Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης
Τότε ακριβώς είναι που βρίσκεστε μεταξύ της γης και του Θεού, με ενδιάμεση στάση τους γιατρούς.
Μερικοί ή λόγω … υψηλού δείκτου νοημοσύνης ή λόγω ιδιοσυγκρασίας ευρισκόμενοι σ’ αυτή τη θέση, δεν βλέπουν τον γιατρό σαν φράχτη, ο οποίος θα προσπαθήσει να καθυστερήσει όσο γίνεται περισσότερο τη συνάντησή σου με τον Πανάγαθο, αλλά σαν κάποιος που σε βλέπει σαν… πορτοφόλι.
Όμως η συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών δεν είναι έτσι. Έτυχα, πριν μερικά χρόνια, σε εφημερία Δημοσίου Νοσοκομείου που γινόταν κυριολεκτικά ο κακός χαμός. Εκεί θαύμασα την ολύμπια ψυχραιμία γιατρών και νοσηλευτών, οι οποίοι χωρίς εκνευρισμούς και φωνές προσπαθούσαν να ανακουφίσουν συνανθρώπους μας από τον σωματικό τους πόνο.
Ακόμα έχω παρατηρήσει, στην ηλικία μας μόνο τους γιατρούς μπορούμε να παρατηρούμε πλέον…, πόσο χαίρεται ο γιατρός, όταν σου μεταφέρει ευχάριστες ειδήσεις. «Μιά χαρά πάμε φίλε μου. Το καρδιογράφημα τέλειο, ο υπέρηχος άψογος» ή «Μπράβο. Η Γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, είναι σταθερή στο 6 και το βάρος σας επίσης σταθερό». Και τους βλέπετε ότι πραγματικά χαίρονται που είστε καλά.
Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι που όλοι κρεμόμαστε από τα χείλη τους και προσπαθούμε ν΄ ανιχνεύσουμε από τα μάτια τους την αλήθεια, αυτοί οι άνθρωποι, είναι κι αυτοί… άνθρωποι.
Όταν βγάλουν την άσπρη μπλούζα γίνονται κάποιοι από ‘μας.
Αυτά σκεφτόμουν όταν με την παρέα, είμασταν σ΄ ένα κουτουκάκι και πολυτρώγαμε κουτσοπίνοντας. Να σημειωθεί ότι η παρέα έχει οργάνωση που θα την ζήλευε και η κυβέρνηση των αρίστων. Δηλαδή υπάρχει αρχηγός, υπαρχηγός, υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων, καρέκλας, χαρτοπετσέτας, νερού, αφεψήματος κ.λπ.
Στην παρέα μας λοιπόν βρίσκονταν και τρεις γιατροί. Ένας επεμβατικός ακτινοδιαγνώστης, εκ των κορυφαίων, ένας χειρουργός και ένας ορθοπεδικός, ο οποίος μάλιστα άργησε να έλθει διότι προσπαθούσε να τακτοποιήσει – πράγμα που τελικώς έγινε – έναν ώμο.
Η ώρα κυλούσε ευχάριστα με τα μέλη της παρέας να βγάζουν ξινό το αρνάκι με μακαρόνια στους γιατρούς, αφού κάθε τόσο κάποιος ρωτούσε: «Γιατρέ κάπου – κάπου έχω ένα σφάχτη εδώ. Τι λες να είναι;» και ο γιατρός μασουλώντας το κοψίδι απαντούσε «Έλα καμιά μέρα από την κλινική να τα πούμε» διότι βέβαια δεν μπορούσε να κάνει διάγνωση μεταξύ τζατζικιού και ρετσίνας!
Σε μια στιγμή μπαίνει στο κατάστημα ένας συμπαθέστατος τύπος με το μπουζούκι του και αρχίζει να παίζει κάτι που ήταν δύσκολο να καταλάβεις τι ήταν, καθώς θύμιζε λίγο «Γερακίνα», λίγο «Άστα τα μαλάκια σου» λίγο «Με κυνηγούν τ΄ αδέρφια σου» και λίγο το «Φέρτο» του Ακύλα. Τόσο ωραία έπαιζε.
Τότε ο μουζικάντης αντιλαμβάνεται ότι ένας γιατρός σιγοτραγουδούσε και τον ρωτάει: «Τι θέλετε να σας παίξω;» και ο γιατρός ρίχνει την παραγγελιά: «Το αγριολούλουδο». Εκεί λοιπόν βλέπεις τον γιατρό να μεταβάλλεται σε… Καζαντζίδη. Να ξεδίνει κι αυτός από το συνεχές στρεσάρισμα και να παρουσιάζει ένα άλλο πρόσωπο. Το πρόσωπο του Ρωμιού. Του Ρωμιού, που παρέα με την ρετσινούλα, την όμορφη συντροφιά και το… μπιφτέκι προβατίνας, που θα τραγουδήσει το «Αγριολούλουδο», του «Βοτανικού το μάγκα», την «Φτωχολογιά» και όλα εκείνα τα τραγούδια που μιλάνε κατ’ ευθείαν στην καρδιά του Έλληνα.
Δικαίως λοιπόν, όταν τελειώσει αυτή η ιδιόρρυθμη συναυλία, όλη η παρέα θα χειροκροτήσει φωνάζοντας «μπράβο γιατρέ», διότι οι γιατροί, ούτως ή αλλέως αξίζουν ένα μεγάλο «Μπράβο».
★ Ο βορειοελλαδίτης φίλος γιατρός κύριος Φώτιος Μιχαήλ, έστειλε, το κείμενο και ακολουθεί και είναι απόσπασμα, από ομιλία του πατρός Κωνσταντίνου Παπαγιάννη.
Ποιος είναι όμως ο Σειράχ;
Η ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια «Βικιπαίδεια», μας ενημερώνει:
«Η Σοφία Σειράχ είναι βιβλίο Δευτεροκανονικό της Παλαιάς Διαθήκης που όπως φαίνεται από το όνομά του είναι γραμμένο από κάποιον ονόματι Σειράχ. Το έτος που γράφτηκε σίγουρα είναι το 190 ή το 180 π.Χ.
Υπάρχει και άλλη εκδοχή για το γνωστό “Ιησούς υιός Σειράχ Ιεροσολυμίτης”, δηλαδή ότι επρόκειτο για τον γιο του Σειράχ, ονόματι Ιησού καταγόμενο από την Ιερουσαλήμ. Κατά την ίδια χρονολογία πάντοτε, γράφτηκε σε μια εποχή όπου κυριαρχούσαν οι Πτολεμαίοι, οι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Αναφέρεται ότι: “Ιησούς υιός Σειράχ ο Ιεροσολυμίτης”. Δεν ξέρουμε πολλά για τη ζωή του, ήταν σοφός και καταγόταν από την Ιουδαία. Γεννήθηκε όμως στα Ιεροσόλυμα. Προερχόταν από ευγενή οικογένεια και η μόρφωσή του ήταν υψηλού επιπέδου. Ξεχώριζε για την αγάπη του στα θρησκευτικά και εθνικά δρώμενα της πόλης. Περιπλανήθηκε σε άλλους τόπους, παίρνοντας εμπειρίες και σοφία από άλλους λαούς. Συναπαντήθηκε με ειδωλολάτρες και πιστούς. Τον διέκρινε και Θεία Σοφία, έτσι λοιπόν έγραψε τη Σοφία Σειράχ που μέχρι σήμερα διαβάζουμε.
Προς το τέλος της ζωής του ίδρυσε σχολή για τους συμπατριώτες του όπου διάβαζαν την Αγία Γραφή. Ήταν η περίοδος που έγραψε και τη Σοφία Σειράχ στα εβραϊκά, με σκοπό να αφυπνίσει τον λαό και ειδικά τους νέους για τη μόνη αλήθεια και να αποτρέψει τη διάδοση της ειδωλολατρείας.
Ο βασιλιάς Σολομώντας μιλά με τον Σειράχ και στο βάθος η “Σοφία” προσωποποιημένη.
Σοφία Σειράχ:
Άρχοντες και αρχόμενοι
«Κριτής σοφός παιδεύσει τόν λαόν αὐτοῦ, καί ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται» (Σοφία Σειράχ, ι΄1).
Ὀ σοφός καί συνετός ἄρχοντας θά διαπαιδαγωγήση καλά τόν λαό του, καί ἡ ἐξουσία του θά εἶναι ὀρθά τακτοποιημένη.
Ὁ καλός καί συνετός ἄρχοντας φροντίζει γιά τήν καλή διακυβέρνησι τοῦ κράτους. Ὀργανώνει καλά τίς διάφορες ὑπηρεσίες καί θεσπίζει νόμους σοφούς, ὥστε ἡ κρατική μηχανή νά λειτουργῆ εὔρυθμα καί ἀποδοτικά.
Φροντίζει γιά τήν ἀπονομή τῆς δικαιοσύνης, ὥστε κανείς νά μήν ἀδικῆται, νά τιμωροῦνται οἱ κακοί, ἀλλά καί νά ἀμείβωνται οἱ ἀγαθοί.
Φροντίζει ἀκόμη καί γιά τήν διαπαιδαγώγησι τοῦ λαοῦ, ὅχι μόνο γιά τήν μετάδοσι γραμματικῶν καί ἄλλων γνώσεων, ἀλλά προπαντός γιά τήν πνευματική του μόρφωσι καί κατάρτισι σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ.
Διδάσκει καί ὁ ἴδιος τόν λαό του καί μέ τόν λόγο του, ἀλλά προπαντός μἐ τήν ὑποδειγματική ζωή του. Ὅ,τι διδάσκει, τό τηρεῖ καί τό ἐφαρμόζει πρῶτα ὁ ἴδιος. Ἔτσι γίνεται τό ὑποδειγματικό πρότυπο τῆς ἐνάρετης ζωῆς, τό ὁποῖο μιμεῖται καί ἀντιγράφει ὁ λαός.
————————————-
Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ, σελ. 150, τῶν ἐκδόσεων «Τό Περιβόλι τῆς Παναγίας».
Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Σχόλιο δικό μου: Α ρε φουκαρά Σειράχ πόσο μακριά νυχτωμένος είσαι. Έπρεπε να είχες γεννηθεί καμιά εικοσαριά αιώνες αργότερα. Τότε σίγουρα θα είχες παρατήσει την πένα και θα είχες αρπάξει το φραγγέλιο.
Παράγραφοι
«Θέλω δύο λεπτά από τον χρόνο σας. Ίσως είναι ο πιο σημαντικός λόγος. Είμαστε κάποιοι άνθρωποι που έχουμε επιρροή, έστω και στο 1% των ανθρώπων. Είναι τρομακτικό αυτή τη στιγμή να χάνονται νέες ζωές. Είναι ακόμη πιο τρομακτικό που μέχρι αυτή τη στιγμή τους βλέπεις λες και είναι οι πιο χαρούμενοι άνθρωποι στον κόσμο, ότι είναι δυνατοί και ότι όλα είναι καλά, δίχως κανείς να καταλάβει πως είναι μέσα τους. Αναφέρομαι στις αυτοκτονίες των κοριτσιών… Ζούμε σε μια εποχή που ο κόσμος είναι συνδεδεμένος, αλλά μέσα του είναι φοβισμένος και εξαντλημένος για να αποδείξει ότι είναι καλά και δυνατός. Ίσως θα έπρεπε και εμείς από πλευρά μας, όταν ρωτάμε κάποιον για το αν νιώθει ή είναι καλά να το εννοούμε αληθινά και ίσως έτσι ο άνθρωπος στον οποίον αναφερόμαστε να μην αισθάνεται ότι είναι βάρος, αλλά ότι κάποιος τον νοιάζεται κανονικά. Μια τέτοια κίνηση, μια ομιλία, μια αγκαλιά, ίσως είναι η αιτία στο να σωθούν ζωές». Αυτά δεν τα είπε ούτε κάποιος κοινωνικός λειτουργός, ούτε κάποιος υπεύθυνος υπουργός, ούτε κάποιος πανεπιστημιακός δάσκαλος, ούτε κανένας ευπαθής με τους… ευπαθείς, ούτε καν ο κ. Άδωνης Γεωργιάδης ως υπουργός υγείας. Τα είπε ο διεθνής μπακ της ΑΕΚ Λάζαρος Ρότα, όταν τον ρώτησαν πώς αισθάνεται που κατέκτησε το πρωτάθλημα. Νάναι καλά το παλικάρι. Άξιος!
Θέλετε μία τρανή απόδειξη ότι ο κ. Μητσοτάκης διαβάζει «δημοκρατία» και είναι φαν των «Ριπών»; Διαβάστε: «Συνάντηση κορυφής για τον ισχυρό άνδρα της ΑΕΚ Μάριο Ηλιόπουλο, ο οποίος συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό». Στις «Ριπές» της 21 Μαΐου, αναφερθήκαμε στην ομιλία του κ. Ηλιόπουλου κατά την τελετή στέψεως της πρωταθλήτριας ΑΕΚ, λέγοντας ότι ο σούπερ Μάριο ‘’μοίρασε σφαλιάρες δεξιά κι αριστερά’’ και συμπληρώναμε «Ακούγοντάς τον αναρωτήθηκα Ρε μπας και υπάρχει κάνας καλύτερος και δεν τον βλέπουμε ή μας έχουν πείσει ότι δεν υπάρχει;». Αυτό φαίνεται διάβασε ο κ. πρωθυπουργός και μόλις 2 μέρες μετά θέλησε να γνωρίσει από κοντά τον κ. Ηλιόπουλο, σκεπτόμενος προφανώς: «Δε θες μετά την Καρυστιανού να μου προκύψει και ο Ηλιόπουλος; Και αυτός δεν αστειεύεται. Αυτός παίρνει πρωταθλήματα». Πάντως όπως και νάχει, οι «Ριπές» ταρακούνησαν το σύστημα και αισθάνονται λίγο Τσε Γκεβάρα, λίγο σαν παλιός καθοδηγητής του ΚΚΕ, λίγο Ίωνας Δραγούμης, λίγο Ακύλας πριν τ’ αποτελέσματα όμως. Ακόμα οι «Ριπές» αισθάνονται σαν να ‘ριξαν τη χούντα, κάνοντας αντίσταση από την Μαδαγασκάρη ή τα Στενά του Ορμούζ. Προσεχώς, περισσότερη αντίσταση…
Η κακή αρχή, έγινε μ’ εκείνο το… χριστουγεννιάτικο Μουντιάλ του 2022 στο Κατάρ υπό καύσωνα και με ανεμιστήρες στα γήπεδα. Μεταξύ του «Τρίγωνα κάλαντα» και του «Χιόνια στο καμπαναριό», ακούγαμε τον Ρονάλντο και τον Μέσι. Βλέπαμε αγώνες κάτω απ’ το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Πλέον το καλοκαιρινό μας Μουντιάλ, μάς το έφαγαν οι σεΐχηδες. Έρχεται τώρα και ο τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ, που θα γίνει στις 7 το απόγευμα και όχι στις 10 το βράδυ, όπως ξέραμε, μέχρι τώρα, διότι, λέει, οι αγορές της αχανούς Ασίας, θα φέρουν τεράστια έσοδα από τις διαφημίσεις, γι’ αυτό πρέπει η ώρα του τελικού να ταιριάζει με τις… αγορές. Ρε κύριοι της UEFA, εμείς έχουμε συνδυάσει τον τελικό του Τσου Λου με βεραντίτσα, παρεούλα, μπύρες, σουβλάκια και πίτσες. Πώς τώρα εσύ μας υποχρεώνεις να δούμε την Παρί με την Άρσεναλ πίνοντας καφέ; Και πού να δείτε τα πιο όμορφα. Έρχεται και το Μουντιάλ, καλοκαιρινό αυτή τη φορά, που απευθύνεται στους… ξενύχτες, με ώρες ενάρξεως των αγώνων 1, 2, 3, 4 μετά τα μεσάνυχτα. Φαίνεται ότι η FIFA αυτή τη φορά, έκανε τις έρευνές της και διαπίστωσε ότι η ώρα του πατσά είναι χρυσορυχείο, δι’ ο και βουρ στον πατσά.
α. Αθηναϊκή εφημερίδα στις 4 Μαΐου: «Ντελίριο σε όλη της Ευρώπη! Ύμνοι από το BBC. Ακύλας ο κατακτητής. Όλο το παρασκήνιο από τον ημιτελικό της Βιέννης! Eurostars μιλούν για το «Ferto». Η ίδια εφημερίδα στις 19 Μαΐου: «Ράκος. Λύγισε από το βάρος της ευθύνης στον τελικό της Eurovision που του… φόρτωσαν». Από κάπου μακριά ακούγεται ο Μανώλης Μητσιάς να τραγουδά: «Τι να πούμε τι, τι να τραγουδήσουμε». Πάντως όχι το «Φέρτο. β. Η κόρη του ζεύγους Ευαγγελάτου Λύδια αποφοίτησε από το το Stern School of Business του New York University, με την μητέρα της κα Στεφανίδου να πανηγυρίζει, δικαίως, με μακροσκελή ανάρτηση στο Ίνσταγκραμ. Άντε τώρα ο κ. Ευαγγελάτος να μιλήσει για τα χάλια της Ελληνικής παιδείας. Επίσης η Νεφέλη Λιβιεράτου, κόρη της Εύης Αδάμ, ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στα Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης. Πρώτα πρώτα θερμά συγχαρητήρια στα παιδιά και καλή σταδιοδρομία σε ό,τι κι’ αν καταπιαστούν. Από την άλλη όμως, μήπως την σήμερον ημέρα, που η Ελλάδα 2.0… πετάει, είναι κομματάκι πρόκληση αυτή η διαφήμιση του στυλ «Εμείς έχουμε λεφτά και στέλνουμε τα παιδιά μας στο Αμέρικα κι΄ εσείς βολευτείτε στα γνωστά καθ’ ημάς»; Για να το δούμε λίγο.
Για γέλια και για κλάματα
Εφευρετικός ή απατεώνας…
Εμ, πώς δεν είμαι;
Σημασία έχει πώς το πλασάρεις
….
Ε τι να κάνουμε;
Συμβολή μας στο έργο της Τροχαίας
Υπερβολές…
.JPG)
.jpg)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου