Γαλλία: Σάλος με DJ performance πάνω στην Αγία Τράπεζα καθολικού ναού

Στις 30 Απριλίου στη γαλλική πόλη Βαζεράκ σε καθολικό ναό πραγματοποιήθηκε εκδήλωση, την οποία οι διοργανωτές ονόμασαν «ηλεκτρολειτουργία» – ωστόσο στην πραγματικότητα ήταν εμφάνιση DJ με ηλεκτρονική μουσική, αναφέρει η Tribune Chrétienne. 

 

Στην εκκλησία του Αγίου Ιουλιανού ο DJ τοποθέτησε τον πίνακα ελέγχου του ακριβώς πάνω στην Αγία Τράπεζα – στο ιερό του ναού, όπου τελείται η Θ. Ευχαριστία. Κατά τη διάρκεια της εμφάνισης ακουγόταν ηλεκτρονική μουσική, ενώ ο χώρος του ναού χρησιμοποιήθηκε ως χώρος για συναυλία και χορό.

 

Οι διοργανωτές παρουσίασαν το γεγονός ως φιλανθρωπικό: η είσοδος ήταν ελεύθερη, ενώ μέρος των δωρεών σχεδιαζόταν να κατευθυνθεί στην καθολική οργάνωση Secours Catholique. Παράλληλα δήλωναν την ανάγκη για «κατάλληλη συμπεριφορά» στον ναό.

 

Η χρήση της Αγίας Τράπεζας ως σκηνής για τον DJ προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς το ιερό αποτελεί τον κεντρικό ιερό χώρο. Προς το παρόν δεν είναι γνωστό εάν η διεξαγωγή της εκδήλωσης είχε συμφωνηθεί με τις επαρχιακές αρχές.

 

πηγή

 

ΣΧΟΛΙΟ

 

Μπορεί να τα βλέπουμε όλα αυτά τα περιστατικά ως αποτέλεσμα των αιρετικών καταστάσεων και της εκκοσμίκευσης της Παπικής "εκκλησίας", όμως πρέπει να μας αφυπνίζουν και να μας ευαισθητοποιούν γιατί ως χώρους εκδηλώσεων γενικώς βλέπουν πολλοί οικουμενιστές και μεταπατερικοί ιερείς και αρχιερείς και τους δικούς μας Ορθόδοξους ναούς... Ετσι βλέπουμε συχνά, μουσικές εκδηλώσεις, θεατρικά δρώμενα, και ομιλίες άσχετες με το κήρυγμα λες και ο ναός είναι συνεδριακό κέντρο....  

 

Η Ορθόδοξη θέση απαιτεί να μην γίνεται καμία άσχετη εκδήλωση με την θεία λατρεία εντός των ιερών μας ναών. Το μόνο που επιτρέπεται είναι ομιλίες πνευματικού περιεχομένου από τους ιερείς μας και σε απόλυτη ανάγκη (όταν δεν υπάρχει αίθουσα) να γίνεται σε κάποια γωνία του ναού κατηχητικό σχολείο... 

 

Κατά τα λοιπά απαγορεύονται ακόμα και χορωδίες βυζαντινής μουσικής.....

Ο χώρος του Ιερού ναού δεν είναι χώρος εκδηλώσεων.

Υπάρχουν πολύ ωραίες αίθουσες που διαθέτουν σχεδόν όλοι οι ναοί μας για παρόμοιες εκδηλώσεις.

Το ευρώ αλλάζει: Οι 6 ιδιοφυΐες που επιλέχθηκαν για τα νέα χαρτονομίσματα

Ένα μικρό, μικρό μουσείο, γεμάτο με διάσημα πρόσωπα, εξαιρετικές ιστορίες και σκηνές της ευρωπαϊκής ζωής. Αυτό ετοιμάζονται να γίνουν τα μελλοντικά χαρτονομίσματα ευρώ, χάρη στην σιωπηλή αλλά ισχυρή επανάσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. 

 

Αντίο, ανώνυμη αρχιτεκτονική, έρχονται τα πρόσωπα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

 

Ένα σαφές σημείο καμπής: αντίο στις στυλιζαρισμένες γέφυρες και τα παράθυρα, για να δημιουργηθεί χώρος για εμβληματικές μορφές, εκείνες που έχουν διαμορφώσει τον πολιτισμό, την επιστήμη και την κοινωνική συμμετοχή της Γηραιάς Ηπείρου.

 

Έξι νέες προσωπικότητες θα εμφανιστούν στα νέα χαρτονομίσματα ευρώ:

η Μαρία Κάλλας στο χαρτονόμισμα των 5 ευρώ, ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν στο χαρτονόμισμα των 10 ευρώ, η Μαρία Κιουρί στο χαρτονόμισμα των 20 ευρώ, ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες στο χαρτονόμισμα των 50 ευρώ, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι στο χαρτονόμισμα των 100 ευρώ και η Μπέρθα φον Ζούτνερ στο χαρτονόμισμα των 200 ευρώ.

 

Ο στόχος είναι σαφής: να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή ταυτότητα και να γίνει αναγνωρίσιμη και κοινή, ακόμη και σε καθημερινές χειρονομίες.

 

Ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές των νέων χαρτονομισμάτων;

 

Πίσω από κάθε πρόσωπο, μια ιστορία που εκτείνεται σε αιώνες και σύνορα.

Ξεκινάμε με τη Μαρία Κάλλας, ένα απόλυτο σύμβολο των παραστατικών τεχνών, μια από τις μεγαλύτερες σοπράνο του εικοστού αιώνα: με τη δυνατή φωνή της και την έντονη ερμηνεία της, έφερε επανάσταση στον κόσμο της όπερας.

 

Έπειτα, υπάρχει ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η μουσική ιδιοφυΐα που μεταμόρφωσε τη γλώσσα της μουσικής, φέρνοντάς την σε μια συναισθηματική και καθολική διάσταση που εξακολουθεί να μιλάει σε όλους σήμερα, και η Μαρί Κιουρί, πρωτοπόρος της σύγχρονης επιστήμης, η πρώτη γυναίκα που κέρδισε βραβείο Νόμπελ και η μόνη γυναίκα που κέρδισε δύο σε διαφορετικούς κλάδους: τη φυσική και τη χημεία.

 

Έπειτα, υπάρχει ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες, ο πατέρας της σύγχρονης αφήγησης, που χάρισε στον κόσμο τον Δον Κιχώτη, ένα από τα πιο επιδραστικά έργα της λογοτεχνίας, και ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, η ενσάρκωση της αναγεννησιακής ιδιοφυΐας: καλλιτέχνης, επιστήμονας και εφευρέτης, ένα πραγματικά διαχρονικό σύμβολο της ανθρώπινης περιέργειας.

 

Τέλος, η Μπέρθα φον Ζούτνερ, λιγότερο γνωστή αλλά καθοριστική: μια από τις πρώτες μεγάλες ακτιβίστριες για την ειρήνη, βραβευμένη με Νόμπελ το 1905 και βασική προσωπικότητα του ευρωπαϊκού ειρηνισμού.

 

Εμπρός και πίσω: Η Ευρώπη μέσα από καθημερινές σκηνές

 

Όχι μόνο πρόσωπα. Τα νέα χαρτονομίσματα θα απεικονίζουν επίσης τόπους και στιγμές της ευρωπαϊκής ζωής.

 

Στο μπροστινό μέρος, κάθε ονομαστική αξία θα συνδέεται με ένα πολιτιστικό θέμα: παραστατικές τέχνες με τη Μαρία Κάλλας (5€), μουσική με τον Μπετόβεν (10€), πανεπιστήμια και σχολεία με τη Μαρία Κιουρί (20€), βιβλιοθήκες με τον Θερβάντες (50€), μουσεία με τον Λεονάρντο (100€) και δημόσιες πλατείες με τη Μπέρθα φον Ζούτνερ (200€).

 

Το πίσω μέρος των νέων χαρτονομισμάτων θα απεικονίζει ζωντανές και αναγνωρίσιμες σκηνές.

 

Από καλλιτέχνες του δρόμου που ζωντανεύουν πόλεις μέχρι μουσικά φεστιβάλ με νεανικές χορωδίες· από τάξεις με μαθητές και δασκάλους μέχρι βιβλιοθήκες που συχνάζουν ενήλικες και παιδιά.

 

Τέλος, εκθεσιακοί χώροι με σύγχρονη και street art, και δεντρόφυτες πλατείες όπου οι άνθρωποι συναντιούνται, συνομιλούν και παίζουν. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια οπτική αφήγηση που εστιάζει στην ευρωπαϊκή καθημερινή ζωή, που αποτελείται από πολιτισμό, κοινή χρήση και σχέσεις.

 

Δύο πιθανές ψυχές: πολιτισμός ή φύση

 

Η διαδικασία ανανέωσης, που ξεκίνησε η ΕΚΤ το 2021, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Δύο πιθανά θέματα έχουν επιλεγεί για το 2025: «Ευρωπαϊκός Πολιτισμός», με συμβολικές φιγούρες και κοινόχρηστους χώρους· και «Ποτάμια και Πουλιά», αφιερωμένο στη βιοποικιλότητα και τα φυσικά οικοσυστήματα, με την υποστήριξη ευρωπαϊκών θεσμών.

 

Στο δεύτερο σενάριο, τα τραπεζογραμμάτια θα απεικονίζουν φυσικά τοπία – από ορεινές πηγές μέχρι θαλασσινά τοπία – συνοδευόμενα από συμβολικά πουλιά και θεσμικά κτίρια όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

 

Η τελική απόφαση θα ληφθεί μετά από προτάσεις σχεδιασμού, τεχνικές αξιολογήσεις και δημόσια έρευνα.

 

Αντίο στο χαρτονόμισμα των 500 ευρώ: μια επιλογή κατά της παράνομης διακίνησης

 

Εν τω μεταξύ, ένα πράγμα είναι σίγουρο: το χαρτονόμισμα των 500 ευρώ έχει σταματήσει να παράγεται από το 2019. Χρησιμοποιείται πολύ συχνά σε παράνομες δραστηριότητες, και οι ερευνητές το ονόμασαν «Μπιν Λάντεν».

 

Όποιος το κατέχει μπορεί να συνεχίσει να το χρησιμοποιεί ή να το καταθέτει σε τράπεζα: διατηρεί την νόμιμη αξία του, αλλά θα αντικαθίσταται σταδιακά.

 

Πότε θα φτάσουν τα νέα τραπεζογραμμάτια;

 

Δεν θα είναι άμεσα. Η διαδικασία επανασχεδιασμού θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του έτους, αλλά τα νέα τραπεζογραμμάτια θα τεθούν σε κυκλοφορία σε μερικά χρόνια.

 

Όταν όμως συμβεί αυτό, κάθε πληρωμή θα γίνει ένα μικρό ταξίδι στην ευρωπαϊκή ιστορία. Γιατί, επιτέλους, ακόμη και τα χρήματα θα αρχίσουν να αφηγούνται την ιστορία του ποιοι ήμασταν — και ίσως, του ποιοι θέλουμε να γίνουμε.

 

Από την (ιταλική) tg.la7.it

Echedoros.blog

Ο τουρκικός οικονομικός εθνικισμός: Η «Γαλάζια Πατρίδα» και τα «Σύνορα της Καρδιάς» ως real estate

Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης 

Τα σωβινιστικά αφηγήματα της  «Γαλάζιας Πατρίδας» και των  «Συνόρων της Καρδιάς», χρησιμοποιούνται εδώ και πολύ καιρό από τον Ερντογάν, τους Κεμαλικούς, το στρατιωτικό κατεστημένο και τους δολοφόνους Γκρίζους Λύκους, ως η έκφραση του εθνικιστικού τουρκικού δόγματος, αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία,  προσδοκώντας εδάφη που κάποτε ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ή όπου ζουν λαοί τους οποίους  η Τουρκία θεωρεί «αδελφούς».

Με τα παραπάνω σχήματα, πιστές αντιγραφές του Ναζιστικού «Ζωτικού Χώρου», υποδηλώνεται η φυλετική, πολιτιστική, ιστορική, συναισθηματική, θρησκευτική, στρατιωτική, πολιτική και οικονομική επιρροή της Τουρκίας στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, «σε τρεις ηπείρους και επτά εποχές», «σε όλα τα μέρη όπου ζουν αυτοί που τους βλέπουμε σαν αδέρφια και μας βλέπουν σαν αδέρφια». Τα τελευταία όμως χρόνια και ειδικά στη Θράκη (αλλά και στα νησιά του βορειο-ανατολικού Αιγαίου), τα παραπάνω αναθεωρητικά αφηγήματα, χρησιμοποιούν την οικονομία ως ένα βασικό όπλο.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ραγδαία αύξηση της επισκεψιμότητας Τούρκων στη Θράκη και ειδικότερα στην Αλεξανδρούπολη. Χιλιάδες Τούρκοι επισκέπτες έρχονται κάθε μέρα στην πρωτεύουσα του Έβρου, είτε μεμονωμένα, ή με οργανωμένες εκδρομές, για να κάνουν αγορές, καθώς η ακρίβεια και ο υψηλός (πολεμικής περιόδου θα μπορούσε να ονομαστεί ) πληθωρισμός στην Τουρκία, έχουν καταστήσει πολλά προϊόντα (τρόφιμα, λάδι, τυριά, ηλεκτρικά-ηλεκτρονικά είδη κ.ά.) φθηνότερα στην Ελλάδα. Επιπλέον η υποτίμηση της τουρκικής λίρας έναντι του ευρώ κάνει τις τιμές στην Ελλάδα ακόμη πιο ελκυστικές, ειδικά για όσους έχουν πρόσβαση σε συνάλλαγμα, είτε έχουν εισοδήματα σε ευρώ/δολάρια, είτε ζουν στην ευρωπαϊκή πλευρά της Τουρκίας, οπότε, η Αλεξανδρούπολη λειτουργεί λίγο –πολύ ως ένα μεγάλο «Super Market» για τους Τούρκους, οι οποίοι έχουν αλλάξει τη φυσιογνωμία της περιοχής. 

Μία διαφορετική εθνικιστική συνιστώσα

Εκεί όμως που οι Τούρκοι δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον είναι ο τομέας των ακινήτων μέσω  του προγράμματος της Golden visa. 

Το πρόγραμμα  παρέχει σε πολίτες τρίτων χωρών (εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης) τη δυνατότητα να αποκτήσουν κυρίως μέσω της επένδυσης σε ακίνητα, πενταετή άδεια διαμονής στην Ελλάδα, με δικαίωμα ανανέωσης. Έτσι  η απόκτηση της Golden Visa είναι ελκυστική για τους Τούρκους,  αφού  επιτρέπει την ελεύθερη μετακίνηση σε όλες τις χώρες της Ζώνης Σένγκεν (27 χώρες), παρέχει μόνιμη βάση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσφέροντας ασφάλεια και σταθερότητα, ενώ μετά από επτά χρόνια νόμιμης διαμονής, έχει δικαίωμα να αιτηθεί την ελληνική υπηκοότητα.

Έτσι οι Τούρκοι με την  αγορά ακινήτου αξίας τουλάχιστον  250.000 ευρώ για τις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Αλεξανδρούπολης και της Θράκης και 800.000 ευρώ για τις περιοχές υψηλής ζήτησης (π.χ., Κεντρικός, Βόρειος και Νότιος Τομέας Αθηνών, Μύκονος, Σαντορίνη, Θεσσαλονίκη), αποκτά δεκάδες προνόμια.

Ενώ το πρόγραμμα είναι γενικώς ανοιχτό,  ορισμένες περιοχές της Ελλάδας υπόκεινται σε ορισμένες ειδικές ρυθμίσεις λόγω της θέσης τους ως παραμεθόριες και εθνικά ευαίσθητες ζώνες. Σε αυτές (νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, Δωδεκάνησα,   Θράκη), οι πολίτες χωρών που δεν ανήκουν στην Ε.Ε., όπως η Τουρκία, πρέπει να λάβουν ειδική άδεια. Αυτή η διαδικασία είναι χρονοβόρα και δεν είναι εγγυημένη η έγκριση, γεγονός που περιπλέκει την άμεση αγορά ακινήτων από Τούρκους πολίτες στην Αλεξανδρούπολη. 

Ωστόσο οι Τούρκοι συχνά παρακάμπτουν αυτόν τον περιορισμό, αφού οι ιδιοκτησιακές αλλαγές γίνονται συχνά στο όνομα εταιρειών όπου ως ιδιοκτήτες φέρονται πρόσωπα  με ευρωπαϊκά διαβατήρια ή μέσω βουλγαρικών και γερμανικών εταιρειών ή μέσω ξένων funds και off shore ιδιοκτησίας τουρκικής καταγωγής πολιτών. Εξάλλου  με τις αλλαγές το 2011 στο προηγούμενο  αυστηρό καθεστώς,  επιτρέπεται  η πώληση ακινήτων σε παραμεθόριες ή και αμυντικές περιοχές σε νομικά πρόσωπα,  με μόνη προϋπόθεση τον έλεγχο της έδρας των εταιρειών και όχι τον έλεγχο της ιθαγένειας ή της εθνικότητας των φυσικών προσώπων που τις ελέγχουν. 

Έτσι  τα ακίνητα μεταπωλούνται με κριτήριο την έδρα της εκάστοτε εταιρείας, όταν  αποτελεί κοινό μυστικό η ευκολία ίδρυσης εταιρειών σε κράτη όπως η Βουλγαρία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Μετανάστευσης και σύμφωνα με την   ετήσια έρευνα (2025)  διεθνούς κτηματομεσιτικού δικτύου για τη χώρα μας, οι  Τούρκοι αποτελούν  την  εθνικότητα  με τη μεγαλύτερη παρουσία στην αγορά ακινήτων.  Και εδώ υπάρχει ακόμη ένα ενδιαφέρον ποιοτικό σημείο, πέραν του ποσοτικού:  όπως αναφέρει η έρευνα, οι Τούρκοι έχουν  διαφορετικές στρατηγικές , σε σχέση με αυτές που ακολουθούν π.χ οι Ισραηλινοί  οι οποίοι  είναι και αυτοί πολύ ψηλά στις αγορές ακινήτων:  «Οι Ισραηλινοί, δραστηριοποιούνται στην αγορά για καθαρά επενδυτικούς λόγους. Δηλαδή αγοράζουν, πουλάνε, μεταπωλούν, κατασκευάζουν. Έχουν σε αρκετές περιπτώσεις και ακίνητα που χρησιμοποιούν ως δεύτερη κατοικία, αλλά ο βασικός στόχος τους παραμένει επενδυτικός». Από την άλλη, οι Τούρκοι, δεν ακολουθούν αποκλειστικά το επενδυτικό μοντέλο:  «Έρχονται είτε για να αποκτήσουν Golden Visa είτε επειδή θέλουν να ζήσουν καλύτερα. Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2025, το 57% των αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μόνιμης εγκατάστασης στη χώρα μας, ενώ το 18% δηλώνει θετικό σε μια τέτοια προοπτική, κάτι που δείχνει πως, για αρκετούς, η Golden Visa είναι κάτι περισσότερο από μια επενδυτική επιλογή…..»

Επιπλέον για τη Θράκη η αγορά εγκαταλελειμμένων κατοικιών στους υπό δημογραφική κατάρρευση οικισμούς π.χ., του Έβρου σε πολύ χαμηλές τιμές (10.000-20.000 ευρώ) και η  αγορά τουριστικών και επενδυτικών ακινήτων στην παραθαλάσσια ζώνη της Αλεξανδρούπολης, είναι δείγματα για το γεγονός ότι η αγορά στην περιοχή είναι κάτι παραπάνω από επενδυτική επιλογή…..

Επίσης, πάντα από Τούρκους, γίνονται  απόπειρες εξαγοράς ξενοδοχείων, οι οποίες ανεστάλησαν την τελευταία στιγμή, αλλά συνεχίζουν να εμφανίζονταν ως βασικοί υποψήφιοι αγοραστές και μάλιστα σε ακίνητα σε πλειστηριασμό. Ακόμη, παρατηρείται κινητικότητα για αγορά διαμερισμάτων (για εκμετάλλευση μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης-Airbnb), παραδοσιακών οικημάτων, καθώς και εστιατορίων, κ.ά., παρότι απαγορεύεται η επινοικίαση με ποινή την διακοπή της Golden visa και πρόστιμο 50.000 ευρώ.

Παράλληλα με τα ακίνητα, οι Τούρκοι οι οποίοι από «τουρίστες» έχουν μεταμορφωθεί σε μικρό χρονικό διάστημα σε «επενδυτές» προχωρούν στην ίδρυση εταιρειών, κυρίως στους τομείς των υπηρεσιών υγείας με τη ίδρυση πολυϊατρείων, ιατρικών εργαστηρίων, μονάδων φυσικοθεραπείας και αισθητικής, καθώς και του εμπορίου με μεγάλο εύρος δραστηριοτήτων. Επ΄αυτού υπάρχουν αναφορές από τοπικούς επιχειρηματίες ότι οι τουρκικές εταιρείες επιτυγχάνουν ιδιαίτερα χαμηλές τιμές, ενδεχομένως και με τουρκική κρατική «ενίσχυση», που είναι κάτω του κόστους, δημιουργώντας έτσι ανταγωνισμό που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Επιπλέον, οι Τούρκοι  επιλέγουν και άλλες μορφές επένδυσης για να λάβουν την Golden Visa, με μεταφορά κεφαλαίου ύψους 400.000 ευρώ , με αγορά μετοχών ή ομολόγων ύψους 800.000 ευρώ και επένδυση ύψους 400.000 ευρώ σε επιχείρηση με σκοπό την αγορά μετοχών ή αύξηση κεφαλαίου.

Οι προκλήσεις

Σύμφωνα με τα στοιχεία των αρμοδίων υπουργείων, οι Τούρκοι υπολογίζεται ότι αγοράζουν περισσότερα από 1.000 ακίνητα ετησίως στην Ελλάδα και παρότι υπήρξε αύξηση του ελάχιστου ορίου επένδυσης, οι αγορές  αυξάνονται  με γεωμετρική πρόοδο.

Τον Ιανουάριο του 2021 οι Τούρκοι ήταν μόλις 525,  το 6,5% δηλαδή  επί συνόλου 7.264 μόνιμων επενδυτών με αρχικές άδειες διαμονής Golden Visa και έως το 2023, από τις 14.875 αιτήσεις για αγορές ακινήτων στο πλαίσιο του προγράμματος, οι Τούρκοι υπέβαλαν 1.432 αιτήσεις.

Τον  Ιανουάριο όμως του 2026  οι Τούρκοι με αρχικές άδειες διαμονής μόνιμου επενδυτή ήταν 1.367, το 10,4% σε σύνολο 11.220 επενδυτών  και είναι οι δεύτεροι στον κατάλογο των δέκα κορυφαίων εθνικοτήτων. Κατέγραψαν δηλαδή αύξηση της τάξεως του 260% μέσα σε λίγα  χρόνια, ενώ εάν συνυπολογιστούν και οι 1.934 αιτήσεις  από την Τουρκία, που εκκρεμούν,  οι οποίες αν γίνουν δεκτές, θα σηματοδοτήσουν μία αύξηση της τάξεως άνω του 500%, με τον συνολικό αριθμό να προσεγγίζει τους 2.300-2.400.

Είναι προφανές, παρά τα όσα λέγονται και γράφονται, ότι η  οικονομική διείσδυση αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία της Τουρκίας για την προώθηση των ευρύτερων γεωπολιτικών και αναθεωρητικών επιδιώξεών της. Η οικονομία, ο τουρισμός, οι επενδύσεις, χρησιμοποιούνται για τα προφανή οφέλη, αλλά και ως «soft power» και μοχλός επιρροής για την επίτευξη ηγεμονίας.

Η οικονομική διείσδυση συνδυάζεται συχνά με την διπλωματία, ενισχύοντας την αίσθηση της κοινής ιστορίας και του κοινού οικονομικού χώρου. Οι επενδύσεις επιτρέπoυν στην Τουρκία να χρηματοδοτεί και να υποστηρίζει ενέργειες και μονομερείς κινήσεις ή να προσθέτει πίεση, οι οποίες αφορούν άμεσες γεωπολιτικές επιδιώξεις.

Εν τέλει η τουρκική οικονομική παρουσία, στοχεύει και υπενθυμίζει την συνεχή πολυποίκιλη παρουσία, την εμπέδωση της αναγκαιότητας του τουρκικού ρόλου και στην οικονομία…..

Για το κρίσιμο αυτό θέμα ακολουθεί η   συνέντευξη του Θεοφάνη Μαλκίδη  στο ραδιοφωνικό σταθμό CRETA ONE στον παρακάτω σύνδεσμο

https://youtu.be/d2BMmzYwl2o

Τα παίζουν όλα για όλα ...συμφωνία για Ορμούζ μαζί με το στήσιμο του νέου Ιού.. στο τέλος ΠΥΡ (Πυρηνικό);

Φώτο ΠΗΓΗ 

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
 

Γράφει ο Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

 

Ευκαιρία για μια συμφωνιούλα μέχρι να περάσουν οι ενδιάμεσες εκλογές σε κάποιες πολιτείες των ΗΠΑ, να πέσει το πετρέλαιο, να κρατηθούν τα χρηματιστήρια, να κονομήσουμε, να δούμε τι θα γίνει με τον νέο Ιό ( ΧΑΝΤΑΙΟ). Τελικά αυτός ο πόλεμος είναι μια έκπληξη πριν καταλήξει στον Γ' ΠΠ.

 

Αν υπάρχουν αγαθές προθέσεις θα φανεί το πολύ σε 48 ώρες ...μέχρι να κλείσουν τα χρηματιστήρια για Σ/Κ;

 

Αν υπάρχει πρόθεση να δοθεί χρόνος για να ετοιμαστούν στρατιωτικά οι αντίπαλοι για νέα πολεμική σύγκρουση παίζει και αυτό με μεγάλη πιθανότητα μέσα στην γελοιότητα του όρου που ανακάλυψαν οι νεοεποχίτες και λέγεται διπλωματική ασάφεια.

 

φωτο ΠΗΓΗ

 

Γενικά δεν παίζονται οι μεν και οι δεν ...

Και ενώ το Ιράν πανηγυρίζει γιατί νίκησε όπως διατείνεται ..το Ισραήλ φαίνεται να βρίσκεται σε πανικό γιατί πήγαν στράφι τόσες βόμβες και πύραυλοι αλλά και τόσες δολοφονίες που έγιναν.

 

Γνωρίζουμε όλοι μας ποιος είναι ο μαιτρ της γεωπολιτικής κουζίνας και πως χειρίζεται τα πράγματα ιστορικά.

 

Ο παράγοντας Κίνα μπορεί να λένε ότι παίζει ισοβαρή λόγο με τα τεκταινόμενα, αλλά θα περιμένουμε αυτήν την ασάφεια μέχρι την συνάντηση του Τραμπ με τον Σιν στο Πεκίνο στις 15 του μηνός.

 

Το πολεμικό θέατρο Ουκρανίας - Ρωσίας ετοιμάζεται και αυτό να δώσει νέα σεμινάρια ανθρωποκτονίας και να επεκταθεί στην Κεντρική Ευρώπη, στην Μαύρη Θάλασσα, τις Βαλτικές χώρες και τον Αρκτικό κύκλο ..μέχρι και στους πάγους θα βάλουν φωτιά για να λιώσουν μια ώρα αρχύτερα.

 

Όσο έχουμε την δυνατότητα της οποίας πληροφόρησης με το διαδίκτυο δείτε και κατανοήστε, ότι οι τύχες της ανθρωπότητας παίζονται από ανθρωπάκια ..πιόνια σκοτεινών συμφερόντων που τελικός σκοπός τους είναι η Ανθρωποσφαγή..

 

Όσοι πιο λίγοι τόσο πιο εύκολο θα φέρουν τον πλανητάρχη μεσσία τους.

Μας ανησυχεί τις τελευταίες ώρες που στήνουν το ίδιο σκηνικό με τον covid 19.

 

Πάλι τα κρουαζιερόπλοια γίνονται δοκιμαστικοί σωλήνες επώασης ..μετά τα αεροπλάνα ..μετά οι σοβαροφάνεις επιστήμονες ...πρώτα η ασάφεια ..μετά η επικινδυνότητα ..μετά τα μέτρα ...δεν βγαίνεις έξω αν δεν σε τσιπάρουν παντού ..

 

Ποιός μπορεί να πιστέψει ότι οι ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ θέλουν την ειρήνη και την μακροημέρευση μας ..

Μια Γερόντισσα από το 1973 από την περιοχή της Χρυσούπολης της Αν.Μακεδονίας ..της παρουσιάστηκε η Παναγία και μεταξύ των άλλων της είπε:

"ο μεγάλος πόλεμος θα γίνει το καλοκαίρι και θα υπάρχουν πολλά θύματα και από αρρώστιες ..γιατί δεν θα υπάρχουν φάρμακα "

Δείτε την συγκυρία....

Αυτή την φορά δεν θέλουν μπόλια ..τα έκαναν και βγάλαν τρέλα λεφτά και τραγωδίες ..τώρα θέλουν θύματα πολλά πάρα πολλά ..

 

Ζει Κύριος ο Θεός αδελφοί ..σχεδιάζουν αυτοί ...και ενεργεί η Οικονομία του Αγίου Τριαδικού Θεού γιατί τους έχει απέναντι σαν εχθρικούς αντιπάλους ..

 

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

«Σήμα διαφορετικότητας».

Μετά την υιοθεσία από ΛΟΑΤΚΙ και αμέτρητες ακόμη woke πρακτικές, η πιο woke κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών, η Νέα Δημοκρατία, με πρωτεργάτη τη Δόμνα Μιχαηλίδου, φέρνει ακόμη ένα έκτρωμα, αυτή τη φορά για να επιβάλλει την ιδεολογία της στις -ήδη ματωμένες- ελληνικές επιχειρήσεις: -Έχεις 3% λαθρομετανάστες, 45% γυναίκες και τάδε % ΛΟΑΤΚΙ ως εργαζόμενους; Παίρνεις χρηματοδότηση. -Δεν έχεις; Κλάψε. Ιδεολογική σφραγίδα λοιπόν...

πηγή 

Η βάση είναι η ταπείνωση

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας (†)
 

Στον καθημερινό προσευχητικό σου κανόνα προέχει όχι η ποσότητα αλλά η συχνότητα της προσευχής. Δεν μπορείς να προσευχηθείς πολύ σήμερα και η επόμενη φορά να είναι μετά από βδομάδες. Κανόνισε να προσεύχεσαι κάθε μέρα κι ας είναι λίγο. Τόσα κομποσκοίνια, τόσες μετάνοιες, τότε η παράκληση ή οι χαιρετισμοί της Θεοτόκου. Για τους μοναχούς η μη τέλεση του κανόνα τους ισοδυναμεί με πορνεία. Να μη χαλαρώνεις λοιπόν στο πρόγραμμά σου. Να τηρείς το πρόγραμμα στην παραμικρή του λεπτομέρεια. Πρώτα έρχεται η σχέση σου με τον Θεό και μετά όλα τα υπόλοιπα. Με τον τρόπο αυτόν ιεραρχείς σωστά την λίστα των καθημερινών σου προτεραιοτήτων. Παράλληλα κρατάς την μνήμη του Θεού διαρκώς στον νου σου. Η αδιάλειπτη προσευχή ξεκινά από την διαρκή μνήμη Θεού και την (διαρκή) μετάνοια. Στον Παράδεισο θα είναι, πρώτα ο Θεός, διαρκής η όραση του θείου κάλλους. Ας ετοιμασθούμε με συντριβή για εκείνη την στιγμή. Η συνάντησή μας με τον Θεό γίνεται από εδώ, όπου ο νους ενορά τον Κύριο και αγάλλεται. 

 

Το να προσπαθείς να κάνεις στα πνευματικά περισσότερο από όσα μπορείς είναι πράξη υπερηφανείας. Γι’ αυτό αποτυγχάνεις. Επειδή υπερεκτιμάς τον εαυτό σου. Ξεκίνα από το ελάχιστο. Μπορείς να νηστεύεις Τετάρτη και Παρασκευή και να κάνεις λίγη προσευχή κάθε μέρα. Κάθε μέρα όμως. Ας είναι δέκα λεπτά. Δεν παίζει ρόλο η ποσότητα της προσευχής σε αυτήν την περίπτωση αλλά η συχνότητα. Λίγο λίγο ο Θεός θα αναπληρώσει τα ελλείποντα. Προσευχήσου με καθαρότητα, χωρίς άγχη, αλλά «απαλά» κατά τον όσιο Πορφύριο. Ο Θεός τα θέλει όλα, αλλά σου δίνει χάρη, όταν η βάση της εν Χριστώ προσωπικότητάς σου είναι η ταπείνωση. Διαφορετικά το δώρο Του θα σε κατέστρεφε.

 

Μάθε να ζητάς βοήθεια. Να προσεύχεσαι «Κύριε, βοήθει μοι». Μην προσπαθείς να λύσεις τα προβλήματά σου μόνος σου. Είναι εγωιστικό, εωσφορικό. Η παραδοχή της αδυναμίας σου και της ανεπάρκειάς σου είναι το πρώτο βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Η ταπείνωση είναι λυτρωτική. Με την ταπείνωση και την μετάνοια δέχεσαι την επίσκεψη της χάριτος και αρχίζει η καλή αλλοίωση. Πρέπει να απελπιστείς από τον εαυτό σου για να επενεργήσει η χάρη. Σε ένα παλιό βιβλίο για την νοερά προσευχή ο συγγραφέας υπογράφει: «ο απελπισμένος από τον εαυτό του». Αυτό ακριβώς εννοεί.

 

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Δωροθέου, ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ. Ιερό 

Ησυχαστήριο «Άγιος Γεώργιος», Αύρα Καλαμπάκας 2018 (§§ 54, 41, 81).

 

πηγή 

Δελτία Τύπου της ΝΙΚΗΣ για την επιλεκτική επίκληση του Συντάγματος και το μάθημα των Θρησκευτικών

Αθήνα, 05/5/2026  

 

Επιλεκτική επίκληση του Συντάγματος ανάλογα με το πολιτικό συμφέρον 

 

Την ώρα που το σκάνδαλο των υποκλοπών παραμένει ανοιχτή πληγή για το κράτος δικαίου, η κυβέρνηση συνεχίζει να υποβαθμίζει την κοινοβουλευτική λειτουργία και να προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών.

 

Αντί για θεσμική σοβαρότητα και πλήρη διαλεύκανση, επιλέγεται η τακτική της σύγχυσης, των αντιφάσεων και της επιλεκτικής επίκλησης του Συντάγματος, ανάλογα με το πολιτικό συμφέρον της στιγμής. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να μπαίνουν φραγμοί στη δικαστική διερεύνηση ευθυνών κυβερνητικών στελεχών, ακόμη και όταν αυτές οι υποθέσεις φτάνουν στη Βουλή μέσω δικογραφιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

 

Η προσπάθεια του κυβερνητικού εκπροσώπου να εμφανιστεί η διερεύνηση ως πολιτική υπερβολή δεν πείθει. Αντίθετα, ενισχύει την εικόνα ενός συστήματος που αποφεύγει συστηματικά και με διάφορα τεχνάσματα τον πραγματικό έλεγχο.

 

Η κοινωνία απαιτεί αλήθεια, λογοδοσία και θεσμούς που λειτουργούν χωρίς εξαιρέσεις και πολιτικές σκοπιμότητες.

 

Δ. Νατσιός σε Σ. Ζαχαράκη: Αντίθετη η ΝΙΚΗ σε οποιαδήποτε σκέψη αντικατάστασης του μαθήματος των Θρησκευτικών

 

Συνάντηση εργασίας με την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κ. Σοφία Ζαχαράκη πραγματοποίησε ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ κ. Δημήτρης Νατσιός στο Υπουργείο Παιδείας. Στο επίκεντρο βρέθηκαν ζητήματα που απασχολούν τη σχολική και εκπαιδευτική κοινότητα και τη σύγχρονη οικογένεια, καθώς και οι αγωνίες των γονέων των μαθητών σε όλη την Ελλάδα. Τον Πρόεδρο της ΝΙΚΗΣ συνόδεψε ο Βουλευτής Αχαΐας, κ. Σπυρίδων Τσιρώνης.

 

Ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ μετέφερε στην Υπουργό Παιδείας την κατηγορηματική θέση της ΝΙΚΗΣ υπέρ της διατήρησης του μαθήματος των Θρησκευτικών και την αντίθεσή της σε οποιαδήποτε σκέψη αντικατάστασής του από το μάθημα της «Ηθικής». Ο κύριος Νατσιός τόνισε ότι η ελληνική Παιδεία οφείλει να σέβεται την Ορθόδοξη παράδοση και την ιστορική ταυτότητα του λαού μας.

 

Στη συνάντηση συζητήθηκαν επίσης τα προβλήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του «πολλαπλού βιβλίου», καθώς και τα σοβαρά ελλείμματα στις δομές ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης για τα ΑμεΑ. Όπως επεσήμανε ο κ. Δημήτρης Νατσιός, απαιτείται άμεση και ουσιαστική ενίσχυση.

 

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη άμεσης στελέχωσης των σχολικών μονάδων με μόνιμους διορισμούς καθηγητών όλων των ειδικοτήτων, με ειδική αναφορά στον κλάδο των Θεολόγων, ώστε να καλυφθούν τα κενά που καταγράφονται στα σχολεία.

 

Η κυρία Ζαχαράκη άκουσε με προσοχή τις θέσεις και τις προτάσεις της ΝΙΚΗΣ και δεσμεύτηκε να εξετάσει τα ζητήματα που τέθηκαν, με στόχο τη δρομολόγηση λύσεων.

 

O Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ σημείωσε ότι η εκπαίδευση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με όρους επικοινωνιακής διαχείρισης, αλλά απαιτεί σταθερή πολιτική βούληση, συνεχή στήριξη και ουσιαστικές αποφάσεις.

 

Μετά το πέρας της συνάντησης, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός δήλωσε:

«Μαζί με τον Βουλευτή Αχαΐας, κύριο Τσιρώνη είχαμε σήμερα μια ουσιαστική συνάντηση με την Υπουργό Παιδείας και τους συνεργάτες της, όπου συζητήσαμε θέματα που αφορούν την Παιδεία και την εκπαίδευση και στις τρεις βαθμίδες.

 

Η ΝΙΚΗ δεν παύει να στηρίζει την Παιδεία και να επιμένει ότι, για να ανορθωθεί σήμερα η πατρίδα μας, στη πολύ δύσκολη θέση που βρίσκεται, χρειάζεται κυρίως μια Παιδεία ελληνική, την οποία σήμερα δεν βλέπουμε.»

Ασύλληπτος κίνδυνος για Ελλάδα με το γαλλικό πυρηνικό σχέδιο – Εφιαλτική πρόβλεψη για Rafales, γινόμαστε ο 1ος στόχος για Ρωσία

Το σχέδιο του Emmanuel Macron για τη λεγόμενη «dissuasion avancée» (προωθημένη αποτροπή) συνιστά μία από τις πιο φιλόδοξες —και ταυτόχρονα αμφιλεγόμενες— στρατηγικές κινήσεις της Γαλλίας στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ασφάλεια. 

Παρουσιάζεται ως μια απάντηση στην ανάγκη της Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνά της, σε ένα περιβάλλον όπου οι ΗΠΑ πιέζουν για επιμερισμό βαρών, όπως επιβεβαιώνεται με την απόσυρση στρατιωτικών δυνάμεων από χώρες της Γηραιάς Ηπείρου.   

Ωστόσο, πίσω από αυτή τη φαινομενικά λογική στρατηγική κρύβεται ένα σύνολο σοβαρών κινδύνων —ιδίως για χώρες όπως η Ελλάδα— που δεν μπορούν να αγνοηθούν.

Το σχέδιο του Macron δεν είναι απλώς μια τεχνική αναβάθμιση της αποτρεπτικής ικανότητας της Γαλλίας.

Είναι μια βαθιά πολιτική, στρατιωτική και οικονομική αναδιάταξη της ευρωπαϊκής ασφάλειας, που επιχειρεί να μετατοπίσει το κέντρο βάρους από το ΝΑΤΟ προς μια γαλλοκεντρική δομή. 

Και ενώ αυτό παρουσιάζεται ως ενίσχυση της ευρωπαϊκής αυτονομίας, στην πραγματικότητα εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους αποσταθεροποίησης, στρατηγικής σύγχυσης και —το σημαντικότερο— άμεσης έκθεσης χωρών-εταίρων σε πυρηνικούς κινδύνους.

Η ουσία του σχεδίου και η γεωπολιτική του στόχευση

Η γαλλική πρόταση περιλαμβάνει:

- Συμμετοχή ευρωπαϊκών χωρών σε πυρηνικές ασκήσεις
- Δημιουργία διμερών «ομάδων καθοδήγησης»
- Πιθανή ανάπτυξη μαχητικών Dassault Rafale με δυνατότητα πυρηνικής μεταφοράς σε έδαφος συμμάχων
- Ενσωμάτωση συμβατικών δυνάμεων τρίτων χωρών σε γαλλικές πυρηνικές επιχειρήσεις

Επισήμως, η Γαλλία διατηρεί τον πλήρη έλεγχο των πυρηνικών όπλων της.
Όμως η ουσία δεν βρίσκεται μόνο στον έλεγχο, αλλά στη γεωγραφική και επιχειρησιακή διασπορά της πυρηνικής απειλής. 

Το σχέδιο εντάσσει χώρες όπως η Γερμανία, η Πολωνία, η Σουηδία και —κρίσιμα— η Ελλάδα σε ένα δίκτυο που λειτουργεί ως «αρχιπέλαγος δυνάμεων». 

Αυτό το δίκτυο δεν είναι απλώς αμυντικό: αποτελεί διάχυση πυρηνικού ρίσκου σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια, όπως γράφει σε ανάλυσή του το National Interest.

Η Ελλάδα στο επίκεντρο ενός τρομερά εθνικού επικίνδυνου παιχνιδιού

Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτό το σχήμα δεν είναι μια ουδέτερη επιλογή.
Αντιθέτως, συνεπάγεται συγκεκριμένους και σοβαρούς κινδύνους:

1. Πυρηνικά στο ελληνικό έδαφος 

Η στάθμευση αεροσκαφών Rafale με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών στην Ελλάδα —ακόμη και προσωρινά— μετατρέπει τη χώρα σε εν δυνάμει πυρηνικό στόχο. 

Ανεξαρτήτως του αν οι πυρηνικές κεφαλές παραμένουν στη Γαλλία, η παρουσία φορέων πυρηνικών όπλων αρκεί για να θεωρηθεί μια βάση στρατηγικός στόχος. 

Σε περίπτωση κρίσης με τη Ρωσία, ελληνικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να βρεθούν στο στόχαστρο προληπτικών πληγμάτων από τη Μόσχα.

2. Απώλεια στρατηγικής αυτονομίας

Η Ελλάδα εισέρχεται σε ένα σύστημα όπου δεν ελέγχει τις πυρηνικές αποφάσεις, δεν συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων χρήσης αλλά αναλαμβάνει τις συνέπειες,

Αυτό δημιουργεί μια ασύμμετρη σχέση κινδύνου, όπου η χώρα εκτίθεται χωρίς να έχει αντίστοιχη επιρροή.

3. Στρατιωτική εμπλοκή χωρίς εθνικό έλεγχο

Η συμμετοχή σε ασκήσεις όπως η Operation Poker σημαίνει ότι ελληνικές δυνάμεις ενσωματώνονται σε πυρηνικά σενάρια. 

Αυτό ενέχει τον κίνδυνο σταδιακής εμπλοκής σε στρατηγικές αποφάσεις τρίτων, κανονικοποίησης της πυρηνικής χρήσης ως «εργαλείου».

Η οργή της Ρωσίας και ο κίνδυνος κλιμάκωσης

Η αντίδραση της Ρωσίας στην πρωτοβουλία ήταν έντονα αρνητική —και όχι αδικαιολόγητα από τη δική της οπτική.  

Η επέκταση της γαλλικής πυρηνικής παρουσίας σε ευρωπαϊκό έδαφος εκλαμβάνεται ως άμεση απειλή, παραβίαση στρατηγικής ισορροπίας, κλιμάκωση της αντιπαράθεσης. 

Το πρόβλημα εδώ είναι ότι χώρες όπως η Ελλάδα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτής της αντίδρασης, χωρίς να της ανήκει η οποιαδήποτε πρωτοβουλία.
Από τη σκοπιά της Μόσχας, η πρόταση του Emmanuel Macron δεν αποτελεί ένα αμυντικό μέτρο, αλλά ένα ποιοτικό άλμα προς την επέκταση της πυρηνικής απειλής πιο κοντά στα ρωσικά σύνορα.

Για τη Ρωσία, η σταδιακή ενσωμάτωση χωρών όπως η Ελλάδα, η Πολωνία και η Σουηδία σε ένα γαλλικό πυρηνικό πλαίσιο ερμηνεύεται ως επέκταση της πυρηνικής υποδομής της Δύσης, δημιουργία νέων πιθανών σημείων εκτόξευσης (έστω και έμμεσων) και μείωση του χρόνου αντίδρασης της Ρωσίας σε περίπτωση κρίσης. 

Ακόμη και αν η Γαλλία επιμένει ότι οι πυρηνικές κεφαλές παραμένουν στο εθνικό της έδαφος, η παρουσία φορέων όπως τα Dassault Rafale σε άλλες χώρες δημιουργεί ένα στρατηγικό τετελεσμένο.  Στην πυρηνική στρατηγική, η αντίληψη είναι εξίσου σημαντική με την πραγματικότητα — και η Ρωσία αντιλαμβάνεται αυτή την εξέλιξη ως απειλή.

Δόγμα προληπτικού πλήγματος και «γκρίζες ζώνες»

Η ρωσική στρατιωτική θεωρία δεν αποκλείει το ενδεχόμενο προληπτικών ή «αποτρεπτικών» πληγμάτων σε περιόδους έντασης. 

Αυτό σημαίνει ότι βάσεις που φιλοξενούν ή υποστηρίζουν πυρηνικά μέσα μπορεί να στοχοποιηθούν πριν καν χρησιμοποιηθούν.  

Χώρες-υποδοχείς, όπως η Ελλάδα, μετατρέπονται σε πρώτης γραμμής στόχους 

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι η δημιουργία «γκρίζων ζωνών»: Πότε ένα Rafale θεωρείται πυρηνική απειλή, πώς ερμηνεύεται μια άσκηση και πότε μια ανάπτυξη θεωρείται προετοιμασία για πλήγμα. 

Σε τέτοιες συνθήκες, ο κίνδυνος λάθους υπολογισμού αυξάνεται δραματικά.

Κλιμάκωση χωρίς έλεγχο: το σενάριο της αλυσιδωτής αντίδρασης

Η ένταξη περισσότερων χωρών σε πυρηνικές δομές αυξάνει την πολυπλοκότητα της αποτροπής. Σε μια κρίση:

1. Η Ρωσία εντοπίζει ανάπτυξη Rafale σε ελληνικό έδαφος
2. Θεωρεί ότι μειώνεται ο χρόνος αντίδρασης της
3. Αυξάνει την ετοιμότητα των δικών της πυρηνικών δυνάμεων
4. Η Δύση απαντά με αντίστοιχα μέτρα
5. Δημιουργείται ένας κύκλος ταχείας κλιμάκωσης

Σε αυτό το περιβάλλον, η πιθανότητα ατυχήματος, λανθασμένης εκτίμησης ή ανεξέλεγκτης σύγκρουσης αυξάνεται εκθετικά.

Δομικές αδυναμίες της γαλλικής στρατηγικής

Παρά την επιθετική της παρουσίαση, η πρωτοβουλία του Macron έχει σοβαρά κενά:

1. Επιχειρησιακό παράδοξο

Τα Rafales δεν μπορούν να εκτελέσουν πυρηνική αποστολή από ξένο έδαφος.
Πρέπει να επιστρέψουν στη Γαλλία για εξοπλισμό.
Αυτό αυξάνει την ευπάθεια, δημιουργεί επιχειρησιακά κενά, και προσφέρει χρόνο για προληπτικά πλήγματα

2. Ασαφής πυρηνική στρατηγική

Η έννοια των «ζωτικών συμφερόντων» της Γαλλίας παραμένει σκόπιμα ασαφής.
Αυτό δημιουργεί αβεβαιότητα για το πότε και για ποιον θα χρησιμοποιηθούν πυρηνικά.

3. Ασύμμετρη ισχύς

Η Γαλλία διαθέτει 290 κεφαλές, ενώ η Ρωσία περίπου 4.300.
Η στρατηγική «dissuasion du faible au fort» βασίζεται στην απειλή καταστροφής — αλλά δεν εξισορροπεί την πραγματική ισχύ και δεν εγγυάται αποτροπή σε όλα τα σενάρια.

Οικονομικά κίνητρα πίσω από τη στρατηγική

Η πρωτοβουλία δεν είναι μόνο στρατιωτική — είναι και βαθιά οικονομική.
Η Γαλλία επιχειρεί να τονώσει την αμυντική της βιομηχανία, να επιβάλει αεροσκάφη όπως το Rafale, να δημιουργήσει εξαρτήσεις στους συμμάχους,
Αυτό σημαίνει ότι χώρες όπως η Ελλάδα δεσμεύονται σε γαλλικά συστήματα, περιορίζουν τις επιλογές τους και ενσωματώνονται απόλυτα στο γαλλικό στρατιωτικό – βιομηχανικό σύμπλεγμα.

Σύγκρουση με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ

Η πρωτοβουλία δημιουργεί παράλληλες δομές με το ΝΑΤΟ, γεγονός που προκαλεί σύγχυση διοίκησης, υπονομεύει τη συνοχή της συμμαχίας ενώ ενδέχεται να οδηγήσει σε ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ
Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει πιθανή εμπλοκή σε γεωπολιτικό ανταγωνισμό μεταξύ συμμάχων.

Η ψευδαίσθηση της «ευρωπαϊκής αυτονομίας»

Η γαλλική πρόταση παρουσιάζεται ως βήμα προς την ευρωπαϊκή ανεξαρτησία.
Στην πράξη όμως δεν αντικαθιστά την αμερικανική αποτροπή, δεν προσφέρει πλήρεις εγγυήσεις ενώ δημιουργεί νέες εξαρτήσεις
Είναι, στην ουσία, μια μεταφορά εξάρτησης από τις ΗΠΑ στη Γαλλία.

Ένα εξαιρετικά επικίνδυνο στοίχημα για την Ελλάδα

Η πρωτοβουλία του Emmanuel Macron μπορεί να φαίνεται ως στρατηγική αναβάθμιση της Ευρώπης, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί ένα υψηλού ρίσκου γεωπολιτικό πείραμα. 

Για την Ελλάδα, οι κίνδυνοι είναι σαφείς: μετατροπή σε πυρηνικό στόχο, απώλεια στρατηγικού ελέγχου, εμπλοκή σε συγκρούσεις μεγάλων δυνάμεων, οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση. 

Σε έναν κόσμο αυξανόμενης αστάθειας, η ασφάλεια δεν ενισχύεται με την εξάπλωση των πυρηνικών ρίσκων, αλλά με τη μείωσή τους.
Και σε αυτό το πλαίσιο, η γαλλική πρωτοβουλία δεν αποτελεί λύση — αλλά μέρος του προβλήματος.

πηγή www.bankingnews.gr

Το Άμστερνταμ έγινε η πρώτη πρωτεύουσα που απαγόρευσε διαφημίσεις κρέατος, ορυκτών καυσίμων και αεροπορικών ταξιδιών!

Οι μελλοντικές αστικές «φυλακές» των 15 λεπτών αλλάζουν αυταρχικά τη διατροφική ατζέντα και περιορίζουν την κινητικότητα
 

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Το σχέδιο ιδρυματοποίησης των λαών μέσα στις πόλεις που θα λειτουργούν ως «έξυπνες» φυλακές των 15 λεπτών, προχωρά απρόσκοπτα στην Ευρώπη. Όσο ο υπερκαταναλωτής Ευρωπαίος παραμένει υπνωτισμένος με το να σέρνεται πίσω από τις τεχνητές εξαρτήσεις του, οι εξουσίες στήνουν τα «ηλεκτροφόρα σύρματα» της δυστοπίας που ετοιμάζουν.

 

Η «πράσινη ανάπτυξη», όσο και αν έχει διαπομπευτεί ως τεχνοκρατικό όπλο που δεν έχει καμία σχέση με το καλό του περιβάλλοντος, παραμένει η αιχμή της πολιτικής ατζέντας της Ευρώπης. Τα δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων που έχουν επενδυθεί στην «πράσινη» φαντασίωση των τυράννων, δεν επιτρέπουν την παραμικρή υποχώρηση.

 

Ακόμα και αν η ατζέντα τους φαίνεται πλέον διάτρητη λόγω της αποστασιοποίησης των ΗΠΑ από τις «πράσινες» πολιτικές, οι Ευρωπαίοι προτιμούν να διατηρούν ένα κουρελιασμένο αφήγημα ως ύστατο πρόσχημα για τις οικοφασιστικές επιδιώξεις τους. Το πολιτικό πείραμα κατά τα έτη της πανδημίας, ήταν πολύ επιτυχημένο για την ελίτ ώστε να μη νοσταλγήσει την υπέρμετρη εξουσία που απέκτησε τότε.

 

Τώρα με έναν πόλεμο στην ανατολική Ευρώπη και έναν στη Μέση Ανατολή, οι πολεμικές οικονομίες των ευρωπαϊκών κρατών έχουν βρει το ιδανικό άλλοθι για να επιταχυνθεί ο ακρωτηριασμός της ανεξαρτησίας των πολιτών. Περιγράφοντας από το 2025 ότι χώρες σαν την Ελβετία ξεκίνησαν να βάζουν προειδοποιητικές επιγραφές στις συσκευασίες κρέατος (σχετικά με τις περιβαλλοντικές… επιπτώσεις του), διακρίναμε ότι η κρεοφαγία θα καταταχθεί στην ίδια κατηγορία με το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ.

 

Το Άμστερνταμ «ξηλώνει» τα πρότυπα διατροφής και μετακίνησης

 

Οι βάσεις για την άγρια φορολόγηση και την τεχνητή εξάλειψη του κρέατος, τίθενται ήδη. Αυτό ακριβώς επιβεβαίωσε αυτές τις μέρες και η πόλη του Άμστερνταμ στην Ολλανδία. Έγινε η πρώτη πρωτεύουσα που από 1η Μαΐου απαγόρευσε καθολικά τις δημόσιες διαφημίσεις για το κρέας, όπως πχ. το να διαφημίζονται burgers με μπιφτέκι ή άλλα προϊόντα fast food με πραγματικό κρέας. Κατά την ίδια λογική που κάποτε απαγορεύτηκε η δημόσια διαφήμιση και για τα προϊόντα καπνού. Με λίγα λόγια η φυσική τροφή εξισώνεται με ένα επίκτητο και καρκινογόνο πάθος.

 

Όμως το δυστοπικό μέτρο που επιβλήθηκε στο Άμστερνταμ δεν περιορίστηκε μόνο στο πατρονάρισμα της διατροφής. Επεκτάθηκε και στη μετακίνηση. Μαζί με τις διαφημίσεις κρέατος, απαγορεύτηκαν και οι διαφημίσεις βενζινοκίνητων οχημάτων, αλλά και αεροπορικών ταξιδιών! Σε πινακίδες του οδικού δικτύου, σε στάσεις τραμ, σε σταθμούς του μετρό, οπουδήποτε υπήρχαν τέτοιες διαφημίσεις, απομακρύνθηκαν.

 

Τα προϊόντα κρέατος, το αυτοκίνητο και το αεροπλάνο, αντιμετωπίζονται ως σύμβολα που αξίζουν το οικολογικό «ανάθεμα». Παρανοϊκές εντολές μιας ελίτ που τρώει κρέας στα ακριβότερα εστιατόρια και κινείται με λιμουζίνες και ιδιωτικά τζετ. Και αν ακόμα η κύρια πηγή διαφημίσεων επικεντρώνεται στο διαδίκτυο, η εξαφάνιση τους από το δημόσιο χώρο δίνει ένα συμβολικό μήνυμα του τι θα επακολουθήσει. Το (κάθε) νεοταξικό κράτος παρεμβαίνει ξεδιάντροπα στην (υποτίθεται ελεύθερη ως πρόσφατα) αγορά και στρέφει τους πολίτες προς τους χημικούς πολτούς των εργαστηρίων.

 

Στελέχη της δημοτικής αρχής του Άμστερνταμ, δηλώνουν ότι το μέτρο αποφασίστηκε για να ευθυγραμμιστεί η δημόσια διαφήμιση με τους περιβαλλοντικούς στόχους της πόλης για ανθρακική ουδετερότητα ως το 2050. Η Χάγη, η Ουτρέχτη, το Ντελφτ και το Ναϊμέχεν, είναι μερικές από τις υπόλοιπες ολλανδικές πόλεις που έχουν εφαρμόσει παρόμοια μέτρα.

 

Παρόμοια μέτρα σε όλη την Ευρώπη

 

Φυσικά η στοχοποίηση του κρέατος και των μετακινήσεων δεν περιορίζεται μόνο στην Ολλανδία. Η κυβέρνηση Σάντσεθ της Ισπανίας, προωθεί το τελευταίο διάστημα ένα νομοσχέδιο που προβλέπει πανεθνική απαγόρευση διαφημίσεων για ορυκτά καύσιμα, αεροπορικά ταξίδια μικρών αποστάσεων και ενεργοβόρα οχήματα.

 

Ήδη συζητείται έντονα η θέσπιση ενός φόρου συχνών ταξιδιών (Frequent Flyer Levy), όπου μόνο η πρώτη πτήση του εκάστοτε έτους θα είναι αφορολόγητη, και οι επόμενες θα ακριβαίνουν κλιμακωτά.

 

Άλλες πόλεις όπως το Εδιμβούργο, η Στοκχόλμη και η Φλωρεντία, έχουν επίσης απαγορεύσει τις διαφημίσεις για ορυκτά καύσιμα, κρουαζιέρες, αεροπορικά ταξίδια και βενζινοκίνητα αυτοκίνητα σπορ χρήσης (όπως τα SUV). Σε κάποιες χώρες όπως πχ. στη Γαλλία, έχει τοποθετηθεί σήμανση περιβαλλοντικού αποτυπώματος στις συσκευασίες κρέατος (eco score), ώστε οι καταναλωτές να ενημερώνονται άμεσα για το οικολογικό τους «αμάρτημα», που θα εξαγνίζεται μόνο στον βωμό της ανελέητης «πράσινης» φορολογίας.

 

Έχοντας το κλιματικό αφήγημα να δαιμονοποιεί την κατανάλωση κρέατος, τις ζωονόσους να χτυπούν ανελέητα το ζωικό κεφάλαιο, και τις συμφωνίες τύπου Mercosur να πλημμυρίζουν την αγορά με μεταλλαγμένα, δημιουργούνται οι τέλειες συνθήκες για την υποταγή στη νέα διατροφική ατζέντα. Παράλληλα, οι περιορισμοί των μετακινήσεων εκπαιδεύουν τον πολίτη στον ψηφιακό εγκλεισμό του, υιοθετώντας κουλτούρα μικροκινητικότητας, δηλαδή κάτι σαν τον προαυλισμό ενός φυλακισμένου. Οι δόλιες προθέσεις τους, είναι ξεκάθαρες. Και ο αγώνας που καλούνται να δώσουν οι λαοί, είναι ξεκάθαρα το πιο σοβαρό ζήτημα επιβίωσης που έχει αντιμετωπίσει ποτέ η Ευρώπη…

 

πηγή 

Η Ευχαριστιακή και Εκκλησιολογική Ειδωλολατρία

Απόσπασμα από διάλεξη του πατρός Ιωάννη Ρωμανίδη, γενομένη την 12ην Απριλίου 1994 στο τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονικής. Δημοσιεύθηκε από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονικής, Θεολογική Σχολή - Τμήμα Θεολογίας, σε τόμο που επιγράφεται ΚΑΙΡΟΣ, Τόμος τιμητικός στον ομότιμο καθηγητή Δαμιανό Αθ. Δόικο, τόμος Β, Θεσσαλονίκη 1995, σελ. 261-282.

 

VI. Η Ευχαριστιακή και Εκκλησιολογική Ειδωλολατρία
 

55) Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος καταδικάζει την ευχαριστιακήν ειδωδολατρίαν και εκκλησιολογίαν της εποχής του. Ορισμένοι Ορθόδοξοι ισχυρίζοντο ότι η μυστηριακή ένωσις με τον Χριστόν γίνεται μόνον μέσω της Θείας ευχαριστίας χωρίς να είναι ανάγκη ο κοινωνών να ευρίσκεται στην κατάστασιν του φωτισμού ή τουλάχιστον της καθάρσεως. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος συνοψίζει την πατερικήν ερμηνευτικήν περί της πραγματικότητος της Εκκλησίας και των μελών αυτής βάσει των επιστολών του Αποστόλου Παύλου. «Ίνα δε και τας διαφοράς των μελών και τίνα ταύτα και τίνες εισίν αποδείξη, έφη Υμείς δε εστε σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους. Και ους μεν έθετο ο Θεός εν τη εκκλησία, πρώτον αποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, έπειτα δυνάμεις, έπειτα χαρίσματα ιαμάτων, αντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσών (Α΄ Κορ. 12:27-28) Είδες τας διαφοράς των μελών του Χριστού; Έμαθες τίνες εισί μέλη αυτού;»[11] Ο Απόστολος Παύλος περιγράφει με πάσαν ακρίβειαν ποίοι είναι αυτοί που είναι ηνωμένοι με τον Χριστόν και αποτελούν το Σώμα Του, την Εκκλησίαν. Δηλαδή το πρώτο σκαλοπάτι με το οποίον γίνεται κανείς μέλος της εκκλησίας είναι τα γένη γλωσσών που μετά απλοποιήθηκαν γενόμενα η λεγομένη «νοερά ευχή.» Οι υπόλοιποι των κοινωνούντων, αλλά αναξίως, είναι «ασθενείς και άρρωστοι και κοιμώνται ικανοί (Α΄ Κορ. 11:30).» Παρ’ ότι είναι βαπτισμένοι παραμένουν ιδιωτεύοντες (λαϊκοί) και λέγουν μόνον το «αμήν» στην εκκλησίαν. Τούτο διότι δεν ανήκουν ακόμη στο «βασίλειον ιεράτευμα» αφού δεν απέκτησαν ακόμη ή και έχασαν την νοεράν ευχήν. Δια τούτο ο Χρυσόστομος προειδοποιεί, «Μη τοίνυν θαρρώμεν, ότι γεγόναμεν άπαξ του σώματος.»[12]

 

56) Εις την εποχήν του Αποστόλου Παύλου εξελέγετο κανείς επίσκοπος ή πρεσβύτερος από την ομάδα των προφητών, δηλαδή των δοξασμένων/θεουμένων. Δια τούτο ο Παύλος γράφει στον Τιμόθεον «μη αμέλει του εν σοι χαρίσματος, ό εδόθη σοι δια προφητείας μετά επιθέσεως των χειρών του πρεσβυτερίου (Α΄ Τιμ. 3:14).» Δια τούτο ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός μας πληροφορεί ότι στα χρόνια του υπήχαν επίσκοποι που στην εποχήν του αποστόλου Παύλου θα έλεγαν μόνον το «αμήν» στην εκκλησίαν. Στην καρδιάν της Περί Πίστεως Εκθέσεως του Δαμασκηνού είναι μεταξύ των άλλων και μαζί με τον Απόστολον Παύλον και ο Άγιος Διονύσιος ο Αρειοπαγίτης ο οποίος τονίζει ότι ο επίσκοπος εκλέγεται από μεταξύ των θεουμένων. Αυτή η παράδοσις διατηρήθηκε όλα τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Ακριβώς δια να καταργηθή η παράδοσις αυτή ιδρύθηκαν αι Θεολογικαί Σχολαί της Χάλκης και των Αθηνών και εν συνεχεία της Θεσσαλονίκης. Έτσι δεν ήτο ανάγκη πλέον οι υποψήφιοι επίσκοποι να είναι θεολόγοι από την θέωσίν τους ή τουλάχιστον από τον φωτισμόν της καρδίας τους από την νοεράν ευχήν, αλλά από το πτυχείο του Πανεπιστημίου επάνω στο οποίο γράφει θεολόγος μάλιστα.

 

57) Ο λόγος που ο Χρυσόστομος μας λέγει ότι δεν πρέπει να νομίζομε ότι γίναμε άπαξ και δια πάντα μέλη του Σώματος του Χριστού είναι το γεγονός ότι τα στάδια με τα οποία γινόμεθα μέλη είναι στάδια θεραπείας της βιολογικής και πνευματικής αρρώστιας που συνκεντρούται στην καρδίαν του κάθε ανθρώπου. Η θεραπεία αρχίζει με την κάθαρσιν της καρδίας και καταλήγει στην Θεοπτίαν στην ζωήν αυτήν. Όταν ο Κύριος της Δόξης λέγει «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι Θεόν όψονται,» εννοεί τον δοξασμόν, δηλαδή την θέωσιν, εις αυτήν την ζωήν της οποίας προηγείται η κάθαρσις και ο φωτισμός της καρδίας.

 

58) Η αρρώστια της ανθρωπίνης προσωπικότητος συνίσταται εις την εξασθένησιν της κοινωνίας της καρδίας με την δόξαν του Θεού (Ρωμ. 3:23) και την υποδούλωσίν της εις τον κόσμον, δια του κατακλυσμού της από τους εξηρτημένους από το περιβάλλον λογισμούς (Ρωμ. 1:21-24, 2:5). Εις αυτήν την κατάστασιν ο άνθρωπος φαντάζεται τον Θεόν κατά την εικόνα του νοσούντος εαυτού του ή ακόμη και των ζώων (Ρωμ. 1:22). Ούτως ο έσω άνθρωπος υφίσταται τον πνευματικόν θάνατον, «εφ’ ω (λόγω του οποίου) πάντες ήμαρτον» (Ρωμ. 5:12).[13] Δηλαδή η αγάπη υποδουλώνεται εις το ένστικτον της αυτοσυντηρήσεως, το οποίον την παραμορφώνει και την μεταμορφώνει εις εγωκεντρικήν και ιδιοτελή ενέργειαν, υποβαθμισμένην εις απλήν αναζήτησιν επιβιώσεως, ασφαλείας και ευτυχίας.

 

59) Η πτώσις εκάστου ανθρώπου και η δουλεία του εις την κτίσιν συνίσταται εις την σύγχυσιν της ενεργείας του ανθρωπίνου πνεύματος με αυτήν της διανοίας, καθ’ ην σύγχυσιν, οι προερχόμενοι εκ του περιβάλλοντος λογισμοί γίνονται λογισμοί του πνεύματος, με αποτέλεσμα να εξασθενή κατά ποικίλους βαθμούς η εν τη καρδία κοινωνία με την άκτιστον ενέργειαν και βασιλείαν του Θεού.

 

60) Η θεραπεία της νόσου ταύτης αρχίζει με την κάθαρσιν του πνεύματος του ανθρώπου, δηλαδή την κατά τους πατέρας νοεράν ενέργειαν της ψυχής, από όλους τους λογισμούς, καλούς και κακούς, και τον περιορισμόν τους εις την διάνοιαν. Συγχρόνως το πνεύμα (δηλαδή η νοερά ενέργεια) του ανθρώπου ελευθερούται από την διάνοιαν και επιστρέφει με την νοεράν ευχήν εις την καρδίαν. Εις την φυσικήν του κατάστασιν το πνεύμα του ανθρώπου ενεργεί ωσάν στρόβιλος εντός της καρδίας & ενώ εις την πεπτωκείαν του κατάστασιν ευρίσκεται διάχυτον εις τον εγκέφαλον ταυτιζόμενον με τα νοήματα και τα ρήματά του και υπόδουλον εις αυτά. Έτσι αντί να βασιλεύει ο άνθρωπος μετά του Θεού επί της φύσεως, καθίσταται δούλος αυτής. Δια να αποκατασταθή η φυσιολογική λειτουργία της ανθρωπίνης προσωπικότητος μέσω της περιτομής ταύτης της καρδίας από όλους τους λογισμούς (Ρωμ. 2:29), πρέπει να ελευθερωθή ο έσω άνθρωπος από την δουλείαν εις ό,τιδήποτε εν σχέσει προς το περιβάλλον του, λ.χ. αυτοϊκανοποίησιν, πλούτον, ιδιοκτησίαν, ακόμη και τους γονείς και συγγενείς του (Ματθ. 10:37, Λουκ. 14:26). Ο σκοπός δεν είναι η απόκτησις Στωϊκής απαθείας δια της καταργήσεως της συμπαθείας, αλλ’ η παροχή της δυνατότητος εις την καρδίαν να δεχθή τας προσευχάς και τους ψαλμούς, που το Άγιον Πνεύμα μεταφέρει εκεί από την διάνοιαν και ενεργοποιεί αδιαλείπτως. Έτσι ο επί κεφαλής του νευρικού συστήματος εγκέφαλος απασχολείται με τας καθημερινάς δραστηριότητάς του και τον ύπνον, ενώ συγχρόνως το πνεύμα του ανθρώπου προσεύχεται εν τη καρδία αδιαλείπτως. Δηλαδή γίνεται ωσάν επισκευασμένη δισκέτα υπολογιστού εις την οποίαν κείμενα προσευχών μεταφέρονται από τον εγκέφαλον και επανέρχονται εις αυτόν. Όμως οι ούτω πνεύματι προσευχόμενοι αδιαλείπτως, προσεύχονται και μεγαλοφώνως με την λογικήν προκειμένου να συνεισφέρουν εις την κατήχησιν και οικοδομήν των ιδιωτών και απίστων. Αυτό εννοεί ο Παύλος με το «προσεύξωμαι τω πνεύματι, προσεύξωμαι τω νοΐ & ψαλώ τω πνεύματι, ψαλώ και τω νοΐ» (Α΄ Κορ. 14:15).

 

61) Εν σχέσει με την θεραπείαν αυτήν δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των Λατίνων και των Προτεσταντών αφού είναι και οι δυο τους τα πνευματικά τέκνα του Αυγουστίνου. Υπάρχει όμως μία σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Ενώ οι Λατίνοι παρέμειναν πιστοί στην δαιμονικήν πνευματικότητα του Νεο-Πλατωνικού μυστικισμού του Αυγουστίνου, το μεγάλο μέρος των Διαμαρτυρομένων την εγκατέλειψαν μαζί με τον Φραγκο-Λατινικόν μοναχισμόν που την ασκούσε.

 

62) Υπάρχουν σήμερον πολλοί τύποις Ορθόδοξοι που λίγο διαφέρουν ουσιαστικά από τους Λατίνους και Διαμαρτυρομένους. Μη γνωρίζοντες τα καθαρώς θεραπευτικά θεμέλια της Ορθοδοξίας, στοχάζονται περί των δογμάτων της πίστεως. Οι πιο παράξενοι από όλους είναι εκείνοι που δέχονται μίαν καθαρώς Φραγκο-Λατινικήν μαγικήν αντιλήψιν περί μυστηρίων που τους επιτρέπει να ταυτίζουν την Εκκλησίαν με την κοινωνίαν της Θείας Ευχαριστίας υπό τον Επίσκοπον χωρίς τα στάδια μεθέξεως στο Σώμα του Χριστού και χωρίς την προϋπόθεσιν ότι τα μέλη Του είναι οι φωτισμένοι και οι θεούμενοι/δοξασμένοι. Αυτή η Ευχαριστιακή Ειδωλολατρεία έγινε από την αρχήν το μυστικόν θεμέλιον του διαλόγου μεταξύ του Βατικανού και του Φαναρίου. Ήλθε εις την επιφάνειαν με την άρσιν της «ακοινωνησίας» από το Βατικανό και των «αναθεμάτων» από το Φανάρι την 7ην Δεκεμβρίου το 1965. Συγχρόνως το Φανάρι έκαμε την παράδοξον διάκρισιν μεταξύ του «διαλόγου της αγάπης,» που τότε άρχισε, και του «Θεολογικού Διαλόγου» που πρόκειτο να αρχίση. Η εργασία της Τεχνικής λεγομένης Επιτροπής δια τον «Θεολογικόν Διάλογον» λειτούργησε το 1976-1977. Ευθύς εξ αρχής άρχισε με την εμμονήν του Φαναρίου και των υποστηρικτών του να μη γίνη σκοπός του διαλόγου η ένωσις των Εκκλησιών βάσει της κοινής παραδόσεως της αδιαιρέτου Εκκλησίας των Επτά Οικουμενικών Συνόδων. Εν τω μεταξύ οι Λατίνοι μας είχαν μοιράσει το δικό τους κείμενον δια τον σκοπόν και την μέθοδον του διαλόγου. Εν συνεχεία ένας από τους εκπρόσωπους του Φαναρίου που συνεργάσθηκε με τους Λατίνους σε μικτήν υποεπιτροπήν μας ανήγγειλε στην επομένην συνάντησιν της Ορθοδόξου Τεχνικής Επιτροπής τα «ευχάριστα» νέα ότι οι Λατίνοι τόσον πολύ ενθουσιάσθηκαν με το Ορθόδοξον κείμενον που εγκατέλειψαν το δικό τους κείμενον και υιοθέτησαν το κείμενον της Ορθοδόξου επιτροπής. Έτσι έληξε το έργον της Τεχνικής Επιτροπής.

 

63) Παραδόξως η αίρεσις αυτή της Ευχαριστιακής Ειδωλολατρείας έφτασε να διέπη σήμερον όλον το θεολογικόν έργον του «Πίστις και Τάξις» του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών.

 

Απόσπασμα από ΕΔΩ 

Η παγίδα της ημιμάθειας: Γιατί οι σύμβουλοι του Τραμπ δεν κατάλαβαν τον Θουκυδίδη

Τα μέλη της κυβέρνησης Τραμπ συχνά εκφράζουν τον εσωτερικό τους Θουκυδίδη, παραφράζοντας τα λόγια του Έλληνα ιστορικού σχετικά με τις σκληρές πραγματικότητες της εξουσίας σε έναν κόσμο όπου τα έθνη κοιτούν αποκλειστικά το δικό τους συμφέρον. 

 

Τον Ιανουάριο, ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε την αιφνιδιαστική στρατιωτική επέμβαση που κατέληξε στην απαγωγή του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο ως παράδειγμα των “σιδερένιων νόμων που πάντα καθόριζαν την παγκόσμια ισχύ”. Ερωτηθείς για την επιχείρηση, ο ανώτερος σύμβουλος πολιτικής του Λευκού Οίκου Στίβεν Μίλερ χλεύασε τον παρουσιαστή του CNN, Τζέικ Τάπερ για την αφέλειά του σχετικά με “διεθνείς αβρότητες” όπως ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών. “Ζούμε σε έναν κόσμο, στον πραγματικό κόσμο, Τζέικ, που κυβερνάται από τη δύναμη, που κυβερνάται από τη βία, που καθορίζεται από την εξουσία”.

 

Ο πόλεμος του Ιράν έχει ενισχύσει αυτά τα ένστικτα. Στις 7 Απριλίου, ο Τραμπ προειδοποίησε το ιρανικό καθεστώς να υποκύψει στην αμερικανική ισχύ. Διαφορετικά, απείλησε: “Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε”.

 

Τέτοιες αναφορές στη διαχρονική αλήθεια της πολιτικής ισχύος συχνά εμπνέονται από τον Θουκυδίδη, του οποίου η “Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου” παραμένει ένα θεμελιώδες κείμενο για τους δηλωμένους ρεαλιστές της εξωτερικής πολιτικής. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι αναλυτές επικαλούνται τακτικά το έργο του Θουκυδίδη για να εξηγήσουν την αναπόφευκτη αντιπαλότητα των μεγάλων δυνάμεων και να δικαιολογήσουν την κυριαρχία τους επί των αδύναμων. Αλλά οι αναλύσεις τους δεν προσφέρουν μια αρκετά προσεκτική ανάγνωση – και συχνά παραβλέπουν τα βαθύτερα διδάγματα που έχει να προσφέρει ο Θουκυδίδης για τους κινδύνους που δημιουργούνται όταν η εξουσία ασκείται χωρίς όρια ή νομιμότητα.

 

Το πιο διάσημο χρονογράφημα στην “Ιστορία” του Θουκυδίδη είναι ο Διάλογος των Μηλίων. Σε αυτόν, μια αντιπροσωπεία της Αθήνας παραδίδει ένα τελεσίγραφο στο νησί της Μήλου: Υποταχτείτε στην ανώτερη δύναμη της Αθήνας και γίνετε υποτελές κράτος στον πόλεμό της εναντίον της Σπάρτης ή αντιμετωπίστε την καταστροφή. Οι Μήλιοι ζητούν να παραμείνουν ουδέτεροι, αλλά αυτό δεν γίνεται δεκτό. “Ξέρετε, όπως και εμείς”, εξηγούν οι Αθηναίοι, “οι ισχυροί κάνουν ό,τι μπορούν και οι αδύναμοι υποφέρουν ό,τι πρέπει. Η Μήλος ηττάται, οι ενήλικες άνδρες της θανατώνονται και οι γυναίκες και τα παιδιά πωλούνται ως σκλάβοι.

 

Η δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ έχει υιοθετήσει με ενθουσιασμό τη λογική του Διαλόγου. Αυτό φαίνεται στην ωμή δήλωση του προέδρου Τραμπ προς τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι “δεν έχετε άλλα χαρτιά [να παίξετε]” αλλά και στις εκφοβιστικές του πιέσεις προς τη μικροσκοπική Δανία να παραχωρήσει τον έλεγχο της αραιοκατοικημένης Γροιλανδίας, στη μονομερή επιβολή δασμών σε μικρότερα έθνη, στις απειλές του να “καταλάβει” την Κούβα όταν το επιλέξουν οι ΗΠΑ και στις απαιτήσεις του να βοηθήσουν οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ – με τους οποίους δεν έγινε καμία επικοινωνία πριν από τον πόλεμο στο Ιράν – ώστε να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ. Αυτές είναι οι ενέργειες μιας αδίστακτης υπερδύναμης που έχει εγκαταλείψει κάθε πρόσχημα φωτισμένης ηγεσίας ή σεβασμού της νομιμότητας, υπέρ της παγκόσμιας κυριαρχίας.

 

Αλλά ο αδιάκοπος εκφοβισμός της κυβέρνησης Τραμπ αγνοεί ένα κεντρικό μάθημα από την κλασική αρχαιότητα: η μετατόπιση της Αθήνας από μια καλοπροαίρετη δύναμη σε μια κακόβουλη αυτοκρατορία άνοιξε τον δρόμο της προς την καταστροφή.

 

Από τον 7ο αιώνα π.Χ. και μετά, οι πόλεις-κράτη της αρχαίας Ελλάδας αναγνώριζαν έναν από αυτούς ως φυσικό ηγέτη, με το δικαίωμα να έχει εξέχουσα θέση και ειδικά δικαιώματα για τη δυσανάλογη συμβολή του στη συλλογική άμυνα. Ονόμαζαν αυτή τη δύναμη τον ηγέτη. Ωστόσο, συχνά υπήρχαν δυνάμεις που αμφισβητούσαν τον ηγέτη. Η πιο διάσημη τέτοια σύγκρουση ήταν ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, ο οποίος έφερε την Αθήνα αντιμέτωπη με την Σπάρτη. Τελικά, η Αθήνα ηττήθηκε.

 

“Αυτό που έκανε τον πόλεμο αναπόφευκτο”, έγραψε ο Θουκυδίδης, “ήταν η ανάπτυξη της αθηναϊκής δύναμης και ο φόβος που προκάλεσε στην Σπάρτη”. Πολλοί σύγχρονοι μελετητές έχουν πιαστεί από αυτή τη γραμμή, θεωρώντας ότι αποτελεί μια περιληπτική περιγραφή για το αναπόφευκτο του πολέμου μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Όπως η Αθήνα και η Σπάρτη, λένε, οι ΗΠΑ και η Κίνα κινδυνεύουν να πέσουν στην “παγίδα του Θουκυδίδη”.

 

Αλλά, όπως διευκρινίζει ο ίδιος ο ιστορικός, τα αίτια του πολέμου ήταν βαθύτερα. Αυτό που έκανε την αυξανόμενη δύναμη της Αθήνας τόσο ανησυχητική ήταν η παραβίαση των ελληνικών κανόνων, στην προσπάθειά της να μετατρέψει την συναινετική ηγεσία της σε μια καταπιεστική αυτοκρατορία. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης των Σπαρτιατών για το αν θα έπρεπε να πάνε σε πόλεμο, η αντιπροσωπεία της Αθήνας δικαιολόγησε την αυτοκρατορική στροφή της πόλης: “Δεν δώσαμε εμείς το παράδειγμα, γιατί ήταν πάντα νόμος ότι ο ασθενέστερος πρέπει να υπόκειται στον ισχυρότερο”. Το τέχνασμα απέτυχε, επιβεβαιώνοντας τις υποψίες για τις ιμπεριαλιστικές προθέσεις της Αθήνας και οδηγώντας τους Σπαρτιάτες και τους συμμάχους τους να εγκρίνουν την κήρυξη πολέμου.

 

Με άλλα λόγια, αυτό που έκανε τον πόλεμο αναπόφευκτο δεν ήταν απλώς η παρουσία αντίπαλων μεγάλων δυνάμεων, αλλά το γεγονός ότι μία από αυτές άρχισε να καταχράται τους κανόνες του συστήματος που είχε επιτρέψει την άνοδό της στο μεγαλείο εξαρχής.

 

Ο πειρασμός να εκμεταλλευτεί κανείς την κυριαρχία του είναι μια επαναλαμβανόμενη ιστορική παρόρμηση – μια στην οποία η Αμερική του Τραμπ έχει υποκύψει. Κουρασμένες από την ανάληψη ευθυνών προς το γενικό συμφέρον, οι ΗΠΑ αξιοποιούν και καταχρώνται τη δομική τους κυριαρχία για μέγιστο κέρδος, εξαναγκάζοντας και αποσπώντας οφέλη ακόμη και από τους πιο στενούς τους εταίρους. Όπως και στην εποχή του Θουκυδίδη, αυτή η στάση υπόσχεται βραχυπρόθεσμα κέρδη αλλά μακροπρόθεσμη καταστροφή.

 

Η ιδιοφυΐα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ μετά το 1945 έγκειται στην ενσωμάτωση της τρομερής ισχύος της Αμερικής σε ένα πλαίσιο διεθνών θεσμών και δικαίου στο οποίο όλα τα έθνη, μεγάλα και μικρά, μπορούσαν να συμμετάσχουν αντλώντας οφέλη. Αυτή η διευθέτηση ήταν κάθε άλλο παρά τέλεια και είχε πολλά επεισόδια ιμπεριαλιστικών παρεμβάσεων. Αλλά συνολικά απέδωσε καρπούς για τις ΗΠΑ. Προστάτευσε την πραγματικότητα της αμερικανικής κυριαρχίας, νομιμοποίησε την αμερικανική ισχύ και δημιούργησε μια τάξη που συνάδει σε μεγάλο βαθμό με τα αμερικανικά συμφέροντα.

 

Σήμερα, οι ΗΠΑ χάνουν όλα αυτά τα πλεονεκτήματα. Η κυβέρνηση Τραμπ καταστρέφει κάθε εναπομένουσα πίστη ότι μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη πως οι ΗΠΑ θα ασκήσουν την εξουσία τους με υπευθυνότητα. Ακυρώνει επίσης τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της αμερικανικής εξουσίας και της συμπεριφοράς της Ρωσίας στην Ουκρανία ή της Κίνας στη Νότια Σινική Θάλασσα ή (ενδεχομένως) στην Ταϊβάν.

 

Ακόμα και οι ηγέτες, στο τέλος της ημέρας, χρειάζονται φίλους. Ο Τραμπ μπορεί να επιμείνει, όπως έκανε στη σύγκρουση με το Ιράν, ότι “δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια κανενός!”. Αλλά αν οι ΗΠΑ παραμείνουν σε αυτήν την πορεία, θα βρεθούν χωρίς συμμάχους και εταίρους, μια μοναχική υπερδύναμη σε ένα διεθνές σύστημα χωρίς κανόνες που οι ίδιες βοήθησαν να δημιουργηθεί. Δεν είναι πολύ αργά για να αλλάξουμε την πορεία μας – και αυτό ξεκινά με μια πιο προσεκτική ανάγνωση του Θουκυδίδη.

 

Stewart Patrick

πηγή