Ο αιφνίδιος θάνατος του αμφιλεγόμενου ακαδημαϊκού δασκάλου του Πανεπιστημίου του Κέημπριτζ, Τζέισον Άρντεϊ, μετά τις αποκαλύψεις για τις ανακρίβειες στο βιογραφικό του, έφερε στο φως ξανά το θέμα της διαβόητης Woke κουλτούρας στα κορυφαία εκπαιδευτικά ιδρύματα της Δύσης. Είναι εμφανές ότι η επιλογή του συγκεκριμένου ανθρώπου σε μια τόσο σημαντική ακαδημαϊκή θέση έγινε με κυρίαρχα, αν όχι αποκλειστικά, κριτήρια “συμπερίληψης” και “διαφορετικότητας»”
Σε αντίθεση με ό,τι γενικά προβάλλεται αυτά τα κριτήρια δεν έχουν θετικό χαρακτήρα. Η “συμπερίληψη” και η “διαφορετικότητα” αποτελούν προέκταση μιας κουλτούρας μίσους, ενοχής και αλαζονείας, σε ένα ιδιόρρυθμο διαλεκτικό μείγμα. Πυρήνας της woke κουλτούρας είναι η άρνηση των συλλογικών ανθρώπινων ταυτοτήτων, που καταλήγει στην άρνηση της ίδιας της έννοιας του ανθρώπου. Και αυτό δεν είναι μια θεωρητική πραγματικότητα.
Στην πόλη του Κέημπριτζ λοιπόν, εκτός από το ιστορικό ομώνυμο πανεπιστήμιο, όπου δίδασκε ο Άρντεϊ, υπάρχει και ένα μοδάτο βρετανικό πανεπιστήμιο, το Anglia Ruskin University (ARU), ανακηρυχθέν Πανεπιστήμιο της χρονιάς για το 2023. Στο Πανεπιστήμιο αυτό διδάσκει ως Καθηγήτρια Ηπειρωτικής Φιλοσοφίας (Continental Philosophy) η περιβόητη Patricia MacCormack, την περίπτωση της οποίας έχει ξαναεξετάσει στο παρελθόν το SLpress.
H MacCormack δεν έχει καμία σχέση με τον Άρντεϊ. Κατέχει πολύ σοβαρούς και αδιαμφισβήτητους ακαδημαϊκούς τίτλους και είναι η σταρ του Πανεπιστημίου. Η Patricia MacCormack, όμως, είναι η αρχιιέρεια του κινήματος για την εξάλειψη της ανθρωπότητας, η οποία υποστηρίζει και “τεκμηριώνει” ακαδημαϊκά ότι είναι ένα επικίνδυνο παράσιτο στον πλανήτη, καταπιέζει την υπόλοιπη βιόσφαιρα (δηλαδή όλα τα υπόλοιπα όντα στον πλανήτη, από τα βακτήρια μέχρι τον ελέφαντα) και θα πρέπει, πολύ απλά, να πάψει να υπάρχει. Αυτό υποστηρίζει ευθαρσώς στο βιβλίο της “Απάνθρωπο Μανιφέστο”, (Ahuman Manifesto) και γενικότερα στο ακαδημαϊκό έργο και τη δημόσια παρουσία της.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι απλώς πρόκειται για μια περιθωριακή φιγούρα, η οποία ό,τι λέει δεν έχει σημασία. Όμως, ακόμη και αν ήταν έτσι, απόψεις σαν της MacCormack (που δεν είναι μόνη…) θα πρέπει να ειδωθούν ως η κορυφή του παγόβουνου. Και από κάτω υπάρχει το παγόβουνο… Πολλώ δε μάλλον τη στιγμή που η MacCormack δεν είναι κάποια περιθωριακή φιγούρα. Έχει μεγάλη επιρροή σε πλήθος οικολογικών και άλλων κινημάτων και σοβαρή παρουσία στον δημόσιο διάλογο, έχοντας πλήθος τηλεοπτικών εμφανίσεων στο BBC, μεταξύ των άλλων.
Woke κουλτούρα: Αποδόμηση και άρνηση του ανθρώπου
Οι φιλοσοφικοί πυλώνες πάνω στους οποίους η MacCormack οικοδομεί την ιδεολογία της είναι οι Γάλλοι αποδομιστές φιλόσοφοι, ο Ριζοσπαστικός Φεμινισμός και η Αντι – Πατριαρχία, η “Βαθιά Οικολογία” (Deep Ecology) και η Queer κουλτούρα, μεταξύ των άλλων. Ό,τι δηλαδή συνθέτει αυτό που αναφέρεται ως Woke Culture.
Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το γεγονός ότι, ενώ είναι πέραν από αδιανόητο να τοποθετηθεί κάποιος στον δημόσιο διάλογο υπέρ της εξάλειψης ανθρώπων κάποιων λαών, φυλών, πολιτισμών κλπ, το να υποστηρίζεις από καθέδρας την εξάλειψη ολοκλήρου της ανθρωπότητας να θεωρείται εξόχως προοδευτικό και, εν πάση περιπτώσει, κάτι που μπορεί να συζητηθεί επιστημονικά.
Βέβαια, η MacCormack και οι ομοϊδεάτες της δεν μιλάνε (ακόμη…) για βίαιη εξόντωση του γένους των ανθρώπων αλλά προωθούν την ιδέα του “Ριζοσπαστικού Αντιγεννητισμού” (Antinatalism), δηλαδή την παύση της αναπαραγωγής, έτσι ώστε “ήπια, απαλά και πολιτισμένα”, να πάψουμε να υπάρχουμε. Όμως, το γεγονός παραμένει ότι ο άνθρωπος θεωρείται μίασμα που πρέπει να εξοντωθεί για να “σωθεί ο πλανήτης”. Αν λοιπόν κριθεί ότι δεν αρκεί αυτή η σταδιακή και αργή εξάλειψη και οι άνθρωποι απειλούν να προκαλέσουν “ανήκεστη βλάβη” στον πλανήτη πριν απαλλαγεί από αυτούς, τότε το αφήγημα της “ήπιας” εξαφάνισης μπορεί να αλλάξει. Άλλωστε και οι Ναζί οδηγήθηκαν στο Ολοκαύτωμα αφού είχαν εξετάσει και άλλες πιο “πολιτισμένες” “Τελικές Λύσεις” στο “Εβραϊκό Πρόβλημα”…
Θα ήταν δε αφελής κάποιος αν καθησύχαζε τον εαυτό του λέγοντας ότι “αυτά δεν γίνονται” και συνακόλουθα δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Πράγματι, δεν πρόκειται η ανθρωπότητα να αποφασίσει την αυτοεξόντωση γιατί έτσι θέλει η MacCormack και το συνάφι της. Όμως, οι θεωρίες και οι αντιλήψεις αυτές είναι ταυτόχρονα δείκτης της τεράστιας υπαρξιακής κρίσης που διέρχεται ο Ευρωπαϊκός Πολιτισμός αλλά και αίτιο για να εξελιχθεί αυτή η κρίση σε κάτι πολύ χειρότερο στο μέλλον.
Επαναλαμβάνω ότι η άρνηση αυτής ταύτης της έννοιας του ανθρώπου και η δαιμονοποίηση της ανθρωπότητας, αποτελεί προϊόν μιας πολιτισμικής μηχανικής που αρνείται τις συλλογικές ταυτότητες. Είναι σαν να τραβάς μια κλωστή σε ένα πουλόβερ. Η αποδόμηση δεν σταματάει. Όταν αρνείσαι και δαιμονοποιείς την έννοια του έθνους, του λαού, της κοινωνίας, του φύλου κοκ, είναι φυσικό και επόμενο να φθάσεις να αρνηθείς και να δαιμονοποιήσεις την ίδια την έννοια του ανθρώπου. Και όταν διακατέχεσαι από ένα αλαζονικό μίσος για τον ίδιο σου τον εαυτό και μια βαθιά, επίσης αλαζονική, ενοχικότητα, τότε αυτή η άρνηση μετατρέπεται σε μια Θεολογία της Αυτοχειριαστικής Ισχύος, για να παραφράσουμε και τον πατέρα Νικόλαο Λουδοβίκο.
Και όπως είπα και πριν, αυτά που βλέπουμε είναι απλώς η κορυφή. Κάτω από αυτήν γίνονται πολλές διεργασίες τόσο στις συλλογικές γνώσεις και κοσμοαντιλήψεις και πολύ περισσότερο στο συλλογικό ασυνείδητο. Και αυτές οι αόρατες διεργασίες είναι και οι πιο επικίνδυνες. Ένας πολιτισμός που φλερτάρει με τον μηδενισμό, που θεωρεί το μίσος για την ταυτότητα ως αρετή και διακατέχεται από μια αλαζονική ενοχή, είναι ένας επικίνδυνος στις γεωπολιτικές του συμπεριφορές πολιτισμός, πολλώ δε μάλλον μέσα σε ένα εξαιρετικά ρευστό και ακαθόριστο παγκόσμιο σύστημα.
Εν κατακλείδι λοιπόν, η αντιμετώπιση της Woke κουλτούρας δεν αποτελεί κάποιο περιθωριακό και ασήμαντο θέμα αλλά κυριολεκτικό στοιχείο επιβίωσης για την Ευρώπη. Και η Ελλάδα βρίσκεται στην Ευρώπη…
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου