «φανατικοί» (λέτε;) «εχθροί» συνθηματίες του «Ελλάς και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο» να κατανοήσουν ότι ο δίσκος του αντιαμερικανισμού, εφθάρη ανεπανόρθωτα από την πολλή χρήση. Ευτυχώς που ακόμη και τα νήπια στον τόπο μας, άρχισαν να αντιλαμβάνονται πως είμαστε μια μικρή ανίσχυρη χώρα. Ούτε η Ρωσία, το Ιράν, η Τουρκία δεν θα μας βοηθήσουν. Βέβαια το Λίχνεστάιν είναι μικρότερο. Σωστά. Μόνο που δεν συνορεύει /περιστοιχίζεται από εχθρικές, αρπαχτικές, επίβουλες χώρες όπως εμείς.

 

Να θυμίσω κάτι χαρακτηριστικό;

 

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δίκαια ενοχλήθηκε και απέσυρε κάποτε την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ. Έγκαιρα όμως κατάλαβε το λάθος του και προσπάθησε να το επανορθώσει, με επανένταξη (γιατί στο μεταξύ η Τουρκία είχε τα μάλα επωφεληθεί από το κενό που δημιουργήθηκε).

 

5. Η γεωστρατηγική των ΗΠΑ δεν γίνεται να αγνοήσει την Τουρκία.

Εξού και η «διπλωματική θέση για το καλώδιο». Νομίζω πάντως ότι θα ποντιστεί!.

 

Πρέπει κάποτε να πάψουμε να σκεφτόμαστε από … το λαιμό και κάτω. Συναισθηματικά. Τότε θα κατανοήσουμε εναργέστερα τις διακρατικές σχέσεις, τα συμφέροντα, τις «φιλίες», τις συμμαχίες, αλλά και τις λυκοφιλίες. Κανείς –μα κανείς, όσο και αν μας ενοχλεί – δεν μας αγάπησε ξαφνικά ή και …. παραδοσιακά. Οφείλουμε να ελιχθούμε σε ετούτο τον θλιβερό, υποκριτικό, ωφελιμιστικό, αδίστακτο κόσμο με προσοχή, υπευθυνότητα, σύνεση , ελληνικότητα.

Το παραπάνω ίσως εκληφθεί ως θεωρητικό ευχολόγιο.

 

Όμως μπορεί να εκπληρωθεί κάτω από μια αναπόφευκτη προϋπόθεση: Τον ενταφιασμό του άθλιου κομματισμού, ο οποίος ηνιοχεί /τροχοπεδεί κάθε ελληνόπρεπη προσπάθεια. Να είμαστε ενωμένοι ως Έλληνες. Και όχι (δια) χωρισμένοι σε Έλληνες και Ελληνόφωνους . Να αγαπάμε ετούτη τη δύσμοιρη, ταλαίπωρη Πατρίδα. Όχι όμως –όπως το συνηθίζουμε-, ο καθένας με τον δικό του τρόπο και σύμφωνα με τις κομματικές ιδεοληψίες του!.

 

Αν δεν το πράξουμε, ας έχουμε –τουλάχιστον – τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια αν μην κατηγορούμε, να μην μας φταίνε οι …. άλλοι.

 

Ούτε να … «κρεμόμαστε» από τα χείλη κάθε ξένου επισκέπτη αναμένοντας να επαινέσει την Αρχαία Ελλάδα και να τάξει κάτι στους κακομοιριασμένους ΝεοΈλληνες. Είναι όνειδος για τον Ελληνισμό.

 

Επιμύθιο: Αν ο Ελληνισμός (ως συνεχιστής του ΑρχαιοΕλληνικού πολιτισμού) δεν δημιουργήσει ένα σύγχρονο /δικό του ΝεοΕλληνικό πολιτισμό, ώστε να πρωτεύσει και πάλι, τότε ας πάψει να ελπίζει. Θα παραμείνει ουραγός. Επαίτης με διαρκώς απλωμένο το χέρι για κατανόηση και βοήθεια από τους (φιλάνθρωπους;) ξένους!.....

 

*Ιατρού

Τυνησία – Λιγότεροι από 100 οι Έλληνες που κρατούν ζωντανή μια κοινότητα τεσσάρων αιώνων

Μια από τις παλαιότερες ελληνικές κοινότητες της Βόρειας Αφρικής εξακολουθεί να κρατά ζωντανή την παρουσία του Ελληνισμού στην Τυνησία, παρά τη μεγάλη συρρίκνωση του πληθυσμού της. Σήμερα αριθμεί μόλις 80 έως 100 ανθρώπους, την ώρα που η ιστορία της στην Τύνιδα ξεκινά τουλάχιστον από τον 17ο αιώνα. 

 

Στην καρδιά της Τύνιδας, ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Γεωργίου και το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού αποτελούν τα βασικά σημεία αναφοράς της κοινότητας. Εκεί πραγματοποιούνται οι εθνικές και θρησκευτικές εορτές, οι συγκεντρώσεις των μελών, αλλά και μαθήματα ελληνικής γλώσσας για παιδιά ελληνικών οικογενειών και ενήλικες που επιθυμούν να τη μάθουν. 

 

Η ελληνική παρουσία στην περιοχή έχει βαθιές ρίζες. Η πρώτη οργανωμένη ελληνική κοινότητα στην Τύνιδα καταγράφεται το 1647, με την ίδρυση του ναού του Αγίου Γεωργίου, ενώ η μεγαλύτερη ανάπτυξή της σημειώθηκε κατά τον 20ό αιώνα.

 

Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι Έλληνες σφουγγαράδες που έφθασαν από τα νησιά και εγκαταστάθηκαν στις ακτές της Τυνησίας. Το 1907 ήταν Έλληνες σφουγγαράδες εκείνοι που ανακάλυψαν σε βάθος περίπου 40 μέτρων το περίφημο ναυάγιο της Mahdia, ένα ρωμαϊκό εμπορικό πλοίο που είχε αποπλεύσει από τον Πειραιά μεταφέροντας ελληνικά έργα τέχνης και πολυτελή αντικείμενα προς την Ιταλία.

 

Η ελληνική παρουσία συνδέεται και με μια εντυπωσιακή ιστορική διαδρομή. Ο Μουσταφά Χασναντάρ, ο οποίος διετέλεσε για δεκαετίες μεγάλος βεζίρης της Τυνησίας, είχε γεννηθεί στη Χίο ως Γεώργιος Χαλκιάς-Στραβελάκης. Αιχμαλωτίστηκε μετά τη Σφαγή της Χίου το 1822, πουλήθηκε ως σκλάβος, οδηγήθηκε στην Τυνησία, εξισλαμίστηκε και τελικά έφθασε στην κορυφή της πολιτικής εξουσίας της χώρας.

 

Χαρακτηριστική είναι η ιστορία της Κωνσταντίνας Ρίζου, η οποία κατάγεται από την Κρύα Βρύση Καλαμπάκας και ζει στην Τυνησία από το 1979. Όπως θυμάται, όταν εγκαταστάθηκε στη χώρα υπήρχαν πολύ περισσότεροι Έλληνες και λειτουργούσαν δύο κοινότητες, στην Τύνιδα και στο Σφαξ. Σήμερα έχει απομείνει μόνο εκείνη της πρωτεύουσας, με μέλη πρώτης, δεύτερης αλλά ακόμη και πέμπτης γενιάς.

 

Παρά τη δημογραφική συρρίκνωση, η ελληνική γλώσσα εξακολουθεί να ακούγεται στους χώρους της κοινότητας. Στο σχολείο δίπλα στον Άγιο Γεώργιο διδάσκει Ελληνίδα εκπαιδευτικός διορισμένη από το υπουργείο Παιδείας, διατηρώντας έναν ακόμη ζωντανό δεσμό των νεότερων γενεών με την Ελλάδα.

 

Από τους σφουγγαράδες και τους εμπόρους προηγούμενων αιώνων μέχρι τις λιγοστές οικογένειες που έχουν απομείνει σήμερα, η ελληνική παρουσία στην Τυνησία έχει περιοριστεί αριθμητικά, όχι όμως και ιστορικά. Οι λιγότεροι από 100 Έλληνες της χώρας συνεχίζουν μια διαδρομή σχεδόν τεσσάρων αιώνων, έχοντας ως επίκεντρο τον Άγιο Γεώργιο και μια κοινότητα που εξακολουθεί να μιλά, να γιορτάζει και να διδάσκει ελληνικά.

 

himara

Το Ψηφιακό Ευρώ Ξεκινά «Πιλοτικά» το 2027!..

Γράφει ο Γιώργος Πιπερόπουλος
 

Ξεκινώ θυμίζοντάς ότι ακούσαμε πάλι στην κακόγουστη πλέον ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ με πρωταγωνιστές Προέδρους Πολιτικών Κομμάτων πολλές υποσχέσεις όπως κάθε χρόνο, στη διάρκεια των ημερών της 90ης ΔΕΘ…  

 

Δεν ακούσαμε, όμως, όσα χρειάζεται και ΕΠΡΕΠΕ να ακούσουμε από Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση για το ελληνικό δράμα που λέγεται ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ και δεν ακούσαμε ούτε και πληροφορηθήκαμε για ένα άλλο μεγάλο οικονομικό θέμα δηλαδή για όσα έρχονται σε εμάς και τους άλλους 26 Λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την εισαγωγή του ψηφιακού ευρώ!…

 

Εάν ψάξετε με Τεχνητή Νοημοσύνη στο διαδίκτυο θα βρείτε, όπως βρήκα και εγώ και σας τα κοινοποιώ σήμερα, ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προχωρά τα σχέδια για την εισαγωγή του ψηφιακού ευρώ, με στόχο το νέο μέσο πληρωμών να κάνει τα πρώτα του βήματα στην καθημερινότητα των πολιτών από το 2027. 

 

Ωστόσο, όπως ξεκαθάρισε η πρόεδρος της ΕΚΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, το ψηφιακό ευρώ δεν πρόκειται να αντικαταστήσει τα μετρητά, τα οποία θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται κανονικά. Μιλώντας στο Euronews, η Κριστίν Λαγκάρντ υπογράμμισε ότι ψηφιακό ευρώ και μετρητά θα λειτουργούν παράλληλα, ενώ χαρακτήρισε το νέο ψηφιακό νόμισμα όχι μόνο αλλαγή στον τρόπο πραγματοποίησης των καθημερινών συναλλαγών, αλλά και ζήτημα οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε η Λαγκάρντ, περίπου 6 στις 10 συναλλαγές με κάρτες στην Ευρώπη πραγματοποιούνται σήμερα μέσω υποδομών που ελέγχονται από ξένο κεφάλαιο. Η ευρωπαϊκή οικονομία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από διεθνή δίκτυα πληρωμών, Αμερικανικών εταιρειών και, σε μικρότερο βαθμό, Κινεζικών. Η δημιουργία του ψηφιακού ευρώ αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής υποδομής πληρωμών, ώστε η Ευρώπη να περιορίσει την εξάρτησή της από μη ευρωπαϊκούς παρόχους και να αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο σε έναν κρίσιμο τομέα της οικονομίας.

 

Η ελληνική Κυβέρνηση, και η Ελληνική Κεντρική Τράπεζα σε απόλυτη ευθυγράμμιση με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (θα μπορούσε να πει ΟΧΙ;) έχουν ξεκαθαρίσει ότι το ψηφιακό ευρώ θα λειτουργεί αποκλειστικά ως συμπλήρωμα των μετρητών και όχι ως αντικαταστάτης τους.

 

Οι επίσημες κατευθύνσεις και το χρονοδιάγραμμα που έχουν ανακοινωθεί για το νέο αυτό ψηφιακό νόμισμα περιλαμβάνουν τα εξής βασικά σημεία:

 

Το δεύτερο εξάμηνο του 2027 θα ξεκινήσει ένα μεγάλο Πιλοτικό Πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Κεντρική Τράπεζας στο οποίο θα συμμετέχουν 36 συστημικές τράπεζες και πάροχοι από 19 χώρες της Ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένων των ελληνικών τραπεζών.

 

Μετά την αξιολόγηση των δοκιμών, η πλήρης εισαγωγή του ψηφιακού ευρώ στην καθημερινότητα των πολιτών έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί έως το 2029 και θα αποτελεί μια ηλεκτρονική μορφή χρήματος με την εγγύηση της κεντρικής τράπεζας (και όχι των εμπορικών τραπεζών), έχοντας ακριβώς την ίδια αξία με τα φυσικά νομίσματα.

 

Το ψηφιακό ευρώ θα είναι μια ψηφιακή μορφή μετρητών: ένα ηλεκτρονικό μέσο πληρωμής λιανικής που θα εκδίδει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε το ψηφιακό ευρώ σε όλα τα εμπορικά καταστήματα της ζώνης του ευρώ να πληρώνουν με ψηφιακό ευρώ χωρίς χρέωση.

 

Ο τρόπος με τον οποίο οι πολίτες κάνουν τις πληρωμές τους μεταβάλλεται ραγδαία: εδώ να υπογραμμισθεί ότι το 50% όλων των πληρωμών λιανικής πραγματοποιούνται σήμερα ψηφιακά (πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες) και οι ηλεκτρονικές αγορές αυξάνονται.

 

Το ψηφιακό ευρώ θα προσφέρει έναν νέο τρόπο πληρωμής για αγαθά και υπηρεσίες που αγοράζουμε και οι διαδικασίες που απαιτούνται είναι οι ακόλουθες τρεις:

 

1/ Πρώτα θα πρέπει να δημιουργήσετε ένα πορτοφόλι ψηφιακού ευρώ μέσω της τράπεζάς σας ή θα μπορείτε επίσης να μεταβείτε για τον σκοπό αυτόν σε μια εντεταλμένη δημόσια αρχή, π.χ. στο ταχυδρομείο. 2/ Μόλις θα είναι έτοιμο το πορτοφόλι σας, θα μπορείτε να μεταφέρετε σε αυτό χρήματα από έναν συνδεδεμένο τραπεζικό λογαριασμό ή να καταθέσετε μετρητά και στη συνέχεια θα μπορείτε να ξεκινήσετε να κάνετε τις πληρωμές σας χρησιμοποιώντας το ψηφιακό ευρώ στο πορτοφόλι σας και 3/ Κάθε φορά που θα λαμβάνετε χρήματα σε ψηφιακό ευρώ, θα μπορείτε να τα κρατήσετε σε αυτό το πορτοφόλι, αλλά όπως προβλέπεται θα υπάρχει ένα καθορισμένο όριο.

 

Ζούμε σε ενδιαφέρουσες εποχές και, καλοπροαίρετα υποθέτω, ότι το ψηφιακό ευρώ έρχεται, σαν το τραγούδι του συμπατριώτη μου Γιάννη Μηλιώκα «Για το καλό μου!..»

https://www.youtube.com/watch?v=A-OUQCTaXus

 

Θυμίζω τι περάσαμε το 2008 όταν κατέρρευσε Η Lehman Brothers Holdings Inc. η παγκόσμια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών Εκείνη τη χρονιά δημοσιεύθηκε το γνωστό βιβλίο μου «Καληνύχτα Ελλάδα»

https://archontariki.eu/product/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CF%85%CF%87%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1/

 

Και ακολούθησε το 2010 η ουσιαστική (όχι, όμως, και τυπική) πτώχευσή μας και η υποταγή μας στο Δ.Ν.Τ. και τα Μνημόνια και αναρωτιέμαι άραγε μετά το 2027 Έλληνες και Ευρωπαίοι πόσα θα ακούσουμε, θα δούμε και θα βιώσουμε εξαιτίας αυτού του πρακτικού, χρήσιμου και πρωτότυπου «Τραπεζικού Νεωτερισμού;»…

Οψόμεθα, φίλες και φίλοι μου αναγνώστες!...

Ινδονησία: Εισέβαλαν σε data centers φωνάζοντας «νερό» – Τρεις μήνες χωρίς σταγόνα οι κάτοικοι

Περίπου 300 κάτοικοι εισέβαλαν σε συγκρότημα εγκαταστάσεων data centers στο Μπατάμ της Ινδονησίας, κρατώντας άδεια μπουκάλια και δοχεία νερού και φωνάζοντας «νερό», καθώς καταγγέλλουν ότι οι βρύσες στα σπίτια τους έχουν στεγνώσει εδώ και μήνες.

 

Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε στο Nongsa Digital Park, όπου λειτουργούν εγκαταστάσεις που φιλοξενούν υπολογιστικά συστήματα και διακομιστές.

 

Οι διαδηλωτές εκφράζουν την οργή τους για τις παρατεταμένες διακοπές υδροδότησης, υποστηρίζοντας ότι την ίδια στιγμή οι μεγάλες τεχνολογικές εγκαταστάσεις χρειάζονται σημαντικές ποσότητες νερού για την ψύξη του εξοπλισμού τους.

 

«Εδώ και τρεις μήνες δεν έχει τρέξει ούτε μία σταγόνα από τις βρύσες μας. Η υδροδότηση ήταν αξιόπιστη μέχρι που ήρθαν τα data centers», δήλωσε στο BBC η Ντέουι Σουσάντι, κάτοικος του χωριού Μπακάου Σερίπ.

 

Όπως εξήγησε, οι κάτοικοι αναγκάζονται πλέον να προμηθεύονται νερό από υδροφόρες, με την ποιότητα του νερού που φτάνει στα σπίτια τους να αποτελεί πρόσθετη πηγή ανησυχίας. Η ίδια το περιέγραψε ως βρώμικο, θολό και με δυσάρεστη οσμή.

 

Οι αρχές αποδίδουν τις ελλείψεις στην ανομβρία

 

Η εταιρεία ύδρευσης του Μπατάμ ανέφερε ότι εργάζεται για την αποκατάσταση και τη βελτίωση της υδροδότησης, χωρίς να διευκρινίσει εάν οι διακοπές σχετίζονται με τη λειτουργία των data centers.

 

Από την πλευρά της, η BP Batam, η υπηρεσία που εποπτεύει την οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη της περιοχής, απέδωσε τις ελλείψεις στην παρατεταμένη ανομβρία.

 

Παράλληλα, απέρριψε τις καταγγελίες ότι νερό που προορίζεται για τα νοικοκυριά διοχετεύεται στις τεχνολογικές εγκαταστάσεις.

 

Οι διαμαρτυρίες δεν είναι πρωτοφανείς. Αντίστοιχες κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο, καθώς το Μπατάμ προσελκύει ολοένα περισσότερες επενδύσεις στον τομέα των ψηφιακών υποδομών, ενώ οι κάτοικοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προβλήματα πρόσβασης σε νερό.

 

Μετά τις αντιδράσεις, οι αρχές ενημέρωσαν τις εταιρείες που σχεδιάζουν να αναπτύξουν νέα data centers στο νησί ότι θα πρέπει να κατασκευάζουν δικές τους μονάδες αφαλάτωσης, αντί να εξαρτώνται από τα υφιστάμενα αποθέματα νερού.

 

Για τους κατοίκους, ωστόσο, το ζήτημα παραμένει άμεσο και επηρεάζει την καθημερινότητά τους. Η Ντέουι Σουσάντι ανέφερε ότι χρήματα τα οποία προορίζονταν για την αγορά τροφίμων δαπανώνται πλέον για την προμήθεια νερού.

 

Όπως είπε, ο σύζυγός της αναγκάζεται να μένει ξύπνιος όλη τη νύχτα περιμένοντας να εξασφαλίσει νερό, προτού πάει στη δουλειά του το επόμενο πρωί.

 

Η αυξανόμενη κατανάλωση νερού από τα data centers

 

Η υπόθεση στο Μπατάμ αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα που συνοδεύει την ταχεία ανάπτυξη των data centers διεθνώς.

 

Οι εγκαταστάσεις αυτές αποτελούν βασική υποδομή για υπηρεσίες cloud και εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, αλλά απαιτούν μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας και, ανάλογα με το σύστημα ψύξης που χρησιμοποιούν, σημαντικές ποσότητες νερού.

 

Σύμφωνα με στοιχεία που παρατίθενται σε σχετικές έρευνες στις ΗΠΑ, ένα τυπικό data center μπορεί να καταναλώνει περίπου 300.000 γαλόνια νερού την ημέρα, ποσότητα που αντιστοιχεί στην ημερήσια κατανάλωση περίπου 1.000 αμερικανικών νοικοκυριών.

 

Για μια εγκατάσταση ισχύος 50 MW, οι ημερήσιες ανάγκες σε νερό μπορεί να είναι αντίστοιχες με εκείνες περίπου 2.200 νοικοκυριών. Παράλληλα, η ηλεκτρική ενέργεια που απαιτείται μπορεί να συγκρίνεται με την κατανάλωση 22.000 κατοικιών, σύμφωνα με στοιχεία που αποδίδονται στην κεντρική τράπεζα της Μαλαισίας.

 

Ωστόσο, η ακριβής κατανάλωση νερού από τα data centers στην Ινδονησία δεν είναι πλήρως γνωστή. Ο Άγκους Χασάν, καθηγητής στο Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας, επισημαίνει ότι τα σχετικά δεδομένα παραμένουν περιορισμένα, καθώς οι εταιρείες συχνά αντιμετωπίζουν τις πληροφορίες αυτές ως εμπιστευτικά επιχειρηματικά στοιχεία.

 

Ο ίδιος υπογραμμίζει την ανάγκη για μεγαλύτερη διαφάνεια, ώστε η ανάπτυξη τέτοιων υποδομών να γίνεται με υπευθυνότητα και να μην προκαλεί αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες.

 

Επενδύσεις δισεκατομμυρίων στο Μπατάμ

 

Παρά τις αντιδράσεις, το Μπατάμ εξελίσσεται σε σημαντικό προορισμό για επενδύσεις σε ψηφιακές υποδομές. Η γεωγραφική του θέση, κοντά στη Σιγκαπούρη, το σχετικά χαμηλό λειτουργικό κόστος και η σύνδεσή του με σημαντικές υποθαλάσσιες καλωδιακές διαδρομές το καθιστούν ελκυστικό για εταιρείες από τις ΗΠΑ, την Κίνα, την Αυστραλία και τη Σιγκαπούρη.

 

Οι αρχές έχουν εγκρίνει την κατασκευή δέκα data centers, έξι από τα οποία προβλέπεται να βρίσκονται στο Nongsa Digital Park.

 

Δύο εγκαταστάσεις έχουν ήδη τεθεί σε λειτουργία, ενώ μία τρίτη βρίσκεται υπό κατασκευή. Παράλληλα, τουλάχιστον έξι ακόμη αιτήσεις για αντίστοιχα έργα εξετάζονται από την BP Batam.

 

Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι έως τα μέσα του 2026 οι επενδύσεις σε data centers στο νησί ξεπερνούσαν τα 6,7 δισ. δολάρια, με τη ζήτηση από τη γειτονική Σιγκαπούρη να αποτελεί έναν από τους παράγοντες που ενισχύουν την ανάπτυξη του κλάδου.

 

Στην περιοχή λειτουργεί, μεταξύ άλλων, εγκατάσταση 13.000 τετραγωνικών μέτρων, η οποία ανήκει στην εταιρεία ιδιωτικών κεφαλαίων Gaw Capital, με έδρα το Χονγκ Κονγκ, και στην ινδονησιακή εταιρεία ανάπτυξης ακινήτων Sinar Primera.

 

Τον Απρίλιο, η DayOne, εταιρεία με έδρα τη Σιγκαπούρη, υπέγραψε συμφωνία με κρατική εταιρεία κοινής ωφέλειας της Ινδονησίας για την κατασκευή data center ισχύος περίπου 450 MW.

 

Τον Ιούνιο, η DayOne, η Nvidia και η αυστραλιανή νεοφυής εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης Firmus Technologies ανακοίνωσαν επίσης τη δημιουργία εγκατάστασης «AI factory» ισχύος 360 MW.

 

Οι προβλέψεις δείχνουν ότι έως το 2030 η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας από τα data centers στο Μπατάμ ενδέχεται να ξεπεράσει τα 1.100 MW.

 

Οι κάτοικοι ζητούν παρέμβαση

 

Η ταχεία ανάπτυξη των εγκαταστάσεων προκαλεί ανησυχία και σε άλλες περιοχές του κόσμου, από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο έως την Ασία.

 

Οι αντιδράσεις αφορούν όχι μόνο την κατανάλωση νερού και ενέργειας, αλλά και τον θόρυβο από τη λειτουργία των μηχανημάτων, τον φωτισμό ασφαλείας κατά τη διάρκεια της νύχτας και τις αλλαγές που επιφέρουν οι μεγάλες εγκαταστάσεις στις τοπικές κοινότητες.

 

Στο Μπατάμ, κάτοικοι περιοχών όπως το Σεϊ Μπεντούκ ζητούν από τις αρχές να λάβουν υπόψη τις ανάγκες των νοικοκυριών πριν εγκρίνουν νέα έργα.

 

«Μην κάθεστε απλώς στα γραφεία σας και συνεχίζετε να εγκρίνετε αυτά τα έργα. Ελάτε εδώ κάτω και δείτε με τα μάτια σας τι αντιμετωπίζουμε», δήλωσε η κάτοικος Μαρλίντα.

 

Το βασικό ερώτημα για την περιοχή είναι πώς θα συνεχιστούν οι μεγάλες επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη και στις ψηφιακές υποδομές χωρίς να επιδεινωθούν τα προβλήματα πρόσβασης σε βασικούς πόρους για τους ανθρώπους που ζουν εκεί.

 

πηγή