Πολλοί συχνά αναρωτιόμαστε: Μα, καλά τι γίνεται στον κόσμο;. Μόνον πόλεμοι ή απειλές πολέμων, εξοπλισμοί, διαξιφισμοί, εντάσεις, αλλά και ληστείες , βιασμοί, καταχρήσεις, συμβόλαια θανάτου κ.α ανάλογα; Εξυπακούεται ότι σε μερικές χώρες – όπως η δική μας πχ – κυριαρχεί και μια άλλη θλιβερή παράμετρος: η ενασχόληση (σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα – με την πολιτική και τους πολιτικούς). Απασχολούν δε Ιδιαίτερα (σ.σ μονοπωλούν ορθότερα) οι αλληλοκατηγορίες των ενασχολούμενων –είτε επαγγελματικά ή ως χόμπι – καθώς και το υβρεολόγιο ορισμένων προς … «συναδέλφους αντιπάλους» τους(!). Το παράδειγμα –ιδίως για τους νέους μας - είναι ανατριχιαστικό, καταδικαστέο, προς αποφυγή. Κοντολογίς δίνεται η εντύπωση πως τίποτα καλό, αξιόλογο, αξιέπαινο και άξιο προβολής δεν συμβαίνει πλέον. Όμως πρόκειται για λάθος εκτίμηση /εντύπωση. Συμβαίνουν και ενδιαφέροντα πράγματα, αλλά είτε παρασιωπούνται /αγνοούνται, ή απλώς αναφέρονται, είτε αποφεύγεται να προβληθούν για ημέρες, όπως γίνεται με τα δυσάρεστα γεγονότα. Η εξήγηση της άνισης αντιμετώπισης (ως προς την προβολή) των δύο είναι γνωστή: «Τα δυσάρεστα» πουλάνε μόνον!. Γιατί όμως να «πουλάνε» μόνον αυτά; Αλλά και γιατί να υποχρεωθεί το πόπολο να «ψωνίζει» από αυτό το άθλιο παζάρι; Είναι άραγε τόσο διεστραμμένη η ανθρώπινη φύση μας, ο ανθρώπινος ιδιότυπος /ιδιοσυστασία μας που απαιτεί να επιμένει να συντηρείται κατ’ αποκλειστικότητα με δράματα κ.ο. κ;. Μήπως ενυπάρχει εγγενής μαζοχισμός που δημιουργεί ροπή προς τα επώδυνα, τα αρνητικά, τα διεστραμμένα;. Μήπως πάλι το αμφιλεγόμενο, δυσπερίγραπτο, ανθρώπινο ον, εμφανίζει δυσεξήγητη επιπολαιότητα, με συνέπεια να παρασύρεται από διάφορους (πχ ΜΜΕ, πολιτικούς, κ.α), οι οποίοι, λόγω ιδίου συμφέροντος, το εκπαιδεύουν και τελικά το εθίζουν στη μιζέρια, στα δράματα, στη διαφθορά, επειδή αυτά –πρέπει να – κυριαρχούν στον κόσμο;. Όταν το κοινό υφίσταται διαρκή /διηνεκή πλύση εγκεφάλου και καταλήγει να πιστεύει πως ο διεφθαρμένος, έκλυτος βίος και ο αυτοσκοπός (αντί παντός, με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο και τρόπο) είναι η απόκτηση υλικών αγαθών, γιατί απορούμε;.
Δυστυχώς ο λαός –στην πλειονότητά του – έχει μπει (για να το πω λαϊκά) στο …. λούκι μιας διαβίωσης η οποία δεν χαρακτηρίζεται μόνον από τη συρρίκνωση του βιοτικού του επιπέδου, αλλά και από τη ποιοτική υποβάθμισή του.
Αποτέλεσμα η ενασχόληση, το ενδιαφέρον –ενδεχομένως, για ορισμένους – και η … απόλαυση από τις αχρειότητες που υπερπροβάλλονται! Αγαθοεργίες, προσφορές στον συνάνθρωπο, αλληλεγγύη, επιστημονικές ανακαλύψεις /εφευρέσεις, έργα τέχνης, φάρμακα, καθώς και παραδείγματα συνανθρώπων μας με περίσσευμα καρδιάς, μένουν στο περιθώριο του … «ενδιαφέροντος». Εκτός «αγοράς» στα αζήτητα. Ή –στην καλύτερη περίπτωση – τοποθετούνται στα …. χαμηλά και πίσω ράφια των προϊόντων που … «πουλάνε». Κατάντια!.
Θα σταθώ σε ένα τελευταίο παράδειγμα, που ήταν και η αφορμή, το κέντρισμα, για να γράψω το άρθρο που τώρα διαβάζετε: Πριν 4 χρόνια, κάποιοι «φίλαθλοι» νεαροί με αγνά οπαδικά αισθήματα και ανυπόκριτη αγάπη προς την ομάδα τους –βγήκαν –δίκην … χάροντα –παγανιά να εξυγιάνουν το χώρο του ποδοσφαίρου στη Θεσσαλονίκη. Ίσως σκέφτηκαν ότι αν πάρουν εξοντωτικά μέτρα κατά των οπαδών /φιλάθλων αντίπαλων ομάδων, θα ξεκαθαρίσει ο χώρος από τους … «εχθρούς».
Ίσως πάλι ο «οπαδισμός» τους, να ήταν πρόφαση ή η κάλυψη θηριωδών ενστίκτων εγκληματικών στοιχείων, που έπρεπε να ικανοποιηθούν με κάποια επίπαση ή άλλοθι την … «φίλαθλή» τους ιδιότητα και την απροσμέτρητη – μέχρι θανάτου, των άλλων βέβαια –αγάπης τους για την ομάδα τους(!).
Ό,τι και αν ευθύνεται , ό, τι κι αν τους ώθησε, σκότωσαν εν ψυχρώ και με βάρβαρο τρόπο ένα 19χρονο παιδί: Τον Άλκη Καμπανά!.... Οι πονεμένοι γονείς όλα αυτά τα χρόνια τήρησαν χαμηλούς τόνους και μια εντυπωσιακά αξιοπρεπή στάση.
Πρόσφατα χάθηκαν στην άσφαλτο φίλαθλοι στη Ρουμανία της ίδιας ομάδας, της οποίας – άλλοι οπαδοί –, σκότωσαν τον Άλκη. Θρήνος σε όλη την Ελλάδα. Ανεξάρτητα από οπαδικές ή αθλητικές προτιμήσεις. Οι γονείς του Άλκη, πήγαν (συμμετείχαν στη κηδεία και στον πόνο των άλλων γονέων). Πόσα τηλεπάνελς «ειδικών» στήθηκαν;. Αυτό το μεγαλείο ψυχής, γιατί δεν προβλήθηκε όσο θα έπρεπε; Πόσο και πως επιβράβευσε η πολιτεία το υπέροχο, διδακτικό τους παράδειγμα;. (Ρητορικά ασφαλώς ερωτήματα). Κοπτόμεθα –πολίτες και πολιτικοί /Πολιτεία – για το καλό των νέων μας. Άλλοι πραγματικά και άλλοι (συνήθως οι υπευθυνοανεύθυνοι αρμόδιοι) και άλλοι υποκριτικά. Θέλουμε, υποτίθεται το καλό τους. Πως όμως θα επιτευχθεί αυτό; Όταν υπάρχει έλλειμμα παιδαγωγών (και πληθώρα εκπαιδευτικών) και αρνητικά –κάποτε και αποτρόπαια παραδείγματα αρμοδίων /ιθυνόντων - που δεν σέβονται απολύτως τίποτα και κανέναν;. Όταν (σ.σ φαντάζομαι να απασχολεί και τους γλωσσολόγους) στο Κοινοβούλιο ορισμένοι επιμένουν σε Κυνοκαυγάδες, τότε δεν θα πρέπει να ονομαστεί: Κυνοβούλιο; Ή μήπως με τον εθισμό του κοινού στη μακροχρόνια κατανάλωση (αμάσητα μάλιστα) τηλεσαριδιών /τηλεσκουπιδιών, που τους προσφέρονται … ελλείψει άλλης πιο υγιεινής διατροφής;.
Όταν διπλωματούχοι αδυνατούν να αντιληφθούν, ή εμμένουν στο να μη θέλουν να αποδεχτούν ότι η διδαχή (των νέων ιδίως) δεν γίνεται με ωραιολογίες, υποσχέσεις, θεωρίες, διαφήμιση, αλλά –βασικά – με το φωτεινό παράδειγμα;.
Βέβαια οι ίδιοι έπαψαν προ πολλών δεκαετιών να διαθέτουν ανάλογα παραδείγματα. Γνωστοί οι λόγοι. Περιέργως όμως δεν διαθέτουν ούτε την απλή, κοινή λογική, ή έστω την συνειδητή υποχρέωσή τους, ώστε να αναδείξουν διδακτικά παραδείγματα άλλων πολιτών, όπως των γονέων του Άλκη. Επιπρόσθετα αγνοούν πως αν το πράξουν, αν προβάλλουν και επιβραβεύσουν εκείνους που το αξίζουν, έμμεσα, ωφελούνται και οι ίδιοι (σ.σ ενδεχομένως και αν μην διαθέτουν χρόνο να ασχοληθούν , επειδή θα πρέπει να εξοντώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Δυστυχώς –ως παράπλευρη απώλεια – τον υποβιβασμό και του ποιοτικού επιπέδου του λαού!).
ΥΓ. Επειδή η προβολή και επιβράβευση ανάλογων πράξεων, όπως των γονέων του ΄Άλκη, είναι αναγκαίες για την κοινωνία μας, επιβάλλεται να το αντιληφθούν – ακόμη και –οι εξουσιαστές μας.
Άλλωστε … δεν επιβαρύνει ούτε τον κρατικό (τους) κορβανά !....
*Ιατρού
.png)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου