Ο ΤΡΟΠΟΣ μέ τόν ὁποῖο ἄνοιξε καί πάλι ἡ συζήτηση γιά τό θέμα τῶν ἀμβλώσεων εἶναι ἐνδεικτικός τοῦ πῶς ἀντιλαμβανόμαστε τόν δημόσιο διάλογο γιά κρίσιμα θέματα σέ νέους καιρούς.
Τό συγκεκριμένο ζήτημα εἶναι ἀσφαλῶς νομικό, τί ἐπιτρέπεται καί τί δέν ἐπιτρέπεται, εἶναι ζήτημα γονεϊκό, εἶναι ζήτημα ἐλευθερίας καί ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, εἶναι ζήτημα ὑγείας καί βεβαίως εἶναι ζήτημα βαθιά φιλοσοφικό: Τί εἶναι καί τί δέν εἶναι ζωή. Θέση ἀρχῆς: Ἡ Πολιτεία δέν πρέπει οὔτε νά ἀπαγορεύει τίς ἀμβλώσεις οὔτε νά προπαγανδίζει κατά τῶν γεννήσεων. Πρέπει νά ἐγγυᾶται τήν ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου νά ἀποφασίσει αὐτό πού θέλει γιά τήν ζωή του καί βεβαίως ἔχει τήν εὐθύνη νά διαφωτίζει τούς πολῖτες. Τί σημαίνει αὐτό;
Ἐρώτημα πρῶτο: Μπορεῖ μιά νεαρά γυναῖκα δεκαέξι ἐτῶν πού ἐγκυμονεῖ νά φέρει ζωή στήν ζωή καί νά γίνει ἡ ἴδια γονέας πρίν ζήσει ἡ ἴδια τήν ζωή της;
Ἡ μητρότητα δέν εἶναι «φαίνεσθαι», εἶναι ἀποστολή. Σύμφωνα μέ ἔρευνες, τό 25% τῶν ἐκτρώσεων γίνεται ἀπό νεαρά ἀνήλικα κορίτσια. Ἄν καί ἡ ἀπάντηση ἐδῶ εἶναι περίπου αὐτονόητη, ἡ ἀπόφαση αὐτή εἶναι θέμα οἰκογενειακοῦ συμβουλίου μέ τυχόν συνδρομή εἰδικοῦ πού παρέχει ἡ Πολιτεία, ἐφ’ ὅσον συναινεῖ ἡ οἰκογένεια. Ὁ ἰδιωτικός βίος εἶναι ἀπαραβίαστος. «Ὅποιος ἔχει τήν ἐλευθερία ἔχει καί τήν εὐθύνη», ὅπως ἔλεγε ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Σιατίστης Παῦλος.
Πίσω ἀπό πολλές κατεστραμμένες προσωπικότητες θυμωμένων νεαρῶν ἐνδεχομένως κρύβονται παιδιά πού λόγῳ συνθηκῶν μεγάλωσαν μέ νεαρές μητέρες σέ δύσκολες ἀνατροφές.
Ἐρώτημα δεύτερο: Εἶναι ἡ ἄμβλωση μιά ἀκίνδυνη ἰατρική πράξη ἤ κρύβει κινδύνους;
Εἰδικοί λένε ὅτι ἡ ἐπιλογή αὐτή δέν εἶναι τό ἴδιο μέ τό νά πήγαινες σέ ἕναν ὀδοντίατρο. Μπορεῖ ὑπό προϋποθέσεις νά δημιουργήσει βλάβη στήν ἀναπαραγωγική ἱκανότητα μιᾶς γυναίκας. Ἀποστολή ἑνός κράτους δικαίου, δέν εἶναι νά ὑποχρεώσει μιά μητέρα νά κάνει τό αὐτό ἤ τό ἄλλο, αὐτό πρέπει νά εἶναι ἀποτέλεσμα δικῆς της ἐλεύθερης βουλήσεως. Ἐάν ὅμως ὅπως παραπάνω περιγράψαμε, ἡ Πολιτεία πρέπει ὑπό τύπον ἐκφράσεως συμβουλευτικῆς γνώμης, νά προειδοποιήσει μιά ἀνήλικη μέ ὁδηγίες τί συνέπειες μπορεῖ νά ἔχει ἡ γέννηση ἑνός παιδιοῦ ἐντός ἀνηλικότητας, ἄλλο τόσο ὀφείλει νά τήν ἐνημερώσει γιά τίς ἐπιπλοκές πού μπορεῖ νά ἔχει μιά ἄμβλωση στήν μελλοντική ἀναπαραγωγική της ἱκανότητα. Δέν βγάζεις τόν φρονιμίτη ὅταν κάνεις ἄμβλωση.
Ἐρώτημα τρίτο: Πῶς βλέπει ἡ Πολιτεία τό δικαίωμα στήν μητρότητα; Δεδομένης τῆς συνταγματικῆς κατοχυρώσεως τῆς οἰκογένειας, τό ἐνθαρρύνει; Τό ἀποθαρρύνει;
Κάθε χρόνο γίνονται, σύμφωνα μέ ἔρευνες 150.000 ἀμβλώσεις ὅσος εἶναι περίπου ὁ πληθυσμός τῆς Λάρισας. Χάνουμε κάθε χρόνο μιά Λάρισα. Μιά χώρα πού ἀντιμετωπίζει ὀξύτατο δημογραφικό πρόβλημα, μέλος μιᾶς παρηκμασμένης Εὐρώπης πού προάγει τήν ἀτομική μοναξιά πολυτελείας, σέ ἀντίθεση μέ ἄλλες ἠπείρους (στήν Ἀφρική τό 75% τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι νέοι κάτω τῶν 35 ἐτῶν) ἐρωτᾶται: Ἡ Πολιτεία πρέπει νά ἐνημερώνει, χωρίς νά ἐπιβάλλει τίς ὑποψήφιες νέες μητέρες, ποιές εἶναι οἱ θετικές καί ποιές οἱ ἀρνητικές συνέπειες καί μετά νά τίς ἀφήνει νά ἀποφασίζουν ἐλεύθερες; Ναί ἤ ὄχι;
Ἐρώτημα τέταρτο, τό ἠθικό. Ἔχει ἀνθρώπινο δικαίωμα στήν ζωή ἕνα ἔμβρυο ὅταν ἀρχίσει νά κτυπᾶ ἡ καρδιά του;
Εἶναι θέμα φιλοσοφικό, ἰδεολογικό καί θρησκευτικό καί νομικό. Ἄν ἀναλογιστοῦμε ὅτι ἡ Πολιτεία ἔχει θεσπίσει μέ νόμο «ἀνθρώπινα δικαιώματα» σέ «ἄλογα ὄντα» τῶν ὁποίων ἡ ζωή εἶναι σέ διακινδύνευση μέ κακοποίηση ὅπως εἶναι οἱ γάτες, οἱ σκύλοι, τά γαϊδουράκια τῆς Ὕδρας καί τῆς Σαντορίνης, ποιά εἶναι ἡ ἀπάντηση πού δίνουμε γιά ἔλλογα ὄντα πού περιμένουν στήν ἀναμονή γιά ζωή; Καί πάλι ἡ ἀπάντηση ἀνήκει σέ αὐτόν πού ἔχει κυρίαρχο δικαίωμα πάνω στό σῶμα του. Διότι ἄν ἡ ἀπάντηση δέν εἶναι ἐλεύθερη, καί τό Κράτος σέ καθοδηγεῖ, στό ὄνομα τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας νά μήν κάνεις παιδιά σέ νεώτερη ἡλικία (ἐφ’ ὅσον αὐτό προκύψει ἀπό μία ἀδόκητη ἐγκυμοσύνη), τότε μήπως ἐργάζεται συνειδητά ἤ ἀσυνείδητα γιά δύο βιομηχανίες πού τζιράρουν πολλά δισεκατομμύρια εὐρώ ἐτησίως;
Γιά τήν βιομηχανία τῶν ἀμβλώσεων καί γιά τήν βιομηχανία τῆς ἐξωσωματικῆς γονιμοποιήσεως; Εἶναι ἆρά γε ψέματα ὅτι πολλές γυναῖκες πού ἔκαναν ἄμβλωση σέ νεαρή ἡλικία δηλώνουν στά σαράντα τους μετανιωμένες πού περνοῦν τήν μακρά διαδικασία προσπάθειας νά κάνουν παιδί μέ ἐξωσωματική ἤ μέ κατάψυξη ἐμβρύου ἤ μέ παρένθετη μητέρα; Εἶναι ψέματα ὅτι ἀρκετές λένε «κρῖμα πού δέν ἔφερα ζωή στήν ζωή ὅταν μποροῦσα καί μοχθῶ τώρα πού δυσκολεύομαι;».
Ὑπάρχει τέλος καί τό φιλοσοφικό καί θρησκευτικό θέμα. Στό ἐπιτυχημένο σήριαλ τοῦ Mega γιά τήν ζωή τοῦ Ἁγίου Παϊσίου ἦρθε στό φῶς τῆς δημοσιότητας ἕνα ἄγνωστο πραγματικό περιστατικό: Τόν πλησίασε κάποτε μιά γυναῖκα καί τοῦ ἔθεσε τό δίλημμα πού τήν βασάνιζε: Εἶχε ἤδη τρία παιδιά, ἦταν ἔγκυος σέ ἕνα τέταρτο καί ἤθελε –προσέξτε φρασεολογία πού ἔχουμε υἱοθετήσει γιά ἀνθρώπινη ζωή– «νά τό ρίξει.» Καί μόνο τό ρῆμα εἶναι ἀποτρόπαιο καί ἐνοχικό.
Ἡ ἀνθρώπινη ζωή δέν εἶναι «πτώση». Ὁ Ἅγιος, μοναχός τότε, τήν παρότρυνε νά τό κρατήσει, μέ τήν πρόβλεψη ὅτι θά φέρει εὐλογία στήν ζωή της. Ὅταν ὁ Παΐσιος νοσηλευόταν μέ σοβαρά προβλήματα ὑγείας στό νοσοκομεῖο, λίγο πρίν ἀπό τήν ἐκδημία του, ἡ κυρία τόν ἐπισκέφθηκε στό νοσοκομεῖο μαζί μέ τόν 19χρονο υἱό της. Τόν εἶχε «κρατήσει». Ὁ Ἅγιος δέν τήν θυμόταν στήν ἀρχή, ἀλλά ἐκείνη ξέσπασε σέ ἀναφιλητά ὅταν τόν ἐνημέρωσε ὅτι τό παιδί γεννήθηκε καί ἔδωσε ἄλλη διάσταση στήν ζωή της. Ἡ ἀπόφασή της δέν ἐπεβλήθη ἀπό τόν νόμο ἀλλά ἀπό τίς πεποιθήσεις της.
Τούτων δοθέντων τό συμπέρασμα εἶναι τό ἑξῆς: Τό Κράτος σέ συνθῆκες ἐλευθερίας δέν πρέπει οὔτε νά ἀπαγορεύει τίς ἀμβλώσεις, οὔτε νά ἀπεμπολεῖ τό δικαίωμα τοῦ νά ἐνημερώνει τίς ὑποψήφιες μητέρες γιά τίς συνέπειες τῶν ἐπιλογῶν τους. Καί σίγουρα δέν πρέπει νά λιθοβολεῖ ὅποιον τολμᾶ νά θέσει ἕνα θέμα στόν δημόσιο διάλογο. Ἕνα φιλελεύθερο κράτος δέν πολιτεύεται μέ τό «ἀπαγορεύεται» ἀλλά μέ τό δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς. Καί δέν ἐπιβάλλεται μέ τό νά συντρίβει κάθε διαφορετική ἄποψη γιά τήν μητρότητα. Ἕνας ἀληθινός φιλελεύθερος τέλος δέν εἶναι ἀξιωματικά ὑπέρ τῶν ἀμβλώσεων (αὐτός εἶναι ὁ πραγματικός «ἀκροδεξιός») ἀλλά ὑπέρ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπιλογῆς μεταξύ γεννήσεων καί ἀμβλώσεων. Αὐτό, ναί, πράγματι, εἶναι σεβασμός στήν διαφορετικότητα τῶν ἀνθρώπων.
ΥΓ.: Τό 1982 ὅταν ἐνομοθετήθησαν οἱ ἀμβλώσεις, ὁ πληθυσμός μας ἀνήρχετο σέ 9,85 ἐκ. Ἕλληνες καί 34.000 μετανάστες. Τό 2026 ὁ πληθυσμός μᾶς ἀνέρχεται σέ 8,46 ἐκ. Ἕλληνες καί 1,4 ἑκ. μετανάστες…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου