Καθώς οι πολυποίκιλες πιέσεις κορυφώνονται κι οι εκβιασμοί συνεχίζονται.. Τα του Σινά!

Γράφει ο Μάρκος Μπόλαρης 

 

Το γνωστό διεθνώς Al - Furats magazine που εκδίδεται στο Κάιρο, την αιγυπτιακή πρωτεύουσα, δημοσίευσε ένα αποκαλυπτικότατο άρθρο, συλλογική εργασία τριών δημοσιογράφων- ερευνητών, ήτοι των α. Rana Mamdouh Editor-in-established in Al-Frats magazine, Β. Sameh Al-Laboudi Investigative and Documentary Maker και
Γ. Shihab Tariq A journalist specialized in antiquities issues, heritage protection and urban development!

 

Το άρθρο που διαβάστηκε παγκοσμίως περιγράφει, αποκαλύπτει, επισημαίνει όλα όσα αποσιώπησε ο αργυρώνητος ελληνικός τύπος, ο διατρεφόμενος από τις κυβερνητικές επιδοτήσεις!

Αξίζει τον κόπο να το αναγνώσετε!  

 

«Από το Κάιρο στην Αθήνα: 

 

Ποιος γράφει το επόμενο κεφάλαιο στην ιστορία της Μονής Αγίας Αικατερίνης

 

Η αιγυπτιακή κυβέρνηση επιδιώκει να αξιοποιήσει τις εκτάσεις γύρω από τη Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά στο πλαίσιο ενός μεγάλου τουριστικού σχεδίου. Το σχέδιο αυτό προχωρά παράλληλα με μια στρατηγικής σημασίας συμφωνία με την Ελλάδα για την εγκατάσταση περίπου 1.000 χιλιομέτρων υποθαλάσσιων καλωδίων, τα οποία θα μεταφέρουν καθαρή ηλεκτρική ενέργεια από την Αίγυπτο προς την Ελλάδα και, μέσω αυτής, προς την Ευρώπη.

 

Στις 26 Αυγούστου 2025, η ηρεμία της Μονής διαταράχθηκε απότομα. Ο ηλικιωμένος Ελληνορθόδοξος μητροπολίτης Δαμιανός επέστρεψε αιφνιδιαστικά από την Ελλάδα, προκειμένου να ανακόψει εσωτερικές διεργασίες που είχαν ξεκινήσει οι μοναχοί. Οι διεργασίες αυτές αφορούσαν αλλαγές στον κανονισμό της Μονής, με στόχο τον περιορισμό ηλικίας του μητροπολίτη και την εκλογή νέας ηγεσίας.

 

Σύμφωνα με μαρτυρίες μοναχών, ο μητροπολίτης δεν εμφανίστηκε μόνος. Συνοδευόταν από ομάδα μασκοφόρων ανδρών, οι οποίοι εισήλθαν στον χώρο της Μονής, απέβαλαν μοναχούς από τα κελιά τους και τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν το μοναστήρι. Βίντεο που κυκλοφόρησαν δείχνουν μοναχούς να σύρονται έξω από τον χώρο, ενώ ακούγονται φωνές στα ελληνικά, τα αραβικά και τα αγγλικά.

 

Το επεισόδιο αυτό δεν ήταν μεμονωμένο. Αποτελούσε την κορύφωση μιας βαθιάς κρίσης που είχε ξεκινήσει μήνες νωρίτερα, όταν αιγυπτιακό δικαστήριο εξέδωσε απόφαση σύμφωνα με την οποία οι εκτάσεις της Μονής που δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για λατρευτικούς σκοπούς ανήκουν στο αιγυπτιακό κράτος. Οι μοναχοί διατηρούσαν μόνο δικαίωμα χρήσης, όχι ιδιοκτησίας.

 

Η απόφαση αυτή προκάλεσε σοκ στη μοναστική κοινότητα και έντονες αντιδράσεις στην Ελλάδα. Για πρώτη φορά, το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής Αγίας Αικατερίνης τέθηκε τόσο ανοιχτά υπό αμφισβήτηση, μετατρέποντας ένα θρησκευτικό ζήτημα σε πολιτικό και διπλωματικό πρόβλημα.

 

Η Μονή Αγίας Αικατερίνης ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, στους πρόποδες του Όρους Σινά, στο σημείο όπου, σύμφωνα με την παράδοση, ο Μωυσής αντίκρισε τη φλεγόμενη βάτο. Αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα εν λειτουργία χριστιανικά μοναστήρια στον κόσμο και θεωρείται ιερός τόπος όχι μόνο για τους Χριστιανούς, αλλά και για τους Μουσουλμάνους και τους Εβραίους.

 

Παρά τις κατακτήσεις, τις πολιτικές αναταραχές και τις αλλαγές καθεστώτων, η λατρεία στη Μονή δεν διακόπηκε ποτέ. Η επιβίωσή της αποδίδεται τόσο στη γεωγραφική της απομόνωση όσο και στο ιδιαίτερο θρησκευτικό της καθεστώς, καθώς και σε ιστορικά κείμενα όπως η αποκαλούμενη «Διαθήκη του Προφήτη Μωάμεθ», η οποία παρείχε προστασία στους μοναχούς.

 

Σήμερα, η Μονή φέρει την ελληνική σημαία και διαχειρίζεται δεκάδες ακίνητα, εκτάσεις, ερημητήρια και αγροτικές γαίες. Ακριβώς αυτή η περιουσία βρίσκεται στο επίκεντρο της σύγκρουσης.

 

Μετά τη δικαστική απόφαση, το ζήτημα της Μονής Αγίας Αικατερίνης μεταφέρθηκε ταχύτατα στο επίπεδο της υψηλής πολιτικής. Στην Ελλάδα, κυβερνητικά στελέχη και εκκλησιαστικοί παράγοντες μίλησαν για απόφαση που ουσιαστικά αφαιρεί την ιδιοκτησία της Μονής και ανοίγει τον δρόμο για κρατικό έλεγχο και εμπορική εκμετάλλευση. Στο Κάιρο, αντίθετα, αξιωματούχοι τόνιζαν ότι πρόκειται για «τακτοποίηση» ενός νομικού κενού που υπήρχε εδώ και δεκαετίες.

 

Στις 7 Μαΐου 2025, κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης του Αιγύπτιου προέδρου στην Αθήνα, ο Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι δήλωσε δημοσίως ότι η χώρα του σέβεται απολύτως τον θρησκευτικό χαρακτήρα της Μονής και την ιστορική της αποστολή. Οι δηλώσεις αυτές προβλήθηκαν εκτενώς στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ως εγγύηση ότι δεν υπάρχει πρόθεση αλλοίωσης του καθεστώτος της Μονής.

 

Λίγες εβδομάδες αργότερα, ωστόσο, αιγυπτιακό εφετείο επικύρωσε την προηγούμενη απόφαση, ξεκαθαρίζοντας ότι η κυριότητα των εκτάσεων ανήκει στο αιγυπτιακό κράτος. Οι μοναχοί διατηρούν δικαίωμα χρήσης αποκλειστικά για θρησκευτικούς σκοπούς, υπό την εποπτεία των κρατικών αρχών. Η χρονική σύμπτωση των δύο γεγονότων δημιούργησε έντονες κατηγορίες περί πολιτικής διγλωσσίας.

 

Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, η Μονή δεν προσκόμισε σύγχρονους τίτλους ιδιοκτησίας που να αποδεικνύουν πλήρη κυριότητα των εκτάσεων. Το γεγονός ότι οι μοναχοί καλλιεργούσαν και διαχειρίζονταν τη γη επί αιώνες δεν κρίθηκε επαρκές για τη θεμελίωση ιδιοκτησιακού δικαιώματος βάσει του αιγυπτιακού δικαίου.

 

Οι εκτάσεις γύρω από τη Μονή χωρίστηκαν σε κατηγορίες: αυστηρά προστατευόμενες περιοχές, χώρους λατρείας που παραμένουν σε χρήση της Μονής, εκτάσεις με περιορισμένη χρήση και αγροτικές γαίες, από τις οποίες αρκετοί μοναχοί εκδιώχθηκαν. Για τους ίδιους, η απόφαση αυτή ισοδυναμεί με σταδιακή απογύμνωση της Μονής από την οικονομική της βάση.

 

Την ίδια περίοδο, η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε στη θέσπιση νόμου που δημιουργεί νομική οντότητα της Μονής Αγίας Αικατερίνης με έδρα την Αθήνα. Επισήμως, στόχος ήταν η καλύτερη διαχείριση της περιουσίας και η προστασία της σε διεθνές επίπεδο. Ωστόσο, μεγάλο μέρος της μοναστικής αδελφότητας αντέδρασε έντονα, θεωρώντας ότι η κίνηση αυτή περιορίζει την αυτονομία της Μονής και μεταφέρει κρίσιμες αποφάσεις εκτός Σινά.

 

Η διαφωνία εξελίχθηκε σε ανοιχτή ρήξη. Οι μοναχοί κατηγόρησαν τον μητροπολίτη Δαμιανό για αυταρχική διοίκηση, έλλειψη διαφάνειας και για συμφωνίες που έγιναν χωρίς τη συναίνεσή τους. Τον Ιούλιο του 2025 ανακοίνωσαν την καθαίρεσή του, κίνηση που δεν αναγνωρίστηκε από όλους και όξυνε περαιτέρω την κρίση.

 

Παράλληλα, στο παρασκήνιο, διπλωματικές πηγές συνέδεαν όλο και πιο ανοιχτά το ζήτημα της Μονής με το μεγάλο ενεργειακό έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Αιγύπτου–Ελλάδας. Το έργο αυτό, που προβλέπει την πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων μήκους περίπου 1.000 χιλιομέτρων, θεωρείται κομβικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, καθώς προσφέρει εναλλακτική πηγή ενέργειας πέρα από το ρωσικό φυσικό αέριο.

 

Σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, η υπόθεση της Μονής χρησιμοποιήθηκε ως διαπραγματευτικό χαρτί στο ευρύτερο γεωπολιτικό παζάρι. Κάτι τέτοιο διαψεύδεται επισήμως, ωστόσο οι χρονικές συμπτώσεις και οι παράλληλες εξελίξεις ενίσχυσαν τις υποψίες. 

 

Το τελικό μέρος του άρθρου επικεντρώνεται στην τουριστική ανάπτυξη, τη στάση της UNESCO και τα συμπεράσματα για το μέλλον της Μονής Αγίας Αικατερίνης.

 

Το αιγυπτιακό σχέδιο ανάπτυξης της περιοχής, γνωστό ως «Μεγαλύτερη Μεταμόρφωση πάνω στη Γη της Ειρήνης», ξεκίνησε το 2020. Στόχος του ήταν να αναδειχθεί η μοναδική πολιτιστική και φυσική κληρονομιά, διασφαλίζοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα του τουρισμού. Το σχέδιο περιλαμβάνει:

 

• Οικολογικά ξενοδοχεία με δωμάτια υπόγεια για να μην αλλοιώνεται η αισθητική του τοπίου.

• Κέντρο επισκεπτών και πλατεία ειρήνης για 420 άτομα.

• Δρόμους πεζοπορίας και ποδηλασίας, με περιορισμένη χρήση ηλεκτροκίνητων οχημάτων

• Δεν κατασκευάστηκαν νέες κτιριακές δομές μέσα στη Μονή ή γύρω από τις αρχαιολογικά προστατευόμενες ζώνες.

• Συμπληρωματικά έργα υποδομής για τους ντόπιους: νέες αγορές, δίκτυα ύδρευσης, ηλεκτρισμού, αποχέτευσης, και μονάδα αφαλάτωσης νερού.

• Φύτευση 7.000 ελαιόδεντρων υπό την επίβλεψη των μοναχών και κατασκευή 11 χλμ. μονοπατιών.

 

Η UNESCO αρχικά στήριξε τις προσπάθειες της αιγυπτιακής κυβέρνησης (2020–2023), αναγνωρίζοντας ότι το έργο προωθεί τη βιωσιμότητα και προστατεύει το φυσικό και πνευματικό χαρακτήρα του τόπου. Ωστόσο, πριν τη συνεδρίαση της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς τον Ιούλιο του 2025, η UNESCO δέχθηκε πιέσεις από ΜΚΟ και εξέφρασε ανησυχίες για πιθανές αρνητικές επιπτώσεις. Ζήτησε επανεκτίμηση των περιβαλλοντικών και πολιτιστικών επιπτώσεων και ανέστειλε οποιαδήποτε νέα παρέμβαση μέχρι να ολοκληρωθεί η μελέτη. Παρά τις συστάσεις, η αιγυπτιακή κυβέρνηση προχωρά με την υλοποίηση, με στόχο επίσημα εγκαίνια σύντομα.

 

Στο τέλος, η Μονή Αγίας Αικατερίνης παραμένει σε κρίσιμη ισορροπία:

• Έχει αντέξει 15 αιώνες επιδρομών, αλλαγών εξουσίας και φυσικών καταστροφών.

• Οι σχέσεις μεταξύ του μητροπολίτη Δαμιανού, των μοναχών, της αιγυπτιακής κυβέρνησης και της ελληνικής πολιτικής/εκκλησιαστικής πλευράς παραμένουν πολύπλοκες.

• Η κυριαρχία της Μονής, τα δικαιώματα χρήσης των μοναχών και οι εδαφικές εκτάσεις αποτελούν πεδίο διαπραγμάτευσης και ενδεχόμενων γεωπολιτικών εκβιασμών.

• Το μέλλον της Μονής εξαρτάται από τις αποφάσεις των ελληνικών και αιγυπτιακών αρχών, την UNESCO, αλλά και από τη δυνατότητα των μοναχών να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους και την πνευματική τους αποστολή.

 

Η υπόθεση της Αγίας Αικατερίνης δείχνει πώς ένας τόπος θρησκευτικής σημασίας μπορεί να βρεθεί στο σταυροδρόμι πολιτικής, διεθνών συμφερόντων, τουριστικής ανάπτυξης και πολιτιστικής προστασίας. Το μέλλον του μοναστηριού παραμένει ανοιχτό, κρέμεται ανάμεσα στην πολιτική, το δίκαιο και την ιστορία.»

 

- Το άρθρο ολοκληρώνεται με την παρατήρηση ότι, ενώ η Μονή έχει επιβιώσει αιώνες, οι σημερινές διεθνείς και εθνικές συγκρούσεις θέτουν νέες προκλήσεις που απαιτούν ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα σε πνευματική αποστολή, νομική τάξη και στρατηγικά συμφέροντα.

 

πηγή 

Ιστορική ανακάλυψη Κινέζων, ανοίγει τον δρόμο για δημιουργία υπερυπολογιστών στο μέγεθος άκρης... δακτύλου

Κινέζοι ερευνητές πέτυχαν μια ιστορική ανακάλυψη στον τομέα των φερροηλεκτρικών υλικών, η οποία υπόσχεται να εκτοξεύσει την πυκνότητα αποθήκευσης πληροφοριών σε πρωτόγνωρα επίπεδα.

 

Η ερευνητική ομάδα από το Ινστιτούτο Φυσικής της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών κατάφερε να ταυτοποιήσει μονοδιάστατα φορτισμένα «τοιχώματα περιοχών» (charged domain walls) μέσα σε ένα φερροηλεκτρικό υλικό με δομή φθορίτη. 

 

Τα τοιχώματα αυτά είναι απίστευτα μικρά: τόσο το πάχος όσο και το πλάτος τους μετρώνται σε μόλις μερικά εκατοντακισχιλιοστά της διαμέτρου μιας ανθρώπινης τρίχας.

 

Θεμέλιο για τις συσκευές του μέλλοντος

 

Η ανακάλυψη αυτή, η οποία δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 23/1 στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Science, παρέχει την απαραίτητη επιστημονική βάση για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς συσκευών αποθήκευσης υπερ-υψηλής πυκνότητας. Η δυνατότητα ελέγχου αυτών των μονοδιάστατων δομών επιτρέπει τη δημιουργία μνημών που θα καταλαμβάνουν ελάχιστο χώρο ενώ θα αποθηκεύουν τεράστιους όγκους δεδομένων, φέρνοντας την επιστήμη των υλικών ένα βήμα πιο κοντά στην απόλυτη σμίκρυνση των ηλεκτρονικών εξαρτημάτων.

 

Περί τίνος πρόκειται...

 

Τα φερροηλεκτρικά υλικά είναι μια ειδική κατηγορία υλικών που έχουν μια μοναδική ιδιότητα: διαθέτουν έναν αυτόματο ηλεκτρικό προσανατολισμό (ηλεκτρική πόλωση), ο οποίος μπορεί να αντιστραφεί πλήρως με την εφαρμογή ενός εξωτερικού ηλεκτρικού πεδίου.

 

Σε έναν απλοϊκό συσχετισμό θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι το ηλεκτρικό ανάλογο των μόνιμων μαγνητών.

 

Όπως ένας μαγνήτης έχει έναν βόρειο και έναν νότιο πόλο που μένουν σταθεροί, έτσι και τα φερροηλεκτρικά υλικά έχουν μια εσωτερική ηλεκτρική κατεύθυνση που «θυμούνται» ακόμα και όταν σταματήσουμε να τους παρέχουμε ενέργεια.

 

Γιατί είναι τόσο σημαντικά για την τεχνολογία;

 

Γιατί λειτουργούν ως

 

1. μνήμες που δεν ξεχνούν (Non-volatile Memory) 

 

Επειδή το υλικό διατηρεί την ηλεκτρική του κατάσταση χωρίς ρεύμα, είναι ιδανικό για τη δημιουργία μνημών υπολογιστών που δεν χάνουν τα δεδομένα τους όταν κλείνουμε τη συσκευή, αλλά ταυτόχρονα λειτουργούν πολύ πιο γρήγορα από τους σημερινούς σκληρούς δίσκους ή τα USB.

 

2. αισθητήρες και μικρόφωνα 

 

Τα υλικά αυτά είναι συνήθως και «πιεζοηλεκτρικά». 

Αυτό σημαίνει ότι αν τους ασκηθεί πίεση, παράγουν ηλεκτρισμό, και αν φορτιστούν ηλεκτρικά, αλλάζουν σχήμα. 

 

Χρησιμοποιούνται παντού, από τους υπερήχους στα νοσοκομεία μέχρι τα μικρόφωνα των κινητών τηλεφώνων.

 

Το πρόβλημα μέχρι σήμερα ήταν ότι αυτά τα υλικά, όταν τα μικραίναμε πολύ για να φτιάξουμε μικροσκοπικά τσιπ, έχαναν τις ιδιότητές τους. 

 

Οι Κινέζοι ερευνητές βρήκαν έναν τρόπο να εντοπίσουν αυτά τα «τοιχώματα» σε ατομικό επίπεδο (στη δομή του φθορίτη), αποδεικνύοντας ότι μπορούμε να αποθηκεύσουμε πληροφορία σε απίστευτα μικρή κλίμακα, χωρίς το υλικό να «αστοχεί».

 

Με απλά λόγια, είναι τα υλικά που θα επιτρέψουν στο μέλλον να έχουμε έναν υπερυπολογιστή με τεράστια μνήμη που θα χωράει στην άκρη του δαχτύλου μας και θα καταναλώνει ελάχιστη ενέργεια.

 

πηγή: www.bankingnews.gr

Ομιλία του Δρ. Κωνσταντίνου Βαρδάκα στο Βυζαντινό Μουσείο Αθήνων για τον αείμνηστο Γέροντα Χρυσόστομο Αγγέλου και όσα βίωσε με αυτόν (22-1- 2026)

από το κανάλι Θηβαίος Πολίτης 

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΑΡΔΑΚΑ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΑΙ ΟΣΑ ΒΙΩΣΕ ΜΕ ΑΥΤΟΝ (22-1-2026) . "Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και όχι στους κλέφτες έλεγε ο πατέρας Χρυσόστομος"!!! 

 

 

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ: ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΜΥΚΗΝΩΝ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 

Ο Αγαμέμνων ήταν γιος του Ατρέως, βασιλιά των Μυκηνών. Υπάρχει και άλλη εκδοχή:

[Ο Ατρεύς γέννησε έναν γιο, τον Πλησθένη, ο οποίος νυμφεύθηκε τη θυγατέρα του Κατρέως και γέννησε δύο γιους: τον Αγαμέμνονα και τον Μενέλαο και, κατ’ άλλους, την Αναξιβία. Επειδή ήταν φιλάσθενος, ο Πλησθένης πέθανε νέος ή τον σκότωσε ακουσίως ο πατέρας του Ατρεύς, νομίζοντας ότι ήταν ο Αίγιστος. Τα παιδιά του τα ανέθρεψε ο Ατρεύς σαν παιδιά του και γι’ αυτό ονομάστηκαν Ατρίδες.]

 

Ο Αγαμέμνων έγινε φίλος του Αίγιστου και τον άφησε επίτροπο στον θρόνο όταν ανέλαβε την αρχηγία του εκστρατευτικού σώματος της Τροίας. Ο Αγαμέμνων, όταν έγινε διάδοχος του θρόνου, κατέλαβε και τη Σικυώνα, στην οποία βασίλευε ο Ιππόλυτος. Γυναίκα δε έλαβε την Κλυταιμνήστρα του Τυνδάρεως και γέννησε πολλά παιδιά.

 

Μετά την αρπαγή της Ελένης, συνήλθαν όλοι οι ηγεμόνες των Αχαιών στο Άργος να διαβουλευθούν για την εκστρατεία και ανακήρυξαν τον Αγαμέμνονα αρχιστράτηγο. Κατ’ άλλους, έπεισε αυτούς με δώρα να του δώσουν την αρχιστρατηγία. Εκστράτευσε με εκατό (100) πλοία στο σημείο συγκέντρωσης, την Αυλίδα. Εκεί πήγε για κυνήγι και σκότωσε το ιερό ελάφι της Άρτεμης. Ο σκοτωμός του ελαφιού εξόργισε τη θεά Άρτεμη, η οποία έφερε τρικυμία στο πέλαγος και ο στόλος αδυνατούσε να πλεύσει προς την Τροία. Ο μάντης Κάλχας είπε ότι, αν δεν θυσιαστεί η Ιφιγένεια, κόρη του Αγαμέμνονα, δεν εξιλεώνεται η Άρτεμης. Είναι γνωστός ο μύθος της θυσίας της Ιφιγένειας και δεν θα τον εκθέσω πιο κάτω.

 

Ο Αγαμέμνων διέθετε πολλά ηγετικά προσόντα σαν βασιλιάς και σαν στρατιωτικός ηγέτης. Αρκεί να πούμε ότι σκότωσε ιδιοχείρως δεκαέξι (16) αξιωματούχους του εχθρού. Φιλονίκησε όμως με τον Αχιλλέα για τη Βρισηίδα και στο τέλος την πήρε. Αυτό δημιούργησε τον διχασμό και το σταμάτημα επί δεκαετία των πολεμικών επιχειρήσεων στην Τροία. Τελικά του την έδωσε και έτσι έγινε η άλωση της Τροίας.

 

Μετά την άλωση φιλονίκησε με τον αδερφό του Μενέλαο, επειδή αυτός ήθελε να θυσιάσει για να εξιλεώσει την Αθηνά για την ασέβεια του Αίαντος, ενώ ο Μενέλαος έλεγε να αναχωρήσουν. Κατόπιν τούτου, ο Αγαμέμνων και οι μισοί των Αχαιών έμειναν εκεί, ενώ ο Μενέλαος αναχώρησε με τους άλλους και ήρθε στη Τένεδο. Εκεί συνέβη και άλλη φιλονικία μεταξύ τους. Ο μεν Οδυσσέας επέστρεψε στον Αγαμέμνονα, ο δε Μενέλαος με τον Νέστορα και τον Διομήδη αναχώρησαν.

 

Ύστερα αναχώρησε και το τμήμα του Αγαμέμνονα, ο οποίος πήρε μαζί του και την Κασσάνδρα, και επέστρεψαν στις Μυκήνες. Σε λίγο, η Κλυταιμνήστρα και ο Αίγιστος τον σκότωσαν. Η μεν Κλυταιμνήστρα τον χτύπησε με τσεκούρι και κατόπιν ο Αίγιστος με το ξίφος, καθώς έβγαινε από το λουτρό. Εν συνεχεία κατέσφαξαν την Κασσάνδρα και όλους τους οπαδούς της, καθώς και τους δύο γιους του Αγαμέμνονα, Τηλέδαμον και Πέλοπα. Σκότωσαν και τον ηνίοχο του Αγαμέμνονα, τον Ευρυμέδοντα. Ο τάφος του ήταν στις Αμύκλες, ενώ των άλλων στις Μυκήνες. Τον τίμησαν όμως πολύ, καθώς και αγάλματα του έφτιαξαν σε πολλά μέρη.

 

Ο Αγαμέμνων ήταν μεγαλόσωμος, ωραίος, λευκός, ευπώγων, ευρυμέτωπος, μελανόθριξ, ευπαρουσίαστος, με καλή μόρφωση και όμοιος με τους θεούς. Όταν τον είδε ο Πρίαμος από τον πύργο, τον θαύμασε. Ο Αισχύλος έγραψε τραγωδία για τον Αγαμέμνονα με τη δυστυχία του. Αυτός από την Κλυταιμνήστρα γέννησε την Ιφιγένεια, τη Χρυσόθεμη, τη Λαοδίκη, την Ιφιάνασσα, την Ηλέκτρα, τον Ηάλυσον και τον Ορέστη.

 

Ο Αγαμέμνων αρνήθηκε να παραδώσει την Ιφιγένεια προς θυσία και μάλιστα έκρινε να παραιτηθεί και από την αρχιστρατηγία, αλλά ο Οδυσσέας και ο Διομήδης συνάντησαν την Κλυταιμνήστρα και της είπαν ότι ο Αγαμέμνων ήθελε την Ιφιγένεια να την παντρέψει με τον Αχιλλέα και έτσι δέχθηκε να την παραδώσει, ή είχαν και γράμμα πλαστό του ιδίου. Επομένως εξαπάτησαν την Κλυταιμνήστρα να την πάρουν.

 

Όταν ήρθε η ώρα της θυσίας, ο Αγαμέμνων αποχώρησε ένεκα λύπης και, όταν την έβαλαν στο θυσιαστήριο, την άρπαξε η Άρτεμις από τον βωμό και τη μεταμόρφωσε σε άρκτο ή ελάφι ή σε ταύρο ή σε γριά γυναίκα. Τότε συνέβη τρικυμία, αστραπές, βροντές, σκοτάδι και σεισμός. Ακούστηκε και φωνή από το άλσος της Αρτέμιδος λέγουσα ότι «η Άρτεμις δεν θέλει τέτοια θυσία». Και εξαφανίστηκε η Ιφιγένεια από εκεί και εμφανίστηκε στην Ταυρική. Ήρθε πάνω στα σύννεφα καθισμένη, εκεί δε φάνηκε μία έλαφος δεμένη αντί της Ιφιγένειας και εκείνη θυσίασαν. Κατ’ άλλους, η Κλυταιμνήστρα έγραψε στον Αχιλλέα για την Ιφιγένεια. Όταν έμαθε την απάτη που είχαν κάνει επ’ ονόματί του, έγινε θηρίο και συντάραξε όλο το στρατόπεδο και απείλησε με θάνατο αν τολμήσουν να βάλουν χέρι στην Ιφιγένεια. Τη νύκτα δε βρήκε τον τρόπο να την στείλει κρυφά στην Ταυρική και να την προφυλάξει εκεί ο βασιλιάς των Σκυθών και να την κάνει ιέρεια στον ναό της Αρτέμιδος. Μερικοί λένε ότι με την Ιφιγένεια γέννησε τον Πύρρο ο Αχιλλέας.

(Ωγυγία τόμ. Ε σελ. 29–33, Αθ. Σταγειρίτης 1815, Βιέννη, Ελεύθερη Σκέψη)

 

Σχολιασμός

 

1. Η Κασσάνδρα, κόρη του βασιλιά Πριάμου και της Εκάβης, ήταν μάντης. Ο θεός Απόλλωνας της πρότεινε να δεχτεί τον έρωτά του, αλλά εκείνη αρνήθηκε και την καταράστηκε να μην πιστεύει ποτέ κανείς άνθρωπος στις προφητείες της. Η Κασσάνδρα είναι μία από τις πιο τραγικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας, καθώς περιγράφει την ταλαιπωρία των γυναικών στη σημερινή κοινωνία.

 

2. Την Κασσάνδρα την έσφαξαν η Κλυταιμνήστρα και ο Αίγιστος στις Μυκήνες.

 

3. Οι Έλληνες είχαν γραφή και η ιστορία σε πολλά μέρη διαψεύδει τους ψευδολόγους «φοινικιστές», που γράφουν ότι οι Φοίνικες ανακάλυψαν το αλφάβητο.

 

4. Ο μύθος δείχνει ότι οι ανθρωποθυσίες είχαν σταματήσει στην Ελλάδα και αντί της Ιφιγένειας θυσίασαν έλαφο.

 

5. Ο διχασμός πανταχού παρών στο στρατόπεδο των Ελλήνων, ακόμη και στον χρόνο αναχώρησης για την πατρίδα, προ ή μετά τη θυσία προς την Αθηνά.

 

6. Η κατάρα των Ατρειδών ξεκινά από τον Ατρέα, που σκότωσε τα παιδιά του Θυέστη και τα έδωσε να τα φάει. Ακολουθούν ο φόνος του Αγαμέμνονα από την Κλυταιμνήστρα και η εκδίκηση του Ορέστη, συνεχίζοντας τον κύκλο αίματος.

 

7. Αυτή η κατάρα ακολουθεί και ορισμένες ξακουστές οικογένειες 

(Ωνάση, Κέννεντι κ.ά.), που χάνονται από κάποια κακή ειμαρμένη.

 

(26/1/26).

 

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com

Αυτό είναι το σχέδιο της νέας Γάζας: Ουρανοξύστες και θάλασσα (το παρουσίασε ο Τράμπ την περασμένη εβδομάδα)

Με την παρουσίαση ενός masterplan για την ανοικοδόμηση της Γάζας, έκλεισε η σύνοδος για τη συγκρότηση του Συμβουλίου Ειρήνης, στο Νταβός.

 

Ο γαμπρός του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, ο οποίος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμεσολάβηση για το ειρηνευτικό σχέδιο στη Γάζα, έλαβε τον λόγο στην τελετή συγκρότησης του Συμβουλίου Ειρήνης. 

 

Αφού εκθείασε τον Αμερικανό πρόεδρο, παρουσίασε ένα «γενικό σχέδιο» για το μέλλον της Γάζας, με τον ακόλουθο χάρτη:

 

To σχέδιο των ΗΠΑ για τη Γάζα

 

Το σχέδιο ανοικοδόμησης θα πραγματοποιηθεί σε φάσεις, υποστήριξε, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης του εργατικού δυναμικού, της 100% απασχόλησης και της «ευκαιρίας για όλους».

 

«Οι άνθρωποι μας ρωτούν ποιο είναι το σχέδιο Β μας. Δεν έχουμε σχέδιο Β, έχουμε ένα σχέδιο. Υπογράψαμε μια συμφωνία. Είμαστε όλοι αφοσιωμένοι στο να κάνουμε αυτή τη συμφωνία να λειτουργήσει» ανέφερε ο Κούσνερ, ενώ διαφάνειες προβάλλονταν πίσω από το βήμα της ομιλίας του.

 

«Υπάρχει ένα γενικό σχέδιο. Θα το υλοποιήσουμε σταδιακά στη Μέση Ανατολή. Εκεί χτίζουν πόλεις όπως αυτή, για δύο-τρία εκατομμύρια ανθρώπους. Τις χτίζουν σε τρία χρόνια. Οπότε, κάτι τέτοιο είναι πολύ εφικτό αν το κάνουμε να συμβεί» συνέχισε. 

 

Ο Τραμπ ανέβηκε στο βήμα μετά την παρουσίαση του γαμπρού του προκειμένου να τον ευχαριστήσει, μαζί με τον απεσταλμένο του, Στιβ Γουίτκοφ, για το έργο τους στις διαπραγματεύσεις της ειρηνευτικής συμφωνίας και στη συγκρότηση ενός σχεδίου για την περιοχή.

 

Μοιράστηκε, επίσης, τη σκέψη του πίσω από αυτό που ο Κούσνερ ονόμασε «γενικό σχέδιο» και το χαρακτήρισε «ένα όμορφο κομμάτι γης – ακίνητης περιουσίας».

 

«Στην καρδιά μου είμαι άνθρωπος των ακινήτων, και το παν είναι η τοποθεσία. Έτσι, είπα “κοιτάξτε αυτή την τοποθεσία δίπλα στη θάλασσα, κοιτάξτε αυτό το όμορφο ακίνητο, τι θα μπορούσε να προσφέρει σε τόσο πολλούς ανθρώπους. Θα είναι τόσο, τόσο υπέροχο! 

 

Άνθρωποι που ζουν σε τόσο άθλιες συνθήκες θα ζήσουν τόσο καλά. Αλλά όλα ξεκίνησαν από την τοποθεσία» είπε, κλείνοντας τις εργασίες της συνόδου.

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ «ΔΙΓΕΝΗΣ» (23 Μαΐ.1898 – 27 Ἰαν.1974)

Αν προσπαθούσαμε να ιχνηλατήσουμε τα στοιχεία που συνιστούν την ταυτότητα του Διγενή, του θρύλου της Κύπρου, θα εντοπίζαμε τα γνησιώτερα και πιο λαμπρά στοιχεία, με πρώτο και βασικό την φιλοπατρία, τον άδολο πατριωτισμό, σε συνδυασμό με την βαθειά και ειλικρινή πίστη στα Χριστιανικά ιδεώδη και στις αρχές της Ελευθερίας, Ισότητος, Δικαιοσύνης και Δημοκρατίας. 

 

Την αγάπη προς την πατρίδα και την Ορθόδοξη πίστη διδάχθηκε από τα παιδικά του χρόνια.

 

Αγωνίστηκε για την ελευθερία στα πεδία των μαχών στην Μικρά Ασία, στα βουνά της Βορείας Ηπείρου· πολέμησε τον Φασισμό, τον Ναζισμό, τον Κουμμουνισμό και την Αποικιοκρατία. 

 

Οταν εζώνετο τα όπλα, επικαλείτο πρωτίστως την βοήθεια του Θεού. Έτσι, στην πρώτη προκήρυξη του αγώνα της ΕΟΚΑ, ξεκινά με την φράση: “Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστη στον τίμιον αγώνα μας…” 

 

Στις συναντήσεις του με τους συνεργάτες του, τελειώνει όσα έχει να τους πεί με την φράση: “Ο Θεός μαζί μας”. 

 

Για πνευματική ενίσχυση των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, δημιουργεί την Υπηρεσία Πνευματικού Ανεφοδιασμού. Κάθε αντάρτικη ομάδα εφοδιάζεται με την Καινή Διαθήκη, με Xριστιανικά βιβλία και φυλλάδια. 

 

Και μετά το πέρας του αγώνα, όπως περιγράφει ο λογοτέχνης-δημοσιογράφος Μελής Νικολαϊδης, την πρώτη Κυριακή μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα,σε εκδρομή με την σύζυγό του κ.α συγγενείς, όταν αντίκρυσε ψηλά στο βουνό κάποιο παρεκκλήσι, ζήτησε και το επισκέφθηκε, όπου απομονώθηκε και προσευχήθηκε επί ώρα.

 

Αργότερα, απευθυνόμενος στους συνοδούς του, είπε: ”Να προσεύχεσθε. Δεν υπάρχει καλύτερο και πολυτιμώτερο πράγμα. Σας κάνει να νοιώθετε τον Θεό κοντά σας, μέσα σας. Και σας δίνει γαλήνη, θέληση και δύναμη. Να προσεύχεσθε.” (βλ. Περιοδικό ΑΚΤΙΝΕΣ “Η προσευχή του Διγενή”) 

 

Άριστα καταρτισμένος στα στρατιωτικά θέματα, με βαθεία γνώση της Ελληνικής Ιστορίας, εμπειρώτατος από την μακροχρόνια πολεμική του θητεία στα πεδία των μαχών, επιδεξιώτατος στην αντιμετώπιση πολυαρίθμων και άρτια εξοπλισμένων αντιπάλων, θαρραλέος, αποφασιστικός, ψύχραιμος και τολμηρός.

 

Με προσόντα Ηγέτη, που προκαλεί τον θαυμασμό και τον σεβασμό αυτών που τον ακολουθούσαν, στους δύσκολους αγώνες του.

 

Με σπινθηροβόλο βλέμμα που φανέρωνε την οξυδέρκεια του, πολυμήχανος και πείσμων προ των δυσκολιών. Πίστευε ότι καμμιά δυσκολία δεν ειναι αξεπέραστη. 

 

Μεθοδικός και Οργανωτικός, κατάφερνε να δημιουργεί εκ του μηδενός. Χαρακτηριστική ειναι η οργάνωση του αντιαποικιακού-απελευθερωτικού αγώνα, με στελέχωση της ΕΟΚΑ, με απειροπόλεμα και αμούστακα παιδιά, χωρίς επαρκή οπλισμό.

 

Επίσης, η οργάνωση της άμυνας της Κύπρου, την περίοδο 1964-1967, που την καθιστούσε απρόσβλητη και πανέτοιμη να αντιμετωπίσει την τουρκική απειλή. 

 

Αυτός είναι ο Διγενής,ο θρύλος της Κύπρου. Ο εμπνευστής της νεολαίας.

Σύνθημά του: “Η Λευτεριά αποκτάται με το σπαθί του σκλάβου” 

 

ΠΗΓΗ: ο Διγενής /το είδαμε στο Αβέρωφ 

 

27 Ιανουαρίου 1974.—Πεθαίνει από καρδιακή προσβολή στο κρησφύγετό του στη Λεμεσό ο ήρωας Γεώργιος Γρίβας-Διγενής. Οι διάδοχοί του αποφασίζουν αναστολή της δράσης της ΕΟΚΑ Β΄. Γέννημα θρέμμα της Κυπριακής γης, ο Γρίβας θα μεγαλώση γαλουχημένος με το όραμα μιας Μεγάλης Ελλάδας. Τις στρατιωτικές του σπουδές τις ξεκίνησε το 1916 από την Σχολή Ευελπίδων στην Αθήνα. Τα χρόνια του μεσοπολέμου συνέχισε με ενθουσιασμό τη στρατιωτική του κατάρτιση και σταδιοδρομία. Επιλέχθηκε για φοίτηση στις στρατιωτικές σχολές της Ελλάδας και της Γαλλίας. Συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία, όπως και στον πόλεμο του ’40, ίδρυσε την οργάνωση Χ κατά τη διάρκεια της κατοχής του Άξονα, με αποκορύφωμα την ίδρυση της ΕΟΚΑ που σκοπό είχε την απελευθέρωση της Κύπρου και την Ένωσή της με την Ελλάδα. Μέχρι τον θάνατό του, δεν εγκατέλειψε ποτέ το όραμά του. 

 

πηγή:http://eistorias.wordpress.com/

ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ 

π.Αρσένιος Βλιαγκόφτης- Συσσωρευμένη οργή μετά από δυό μήνες στα μπλόκα

από το κανάλι Εγρήγορση 

 

Εκπομπή με τον π. Αρσένιο Βλιαγκόφτη [Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2026]

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (επί την εορτή της ανακομιδής των λειψάνων του)

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου 

με θέμα:

 

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ:

α) Η απόδοση τιμής προς τον Χρυσορρήμονα Πατέρα της Εκκλησίας μας

β) Ερμηνεία της προτάσεως της Θείας Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου: «Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε»

 

[εκφωνήθηκε στις 13-11-2000] 

 

Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας τιμά και γιορτάζει τη μνήμη του μεγάλου διδασκάλου της, του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Ό,τι να πει κανείς ή να εγκωμιάσει, πάντα θα έμενε φτωχό μπροστά σε μία τόσο μεγάλη μορφή του λόγου της εκκλησιαστικής διακονίας και της αγιότητος που ήτο ο Ιερός Χρυσόστομος. Αλλ΄έστω και ελλιπώς, κάτι θα μπορούσαμε να πούμε.

 

Η Εκκλησία μας τον χαρακτηρίζει με πολλά επίθετα, τα οποία και σας απαριθμώ: «χρυσήλατον σάλπιγγα» -δηλαδή μία σάλπιγγα χρυσή-, «θεόπνευστον ὄργανον», «δογμάτων πέλαγος ἀνεξάντλητον», «Ἐκκλησίας στήριγμα», «νοῦν οὐράνιον», «σοφίας βυθόν», «κρατῆρα πάγχρυσον», «ἀστέρα ἄδυτον», «μετανοίας κήρυκα», «πιστῶν ὑπογραμμόν», «μαρτύρων ἐφάμιλλον», «ἀγγέλων ἰσοστάσιον», «ἐνδιαίτημα Γραφῶν», και, τέλος, «Χρυσόστομον». Έτσι βλέπομε ότι ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αγαπητοί μου, στάθηκε μια πάρα πολύ μεγάλη μορφή.

 

Ο άγιος Ιωάννης εγεννήθη στη Μεγάλη Αντιόχεια της Συρίας το 354 από γονείς επισήμους. Ο πατέρας του ήταν ανώτερος αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, που όμως ενωρίτατα απέθανεν και άφησε τον μικρόν Ιωάννην, ορφανόν, στη φροντίδα της μητέρας του, Ανθούσης, που ήταν τότε μόλις είκοσι ετών, η μητέρα του, είκοσι ετών…Και οι δύο οι γονείς του ήσαν Χριστιανοί. Μεγάλη όμως φροντίδα μορφώσεως ανέλαβε η μητέρα του. Σε ηλικία 18 ετών ο Ιερός Χρυσόστομος, ο οποίος Ιωάννης ελέγετο, το «Χρυσόστομος» είναι επίθετο όπως ήδη σας είπα, εγκατέλειψε τις ρητορικές του σπουδές - δηλαδή θα λέγαμε ό,τι ακριβώς θα σπούδαζε κανείς για δικηγόρος- και άρχισε την παρακολούθηση θεολογικών μαθημάτων, όπου και εβαπτίσθη. Τότε εβαπτίζοντο σε μεγάλην ηλικίαν.

 

Μετά από τρία χρόνια, κατέφυγε στην έρημο όπου έμεινε σε υποταγή γέροντος τέσσερα χρόνια, αλλά άλλα δύο χρόνια έμεινε μόνος του σε σπήλαιον ασκούμενος- γι΄αυτό και η υγεία του ήτο πάρα πάρα πολύ ευαίσθητη. Αφού επέστρεψε στην Αντιόχεια, εχειροτονήθη διάκονος και ύστερα από πέντε χρόνια εχειροτονήθη πρεσβύτερος. Τώρα η δράσις του στην Αντιόχεια είναι πολύ μεγάλη. Είναι άοκνος· δεν τεμπελιάζει σε τίποτα. Θέλει τα πάντα να προσφέρει. Εκτός βέβαια το φιλανθρωπικό έργο και το ποιμαντικό, εκήρυττε διαρκώς. Διαρκώς- διαρκώς. Ομίλει κάθε Κυριακή και κάθε Παρασκευή, αλλά και σε περιόδους όπως οι Σαρακοστές, η Διακαινήσιμος κλπ., ομίλει κάθε μέρα. Έστω και αν υποτεθεί- λέγεται μάλιστα ένα περιστατικό ότι κάποτε ένας άνθρωπος μόνο ήταν και του έκανε κήρυγμα ο άγιος Ιωάννης. Και έτσι διαρκώς ομίλει, ευκαίρως-ακαίρως.

 

Οι λόγοι του είναι τόσοι πολλοί, ώστε υπερβάλλουν όλους τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς.Όλους! Έχουν μαζευτεί όλα σε τόμους που εκεί βλέπουμε ότι πράγματι- η λεγομένη «Ελληνική Πατρολογία»- βλέπουμε πόσο υπερέβαλλε όλων των άλλων Πατέρων της Εκκλησίας μας εις τον λόγο του Θεού· διότι τον αγαπούσε πάρα πολύ τον λόγο του Θεού και έτσι είναι ο βαθύτερος ερμηνευτής που έχομεν εις την Αγίαν Γραφήν. Θα μπορούσε να συγκριθεί ίσως, μόνον, με τον Ωριγένη -όσοι έχετε μίαν παιδείαν του πράγματος, θα με καταλάβετε. Ίσως. Γιατί και ο Ωριγένης ήτο πλούσιος στον λόγο του Θεού. Πραγματικά.

 

Ως Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως απέκτησε πολλούς θαυμαστάς. Αυτό που λέμε εμείς σήμερα εκκλησιαστικό πρόβλημα της περιοχής μας, ξέρετε ότι δημιουργήθηκε στην εποχή του αυτό το εκκλησιαστικό πρόβλημα όταν ήλεγξε την αυτοκράτειρα ο Ιερός Χρυσόστομος και τον έστειλε στην εξορία; Εκράτησε αυτή η ταραχή μέσα στην Κωνσταντινούπολη τριάντα ολόκληρα χρόνια· και δεν ησύχασε ο λαός της Κωνσταντινουπόλεως παρά μόνο πια όταν επανέφεραν - τι;- τα λείψανά του πίσω πια· διότι πρέπει να σας πω, δύο φορές φυσικά τον έστειλαν στην εξορία- ανεκλήθη η πρώτη περίπτωσις, αλλά στη δευτέρα περίπτωση έχουμε τρία ολόκληρα χρόνια που ο Ιερός Χρυσόστομος περπατάει, περπατάει, περπατάει τη γη της Μικράς Ασίας για να πάει, πού; Πουθενά. Δηλαδή από τόπου εις τόπον. Πήγαιναν άνθρωποι να τον συναντήσουν, τον έπαιρναν από κει οι στρατιώται και τον πήγαιναν πιο πέρα, πιο πέρα… Ώστε έφτασε στα Κόμανα της Μικράς Ασίας κατεξαντλημένος, τρία χρόνια περπατούσε… Χωρίς καμία άνεση σε τίποτα πουθενά. 

 

Και στις 14 Σεπτεμβρίου, αγαπητοί μου, αφού ελειτούργησε, παρέδωκε το πνεύμα εις τον Θεόν με τη φράση που έμεινε παροιμιώδης για μας: «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν », δηλαδή «Δόξα τῷ Θεῷ για όλα». Αυτός υπήρξε ο Ιερός Χρυσόστομος που έχουμε σήμερα τη μνήμη του. Και σας είπα, εκοιμήθη στις 14 Σεπτεμβρίου. Ήταν η εορτή του Τιμίου Σταυρού. Θα μου πείτε: «Μα εμείς γιορτάζουμε σήμερα, 13 Νοεμβρίου». Ναι, διότι η Εκκλησία μας, που τιμά ιδιαιτέρως ιδιαιτέρως τον Ιερό Χρυσόστομο, και επειδή η εορτή του Τιμίου Σταυρού είναι πάρα πολύ μεγάλη, για να μην σκιάσει η μία εορτή την άλλην εορτήν, μετέθεσε την κοίμησιν του Ιερού Χρυσοστόμου στις 13 Νοεμβρίου. Για να μπορεί να τον τιμήσει λαμπρά, περίλαμπρα, εκτός από την γιορτή, βέβαια, της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Αυτός είναι ο λόγος της μεταθέσεως της ημερομηνίας που γιορτάζουμε τον Ιερόν Χρυσόστομον.

 

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε ότι η Θεία Λειτουργία, αυτή που τελέσαμε τώρα, λέγεται του Ιερού Χρυσοστόμου. Όπως ακριβώς λέμε «τη Μεγάλην Σαρακοστήν έχουμε τη Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου». Δηλαδή συνέθεσε τη Θεία Λειτουργία ο Ιερός Χρυσόστομος; Όχι, αγαπητοί μου. Προσέξτε. Η Θεία Λειτουργία ως τύπος, υπήρξε ως παράδοσις από την αρχαία Εκκλησία. Όμως υπήρχε μία συνήθεια τότε, η Θεία Λειτουργία να είναι ένας ανοιχτός χώρος, που μπορούσε ο εκάστοτε επίσκοπος- ή και πρεσβύτερος ενίοτε- να προσθέτει ή να αφαιρεί από την ακολουθία της Θείας Λειτουργίας κάποια στοιχεία. Να βάλει μία ευχή παραπάνω, μία ευχή παρακάτω, και είχαμε έτσι μία μεγάλη ποικιλία μορφής Θείας Λειτουργίας. Αυτό κράτησε πολύ καιρό, μερικούς αιώνες. Βέβαια, υπήρχε ένας κίνδυνος από τους αιρετικούς, που μπορούσαν να προσθέτουν και να αφαιρούν από τη Θεία Λειτουργία και έτσι με τον τρόπον αυτόν να εισαγάγουν τις αιρετικές των δοξασίες. Γι΄αυτό η Εκκλησία έκλεισε το θέμα της Θείας Λειτουργίας, το έκανε θέμα κλειστόν. Δεν μπορείς ούτε να προσθέσεις, ούτε να αφαιρέσεις. Για τον λόγο που σας εξήγησα. 

 

Ωστόσο, κάποιες μορφές έφτασαν μέχρι τον Μέγαν Βασίλειο- Θείας Λειτουργίας μορφές- μέχρι τον Ιερό Χρυσόστομο. Έτσι ο μεν Μέγας Βασίλειος φιλοτέχνησε τη Θεία Λειτουργία, δηλαδή την εστόλισε τόσο πολύ, την έκανε τόσο ωραία- ο Μέγας Βασίλειος ώστε την παρέδωσε στην Εκκλησία, αλλά ήτο λίγο μακρά. Είναι η γνωστή Θεία Λειτουργία που έχουμε τη Μεγάλη Σαρακοστή τις Κυριακές. Τη Μεγάλη Σαρακοστή. Ο Ιερός Χρυσόστομος πήρε τη Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και την έκανε, τη σμίκρυνε, τη συντόμευσε. Έτσι και εκείνος εστόλισε τη Θεία Λειτουργία- η γνωστή που επικράτησε πλέον να λέγεται «του Ιερού Χρυσοστόμου». Σημειώσατε ότι οπουδήποτε πάτε στον ορθόδοξο κόσμο θα βρείτε πάντα τη Λειτουργία του Ιερού Χρυσοστόμου, εκτός βέβαια από τη Μεγάλη Σαρακοστή, αν θέλετε, των Θεοφανείων, αν θέλετε στη γιορτή του Μεγάλου Βασιλείου κλπ. Δέκα φορές τον χρόνο λέγεται η Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, αλλά όλες τις άλλες φορές λέγεται η Λειτουργία του Ιερού Χρυσοστόμου. Έτσι λοιπόν ο τύπος, η μορφή της Θείας Λειτουργίας είναι έργο δικό του, του Ιερού Χρυσοστόμου.

 

Και τι δεν μας παρέδωσε ο Ιερός Χρυσόστομος; Πραγματικά… Ένα πράγμα μόνο θα είχα πάνω στο σημείο αυτό να πω. Δυστυχώς οι Χριστιανοί μας δεν καταλαβαίνουν τη Θεία Λειτουργία και δεν μπορούν να εκτιμήσουν την αξία της. Βέβαια, όχι με την έννοια της γλώσσης- διότι στην εποχή μας, επί παραδείγματι, επικρατούν κάποια εγκόλπια-που μπορεί ο πιστός να κρατάει ένα τέτοιο εγκόλπιο, βλέπει από δω το κείμενο της Θείας Λειτουργίας όπως λέγεται από τους ιερείς κλπ. τους ψάλτες, και από την άλλη, έχει μίαν μετάφρασιν ή, αν θέλετε, ακόμη και μίαν ερμηνείαν. Όμως δεν είναι αρκετό αυτό. Ο λαός μας δεν έχει κατηχηθεί εις τον χώρον της Θείας Λειτουργίας. Και έτσι δεν εκτιμά όσο θα έπρεπε τη Θεία Λειτουργία. 

 

Βέβαια, δεν έχουμε παράπονο, έχουνε περάσει 2000 χρόνια από Γεννήσεως Χριστού και πάλι έχουμε κάποιο κόσμο στη Θεία Λειτουργία, παρότι γνωρίζουμε ότι προϊόντος του χρόνου, φθάνοντας στα έσχατα της Ιστορίας, οι πιστοί θα γίνονται λιγότεροι και λιγότεροι… Μη μας τρομάζει αυτό· διότι θα αρχίσει να ενεργεί ο Αντίχριστος, η αθεΐα, ο Αντίχριστος θα επιτρέψει την αθεΐα κλπ. κλπ. και στο τέλος τη λατρεία του εαυτού του· κι έτσι, θα ‘χουμε μείωση των πιστών που θα προσέρχονται στη Θεία Λειτουργία ή που θα μένουν πιστοί, θα ‘χουμε μία μείωση. Σας το λέω να το ξέρετε για να μην παραξενευόμαστε διότι ευρισκόμεθα, αγαπητοί μου, σε ημέρες έσχατες, τελευταίες και πρέπει να το ξέρουμε αυτό, για να μην σκανδαλιζόμεθα. Δεν εξόφλησε ο Χριστιανισμός, εξόφλησαν οι πιστοί… Κι αυτό είναι η τραγική τους κατάσταση. Των Χριστιανών! Λοιπόν. Ας είναι.

 

Πρέπει να βαθαίνουμε, συνεπώς, εις την Θεία Λειτουργία, να την γνωρίζουμε, τι είναι η Θεία Λειτουργία. Θα μείνω μόνο σε ένα σημείο, από έλλειψη χρόνου, που φυσικά, αν έπρεπε να ερμηνεύουμε τη Θεία Λειτουργία, θα θέλαμε πάρα πολύ καιρό. Προσέξτε… Όταν τελεστεί το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας, βγαίνει ο διάκονος- αν υπάρχει- και λέγει: «Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε». Όλοι το ξέρουμε αυτό, όλοι το έχουμε ακούσει. Και τώρα προ ολίγου το ακούσαμε.

 

«Προσέλθετε». Αυτό θα ερμηνεύσω μόνο, τίποτε άλλο. Το «προσέλθετε» σημαίνει κάλεσμα, μία κλήση που θα πρέπει όλοι να προσέλθουν, για να γίνουν κοινωνοί του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Βέβαια, στην αρχαία Εκκλησία κοινωνούσαν όλοι. Μηδενός εξαιρουμένου! Σήμερα ελάχιστοι κοινωνούν και, αν καλώς αντιλήφθηκα, αν και ίσως θα είπατε μερικοί: «Πού να νηστέψουμε Κυριακή για να κοινωνήσουμε σήμερα, Δευτέρα;». Κανείς δεν κοινώνησε από σας… Αν καλώς αντιλήφθηκα…

 

Στην αρχαία Εκκλησία κοινωνούσαν όλοι! Εάν κάποιος δεν κοινωνούσε- υπάρχουν κανόνες της Εκκλησίας μας πάνω σ’ αυτό- εάν κάποιος δεν κοινωνούσε, έπρεπε να δώσει εξήγηση, το γιατί δεν κοινώνησε, γιατί αλλιώτικα θα εθεωρείτο, επειδή δεν κοινώνησε, ότι προκάλεσε αταξίαν. Για σκεφθείτε, για σκεφθείτε… Προκάλεσε αταξίαν…

 

Εν τοιαύτη περιπτώσει, καλούνται όλοι να κοινωνήσουν. «Προσέλθετε», λέει. «Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε». Έπρεπε να προσέλθουν, με τρεις προϋποθέσεις. Η πρώτη προϋπόθεσις, «μετά φόβου Θεοῦ»· η δευτέρα προϋπόθεσις, «μετά πίστεως» και η τρίτη προϋπόθεσις, «μετά ἀγάπης». Θα μου πείτε «Είναι πολύ απλά, τα καταλαβαίνουμε». Είναι κάτι βαθύτερο. Ας τα αναλύσουμε, λοιπόν.

 

Ο πρώτος όρος: «Μετὰ φόβου Θεοῦ». Γιατί με φόβο Θεού; Όταν πηγαίνουμε στο πηγάδι, στην πηγή, στη βρύση να πάρουμε νερό, έχουμε φόβο Θεού; Ούτε έχουμε, ούτε δεν έχουμε. Εδώ γιατί λέγεται ότι για να λάβω κάτι, πρέπει να το λάβω αυτό με φόβο Θεού; Γιατί ο χώρος είναι του Θεού. Η Θεία Λειτουργία, ο χρόνος, είναι του Θεού. Πρέπει λοιπόν να προσέλθω εις τον Θεόν με φόβο. Και ως προς τον χώρον, που είναι ο ναός, και ως προς τον χρόνον, που είναι η διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. Έτσι λοιπόν έχουμε τον ευχαριστιακόν χωροχρόνον, ευχαριστιακόν, επειδή τελέσαμε το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας· χωροχρόνον, χώρον και χρόνον, που βεβαίως τώρα δεν θα πάμε όπως πηγαίναμε για οποιοδήποτε άλλο θέμα μας που μας απασχολεί στην καθημερινότητα, αλλά θα πάμε με φόβο Θεού.

 

Δεύτερος όρος. «Μετά πίστεως». Δηλαδή; Αυτό ίσως δεν το ξέρουμε. Όταν λέμε «μετά πίστεως», δηλαδή να πιστεύουμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός Λόγος, ο Ενανθρωπήσας κ.τ.λ. κ.τ.λ., εκείνα τα οποία μπορούμε να λέμε εις το Σύμβολον της Πίστεως; Που λέμε: «Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν» κλπ. κλπ.; Βλέπετε το σύμβολον της Πίστεως λέγεται μέσα στη Θεία Λειτουργία· και ανανεώνεται αυτή η πίστις. Όταν λοιπόν λέμε «μετά πίστεως», αυτό εννοούμε; Όχι, αγαπητοί μου. Δεν εννοούμε αυτό· διότι, εάν δεν πιστεύαμε εις τον Ιησούν Χριστόν δεν θα προσερχόμεθα εις την Θείαν Λειτουργίαν. Οι άθεοι έρχονται στη Λειτουργία; Ποτέ. Τότε τι σημαίνει αυτό το «μετά πίστεως»; Αυτό θέλω να κρατήσετε, σας παρακαλώ θερμά. «Πιστεύω ότι αυτό που θα πάρω είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού». Αυτό είναι το καινούριο. Όχι λοιπόν γενικά περί πίστεως, αλλά ειδικά ότι αυτό που θα πάρω είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Και αυτό το πράγμα εκφράζεται, αγαπητοί μου, σε πολλά σημεία.

 

Αν έχετε την καλή πρόθεση και όταν πρόκειται να κοινωνήσετε, μελετάτε την ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως στο σπίτι σας, αυτό θα το έχετε συναντήσει. Και παρακαλώ, να μελετάτε, να λέτε την ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως. Είναι χωρισμένη σε μερικά κομμάτια. Ένα τμήμα το λέμε αποβραδίς στο απόδειπνο. Ένα άλλο τμήμα το λέμε το πρωί πριν φύγουμε για την Εκκλησία. Ένα άλλο τμήμα - τρίτο τμήμα- το λέμε λίγο πριν κοινωνήσουμε, μέσα στην Εκκλησία. Και το τελευταίο- τέταρτο- τμήμα το λέμε αφού θα ‘ χουμε κοινωνήσει, γυρίζουμε στην καρέκλα μας πίσω και λέμε το υπόλοιπον της ακολουθίας.

 

Ε, λοιπόν, δεν θα σας κουράσω πιο πολύ, δεν θα μείνω σε λεπτομέρειες, παρά μόνο σε ένα σημείον. Λίγο πριν κοινωνήσουμε και κρατάμε το εγκόλπιό μας, η πρώτη ευχή ξέρετε τι λέει; «Ἔτι πιστεύω ὅτι αὐτό τοῦτο ἐστι τὸ ἄχραντον Σῶμά σου καὶ αὐτό τοῦτο ἐστι τὸ τίμιον Αἷμά σου». «Ακόμη», λέει ο πιστός, «πιστεύω ότι αυτό που θα πάρω τώρα, σε λίγα λεπτά είναι το Τίμιον Σώμα Σου, το Τίμιον Αίμα Σου». Όταν λέει «αὐτό τοῦτο»- λίγα, λίγα ελληνικά να ξέρουμε, σχολείο να πήγαμε- «αὐτό τοῦτο» θα πει: «αὐτό τοῦτο»! Δηλαδή; «Αυτό που το στόμα μου, η γεύσις μου θα με πληροφορεί ότι είναι κρασί και ψωμί», αλλά δεν θα είναι, διότι μυστηριακά μετεβλήθη σε Σώμα και Αίμα του Χριστού. Αυτό, το ανανεώνω την τελευταία στιγμή, ότι είναι το Σώμα Σου και το Αίμα Σου. Πραγματικά!

 

Φτάνει ο απόστολος Παύλος να πει στους Κορινθίους ότι πολλοί που έρχονται να κοινωνήσουν – λέει στους Κορινθίους - όταν προσέρχονται, δεν πιστεύουν ότι είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, γι΄αυτό – ακούστε τη συνέπεια- «ανάμεσά μας υπάρχουνε άρρωστοι, αλλά και πεθαίνουν αρκετοί, επειδή δεν διακρίνουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού». Θα’ φτανα να σας πω, με βάση τον Απόστολο Παύλο, να σας πω το εξής: Αγαπητοί μου, αμαρτίες κάνουμε όλοι. Έχουμε μικρές αμαρτίες, έχουμε μεγάλες αμαρτίες. Δεν υπάρχει αντίρρησις. Αν μου λέγατε: «Ποια είναι η πιο μεγάλη αμαρτία;», θα σας έλεγα, αν το φανταζόσαστε…: «Όταν πηγαίνω να κοινωνήσω και δεν πιστεύω ότι είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού». Γι’ αυτό πολλές φορές εσείς οι μανάδες λέτε στα παιδάκια σας: «Έλα, θα σου δώσει ο παππούλης κρασάκι, ψωμάκι». Τι «κρασάκι»; Τι «ψωμάκι»; Είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Με καταλαβαίνετε, αγαπητοί μου; Προσοχή λοιπόν και επειδή αυτό με συνέχει εμένα, σας το λέγω αλήθεια, γι΄αυτό επέλεξα σήμερα στην αγάπη σας να πάρω σήμερα από τη Θεία Λειτουργία του Ιερού Χρυσοστόμου μόνον αυτό το σημείον και να σας το αναλύσω.

 

Και επειδή περνάει ο χρόνος πολύ γρήγορα, να προχωρήσω και εις τον τρίτον όρον που με καλεί η Εκκλησία να κοινωνήσω: «Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης». Ποια αγάπη; Βέβαια, θα λέγαμε, την αγάπη προς τον πλησίον. Δεν υπάρχει αντίρρησις. Αλλά δεν είναι η αγάπη προς τον πλησίον. Βέβαια, λέει ο λόγος του Θεού, ο Χριστός μάς το είπε: «Εκεί που θα θυμηθείς -πας, λέει, το δώρο σου στον ναό, το πρόσφορό σου, κι εκεί θυμάσαι ότι…τσακώθηκες με τη γειτόνισσά σου. Άφησε το δώρο σου, πήγαινε να συμφιλιωθείς και μετά γυρίζεις να προσφέρεις το δώρο σου». Δεν υπάρχει αντίρρησις ότι είναι και αυτό.

 

Αλλά εδώ ειδικά όταν λέγει «Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε», αυτή η αγάπη δεν είναι προς τον πλησίον. Πάντα, πάντα και κατά κανόνα μιλάμε για την αγάπη προς τον πλησίον, αγάπη προς τον πλησίον, σε όλες τις νότες και τις…, όχι, αγαπητοί μου. Είναι η αγάπη προς τον Ιησούν Χριστόν. Τον αγαπάς; Σου προσφέρει το Αίμα Του. Σου προσφέρει το Σώμα Το. Τον αγαπάς τον Ιησούν Χριστόν; Είναι η αγάπη σου πολύ μεγάλη; Θα μπορούσε να φτάσει, μέχρι τον βαθμό του μαρτυρίου; Τι νομίζετε, όταν οι μάρτυρες, τα εκατομμύρια των μαρτύρων, έδωσαν τη ζωή τους, την έδωσαν για την πίστη στον Χριστό; Διορθώνω. Βεβαίως και για την πίστη στον Χριστό. Την έδωσαν τη ζωή τους, προσέξτε, για την αγάπη του Χριστού. Περί αυτής της αγάπης μας ομιλεί σήμερα αυτό το σημείο που λέμε στη Θεία Λειτουργία: «Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε». Η αγάπη μου μπορεί να φτάσει εις το επίπεδον εις τον βαθμόν του μαρτυρίου; Τότε, μάλιστα, τότε μπορώ να κοινωνήσω.

 

Αγαπητοί μου, αυτά τα λίγα είχα να σας πω. Τα πολύ λίγα, παίρνοντας ένα μικρό δείγμα από τη Λειτουργία του Ιερού Χρυσοστόμου για να σας βοηθήσω πώς να καταλάβουμε τη Θεία Λειτουργία, αλλά και ακόμα επειδή έχουμε ανάγκη κατηχήσεως, κι εμείς οι ιερείς φταίμε όταν δεν κατηχούμε τον λαό του Θεού. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, αναμφισβήτητα, για να τιμήσουμε και τον Ιερόν Χρυσόστομον, που σήμερα έχομεν την μνήμη του, αυτού του μεγάλου ανδρός, του μεγάλου προσώπου, του γνησίου τέκνου της Ορθοδοξίας μας και της Εκκλησίας μας, που τόσο πολύ, ομολογουμένως, αγαπάμε. Γιατί, αν αγαπάμε τον Χριστόν, αγαπάμε και τους φίλους του Χριστού. Έτσι λέει ο Ψαλμωδός Δαβίδ: «Για μένα», λέει, «οι φίλοι σου μου είναι πολύ αγαπητοί». Και ποιοι είναι οι φίλοι του Χριστού; Οι άγιοι. Όταν λοιπόν αγαπάμε και τους αγίους, αγαπάμε και τον Χριστόν. 

 

Εύχομαι ο Ιερός Χρυσόστομος με τις πρεσβείες του να μας φωτίζει και να μας καθοδηγεί, για να κατανοούμε πώς πρέπει και εμείς να ζούμε και να αγαπάμε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Αμήν.

 

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ

και με απροσμέτρητη ευγνωμοσύνη στον πνευματικό μας καθοδηγητή μακαριστό γέροντα Αθανάσιο Μυτιληναίο,

απομαγνητοφώνηση και ηλεκτρονική επιμέλεια κειμένου:

Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

 

ΠΗΓΗ:

http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/mnhmh_agivn/mnhmh_agivn_018.mp3

Πανστρατιά των ΜΜΕ εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη 

 

Όφειλε να είναι αναμενόμενο. Εννοώ, το οργανωμένο στήσιμο της Μαρίας Καρυστιανού στα 5 μέτρα, με σφαίρες δημοσιογραφικών ερωτήσεων περί παντός του επιστητού. Με τη συνδρομή φωτογραφιών/εικόνων αγίων, που να επαληθεύουν τα μυθεύματα περί εξάρτησης της Μ.Κ. από μέντιουμ, χαρτορίχτες, κλπ.

 

Με την απόσυρση από ναφθαλίνη απόψεων, που πριν χρόνια είχαν χρησιμοποιηθεί ως το επίκεντρο τρομοκράτησης του λαού μας, προκειμένου να αποκλειστούν λύσεις, έξω από το μαγκανοπήδαγο της θανατηφόρας υποτέλειας στα Μνημόνια.

 

Συγκεκριμένα, για την επίθεση εναντίον της Καρυστιανού επιστρατεύθηκε η προ ετών πρότασή μου, να εξετάσουμε τη λύση της δραχμής, ακόμη και ως μέσο πίεσης εναντίον των φονικών Μνημονίων. Εμφάνισαν, δηλαδή, την Μαρία Καρυστιανού ως «δραχμήστρια» μέσω εμού (έμαθα και όρο που αγνοούσα), τώρα που πια η όποια σκέψη προς τα εκεί έχει, λόγω ανατροπής τοπίου, απενεργοποιηθεί.

 

Έχει, όμως, επανέλθει στην επικαιρότητα, προφανώς, για να χρησιμοποιηθεί ως φόβητρο του λαού που ακολουθεί την Μαρία Καρυστιανού. Και για να του υπενθυμίσει το (ανεγκέφαλο) αφήγημα των πάλαι ποτέ καναλιών από τους τότε παρουσιαστές, που με τα μάτια έξω από τις κόγχες, εξαιτίας υπέρτατου τρόμου, επαναλάμβαναν ότι «δεν θα έχουμε φάρμακα», «θα πεθάνουμε από κρύο» και άλλες ασυναρτησίες, αν τολμούσε η Ελλάδα, έστω και να σκεφθεί επάνοδο στο εθνικό της νόμισμα. Με εμφανή, φυσικά, στόχο, να παραμείνουν στο απυρόβλητο όλοι εκείνοι που με την ψήφο τους στα εγκληματικά Μνημόνια, κατέστρεψαν την Ελλάδα για πολλές δεκαετίες.

 

Αναφέρομαι σε αυτό το συμβάν, παρόλο ότι είναι ένα από τα πολυάριθμα χθεσινά, εναντίον της Μ.Κ., επειδή αυτό συνδέθηκε άμεσα με το όνομά μου. Εδώ, λοιπόν, είμαστε, και έτσι ανοίγει το οργανωμένο μέτωπο εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού.

 

Με το σημερινό μου σημείωμα θα ήθελα να υπογραμμίσω/υπενθυμίσω, ορισμένες αλήθειες, παρότι τις θεωρώ αυταπόδεικτες.

 

Η Μαρία Καρυστιανού, δεν είναι, αλλά και ουδέποτε εμφανίστηκε ως γνώστης της επίλυσης όλων των αιτίων της κακοδαιμονίας μας. Αλλά, και ούτε, εμφανίστηκε και ως πολιτικός, παρότι αρχηγοί πολιτικών κομμάτων (όπως η ίδια ομολόγησε) την πλευρίζουν, προφανώς ζητώντας να επωφεληθούν της δημοτικότητάς της.

 

Αντίθετα, η Μαρία Καρυστιανού, μέσα από τον ανείπωτο πόνο της, για την απώλεια της Μάρθης, επικεντρώθηκε στα κενά της Δικαιοσύνης, την οποία δεν εμπιστεύονται 7 στους 10 Έλληνες, και αναζητεί λύσεις βελτίωσής της, αρχίζοντας από το άρθρο 86 του Συντάγματος.

 

Έτσι, και χωρίς να το επιδιώξει, έγινε σύμβολο μιας αλλαγής, που αποτελεί το όνειρο θερινής νυκτός μεγάλου αριθμού των Ελλήνων. Σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού, που ανέρχεται συνεχώς, σύμφωνα με τα σχετικά ευρήματα, αναμένει απ’ αυτήν καλύτερες ημέρες. Και είναι, ακριβώς, το γεγονός, που προκάλεσε πανικό στα πολιτικά κόμματα.

 

Δεν γνωρίζω τους λόγους, για τους οποίους το κανάλι OPEN επέλεξε να προσκαλέσει την Μαρία Καρυστιανού, προφανώς χωρίς καν να την προετοιμάσει, για μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης. Από το πρόβλημα της Γροιλανδίας, μέχρι τις εκτρώσεις, από σχέσεις με άλλα κόμματα, μέχρι συνεργασίες μ’ αυτά, από το γάμο των ομοφυλόφιλων μέχρι την επάνοδο στη δραχμή. Παρότι, είναι γνωστό ότι η προετοιμασία σε τέτοιες περιστάσεις γίνεται και σε πολιτικούς.

 

Οι συνέπειες, ωστόσο, αυτής της συνέντευξης, επί παντός του επιστητού, έγιναν πολύ γρήγορα γνωστές. Πολλά ΜΜΕ περίμεναν την Μαρία Καρυστιανού στη στροφή, για να μπορέσουν επιτέλους να «αποδείξουν» ότι είναι ακατάλληλη, για το ρόλο που την προετοιμάζει ο ελληνικός λαός. Για να μειωθούν τα υψηλά ποσοστά της προτίμησής του, στο πρόσωπό της, και (επιτέλους) για να ηρεμήσουν οι γνωστοί πανικόβλητοι, εξαιτίας της παρουσίας της.

 

Η απάντηση της Μαρίας Καρυστιανού, που προσέλκυσε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των περί ων ο λόγος ΜΜΕ ήταν για τις εκτρώσεις. Που, να τονίσω με την ευκαιρία, ότι η απάντησή της διαστρεβλώθηκε στο έπακρον, διότι η ίδια ουδόλως υποστήριξε την απαγόρευσή τους.

 

Με τη σειρά μου, ωστόσο, να προσθέσω ότι η απαγόρευση φυσικά και απαγορεύεται δια ροπάλου σε ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα. Η λήψη, ωστόσο, μέτρων, για τον περιορισμό τους, θα έλεγα ότι επιβάλλεται στη χώρα μας, όπου, με βάση σχετικούς υπολογισμούς, που δημοσιεύτηκαν στη «δημοκρατία» της Κυριακής 18 τρέχοντος, ο τελευταίος Έλληνας θα γεννηθεί το έτος 2148, ενώ οι εκτρώσεις υπολογίζονται σε 400.000 το χρόνο. Αυτό κατάλαβα ότι εννοούσε η Μαρία Καρυστιανού, για τις εκτρώσεις.

 

Αναμένουμε τη συνέχεια στο μέτωπο Καρυστιανού. Ερωτάται, προς το παρόν χωρίς απάντηση, αν μια σοβαρή οργάνωση, από την πλευρά της, που ακόμη δεν είδε το φως της δημοσιότητας, θα περιορίσει τις πανταχόθεν ορέξεις εξαφάνισής της. Ή, αν αντιθέτως, ο πόλεμος θα ενταθεί με την αναζήτηση και άλλων μέσων, εκτός των συνεντεύξεων εφ’ όλης της ύλης, προκειμένου να αποδειχθεί η ακαταλληλότητά της να βελτιώσει τη δραματική κατάσταση στη χώρα μας;

 

Οπωσδήποτε, όμως, αυτό που επείγει, στο μεταξύ, να γίνει κατανοητό, είναι ότι όσοι βάλουν εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού πετροβολούν αλύπητα εναντίον μιας ολοένα διογκούμενης μερίδας του λαού μας, που αναμένει από αυτήν και τους συνεργάτες της, μια καλύτερη ζωή.

 

πηγή 

Aύριο Tρίτη ο Αγγελος Καραγεώργος στις ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ με θέμα: "ΤΑ ΠΟΝΗΡΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ"

Μήνυμα Αγγελου Καραγεώργου:

 

Αύριο Τρίτη στις 9.30 μμ Zωντανά στις ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ με τίτλο "ΤΑ ΠΟΝΗΡΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ" θα μιλήσουμε με τη Μαρία Γλαρέντζου για τα προτάγματα αυτής της χειραγωγούμενης παγκοσμιοποίησης που πονηρά διαφημίζουν και προωθούν, ως κάτι που θα είναι για το καλό μας, ύπουλα κρύβοντας τον στόχο της απόλυτης υποδούλωσης της ψυχής μας. Θα είναι ραδιοφωνική και, όπως πάντα, στην πορεία θα βρούμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για διάφορα σχετικά θέματα. 

 

Τα λέμε εδώ με το καλό: 

https://www.youtube.com/@maria.glarentzou/streams 

 

Eπιπλέον αυτό το Σάββατο 31 του μηνός στις 7 μμ μαζί με την Ομάδα Αδέσμευτων Πολιτών θα κόψουμε την πίτα στο Milos Club, Ανδριανουπόλεως 21, 122 42 κοντά στο μετρό Αιγάλεω. Θα προηγηθεί ομιλία μου με τίτλο "Η ΕΞΕΖΗΤΗΜΕΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ" 

 

Προ των πυλών το τέλος των Ελλήνων

Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος

 

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, οι γεννήσεις το 2024 ανήλθαν σε 68.467, σημειώνοντας περαιτέρω πτώση 4,2% σε σχέση με το 2023. Για το 2025, οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οι γεννήσεις θα κινηθούν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, πιθανώς κάτω από τις 67.000. Στο γράφημα που βλέπουμε η καμπύλη είναι ενδεικτική. Το μνημονιακό έτος 2010 οι γεννήσεις ήταν 114.766 και το 2025 κατέρρευσαν στις 66.532 με την πτωτική πορεία να είναι συνεχής. 

 

Οι εκτιμήσεις της Eurostat για τον πληθυσμό της χώρας μας λένε ότι αναμένεται να μειωθεί κατά 14% μέχρι το 2050 και να φτάσουμε τα 7,3 εκατομμύρια έως το 2100, αλλά με τους Έλληνες εις το γένος να είναι κάτω από 3 εκατ.! Μιλάμε για την καταστροφή του Γένους των Ελλήνων που ξεκίνησε, βέβαια, και αυτή από το 2010 και το πρώτο Μνημόνιο του Γ.Α.Παπανδρέου. 

 

Σημειώνεται πως το 40% των γεννήσεων αφορά παιδιά από γονείς μη Έλληνες εις το γένος (ανεξάρτητα αν οι γονείς τους ή οι παππούδες τους ήρθαν στην Ελλάδα από το 1990), άρα τελικά λίγο περισσότερα από 40.000 ήταν τα Ελληνόπουλα που γεννήθηκαν από Έλληνες εις το γένος. Παράλληλα η διαρροή νέων επιστημόνων στο εξωτερικό (brain drain) παραμένει ανοιχτή πληγή για την αναπλήρωση του πληθυσμού. 

 

Οι σύγχρονες προκλήσεις, όπως η οικονομική αβεβαιότητα, η ανεργία, η υπεραπασχόληση των γονιών και η έλλειψη επαρκών κοινωνικών πολιτικών υποστήριξης, λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες για την απόκτηση παιδιών. 

 

Σύμφωνα με τις πρόσφατες προβολές των Ηνωμένων Εθνών (2024) και της Eurostat (EUROPOP-2023) για την περίοδο 2025-2050, διαπιστώνεται μια σύγκλιση στην εκτίμηση ότι το αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων στην Ελλάδα είναι μη αναστρέψιμο, με άλλα λόγια είναι θέμα χρόνου να μπει τέλος στην λέξη Έλληνας. 

 

Αφού τα βλέπει αυτά τα χάλια η πολιτική μας ηγεσία, τι κάνει για να βοηθήσει να αναπτυχθεί ο πληθυσμός της Ελλάδος; Είτε αρκείται σε πολλά λόγια, ακόμη περισσότερα θα και πολύ λιγότερα έργα (ορισμένες φιλότιμες προσπάθειες γίνονται από τοπική αυτοδιοίκηση και εκκλησία), είτε αφήνει να εισρέει πληθυσμός αλλογενής στην χώρα που ουδεμία σχέση έχει με τα ήθη, έθιμα και πίστη της πατρίδας μας. Μάλιστα πολιτικός της σημερινής κυβέρνησης μας λέει «Τα χωριά να πάρουν από 10 οικογένειες μεταναστών για να γίνει ενσωμάτωση». Αντί να κοιτάξουν να διορθώσουν τις παθογένειες που είναι απόρροια των δικών τους πολιτικών, προσπαθούν να δημιουργήσουν από έθνος έναν λαό αχταρμά που θα άγεται και θα φέρεται ανάλογα τα γούστα του εκάστοτε που κυβερνά το δοβλέτι, τώρα αν αυτός ο πληθυσμός θα είναι γηγενής ή όχι ουδόλως τους ενδιαφέρει.