Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας
Ἡ πρόσφατη εἰκόνα τοῦ ἀρχιεπισκόπου Κρήτης (γνωστοῦ βεβαίως καί γιά ἄλλα ἀνδραγαθήματα, ὅπως οἱ δηλώσεις του περί ὁμοφυλοφιλίας ὡς...«ἰδιαιτερότητας» καί «προσανατολισμοῦ» ἤ οἱ γονυκλισίες του μέσα σέ παπικό ναό, καθώς καί μπροστά στόν τάφο τοῦ δαιμονισμένου ἀντίχριστου Καζαντζάκη), μαζί μέ ἕνα αἱρετικό παπικό μπροστά στήν Ὡραία Πύλη κατά τόν ἑορτασμό ἐπανακομιδής τῆς κάρας τοῦ Ἀποστόλου Τίτου, ἔρχεται νά προστεθεῖ σέ μία εὐρύτερη σειρά ἀποτρόπαιων εἰκόνων, ἀπό τίς ὁποῖες δυστυχῶς βρίθουν πιά οἱ ὀρθόδοξοι ναοί τῆς χώρας.
Μιλᾶμε γιά ἕνα ἀδιανόητης ἔντασης καί ἔκτασης ξεχαρβάλωμα, ὅπου ὁ κάθε λυκοποιμένας (σέ ἐπίπεδο μάλιστα ὄχι μόνο ἐπισκόπων, ἀλλά καί ἁπλῶν παπάδων πλέον) κάνει κυριολεκτικά ὅ,τι τοῦ καπνίσει. Ἄλλος συμπροσεύχεται μέ κάθε λογῆς αἱρετικούς. Ἄλλος συλλειτουργεῖ μέ σχισματικούς/ἀχειροτόνητους Οὐκρανούς. Ἄλλος ἐπιτελεῖ ἐκκλησιαστικές ἀκολουθίες σέ νεοελληνική μετάφραση (καθότι ὁ γνωστός πλανεμένος «νεορθόδοξος» Καρυώτογλου τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ραγκαβά ἔχει δυστυχῶς καί ἀρκετούς ἀκόμη μιμητές). Ἄλλος ὀργανώνει συναυλίες μέ πιάνα καί μπουζούκια καί κάθε λογῆς περίεργους χορωδούς ἀκόμη καί τῆς πιό μακάβριας νεοεποχίλας (ὁ ἀπόηχος τῶν δαιμονικῶν οὐρλιαχτῶν στόν ναό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στήν Καβάλα ἀκόμη τρυπᾶ τά αὐτιά καί τίς ψυχές μας). Ἄλλος ξηλώνει τον Ἐσταυρωμένο ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα. Ἄλλος βεβηλώνει τήν Θεία Λειτουργία, μετατρέποντάς την σέ θεατράλε διάλεξη πρός κατήχηση δῆθεν τῶν μαθητῶν. Ἄλλος φωνάζει ἀπό ἄμβωνος ὡς κρατικοδίαιτος νεοσεργιανιστής ντίλερ τῆς νέας ταυτότητας καί τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ (κατακεραυνώνοντας καί τούς συνωμοσιολόγους ψεκασμένους ταλιμπάν ἀντιφρονοῦντες). Ἄλλος στελεχώνει ἐνοριακά ἀναλόγια μέ γυναικεῖες χορωδίες. Ἄλλος βγάζει δικές του...large θεωρίες περί νηστείας. Ἄλλος καλεῖ τόν κόσμο νά προσέλθει στή Θεία Κοινωνία χωρίς προετοιμασία καί ἐξομολόγηση. Καί, γενικά, ἕνα συνεχές «δέν πειράζει» μαζί μέ ἕνα ἀδιάκοπο «ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη καί ὅλα τά ἀποδέχεται» κυριαρχοῦν παντοῦ.
Πρόκειται γιά ἕνα καθολικό καί τρομακτικό ξεχαρβάλωμα, ἀπολύτως σκόπιμο βεβαίως καί καλά ὀργανωμένο, μέ ἕνα πλῆθος ἐπίορκων, ξεπουλημένων καί συνειδητά ἀντίχριστων ταγῶν νά πρωταγωνιστεῖ στήν ἐνορχήστρωση καί προώθησή του, ἀλλά καί μέ ἕνα δεύτερο πλῆθος πλανεμένων καί ἀκατήχητων ρασοφόρων νά συνεπικουρεῖ στό ὄνειδος ἐν εἴδει φάλαγγας χρησίμων ἠλιθίων. Δυστυχῶς κάθε μέρα πού περνᾶ, βουλιάζουμε ὅλο καί περισσότερο σέ μία φρικωδῶς δαιμονική κατάσταση, πού μᾶς φέρνει ὅλο καί πιό κοντά στήν μεθοδικά προετοιμαζόμενη δαιμονική Πανθρησκεία. Καί εἶναι γεγονός ὅτι αὐτή ἡ νέα θρησκεία, ποῦ κάποια στιγμή θά φέρει τόν Ἀντίχριστο, δέν μπορεῖ νά ὁλοκληρωθεῖ χωρίς τή βεβήλωση τῆς ὀρθόδοξης λατρείας, χωρίς τήν κατάργηση τῶν δογμάτων της, χωρίς τόν μαγαρισμό τῶν ἱερῶν της χώρων, χωρίς τόν πλήρη εὐτελισμό τῶν λειτουργῶν της. Καί ἔχει εἰπωθεῖ ἐξάλλου ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό ὅτι τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως θά σταθεῖ καί θά λατρευτεῖ μέσα σέ ἅγιο τόπο.
Πρός τά ἐκεῖ ὄντως βαδίζουμε. Ἐμεῖς ὅμως ἔχουμε προειδοποιηθεῖ ἐπανειλημμένα γιά ὅλα αὐτά ἀπό τούς Ἁγίους μας καί δέν εἶναι τυχαῖο πού σέ λίγες μέρες (τήν προσεχῆ Κυριακή) θά ξανακούσουμε στούς ναούς τήν περίφημη προφητική προειδοποίηση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρός τούς Χριστιανούς: «Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ…ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ γρηγορεῖτε» (Πράξ. κ΄ 28-31). Καί νά μήν ξεχάσουμε ἀσφαλῶς μέ πόση ἀκρίβεια ὁ ἴδιος Ἀπόστολος ξεκαθαρίζει τά πράγματα γιά ὅσους ἐπιχειροῦν νά διαστρέψουν τό Εὐαγγέλιο κηρύσσοντας προσωπικές τους πλάνες, ἀλλά καί πόση ἀπογοήτευση αἰσθάνεται γιά ὅσους πιστούς παρασύρονται: «Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον, ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω» (Πρός Γαλάτας α΄ 6-8).
Ὅλα εἶναι με ἀκρίβεια γραμμένα καί συνεπῶς ἀπολύτως ξεκάθαρα γιά τό πόση προσοχή πρέπει νά ἔχουμε καί ποιό τεῖχος ἀπείθειας καί ἀνένδοτης ἀνυπακοῆς ὀφείλουμε νά ὑψώσουμε ἀπέναντι στούς ὀλετῆρες λυκοποιμένες. Τί ἔτι χρείαν ἄραγε ἔχομεν μαρτύρων;








Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου