Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων
Είναι σε όλους γνωστό ότι οι Έλληνες αγαπούσαν και σέβονταν τη φύση και τα όντα της , διότι πίστευαν ότι ακόμη και τα φαινομενικά βλαβερά εκτελούσαν ωφέλιμο σκοπό που δεν τον γνωρίζουμε. Τώρα τελευταία η επιστήμη προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει όλα τα μυστικά του ζωικού βασιλείου.
Όμως η μνημόνευση ορισμένων άγριων ζώων τα οποία ήταν φοβερά και τρομερά στον άνθρωπο και χρειάστηκαν εκστρατείες για να τα εξολοθρεύσουν δημιουργεί υπόνοιες ότι αυτά τα μυθολογικά τέρατα κρύβουν κάποια διαφορετική αλήθεια, όπως λ.χ κάποιος ληστής, μολυσματική νόσο, βλαβερά έντομα, ή μύθοι από ζώα προϊστορικών εποχών
Τέτοια υπερφυσικά όντα στην Ελληνική Μυθολογία είναι τα εξής:
1/ Ο Καλυδώνιος Κάπρος
2/ Ο Ερυμάνθιος Κάπρος
3/ Η Κρομμυονία Συς
4/ Ο Λέων της Νεμέας
5/ Ο Κιθαιρώνιος Λέων
6/ Η Κερυνίτης και Μαιναλία Ελαφος
7/ Ο Μαραθώνιος Ταύρος
8/ Ο Μινώταυρος
9/ Ο Πύθων
10/ Ο Πήγασος
11/ Ο Χρυσόμαλος Κριός
12/ Οι ίπποι: του Αρείωνος, του Ξάνθου, του Βαλίου, Πηδάσου, Κυλλάρου και των Λαμιών κ.α
Στο παρόν θα ασχοληθούμε με τα έξη πρώτα:
Ο Καλυδώνιος κάπρος ήταν άγριο θηρίο και είχε μέγεθος σαν ταύρος, δόντια σαν ελέφαντας, τρίχες σαν βέλη, φωνή κροτώδη σαν κεραυνός, μάτια σαν φωτιές και από τους ώμους του έτρεχε αφρός θερμότατος. Τον κάπρο τον έστειλε η θεά Άρτεμις στην Καλυδώνα(περιοχή Αντιρρίου) για να τιμωρήσει τον ασεβή Οινέα επειδή δεν θυσίαζε σε αυτήν. Αυτός έτρωγε ανθρώπους και ζώα και έγινε ο φόβος και ο τρόμος στην περιοχή σε βαθμό ώστε οι άνθρωποι κλείστηκαν στα σπίτια τους. Κατόπιν τούτου ο Μελέαγρος γιός του Οινέως έκανε συμμαχία για να σκοτώσει τον κάπρο. Στην εκστρατεία έλαβαν μέρος όλοι οι επίσημοι ήρωες της Ελλάδος και σκότωσαν τον κάπρο. Το δέρμα και τα δόντια του τα αφιέρωσαν στον ναό της Αρτέμιδος.
Μερικοί λένε ότι ήταν κάπρος, άλλοι λένε ότι ήταν κάποιος άγριος ληστής που τρομοκρατούσε την περιοχή.Είναι τόσο παλιές ιστορίες ώστε η αλήθεια κρύβεται στο μύθο
Ο Ερυμάνθιος κάπρος πήρε το όνομα του από το όρος Ερύμανθο, όπου είχε φωλιά. Και αυτός έκανε καταστροφές στην Αρκαδία και τρομοκρατούσε τους κατοίκους και τα ποίμνια τους. Με τέχνη και πιθανόν με δίχτυ τον συνέλαβε ο Ηρακλής και τον πήγε στον Ευρυσθέα. Όταν τον είδε εκείνος στους ώμους του Ηρακλή λέγεται ότι κρύφτηκε σε χάλκινο πιθάρι. Τα δόντια του αφιερώθηκαν στο ναό του Απόλλωνα σύμφωνα με τους Κυμαίους
Ο Κρομμυονίδα Συς(γουρούνα)
Ήταν θηρίο αγριότατο και ανίκητο. Εφώλευε στην Κρομμυώνα της Κορίνθου και κατέστρεφε την γύρω περιοχή. Την φόνευσε ο Θησέας περνώντας από την περιοχή. Και η Συς λένε ότι αλληγορούσε ληστή. γιό κάποιου Φαιάς ονομαζόμενου. Μάλιστα λέγεται ότι αυτή γέννησε τους δύο πιο πάνω κάπρους
Ο Λέων της Νεμέας
Αυτός εφώλευε σε βαθύτατο σπήλαιο στις υπώρειες του όρους Τρητού μεταξύ Νεμέας και Μυκηνών. Το όνομα πήρε το όρος Τρυτό από το δίστομο σπήλαιο (με δύο τρύπες εισόδου και εξόδου). Ο Λέων θεωρείτο άτρωτος από σίδερο και χαλκό. Στο σπήλαιο ήταν αδύνατον να τον φονεύσεις γιατί το είχε δίπορτο. Ο Ηρακλής τον τόξευσε αλλά ήταν αδύνατον να τον σκοτώσει με τόξο. Οπότε κλείνει με τοίχο τη μια οπή του σπηλαίου και κυνήγησε τον ταύρο εντός του σπηλαίου τον πιάνει από τον τράχηλο και τον έσφιξε μέχρι πνιγμού. Ο Λέων όμως του έκοψε το ένα δάκτυλο και έμεινε εννεαδάκτυλος. Ο δάκτυλος του τάφηκε στη Λακεδαίμονα και ο τάφος του δακτύλου του φέρει πέτρινο λέοντα. Τη δορά του είχε ο Ηρακλής σαν σκέπασμα, την καλούμενη λεοντή.
Ο Κιθαιρώνος Λέων ήταν στον Κιθαιρώνα και κατέβαινε και έτρωγε τα βόδια του Αμφιτρύωνα και του Θεστίου. Κι’ αυτόν τον σκότωσε ο Ηρακλής.
Η Κερυνίτης και Μαινάλια Ελαφος.
Ηταν η χρυσοκερατη προορισμένη για τον τρίτο άθλο του Ηρακλή όταν αυτή έφυγε προς τον Κελάδοντα ποταμόν. Στο διάστημα αυτό η Αρτεμις θήρευε τις άλλες τέσσερες ελάφους της. Εκεί ήλθε στον λόφο Κερύνειον και εξ’ αυτού ονομάστηκε Κερυνίτης και όταν ύστερα ήρθε στο όρος Μαίναλον της Αρκαδίας ονομάστηκε Μαιναλία. Ο Ηρακλής την συνάντησε στην Οινόη αλλά δεν τόλμησε να την φονεύσει κατ’ εντολή του Ευρυσθέα να την παρουσιάσει ζωντανή.
Την κυνηγούσε ένα χρόνο έως ότου την κούρασε και όταν ήρθε στο Αρτεμίσιον όρος και κατέβηκε στον Λάδωνα ποταμό. Εκεί την τόξευσε και την έπιασε διαβαίνοντας το ποταμό. Κατ’ άλλους έπιασε τα ίχνη της και την έπιασε όταν κοιμόταν, ή με δίχτυ και την πήγε ζωντανή στον Ευρυσθέα.
Σχολιασμός
Στην προϊστορική Ελλάδα ζούσαν πολλά εντυπωσιακά ζώα, ιδιαίτερα κατά την Πλειστόκαινο εποχή (Εποχή των Παγετώνων). Η περιοχή της Ελλάδας είχε τότε πλούσια πανίδα με μεγάλα θηλαστικά, αρπακτικά και παράξενα είδη.
Μερικά από τα σημαντικότερα ήταν:
- μαμούθ και μαστόδοντες,
- νάνοι ελέφαντες στα νησιά του Αιγαίου,
- ιπποπόταμοι,
- σπηλαίες αρκούδες,
- σπηλαίες ύαινες,
- λιοντάρια της στέπας,
- άγρια άλογα,
- γιγάντια ελάφια,
- ρινόκεροι,
- βίσονες,
- πρωτόγονοι ταύροι (άουροχς).
Ιδιαίτερα γνωστά είναι:
- οι νάνοι ελέφαντες της Τήλος,
- τα μαστοδοντικά ευρήματα στα Γρεβενά,
- και τα απολιθώματα μεγάλων θηλαστικών στη Μηλιά Γρεβενών, όπου βρέθηκαν τεράστιοι χαυλιόδοντες μαστόδοντα.
Οι δεινόσαυροι δεν έχουν βρεθεί σε σημαντικό βαθμό στον ελλαδικό χώρο, επειδή τα περισσότερα ελληνικά πετρώματα της εποχής εκείνης βρίσκονταν κάτω από θάλασσα. Αντίθετα, έχουν βρεθεί πολλά θαλάσσια απολιθώματα.
Μερικά από αυτά τα ζώα πιθανόν επηρέασαν και την ελληνική μυθολογία:οι νάνοι ελέφαντες ίσως συνδέθηκαν με τον μύθο των Κυκλώπων, ενώ μεγάλα αγριογούρουνα και θηρία πέρασαν σε μορφές όπως η Κρομμυωνία συς.
Ευρυσθέας και Ηρακλής
Ο Ηρακλής ήταν ο μεγαλύτερος ήρωας της ελληνικής μυθολογίας, γιος του Δία και της Αλκμήνης. Διακρινόταν για την υπεράνθρωπη δύναμή του και το θάρρος του.
Ο Ευρυσθέας ήταν βασιλιάς των Μυκηνών και συγγενής του Ηρακλή. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Ηρακλής αναγκάστηκε να τον υπηρετήσει, επειδή η Ήρα τον καταδίωκε από ζήλια.
Ο Ευρυσθέας ανέθεσε στον Ηρακλή τους περίφημους «Δώδεκα Άθλους», δηλαδή εξαιρετικά δύσκολες αποστολές, όπως:
- τη θανάτωση του λιονταριού της Νεμέας,
- τη Λερναία Ύδρα,
- τον Ερυμάνθιο κάπρο,
- τον Κέρβερο από τον Άδη.
Ο σκοπός ήταν να εξοντωθεί ο Ηρακλής. Ομως εκείνος ολοκλήρωσε όλους τους άθλους και έγινε σύμβολο δύναμης, αντοχής και υπέρβασης των δυσκολιών.
(12/5/26)
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου