Από τον περασμένο Νοέμβριο διαπιστώνεται μία κόπωση στις μετοχές της καινοτόμου τεχνολογίας, επηρεάζοντας ολόκληρη την αγορά και οπωσδήποτε, η σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο συνιστά καταλύτη μεγάλων διορθώσεων, αν και ούτως ή άλλως η είσοδος σε καθοδική τροχιά κρίνεται προδιαγεγραμμένη, με ή χωρίς το Ιράν να συμμετέχει στην εξίσωση.
Η ανάκαμψη των τιμών με την έναρξη της εκεχειρίας δεν αποδίδει πάντως ακόμα τους εντυπωσιακούς ρυθμούς του πρώτου εξαμήνου του 2025, αν και κάποιες νέες προσδοκίες αναδύονται στον απόηχο της συνάντησης του Αμερικανού προέδρου με τον Κινέζο ομόλογό του.
Σε αδρές γραμμές η Τεχνητή Νοημοσύνη αντιμετωπίζει τρία βασικά προβλήματα, με πρώτο ότι η καινοτόμος τεχνολογία στον τομέα δαπανά σε ετήσια βάση κεφάλαια ύψους $400 δισεκατομμυρίων για τις υποδομές της Τεχνητής Νοημοσύνης. Το δεύτερο αφορά το γεγονός ότι οι δαπάνες κεφαλαίου διευρύνονται σε τέτοιο βαθμό, που ακόμα και όμιλοι, όπως οι META και ALPHABET, παρά τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια κερδών σε ετήσια βάση, προβαίνουν συνεχώς σε ομολογιακές εκδόσεις αυξάνοντας τα χρέη τους για να καλύψουν τις δαπάνες.
Το τρίτο επικεντρώνεται στις ανησυχίες που αναδύονται για την παραγωγικότητα και την κερδοφορία της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ). Τα λογισμικά παρά την αλματώδη πρόοδο στις σχεδιάσεις, δεν διαθέτουν ικανότητες κριτικής “σκέψης”, αλλά ικανότητες οργάνωσης δεδομένων και πληροφοριών με βάση στατιστικές πιθανότητες. Ταυτόχρονα εμφανίζουν συμπτώματα παραισθήσεων ή επινοούν υποθέσεις σε ποσοστό που ποικίλλει από το 15% έως και 52% του χρόνου που αναλώνουν.
Επιπλέον υποφέρουν από την λογική της “κυψέλης” ή εμφανίζουν έλλειμμα δημιουργικών απαντήσεων, με διαφορετικά λογισμικά να παρέχουν παρόμοιες απαντήσεις στις ίδιες ανοικτές ερωτήσεις, που απαιτούν περισσότερα από μία μονολεκτική άρνηση ή κατάφαση, σχεδιασμένες για να ενθαρρύνουν λεπτομερέστερες και ποιοτικές απαντήσεις.
Το αποτέλεσμα των συγκεκριμένων προβλημάτων οδηγεί την επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) να ασθμαίνει από τα τέλη του 2025 και τους αποκαλούμενους “Επτά Υπέροχους” να αγωνίζονται να διατηρήσουν την θέση τους, αν και ο πόλεμος του Ιράν επιδεινώνει την κατάσταση. Ο τομέας ανακλά έναν δυσεπίλυτο γρίφο, με πολλά ακόμα αθέατα προβλήματα, αλλά οι “Επτά Υπέροχοι” και η κυβέρνηση Τραμπ εμφανίζονται αποφασισμένοι να υποστηρίξουν με κάθε μέσον τον καινοτόμο τομέα, επενδύοντας εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια στις υποδομές του.
Η αύξηση των αναγκών της Τεχνητής Νοημοσύνης
Η συγκεκριμένη εξέλιξη συνεπάγεται πως ασχέτως από το πως θα εξελιχθεί η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) η “Ζήτηση/Οικονομική Ανάπτυξη” θα συνεχισθεί, με συνέπεια τα κεφάλαια να στρέφονται σε ορισμένες στενωπούς του τομέα και ειδικά στην ενέργεια και στις απαιτούμενες πρώτες ύλες. Η ειρωνεία του ζητήματος προβάλλει από το γεγονός ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) αποτελεί θέμα πρώτων υλών και ενέργειας σε βαθμό μεγαλύτερο από το ανάλογο της καινοτόμου τεχνολογίας.
Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (International Energy Agency-IEA) υπολογίζει ότι οι απαιτήσεις των κέντρων δεδομένων σε ηλεκτρική ενέργεια θα διπλασιασθούν από τα 460 TWh σε επίπεδα ανώτερα των 1.000 TWh έως το 2030, με συνέπεια η απαιτούμενη ενέργεια να φθάνει σε μέγεθος το σύνολο του αθροίσματος της αντίστοιχης Γαλλίας και Γερμανίας.
Στην περίπτωση των μικροεπεξεργαστών εξελίσσεται ένας απίστευτα επιθετικός αγώνας για μονάδες επεξεργασίας γραφικών (Graphics Processing Units-GPU) σε βαθμό που ακόμα και οι παλαιότεροι επεξεργαστές B200 της NVIDIA, που εμφανίζονται στην αγορά στα τέλη του 2024, δεν υπάρχουν στην αγορά και απαιτούνται 12 έως 16 μήνες για να ικανοποιηθούν οι νέες παραγγελίες.
Η γνωστή TSMC της Ταϊβάν προπωλεί ολόκληρη την παραγωγή των μικροεπεξεργαστών στα 3mn έως το 2028, με συνέπεια οι νέες παραγγελίες να εξυπηρετούνται μετά από 16 μήνες. Η διαδικασία φόρτωσης της απαραίτητης μνήμης για να αποκτήσουν οι GPU πραγματοποιείται μόνον από τρεις εταιρείες και όλες έχουν κλειστά συμβόλαια έως την λήξη του 2026.
Ένα κέντρο δεδομένων Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) της τάξης των 100 MW απαιτεί σε χαλκό 2.200 τόνους, σε χάλυβα έως και 14.000 τόνους και σε αλουμίνιο 1.200 τόνους. Επιπλέον έχει ανάγκες της τάξης των 290 τόνων σε γραφίτη, 240 τόνων μολύβδου, 220 τόνων νικελίου, 40 τόνων κοβαλτίου και 30 τόνων λιθίου για τους εφεδρικούς συσσωρευτές. Οι καταναλώσεις ύδατος ανέρχονται σε ημερήσια βάση σε 17,5 εκατομμύρια λίτρα που ισοδυναμούν με τις αντίστοιχες μίας πόλης 50.000 κατοίκων και οι ανάλογες σε ενέργεια ανέρχονται σε 100 MW έως και 500 MW συνεχώς.
Οι ανάγκες εξελίσσονται χωρίς να συσχετίζονται με το τι πρόκειται να αποδώσει τελικά η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ), με τους ομίλους καινοτόμου τεχνολογίας, τις ΗΠΑ και την Κίνα να αφοσιώνονται σε μία ετήσια διαδικασία δαπανών της τάξης των $500 δισεκατομμυρίων και πλέον. Τα συγκεκριμένα δεδομένα από την πλευρά των τεραστίων επενδύσεων στρέφουν το ενδιαφέρον από αυτή καθαυτή την τεχνολογία στις ανάγκες των πρώτων υλών για την υλοποίηση των προγραμμάτων της.
Ανασύρονται στο προσκήνιο εταιρείες, όπως η κατασκευάστρια οπτικών ινών CORNING (GLW), η πάλαι ποτέ θρυαλλίδα της κρίσης Dotcom το 2000, από την στιγμή που τα προϊόντα της αποτελούν την σπονδυλική στήλη των κέντρων δεδομένων. Την προσοχή συγκεντρώνει επίσης η BLOOM ENERGY (BE), που κατασκευάζει κυψέλες καυσίμου στερεών οξειδίων, που σχηματίζουν μικρές αρθρωτές εγκαταστάσεις για την παραγωγή ενέργειας επί τόπου στις απαιτούμενες τοποθεσίες των κέντρων δεδομένων.
Η ICHOR HOLDINGS (ICHR), κατασκευάστρια των υδραυλικών συστημάτων ακριβείας μεταξύ των μηχανών κατασκευής μικροεπεξεργαστών, που ελέγχουν με απόλυτη ακρίβεια την ροή των αερίων και των χημικών ουσιών για την κατασκευή ημιαγωγών. Ακολουθούν εταιρείες παραγωγής μετάλλων, όπως αλουμινίου, χαλκού, χαλύβων, νικελίου, κοβαλτίου, μολύβδου και λιθίου, με την παραγωγή γραφίτη να εξαρτάται κατά 65%, δυστυχώς από την Κίνα.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου