22 Νοεμβρίου 2026

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για τον προϋπολογισμό του 2027 και τα εορταστικά επιδόματα

Αθήνα, 21/11/2026
 
Προϋπολογισμός 2027: Για το χρέος επισπεύδονται οι πληρωμές στους μνημονιακούς δανειστές – Για την κοινωνία διαιωνίζονται οι στερήσεις!
 
Ο Κρατικός Προϋπολογισμός του 2027, φανερώνει τις πραγματικές προτεραιότητες της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής:
  • διαρκώς αυξανόμενοι φόροι
  • «ματωμένα» πρωτογενή υπερπλεονάσματα δισεκατομμυρίων
  • συνεχιζόμενη ακρίβεια και
  • ανεπαρκής αντιμετώπιση των παραγωγικών αδυναμιών της χώρας, με τις κοινωνικές συνέπειες ακόμη πιο σκληρές.
Οι συνολικές φορολογικές εισπράξεις προβλέπεται να αυξηθούν από 72,37 δισ. ευρώ το 2025 σε 77,95 δισ. ευρώ το 2027, δηλαδή κατά 5,58 δισ. ευρώ μέσα σε δύο χρόνια! Η διατήρηση:
  • της υψηλής επιβάρυνσης της κατανάλωσης μέσω ΦΠΑ και  
  • των ειδικών φόρων κατανάλωσης πλήττει ιδιαίτερα τα χαμηλότερα εισοδήματα, καθώς οι οικογένειες διαθέτουν όλα τα χρήματά τους για τρόφιμα, ενέργεια και στέγαση.
Εν τω μεταξύ, η ακρίβεια συνεχίζει να λεηλατεί μισθούς και συντάξεις! Και διαψεύδει ήδη τις κυβερνητικές προβλέψεις πριν ακόμη ξεκινήσει το 2027! Μέσα σε μόλις έναν μήνα, η κυβέρνηση αναθεώρησε προς τα πάνω τον προβλεπόμενο πληθωρισμό, από 3,8% σε 4% για το 2026 και από 2,6% σε 2,8% για το 2027. Οι νέες ανατιμήσεις προστίθενται στις σωρευτικές αυξήσεις των προηγούμενων ετών, εξανεμίζοντας την αγοραστική δύναμη μισθωτών και συνταξιούχων.
 
Η κυβερνητική διαχρονική αδράνεια απέναντι στις επίμονες πιέσεις των τιμών και στις ολιγοπωλιακές πρακτικές αφήνει τους πολίτες εκτεθειμένους σε έναν παρατεταμένο κύκλο οικονομικής ασφυξίας.
 
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση προβλέπει «ματωμένα» πρωτογενή πλεονάσματα 9,59 δισ. ευρώ το 2026 και 8,71 δισ. ευρώ το 2027, μετά τα 12,78 δισ. ευρώ του 2025.
 
Οι επενδύσεις θα δεχθούν σοβαρό πλήγμα το 2027! Οι συνολικές δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και του Ταμείου Ανάκαμψης κατακρημνίζονται από 17 δισ. ευρώ το 2026 σε μόλις 11 δισ. ευρώ το 2027, με το δεύτερο να έχει ολοκληρωθεί. Μείωση 6 δισ. ευρώ ή 35% μέσα σε έναν χρόνο! Πώς θα αντιμετωπιστούν οι τεράστιες ανάγκες της χώρας σε υποδομές, παραγωγικές επενδύσεις και περιφερειακή ανάπτυξη; Η δε προβλεπόμενη στα χαρτιά ανάπτυξη 2,3% το 2027 δεν αναιρεί τις χρόνιες παραγωγικές αδυναμίες.
 
Οι εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών προβλέπεται να αυξηθούν κατά 4%, έναντι 3,1% των εξαγωγών. Η εξάρτηση από εισαγόμενα προϊόντα εξακολουθεί να υπονομεύει την παραγωγική αυτάρκεια και να επιβαρύνει την εξωτερική θέση της οικονομίας.
 
Το 2026 οι πρόωρες αποπληρωμές χρέους και η μείωση των εντόκων γραμματίων υπολογίζονται σε 12,64 δισ. ευρώ, ενώ ο Προϋπολογισμός του 2027 προβλέπει ρητά τη συνέχιση των πρόωρων εξοφλήσεων δανείων, ενώ σύμφωνα με δημοσιεύματα θα ξεπεράσει τα 5 δις. ευρω. Η κυβέρνηση επιταχύνει την εξυπηρέτηση των μνημονιακών πιστωτών, αλλά δεν λέει κουβέντα για το κοινωνικό όφελος που θα μπορούσαν να αποφέρουν εναλλακτικές χρήσεις αυτών των διαθέσιμων πόρων.
 
Απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα, η ΝΙΚΗ αντιτάσσει μια οικονομική πολιτική με επίκεντρο την κοινωνία με συγκεκριμένα μέτρα για μείωση των φόρων των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων:
  • κατάργηση του ελάχιστου τεκμαρτού εισοδήματος και της προκαταβολής φόρου
  • ουσιαστικές αυξήσεις μισθών
  • αποτελεσματικό έλεγχο των ολιγοπωλίων και καρτέλ στην αγορά
  • προστασία της πρώτης κατοικίας
  • στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με χρηματοδότηση από το τραπεζικό σύστημα
  • παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας, με δημόσιες επενδύσεις που δημιουργούν θέσεις εργασίας.
Αθήνα, 22/11/2026
 
Με εορταστικά επιδόματα, «καλάθια» και εκπτώσεις τραπεζών ξορκίζει την φτώχεια των Ελλήνων ο κ. Μητσοτάκης
 
Στην κυριακάτικη ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αυτό που αλλάζει είναι απλά η ημερομηνία, γιατί το περιεχόμενο παραμένει πάντα το ίδιο: Παραμύθια, εικονική πραγματικότητα και ατέρμονος ναρκισσισμός! Μόνο που τα παραμύθια που πουλάει εδώ και 7 χρόνια στον ελληνικό λαό, δεν είναι αθώα αλλά επικίνδυνα και εγκληματικά.
 
Οι δείκτες ευημερίας που παρουσιάζει, μάλλον αφορούν άλλη χώρα γιατί οι πραγματικοί αριθμοί του Κρατικού Προϋπολογισμού, αποδομούν πλήρως το κυβερνητικό αφήγημα.
 
Ο πρωθυπουργός πανηγυρίζει για το πρωτογενές πλεόνασμα των 7,78 δισ. ευρώ στο δεκάμηνο και τη μείωση του κενού ΦΠΑ, ισχυριζόμενος ότι εισπράττει περισσότερα χωρίς να αυξάνει τους φόρους. Αποκρύπτει, όμως, ότι η υπεραπόδοση αυτή προέρχεται από την αφαίμαξη των πολιτών μέσω των υψηλών συντελεστών ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης πάνω στις φουσκωμένες τιμές της ακρίβειας.
 
Όπως αποκαλύπτει ο Προϋπολογισμός:
 
Οι συνολικές φορολογικές εισπράξεις εκτινάσσονται από 72,37 δισ. ευρώ το 2025 σε 77,95 δισ. ευρώ το 2027 (αύξηση 5,58 δισ. ευρώ μέσα σε μία διετία).
 
Προβλέπονται νέα «ματωμένα» πρωτογενή πλεονάσματα (9,59 δισ. το 2026 και 8,71 δισ. το 2027), τα οποία κατευθύνονται κατά προτεραιότητα στην πρόωρη αποπληρωμή του χρέους προς τους δανειστές (12,64 δισ. ευρώ το 2026 και άνω των 5 δισ. το 2027) και όχι στην ανακούφιση της κοινωνίας.
 
Την ώρα που η ίδια η κυβέρνηση αναθεώρησε προς τα πάνω τον πληθωρισμό (στο 4% για το 2026 και 2,8% για το 2027), ο πρωθυπουργός βαφτίζει «ανάσα» το ετήσιο επίδομα των 400 ευρώ στους συνταξιούχους, παρατείνει για λίγες ημέρες τις επιδοτήσεις στα καύσιμα -με τη βενζίνη στα 1,94 ευρώ και το πετρέλαιο κίνησης πάνω από 2 ευρώ- και παραπέμπει τους πολίτες σε εκπτώσεις ιδιωτικών τραπεζών και σε εορταστικά «καλάθια» 13 ημερών. Αντί να ελέγξει τα ολιγοπώλια στην ενέργεια και τα τρόφιμα, επιλέγει τη συνήθη πρακτική των επιδομάτων…
 
Θριαμβολογεί για την έγκριση των τελευταίων αιτημάτων πληρωμής από το Ταμείο Ανάκαμψης. Αποσιωπά, όμως, τι έρχεται την επόμενη μέρα: σύμφωνα με τον προϋπολογισμό, οι συνολικές επενδυτικές δαπάνες κατακρημνίζονται κατά 35% μέσα σε έναν χρόνο, πέφτοντας από τα 17 δισ. ευρώ το 2026 στα μόλις 11 δισ. ευρώ το 2027. Την ίδια στιγμή, οι εισαγωγές (αύξηση 4%) συνεχίζουν να ξεπερνούν τις εξαγωγές (3,1%), αποδεικνύοντας ότι τα δισεκατομμύρια που εισέρρευσαν δεν κατευθύνθηκαν στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.
 
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και για το μεταναστευτικό, το οποίο αυτός γιγάντωσε! Μιλά για αυστηρότητα και για τη δημιουργία κέντρου επιστροφών στη Ρουάντα, με μικρή χωρητικότητα και με ορίζοντα υλοποίησης το... 2027. Μετά από χρόνια αδράνειας, θυμήθηκε να φυλάξει τα σύνορα της πατρίδας μας που τα έκανε διάτρητα από τις αθρόες διελεύσεις λαθρομεταναστών. Κύριε καταστροφέα της Ελλάδας, η ασφάλεια της χώρας μας δεν προστατεύεται με προεκλογικές εξαγγελίες μεταφοράς λίγων λαθραίων στην Αφρική, αλλά με αυστηρή φύλαξη των συνόρων και άμεσες απελάσεις.

«Νέα «Γιάλτα»; Με επίκεντρο την οικονομία και την τεχνητή νοημοσύνη, ο κόσμος μοιράζεται ξανά – Η Ελλάδα πρέπει να βάλει πάνω απ’ όλα τα δικά της συμφέροντα»

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Cretaone του Ηρακλείου Κρήτης και στον Γιάννη Ραψομανίκη, σχολίασε τη συνάντηση Τραμπ, Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ, μίλησε για τη νέα παγκόσμια τάξη που διαμορφώνεται με επίκεντρο την οικονομία και την τεχνολογία και ανέφερε ότι η Ελλάδα οφείλει να αναπροσαρμόσει την εξωτερική της πολιτική, με γνώμονα τα εθνικά της συμφέροντα και τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
 
Ειδικότερα περιέγραψε τη διαμόρφωση ενός νέου παγκόσμιου σκηνικού, στο οποίο η οικονομία και η τεχνολογία αναδεικνύονται σε καθοριστικούς παράγοντες ισχύος, με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα να επαναπροσδιορίζουν τις μεταξύ τους σχέσεις και τις σφαίρες επιρροής τους.
 
Με αφορμή τη συνάντηση των Ντόναλντ Τραμπ, Βλαντίμιρ Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ, ο κ. Μαλκίδης εκτίμησε ότι δεν πρόκειται απλώς για μια ιστορική φωτογραφία, αλλά για μια εξέλιξη με ουσιαστικό γεωπολιτικό και κυρίως οικονομικό περιεχόμενο. Όπως υποστήριξε, οι τρεις ηγέτες κινούνται πλέον σε ένα περιβάλλον όπου τα οικονομικά συμφέροντα καθορίζουν την πολιτική και τις διεθνείς ισορροπίες, ενώ οι παραδοσιακές ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές υποχωρούν.
 
Μάλιστα, συνέδεσε τη συνάντηση με τη Διάσκεψη της Γιάλτας, επισημαίνοντας ότι, ενώ τότε το επίκεντρο ήταν η μεταπολεμική διανομή της Ευρώπης και η διαχείριση της Γερμανίας, σήμερα το διακύβευμα είναι πολύ ευρύτερο και αφορά την παγκόσμια οικονομία, την τεχνολογική υπεροχή και τον έλεγχο κρίσιμων οικονομικών τομέων.
 
Η νέα «Γιάλτα» με επίκεντρο την οικονομία και την τεχνητή νοημοσύνη
 
Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε ο Θεοφάνης Μαλκίδης στην επιλογή της κινεζικής πόλης όπου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση, χαρακτηρίζοντάς την αντίστοιχη της Silicon Valley για την Κίνα.
 
Όπως εξήγησε, η κινεζική διπλωματία λειτουργεί με ισχυρούς συμβολισμούς και η επιλογή της συγκεκριμένης τοποθεσίας δεν ήταν τυχαία, καθώς συνδέεται άμεσα με την τεχνητή νοημοσύνη και την τεχνολογική ανάπτυξη. Εκτίμησε, μάλιστα, ότι τα επόμενα χρόνια η συγκεκριμένη κινεζική πόλη θα αποτελέσει σημαντικό κέντρο της παγκόσμιας τεχνητής νοημοσύνης.
 
Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε στις πιέσεις που δέχονται οι αμερικανικές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης από τον κινεζικό ανταγωνισμό, υπογραμμίζοντας ότι η τεχνολογία αποτελεί πλέον πεδίο σκληρής οικονομικής αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων.
 
Αναλύοντας τη στάση των τριών ηγετών, στάθηκε ιδιαίτερα στη σχέση Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ, σημειώνοντας ότι ο Κινέζος πρόεδρος αποκάλεσε τον Ρώσο ομόλογό του «παλιόφιλο». Για τον ίδιο, η συγκεκριμένη προσφώνηση δεν αποτελεί συνηθισμένη διπλωματική πρακτική, αλλά αποτυπώνει το επίπεδο πολιτικής προσέγγισης των δύο πλευρών.
 
Παράλληλα, χαρακτήρισε τη στάση του Ντόναλντ Τραμπ χαοτική και ανερμάτιστη, επισημαίνοντας ότι αρκετές από τις βασικές εξαγγελίες με τις οποίες επέστρεψε στην προεδρία των ΗΠΑ δεν έχουν υλοποιηθεί.
 
Ειδικότερα, υπενθύμισε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είχε θέσει ως βασικές προτεραιότητες την αντιμετώπιση της κινεζικής οικονομικής κυριαρχίας και τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Ωστόσο, ο πόλεμος συνεχίζεται, ενώ έχει προστεθεί και η σύγκρουση με το Ιράν. «Ο Τραμπ συνεχίζει να κάνει πολιτική σαν να κάνει business. Μάλλον αυτό τον ενδιαφέρει ή τουλάχιστον αυτό ξέρει», ήταν η χαρακτηριστική αποτίμησή του.
 
Σύμφωνα με τον κ. Μαλκίδη, το βασικό συμπέρασμα από τη συνάντηση είναι ότι οι τρεις ηγέτες επιδιώκουν να διαμορφώσουν τις νέες παγκόσμιες ισορροπίες με βάση τα οικονομικά τους συμφέροντα.
 
Η Ευρώπη χάνει έδαφος – Η Κίνα αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο
 
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Θεοφάνης Μαλκίδης στην απουσία της Ευρώπης από το τραπέζι των μεγάλων αποφάσεων, επισημαίνοντας ότι η σημερινή πραγματικότητα διαφέρει ριζικά από εκείνη της Γιάλτας.
 
Όπως ανέφερε, τότε το επίκεντρο της διαπραγμάτευσης ήταν η Ευρώπη και κυρίως η Γερμανία, η οποία αποτελούσε το βασικό πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης.
 
Σήμερα, αντίθετα, η Κίνα έχει αποκτήσει ισχυρή παρουσία σε κρίσιμους ευρωπαϊκούς οικονομικούς και βιομηχανικούς τομείς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Αναφέρθηκε, μάλιστα, στην παρουσία κινεζικών συμφερόντων σε μεγάλες επιχειρήσεις, από τη Mercedes έως τη Volkswagen, υποστηρίζοντας ότι η κινεζική επιρροή στη γερμανική βιομηχανία έχει πλέον ιδιαίτερη βαρύτητα.
 
Την ίδια ώρα, εκτίμησε ότι οι ΗΠΑ δεν αντιμετωπίζουν πλέον την Ευρώπη ως την απόλυτη προτεραιότητά τους, αλλά στρέφουν περισσότερο την προσοχή τους σε περιοχές και τομείς που συνδέονται άμεσα με τα στρατηγικά τους συμφέροντα.
 
Ως χαρακτηριστικά παραδείγματα ανέφερε τη Νότια Αμερική, τη Βενεζουέλα, τα πετρέλαια και τη Διώρυγα του Παναμά, αλλά και τη στάση των μεγάλων δυνάμεων απέναντι στο Ιράν.
 
Σύμφωνα με τον κ. Μαλκίδη, η παγκόσμια πολιτική απομακρύνεται πλέον από τις παραδοσιακές ιδεολογικές αντιπαραθέσεις. Η οικονομία καθορίζει σε ολοένα μεγαλύτερο βαθμό τις πολιτικές αποφάσεις, ενώ η στρατιωτική ισχύς εξακολουθεί να αποτελεί βασικό εργαλείο διαμόρφωσης της οικονομικής επιρροής.
 
Ειδικά για την Κίνα, σημείωσε ότι η οικονομική της άνοδος την καθιστά δεύτερη παγκόσμια υπερδύναμη, ενώ εκτιμά ότι η χώρα εξακολουθεί να κερδίζει χρόνο προκειμένου να ενισχύσει περαιτέρω και τη στρατιωτική της ισχύ.
 
Η Ελλάδα, η Τουρκία και το δίλημμα της εξωτερικής πολιτικής
 
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε και η θέση της Ελλάδας μέσα στο νέο διεθνές περιβάλλον, με τον Θεοφάνη Μαλκίδη να θέτει ευθέως ζήτημα αναπροσαρμογής της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
 
Όπως υποστήριξε, η χώρα δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένες τις σημερινές διεθνείς συμμαχίες και ισορροπίες, καθώς οι εξελίξεις μεταβάλλονται με ταχύτητα και η διπλωματία ακολουθεί πλέον τη «θεωρία του χάους».
 
Ο κ. Μαλκίδης αναφέρθηκε στην ελληνική επιλογή πλήρους ταύτισης με την ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στη Ρωσία, επισημαίνοντας ότι η συγκεκριμένη στάση είχε κόστος για ελληνικά οικονομικά συμφέροντα, χωρίς να υπάρξει αντίστοιχο όφελος.
 
Ειδικότερα, αναφέρθηκε στις απώλειες που υπέστη ο ελληνικός τουρισμός από τη ρωσική αγορά, αλλά και στις επιπτώσεις για τα αγροτικά προϊόντα της Βόρειας Ελλάδας, τα οποία είχαν σημαντική ζήτηση στη Ρωσία.
 
Αντιπαρέβαλε, μάλιστα, την ελληνική στάση με εκείνη της Τουρκίας, η οποία, παρά τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, ακολούθησε διαφορετική πολιτική, διατηρώντας σχέσεις και οικονομικές συναλλαγές με τη Ρωσία και εξυπηρετώντας τα δικά της συμφέροντα. «Η Τουρκία όχι απλώς δεν έχει υποστεί καμιά βλάβη, αντιθέτως έχει κερδίσει από τη στάση που έχει κρατήσει στο ρωσοουκρανικό», υπογράμμισε.
 
Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε και στην αμερικανική πολιτική απέναντι στην Τουρκία, εκφράζοντας επιφυλάξεις για τον ρόλο του Αμερικανού διπλωμάτη και επιχειρηματία Τομ Μπάρακ στην Άγκυρα. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «δεν εκπροσωπεί τα αμερικανικά συμφέροντα στην Άγκυρα, αλλά τα τουρκικά στην Ουάσιγκτον».
 
Παράλληλα, επισήμανε ότι η Τουρκία συνεχίζει να κινείται με βάση μια πολυδιάστατη πολιτική, επιδιώκοντας να ενισχύσει τη θέση της στη Συρία, στη Λιβύη, στο Κουρδιστάν, αλλά και στον άξονα Αρμενίας – Αζερμπαϊτζάν.
 
Όπως εκτίμησε ο κ. Μαλκίδης, η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να ακολουθεί μια πολιτική χωρίς να αξιολογεί διαρκώς τι αποκομίζει από τις επιλογές της, ιδιαίτερα όταν οι γειτονικές χώρες αξιοποιούν τις διεθνείς συγκυρίες για να ενισχύσουν τη δική τους θέση.
 
«Πάνω απ’ όλα τα ελληνικά συμφέροντα»
 
Η Ελλάδα, σύμφωνα με τον Θεοφάνη Μαλκίδη, πρέπει να επανεξετάσει την εξωτερική της πολιτική και να πάψει να θεωρεί δεδομένο ότι οι επιλογές των συμμάχων της ταυτίζονται με τις δικές της εθνικές προτεραιότητες.
 
Η συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς και συμμαχίες δεν μπορεί, όπως υπογράμμισε, να υποκαθιστά την αυτόνομη αξιολόγηση των συμφερόντων της χώρας. Σε μια περίοδο κατά την οποία ακόμη και παραδοσιακές συμμαχίες δοκιμάζονται και οι μεγάλες δυνάμεις επανακαθορίζουν τις σχέσεις τους, η Αθήνα οφείλει να προσαρμόζει τη στάση της στις νέες συνθήκες.
 
«Η Ελλάδα οφείλει, πέρα από μέλος που βρίσκεται σε διεθνείς οργανισμούς και στην Ατλαντική Συμμαχία, να έχει ως πρωτεύοντα τα συμφέροντά της», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι μέχρι σήμερα τα ελληνικά συμφέροντα είτε έχουν υποστεί βλάβη είτε δεν εξυπηρετούνται.
 
Η συνέντευξη στον παρακάτω σύνδεσμο

Η ρευστότητα των πάντων

Γράφει ο Απόστολος Νικολαΐδης, Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος Ινστιτούτου «Άγιος Μάξιμος ο Γραικός»

Μια ματιά μέσα και γύρω μας οδηγεί εύκολα στη διαπίστωση ότι όλα μεταβάλλονται. Η αέναη μεταβολή αποτελεί νόμο της ύπαρξης. Όλα βρίσκονται σε μια συνεχή διαδικασία γέννησης, εξέλιξης, μεταμόρφωσης και φθοράς. Ο χρόνος δεν σταματά ποτέ, η φύση δεν επαναλαμβάνεται ποτέ με απόλυτη ακρίβεια, ο άνθρωπος αλλάζει ακόμη και όταν πιστεύει ότι παραμένει ο ίδιος, ενώ οι κοινωνίες, οι πολιτισμοί, οι ιδέες και οι αξίες μετασχηματίζονται αδιάκοπα. Επομένως η ύπαρξη δεν είναι μια στατική κατάσταση, αλλά μια αέναη κίνηση. Αυτή είναι η βαθύτερη σημασία της ρευστότητας των πάντων.

Η διαπίστωση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια εμπειρική παρατήρηση. Είναι ένα από τα σημαντικότερα φιλοσοφικά ερωτήματα που απασχόλησαν τον άνθρωπο από την αρχαιότητα: Τι είναι τελικά πραγματικό; Αυτό που βλέπουμε να υπάρχει σε μια δεδομένη στιγμή ή αυτό που πρόκειται να γίνει;

Ανατρέχοντας στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία συναντούμε πρώτα έναν από τους μεγάλους στοχαστές, τον Ηράκλειτο από την Έφεσο, ο οποίος ανέδειξε τη μεταβολή ως θεμελιώδη αρχή της πραγματικότητας με το γνωστό «τά πάντα ῥεῖ». Με τις φράσεις «ποταμοῖς τοῖσιν αὐτοῖσιν ἐμβαίνουσιν ἕτερα καὶ ἕτερα ὕδατα ἐπιρρεῖ» και «ποταμῷ οὐκ ἔστιν ἐμβῆναι δὶς τῷ αὐτῷ […] σκίδνησι καὶ συνάγει καὶ πρόσεισι καὶ ἄπεισι» δηλώνεται ότι η ταυτότητα ενός ποταμού, και γενικότερα. δεν ορίζεται στην ακινησία αλλά στην διαρκή συνέχεια μέσα στην αλλαγή.

Για τον Ηράκλειτο η πραγματικότητα δεν χαρακτηρίζεται μόνο από την μεταβολή, αλλά και από την αλληλεπίδραση των αντιθέτων. Η ημέρα διαδέχεται τη νύχτα, η ζωή συνδέεται με τον θάνατο, η θερμότητα με το ψύχος, η αρμονία προκύπτει μέσα από αντίρροπες δυνάμεις. Τα αντίθετα δεν είναι απλώς εχθρικές και ασύνδετες καταστάσεις, αλλά συμμετέχουν σε μια βαθύτερη ενότητα. Ο κόσμος διατηρεί την ισορροπία του όχι επειδή τίποτα δεν αλλάζει, αλλά επειδή τα πάντα βρίσκονται σε μια δυναμική σχέση.

Διαφορετική εκτίμηση ως προς την έκταση του φαινομένου εκφράζουν άλλοι φιλόσοφοι, όπως για παράδειγμα ο Παρμενίδης ή και ο Πλάτων. Ο Παρμενίδης διακρίνει μεταξύ του πραγματικού είναι, το οποίο παραμένει αιώνιο, αμετάβλητο και ακίνητο, και του φαίνεσθαι, το οποίο εμφανίζεται, αναπτύσσεται, μεταβάλλεται και φθείρεται. Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και ο Πλάτων διακρίνοντας μεταξύ αισθητού και νοητού κόσμου των ιδεών, με τον πρώτο να υπόκειται σε διαρκή μεταβολή και φθορά, και τον δεύτερο να είναι σταθερός, αναλλοίωτος και αιώνιος. Κάπως διαφορετικά θεώρησε τα πράγματα ο Αριστοτέλης κάνοντας λόγο για μια διαρκή διαδικασία μετάβασης από το δυνάμει στο ενεργεία, από τη δυνατότητα στην πραγμάτωσε. Η ίδια αντίληψη για τη μεταβλητότητα συνεχίζεται και στην ευρωπαϊκή φιλοσοφική παράδοση. Κατά τον διαλεκτικό φιλόσοφο Χέγκελ η πραγματικότητα εξελίσσεται μέσα από αντιθέσεις. Κάθε κατάσταση εμπεριέχει αντιφάσεις, οι οποίες οδηγούν σε νέες καταστάσεις. Η μεταβολή είναι κινητήρια δύναμη της ιστορίας και της σκέψης. Αλλά και ο Νίτσε αντιμετώπιζε τη ζωή ως μια αδιάκοπη δημιουργία, καταστροφή και αναδημιουργία, θεωρώντας ότι όλα επαναλαμβάνονται αιώνια.

Η φύση αποτελεί ίσως την πιο άμεση απόδειξη της διαρκούς μεταβολής. Τίποτα δεν παραμένει αιώνια στην ίδια κατάσταση. Οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη, τα φυτά γεννιούνται, αναπτύσσονται, ανθίζουν και μαραίνονται, τα ποτάμια αλλάζουν διαδρομές, τα βουνά διαβρώνονται και οι ακτές μεταμορφώνονται από τη δράση του νερού και του ανέμου. Όλες σχεδόν οι επιστήμες επιβεβαιώνουν με πολλούς τρόπους ότι η μεταβολή βρίσκεται στον πυρήνα της φυσικής πραγματικότητας. Η γεωλογία μελετά τη μακρά μεταμόρφωση της Γης, η βιολογία την εξέλιξη των οργανισμών, η φυσική τις μεταβολές της ύλης και της ενέργειας, ενώ η κοσμολογία εξετάζει την εξέλιξη του ίδιου του σύμπαντος. Γιατί, ακόμη και τα ουράνια σώματα, που συχνά μας δίνουν την εντύπωση της αιώνιας σταθερότητας, γεννιούνται, εξελίσσονται και κάποτε καταλήγουν σε διαφορετικές καταστάσεις. Το σύμπαν δεν είναι ένα ακίνητο σκηνικό μέσα στο οποίο διαδραματίζεται η ζωή, αλλά ένα δυναμικό σύνολο διαδικασιών.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρούμε και στην ανθρώπινη ύπαρξη. Ο άνθρωπος του σήμερα είναι διαφορετικός από τον άνθρωπο του χθες. Όσα κάποτε θεωρούσε σημαντικά μπορεί αργότερα να του φαίνονται ασήμαντα. Όσα κάποτε φοβόταν μπορεί να αποτελέσουν πηγή δύναμης, ενώ όσα θεωρούσε βέβαια μπορεί να ανατραπούν.

Σωματικά και ψυχικά ο άνθρωπος βρίσκεται σε μια διαρκή μεταβολή. Ψυχικά ακολουθεί νέους τρόπους σκέψης, αποκτά νέες εμπειρίες, δημιουργεί νέες αντιλήψεις, αλλάζει τα συναισθήματά του, ενώ σωματικά βρίσκεται σε μια διαρκή ανανέωση, μεταβολή και φθορά. Το παιδί γίνεται έφηβος, ο έφηβος ενήλικας και ο ενήλικας γηράσκει. Άνθρωποι που κάποτε θεωρούσαμε αναντικατάστατους μπορεί να απομακρυνθούν από τη ζωή μας, ενώ απρόσμενες συναντήσεις μπορούν να αλλάξουν την πορεία μας. Επομένως η ταυτότητά του ανθρώπου δεν ορίζεται στατικά αλλά δυναμικά. Ένας οργανισμός παραμένει ζωντανός ακριβώς επειδή μεταβολίζει, ανανεώνει τα κύτταρά του και προσαρμόζεται.

Η προσωπικότητα του ανθρώπου δεν διαμορφώνεται μία φορά και για πάντα. Είναι αποτέλεσμα μνήμης, εμπειρίας, επιλογών, σχέσεων και διαρκούς εσωτερικής διεργασίας. Ο άνθρωπος κουβαλά το παρελθόν του, αλλά δεν είναι υποχρεωμένος να παραμείνει αιχμάλωτός του. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την ελευθερία του. Αν ο άνθρωπος ήταν απολύτως αμετάβλητος, δεν θα μπορούσε να μετανοήσει, να μάθει, να συγχωρήσει, να αναθεωρήσει ή να αλλάξει πορεία. Η δυνατότητα της μεταβολής είναι ταυτόχρονα και η δυνατότητα της προσωπικής εξέλιξης.

Ωστόσο, η αλλαγή δεν είναι πάντοτε ευχάριστη. Συχνά συνοδεύεται από απώλειες, απογοητεύσεις, αβεβαιότητα και πόνο. Μπορεί να χρειαστεί να αποχωριστούμε μια παλιά εικόνα του εαυτού μας, να εγκαταλείψουμε σχέσεις που ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους ή να αποδεχτούμε ότι ορισμένα όνειρα δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ. Η ωριμότητα ίσως συνίσταται ακριβώς στην ικανότητα να αναγνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να επιστρέψουμε σε ό,τι υπήρξαμε, αλλά μπορούμε να αξιοποιήσουμε όσα ζήσαμε για να γίνουμε κάτι διαφορετικό.

Ένα από τα πιο συγκλονιστικά στοιχεία της ανθρώπινης εμπειρίας είναι η συνειδητοποίηση ότι όλα όσα αγαπάμε είναι εκτεθειμένα στον χρόνο. Η νεότητα παρέρχεται, η ομορφιά μεταμορφώνεται, η δύναμη εξασθενεί και η ανθρώπινη ζωή έχει όρια. Οι στιγμές ευτυχίας δεν μπορούν να διατηρηθούν για πάντα, όπως δεν μπορούν να παραταθούν επ’ αόριστον ούτε οι περίοδοι της θλίψης. Το ίδιο ισχύει για τις ανθρώπινες σχέσεις. Οι άνθρωποι συναντιούνται, συνδέονται, αγαπούν, απομακρύνονται ή χωρίζουν. Κάποιοι παραμένουν δίπλα μας για ολόκληρη τη ζωή, ενώ άλλοι περνούν από αυτήν για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα, αφήνοντας όμως ανεξίτηλο αποτύπωμα.

Η συνειδητοποίηση της προσωρινότητας μπορεί να προκαλέσει φόβο. Μας κάνει να επιθυμούμε να κρατήσουμε κοντά μας ό,τι αγαπάμε, να αναβάλουμε τους αποχωρισμούς και να αρνούμαστε την αναπόφευκτη αλλαγή. Ωστόσο, η προσπάθεια να διατηρήσουμε τα πάντα ακριβώς όπως είναι μπορεί να μας στερήσει τη δυνατότητα να ζήσουμε ουσιαστικά το παρόν.

Ωστόσο, η παροδικότητα δεν ακυρώνει την αξία των πραγμάτων. Αντίθετα, πολλές φορές την αναδεικνύει. Ένα λουλούδι δεν χάνει την ομορφιά του επειδή κάποτε θα μαραθεί. Μια ανθρώπινη συνάντηση δεν γίνεται λιγότερο σημαντική επειδή κάποτε θα τελειώσει. Μια ευτυχισμένη στιγμή δεν είναι λιγότερο αληθινή επειδή δεν μπορεί να επαναληφθεί. Ίσως, λοιπόν, η επίγνωση του εφήμερου να μας διδάσκει να εκτιμούμε βαθύτερα όσα έχουμε, να αγαπάμε ουσιαστικότερα και να μη θεωρούμε τίποτα αυτονόητο.

Τα ίδια με την ρευστότητα συμβαίνουν και στην κοινωνική πραγματικότητα. Πολιτισμοί που κάποτε θεωρούνταν πανίσχυροι έχουν εξαφανιστεί ή μετασχηματιστεί. Αυτοκρατορίες δημιουργήθηκαν και κατέρρευσαν, πολιτικά συστήματα ανατράπηκαν, κοινωνικές αντιλήψεις άλλαξαν και επιστημονικές θεωρίες αναθεωρήθηκαν. Οι κοινωνικές σχέσεις επαναπροσδιορίζονται, τα επαγγέλματα μετασχηματίζονται και η πληροφορία διακινείται με ταχύτητα που προηγούμενες γενιές δύσκολα θα μπορούσαν να φανταστούν. Και στο χώρο της επιστήμης, η γνώση προχωρά μέσα από την παρατήρηση, την αμφισβήτηση, τη διόρθωση και την αναθεώρηση. Η δε τεχνολογία μεταβάλλει τον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε, επικοινωνούμε, ενημερωνόμαστε και αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

Κάπως έτσι βλέπουν τα πράγματα και η βιβλική και αγιοπατερική παράδοση, κυρίως ως προς την παροδικότητα της ανθρώπινης ζωής και του κόσμου, χωρίς όμως να αφαιρούν από τα πάντα το νόημά τους. Διαβάζουμε για παράδειγμα στα βιβλία του Εκκλησιαστή: «Γενεὰ πορεύεται καὶ γενεὰ ἔρχεται, ἡ δὲ γῆ εἰς τὸν αἰῶνα ἕστηκεν» (1,4) και του Προφήτη Ησαΐα: “«Πᾶσα σὰρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου» (40,6). Το ίδιο βεβαιώνει και ο Ψαλμωδός, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα το αμετάβλητο του Θεού: «Αὐτοί ἀπολοῦνται, σύ δε διαμένεις. Καί πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται… Σύ δέ ὁ αὐτός εἶ καί τά ἔτη σου οὐκ εκλείψουσι… (Ψαλμ. 101, 26). Στο απαράλλακτο του Θεού αναφέρονται τόσο ο Παύλος: «Ἰησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας» (Εβρ. 13, 8) όσο και ο αδελφόθεος Ιάκωβος: «Παρ’ ὧ οὐκ ἔνι παραλαγή ἤ τροπῆς ἀποσκίασμα» (2, 17).

Με την αναγεννητική δύναμη της μεταβλητότητας ασχολείται ο Απ. Παύλος: «Ο ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται, ἀλλ’ ὁ ἔσω ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ» (Β΄ Κορινθίους 4,16). Και πιο κάτω «Εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινά» (Β΄ Κορινθίους 5,17). Ενδεικτική είναι και η αναφορά του ευαγγελιστή Ιωάννη, ο οποίος αντιπαραβάλλει στην προσωρινότητα του κόσμου και των επιθυμιών του την αιωνιότητα όσων τηρούν το θέλημα του Θεού: «Καί ὁ κόσμος παράγεται καί ἡ ἐπιθυμία αὐτού, ὁ δε ποιῶν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ Θεοῦ μένει εἰς τόν αἰῶνα» (Ιωάν. 2, 17). Αυτό σημαίνει ότι η ανθρώπινη ύπαρξη, ενεργοποιώντας το «καθ’ ομοίωση», βρίσκεται σε μια πορεία πνευματικής τελείωσης, αδιάκοπης κίνησης προς το όντως αγαθό, το Θεό. Με τη μετάνοια και την «χριστοποίηση» εγκαταλείπει ο άνθρωπος την αμαρτία και την φθορά και οδηγείται στην αφθαρσία και τη θέωση.

Συμπερασματικά, η παραδοχή της ρευστότητας δεν σημαίνει παθητικότητα, αδιαφορία ή παραίτηση. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Σημαίνει να κατανοήσουμε τα όρια του ελέγχου μας και να πάψουμε να απαιτούμε από την πραγματικότητα να παραμένει αιώνια όπως τη γνωρίσαμε. Το ζητούμενο είναι να διακρίνουμε όσα χρειάζεται να αλλάξουν από όσα αξίζει να διαφυλαχθούν. Να μπορούμε να αναθεωρούμε τις απόψεις μας χωρίς να χάνουμε την κριτική μας σκέψη και να προσαρμοζόμαστε στις νέες συνθήκες χωρίς να απεμπολούμε τις θεμελιώδεις αρχές μας. Η πραγματική σοφία ίσως βρίσκεται στην ικανότητα να συνυπάρχουμε με την αλλαγή, να διακρίνουμε τις ευκαιρίες που κρύβει και να αντιμετωπίζουμε τις απώλειες χωρίς να χάνουμε την ελπίδα μας.

Ιδιαίτερη είναι η ωφέλεια ενός πιστού χριστιανού από την παραδοχή της επίγειας ρευστότητας των πάντων. Μαθαίνει να μην προσκολλάται στα κοσμικά πράγματα, όπως ο πλούτος, η ομορφιά και οι κοσμικές απολαύσεις, να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες με υπομονή και ελπίδα, να εξαγοράζει τον καιρό αγαπώντας, μετανοώντας, συγχωρώντας και αγαθοποιώντας, και να εναποθέτει τα πάντα στο μόνο σταθερό, απαράλλακτο και αιώνιο σημείο αναφοράς, τον Θεό.

πηγή 

90 ΧΡΟΝΙΑ ἀπό τή Συνοδική καταδίκη του Αγίου Γερβασίου (άρθρο του 2021)

Άγιος Γερβάσιος Παρασκευόπουλος (1877-1964).
 
Γιατί οι άγιοι, συχνά-πυκνά δεν έκαναν υπακοή σε ανορθόδοξα, Συνόδων και Δεσποτάδων...
 
[....]Ἦταν ἀναμενόμενο μία τέτοια πνευματικὴ προσπάθεια ἀναγεννήσεως μιᾶς ὁλόκληρης μεγαλούπολης νὰ ἑλκύσει τὸ φθόνο καὶ τὴν κακία τῶν δαιμόνων, ποὺ ἀναζητούσαν κάποιον νὰ διεκπεραιώσει τὶς ἐπιθυμίες τους. Τὸ τραγικὸ ὅμως ἦταν ὅτι ἐκτελεστὴς τῶν δαιμονικῶν σχεδίων ἀναδείχθηκε αὐτὸς ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἦταν ὁ προστάτης καὶ ὑπερασπιστὴς τοῦ ζηλωτοῦ κληρικοῦ, αὐτὸς ποὺ ἐκ τῆς θέσεως καὶ ἀποστολῆς του ὢφειλε νὰ ἐπισκοπεῖ γιὰ νὰ προλαβαίνει τὶς ἐπιθέσεις τοῦ ἐχθροῦ. Δυστυχῶς ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία μᾶς ἔχει δώσει πολλὲς τέτοιες περιπτώσεις.
 
Ἔτσι, λοιπόν, ἐνῶ τὰ κηρύγματα τοῦ π. Γερβασίου εἶχαν ἀρχίσει ἀπὸ τὶς 4.8.1919 στὸν Ἱ. Ν. Ἁγ. Δημητρίου, ὅπου εἶχε διορισθεῖ ὡς ἐφημέριος, ἕντεκα χρόνια ἀργότερα, στὶς 25.9.1930, ὁ Μητροπολίτης Πατρῶν Ἀντώνιος (Παράσχης) ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 2111/25.9.1930 ἐγκύκλιο μὲ τὴν ὁποία θέλησε μὲ ἔμμεσο τρόπο νὰ σταματήσει τὴν κηρυκτική καὶ κατηχητικὴ διακονία τοῦ Γέροντος καὶ νὰ διαλύσει τὴν πνευματικὴ καὶ ποιμαντικὴ του προσπάθεια! Πιὸ συγκεκριμένα ἡ “ποιμαντορικὴ” ἐγκύκλιος ἀνέφερε: «Πληροφορηθέντες μετὰ λύπης ὅτι ἐντισι ἱεροῖς Ναοῖς κατὰ τὰ ἑσπερινὰ κηρύγματα συμβαίνουσιν ἀτοπήματα τινα, ἅπερ ἀντιβαίνουσιν τὴν ἱερότητα καὶ ἁγιότητα τοῦ τόπου, ἀπαγορεύομεν τοῦ λοιποῦ ἑσπερινὰ κηρύγματα καὶ ὁρίζομεν ὥραν κηρύγματος τὴν 4ην μ.μ. διὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον, τὴν δὲ 6ην μ.μ. διὰ τὴν θερινή, μετὰ δὲ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου πάντες οἱ Ναοὶ πρέπει νὰ ὦσι κεκλεισμένοι. Πρὸς τούτοις ἀπαγορεύομεν τὰς νυκτολειτουργίας καὶ ὁρίζομεν διὰ τοὺς ἱεροὺς ναοὺς ἐν οἷς τελοῦνται κατὰ τὰς Κυριακὰς δύο λειτουργίαι, ὅπως ἡ ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου ἄρχεται τὴν 5ην πρωινήν, καὶ αἱ κωδωνοκρουσίαι κατὰ τὰς νυκτερινάς ὥρας ὦσιν μικρᾶς διαρκείας»!
 
Εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ ἐγκύκλιος φωτογράφιζε τὸν π. Γερβάσιο, διότι ἦταν ὁ μοναδικὸς ἐν Πάτραις ποὺ ἱερουργοῦσε καὶ κήρυττε τὶς “ἀπαγορευμένες” αὐτὲς ὧρες! Ὅμως τὸ σοβαρότερο ζήτημα ἦταν ὅτι οἱ νέες ὧρες ἔναρξης τοῦ κηρύγματος (4η ἢ 6η μμ) καὶ τῶν πρωινῶν Θ. Λειτουργιῶν (5 πμ) ποὺ ὅριζε ἡ ἐγκύκλιος στόχευαν στὴν οὐσιαστικὴ κατάργηση τῶν κηρυγμάτων, διότι ποιὸς μποροῦσε τὶς καθημερινὲς στὶς 4:00 ἢ στὶς 6:00 μμ (χειμῶνα ἢ καλοκαίρι) νὰ ἀφήσει τὴν ἐργασία του γιὰ νὰ παρακολουθήσει τὸ κήρυγμα; Ἢ ποιὸς ἐργαζόμενος θὰ μποροῦσε νὰ λειτουργηθεῖ τὶς καθημερινὲς ὅταν ἡ ἀκολουθία ἄρχιζε στὶς 5:00 πμ καὶ τελείωνε στὶς 8:00 πμ ὅπως διέταζε ὁ Μητροπολίτης;
 
Ὁ πιστὸς λαὸς τῆς πόλεως κατάλαβε ὅτι μοναδικὸς στόχος τῆς “ποιμαντορικῆς” ἐγκυκλίου ἦταν τὸ πρόσωπο καὶ τὸ πνευματικὸ ἔργο τοῦ π. Γερβασίου στὸν Ἱ. Ν. Ἁγ. Δημητρίου Πατρῶν, διότι, ὅπως ἤδη ἀναφέραμε, σὲ κανένα ἄλλο Ναὸ τῆς πόλεως δὲν γίνονταν ἀπογευματινὰ κηρύγματα οὔτε “νυκτολειτουργίαι”! Ὁ Μητροπολίτης, δυστυχῶς, θέλησε νὰ διαλύσει τὸ πνευματικὸ ἔργο τοῦ Ἁγίου Γέροντος! Ὅμως ἡ προκλητικὴ καὶ συκοφαντικὴ ἐγκύκλιος ἔφερε τὰ ἀντίθετα ἀποτελέσματα ἔτσι ὥστε ὁ πιστὸς λαὸς ἔτι πλέον σὲ ἔνδειξη διαμαρτυρίας ἀλλὰ καὶ συμπαραστάσεως νὰ κατακλύζει τὸ Ναὸ τοῦ Ἁγ. Δημητρίου στὰ κηρύγματα τοῦ Παπούλη.
 
Ὁ λαὸς τῶν Πατρῶν ξεσηκώθηκε καὶ ἐπιτροπὴ ἐπισκέφθηκε (30.9.30) τὸν Μητροπολίτη. «Ὁ Δεσπότης ὅμως νευριασθείς ἀπήντησε: «Πηγαίνετε, πηγαίνετε. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι αἱ ἐκκλησίαι πρέπει νὰ μείνωσιν κλεισταὶ»!
 
Στὶς 5.10.30 ἀπευθύνθηκε ὑπόμνημα πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο ποὺ συνοδευόταν ἀπὸ 400 ὑπογραφὲς Πατρινῶν ποὺ παρακολουθοῦσαν τὰ κηρύγματα τοῦ Παπούλη, ἐνῶ τὴν ἑπομένη 6.10.30 ἐπιτροπὲς ἀπὸ τὴν ἐνορία Ἁγ. Δημητρίου καὶ τοὺς προσφυγικοὺς συνοικισμοὺς ἐπισκέφθηκαν τὸν Νομάρχη Ἀχαΐας καὶ διαμαρτυρήθηκαν.
 
Ὁ Μητροπολίτης ὅμως ἀντὶ νὰ ἔλθει εἰς ἑαυτὸν στίς 6.10.1930 ἀπευθύνθηκε ἐγγράφως στὸν Εἰσαγγελέα καὶ κατήγγειλε τὸν π. Γερβάσιο καὶ τοὺς Ἐκκλησιαστικοὺς Ἐπιτρόπους τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Δημητρίου διότι «ἐξακολουθοῦσιν ὁ μὲν πρῶτος νὰ κηρύσσῃ, ὁ αὐτὸς δὲ καὶ οἱ λοιποὶ ἐπίτροποι νὰ ἒχωσι τὸν ναὸν ἀνοικτὸν καὶ μετὰ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου» καὶ κατέληγε μὲ αἴτημα πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα: «παρακαλοῦμεν ὅπως διατάξητε ὅ,τι δεῖ πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐγκυκλίῳ ἡμῶν διαλαμβανομένων»!
 
Ἡ κατακραυγὴ ὅμως τοῦ λαοῦ μεγάλωνε καὶ γι’ αὐτὸ ὁ Μητροπολίτης στὶς 8.10.1930 παραχώρησε συνέντευξη στὴν ἐφημερίδα τῶν Πατρῶν «Νεολόγος» στὴν ὁποία προσπάθησε νὰ δικαιολογήσει τὴν ἀπαγόρευσή του λέγοντας ὅτι δὲν καταργεῖ τὸ κήρυγμα, ἀλλὰ τὸ μεταθέτει νωρὶς τὸ ἀπόγευμα. Μάλιστα, ὅταν τοῦ ζητήθηκε ἀπὸ τὸ δημοσιογράφο νὰ διευκρινίσει τί ἐννοεῖ μὲ τὴ φράση στὴν ἐγκύκλιο ὅτι «κατὰ τὰ ἑσπερινὰ κηρύγματα συμβαίνουσιν ἀτοπήματα τινα» ὄξυνε τὴν κατάσταση λέγοντας: «Μετεχειρίσθην τὴν λέξιν αὐτήν, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ μεταχειριστῶ ἄλλην βαρυτέραν. Εἰς γνῶσιν μου περιῆλθον πολλὰ τοιαῦτα ἀτοπήματα, προστατευόμενα ὑπὸ τοῦ σκιόφωτος τῆς ἑσπέρας… Οἱ ναοὶ τὸ ἑσπέρας μετεβάλλοντο εἰς κέντρα συνεντεύξεων, ἐνῶ ἄλλος εἶναι ὁ προορισμὸς των»!
 
Ἐπίσης, τόνισε μὲ ἔμφαση γιὰ τὸν π. Γερβάσιο ὅτι μεταδίδει «φανατισμὸν» στοὺς πιστοὺς καὶ τελικὰ «τὸ σύστημα τῆς διδασκαλίας καὶ τῆς ἐν γένει τακτικῆς ἀντὶ νὰ ὠφελήσῃ, ὄχι μόνο ἔβλαψεν, ἀλλ’ ἐπέφερε καὶ καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα»! Δυστυχῶς, αὐτή ἦταν ἡ ἀξιολόγηση τοῦ ἀρμοδίου Μητροπολίτου γιά τό πνευματικό ἒργο τοῦ π. Γερβασίου…
 
Ἀξιοπρόσεκτα εἶναι τὰ ὅσα ἀναφέρει ὁ Μητροπολίτης ἐνδεικτικὰ καὶ ἀποκαλυπτικὰ σατραπικῆς νοοτροπίας μᾶλλον ἢ ἐκκλησιαστικοῦ ἤθους: «ἀντὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης Γερβάσιος νὰ ἔλθῃ νὰ ζητήσῃ πληροφορίας ἢ νὰ φέρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του, τοὐναντίον προέβη εἰς τὴν ἔκδοσιν ἀνακοινωθέντος διὰ τοῦ ὁποίου πειρᾶται νὰ ἀπειθήσῃ πρὸς τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Καὶ ἐρωτῶ ἤδη: Ἔχω ἢ δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ρυθμίζω τὰ τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὴν περιφέρειάν μου ὅπως ἐγὼ νομίζω καλύτερον; Διατὶ λοιπὸν οἱ ἀντιφρονοῦντες ἐξανέστησαν; Ποῦ εὑρίσκουν ὅτι ἒπταισα; … Καταλήγων ὁ Σεβ. Μητροπολίτης ἐτόνισεν ὅτι θὰ λάβῃ αὐστηρὰ μέτρα τόσον διὰ τὰ ἀτοπήματα ὅσον καὶ διὰ τὴν ἀπαρέγκλιτον τήρησιν τῆς ἀποφάσεώς του».
 
Ἡ συνέντευξη τοῦ Μητροπολίτου, ὅπως ἦταν φυσικό, ἀντὶ νὰ κατευνάσει ὄξυνε τὰ πνεύματα στὴν πόλη. Ὁ π. Γερβάσιος μὲ ἀφορμὴ τὶς καταγγελίες τοῦ Μητροπολίτου ἀπευθύνθηκε στὸν Εἰσαγγελέα (7.10.30) καὶ ζήτησε νὰ ἐνεργήσει «τακτικὰς καὶ ἐνόρκους ἀνακρίσεις πρὸς διακρίβωσιν τῆς ἀληθείας» ἤτοι γιὰ τὴν διαπίστωση τῶν σοβαρῶν καταγγελιῶν τοῦ Σεβασμιωτάτου.
 
Οἱ ἐπιστολὲς καὶ τὰ ὑπομνήματα διαμαρτυρίας κατὰ τῶν συκοφαντικῶν ἰσχυρισμῶν καὶ τῆς συμπεριφορᾶς τοῦ Μητροπολίτου ἦταν πολλά. Μεταξὺ ἄλλων δημοσίευσαν διαμαρτυρίες στὸν τοπικὸ τύπο (12.10.30) περισσότεροι ἀπὸ 90 γονεῖς μαθητῶν τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων (10.11.30), ἡ Ἐπιτροπὴ Προσφύγων (10.11.30), ἡ εἰκοσιτετραμελής «Ἐφορεία Κατηχητικῶν Σχολείων» τῶν Πατρῶν, ἐνῶ 50 Κατηχήτριες καὶ στελέχη τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων Θηλέων ἀπηύθυναν ἔντονη διαμαρτυρία πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο γιὰ «τὸν ἠθικὸν στιγματισμὸν» ἐκ μέρους τοῦ Μητροπολίτου (21.11.30)4!
 
Ὁ λαὸς τῶν Πατρῶν ἐξέφρασε τὴ συμπαράστασή του στὸν συκοφαντούμενο Γέροντα μὲ τὴν ἀθρόα παρουσία του στὸ κήρυγμα. Ὅπως ἀναφέρει ὁ τύπος τῆς ἐποχῆς, στὶς 12.10.31 «ὁ ναὸς ἦτο ἀσφυκτικῶς πεπληρωμένος μέχρι τῶν προπυλαίων αὐτοῦ … ἄπειρον πλῆθος πάσης τάξεως καὶ ἡλικίας» (Τηλέγραφος, 13.10.31) καὶ «οὐδέποτε ὑπῆρξεν τόσον ἀσφυκτικῶς πεπληρωμένος ὑπὸ τοῦ κόσμου ὁ ναὸς, τῶν συρρευσάντων συνωστιζομένων καὶ εἰς τὰ προπύλαια» (Ἀπογευματινὴ φ. 66/13.10.31)
 
Ὁ Μητροπολίτης βλέποντας τὴν συνεχῶς αὐξανόμενη δυσαρέσκεια τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ πρόσωπό του ζήτησε τὴν παρέμβαση τοῦ Εἰσαγγελέα, τῆς Ἀστυνομίας καὶ τοῦ Νομάρχη Ἀχαΐας παρακαλώντας τον «ὅπως ληφθοῦν παρ’ αὐτοῦ ὡς ἀντιπροσώπου τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς ἐφαρμογὴν τῆς ἐγκυκλίου του» ἐνῶ κατήγγειλε τὸν π. Γερβάσιο στὴν Ἱ. Σύνοδο γιὰ «ἀπείθειαν, φατρίαν καὶ καταφρόνησιν τῆς προϊσταμένης του ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς»!
 
Γράφει ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Ὕδρας Ἱερόθεος (Τσαντίλης): «Τὰ ἀστυνομικά ὄργανα, ἐκτελοῦντα διαταγὰς τῶν προϊσταμένων των, ἐπεχείρησαν νὰ κλείσουν τὸν ναὸν ἢ νὰ καταβιβάσουν τὸν ὁμιλητὴν ἀπὸ τοῦ ἄμβωνος, ἀλλ’ ἠμποδίζοντο ὑπὸ τοῦ λαοῦ»!
 
Συμπαραστάτης τοῦ Μητροπολίτου στὴν κατὰ τοῦ π. Γερβασίου πολεμικὴ του ἀναδείχθηκε ὁ ἐκ Δωδεκάνησου Νομάρχης Ἀχαΐας Μιχ. Καλογερόπουλος ὁ ὁποῖος δήλωσε στὸν ἀθηναϊκὸ τύπο: «ὁ ἐν λόγῳ ἀρχιμανδρίτης ἐκήρυσσεν ἐντέχνως καὶ ἀνυπακοὴν εἰς τὰς πολιτικὰς καὶ θρησκευτικὰς ἀρχάς.
 
Ἔπειτα εἶχεν ἀναστατώσει τὴν πατραϊκήν κοινωνίαν μὲ τὰς θεωρίας του. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἤθελε ὅλες οἱ γυναῖκες νὰ εἶναι ντυμένες μέχρι τοῦ λαιμοῦ καὶ τοῦ ἀστραγάλου, τὶς ἔβαζε νὰ κάνουν νηστεῖες ἂπειρες… Γενικῶς παρουσιάζει ἡ ὑπόθεσις ἐπιλήψιμον ὄψιν… Πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα… Ἐὰν χρειαστεῖ θὰ ἐπέμβωμεν…»!
 
Ἐπίσης, σὲ ἐμπιστευτικὸ τηλεγράφημα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν ὁ Νομάρχης χαρακτηρίζει τὸν π. Γερβάσιο ὡς «ΓΝΩΣΤΟΝ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΗΝ… [ὅστις] οὐ μόνον ἠρνήθη συμμορφωθῇ ἐγκύκλιον Μητροπολίτου, ἀλλὰ καὶ ΕΞΥΒΡΙΖΕΙ τοῦτον δημοσίως» καὶ ἐπαναλαμβάνει τὶς δεσποτικὲς συκοφαντίες ὅτι στά κηρύγματα «συμβαίνουσι ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ἀπάδοντα ἱερότητα ναοῦ καὶ ἠθικήν… Κήρυγμα Γερβασίου ἀναχρονιστικὸν καὶ ἀσυμβίβαστον ἀληθῆ Χριστιανικὴν Θρησκείαν, ἀποβλέπει φανατίσῃ ἀμαθὲς πλῆθος διὰ λόγους προσωπικῆς ἐκμεταλλεύσεως… ὑποκινεῖ ὀπαδοὺς του εἰς ἀνταρσίαν… Φρονῶ ἀνάγκη ἐπιβληθῇ κράτος νόμου, διότι ἄλλως ἐξευτελίζεται γόητρον κρατικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἀστυνομία δέον προβῇ προληπτικῶς κλείσιμο ναοῦ κατὰ νυκτερινάς ὥρας. Ἀνοχὴ ἀρχῶν ἀποθρασύνει Γερβάσιον καὶ ὀπαδοὺς του δημιουργῶσι βραδύτερον ζητήματα σοβαρᾶς διαταράξεως τάξεως ἐὰν τυχοδιώκτης μοναχὸς δὲν παταχθῇ ἐγκαίρως»!
 
Πολὺ σύντομα τὸ ζήτημα ξέφυγε ἀπὸ τὰ ὅρια τῶν Πατρῶν καὶ ἀσχολήθηκε μὲ αὐτὸ καὶ ὁ ἀθηναϊκὸς τύπος μὲ μακροσκελῆ ὁλοσέλιδα ἄρθρα ἐνῶ ἐνδιαφέρον ἐκδήλωσαν καὶ κυβερνητικοὶ παράγοντες στήν Ἀθήνα!
 
Ὁ π. Γερβάσιος ἀπάντησε στὴ συνέντευξη τοῦ Σεβασμιωτάτου σὲ σειρὰ 12 ἄρθρων ποὺ δημοσιεύθηκαν στὴν ἐφημερίδα τῶν Πατρῶν «Ἀπογευματινὴ» ἀπὸ 11.10.1930 ἕως 21.10.1930. Στὰ ἄρθρα του ὁ Παπούλης μὲ τὴ διακρίνουσα αὐτὸν παρρησία, εὐστροφία καθὼς καὶ γνώση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, τῆς πατερικῆς θεολογίας καὶ τοῦ κανονικοῦ δικαίου ἀλλὰ καὶ μὲ σεβασμὸ στὸν Ἀρχιερέα ἐπιχειρηματολόγησε κονιορτοποιώντας τὶς συκοφαντίες καὶ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ Μητροπολίτου. Ἀσφαλῶς, δὲν εἶναι τοῦ παρόντος ἡ ἀναλυτικὴ ἀναφορὰ στὴν ἐπιχειρηματολογία τοῦ Παπούλη. Ὁ ἐνδιαφερόμενος μπορεῖ νὰ τὴν μελετήσει στὸ συνημμένο ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ἐργασία τοῦ ἀειμνήστου Παν. Ἀντ. Λόη, Ἀρχιμανδρίτης Γερβάσιος Παρασκευόπουλος (1878-1964), Ὁ ἄγνωστος Ἅγιος τῶν ἡμερῶν μας καὶ Φάρος τῶν Πατρῶν, τ. Α΄, Πάτραι 1998 σ. 596-618.
 
Στὶς 14.11.30 ἡ Ἱ. Σύνοδος ἀποφάσισε τὴ διενέργεια ἀνακρίσεων σὲ βάρος τοῦ π. Γερβασίου!
 
Τὸ πόρισμα ποὺ συνέταξε ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης, ὁ ὁποῖος, σημειωθήτω, ἦταν ταυτόχρονα καὶ ὁ καταγγέλλων -κατὰ περιφρόνηση κάθε στοιχειώδους ἠθικῆς καὶ κανόνα δικαίου- μετὰ τὸ πέρας τῶν ἀνακρίσεων ἀνέφερε μεταξὺ ἄλλων ὅτι ὁ π. Γερβάσιος κατηγορεῖται «ἐπ’ ἀπειθείᾳ, φατρίᾳ καὶ καταφρονήσει τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου», διότι «περιεφρόνησε τὴν ἐγκύκλιον τοῦ ἀρχιερέως καὶ συνωμόσας μετὰ τινῶν θρησκολήπτων ὀπαδῶν του ἤγειρε θόρυβον ἄνευ οὐδενὸς λόγου κατὰ τοῦ ποιμενάρχου του.
 
Ἀλλὰ τί ἒπραξεν ὁ ἀρχιερεὺς διὰ νὰ ἐγείρῃ τὴν μῆνιν τοῦ κατηγορουμένου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ; Ἀπέλυσεν μίαν ἐγκύκλιον, δι’ ἧς ὥρισεν ὥρας κηρύγματος… Καί εἰς τοῦτο προέβη διότι εἶχε θετικὰς πληροφορίας ὅτι οἱ Ναοὶ μετεβάλλοντο εἰς κέντρα ἐρωτικῶν συνεντεύξεων… ἡ κατὰ τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου ἀπείθεια, φατρία καὶ καταφρόνησις τοῦ κατηγορουμένου ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν μαρτυρικῶν καταθέσεων, ἐξ ὧν καὶ πλεῖστα ἄλλα θὰ διακριβωθῶσιν κηρυσσόμενα ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ ἄμβωνος, ἀπάδοντα εἰς τὴν ἱερότητα τοῦ τόπου, γνωρίζομεν ὅμως ὅτι ἡμεῖς πολλάκις συνεβουλεύσαμεν τὸν κατηγορούμενον, ἀλλ’ εἰς τὰς συμβουλὰς καὶ νουθεσίας μας οὐδέποτε ὑπήκουσε καὶ ἠκολούθησε πάντοτε τὴν χαραχθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ ὁδόν».
 
Τὰ ἁγιογραφικῶς καὶ ἱεροκανονικῶς τεκμηριωμένα ὑπομνήματα τοῦ κατηγορουμένου, οἱ μαρτυρικὲς καταθέσεις τῶν συνεργατῶν του οὔτε κἂν ἀναφέρονται στὸ παραπεμπτικὸ πόρισμα ποὺ συνέταξε ὁ κατήγορός του Μητροπολίτης!
 
Ἡ Συνοδικὴ καταδίκη.
 
Ἔτσι μὲ αὐτὸ τὸ φοβερὸ γιὰ κληρικὸ κατηγορητήριο βρέθηκε ὁ ἀποστολικοῦ ζήλου πεπληρωμένος π. Γερβάσιος ὑπόδικος ἐνώπιον τῆς Ἱ. Συνόδου μὲ ἐπικρεμάμενη τὴν ποινὴ τῆς καθαιρέσεως λόγω τῆς μεγάλης σοβαρότητας τῶν κανονικῶν ἐγκλημάτων γιὰ τὰ ὁποῖα κατηγορεῖτο!
 
Ἡ κρίσιμη, λοιπόν, ἡμέρα ἔφτασε! Ὁ ἀκάματος ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ ἀναμορφωτὴς τῶν ψυχῶν βρίσκεται ὑπόδικος ἐνώπιον τοῦ Συνοδικοῦ Δικαστηρίου ἀκολουθώντας ἀποστολικοῖς ἲχνεσι.
 
Στὶς 17 Μαρτίου 1931, πρὶν ἀπὸ 90 χρόνια ἀκριβῶς, «βάπτεται κάλαμος ἀποφάσεως παρὰ κριτῶν ἀδίκων» καὶ ἐκδίδεται ἡ μὲ ἀρ. 114/17.3.31 Συνοδικὴ καταδικαστικὴ ἀπόφαση μὲ τὴν ὁποία ἡ Ἱ. Σύνοδος καταδικάζει τόν π. Γερβάσιο ὡς «ἔνοχο ἀπειθείας κατὰ τοῦ οἰκείου Ἱεράρχου καὶ ἐπιβάλλει αὐτῷ τὴν ποινὴ τῆς ἑξαμήνου ἀργίας ἀπὸ πάσης ἱεροπραξίας ἄνευ στερήσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ δικαιωμάτων, καὶ ἰσοχρόνου σωματικοῦ περιορισμοῦ ἐν τῇ ἐν Πάτραις Ἱερᾷ Μονῇ Γηροκομείου, καὶ καταδικάζει αὐτὸν εἰς τὰ ἔξοδα καὶ τέλη τῆς σημάνσεως».
 
Ὁ μειοψηφήσας στήν καταδικαστική ἀπόφαση Μητροπολίτης Κασσανδρείας Εἰρηναῖος δήλωσε στὸν Παν. Τρεμπέλα, ὅπως διασώζει ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς: «Ἐζαλίσθηκα. Ἐζήτησα νὰ πάρω ἀέρα. Καὶ ὅταν βγῆκα ἀπὸ τὸ Συνοδικὸν Μέγαρον κατηυθύνθην εἰς τὸ Ζάππειον. Δὲν ἠμποροῦσα νὰ ἠσυχάσω… προσετέθη εἰς εἰσέτι δεδιωγμένος ἕνεκεν δικαιοσύνης»! Ὁ Μητρ. Φλωρίνης Αὐγουστῖνος σχολιάζοντας τὴ συνοδικὴ ἀπόφαση ἀποτυπώνει τὴν ἐντύπωση ποὺ προκάλεσε στὴν Πάτρα: «Ὁ συνάδελφος ἐπίσκοπος ἔπρεπε νὰ καλυφθῇ. Ὁ ἐλέγχων εὐθαρσῶς τὰς πράξεις ἱεροκήρυξ ἔπρεπε νὰ τιμωρηθῇ. Τὸ ἅγιον δικαστήριον, παρὰ τὴν θαυμασίαν ἀπολογίαν τοῦ π. Γερβασίου, τὸν ἐτιμώρησε διὰ τὴν ἀνυπακοὴν του (!) μὲ ἑξάμηνον ἀργίαν καὶ περιορισμὸν εἰς τὴν Ἱ. Μονὴν Γηροκομείου. Ἀλλ’ ἡ εἴδησις αὕτη γνωσθεῖσα εἰς τὴν πόλιν προεκάλεσε κῦμα ἀγανακτήσεως ἐναντίον τῶν διωκτῶν τοῦ ζηλωτοῦ ἱεροκήρυκος. Χιλιάδες λαοῦ συγκεντρώθησαν εἰς τὸν Σταθμὸν διὰ νὰ ὑποδεχθοῦν τὸν ἥρωα, τὸν π. Γερβάσιον. Ἦτο ἀπάντησις τοῦ λαοῦ εἰς ἐκείνους τοὺς ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐπειδὴ κρατοῦν εἰς τὰς χεῖρας των τὴν σφραγῖδα τῆς ἐξουσίας, νομίζουν, ὅτι δι’ αὐτῆς δύνανται νὰ διοικοῦν, νὰ κάμνουν ὅ,τι θέλουν νὰ σκεπάζουν ἐγκλήματα συναδέλφων καὶ νὰ κόπτουν κεφαλὰς τιμίων ἐργατῶν τοῦ Εὐαγγελίου».
 
Ὁ Μητροπολίτης Καρυστίας Παντελεήμων σημείωσε: «Ἀγαπητὲ μου Γερβάσιε, παρακολουθῶ μὲ μεγάλην συγκίνησιν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ὡραίας σου ἐργασίας καὶ τὰς συγκινήσεις τῆς περιπετείας σου
 
Ὅταν κατὰ Ν/βριον συνεδρίαζεν ἡ Ἱεραρχία ἔφερα τὸ ζήτημά σου καὶ ἐφώναξα μὲ ὅλην τὴν δύναμην τῆς ψυχῆς μου ὅτι δὲν θὰ εὕρωμεν ἔλεος ἀπὸ τὸν Θεὸν ἐὰν ἀντὶ νὰ ἐμψυχώνομεν καὶ νὰ ὑποστηρίζωμεν κληρικοὺς ἐνθουσιώδεις ὡς ὁ Γερβάσιος προσπαθοῦμεν νὰ φράξωμεν τὸν δρόμον των», ἐνῶ ὁ Παροναξίας Ἱερόθεος τοῦ ἒγραψε:
 
«Ἀγαπητὲ μοι Γερβάσιε, εἶσαι κληρικός. Λοιπὸν πρέπει νὰ ἔχῃς πάντοτε ὑπ’ ὄψιν σου καὶ ποτὲ νὰ μὴ λησμονήσῃς τό τοῦ Μ. Χρυσοστόμου “οὐδὲν δέδοικα πλὴν Ἐπισκόπων”… Οὔτε ἡ δικὴ Σου καταδίκη, οὔτε τοῦ Λούβαρη ἡ ἀθωότης μὲ ἐξέπληξαν. Σχεδὸν τ’ ἀνέμενον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν μὲ ἀφῆκεν ἀσυγκίνητον εἶναι ἡ στάσις τῶν παιδιῶν Σου. Εὖγε τους! Μετέβαλον τὴν καταδίκην εἰς θρίαμβον! Μὴ ἀπογοητεύεσαι ὁ Θεὸς εἶναι Μεγάλος. Συγχώρει τοὺς ἐχθροὺς Σου καὶ εὒχου ὑπὲρ αὐτῶν»!
 
Στὶς 22 Μαρτίου 1931 ὁ καταδικασθεὶς διὰ τὴν «μαρτυρίαν τοῦ Ἀρνίου» (Ἀποκ. 6,9) ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴν Ἀθήνα στὴν Πάτρα καὶ ἔγινε μὲ ἐνθουσιασμὸ δεκτὸς ἀπὸ χιλιάδες λαοῦ ποὺ τὸν περίμεναν στὸ σιδηροδρομικὸ σταθμὸ γιὰ νὰ τὸν συνοδεύσουν στὴν Ἱ. Μ. Γηροκομείου. Ἐκεῖ ἀπευθύνθηκε στὸ συγκεντρωμένο πλῆθος ἐνημερώνοντας τοὺς πιστοὺς περὶ τῆς δίκης καὶ καταδίκης του ἀλλὰ καὶ ἀπηύθυνε τὴν Κυριακὴ προσευχὴ «Πάτερ ἂφες αὐτοῖς, οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσιν» (Λουκ. 23, 34).
 
Ἡ συνοδικὴ καταδικαστικὴ ἀπόφαση κοινοποιήθηκε στὸν π. Γερβάσιο στὶς 2 Ἰουνίου 1931 ἡμέρα ἀπὸ τὴν ὁποία ἄρχισε καὶ ἡ ἔκτιση τῆς 6μήνου ἀργίας καὶ ἐγκλεισμοῦ του στὴν Ἱ. Μονὴ Γηροκομείου. Ἡ ἱστορικὴ Μονὴ τῶν Πατρῶν τοὺς ἑπόμενους μῆνες ἔζησε μέρες δόξας, ἔγινε ὁ ἄμβωνας τῶν Πατρῶν. Ἑκατοντάδες λαοῦ ἀνέβαιναν καθημερινὰ γιὰ νὰ πάρουν τὴν εὐχὴ τοῦ Παπούλη. Ἐνδεικτικὴ τοῦ ἤθους τοῦ π. Γερβασίου εἶναι ἡ ἐπιστολὴ του πρὸς τὴν Ἐνοριακὴ Ἐπιτροπὴ Ἱ. Ν. Ἁγ. Δημητρίου (8.7.31) μὲ τὴν ὁποία παραιτήθηκε «ἀμετακλήτως παντὸς δικαιώματός μου ἐπὶ τοῦ μηνιαίου μισθοῦ μου… καθόσον δὲν ἐπιθυμῶ νὰ γίνω πρόξενος σκανδάλου τινός», διότι ἡ Ἁγ. Γραφὴ λέει «ὅτι ὁ μὴ ἐργαζόμενος ἐν τινι δὲν δικαιοῦται λαμβάνειν ἢ ἀπαιτεῖν μισθὸν τινα»! Σημειώνεται ὅτι ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφαση δὲν προέβλεπε στέρηση μισθοῦ…
 
Ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἀδικίας.
 
Δυστυχῶς οἱ ἔντονες διαμαρτυρίες τῶν παιδιῶν τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων καὶ τοῦ Πατραϊκοῦ λαοῦ δὲν εἰσακούστηκαν ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη. Ἀλλὰ ὁ Θεὸς οἰκονομεῖ τὶς ὑποθέσεις τῶν ἐργατῶν τοῦ Εὐαγγελίου μὲ παράξενους τρόπους. Ἔτσι, ὅταν ὁ Μητροπολίτης Πατρῶν Ἀντώνιος χοροστατοῦσε στὸν Ἱ. Ν. Ἁγ. Παρασκευῆς Α΄ Κοιμητηρίου ἀκούστηκε μιὰ δαιμονισμένη νὰ τοῦ λέει: «Ἐγὼ ρὲ Ἀντώνιε σὲ ἔκανα νὰ τιμωρήσεις τὸν Γερβάσιο γιατὶ μὲ καίει καὶ μὲ τυραννάει»! Ὁ Μητροπολίτης εἰς ἑαυτὸν ἐλθὼν ἀντιλήφθηκε τὸ ἀτόπημά του καὶ «προσπάθησε νὰ τοῦ ὑποδείξῃ νὰ ἐπανέλθῃ καὶ νὰ συνεχίσῃ ἱερουργῶν καὶ διδάσκων, ἀλλὰ μὲ διάκρισιν, διότι ὅπως ἒλεγεν ὁ ἴδιος διέκρινε καὶ ἀνεγνώριζε τὸ σφάλμα του. Πλὴν ὁ γέροντας ἐπέμενεν ἀνένδοτος νὰ συνεχίσῃ ἐκτίων τὴν ποινὴν του, μέχρι τῆς τελευταίας ὥρας». Μόνο ὅταν στὶς 24.9.1931 ὁ Μητροπολίτης ἐξέδωσε διαταγὴ μὲ τὴν ὁποία τὸν διέτασσε «ἵνα κατέλθῃ εἰς τὴν ἐνορίαν του καὶ ἐπαναλάβῃ τὰ ἐφημεριακὰ του καθήκοντα» διέκοψε τὴν ποινὴ του καὶ ἐπανῆλθε στὴν ἐνοριακὴ διακονία του!
 
Πλέον ὁ π. Γερβάσιος συνέχισε ἐλεύθερα τὸ ποιμαντικὸ του ἔργο. Ἐπιπλέον δέ, ἄρχισε σιγά-σιγά νὰ ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ πρώην διώκτου του Μητροπολίτου, ὁ ὁποῖος τὸν διόρισε Ἀρχιερατικὸ Ἐπίτροπο (1933-1937) καὶ πρότεινε στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας (1937) τὴν ἐγγραφὴ του στὸν κατάλογο τῶν πρὸς ἀρχιερατεία ὡς «ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ἄριστον ἱεροκήρυκα καὶ κατηχητήν, λίαν ὠφελίμως ἀσκοῦντα τὸ λειτούργημα τοῦ πνευματικοῦ πατρός». Ἡ πρόταση τοῦ Μητροπολίτου δὲν ἔγινε ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία… Τὸ 1938 διορίστηκε Πρωτοσύγκελλος τῆς Μητροπόλεως Πατρῶν ὅπου παρέμεινε μέχρι τὸ διορισμὸ του ὡς Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Χρύσανθο (1939), ἀπ’ ὅπου παραιτήθηκε ὅταν ἀνέλαβε ὡς Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν ὁ Δαμασκηνὸς (1941).
 
Μετὰ τὴν ἐπιστροφὴ του ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, ἐλεύθερος καὶ τῶν ἐφημεριακῶν καθηκόντων του ἀφοσιώθηκε ὁριστικὰ μέχρι τὴν κοίμησή του (30 Ἰουνίου 1964) στὸ λειτουργικὸ καὶ κατηχητικὸ του ἔργο μὲ τὸ ὁποῖο ἀναμόρφωσε πνευματικὰ τὴν πόλη τῶν Πατρῶν.
 
Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος
Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

«Βαρθολομαίος ο ΜΕΓΑΣ»!!! Τον ανακήρυξε ο Αμερικής Ελπιδοφόρος!!!

Διαβάζουμε σε Ελληνικά μεγάλα ΜΜΕ εδώ
σε ομογενειακά ΜΜΕ εδώ,

 

και σε εκκλησιαστικά site εδώ

την είδηση:

Στο εξής ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα αποκαλείται «Βαρθολομαίος ο ΜΕΓΑΣ»!!!
 

«Τρελά πράγματα…
Ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος
με γραβάτα, κοστούμι και με το ποτήρι του κρασιού στο χέρι!!!
Ανακήρυξε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως
«Βαρθολομαίο τον Μέγα»!!!

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη για την επέτειο της αναρρίχησης του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον Πατριαρχικό Θρόνο τον ανακήρυξε «Βαρθολομαίο τον Μέγα»
κατά το πρότυπο του Μέγα Φωτίου και του Μεγάλου Βασιλείου ως ισότιμο και ισόκυρό τους.

Την είδηση αυτή δημοσιοποίησε ο διοικητής του Τάγματος του Αγίου Ανδρέα των Αρχόντων Μέγας Ακτουάριος Αντώνιος Λυμπεράκης με ανακοίνωση που έστειλε στα μέλη του Τάγματος, αναφέρει η εφημερίδα Εθνικός Κήρυκας.»

« Υπογραμμίζει ο κ. Λυμπεράκης πως «στη δισχιλιετή Ιστορία της Εκκλησίας, μόνον ένας Οικουμενικός Πατριάρχης έφερε τον τίτλο ‘ο Μέγας’: ο Άγιος Φώτιος ο Μέγας, ο οποίος ποίμανε την Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως σε μια περίοδο βαθύτατης κρίσεως και αναταραχής, τόσο στο εσωτερικό της Εκκλησίας όσο και στον ευρύτερο κόσμο.»

Σχολιάζει το ομογενειακό μέσο (εδώ).

Διορατικό χάρισμα δεν μας έδωσε ο Θεός.

Αλλά εδώ και πολλά χρόνια γνωρίζαμε πόση «ευλογία» θα έχει αυτός
που ως αρχιμανδρίτης το 2006 ΦΙΛΗΣΕ το χέρι και ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕ τον Πάπα
μέσα στο Φανάρι!
https://www.youtube.com/watch?v=S5e81e4qMYI

Από μητροπολίτης Προύσης, έγινε αρχιεπίσκοπος Αμερικής!

Και «γλείφοντας» ονειρεύεται να στρογγυλοκαθήσει στον πατριαρχικό θρόνο στο Φανάρι (ενδεχομένως με τον Πάπα δίπλα του)!

Θυμίζουμε ενδεικτικά:

1. Σε ουνίτες: 






2. ατελείωτες συμπροσευχές με αιρετικούς:







3. «Ευλογώντας» την βάπτιση παιδιών ομοφυλόφιλων αντρών στην Αθήνα!!!



4. Σέβεται το δικαίωμα στις εκτρώσεις!!!



5. Του αρέσουν οι γραβάτες και τα ακριβά κουστούμια
ακόμη κι όταν οι άλλοι ιερωμένοι δίπλα του φοράνε ράσα:







Η εκκλησία μας, απαντούσε ευθέως, χωρίς περιστροφές, με μία λέξη σε κάθε αμετανόητο, πλανεμένο αιρετικό:

ΑΝΑΘΕΜΑ 













Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

Project Panama: Εκατομμύρια βιβλία στη γκιλοτίνα της Τεχνητής Νοημοσύνης!

 
Μπορεί μια τεχνητή υπέρ-γνώση να επιβληθεί καταβροχθίζοντας κάθε άλλη πηγή γνώσης; Τα τελευταία δύο χρόνια εξελίσσεται ένα εξαιρετικά δυσοίωνο γεγονός που σχετίζεται με την Τεχνητή Νοημοσύνη, το οποίο είναι ελάχιστα γνωστό στο ευρύ κοινό και μάλιστα αρκετοί νομίζουν ότι πρόκειται για σενάριο συνωμοσιολογίας. Κι όμως είναι απόλυτα αληθινό. 
 
Ποιο είναι αυτό; Οι τεχνολογικοί κολοσσοί αγοράζουν τεράστιες ποσότητες βιβλίων με σκοπό να τα σκανάρουν ψηφιακά και να εκπαιδεύσουν τα γλωσσικά μοντέλα τους (ΤΝ). Αφού τα πρωτότυπα βιβλία έχουν «ταΐσει» με γνώση τον υπέρ-εγκέφαλο, καταστρέφονται με τη διαδικασία της πολτοποίησης ώστε να μη βγουν ξανά στην αγορά ως μεταχειρισμένα, κάτι που θα ακύρωνε το νομικό «παράθυρο» το οποίο εκμεταλλεύονται οι εταιρείες ώστε να μην πληρώνουν δικαιώματα!
 
Το αποτρόπαιο αυτό εγχείρημα που θυμίζει τις πιο σκοτεινές σελίδες του «Φαρενάιτ 451», ήρθε στο φως μέσω δημοσιογραφικής έρευνας για τη γνωστή εταιρεία «Anthropic». Η άκρη του νήματος ξεκίνησε από τη διαπίστωση ασυνήθιστα μεγάλων αγορών σε διαδικτυακά βιβλιοπωλεία, από το 2024. Τεράστιες παραγγελίες άρχισαν να γίνονται σποραδικά, ακόμα και σε πολύ προχωρημένες ώρες της νύχτας, σύμφωνα με τους ίδιους τους βιβλιοπώλες. Τα διαδικτυακά «καλάθια» γέμιζαν με εκατοντάδες έως και εκατοντάδες χιλιάδες σπάνια βιβλία, ιστορίας, λογοτεχνίας, ψυχολογίας, επιστημών, τεχνικών θεμάτων και οτιδήποτε άλλο, με μόνο κοινό τους χαρακτηριστικό ότι όλα είχαν εκδοθεί πριν το 2022.
 
Έχοντας πολλές τέτοιες ύποπτες ενδείξεις και μαρτυρίες στην κατοχή της, μια δημοσιογραφική ομάδα (404 Media) σκέφτηκε να κρύψει έναν πομπό GPS σε ένα από τα περίπου 1.000 έντυπα βιβλία, μιας ακόμα τέτοιας μαζικής παραγγελίας (σε συνεννόηση τους με τον έμπορο σπάνιων βιβλίων). Η διαδρομή που ακολούθησε το «παγιδευμένο» βιβλίο μετά την παραλαβή του, άφησε τους δημοσιογράφους με το στόμα ανοιχτό. Από την Καλιφόρνια έφτασε στο Μιλγουόκι, στη συνέχεια στο Κολοράντο Σπρινγκς και τελικά σε αποθήκη ιδιοκτησίας της Amazon (βασικού μετόχου της Anthropic), την οποία η εταιρεία έχει κωδικοποιήσει ως «VGT3».
 
Όπως αποκαλύφθηκε από τις μετέπειτα έρευνες, εκείνη η αποθήκη λειτουργούσε ως ένα «Άουσβιτς» για βιβλία, στα πλαίσια εταιρικού σχεδίου με την κωδική ονομασία «Project Panama». Η Anthropic είχε προσλάβει εργολάβους για να αναλάβουν σε βιομηχανικές μονάδες το κόψιμο της ράχης εκατομμυρίων βιβλίων με αυτοματοποιημένες γκιλοτίνες (!), το πέρασμα των σελίδων τους από σαρωτές υψηλής ταχύτητας και στη συνέχεια τη μαζική καταστροφή τους.
 
Το νομικό παράθυρο της λεηλασίας
 
Ο λόγος που οι big-tech επέλεξαν αυτήν την τακτική, είναι φυσικά το τάισμα του ψηφιακού «θηρίου» με το μικρότερο δυνατό κόστος. Ήδη αποδείχθηκε δικαστικά ότι η Anthropic είχε κατεβάσει 7 εκατομμύρια πειρατικά βιβλία από «σκιώδεις» βιβλιοθήκες του διαδικτύου, γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Η τροφοδοσία της ΤΝ με πειρατικές ψηφιακές βιβλιοθήκες, θα συνέχιζε να εκθέτει τους τεχνολογικούς κολοσσούς σε γιγαντιαίες αγωγές για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Όμως η νόμιμη αγορά έντυπων βιβλίων δίνει τη δυνατότητα στον κάτοχο να τα χρησιμοποιήσει όπως επιθυμεί, εάν εμπίπτει στη νομική εξαίρεση της «εύλογης χρήσης» (fair use).
 
Στην υπόθεση Bartz κατά Anthropic (τρεις Αμερικανοί συγγραφείς —η Andrea Bartz, ο Charles Graeber και ο Kirk Wallace Johnson— κατέθεσαν ομαδική αγωγή στην Anthropic τον Αύγουστο του 2024), η εταιρεία ΤΝ επικαλέστηκε ότι έκανε «εύλογη χρήση», με το νομικίστικο σκεπτικό ότι δεν προκαλούσε καμία ζημιά στην αγορά, διότι ένα (έντυπο) βιβλίο αγόραζε, και ένα (ψηφιακό) βιβλίο απέμενε στο τέλος. Το μόνο που έκανε η Anthropic (κατά τη δικανική λογική της) ήταν να μετασχηματίσει τη μορφή βιβλίων που ήδη της ανήκαν νόμιμα, χωρίς να καρπώνεται επιπλέον αντιγραφές τους.
 
Αγνοώντας την ασύλληπτη οικονομική και εξουσιαστική ισχύ που αποκτά μια ρουφήχτρα που καταπίνει τη σκέψη ολόκληρης της ανθρωπότητας, το ομοσπονδιακό δικαστήριο της Καλιφόρνιας δικαίωσε (!) το αφήγημα της Anthropic (καταδικάζοντας την - μόνο - για τα πειρατικά αρχεία που είχε αποσπάσει), ανοίγοντας διάπλατα τη νομική οδό ώστε οι big tech να θερίσουν τη δημοσιευμένη νόηση της οικουμένης. Στέλνοντας τα πονήματα κάθε ανθρώπινου εγκεφάλου σε ένα πληροφορικό (και πληροφοριακό) στρατόπεδο συγκέντρωσης, αφαιρώντας τα επιμορφωτικά «τιμαλφή» τους για τις ανάγκες του ψηφιακού «άξονα», και οδηγώντας τα – τέλος – στις γκιλοτίνες της λησμονιάς.
 
Γιατί ψάχνουν βιβλία πριν το 2022
 
Εκδότες, συγγραφείς και επιχειρήσεις βιβλιοπωλείων καταγγέλλουν ότι μέσα από αυτήν την ιλιγγιώδη εκκαθάριση, χάνονται πολλά σπάνια βιβλία, περιορισμένων ή και μοναδικών τελευταίων αντιτύπων που καταλήγουν στις «φαγάνες» των data centers. Αντί για το ολοκαύτωμα των βιβλίων που οργάνωναν συστηματικά οι Ναζί, οι σύγχρονοι δικτατορίσκοι αγοράζουν τα βιβλία και τα καταστρέφουν στην καπιταλιστική «πυρά». Αλλά γιατί οι δήμιοι των βιβλίων επιλέγουν εκδόσεις πριν από το 2022; Εδώ κρύβεται ακόμα ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον στοιχείο. Οι big tech χρειάζονται για τα γλωσσικά μοντέλα της, βιβλία που να είναι εντελώς απαλλαγμένα από την «προσβολή» της Τεχνητής Νοημοσύνης. Τα βιβλία πριν το 2022 είναι εξασφαλισμένο ότι δεν γράφτηκαν – μερικώς ή συνολικώς – από κάποια ψηφιακή πλατφόρμα.
 
Αν η ΤΝ «ταϊζόταν» με το (όλο και πιο συχνά) νοθευμένο περιεχόμενο των τελευταίων τεσσάρων ετών, στην ουσία θα ανακύκλωνε την «τοξική» γνώση του ίδιου του εαυτού της. Θα «δηλητηριαζόταν» από το δευτερογενές υλικό που η ίδια επινόησε, ως σύστημα νηπιακής ηλικίας που απλά παπαγαλίζει επαναχρησιμοποιημένες πληροφορίες και άρα δεν ωριμάζει. Ενώ ο απέραντος ωκεανός της έντυπης γραφής, διαθέτει όλο το βάθος της ανθρώπινης σκέψης και επινόησης, όλες τις μορφές συλλογιστικής, όλα τα ερωτήματα και τα απαντήματα που έχουν κατατεθεί, όλη την πολυπλοκότητα των συναισθημάτων, όλες τις υπαρξιακές αναζητήσεις, τις παραπεμπόμενες βιβλιογραφίες, τις διασταυρώσεις πηγών, τις άπειρες προεκτάσεις της φαντασίας, τα λάθη, τα πάθη, τα όνειρα, τα αδιέξοδα, τα πάντα.
 
Μέσα στα βιβλία κλείνεται ολόκληρος ο ψυχισμός του θαυμαστού όντος που ονομάζεται άνθρωπος. Σύνθετα και ποιοτικά κείμενα μεγάλης έκτασης που δύνανται να προσφέρουν ατελείωτες δυνατότητες επικοινωνίας και πληροφοριών, κατασκευάζοντας έναν ψηφιακό νου με αξιώσεις «θεού». Αντί για πολιτισμικός θησαυρός, οι τυπωμένες λέξεις αντιμετωπίζονται σαν ψυχρές μονάδες ισχύος και σαν δεξαμενή «παντογνωσίας», κάτι σαν τα «Ακασικά αρχεία» του αποκρυφισμού, αυτήν τη μεταφυσική (δήθεν) «βιβλιοθήκη» όπου έχουν πρόσβαση μόνο οι «πεφωτισμένοι», η οποία καταγράφει κάθε πράξη, σκέψη, λόγο και συναίσθημα, κάθε ψυχής του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος.
 
Σώστε τα βιβλία
 
Κανείς δεν γνωρίζει πόσα εκατομμύρια βιβλία έχουν καταστραφεί ως τώρα. Από εσωτερικά έγγραφα της Anthropic, αποκαλύφθηκε ότι στόχος της ήταν να «σαρώσει καταστρέφοντας όλα τα βιβλία του κόσμου». Και δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι αυτός ο στόχος έπαψε να ισχύει. Φανταστείτε όμως τι σημαίνει αυτή η λεηλασία του ανθρώπινου πνεύματος για όλους τους συγγραφείς της ιστορίας, αν αυτό το σχέδιο αποδεσμευτεί από όλα τα νομικά εμπόδια. Ο πλαγιαρισμός θα γίνει παιχνιδάκι για κάθε χρήση, και η συγγραφική εφευρετικότητα θα στραγγαλίζεται κάτω από βουνά τεχνητής απάτης, στην απέλπιδα προσπάθεια να αποδείξει ότι υπάρχει. Το ίδιο το ανθρώπινο πνεύμα δεν θα μπορεί να αποδείξει δημοσίως ότι υπάρχει και ότι υπήρξε με τον τρόπο που υπήρξε, αν η διαχείριση της πληροφορίας ανατεθεί αποκλειστικά στα ψηφιακά μοντέλα που κατασπαράζουν τη διατυπωμένη σκέψη μας.
 
Αναλογιζόμενοι όλα τα παραπάνω, μάλλον θα πρέπει όλοι να επανεκτιμήσουμε το πόσο σημαντικό είναι να φυλάμε τυπωμένα βιβλία στις βιβλιοθήκες μας και να μην τα πετάμε για κανέναν λόγο. Ακόμα και αν δεν λείψουν σε εμάς, δεν αποκλείεται να λείψουν στις επόμενες γενιές. Στο δυστοπικό μυθιστόρημα «Φαρενάιτ 451», παρουσιάζεται ένας μελλοντικός κόσμος όπου τα βιβλία έχουν απαγορευτεί ως άκρως επικίνδυνα για την κοινωνική τάξη και την κυρίαρχη ιδεολογία. Ολόκληρη η ανθρωπότητα βρίσκεται σε κατάσταση αφασίας, διότι μετά την εξάλειψη της ανάγνωσης, χάθηκε η ικανότητα κριτικής σκέψης, η ιστορική μνήμη και η ίδια η δυνατότητα της επικοινωνίας. Μια «αναρχική» ομάδα όπου ο κάθε άνθρωπος φρόντισε να αποστηθίσει από ένα μνημειώδες έργο πριν αυτό απαγορευτεί, γίνεται η τελευταία ζωντανή «βιβλιοθήκη» της ανθρωπότητας, ελπίζοντας ότι θα ξημερώσει η μέρα που οι λέξεις θα απελευθερωθούν από τα καθεστωτικά δεσμά τους.
 
Τι λέτε; Φαντάζει πλέον μακρινό αυτό το σενάριο;
 

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γράφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γράψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε, απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook ή στο Twitter μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

4. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

5. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

6. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

7. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Να σημειώσουμε ότι εκτός των αναρτήσεων που υπογράφει ο διαχειριστής μας, όλες οι άλλες απόψεις που αναφέρονται σε αυτές ανήκουν αποκλειστικά στους συντάκτες των άρθρων. Τέλος άλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.