Στις 13 Ιουνίου 1996 είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» ένα μικρό άρθρο με τίτλο «Η Ευρώπη χρειάζεται μετανάστες» του οικονομολόγου Πέτρου Λινάρδου-Ρυλμόν.
Καθώς σήμερα είναι η τελευταία ημέρα του έτους 2025, αξίζει να θυμηθούμε τι είχε γραφτεί πριν από 29 χρόνια σε εκείνη την «προφητεία», όπου υπήρχε ρητή αναφορά στο απερχόμενο έτος 2025, και μάλιστα δύο φορές, σε σχέση με την χρησιμότητα των «λαθρομεταναστών», τους οποίους ο συντάκτης του άρθρου ονόμαζε ήδη από τότε «μετανάστες», ακολουθώντας έτσι από πολύ νωρίς τον προπαγανδιστικό κώδικα της λεγόμενης «πολιτικής ορθότητας».
Επειδή, όμως, κατά κανόνα στην πολιτική δεν υπάρχουν γνήσιες προφητείες, αλλά μόνο σχεδιασμοί, που κάποιοι έχουν το προνόμιο να τις γνωρίζουν εκ των ένδον, το άρθρο αυτό δείχνει ξεκάθαρα πόσο άρτια σχεδιασμένη ήταν ήδη από την τελευταία δεκαετία του 20ού αιώνα η πληθυσμιακή αλλοίωση της Ευρώπης με πρόσχημα την καταπολέμηση του φλέγοντος δημογραφικού προβλήματος, το οποίο, φυσικά, οι ιθύνοντες νόες που διαχειρίζονται τις τύχες της ανθρωπότητας φρόντισαν να προκαλέσουν με το μοντέλο του τρόπου ζωής που προώθησαν στους ευρωπαϊκούς λαούς. Έτσι, για μία ακόμη φορά εφαρμόσθηκε και στο δημογραφικό πεδίο το προσφιλές νεοταξίτικο τέχνασμα:
Προκαλώ το πρόβλημα για να φέρω την λύση που με συμφέρει (problem – reaction – solution)!
Ζούμε, λοιπόν, την κορύφωση ενός υβριδικού πολέμου πρωτίστως εναντίον της Ελλάδος, ταυτοχρόνως, όμως, και εναντίον της Ευρώπης1. Ο πόλεμος αυτός έχει την κωδική ονομασία «Ευραβία», δηλαδή την δημιουργία ενός πληθυσμιακού μορφώματος που θα είναι προϊόν επιμειξίας πολιτών της Ευρώπης και της Αραβίας2.
Φυσικά, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει ότι η διεξαγωγή ενός τέτοιου πολέμου έχει επιχειρηθεί να εγγραφεί στην φρενοβλαβοποιητική λίστα των «συνωμοσιολογικών θεωριών».
Ο όρος «Ευραβία» εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ως τίτλος περιοδικού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μετά από την Σύνοδο του Στρασβούργου που είχε συγκληθεί τον Ιούνιο του 1975.
Η Σύνοδος εκείνη άνοιξε τον δρόμο της ισλαμικής μεταναστεύσεως προς την Ευρώπη, θεσπίζοντας ιδιαιτέρως ευνοϊκές συνθήκες εισόδου, διαμονής και εργασίας ατόμων του αραβο-μουσουλμανικού κόσμου. Ταυτοχρόνως, ετέθη ζήτημα εξομοιώσεως των μουσουλμάνων μεταναστών με τους αυτόχθονες Ευρωπαίους.
Η δημιουργία της Ευραβίας αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια τον υπέρτατο πολιτικό σκοπό της Υπερεθνικής Νεοταξίτικης Ελίτ που κάνει κουμάντο στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η ελίτ επιδιώκει την φυλετική, εθνοπολιτισμική και γεωπολιτισμική μετάλλαξη της Λευκής Χριστιανικής Ευρώπης.
Στην θέση της θέλει να εγκαταστήσει ένα πολυπολιτισμικό, ευρωισλαμικό μόρφωμα που θα στερείται διακριτής φυλετικής και πολιτισμικής ταυτότητας, αλλά και ιστορικής συνειδήσεως.
Σημειωτέον ότι ο τέκτων Αυστροϊάπωνας πολιτικός και φιλόσοφος Κουντενχόβεν-Καλέργκι (Coudenhove-Kalergi3) στο βιβλίο του «Πρακτικός Ιδεαλισμός» προέβλεπε ήδη από το 1925 ότι:4
«ο άνθρωπος του μέλλοντος θα αποτελεί προϊόν επιμειξίας», ότι «οι σημερινές φυλές και κάστες θα πέσουν θύματα της συνεχώς επιταχυνόμενης υπέρβασης του χώρου, του χρόνου και των προκαταλήψεων» και ότι «η ευρασιατική νεγροειδής φυλή του μέλλοντος, που θα μοιάζει στα χαρακτηριστικά της με τους αρχαίους Αιγυπτίους, θα αντικαταστήσει τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των εθνών με την διαφοροποίηση μεταξύ “προσωπικοτήτων”»5.
Το ομώνυμο ίδρυμα του σκοτεινού αυτού φιλοσόφου έχει απονείμει το καθιερωθέν βραβείο Κουντενχόβεν-Καλέργκι σε ηχηρά ονόματα της διεθνούς πολιτικής, όπως στους Jean-Claude Juncker, Herman Van Rompuy, Angela Merkel, Ronald Reagan, Helmut Kohl, Sandro Pertini κ.λπ. Από τους Έλληνες πολιτικούς έχει λάβει το βραβείο ο Κωνσταντίνος Τσάτσος το 1980!
Με αφορμή το βιβλίο του «Πρακτικός ιδεαλισμός» (βλ. και το βιβλίο του «Πανευρώπη»), υποστηρίχθηκε ότι υπάρχει παλαιόθεν σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο οι ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να αντικατασταθούν από αλλοεθνείς, ώστε να δημιουργηθεί ένα χειραγωγήσιμο πολυεθνικό κοπάδι από επιμειξίες ή διασταυρώσεις με ασιατικές και άλλες φυλές6 (σημειωτέον ότι ο Κουντενχόβεν-Καλέργκι υμνούσε την «διανοητικά ηγέτιδα φυλή των Εβραίων»7).
Για να πετύχει αυτόν τον καταστρεπτικό σκοπό, η υπερεθνική ελίτ εμφανίζεται να ασκεί έντονες πιέσεις, ακόμη και εκβιαστικού τύπου, στις κυβερνήσεις των επιμέρους εθνών-κρατών, προκειμένου να δεχθούν την εγκατάσταση αλλοφύλων και αλλοθρήσκων εποίκων στα εδάφη τους. Παράλληλα, ενορχηστρώνεται μια συστηματική αντιρατσιστική υστερία για να εξουδετερωθεί το υγιές φυλετικό και εδαφικό ένστικτο των αυτόχθονων ευρωπαϊκών λαών.
Η υστερία αυτή καλλιεργείται από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς των επιμέρους κρατών, δηλαδή από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, τα διάφορα υπουργεία, αλλά και το παρακράτος των διαβόητων Μη Κυβερνητικών Οργανισμών (ΜΚΟ).
Επίσης, προς την ίδια κατεύθυνση αξιοποιείται η προπαγάνδα υπέρ της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, η οποία υλοποιείται μέσω της «πολιτικής ορθότητας» (παραπλανητική ετικέτα για την συγκάλυψη της λογοκρισίας) αλλά και μέσω νομοθετημάτων που στοχεύουν στην καταπολέμηση της ξενοφοβίας.
Ωστόσο, από την μελέτη του βιβλίου «Πρακτικός Ιδεαλισμός» δεν προκύπτει εμφανώς ότι υπάρχει κάποιο σημείο του, στο οποίο μπορεί να στηριχθεί η θέση ότι υφίσταται σχέδιο του Κουντενχόβεν-Καλέργκι για την «γενοκτονία» της Ευρώπης διά της αντικαταστάσεως του πληθυσμού της (αυτή είναι και η θέση του Γερμανού συγγραφέως και μπλόγκερ στο βίντεο που ακολουθεί).
Επί τη ευκαιρία, πάντως, αξίζει να αναπαραχθεί μια διαπίστωσή του, η οποία ισχύει στο ακέραιο μέχρι τις μέρες μας:8
«Σήμερα, η δημοκρατία δεν αποτελεί παρά ένα προσωπείο της πλουτοκρατίας. Εφόσον τα έθνη δεν θα μπορούσαν να ανεχθούν μια καθαρή μορφή πλουτοκρατίας, τους δόθηκαν τυπικές, κατ’ όνομα εξουσίες, ενώ η πραγματική εξουσία παραμένει στα χέρια των πλουτοκρατών. Τόσο στις αβασίλευτες όσο και στις βασιλευόμενες δημοκρατίες, οι πολιτικοί δεν είναι παρά ανδρείκελα τα οποία κινούνται από τους πλουτοκράτες. Εκείνοι υποδεικνύουν τις γραμμές χάραξης της πολιτικής, εκείνοι κυβερνούν μέσω της εξαγοράς της κοινής γνώμης των ψηφοφόρων και καθοδηγούν μέσω των επαγγελματικών και κοινωνικών τους σχέσεων τους υπουργούς».
Ας είναι αυτή η διαπίστωση μια φαροφόρα σημαδούρα που θα μείνει να αχνοφέγγει καθώς θα ξεψυχά το φρικαλέο 2025, ώστε μέσα στο (ακόμη πιο φρικαλέο;) 2026 να μην τρέφουμε άλλες αυταπάτες. Αν δεν συμβεί κάτι συνταρακτικό, τόσο στην Ελλάδα όσο και στις λοιπές χώρες της Ευρώπης, οι πολίτες θα εξακολουθούν να υφίστανται την οργουελική μπότα της αφηνιασμένης όσο ποτέ άλλοτε ελίτ στο πρόσωπό τους.
Διότι οι πλουτοκράτες-ολιγάρχες έχουν στήσει τους τελευταίους αιώνες ένα θεατρικό σκηνικό ψευτοδημοκρατιών, μέσω του οποίου ταΐζουν τους λαούς νυχθημερόν με το σανό του φιλελευθερισμού.
Καλή και προπάντων ευλογημένη χρονιά, με υγεία, ελευθερία, αξιοπρέπεια και, βεβαίως, φιλαλήθεια!
Ας απολαύσουμε τώρα την «προφητεία» του Πέτρου Λινάρδου-Ρυλμόν9 για την χρησιμότητα των λαθρομεταναστών, καθώς συμπληρώνεται μία ολόκληρη γενεά μετά την δημοσίευση των… προορατικών σκέψέων του.
Για τους δύσπιστους αναγνώστες, στο τέλος του κειμένου αναρτάται τόσο το εξώφυλλο του επίμαχου τεύχους του «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ» όσο και η σελίδα 61, στην οποία είχε δημοσιευθεί το εν λόγω «προφητικό» κείμενο.
Toυ ΠΕΤΡΟΥ ΛΙΝΑΡΔΟΥ-ΡΥΛΜΟΝ
Το ρεύμα των μεταναστών προς την Ευρώπη προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά σε καμμία απ’ αυτές δεν είναι οι ξένοι από τις «τρίτες χώρες» καλοδεχούμενοι. Παντού υιοθετούνται περιοριστικά μέτρα, αναθεωρούνται νομοθεσίες που ευνοούσαν τους πρόσφυγες, δημιουργείται ένα κλίμα εχθρικό, που καλλιεργεί την ιδέα της εκδίωξης με διάφορους τρόπους των μεταναστών.
Η έλλειψη γενναιοδωρίας των Ευρωπαίων είναι όμως κοντόφθαλμη. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τα πράγματα θα αλλάξουν ριζικά τα επόμενα τριάντα χρόνια. Η γήρανση του πληθυσμού της Ευρώπης είναι ταχύτατη και το 2 0 2 5 το ένα τρίτο των κατοίκων της θα είναι άνω των 60 ετών. Εξαιτίας αυτής της γήρανσης θα χρειαστούν τον επόμενο αιώνα στην Ευρώπη, σύμφωνα πάντα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 7 εκατομμύρια νέοι μετανάστες το χρόνο για να καλυφθεί το διευρυνόμενο δημογραφικό έλλειμμα.
Η αναπόφευκτη αλλαγή την οποία θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν όλες οι χώρες της Ευρώπης είναι η συνεχής αύξηση του ορίου ζωής. Όπως εκτιμά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο αριθμός των Ευρωπαίων άνω των 60 ετών θα διπλασιαστεί ώς το 2 0 2 5 και θα φθάσει τα 113,5 εκατομμύρια, δηλαδή το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού. Από την άποψη των κοινωνικών παροχών και των δαπανών για την υγεία θα ασκηθεί μια τρομερή πίεση πάνω στον ενεργό πληθυσμό. Παράλληλα, θα έχει μειωθεί ο ενεργός πληθυσμός και οι ηλικίες κάτω των 20 ετών θα έχουν μειωθεί με απόλυτους και σχετικούς όρους.
Οι συντάξεις και οι παροχές θα κοστίζουν περισσότερο και η αύξηση αυτή δεν θα αντισταθμίζεται από την μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση και τους νέους γενικότερα. Ένας τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος θα είναι μια νέα πολιτική μετανάστευσης. Για να αντιμετωπιστεί η μείωση του πληθυσμού των νέων και ενηλίκων, θα χρειαστεί να περάσει η είσοδος μεταναστών στις 15 χώρες, από τις 500.000 το χρόνο που είναι σήμερα, στα 7.000.000, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Κομμισιόν.
Με την ίδια τη λογική της αναζήτησης πόρων για τις κοινωνικές δαπάνες και τα ασφαλιστικά ταμεία, μπορεί κανείς να υποστηρίξει την ανάγκη αναγνώρισης –ιδιαίτερα στην Ελλάδα– της παρουσίας των μεταναστών και της συμβολής τους στην εθνική οικονομία. Ακόμα κι αν υποθέσει κανείς ότι στην περίπτωση της νομιμοποίησης των μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα, δεν θα παρέμεναν όλοι, θα πρέπει να προβλέψει παρ’ όλ’ αυτά ότι η ένταξη νέου ενεργού πληθυσμού στην ελληνική αγορά εργασίας έχει μόνιμα χαρακτηριστικά. Οι ασφαλιστικές εισφορές αυτού του νέου ενεργού πληθυσμού αποτελεί την σημαντικότερη πηγή άντλησης νέων πόρων.
Παραπομπές
1 Βλ. και:
11 Ιουλίου 2025
2 Βλ. το βιβλίο του Ηλία Ιωάννου Ηλιόπουλου, ιστορικού, Δρ Πανεπιστημίου Μονάχου, τ. Καθηγητή Σχολής Εθνικής Αμύνης, με τίτλο «Μεταναστευτική εισβολή & ελληνική κρίση. Εισβολή, εποικισμλός, εξισλαμισμός και εθνοπολιτική αναδιάταξις της Ελλάδος και της Ευρώπης» (εκδ. Πελασγός, Αθήνα 2017).
3 Το ελληνικό επώνυμό του Kalergi προέρχεται από την οικογένεια του Αλεξίου Φωκά-Καλλέργη, ο οποίος το 1300 είχε υπογράψει την συνθήκη με την οποία η Κρήτη αναγνωριζόταν ως ενετική κίνηση.
4 Coudenhove-Kalergi, Πρακτικός ιδεαλισμός, μτφ.: Θαλής Ν. Καραγιαννόπουλος, εκδ. Λαβύρινθος, Αθήνα 2021, σελ. 41/42.
5 Όπως αναφέρεται στον πρόλογο του μεταφραστή (σελ. 13):
«Ο Πρακτικός Ιδεαλισμός από το 1925 που πρωτοεκδόθηκε μέχρι και το 2018, οπότε το κείμενο ανασύρθηκε από την αφάνεια και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες από διάφορους εκδοτικούς οίκους, δεν είχε ποτέ επανεκδοθεί στα γερμανικά ή μεταφραστεί σε κάποια άλλη γλώσσα, με εξαίρεση μια ιαπωνική έκδοση του 1963».
6 Βλ. π.χ. το προαναφερθέν βιβλίο του Ηλία Ηλιόπουλου, ό.π. (υποσ. 2).
7 Coudenhove-Kalergi, Πρακτικός ιδεαλισμός, ό.π., σελ. 74.
8 Coudenhove-Kalergi, Πρακτικός ιδεαλισμός, ό.π., σελ. 57.
9 Ο Πέτρος Λινάρδος-Ρυλμόν είναι οικονομολόγος, επιστημονικός σύμβουλος στο Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ (www.inegsee.gr), υπεύθυνος του τομέα οικονομικής πολιτικής και ανάπτυξης και της περιοδικής έκδοσης "Τετράδια του ΙΝΕ". Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος στον "Οικονομικό Ταχυδρόμο", στο "Βήμα", στα "Νέα" και στην "Ελευθεροτυπία". Κατά την τελευταία δεκαετία απασχολήθηκε ως εμπειρογνώμονας στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και ήταν μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Εθνικού Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας. Συνεργάζεται τακτικά με την εβδομαδιαία εφημερίδα "Εποχή" και διατηρεί το blog "Μέσα από το πλήθος", με διεύθυνση: withinthemultitude.blogspot.com [το σύντομο αυτό βιογραφικό του είναι ανηρτημένο στην ιστοσελίδα: https://biblionet.gr/p%C3%A9tros-lin%C3%A1rdos-rylm%C3%B3n-c10672]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου