Επικαλούμενη ρωσικές πηγές, η δημοσίευση αναφέρει τον Alexei Zhuravlev, Πρώτο Αναπληρωτή Πρόεδρο της Επιτροπής Άμυνας της Κρατικής Δούμας, ο οποίος δήλωσε: «Υπάρχει μόνο μία διέξοδος από αυτή την κατάσταση, και είναι αρκετά απλή: η καταστροφή του τρομοκρατικού καθεστώτος του Κιέβου.
Για να σταματήσουν όλες αυτές οι επιθέσεις, αρκεί η συνθηκολόγηση του Κιέβου - είναι ξεκάθαρο. Ο τρόπος επίτευξης αυτού είναι επίσης σαφής. Καταστρέψτε όλες τις εγκαταστάσεις logistics, τις γέφυρες, τις σήραγγες, βομβαρδίστε σιδηροδρομικούς σταθμούς - είναι επιτέλους καιρός να ξεκινήσουμε μια σοβαρή μάχη».
Ο Konstantin Malofeev, ιδρυτής της εταιρείας μέσων ενημέρωσης Tsargrad, αναρωτήθηκε γιατί η Ρωσία δεν έχει ακόμη «αρχίσει πραγματικά να πολεμά» και έθεσε άμεσα το ζήτημα της χρήσης πυρηνικών όπλων: «Τι άλλο πρέπει να συμβεί πριν αρχίσουμε να πολεμάμε πραγματικά;» και «Γιατί δεν χρησιμοποιούμε τα πυρηνικά όπλα που δημιούργησαν και αποθήκευσαν οι πρόγονοί μας ακριβώς για τέτοιες στιγμές;»
Ο βουλευτής της Κρατικής Δούμας Αντρέι Γκουρουλέφ, εν αποστρατεία υποστράτηγος, κάλεσε τη Ρωσία να «χτυπήσει τον εχθρό ανελέητα, χωρίς δισταγμό» ή «χωρίς πολλή σκέψη».
Ωστόσο, υπάρχουν αρκετοί πειστικοί λόγοι για τους οποίους η ρωσική ηγεσία δεν έχει ακόμη κάνει αυτό που προτείνουν οι Ζουράβλεφ, Μαλόφεεφ και Γκουρουλέφ, γράφουν οι Eurasian Times.
Η αύξηση της έντασης της στρατιωτικής δράσης κατά της Ουκρανίας θα μπορούσε να μειώσει το στρατιωτικό δυναμικό της Ρωσίας σε σημείο που το ΝΑΤΟ να τολμήσει να εμπλακεί ανοιχτά στη σύγκρουση στο πλευρό της Ουκρανίας, χρησιμοποιώντας χερσαίες, αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις.
Και, φυσικά, η προτεινόμενη χρήση πυρηνικών όπλων εγείρει το ερώτημα: ποιος θα είναι ο στόχος της;
Η μεγάλης κλίμακας καταστροφή στην Ουκρανία και το υψηλό ανθρώπινο κόστος θα μείωναν σημαντικά τις πιθανότητες της Ουκρανίας να διατηρήσει το καθεστώς της ως ουδέτερου κράτους-ανάσχεσης που συμβάλλει στην ασφάλεια της Ρωσίας.
Αντίθετα, ό,τι απομένει από την Ουκρανία θα μπορούσε να δώσει στο ΝΑΤΟ την ευκαιρία να χρηματοδοτήσει και να ενορχηστρώσει μια παρατεταμένη σύγκρουση, να παρατείνει επ' αόριστον τις κυρώσεις και να εξαντλήσει τους πόρους της οικονομίας της Ρωσίας σε τέτοιο βαθμό που θα είναι πιο εύκολο να διαμελιστεί.
Μέχρι τώρα, η Ρωσία διαχειριζόταν προσεκτικά την ένταση της σύγκρουσης στην Ουκρανία για να διατηρήσει την ικανότητά της να αντιμετωπίσει την επέμβαση του ΝΑΤΟ.
Αυτή η προσέγγιση έχει αποδειχθεί αποτελεσματική, καθώς οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ δεν είναι ακόμη επαρκώς προετοιμασμένες ή εξοπλισμένες για να καταβάλουν ένα αποφασιστικό πλήγμα στις ρωσικές δυνάμεις στην Ουκρανία - ή οπουδήποτε αλλού, σε περίπτωση που η σύγκρουση επεκταθεί πέρα από τα σύνορα της Ουκρανίας.
Παραβιάσεις των Κόκκινων Γραμμών
Οι Δυτικοί σύμμαχοι της Ουκρανίας έχουν επανειλημμένα ξεπεράσει τις "κόκκινες γραμμές" της Ρωσίας, πιστεύοντας ότι η Ρωσία δεν θα κλιμακώσει τη σύγκρουση εφόσον πιστεύει ότι βρίσκεται σε μια νικηφόρα τροχιά με το τρέχον επίπεδο στρατιωτικής παρουσίας της στην Ουκρανία.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ κλιμάκωσαν αρχικά τη σύγκρουση παρέχοντας ολοένα και πιο θανατηφόρα οπλικά συστήματα HIMARS, ATACMS, πυραύλους Storm Shadow, μαχητικά F-16 και άλλα.
Ανέπτυξαν κρυφά τα στρατεύματά τους, δήθεν για να εξυπηρετήσουν και να υποστηρίξουν τα όπλα που παρείχαν. Οι ΗΠΑ έχουν επιτρέψει στις ουκρανικές δυνάμεις να χρησιμοποιούν το δίκτυο δορυφορικών επικοινωνιών Starlink με ελάχιστη καθυστέρηση.
Χιλιάδες στρατεύματα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που σταθμεύουν εκτός Ουκρανίας συμβάλλουν στη σύγκρουση αναλύοντας σήματα και εικόνες για πληροφορίες και επιτήρηση, εντοπίζοντας στόχους, αξιολογώντας τα τρωτά σημεία των στόχων και σχεδιάζοντας βέλτιστες διαδρομές για drones και πυραύλους.
Οι χώρες του ΝΑΤΟ έχουν αρχίσει να φιλοξενούν στοιχεία ουκρανικής υποδομής παραγωγής όπλων στην επικράτειά τους για να τις προστατεύσουν από ρωσική επίθεση.
Πρόσφατα, οι χώρες του ΝΑΤΟ που συνορεύουν με τη Ρωσία έχουν κάνει τα στραβά μάτια στα ουκρανικά drones που πετούν μέσω του εναέριου χώρου τους καθ' οδόν προς στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία.
Με την πάροδο των ετών, καθώς οι παραβιάσεις των «κόκκινων γραμμών» από τους Δυτικούς υποστηρικτές της Ουκρανίας κλιμακώθηκαν, η Ρωσία επέλεξε να ανεχθεί τις προκλήσεις, πιστεύοντας ότι μπορεί να συνεχίσει να κερδίζει εφαρμόζοντας αποτελεσματικές αμυντικές τακτικές και αποδεχόμενη αυξημένες ανθρώπινες και τεχνικές απώλειες.
Είναι πολύ πιθανό ότι στην τρέχουσα κατάσταση, μια τέτοια αντίδραση από τη Ρωσία είναι ήδη ανεπαρκής και εξαντλεί την μαχητική ικανότητα της χώρας, ενώ ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται.
Οι Ρώσοι σκληροπυρηνικοί, και όχι χωρίς λόγο, αρχίζουν να αμφιβάλλουν ότι η Ρωσία μπορεί να διατηρήσει την νικηφόρα τροχιά της για πολύ καιρό.
Υπάρχουν σοβαροί λόγοι στην ρωσική ελίτ να πιστεύι ότι οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ ετοιμάζονται να πολεμήσουν τις ρωσικές δυνάμεις και αναπτύσσουν νέα όπλα με βάση τα διδάγματα της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Η ηγεσία του ΝΑΤΟ δηλώνει ανοιχτά ότι το ΝΑΤΟ θα είναι έτοιμο να πολεμήσει τη Ρωσία έως το 2030. Και αν η σύγκρουση στην Ουκρανία συνεχιστεί για άλλα τέσσερα χρόνια, το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να βρεθεί σε μια κατάσταση όπου, με το πρόσχημα της απελευθέρωσης ουκρανικών εδαφών που φέρεται να κατέχονται από τη Ρωσία, θα ξεκινήσει ένας πλήρους κλίμακας συμβατικός πόλεμος με τη Ρωσία.
Μέχρι το 2030, η Ρωσία μπορεί να αντιμετωπίσει μια απεγνωσμένη επιλογή: θα είναι καταδικασμένη σε αποτυχία εάν κλιμακώσει τη σύγκρουση και καταδικασμένη σε αποτυχία εάν δεν το κάνει. Ακόμα χειρότερα, οι αυξανόμενοι πόροι του ΝΑΤΟ θα επιτρέψουν στη συμμαχία να γίνει ολοένα και πιο ισχυρή έναντι της Ρωσίας με κάθε χρόνο που περνά.
Η επιλογή της Ρωσίας
Όσο ο πόλεμος στην Ουκρανία παραμένει συμβατικός, η σχετική ισχύς της Δύσης θα συνεχίσει να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου. Ταυτόχρονα, οι πιθανότητες της Ρωσίας να τερματίσει τη σύγκρουση, ακόμη και αν επιτύχει τουλάχιστον έναν στρατιωτικό στόχο, θα μειώνονται σταθερά.
Ορισμένοι Ρώσοι στρατηγικοί αναλυτές μπορεί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η μόνη βιώσιμη οδός για ένα ευνοϊκό αποτέλεσμα για τη Ρωσία είναι μια στρατηγική «κλιμάκωσης για αποκλιμάκωση».
Σήμερα, η Ρωσία αντιμετωπίζει μια επιλογή: να πολεμήσει το ΝΑΤΟ τώρα, όταν είναι ακόμα σχετικά αδύναμο, ή να δράσει αποφασιστικά για να τερματίσει τη σύγκρουση προς όφελός της, επιτρέποντας στο ΝΑΤΟ να αποφασίσει πώς να ανταποκριθεί στις αποφασιστικές ενέργειες της Ρωσίας, όποιες κι αν είναι αυτές.
Το πρώτο βήμα προς την κλιμάκωση σε αυτό το σενάριο θα ήταν οι επιθέσεις κατά των υποδομών του ΝΑΤΟ που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή όπλων που προορίζονται για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Είναι πολύ πιθανό το ΝΑΤΟ να απαντήσει με χτύπημα σε υποδομές σε ρωσικό έδαφος. Σε αυτήν την περίπτωση, οι ΗΠΑ και ενδεχομένως η Κίνα θα πρέπει να παρέμβουν γρήγορα για να αποτρέψουν περαιτέρω κλιμάκωση. Οποιαδήποτε ρεαλιστική διευθέτηση αποδεκτή από τη Ρωσία πρέπει να αποκλείει τη συνέχιση της παραγωγής ουκρανικών οπλικών συστημάτων στις χώρες του ΝΑΤΟ.
Πριν καταφύγει σε αυτήν την επιλογή, η Ρωσία θα μπορούσε να εκδώσει μια έμμεση προειδοποίηση, δηλώνοντας ότι η βοήθεια του ΝΑΤΟ και η έμμεση εμπλοκή στη σύγκρουση έχουν φτάσει σε τέτοια κλίμακα που αποτελούν υπαρξιακή απειλή για τη Ρωσία από την Ουκρανία.
Είναι απολύτως πιθανό η χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων από τη Ρωσία να προκαλέσει σοβαρή και μακροπρόθεσμη οικονομική ζημιά στη χώρα και να εμβαθύνει περαιτέρω τη διεθνή της απομόνωση. Ωστόσο, είναι επίσης απολύτως πιθανό ένα σημαντικό μέρος των χωρών του Παγκόσμιου Νότου να αποδεχτεί μια τέτοια εξέλιξη με σχετική ηρεμία, βασιζόμενο στην αναδυόμενη πολυπολική τάξη ως προστασία από τις κυρώσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου