«Έχει ήδη εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Κεντρική Αφρική, αναδεικνύοντας ατρόμητους πολεμιστές σε κάθε βήμα· και αν ο Χριστιανισμός δεν βρισκόταν υπό την προστασία των ισχυρών βραχιόνων της επιστήμης —της επιστήμης εναντίον της οποίας είχε μάταια παλέψει— ο πολιτισμός της σύγχρονης Ευρώπης θα μπορούσε να καταρρεύσει, όπως κατέρρευσε ο πολιτισμός της αρχαίας Ρώμης» έγραψε ο Τσώρτσιλ.
Πλέον, το κείμενο αυτό διαβάζεται σαν προφητεία για τη σημερινή μοίρα της χώρας που κυβέρνησε ο Τσώρτσιλ. Η Βρετανία καταρρέει – και μάλιστα με πάταγο. Το χειρότερο είναι ότι η βρετανική κυβέρνηση φαίνεται να διευκολύνει αυτή την κατάρρευση.
Αντί να σφραγίσει τα σύνορα της Βρετανίας και να αποτρέψει την είσοδο κι άλλων μεταναστών, το Υπουργείο Εσωτερικών δημοσίευσε στις 19 Αυγούστου 2026 ένα φυλλάδιο 9 σελίδων με τίτλο «Κατανόηση των συμπεριφορών και των προσδοκιών στο Ηνωμένο Βασίλειο: ένας οδηγός για τους αιτούντες άσυλο». Το φυλλάδιο αυτό εξηγεί στους νεοαφιχθέντες παράνομους μετανάστες ότι ο βιασμός και η σεξουαλική επαφή με παιδιά αποτελούν σοβαρά εγκλήματα στη Βρετανία και ότι η εμπλοκή σε τέτοιες πράξεις «θα μπορούσε να επηρεάσει το αίτημά τους για παροχή ασύλου».
Το ερώτημα που πιθανότατα θέτουν στον εαυτό τους πολλοί Βρετανοί αυτές τις μέρες δεν είναι μόνο γιατί η βρετανική κυβέρνηση θεωρεί καλή ιδέα να επιτρέπει τη συνέχιση της παράνομης μετανάστευσης στη χώρα, αλλά και γιατί θα έπρεπε να επιτρέπεται να πατήσουν το πόδι τους σε βρετανικό έδαφος άνδρες —ιδίως από τον Τρίτο Κόσμο— οι οποίοι θεωρούν φυσιολογικό τον βιασμό γυναικών και παιδιών.
Από το 2018, περίπου 200.000 παράνομοι μετανάστες έχουν φτάσει στο Ηνωμένο Βασίλειο με μικρά σκάφη. Στην πλειονότητα αυτών των ατόμων επετράπη να παραμείνουν στη Βρετανία, καθώς μόλις το 4% (περίπου 9.000 άτομα) απελάθηκε. Οι περισσότεροι από τους μετανάστες προέρχονται από την Ερυθραία, το Σουδάν, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία και το Ιράν. Το 75% των αφιχθέντων είναι άνδρες.
Ωστόσο, οι παράνομοι μετανάστες αποτελούν μόνο ένα κλάσμα της συνολικής μετανάστευσης προς το Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία:
«Το 2021/22, υπήρχαν 10,7 εκατομμύρια άτομα… που ζούσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και είχαν γεννηθεί στο εξωτερικό (16% του συνολικού πληθυσμού). Από αυτά… τα 6,8 εκατομμύρια (10% του πληθυσμού) είχαν γεννηθεί εκτός ΕΕ. Μια πιο πρόσφατη, ειδική εκτίμηση της ONS υποδεικνύει ότι, τον Ιούνιο του 2024, περίπου 13,1 εκατομμύρια άτομα που ζούσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο είχαν γεννηθεί στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων… 9,2 εκατομμυρίων που είχαν γεννηθεί εκτός ΕΕ. Το ποσοστό αυτό αντιστοιχούσε σε περίπου 19% του πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου, γεγονός που σημαίνει ότι σήμερα διαβιούν στη Βρετανία τουλάχιστον 13 εκατομμύρια κάτοικοι γεννημένοι στο εξωτερικό — μια αύξηση της τάξης των 2,4 εκατομμυρίων ατόμων σε σχέση με την περίοδο 2021/22».
Πρόκειται για έναν εξαιρετικά μεγάλο αριθμό μεταναστών —κυρίως ανδρών— από χώρες του τρίτου κόσμου, μέσα σε διάστημα μόλις λίγων ετών.
Η βρετανική κυβέρνηση όχι μόνο αποτυγχάνει να απελάσει αυτούς τους παράνομους μετανάστες, αλλά προχωρά και στη μετακίνησή τους από τα ξενοδοχεία όπου διέμεναν μέχρι τώρα σε μικρές πόλεις και χωριά ανά τη χώρα, όπου οι άνδρες αυτοί ενδέχεται να μην έχουν απολύτως τίποτα να κάνουν. Το μικροσκοπικό χωριό Πίντινγκτον —με πληθυσμό 350 κατοίκων— πρόκειται να υποδεχθεί 1.250 άνδρες παράνομους μετανάστες, οι οποίοι θα στεγαστούν σε μια τοπική πρώην στρατιωτική βάση. Οι κάτοικοι του χωριού, οι οποίοι είναι τρομοκρατημένοι, δηλώνουν ότι θα κηρύξουν την ανεξαρτησία τους και έχουν ζητήσει τη στήριξη του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Έχουν κάθε λόγο να φοβούνται αυτή τη μαζική εισροή. Τα αποτελέσματα της μεταβολής των δημογραφικών δεδομένων στη Βρετανία είναι ορατά σε όλους. Στις κοινότητες της εργατικής τάξης, όπου ιστορικά εγκαταστάθηκαν οι μετανάστες, Βρετανοί όπως ο Tommy Robinson δέχτηκαν δριμεία κατακραυγή και αντιμετωπίστηκαν ως εχθροί του κράτους επειδή επεσήμαναν ορισμένα συγκλονιστικά γεγονότα, όπως την αυξανόμενη ποινικοποίηση της ελευθερίας του λόγου, τη λογοκρισία που έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο και τον εξωφρενικό αριθμό βιασμών και άλλων σεξουαλικών επιθέσεων από αιτούντες άσυλο στη Βρετανία. Την περίοδο 2002-03 καταγράφηκαν από την αστυνομία περίπου 16.400 περιστατικά βιασμού, αριθμός που έφτασε στο ανώτατο όριο των 71.000–74.700 έως τον Ιούλιο του 2026. Και αυτά αφορούν μόνο τα περιστατικά που καταγγέλλονται.
Τώρα ήρθε η σειρά της υπόλοιπης Βρετανίας να επωμιστεί τις συνέπειες των ανοιχτών συνόρων. Η Allison Pearson, δημοσιογράφος της εφημερίδας The Telegraph, περιέγραψε πρόσφατα τη Βρετανία ως μια χώρα που δεν είναι πλέον ασφαλής για τις γυναίκες και τα παιδιά, καθώς διοικείται από μια κυβέρνηση που απλώς αδιαφορεί. «Σπάνια περνάει μέρα χωρίς να μαθαίνουμε για κάποια νέα, ανείπωτη φρικαλεότητα», έγραψε, αναφερόμενη στα ραγδαία αυξανόμενα ποσοστά βιασμών και άλλων σεξουαλικών επιθέσεων στη Βρετανία από αιτούντες άσυλο, προσθέτοντας:
«Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι οι βίαιες και σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον Βρετανίδων γυναικών, κοριτσιών και παιδιών από παράτυπους μετανάστες και άλλους άνδρες, προερχόμενους από μισογυνικές κουλτούρες, αντιμετωπίζονται με αδιαφορία —ως παράπλευρες απώλειες— από μια κυβέρνηση η οποία αρνείται, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας και ιδεολογικών προτιμήσεων, να τους προστατεύσει».
Ανάμεσα στα πιο πρόσφατα αποτρόπαια περιστατικά:
• Δύο παράνομοι μετανάστες από το Αφγανιστάν κρίθηκαν ένοχοι για επίθεση εναντίον ενός ζευγαριού που βρισκόταν στο πρώτο του ραντεβού σε πάρκο του Λονδίνου· οι δράστες βίασαν τη γυναίκα εναλλάξ, κρατώντας μαχαίρι στον λαιμό του συντρόφου της.
• Ένας έφηβος από τη Συρία καταδικάστηκε σε φυλάκιση αφού βίασε μια γυναίκα σε δημόσια τουαλέτα στην παραλία του Μπόρνμουθ.
• Ένας άνδρας από την Ερυθραία, ο Bruke Desalagne, κρίθηκε ένοχος για τον βιασμό ενός ηλικιωμένου άνδρα έξω από εκκλησία.
• Ο οδηγός ταξί Abdul Farid Nabizada, πρώην στρατιωτικός διερμηνέας από το Αφγανιστάν, καταδικάστηκε σε φυλάκιση για την απαγωγή και τον βιασμό μιας έφηβης επιβάτιδας.
Η βρετανική κυβέρνηση, ωστόσο, δεν επιθυμεί να γνωρίζει ο λαός πόσοι βιαστές είναι αλλοδαποί: αν και της δόθηκε εντολή να δημοσιοποιήσει στατιστικά στοιχεία σχετικά με την εθνικότητα των δραστών, η κυβέρνηση έχει προσβάλλει τη συγκεκριμένη απόφαση.
Η εισβολή στη Βρετανία συντελείται σε πολλαπλά επίπεδα. Το δημοτικό συμβούλιο του Μπέρμιγχαμ επιδιώκει την έκδοση δικαστικής διαταγής για να απαγορεύσει σε ακτιβιστές της εκστρατείας «Raise the Colours» –ενός πατριωτικού κινήματος βρετανικής υπερηφάνειας– καθώς και σε άλλους, να αναρτούν βρετανικές και αγγλικές σημαίες σε στύλους φωτισμού της πόλης, επικαλούμενο λόγους «δημόσιας ασφάλειας». Επιθυμούν την επιβολή ποινής φυλάκισης σε όσους αψηφούν μια τέτοια ενδεχόμενη διαταγή. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται αυτό, είναι πιθανό να πετύχουν τον στόχο τους: το Όξφορντσαϊρ ζήτησε αντίστοιχη δικαστική διαταγή τον Ιούνιο για την απαγόρευση της ανάρτησης σημαιών με τον Σταυρό του Αγίου Γεωργίου και της σημαίας του Ηνωμένου Βασιλείου (Union Flag). Τότε, εκπρόσωπος του συμβουλίου είχε δηλώσει:
«Κάτοικοι από όλο το Όξφορντσαϊρ, από το Άντερμπερι έως το Γουόλινγκφορντ, έχουν διαμαρτυρηθεί στο συμβούλιο σχετικά με κινδύνους για την ασφάλεια, εκφοβισμό και αναστάτωση που συνδέονται με αυτή τη δραστηριότητα. Η συνεχιζόμενη κλίμακα και η επιμονή της συμπεριφοράς της ομάδας «Raise the Colours» έχουν δημιουργήσει κινδύνους για την ασφάλεια, έχουν προκαλέσει αναστάτωση στις τοπικές κοινότητες και έχουν οδηγήσει σε ύβρεις και εκφοβισμό με στόχο ομάδες του τοπικού συμβουλίου και τους κατοίκους».
Ένας δικαστής εξέδωσε δικαστική διαταγή που απαγορεύει τις σημαίες και όποιος την παραβιάζει θα αντιμετωπίζει πρόστιμα ή φυλάκιση.
Υψώνοντας τη σημαία σας στη χώρα σας, θα σας επιβληθεί πρόστιμο και θα φυλακιστείτε. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ανήκει πλέον στον λαό του.
Σε άλλες ειδήσεις, από το 2023, η MI5, η MI6 και το GCHQ (η βρετανική υπηρεσία πληροφοριών, ασφάλειας και κυβερνοχώρου) υλοποιούν ένα θερινό πρόγραμμα πρακτικής άσκησης στον τομέα των πληροφοριών —μια μορφή προσπάθειας στρατολόγησης από την οποία αποκλείονται ρητά οι λευκοί, με στόχο την «αύξηση της ποικιλομορφίας εντός των οργανισμών μας»:
«Για το ακαδημαϊκό έτος 2026/27, εάν διανύετε το τελευταίο ή το προτελευταίο έτος των σπουδών σας, ανήκετε σε μαύρη, ασιατική ή μικτή φυλετική ομάδα ή σε εθνοτική μειονότητα και προέρχεστε από κοινωνικά ή οικονομικά μειονεκτούν περιβάλλον, αυτό το πρόγραμμα πρακτικής άσκησης θα σας βοηθήσει να διαπιστώσετε αν μια σταδιοδρομία στον τομέα των πληροφοριών είναι κατάλληλη για εσάς. Περιορίζουμε τις αιτήσεις για αυτό το πρόγραμμα σε άτομα που ανήκουν στη συγκεκριμένη δημογραφική ομάδα, λόγω της τρέχουσας υποεκπροσώπησής τους στο ανθρώπινο δυναμικό μας».
Οι αρχές δεν το κρύβουν πλέον: Η προστασία της Βρετανίας από απειλές δεν περιλαμβάνεται καν στην ατζέντα. Προτεραιότητα αποτελούν η ποικιλομορφία, η ισότητα και η συμπερίληψη —και ποιος νοιάζεται αν οι υποψήφιοι είναι όντως κατάλληλοι για τη θέση;
Πηγή: Cosmostatus
H φωτογραφία είναι από το Pinterest
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου