Το παρασκήνιο μιας εκεχειρίας και η επόμενη μέρα στη Μέση Ανατολή και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις – Όσα είπε στο ραδιοφωνικό σταθμό cretaone 102.3 του Ηρακλείου Κρήτης ο Θεοφάνης Μαλκίδης.
Η δίμηνη εκεχειρία στη Μέση Ανατολή δεν αποτελεί το τέλος του δρόμου, αλλά μια κρίσιμη προθεσμία εξήντα ημερών, κατά την οποία τα εμπλεκόμενα μέρη καλούνται να λάβουν οριστικές αποφάσεις για το μέλλον τους.
Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε ο Θεοφάνης Μαλκίδης, μιλώντας στην εκπομπή «Rewind» και τον Δημήτρη Κανάκη στο ραδιόφωνο του Cretaone 102,3, δεν πρόκειται για μια τελική συμφωνία, αλλά για μια προσωρινή παύση των εχθροπραξιών δύο μηνών.
Παρά το γεγονός ότι και οι δύο πλευρές σπεύδουν να αυτοανακηρυχθούν νικητές για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και πολιτικού κύρους, η πραγματικότητα στο πεδίο αναδεικνύει μια διαφορετική εικόνα. Ζητήματα που προϋπήρχαν της σύγκρουσης, όπως το άνοιγμα των στενών, παρουσιάζονται σήμερα τεχνητά ως επιτεύγματα, την ώρα που ο πρωτεύων στόχος της ανατροπής του ιρανικού καθεστώτος απέτυχε πλήρως, αφήνοντας το Ιράν ενδεχομένως πιο ισχυρό από πριν.
Μέσα σε αυτό το ρευστό σκηνικό, ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ παραμένει κομβικός.
Ο κύριος Μαλκίδης υπογράμμισε ότι το Ισραήλ, επηρεάζοντας σταθερά την αμερικανική πολιτική σκηνή, αποτελεί τον τρίτο συμβαλλόμενο της συμφωνίας.
Οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις μηνών ανάμεσα σε κορυφαίους αξιωματούχους και πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος του Ντόναλντ Τραμπ -όπως ο Κούσνερ και ο Γουίτκοφ- με την ιρανική πλευρά δείχνουν ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας ήταν πάντα ανοιχτοί, παρά το γεγονός ότι οι δημόσιες ισορροπίες άλλαζαν με ρυθμούς δευτερολέπτου.
Η Γεωοικονομία Πίσω από τον Πόλεμο και ο Ρόλος της Τουρκίας
Πίσω από το γεωπολιτικό προπέτασμα καπνού κρύβονται τεράστια, στενά επιχειρηματικά και οικονομικά συμφέροντα. Σύμφωνα με την ανάλυση του Θεοφάνη Μαλκίδη στο Cretaone 102,3, τα κεφάλαια που κερδήθηκαν από τις αυξομειώσεις στην αγορά του πετρελαίου και του φυσικού αερίου κατά τη διάρκεια της κρίσης επιστρέφουν τώρα στην αγορά μέσω επενδύσεων.
Η επικείμενη διοχέτευση 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ιράν επιβεβαιώνει ότι η γεωοικονομία είναι αυτή που καθορίζει τελικά τις κινήσεις των κρατών, μετατρέποντας τη διπλωματία σε ένα πεδίο στυγνής οικονομικής συναλλαγής.
Σε αυτή την εξίσωση, η Τουρκία καταφέρνει να διατηρεί πρωταγωνιστικό ρόλο, χρησιμοποιώντας ως «μακρύ χέρι» της χώρες όπως το Κατάρ και το Πακιστάν, οι οποίες λειτουργούν ως αποσταθεροποιητικοί παράγοντες στην ευρύτερη περιοχή. Ακόμα και η επιλογή των διπλωματικών εκπροσώπων των ΗΠΑ στην Άγκυρα, που προέρχονται από τον επιχειρηματικό κόσμο, μαρτυρά τη μετατόπιση του ενδιαφέροντος από την παραδοσιακή διπλωματία στο εμπόριο.
Όπως εξήγησε ο κύριος Μαλκίδης, η Τουρκία επιχειρεί να εμφανιστεί μέχρι και ως ειρηνοποιός στο ρωσοουκρανικό μέτωπο, την ίδια στιγμή που κατέχει παράνομα την Κύπρο για 52 χρόνια και εφαρμόζει μια ακραία αναθεωρητική πολιτική με το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας», πλήττοντας άμεσα την καθημερινότητα των Ελλήνων, από τους αλιείς του Θρακικού Πελάγους μέχρι τον τουρισμό της Κρήτης.
Η Ελληνική Στρατηγική και η Παγίδα της Δεδομένης Στάσης
Η διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο επιβάλλει την άμεση αφύπνιση της Αθήνας, με τον Θεοφάνη Μαλκίδη να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου μέσω της εκπομπής «Rewind». Η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη στο δόγμα του «δεδομένου συμμάχου» που ακολουθεί πιστά το άρμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όταν ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία, ή η ίδια η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μιλούν για εταιρική σχέση αλλά ταυτόχρονα πουλάνε στην Άγκυρα τα όπλα που προβαίνουν σε χιλιάδες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, γίνεται σαφές ότι η θεωρία της «σωστής πλευράς της ιστορίας» στερείται ρεαλισμού.
Η Ελλάδα οφείλει να επανατοποθετηθεί με γνώμονα αποκλειστικά τα δικά της εθνικά συμφέροντα, καθώς στην πολιτική ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος. Η χρονική στιγμή είναι καθοριστική, σημαντική και οι ευκαιρίες πρέπει να αξιοποιούνται άμεσα. Ο κύριος Μαλκίδης κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας που δεν μπορούν να αναβάλλονται:
- Η άμεση ανακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) μεταξύ Ελληνικής και Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί επιτακτική ανάγκη.
- Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια σε όλο το μήκος και πλάτος της επικράτειας πρέπει να υλοποιηθεί χωρίς δισταγμούς.
- Η αντιμετώπιση των πιέσεων που δέχεται η Κρήτη από τη Λιβύη, καθώς και η απαίτηση για μεταφορά των δραστηριοτήτων της Frontex από τα ελληνικά νησιά και τον Έβρο στα τουρκικά παράλια, αποτελούν κομβικά σημεία για την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας.
Το Κουρδικό Ζήτημα ως το Επόμενο Γεωπολιτικό Μέτωπο
Κλείνοντας την παρέμβασή του στο ραδιόφωνο του Creταone 102,3, ο Θεοφάνης Μαλκίδης εκτίμησε ότι η επόμενη μέρα των συγκρούσεων αναμένεται να φέρει στο προσκήνιο παλαιές αλλά ζωντανές γεωπολιτικές εκκρεμότητες, με κυριότερη το Κουρδικό ζήτημα.
Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στο Ιράν, σε συνδυασμό με την ήδη θεσμοθετημένη αυτόνομη παρουσία των Κούρδων στο Ιράκ και την αντίστοιχη οντότητα στη Συρία, δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για τις ανεξαρτησιακές βλέψεις των Κούρδων του Ιράν.
Αυτή η δυναμική αποτελεί τον μεγαλύτερο γεωπολιτικό εφιάλτη της Τουρκίας, η οποία φοβάται την αναζωπύρωση του μετώπου στο δικό της έδαφος. Η συγκεκριμένη εξέλιξη, αναμένεται να αποτελέσει το επόμενο μεγάλο σημείο τριβής και ανάλυσης στο διεθνές στερέωμα, αναδιατάσσοντας πλήρως τα σύνορα και τις ισορροπίες δυνάμεων στην περιοχή.
Η συνέντευξη στον παρακάτω σύνδεσμο
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου