Έχει δημιουργηθεί ένας σχετικός θόρυβος σχετικός με τις επιχειρησιακές δυνατότητες του αεροσκάφους F-35,που θα αποκτήσει η Πολεμική μας Αεροπορία. Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Αρχικά, η Ελλάδα δεν αγοράζει τον πηγαίο κώδικα (Source Code) του F-35 και ούτε αποκτά ελεύθερη πρόσβαση σε αυτόν.
Η αμερικανική πλευρά κρατά τον έλεγχο του βασικού λογισμικού του F-35. Ακόμη και το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας δεν έχει αποκτήσει όλο τον Source Code, ο οποίος αποτελείται κοντά στα οκτώ εκατομμύρια γραμμές κώδικα, και ο οποίος βελτιώνεται σταδιακά από τον κατασκευαστή του λογισμικού.
Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τα ελληνικά F-35 θα είναι “ κλειδωμένα” και η Ελλάδα δεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει, ή να τα υποστηρίξει επιχειρησιακά. Η ελληνική προμήθεια περιλαμβάνει το αεροσκάφος, τα συστήματα αποστολής, υποστήριξης, εξοπλισμό, εκπαίδευση και τις προβλεπόμενες υπηρεσίες/λογισμικό που αναφέρονται στην σύμβαση. Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε είναι άλλο ο Source Code και άλλο το Mission Data, γιατί το Mission Data είναι αυτό που μας ενδιαφέρει επιχειρησιακά.
Το Mission Data Files που χρησιμοποιεί το F-35, επιτρέπουν στο σύστημα να αναγνωρίζει και να αντιμετωπίζει συγκεκριμένες απειλές. Η Ελλάδα αποκτά όλη την επιχειρησιακή ικανότητα του F-35, αλλά όχι κυριότητα, δηλαδή ελεύθερη πρόσβαση στον βασικό πηγαίο κώδικα (Source Code). Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί μπορούν να απενεργοποιήσουν το F-35 όποτε θέλουν.
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται τον Source Code για να έχει τον βαθμό επιχειρησιακής αυτονομίας που επιθυμεί. Συνεπώς: Η Ελλάδα δεν μπορεί να πάρει τον βασικό source code και να τον τροποποιεί κατά βούληση, δεν μπορεί να αναπτύσσει μόνη της νέες εκδόσεις του βασικού λογισμικού, δεδομένου ότι αυτός εξαρτάται από το οικοσύστημα του F-35 και των κατασκευαστών για συστηματικές αναβαθμίσεις. Ωστόσο, όλα τα αεροσκάφη που παραλαμβάνει έχουν πλήρως επιχειρησιακά συστήματα και όχι “άδεια αεροσκάφη” που χρειάζονται κάθε φορά αμερικανική άδεια για να πετάξουν.
Τι προβλέπεται για τα ελληνικά F-35
Για τα ελληνικά F-35 προβλέπεται η επιχειρησιακή χρήση με δικά της mission requirements, συμμετοχή σε mission dada, εθνική εικόνα απειλών και πληροφοριών, εθνικό Command Control( Κέντρο Ελέγχου & Διοίκησης). Για να γίνω πιο κατανοητός, ας αναφέρω ένα υποθετικό σενάριο, και ας φανταστούμε ότι ένα ελληνικό F-35 που πετά στο Αιγαίο εντοπίζει μία εναέρια απειλή.
Το F-35 λειτουργεί ως αισθητήρας και συλλέκτης πληροφοριών, επομένως αφού συνθέσει την πληροφορία την μεταδίδει με Link 16 (είναι ένα ασφαλές ψηφιακό δίκτυο ανταλλαγής πληροφοριών), στα Rafale ή F-16V ή στα συστήματα αεράμυνας (Patriot – Ασπίδα του Αχιλλέα) ή Φρεγάτα Belharra, και αυτά τα αναφερόμενα συστήματα αξιοποιούν την πληροφορία μέσω και κατόπιν εντολής του Command Control ανάλογα την κάθε είδους απειλή.
Η πραγματική αξία του F-35 αυξάνεται όταν συνδέεται με ένα ευρύτερο Command Control – και εδώ η Ελλάδα μπορεί να έχει την δυνατότητα για μεγαλύτερη εθνική συμμετοχή: F-35–ελληνικά επίγεια Radar–Command Control–αεράμυνα–άλλα μαχητικά–πλοία–UAV–Ασπίδα του Αχιλλέα.
Τα όπλα του αεροσκάφους F-35
Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα, κρίνεται πολύ σημαντική σε μία δύσκολη γεωπολιτική συγκυρία, και επιβεβαιώνει την αμυντική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών, που θα επηρεάσει και τον φέροντα οπλισμό των αεροσκαφών των F-35. Το F-35 μπορεί να φέρει αρκετά διαφορετικά όπλα, ανάλογα με την διαμόρφωση και την πιστοποίηση.
Η Πολεμική μας Αεροπορία ενδιαφέρεται για AIM-120D AMRAAM (πύραυλος αέρος -αέρος/ μεγάλης εμβέλειας) AIM-9X Sidewinder (πύραυλος αέρος-αέρος μικρότερης εμβέλειας), GBU -31JDAM (κατευθυνόμενη βόμβα 2000LB, AGM–158 JASSM-ER (πύραυλος Cruise μεγάλης εμβέλειας για προσβολή στόχων εδάφους). Επίσης η Πολεμική Αεροπορία ενδιαφέρεται για τα AIM-260 JATM, για τον αντιπλοϊκό πύραυλο AGM-84 Harpoon, και για την κατευθυνόμενη βόμβα GBU-53 /B Stormbreaker ή CDU|.
Σημαντικό είναι τα όπλα που θα διαθέτει η Πολεμική Αεροπορία να είναι σε ποσότητες που θα κρίνουν οι αρμόδιοι επιχειρησιακοί, και να τα προμηθευτούν ταυτόχρονα με την παραλαβή των αεροσκαφών. Να διευκρινίσουμε ότι για ορισμένα όπλα απαιτείται διαδικασία αμερικανικής έγκρισης, και ενδεχομένως εμπλοκή του Κογκρέσου. Άρα η επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο είναι σημαντική πολιτικά, ώστε η Ελλάδα να πάρει το “ πράσινο φως” για ένα ισχυρό και επαρκή οπλοστάσιο.
Γιατί, αν η Ελλάδα αποκτήσει AIM-120 D +AIM-9X + JASSM-ER + SDU ||, τότε η χώρα μας θα έχει συνδυασμό Stealth + Αισθητήρες + Δικτύωση + όπλα βαθιάς και πολύ ισχυρής κρούσης. Και όλα αυτά συνθέτουν ένα ενδιαφέρον αμυντικό σκηνικό συνεργασίας F-35+ Rafale/ Meteor + F-16V + Φρεγάτες Belharra + Κέντρο Ελέγχου & Διοίκησης + “Ασπίδα του Αχιλλέα”. Επίσης θα ήθελα να επισημάνω ότι οι φρεγάτες Belharra μπορούν να δώσουν μία πολύ ισχυρή αντιαεροπορική “ομπρέλα” στην θάλασσα, με τα όπλα που θα διαθέτουν.
Επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα
Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα έχει μεγάλη βαρύτητα από μία απλή εθιμοτυπική επίσκεψη. Είναι επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας και ταυτόχρονα Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ. Και έχει σημασία για την Ελλάδα σε τρία επίπεδα. Ως προς την Άμυνα, λόγω των νέων όπλων προμηθειών για τα F-35 και F-16V, αλλά και άλλων αμερικανικών συστημάτων – και ως προς την ενέργεια, αφού οι ΗΠΑ βλέπουν την Ελλάδα ως σημαντικό κόμβο LNG και την γενικότερη για ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.
Τέλος, ως προς τον γεωπολιτικό τομέα, για τον ρόλο της Ελλάδας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ότι δεν πάει στην Άγκυρα δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ παίρνουν αυτομάτως την ελληνική θέση, αλλά στέλνει ένα μήνυμα στην Άγκυρα “να είστε φρόνιμα παιδιά”. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο που θα συζητηθεί μεταξύ Μητσοτάκη-Ρούμπιο. Το αποτέλεσμα; Θα το μάθουμε αργότερα από τις κινήσεις της Άγκυρας….
Πάντως, το ό,τι δεν ήρθε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στην, πού ήθελε και η πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, είναι ένα ερώτημα με πολλές απαντήσεις, ενδεχομένως λόγω της προεκλογικής του δραστηριότητας – και πιθανόν να μην δυσαρεστήσει τον φίλο του τον Ερντογάν.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου