Το παράδοξο. Άνθρωποι που προσπαθούσαν να ζήσουν μια υγιή ζωή κατέληγαν με τις χειρότερες δυνατές διαγνώσεις και κανείς δεν μπορούσε να τους εξηγήσει γιατί. Ενώ τα ποσοστά καπνίσματος στις Ηνωμένες Πολιτείες μειώνονται σταθερά από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, οι διαγνώσεις καρκίνου του πνεύμονα σε μη καπνιστές κάτω των πενήντα ετών, ιδίως σε γυναίκες, βρίσκονται σε άνοδο. Αυτή η ομάδα αντιπροσωπεύει πλέον περίπου το δέκα τοις εκατό όλων των κρουσμάτων καρκίνου του πνεύμονα στην Αμερική. Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι οι καρκίνοι σε αυτούς τους νεαρούς ασθενείς είναι βιολογικά διαφορετικοί από αυτούς που σχετίζονται με το κάπνισμα και σε ποσοστό έως και ογδόντα τέσσερα τοις εκατό των προσβεβλημένων, έχουν βρεθεί στοχευμένες γενετικές μεταλλάξεις που υποδεικνύουν περιβαλλοντικούς και διατροφικούς παράγοντες και όχι τον καπνό.
Η ομάδα του USC προσδιόρισε τα φυτοφάρμακα ως πιθανή αιτία, σημειώνοντας ότι τα συμβατικά καλλιεργούμενα προϊόντα φέρουν συνήθως υπολείμματα ζιζανιοκτόνων, εντομοκτόνων και μυκητοκτόνων. Προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει την έντονη επαγγελματική έκθεση σε φυτοφάρμακα με αυξημένα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα σε γεωργικούς εργάτες, αλλά τώρα το ερώτημα είναι εάν η καθημερινή έκθεση μέσω της διατροφής θα μπορούσε να έχει παρόμοιες επιπτώσεις στον γενικό πληθυσμό. Τα φυτοφάρμακα δεν απομακρύνονται εύκολα και πολλά είναι συστηματικά, που σημαίνει ότι απορροφώνται από τα φυτά στους ιστούς τους καθώς αναπτύσσονται. Ορισμένα ευρέως χρησιμοποιούμενα αγροχημικά ταξινομούνται από διεθνείς οργανισμούς υγείας ως πιθανά ή πιθανά ανθρώπινα καρκινογόνα.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ζοφερή όταν λαμβάνεται υπόψη η επίδραση του χημικού κοκτέιλ. Μια μελέτη για την έκθεση σε μείγματα φυτοφαρμάκων που διεξήχθη στο Περού διαπίστωσε ότι κανένα από τα τριάντα ένα δραστικά συστατικά που αναλύθηκαν δεν ταξινομήθηκε μεμονωμένα ως καρκινογόνα, αλλά όταν αναμίχθηκαν μεταξύ τους, έδειξαν συνδυασμένο κίνδυνο καρκίνου. Αυτή είναι η ουσία ενός τοξικολογικού εφιάλτη, καθώς οι ρυθμιστικοί φορείς σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να δοκιμάζουν χημικές ουσίες μεμονωμένα, αγνοώντας την πραγματικότητα ότι οι άνθρωποι εκτίθενται καθημερινά σε πολύπλοκα μείγματα των οποίων οι αλληλεπιδράσεις δεν είναι κατανοητές. Τα οργανοφωσφορικά ζιζανιοκτόνα και τα φυτοφάρμακα δρουν ως αναστολείς της ακετυλοχολινεστεράσης, επηρεάζοντας τη λειτουργία των νευροδιαβιβαστών και ενδεχομένως συμβάλλοντας σε ασθένειες με τρόπους που υπερβαίνουν την απλή καρκινογένεση.
Οι γυναίκες στη μελέτη έτρωγαν περισσότερα φρούτα και λαχανικά από τους άνδρες, αλλά είχαν επίσης υψηλότερα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα. Αυτό το μοτίβο είναι σύμφωνο με παρατηρήσεις για άλλες περιβαλλοντικές εκθέσεις και η εξήγηση βρίσκεται στη βιολογία. Πολλές ενώσεις φυτοφαρμάκων είναι λιποδιαλυτές και συσσωρεύονται στον λιπώδη ιστό, κάτι που οι γυναίκες έχουν σε υψηλότερα ποσοστά. Ορμονικοί παράγοντες μπορεί επίσης να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα επεξεργάζεται αυτές τις ενώσεις. Ένας συνδυασμός μεγαλύτερης κατανάλωσης προϊόντων που περιέχουν φυτοφάρμακα και βιολογικών διαφορών θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί οι γυναίκες σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα είναι πλέον πιο πιθανό να αναπτύξουν αυτή τη μορφή καρκίνου του πνεύμονα από τους άνδρες.
Εν μέσω αυτής της σιωπηλής επιδημίας, η κυρίαρχη ιατρική αντίδραση παραμένει επικεντρωμένη στον εντοπισμό γενετικών μεταλλάξεων μετά τη διάγνωση. Η κατανόηση περιβαλλοντικών παραγόντων όπως η διατροφική έκθεση σε φυτοφάρμακα έχει λάβει σημαντικά λιγότερη προσοχή σε κλινικά περιβάλλοντα. Οι συγγραφείς της μελέτης έχουν ζητήσει μεγαλύτερη έμφαση στην πρόληψη μέσω της ποιότητας της διατροφής και της μείωσης της σωρευτικής έκθεσης σε χημικές ουσίες, αλλά αυτή η φωνή έχει δυσκολευτεί να διαπεράσει το κυρίαρχο παράδειγμα. Οι μακροχρόνιοι επικριτές υποστηρίζουν ότι το ογκολογικό κατεστημένο δίνει προτεραιότητα στη θεραπεία έναντι της πρόληψης και οι στρατηγικές που βασίζονται σε διατροφικές παρεμβάσεις απορρίπτονται υπέρ φαρμακευτικών λύσεων. Η μείωση της έκθεσης σε περιβαλλοντικούς καρκινογόνους παράγοντες συχνά υποτιμάται και ο ίδιος ο Nieva έχει επισημάνει κενά στις τρέχουσες ερευνητικές προτεραιότητες.
Οι ερευνητές συνέστησαν την επιλογή βιολογικών προϊόντων, ειδικά για τα είδη που περιλαμβάνονται στην ετήσια λίστα Dirty Ten της Environmental Working Group, η οποία περιλαμβάνει φράουλες, σπανάκι, λάχανο, ροδάκινα και μήλα.
Η ιεράρχηση των βιολογικών εκδόσεων αυτών των τροφίμων μπορεί να μειώσει σημαντικά το καθημερινό χημικό φορτίο και μια μελέτη διαπίστωσε ότι η μετάβαση σε μια βιολογική διατροφή μείωσε γρήγορα τα επίπεδα φυτοφαρμάκων στους συμμετέχοντες.
Η υποστήριξη των οδών αποτοξίνωσης του σώματος μέσω στοχευμένης διατροφής έχει επίσης προταθεί ως μια πρόσθετη γραμμή άμυνας. Τα βιολογικά σταυρανθή λαχανικά όπως το μπρόκολο, τα λαχανάκια Βρυξελλών και το κουνουπίδι περιέχουν σουλφοραφάνη, μια ένωση που ενεργοποιεί τα ένζυμα αποτοξίνωσης του ήπατος φάσης δύο, ενώ το σελήνιο από τα καρύδια Βραζιλίας και η Ν-ακετυλοκυστεΐνη βοηθούν στη διατήρηση των επιπέδων γλουταθειόνης, του κύριου αντιοξειδωτικού και αποτοξινωτικού του σώματος.
Η μείωση του συνολικού χημικού φορτίου με το φιλτράρισμα του νερού και η αποφυγή των οικιακών φυτοφαρμάκων προτάθηκαν επίσης από τους συγγραφείς ως πρακτικά βήματα που μπορούν να κάνουν τα άτομα αμέσως, χωρίς να περιμένουν το σύστημά τους να τα προστατεύσει.
Φυσικά η χρήση των φυτοφαρμάκων είχε επισημανθεί πολλά χρόνια πριν από επιστήμονες ως πιθανός κίνδυνος για την κατανάλωση από ανθρώπους, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που φαίνεται μέσα από επιστημονική μελέτη να υπάρχει διάχυτη ανησυχία για τις επίπτωσης της κατανάλωσης προϊόντων στα οποία χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα. Και βέβαια, αυτή η εξέλιξη σε συνδυασμό με την ραγδαία αύξηση των καρκινογενέσεων τα τελευταία χρόνια λόγω των γνωστών εμβολίων mRNA κατά της Covid-19 ίσως θα πρέπει να μας προβληματίσει.
Υπάρχει μια προσπάθεια για απόκρυψη της ζημιάς που έχει υποστεί η ανθρωπότητα από τα εμβόλια ή πλέον κάποιοι επιστήμονες λαμβάνουν το θάρρος να μιλήσουν και να αποδείξουν ότι ζούμε σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία που στηρίζεται σταθερά πάνω στην πρόκληση ασθενειών για χάρη της μαζικής παραγωγής και ταυτόχρονα της εξυπηρέτησης της ατζέντας αποπληθυσμού; Ή μήπως όλα αυτά μαζί υπό το πρίσμα της διατροφικής μετάβασης σε εργαστηριακά τρόφιμα…;
.jpg)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου