Η συλλογή πληροφοριών μέσω ανθρώπινων πηγών (Human Intelligence – HUMINT) αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους και θεμελιωδέστερους κλάδους της κατασκοπείας. Από τις βιβλικές αφηγήσεις (Ιησούς του Ναυή) και τα έργα του Θουκυδίδη, έως το “Η Τέχνη του Πολέμου” του Σουν Τζου, η χρήση ανθρώπινων πληροφοριοδοτών εμφανίζεται ως κρίσιμο εργαλείο για την κατανόηση των δυνατοτήτων, αλλά κυρίως των προθέσεων των αντιπάλων.
Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, κοινωνίες, κυβερνήσεις και ηγεσίες βασίστηκαν στη HUMINT για να αποκτήσουν στρατηγικό πλεονέκτημα, ιδιαίτερα σε περιόδους σύγκρουσης ή πολιτικής αβεβαιότητας. Η μακροχρόνια επιβίωση της HUMINT δεν είναι τυχαία. Οφείλεται στο γεγονός ότι η ανθρώπινη κατασκοπεία επιτελεί έναν ρόλο που καμία τεχνική, ή μηχανική μορφή συλλογής πληροφοριών δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως: Την αποκάλυψη των πραγματικών προθέσεων, κινήτρων και σχεδίων που οι αντίπαλοι επιθυμούν να κρατήσουν κρυφά. Η HUMINT δεν συλλέγει απλώς δεδομένα, αλλά εισχωρεί στον πυρήνα της ανθρώπινης λήψης αποφάσεων.
Ωστόσο, όπως κάθε τομέας ανθρώπινης δραστηριότητας, έτσι και η HUMINT βρίσκεται αντιμέτωπη με τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν η τεχνολογία θα επηρεάσει την ανθρώπινη κατασκοπεία, αλλά πότε, πώς και σε ποιο βαθμό. Το κεντρικό δίλημμα που αναδεικνύεται είναι εάν η ραγδαία εξέλιξη των ψηφιακών τεχνολογιών –ιδίως της ψηφιακής επιτήρησης, των μεγάλων δεδομένων και της τεχνητής νοημοσύνης– συνιστά υπαρξιακή απειλή για τη HUMINT ή αν, αντιθέτως, μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης προσαρμογής και ενίσχυσής της.
Η σημασία της διαπροσωπικής σχέσης
Παρά τη φαινομενική ταυτολογία, είναι ουσιώδες να υπογραμμιστεί ότι η HUMINT αφορά πρωτίστως τους ανθρώπους. Στον πυρήνα κάθε επιχείρησης HUMINT, βρίσκεται η προσωπική σχέση μεταξύ του αξιωματικού χειριστή και της πηγής ή του πράκτορα. Η οικοδόμηση εμπιστοσύνης –γνωστικής και συναισθηματικής– αποτελεί μια μακρά, σύνθετη και συχνά εύθραυστη διαδικασία, η οποία όμως έχει αποδείξει διαχρονικά την αποτελεσματικότητά της, στην απόκτηση κρίσιμων και ευαίσθητων πληροφοριών.
Η εμπιστοσύνη αυτή δεν μπορεί να αυτοματοποιηθεί, ούτε να αντικατασταθεί από ψηφιακές πλατφόρμες ή αλγορίθμους. Οι διαπροσωπικές δεξιότητες που απαιτούνται για την προσέγγιση, στρατολόγηση, ανάπτυξη και διαχείριση ανθρώπινων πηγών παραμένουν αναντικατάστατες, ακόμη και σε ένα περιβάλλον ταχύτατων τεχνολογικών εξελίξεων. Η ανθρώπινη ενσυναίσθηση, η κρίση και η κατανόηση των κινήτρων του άλλου, δεν μπορούν να αναπαραχθούν από μηχανές.
Παρότι οι ψηφιακές τεχνολογίες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν αυτή τη θεμελιώδη ανθρώπινη διάσταση, έχουν επηρεάσει βαθιά το επιχειρησιακό περιβάλλον της HUMINT. Από τη μία πλευρά, προσφέρουν νέα εργαλεία και δυνατότητες· από την άλλη, δημιουργούν πρωτόγνωρες απειλές και προκλήσεις αντικατασκοπείας. Παρ’ όλα αυτά, ο ψηφιακός μετασχηματισμός της HUMINT δεν σηματοδοτεί το τέλος της, αλλά τη μετάβασή της σε ένα πιο σύνθετο και απαιτητικό περιβάλλον.
Η HUMINT στο σύγχρονο οικοσύστημα
Παρά τις εντυπωσιακές προόδους σε άλλους κλάδους συλλογής πληροφοριών – όπως η SIGINT, η IMINT/GEOINT, η ELINT και οι νεότεροι τομείς όπως η SOCMINT – η HUMINT παραμένει αναπόσπαστο στοιχείο κάθε αποτελεσματικής κοινότητας πληροφοριών. Οι τεχνικοί κλάδοι μπορούν να ενισχύσουν τη συλλογή, αλλά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την ανθρώπινη κατασκοπεία.
Το παράδειγμα της αιφνιδιαστικής επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου του 2023 λειτουργεί ως χαρακτηριστική υπενθύμιση των ορίων της τεχνολογίας. Παρά την εκτεταμένη χρήση προηγμένων συστημάτων επιτήρησης και συλλογής δεδομένων, οι προθέσεις και τα σχέδια της Χαμάς δεν αποκαλύφθηκαν εγκαίρως.
Σύμφωνα με τον Αβνέρ Μπαρνέα, η αποτυχία αυτή συνδέεται άμεσα με την έλλειψη ανθρώπινων πηγών εντός του ηγετικού πυρήνα της οργάνωσης. Το περιστατικό υπογραμμίζει ότι, χωρίς HUMINT, ακόμη και οι πλέον τεχνολογικά προηγμένες υπηρεσίες πληροφοριών κινδυνεύουν από στρατηγικό αιφνιδιασμό.
Η HUMINT σε έναν ψηφιοποιημένο κόσμο
Ο σύγχρονος κόσμος χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη ψηφιοποίηση και διασύνδεση. Οι άνθρωποι αφήνουν αναπόφευκτα ψηφιακά ίχνη μέσα από τη χρήση “έξυπνων” συσκευών, διαδικτυακών πλατφορμών και κοινωνικών δικτύων. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων, χωρίς τη δημιουργία ψηφιακών αποτυπωμάτων, καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη.
Αυτή η πραγματικότητα επιβάλλει μια ριζική επανεξέταση των μεθόδων ασφαλούς διεξαγωγής επιχειρήσεων HUMINT. Ταυτόχρονα, καθώς μεγάλο μέρος της ανθρώπινης δραστηριότητας μεταφέρεται στο διαδίκτυο, ή σε εικονικά περιβάλλοντα, η HUMINT καλείται να δραστηριοποιηθεί και σε αυτά τα πεδία. Οι ψηφιακές πλατφόρμες προσφέρουν νέες δυνατότητες στόχευσης και επικοινωνίας, αλλά ενέχουν σημαντικούς κινδύνους αποκάλυψης.
Οι επαγγελματίες της HUMINT οφείλουν να κατανοήσουν σε βάθος αυτή τη νέα ψηφιακή πραγματικότητα. Η προσαρμογή δεν είναι προαιρετική. Απαιτείται ένας συνδυασμός παραδοσιακής ανθρώπινης κατασκοπείας και κυβερνο-βασισμένων μεθοδολογιών, ώστε οι αξιωματικοί πληροφοριών να μπορούν να λειτουργούν με ασφάλεια, τόσο στον φυσικό, όσο και στον ψηφιακό κόσμο.
Παρά την έκρηξη της OSINT και των τεχνικών κλάδων συλλογής, η HUMINT δεν καθίσταται παρωχημένη. Αντιθέτως, οι ανθρώπινες πηγές παραμένουν μοναδικά ικανές να αποκαλύπτουν προθέσεις πριν αυτές εκδηλωθούν ή καταστούν ορατές σε ανοιχτές πηγές. Οι μηχανές μπορούν να αναλύουν δεδομένα, αλλά δεν μπορούν να κατανοήσουν την ανθρώπινη ψυχολογία.
Η διάκριση μεταξύ κυβερνοκατασκοπείας και ανθρώπινης κατασκοπείας είναι κρίσιμη. Η πρώτη αφορά κυρίως μηχανές που συλλέγουν πληροφορίες από άλλες μηχανές. Η δεύτερη βασίζεται στις ανθρώπινες σχέσεις, οι οποίες δεν κλιμακώνονται, ούτε αυτοματοποιούνται. Η εμπιστοσύνη απαιτεί χρόνο και προσωπική επαφή, ακόμη και στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
Αντικατασκοπεία στην εποχή της τεχνολογικής επανάστασης
Οι ψηφιακές τεχνολογίες έχουν μεταμορφώσει σχεδόν κάθε στάδιο των επιχειρήσεων HUMINT, ιδίως τον εντοπισμό και τη στρατολόγηση. Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το LinkedIn, αποκαλύπτουν λεπτομερείς επαγγελματικές πληροφορίες, ενώ προσωπικές πλατφόρμες εκθέτουν πιθανά κίνητρα ή τρωτά σημεία.
Η SOCMINT έχει αναδειχθεί σε κρίσιμο εργαλείο, αν και συνοδεύεται από κινδύνους χειραγώγησης και παραπληροφόρησης. Τα ψηφιακά εργαλεία αυξάνουν την αποδοτικότητα, αλλά απαιτούν ενισχυμένη επαλήθευση. Οι ίδιες δε τεχνολογίες που ενισχύουν τη HUMINT, ενισχύουν και την αντικατασκοπεία. Μαζικές παραβιάσεις δεδομένων, όπως αυτής του OPM (Γραφείο Διαχείρισης Προσωπικού των ΗΠΑ) το 2015, έχουν προσφέρει στους αντιπάλους τεράστιες ποσότητες ευαίσθητων πληροφοριών.
Οι μαζικές παραβιάσεις δεδομένων, όπως η προαναφερόμενη παραβίαση, έχουν παράσχει στους αντιπάλους εξαιρετικά λεπτομερείς προσωπικές πληροφορίες και πληροφορίες ασφαλείας, δίνοντάς τους ένα ισχυρό πλεονέκτημα στη στόχευση αξιωματικών πληροφοριών και πιθανών πηγών.
Πέρα από τις παραβιάσεις δεδομένων, οι επαγγελματίες του HUMINT λειτουργούν πλέον σε ένα περιβάλλον σχεδόν συνεχούς επιτήρησης. Οι κάμερες δρόμου με τεχνητή νοημοσύνη, η πανταχού παρούσα τεχνική επιτήρηση και τα πολλαπλασιαζόμενα βιομετρικά συστήματα (αναγνώριση προσώπου, δακτυλικά αποτυπώματα, ανάλυση βάδισης, σαρώσεις αμφιβληστροειδούς) καθιστούν την κρυφή λειτουργία ολοένα και πιο δύσκολη.
Η διεθνής ανταλλαγή βιομετρικών δεδομένων έχει περιορίσει περαιτέρω την ικανότητα ταξιδιού, ή λειτουργίας με ψευδώνυμα, οδηγώντας σε μια στροφή προς ένα μοντέλο “μία χώρα, ένα ψευδώνυμο”. Ακόμη και οι καθιερωμένες πρακτικές κρυφής ταυτότητας αποδεικνύονται εύθραυστες, αναγκάζοντας τις υπηρεσίες πληροφοριών να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται, συντηρούνται και υποστηρίζονται τα αφηγήματα κρυφής ταυτότητας σε έναν ψηφιακό κόσμο.
Αυτές οι πιέσεις οδηγούν τη συζήτηση για νέα επιχειρησιακά υποδείγματα. Ορισμένοι πρώην αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών υποστηρίζουν ότι η προστασία ψευδών ταυτοτήτων μπορεί σύντομα να είναι αδύνατη και προτείνουν εναλλακτικά μοντέλα, όπως η χρήση “επιτόπου” πρακτόρων, επαγγελματιών που λειτουργούν με τις πραγματικές τους ταυτότητες, ενώ υποστηρίζουν κρυφά τις υπηρεσίες πληροφοριών. Αυτή η προσέγγιση θα μείωνε την εξάρτηση από κατασκευασμένες κρυφές ταυτότητες, αλλά εισάγει νέους κινδύνους και οργανωτικές προκλήσεις.
Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν
Τα ψηφιακά εργαλεία έχουν κάνει το HUMINT πιο ισχυρό και πιο επικίνδυνο ταυτόχρονα. Η τεχνολογία έχει επεκτείνει τις δυνατότητες στον εντοπισμό, την στρατολόγηση και την ανάλυση, ωστόσο έχει επίσης διαβρώσει την ανωνυμία, έχει ενισχύσει τις απειλές αντικατασκοπείας και έχει αναγκάσει τις υπηρεσίες πληροφοριών να επανεξετάσουν μακροχρόνιες υποθέσεις σχετικά με την κάλυψη, την ταυτότητα και το μελλοντικό εργατικό δυναμικό στο HUMINT.
Το αρχέτυπο του παραδοσιακού πράκτορα HUMINT είναι ολοένα και πιο ξεπερασμένο σε μια ψηφιακή εποχή. Οι σημερινοί και οι αυριανοί επαγγελματίες HUMINT μπορεί να μοιάζουν περισσότερο με τεχνολογικά καταρτισμένους ειδικούς δεδομένων, παρά με κλασικούς πράκτορες πεδίου, απαιτώντας από τις υπηρεσίες πληροφοριών να επανεξετάσουν ποιους στρατολογούν και πώς τους προετοιμάζουν για τα σύγχρονα επιχειρησιακά περιβάλλοντα.
Μια βασική πρόκληση είναι η γενεαλογική μετατόπιση στο εργατικό δυναμικό των υπηρεσιών πληροφοριών. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία αξιωματικοί είναι “ψηφιακοί μετανάστες” που εισήλθαν στην υπηρεσία πριν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ οι νεότεροι “ψηφιακοί ιθαγενείς”, ιδιαίτερα η Γενιά Ζ, συχνά φέρουν εκτεταμένα ψηφιακά αποτυπώματα από την πρώιμη παιδική ηλικία, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών που κοινοποιούνται μέσω “κοινής χρήσης”.
Αυτά τα μακροχρόνια ψηφιακά ίχνη περιπλέκουν τη δημιουργία κάλυψης και τις παράνομες επιχειρήσεις. Ενώ αυτό το ζήτημα μπορεί να είναι λιγότερο έντονο σε αυταρχικά κράτη, οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών στρατολογούν όλο και περισσότερο σε νεότερες ηλικίες για να μετριάσουν αυτούς τους κινδύνους και να διαμορφώσουν την ψηφιακή πειθαρχία νωρίς.
Ωστόσο, η διαχείριση των ψηφιακών ταυτοτήτων είναι περίπλοκη. Ο απλός περιορισμός ή η διαγραφή λογαριασμών κοινωνικών μέσων κατά την έναρξη της υπηρεσίας, δεν επαρκεί και μπορεί ακόμη και να είναι αντιπαραγωγική μέθοδος, καθώς οι απότομες αλλαγές στη διαδικτυακή συμπεριφορά μπορούν να προσελκύσουν την προσοχή των αντιπάλων, χρησιμοποιώντας αναλύσεις μεγάλων δεδομένων. Συνεπώς, οι υπηρεσίες πληροφοριών πρέπει να επανεξετάσουν τα χρονοδιαγράμματα προσλήψεων και τη μακροπρόθεσμη διαχείριση ταυτότητας, πολύ πριν από την έναρξη της επίσημης απασχόλησης.
Συμπέρασμα
Παρά τις προκλήσεις αυτές, τα βασικά στοιχεία της τεχνικής HUMINT παραμένουν άθικτα. Αυτό που έχει αλλάξει περισσότερο είναι η φάση εντοπισμού και στρατολόγησης, η οποία έχει μετασχηματιστεί από την ψηφιοποίηση. Σε απάντηση, οι υπηρεσίες πληροφοριών – όπως η CIA – έχουν δημιουργήσει νέους ρόλους όπως οι Αξιωματικοί Στόχευσης και οι ασκούμενοι ψηφιακής στόχευσης, που επικεντρώνονται στην αξιοποίηση διαθέσιμων δεδομένων για τη δημιουργία αξιοποιήσιμων στοιχείων για τους πράκτορες επί του πεδίου.
Συνολικά, η HUMINT προσαρμόζεται αντί να εξαφανίζεται. Ενώ τα εργαλεία, τα σύνολα δεξιοτήτων και τα προφίλ προσωπικού εξελίσσονται για να ανταποκριθούν στις ψηφιακές πραγματικότητες, οι επιχειρήσεις ανθρώπινης πληροφόρησης συνεχίζουν να βασίζονται σε παραδοσιακές αρχές, οι οποίες τώρα ενισχύονται από την προηγμένη αξιοποίηση δεδομένων και τους ψηφιακά επικεντρωμένους ρόλους.
Η HUMINT δεν εξαφανίζεται· εξελίσσεται. Παρά – και εν μέρει λόγω – των τεχνολογικών εξελίξεων, η ανθρώπινη κατασκοπεία παραμένει βαθιά ανθρώπινη. Όπως τόνισε η επικεφαλής της MI6, ορισμένες σχέσεις θα παραμείνουν «πεισματικά ανθρώπινες». Οι υπηρεσίες πληροφοριών που θα καταφέρουν να συνδυάσουν την κλασική τέχνη με τις νέες τεχνολογίες θα αποκτήσουν αποφασιστικό πλεονέκτημα στην κατανόηση των προθέσεων και στη λήψη αποφάσεων.
.jpg)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου