ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων 

 

Οι αγορές — άλλοτε άγριες πάντα κερδοσκοπικές,

άλλοτε ταύροι κι’ άλλοτε περιστερές.

Δίχως αισθήματα, μα πάντοτε λογικές,

υλιστικές, ανελέητες και συχνά τιμωρητέες.

Όποιος τις αγνοεί και δεν τις σεβαστεί

στον χαμό θα τον ρίξουν της Μοίρας οι θυγατέρες

 

Αδυσώπητες και ενίοτε ανεξέλεγκτες,

άγριες σαν τ’ άλογα του Διομήδη, 

και δηλητηριώδεις σαν οχιά σαν φίδι

μα και αυτοελεγχόμενες, κάποτε παρανοϊκές, 

όταν κάποιους σκανδαλωδώς υποστηρίζουν. 

στους κερδοσκόπους λίαν ελκυστικές,

τον λαό με ακρίβεια τον γεμίζουν . 

 

Ο Κερδώος Ερμής Θεός της αγοράς 

και της χρηματιστικής,

της πονηριάς και της συναλλαγής, 

με τις αυξήσεις μας ξαφρίζει τον κορβανά,

σαν τη Σκύλλα και Χάρυβδη παίζει με τα Στενά 

 

Σαν την Πυθία δίνει χρησμό, άλλοτε καλό άλλοτε κακό 

και τον παγκόσμιο μετράει σφυγμό 

Σαν τη Μέδουσα πλούτη με το βλέμμα της 

απολιθωνει στο λεπτό και τον Κόλπο κάνει ρημαδιό. 

 

Η Τεχνητή Νοημοσύνη(ΑΙ) όλα τώρα τ’ αλλάζει —

κανείς δεν ξέρει πού μας οδηγεί και τι μας ετοιμάζει 

Καθώς όλα γίνονται στο βαθύ των πολυεθνικών σκοτάδι 

Ότι της βάζουν αυτό μαρτυράει.

Η παγκόσμια αγορά ξύπνια πάντα μένει ·
το άστρο της κάθε στιγμή αλλού ανατέλλει
Άλλοτε πλούσιες κι άλλοτε φτωχές,
διαμορφώνουν χώρες και γιγαντώνουν πολυεθνικές.

Πότε πόλεμο ζητούν και πότε ειρήνη,
κι’ αυτές στο απυρόβλητο χωρίς οδύνη —
κερδισμένες ό,τι κι αν γίνει,
στην ειρήνη και στον πόλεμο ουδεμία φέρουν ευθύνη.

Σε λαούς και στρατιές οι καταστροφείς
οι αγορές και ο επισκευαστής
και το αίμα γίνεται δάνεια και δικαιώματα.
και στις χώρες ματωμένα χώματα

Οι αγορές χωρίς συναίσθημα, χωρίς ντροπή,
μόνο στομάχι διαθέτουν ευρύ.

Φίλο δεν ξεχωρίζουν από τον εχθρό
Το κέρδος σαν μαγνήτης τις ενώνει
κι’ η διεθνής εξουσία τα πάντα ρυθμίζει
Θρησκείες και έθνη δεν τη χωρίζουν ,
μόνο στη μοιρασιά ακόμη και πόλεμο αρχίζουν . 

Τα πάντα πουλούν και στοιχηματίζουν —
τροφές, ενέργεια, χρυσό και νομίσματα,
παλιές αυτοκρατορίες αδυνατίζουν και νέες χτίζουν

Ο Αριστοτέλης έβαλε το θεμέλιο λίθο
μόνο το πνεύμα μένει στα ανεκτίμητα
Χωρίς ντροπή χωρίς ήθος
εν επαρκεία στα αζήτητα!
στο περιθώριο το πλήθος

Συχνά οι αγορές χειραγωγούνται,
οι μέγιστοι καρχαρίες ευνοούνται
και οι λαοί στη φτώχεια οδηγούνται

Οι αγορές — παιδιά της επικοινωνίας,
μαζί με τον πόλεμο ανέπτυξαν την τεχνολογία.
πανταχού παρούσες στην καινοτομία,

Οι τράπεζες το δεξί τους χέρι
μαζί παίζουν τον «κουλοχέρη»
και να ’σαι βέβαιος, ό,τι κι’ αν πάρεις
θα σε «δουν», σ’ έχουν σταμπάρει

Αγορά σημαίνει αφθονία, αλλα και κλεπτοκρατία
πηγή πλούτου η νέα τεχνολογία
και τα ρομπότ στην εργασία.

Ο άνθρωπος θα μείνει στην αργία αμανάτι;
Το μεροκάματο θα λείψει απ’ τον εργάτη;
και το περίσσευμα πάει στον πλουτοκράτη;
μόνο η ανάγκη θα τις αλλάξει

Ερμής ο Κερδώος — θεός τους,
και το χρήμα ο μοναδικός σκοπός τους.
Χωρίς χρήμα, στάση εμπορίου·
χωρίς οβολό, ούτε στην θύρα του κοιμητηρίου.

Το χρήμα σε κάνει πλούσιο κι ωραίο,
σε μεταμορφώνει σε πολιτικό σπουδαίο.
Η αγορά σχολείο που σε μορφώνει,
κι η Wall Street τον πλούτο γιγαντώνει.
Μα τον απλό άνθρωπο δεν τον ανυψώνει —
και τώρα η ΑΙ πού τον οδηγεί;

Αγορά ο "πίθος" της Αμαλθείας
τα τρώνε όλα, για τους λαούς ούτε μία,
πολυτελή ζωή η «υψηλή» κοινωνία
μα και σκιές — ναρκωτικά και πορνεία,
κι’ η ανθρώπινη πλεονεξία

Το πολύ χρήμα φέρνει την Ευρυβία
Γεμάτο στομάχι θέλει η Δημοκρατία
με διάλογο θα αλλάξει η κοινωνία
και με την παιδεία
ο νηστικός — μόνο γκρίνια και δυστυχία
εμπόδιο το δόγμα και η θεοκρατία

Στην αγορά θ’ ακούσεις τα νέα,
εκεί θα βρεις την παρέα και τα ωραία,
του «ντελάλη» τη φωνή,
και τα φρέσκα προϊόντα στη λαϊκή

Δωρεάν δεν θα βρεις τίποτα στη γης.
Όλα έχουν τιμή και κάποια αξία
μόνο το πνεύμα δωρεάν θα το βρεις σε απαξία
Γι’ αυτό και το περιφρονείς 

Κι αν ο πνευματικός άνθρωπος μείνει παρίας,
χωρίς θέση στην κοινωνία,
τυφλή θα μείνει εσαεί —
και αν η ΑΙ δεν ρυθμιστεί
βαθιά στο χάος ο κόσμος θα βυθιστεί.

Ακόμη και οι θεοί πείθονται στα ρήματα τους
κι οι ισχυροί της γης υποκλίνονται μπροστά τους.
Στα πολεμικά μέτωπα,
και στα διπλωματικά παζάρια,
μπερδεύεται η ουσία στα σκοτάδια
οι λαοί τα αιώνια σφαχτάρια —
κι άλλοι ζούνε σαν τα σκαθάρια
και οι ισχυροί μας παίζουν στα ζάρια

Ο αγγελιοφόρος των θεών
της επικοινωνίας ο εκλεκτός —
στέκει ανάμεσό μας.

Χαίρε, Κερδώε Ερμή —
μείνε μεθ’ ημών.

(12/4/26)

Αμφικτύων α– Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://www.amphiktyon.blogspot.com

Share