Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης
Τούτες τις μέρες αυτό το σύνθημα τριγυρνάει στο μυαλό μου, καθώς το σημερινό είναι το τετρακοσιοστό κομμάτι, που γράφω για την ηλεκτρονική σελίδα της «δημοκρατίας».
Σαν χθες ήταν που χτύπησε το τηλέφωνο και ο Παναγιώτη ο Λιάκος ζήτησε την συνεργασία μου. Το πρώτο μου κομμάτι ήταν το: «Ο Στρατός μόνος» και δημοσιεύθηκε στις 25 Φεβρουαρίου του 2015. Ακριβώς δηλαδή προ ένδεκα ετών.
Από τότε άλλαξε άρδην η ζωή μου.
Καμιά πενηνταριά γνωστοί, μου έκοψαν την καλημέρα, επειδή δεν συμφωνούσαν με τα γραφόμενά μου.
Άλλοι καμιά διακοσαριά με «έπιασαν» για να βάλω τα παιδιά τους σε δουλειά, μια και τώρα «είμαι στα πράματα».
Όλοι νομίζουν ότι είμαι, περίπου, το αφεντικό στην «δ», όπου λύνω και δένω και μου δίνουν παραγγελίες. Άλλες ήρεμες και άλλες θυμωμένες: «Πες στον Κοτάκη ότι τα γράφει ωραία». «Αυτός ο Akis είναι μέσα στην καρδιά μου». «Να πεις στον Λιάκο ότι τον γουστάρω πολύ». «Ο Χαρβαλιάς σκίζει» και πολλά άλλα συναφή.
Όμως υπάρχουν και σκληρότερα αιτήματα: «Πες στον Φιλιππάκη να σκληρύνει ακόμη». Τέτοια ωραία.
Βέβαια μάταια προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι τους περισσότερους από αυτούς τους ανθρώπους, ούτε κατ’ οψιν τους ξέρω, διότι σήμερα όλα γίνονται από το σπίτι με τα e-mail. Μπα! Μάταιος κόπος.
Όμως το πράγμα έχει και συνέχεια. Περπατάω στη γειτονιά μου και μερικές φορές – λίγες είναι η αλήθεια – ακούω μερικούς να σιγοψιθυρίζουν «Έρχεται το ψώνιο» ή «σιγά τον Λάρι Κίνγκ. Οι τιράντες του λείπουν μόνο του καβαλοκαλάμη». Εδώ να προσθέσω και μία βασική διαφορά μου με τον Λάρι. Αυτός έχει παντρευτεί 8 φορές και εγώ μία. Άρα ούτως ή αλλέως υστερώ σημαντικά. Το τελευταίο παρακαλώ να μη κοινοποιηθεί σε αναρμόδια πρόσωπα και ο νοών νοείτω…
Κάποιοι με ρωτούν στο δρόμο: «Ποιο θεωρείς το καλύτερό σου κομμάτι;» Και εγώ τους δίνω την εξαιρετικά πρωτότυπη απάντηση: «Όλα τα κείμενά μου τα αγαπώ το ίδιο. Είναι δυνατόν η μητέρα να ξεχωρίζει τα παιδιά της;». Είναι σαν την απάντηση που δίνουν οι ποδοσφαιριστές: «Κοιτάμε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά»…
Βέβαια είναι και οι θαυμαστές. Προχθές με σταμάτησε φίλος και μου είπε: «Σε απολαμβάνω. Συγχαρητήρια. Να ξέρεις ότι μόλις βλέπω κείμενό σου, το προωθώ αμέσως στους φίλους μου στο facebook» Φουσκώνω από υπερηφάνεια και του λέω: «Ευχαριστώ πολύ. Και πόσους φίλους έχεις;» για να εισπράξω την απάντηση: «προς το παρόν 2, αλλά το οργανώνω».
Ένας άλλος όταν τον ρώτησα αν με διαβάζει μου απάντησε όλο ενθουσιασμό: «Βεβαίως σε διαβάζω κάθε μέρα και μου αρέσει που αναφέρεσαι στα παλιά». Τον ευχαρίστησα ευγενικά και βιάστηκα να απομακρυνθώ. Προφανώς με είχε μπερδέψει με την Akis. Δεν πειράζει όμως συμβαίνουν αυτά στους μεγάλους άνδρες. Εδώ κοτζάμ πρωθυπουργός είχε μπερδέψει την Μυτιλήνη με τη Λέσβο.
Πάντως εγώ τα εκλαμβάνω όλα αυτά ως επιτυχία, η οποία βεβαίως προκαλεί και τον ανθρώπινο φθόνο. Εδώ ο κ. Τσίπρας θεώρησε ως επιτυχία του το Γιούρογκρουπ.
Μετά τα προαναφερθέντα νομίζω ότι πρέπει να απευθύνω ευχαριστίες. Έτσι ευχαριστώ τη μαμά μου, που όλα αυτά τα χρόνια με στήριξε. Τον μπαμπά μου. Το στεφάνι μου, που ήταν συνεχώς δίπλα μου και με εμψύχωνε («Ότι τώρα στα γεράματα θα εισπράττω την πρόγκα των συγγενών και φίλων δεν το περίμενα», είναι το αγαπημένο της σχόλιο). Ευχαριστώ τα πρώτα μου ξαδέρφια, που τη τελευταία φορά που τα είδα κάτι σιγοψιθύριζαν μεταξύ τους για έναν καλό γιατρό, αλλά δεν κατάλαβα τι ακριβώς. Ευχαριστώ τα δεύτερά μου ξαδέρφια, τα οποία αφού έχω να τα δω πάνω από 10 χρόνια, δεν ξέρω την γνώμη τους, άρα την θεωρώ ως θετική. Δεν ευχαριστώ τα τρίτα μου ξαδέρφια, αφού δεν έχω. Ευχαριστώ τον φίλο μου τον Μήτσο τον νεοδημοκράτη, ο οποίος διαμαρτύρεται ότι χτυπάω την ΝΔ. Μάταια προσπαθώ να του εξηγήσω ότι μόνη της χτυπιέται, αλλά δεν εννοεί να το καταλάβει.
Έχουμε μιλήσει πολλές φορές από τούτη εδώ τη γωνιά, για τους ξερόλες, που μόλις γίνει κάποιο συμβάν, συνήθως τραγικό, βγαίνουν στα κανάλια, από την πρώτη στιγμή και έχοντας ελάχιστα ή καθόλου στοιχεία στα χέρια τους, αρχίζουν να εξαπολύουν δεξιά και αριστερά τους μύδρους τους.
Και συνήθως αυτοί οι τιμητές των πάντων, είναι απόστρατοι ή συνταξιούχοι, που στρέφονται εναντίον των εν ενεργεία συναδέλφων τους ισχυριζόμενοι ότι έγιναν πολλές παραλείψεις και ότι αυτοί θα τα έφτιαχναν καλύτερα.
Αφήστε τα κανάλια με τις αναπαραστάσεις και τις… παραστάσεις
Όμως υπάρχουν και σωστοί άνθρωποι οι οποίοι σπεύδουν να βοηθήσουν τους πανταχόθεν βαλλομένους συναδέλφους τους.
Ένας από αυτούς είναι ο κ. Ηλίας Λαδάς, Υποναύαρχος ΠΝ (ε.α), ο οποίος με επιστολή του, που δημοσιεύθηκε στις 9 Φεβρουαρίου στην «Εστία», βάζει τα πράγματα στη θέση τους
«Μερικές αλήθειες για το δυστύχημα της Χίου
ΘΑ ΗΘΕΛΑ να επισημάνω ορισμένα κύρια σημεία για το δυστύχημα των λαθρομεταναστών στην Χίο:
Ας δεχθούμε ως όρθόν ότι το σκάφος των λαθρομεταναστών είχε μήκος 8μ. Από τον «Γενικό Κανονισμό Λιμένος ύπ’ άρ. 23» (ΦΕΚ231Β/2000) καθορίζεται ότι σέ σκάφος μήκους 8μ. επιτρέπεται ή επιβίβαση 12 ατόμων (ανεξαρτήτως ηλικίας, μικροί-μεγάλοι). Στο σκάφος επέβαιναν περί τα 40 άτομα. Φαντάζομαι, παρόμοιοι κανόνες ισχύουν και σέ γειτονικές χώρες, καθ’ όσον προέρχονται από διεθνείς ναυπηγούς κανόνες. Επίσης, ουδείς έφερε σωσίβιο (πώς θα χωρούσαν τα 40 άτομα!) και το σκάφος δεν έφερε ούτε καν ένα περίβλεπτο λευκό φως. Επιπλέον, 40 άτομα όρθια και κολλητά το ένα στο άλλο προκαλούν δραματική μείωση τής ευστάθειας του σκάφους με άμεσο κίνδυνο ανατροπής, ιδίως όταν δεν έχει καρίνα.
Δεδομένου ότι το σκάφος ξεκίνησε από τα παράλια της Τουρκίας, προκύπτει το συμπέρασμα ότι ή Τουρκία είναι ΑΝΙΚΑΝΗ να ελέγξει τα παράλιά της σέ θέματα ασφαλείας πλου, ανίκανη να αξιοποιήσει, ας πούμε, τίς εκατοντάδες των «αποτελεσματικών» Bairaktar και ανίκανη να εμποδίσει τίς κατάλληλες ακτές της για επιβίβαση δεκάδων ταλαίπωρων σέ ένα σκάφος-παρωδία. Το αν το έκανε επίτηδες, δικό της πρόβλημα, το αποτέλεσμα μετράει. Άρα θα πρέπει να αμφισβητηθεί ή ανάθεση ευθύνης ασφαλείας πλόων (Search & Rescue) για τα δικά της χωρικά ύδατα. Θερμικές κάμερες έχουμε δύο κατηγοριών: θερμικό εντοπισμό και θερμική απεικόνιση. Το πρώτο εντοπίζει μια θερμική πηγή και γίνεται με μια «απλή» θερμική κάμερα. Το δεύτερο χρειάζεται λογισμικό και υπολογιστική υποστήριξη για να βλέπουμε σχήματα ανθρώπων κ.λπ, όπως βλέπουμε στα έργα περιπέτειας. Δεν νομίζω ότι απαιτείται στο στάδιο αυτό. Αυτονόητο λοιπόν είναι ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί μια κάμερα όταν ήδη υπάρχει εντοπισμός με radar και, κυρίως, οπτική επαφή.
Το ότι εντοπίζεις ένα σκάφος οπτικά (ή μέ τό Radar) δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να το χάσεις κάποια στιγμή. Το ανθρώπινο μάτι δεν… εγκλωβίζει το εντοπιζόμενο, ιδίως ένα φουσκωτό, πού ανεβοκατεβαίνει στό κύμα.
Όποιος δεν έχει βρεθεί νύχτα με καιρό στην παγερή θάλασσα με ένα μικρό σκάφος να ψάχνει «ψύλλους στ’ άχυρα» (πού όμως τούς βρίσκουν!) ας είναι πιο συγκρατημένος στούς … μύδρους του και ας σεβαστεί των αγώνα αυτών πού το κάνουν ΚΑΘΕ ΝΥΧΤΑ. “Ας σεβαστούμε και ας αφήσουμε λοιπόν τούς πραγματικούς επαγγελματίες να βρούνε το «τί» και «πώς».
Αγανακτώ με την παρουσίαση video αναπαράστασης (σκηνοθεσίας) της εμπλοκής, από το πρώτο βράδυ (!), χωρίς αυτό να διευκρινίζεται σαφώς, όπου εμφανίζονται ανυπόστατοι χειρισμοί του σκάφους τής ΕΛ.ΑΚΤ.
Αγανακτώ με τούς ποικίλους «ειδικούς» πού σπεύδουν σέ συμπεράσματα πού το μόνο πού αναδεικνύουν είναι ή επικίνδυνη άγνοιά τους.
Αγανακτώ με πρώην Πρωθυπουργό, πού το μόνο πού βρήκε να πει φανέρωσε την έντονη προκατάληψή του εναντίον των ανθρώπων της ΕΛ.ΑΚΤ. («να μη γίνει καμία συγκάλυψη»).
Αγανακτώ με πολιτικούς πού πρέπει να ενεργούν ως ταγοί των πολιτών, να αναμεταδίδουν, χωρίς την στοιχειώδη λογική επεξεργασία, «μαρτυρία» ναυαγών ότι το σκάφος του ΛΣ πέρασε… πάνω από το φουσκωτό! Μόνον ως… ανέκδοτο μπορεί να λεχθεί αυτό! Θα είχαν γίνει κιμάς από τις έλικες του περιπολικού οι μισοί επιβαίνοντες.
Αγανακτώ με τον αυτοαποκαλούμενο «δημοσιογράφο» πού διεπίστωσε ότι το περιπολικό δεν φέρει ίχνη σύγκρουσης, ενώ αυτό το βλέπουμε ακόμα και στην οθόνη τής TV.
Και αγανακτώ με το, ας πούμε «σοβαρό» κανάλι, πού δέχτηκε να αναμασήσει την… είδηση – βόμβα!
Αγανακτώ πού κανείς από την αυτοαποκαλούμενη «προοδευτική» αντιπολίτευση δεν βρήκε να πει μια κουβέντα για την διάσωση από το μικρό περιπολικό των υπολοίπων 24, παρά το σκηνικό αλλοφροσύνης πού δημιούργησε ό Μαροκινός διακινητής.
Αγανακτώ γιατί κανείς δεν βρήκε να πει μια καλή κουβέντα για την τραυματία υπαξιωματικό του περιπολικού.
Να μην μπερδεύουμε τα πράγματα. Ο θρήνος για τούς απολεσθέντες απελπισμένους να μη γίνεται αφορμή για μάχαιρα κατά των φρουρών μας.
Παρατηρήσεις:
α. Ο κ. Ναύαρχος αγανακτεί με πρώην πρωθυπουργό πού το μόνο πού βρήκε να πει φανέρωσε την έντονη προκατάληψή του εναντίον των ανθρώπων της ΕΛ.ΑΚΤ. («να μη γίνει καμία συγκάλυψη»). Να μη ξεχνάμε ότι ο κ. τέως έχει υπηρετήσει στο Ναυτικά με τον βαθμό του «Ναύτη» και είναι εξπέρ περί τα ναυτικά. Άλλωστε όλοι θυμόμαστε, τη μνημειώδη αναφορά του στα… δύο νησιά μας την Λέσβο και την Μυτιλήνη. Τι να μας πει τώρα ο Ναύαρχος.
β. Λέει κ. Ναύαρχος: «Αγανακτώ γιατί κανείς δεν βρήκε να πει μια καλή κουβέντα για την τραυματία υπαξιωματικό του περιπολικού». Αφού δεν την αποκάλεσαν «φασίστρια» να είναι ευχαριστημένος ο κ. Ναύαρχος…
Παράγραφοι
Διαβάζω σε αθηναϊκή εφημερίδα ότι γνωστή εταιρία αναψυκτικών άλλαξε ΔΣ. Συγκεκριμένα το νέο ΔΣ συγκροτείται ως εξής: Konstantin Merkviladze (πρόεδρος). Milos Jovovic (αντιπρόεδρος) και Νίκος Τσαγκαρόπουλος (μέλος). Ο Νίκος Τσαγκαρόπουλος είναι Commercial Dίrector AFH (Away-from-Home) και Traditional Trade, για την παραδοσιακή λιανική και τα κανάλια food service και HoReCa. Αφού δηλώσω ότι για μια στιγμή τρόμαξα που είδα το όνομα Jovovic. Λες, σκέφτηκα, να είναι ο γκολτζής μας ο Γιόβιτς, που σκέφτηκε να αλλάξει επάγγελμα; Ρώτησα αλαφιασμένος δεξιά και αριστερά και άπαντες με διαβεβαίωσαν ότι αυτός είναι ο Γιόβοβιτς και όχι ο δικός μας ο Γιόβιτς και έτσι ησύχασα. Μετά θαύμασα τις αρμοδιότητες του πατριώτη μας, του κ. Τσαγκαρόπουλου. Όταν στον ποιμένα κ. Χαράλαμπο Τραμπάκουλα (κατά κόσμον Χάρι Κλιν) έδωσαν διευκρινίσεις για ένα θέμα που αδυνατούσε να αντιληφθεί ανέκραξε: «Εμ έτσι πές μου το ρε χαμένε. Τώρα που μου τόκανες λιανά το κατάλαβα». Εγώ δεν κατάλαβα τι ακριβώς θα κάνει ο κ. Τσαγκαρόπουλος. Θα που πείτε αρκεί που το καταλαβαίνει ο ίδιος και θάχετε απόλυτο δίκιο. Αλλά, βρε αδελφέ, στην Ελλάδα ζούμε. Χάθηκε να μας πούνε δυό λέξεις παραπάνω; Είναι σαν τα… διευκρινιστικά στοιχεία των αθλητικών συνδρομητικών καναλιών, που μας μιλούν για coach, για yellow ή red card και άλλα απαράδεκτα.
Ο κ. πρωθυπουργός αμέσως μετά την τραγωδία των Τεμπών δήλωσε: «Πρόκειται για ανθρώπινο λάθος». Στο εισαγγελικό σκεπτικό για την πυρκαγιά στην Βόρειο Εύβοια αναφέρεται, ότι άπαντες οι εμπλεκόμενοι είναι αθώοι, διότι «ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα». Δηλαδή το να μαζέψεις τα ξερόχορτα, να φτιάξεις ζώνες πυρασφαλείας, να δουλεύουν οι πυροσβεστικοί κρουνοί, να προσλάβεις εγκαίρως το αναγκαίο προσωπικό και να αγοράσεις μέσα πυρόσβεσης, είναι το «αδύνατο»; Ο κ. Χατζηδάκης δήλωσε για το σκάνδαλο της ΓΣΣΕ: «Δεν θα πρέπει να είμαστε βιαστικοί, διότι σ’ ένα επόμενο πόρισμα, μπορεί οι άνθρωποι και να μην εμπλέκονται και να είναι αθώοι». Οι δηλώσεις αυτές, πλην του εισαγγελικού σκεπτικού, μπορεί να είναι σωστές. Όμως πριν καν αρχίζουν οι έρευνες ή πριν καν ολοκληρωθούν, θεωρούν οι εκτοξεύσαντες αυτές ότι βοηθούν το έργο της δικαιοσύνης; Όταν ο πρωθυπουργός της χώρας αποφαίνεται, από την πρώτη στιγμή ότι είναι ανθρώπινο λάθος, άρα είναι ανθρώπινο λάθος πάει και τέλειωσε. Όταν ένας πρωτοκλασάτος υπουργός λέει ότι μπορεί να είναι και αθώοι τι θα πει; Θα πει «για εξετάστε το και αλλιώς κύριοι δικαστές», όπου το «αλλιώς» όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει. Αν όλα αυτά δεν είναι δούλεμα της κοινής γνώμης τότε τι είναι; Μήπως να το ξαναδούμε το θέμα; Ούτε ο πρωθυπουργός, ούτε ο οποιοσδήποτε υπουργός δικαιούνται… διά να ομιλούν για δικαστικά θέματα, τα οποία μάλιστα βρίσκονται σε εξέλιξη.
Για γέλια και για κλάματα
Κάποτε που υπήρχαν πρωθυπουργοί!
Έγινε παρεξήγηση κι’ εξήγηση δεν δώσαμε…
.jpg)
