Τουρκική Εισβολή: Ημερολογιακά τραγικός Ιούλιος και Αύγουστος 1974 (Γ μέρος)

Η Ann Warburton

Ο επικήδειός της από τη βρετανική «The Guardian», 15.6.2015.

https://www.theguardian.com/politics/2015/jun/15/dame-anne-warburton

 

Γράφει η Φανούλα Αργυρού

 

Μέρος Γ΄

 

Διαβάστε το Α μέρος ΕΔΩ και το Β μέρος ΕΔΩ

 

Τα βρετανικά σχέδια πρότειναν διχοτόμηση ή ομοσπονδιακή λύση

 

Στις 22 Ιουλίου, πριν ξεκινήσει η Γενεύη Ι, ο Τζέιμς Κάλαχαν πήρε επειγόντως αξιολόγηση από το Φόρεϊν Όφις ως προς τον προσανατολισμό «λύσης». Το έγγραφο ετοιμάστηκε με μεγάλη βιασύνη και σημείωνε ότι θα χρειαζόταν επεξεργασία. Όμως, το περιεχόμενό του είναι υψίστης σημασίας, γιατί εκθέτει τη βρετανική πολιτική από τον Ιούλιο του 1974 μέχρι το «Σχέδιο Ανάν» και το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Και παρουσιάζει και μιαν άλλη ενδιαφέρουσα εναλλακτική λύση – που είχε ξανασυζητηθεί μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης, το 1958 και το 1964, αλλά απορρίφθηκε σε όλες τις περιπτώσεις – εκείνη της πλήρους μετακίνησης των Τουρκοκυπρίων από την Κύπρο…

 

Μεταξύ άλλων μελετήθηκαν ως εναλλακτικές λύσεις:

 

Τρόπος διαμοιρασμού της εξουσίας σε μια ανεξάρτητη Κύπρο – Εξάλειψη της τουρκικής μειονότητας – Ανταλλαγή πληθυσμών εντός της Κύπρου: διχοτόμηση ή ομοσπονδιακή λύση.

 

Το Φόρεϊν Όφις ενδεικτικά ακολούθησε την τελευταία επιλογή. Το έγγραφο είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένο με τη βρετανο-τουρκική πολιτική για γεωγραφικό διαχωρισμό και τη δημιουργία δύο συνιστώντων ομόσπονδων κρατών, που υποστήριξαν από τις 3.1.1964 μέχρι σήμερα, μέσω της Δι-κοινοτικής, Δι-ζωνικής Ομοσπονδίας, η οποία έχει τις καταβολές της από το 1955…

 

Γενεύη ΙΙ – Ξεκίνησε στις 8 Αυγούστου με επικεφαλής και πάλι τον Κάλαχαν και το επιτελείο του από το Φόρεϊν Όφις. Αυτήν τη φορά η Διάσκεψη ήταν πενταμελής, με τη συμμετοχή και Βρετανών ανώτερων στρατιωτικών, με συμβαλλόμενα μέρη τον Γλ. Κληρίδη με τους συμβούλους του και τον Ρ. Ντενκτάς με τους δικούς του. Με βωβούς παρατηρητές τον Αμερικανό Άρθουρ Χάρτμαν (στην πρώτη Γενεύη είχε παρευρεθεί ο Γουίλιαμ Πάφουμ) και τον Σοβιετικό Βίκτορ Μίνιν, που επίσης παρευρέθη στη Γενεύη Ι.

 

Οι Ελληνοκύπριοι σύμβουλοι: Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης, Τάσσος Παπαδόπουλος, Κρίτων Τορναρίτης και Πολύβιος Πολυβίου. Ο μόνος επιζών ο τελευταίος.

 

9 Αυγούστου – Χάρτες

 

9 Αυγούστου – Έφθασε από την Κύπρο ο Βρετανός συνταγματάρχης (Colonel) Jerry Hunter, με τους τελευταίους χάρτες οριοθέτησης (demarcation maps) της γραμμής Αττίλα (είχαν αναλάβει οι Βρετανοί). Λόγω της ασταμάτητης προέλασης των τουρκικών στρατευμάτων, οι χάρτες άλλαζαν συνεχώς. Σύμφωνα με αυτούς τους χάρτες, που δόθηκαν και στους Αμερικανούς, σε συνδυασμό με τη ροή των πληροφοριών που έρχονταν για δεύτερη εισβολή, οι Μυστικές Υπηρεσίες Βρετανίας και Αμερικής διαμόρφωναν και προσάρμοζαν τους δικούς τους χάρτες παρακολουθήσεως και προβλέψεως.

 

9 Αυγούστου – Το τηλεγράφημα των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, που φανέρωσε γι’ ακόμα μια φορά πόσα γνώριζαν οι Βρετανοί ΠΡΙΝ από την πρώτη εισβολή ΚΑΙ ΤΙ θα ακολουθούσε!

 

Απόρρητο τηλεγράφημα μόνο για τα μάτια του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (εστάλη και στη CIA στην Ουάσιγκτον), προς Κάλαχαν (και βρετανικές αποστολές) για τις τουρκικές προθέσεις για δεύτερη εισβολή, με στόχο την κατάληψη περιοχών πέραν της γραμμής πέντε μιλίων ανατολικά της Μόρφου, μέσω Λευκωσίας, φθάνοντας στην Αμμόχωστο. Γραμμή διά μέσου Λευκωσίας που θα περνούσε ανατολικά της πρωτεύουσας, θα αιχμαλώτιζε το ξενοδοχείο «Λήδρα Πάλας», τα δικαστήρια, και τα τουρκικά στρατεύματα θα προχωρούσαν σε μια γραμμή που επεκτεινόταν μέχρι τον κυκλικό κόμβο «Κολοκασίδη» (Colocassidesround-about.)

 

ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: «Πιστεύουμε το σχέδιο στρατιωτικά έχει νόημα (the plan makes military sense). Και θα είναι στο πλαίσιο των δυνατοτήτων των τουρκικών δυνάμεων που βρίσκονται τώρα στην Κύπρο να το εκτελέσουν και οι Τούρκοι μπορούν να εκτελέσουν την 3η φάση δίχως να αντιμετωπίσουν ελληνική επίθεση… Το σχέδιο είναι σύμφωνα με ό,τι γνωρίζαμε για τα τουρκικά σχέδια πριν από την επέμβαση: Πιστεύουμε οι Τούρκοι πάντα ήλπιζαν να εξασφαλίσουν την Αμμόχωστο… για την οποία είχε μιλήσει ο Ecevit… και το εκπληκτικό είναι η δήλωση πως το σχέδιο θα εκτελεστεί ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη και όχι αργότερον της 20ής Αυγούστου…» (Οι υπογραμμίσεις της συγγραφέως).

 

9 Αυγούστου – Ο Κάλαχαν ενημέρωσε τον Χάρτμαν και αυτός τον Σίσκο στην Ουάσιγκτον για τις πληροφορίες και ότι και oι δικοί τους (Αμερικανοί) είχαν πρόσβαση στις ίδιες πληροφορίες για 2η εισβολή από τους Βρετανούς. Το τηλεγράφημα στάλθηκε και στη CIA…

 

Σχετικό αμερικανικό έγγραφο επιβεβαιώνεται με το πρωτογενές βρετανικό.

 

Και έτσι εξηγείται και ο χάρτης που βρέθηκε στα αμερικανικά αρχεία, που λανθασμένα ονομάστηκε αρχικά ως ‘‘χάρτης Kissinger’’, ενώ στο πάνω μέρος του χάρτη ο τίτλος λέγει καθαρά ότι «Ο χάρτης αυτός ετοιμάστηκε από την Υπηρεσία Πληροφοριών και Έρευνας προβάλλοντας τις τουρκικές κινήσεις στην Κύπρο, 13 Αυγούστου 1974» (Map done by the Bureau of Intelligence and Research projecting Turkish moves on Cyprus 13 August 1974).

 

Στον χάρτη καταγράφηκαν οι διάφορες φάσεις των τουρκικών προελάσεων όπως ακριβώς είχαν και όσες θα ακολουθούσαν, σύμφωνα με τις έγκυρες πληροφορίες που είχαν οι Βρετανοί από τις 17 Ιουλίου 1974 και τις οποίες μοιράζονταν με τους Αμερικανούς...

 

Για όσους διερωτώνται, λοιπόν, πώς και γνώριζαν οι Αμερικανοί από τις 13 Αυγούστου τις επόμενες κινήσεις Ετζεβίτ.

 

9 Αυγούστου – Το βράδυ, στις 10 μ.μ., ο Κάλαχαν μετέφερε στους Γλ. Κληρίδη και Μιχαλάκη Τριανταφυλλίδη τις τουρκικές απαιτήσεις για μεγάλες αυτόνομες περιοχές και, παρ’ όλο που ο Κληρίδης δεχόταν διοικητικό ομόσπονδο σύστημα, κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να το πουλήσει στον κόσμο στην Κύπρο.

 

Ο Callaghan στη Γενεύη ήταν πλήρως ενήμερος για τις τουρκικές προθέσεις 2ης εισβολής, όπως γνώριζε και για την πρώτη από τις 16 Ιουλίου 1974. Και ενημέρωνε σχετικά τους Αμερικανούς.

 

10 Αυγούστου – Η Ann Warburton, Βρετανίδα αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη (βρισκόταν στη Γενεύη ΙΙ και παρευρέθη και στη συνάντηση Ετζεβίτ/Γουίλσον 17 Ιουλίου στην πρωθυπουργική κατοικία), ενημέρωσε τον Χάρτμανότι στις 17 Ιουλίου ο Ετζεβίτ τούς είχε εξηγήσει μέχρι πού θα έφθανε η γραμμή Αττίλα (Αμμόχωστο) και του ζήτησε να ενημερώσει τον Χένρι Κίσινγκερ…

 

Η Ann Warburton ήταν η πρώτη γυναίκα πρέσβης της Μ. Βρετανίας, όταν διορίστηκε το 1976 στη Δανία. Πέθανε το 2015. Σ’ αυτήν την προσωπικότητα οφείλουμε τόσο εμείς όσο και οι Αμερικανοί (Κίσινγκερ), τη γνώση ότι ο Ετζεβίτ είχε ενημερώσει τους Βρετανούς μέχρι πού θα τραβούσε τη γραμμή Αττίλα του…

 

Πηγές: Βρετανικό Εθνικό Αρχείο, Αμερικανικά Αρχεία – Βιβλίο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».

 

*Η συνέχεια 9-14/8/1974, στο Μέρος Δ’ το ερχόμενο Σάββατο

 

Το άκρως απόρρητο τηλεγράφημα των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών (Joint Intelligence Committee), 9/8/1974, προς Κάλαχαν και CIA.

 

πηγή

Σχέδιο ερήμωσης στα χωριά: Πρώτα έκλεισαν τα ΕΛΤΑ, τώρα κάνουν ATM τα καφενεία!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης 

 

Σαν ατσούμπαλος δράστης που δεν μπορεί με τίποτα να κρύψει το πονηρό έργο του, η κυβέρνηση συνεχίζει να καταστρέφει την ελληνική επαρχία. Κομμάτι – κομμάτι, ξηλώνουν κάθε βασική υπηρεσία από τα μικρά χωριά ώστε να τα καταντήσουν μη βιώσιμα και έρημα.

 

Μερικούς μήνες μετά το εθνικό έγκλημα του κλεισίματος των ΕΛΤΑ που έδιναν υπόσταση στη σχέση του πολίτη με το κράτος, έρχεται τώρα το δεύτερο χτύπημα με το μαζικό κλείσιμο των ΑΤΜ και τη μετατροπή των καφενείων σε… τράπεζες! Η ανταπόδοση των ελληνικών τραπεζών στην τριπλή σωτηρία τους (μέσω ανακεφαλαιοποιήσεων) από τον ελληνικό λαό, είναι να αποψιλώσουν την επαρχία από μηχανήματα ανάληψης μετρητών. Και ο πρόθυμος συνέταιρος τους, η ελληνική κυβέρνηση, είναι αυθεντία στο να μετατρέπει τη ζωή των πολιτών σε κουίζ ατομικής ευθύνης.

 

Δεν φτάνει που τα χωριά εξαφανίζονται πληθυσμιακά από το χάρτη, πρέπει να προσαρμόσουμε και τον δημογραφικό θάνατό μας στην μείωση του λειτουργικού κόστους των τραπεζών! Η Ελλάδα ξεψυχά αβοήθητη και η κυβέρνηση κοιτάζει πώς να ετοιμάσει την ψηφιοποίηση της οικονομίας, πώς να ερημώσει χωριά για να γίνουν τουριστικά συγκροτήματα, χωράφια για data centers και εκτάσεις για ΑΠΕ. 

 

Δεν υπάρχει καμία άλλη λογική εξήγηση για την άθλια «λύση» που πρότεινε το υπουργείο Οικονομικών για την απόσυρση των ATM σε πολλά χωριά: «Προβλέπεται η δυνατότητα παροχής υπηρεσιών ανάληψης μετρητών από εμπόρους λιανικής μέσω φυσικών καταστημάτων, ακόμη και χωρίς να προηγείται αγορά αγαθών ή υπηρεσιών από τον πελάτη». Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια; Ότι το μπακάλικο ή το καφενείο του χωριού παροτρύνεται να αναλάβει χρέη… ATM. 

 

Ζούμε σε μια τρελή εποχή όπου οι τράπεζες έχουν γίνει εισπρακτικά «καφενεία» και τα καφενεία γίνονται τράπεζες. Το τραπεζικό σύστημα λεηλατεί τα ακίνητα των Ελλήνων, χρεώνει ληστρικές προμήθειες, γλιτώνει δισεκατομμύρια με τον αναβαλλόμενο φόρο, κλείνει την κάνουλα των δανείων, αποσύρει τα ATM, εξυπηρετεί πολίτες μόνο με ραντεβού και τώρα φορτώνει στον μεροκαματιάρη του χωριού καθήκοντα τράπεζας! Ας είναι καλά η κυβέρνηση που φροντίζει το τραπεζικό καρτέλ σαν μοναχοπαίδι της.

 

Πώς θα λειτουργήσει αυτό το έκτρωμα; 

 

Πώς ακριβώς μπορεί ένα καφενείο να εκτελέσει χρέη τράπεζας; Καταρχάς είναι πλήθος τα χωριά της ελληνικής επικράτειας που δεν διαθέτουν ούτε ένα κατάστημα λιανικής, διότι έχουν κλείσει όλα. Αλλά ας υποθέσουμε ότι υπάρχει έστω ένα μαγαζί. Με ποια ρευστότητα θα διαθέτει μετρητά ο μαγαζάτορας σε χωριά που βλέπουν επισκέπτες με το κιάλι;

 

Με ποια λογική κρίνεται ασφαλές να συγκεντρώνονται μετρητά στο απλό μαγαζί ενός ερημικού χωριού; Ευκολότερη λεία για κακοποιούς δεν υπάρχει! Ποιος θα προστατέψει τον επιχειρηματία σε περίπτωση ληστείας; Μήπως τα καφενεία μπορούν να μετατραπούν σε φρούρια με κάμερες και θωρακισμένους κλωβούς; Μήπως οι απλοί χωρικοί που κρατούν με αυτοθυσία ένα καφενεδάκι, έχουν τη διάθεση και τη γνώση να γίνουν… τραπεζικοί υπάλληλοι; Πώς θα εξυπηρετούνται οι χωρικοί αν τελειώσει το ρευστό; Γιατί πρέπει οι κάτοικοι να δίνουν «αναφορά» για τα χρήματα που σηκώνουν, στερούμενοι την ιδιωτικότητα ενός ATM; Τι θα κάνουν οι πολίτες τις ώρες και τις μέρες που το μαγαζί θα είναι κλειστό;

 

Από όπου και να το πιάσει κανείς το θέμα, έχουμε να κάνουμε με ένα εξωφρενικά γελοίο μέτρο. Μόνο κάποιοι που έχουν άβυσσο αδιαφορίας για τη ζωή του χωριού, θα μπορούσαν να σκεφτούν μια τέτοια «λύση». Μέχρι τώρα είχαμε την τράπεζα ως συνέταιρο στο πορτοφόλι μας και τώρα πλέον αναλαμβάνουμε τη δουλειά της, όσο εκείνη θα πλουτίζει.

 

Το μίνι μάρκετ γίνεται ΕΛΤΑ, ο καφετζής γίνεται τράπεζα, ο φαρμακοποιός θα γίνει γιατρός, ο αγρότης με την καρότσα θα κάνει το ΕΚΑΒ, ο ιερέας θα γίνει διανομέας συσσιτίων, ο χωρικός θα γίνει πυροσβέστης, ε… ας βάλουμε και τον φούρναρη να μοιράζει συντάξεις και τον μανάβη να κάνει τον ληξίαρχο, να αποχαιρετήσουμε το κράτος μια και καλή, γυρίζοντας 150 χρόνια πίσω!

 

Κατά τα άλλα με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες η χώρα πάει «μπροστά»!

 

Αυτός είναι λοιπόν ο… εκσυγχρονισμός που υπόσχεται η ψηφιακή μετάβαση. Όσο χτίζονται τα ψηφιακά κάγκελα των μεγάλων αστικών κέντρων, να μετατρέπονται οι μικρές κοινωνίες της επαρχίας σε μοντέλο «Άγριας Δύσης». Με το τραπεζικό… καφενείο να έχει να αντιμετωπίσει χιλιάδες επίδοξους «Ντάλτονς», εισαγόμενους και ντόπιους «επενδυτές». Και την έμμεση κατάργηση των μετρητών να επιχειρείται πειραματικά στα χωριά, για να επιβληθεί κατόπιν και στις πόλεις. 

 

Δεν μπορεί να γίνει περισσότερο προφανές ότι η ερήμωση των χωριών μας είναι προϊόν συστηματικού σχεδίου. Οτιδήποτε είναι δυνατό να κάνουν για να διώξουν και το τελευταίο ίχνος ζωής στην επαρχία, το πράττουν με εξαιρετική άνεση. Η μαζική απόσυρση του κράτους από το βίο του πολίτη, είναι η προετοιμασία του υπερκράτους. Πως το είχαν πει αυτό το «ωραίο»; «Όποιος δεν προσαρμόζεται, πεθαίνει». Αυτό ακριβώς,,,

 

πηγή

Ο ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ

Του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ. Κωνσταντινίδη 

 

Ο αείμνηστος και καλός μου φίλος Απόστολος Γονιδέλλης, πολυγραφότατος συγγραφέας και Λέσβιος ευπατρίδης, με ποικίλα έργα αρχαίων συγγραφέων, μεταξύ των ωραίων βιβλίων του μού αφιέρωσε και το βιβλίο του «Θεοφράστου ΜΕΛΑΝΤΑ ΕΡΕΣΙΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ».

 

Σήμερα, κοιτάζοντας αμήχανα στη βιβλιοθήκη μου, το είδα και, μεταξύ των άλλων ανθρώπινων ελαττωμάτων, ξεχώρισα τη φιλαργυρία. Αυτή ενδημεί ακόμη και σε πλούσιους ανθρώπους. 

 

Βέβαια, στη δική μου γενιά, τη γενιά του 1940, των πολέμων και της Κατοχής, το σύνδρομο της λιτότητας ήταν τρόπος επιβίωσης, γιατί ποτέ δεν είχαμε αρκετά χρήματα στην τσέπη. Αλλά και όταν τα αποκτήσαμε, είχαμε τον φόβο και την ανασφάλεια ότι μπορεί και πάλι να τα χάσουμε. 

 

Κατά τον Θεόφραστο, η φιλαργυρία είναι η έλλειψη φιλοτιμίας για την αποφυγή κάποιας δαπάνης. 

 

Ο φιλάργυρος είναι τέτοιος, ώστε, αν νικήσει σε αγώνες τραγωδίας, αφιερώνει στον Διόνυσο μια ξύλινη επιγραφή, στην οποία είναι γραμμένο μόνο το δικό του όνομα. 

 

Όταν γίνεται κάποια έκτακτη συνδρομή για τον δήμο, χωρίς να πει τίποτα φεύγει από τη συνέλευση. 

 

Όταν παντρεύει τη θυγατέρα του, τα κρέατα της θυσίας που δεν ανήκουν στους ιερείς τα πουλά, ενώ τους δούλους που χρειάζεται τους μισθώνει χωρίς να τους παρέχει φαγητό. 

 

Εάν γίνει τριήραρχος, θα βάλει στο κατάστρωμα τα στρώματα του κυβερνήτη, ενώ θα φυλάξει τα δικά του. 

 

Είναι ικανός να μην στείλει τα παιδιά του σε δάσκαλο κατά τη γιορτή των Μουσών και να πει ότι είναι άρρωστα, για να μην πληρώσει μέρος των εξόδων της γιορτής. 

 

Όταν ψωνίζει στην αγορά, μεταφέρει ο ίδιος τα κρέατα και τα λαχανικά στην αγκαλιά του. 

 

Και όταν πάλι δώσει να πλύνουν τα ενδύματά του, κάθεται μέσα στο σπίτι. 

 

Αν κάποιος φίλος του κάνει έρανο και ήδη του έχει μιλήσει γι’ αυτό, μόλις τον δει να πλησιάζει αλλάζει δρόμο και πηγαίνει στο σπίτι του, αφού πρώτα κάνει κύκλο. 

 

Και τη γυναίκα του, αν και είχε μεγάλη προίκα, δεν της παίρνει υπηρέτρια· όταν όμως βγαίνει φορτωμένη από τη γυναικεία αγορά, μισθώνει ένα μικρό κορίτσι να τη συνοδεύει. 

 

Φοράει υποδήματα χιλιοπαλαιωμένα και λέει πως δεν διαφέρουν σε τίποτα, ως προς τη στερεότητα, από το «κέρατο». 

 

Όταν σηκωθεί το πρωί, καθαρίζει ο ίδιος το σπίτι και τα κρεβάτια από τους κοριούς και, όταν κάθεται, γυρίζει ανάποδα το μάλλινο ένδυμα που φορά, για να μην τρίβεται. 

 

Σχολιασμός 

 

1. Την έλλειψη δαπάνης ο Θεόφραστος αποκαλεί ανελευθερία. Αλλά και ο Αριστοτέλης θεωρεί ανελευθερία την έλλειψη της δόσεως και την υπερβολή της λήψεως (Ηθ. Νικομ. 1121b): «Ανελεύθεροι γαρ εισί οι φιλάργυροι». 

 

2. Συνήθως ο νικητής των ποιητικών αγώνων κατά τα Διονύσια, μαζί με τους χορηγούς και τους άρχοντες της φυλής, αφιέρωνε χάλκινο τρίποδα με τα ονόματα όλων. Ο φιλάργυρος αφιέρωνε ξύλινη πινακίδα. 

 

3. Οι «επιδόσεις» ήταν εκούσιες έκτακτες εισφορές προς κάλυψη διαφόρων αναγκών της πόλεως και έπαιρναν το όνομα του έργου: λ.χ. χορηγία για τη συντήρηση χορού και μουσικής, γυμνασιαρχία για τον αθλητισμό, αρρηφορία για τα Παναθήναια, θεωρικά για το θέατρο, τριηραρχία για τον εξοπλισμό τριήρους κ.ά. 

 

4. Μετά τη θυσία, αφού έπαιρναν το μερίδιό τους οι ιερείς, το υπόλοιπο το κατανάλωναν σε συμπόσιο. 

 

5. Τα Μουσεία ήταν εορτή προς τιμήν των Μουσών. Κατά τον συγγραφέα Απόστολο Γονιδέλλη, ήταν σχολική εορτή, όπως σήμερα η εορτή των Τριών Ιεραρχών. 

 

6. Από την εποχή του Σόλωνα είχε γίνει προσπάθεια να μειωθεί η προίκα, προς διευκόλυνση του γάμου των φτωχών κοριτσιών. Προβλέπονταν τρία φορέματα και τρία σκεύη (μπαουλάκια) με είδη μικρής αξίας. Αν έπαιρνες γυναίκα πλούσια, έπρεπε να της παρέχεις ανάλογη άνεση, λ.χ. υπηρέτρια για να τη συνοδεύει σε δημόσιους χώρους, στην αγορά και σε ιδιωτικές επισκέψεις κ.α. 

 

7. Συμβουλεύω, ως σχεδόν αιωνόβιος, τους έχοντες —φιλάργυρους και μη—αν δεν μπορούν να αφήσουν πνευματικά έργα, να κάνουν κάποια δωρεά για δημόσιο ή φιλανθρωπικό σκοπό. Αυτό θα τους χαρίσει μακροζωία και ευδαιμονία. 

 

Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών 

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com

Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

«Ψαρεύουν στα 50 μέτρα από τη στεριά»: Οι τουρκικές μηχανότρατες ρημάζουν το Αιγαίο και απειλούν τους Έλληνες ψαράδες. Μόνη λύση να τα βυθίσουν μόνοι τους.... Το ανθελληνικό κράτος και το λιμενικό απλά αδιαφορούν και κοροϊδεύουν....

Mέσα Ιουλίου, το σκάφος «Τρίτων» του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» έπλεε σε ερευνητική αποστολή στο Αιγαίο, όταν το πλήρωμά του βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα εκτεταμένης, παράνομης αλιευτικής δραστηριότητας. Σε μια στενή περιοχή διεθνών υδάτων εντόπισαν τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες. Τις επόμενες ημέρες τα αλιευτικά θα χρησιμοποιούσαν αυτό το σημείο ως αφετηρία για να εισέλθουν και σε ελληνικά χωρικά ύδατα και να ψαρέψουν με τα συρόμενα εργαλεία τους μεταξύ Αγαθονησίου, Σάμου, Φούρνων και Πάτμου, παρά τις απαγορεύσεις. Τι κι αν είχαν γίνει αντιληπτοί. Οπως καταγγέλλεται, όργωναν τον βυθό επί ημέρες, απτόητοι. 

 

«Οι μηχανότρατες σέρνουν στον πυθμένα έναν μεγάλο σάκο. Παραμένει ανοιχτός και στηρίζεται από δύο μεταλλικές πόρτες που σαν μπουλντόζες ισοπεδώνουν τον βυθό», λέει στην «Κ» η Αναστασία Μήλιου, υδροβιολόγος και διευθύντρια Ερευνας στο «Αρχιπέλαγος». «Εχουν σχεδιαστεί για να ψαρεύουν σε λασπότοπους, αλλά σε ευάλωτα οικοσυστήματα η ζημιά που προκαλούν είναι τεράστια και μη αναστρέψιμη».

 

Πενήντα «στίγματα» 

 

Η χρονική συγκυρία της εμφάνισης των τουρκικών αλιευτικών κρίνεται ιδιαίτερα επιζήμια για τα οικοσυστήματα στις ελληνικές θάλασσες. Αυτή την περίοδο απαγορεύεται η χρήση κάθε συρόμενου αλιευτικού εργαλείου στα ελληνικά χωρικά ύδατα, ώστε να δοθεί στα ήδη περιορισμένα ιχθυαποθέματα μια ελπίδα ανάκαμψης. Από τις 16 Ιουλίου και έπειτα, όμως, το «Αρχιπέλαγος» κατέγραψε περισσότερα από 50 σημεία αλιευτικής δραστηριότητας τουρκικών μηχανοτρατών μεταξύ Σάμου, Φούρνων και Αγαθονησίου. Σύμφωνα με αυτή την καταγραφή, μόνο έξι εξ αυτών των σημείων βρίσκονταν μέσα ή στα όρια της περιοχής των διεθνών υδάτων. 

 

«Ξεκινάει το πρώτο σκάφος, δεν το ενοχλεί κανείς και μετά ακολουθούν οι υπόλοιποι. Καταστρέφουν εν γνώσει τους. Μια περιοχή που θα έπρεπε να έχει την ευκαιρία πρόσκαιρης ανάκαμψης, αλιεύεται μέρα και νύχτα», εξηγεί στην «Κ» ο Θοδωρής Τσιμπίδης, διευθυντής στο «Αρχιπέλαγος». «Επί χρόνια επισημαίνουμε συστηματικά το πρόβλημα και ασκούμε κάθε δυνατή θεσμική πίεση προς τις αρμόδιες αρχές», προσθέτει. Πλησιάζουν, καταγράφουν, φωτογραφίζουν τα σκάφη, ενημερώνουν τις ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές, ορισμένες φορές προσπαθούν και οι ίδιοι να τους απωθήσουν διακόπτοντας την αλιευτική δραστηριότητά τους. Αλλά κάποια στιγμή, αναγκαστικά, πρέπει να επιστρέψουν στη στεριά. Δεν μπορούν να βρίσκονται νυχθημερόν στο πεδίο. Αλλωστε, ο «Τρίτων» δεν είναι σκάφος περιπολίας, ούτε αυτή είναι μια αποστολή που τους αναλογεί.

 

Το «Αρχιπέλαγος» κατέγραψε από τα μέσα Ιουλίου και έπειτα πάνω από 50 σημεία αλιευτικής δραστηριότητας τουρκικών σκαφών, τα περισσότερα εντός ελληνικών χωρικών υδάτων. Τα μέλη του Ινστιτούτου κάνουν λόγο για κενό επιτήρησης στη θαλάσσια περιοχή. 

 

«Πλάι στη στεριά» 

 

Για τους Ελληνες ψαράδες του Ανατολικού Αιγαίου η παράνομη δραστηριότητα των τουρκικών αλιευτικών είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα που δεν έχει επιλυθεί. «Ψαρεύουν ακόμη και στα 50 μέτρα από τη στεριά, στα τέσσερα μέτρα βάθος. Εχω χάσει δύο φορές τα δίχτυα μου», λέει ο Σπύρος Ηλιού, ψαράς από τη Σάμο. «Τα σκάφη του Λιμενικού τους διώχνουν, αλλά εκείνοι μπαίνουν ξανά μέσα. Εχουν ρημάξει τον τόπο». 

 

Οπως παρατηρεί ο ίδιος, οι τουρκικές μηχανότρατες είναι ευέλικτα σκάφη συνήθως μήκους 15 μέτρων. Δεν έχουν πολύ ψηλές καμπίνες και το σκαρί τους είναι βαμμένο σκούρο μπλε ή μαύρο, ενδεχομένως για να μην ξεχωρίζουν εύκολα. Σε αντίθεση με τα ελληνικά σκάφη, καθώς και όλα όσα υπάγονται στην ευρωπαϊκή αλιευτική νομοθεσία, οι ελληνικές αρχές δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τα τουρκικά μέσω VMS (vessel monitoring system), ένα ενωσιακό δορυφορικό σύστημα εντοπισμού που καταγράφει άμεσα την αλιευτική δραστηριότητά τους. Εντοπισμός τους μπορεί να γίνει από το Αυτόματο Σύστημα Αναγνωρίσεως για την ασφαλή ναυσιπλοΐα (AIS), αλλά έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα περιστατικά ότι το απενεργοποιούν. 

 

Στις φωτογραφίες που τράβηξε τον Ιούλιο το «Αρχιπέλαγος», σε ένα από τα τέσσερα τουρκικά αλιευτικά διακρίνεται η ονομασία «Kayra Hasan Reis 1». Η «Κ» εντόπισε στην πλατφόρμα ναυτιλιακών δεδομένων MarineTraffic την πορεία που ακολούθησε ένα σκάφος με τα ίδια στοιχεία από τα τουρκικά παράλια έως τους Φούρνους μεταξύ 12 και 29 Ιουλίου. Σε κάποια σημεία της διαδρομής του φέρεται να είχε κλείσει το σύστημα εντοπισμού θέσης.

 

«Σου κόβονται τα πόδια» 

 

Οι Ελληνες ψαράδες επισημαίνουν ότι τα τουρκικά αλιευτικά δεν υπάγονται στους ίδιους περιορισμούς με τα δικά τους ως προς τις προδιαγραφές των εργαλείων τους ή τα ελάχιστα μεγέθη των αλιευμάτων. «Σωτηρία δεν υπάρχει», σημειώνει ο κ. Ηλιού. «Παρά μόνον εάν κατασχεθεί ή κρατηθεί κάποιο αλιευτικό. Πώς να μην εμφανιστούν ξανά όταν βλέπουν ότι δεν υπάρχει τιμωρία;». 

 

Ο Γιάννης Πυργιώτης, πρόεδρος του επαγγελματικού αλιευτικού συλλόγου Σάμου, θυμάται ακόμη την επεισοδιακή συνάντηση που είχε με μια τουρκική μηχανότρατα πριν από περίπου επτά χρόνια. «Ξέρεις τι είναι να σε σημαδεύουν με όπλο; Κόβονται τα πόδια σου», λέει. Οπως περιγράφει, είχε πλησιάσει τότε με το καΐκι του ένα τουρκικό σκάφος που ψάρευε σε ελληνικά χωρικά ύδατα για να τραβήξει βίντεο και τον απείλησαν με όπλο. «Δεν γίνεται να ψαρεύουν έξω από την «πόρτα» μου και να μου κάνουν και ζημιά στα δίχτυα», τονίζει. «Παλαιότερα κινούνταν συνήθως στην οριογραμμή. Τα τελευταία χρόνια μπαίνουν και πιο βαθιά, έχουν αποθρασυνθεί». 

 

Το ζήτημα απασχολεί και τον Μάρκο Γραμματικό, πρόεδρο των επαγγελματιών αλιέων στους Φούρνους. «Εκμεταλλεύονται τα διεθνή ύδατα και μετά αλωνίζουν στα δικά μας», επισημαίνει. «Τους διώχνει το Λιμενικό και τους βλέπεις να γυρίζουν πάλι». Μαζί με τους συναδέλφους του στο νησί σχεδιάζουν να απευθυνθούν στο υπουργείο Ναυτιλίας ζητώντας να βρεθεί λύση. 

 

Πρόσθετες περιπολίες 

 

Από το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνουν ότι υπάρχουν κενό φύλαξης και «αδυναμία αποτελεσματικής παρέμβασης». «Δεν υπάρχει ανάγκη για νέες εξαγγελίες ή νέους νόμους. Αυτό που λείπει είναι η εφαρμογή του ήδη υπάρχοντος νομικού πλαισίου, καθώς και ουσιαστικών μέτρων ελέγχου και αποτροπής. Δυστυχώς η απουσία τους αποτελεί πλέον κοινή γνώση για όσους επιλέγουν να παρανομούν στις θάλασσες του Αιγαίου», σημείωσαν σε ανακοίνωσή τους όταν γνωστοποίησαν την προηγούμενη εβδομάδα τη δράση των τεσσάρων τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα. 

 

Πηγές από το Λιμενικό Σώμα αναφέρουν στην «Κ» ότι μετά τις πρόσφατες καταγγελίες αποφασίστηκε να ενισχυθεί η περιοχή με περισσότερα πλωτά μέσα και να εντατικοποιηθούν οι περιπολίες. «Σε κάθε περίπτωση περιστατικού με αλιευτικά σκάφη ξένης εθνικότητας, υπάρχει άμεση ανταπόκριση και επέμβαση των πλωτών μέσων του Λιμενικού στο θαλάσσιο πεδίο», σημειώνουν. 

 

Πέρυσι αντίστοιχα κρούσματα παρατηρήθηκαν και τον Αύγουστο. Οπότε υπάρχει ανησυχία ότι μπορεί το ίδιο μοτίβο να επαναληφθεί και φέτος. Από το Λιμενικό αναφέρουν ότι κάθε περιστατικό καταγράφεται, συντάσσονται εκθέσεις επιτήρησης και ενημερώνονται σχετικά μέσω διαύλων ανταλλαγής πληροφοριών και οι τουρκικές αρχές. Οι ίδιες πηγές σημειώνουν, πάντως, ότι το φαινόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο στη θάλασσα, αλλά ότι πρέπει να ληφθούν πρωτοβουλίες και σε διπλωματικό επίπεδο.

 

Αποικίες κοραλλιών 

 

«Το πρόβλημα προστίθεται στην ήδη χρόνια και ιδιαίτερα εντατική υπεραλίευση και εξάντληση των ιχθυαποθεμάτων στην περιοχή, η οποία προκαλείται και από τις ελληνικές μηχανότρατες», αναφέρει ο κ. Τσιμπίδης. «Οι σωρευτικές συνέπειες της ανεξέλεγκτης υπεραλίευσης είναι ιδιαίτερα σοβαρές τόσο σε περιβαλλοντικό, όσο και σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο». 

 

Το 2025 θεσμοθετήθηκε με απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος η απαγόρευση της αλιείας με συρόμενα εργαλεία στο νησιωτικό σύμπλεγμα Φούρνων Κορσεών, σε μια έκταση 430 τετραγωνικών χιλιομέτρων, για να προστατευθούν οι αποικίες κοραλλιών που βρίσκονται στα βαθιά νερά. Το «Αρχιπέλαγος», σε συνεργασία με τους αλιείς του νησιωτικού συμπλέγματος, τον Δήμο Φούρνων και εξειδικευμένους επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, συμμετείχε σε πολυετείς έρευνες για τη χαρτογράφηση αυτών των δυσπρόσιτων οικοσυστημάτων. Οπως υπογραμμίζει η κ. Μήλιου, οι αποικίες των κοραλλιών φιλοξενούν πάνω από 1.800 είδη και έχουν θεμελιώδη σημασία για την παραγωγικότητα των ελληνικών θαλασσών. 

 

Επικαλούμενο δικές του καταγραφές και μαρτυρίες αλιέων της περιοχής, το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνει ότι οι τουρκικές μηχανότρατες που εντοπίστηκαν στα μέσα Ιουλίου εισήλθαν και εντός της προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής των Φούρνων. Δεν έχει εκτιμηθεί ακόμη το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να προκάλεσαν. «Η καταστροφή που μπορεί να γίνει ακόμη και μέσα σε δέκα λεπτά ή μισή ώρα δραστηριότητας είναι μη αναστρέψιμη», τονίζει η κ. Μήλιου. «Κανένα συρόμενο εργαλείο δεν θα έπρεπε να πλησιάζει εκεί». 

 

kathimerini.gr

 

ΣΧΟΛΙΟ

 

ΟΙ Τούρκοι καταστρέφουν ουσιαστικά τις ελληνικές θάλασσες και απειλούν με εξαφάνιση τις ελληνικές οικογένειες των αλιέων μας...

Εφόσον το λιμενικό κοροϊδεύει και ένώ λέει για ενισχύσεις δεν στέλνει σχεδόν ποτέ και πουθενά σκάφη του, βάσει κυβερνητικών εντολών, η μόνη λύση επαφίεται στους ίδιους τους ψαράδες μας να υπερασπιστούν την πατρίδα, το βιός και τις οικογένειές τους....

Εμβολισμός και βύθιση η μόνη λύση και μετά να δούμε αν θα μπαίνουν τα τουρκικά αλιευτικά στα νερά μας...

«Στην Θεοδόχο Μάνα»

Του π. Θωμάς Ανδρέου 

 

Ο Αύγουστος, είναι βασιλικός μήνας!

 

Με αυτόν ολοκληρώνεται το εκκλησιαστικό έτος. Το πόσο άρρηκτα λοιπόν είναι συνδεδεμένη η ζωή μας με το πρόσωπο της μεγάλης Μάνας που γιορτάζει μέσα στο μήνα αυτόν, φαίνεται και από το εξής γεγονός. 

 

Με την Γέννηση της Παναγιάς αρχίζει το Εκκλησιαστικό έτος τον Σεπτέμβριο και με την Κοίμηση και της εις ουρανούς μετάσταση Της, τελειώνει τον Αύγουστο. 

 

Σ’ αυτόν λοιπόν το βασιλικό μήνα, μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, οι Χριστιανοί στα πέρατα του κόσμου γιορτάζουν την Παναγιά, εν ύμνοις και ικεσίες και ωδές πνευματικές. 

 

Τόσο ξέχωρα όμως όπως σε αυτήν την Πατρίδα μας, την ευλογημένη από τον Χριστό και την Παναγία Ελλάδα, πουθενά στον κόσμο δεν γιορτάζει η μεγάλη Μάνα. 

 

Που αλλού μπορείς να το συναντήσεις αυτό το θαύμα; Να γιορτάζει σε μια μέρα, ένας ολάκερος λαός που έχει την σφραγίδα της Κυράς στην ζωή του. 

 

Έχει τις Εικόνες Της, στα σπίτια του, έχει το όνομα Της δοσμένο στα παιδιά του, έχει κτίσει με κόπο Εκκλησιές και Μοναστήρια στην Χάρη Της, όπου το μάτι του ανθρώπου δεν μπορεί να φτάσει. 

 

Από την Μακεδονία μέχρι και την Κρήτη, από το Ιόνιο έως και τις ερατεινές νήσους του Αιγαίου, παντού, σε ξηρά και θάλασσα η Παναγιά γιορτάζει! 

 

Με την ίδια λαμπρότητα που θα γιορταστεί στα μεγάλα Προσκυνήματα Της, όπου δεσπόζουν οι θαυματουργές εικόνες Της, εκτυπώματα Ιερά μιας άλλης αντίληψης της οικειότητας του ανθρώπινου με το Θείο, με τον ίδιο τρόπο θα γιορταστεί και στα μοσχομυρισμένα ολόλευκα ξωκλήσια Της που διαφεντεύουν την γη και την θάλασσα της Ελλάδος, κτισμένα άλλοτε πάνω σε βράχια θαρρείς κρεμασμένα απ’ αυτά, όπως τα τάματα που η ευσέβεια των Ελλήνων κρεμά πάνω στις Εικόνες Της, και άλλοτε πάνω στα νησάκια μας να τα περιβρέχει η αρμύρα της θάλασσας και να φαντάζουν μικρά θαλασσοπούλια μέσα στο απέραντο γαλάζιο των δύο αποχρώσεων , της θάλασσας και τ’ ουρανού! 

 

Αύριο, γιορτάζει η Ελλάδα, την δική Της Παναγιά! 

 

Την Παναγιά που συντρόφεψε τούτο το Έθνος σε κάθε δύσκολη συγκυρία όταν τα στίφη των βαρβάρων κάθε εποχής , στρέφανε τα αδηφάγα βλέμματα τους σε τούτον τον τόπο, χωρίς να λογαριάζουν το απόρθητο τείχος, την Υπέρμαχο Στρατηγό, την Προστάτιδα των αδικουμένων, την Παράκληση στις θλίψεις, την ελπίδα των απηλπισμένων, την σύμμαχο όλων όσων στρέφουν τα μάτια τους στο πρόσωπο Της, αποζητώντας την ουράνια βοήθεια! 

 

Να μπορούσα να ακούσω τα χείλη που σιγοψιθυρίζουν, μυστικές προσευχές μπροστά στην Εικόνα Της. 

 

Να μπορούσα να δω τα δάκρυα που δώρα, στην γιορτή Της προσφέρουν από την ψυχή τους οι Χριστιανοί. Αυτό, είναι το αντίδωρο των ανθρώπων στην Θεοδόχο Μάνα για όσα Εκείνη διαχρονικά τους προσέφερε. 

 

Να μπορούσα να σταθώ σ’ ένα ψηλό μέρος και να αγναντέψω έτσι από ψηλά τις Εκκλησιές και τα μοναστήρια Της που αύριο θα δεχθούν τρικυμισμένες ψυχές για να τις γαληνέψουν με μια γαλήνη, που όμοια της ο άνθρωπος πουθενά δεν μπορεί να βρει… 

 

Στην Παναγιά των Ελλήνων, χρωστά το Έθνος την σωτηρία του. Και αύριο αυτός ο πολύπαθος λαός, Της το αναγνωρίζει, εις πείσμα όλων όσων θέλουν να πιστεύουν πως οι αξίες έχουν πεθάνει στον τόπο αυτό. 

 

Πάντα θα υπάρχουν μέρες, όπου η αρχαία παράδοση των πατέρων μας, θα ζωντανεύει μέσα σε θυμιάματα και ύμνους δοξολογικούς απέναντι σε πρόσωπα Ιερά που το θρησκευτικό αισθητήριο του λαού μας, τα έχει τόσο ψηλά, ώστε κανείς δεν μπορεί να τα αγγίξει … 

 

Πηγή: Ιερατικοί Στοχασμοί 

το «σπιτάκι της Μέλιας»

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την μείωση του ζωικού κεφαλαίου της χώρας, τη μείωση πραγματικού εισοδήματος, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την κατάργηση των μετρητών

Αθήνα, 13/8/2026
 

Η μείωση κατά 20% του ζωικού κεφαλαίου της χώρας συνιστά εθνική απειλή.

 

Στο χείλος του γκρεμού βρίσκεται η ελληνική κτηνοτροφία, που τα τελευταία χρόνια, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, δέχεται απανωτά πλήγματα. 

 

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Ε.Ε, το ζωϊκό κεφάλαιο της χώρας μειώθηκε κατά 20%, με τις μεγαλύτερες απώλειες να καταγράφονται στα αιγοπρόβατα που μειώθηκαν κατά 2,05 εκατομμύρια κεφάλια. 

 

Το τραγικό όμως δεν είναι αυτό. Είναι το γεγονός ότι μόνο τα 500.000 εξ αυτών απωλέσθησαν εξαιτίας ασθενειών. Το υπόλοιπο 1,5 εκατομμύριο χάθηκε εξαιτίας της οριστικής εγκατάλειψης των εκτροφών από τους Έλληνες κτηνοτρόφους.

 

Το υψηλό κόστος παραγωγής, η χαμηλή τιμή πώλησης, η υποστελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών και οι καθυστερήσεις στις επιδοτήσεις και τις αποζημιώσεις είναι οι αιτίες αυτής της εφιαλτικής κατάστασης για την εθνική παραγωγή και τη διατροφική επάρκεια της πατρίδας μας. 

 

Η ΝΙΚΗ έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για την αναγέννηση της ελληνικής κτηνοτροφίας, με τη μετάβαση από την πολιτική της αποζημίωσης της καταστροφής σε εθνική πολιτική πρόληψης, παραγωγής και αυτάρκειας: χαμηλότερο κόστος, ισχυρές κτηνιατρικές υπηρεσίες, προστασία από ζωονόσους, πλήρης αποκατάσταση και δωρεάν ανασύσταση των πληγέντων κοπαδιών, αξιοποίηση των βοσκοτόπων, προστασία της νομαδικής κτηνοτροφίας και των ελληνικών φυλών, ενίσχυση των ΠΟΠ προϊόντων και αύξηση της εγχώριας παραγωγής γάλακτος και κρέατος.

 

Για τη ΝΙΚΗ, η έκθεση της Κομισιόν δεν είναι απλώς ένα καμπανάκι κινδύνου για την ελληνική κτηνοτροφία. Είναι η απόδειξη πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι εθνικά επικίνδυνη καθώς επέτρεψε να μεγαλώσει η απειλή για την διατροφική αυτονομία της χώρας μας.

 

Το νέο κατόρθωμα Μητσοτάκη: τη μεγαλύτερη μείωση πραγματικού εισοδήματος στον ΟΟΣΑ ... καταγράφει η Ελλάδα! 

 

Τη μεγαλύτερη πτώση του πραγματικού εισοδήματος των νοικοκυριών μεταξύ 21 χωρών-μελών του ΟΟΣΑ .... πέτυχε η Ελλάδα στο πρώτο τρίμηνο του 2026 σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα ο διεθνής οργανισμός. 

 

Η εξέλιξη αυτή οφείλεται εξ’ ολοκλήρου στις.... εργώδεις «μεταρρυθμιστικές» προσπάθειες της επταετίας (2019-2026) Μητσοτάκη για συντήρηση των φαινομένων αισχροκέρδειας και υπέρμετρων ανατιμήσεων, με βασικό σκοπό την περαιτέρω αύξηση των υπερκερδών των ολίγων και ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων που λυμαίνονται τη χώρα και συνδέονται πολιτικά και ... οικονομικά με τη Νέα Δημοκρατία.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα ο ΟΟΣΑ, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκε κατά 3,6% σε τριμηνιαία βάση το διάστημα Ιανουαρίου-Μαρτίου 2026. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη υποχώρηση μεταξύ των 21 χωρών για τις οποίες ήταν διαθέσιμα στοιχεία. Πριν από την Ελλάδα βρίσκεται η Αυστρία, όπου καταγράφηκε πτώση 2,8%.

 

Η μέτρηση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτυπώνει την εξέλιξη του εισοδήματος των νοικοκυριών αφού ληφθούν υπόψη οι μεταβολές των τιμών. Με άλλα λόγια, προσεγγίζει περισσότερο την πραγματική οικονομική δυνατότητα των νοικοκυριών να καταναλώνουν ή να αποταμιεύουν από ό,τι ένας γενικός δείκτης οικονομικής ανάπτυξης.

 

Ο ΟΟΣΑ με τα στοιχεία που δημοσίευσε επιβεβαίωσε ουσιαστικά κι αυτός με τη σειρά του ότι:

 

1. Η αισχροκέρδεια των επιχειρηματικών καρτέλ στην Ελλάδα, η οποία προκαλεί τις υπέρμετρες ανατιμήσεις και την ακρίβεια στην αγορά, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται αλλά ανατροφοδοτείται και συντηρείται σκόπιμα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη διότι είναι το μέσο που εξασφαλίζει τον αθέμιτο πλουτισμό των επιχειρηματικών φίλων του καθεστώτος, κι ας έχει ως ... «παράπλευρη απώλεια» τη φτωχοποίηση εκατομμυρίων ελληνικών νοικοκυριών!

 

2. Η αδιάκοπη αύξηση των τιμών όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται αλλά ανατροφοδοτείται και συντηρείται σκόπιμα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε βάρος εκατομμυρίων ελληνικών οικογενειών διότι επιπλέον διασφαλίζει υπερεισπράξεις στα έσοδα από τον ΦΠΑ, οι οποίες «βαφτίζονται» στη συνέχεια «εισπράξεις από την πάταξη της φοροδιαφυγής» προκειμένου από τη μία πλευρά να παράγονται υπερπλεονάσματα στον κρατικό προϋπολογισμό με τα οποία καλύπτονται οι πρόωρες αποπληρωμές των επαχθών μνημονιακών δανειακών συμβάσεων κι από την άλλη να δημιουργούνται από τα εναπομείναντα μικρά υπόλοιπα των πλεονασμάτων «δημοσιονομικοί χώροι», από τους οποίους μοιράζονται κάθε χρόνο κάποιες παροχές, πενιχρές για τη συντριπτική πλειονότητα των πληττόμενων από την ακρίβεια νοικοκυριών, καθώς δεν καλύπτουν τις τεράστιες εισοδηματικές τους απώλειες.

 

3. Οι ισχυρισμοί Μητσοτάκη για σημαντική πρόοδο στην αύξηση των εισοδημάτων των νοικοκυριών και θεαματική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας είναι ψευδέστατοι και ανυπόστατοι.

 

Σημειώνεται ότι, σε αντίθεση με την καταβαράθρωση των πραγματικών εισοδημάτων στην Ελλάδα, συνολικά στις 21 χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά μόλις 0,2% το πρώτο τρίμηνο του 2026. 

 

Αθήνα, 14/8/2026 

 

Ιδιωτικά Πανεπιστήμια: Η κυβέρνηση οφείλει τώρα να λογοδοτήσει 

 

Η εξέλιξη με την ακύρωση αδειών ιδιωτικών πανεπιστημίων αποτελεί δικαίωση για όσους, όπως η ΝΙΚΗ, προειδοποιούσαμε ότι η Ανώτατη Εκπαίδευση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πεδίο πειραματισμών, επιχειρηματικών διευθετήσεων και βιαστικών αδειοδοτήσεων.

 

Επανειλημμένα επισημάναμε τα κενά στη διαδικασία, τα σοβαρά ερωτήματα γύρω από τις αδειοδοτήσεις, τις ελλείψεις σε προγράμματα και υποδομές, καθώς και κάθε περίπτωση διασύνδεσης κυβερνητικών στελεχών με ιδρύματα που όφειλαν, πρωτίστως, να ελέγχονται με τη μέγιστη δυνατή αυστηρότητα.

 

Η Νεολαία ΝΙΚΗΣ είχε έρθει έγκαιρα σε επαφή με τον καθηγητή Διοικητικού Δικαίου Παναγιώτη Λαζαράτο. Τον ευχαριστούμε για την επιμονή του στον δικαστικό έλεγχο διαδικασιών και πιστοποιήσεων που αφορούν ένα αγαθό τόσο κρίσιμο όσο η Ανώτατη Εκπαίδευση.

 

Σήμερα, όμως, υπάρχει και μία άλλη πλευρά που κανείς δεν δικαιούται να αγνοήσει: οι φοιτητές και οι οικογένειές τους. Άνθρωποι που εμπιστεύθηκαν άδειες και πιστοποιήσεις της Ελληνικής Πολιτείας, κατέβαλαν δίδακτρα και σχεδίασαν, με βάση αυτές, το ακαδημαϊκό τους μέλλον. Δεν ευθύνονται εκείνοι για τις επιλογές της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση που έδωσε τις εγκρίσεις οφείλει τώρα να τους προστατεύσει πλήρως.

 

Γι’ αυτό απαιτούμε άμεσα να δοθούν στη δημοσιότητα και να τεθούν σε πλήρη θεσμικό και κοινοβουλευτικό έλεγχο οι φάκελοι όλων ανεξαιρέτως των ιδρυμάτων που έλαβαν άδεια λειτουργίας.

 

Ο έλεγχος δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο στις περιπτώσεις που ήδη δημιουργούν προβλήματα. Για κάθε άδεια, οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν ποια δικαιολογητικά κατατέθηκαν, ποια κριτήρια αξιολογήθηκαν, ποιες εισηγήσεις έγιναν, ποια όργανα έλαβαν τις αποφάσεις και ποιοι έβαλαν την υπογραφή τους.

 

Και όσοι είχαν την ευθύνη των εισηγήσεων, των ελέγχων και των εγκρίσεων οφείλουν να λογοδοτήσουν για τις αποφάσεις τους. Εφόσον από τον έλεγχο προκύψουν παραλείψεις, πλημμελείς έλεγχοι ή άλλες ευθύνες, αυτές πρέπει να αποδοθούν χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς πολιτική προστασία.

 

Η ΝΙΚΗ είχε προειδοποιήσει ότι η παράκαμψη της ουσίας του άρθρου 16 και η βεβιασμένη μετατροπή του τοπίου των πρώην κολεγίων σε «πανεπιστημιακή αγορά» θα γεννούσαν σοβαρά θεσμικά και εκπαιδευτικά προβλήματα. Σήμερα, οι συνέπειες αυτών των επιλογών είναι πλέον ορατές και η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τις ευθύνες που απορρέουν από τις δικές της αποφάσεις.

 

Για εμάς η θέση είναι αδιαπραγμάτευτη: η Ανώτατη Παιδεία δεν είναι προϊόν προς πώληση και το πτυχίο δεν είναι εμπόρευμα.

 

Η ΝΙΚΗ θα υπερασπίζεται σταθερά ένα ισχυρό, ποιοτικό και αξιοκρατικό κρατικό Πανεπιστήμιο, καθώς και δημόσια και δωρεάν Παιδεία για κάθε Ελληνόπουλο, ανεξάρτητα από το εισόδημα της οικογένειάς του.  

 

Η κατάργηση των μετρητών ισούται με ψηφιακή φυλακή  

 

Η κυβέρνηση μετατρέπει την Ελλάδα σε ψηφιακή φυλακή στερώντας από τους πολίτες την οικονομική ελευθερία και αυτονομία. Αφανίζει τα χαρτονομίσματα και επιβάλλει 100% ηλεκτρονικές συναλλαγές, υποχρεώνοντας το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας σε πλήρη ψηφιακή εξάρτηση και επιτήρηση.

 

H εμμονή του «γαλάζιου καθεστώτος» να καταργήσει τα μετρητά, βάζει στο περιθώριο ηλικιωμένους που αδυνατούν να συμβαδίσουν με τις ηλεκτρονικές εφαρμογές, τους κατοίκους περιφερειών και νησιών όπου οι ψηφιακές υποδομές δεν είναι αυτονόητες και φυσικά όσους δεν θέλουν κάθε τους οικονομική κίνηση να αφήνει ένα μόνιμο αποτύπωμα.

 

Μήπως ο Μητσοτάκης τους αντιμετωπίζει ως «παράπλευρες απώλειες» εις το όνομα ενός νέου ψηφιακού καθεστώτος; 

 

Η ΝΙΚΗ έχει αναδείξει το θέμα ήδη από το 2024 με σχετική ερώτηση του Προέδρου της, κ. Δημήτρη Νατσιού όπως είχε πράξει και τον περασμένο Ιούλιο η Βουλευτής Β1΄ Βορείου Τομέα Αθηνών, Ασπασία Κουρουπάκη. 

 

Το Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα καταδικάζει τη στάση της Ελλάδας που υπερψήφισε στο Συμβούλιο της Ε.Ε. την παράταση της εξαίρεσης από την οδηγία ePrivacy (Chat Control) χωρίς καμία δημόσια επιφύλαξη για την κρυπτογράφηση, το απόρρητο των επικοινωνιών και τη δικαστική εποπτεία.

 

Η ΝΙΚΗ απαιτεί θεσμικές εγγυήσεις ότι τα μετρητά θα παραμείνουν πραγματικά διαθέσιμα και αποδεκτά και ότι κανένας πολίτης δεν θα εξαναγκαστεί σε αποκλειστικά ψηφιακές συναλλαγές. 

 

Εξάλλου και η κεντρική επίσημη θέση της ΕΚΤ είναι ότι το ψηφιακό ευρώ προορίζεται για να συμπληρώσει και όχι να αντικαταστήσει τα μετρητά, ενώ παράλληλα προωθείται ευρωπαϊκή νομοθεσία για τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας των μετρητών.

30 χρόνια Ισαάκ-Σολωμού: οι δολοφονίες που σημάδεψαν τον Κυπριακό Ελληνισμό

Αφιέρωμα με όλο το ιστορικό για τα γεγονότα του Αυγούστου 1996, τις μαρτυρίες συγγενών και αυτοπτών και την εκκρεμότητα των ενταλμάτων σύλληψης. 

 

Ισαάκ-Σολωμού: 30 Χρόνια από τις Δολοφονίες που Σημάδεψαν τη Συλλογική Μνήμη του Κυπριακού Ελληνισμού

 

Συμπληρώνονται φέτος τρεις δεκαετίες από την άνανδρη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, με τους δράστες να παραμένουν ασύλληπτοι. Ο 24χρονος έπεσε νεκρός στις 11 Αυγούστου 1996, κατά τη διάρκεια αντικατοχικής διαδήλωσης στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας. 

 

Ο Ισαάκ συμμετείχε στη μεγάλη πορεία μοτοσικλετιστών με αφετηρία το Βερολίνο και τελικό προορισμό την κατεχόμενη Κερύνεια. Φτάνοντας στη νεκρή ζώνη στις 11 Αυγούστου, ξέσπασαν συγκρούσεις μεταξύ των διαδηλωτών, Τουρκοκυπρίων και Τούρκων εθνικιστών (ανάμεσά τους και μέλη των «Γκρίζων Λύκων»). 

 

Προσπαθώντας να βοηθήσει έναν άλλον διαδηλωτή που δεχόταν χτυπήματα, ο Τάσος εγκλωβίστηκε στα συρματοπλέγματα και έπεσε στο έδαφος. Παρά τις προσπάθειες απεγκλωβισμού του, άνδρες από την απέναντι πλευρά τον χτυπούσαν ανελέητα με ρόπαλα, πέτρες και άλλα αντικείμενα. Ο ξυλοδαρμός διήρκεσε αρκετή ώρα υπό την παρουσία των κυανόκρανων του ΟΗΕ. 

 

Ο 24χρονος διακομίστηκε βαρύτατα τραυματισμένος στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του από ξυλοδαρμό. Η δολοφονία αποτυπώθηκε σε οπτικοακουστικό υλικό, το οποίο αξιοποιήθηκε για την ταυτοποίηση των δραστών. 

 

Το έγκλημα προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου 1996, δολοφονήθηκε στο ίδιο σημείο και ο Σολωμός Σολωμού, στην προσπάθειά του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από τον ιστό. 

 

Τα Διεθνή Εντάλματα και η Απόφαση του ΕΔΑΔ 

 

Στις 22 Νοεμβρίου 1996, η Κυπριακή Αστυνομία εξέδωσε διεθνή εντάλματα σύλληψης για πέντε εμπλεκόμενα πρόσωπα: τους Χασίμ Γιλμάζ (έποικος, πρώην στέλεχος της ΜΙΤ), Νεϊφέλ Μουσταφά Εργκούν (έποικος, «αστυνομικός» του ψευδοκράτους), Πολάτ Φικρέτ Κορελί (Τουρκοκύπριος από την Αμμόχωστο), Μεχμέτ Μουσταφά Αρσλάν (έποικος, επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων») και Ερχάν Αρικλί (έποικος από την πρώην Σοβιετική Ένωση). Ο Αρικλί συνελήφθη το 2012 στο Κιργιστάν, όμως αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να εκδοθεί στην Κύπρο. 

 

Στις 24 Ιουνίου 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΑΔ), στην υπόθεση Isaak v. Turkey, καταδίκασε την Τουρκία για παραβίαση του Άρθρου 2 της ΕΣΔΑ (δικαίωμα στη ζωή και έλλειψη αποτελεσματικής έρευνας), επιδικάζοντας αποζημίωση στην οικογένεια. 

 

Συγκλονιστικές Μαρτυρίες για Ισαάκ και Σολωμού 

 

Τριάντα χρόνια μετά, συγγενείς και αυτόπτες μάρτυρες καταθέτουν τις δραματικές τους αναμνήσεις. Στο αφιέρωμα μιλούν η Αναστασία Ισαάκ, η Στέλλα Σολωμού, οι αυτόπτες μάρτυρες Γιάννης Αντωνίου (νυν Αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος) και Ανδρέας Πεττεμερίδης, καθώς και ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ–Σολωμού, Δρ. Κυριακός Γιάγκου. 

 

Επιπλέον, ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κερύνειας, Νικόλας Κωνσταντινίδης, αναλύει τη νομική πτυχή, τη σημασία της καταδίκης από το ΕΔΑΔ, τα ισχύοντα εντάλματα (με βάση την ενημέρωση του πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης στη Βουλή το 2025) και τη δυνατότητα έκδοσης Ευρωπαϊκών Ενταλμάτων Σύλληψης. 

 

Η Πανευρωπαϊκή Αντικατοχική Πορεία του 1996 

 

Η πορεία που οργάνωσε η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσικλετιστών από το Βερολίνο ακυρώθηκε στο εντός Κύπρου σκέλος της μετά από απόφαση της πολιτικής ηγεσίας. Διαφωνώντας, μερίδα μοτοσικλετιστών κατευθύνθηκε προς τη Δερύνεια και άλλα οδοφράγματα, όπου ξέσπασαν επεισόδια στη νεκρή ζώνη. 

 

Στις 11 Αυγούστου ο Ισαάκ ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από Τουρκοκύπριους και «Γκρίζους Λύκους» υπό την αδράνεια των κυανόκρανων. Τρεις ημέρες μετά, ο 26χρονος εξάδελφός του, Σολωμός Σολωμού, δέχθηκε θανάσιμα πυρά προσπαθώντας να κατεβάσει την τουρκική σημαία, σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση. 

 

Κατάθεση Ψυχής από Στέλλα Σολωμού και Αναστασία Ισαάκ 

 

«Ο πατέρας μου θυσιάστηκε για την ελευθερία της πατρίδας μας. Η θυσία του δεν ήταν αποτέλεσμα πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ στρατών, αλλά μιας ειρηνικής αντικατοχικής διαδήλωσης μοτοσικλετιστών που διεκδικούσαν το αυτονόητο, ελεύθερη διακίνηση στην ίδια τους την πατρίδα», δήλωσε στο ΚΥΠΕ η κόρη του Τάσου Ισαάκ, Αναστασία Ισαάκ. 

 

Σημείωσε πως «30 χρόνια μετά, το μήνυμα της θυσίας του παραμένει αναλλοίωτο. Είναι ένα διαχρονικό δίδαγμα θάρρους, αξιοπρέπειας και ανιδιοτελούς αγώνα για την ελευθερία της πατρίδας μας». 

 

Ερωτηθείσα για το πώς είναι να μεγαλώνει κουβαλώντας το όνομα ενός ανθρώπου που αποτελεί σύμβολο για την Κύπρο, ανέφερε ότι «είναι τιμή να μεγαλώνω φέροντας το όνομα του Τάσου Ισαάκ, ενός ανθρώπου αγνού, που το μόνο που έκανε ήταν να σώσει την ζωή ενός συνανθρώπου του». 

 

«Αν ξαναγεννιόμουν, πάλι το δικό του όνομα θα επέλεγα. Όνομα ταυτισμένο με αξιοπρέπεια και θάρρος. Παράλληλα όμως, νιώθω χρέος για να συνεχίσω αυτό που διδάχθηκα μέσα από την θυσία του, να συνεχίσω τον αγώνα μνήμης», υπογράμμισε. 

 

Για τη συμμετοχή της κάθε χρόνο στις εκδηλώσεις της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού, ανέφερε ότι ξεκίνησε να είναι μέλος της Πρωτοβουλίας από το 2016. 

 

«Μαζί με την Πρωτοβουλία μεγαλώσαμε και παίρνοντας φως από τη θυσία τους, συνεχίζουμε να μεταλαμπαδεύουμε το μήνυμα μνήμης, μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη», είπε. 

 

Ερωτηθείσα για το ποια θα ήταν, για την ίδια, η πραγματική δικαίωση της θυσίας του πατέρα της, ανέφερε ότι αυτή δεν αφορά μόνο την τιμωρία των δολοφόνων, αλλά και την απόδοση δικαιοσύνης σε όλους όσοι εξακολουθούν να βιώνουν τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής και κατοχής. 

 

«Η πραγματική δικαιοσύνη για εμένα δεν θα ήταν μόνο το αυτονόητο, το να τεθούν ενώπιον δικαιοσύνης οι δολοφόνοι και του πατέρα μου και του Σολωμού, αλλά να αποδοθεί δικαιοσύνη σε όλους όσοι έχουν υποφέρει και επηρεαστεί ως αποτέλεσμα της τούρκικης εισβολής και κατοχής», σημείωσε. 

 

Όπως εξήγησε, αυτό αφορά όλους όσοι εξακολουθούν να υφίστανται τις συνέπειες, «είτε είναι οικογένειες αγνοουμένων, είτε είναι θύματα του πολέμου, είτε δεν μπορούν να πάνε στα σπίτια τους, στις περιουσίες τους και στους τόπους που μεγάλωσαν». 

 

Η Αναστασία ζήτησε δικαιοσύνη «για όλους αυτούς που δίνουν καθημερινά μάχη, κουβαλώντας ακόμα τα τραύματα της τουρκικής εισβολής και κατοχής». 

 

«Το μήνυμα που θέλω να περάσω στην νέα γενιά είναι αυτό που έγραφαν τα τετράδιά μας, το «Δεν ξεχνώ». Να μην ξεχνάμε την ιστορία μας, τους τόπους μας, τους ανθρώπους που χάθηκαν υπενθυμίζοντας μας τις αξίες που οφείλουμε να υπηρετούμε», ανέφερε καταληκτικά η Αναστασία Ισαάκ, απευθύνοντας κάλεσμα προς τη νέα γενιά να διατηρήσει ζωντανή την ιστορική μνήμη. 

 

«30 χρόνια μετά τη δολοφονία του αδελφού μου τόσο εγώ όσο και η οικογένεια μου νιώθουμε απερίγραπτο δέος και περηφάνια για την λεβεντιά του. Η μνήμη του παραμένει για πάντα ζωντανή στις καρδιές μας. Είναι ένας φάρος που δεν θα σβήσει ποτέ», δήλωσε στο ΚΥΠΕ η αδερφή του Σολωμού Σολωμού, Στέλλα Σολωμού. 

 

«Κουβαλάμε όμως ασήκωτη πικρία και απογοήτευση γιατί δεν έχει ακόμα καταστεί δυνατό να συλληφθούν οι δολοφόνοι του Σολάκη μας και του Τάσου και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη. Το γεγονός ότι οι δολοφόνοι κυκλοφορούν ελεύθεροι προστατευμένοι από την κατοχική δύναμη αποδεικνύει την υποκρισία όσων μιλούν για ανθρωπινά δικαιώματα», πρόσθεσε. 

 

Περιγράφοντας τον χαρακτήρα του Σολωμού Σολωμού, ανέφερε πως ο αδελφός της «ήταν ένας άνθρωπος δοτικός, γεμάτος ζωή, με αγνή αγάπη για την οικογένεια του, τους φίλους και την πατρίδα του. Είχε πάντα το θάρρος της γνώμης του και δεν έσκυβε το κεφάλι στην αδικία». 

 

«Η διψά του για ελευθέρια τον οδήγησε συνειδητά στην πράξη του. Ανέβηκε στον ιστό για να αποκαταστήσει την αδικία και να επιστρέψει την αξιοπρέπεια στον τόπο μας», υπογράμμισε. 

 

Αναφερόμενη στην πιο ζωντανή ανάμνηση που κρατά από τον αδελφό της, είπε συναντηθήκαν δύο μέρες πριν την δολοφονία του. 

 

«Θυμάμαι ότι φορούσε μια πολύ ωραία μαύρη ζώνη την οποία είχε αγοράσει λίγες μέρες πριν. Όταν του είπα είναι πολύ ωραία η ζώνη σου, πάρα τον πόνο που ένιωθε εκείνη τη στιγμή για τον θάνατο του Τάσου, με κοίταξε με το φωτεινό του βλέμμα και με ένα χαμόγελο γεμάτο ζωντάνια μου την χάρισε», είπε η κ. Σολωμού. 

 

«Αυτός ήταν ο Σολακής, ένας άνθρωπος που ήθελε να δίνει χαρά στους ανθρώπους που αγαπούσε χωρίς να ζητά ανταλλάγματα. Το βλέμμα του και το χαμόγελο του θα παραμείνουν για πάντα στη μνήμη μου», πρόσθεσε. 

 

Αποκάλυψε ακόμη πως ο αδερφός της «είχε πει σε φίλους του ότι θα κατέβαζε τη σημαία απέφυγει όμως να το πει στον αδελφό μου όταν συναντήθηκαν στο οδόφραγμα μια μέρα πριν την δολοφονία του γιατί ήξερε ότι μπορούσε να τον μεταπείσει». 

 

«Ήταν αποφασισμένος να κατεβάσει τη σημαία και αυτό φαινόταν στο βλέμμα του. Η πράξη του δεν ήταν εν βρασμώ ψυχής, δεν ήταν μια πράξη της στιγμής. Ήταν μια συνειδητή απόφαση απέναντι στην αδικία της κατοχής», τόνισε. 

 

Ερωτηθείσα τι θα συνιστούσε πραγματική δικαίωση της θυσίας του, ξεκαθάρισε ότι η οικογένεια δεν ζητά εκδίκηση αλλά δικαιοσύνη. 

 

«Η πραγματική δικαίωση της θυσίας του αδελφού μου θα ήταν η προσαγωγή των δολοφονών στη δικαιοσύνη και η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο μας», σημείωσε. 

 

«Δεν ζητάμε εκδίκηση. Ζητάμε δικαιοσύνη και ελευθέρια», ξεκαθάρισε. 

 

Πρόσθεσε ότι «ζητάμε τη δικαιοσύνη που στερήθηκε ο Σολωμός, ο Τάσος και όλοι οι ήρωες οι οποίοι θυσιάστηκαν για την πατρίδα μας. Τη δικαιοσύνη που στερήθηκε η οικογένεια μας και όλοι οι Κύπριοι πολίτες προσφυγές και μη. Το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης στον τόπο μας χωρίς την παρουσία Τουρκικών στρατευμάτων. Μόνο έτσι θα δικαιωθεί πραγματικά η θυσία του». 

 

Αναφερόμενη στο αποτύπωμα που άφησε η απώλεια του αδελφού της στην οικογένεια, είπε ότι η απουσία του «άφησε ένα τεράστιο κενό στην οικογένεια μας. Εμείς όμως δεν εστιάζουμε στον θάνατο, εστιάζουμε στο θάρρος και στην άρνηση του Σολακή μας να συμβιβαστεί με την κατοχή». 

 

Κλείνοντας, η κ. Σολωμού ευχαρίστησε τον Δήμαρχο Παραλιμνίου – Δερύνειας, τον γλύπτη Φίλιππο Γιαπάνη και όλους όσοι συνέβαλαν στη δημιουργία του μνημείου στο Παραλίμνι, καθώς και την Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού για τη διατήρηση της μνήμης των δύο ηρώων. 

 

«Καμία θυσία δεν πάει χαμένη αν δεν την ξεχάσουμε», κατέληξε η Στέλλα Σολωμού. 

 

Μαρτυρίες Αυτοπτών Μαρτύρων 

 

«Από τις πρώτες μέρες του Αυγούστου ήταν διάχυτη στην ατμόσφαιρα η ένταση, ειδικά μετά τις απροκάλυπτες απειλές του καθεστώτος Ντενκτάς ότι ο τουρκικός στρατός και οι λεγόμενες «δυνάμεις ασφαλείας» θα αντιδρούσαν εάν οι μοτοσικλετιστές επιχειρούσαν να περάσουν στα κατεχόμενα», δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο Αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Γιάννης Αντωνίου, ο οποίος εργαζόταν τότε ως ρεπόρτερ στον Φιλελεύθερο. 

 

«Λόγω των αυξημένων μέτρων ασφάλειας και την πρόθεση της Αστυνομίας για κλείσιμο δρόμων, είχα πάει στη Δερύνεια από το βράδυ του Σαββάτου 10 Αυγούστου, μαζί με τους συναδέλφους, Χριστάκη Γιαννακό και τον φωτορεπόρτερ Ανδρέα Μανώλη», είπε. 

 

Συνεχίζοντας την αφήγησή του, ανέφερε ότι «κάποια στιγμή κατά το μεσημέρι της Κυριακής είχε μεταδοθεί η πληροφορία ότι η ηγεσία των οργανωμένων μοτοσικλετιστών είχε συμφωνήσει με τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Γλαύκο Κληρίδη, για τον τερματισμό της πορείας των μοτοσικλετιστών στο χώρο του Μακαρίου Σταδίου στη Λευκωσία». 

 

Όπως ανέφερε, «όταν ανακοινώθηκε η απόφαση για ματαίωση της μετάβασης στα κατεχόμενα, παρατηρήσαμε αποχώρηση αστυνομικών δυνάμεων που είχαν συγκεντρωθεί στην περιοχή της Δερύνειας και αλλού κατά μήκος της γραμμής αντιπαράταξης». 

 

«Θυμάμαι επίσης βουλευτές που έκαναν έντονα επικριτικές δηλώσεις για την απόφαση, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι υπαναχώρησε υπό το βάρος των απειλών Ντενκτάς», πρόσθεσε. 

 

Ωστόσο, όπως εξήγησε, «όταν οι μοτοσικλετιστές αντέδρασαν στην απόφαση της ηγεσίας τους και αποφάσισαν να συνεχίσουν κανονικά τη διαδρομή τους από τη Λευκωσία προς τα κατεχόμενα, άρχισε να καταφθάνει κόσμος στην περιοχή της Δερύνειας, στα Στροβίλια και σε άλλα οδοφράγματα στην ευρύτερη περιοχή». 

 

«Από το σημείο του οδοφράγματος Δερύνειας όπου είχαμε συγκεντρωθεί οι περισσότεροι δημοσιογράφοι, από Κύπρο, Ελλάδα και διεθνή πρακτορεία ειδήσεων, ήταν ορατή η κινητοποίηση στρατιωτικών δυνάμεων στα κατεχόμενα», σημείωσε. 

 

Περιγράφοντας όσα εκτυλίχθηκαν στη συνέχεια, ανέφερε πως «όταν έφθασαν εκεί οι μοτοσικλετιστές, είχαν ήδη μαζευτεί αρκετοί πολίτες. Στα χωράφια αριστερά του οδοφράγματος, όπως βλέπουμε εμείς προς τα κατεχόμενα, υπήρχε ένα συρματόπλεγμα, το οποίο σε ορισμένα σημεία είχε ισοπεδωθεί» 

 

Όπως εξήγησε, «από εκεί περνούσαν στις ελεύθερες περιοχές αρκετοί από τα κατεχόμενα, δημοσιογράφοι αλλά και διάφοροι άλλοι, με πολιτικά». 

 

Συνεχίζοντας τη μαρτυρία του, είπε ότι «κάποια στιγμή απέναντί μας είχε σχηματιστεί όχλος που κινείτο με επιθετική διάθεση, φώναζε, ύβριζε, και με τη χρήση σφεντόνων έριχνε πέτρες προς την πλευρά μας. Για να προστατευθούμε συγκεντρωθήκαμε πίσω από μια υδροφόρα που βρισκόταν παρατημένη στο χωράφι. Θυμάμαι, ότι ήμασταν αρκετοί δημοσιογράφοι, ανάμεσά τους ο βετεράνος, Άλεξ Ευθυβούλου, ο οποίος έκανε την τραγική πρόβλεψη “σήμερα θα έχουμε νεκρούς”». 

 

«Περίπου δέκα λεπτά αργότερα, όταν σταμάτησε το πετροβολητό και απομακρυνθήκαμε από την υδροφόρα, είδαμε που κτυπούσαν με λοστούς τον Τάσσο Ισαάκ, ο οποίος είχε εγκλωβιστεί στο συρματόπλεγμα», είπε ο κ. Αντωνίου. 

 

Όπως ανέφερε, «την ίδια ώρα, 4-5 άτομα από τον όχλο, επιτέθηκαν εναντίον μιας κοπέλας που φορούσε μπλούζα με την ελληνική σημαία, και της άρπαξαν τα κοσμήματα που φορούσε. Έτρεξα να τη βοηθήσω και τότε μου άρπαξαν τη φωτογραφική μηχανή που κρατούσα και την πέταξαν. Ένας ειρηνευτής που ήταν δίπλα μου με απομάκρυνε με ασφάλεια». 

 

Ο κ. Αντωνίου συνέχισε τη μαρτυρία του λέγοντας ότι «τότε, είδα τον συνάδελφό μου, Χριστάκη Γιαννακό, μαζί με άλλους, που μετέφεραν με τα χέρια τους τον Τάσσο αιμόφυρτο, και τον έβαλαν στο ανοικτό αυτοκίνητο τύπου τζιπ. Φύγαμε από εκεί και αφού περάσαμε από το Νοσοκομείο Παραλιμνίου για ρεπορτάζ, πήραμε το δρόμο για τη Λευκωσία για να εμφανίσουμε τις φωτογραφίες που είχαμε τραβήξει και να γράψουμε τα ρεπορτάζ μας». 

 

«Ήταν, από τα πιο δύσκολα ρεπορτάζ που έγραψα, διότι ήταν δύσκολο να αποτυπώσω στο χαρτί αυτό που βίωσα. Πρώτη φορά έβλεπα να σκοτώνουν άνθρωπο και μάλιστα με βαρβαρότητα. Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να μπορέσω να πάω στο οδόφραγμα της Δερύνειας, ενώ μέχρι σήμερα μου είναι εξαιρετικά επώδυνο να βλέπω φωτογραφίες από εκείνη την φρικτή ημέρα, αρκετές από τις οποίες είναι δικές μου», ανέφερε καταληκτικά ο κ. Αντωνίου. 

 

«Μετά την κηδεία του Τάσσου Ισαάκ αυθόρμητα ο κόσμος ξεχύθηκε ξανά στους δρόμους και πήγαμε στην περιοχή που δολοφονήθηκε ο Τάσσος Ισαάκ για να βάλουμε στεφάνι, όπου ήταν παραταγμένες πάρα πολλές δυνάμεις της Αστυνομίας», δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο Ανδρέας Πεττεμερίδης ο οποίος ήταν αυτόπτης μάρτυρας των τραγικών γεγονότων που εκτυλίχθηκαν στο οδόφραγμα της Δερύνειας στις 14 Αυγούστου του 1996. 

 

Ανέφερε ότι η Αστυνομία δημιούργησε ένα τεράστιο κλοιό από αυτοκίνητα και αστυνομικούς για να μην περάσει ο κόσμος αλλά όπως είπε «αυτό δεν ήταν αρκετό για να τον αποτρέψει να μπει μέσα». 

 

Είπε πως «σε κάποια φάση, σπάσαμε τον κλοιό και βρεθήκαμε πάλι μέσα στη νεκρή ζώνη. Οι ΟΗΕέδες προσπαθούσαν να μας αποτρέψουν, γινόταν χαμός. Υπήρχε πάρα πολύ μεγάλη ένταση». 

 

Καταθέτοντας τη μαρτυρία του στο ΚΥΠΕ, ανέφερε ότι «σε κάποια στιγμή, όταν ήμασταν αριστερά από τον δρόμο που οδηγούσε στο οδόφραγμα της Δερύνειας, κάποιος όρμησε για να πάει να μπει μόνος του μέσα. Εκεί μπροστά ήταν το τελευταίο ανάχωμα με τα συρματοπλέγματα. Τον τράβηξα πίσω, δεν τον ήξερα. Του είπα “ρε πού πάεις, μείνε δαμέ διότι αν περάσεις που δαμέ, εν ούλλοι παραταγμένοι”, μου απάντησε “όχι θα μπω μέσα” και μετά τον τράβηξα πίσω». 

 

Συνεχίζοντας την αφήγησή του ο κ. Πεττεμερίδης ανέφερε ότι «σε κάποια φάση που έγινε ξανά ένα μεγάλο ντου και υπήρξε αναστάτωση, ξανάφυγε μόνος του. Αυτός ήταν ο Σολωμός Σολωμού. Τράβηξε τα συρματοπλέγματα, προσπάθησαν οι ΟΗΕέδες να τον αποτρέψουν να μπει μέσα, αλλά μπήκε». 

 

«Όταν τον είδα να προχωρεί και να βγαίνει πάνω στον ιστό, ένοιωσα την ίδια ώρα ότι θα γίνει χαμός», είπε. 

 

«Ξαφνικά ακούγονται πάρα πολλοί πυροβολισμοί. Ακούγονταν σφαίρες που χτυπούσαν πάνω σε μέταλλο γιατί χτύπησαν και σφαίρες πάνω στον ιστό. Είχα δίπλα μου και ένα στρατιώτη του ΟΗΕ που τον χτύπησαν στον πισινό», είπε. 

 

«Εγώ έπεσα κάτω στο έδαφος, ο κόσμος προσπαθούσε να φύγει. Για μερικά δευτερόλεπτα γινόταν χαμός από τα πυρά. Ο Σολωμός έπεσε κάτω μετά τους πυροβολισμούς», σημείωσε. 

 

Όπως είπε, τα Ηνωμένα Έθνη «φοβούνταν να μπουν μέσα να πιάσουν τον Σολωμό. Ήταν για δέκα λεπτά κάτω στο έδαφος ο Σολωμός χωρίς να πάει κάποιος να τον πιάσει». 

 

«Μετά από δέκα λεπτά μπήκαν μέσα φοβισμένοι οι ΟΗΕεδες, έπιασαν τον Σολωμό και τον έφεραν έξω», ανέφερε. 

 

«Μύριζε πολύ έντονα το αίμα γιατί ήταν μεγάλη η αιμορραγία. Έβαζε ο ιατροδικαστής Μάριος Ματσάκης τα χέρια του μέσα στο στόμα του για να κάνει απόφραξη αλλά ήταν τόσο πολύ το αίμα που δεν μπορούσε κανένας να διαπιστώσει πόσο και πού ήταν το τραύμα», περιέγραψε. 

 

«Ο Ματσάκης προσπαθούσε να πιάσει παλμό αλλά δεν εντόπιζε παλμό τη δεδομένη στιγμή. Τον πιάσαμε και τον φορτώσαμε σε ένα λαντροβερ για να βγει έξω», είπε καταλήγοντας ο κ. Πεττεμερίδης σημειώνοντας ότι μετά τους πυροβολισμούς ο κόσμος αποτραβήχτηκε προς τα πίσω και σταμάτησε η ένταση εντός της νεκρής ζώνης. 

 

Η Καταδίκη της Τουρκίας από το ΕΔΑΔ και τα Εκκρεμή Εντάλματα 

 

«Η θυσία του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού αποτελεί διαρκή υπενθύμιση ότι η ελευθερία δεν είναι ποτέ αυτονόητη, ότι το κράτος δικαίου δεν μπορεί να υποχωρεί απέναντι στη βία και η ότι η δικαιοσύνη δεν επιτρέπεται να υποκύπτει στη λήθη», δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κερύνειας, Νικόλας Κωνσταντινίδης. 

 

«Οι δολοφονίες δύο άοπλων πολιτών, μπροστά στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, συνιστούν κατάφωρη παραβίαση του πιο θεμελιώδους ανθρώπινου δικαιώματος, του δικαιώματος στη ζωή», ανέφερε. 

 

Σημείωσε πως «το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Aνθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) καταδίκασε την Τουρκία με απόφαση του τον Ιούνιο του 2008, για παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και δη του δικαιώματος στη ζωή». 

 

Όπως είπε ο κ. Κωνσταντινίδης, «το Δικαστήριο απέδωσε τις δολοφονίες σε πράκτορες (agents) της τουρκικής κυβέρνησης, γεγονός που καθιστά την Τουρκία υπεύθυνη σε διεθνές επίπεδο». 

 

Σημείωσε ωστόσο πως «η διεθνής αυτή καταδίκη αποτελεί μεν σημαντική δικαίωση, δεν συνιστά όμως το τέλος της διαδρομής προς τη δικαιοσύνη. Η κρατική ευθύνη δεν υποκαθιστά ούτε εξαλείφει την ατομική ποινική ευθύνη των φυσικών προσώπων που διέπραξαν ή συμμετείχαν στα εγκλήματα αυτά». 

 

Ο κ. Κωνσταντινίδης ανέφερε πως «η νομιμότητα δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ατιμωρησία. Διαφορετικά, εδραιώνεται η αντίληψη ότι η οργανωμένη βία μπορεί, με το πέρασμα του χρόνου, να μένει χωρίς συνέπειες», προσθέτοντας πως «μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε ήττα όχι μόνο για την Κύπρο αλλά και για τις ίδιες τις θεμελιώδεις αρχές του ευρωπαϊκού και διεθνούς νομικού πολιτισμού». 

 

Είπε επίσης πως «η υποχρέωση των κρατικών αρχών να επιδιώκουν τη δίωξη των υπευθύνων για τις δολοφονίες παραμένει ακέραιη, ανεξαρτήτως των οποιωνδήποτε πρακτικών δυσκολιών που μπορεί να ανακύπτουν». 

 

Όπως ανέφερε ο κ. Κωνσταντινίδης, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει προβεί στην έκδοση εθνικών ενταλμάτων σύλληψης από το 1996 και στην συνέχεια, μέσω της Interpol, στην κυκλοφορία Ερυθρών Αγγελιών (Red Notices). 

 

Σημείωσε πως για το εν λόγω θέμα, είχε ενημερώσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων τον Νοέμβριο του 2025 ο τότε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, Μάριος Χαρτσιώτης. 

 

«Από την εν λόγω ενημέρωση προκύπτει ότι σήμερα βρίσκονται σε ισχύ οκτώ εντάλματα σύλληψης για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, εκ των οποίων τρία συνοδεύονται από Red Notices της Interpol και πέντε από διεθνείς ειδοποιήσεις Wanted Person Diffusions», σημείωσε ο κ. Κωνσταντινίδης. 

 

Για την δολοφονία του Σολωμού Σολωμού είπε ότι «ισχύουν πέντε εντάλματα σύλληψης, με Red Notices να έχουν εκδοθεί μόνο για δύο από τους καταζητούμενους». 

 

«Οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να χρησιμοποιήσουν και να εξαντλήσουν όλα τα διαθέσιμα νομικά και άλλα εργαλεία δικαστικής συνδρομής και συνεργασίας για εντοπισμό και σύλληψη των καταζητούμενων προσώπων, συμπεριλαμβανομένου της έκδοσης Ευρωπαϊκών Ενταλμάτων Σύλληψης», σημείωσε ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κερύνειας. 

 

Όπως εξήγησε, τα Ευρωπαϊκά Εντάλματα Σύλληψης «είναι νομικά δεσμευτικά για όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε αντίθεση με τις ειδοποιήσεις της Interpol, των οποίων η εφαρμογή εξαρτάται από τη συνεργασία κάθε χώρας». 

 

Συνεχίζοντας, ανέφερε πως «εφόσον εκδοθούν Ευρωπαϊκά Εντάλματα Σύλληψης, τα στοιχεία των καταζητούμενων θα μπορούν να καταχωρηθούν και στο Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν (Schengen Information System – SIS) και οι αρχές των κρατών-μελών θα είναι υποχρεωμένες να συλλάβουν τα πρόσωπα αυτά και να τα εκδώσουν στην Κυπριακή Δημοκρατία σε περίπτωση που επιχειρήσουν να εισέλθουν ή εντοπιστούν στην επικράτεια κράτους μέλους της ΕΕ». 

 

Σημείωσε πως αυτό «είναι από τα ισχυρότερα εργαλεία δικαστικής συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βασισμένο στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων». 

 

Η κ. Κωνσταντινίδης ανέφερε πως «η θυσία του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού αποτελεί διαρκή υπενθύμιση ότι η ελευθερία έχει τίμημα, ότι η κατοχή δεν μπορεί ποτέ να κανονικοποιηθεί και ότι η δημοκρατία οφείλει να απαντά στη βία με περισσότερη νομιμότητα». 

 

Κλείνοντας, σημείωσε πως «ο καλύτερος φόρος τιμής προς τους δύο δολοφονηθέντες δεν είναι μόνο η διατήρηση της μνήμης τους. Είναι η αδιάκοπη διεκδίκηση της απελευθέρωσης της πατρίδας μας, η επιμονή στην απόδοση δικαιοσύνης και στη λογοδοσία των υπευθύνων». 

 

«Είναι η διαρκής προσπάθεια για μια ελεύθερη Κύπρο, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, όπου η ανθρώπινη ζωή, η αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα θα προστατεύονται χωρίς εκπτώσεις και χωρίς εξαιρέσεις», συμπλήρωσε. 

 

«Γιατί η ελευθερία χωρίς δικαιοσύνη είναι εύθραυστη. Και η δικαιοσύνη χωρίς λογοδοσία είναι κενό γράμμα. Τριάντα χρόνια μετά, ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού εξακολουθούν να μας υπενθυμίζουν ότι η δημοκρατία δεν μετριέται από τα λόγια της, αλλά από την αποφασιστικότητά της να μην επιτρέπει ποτέ στην ατιμωρησία να νικήσει το δίκαιο», ανέφερε καταληκτικά. 

 

Στόχος της Πρωτοβουλίας Ισαάκ-Σολωμού η Διατήρηση της Μνήμης, Λέει ο Δρ Γιάγκου 

 

Η Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού συγκροτήθηκε το 2008 από μια ανεξάρτητη ομάδα νέων, χωρίς καμία κομματική εξάρτηση, όπως ανέφερε το μέλος της, Δρ Κυριακός Γιάγκου. 

 

Όπως ο ίδιος σημείωσε, βασικός σκοπός της ομάδας είναι «η διατήρηση της μνήμης των ηρώων Τάσσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού και η ανάδειξη στην κοινωνία των μηνυμάτων που απορρέουν μέσα από τη θυσία τους, που είναι μηνύματα όπως η αξιοπρέπεια, η δικαιοσύνη και η ελευθερία». 

 

Ο κ. Γιάγκου επεσήμανε ότι η Πρωτοβουλία πραγματοποιεί σε ετήσια βάση ποικίλες δράσεις, όπως η μαζική πορεία που λαμβάνει χώρα πριν από το ετήσιο μνημόσυνο των δύο ηρώων. 

 

Παράλληλα, εξήγησε ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα διοργανώνονται εκτεταμένα οδοιπορικά εκτός κυπριακών συνόρων. Το 2016, η «Πορεία Ελευθερίας» εκκίνησε από το Βερολίνο, διέσχισε επτά ευρωπαϊκά κράτη και κατέληξε στην Κύπρο. 

 

Επιπλέον, το 2021, με τη συμπλήρωση 25 ετών από τις δολοφονίες, πραγματοποιήθηκε μεγάλη διαδρομή στην ελληνική επικράτεια. 

 

«Ξεκινήσαμε από τις Καστανιές του Έβρου, περάσαμε από την Αλεξανδρούπολη, τη Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα, το Μεσολόγγι, την Αθήνα και την Κρήτη και καταλήξαμε στην Κύπρο», είπε. 

 

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα τελευταία χρόνια η Πρωτοβουλία, σε συντονισμό με την τοπική αυτοδιοίκηση, προωθεί την ονοματοδοσία δρόμων ή πλατειών προς τιμήν των Τάσσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού στις περιοχές από όπου διέρχεται. 

 

«Αυτό έγινε στην Αλεξανδρούπολη και στο Μεσολόγγι το 2021, στην Κυπερούντα το 2025. Φέτος έγιναν ονοματοδοσίες στο Ζύγι, στον Άγιο Θεόδωρο και στο Μαρί». 

 

«Στο φετινό οδοιπορικό έγιναν συμβολικά ονοματοδοσίες στην Κερύνεια Αχαΐας, στον Καραβά Κυθήρων και στη Σαλαμίνα Αττικής. Περάσαμε επίσης συμβολικά από τη Ρόδο και το Καστελόριζο», είπε ο κ. Γιάγκου. 

 

«Πάντα έρχεται μαζί μας η κυρία Τασούλα, η μητέρα του Ισαάκ, και η κόρη του, η Αναστασία. Σε κάθε οδοιπορικό γινόμαστε δεκτοί και από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας», ανέφερε καταληκτικά ο κ. Γιάγκου, υπενθυμίζοντας ότι ανάδοχος της Αναστασίας είναι το ελληνικό κράτος, καθώς τη βάφτισε ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας. 

 

Στο ίδιο κυπριακό πλαίσιο, είχε προηγηθεί η αναφορά της ΕΟΔ για την Κύπρο 52 χρόνια μετά.

 

πηγή