1 Δεκεμβρίου 2020

Περί δημοκρατίας…

Γράφει ο
Strange Attractor 
 
Είθισται να λέμε πως η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης.
Είναι, λέει, αντιπροσωπευτικό, πλουραλιστικό, και δίκαιο.  
Εκφράζει την εκάστοτε βούληση του λαού.  
Είναι όμως έτσι;  
 
Κι αν ναι, τότε γιατί τα μεγαλύτερα μυαλά της αρχαιότητας, ονόματα που ακόμη μνημονεύουμε, δεν στήριζαν ούτε τη βούληση του σοφού λαού, ούτε την ίδια την δημοκρατία; 
Το αντίθετο μάλιστα. 
Παράδειγμα ο Σωκράτης, που εύλογα απορούσε γιατί όταν θέλουμε να θεραπευτούμε πάμε στο γιατρό, όταν θέλουμε ψάρια πάμε στον ψαρά, κ.ο.κ. αλλά όταν θέλουμε το πιο σημαντικό απ’ όλα, κάποιον να μας κυβερνήσει, πάμε και στον γιατρό, και στον ψαρά, και στον τσαγκάρη, και στον κάθε άσχετο;  
 
Ή ο Πλάτωνας, ο μαθητής του, που κι εκείνος απορούσε τι θα γίνει με ένα πλοίο αν δεν έχει καπετάνιο, και την διακυβέρνησή του αναλάβουν οι κωπηλάτες με… ψηφοφορίες;  
Ένα παράδειγμα ατόφιας δημοκρατίας και αυτοδιαχείρισης είδαμε το 1917, όταν οι Μπολσεβίκοι ανέλαβαν τις τύχες της Ρωσίας.  
 
Τότε, επί Τρότσκι, ο νεοσύστατος Ερυθρός Στρατός που είχε διώξει όλους τους τσαρικούς αξιωματικούς από τις τάξεις του οργανώθηκε στη βάση δημοκρατικών διαδικασιών, με τους απλούς στρατιώτες να ψηφίζουν ποιον θέλουν για διμοιρίτη, λοχία, λοχαγό, κλπ.  
 
Με το πρώτο μπαμ των Λευκών, κι επειδή δεν έβγαινε άκρη ψηφίζοντας ποιον λόφο να καταλάβουν, ή προς τα πού να στραφούν τα πολυβόλα, επανέφεραν με συνοπτικές διαδικασίες το παλιό καθεστώς και τους παλιούς αξιωματικούς.  
 
Στα δικά μας, ξέρατε ότι ο αρχιστράτηγος του ΔΣΕ στον εμφύλιο, ο Μάρκος Βαφειάδης, ήταν απλά ένας τσαγκάρης; Έτσι απλά το αναφέρω.  
Θα μου πείτε, καλά όλα αυτά, αλλά υπάρχει κανένα καλύτερο σύστημα;  
Κάτι έλεγε επ’ αυτού ο Ίωνας Δραγούμης, με καλές προθέσεις και σαφείς θέσεις, αλλά τον έφαγαν μπαμπέσικα και μας άφησε χρόνους.  
 
Σήμερα λοιπόν, μετά από χιλιάδες χρόνια πολιτισμού, έχουμε εδώ στη Δύση δημοκρατία.  
Ψηφίζουμε κάθε 4-5 χρόνια κόμματα και αντιπροσώπους μας τόσο στη βουλή, όσο και στο ευρωκοινοβούλιο, που εκφράζουν τις προσδοκίες και τις επιθυμίες μας.
Γι’ αυτό μάλλον πάμε κατά διαόλου.
Διότι στο μεσοδιάστημα γίνεται της μουρλής, ειδικά αν υπάρχει αυτοδυναμία.  
 
Διότι ψηφίζουμε όπως π.χ. επιλέγουμε μουσική.  
Αν σκεφτούμε ότι ο Νότης, ή η Βανδή πουλάνε περισσότερα cd απ όσα πουλάει φερ’ ειπείν ο Μότσαρτ, και κάνουμε αναγωγή, τότε καταλαβαίνετε που το πάω.  
Καταλαβαίνετε πως πιο εύκολα θα ψηφίζαμε και ψηφίζουμε συστηματικά τον τάδε πασίγνωστο σελέμπριτι απ’ ότι τον άλλο τον παντελώς άγνωστο, πλην όμως καλοπροαίρετο και καταρτισμένο… Μήτσο.  
 
Ή κάποιον που κάνει καλές σέντρες, ή που έπαιξε σε δημοφιλές ριάλιτι, παρά την διδάκτορα αστροφυσικής και στέλεχος της ΝΑΣΑ που δεν την ξέρει κανείς.  
Συν το γεγονός ότι όλοι έχουμε ίσο δικαίωμα ψήφου.  
Ο Μπάμπης ο «λαβίδας» ψηφίζει επί ίσοις όροις με τον… Νανόπουλο.  
Χώρια του ότι στην δημοκρατία μας, η οποία εκφράζει τη βούληση της πλειοψηφίας (έτσι δεν είναι;) μια κυβέρνηση επιτυγχάνει αυτοδυναμία ακόμη και με 40%.  
Ελεύθερη να κάνει ότι θέλει προκειμένου να υλοποιήσει το όραμά της.  
Ναι, αλλά το 60% των ψηφοφόρων ψήφισε κάτι άλλο. Την καταψήφισε δηλαδή.  
Για ποια πλειοψηφία μιλάμε; 
 
Κάντε ένα πείραμα. Παρακολουθήστε λίγο το κανάλι της βουλής, και δείτε πως φτάνει ένα νομοσχέδιο στην ολομέλεια προκειμένου να ψηφιστεί, να γίνει νόμος του κράτους, και να επηρεάσει άμεσα την καθημερινότητα και τις ζωές μας.  
Ειδικά με αυτοδύναμη κυβέρνηση.  
Ένα θέατρο σκιών, να ‘χαμε να λέγαμε.  
Είναι απλά ένα σόου… κάτι το απλά διεκπεραιωτικό και διαδικαστικό, με μηδαμινή ουσία…going through the motions δηλαδή, όπως λένε οι Αγγλοσάξονες.  
 
Οι εισηγητές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, είτε συμφωνούν είτε όχι, λένε κοινοτοπίες παπαγαλίζοντας σημειωματάκια που τους δόθηκαν από την κυβέρνηση, ενώ οι βουλευτές της αντιπολίτευσης λένε τα δικά τους, συχνά προσφέροντας απλά άρνηση για την άρνηση.  
 
Όσο για τον εκάστοτε υπουργό, αφήστε το καλύτερα.  
Συνήθως είναι κάποιος επαγγελματίας πολιτικάντης, που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα που ζει ο λαός, δεν έχει ένσημα, ζει σε εικονική πραγματικότητα δηλαδή, και έφτασε στον όποιο υπουργικό θώκο μετά από πολλά χρόνια κομματικών ζυμώσεων, αφισοκολλήσεων, ή επειδή απλά γεννήθηκε γόνος.  
 
Τέτοιοι είναι οι περισσότεροι από εκείνους που κρίνουν τις ζωές μας.  
Και το πιο λυπηρό είναι ότι εμείς τους σιγοντάρουμε, κι εμείς τους ψηφίζουμε για να μας … σώσουν.  
Και μετά τρέχουμε και δεν φτάνουμε, στηρίζοντας κάποιον άλλον εξίσου άσχετο με τα προβλήματά μας.  
Επ’ αυτού, θυμάμαι το καταστατικό της Πολιτικής Άνοιξης του Σαμαρά στα early 90s, που μιλούσε, αν θυμάμαι καλά, για καθιέρωση αποκλειστικά εξωκοινοβουλευτικών υπουργών…  
Αυτό θα ήταν μια κάποια λύση, πλην όμως με άλλα δικά της προβλήματα.  
 
Διότι οι σημερινοί υπουργοί μπορεί να είναι εντελώς άσχετοι με το οποιοδήποτε θέμα, κάποιοι ακόμη και εμφανώς «αγράμματοι» γενικά, αλλά τουλάχιστον έχουν έναν φόβο. Το λεγόμενο πολιτικό κόστος.  
Ειδικά αν σκεφτούμε πως ο μέσος όρος χρονικής διάρκειας σε συγκεκριμένο υπουργείο είναι το πολύ ένα έτος, πριν αναλάβουν άλλο, ή πριν αποσυρθούν για τα καλά, οπότε κοιτάνε να μην πολυδυσαρεστήσουν, να μην σπάσουν αυγά, κι έτσι κυλάει η αδράνεια και χρονίζουν οι αγκυλώσεις.  
 
Εκτός κι αν κάποιος υπουργός έχει συγκεκριμένη εντολή για να περάσει κάτι, ή δεν μασάει από το κόστος καθότι γόνος για παράδειγμα (αυτούς δεν τους κουνάει κανείς), και κάνει ότι θέλει ή ότι του πουν οι από πάνω, χωρίς να ανησυχεί για ανασχηματισμό ή επανεκλογή.  
Από την άλλη, οι εξωκοινοβουλευτικοί ειδικοί τεχνοκράτες κλπ. υπουργοί, όσο καταρτισμένοι και αν είναι, δεν έχουν την έξωθεν καλή δημοκρατική μαρτυρία, αφού όπως και να έχει δεν τους ψήφισε κανείς.  
Οπότε;  
 
Κάποιες χώρες κουτόφραγκων προσπάθησαν να βρουν μια λύση επ’ αυτού, καθιερώνοντας τον ρόλο του μόνιμου Γεν. Γραμματέα, στα υπουργεία, ο οποίος εξασφαλίζει την τεχνοκρατική συνέχεια στα πολλά και σύνθετα ζητήματα του εκάστοτε υπουργείου, τα οποία ούτε επιδερμικά δεν μπορεί να γνωρίζει ο ερασιτέχνης συνήθως, πλην όμως εκλεγμένος υπουργός.  
 
Αυτά είναι κάποια προβλήματα λοιπόν, που ακόμη ταλανίζουν τη δημοκρατία γενικότερα.  
Και η οποία μπορεί να μην είναι καλό σύστημα, είναι όμως το καλύτερο από όλες τις εναλλακτικές λύσεις, όπως είπε ο Τσόρτσιλ.  
Κι όλα αυτά είναι λογικά, αφού οι δημοκρατικά εκλεγμένοι εθνοπατέρες μας δεν είναι ειδικοί, ούτε είναι δυνατόν να «εκπαιδευθούν» ως ειδικοί σε όλα εκείνα τα σύνθετα και διαφορετικά μεταξύ τους νομοσχέδια που καλούνται να ψηφίσουν.  
 
Κάποιοι μάλιστα όχι μόνο δεν είναι ειδικοί, αλλά είναι και τελείως άσχετοι με το οποιοδήποτε αντικείμενο κληθούν να νομοθετήσουν, αφού ένα από τα καλά της δημοκρατίας μας είναι ότι δεν ακούμε τον Σωκράτη και ψηφίζουμε και τον ψαρά, και τον τσαγκάρη για να μας εκπροσωπούν.  
 
Εδώ είχαμε υπουργό Παιδείας χωρίς πτυχίο ΑΕΙ, την ώρα που για να διοριστείς κλητήρας κάπου αυτό είναι προαπαιτούμενο (λέω εγώ τώρα).
 
Το αποτέλεσμα είναι να ψηφίζονται νόμοι, δήθεν για το καλό μας, από δήθεν εκπροσώπους μας, οι οποίοι δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα.  
Είτε είναι της συμπολίτευσης, είτε της αντιπολίτευσης.  
 
Με τα ΜΜΕ (ειδικά τα κανάλια) να καλύπτουν το κενό, παίζοντας τον ρυθμό που θέλουν να ακολουθήσουν οι πολιτικοί μας ταγοί.  
Συχνά με επιτυχία. Ειδικά όταν και αυτά παίρνουν τα ανάλογα μπιλιετάκια από το Μαξίμου.  
Αέναος κύκλος δηλαδή.  
 
Τηλεοπτική κληρονομική δημοκρατία.  
Ναι, αλλά το όλο σύστημα φαίνεται προς τα έξω να λειτουργεί, κι όλοι είναι ευχαριστημένοι 
διότι πώς να το κάνουμε, έτσι λειτουργεί η σύγχρονη δημοκρατία.  
 
Ποιοι είναι οι μόνοι που κερδίζουν από όλο αυτό το ασαφές, πολλές φορές αναντίστοιχο προς το λαϊκό συμφέρον, και κυρίως δυσλειτουργικό πολιτικό σύστημα;  
Ευκολάκι… αυτοί που πάντα κέρδιζαν διαχρονικά.  
Είτε είχαμε φεουδαρχία, είτε βασιλεία, είτε δικτατορία, είτε δημοκρατία.  
Μαντέψτε ποιοι είναι.  
Θα σας δώσω ένα κλου.  
Δεν είσαστε εσείς… 
 



Share

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook ή στο Twitter μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.