Ιρανικά ΜΜΕ, αλλά και κορυφαίοι αξιωματούχοι της χώρας, προεξοφλούν ότι είναι θέμα χρόνου οι ΗΠΑ και το Ισραήλ να επιτεθούν ξανά, προετοιμάζοντας επικοινωνιακά τον ιρανικό λαό για αυτό το ενδεχόμενο, ακόμη και με μαθήματα χρήσης καλάσνικοφ προς τους πολίτες από την κρατική τηλεόραση!
Μάλιστα, ο ισχυρός πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου, ο ταξίαρχος εν αποστρατεία Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, ο οποίος σημειωτέον υπήρξε ο επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής αποστολής στο Πακιστάν, σημείωσε πως «οι φανερές και κρυφές κινήσεις του εχθρού δείχνουν ότι, παράλληλα με τις οικονομικές και πολιτικές πιέσεις, δεν έχει εγκαταλείψει τους στρατιωτικούς του στόχους κι επιδιώκει έναν νέο γύρο πολέμου κι έναν νέο τυχοδιωκτισμό».
Από τη μεριά τους, οι Φρουροί της Επανάστασης προέβησαν σε μια πολύ σοβαρή προειδοποίηση, η οποία δεν πρέπει ουδόλως να περάσει απαρατήρητη στα καθ’ ημάς, καθότι φαίνεται να βάζει στο κάδρο στρατιωτικές θέσεις των ΗΠΑ στην Κύπρο και την Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ανακοίνωσαν στις 20 Μαΐου ότι: «Ο Αμερικανοσιωνιστής εχθρός, ο οποίος δεν έχει μάθει τίποτα από τις επανειλημμένες μεγάλες και στρατηγικές ήττες του από την Ισλαμική Επανάσταση, άνοιξε για άλλη μια φορά το στόμα του για να απειλήσει. Μας επιτέθηκαν με όλες τις δυνατότητες δύο στρατών —από τους πιο ακριβούς στον κόσμο— ωστόσο εμείς δεν επιστρατεύσαμε όλες τις δυνατότητες της Ισλαμικής Επανάστασης εναντίον τους.
Αλλά τώρα, εάν επαναληφθεί η επιθετικότητα εναντίον του Ιράν, ο υποσχόμενος περιφερειακός πόλεμος αυτή τη φορά θα επεκταθεί πολύ πέρα από την περιοχή, και τα συντριπτικά πλήγματά μας θα σας ρίξουν στη μαύρη σκόνη σε μέρη που δεν μπορείτε να φανταστείτε».
Οι βάσεις στόχος του Ιράν
Δεδομένου ότι η Ισλαμική Δημοκρατία προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε αμερικανικές βάσεις και σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ στην πρώτη ζώνη που γειτνιάζει στο Ιράν (Κουβέιτ, Κατάρ, ΗΑΕ, Μπαχρέιν, Σαουδική Αραβία κι Ιράκ) αλλά και στη δεύτερη ζώνη εγγύτητας (Ιορδανία και Συρία), οι οποίες λειτουργούσαν ως προγεφυρώματα επιχειρήσεων, το Ιράν φαίνεται να υπονοεί με την προειρημένη προειδοποίηση ότι σε περίπτωση νέας επίθεσης θα στρέψει ενδεχομένως την προσοχή του στην τρίτη ζώνη βάσεων, όπως τις αγγλικές βάσεις στην Κύπρο (Ακρωτήρι και Δεκέλεια), την αεροπορική βάση “Ανδρέας Παπανδρέου” στην Πάφο και πιθανώς τη Σούδα.
Βέβαια, η περίπτωση της Σούδας είναι πιο σύνθετη, καθότι μια υποθετική ανταπόδοση εκεί θα μπορούσε δυνητικά να οδηγήσει στην ενεργοποίηση του άρθρου 5 του NATO, κάτι που δεν θα συνέφερε το Ιράν. Ωστόσο, αυτή η ίδια συνθήκη δεν εμπόδισε το Ιράν να εκτοξεύσει, χωρίς να αναλάβει επισήμως την ευθύνη, τον Μάρτιο τρεις πυραύλους προς την κατεύθυνση της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία, οι οποίοι αναχαιτίστηκαν.
Η Άγκυρα επέλεξε τότε να μην κάνει επίκληση του σχετικού άρθρου, το οποίο ήταν αναμενόμενο, καθότι δεν θα ήθελε να φανεί μέρος ενός αντιδημοφιλούς αμερικανο-ισραηλινού επιθετικού και παράνομου πολέμου εναντίον μιας έτερης ισλαμικής χώρας (Ιράν) τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και στον μουσουλμανικό κόσμο εν γένει. Επίσης, μπορεί την Τουρκία να τη συμφέρει η καθαυτή αποδυνάμωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, διότι είναι περιφερειακοί ανταγωνιστές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επιθυμεί ταυτόχρονα να προκληθεί χάος στον γείτονά της.
Ένα υποθετικό σενάριο χάους στο Ιράν σημαίνει για την κυβέρνηση Ερντογάν προσφυγικά ρεύματα εκατομμυρίων ανθρώπων προς τα ιρανο-τουρκικά σύνορα μήκους 534 χιλιομέτρων, τη διακοπή ροής ιρανικού φυσικού αερίου προς την Τουρκία και μια πιθανή εκδήλωση κουρδικών αυτονομιστικών ένοπλων επιχειρήσεων πλησίον της μεθορίου.
Αυτές οι βάσεις (Δεκέλεια, Ακρωτήρι, Α. Παπανδρέου και Σούδα) φέρεται να ήταν μέχρι στιγμής σημαντικές για την επιμελητειακή υποστήριξη των αμερικανικών επιθέσεων κατά του Ιράν. Από τη στιγμή, όμως, που οι βάσεις στις δύο πρώτες ζώνες έχουν πληγεί σοβαρά, αλλά και συνάμα αποδείχτηκε περίτρανα ότι είναι εξαιρετικά ευάλωτες στα ιρανικά αντίποινα, είναι αναμενόμενο να αυξάνεται η επιχειρησιακή σημασία της τρίτης ζώνης βάσεων για τους Αμερικανούς, κι άρα το Ιράν να την αντιλαμβάνεται ως σοβαρή απειλή με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Στις αρχές Μαρτίου, η βρετανική αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι επλήγη με ένα drone καμικάζι τύπου Shahed. Επίσης, δύο ιρανικοί πύραυλοι εκτοξεύθηκαν τότε με κατεύθυνση προς την Κύπρο, αλλά αναχαιτίστηκαν πριν εισέλθουν στην κυπριακή επικράτεια.
Αναμφίβολα, τα ανωτέρω ήταν ένα συμβολικό προειδοποιητικό μήνυμα του Ιράν. Μάλιστα, ο ταξίαρχος Εμπραχίμ Τζαμπαρί, ανώτερος αξιωματικός των Φρουρών της Επανάστασης, είχε προειδοποιήσει τότε ότι «οι Αμερικανοί έχουν μετακινήσει τα περισσότερα αεροσκάφη τους στην Κύπρο. Θα εκτοξεύσουμε πυραύλους στην Κύπρο με τέτοια σφοδρότητα που οι Αμερικανοί θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το νησί».
Η μεταφορά των Patriot
Επιπλέον, το αεροδρόμιο της Ρόδου φέρεται να χρησιμοποιήθηκε από πολεμικά αεροσκάφη των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του “Πολέμου των 39 Ημερών”. Συνεπώς, η ενέργεια της Ελλάδας να μεταφέρει μία συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο στις πρώτες ημέρες του εν λόγω πολέμου κατά πάσα πιθανότητα αποσκοπούσε στην ενίσχυση της προστασίας των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Ρόδο, καθώς και στην ενδυνάμωση της αεράμυνας ανατολικά της Κρήτης, ούτως ώστε τυχόν ιρανικές επιθέσεις από τα ανατολικά που θα κατευθύνονταν προς τη Σούδα να αναχαιτίζονταν πολύ έγκαιρα, ήτοι πριν προσεγγίσουν τη μεγαλόνησο.
Υπενθυμίζεται ότι η Κάρπαθος βρίσκεται γεωγραφικά ανάμεσα στη Ρόδο και την Κρήτη κι ότι το σύστημα Patriot έχει μέγιστο βεληνεκές εμπλοκής 150 χιλιόμετρα. Εν ολίγοις, από την Κάρπαθο η συστοιχία δεν κάλυπτε αμυντικά την Κύπρο. Προ ημερών αποφασίστηκε η αποχώρησή της από το νησί κι η αντικατάστασή της από ζεύγος μαχητικών αεροσκαφών Mirage 2000-5.
Ελλάδα και Κύπρος
Η Ελλάδα κι η Κύπρος δεν έχουν κανένα συμφέρον να εμπλέκονται άμεσα με διευκολύνσεις, τοσούτω μάλλον δεν έχουν καμία λαϊκή συναίνεση για κάτι τέτοιο. Οι συμμαχικές υποχρεώσεις δεν σημαίνουν υπερσυμμόρφωση και λευκή επιταγή προς επιθετικά σχέδια. Ας μη λησμονηθεί ότι οι ΗΠΑ απέτυχαν να προστατεύσουν τις συμμαχικές τους αραβικές μοναρχίες από τα ιρανικά αντίποινα, αν κι οι τελευταίες τούς παρείχαν το έδαφός τους και τον εναέριο χώρο τους για τις επιθέσεις τους στο Ιράν. Φαίνεται ότι κάποιες εξ αυτών έχουν πλέον αντλήσει με τον σκληρό τρόπο σχετικά διδάγματα. Έχουμε την αγχίνοια να διδαχθούμε από τα λάθη τους ή επιμένουμε να παίζουμε επικίνδυνα με τη φωτιά για να ικανοποιήσουμε πειθήνια (μόνο) τα συμφέροντα των δύο μεγάλων συμμάχων;
Το Ιράν έχει αποδείξει ότι πολλές φορές σοβαρολογεί στις προειδοποιήσεις του. Ενδεικτικά, πριν τον “Πόλεμο των 39 Ημερών”, η Τεχεράνη είχε διατρανώσει ότι, αν δεχτεί επίθεση, ο πόλεμος θα γίνει περιφερειακός, κάτι που εν τέλει έγινε. Ο Τραμπ ομολόγησε ότι δεν ανέμενε το Ιράν να ανταποδώσει στις αραβικές μοναρχίες του Περσικού Κόλπου, με αποτέλεσμα να «σοκαριστεί», όπως επισήμανε. Τώρα, η Τεχεράνη προειδοποιεί ότι τα αντίποινά της θα εξαπολυθούν πέρα από τη Δυτική Ασία. Ο Ελληνισμός δεν έχει την πολυτέλεια να αναλάβει το δυσανάλογο ρίσκο να αγνοήσει τις ιρανικές προειδοποιήσεις για χάριν αλλότριων συμφερόντων και στηριζόμενος, ενδεχομένως, σε διαβεβαιώσεις περί προστασίας.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου