Οι ΗΠΑ ανακήρυξαν de facto τον εαυτό τους ως Αυτοκρατορία. Αυτό το γεγονός έχει μεγάλη σημασία και σημαντικές συνέπειες καθώς και ένα ιστορικό & θεολογικό υπόβαθρο.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε επιτέλους ευθέως, ξεκάθαρα το ποια είναι τα όρια των φιλοδοξιών του και των επιδιώξεων του:
«Μόνο οι προσωπικές μου αντιλήψεις για το τι είναι καλό και τι κακό. Μόνο το προσωπικό μου όραμα, μετράει. Τίποτα άλλο δεν με συγκρατεί. Δεν χρειάζομαι το διεθνές δίκαιο, αλλά ούτε επιδιώκω να προσβάλλω κανέναν».
Αυτό προκύπτει λογικά από το πρόσφατα διατυπωμένο «Συμπέρασμα του Τραμπ» σχετικά με το Δόγμα Μονρόε, που έχει δύο αιώνες ιστορίας. Τώρα η ανανεωμένη εκδοχή αυτού του δόγματος ονομάζεται «Δόγμα Ντονρό». Και δεν είναι τυχαίο ότι το πορτρέτο του πέμπτου προέδρου των ΗΠΑ, Τζέιμς Μονρόε (1758-1831), κατέλαβε τιμητική θέση στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου υπό τον Τραμπ.
Δόγμα του Μονρόε
Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο κόσμος ανήκε στις Ευρωπαϊκές Μοναρχίες. Η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Ολλανδία θεωρούσαν τα εδάφη της Αμερικής, της Αφρικής και της Ασίας αποκλειστικά ως βάσεις από τις οποίες μπορούσαν να αντλήσουν πόρους. Η έννοια του «δικαιώματος των εθνών στην αυτοδιάθεση» δεν υπήρχε τότε. Οι τύχες των εθνών αποφασίζονταν στα γραφεία της Μαδρίτης και του Λονδίνου. Οι αποικίες χρησίμευαν ως πηγές χρυσού, ασημιού και αγροτικών προϊόντων. Οι τοπικοί πληθυσμοί στερούνταν εντελώς κάθε δυνατότητας αντίδρασης.
Σε αυτό εδώ ακριβώς το σημείο οι Βρετανοί είδαν το αδύνατο σημείο της Ισπανίας. Η ιδέα των “χρωματιστών επαναστάσεων” θα εμφανιζόταν σε περισσότερο από ενάμιση αιώνα αργότερα, αλλά οι ρίζες αυτού του σχεδίου βρίσκονται ακριβώς στην κρυφή επίθεση του Λονδίνου κατά της Μαδρίτης. Μέσω Μασονικών οργανώσεων, ιδίως της «Στοάς Lautaro», το Βρετανικό Στέμμα οργάνωσε ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στη Λατινική Αμερική, με σκοπό να καταστρέψει το Ισπανικό εμπορικό μονοπώλιο και να εξασφαλίσει νέες αγορές. Αυτή η Μασονική Στοά ήταν παρακλάδι της «Μεγάλης Αμερικανικής Επανένωσης» ή «Στοάς των Ορθολογικών Ιπποτών», που ιδρύθηκε στο Λονδίνο από τον Φρανσίσκο ντε Μιράντα, μελλοντικό αρχιστράτηγο της Βενεζουέλας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1810 ξέσπασε μια σειρά εξεγέρσεων υπό την ηγεσία των Μιράντα, Σιμόν Μπολιβάρ, Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν και άλλων ηγετών.
Μετά την ήττα του Ναπολέοντα, οι συντηρητικές μοναρχίες της Ευρώπης (Ρωσία, Αυστρία, Πρωσία) δημιούργησαν μια συμμαχία, που ονομάστηκε Ιερά Συμμαχία, για την καταστολή οποιωνδήποτε επαναστατικών κινημάτων. Μεταξύ άλλων, τέθηκε ως στόχος η επαναφορά των αποσχισθέντων Ισπανικών αποικιών υπό την εξουσία του ισπανικού στέμματος. Χάρη στην υποστήριξη των Ευρωπαίων, οι Ισπανοί κατάφεραν να σταματήσουν την πρώτη «επέλαση των ανεξάρτητων επαναστάσεων». Όμως, πολύ σύντομα, ένα δεύτερο, πιο ισχυρό κύμα πιο καλά οργανωμένο οδήγησε στη διάλυση της Ισπανικής ψευδοαυτοκρατορίας τους. Τα κράτη της Νότιας Αμερικής εμφανίστηκαν το ένα μετά το άλλο, ενώ οι ΗΠΑ ταυτόχρονα εκτόπιζαν την Ισπανία από τη Βόρεια Αμερική. Μέχρι το 1830, η Μαδρίτη είχε μόνο δύο αποικίες στο Δυτικό Ημισφαίριο – την Κούβα και το Πουέρτο Ρίκο – τις οποίες και αυτές οι ΗΠΑ αργότερα τις κατέλαβαν.
Μέσα σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, στις 2 Δεκεμβρίου 1823, ο Πρόεδρος Τζέιμς Μονρόε, ένας ημιμαθής νομικός, έστειλε στο Κογκρέσο ένα μήνυμα που είχε συντάξει ο Υπουργός Εξωτερικών του Άνταμς, το οποίο αργότερα θα ονομαζόταν «Δόγμα Μονρόε».
Οι κύριες αρχές του δόγματος συνοψίζονταν σε τρία σημεία.
- Πρώτον, η Αμερικανική και η Ευρωπαϊκή ήπειρος ανακηρύχθηκαν ξεχωριστά, διαφορετικά συστήματα.
- Δεύτερον, οι ΗΠΑ διακήρυξαν την αρχή της μη παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις της Ευρώπης και των αποικιών της.
- Τρίτον, οι ΗΠΑ περίμεναν ότι το ίδιο θα πράξει και η Ευρώπη. Οποιαδήποτε προσπάθεια των ευρωπαϊκών δυνάμεων να επανακτήσουν τον έλεγχο των ανεξάρτητων κρατών της Αμερικής θα θεωρούνταν «ένδειξη εχθρικής στάσης απέναντι στις ΗΠΑ».
Προς την Παγκόσμια Κυριαρχία
Για την εποχή της, αυτό ήταν μια νομική επανάσταση. Για πρώτη φορά, η νεαρή δημοκρατία των ΗΠΑ αμφισβήτησε & προκάλεσε ανοιχτά όλες τις παλιές αποικιακές «αυτοκρατορίες», ακόμη και την πραγματική Αυτοκρατορία – τη Ρωσία. Οι ΗΠΑ δεν διέθεταν τη απαραίτητη στρατιωτική ισχύ για να αντιμετωπίσουν ανοιχτά μια ενωμένη Ευρώπη, αλλά είχαν την άτυπη, σιωπηρή υποστήριξη του βρετανικού ναυτικού, το οποίο δεν είχε καμία πρόθεση να επιτρέψει στους ανταγωνιστές του (κυρίως τη Γαλλία και τη Ρωσία) να εισέλθουν στον Νέο Κόσμο, την Αμερική.
Με την πάροδο των ετών, το «Δόγμα Μονρόε» ερμηνεύτηκε ολοένα και πιο ευρέως στις ΗΠΑ. Από υπερασπιστές των νέων πολιτειών, οι ΗΠΑ μετατράπηκαν σε καταπιεστές κυρίαρχους τους. Το 1904, ο Θεόδωρος Ρούσβελτ εξέδωσε το «Παράδειγμα Ρούσβελτ» του Δόγματος Μονρόε, το οποίο εξουσιοδοτούσε τις ΗΠΑ να παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις των αμερικανικών κρατών «εάν αυτά διαπράττουν κατάφωρα αδικήματα & παραβάσεις».
Δεκατρία χρόνια αργότερα, ο Πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον (1856 – 1924) ουσιαστικά εγκατέλειψε το «Δόγμα Μονρόε» για να συμμετάσχει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο – την πιο κερδοφόρα εμπορική επιχείρηση που είχαν αναλάβει στην ιστορία τους οι ΗΠΑ μέχρι εκείνη τη στιγμή. Και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ΗΠΑ ουσιαστικά ανακήρυξαν επίσημα τον εαυτό τους σαν την Παγκόσμια Ηγεμονική Δύναμη (το «Δόγμα Τρούμαν»). Όμως, δεν κούνησαν ούτε το δαχτυλάκι τους για να βοηθήσουν τη Βρετανία να διατηρήσει το αποικιακό της σύστημα. Αλλά σε αντάλλαγμα, επέτρεψαν στη Βρετανία να παραμείνει η κρυφή δύναμη (ο γκρίζος καρδινάλιος) πίσω από το τιμόνι της λήψης αποφάσεων της Ουάσινγκτον.
Το «Δόγμα Τρούμαν» διακήρυξε ρητά έναν μονοπολικό κόσμο – οικονομικό και ιδεολογικό. Οι ΗΠΑ απέκτησαν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν στις υποθέσεις οποιουδήποτε κράτους με τα λεγόμενα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Αυτό ακουγόταν εξαιρετικά υποκριτικό:
Υποστήριξη των ελεύθερων λαών που αντιστέκονται σε απόπειρες υποδούλωσης τους από ένοπλες μειονότητες ή εξωτερικές πιέσεις.
Στο πλαίσιο της εφαρμογής των αρχών της «Δόγματος Τρούμαν», οι ΗΠΑ, άμεσα ή έμμεσα, μόνες ή με τη βοήθεια των δορυφόρων τους, συμμετείχαν σε δεκάδες πολέμους – από τον πόλεμο της Κορέας μέχρι τον πόλεμο της Συρίας. Απομόνωσαν την Κούβα, ατιμάστηκαν στο Βιετνάμ, στραγγάλισαν το Ιράν, μετέτρεψαν τη Νικαράγουα σε πεδίο μάχης, βύθισαν το Αφγανιστάν στο χάος, διέπραξαν γενοκτονία στη Γιουγκοσλαβία, κατέστρεψαν το Ιράκ, διέλυσαν & κατέστρεψαν τη Λιβύη.
Η Ευρώπη δεν διαμαρτυρήθηκε. Η ΕΣΣΔ παρέμεινε το μόνο αντίβαρο στις ΗΠΑ αλλά στη συνέχεια εξαφανίστηκε κι αυτή από παγκόσμιο προσκήνιο και διαλύθηκε. Η Αμερική ανέλαβε τον ρόλο της Παγκόσμιας Αυτοκρατορίας, ενώ στην πραγματικότητα παρέμεινε το αντίθετό της — η γη Χαναάν.
Αυτοκρατορία και Ψεύτικες Αυτοκρατορίες και το Κατέχον
Η γνήσια, η αυθεντική Αυτοκρατορία δεν είναι μια αποικιακή ψευδοαυτοκρατορία. Είναι ένα οργανικό Βασίλειο των βασιλείων με ιερή διαδοχή & συνέχεια από τις προηγούμενες Αυτοκρατορίες. Η Translatio Imperii (Μεταβίβαση της Αυτοκρατορίας) υπονοεί όχι μόνο και όχι τόσο ιστορική και πολιτική διαδοχή, αλλά πρωτίστως ιερή διαδοχή. Και παρόλο που οι θρησκείες άλλαζαν, η κατηχική ιδέα και η αποστολή να διαφυλαχθεί ο κόσμος από την κατολίσθηση, την πτώση του στο χάος της ανομίας παρέμεινε άθικτη από την εποχή του Σάργκο της Ακκάδ και μέσω της Παλαιάς Ρώμης έφτασε μέχρι και την Τρίτη Ρώμη.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έχει ερμηνεύσει τα λόγια της Β΄ Επιστολής του Αποστόλου Παύλου προς Θεσσαλονικείς σχετικά με το ποιος είναι το Κατέχον ή Κατέχων, [6 Και νυν το κατέχoν οίδατε εις το απόκαλυφθήναι αυτόν εν τω εαυτού καιρώ. 7 Το γαρ μυστήριον ήδη ενεργείται της ανομίας μόνον ο κατέχων άρτι έως εκ μέσου γένηται 8 και τότε αποκαλυφθήσεται ο άνομος, ον ο Κύριος Ιησούς ανελεί τω πνεύματι του στόματος αυτού και καταργήσει τη επιφανεία της παρουσίας αυτού.] «Αυτός που συγκρατεί, αυτός που διαφυλάσσει» ολόκληρο τον κόσμο από την επικράτηση, την βασιλεία του ολοκληρωτικού κακού (του Αντίχριστου), εξήγησε σαφώς ότι δεν πρόκειται για ένα ιερό μυστικό, αλλά για μια πολύ συγκεκριμένη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία:
Όταν πάψει να υπάρχει, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τότε θα εμφανιστεί αυτός ο άνομος (ο Αντίχριστος). Και δικαίως, γιατί όσο αυτή η Αυτοκρατορία είναι ισχυρή και φοβερή, κανείς δεν θα υποταχθεί σύντομα στον Αντίχριστο.
Όλες οι άλλες αποικιακές «αυτοκρατορίες» είναι ψευδείς αυτοκρατορίες.
Η Ισπανική Αυτοκρατορία έγινε τέτοια λόγω των γεωγραφικών της ανακαλύψεων, οι οποίες, σε αντίθεση με τους ρομαντικούς μύθους, ήταν έργο μιας αποκρυφιστικής-εμπορικής «Νέας Χαναάν». Έγραψα γι’ αυτό στον βιβλίο μου «Η Αυτοκρατορία»:
«… Ο κόσμος της Δυτικής Ευρώπης τον 15ο αιώνα ήταν Χριστιανικός. Οι ανθρωπιστές της Ακαδημίας των Μεδίκων [Πλατωνική Ακαδημία της Φλωρεντίας], πιστοί στις διδασκαλίες και εντολές του Ρωμιού πλατωνιστή φιλοσόφου Πλήθωνα του Γεμιστού (1355-1452), και των αρχαίων εχθρών του Χριστού, εργάζονταν για την υπονόμευση και την ανατροπή της Εκκλησίας Του. Ο Πνεύμα του Θεού είχε ήδη εγκαταλείψει το Βατικανό από τον 11ο αιώνα, αλλά οι Χριστιανικές τελετουργίες, οι εκκλησίες, οι εικόνες και οι βίοι των αγίων εξακολουθούσαν να γεμίζουν την πνευματική ζωή των Ευρωπαίων.
Οι άθεοι αποκρυφιστές της Αναγέννησης ονειρεύονταν να βρουν έναν νέο κόσμο στον οποίο δεν θα είχε ακουστεί ποτέ ο Λόγος του Θεού και όπου τα θεμέλια του προχριστιανικού παγανισμού θα μπορούσαν να επιβιώσουν. Πιστοί στις διδασκαλίες του Πλήθωνα του Γεμιστού, αναζήτησαν την Ατλαντίδα του Πλάτωνα…»
Η Βρετανική ψευδοαυτοκρατορία, σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό από την Ισπανική, έγινε η Νέα Χαναάν. Το 1649, έλαβε χώρα εδώ η πρώτη επαναστατική βασιλοκτονία – η εκτέλεση του Καρόλου Α΄.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ευρώπης, η Αγία Γραφή ως καθολικός κανόνας & επιταγή, έδωσε τη θέση της στις ανθρώπινες παθιασμένες επιθυμίες, που εκφράζονταν σε νόμους και δικαστικές αποφάσεις. Η Αγγλία έπαψε να είναι Χριστιανικό κράτος μέχρι το μεδούλι του. Η τοκογλυφία, που απαγορευόταν από το Χριστιανισμό, έγινε σεβαστή στη νέα ευρωπαϊκή Χαναάν ως μία νόμιμη τραπεζική δραστηριότητα. Οι επιχειρήσεις της αρχαίας Χαναάν άνθισαν & άκμασαν ξανά, σαν να μην υπήρξαν χίλια πεντακόσια χρόνια Χριστιανισμού.
Η Βρετανία αυτοανακηρύχθηκε «Αυτοκρατορία» το 1876, κλέβοντας τον αυτοκρατορικό τίτλο από τους Ινδούς που τους είχε αποικίσει: Ο τίτλος «Αυτοκράτειρα» αποδόθηκε τεχνητά στη Βασίλισσα Βικτώρια της Αγγλίας (1819 –1901) ως μία χαλαρή μετάφραση της Ινδικής έννοιας του «Μεγάλου Μαχαραγιά».
Η Αμερικανική ψευδοαυτοκρατορία είναι ένα ακόμη πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα κλοπής και υποκατάστασης του τίτλου Αυτοκρατορία. Μεταξύ άλλων, σε συμβολικό επίπεδο (το Καπιτώλιο κ.λπ.). Η γνήσια Αυτοκρατορία είναι σε κάθε περίπτωση πάντα Μοναρχία. Αλλά οι ΗΠΑ είναι μια ολιγαρχία. Η εξουσία δεν βρίσκεται στον χρισμένο από τον Θεό, ηγέτη, αλλά στους πλούσιους και τους διαχειριστές τους – τους αξιωματούχους και τους βουλευτές.
Η Νέα Υόρκη είναι η Νέα Καρχηδόνα. Δεν μοιάζει καθόλου με την Ρώμη.
Τώρα έφτασε η ώρα που η Ρωσία θα πρέπει να κάνει την επιλογή της.
Είτε θα αναγνωρίζουμε την εξουσία της Αμερικανικής ψεύτικης Αυτοκρατορίας πάνω στον εαυτό μας, πάνω στην Ρωσία και πάνω σε ολόκληρο τον κόσμο, και θα πρέπει να γονατίζουμε και να παρακολουθούμε σιωπηλά την επικράτηση της ανομίας, καθώς ο καταδικασμένος κόσμος κυλάει μοιραία προς την κόλαση & την άβυσσο, προς τον θρίαμβο του Αντίχριστου, την κατασκευή του Τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ, που θα είναι προστατευμένος από τους Παλαιστίνιους, κ.λπ.
Ή επιτέλους θα θυμηθούμε ότι είμαστε η Τρίτη Ρώμη. Η αληθινή, θεόσταλτη Αυτοκρατορία. Και τότε ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε. Θα πρέπει να νικήσουμε.
Διότι δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από το να διαφυλάξεις αυτόν τον κόσμο από το «Μυστήριο της Ανομίας», από τον θρίαμβο του ξεδιάντροπου, φανερού Κακού, από την εγκαθίδρυση του Αντίχριστου. Αυτή είναι & ήταν η αποστολή της αληθινής Αυτοκρατορίας εδώ και πολλούς αιώνες, από την αρχή του χρόνου.
.webp)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου