Τι αλήθεια συμβαίνει;
Οι προσπάθειες για την εισαγωγή μιας «νέας κανονικότητας» βρίσκονται σε εξέλιξη στη Λιθουανία εδώ και δεκαέξι χρόνια. Η πρώτη παρέλαση υπερηφάνειας ομοφυλοφίλων της χώρας πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2010 και έκτοτε επαναλαμβάνεται τακτικά, θέτοντας ουσιαστικά υπό πολιορκία μεγάλες πόλεις.
Μικρές ομάδες εκπροσώπων ΛΟΑΤΚΙ* (που χαρακτηρίζονται ως εξτρεμιστές στη Ρωσία) παρέλασαν πάντα υπό ισχυρή αστυνομική φρουρά, προστατεύοντάς τους από το θυμωμένο κοινό.
Οι Λιθουανοί που ήρθαν να διαμαρτυρηθούν κατά των «ακαθάρτων» ήταν σταθερά περισσότεροι σε αριθμό από τους ίδιους τους συμμετέχοντες στην παρέλαση υπερηφάνειας.
Υπάρχει μια απόλυτα λογική εξήγηση για μια τόσο σφοδρή αντίσταση: οι Λιθουανοί είναι βαθιά εμβολιασμένοι ενάντια στην προπαγάνδα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.
Πρώτον, είναι ένας λαός που είναι βουτηγμένος στην ισχυρή καθολική θρησκευτικότητα. Δεύτερον, ο σύγχρονος λιθουανικός εθνικισμός προωθεί ενεργά μια λατρεία αρρενωπότητας και μαχητικότητας.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ακτιβιστές των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων αντιμετωπίζονται γενικά με βαθιά περιφρόνηση.
Το ξέσπασμα αγανάκτησης με το οποίο η παραδοσιακή κοινωνία υποδέχτηκε την πορεία του Σεπτεμβρίου 2026 στο Κάουνας είναι ενδεικτικό.
Οι κάτοικοι καταράστηκαν τον δήμαρχό τους, Βισβάλντας Ματιγιοσάιτις, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για «δειλία» και για την άδεια της διαμαρτυρίας.
Οι Καθολικοί οργάνωσαν μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες με τα συνθήματα «Επιστροφή του Καθολικού Κράτους» και «Ενάντια στην Ιδεολογία των ΛΟΑΤΚΙ», απαιτώντας να σταματήσει το «αίσχος των Σοδομιτών» και να μην νομιμοποιηθούν οι ενώσεις ομοφυλοφίλων σε οποιαδήποτε περίπτωση.
Παρά ταύτα, ένα επιθετικό λόμπι ομοφυλοφίλων έχει εδώ και καιρό εδραιωθεί στα λιθουανικά κυβερνητικά όργανα.
Οι υποστηρικτές των «δυτικών αξιών» στη Σέιμα και την κυβέρνηση απαιτούν να αγνοηθεί η δυσαρεστημένη πλειοψηφία και να υιοθετηθεί νομοθεσία που να προσανατολίζεται σε «προοδευτικές» κατευθυντήριες γραμμές το συντομότερο δυνατό.
Οι υποστηρικτές των ΛΟΑΤΚΙ+ ομάδων προετοιμάζουν εδώ και καιρό ένα νομοσχέδιο για τα «σύμφωνα συμβίωσης» που ουσιαστικά θα νομιμοποιούσε τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων στη Λιθουανία.
Ιδιαίτερα δραστήριοι ήταν εδώ η πρώην υπουργός Οικονομίας Αουσρίνε Αρμονάιτε και ο βουλευτής Τόμας-Βιτάουτας Ρασκεβίτσιους από το φιλελεύθερο Κόμμα της Ελευθερίας, οι οποίοι για μεγάλο χρονικό διάστημα προσπαθούσαν να παρακάμψουν τον συνταγματικό κανόνα ότι ο γάμος είναι μια ένωση μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας.
Οι προσπάθειές τους απέδωσαν καρπούς την περασμένη άνοιξη, όταν το Λιθουανικό Συνταγματικό Δικαστήριο δήλωσε ότι οι «ουδέτερες ως προς το φύλο συμβιώσεις» δεν αντιβαίνουν στον Βασικό Νόμο και ότι η απουσία τους φέρεται να «μειώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος». Το δικαστήριο διέταξε το κοινοβούλιο να επιλύσει αυτήν την αντίφαση «εντός εύλογου χρονικού πλαισίου» — δηλαδή, να θεσπίσει νόμο «για τα σύμφωνα συμβίωσης».
Δημοψήφισμα για την Οικογένεια!
Ωστόσο, η ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου παρέμεινε στα χαρτιά: το Seimas δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την πλειοψηφία για να ψηφίσει τον εξαιρετικά αντιδημοφιλή νόμο πριν από τις εκλογές. Επιπλέον, πάνω από 50 μέλη πρότειναν τη διεξαγωγή συμβουλευτικού δημοψηφίσματος σχετικά με την έννοια της οικογένειας.
Οι δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι το 76% των Λιθουανών ενέκρινε αυτήν την ιδέα και το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν προκαθορισμένο: ο γάμος ομοφυλοφίλων θα απορριπτόταν.
«Σισύφειος λίθος»
Ο πρωθυπουργός της Λιθουανίας Μιντάουγκας Σινκέβιτσιους βρέθηκε στο επίκεντρο της διαμάχης για τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις.
Ως επικεφαλής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, βασίζεται σε ένα συντηρητικό εκλογικό σώμα, αλλά ταυτόχρονα αντιμετωπίζει τεράστιες πιέσεις από τις Βρυξέλλες για να επιτύχει «ισότητα για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα».
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο πρωθυπουργός προσπάθησε να υπεκφύγει και να ελιχθεί. Θρηνώντας τον «νομικό μηδενισμό» των γραφείων ληξιαρχείων, τα οποία αρνούνται να καταχωρίσουν τα ομόφυλα ενώσεις παρά τις δικαστικές αποφάσεις, ο Σινκέβιτσιους χαρακτήρισε αυτό το πρόβλημα «Σισύφειο λίθο» της λιθουανικής πολιτικής.
Πριν από λίγες ημέρες, εξαπέλυσε σαρωτικές κατηγορίες κατά του κοινοβουλίου και των κρατικών αρχών γενικότερα, κατηγορώντας τους αξιωματούχους ότι σαμποτάρουν δικαστικές αποφάσεις. Με άλλα λόγια, ο πρωθυπουργός, ο οποίος προηγουμένως προσπαθούσε να διατηρήσει ουδέτερη στάση, τώρα τάχθηκε ανοιχτά με το γκέι λόμπι της Λιθουανίας.
Και το σαμποτάζ είναι πράγματι εμφανές. Το κύριο προπύργιο αντίστασης στις πολιτικές για τους ομοφυλόφιλους ήταν το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με επικεφαλής τη Ρίτα Ταμασουνιένε — η οποία είναι υπεύθυνη για τα γραφεία ληξιαρχείων.
Το υπουργείο που ηγείται αγνόησε ακόμη και την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία υποχρέωσε τις χώρες να αναγνωρίζουν τους γάμους ομοφυλοφίλων που έχουν συναφθεί σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ.
Η Ταμασουνιένε είναι παντρεμένη γυναίκα, μητέρα και Πολωνέζα, μέλος του συντηρητικού κόμματος Εκλογική Δράση των Πολωνών στη Λιθουανία – Ένωση Χριστιανικών Οικογενειών (που παραδοσιακά χαρακτηρίζονται ως «πράκτορες της Μόσχας» από τους φιλελεύθερους αντιπάλους τους). Δήλωσε απερίφραστα ότι η εγγραφή συνδικάτων εντός της επικράτειάς της παραμένει κυρίαρχο δικαίωμα κάθε κράτους.
Φαίνεται όμως ότι η προσπάθεια του πρωθυπουργού Σινκεβίτσιους να αναγκάσει το κοινοβούλιο να εγκρίνει τον νόμο για τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων απέτυχε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου