17 Ιουλίου 2024

Ζητείται παρέμβαση εισαγγελέα κατά του Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, από το Βουλευτή της Νίκης Νίκο Παπαδόπουλο…

Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
egerssi@otenet.gr
 
Σφοδρή σύγκρουση είχε σημειωθεί στην Ολομέλεια της Βουλής, προ ημερών, μεταξύ του Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη και του Βουλευτή της Νίκης Νίκου Παπαδόπουλου, σε επίκαιρη ερώτηση του τελευταίου με αφορμή τα εμβόλια Astra Zeneca κατά του κορωνοϊού.
 
Με τον Βουλευτή της Νίκης, όχι μόνο να μην καλύπτεται από τις απαντήσεις του Υπουργού Υγείας, αλλά να ισχυρίζεται:
“Πως είναι δυνατόν, από το βήμα της Ελληνικής Βουλής, να ακούγονται τέτοια «επιστημονικά τερατουργήματα», από τα χείλη του ίδιου του Υπουργού Υγείας και να μην υπάρχει καμία αντίδραση από την επιστημονική, ακαδημαϊκή – ιατρική, δικαστική – νομική κοινότητα της χώρας ή από τους ιατρικούς συλλόγους της χώρας, που τυγχάνω μέλος από αρκετές δεκαετίες. Να μη ζητείται έστω μία παρέμβαση εισαγγελέα, μήπως και προστατευτούν, τα απροστάτευτα δικαιώματα της υγείας των Ελλήνων πολίτων.”
 
Μάλιστα απέστειλε επιστολή διαμαρτυρίας – καταγγελίας προς τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών, τον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης, αλλά και στους άλλους ιατρικούς συλλόγους στην Ελλάδα!
 
Διαβάστε παρακάτω:
Αγαπητοί συνάδερφοι είναι στιγμές που πρέπει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας απέναντι στην πολιτεία, την επιστήμη και κυρίως απέναντι στον δεινώς χειμαζόμενο Ελληνικό λαό.
 
Πώς είναι δυνατόν, από το βήμα της Ελληνικής Βουλής, να ακούγονται τέτοια «επιστημονικά τερατουργήματα», από τα χείλη του ίδιου του υπουργού υγείας και να μην υπάρχει καμία αντίδραση από την επιστημονική, ακαδημαϊκή – ιατρική, δικαστική – νομική κοινότητα της χώρας ή από τους ιατρικούς συλλόγους της χώρας, που τυγχάνω μέλος από αρκετές δεκαετίες. Να μη ζητείται έστω μία παρέμβαση εισαγγελέα, μήπως και προστατευτούν, τα απροστάτευτα δικαιώματα της υγείας των Ελλήνων πολίτων.
 
Μέσα από ένα θερινό καταιγισμό χείμαρρου ψεύδους, ο υπουργός της υγείας Άδωνις Γεωργιάδης προσπαθώντας να απαντήσει σε επίκαιρη ερώτηση μου σχετικά με τα γονιδιακά εμβόλια της Astra Zeneka, που η ίδια η εταιρεία είχε προειδοποιήσει και τελικά τα απέσυρε λόγω σοβαρών επιπλοκών και μηνύσεων που δέχτηκε πολλές χώρες, ευρισκόμενος σε συνήθη παροξυσμό, ψεύδους, που είναι αδύνατο να τον αντικρούσεις σε μία ολιγόλεπτη αγόρευση επίκαιρης ερώτησης, θα αναφερθώ μόνο στα βασικά που είναι άξια απορίας και διαμαρτυρίας.
 
Απορίας άξιο!!! Μνημείο θράσους για ένα υπουργό της υγείας είναι να απαντά σε βουλευτή Δρ. Καρδιοχειρουργικής ΑΠΘ, να τον απαξιώνει επιστημονικά και να τον απειλεί για πολλοστή φορά πως θα του πάρει και το πτυχίο ακόμη, διότι ρώτησε, «τι έχετε να πείτε τώρα, για το γονιδιακό εμβόλιο της Astra Zeneka που ο ίδιος ο πρωθυπουργός το διαφήμιζε σε μεγάλο τηλεοπτικό μέσο, τώρα που η ίδια η εταιρεία το απέσυρε, αναγνωρίζοντάς του, πολλές επιπλοκές στον πληθυσμό. Ο υπουργός με στεντόρεια φωνή και επηρμένη όφρυ, χιλίων καρδιναλίων, δεν δίστασε να μου κάνει μάθημα για τα εμβόλια επικαλούμενος μάλιστα την επιστημονική εγκυρότητα της Wikipedia, αναφερόμενος δήθεν στη διεθνή βιβλιογραφία. Και για να μη αδικώ το Wikipedia, αυτό σωστά τα αναφέρει, αυτός όμως δεν ήταν σε θέση να κατανοήσει τα γραφόμενα ή εν γνώσει του έλεγε, ξανά ψέματα.
 
Έτσι διέπραξε άλλο ένα λάθος, αφού δεν σεβάστηκε την επιστήμη και δεν φοβήθηκε καθόλου για τυχόν έλεγχο από την δικαιοσύνη, να επιτίθεται σε βουλευτή, ιατρό, από θέση εξουσίας, κάνοντας κατάχρηση εξουσίας, υποστηρίζοντας δήθεν, πως το εμβόλιο της Astra Zeneka, είναι όπως τα άλλα γνωστά από χρόνια συμβατικά όπως είπε, κλασικά εμβόλια, που όλοι μας και τα παιδιά μας κάναμε. Άξιο Απορίας και Διαμαρτυρίας!!!
 
Είναι γνωστόν τοις πάσι ότι το συγκεκριμένο σκεύασμα είναι η επιτομή και ο ορισμός του γονιδιακού εμβολίου, αφού φέρει ατόφιο το γονίδιο που θα παράξει την πρωτεΐνη-s ή αλλιώς ακίδα του κορονοϊού στα κύτταρα, καθιστώντάς τα κύτταρα μας, βιοαντιδραστήρια παραγωγής της πρωτεΐνης, ακίδας του ιού. Απλώς στο εμβόλιο αυτό το γονίδιο είναι πακεταρισμένο μέσα σε γενετικά τροποποιημένο αδενοϊό χιμπατζή. Κύριε Άδωνι Γεωργιάδη σας διαβεβαιώνουμε πως τέτοια μεγάλα επιστημονικά ολισθήματα σε μια ευνομούμενη χώρα δεν θα μένανε ατιμώρητα. Δόλος; Σκοπιμότητα; Δικαιοσύνη υπάρχει; Μας ακούει κανείς;
 
Απορίας Άξιο. Άλλο ένα τρομακτικό ατόπημα και εξοργιστικό επιστημονικό λάθος, Ιατρικής του Υπουργού της Υγείας που ακολουθεί όπως φαίνεται πιστά η Χώρα. Είπε ο άνθρωπος: Ότι «οι παρενέργειες των εμβολίων εξαντλούνται μέσα στο πρώτο τρίμηνο από την χορήγησή τους, πέρασαν τρία χρόνια, άρα τι μας λέτε τώρα κι εσείς, πάνε αυτά, τώρα πέρασαν». Συνάδερφοι ιατροί ΑΚΟΥΤΕ και δεν φρίττετε!!!
 
Όχι Κύριε υπουργέ, τίποτα δεν πέρασε. Μάλλον ακόμη δεν άρχισε. Για τους μη ιατρούς, μόνο αναφέρω ότι έχουμε περιπτώσεις χορήγησης φαρμακευτικών σκευασμάτων όπου οι παρενέργειές τους εκδηλώθηκαν μετά από πολλούς μήνες, έτη ή και δεκαετίες, ακόμη και στην επόμενη γενιά (μη ξεχνάμε ότι μιλάμε για γονιδιακά εμβόλια). Κλασικό είναι το παράδειγμα της θαλιδομίδης που δίδονταν στις εγκυμονούσες και μερικές από αυτές γεννούσαν παιδιά με φωκομέλια (παιδιά με υποτυπώδη και ατροφικά μέλη όπως της φώκιας) ή το παράδειγμα χορήγησης ενός γεσταγόνου που στην επόμενη γενιά κοριτσιών, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να αναπτύξουν καρκίνωμα γυναικολογικό, σε μικρή ηλικία ακόμη και στην εφηβεία τους. Δεν θα έπρεπε να τα γνωρίζει αυτά ο Υπουργός ή οι σύμβουλοί του;
 
Ο πρωτοετής φοιτητής ιατρικής, γνωρίζει πως ένα εμβόλιο για να πάρει έγκριση πρέπει να πληρεί ή αλλιώς, ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ τρεις αναγκαίες συνθήκες και προϋποθέσεις:
 
1ον Να έχουν προηγηθεί οι προβλεπόμενες ιατρικές μελέτες και τα ερευνητικά στάδια που αφορούν στα εμβόλια.
 
2ον Να είναι αποτελεσματικά. Δηλαδή όταν το κάνεις όχι μόνο να μη κολλάς αλλά και να εξαφανίζεται η νόσος, π.χ που είναι σήμερα η ευλογιά; ή η Διφθερίτιδα; η ερυθρά; η Παρωτίτιδα; και τόσα άλλα νοσήματα που εξαφανίστηκαν εντελώς ή έγιναν σπανιότατα. Αλήθεια υπάρχει έστω και ένας από τα εκατομμύρια των εμβολιασθέντων Ελλήνων που δεν κόλλησαν κορονοϊό; Και
 
3ον Να μην έχουν παρενέργειες.
 
Πείτε μου ειλικρινά κύριοι συνάδερφοι ποια από τις παραπάνω συνθήκες πληρούνται από τα εμβόλια αυτά, που επιβλήθηκαν, εξαναγκάζοντας τους πολίτες να τα υποστούν διότι θα δέχονταν τιμωρίες όπως την απόλυση από την εργασία η αποκλεισμούς όπως να μην μπορείς να δεις τον ιατρό σου ή να πας να πιείς ένα καφέ και τόσα άλλα, που απορώ και εξίσταμαι.
 
Απορίας άξιο!!! Τέλος είναι η μανιώδης επιμονή της κυβέρνησης σε αυτά τα εμβόλια, καταργώντας ακόμη και το αυτεξούσιο των πολιτών, μέσου φοβερών εξαναγκασμών που εμείς οι γιατροί μόνο στην περίοδο των ναζί βιώσαμε. Και μάλιστα για σκευάσματα, που για να χαρακτηριστούν ως εμβόλια, η ΠΟΥ (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας) αναγκάστηκε να αλλάξει ακόμη και τον ορισμό του εμβολίου για να τα συμπεριλάβει και αυτά.
 
Και ακόμη πιο τραγικό είναι το γεγονός ότι η mRNA τεχνολογία είναι γνωστή από πολλά έτη αφού έχει εφαρμοστεί πειραματικά σε καρκινοπαθείς 4ου ή αλλιώς τελικού στάδιού της νόσου. Δεν γνώριζε ο κύριος υπουργός ή οι σύμβουλοί του, ότι ούτε στους καρκινοπαθείς τελικού σταδίου δεν έλαβε ΠΟΤΕ, επίσημα έγκριση αυτή η τεχνολογία; Λόγω των επιπλοκών που προκαλεί. Η κυβέρνηση πώς επέβαλλε τα εμβόλια αυτά, στους πολίτες της Χώρας μας ακόμη και στους νεαρούς, στα παιδιά και στα νήπια. Για το νόσημα του κορονοϊού που στις ηλικίες αυτές η θνητότητά του, είναι κοντά στο μηδέν (0,0003%).
 
Στην επιστημονική κοινότητα της χώρας απευθύνομαι και ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ ότι από το βήμα της Ελληνικής Βουλής διακινούνται τραγικά επιστημονικά ψευδή. Έγινε προσφιλής τακτική του Υπουργού. Σας καταγγέλλω ότι ο Υπουργός της Υγείας προσπαθεί να υποστηρίξει εξόφθαλμα ψεύδη, προσβάλλοντας την επιστημονική μου οντότητα, επάρκεια, τις σπουδές μου ακόμη και τους ακαδημαϊκούς μου τίτλους!!! Προσβάλλει τους ασθενείς μου, που μου εμπιστευτήκαν την ίδια την καρδιά τους, να τους χειρουργήσω.
 
Εάν δεν νοιαζόμουν αληθινά ως επιστήμονας που πονά τον τόπο του, ως πατέρας έξι παιδιών και αισχάτως παππούς για την υγεία των συμπολιτών μου, ίσως και να μην αντιδρούσα, για το κατάντημα της πατρίδας μου. Σαν υπεύθυνος όμως πολιτικός και ιατρός, οφείλω να ενημερώσω τους συναδέρφους μου πρώτα και να τους θέσω προ των ευθυνών τους.
 
Αναμένω την κρίση σας. Τελικά όλοι μας δεν θα αποφύγουμε την κρίση του Ελληνικού λαού. Για αυτό και πρέπει να αποκαλύπτουμε με παρρησία, τα αισχρά, τα δόλια ή και επικίνδυνα ψεύδη που εκστομίζονται εις βάρος της υγείας του λαού μας. 
Ευχαριστώ πολύ, αναμένω τις ενέργειές σας.
 
Με εκτίμηση,
Νικόλαος Παπαδόπουλος
Δρ Καρδιοχειρουργικής ΑΠΘ
Βουλευτής β’ Θεσσαλονίκης ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΝΙΚΗ 
 
Επιπλέον σήμερα 17 Ιουλίου 2024 από του βήματος της Βουλής των Ελλήνων επανήλθε σφοδρότερος ενημερώνοντας το Σώμα και καταγγέλλοντας για άλλη μια φορά τον Υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη!

ΚΥΠΡΟΣ 1974. Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Ενός κακού μύρια έπονται 
 
Κάποτε το στεφάνι ήταν δάφνινο. Το 1974 ήταν αγκάθινο, όπως και σήμερα.
 
Επιμέλεια από Μ.Ρ. 
Αναδημοσιεύσεις.
 
2α Ιουλίου 1974, επιστολή Μακαρίου προς Γκιζίκη, 15η Ιουλίου Προδοτικό πραξικόπημα, 20η Ιουλίου βάρβαρη Τουρκική εισβολή, 14η Αυγούστου Β’ εισβολή και εάλω η Ελληνική Κύπρος αφού μετά από απόφαση της νέας δημοκρατικής κυβέρνησης της Ελλάδος η Κύπρος βρισκόταν μακράν …. (Με τη ρήση του «η Κύπρος κείται μακράν», ο Καραμανλής έδωσε ασυλία στην Τουρκία και επέτρεψε στους Αμερικανούς τη στήριξη του δεύτερου Αττίλα.)
 
Η επιστολή Μακαρίου προς Γκιζίκη για την απόφασή του να διώξει από την Κύπρο 600 Ελλαδίτες αξιωματικούς.
 
Η επιστολή αυτή εστάλη αν και ήταν τοις πάσι γνωστό ότι η Τουρκία παράνομα ήδη είχε αποστείλει εκατοντάδες Τούρκους αξιωματικούς, τόνους όπλων και χιλιάδες γιουρούκηδες στρατιώτες, που ενσωματώθηκαν στην παράνομη εξτρεμιστική ΤΚ οργάνωση ΤΜΤ των 45000 μελών της, που επάνδρωναν τα διάσπαρτα σε όλη την Κύπρο κάστρα καντόνια των ΤΚ θυλάκων-σφηκοφωλιών.
 
Απόσπασμα από δημοσιεύσεις των Κυπριακών ΜΜΕ (Ν. Παπαναστασίου κ.ά.) με πρόσθετα σχόλια και πληροφορίες.
 
ΣΤΙΣ 2 Ιουλίου 1974, ο Κύπριος Πρόεδρος Μακάριος έστειλε στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη μια μακρά επιστολή, για την απόφασή του να διώξει από την Κύπρο 600 Ελλαδίτες αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς και να μειώσει η στρατιωτική θητεία από δύο χρόνια σε 14 μήνες.
 
Επίσης, παρέθετε σωρεία κατηγοριών σε βάρος του στρατιωτικού καθεστώτος των Αθηνών για οικονομική και άλλη βοήθεια στην Οργάνωση ΕΟΚΑ Β΄, η οποία κηρύχθηκε παράνομη μετά τον θάνατο του στρατηγού Γεωργίου Γρίβα Διγενή (πέθανε 27 Ιανουαρίου 1974 και το διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου, για την κήρυξη σε παράνομη της Οργάνωσης, εκδόθηκε στις 25 Απριλίου).
 
ΟΠΩΣ διαπιστώνει ο αναγνώστης, η αναφορά σε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν είναι σε εισαγωγικά, όπως αρέσκονται να κάνουν από το 1974 πολλοί «δημοκράτες» και «αντιστασιακοί» συγγραφείς, για να δείξουν προφανώς τα εχθρικά τους συναισθήματα προς τη «Χούντα», όπως επικράτησε να λέγεται η στρατιωτική διακυβέρνηση της Ελλάδας από το 1967 μέχρι και τον Ιούλιο του 1974.
 
Το ότι, όμως, ο Φ. Γκιζίκης ήταν Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας το αναγνωρίζει στην επιστολή του πρώτος ο Μακάριος που, υποτίθεται, ήταν εναντίον της «Χούντας».
 
Και λέμε υποτίθεται, διότι ήταν ο Μακάριος που πήγαινε κάθε τρεις και δύο στην Αθήνα και συνομιλούσε με Προέδρους και αντιβασιλείς της «Χούντας» και τα επίσημα ανακοινωθέντα που εκδίδονταν στη συνέχεια, όλα μιλούσαν πάντα για «άριστο κλίμα στις σχέσεις μεταξύ Λευκωσίας και Εθνικού Κέντρου»», για ομοψυχία», για «ταυτότητα απόψεων» και «συναντίληψη στην αντιμετώπιση του Κυπριακού».
 
Κι αυτά, μετά που η «Χούντα», μεταξύ άλλων, έκαμε δημοψήφισμα για κατάργηση της βασιλείας και καθιέρωση της Προεδρικής Δημοκρατίας.
 
Κι ας παρουσιαζόταν πάντα ο Μακάριος ως θιασώτης του στέμματος και «εξ απορρήτων» φίλος του βασιλιά Κωνσταντίνου.
 
ΣΥΝΕΠΩΣ, όσοι μακαριακοί, «αντιστασιακοί» και «δημοκράτες» αναφέρονται στον Γκιζίκη και μιλούν για «Χούντα», να ξέρουν ότι έρχονται σε αντίθεση προς τον Μακάριο, τον οποίο θεωρούν ως ίνδαλμά τους.
 
Γι’ αυτόν, ο Γκιζίκης ήταν Πρόεδρος και η «Χούντα» Εθνικό Κέντρο.
 
Αναλύοντας κάποιος την επιστολή Μακαρίου προς Γκιζίκη, θα διαπιστώσει, πέραν του σκληρού και επιθετικού περιεχομένου της – πράγμα ασύνηθες για τον Μακάριο – σκόπιμες παραλείψεις, ακόμη και ψεύδη.
 
1. Μιλά στην αρχή για τη «λαθραία άφιξη του στρατηγού Γρίβα στην Κύπρο κατά Σεπτέμβριον 1971», ενώ είναι γνωστό ότι για την άφιξη Γρίβα είχε γνώση ο ίδιος καιρό πριν.
 
Και μόνο οι μαρτυρίες Κυπρίων αξιωματικών, που κάλεσε ο στρατηγός στην Αθήνα μήνες πριν κατεβεί στην Κύπρο ζητώντας τη βοήθειά τους, για να τον συνδράμουν κατά την έλευσή του στο νησί για αγώνα εναντίον της «Χούντας» και αποτροπή των σχεδίων για διχοτόμηση, σε συνεργασία του με τον Μακάριο, αποτελούν τρανή απόδειξη ότι η άφιξη Διγενή στην Κύπρο (στις 30.8.1971) δεν ήταν λαθραία και μυστική.
Κι ας έγινε από μη εγκεκριμένο λιμάνι ή αεροδρόμιο της Κύπρου.
 
Ο πρώτος που τη γνώριζε ήταν ο Μακάριος αφού, τον είχαν πληροφορήσει σχετικά κάποιοι από τους πιο πάνω αξιωματικούς, οι οποίοι και έσπευσαν ταχέως προς αυτόν.
 
Σύμφωνα μάλιστα από τη μαρτυρία ενός των αξιωματικών προ τον γράφοντα, ο Μακάριος τον συμβούλεψε να μην έρθει αρωγός προς τον Γρίβα. 
Αυτό έκαμε και σε άλλους.
 
2. Μιλά επίσης ο Μακάριος για «επαφές Γρίβα μετά την άφιξή του με αξιωματικούς εξ Ελλάδος, που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά», ενώ οι διαταγές του στρατηγού μέχρι που πέθανε, ήταν «καμιά επαφή με ανθρώπους της Χούντας».
 
3. Στην προέκταση του ίδιου πιο πάνω ισχυρισμού, ο Μακάριος μιλά για «βοήθεια προς τον Γρίβα από εξ Ελλάδος αξιωματικούς, εις την προσπάθειάν του να σχηματίση παράνομον οργάνωσιν και να αγωνισθή δήθεν δια την Ένωσιν».
 
Αυτό, την ώρα που και ο Μακάριος ήξερε πολύ καλά ότι η ΕΟΚΑ Β΄ ήταν συγκροτημένη και έτοιμη να δράσει πριν από την άφιξη του Διγενή στην Κύπρο. 
 
Απουσία προεργασίας από έναν συγκροτημένο και έμπειρο στρατιωτικό όπως ο Γρίβας πριν ακόμα κατεβεί στην Κύπρο, θα ήταν κάτι περισσότερο από αδύνατο, κάτι που μόνο θυμηδία θα προκαλεί.
 
4. Όσο για τον «αγώνα δήθεν δια την Ένωσιν», και εδώ ο Μακάριος έλεγε ψέματα, διότι ήξερε καλύτερα από κάθε άλλον τους πραγματικούς σκοπούς της παρουσίας του Γρίβα στην Κύπρο, από πολύ πριν. 
 
Θυμηδία προκαλεί επίσης το «δήθεν δια την Ένωσιν», αφού ο στρατηγός ζούσε και ανάπνεε σ’ όλη του τη ζωή μόνο για την Ένωση.
 
5. Έκανε αναφορά ο Μακάριος και για «διαιρέσεις και διχονοίας εις το εσωτερικόν» και πορεία του «κυπριακού ελληνισμού προς εμφύλιον πόλεμον», λόγω της ύπαρξης της Οργάνωσης του στρατηγού Γρίβα.
 
Κι εδώ ψεύδεται ο Μακάριος, γιατί είναι γνωστόν ότι, οι πρώτες ένοπλες ενέργειες της ΕΟΚΑ Β΄ ήταν εναντίον αστυνομικών σταθμών – με εντολή μάλιστα «να μην σπάσει μύτη αστυνομικού» – που έγιναν 16 ολόκληρους μήνες μετά την άφιξή του στρατηγού στην Κύπρο!
 
Αυτό που γινόταν όλους αυτούς τους μήνες, ήταν να δέχεται ο Διγενής παντός είδους προκλήσεις από το μακαριακό καθεστώς και το παρακράτος που αυτός δημιούργησε και να μην απαντά.
 
Ακόμα και ψεύτικη διακήρυξη Γρίβα προς δήθεν «τομεάρχες της ΕΟΚΑ» χρησιμοποίησε το μακαριακό καθεστώς (εφευρέτης και δράστης γνωστή ανθυπαστυνόμος), για να προκαλέσει τον Διγενή να διακόψει τη σιωπή του, που είχε ως μόνη αιτία την απόγνωσή του για το τι περίμενε με βάση τις συνεννοήσεις προ της καθόδου του και τι ακριβώς βρήκε φτάνοντας στην Κύπρο.
 
ΕΙΝΑΙ πολλά τα σημεία της επιστολής Μακαρίου που μπορούν να αναφερθούν, όμως, το κύριο και σημαντικό είναι:
Ποιος ο λόγος αποστολής της επιστολής εκείνης και πόσο αυτή επηρέασε, ή μάλλον επιτάχυνε, δυσάρεστες εξελίξεις;
 
ΕΝ ΠΡΩΤΟΙΣ, η εποχή εκείνη κάθε άλλο παρά για περαιτέρω εντάσεις και διενέξεις ήταν.
Το εσωτερικό μέτωπο στην Κύπρο ήταν καταρρακωμένο, με τις δύο πλευρές να προβαίνουν σε ενέργειες που επέτειναν το χάσμα και το μίσος μεταξύ τους.
 
Η μεν ΕΟΚΑ Β΄ διέπραξε την κλοπή των όπλων από το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Γεροσκήπου, η δε μακαριακή πλευρά προχωρούσε σε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων «για λόγους δημοσίου συμφέροντος», συνέχιζε τις επιχειρήσεις της εναντίον της Οργάνωσης, τις έρευνες και ανακρίσεις και τα βασανιστήρια σε βάρος κρατουμένων.
 
Βασανιστήρια, για τα οποία ωχριούσαν οι Βρετανοί για τα όσα έκαμαν κατά τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ.
 
Είχε δημιουργηθεί τότε μέγα θέμα με την αποστολή στρατιωτών σε Σχολή δοκίμων στην Κρήτη και την απόφαση του Μακαρίου να απορρίπτει τον κατάλογο που είχε ετοιμάσει η ηγεσία τη Δύναμης.
 
ΣΤΟ πολιτικό πεδίο, οι ενδοκυπριακές συνομιλίες είχαν φτάσει σε σημείο που έπρεπε να παρθούν αποφάσεις, ο Μακάριος όμως παρακώλυε τη διαδικασία με την αρνητική τακτική του και οι Τούρκοι συνέχιζαν να απειλούν Κύπρο και Ελλάδα, με συνεχείς παραβιάσεις του εθνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου στο Αιγαίο.
 
ΤΑ μόνα θετικά για την ελληνική πλευρά την περίοδο εκείνη, ήταν η ανεύρεση πετρελαίου στη νήσο Θάσο και η παραλαβή από την Ελλάδα του πρώτου σμήνους αμερικανικών πολεμικών αεροπλάνων F-4 Φάντομ, για τα οποία οι Έλληνες πιλότοι είχαν ολοκληρώσει την εκπαίδευσή τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
 
Η Ελλάδα είχε παραλάβει επίσης τότε και άλλο πολεμικό υλικό και αεροπορικά υπερείχε της Τουρκίας σε σύγχρονα μέσα και τεχνολογία.
 
ΕΝΩ, λοιπόν, η κατάσταση χρειαζόταν σύνεση, ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση και, προπαντός διπλωματικότητα, για αποφυγή κινδύνων και κρίσεων, ήρθε «ουρανοκατέβατη» η επιστολή Μακαρίου προς Γκιζίκη.
 
Ζητούσε μάλιστα από την Ελλάδα να αποσύρει σε μικρό χρονικό διάστημα εκατοντάδες αξιωματικούς της από την Κύπρο, ενώ, παράλληλα, προχωρούσε σε μείωση της στρατιωτικής θητείας, με συνέπεια η ισχύς και η ετοιμότητα της Εθνικής Φρουράς να πληγούν ανεπανόρθωτα.
 
Κοντά σ’ αυτά, έγινε ακόμα και εξαγγελία ενίσχυσης της Ε.Φ. με αξιωματικούς από την Αίγυπτο, μια χώρα που την εποχή εκείνη ήταν υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης, τον ένα μεγάλο πόλο του ψυχρού πολέμου μεταξύ Ανατολής και Δύσεως.
 
Της Δύσεως, που στα πλαίσια των συμφερόντων της, φρόντιζε να έχει υπό τον έλεγχό της την περιοχή της Μέσης Ανατολής, στην οποία περιλαμβανόταν και η Κύπρος.
 
ΥΠΟ τις συνθήκες αυτές, η πρόκληση της επιστολής Μακαρίου προς το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας και τη δυτική συμμαχία ήταν μεγάλη.
 
Τι ήταν, όμως, εκείνο που όπλισε τον Μακάριο να προχωρήσει στην αποστολή της, με αιχμηρό, μάλιστα, προκλητικό περιεχόμενο;
 
Ακόμα και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αυτοεξόριστος στο Παρίσι από το 1963, όταν διάβασε την επιστολή, την οποία του επέδωσε ειδικός απεσταλμένος του Κυπρίου Προέδρου, εξέφρασε έκπληξη και διερωτήθηκε ποιες ήταν οι «γερές πλάτες» που είχε στη διάθεσή του ο Μακάριος.
 
ΗΤΑΝ αφελής μήπως ο Μακάριος, να νομίζει ότι το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών, με επικεφαλής τον «αόρατο δικτάτορα», ταξίαρχο Δημήτρη Ιωαννίδη, διοικητή της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας, θα δεχόταν την πρόκλησή του και θα σιωπούσε;
Ασφαλώς όχι.
 
Κάτι άλλο τον παρακινούσε, στα πλαίσια ευρύτερου σχεδιασμού, ο οποίος τον έπειθε ότι, σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα μπορούσε να ελέγχει πλήρως την κατάσταση στην Κύπρο, με τη συρρίκνωση της Εθνοφρουράς και την εκδίωξη των αξιωματικών, αλλά και στην Ελλάδα, με τη πτώση της «Χούντας» και την επάνοδο των παλαιών πολιτικών.
 
ΤΙΣ προθέσεις αυτές του Μακαρίου είχαμε αποκαλύψει στο blog μας nikospa.wordpress.com στο παρελθόν, αρκεί δε οι χιλιάδες αναγνώστες μας να ανατρέξουν πίσω και να δουν τις λεπτομέρειες. 
 
Συνοπτικά αναφέρουμε ότι, οι εγωιστικές προθέσεις του Μακαρίου, όπως και το τι ακριβώς θα γινόταν το καλοκαίρι του 1974, δημοσιεύτηκαν με λεπτομέρεια πολύ πριν από τα γεγονότα από εβδομαδιαία εφημερίδα, που εκδόθηκε τον Απρίλη του 1974, η οποία χρηματοδοτείτο και ελεγχόταν πλήρως από τον Μακάριο.
 
Επρόκειτο για τον «Ελεύθερο Λαό», εκδότης του οποίου ήταν ο επιχειρηματίας από την Αμμόχωστο Ηρακλής Χατζηηρακλέους, στενός συνεργάτης του Κυπρίου Προέδρου.
 
ΟΠΟΙΟΣ διαβάσει τα όσα έγραψε η εφημερίδα αυτή πριν από τα γεγονότα του Ιουλίου, θα μείνει κατάπληκτος από το πόσο απηχούσαν την αλήθεια. Την αλήθεια, που μόνο οι Μακάριος και Χατζηηρακλέους γνώριζαν επακριβώς, με κατάληξη πάντα ότι «ο Εθνάρχης θα βαδίσει στην Αθήνα ως ελευθερωτής και τροπαιούχος»!
 
Η σχέση επιστολής Μακαρίου και Πραξικοπήματος
 
ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ της 15ης Ιουλίου 1974 ακολούθησε την επιστολή Μακαρίου και το ερώτημα είναι αν αιτία του Πραξικοπήματος ήταν η επιστολή. 
 
Οι θιασώτες του Μακαρίου λένε ότι αυτό δεν ισχύει, αφού από την έρευνα για τον «Φάκελο της Κύπρου» φάνηκε πως η ηγεσία του στρατιωτικού καθεστώτος των Αθηνών είχε πάρει την απόφαση για το Πραξικόπημα δύο τουλάχιστον μήνες πριν απ’ αυτό. 
 
Ναι, μπορεί η απόφαση να είχε ληφθεί πριν, αλλά για να γίνει μια ενέργεια της μορφής και έκτασης ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος, πρέπει να υπάρξει αφορμή:
 
Ένα σοβαρό γεγονός, το οποίο να εκμεταλλευθούν οι της «Χούντας» και να δράσουν.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, έτσι έγινε. 
 
Ο Μακάριος, συνεπαρμένος από τις συνεννοήσεις που έγιναν με παλιούς Έλληνες πολιτικούς – με επικεφαλής τον Ευάγγελο Αβέρωφ, νονό της διχοτόμησης της Κύπρου από το 1956 και συνένοχο για τις επάρατες Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1960 – αισθάνθηκε ισχυρός και προχώρησε.
 
Μοχλοί στην απόφασή του και οι καπεταναίοι του στο παρακράτος και το «Εφεδρικό Σώμα» της Αστυνομίας, οι οποίοι τον διαβεβαίωναν στον απόλυτο βαθμό ότι, σε περίπτωση που εκδηλωθεί πραξικόπημα, αυτό θα συντριβεί εν τη γενέσει του και η θέση του θα ισχυροποιηθεί.
 
ΑΠΟ τη μια δηλαδή, οι παλιοί πολιτικοί στην Ελλάδα και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, στον οποίο ο Καραμανλής υποσχόταν επιστροφή χέρι-χέρι στην Ελλάδα με τη πτώση της «Χούντας», αλλά και Αρχηγοί των Όπλων – όπως οι Αλέξανδρος Παπανικολάου της Αεροπορίας και Πέτρος Αραπάκης του Ναυτικού – και από την άλλοι οι «στρατηγοί» του στην Κύπρο, έπεισαν τον Μακάριο ότι το «μεγάλο σάλτο» με την πρόκληση της επιστολής του θα πετύχει.
 
Δυστυχώς δεν πέτυχε, ούτε για τον ίδιο, ούτε για την Κύπρο, η οποία αντιμετώπισε την τουρκική θηριωδία και βαναυσότητα, αφού οι «σωτήρες» της Ελλάδας – Καραμανλής, Αβέρωφ, Μαύρος και σία – έδειξαν, με την ανάληψη της εξουσίας από αυτούς, ότι η μόνη τους έγνοια ήταν η σταθεροποίησή τους στην εξουσία και όχι η προάσπιση της αιμάσσουσας από τον Αττίλα Κύπρου.
 
Οι ευθύνες του Δημήτρη Ιωαννίδη
 
ΤΟ γιατί δεν πέτυχε να «πνίξει στο αίμα τους πραξικοπηματίες» ο Μακάριος, όπως του έλεγαν οι δεκανείς «αρχιστράτηγοί» του, πολλοί από τους οποίους μετακινήθηκαν από την πρώτη στιγμή στο στρατόπεδο των κινηματιών, θα το δούμε στη συνέχεια.
 
Να ψέξουμε όμως και τον ταξίαρχο Δημ. Ιωαννίδη, ο οποίος, στην «καρδιά» της κρίσης που δημιούργησε η τουρκική εισβολή, φώναξε κατάμουτρα στον Αμερικανό απεσταλμένο Χένρι Τάσκα «μας ενεπαίξατε».
 
Η εξήγηση γι’ αυτό, είναι ότι υπήρχε και αμερικανική παρότρυνση για το Πραξικόπημα.
 
Ο ταξίαρχος όμως, ως στρατιωτικός που είχε ρίξει, λίγους μήνες πριν, από την εξουσία το καθεστώς των συνταγματαρχών μέσα σε μια νύχτα και είχε το πάνω χέρι σε όλα στην Ελλάδα από τον Νοέμβρη του 1973, δεν σκέφτηκε μήπως και τα πράγματα δεν εξελιχθούν με βάση την αμερικανική διαβεβαίωση, ότι οι Τούρκοι δεν θα κινούνταν μετά τη διενέργεια του Πραξικοπήματος;
 
Έπρεπε σίγουρα να το σκεφθεί και να φροντίσει να προωθήσει στην Κύπρο ισχυρές ελληνικές δυνάμεις κατά την εβδομάδα του Πραξικοπήματος, για παν ενδεχόμενο.
 
Δεν το έκαμε, ο Μακάριος διέφυγε, ή αφέθηκε να διαφύγει, οι Άγγλοι φρόντισαν να τον πάρουν κοντά τους και να βροντοφωνάξει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι «το Πραξικόπημα αποτελεί εισβολή της Ελλάδας στην Κύπρο», για να ανάψει έτσι για τα καλά το πράσινο φως στην «εγγυήτρια» Τουρκία να επέμβει και η πράξη της, μάλιστα, να θεωρείται νομικά έγκυρη διεθνώς, με βάση τη «Συνθήκη Εγγυήσεως» του 1960.
 
Η επιστολή Μακαρίου προς Γκιζίκη
 
ΠΙΟ κάτω, για σκοπούς Ιστορίας, ολόκληρο το κείμενο της επιστολής Μακαρίου προς Γκιζίκη:
 
«Κύριε Πρόεδρε, »Μετά βαθείας θλίψεως είμαι υποχρεωμένος να εκθέσω προς υμάς ωρισμένας απαραδέκτους εν Κύπρω καταστάσεις και γεγονότα, δια τα οποία θεωρώ υπεύθυνον την Ελληνικήν Κυβέρνησιν.
 
»Από της λαθραίας αφίξεως εις Κύπρον του Στρατηγού Γρίβα, κατά Σεπτέμβριον του 1971, εκυκλοφόρουν φήμαι και υπήρχον βάσιμοι ενδείξεις, ότι ούτος ήλθεν εις Κύπρον κατά προτροπήν και ενθάρρυνσιν ωρισμένων εν Αθήναις κύκλων.
 
Βέβαιον πάντως είναι, ότι ο Γρίβας, από των πρώτων ημερών της ενταύθα αφίξεώς του, είχεν επαφήν μετά υπηρετούντων εις την Εθνικήν Φρουράν αξιωματικών εξ Ελλάδος, παρά των οποίων έτυχε βοηθείας και συμπαραστάσεως εις την προσπάθειάν του να σχηματίση παράνομον οργάνωσιν και να αγωνισθή, δήθεν, δια την Ένωσιν.
 
Και κατήρτησε την εγκληματικήν οργάνωσιν «ΕΟΚΑ Β», η οποία κατέστη αιτία και πηγή πολλών δεινών δια την Κύπρον. Γνωστή είναι η δράσις της οργανώσεως αυτής, η οποία, υπό πατριωτικόν μανδύαν και ενωτικήν συνθηματολόγησιν, διέπραξε πολιτικάς δολοφονίας και πολλά άλλα εγκλήματα.
 
Η στελεχουμένη και ελεγχομένη υπό Ελλήνων αξιωματικών Εθνική Φρουρά υπήρξεν εξ αρχής ο εις έμψυχον και άψυχον υλικόν κυριώτερος τροφοδότης της «ΕΟΚΑ Β», της οποίας τα μέλη και οι υποστηρικταί έλαβον τον εύφημoν τίτλον και αυτοαπεκλήθησαν «ενωτικοί» και «ενωτική παράταξις».
 
»Πολλάκις διηρωτήθην, διατί μία παράνομος και επιζήμιος εθνικώς οργάνωσις, η οποία επιφέρει διαιρέσεις και διχονοίας, διανοίγει ρήγματα εις το εσωτερικόν μας μέτωπον και οδηγεί τον Κυπριακόν Ελληνισμόν προς εμψύλιον σπαραγμόν, υποστηρίζεται υπό Ελλήνων αξιωματικών.
 
Και πλειστάκις επίσης διηρωτήθην, κατά πόσον η τοιαύτη υποστήριξις τυγχάνει της εγκρίσεως της Ελληνικής Κυβερνήσεως.
 
Έκαμα διαφόρους σκέψεις και υποθετικούς συλλογισμούς, δια να εύρω λογικήν απάντησιν εις τας απορίας και τα ερωτήματά μου. 
 
Ουδεμία απάντησις, υπό οιασδήποτε προϋποθέσεις και συλλογισμούς, ήτο δυνατόν να στηριχθή επί λογικής βάσεως.
 
Αλλ’ αδιάψευστον πραγματικότητα αποτελεί η υποστήριξις της «ΕΟΚΑ Β» υπό Ελλήνων αξιωματικών.
 
Τα εις διαφόρους περιοχάς της νήσου στρατόπεδα της Εθνικής Φρουράς και οι πλησίον αυτών χώροι κατακοσμούνται με συνθήματα υπέρ του Γρίβα και της «ΕΟΚΑ Β», ως και με συνθήματα κατά της Κυπριακής Κυβερνήσεως, και ιδιαιτέρως κατ’εμού.
 
Εντός των στρατοπέδων της Εθνικής Φρουράς, απροκάλυπτος πολλάκις είναι η υπό των Ελλήνων αξιωματικών προπαγάνδα υπέρ της «ΕΟΚΑ Β». 
 
Γνωστόν και αδιάψευστον είναι επίσης το γεγονός, ότι ο αντιπολιτευόμενος και υποστηρίζων την εγκληματικήν δραστηριότητα της «ΕΟΚΑ Β» κυπριακός τύπος, έχων πηγήν χρηματοδοτήσεως τας Αθήνας, λαμβάνει καθοδήγησιν και γραμμήν από τους υπευθύνους του 20υ Επιτελικού Γραφείου και του εν Κύπρω Κλιμακίου της Ελληνικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Κ.Υ.Π.).
 
»Είναι αληθές ότι, οσάκις διεβιβάζοντο υπ’εμού παράπονα προς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν, δια την στάσιν και συμπεριφοράν ωρισμένων αξιωματικών, είχον την απάντησιν ότι δεν έπρεπε να διστάζω όπως καταγγέλλω αυτούς ονομαστικώς και αναφέρω τας συγκεκριμένας κατ’αυτών κατηγορίας, δια να ανακαλώνται εκ Κύπρου.
Εις μίαν μόνον περίπτωσιν έπραξα τούτο.
Μού είναι δυσάρεστον το τοιούτον έργον.
Αλλά και το κακόν δεν θεραπεύεται δια της κατ’αυτόν τον τρόπον αντιμετωπίσεώς του.
 
Σημασίαν έχει η εκρίζωσις και πρόληψις του κακού, και ουχί απλώς η αντιμετώπισις των εκ τούτου επιπτώσεων.
 
»Λυπούμαι να είπω, κύριε Πρόεδρε, ότι η ρίζα του κακού είναι πολύ βαθεία και φθάνει μέχρις Αθηνών. 
 
Εκείθεν τροφοδοτείται και εκείθεν συντηρείται και απλούται αναπτυσσόμενον το δένδρον του κακού, του οποίου τους πικρούς καρπούς γεύεται σήμερον ο Κυπριακός Ελληνισμός.
 
Και δια να είμαι απολύτως σαφής, λέγω ότι στελέχη του στρατιωτικού καθεστώτος της Ελλάδος υποστηρίζουν και κατευθύνουν την δραστηριότητα της τρομοκρατικής οργανώσεως «ΕΟΚΑ Β».
 
Εντεύθεν εξηγείται και η ανάμιξις Ελλήνων αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς εις την παρανομίαν, την συνωμοσίαν και εις άλλας απαραδέκτους καταστάσεις.
 
Περί της ενοχής των κύκλων του στρατιωτικού καθεστώτος καταμαρτυρούν έγγραφα, τα οποία ευρέθησαν προσφάτως εις την κατοχήν ιθυνόντων στελεχών της «ΕΟΚΑ Β».
 
Εκ του Εθνικού Κέντρου απεστέλλοντο αφθόνως χρήματα δια την συντήρησιν της οργανώσεως, εδίδοντο εντολαί δια την αρχηγίαν, μετά τον θάνατον του Γρίβα και την ανάκλησιν του μετ’αυτού ελθόντος εις Κύπρον ταγματάρχου Καρούσου, γενικώς δε εξ Αθηνών κατηυθύνοντο τα πάντα.
 
Η γνησιότης των εγγράφων τούτων δεν είναι δυνατόν να τεθή εν αμφιβόλω, διότι και τα δακτυλογραφημένα εξ αυτών έχουν διορθώσεις δια χειρός γενομένας και γνωστός είναι ο γραφικός χαρακτήρ του γράψαντος. 
 
Ενδεικτικώς επισυνάπτω έν τοιούτον έγγραφον. 
 
»Είχον πάντοτε ως αρχήν και επανειλημμένως εδήλωσα, ότι η συνεργασία μου μετά της εκάστοτε Ελληνικής Κυβερνήσεως αποτελεί δι’εμέ εθνικόν καθήκον.
 
Το εθνικόν συμφέρον υπαγορεύει την αρμονικήν και στενήν συνεργασίαν Αθηνών και Λευκωσίας. 
 
Οιαδήποτε και αν ήτο η Κυβέρνησις της Ελλάδος, ήτο δι’εμέ η Κυβέρνησις της Μητρός Πατρίδος και έπρεπε να συνεργάζωμαι μετ’αυτής.
 
Δεν δύναμαι να είπω ότι τρέφω ιδιαιτέραν συμπάθειαν προς στρατιωτικά καθεστώτα, και μάλιστα εις την Ελλάδα, την χώραν, η οποία εγέννησε και ελίκνισε την δημοκρατίαν.
Αλλά και εις αυτήν την περίπτωσιν δεν παρεξέκλινα της αρχής μου περί συνεργασίας.
 
Αντιλαμβάνεσθε όμως, κύριε Πρόεδρε, τας θλιβεράς σκέψεις αι οποίαι βασανιστικώς με απασχολούν, κατόπιν της διαπιστώσεως, ότι άνθρωποι της Κυβερνήσεως της Ελλάδος εξυφαίνουν αδιαλείπτως κατ’εμού συνωμοσίας και, όπερ το χειρότερον, διαιρούν και εξωθούν τον Κυπριακόν Ελληνισμόν εις την δι’ αλληλοσπαραγμού καταστροφήν.
 
Ουχί άπαξ μέχρι τούδε ησθάνθην, και εις τινας περιπτώσεις σχεδόν εψηλάφησα, εκτεινομένην αοράτως εξ Αθηνών χείρα, αναζητούσαν προς αφανισμόν την ανθρωπίνην ύπαρξίν μου.
Χάριν, όμως, εθνικής σκοπιμότητος, ετήρησα σιγήν. 
 
Και αυτό ακόμη το πονηρόν πνεύμα, υπό του οποίου εκυριεύθησαν οι τρεις καθαιρεθέντες Κύπριοι Μητροπολίται, οι μεγάλην κρίσιν προκαλέσαντες εν τη Εκκλησία, είχε πηγήν εκπορεύσεώς του τας Αθήνας. 
 
Ουδέν όμως, εν προκειμένω, είπον Σκέπτομαι μόνον και διαλογίζομαι, προς τί πάντα ταύτα.
Θα εξηκολούθουν δε να τηρώ σιγήν περί της ευθύνης και του ρόλου της Ελληνικής Κυβερνήσεως εις το σημερινόν δράμα της Κύπρου, εάν επί της σκηνής του δράματος ήμην ο μόνος πάσχων.
 
Αλλ’η συγκάλυψις και η σιωπή δεν επιτρέπονται, όταν πάσχη ολόκληρος ο Κυπριακός Ελληνισμός, όταν Έλληνες αξιωματικοί της Εθνικής Φρουράς, κατά προτροπήν εξ Αθηνών, υποστηρίζουν την «ΕΟΚΑ Β» εις εγκληματικήν δραστηριότητα, περιλαμβάνουσαν πολιτικάς δολοφονίας και, γενικώς, αποσκοπούσαν εις την διάλυσιν του κράτους.
 
»Εις την προσπάθειαν διαλύσεως της κρατικής υποστάσεως της Κύπρου, μεγάλη είναι η ευθύνη της Ελληνικής Κυβερνήσεως.
Το Κυπριακόν κράτος πρέπει να διαλυθή μόνον εις περίπτωσιν Ενώσεως.
Μη καθισταμένης, όμως, εφικτής της Ενώσεως, επιβάλλεται η ιοχυροποίησις της κρατικής υποστάσεως της Κύπρου.
 
Η Ελληνική Κυβέρνησις, δια της όλης στάσεώς της έναντι του θέματος της Εθνικής Φρουράς, ασκεί καταλυτικήν πολιτικήν επί του Κυπριακού κράτους. 
 
Προ μηνών, το εξ Ελλήνων αξιωματικών αποτελούμενον Γενικόν Επιτελείον της Εθνικής Φρουράς υπέβαλεν εις την Κυπριακήν Κυβέρνησιν, προς έγκρισιν, κατάλογον υποψηφίων δοκίμων εφέδρων αξιωματικών, οίτινες θα εφοίτων εις ειδικήν οχολήν, δια να υπηρετήσουν ακολούθως, κατά την διάρκειαν της στρατιωτικής θητείας των, ως αξιωματικοί.
 
Εκ του υποβληθέντος καταλόγου, δεν ενεκρίθησαν υπό του Υπουργικού Συμβουλίου πεντήκοντα επτά εκ των υποψηφίων.
Ειδοποιήθη περί τούτου γραπτώς το Γενικόν Επιτελείον.
 
Παρά ταύτα, κατόπιν οδηγιών εξ Αθηνών, το Επιτελείον ουδόλως έλαβεν υπ’ όψιν την απόφασιν του Υπουργικού Συμβουλίου, έχοντος, βάσει νόμου, το απόλυτον δικαίωμα διορισμού αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς.
 
Ενεργούν ασυδότως και αυθαιρέτως, το Γενικόν Επιτελείον κατεπάτησε νόμους, περιφρόνησε την απόφασιν της Κυπριακής Κυβερνήσεως, και ενέγραψεν εις την Σχολήν Αξιωματικών τους μη εγκριθέντας υποψηφίους.
 
Απολύτως απαράδεκτη, θεωρώ την τοιαύτην στάσιν του εκ της Ελληνικής Κυβερνήσεως εξαρτωμένου Γενικού Επιτελείου της Εθνικής Φρουράς.
Η Εθνική Φρουρά είναι όργανον του Κυπριακού κράτους και υπ’αυτού πρέπει να ελέγχεται, και ουχί εξ Αθηνών.
 
Η θεωρία περί ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδος-Κύπρου έχει την συναισθηματικήν πλευράν της.
Αλλ’ εν τη πραγματικότητι, διάφορος είναι η κατάστασις.
 
Η Εθνική Φρουρά, ως έχουν σήμερον η σύνθεσις και η στελέχωσίς της, εξετράπη του σκοπού της και κατέστη εκτροφείον παρανόμων, κέντρον συνωμοσιών κατά του κράτους και πηγή τροφοδοσίας της «ΕΟΚΑ Β». 
 
Αρκεί να λεχθεί ότι, κατά την προσφάτως ενταθείσαν τρομοκρατικήν δραστηριότητα της «ΕΟΚΑ Β», αυτοκίνητα της Εθνικής Φρουράς μετέφερον οπλισμόν και μετεκίνουν εν ασφαλεία μέλη της οργανώσεως, των οποίων επέκειτο η σύλληψις.
 
Και δια την εκτροπήν αυτήν της Εθνικής Φρουράς απόλυτον την ευθύνην έχουν Έλληνες αξιωματικοί, μερικοί των οποίων είναι από ποδών μέχρι κεφαλής αναμεμιγμένοι και συμμέτοχοι εις την δραστηριότητα της «ΕΟΚΑ Β».
Και εις τούτο ευθύνης άμοιρον δεν είναι το Εθνικόν Κέντρον.
 
Ηδύνατο η Ελληνική Κυβέρνησις, δι’απλού νεύματός της, να θέση τέρμα εις την θλιβεράν αυτήν κατάστασιν.
Ηδύνατο το Εθνικόν Κέντρον να διατάξη τον τερματισμόν της βίας και της τρομοκρατίας υπό της «ΕΟΚΑ Β», διότι εξ Αθηνών αντλεί η οργάνωσις τα μέσα συντηρήσεως και την δύναμίν της, ως εγγράφως μαρτυρούν τεκμήρια και αποδείξεις.
Δεν έπραξεν, όμως, τούτο η Ελληνική Κυβέρνησις.
 
Ως ένδειξιν μιας ανεπιτρέπτου καταστάσεως, σημειώ ενταύθα παρενθετικώς, ότι και εις Αθήνας ανεγράφησαν προσφάτως συνθήματα κατ’εμού και υπέρ της «ΕΟΚΑ Β», εις τους τοίχους ναών και άλλων κτιρίων, συμπεριλαμβανομένου και του κτιρίου της Κυπριακής Πρεσβείας.
 
Και η Ελληνική Κυβέρνησις, καίτοι γνωρίζει τους δράστας, ουδενός επεδίωξε την σύλληψιν και την τιμωρίαν, ανεχομένη κατ’αυτόν τον τρόπον προπαγάνδαν υπέρ της «ΕΟΚΑ Β».
 
»Πολλα έχω να είπω, κύριε Πρόεδρε, αλλά δεν νομίζω ότι πρέπει να μακρηγορήσω περισσότερον.
 
Και δια να καταλήξω, διαβιβάζω ότι η υπό Ελλήνων αξιωματικών στελεχουμένη Εθνική Φρουρά, της οποίας το κατάντημα εκλόνισε την προς αυτήν εμπιστοσύνην του Κυπριακού λαού, θα αναδιαρθρωθή επί νέας βάσεως.
 
Εμείωσα την στρατιωτικήν θητείαν, δια να ελαττωθή η οροφή της Εθνικής Φρουράς και το μέγεθος του κακού.
Πιθανώς να παρατηρηθή, ότι η ελάττωσις της δυνάμεως της Εθνικής Φρουράς, λόγω συντμήσεως της στρατιωτικής θητείας, δεν καθιστά αυτήν ικανήν να ανταποκριθή εις την αποστολήν της εν περιπτώσει εθνικού κινδύνου.
 
Δια λόγους, τους οποίους δεν επιθυμώ ενταύθα να εκθέσω, δεν συμμερίζομαι αυτήν την άποψιν.
Και θα παρεκάλουν, όπως ανακληθούν οι στελεχούντες την Εθνικήν Φρουράν αξιωματικοί εξ Ελλάδος.
 
Η παραμονή των εις την Εθνικήν Φρουράν και η υπ’ αυτών διοίκησίς της θα είναι επιζήμιος εις τας σχέσεις Αθηνών και Λευκωσίας.
 
Θα ήμην, εν τούτοις, ευτυχής, εάν ηθέλετε να αποστείλητε εις Κύπρον περί τους εκατόν αξιωματικούς, ως εκπαιδευτάς και στρατιωτικούς συμβούλους, δια να βοηθήσουν εις την αναδιοργάνωσιν και αναδιάρθρωσιν των ενόπλων δυνάμεων της Κύπρου.
 
Ελπίζω, εν τω μεταξύ, να εδόθησαν εντολαί εξ Αθηνών εις την «ΕΟΚΑ Β» όπως τερματίση την δραστηριότητά της, καίτοι, εφ’όσον αύτη δεν διαλύεται οριστικώς, δεν αποκλείεται νέον κύμα βίας και δολοφονιών.
 
»Θλίβομαι, κύριε Πρόεδρε, διότι ευρέθην εις την ανάγκην να είπω πολλά δυσάρεστα, δια να περιγράψω εις αδράς γραμμάς, με γλώσσαν ωμής ειλικρινείας, την από μακρού υφισταμένην εν Κύπρω αξιοθρήνητον κατάστασιν.
 
Τούτο, όμως, επιβάλλει το εθνικόν συμφέρον, το οποίον έχω πάντοτε γνώμονα όλων των ενεργειών μου. Δεν επιθυμώ διακοπήν της συνεργασίας μου μετά της Ελληνικής Κυβερνήσεως.
 
Δέον, όμως, να ληφθή υπ’ όψιν, ότι δεν είμαι διωρισμένος νομάρχης ή τοποτηρητής εν Κύπρω της Ελληνικής Κυβερνήσεως, αλλ’ εκλεγμένος ηγέτης μεγάλου τμήματος του Ελληνισμού και απαιτώ ανάλογον προς εμέ συμπεριφοράν του Εθνικού Κέντρου.
»Το περιεχόμενον της παρούσης δεν είναι απόρρητον. 
 
Μετ’ εγκαρδίων ευχών, Ο Κύπρου Μακάριος»
 
Η συγγραφή της επιστολής Μακαρίου
 
ΔΕΝ είναι καθόλου αποκάλυψη, πλην όμως αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την Ιστορία να λεχθεί, ότι για τη συγγραφή της επιστολής του Μακαρίου εργάστηκαν πολλοί στην Κύπρο.
 
Κάθισαν για ώρες μαζί με τον Κύπριο Πρόεδρο και έγραφαν και έσβηναν, αλλά το τελικό «ρετούς» έγινε στην Αθήνα από Έλληνα διπλωμάτη, του στενού περιβάλλοντος του Κ. Καραμανλή, που είχε ενεργό ανάμειξη και στο παρασκήνιο των Συμφωνιών του 1959.
 
Επρόκειτο για τον Άγγελο Βλάχο, Πρόξενο της Ελλάδας στην Κύπρο κατά τον απελευθερωτικό αγώνα.
Ο ΒΛΑΧΟΣ τότε ενέργησε σε πλείστες περιπτώσεις εναντίον του αγώνα της ΕΟΚΑ και του Αρχηγού της Διγενή.
 
Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους συνταγματάρχες το 1967 εντάχθηκε στο στρατόπεδο των «αντιχουντικών», με το οποίο διατηρούσε στενούς δεσμούς και ο Μακάριος. Αρχείο.
 
ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΔΙΚΑ ΣΑΣ. 
 
Ο αληθινός άρχων ου πέφυκε το αυτώ συμφέρον σκοπείσθαι, αλλά το τω αρχομένω.
 
Επιμέλεια Μ.Ρ. από κατεχόμενη Κερύνεια, που θρήνησε στενούς συγγενείς και φίλους της και τις πατρογονικές της εστίες.
 
Υ.Γ. Όχι καμία σχέση δεν είχα ποτέ, ούτε με την ΕΟΚΑ Β΄, ούτε με χουντικούς, αλλά και με οποιοδήποτε άλλο, που φέρει ευθύνες έμμεσες ή άμεσες για την άλωση της αγαπημένης μου ιδιαίτερης πατρίδας, Ελληνικής Κύπρου.
 
ΣΧΟΛΙΟ Αντώνη Αντωνά:
 
ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ. ΜΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΕ.
Εμείς όμως ακόμη θα καρτερούμεν μέρα νύχτα σε τούντο τον τόπο, που εν καμμένος, να φυσήξει ένας αέρας, που εννά φέρει ΕΝΩΣΗ τζιαι ΛΕΥΤΕΡΙΑ.

ΤΟ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΜΕΝΟ ΣΟΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ

 
από το κανάλι Angelo Karageorgos
 
Κι αφού ο κόσμος όλος παρακολούθησε αυτό που θα πρέπει να δεχθούμε σαν ένα ρεσιτάλ διαδοχικών αμελειών, από τη μια από πλευράς FBI που δεν σταμάτησε τον δράστη ενώ ως και οι παρευρισκόμενοι τον είχαν δει σχεδόν 5 λεπτά πριν το γεγονός στη μοναδική ταράτσα που υπήρχε και από την άλλη του εκτελεστή που σε τόσο ευνοϊκές συνθήκες δεν κατάφερε να ευστοχήσει, εμείς παρατηρήσαμε και διάφορες άλλες “συμπτώσεις” σε σχέση με τον περιστατικό και στη συνέχεια ενημερωθήκαμε πως ο Τραμπ έσπευσε να κάνει αντιπρόεδρο του το πουλέν του Piet Thiel που είναι μέλος της διοικητικής επιτροπής της λέσχης bildeberg. Κι έτσι ο πρώην πρόεδρος με αέρα στα πανιά του πλέει προς τη νέα προεδρία για νέα μεγαλύτερα επιτεύγματα από τα μπόλια σε μια χώρα που θα’λεγες πως ο εμφύλιος είναι θέμα χρόνου μέσα στη μεγαλύτερη εικόνα από τη μια της παρακμής της σε κάθε επίπεδο από την άλλη του προκαθορισμού της Κίνας ως νέα υπερδύναμη. 
 
Από πλευράς Αγγλίας είχαν νικητή στις εκλογές μια μίξη Τσίπρα και Μπαρουφάκη, μέλος της τριμερούς επιτροπής και του παγκοσμίου οικονομικού φόρουμ που έδειξε αμέσως τις διαθέσεις του ανακοινώνοντας πως χρειάζονται μια μεγαλύτερη επανεκκίνηση και άμεσα ξεκίνησε με νομοθεσίες πιστές στη γνωστή ατζέντα δίνοντας όμως ιδιαίτερη προσοχή στα πολεμικά ζητήματα και παρέχοντας την άδεια στην Ουκρανία να χτυπήσει τη Ρωσία με τους πυραύλους storm shadow που της έχει στείλει, θυμίζοντας εποχές Μπλερ και Ιράκ. Όταν την ίδια στιγμή η Ρωσία μετά την επίσκεψη Πούτιν στη Βόρεια Κορέα σύναψε σύμφωνο άμυνας αν κάποιος επιτεθεί σε μια απ’τις 2 ενώ οι σχέσεις Ρωσίας Κίνας γίνονται όλο και στενότερες.
 
Και στην Ελλάδα φυσικά φαίνεται πως τα πάμε έξοχα από πλευράς βιώσιμης ανάπτυξης, αφού περάσαμε έναν ακόμα μήνα υπερηφάνειας των ομοφυλοφίλων με τις ανάλογες εκδηλώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη την ώρα που ξεκίνησε να εφαρμόζεται η 6ήμερη εργασία στην Ελλάδα, οι λαθρομετανάστες πολλαπλασιάζονται και ετοιμάζεται ο μοναδικός αριθμός κάτω από τον οποίο μπαίνουν όλο και περισσότερα από τα στοιχεία μας μέρα με τη μέρα με σκοπό σύντομα να μπορεί να γνωρίζει το ο,τιδήποτε σε πραγματικό χρόνο πακέτο με την νέα ταυτότητα και τα έξυπνα σπίτια (Διαδίκτυο των Πραγμάτων IOT) που είναι πλέον πραγματικότητα αλλά και τα έξυπνα ρολόγια που ο δήμος Αθηναίων έδωσε σε ηλικιωμένους για να καταγράφει όλο το 24ωρο στοιχεία της υγείας τους αλλά και το που βρίσκονται (Διαδίκτυο των Σωμάτων IOB).
 
Εμείς όμως ξέρουμε πως στις οθόνες μας δεν φυτρώνει ενημέρωση αλλά προγραμματισμός με σκοπό να μας κρατά όπως πάντα υπνωτισμένους στις διάφορες ιδέες και προσδοκίες του σεναρίου που μας κάνουν να ονειρευόμαστε με το ξυπνητήρι να χτυπά αφού τα γεγονότα έχουν τελεστεί ώστε απλά να γυρίσουμε πλευρό. Γι’αυτό και εγρηγορούμε γνωρίζοντας πως η ενδυνάμωση και η σωτηρία μας με τη βοήθεια του Κυρίου απαιτεί τον προσωπικό μας αγώνα να ξεμάθουμε όσα λανθασμένα μας μάθανε και να καταλάβουμε όσα χρειάζεται τόσο για εμάς όσο και για τα πάντα. 
 
Δείτε ένα σύντομο βίντεο της νέας εκπομπής του Αγγελου ΕΔΩ
Δείτε την νέα εκπομπή του Αγγελου στον ιστότοπό του ΕΔΩ
 
Η Εκπομπή στο Rumble: https://rumble.com/v579opd-314540113.html 
Η Εκπομπή στο Bitchute: https://old.bitchute.com/video/K7C6QmvPMgfi/ 
Η Εκπομπή για απ’ευθείας κατέβασμα: https://odysee.com/$/download/to-anavathmismeno-soou-tis-propolemikis-epikairotitas/49deaade0f8be441791720c7f73765c8b43ddea5 (Κάνε τον σύνδεσμο αντιγραφή και επικόλληση στον πλοηγητή αν δε δουλεύει απ'ευθείας)

Ἡ μεταρρύθμισις τοῦ Περιστερίου ὑπό τήν κρίσιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου

Γράφει ὁ κ. Μιχαὴλ Μπερκουτάκης, θεολόγος – ἐκπαιδευτικὸς 
 
Σεβασμιώτατε ἅγιε Περιστερίου, εὐλογεῖτε.
 
Παρακολουθώντας στὸ διαδίκτυο τὶς ἀναρτήσεις ποὺ σχολιάζουν τὸ ἐπίκαιρο θέμα τῆς ἀφαίρεσης τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὸ ἱερὸ βῆμα τῶν ναῶν τῆς ἐπαρχίας σας καὶ αἰσθανόμενος ὡς ἁπλὸς χριστιανὸς τὴν ἀνάγκη τῆς ἐπίλυσης τοῦ συγκεκριμένου ζητήματος σύμφωνα μὲ τὰ ὁριζόμενα στὴν ὑπερδισχιλιετῆ Παράδοση τῆς ἁγίας ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, παίρνω τὸ θάρρος νὰ σᾶς ἀποστείλω τὴν ἀνοικτὴ αὐτὴ ἐπιστολή. Συγχωρῆστε τὴν αὐθαίρετη ἴσως τόλμη τῆς πράξης μου καὶ μπεῖτε, σᾶς παρακαλῶ, στὸν κόπο τῆς ἀνάγνωσής της.
 
Δὲν ὑπάρχει, Σεβασμιώτατε, ἐκ μέρους μου πρόθεση ἀντιπαράθεσης ἢ κριτικῆς. Δὲν ἀνήκω στὸν κύκλο τῶν ἐπικριτῶν σας καὶ σὲ καμία περίπτωση δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὑπερασπιστῶ τὴν ἐπιχειρηματολογία τους. Θὰ ἤθελα ἁπλῶς νὰ σᾶς ἐκφράσω ὁρισμένες προσωπικὲς σκέψεις, τὴν θετικὴ ἢ ἀρνητικὴ ἀποτίμηση τῶν ὁποίων ἀφήνω ἀποκλειστικὰ στὴν κρίση σας. 
 
Στὰ ἀναρτημένα στὸ διαδίκτυο κείμενά σας καταγγέλλετε ὡς ἔθος λανθασμένο καὶ ἀπόλυτα ἀσύμβατο μὲ τὴν ἀρχαία λατρευτικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας τὴν τοποθέτηση τοῦ Ἐσταυρωμένου πίσω ἀπὸ τὴν ἁγία τράπεζα τοῦ ἱεροῦ ναοῦ. Γιὰ τὴν ἀποκατάσταση μάλιστα τῆς ὀρθῆς τάξης προτρέπετε εὐγενικὰ τοὺς ἱερεῖς τῆς ἐπαρχίας σας νὰ τὸν ἀφαιρέσουν ἀπὸ ἐκεῖ. 
 
Ἡ ἐπιχειρηματολογία σας ἀναπτύσσεται στὰ κείμενά σας διεξοδικὰ καί, ἐξ ὅσων μπορῶ νὰ ἐννοήσω, ἐπικεντρώνεται σὲ τέσσερις ἄξονες, οἱ ὁποῖοι ἐν συντομίᾳ ὑποστηρίζουν πὼς τὸ ἔθος τῆς τοποθέτησης τοῦ Ἐσταυρωμένου πίσω ἀπὸ τὴν ἁγία τράπεζα τοῦ ἱεροῦ ναοῦ εἶναι: 
 
α) μεταγενέστερο καὶ ἐπείσακτο, ἀποτελεῖ δὲ ἕνα κακῶς νοούμενο «…νεωτερισμό…». β) λατινικῆς προέλευσης, καὶ συνεπῶς ἀσύμβατο μὲ τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ λατρεία. γ) συνέπεια τῆς ἱεραποστολικῆς δράσης τῶν δυτικότροπων χριστιανικῶν ἀδελφοτήτων. δ) λανθασμένο, ὡς ἀποδεχόμενο τὴν ὕπαρξη δύο Ἐσταυρωμένων μέσα στὸν ἱερὸ ναό. 
 
Ἐπαινῶ, Σεβασμιώτατε, δημόσια καὶ προσυπογράφω ὁ ἐλάχιστος πρῶτον τὴν ἀγαθὴ πρόθεση τῆς ἀποκατάστασης τῶν κακῶς ἐχόντων στὴ χριστιανικὴ λατρεία καὶ δεύτερον τὴν ἐκ μέρους σας ἀπερίφραστη καταδίκη τῆς ψυχοκτόνου πλάνης τῶν κακόδοξων λατινικῶν νεωτερισμῶν, τὴν σαφῶς διαφαινόμενη στὰ κείμενά σας. Εὔχομαι ὅλοι οἱ ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας νὰ μιμηθοῦν στὸ σημεῖο αὐτὸ τὸ ὑπόδειγμα τῆς δικῆς σας συμπεριφορᾶς καὶ διακονίας. 
 
Ἐπιτρέψτε μου ὅμως νὰ ἐπικεντρώσω τὸ λόγο μου ὄχι στὴ θεολογική σας ἐπιχειρηματολογία ἢ στὴν ἀντίστοιχη τῶν ἐπικριτῶν σας, ἀλλὰ σὲ τρεῖς σημαντικὲς κατὰ τὴν κρίση μου πτυχὲς τοῦ ζητήματος, ποὺ ἴσως μέχρι σήμερα δὲν ἔχουν κατατεθεῖ στὸ δημόσιο διάλογο. 
 
1. Ἐάν, Σεβασμιώτατε, ἡ προτεινόμενη ἀπὸ ἐσᾶς μεταρρύθμιση εἶναι ὀρθή, ἐὰν πράγματι τὸ ἔθος τῆς τοποθέτησης τοῦ Ἐσταυρωμένου πίσω ἀπὸ τὴν ἁγία τράπεζα τοῦ ἱεροῦ ναοῦ εἶναι ἐπείσακτος «…νεωτερισμός…», λατινικῆς μάλιστα ἔμπνευσης καὶ προέλευσης, τότε πρῶτος ἐγὼ θὰ ἐπικροτήσω τὴν πρότασή σας καὶ ὡς πιστὸ τέκνο τῆς Ἐκκλησίας πρῶτος ἐγὼ θὰ ἀπαιτήσω τὴν ὁριστικὴ καὶ ἀμετάκλητη ἀφαίρεσή του ἀπὸ τὸ ἱερὸ βῆμα ὅλων τῶν ναῶν μας. 
 
Ἐπιτρέψτε μου ὅμως νὰ ἀναρωτηθῶ: ἔχει ἆραγε ὁ κανονικὸς μητροπολίτης τῆς ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλλει μονομερῶς στὰ ὅρια τῆς ἐπαρχίας του ὀρθὲς ἐκκλησιαστικὲς μεταρρυθμίσεις, χωρὶς τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ συγκατάθεση τῶν ἀρχιερέων ἀδελφῶν του, τῶν συγκροτούντων τὴν ἁγία καὶ ἱερὰ σύνοδο τῆς τοπικῆς του Ἐκκλησίας; Θεωρῶ τὸ ἐρώτημα αὐτὸ καίριο καὶ ἄκρως σημαντικό, πολλὰ δὲ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν ἀπάντησή του. 
 
Ἐὰν, γιὰ παράδειγμα, ἕνας ἐκ τῶν ἱερέων τῆς ἐπαρχίας σας ἐνεργοῦσε μὲ αὐτό τὸν τρόπο, ἐὰν ἕνας ἐκ τῶν ἱερέων τῆς ἐπαρχίας σας προέβαινε αὐθαίρετα, χωρὶς νὰ σᾶς ἐνημερώσει καί χωρὶς νὰ λάβει τὴν κανονικὴ σας εὐλογία, στὴν ὑλοποίηση μίας ὀρθῆς ἐκκλησιαστικῆς μεταρρύθμισης στὰ ὅρια τῆς ἐνορίας του, θὰ ἔπραττε ἆραγε σωστά; Θὰ ἐπιδοκιμάζατε, Σεβασμιώτατε, ὡς προϊσταμένη ἐκκλησιαστικὴ ἀρχὴ τὴν ἐνέργειά του; Ἐκτιμῶ ὅτι καὶ ἀποδεχόμενος ἐκ τῶν ὑστέρων τὴν ὀρθότητα τῆς μεταρρύθμισής του, θὰ θεωρούσατε κατακριτέα τὴν αὐθαίρετη ὑλοποίησή της, ἐφόσον συντελέστηκε ἐν ἀγνοίᾳ σας καὶ χωρὶς τὴν κανονική σας εὐλογία. 
 
Καὶ ἐὰν αὐτὸ ἰσχύει στὴν περίπτωση τοῦ καλοπροαίρετου καὶ θεολογικὰ καταρτισμένου ἱερέα, δὲν πρέπει ἀναλογικὰ νὰ ἰσχύει καὶ στὴν περίπτωση τοῦ καλοπροαίρετου καὶ θεολογικὰ καταρτισμένου ἀρχιερέα, τοῦ κανονικῶς ὑποκείμενου στὶς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου; 
 
2. Ἐπίσης, Σεβασμιώτατε, ὅπως καὶ ὁ ἴδιος γνωρίζετε πολὺ καλύτερα ἀπὸ ἐμένα, ἡ ποιμαντικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας προτάσσει πάντα καὶ ἔναντι πάντων τὴν πνευματικὴ οἰκοδομὴ καὶ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Στὸ πλαίσιο αὐτῆς τῆς θεώρησης ἐντάσσεται ὁ παράδοξος καὶ ἀκατανόητος γιὰ τὰ δεδομένα τοῦ κοσμικοῦ δικαίου θεσμὸς τῆς λεγόμενης «…οἰκονομίας…».
 
Σύμφωνα μὲ τὸ κανονικὸ δίκαιο, ὁ ἑκάστοτε ἀσκῶν τὴν ἐκκλησιαστικὴ διακονία, ὅταν ἐκτιμᾶ πὼς ἡ ἐφαρμογή τῆς «…ἀκρίβειας…», τοῦ κανονικὰ δηλαδή ὁριζόμενου, δὲν θὰ ἀποβεῖ πρὸς ὄφελος τοῦ ἀνθρώπου, ἔχει τὸ δικαίωμα, ἢ καλύτερα τὴν ὑποχρέωση, νὰ κινηθεῖ εἴτε πρὸς τὸ ἐπιεικέστερο, εἴτε πρὸς τὸ αὐστηρότερο, ἀποβλέποντας ἀποκλειστικὰ στὴν πνευματικὴ οἰκοδομὴ καὶ τὴ σωτηρία του. Στὸ σημεῖο αὐτὸ εἶναι ἀναγκαία γιὰ τὸν ἐκκλησιαστικὸ ἄνδρα «…ἡ μεγάλη…», ὅπως συνήθιζε νὰ λέει στοὺς φοιτητές του ὁ μακαριστὸς πλέον καθηγητὴς τῆς πατρολογίας, Στυλιανὸς Παπαδόπουλος, «…ἀρετὴ τῆς ὀρθοδοξίας, ἡ διάκριση…». 
 
Τὸ νὰ προκύπτει, ὡς προσδοκώμενο ἀγαθό, ὠφέλεια ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς οἰκονομίας εἶναι κατὰ τὴν ἀλάνθαστη Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας ἀσύγκριτα ἀνώτερο ἀπὸ τὴν ἀδιάκριτη καὶ συχνὰ ἐπιζήμια ἐφαρμογὴ τοῦ κανονικῶς ὀρθοῦ. Στὸ πλαίσιο αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος ἀρνεῖται ρητὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ ὀρθοῦ, ὅταν αὐτὴ ἀντιβαίνει στὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου: «…Οὕτω δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν, εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε. Διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω…» (Α΄ Κορ. 8, 12-13), ἐνῶ καὶ ὁ νεοφανὴς ὅσιος Παΐσιος ὁ ἁγιορείτης ἀναφέρει χαρακτηριστικά: «…Ὅποιος πετάει λόγια ἀδιάκριτα, καὶ σωστά νὰ εἶναι, κάνει κακό. Γνώρισα ἕνα συγγραφέα ποὺ εἶχε εὐλάβεια πολλή, ἀλλὰ μιλοῦσε στοὺς κοσμικοὺς μὲ μία γλώσσα ὠμή, ποὺ προχωροῦσε ὅμως σὲ βάθος καὶ τοὺς τράνταζε. Μία φορὰ μοῦ λέει: – Σὲ μία συγκέντρωση εἶπα αὐτὸ καὶ αὐτὸ σὲ μία κυρία. Ἀλλὰ μὲ τὸν τρόπο ποὺ τῆς τὸ εἶπε τὴν εἶχε σακατέψει. Τὴν πρόσβαλε μπροστὰ σὲ ὅλους. – Κοίταξε, τοῦ λέω, ἐσὺ πετᾶς στοὺς ἄλλους χρυσὰ στεφάνια μὲ διαμαντόπετρες, ἔτσι ὅμως ποὺ τὰ πετᾶς, σακατεύεις κεφάλια, ὄχι μόνο τὰ εὐαίσθητα ἀλλὰ καί τὰ γερά…». (ὁσίου Παϊσίου τοῦ ἁγιορείτου, «Πνευματικὴ Ἀφύπνιση», Λόγοι Β’). 
 
Καὶ ἀναρωτιέμαι, Σεβασμιώτατε, ὁ ἐλάχιστος ἐγώ: προέκυψε ἆραγε ἀπὸ τὴν μέχρι σήμερα ὑλοποίηση τῆς, ὀρθῆς ἔστω, μεταρρύθμισής σας πνευματικὴ ὠφέλεια καὶ οἰκοδομὴ γιὰ τοὺς χριστιανοὺς τῆς ἐπαρχίας σας (καὶ ὄχι μόνον γιὰ αὐτούς); Αὐτὸ ποὺ προσωπικὰ μπορῶ νὰ διακρίνω δὲν εἶναι δυσ­τυχῶς ὠφέλεια καὶ οἰκοδομή, ἀλλὰ ἀντίθετα διαίρεση τῶν χριστιανῶν, κλονισμὸς τῆς ἑνότητας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος καὶ σκανδαλισμὸς τῶν «..ἀσθενῶν…» ἀδελφῶν μας, «…ὑπέρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανε…» (Ρωμ. 14, 15), ἀφοῦ, κακῶς ἔστω, ἀδυνατοῦν, ὡς ἴσως θὰ ὄφειλαν, νὰ ἐννοήσουν καὶ νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν ὀρθότητα τῆς μεταρρύθμισής σας. 
 
3. Ἐπιτρέψτε μου ἐν κατακλεῖδι, Σεβασμιώτατε, νὰ παρατηρήσω ὅτι στὴ λατρευτικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας συναντᾶμε σήμερα πάρα πολλὰ μεταγενέστερα καὶ λανθασμένα ἔθη, τὰ ὁποῖα εἶναι κατὰ τὴν ταπεινή μου γνώμη πολὺ σπουδαιότερα ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Ἐσταυρωμένου στὸ ἱερὸ βῆμα τῶν ναῶν μας. Τὰ μεταγενέστερα αὐτὰ καὶ λανθασμένα ἔθη εἶναι συνήθως δημοφιλῆ καὶ ἀγαπητὰ στὸ χριστιανικὸ κόσμο, ἐνῶ, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν σωτηριολογικὴ διάσταση, κανένας μέχρι σήμερα δὲν ζήτησε τὴν κατάργηση ἢ τὴ διόρθωσή τους. 
 
Τὰ λεγόμενα «…ἐγκώμια…», γιὰ παράδειγμα, «…τοῦ Ἐπιταφίου…» ἀποτελοῦν μεταγενέστερη καὶ αὐθαίρετη προσθήκη στὸ ἀρχαῖο σαββαΐτικο τυπικό. Ἡ ὀρθὴ τυπικὰ τάξη τοῦ ὄρθρου τοῦ μεγάλου Σαββάτου προβλέπει ἀποκλειστικὰ τὴν ψαλμωδία τοῦ Ἀμώμου καὶ ἀγνοεῖ πλήρως τὴν ὕπαρξη καὶ τὴν ψαλμωδία τῶν ἐγκωμίων. Τὰ ἐγκώμια, ὡς μεταγενέστερη καὶ αὐθαίρετη προσθήκη στὸ ἀρχαῖο τυπικό, δημιουργήθηκαν ἀρχικὰ ὡς στιχηρὰ τροπάρια τοῦ Ἀμώμου, ἐνῶ μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου ἐπικράτησαν πλήρως, ἀλλοιώνοντας τὸ ὀρθὸ τυπικὸ τῆς ἀρχαίας ἀκολουθίας καὶ ἐξαφανίζοντας ὁριστικὰ τὴν ψαλμωδία τοῦ Ἀμώμου. Παρότι ὅμως ἡ ψαλμωδία τους εἶναι ἀποδεδειγμένα ἐμβόλιμη καὶ λανθασμένη, κανεὶς στὶς ἡμέρες μας δὲν προτείνει τὴν κατάργησή τους καὶ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν ὀρθὴ τυπικὴ τάξη. Ἡ καθολικὴ καὶ σιωπηρὴ ἀποδοχὴ τοῦ συγκεκριμένου «…νεωτερισμοῦ…» ὀφείλεται πρῶτον στὸ ὅτι ἡ ἐπικράτησή του δὲν ἔχει σωτηριολογικὴ διάσταση, δὲν θέτει δηλαδὴ σὲ κίνδυνο τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, καὶ δεύτερον στὸ ὅτι ἡ ἐνδεχόμενη ἀποκατάσταση τῆς ὀρθῆς τυπικῆς τάξης θὰ προκαλοῦσε σήμερα τὸν σκανδαλισμό τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τῶν πιστῶν. 
 
Κατὰ παρόμοιο τρόπο, μεταγενέστερη καὶ αὐθαίρετη προσθήκη στὸ ἀρχαῖο σαββαΐτικο τυπικὸ ἀποτελεῖ τὸ ἔθος τοῦ λεγόμενου «…ἐπιτάφιου τῆς Θεοτόκου…». Τὸ ἔθος αὐτὸ ξεκίνησε πολὺ πρόσφατα ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὸν ἑορτασμὸ τῆς Κοίμησης τῆς Θεοτόκου στὴ Γεθσημανὴ. Σύντομα διαδόθηκε σὲ ὅλο τὸν ὀρθόδοξο κόσμο. Σήμερα σχεδὸν σὲ ὅλα τὰ μοναστήρια, ἀλλὰ καὶ σὲ πολλοὺς ἐνοριακοὺς ναοὺς γίνεται κατὰ τὸν δεκαπενταύγουστο ἡ περιφορὰ τοῦ ἐπιτάφιου τῆς Θεοτόκου καὶ ψάλλονται, κατ᾽ ἀναλογίαν τοῦ ἐπιτάφιου τοῦ μεγάλου Σαββάτου, τὰ «…ἐγκώμια τῆς Θεοτόκου…». Καὶ σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση τὸ μεταγενέστερο καὶ αὐθαίρετο ἔθος γίνεται καθολικὰ ἀποδεκτὸ καὶ κανεὶς δὲν εἰσηγεῖται τὴν κατάργησή του. 
 
Γιατί ἆραγε νὰ μὴ γίνει ἀνεκτὸ μὲ τὴν ἴδια λογικὴ καὶ τὸ μεταγενέστερο ἔθος τῆς παρουσίας τοῦ Ἐσταυρωμένου στὸ ἱερὸ βῆμα τῶν ναῶν μας; Γιατί πρέπει αὐτὸ εἰδικὰ καὶ πρῶτα ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα νὰ διορθωθεῖ, καὶ μάλιστα χωρὶς συνοδικὴ ἀπόφαση, ἐνῶ τὰ ἀνάλογα μεταγενέστερα καὶ λανθασμένα λατρευτικὰ ἔθη μποροῦν νὰ γίνουν, ἔστω καὶ κατ᾽ οἰκονομίαν, ἀνεκτά; 
 
Σᾶς παρακαλῶ, Σεβασμιώτατε, νὰ ἀνακαλέσετε ἄχρι καιροῦ τὴν ἀπόφασή σας. Νὰ τὴν ἀνακαλέσετε, ὄχι γιατὶ ἡ μεταρρύθμιση ποὺ προτείνετε δὲν εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ γιατὶ ἔγινε χωρὶς τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ τὴν ἔγκριση τῆς προϊσταμένης σας ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς. Νά τὴν ἀνακαλέσετε, ὄχι γιατὶ ἡ μεταρρύθμιση ποὺ προτείνετε δὲν εἶναι ὀρθή, ἀλλά γιατὶ ἀπὸ τὴν ὑλοποίησή της δὲν προκύπτει πνευματικὴ ὠφέλεια καὶ οἰκοδομή, ἀλλὰ διαίρεση καί, ἄδικος ἔστω, σκανδαλισμός. Νὰ τὴν ἀνακαλέσετε, ὄχι γιατὶ ἡ μεταρρύθμιση ποὺ προτείνετε δὲν εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ γιατὶ ἀφορᾶ ζήτημα ποὺ δὲν ἔχει στὴν πραγματικότητα σωτηριολογικὴ διάσταση. 
 
Διατυπῶστε τὴν πρόταση καὶ τὴν ἐπιχειρηματολογία σας καὶ ἀφῆστε τὰ ὑπόλοιπα στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν ἡ μεταρρύθμισή σας ὑπηρετεῖ τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Θεὸς θὰ τὴν ἐπικυρώσει στὸν κατάλληλο κατὰ τήν κρίση Του χρόνο καὶ μὲ τὸν κατάλληλο τρόπο. 
 
Ἐὰν πάλι ἐπιθυμεῖτε τὴν ἄμεση ἀφαίρεση τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὸ ἱερὸ βῆμα τοῦ ναοῦ, θέστε διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ τὴν προτεινόμενη ἀπὸ τὴ σεβασμιότητά σας μεταρρύθμιση καὶ ἐπιχειρηματολογία ὑπὸ τὴν κρίση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὴν ἀποδεχθεῖ, τότε καὶ μόνον τότε θὰ ἀποκτήσετε τὸ κανονικὸ καὶ ἠθικὸ δικαίωμα τῆς ἀφαίρεσης τοῦ Ἐσταυρωμένου. Ἐξάλλου, καὶ ἀπὸ καθαρὰ ἀνθρώπινη ἄποψη, τὸ νὰ θέτετε τὴ μεταρρύθμιση καὶ τὴν ἐπιχειρηματολογία σας ἀποκλειστικὰ ὑπὸ τὴν κρίση τῶν ὑφισταμένων σας δὲν εἶναι ἔνδειξη δύναμης καὶ δὲν περιποιεῖ τιμὴ πρὸς τὸ πρόσωπό σας. 
 
Συγχωρῆστε, σᾶς παρακαλῶ, Σεβασμιώτατε, τοὺς ἐπικριτές σας, οἱ ὁποῖοι, «…ζῆλον Θεοῦ ἔχοντες οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν…» (Ρωμ. 10, 2), σᾶς πίκραναν ἄδικα «…ἐν πεποιθήσει δικαίου…» μὲ τὰ λόγια καὶ τὴ συμπεριφορά τους. Ἀνακαλώντας ἄχρι καιροῦ μὲ γενναιότητα καὶ ταπεινοφροσύνη τὴν ὑλοποίηση τῆς μεταρρύθμισής σας καὶ ἀγκαλιάζοντάς τους μὲ ἀγάπη, θὰ τοὺς δεῖτε σύντομα νὰ σέβονται ὄχι μόνο τὸ λόγο σας, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τὸ βλέμμα τῶν ὀφθαλμῶν σας. 
 
Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι οἱ ποικίλες σχισματικὲς ὁμάδες τῶν παλαιοημερολογιτῶν καὶ τῶν ἀποτειχισμένων ἀναζητοῦν ἐναγώνια ἀφορμὲς ποὺ θὰ τοὺς δώσουν τὴ δυνατότητα νὰ κατηγορήσουν ψευδῶς καὶ ἀνυποστάτως τὸ σύνολο τῆς κανονικῆς μας ἱεραρχίας γιὰ αἱρέσεις καὶ προδοσίες. Εἶναι δυστυχῶς πολλοὶ οἱ ἀσθενεῖς ἀδελφοί μας ποὺ συγκινοῦνται ἀπὸ τὶς διαβολές τους καὶ ἀδυνατοῦν νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ δόλο καὶ τὴν πλάνη τῶν λόγων τους. Κάθε φορὰ ποὺ τοὺς δίνουμε, ἔστω καὶ ἄθελά μας, εὔλογες ἀφορμές, μὲ μεγάλη εὐκολία χρησιμοποιοῦν τὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα μας, γιὰ νὰ συμπαρασύρουν τοὺς ἀσθενεῖς ἀδελφούς μας στὸ σχίσμα τους. 
 
Ἐπιτρέψτε μου τέλος, Σεβασμιώτατε, νὰ κλείσω τὴν ἐπιστολή μου μὲ μία σύντομη ἀναφορὰ στὸ ρόλο τῶν χριστιανικῶν ἀδελφοτήτων καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ μακαριστοῦ πλέον Μητροπολίτη Φλωρίνης κυροῦ Αὐγουστίνου, στὴν ἐπαρχία τοῦ ὁποίου γεννηθήκατε καὶ μεγαλώσατε. 
 
Ἔγιναν, κανεὶς δὲν τὸ ἀρνεῖται, ἀπὸ τὶς χριστιανικὲς ἀδελφότητες σὲ προσωπικὸ καὶ συλλογικὸ ἐπίπεδο πολλὰ λάθη, εἶναι ὄντως εὐδιάκριτη στὴ δομὴ καὶ τὴ λειτουργία τους ἡ ἐπίδραση τοῦ δυτικοῦ χριστιανισμοῦ. Εἶναι ὅμως πολὺ ἄδικο τὸ νὰ καταδικάζετε συνολικὰ τὸ ἔργο καὶ ἡ προσφορὰ τους. Εἶναι πολὺ ἄδικο τὸ νὰ προβάλλονται μονομερῶς οἱ ἀδυναμίες καὶ οἱ ἀστοχίες τους καὶ νὰ ἀποσιωπᾶται ἡ τεράστια προσφορά τους στὸ δύσ­κολο ἀγώνα τῆς κατήχησης τοῦ λαοῦ μας. Ἀπὸ προσωπικὴ πεῖρα καὶ ἐνῶ βρίσκομαι πλέον στὸν προθάλαμο τοῦ γήρατος, ἀναλογιζόμενος τὴν νεότητα καὶ τὴν πορεία τῆς ζωῆς μου, συνειδητοποιῶ ὅτι μέσα στὶς χριστιανικὲς ἀδελφότητες ἡ ψυχή μου γνώρισε μόνον ὠφέλεια καὶ στηρίχθηκε σὲ δύσκολες στιγμὲς στὴ χριστιανικὴ πίστη. Ἡ καρδιά μου ἔχει διαγράψει ἀμετάκλητα ὅλα τὰ ἀρνητικὰ ποὺ εἶδα καὶ ἔζησα σὲ αὐτές, ἐνῶ διατηρεῖ στὴ μνήμη της μόνο τὶς ἀγαθὲς ἀναμνήσεις τῶν ἀνθρώπων ποὺ θυσίασαν ἀνιδιοτελῶς τὴ ζωή τους στὸ ὄνομα τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας. Εὔχομαι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ νὰ σᾶς φωτίσει, ὥστε νὰ ἐννοήσετε τὴν ἀλήθεια τοῦ λόγου μου. 
 
Δὲν γνώρισα προσωπικὰ τὸν μακαριστὸ π. Αὐγουστῖνο. Μὲ ἐντυπωσιάζει ὅμως ἰδιαίτερα ἡ δύναμη τοῦ λόγου του, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴ δύναμη νὰ ἕλκει ἀβίαστα τὶς ψυχὲς στὴ χριστιανικὴ ζωή. Συνάντησα κατὰ καιροὺς ἄγνωστους ἀνθρώπους ποὺ μοῦ εἶπαν ὅτι ἀπέκτησαν χριστιανικὴ συνείδηση ἀκούγοντας ἕνα κήρυγμά του ἢ διαβάζοντας ἕνα βιβλίο του. Αὐτό, Σεβασμιώτατε, δὲν εἶναι ἔργο ἀνθρώπινο. Μὴ βιαστεῖτε, σᾶς ὁμιλῶ ἐκ πείρας, νὰ ἐκφέρετε γνώμη γιὰ τὸ πρόσωπο καὶ τὸ ἔργο τοῦ π. Αὐγουστίνου. Ἴσως αὔριο νὰ μετανιώσετε γιὰ ὅ,τι πεῖτε σήμερα. 
 
Ἀσπαζόμενος τὴν δεξιά σας αἰτοῦμαι ταπεινὰ τὴν ἀρχιερατική σας εὐλογία. 
 
Εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook ή στο Twitter μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

4. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

5. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

6. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

7. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Να σημειώσουμε ότι εκτός των αναρτήσεων που υπογράφει ο διαχειριστής μας, όλες οι άλλες απόψεις που αναφέρονται σε αυτές ανήκουν αποκλειστικά στους συντάκτες των άρθρων. Τέλος άλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.