Η Κύπρος ούτε «εθνάρχες» είχε, ούτε ηγέτες αξιώθηκε - έφυγαν αφήνοντας πίσω τους ερείπια…
Γράφει η Φανούλα Αργυρού
«Αφήνεται στον αναγνώστη η δυνατότητα να προβληματιστεί και να ερμηνεύσει το πλέον εξουθενωτικό και καταθλιπτικό γεγονός της νεότερης κυπριακής Ιστορίας. Πώς με 300 χρόνια τουρκικής κατοχής (1571-1878) η Κύπρος βγήκε ελληνική και με πενήντα χρόνια ελεύθερης πολιτειακής ζωής, με Έλληνες ηγέτες, πορεύεται προς την τουρκοποίηση!...»
Κ. Ν. Χατζηκωστής, «6 Προεδρικά Πορτραίτα»
Τον Ιανουάριο του 1958, όταν ο κυβερνήτης Σερ Χιου Φουτ ετοίμασε το τριχοτομικό σχέδιό του (γνωστό αργότερα ως Σχέδιο Μακμίλαν) όπως ήθελαν Βρετανοί και Τούρκοι (Δρ Νιχάτ Ερίμ), αλλά Αμερικανοί και ΝΑΤΟ απέρριπταν τη διχοτόμηση, στο Γραφείο Αποικιών πάρθηκε η απόφαση: Ότι δεν μπορούσαν εκεί και τώρα να προχωρήσουν για μια γρήγορη διχοτόμηση με χωριστές κυρίαρχες περιοχές, βρετανική, ελληνική και τουρκική.
Οι δύο λόγοι για την άποψή τους βασίζονταν στο γεγονός ότι τέτοια λύση θα έπρεπε να επιβληθεί διά πυρός και σιδήρου. Και θα ήταν πολύ δαπανηρή για το Ηνωμένο Βασίλειο παρά μια πιο σταδιακή προσέγγιση του προβλήματος.
Η Βρετανία ακολούθησε τη δεύτερη επιλογή, εφόσον δεν μπορούσε να βασιστεί στην αμερικανική υποστήριξη. Ενημέρωσε τον Δρα Νιχάτ Ερίμ ότι έπρεπε να ήταν υπομονετικός… Τον Δεκέμβριο 1963 είπε: «Και να εισβάλουν οι Τούρκοι, δεν θα τους σταματήσουμε». Η ίδια ήταν η απόφαση και τον Ιανουάριο του 1972 και εκτελέστηκε το 1974, αφού προετοιμάστηκαν από το 1964 και για υποδοχή προσφύγων στις Βρετανικές Βάσεις… Το απόρρητο παρασκήνιο εξελίχθηκε όπως είχαν κατά νουν στο Τμήμα Σχεδιασμού του Φόρεϊν Όφις τον Αύγουστο του 1964, αφού από τις 3.1.1964 άρχισαν σχέδια ανασύστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δύο συνιστώντα κράτη, ένα ελληνικό και ένα τουρκικό. Στις 17 Ιουλίου 1974 έδωσαν το πράσινο φως του Ετζεβίτ, φτάνει να μην ενοχλούσε τις Βάσεις και του υποσχέθηκαν να εμποδίσουν ελληνική βοήθεια προς Κύπρο για να εκτελούσε το έγκλημά του(ς)!
Αύγουστος 1964 - Τμήμα Σχεδιασμού Φόρεϊν Όφις:
Πραξικόπημα αλλά εμείς να μη γνωρίζουμε τίποτα!
«…Σίγουρα ένα Πραξικόπημα πολιτικά θα ήταν αδύνατο για τους Έλληνες να δικαιολογήσουν ή τους Τούρκους να ανεχτούν, εάν φαινόταν ότι προερχόταν από μια επίσημη και δημόσια συμφωνία… Όμως, μπορεί να έλθει η στιγμή όταν ένα επιτυχημένο Πραξικόπημα μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για μια πραγματική λύση, αν ελάμβανε χώραν βάσει μιας παρασκηνιακής και μυστικής μισο-συμφωνίας... Η δυσκολία θα ήταν να κρατηθεί η ελληνο-τουρκική στρατιωτική (δράση) από το να βγει εκτός ελέγχου μέσα στην υψηλά φορτισμένη συναισθηματική ατμόσφαιρα που θα δημιουργήσει. Δοσμένης της σημερινής έλλειψης εμπιστοσύνης μεταξύ Ελληνικής και Τουρκικής Κυβέρνησης, αυτό μπορεί μόνο να γίνει κατορθωτό αν έχουν χέρι οι Αμερικανοί και εμείς. Εμείς δεν πρέπει να γνωρίζουμε προκαταβολικώς τίποτα για το Πραξικόπημα (θα είναι πραγματικά πολύ ανεπιθύμητο αν γνωρίζαμε), όμως θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε γρήγορα έτσι και λάβει χώραν. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι να εξασφαλίσουμε τις αναγκαίες μίνιμουμ μυστικές μονομερείς υποσχέσεις από την κάθε πλευρά ότι οι δυνάμεις των δεν θα επιτεθούν η μία της άλλης…». Η υπογράμμιση της λέξης Πραξικόπημα από τον Βρετανό αξιωματούχο.
Και διευθέτησαν «να μη γνωρίζουν το 1974», όταν άφησαν τον Κίσινγκερ να φανεί ο κακός πάντων των ενεργειών τους…
Εξίσου ευθύνες φέρει και η τότε Σοβιετική Ένωση, η οποία «ευλόγησε» τις εισβολές όπως και το Λονδίνο. Θα επανέλθω και γι’ αυτό…
«…Εμείς μιλάμε μονίμως, και δικαίως, για τον Κίσινγκερ, αλλά αποκρύπτουμε το γεγονός ότι η Ρωσία έδωσε τότε το οκέι στον Ετζεβίτ για να εισβάλει στην Κύπρο» (Γ. Καραμπελιάς, 20.10.2020, «Ο Πούτιν, ο Ερντογάν και η Ελλάδα»).
Είναι καιρός να δούμε την Ιστορία της πατρίδας μας στον ιστορικό καθρέφτη, δίχως προκαταλήψεις, παρωπίδες, προσωπολατρίες, διαστρεβλώσεις και εγκληματικές χρήσεις πλαστογραφημένων κουρελόχαρτων. Η αλήθεια δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, παρά μόνο τους ενόχους και όσους τους υπερασπίζονται. Γιατί η Κύπρος ούτε «εθνάρχες» είχε, ούτε ηγέτες αξιώθηκε - ήταν στο έλεος ανεύθυνων χειρισμών και όχι μόνο. Όλοι τους έφυγαν αφήνοντας πίσω τους ερείπια…
Κάποιοι ακόμα φοβούνται να παραδεχθούν τις κρυφές αλήθειες, θα καταρρεύσουν οι θεωρίες τους, τα χάρτινα άλλοθί τους, πάνω στα οποία έκτισαν χάρτινους πύργους Ιστορίας…
Ναι, η ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΤΕΙ
Παραθέτω τους συνδέσμους των 9 συνεχειών των ημερολογιακών ιστορικών γεγονότων για τους τραγικούς μήνες Ιούλιο και Αύγουστο 1974.
Πηγές: Βρετανικό Εθνικό Αρχείο - βιβλίο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019».
Τουρκική Εισβολή - Ημερολογιακά τραγικός Ιούλιος και Αύγουστος 1974 – Μέρος 1 – 9
Αχ πατρίδα μου γλυκιά… Μέρος Α’, 19.7.2026
Χ. Κίσινγκερ: «Οι Βρετανοί το μυαλό και οι Αμερικανοί τη γροθιά» - «Βρετανο/τουρκικό gang-up», Μέρος Β’, 2.8.2026
9 Αυγούστου 1974 Γενεύη ΙΙ – Το τηλεγράφημα προς Κάλαχαν και CIA
Πώς εξηγείται ο χάρτης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ,, Μέρος Γ’, 9.8.2026
Οι προσπάθειες του πολιτικού απατεώνα Κάλαχαν στη Γενεύη ΙΙ, Μέρος Δ’, 15.8.2026
Οι συνεννοήσεις των Βρετανών στις 14 Αυγούστου 1974 - «Δεν θα τα βάλουμε με τους Τούρκους»!, Μέρος Ε’, 23.8.2026
Τεκμηριωμένα: Callaghan ο «καβαλάρης» και Kissinger το «άλογο», όχι αντίστροφα, Μέρος Ζ’, 30.8.2026
Τι είπε ο Κίσινγκερ στους αμετανόητους Βρετανούς 19 Ιουλίου 1974 - Η διαφωνία Κίσινγκερ/Βρετανών 18-19 Ιουλίου θα δημοσιευόταν… Μέρος Η’, 5.9.2026
Κίσινγκερ 27.8.1974: Το μεγαλύτερο διπλωματικό κατόρθωμα (των Βρετανών) ήταν που άφησαν εκείνον να φανεί ο κακός των δικών τους διαπραγματεύσεων!, Μέρος Θ’, 13.9.2026
«Ψεκασμένα» αφηγήματα… Μέρος Ι’ (9), 20.9.2026
Κίσινγκερ, 13.8.1974: Η επιστολή - φάντασμα Νίξον προς Ετζεβίτ δεν είχε να κάνει με την Κύπρο! Αλλά με την παραγωγή παπαρούνας στην Τουρκία!, 26.7.2026
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Αυτός ο τριχοτομικός χάρτης ήταν εισήγηση του Συντηρητικού βουλευτή Julian Amery και Υφυπουργού Πολέμου το 1957, στο Γρ. Αποικιών το 1958. Το 1959 ανέλαβε διαπραγματευτής εκ μέρους της βρετανικής Κυβέρνησης, των εκκρεμών θεμάτων που απέρρεαν από τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, με τους Γλ. Κληρίδη και Δρα F. Kuchuk και διευθέτησαν, μεταξύ άλλων, και το μέγεθος των «Βρετανικών Κυρίαρχων Περιοχών». Ο Amery ήταν γαμπρός του Bρετανού Πρωθυπουργού Harold Macmillan. Ο ίδιος που τον Οκτώβριο του 1986 εισηγήθηκε την ‘‘υφέρπουσα’’ αναγνώριση των κατεχομένων (creeping recognition). Πέθανε το 1996, ένας μέθυσος και κομπλεξικός. Τον αδελφό του John Amery τον κρέμασαν τo 1945 για εσχάτη προδοσία ως προπαγανδιστή των Ναζί.
Χάρτης του Δώρου Άλαστου στο βιβλίο του «Cyprus-What now?», που εκδόθηκε το 1964 στο Λονδίνο. Η διχοτόμηση και η ομοσπονδία με δύο χωριστά κράτη, με το 38% του κυπριακού εδάφους να δοθεί στους Τούρκους, συζητείτο έντονα για οκτώ χρόνια στο Λονδίνο (Φόρεϊν Όφις) - 1956-1964. Την ομοσπονδία την αποκαλεί συγκαλυμμένη διχοτόμηση, έγραψε ο Δ. Άλαστος. Εκτελέστηκε το 1974 από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση Wilson/Callaghan…
.jpg)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου