Μας απασχολούν τα εργασιακά, τα πολεμικά, η ακρίβεια και φυσικά…. οι αφύσικες ανταλλαγές κατηγοριών και ύβρεων, ανάμεσα σε ορισμένους … «πολιτισμένους» εκλεκτούς εκλεγμένους Εθνογονείς μας (σ.σ αντί του αναντίστοιχου : Εθνοπατέρες). Συνήθως ανησυχούμε και για εντελώς ασήμαντα πράγματα, επειδή αυτά έχουν διογκωθεί /μεγιστοποιηθεί, από ΜΜΕ, (έντυπα και ηλεκτρονικά) και κυριαρχούν στις ειδήσεις επί πολλές ημέρες. Δύσκολα ανεχόμαστε … μύγα στο σπαθί μας (σ.σ εκτός και αν είναι … κομματικής προέλευσης) και διυλίζουμε τον κώνωπα, ενώ καταπίνουμε –αμάσητη – την κάμηλο. Συλλαλητήρια, απεργίες, κομματοκατευθυνόμενα, αφθονούν. Όμως –δυσεξήγητα, παράλογα και άσκεφτα –, ανεχόμαστε άλλες καταστάσεις, που βέβαια δεν θα έπρεπε.
Ένα πρόσφατο (στατιστικό) δεδομένο:
Οι Έλληνες γονείς ξοδεύουν σχεδόν 900 εκατομμύρια ευρώ σε φροντιστήρια … επιμόρφωσης των παιδιών τους (!...). Τραγικό!. Υπάρχει και τραγικότερο, δεδομένου ότι στο υπέρογκο αυτό ποσό, δεν περιλαμβάνονται τα πολλά εκατομμύρια (ειδικά στους καθηγητές, από τους γονείς των δικών τους μαθητών). Συνεπώς μιλούμε για ποσά πολύ πάνω από το ένα δισεκατομμύριο ευρώ !!!!!!.(σ.σ ο χώρος δεν επιτρέπει το πρέπον: την αναγραφή δηλ ενός δισεκατομμυρίου θαυμαστικών, στην προσπάθεια αποτύπωσης της θλιβερής πραγματικότητας). Θα προσθέσω ότι η … «αναγκαία» αυτή παραπαιδεία με την υπερβολική οικονομική αιμορραγία που την χαρακτηρίζει: εμφανίζει τάσεις …. μεταστατικού καρκινώματος. Αρκεί να σκεφτεί κανείς, πως έχει επεκταθεί ακόμη και στην πρώτη τάξη του Δημοτικού. Δεν το αποκλείω –όπως πάει η κατάσταση – να κατέβει και σε χαμηλότερες ηλικίες, στα νήπια. Αν γλυτώσουν τα βρέφη, θα είναι … επίτευγμα!.
Περιγράφοντας ετούτο το κατάντημα αναρωτιέμαι:
- Έχουμε άραγε δωρεάν –και – Παιδεία (όπως Υγεία κλπ) ή μήπως δωρεάν κοροϊδία;. Δεν είναι αφύσικο να πληρώνεις –ακριβά – το … δώρο;.
- Τι, ποιές, επαρκείς γνώσεις παρέχονται στους μικρούς, μεσαίους και μεγάλους μαθητές /μαθήτριες, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης στα σχολεία;.
- Δεν επαρκούν οι ώρες;. Υπάρχει έλλειψη διδακτικού προσωπικού;.
- Είναι ατελές, ελλειμματικό, αναχρονιστικό το πρόγραμμα και ακατάλληλα τα βιβλία διδασκαλίας;.
- Υπάρχουν και δάσκαλοι /καθηγητές, που σκόπιμα δεν εξηγούν και δεν καταρτίζουν κατάλληλα τους μαθητές τους, ώστε εκείνοι να αναγκαστούν να καταφεύγουν σε φροντιστήρια των καθηγητών και των δασκάλων τους ή των εξωσχολικών φροντιστών;.
- Τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε στην ανάγκη καταφυγής σε διάφορα φροντιστήρια;. Απλούστατα παραδεχόμαστε (πάνδημα παρακαλώ), το κραυγαλέο έλλειμμα της επίσημης κρατικής μας Παιδείας /Εκπαίδευσης, χωρίς κανείς –σχεδόν – να αγανακτεί, να επαναστατεί. Δεν γνωρίζω την εξήγηση για την αδιαφορία των πολιτών, οι οποίοι αδιαμαρτύρητα καταβάλλουν τα λύτρα – αντίτιμο της … «δωρεάν» παροχής Παιδείας. Αδιανόητο και βλακώδες. Ψυχανεμίζομαι πως ευθύνεται το γεγονός ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για τους Σαντινίστας, τη Νικαράγουα και άλλους εν Χριστώ ή Αλλάχ αδελφούς, καθώς και για τους καυγάδες στο Κυνοβούλιο μας.
- Είναι φυσιολογικό, ορισμένοι γονείς, να χαίρονται και να επιδιώκουν να στέλνουν ακόμη και παιδιά της Α’ Δημοτικού (σ.σ δεν υπερβάλλω, έχω συγκεκριμένες περιπτώσεις υπόψιν μου ) ακόμη και στη ζωγραφική, ώστε τα βλαστάρια τους να ωριμάσουν –και καλλιτεχνικά- πρόωρα.
- Οι διάφοροι πολιτευόμενοι, βουλευτές, Υπουργοί, και Πρωθυπουργοί, που έτυχε να σπουδάσουν στην Εσπερία, θα μπορούσαν να μας αναφέρουν έστω και ένα (1) παράδειγμα, Χώρας Ευρωπαϊκής/ Δυτικής γενικότερα, που η παραπαιδεία /φροντιστηριακή μάστιγα, αποτελεί αναγκαίο κακό –πρακτική, που ισχύει για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης;.
- Γιατί δεν αλλάζουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα; Θα μου πείτε ότι μερικοί δεν έχουν τις ικανότητες. Συμφωνώ !. Αλλά θα ρωτήσω: Γιατί δεν επιλέγουν ένα ξένο, ευρωπαϊκό ή αμερικανικό ή …. οιοδήποτε λειτουργικό εκπαιδευτικό σύστημα, να το αντιγράψουν και να το εφαρμόσουν χωρίς …. Ελληνοποιήσεις ή κομματισμό;. Υπάρχουν και καχύποπτοι συμπολίτες μας που πιστεύουν ότι τα φροντιστήρια –ως αδιαφιλονίκητος /αδιαμφισβήτητος «Θεσμός» πλέον – υποστηρίζονται από όλες τις Κυβερνήσεις – πολιτικό σύστημα, επειδή δεν ξοδεύουν χρήματα σε αυξήσεις μισθών διορισμένων Καθηγητών ή διορισμούς αδιόριστων.
Θα μπορούσαν να καθιερωθούν τα εξής:
- Αλλαγή προγράμματος μαθημάτων και διδασκαλίας.
- Εκπαιδευτική ύλη διδασκαλίας διαφορετική.
- Επιπλέον διορισμοί διδασκόντων.
- Δύο ώρες για επιπρόσθετη διδασκαλία εντός του Σχολείου.
- Απόρριψη ενός αποτυχημένου συστήματος ώστε να επιτευχθεί επίσχεση της άσκοπης οικονομικής αιμορραγίας των γονέων.
Εξυπακούεται πως θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η πολύωρη καταπόνηση των παιδιών που τρέχουν στα φροντιστήρια.
Είναι δυνατόν, επί δεκαετίες, να ανεχόμαστε (όχι μόνον γονείς αλλά όλοι οι πολίτες), ένα χωλό εκπαιδευτικό σύστημα, να διαιωνίζεται, να ξοδεύονται δισεκατομμύρια άσκοπα, άσκεφτα, εξωπραγματικά και να ταλαιπωρούνται οι μαθητές, χάνοντας ώρες για να κατανοήσουν εκείνα τα οποία πρέπει να μάθουν μέσα στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Σχολείου;.
Κανείς πολιτικός ή πολίτης δεν συγκινείται;
Πως εξηγείται ένας τέτοιος άλογος εφησυχασμός, ένας παντελώς /παραφύση «φροντιστηριακός μαζοχισμός»;.
Μας αρέσει;. Τι έχουμε πάθει;. Μας περισσεύουν χρήματα για ξόδεμα;. Αν Ναι , ας τα δώσουμε στο … «ευαγές κρατικό μας καθίδρυμα» να τα διαθέσει στην ενίσχυση πχ της … «δωρεάν» υγείας μας.
Κάποτε ρώτησα κάποιους Έλληνες της Αιγύπτου πως καταφέρνουν να γνωρίζουν 3, 4, ή και 5 ξένες γλώσσες, πόσα χρήματα διέθεταν σε φροντιστήρια;. «Στο Σχολείο», ήταν η απάντηση. Ντράπηκα!.
Οι αρμόδιοι όμως –καθόλου ανεξήγητα – δεν ντρέπονται. Κρίμα!
Απορώ: Τόσα χρόνια, τόσοι διπλωματούχοι (σ. σ υπάρχουν και τέτοιοι) πολιτικοί, σπουδαγμένοι και στο εξωτερικό, τόσοι Ακαδημαϊκοί, η εκπαιδευτική κοινότητα, οι διανοούμενοι και όσοι τέλος πάντων ασχολούνται με τα γράμματα, καθώς και ο απλός κόσμος που πονάει τον Ελληνισμό, τι άραγε κάνουν;. Γιατί δεν διαμαρτύρονται; Γιατί έχουμε – όλοι μας – ουσιαστικά παραιτηθεί από τη διόρθωση των κακώς κειμένων σε ετούτο το δύσμοιρο τόπο μας;
Γιατί να μας απασχολούν και μας ενοχλούν τα επουσιώδη, τα ασήμαντα, ενώ αδιαφορούμε ωχαδερφικά για τα ουσιώδη;.
Τι, τις πταίει, για την νοσηρή νοοτροπία μας;.
Φταίει άραγε ο μιθριδατισμός (συνηθίσαμε πια), ο μαζοχισμός (το απολαμβάνουμε πλέον), ή το καρκίνωμα του κομματισμού (που είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί), τα οποία μας έχουν αλλοιώσει σε βαθμό ανησυχητικό;. Πιθανότητα σε ένα μη αναστρέψιμο εκτροχιασμό.
*Ιατρού
.png)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου