Είπαμε ρε παιδιά, αλλά όχι κι’ έτσι. Η προπαγάνδα και το μοίρασμα σανού, πρέπει να γίνεται στις σωστές δόσεις για να κάνει την δουλειά της, αλλιώς βλάπτει σοβαρά την αξιοπιστία. Ιστοσελίδα της 8 Ιουλίου θυσιάζοντας στον βωμό της κυβέρνησης αναφέρει ότι Ομάδα τουριστών από το Ισραήλ (τρέχα γύρευε…) δήλωσε: «φάγαμε σαν βασιλιάδες με 100 ευρώ, ενώ στη χώρα μου θα πληρώναμε 300». Αυτό μόνο. Ούτε τι φάγανε και – κυρίως – πόσοι φάγανε, για να μη πούμε σε πόσες μέρες τα φάγανε.
Διότι άλλο να τρώει ένας άνθρωπος με 100 ευρώ άλλο δύο, άλλο πέντε και άλλο ένας λόχος μειωμένης συνθέσεως. Ένας άλλος, Γάλλος αυτός, είπε: «Σε σχέση με τη Γαλλία οι τιμές είναι χαμηλές. Έξω από το διαμέρισμα που μένουμε, υπάρχει ένα εστιατόριο και, όταν τρώμε εκεί, το κόστος δεν πλησιάζει καν στο μισό τις τιμές της Γαλλίας. και κατέληξε Όταν τρώμε έξω, το κόστος δεν πλησιάζει καν στο μισό τις τιμές της Γαλλίας». Ωραία όλα αυτά μόνο που ο συμπαθής «Parlez-vous français», που έλεγε και ο Ντίνος Ηλιόπουλος, παρέλειψε να μας πει, εκτός κι’ αν το είπε, τι μισθό παίρνει στη Γαλλία, χώρια το τι σόϊ είναι το εστιατόριο έξω από το «διαμέρισμα» που μένει, που μάλλον προς… «βρώμικο» μου φέρνει.
Επίσης ένα από τα προσφιλή επιχειρήματα των φαν του κ. Μητσοτάκη για την ευημερία των Ελλήνων, είναι και η πληρότητα των… ταβερνών. Μετά από κάθε τριήμερο ή τετραήμερο κομπάζουν: «Μα πού την βλέπετε τη φτώχεια; Οι ταβέρνες ήταν γεμάτες το τριήμερο».
Αν και αυτό δεν είναι σοβαρό επιχείρημα, διότι ουδέποτε η τυροκαυτερή έδωσε την εικόνα της ευμάρειας ενός λαού, ωστόσο σκέφτηκα να ασχοληθώ σοβαρά με αυτό.
Κατέφυγα λοιπόν στην Τεχνητή Νοημοσύνη και την ρώτησα να μου πει πόσες είναι οι ταβέρνες στην Αθήνα και, είναι η αλήθεια, ότι την στρίμωξα. Όμως μου απάντησε, ούτω πως: «Δεν υπάρχει ένας ακριβής, επίσημος αριθμός, καθώς ο κλάδος της εστίασης μεταβάλλεται συνεχώς, όμως υπολογίζεται ότι στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας λειτουργούν τώρα, αρκετές εκατοντάδες παραδοσιακές ταβέρνες και μεζεδοπωλεία. Γενικά η Αθήνα διαθέτει περίπου 1.000 εστιατόρια πλήρους εξυπηρέτησης (full-service restaurants), με τη συντριπτική πλειονότητα αυτών να είναι χώροι που σερβίρουν ελληνική παραδοσιακή κουζίνα.
Εγώ σας λέω 2.000 ταβέρνες. Άρα στην Αθήνα έχουμε: 5.000.000 κάτοικοι δια 2.000, που είναι οι ταβέρνες = 2.500, που θα πει ότι σε κάθε ταβέρνα αντιστοιχούν 2.500 πελάτες. Αν σκεφτούμε ότι μέσα σ’ αυτούς υπάρχουν οι έτσι κι’ αλλιώς έχοντες, οι αριστεροί των βορείων και νοτίων προαστίων («Σαμπάνια, χαβιάρι και Βελουχιώτη Άρη»), οι ΟΠΕΚΕΠΕδες, δηλαδή οι πλουτίσαντες, διότι «είναι του κόμματος», βρίσκουμε ότι από τους 2.500, μένουν καμιά πεντακοσαριά έχοντες και κατέχοντες. Ε πάει στο διάολο! Αυτοί γεμίζουν μία ταβέρνα κάθε μέρα όχι μόνο Κυριακή, γιορτή και σχόλη, που τραγουδούσε η «σοσιαλίστρια» Βουγιουκλάκη.
Έπειτα είναι και τα ΙΧ. Γεμίσαμε τζιποειδή. Σωστά. Πόσα όμως είναι τα μικρού κυβισμού και μοντέλα παρελθουσών δεκαετιών. Το δικό μου π.χ. είναι μοντέλο του 1992 και όταν βρίσκω, μετά από έρευνα μέχρι Ευρώπη, ανταλλακτικό που μου λείπει, κάνω και το τραπέζι σ’ αυτόν που μου το εξασφάλισε.
Η ίδια εικόνα είναι πάνω κάνω και στην Θεσσαλονίκη, αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις της πατρίδας μας.
Και αν σου σπάσει καμιά γέφυρα, απ’ αυτές που τις έχεις μέσα στο στόμα καμιά δεκαετία; Και αν χαλάσει η αντλία βενζίνης στο αμάξι σου και επειδή είναι «καινούργιο», χάρη στην κυβέρνησή μας, πρέπει να κάνεις σαφάρι σε όλη την Ευρώπη για να την βρεις; Κι’ αν σπάσει η γέφυρα στο στόμα σου και θέλεις 1.500 ευρώ για να επανορθώσεις τις ζημιές; Και αν τρυπήσαν τα παπούτσια σου; Και αν πάλιωσε το σακάκι σου, που λέει και ο Μπιθικώτσης;
Τότε να δούμε ποιος θα γεμίσει τις ταβέρνες που γεμίζουν μεν, αλλά από τους φραγκάτους και να λείπουν οι εξυπνάδες. Η ευμάρεια και το βιοτικό επίπεδο ενός λαού, ποτέ δεν κρίθηκε από την πληρότητα των σουβλατζίδικων και την κατανάλωση του τζατζικιού, αλλά από άλλα πράγματα.
Σημείωση: Είχα ολοκληρώσει την… περισπούδαστη αυτή μελέτη, όταν νέες οικονομικές θεωρίες περί πλούτου, είδαν το φως της δημοσιότητας. Ο κ. Κουλκουδίνας, εκ Πιερίας ορμώμενος βουλευτής, είπε ότι όποιος δεν έχει 10 ευρώ για να βάλει βενζίνη για να πάει στην δουλειά του, τότε να πάει με τα ΜΜΜ. Κατ΄ αρχήν να πούμε στον εκ Πιερίας (να τον έχουν υπόψη τους οι συμπολίτες του για το μέλλον) πολιτικό, ότι με 10 ευρώ βενζίνη δεν πας στη δουλειά σου, αλλά το πολύ μέχρι το περίπτερο της γωνίας. Ποιος ξέρει άραγε από πότε έχει να πληρώσει για να βάλει βενζίνη! Ακόμη διεπίστωσε ότι επειδή η λεωφόρος Συγγρού είχε κίνηση, τότε… είμαστε πλούσιοι. Όπερ έδει δείξαι ή, απλώς, επιβεβαίωσε τον συλλογισμό «ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει». Τώρα γιατί χρησιμοποιεί τα Ι.Χ. του ο κόσμος και γιατί μέσα σ’ αυτά υπάρχουν 2 και 3 επιβάτες, άγνωστον. Πιθανό επειδή είναι επιδειξιομανείς. Βεβαίως μετά τον δικαιολογημένο μπουχό που σηκώθηκε μετά τις δηλώσεις του αυτές έσπευσε να διευκρινίσει ότι αυτές παρερμηνεύτηκαν και ότι απομονώθηκαν φράσεις κ.λπ. κ.λπ. Μπορεί…
Παράγραφοι
§. Όπως πιθανώς θα το έχετε αντιληφθεί, ξαναζούμε την εποχή των κρυπτοχριστιανών. Ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ, που μας κυβέρνησε κιόλας τρομάρα μας, υποτίθεται ότι τον αποτελούσαν άθεοι. Τον αποτελούσαν όμως. Είναι γνωστό ότι ο διατελέσας και υπουργός παιδείας κ. Φίλης, ήταν ψάλτης και παλαιότερα, όπως μας πληροφορεί η ΑΙ, υπήρξε και νεωκόρος δηλαδή καντηλανάφτης ή κάτι τέτοιο. Κακό σίγουρα δεν είναι, αντιθέτως. Κακό είναι να υποκρίνεσαι. Τώρα μας προέκυψε και ευλαβής προσκυνητής του Αγίου Όρους ο κ. Τσίπρας. Θυμηθήκαμε την θρυλική ατάκα του Μεμά Γαρδούμπα (Γιάννης Βογιατζής) προς τον γόη της παρέας Φώτη Τσίπουρα (Φαίδων Γεωργίτσης): «Αυτή μέχρι και μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις», την οποία παραφράζοντάς λίγο την απευθύνουμε στον κ. Τσίπρα: «Οι εκλογές μέχρι και καλογεροπαίδι θα σε κάνουν». Και τούτο δεν είναι μακριά, αν σκεφτούμε ότι ο ΕΛΑΣίτης αρχηγός, επισκέφθηκε το Άγιο Όρος, όπου παρέμεινε επί διήμερο και… είδε το φως το αληθινό. Να λοιπόν κι’ άλλος, μετά τον κ. Φίλη κρυπτοχριστιανός, διότι δεν μπορεί τώρα στα 52 του, ν’ άρχισε τα πατερημά του. Ξέρετε τι δεν θα με εκπλήξει; Να δω τον κ. Τσίπρα σε κανένα γραβατάδικο να προβάρει γραβάτες ή να φορέσει την γραβάτα, που του δώρισε ο Σκοπιανός Ζάεφ, όταν ο Τσίπρας του δώρισε την Μακεδονία!
§. «Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος…». Ο πασίγνωστος αυτός στίχος, ανήκει στον Διονύσιο Σολωμό και αποτελεί την κατάληξη του σύντομου αλλά εξαιρετικά λυρικού ποιήματός του «Εις Φραγκίσκα Φραίζερ» το οποίο γράφτηκε το 1849 στην Κέρκυρα. Η Φραγκίσκα, ήταν η νεαρή κόρη του Άγγλου διοικητή της περιφέρειας. Φαντάζεται κανένας από όλους εμάς καλοί μου φίλοι ότι αν ζούσε σήμερα ο Εθνικός μας ποιητής θα μπορούσε να ξαναγράψει αυτόν τον στίχο; Το πολύ πολύ να προλάβαινε την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου και να έγραφε το «Να σου δώσω μια να σπάσεις, αχ βρε κόσμε γυάλινε και να φτιάξω μια καινούργια κοινωνία άλληνε». Γιατί; Σημειώστε: Ιατρεία χωρίς άδεια που αναλαμβάνουν να κάνουν τους πουρόγεορυς τζόβενα. Γιατροί με άσχετες ειδικότητες. Έλλειψη των καταλλήλων μηχανημάτων, τα οποία ούτως ή αλλέως δεν έχουν δικαίωμα να χειρίζονται. Απινιδωτές χαλασμένοι. Ιατρική βοήθεια από… τεχνητή νοημοσύνη. Όταν από, τυχαίο γεγονός κατά βάση, βγαίνουν στην φόρα οι δραστηριότητες τους, τότε όλοι, πέφτουν απ’ τα σύννεφα, με τις περισσότερες φορές αυτοί οι «όλοι», να είναι σημαντικά (τρομάρα τους) πρόσωπα ή και φίλοι των σκιτζήδων. Και μια ερώτηση, χωρίς να περιμένω κατ’ ανάγκην απάντηση. Αν το θύμα δεν ήταν ο διάσημος τραγουδιστής, αλλά ένα απλός άνθρωπος, θα μαθαίναμε κάτι; Συμπέρασμα. Μάλλον από τύχη ζούμε…
§. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουμε την πιο μάγκικη εξωτερική πολιτική. Θέλετε ένα παράδειγμα; Παρακολουθούσα προχθές αγώνες του UEFA Nations League και έπεσε το μάτι μου στον αγώνα Σκόπια-Ελβετία. Πώς είπαμε; Σκόπια; Αμ δε! Από κάτω, φαρδιά πλατιά, έγραφε MKD – Suisse, και το MKD σημαίνει «Μακεδονία». Σκέτο. Ούτε βόρεια ούτε νότια ούτε ανατολικομεσημβρινή. Το ίδιο έγινε και στους αγώνες με τη Σλοβενία και τη Σκοτία. Ουδείς τα είδε; Οι τέως Μακεδονομάχοι κύριοι Βορίδης, Γεωργιάδης και Πλεύρης, που δηλώνανε ότι ποτέ δεν θα την αποκαλέσουν «Βόρεια»; Τίποτα; Ο κ. Γκαγκάτσης σκότος βαθύ; Η UEFA; Ο πολύς γενικός Γραμματέας της UEFA Θεόδωρος Θεοδωρίδης; Θα μου πείτε εδώ δεν νοιαζόμαστε εμείς, τι την κόφτει την UEFA; Και, φυσικά, αναρωτήθηκα. Αυτή είναι η υπερήφανη εξωτερική πολιτική μας, για την οποία δεν δεχόμαστε μύγα στο λυγερόν και κοπτερόν σπαθί μας; Η FYROM, μέχρι τώρα, έχει παραβιάσει πάνω από 250 σημεία της επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών. Τι περιμένουμε για να την καταγγείλουμε; Ή μήπως και με την … υπερδύναμη της Φυρομίας επιδιώκουμε «ήρεμα νερά»; Από την άλλη, θα μου πείτε αυτοί οργιάζουν στη Μελίτη, στη Φλώρινα και αλλού με πανηγύρια και αλυτρωτικά τραγούδια, αλλά και με προσπάθεια επιβολής «μακεδονικής» γλώσσας κι εμείς έχουμε «ήρεμα νερά»! Ε, αφού το ξέρετε ότι δεν είμαστε καβγατζήδες.
§. Η 13 η Οκτωβρίου, έχει καθιερωθεί ως ημέρα έναρξης του Μακεδονικού Αγώνα (Μ.Α.). Είναι η μέρα, που σκοτώθηκε το 1904, η εμβληματική μορφή του ιδιόμορφου εκείνου αγώνα ο ανθυπολοχαγός Παύλος Μελάς. Και ήταν «ιδιόμορφος», διότι επρόκειτο για σύγκρουση μεταξύ δύο αντιπάλων, των οποίων τα διεκδικούμενα εδάφη, ευρίσκοντο υπό τον Οθωμανικό ζυγό. Ο ένοπλος Μ.Α. (είχαν προηγηθεί οι περίοδοι της Προπαγάνδας και της Τρομοκρατίας εκ μέρους των Βουλγάρων), άρχισε το 1904 και έληξε, θεωρητικά, το 1908, με το Κίνημα των Νεότουρκων. Και λέμε «θεωρητικά», διότι ο Μ.Α. ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη, ασχέτως αν μερικοί δεν εννοούν να το καταλάβουν. Διότι τι άλλο από συνέχεια του Μ.Α. είναι οι συνεχείς προκλήσεις των Σκοπιανών σε όλα τα επίπεδα και κυρίως στον αθλητισμό αλλά και στα πολιτιστικά (τρομάρα τους) με τις καρναβαλίστικες παρελάσεις τους αλλά και με τα γύφτικα τραγούδια τους σε ελληνικά χωριά ακόμα και πόλεις; Τι άλλο είναι η προσπάθεια τους να επιβάλουν την διδασκαλία της «μακεδονικής» γλώσσας στην Ελλάδα κι΄ εμείς να καθόμαστε όχι μόνο να τους ακούμε, αλλά και να το συζητάμε; Μήπως δεν είναι Μ.Α. το λεχθέν από την φίλη του πρωθυπουργού κα Φον ντερ Λάιεν «Σας καλωσορίζουμε στην ΕΕ με την ταυτότητα και τη γλώσσα σας»; Εκτός και αν δεν το καταλαβαίνουμε.
§. «Τι να κάνουμε; Και καφεδάκι θα φτιάξουμε και πιάτα θα πλύνουμε και το σφουγγαρόπανο θα στύψουμε και τούμπες θα κάνουμε, ας όψεται η άτιμη κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους κατεβάζει…». Αυτά θυμήθηκα, που έλεγε η Δέσποινα Ανυφαντούλη (Μήτση Κωνσταντάρα), στον «Στρίγκλο, που έγινε αρνάκι», όταν την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου, σε κάποια εκδήλωση, πρωτοκλασάτος υπουργός, προσήλθε με σεβασμό στην εκκλησία, και στο τέλος με περισσή κατάνυξη (άκουσον – άκουσον) μετέλαβε των αχράντων μυστηρίων, παρακολουθώντας βέβαια και με την άκρη των ματιών του, αν τον βλέπουν… Σκέφτηκα λοιπόν ότι δεν φταίει η άτιμη κοινωνία για το… κατάντημα του υπουργού, αλλά οι επικείμενες εκλογές, οπότε οι Νεοδημοκράτες ως άλλες Ανυφαντούληδες και εκκλησία θα πάνε και θα μεταλάβουνε και δυο και τρεις φορές και σημαίες θα βάλουνε στα μπαλκόνια τους και για Πατρίδα (και όχι για «τόπο» ή «συμπολίτες») θα μιλήσουν και την woke ατζέντα του κ. Μητσοτάκη, που δεν έχει αλλά… έχει, θα ξορκίσουν και μπορεί να ισχυρισθούν ότι ψήφισαν τον νόμο για το γάμο των «έτσι», διότι εξαπατήθηκαν και τον πυρσό θα αναστήσουνε. Ακόμα μπορεί να τους ακούσουμε και να τραγουδάνε: «Έχω μια αδερφή κουκλίτσα αληθινή τη λένε Βόρειο Ήπειρο την αγαπώ πολύ»! ». Άτιμη κοινωνία με τις εκλογές σου…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου