Γράφει ο Νίκος Γεωργόπουλος
Στήν ἀπεραντοσύνη τοῦ διαδικτυακοῦ κόσμου καί εἰς τήν πληθώρα τῶν ταξιδευόντων εἰς αὐτόν, τό θέμα πού θά ἀσχοληθῶ σήμερα εἶναι ... ξεχασμένο καί γιά πολλούς εἶναι ἀσήμαντο.
Τώρα γιατί ἡ ταπεινότητα μου, ἐγώ, ἕνας ἁπλός γραφιᾶς θέλω νά τό κάνω σημαντικό, εἶναι γιατί ἔτσι …γουστάρω, γιατί ἔτσι μοῦ ἀρέσει, γιά νά ἀποδείξω ὅτι γιά μιά ἀκόμα φορά ὅτι ἡ αὐτοαποκαλουμένη «ἐν Ἑλλάδι νεοφιλελεύθερη κοσμοθεωρία» ἰσοῦται μέ τήν «ἀριστερή» ὅμοια της σέ ὅλες τίς ἀποχρώσεις, τόσο εἰς τήν ἀφετηρίαν τούς ὅσο καί εἰς τήν οὐσίαν τῶν ἰδεῶν τους.
Θά ἀναφερθῶ βεβαίως ἐκτός τῶν ἐθνικῶν εἰς τά ὁποῖα δίδω ἰδιαιτέρα βαρύτητα καί εἰς ἄλλα θέματα ὅπως πολυπολιτισμικότητα, Γάμος κλπ σέ ἄλλες ὅμως ἀναρτήσεις.
Ἄς ξεκαθαρίσω λοιπόν γιά μιά ἀκόμα φορά τήν πεποίθηση μου ὅτι εἰς τήν Ἑλληνική Πολιτική σκηνή ... οἱ Ἕλληνες πολιτικοί εἶναι οἱ πιό συνεπεῖς χορωδοί ... εἶναι μέ τά μάτια καρφωμένα στήν μπαγκέτα τοῦ μαέστρου ... γιά τό πῶς καί τό τί θά τραγουδοῦν... ἡ παρτιτούρα τους ἔχει γραφτεῖ ἀπό τόν μαέστρο ... ἡ μόνη διαφορά τους ἔγκειται στήν χροιά τῆς φωνῆς των .
Γιά νά ἐπιλέγει κάποιος γιά τήν χορωδία πρέπει νά ἔχει ἐξασφαλιστεῖ ὅτι ἀποδέχεται τό πρόγραμμα πού ἐκπονεῖται ἀπό τόν μαέστρο.
Δέν ἔχει σημασία τί πιστεύει ὁ καθείς ὅταν τραγουδάει μόνος του ἤ σέ μικρό κοινό σημασία ἔχει τί κάνει ὅταν ἐνταχθῆ στήν στήν Χορωδία.
Ὁ Μαέστρος ἔχει τήν εὐθύνη καί ἡ εὐθύνη δέν εἶναι ἀφηρημένη ἔννοια, ἔχει ὀνόματα, ἔχει θέσεις, ἔχει ὑπογραφές.
Ὅλοι αὐτοί οἱ χορωδοί δημιουργοῦν τάσεις, κινήματα καί πολλές φορές ἀλλάζουν Μαέστρο ἤ χορωδία.
Ἡ κάθε κυρίαρχη πολιτική Χορωδία, γιά νά ἐπιβιώσει πρέπει νά ἔχει «ἐχθρό», δέν μπορεῖ, ὡς ἐπιδερμικά ἐλλειμματική κατάσταση πού εἶναι, νά αὐτοπροσδιοριστεῖ. Ἑτεροπροσδιορίζεται καί διεκδικεῖ ζωτικό χῶρο, χάρις στά λάθη ἤ τίς ἀδυναμίες τοῦ ἀντιπάλου.
Καί ποιοί εἶναι οἱ Μαέστροι εἰς τίς διάφορες χορωδίες;
Μερικοί κατάγονται ἀπό μιά πολιτική τάξη πού συχνά μοιάζει μέ οἰκογενειακή ἐπιχείρηση.
Θυμᾶμαι ἐπώνυμα πολιτικῶν πρό τῆς παρενθέσεως 1967-1974 νά παίζουν σημαντικό ρόλο στήν Πολιτική ζωή τῆς χώρας καί τότε καί σήμερα.
Ἐπώνυμα πού ἐπαναλαμβάνονται ἀπό γενιά σέ γενιά, σάν νά πρόκειται γιά μοναρχικές δυναστεῖες μέ δημοκρατικό περιτύλιγμα, «σώζουν» τή χώρα, αὐξάνουν τον πλοῦτο τους σιτιζόμενοι ἀπό τό Πρυτανεῖο ... καί ὄχι μόνο, ἐνῷ ταυτόχρονα διαχειρίζονται στενές σχέσεις μέ ἰσχυρούς (κρατικοδίαιτους) ἐπιχειρηματίες, οἱ ὁποῖοι μέ τή σειρά τους φροντίζουν νά διαμορφώνουν τό τοπίο τῆς ἐνημέρωσης μιᾶς καί οἱ ἴδιοι εἶναι οἱ ἰδιοκτῆτες τῶν περισσότερων, ἄν ὄχι ὅλων, τῶν συστημικῶν ΜΜΕ.
Καί ἐνῷ ὁ Ἀριστοτέλης ἀναφέρθηκε στά Φυσικά καί στά Μετά τά Φυσικά .... γιά αὐτό καί δέν μπορῶ νά δεχθῶ ....τήν νεωτεριστική μεταφυσική περί χαρίσματος ἀστρολογική ἄποψη ....(πού οὐδεμία σχέση ἔχει μέ τόν Ἀριστοτέλη) ὅτι τό ἄστρο τῆς ὀρθῆς πολιτικῆς κρίσης τό ἔχει ἰδιοποιηθεῖ μιά καί μόνο Οἰκογένεια γιά φωτίζει μόνον αὐτήν, τό περίφημο ἄστρο του «μητσοτακέϊκου» πού φώτισε πρῶτα τόν μπαμπᾶ, φώτισε καί φωτίζει τήν κόρη καί τώρα τόν υἱό.
Γιά αὐτό καί δέν μπορῶ νά δεχθῶ τούς κληρονόμους, τούς γόνους ὡς μοναδικούς ἡγέτες, τό ἀναντικατάστατο, τήν μοναδικότητα, τήν αὐθεντία, τό μετά ἀπό αὐτούς τό χάος ...
«Ἄν δέν εἶναι ὁ Μητσοτάκης, τότε ποιός; Καί ἄν δέν εἶναι ἡ πρόταση τῆς Νέας Δημοκρατίας, τότε ποιά εἶναι ἡ ἄλλη πρόταση;»
Καί ἐπειδή προσωπικά δέν πιστεύω ὅτι Θεός δέν ἔδωσε τίς πλάκες στούς Μωϋσῆδες ξένους ἤ ντόπιους γιά τό πῶς σωστά θά μᾶς κυβερνήσουν, οὔτε στόν δικό μας «Τσιτάχ κύριο ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑ» καί ἐπειδή εἶμαι μέν Ὀρθόδοξος Χριστιανός ὅμως ὅταν μέ χαστουκίζουν δέν στρέφω τό ἄλλο μάγουλο ἀλλά ὅσο οἱ φυσικές μου δυνάμεις καί ἡ διάθεση μου θά τό ἐπιτρέπουν θά ἀντιδρῶ μέ τόν πολιτικό γραπτό μου λόγο.
Μας ... πιπίλισαν τό μυαλό μέσῳ τῶν ΜΜΕ καί μας ἔκαναν πρόβατα, νά θεωροῦμε ὡς κάτι τό φυσικό την γουοκίλα τους, μας μπόλιασαν μέ ξένους λαθροεισβολείς ... καί τώρα προσπαθοῦν πάλι νά μας κοροϊδέψουν ὅτι ἀλλάζουν ρότα, ὅτι ἐπιστρέφουν στόν παλαιό ἀξιακό Ἑλληνικό κώδικα .... κι αὐτό ὄχι διότι τό πιστεύουν ἀλλά ... γιά νά ἐξασφαλίσουν τήν εὔνοια τοῦ Τράμπ.
Ἀντιλαμβάνομαι ὅμως ὅτι ἡ κωλοτούμπα πού ἐπέδειξε ἐσχάτως ὁ ΚυΜ εἶναι γιά τό ἴδιον ὄφελος του, εἶναι προσωρινή, εἶναι ἀπατηλή ὅταν οἱ ἐπιτελεῖς τοῦ «Ἐτσιθελικοῦ Κράτους» πού ὁ ἴδιος ἐπέλεξε μᾶς ἐπέβαλαν τήν γουοκίλα τους ,ὅταν ὁ ἴδιος ἔχει δηλώσει ἀντινατιβιστής καί ὀπαδός τῆς παγκόσμιας διακυβέρνησης ... ὡς ἄλλος ΓΑΠ ... γιατί νά τό πιστέψω;
Στό Πολιτικό μας σύστημα ἔχουμε μία Κυβέρνηση πού παρά το ὅτι σημαντικά προηγεῖται της ἀντιπολίτευσης ἐν τούτοις γιά τους δημοκόπους πλειοψηφικά θεωρεῖται ἀνίκανη καί μή ἀποδεκτή πλήν ὅμως ἡ Ἀξιωματική ἀντιπολίτευση δέν πείθει ὅτι μπορεῖ νά πρωτεύσει στίς μελλοντικές ἐκλογές καί αὐτό ἐπιτρέπει στήν Κυβέρνηση νά κυβερνᾶ σχεδόν ἀνεξέλεγκτα.
Το Πολιτικό σύστημα αὐτή την στιγμή το θεωρῶ ὅτι εἶναι βαλτωμένο, δέν πρόκειται νά ‘βγει ἀπό τον βάλτο ἀλλά οὔτε καί θά βουλιάξει νά ἐξαφανισθεῖ, δέν πρόκειται νά πέσει ἤ νά γκρεμιστεῖ ἀπό την Ἀξιωματική ἀντιπολίτευση ἤ ἀπό κάποιον ἀπό τους ἄλλους ἀπέναντι στήν Κυβέρνηση.
Ἄν περιμένεις ὅτι ἡ ἀλλαγή στήν Ἑλλάδα θά ἔρθει ἐπειδή το ἕνα κόμμα θά γίνει καλύτερο ἀπό το ἄλλο, ἔχεις ἤδη χάσει την ἐποχή.
Αὐτό το παιχνίδι τελείωσε.
Το νέο παιχνίδι εἶναι ἄλλο: ποῖος θά καταφέρει νά κάνει καί τα δύο νά μοιάζουν παλιά ταυτόχρονα.
Ἄς ἀφήσω τήν εἰσαγωγή - πρόλογο πού ἀφορᾶ το δικό μου μικρό ὄχι καί ἄς πᾶμε παρακάτω γιά τό θέμα πού ἔδωσε τόν τίτλο τῆς ἀνάρτησης καί θέλω νά τό παρουσιάσω.
Τό ΟΧΙ μόνο δύο φορές ἀκούσθηκε νά τό προφέρουν Ἕλληνες Πολιτικοί, ἡ πρώτη ἦταν ἀπό τόν Ἰωάννη Μεταξᾶ καί ἡ δεύτερη ἀπό τόν Τάσο Παπαδόπουλο.
Ὁ Σημίτης, ἡ Ντόρα Μπακογιάννη (καί ὁ πατέρας της Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης), ὁ Γιῶργος Παπανδρέου(ΓΑΠ), ὁ Συνασπισμός (προκάτοχος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ) στήν Ἑλλάδα καί ἀρκετοί στήν Κύπρο (Κληρίδης, Ἀναστασιάδης) ὑποστήριξαν μέ πολύ ἤ λίγο πάθος τό Σχέδιο Ἀνάν γιά τήν Κύπρο τό 2004.
….. καί γιά νά ἀποδίδουμε τά τοῦ Καισαρος τῷ Καίσαρι ... στήν Κύπρο καί τό ΑΚΕΛ του Χριστόφια ἔβαλε πλάτη γιά νά μήν περάσει τό σχέδιο Ἀνάν .... μέ τόν Ἀναστασιάδη νά ἔχει δεχθεῖ, ἄν εἶχε δεχθεῖ καί τό ΑΚΕΛ τό ἀποτέλεσμα θά ἦταν διαφορετικό.
Γνωρίζετε ὅτι βάσει τοῦ Σχεδίου Ἀνάν, οἱ βάσεις δικαιοῦντο χωρικά ὕδατα, καί θά εἶχαν ἀξιώσεις γιά ΑΟΖ; μέ ὅτι αὐτό μπορεῖ νά σημαίνει στήν δυνητική γραμμή ἑνώσεως ΑΟΖ Ἑλλάδος - Κύπρου πού παρά τίς ἐκκλήσεις τῆς Κύπρου οἱ ἐν Ἑλλάδι κυβερνήσεις κωφεύουν;
Χωρίς τό σχέδιο Ἀνάν δέν ἔχουν οἱ βάσεις ἀξιώσεις ΑΟΖ ὡς «κυρίαρχο βρετανικό ἔδαφος» διότι ὑφίστανται στήν Κύπρο μέ βάση τή Συμφωνία τοῦ 1960 ὅταν ἀναγνώρισε τήν κυριαρχία της ἡ Βρετανία, διότι στήν συμφωνία αὐτή γίνεται ρητή ἀναφορά ὅτι οἱ βάσεις θά λειτουργοῦν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ γιά στρατιωτικούς σκοπούς.
Τρομερά ὕπουλο λοιπόν ἦταν τό σχέδιο Ἀνάν, γιά ἕναν ἀκόμη λόγο, διότι θά ἄλλαζε τό καθεστώς τῶν βάσεων!
Γνωρίζετε ὅτι βάσει τοῦ Σχεδίου Ἀνάν, ὁ Πρόεδρος τῆς Κύπρου θά ἦταν ἐκ περιτροπῆς Ἑλληνοκύπριος καί Τουρκοκύπριος;
Γνωρίζετε ὅτι στό ἕνα ἀπό τά δύο νομοθετικά σώματα τῆς Κύπρου, ὁ ἀριθμός τῶν βουλευτῶν θά ἦταν ὁ ἴδιος μεταξύ τῶν δύο κοινοτήτων; καί ὅτι θά ἀπαιτοῦνταν πλειοψηφία καί ἀπό τά δύο σώματα γιά νά περάσει ὁποιαδήποτε ἀπόφαση, ἄρα οἱ Τουρκοκύπριοι θά εἶχαν οὐσιαστικά βέτο στή νομοθετική ἐξουσία;
Γνωρίζετε ὅτι λόγῳ αὐτοῦ τοῦ δυσλειτουργικοῦ μοντέλου, θά ὑπῆρχε 9μελής ἐπιτροπή πού θά ἔλυνε ὅλες τίς ἐμπλοκές μέ συμμετοχή 3 Ἑλληνοκυπρίων, 3 Τουρκοκυπρίων καί 3 ξένων(!);
Ἄντε μετά νά στείλεις F-16 καί φρεγάτες στήν Κύπρο σέ αὐτές τίς συνθῆκες.
Γι’ αὐτό δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε ποτέ ὅτι μετά τό πρῶτο μεγάλο ΟΧΙ τοῦ ΜΕΤΑΞΑ τό δεύτερο μεγάλο ΟΧΙ τοῦ Ἑλληνισμοῦ τό εἶπε Ὁ ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.
.png)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου