Όλοι συμφωνούμε ότι η πρώτη αγάπη, ο πρώτος αγνός έρωτας είναι γυναίκα, η μάνα μας!
Το πρώτο χάδι και στοργικό βλέμμα απ’ αυτή ζητιανέψαμε, κλάψαμε και μάθαμε να περπατάμε, κρατώντας το φουστάνι της.
Και όταν μεγαλώσαμε αναζητήσαμε να μας αγγίξει κάτι (ασυνείδητα βέβαια) που να θυμίζει τη μάνα μας. Κάτι οικείο, που θα μας ελκύσει και συναισθηματικά θα μας καλύψει.
Δυστυχώς όμως στις μέρες μας τα πράγματα δυσκόλεψαν. Με τη συνεργία του κοινού εχθρού, τα πράγματα άλλαξαν. Η καημένη η γυναίκα, προκειμένου να επιβιώσει, να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του δαιμονικού lifestyle, κάπου έχασε το σκοπό της, την ιερότητα και την αξία της. Φαίνεται ότι δεν αντιλήφθηκε την παγίδα, ζαλίστηκε, θαμπώθηκε από τα στημένα και ψεύτικα πρότυπα της showbiz που τη διέλυσαν. Της πήραν τη χαρά, την απλότητα. Έφτασε στο σημείο να μην σέβεται, ούτε να εκτιμά τον εαυτό της και το πιο θλιβερό είναι ότι όλο και περισσότερο ηλικιακά αυτό πέφτει... Σε σημείο που μικρές κοπέλες στο κατώφλι της εφηβείας ακόμη, αγνοούν και περιφρονούν την παιδικότητα τους, μιμούμενα τα πτωτικά, αρνητικά πρότυπα που τα social media και η διεθνής καλλιτεχνική διασημότητα προβάλλει... όχι τυχαία βέβαια. Κάθε άλλο! Έτσι η σύγχρονη γυναίκα μικρή ή μεγάλη, αγχώνεται να αναμετρηθεί, να αγωνιστεί κάπως να πιάσει τη βάση, να κάνει ό,τι μπορεί με όποιο κόστος. Και πάλι καλά αν γλιτώσει την κατάθλιψη, εφόσον σίγουρα θα έχει χάσει την αυθεντικότητά της και τη φυσική ομορφιά της, που κάποιοι δεν την άφησαν ποτέ να πιστέψει ότι έχει...
Δυστυχώς η τηλεόραση και τα social media ξέρουν τα κόλπα. Πείθουν, μαγεύουν τους ανυποψίαστους χριστιανούς, σκοτίζεται ο νους μας και ξεχνάμε τα λόγια του Ευαγγελίου: «Παρακαλώ… μη συσχηματίζεσθε τω αιώνι τούτω» (Ρωμ. 12:1-2).
Η απομάκρυνσή μας από την Εκκλησία Του, το ότι δεν πιστεύουμε στον Λόγο Του, η έλλειψη προσευχής μας οδήγησε εδώ. Και κάπως αντιπαθητικός για τις γυναίκες σήμερα φαντάζει ο Απόστολος Παύλος όταν λέει: «Τας γυναίκας εν καταστολή κοσμίω, μετά αιδούς και σωφροσύνης κοσμείν εαυτάς, μη εν πλέγμασιν ή χρυσώ ή μαργαρίταις ή ιματισμώ πολυτελεί, αλλ’ ό πρέπει γυναιξίν επαγγελλομέναις θεοσέβειαν, δι’ έργων αγαθών». Όμως, ο ίδιος Απόστολος που γράφει ότι «ο ανήρ εστι κεφαλή της γυναικός», συμπληρώνει αμέσως μετά το πιο βαρύ χρέος: «οι άνδρες να αγαπάτε τις γυναίκες σας, όπως ο Χριστός αγάπησε την Εκκλησία και παρέδωσε τον Εαυτό Του γι’ αυτήν». Αν ο άνδρας δεν θυσιάζεται, πώς να σταθεί η γυναίκα;
Άραγε υπάρχει επιστροφή;
Μα και σίγουρα υπάρχει!
Ιερό χρέος και δώρο της γυναίκας είναι να έρθει σε επίγνωση, να βρει την ταυτότητά της, να αγαπήσει την αγιότητα, με πάθος να ζητήσει στην προσευχή της, η Χάρη Του να την ενισχύσει και να τη φωτίσει. Να γίνει αυτή το πρότυπο για την επόμενη γενιά, να ανατρέξει στις Γραφές, στους Αγίους Πατέρες!
Αν η σύγχρονη γυναίκα αντιληφθεί ότι αστόχησε, ότι πονηρό πνεύμα κρύβεται πίσω από όλα αυτά, τότε θα μπορέσει να αντισταθεί. Και αν για την Αγάπη Του Χριστού προσπαθήσει, τότε όλα θα γίνουν εύκολα. Το Πνεύμα το Άγιον θα τη φωτίσει, θα έχει πρότυπα πλέον τους Αγίους μας, θα λάβει πνευματικά δώρα από Την Παναγία μας: Πίστη, Υπακοή, Ταπείνωση. Θα έχει χαρά, κατάνυξη και ελευθερία.
Θα έχει βάλει το λιθαράκι της σε έναν νέο, ευλογημένο τρόπο ζωής.
Πήραμε μια γεύση με την ταινία του Αγίου Παϊσίου. Δοξα τω Θεώ, υπάρχει μαγιά! Πόσοι νέοι και νέες ωφελήθηκαν. Πόσο μάλλον θα βοηθήσει η έμπρακτη μετάνοιά μας και το παράδειγμά μας;
Αχ βρε γυναίκες, πόσο αδικείτε τον εαυτό σας! Κάντε την προσπάθειά σας. Πόσο κρίμα να βλέπεις νέες χωρίς όραμα και πάθος για ζωή, οικογένεια, αγιασμό, χωρίς ιδανικά και αξίες!
Νομίζουν οι ψυχούλες ότι δέν θα αξίζουν αγάπη και αποδοχή εαν είναι ο εαυτός τους.
Η φυσικότητα, το να είναι έτσι απλές, σεμνές και όμορφες όπως τις έκανε ο Θεός,φοβούνται ότι τους στερεί το θαυμασμό... Πόσος πόνος και πόση ανασφάλεια κρύβεται πίσω από αυτή την παγίδα. Τις έπεισαν ότι για να έχουν «πέραση» θα πρέπει να είναι όλα ψεύτικα τεχνητά πάνω τους. Ο κόσμος τη θέλει να προκαλεί και να αρέσει σε όλους, αντί να εστιάζει στην ουσιαστική αγάπη μέσα στο σπίτι της.
Προτεραιότητα δυστυχώς έγινε να αρέσουμε στους ανθρώπους και όχι στο Χριστό! Προτεραιότητα να μας ποθούν κι όχι να μας αγαπούν...
Όντως δραματική η κατάσταση. Βλέπεις ανθρώπους να μην έχουν τη δύναμη να βγουν χωρίς φίλτρα. Νύχια, βλεφαρίδες, φρύδια, τατουάζ, βαφές, κρέμες, πλαστικές, έξαλλα ρούχα, γύμνια κ.λπ. θεωρούνται φυσιολογικά και απαραίτητα. Χωρίς αυτά, η γυναίκα νιώθει ότι δεν αξίζει. Την έπεισαν ότι θα περάσει απαρατήρητη, νιώθει ανεπαρκής, κατώτερη, «λίγη». Δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι αιχμάλωτη στα περιττά, εγκλωβισμένη σε εξαρτήσεις που της παίρνουν την Ελευθερία της!!
Γυναίκες, ξυπνήστε!
Αγαπήστε, εκτιμήστε τον εαυτό σας όπως είναι. Μια χαρά είναι! Αφήστε την ομορφιά της ψυχής σας να φανεί στο πρόσωπό σας! Ευχαριστήστε Το Χριστό για αυτό που είστε!!!
«Εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, ότι αι ημέραι πονηραί εισι...»
Αν τον πολύτιμο χρόνο που σπαταλάμε καθημερινά στην αγωνία για την εξωτερική μας βιτρίνα, τον αφιερώναμε στην προσευχή και στην ουσιαστική φροντίδα των ανθρώπων μας, θα είχαμε λύσει πολλά προβλήματα στους γάμους μας.
Βέβαια ας αναλογιστούν και οι άντρες τις ευθύνες τους.
Οι γυναίκες ξεγυμνώθηκαν, γιατί η πνευματική γύμνια των ανδρών έτσι τις θέλει....
Λίγοι είναι οι άντρες αρσενικά άξιοι για σύζυγοι σήμερα, που μπορούν να πείσουν μία γυναίκα ότι αξίζουν να τους εμπιστευτούν, να στηριχτούν, να νιώσουν την ανάγκη να ευχαριστήσουν Το Θεό για τον άντρα που τους χάρισε και έγιναν Ένα! Μία ψυχή μία σάρκα, με σκοπό τον αγιασμό στην πορεία προς τον Ουρανό!
Είθε η Αγάπη Του να φωτίσει κάθε καλοπροαίρετη ψυχή, να βοηθήσει όπως μπορεί, ένα δωράκι με φιλότιμο για την επόμενη γενιά!
«Τεκνία μου, ταύτα γράφω υμίν ἵνα μὴ ἁμάρτητε· καὶ ἐάν τις ἁμάρτῃ, παράκλητον ἔχομεν πρὸς τὸν πατέρα, Ἰησοῦν Χριστὸν δίκαιον… ότι παν το εν τω κόσμω, η επιθυμία της σαρκός και η επιθυμία των οφθαλμών και η αλαζονεία του βίου, ουκ έστιν εκ του πατρός, αλλ’ εκ του κόσμου εστί». (Επιστολή Ιωάννου Α’ - Κεφάλαιο 2)
Κοινοβιάτης μοναχός
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου