Στην Ανατολή αστραπές, πάει για μπόρα.
Η Δύση σε ρόλο σταυροφόρας
και τότε και τώρα, για του Ισραήλ τη χώρα.
Πολλοί οι αιθεροβάμονες,
περισσότεροι οι ονειροπόλοι.
Ξύπνιοι βλέπουν όνειρα,
τη γη να καταπιούν όλη.
Και οι πολίτες;
Αυτοί… οι χαχόλοι.
Άνθρωποι πλεονέκτες,
βίαιοι, ψεύτες, κλέφτες.
Μόνο το κέρδος τους τραβάει,
χωρίς φραγμούς, χωρίς ηθική,
στον χάος τους πάει.
Με αληθοφανή επιχειρήματα,
της ψευτιάς αποκυήματα.
ο καυγάς για τα χρήματα,
αντί για Λόγο συνθήματα.
Και στήνουν τερατουργήματα,
οι τοίχοι γέμισαν γραψίματα
Και στους δρόμους συγκεντρώνονται
τα θύματα. Θα τα πάρουν τα μαθήματα;
Μας οδηγούν στον όλεθρο,
μας οδηγούν στην πλάνη.
Κάθε φορά το ίδιο βιολί
Ηγέτες λαοπλάνοι
Μας οδηγούν στην καταστροφή
που ο νους μας δεν την πιάνει.
Μας κυβερνούν άφρονες,
με πράξεις αφροσύνης
Έλλειμμα έχουν λογικής,
η έπαρση δεν τους αφήνει
Σε εμφύλιους μας ρίχνουν σπαραγμούς
και συνεχώς εγκληματούν.
Λαούς ποδοπατούν και ξεριζώνουν,
κι άλλους τους εξαερώνουν.
Με την ΑΙ σύμμαχο τους μας τυφλώνουν,
και τους θεσμούς τώρα τους αλλοιώνουν.
Εμείς οι Έλληνες ζούμε με οδύνη,
ο γείτονας ήσυχους δεν μας αφήνει.
Και τα κομματόσκυλα, τυφλά, άβουλα
ό,τι πουν τα αφεντικά εκτελούν υπάκουα.
Ο ελληνικός λαός; Δεν μετρά.
Αιτία η απληστία,
η έλλειψη στρατηγικής της ηγεσίας.
της διεθνούς εξουσίας Εντολοδόχοι
τα Ιμια στους Τούρκους έχουν παραδώσει
τούτη τη χώρα ο λαός θα την σώσει.
Ηγέτες από Αρετή στερημένοι,
πολιτικοί σε ντόπια και ξένα κέντρα δεμένοι.
Πολίτες ανεκτικοί και φοβισμένοι,
το πολιτικό συμφέρον υπεράνω όλων.
Κι οι τιμές ανεβαίνουν κατά κόρον,
και τον κόσμο γονατίζουν όλον.
Η πολιτική βούληση τους λείπει,
και αν όπλο κρατούν, θα σιγήσει.
Κόκκινες γραμμές ποτέ δεν βάζουν,
κι αν τις βάλουν, τις αλλάζουν
Και τον εισβολέα αγκαλιάζουν.
Σήμερα που συθέμελα στη γη τραντάζουν
το διεθνές δίκαιο κάτι ανόητοι μηρυκάζουν.
ΗΠΑ και Ρωσία το έκαναν κουρέλι,
κι ο Αττίλας την Κύπρο έκοψε σαν καρβέλι.
Όλα σε τροχιά συγκρουσιακή,
ο καθένας ξεκινά την αρμάδα του εκεί.
Κανείς δεν μπορεί πια να τους σταματήσει,
ο ΟΗΕ αδύναμος με φωνή ξεψυχισμένη .
Η Δύση διχασμένη. Κάτι ο πλανήτης περιμένει;
Ο κόσμος δεν θα αυτοκτονήσει.
Στο τέλος η Ειρήνη θα επικρατήσει.
Σήμερα που ο Χάρος στέκει αδυσώπητος
ο πόλεμος φαντάζει αδιανόητος
(1/2/26)
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com








Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου