Τελευταίες αναρτήσεις

25 Μαΐου 2017

Η Πολιτική της Τουρκίας και το Ποντιακό Ζήτημα (μέρος 1ο)

Η ομιλία που πραγματοποίησε ο Νίκος Ταμουρίδης Αντιστράτηγος (ε.α)-Επίτιμος Α' Υπαρχηγός ΓΕΣ, στις 19 Μαΐου 2017 στο αμφιθέατρο της Ι.Μ. Αλεξανδρουπόλεως, ως προσκεκλημένος των τοπικών Πολιτιστικών Συλλόγων, με θέμα ''Η Τουρκική Πολιτική και το Ποντιακό Ζήτημα". 

Γενικά 

Η Τουρκία αποτελεί αναμφισβήτητα έναν διεθνώς υπολογίσιμο γεωπολιτικό παίκτη στο Παγκόσμιο Σύστημα, βασιζόμενη στη θέση της στον παγκόσμιο χάρτη, στη σχέση της με τα τουρκόφωνα κράτη (που ξεπήδησαν από τη διάλυση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης) και με τον λοιπό ισλαμικό και αραβικό κόσμο, καθώς και στην στρατιωτική της ισχύ.

Με τους Τούρκους είχαμε πάντοτε προβλήματα, από τον 11ο μ.Χ. αιώνα, τότε που έκαναν την εμφάνισή τους στα ανατολικά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Δυστυχώς, οι δυο λαοί ζούσαμε και ζούμε σε μια συνεχή αντιπαράθεση. Και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Βρισκόμαστε σε ένα χώρο που έχει ίσως την μεγαλύτερη γεωπολιτική και γεωστρατηγική αξία σε όλο τον κόσμο. Είμαστε στο κέντρο του κόσμου. Στο σταυροδρόμι των τριών ηπείρων της χερσαίας ηπείρου γης. Στο κέντρο, διαχρονικά, των εξελίξεων.

Επιπλέον, οι μεγάλες διαφορές στα βασικά στοιχεία δόμησης της εθνικής συνείδησης (θρησκεία, γλώσσα, πολιτιστική κληρονομιά), καθώς και η διαχρονική αρπακτική νοοτροπία και αλαζονική πολιτική των γειτόνων μας, δεν επέτρεψαν (και δεν επιτρέπουν) την από κοινού προσέγγιση και ειλικρινή συμφωνία για ειρήνη, προς όφελος των δύο λαών. 

Τουρκική Πολιτική 

Η πολιτική εν γένει της Τουρκίας στηρίζεται κατά το πλείστον στις σκέψεις του Μουσταφά Κεμάλ, του αναμφισβήτητου ηγέτη της, που την οδήγησε από το σκοτάδι της σουλτανικής παράδοσης στο φως του σύγχρονου κόσμου. Μέσω της πολιτικής αυτής η Τουρκία  έχει ως στόχο να καταστεί μια από τις πιο ισχυρές χώρες του κόσμου, δηλαδή μια υπερδύναμη.

Έχει ως εφαλτήριο την εσωτερική πολιτική  που προσβλέπει στην απόλυτη τάξη, και η οποία  βασίζεται κατά πολύ στη ρήση του Κεμάλ  ''Yurtta barış dünyada barış'' (Ειρήνη στην πατρίδα ειρήνη στον κόσμο). Η εξωτερική δε πολιτική εξακοντίζεται σε τρεις άξονες, την ισορροπία ανεξαρτησίας και ασφάλειας μέσω των σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, το μέγιστο όφελος από τις σχέσεις της με τις γείτονες χώρες (όπου πρώτη θέση κατέχει η Ελλάδα) και το περιφερειακό-παγκόσμιο όραμά της με βάση την Ευρώπη και ανοίγματα και επιρροές στην Ασία και την Αφρική (μέσω των τουρκόφωνων και ισλαμικών πληθυσμών).

Μέσα στο πλαίσιο εφαρμογής της πολιτικής αυτής, οι Τούρκοι, χρησιμοποίησαν τη μέθοδο του εκτουρκισμού δια του εξισλαμισμού και στη συνέχεια τη μέθοδο του εκφοβισμού και της παντουρκικής προπαγανδιστικής εκστρατείας (Ηepimiz Türküz = Είμαστε όλοι μας Τούρκοι). Στο εγχείρημά τους αυτό ακολούθησαν το λανθασμένο γαλλικό πρότυπο της υποκειμενικής πραγματικότητας του Έθνους.  Το Έθνος όμως αποτελεί μια αντικειμενική πραγματικότητα και είναι το πιο ισχυρό στοιχείο ύπαρξης και παραγωγής πολιτισμού εκ μέρους των λαών. Έτσι, νομοτελειακά, η Τουρκία θα καταρρεύσει, όπως κατέρρευσαν και καταρρέουν τα πολυεθνικά κράτη και οι πολυεθνικές αυτοκρατορίες.

Στο ίδιο πλαίσιο, οι Τούρκοι διατρανώνουν παντού, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό πόσο μεγάλο έθνος είναι (Τürkiye büyük millet = Μεγάλο έθνος η Τουρκία). Δεν πείθουν όμως. Μεγάλο κράτος ναι, έθνος όχι. Ήδη έχουν αποδεχτεί ότι η μεγάλη μειονότητα της χώρας, οι Κούρδοι, δεν είναι Τούρκοι. Δύσκολο είναι να πείσουν ακόμη και αυτούς τους σημερινούς κατοίκους του Πόντου ότι είναι Τούρκοι, καθόσον το μείζον αυτών, εδώ και κάποιες δεκαετίες αυτοπροσδιορίζονται ως Karadenizliler (Μαυροθαλασσίτες) και όχι ως Τούρκοι. Οι ίδιοι δε οι γείτονές μας στην απέναντι όχθη του Αιγαίου επιγραμματικά διαπιστώνουν ότι η χώρα τους αποτελείται από ένα περίεργο μωσαϊκό εθνοτήτων και θρησκευτικών μειονοτήτων (Türkiye-de yetmis iki bucuk millet var = Στην Tουρκία υπάρχουν εβδομήντα δύο και μισό εθνότητες).

Έτσι, η πολιτική των μηδενικών προβλημάτων, που υποστήριζε μέχρι πρόσφατα ότι εφαρμόζει η Τουρκία με τους γείτονές της, μοιραίως φαίνεται να έχει περάσει στο εσωτερικό της χώρας, όπου δύο είναι οι μεγάλες απειλές: οι διασπαστικές τάσεις (π.χ. Κουρδική αυτονομία ή απόσχιση) και η οπισθοδρόμηση (π.χ. φανατικό ισλάμ, εθνικο-θρησκευτικές μειονότητες). Το Ποντιακό ζήτημα, το οποίο ανοιχτά δεν δέχεται ως θέμα η Τουρκία, το κατατάσσει και στις δύο αυτές απειλές.

Τέλος, ένα άλλο χαρακτηριστικό της διεθνούς συμπεριφοράς των Τούρκων, είναι ότι στα πλαίσια της σταθερής πολιτικής του αποκλειστικά ιδίου συμφέροντος, όταν γνωρίζουν ότι σε ένα θέμα δεν έχουν δίκαιο, χρησιμοποιούν την μέθοδο της (θεωρητικής και ανεδαφικής) απεραντολογίας, προσπαθώντας να θέτουν όσο πιο πολλά θέματα μπορούν, συζητώντας αενάως χωρίς πρόθεση εξεύρεσης λύσης. Αυτό ακολουθούν και στα θέματα με τη χώρα μας. 

Το Ποντιακό Ζήτημα 

Οι Τούρκοι στο Ποντιακό Ζήτημα ακολουθούν πιστά τις απόψεις του Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ), ο οποίος, μεταξύ των άλλων, σκιαγραφεί της θέσεις της Τουρκίας για τον Πόντο σε μια μνημειώδη ομιλία του στην Μεγάλη Συνέλευση του Δημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος, στις 15 Οκτωβρίου 1927. Η ομιλία αυτή κράτησε 36,5 ώρες και ονομάστηκε Atatürk nutuk, δηλαδή του Ατατούρκ ο (μεγάλος ρητορικός) λόγος. Η ομιλία αυτή, εκτός του γεγονότος ότι αποτελεί παρακαταθήκη στις νεώτερες τουρκικές γενιές και περιλαμβάνει μια αφήγηση για την πορεία του Τουρκικού έθνους και τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας, παρουσιάζει τμήματα της Ελληνικής ιστορίας όπως τα βλέπει ο Κεμάλ, ο επικεφαλής δηλαδή του αντιπάλου, από τη δική του πλευρά.

Σε αυτή του την ομιλία, ο Κεμάλ χαρτογραφεί τον χώρο από τα στενά του Βοσπόρου μέχρι τη Ριζούντα, ως περιοχή όπου μια ''κοινότητα'' προσπαθούσε στις αρχές του 20ου αιώνα να αναβιώσει τον αρχαίο Ελληνισμό! Παρουσιάζει τους Πόντιους αγωνιστές (τους οποίους υπολογίζει αρχικά 7.000 και στη συνέχεια 25.000 άτομα) ως ''μέλη ληστρικών ομάδων, βίαιους, άρπαγες και σφαγείς'', και τους συνδέει με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την ελεύθερη Ελλάδα.

Επιπλέον, αναφέρει ότι η ''Ρωμαίικη Κοινότητα'' με την υποστήριξη των ανταρτών, καθώς και ξένων δυνάμεων προσπαθούσε να ιδρύσει ανεξάρτητο Ποντιακό Κράτος.  Έτσι, τονίζει ότι, η Τουρκία ''αναγκάστηκε'' να λάβει σοβαρά μέτρα αντιμετώπισης της κατάστασης, υπέρ του ''βασανιζόμενου'' μουσουλμανικού στοιχείου και κατά της διάσπασης του Τουρκικού κράτους.

Η γνωστή τακτική που έξυπνα χρησιμοποιούν συνήθως οι Τούρκοι στο μεγαλείο της! Για άλλη μια φορά παρουσιάζουν τον θύτη ως θύμα και το αντίθετο. Τα αποτελέσματα βέβαια αυτών των ''μέτρων'' είναι γνωστά σε όλους μας. Μια ακόμη γενοκτονία από το ''βδέλυγμα της ερημώσεως'', από τη χώρα που έχει ως φιλοσοφία και θεωρεί κατόρθωμα να αρπάζει ότι καλό έχει ο γείτονάς της. Προσωπικά, συνιστώ σε όσους δεν είναι ψύχραιμοι να μην διαβάσουν τα λεγόμενα του Κεμάλ στην ομιλία του αυτή.

Πέραν όμως της πολιτικής αυτής, οι Τούρκοι θεωρούν ότι τυχόν αναγνώριση της γενοκτονίας διεθνώς ή και από τους ίδιους θα αποτελούσε συντριπτική ήττα στα διπλωματικά χρονικά της!

Με την ύπαρξη της Κουρδικής κρατικής οντότητας στα σύνορά της, και με τη ωρίμανση σταδιακά της δημιουργίας του μεγάλου κράτους Κουρδιστάν, αισθάνεται να απειλείται πλέον πολύ σοβαρά η κρατική της συνοχή. Η προσπάθεια διατήρησης της εθνικής της συνοχής μάλλον απέτυχε οριστικά.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της συνοχής εντάσσουν οι Τούρκοι και το Ποντιακό ζήτημα, όπως και κάθε άλλο παρόμοιο θέμα.

Μια αναγνώριση της Γενοκτονίας από τους ίδιους, φοβούνται ότι συντελεί στην διάλυση της κρατικής-εθνικής συνοχής, ενώ μια διεθνής αναγνώριση θα άνοιγε το δρόμο και σε άλλες αναγνωρίσεις (π.χ. Αρμενίων, Ασσυρίων), οπότε ουσιαστικά θα έδινε δυνατότητα πιθανόν εδαφικών διεκδικήσεων και αποζημιώσεων και τελικά διεθνώς μια εικόνα της βαρβαρικής Τουρκίας. 

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Εισαγωγή 

"Εάν τα παρεληλυθότα μνημονεύεις, άμεινον περί των μελλόντων βουλεύσει", μας υπενθυμίζει ο αρχαίος ρήτορας Ισοκράτης, δηλαδή ''Αν θυμάσαι τα περασμένα, ξέρεις να αντιμετωπίζεις καλύτερα το μέλλον''. 

Γενικά - Γενοκτονία 

Αποτελεί εθνικό μας χρέος λοιπόν σήμερα, να θυμηθούμε και να θυμίσουμε στον κόσμο την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, την τραγωδία δηλαδή του αφανισμού των 353.000 προγόνων μας από τους Τούρκους τον περασμένο αιώνα.

Τί είναι όμως γενοκτονία; Σύμφωνα με τον νομικό ορισμό  που αναγράφεται στο άρθρο 2 της σχετικής συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών από το έτος 1948, γενοκτονία σημαίνει μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας, σκοτώνοντας ή προκαλώντας σοβαρή φυσική ή πνευματική βλάβη ή προκαλώντας συνθήκες για την φυσική εξόντωση μελών της ομάδας αυτής. Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις.

Είναι γεγονός ότι όσα έγιναν στον Πόντο την εποχή εκείνη, ήταν αποτέλεσμα της απόφασης των Τούρκων σωβινιστών για επίλυση του εθνικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη φυσική εξαφάνιση των γηγενών εθνοτήτων, δηλαδή με τις γενοκτονίες των χριστιανικών λαών, Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων, καθώς και με τη βίαιη τουρκοποίηση των μουσουλμανικών εθνοτήτων.

Ήδη η προσπάθεια αφανισμού των χριστιανών της περιοχής του Πόντου είχε αρχίσει από το 1911, με απόφαση που πήραν οι Νεότουρκοι σε συνέδριό τους στη Θεσσαλονίκη. Απόφαση για εξόντωση, η οποία και δυναμώθηκε το 1914 με τον οικονομικό πόλεμο και την καταλήστευση των ελληνικών περιουσιών, με τις επιθέσεις και λεηλασίες από οργανωμένες συμμορίες, τις εξορίες, τις ομαδικές εκτοπίσεις και τα τάγματα εργασίας σε απόμακρες περιοχές της Ανατολίας, όπου ελάχιστοι επέζησαν. Ήταν τότε που το οικουμενικό πατριαρχείο, σε ένδειξη πένθους, έκλεισε στις 15 Μαΐου 1914 όλες τις εκκλησίες και τα σχολεία και κατήγγειλε τους διωγμούς στις μεγάλες χώρες της εποχής.
Δεν κατάφερε, όμως, τίποτε γιατί ξέσπασε ο Α' παγκόσμιος πόλεμος.

Η λυσσαλέα εκστρατεία γιγαντώθηκε από το έτος 1916, οπότε και σταδιακά δημιουργήθηκε το αντάρτικο κίνημα των Ποντίων με αποκλειστικό κίνητρο τη σωτηρία τους. Το ποντιακό αντάρτικο, που είχε το χαρακτήρα της εθνικής αντίστασης, έδρασε κυρίως στο δυτικό Πόντο, αλλά και στον ανατολικό περισσότερο στην περιοχή της Σάντας, και έγραψε νέες σελίδες ηρωισμού της Ελληνικής αντίστασης.   

Η σκληρότερη όμως φάση της γενοκτονικής εκστρατείας άρχισε στις 19 Μαΐου 1919, με την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, με άδεια του Σουλτάνου, και κράτησε μέχρι το 1923. Με την υποστήριξη 2 Σωμάτων Στρατού, της Σεβάστειας και του Ερζερούμ, όπως ο ίδιος ο Κεμάλ είπε σε ομιλία του αργότερα, και τη βοήθεια τούρκων αιμοσταγών τσετέδων (ανταρτών-ληστών), άρχισε το φοβερό έργο του.

Τι να πρωτοεπισημάνει κανείς; Τις εκτελέσεις των επιφανών ποντίων, βουλευτών, τραπεζιτών, δασκάλων, παπάδων, δημοσιογράφων; Τους διωγμούς και τους φόνους απλών ανθρώπων; Τις αρπαγές και τους βιασμούς των γυναικών, τις αρπαγές και σφαγές μικρών παιδιών; Τις εκκενώσεις και πυρπολήσεις ολόκληρων πόλεων και χωριών, τις λυσσαλέες καταστροφές εκκλησιών και μοναστηριών, καθώς και τους ομαδικούς εξισλαμισμούς;

Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Από τους περίπου 700.000 Έλληνες που ζούσαν στον Πόντο την παραμονή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι το τέλος του 1923 είχαν εξοντωθεί 353.000 άτομα. Όλοι αυτοί έπεσαν θύματα ενός προμελετημένου εγκλήματος, ενός καλά οργανωμένου σχεδίου, από τους Νεοτούρκους, χωρίς στην περιοχή εκείνη να υπάρχει πόλεμος μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Η γενοκτονία αυτή αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη γενοκτονία του προηγούμενου αιώνα, μετά από αυτή των Αρμενίων, τί σύμπτωση βέβαια, από τους ίδιους τους Τούρκους. 

Τον επίλογο της γενοκτονίας ακολουθεί η μοναδική στην παγκόσμια ιστορία ρύθμιση από μια συνθήκη ειρήνης, τη συνθήκη της Λωζάνης το 1923, και η επιβολή από τη διεθνή κοινότητα της υποχρεωτικής ανταλλαγής εκατομμυρίων ανθρώπων, πληθυσμών δηλαδή όχι κάποιων συγκεκριμένων περιοχών, αλλά ολόκληρων χωρών. Έτσι οι πρόγονοί μας ξεριζώθηκαν οριστικά και αμετάκλητα από τις προαιώνιες εστίες τους και μεταφέρθηκαν αναγκαστικά σε μια νέα πατρίδα. 

συνεχίζεται στο 2ο μέρος



Share

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.