Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από ένα απροσδιόριστο αλλοπροσαλλισμό.
Έχουμε άμεση ενημέρωση για τα πάντα, όμως όχι για τα σημαντικά.
Ως ενδιαφέροντα παρουσιάζονται οι διακοπές των κάθε καρυδιάς «σελέμπριτυ», οι εγκυμοσύνες επίσης των άλφα, οι χωρισμοί των βήτα, τα ψηλοτάκουνα των γάμα και οι διασκεδάσεις των δέλτα.
Επειδή δε η αμεσότητα αυτή ξεκινά από τα κανάλια της τηλεόρασης, και επειδή οι εξουσιαστές των καναλιών αρέσκονται να βρίσκονται για διάφορους ιδιοτελείς λόγους στην αυλή των εξουσιαστών, προβάλλουν με το αζημίωτο πάντα τις απόψεις, θέσεις, προτάσεις των διοικούντων με ελαφριά την καρδιά τους, αντί να στέκονται στο ύψος του λειτουργήματός τους κα να κάνουν αντικειμενική ενημέρωση και εποικοδομητική κριτική.
Ούτε λίγο δηλαδή ούτε πολύ, εμφανίζονται ότι απλά συγκυβερνούν ή πολλές φορές επικαλύπτουν την εξουσία προτείνοντας δικές τους αποφάσεις που υιοθετούνται αβασάνιστα από τους εφαρμοστές τους κυβερνώντες.
Γνωρίζουμε όλοι ότι υπέρτατος νόμος του κράτους είναι το εκάστοτε ισχύον Σύνταγμα και με βάση αυτό εκδίδονται οι Νόμοι αν και συχνότατα αυτή η διαδικασία καταστρατηγείται παράνομα και αντισυνταγματικά.
Δεν ξέρω αν και πόσοι θυμούνται το σύνθημα που επικρατούσε την δεκαετία του 1960, το γνωστό 1-1-4 (ολογράφως: ένα-ένα-τέσσερα) ως κεντρικό σύνθημα υπέρ της διαφύλαξης των δημοκρατικών αξιών το οποίο χρησιμοποιήθηκε από την κεντρώα και κεντροαριστερή φοιτητική νεολαία (κυρίως Ένωση Κέντρου και Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά) κατά της κυβέρνησης ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το σύνθημα αναφερόταν στο άρθρο 114 του Συντάγματος του 1952, κατά το οποίο «Ἡ τήρησις τοῦ παρόντος Συντάγματος ἀφιεροῦται εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων», και το οποίο υπήρχε ήδη ως άρθρο στο Σύνταγμα από το 1844 (ως άρθρο 107). Η χρήση του συνθήματος γινόταν έτσι ώστε να προασπίσει τα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελευθερία ψήφου, ιδιαίτερα μετά τις εκλογές του 1961 οι οποίες έγιναν γνωστές ως εκλογές βίας και νοθείας.
Διαδηλώσεις στους δρόμους και συγκρούσεις με την αστυνομία ήταν το μοτίβο της τότε εποχής.
Σήμερα, στο ισχύον Σύνταγμα, η διάταξη αυτή του τότε Συντάγματος έχει μεταφερθεί και επαναλαμβάνεται στο ‘Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη), που αναφέρει:
1. Το Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την Ε’ Aναθεωρητική Bουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»
Παρόλο λοιπόν που αναφέρεται ρητά ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, οι όποιες και είναι πολλές παραβιάσεις του περνούν ασχολίαστες, απαρατήρητες και αδιάφορες από τον πατριωτισμό των Ελλήνων.
Τι να υποθέσουμε;;; Ότι οι Έλληνες έπαψαν να είναι πατριώτες;;;; Ότι δεν έχουν τη δύναμη ή το κουράγιο να αντισταθούν στην εφαρμοζόμενη κατάλυση του Συντάγματος;;;; Ότι κανείς πλέον δεν ασχολείται με το τι λέει το Σύνταγμα;;
Και όσοι τυχόν αντιλαμβάνονται τις Συνταγματικές παραβιάσεις με ποιο τρόπο θα επιχειρήσουν την αποκατάστασή του;;;; Να κάνουν επανάσταση;;;;
Ο μόνος που έχει τη δύναμη να αποκαταστήσει και να επιβάλλει την τήρηση του Συντάγματος είναι ο Στρατός αλλά;;;;;;;;;;
Η δε τραγική ειρωνεία είναι ότι όλοι αυτοί που αναλαμβάνουν θέσεις εξουσίας μικρή ή μεγάλη, από Πρωθυπουργό μέχρι φαντάρο, ορκίζονται με το χέρι στο Ευαγγέλιο:
«Oρκίζομαι στο όνομα της Aγίας και Oμοούσιας και Aδιαίρετης Tριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου».
Τι απ’ όλα αυτά τηρούν;;;; ΤΙΠΟΤΑ!!!! Και ο Λαός τι κάνει;;; ΤΙΠΟΤΑ!!!
Άρα λοιπόν οφείλουν μήπως οι αρχές να προβούν στη σύλληψη όλων των πολιτών ως παράνομων αφού δεν τηρούν την υποχρέωσή τους να αντιστέκονται εναντίον όσων δεν σέβονται την τήρηση των Συνταγματικών Διατάξεων αφ’ ενός, αλλά και τον σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας με τη υφαρπαγή της ψήφους των πολιτών αφού άλλα υπόσχονται προεκλογικά και άλλα εφαρμόζουν μετεκλογικά;;;;
Έχει ποτέ ακουστεί από τα πληρωμένα και διεφθαρμένα καθεστωτικά ΜΜΕ καμιά φωνή για την Συνταγματική Εκτροπή που κατά κόρον επιχειρείται;;;;
Μήπως είναι καιρός να ακουστεί στους δρόμους το «Εκα-τόν-εί-κο-σι»;;;;;
Από ποιους;;;;;;;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου