Η συνταρακτική πτώση της Νινευή, της Βαβυλώνας και της Αιγύπτου και η υποδούλωσή τους στους Πέρσες, η λίγο νωρίτερα πτώση της Τροίας, οι κάτοικοι της οποίας ανήκαν στην ίδια φυλή με τους καταστροφείς της, οι τραγικές περιπέτειες των ηρώων που μετείχαν στην εκστρατεία, καθώς και οι εξοντωτικοί πόλεμοι μεταξύ των ελληνικών πόλεων (Άργος, Σπάρτη, Κόρινθος, Θήβες, Αθήνα), αλλά και η ολοκληρωτική εξαφάνιση πόλεων, όπως της Ποτίδαιας, των Σταγείρων, των Πλαταιών, της Μυτιλήνης κ.ά., των οποίων οι κάτοικοι κατεσφάγησαν ή πουλήθηκαν ως δούλοι, αποκάλυψαν στους ανθρώπους τα ελαττώματα, τα ασυγκράτητα πάθη, τα άγρια ένστικτα, την τρομερή εγωπάθεια και την ψυχική σκληρότητα του ανθρώπου.
Από το αποτρόπαιο αυτό καμίνι ξεπήδησαν φλόγες που συντάραξαν και αναστάτωσαν τις ψυχές των ανθρώπων. Για τους Έλληνες αυτό αποτέλεσε σημείο καμπής. Κάτι έπρεπε να γίνει.
Ανήσυχοι από τις τραγωδίες των ίδιων και των γύρω λαών, οδηγήθηκαν σε ώριμο προβληματισμό για το μέλλον του ανθρώπου της εποχής τους. Ο ψυχικός πόνος και τα δεινά κινητοποίησαν το πνεύμα των σοφών και μορφωμένων της εποχής, οι οποίοι αναζήτησαν τρόπους ώστε να αποφευχθούν στο μέλλον τόσο μεγάλες καταστροφές, εξανδραποδισμοί, σκληρότητα, πόνος και δάκρυα.
Στους σκοτεινούς αιώνες μετά τον Τρωικό πόλεμο το Ελληνικό πνεύμα δεν έμεινε σε αδράνεια. Ήταν η εποχή που είχαν καταρρεύσει τα ισχυρά βασίλεια: πρώτα το Μινωικό και κατόπιν το Μυκηναϊκό. Ακόμη δεν ξέρουμε την ακριβή αιτία της πτώσης τους. Ίσως και να ήταν η έκρηξη του ηφαιστείου της Θύρας που επέφερε ή επιτάχυνε την καταστροφή. Όλα αυτά έβαλαν τον Ελληνικό κόσμο σε σκέψη και περισυλλογή. Κάτι έπρεπε να γίνει για να βγουν από την πτώση και την αφάνεια. Τότε θριάμβευσε το Ελληνικό Πνεύμα που τους έδωσε τη λύση. Εκείνη την εποχή, το 774 π.Χ ξεκίνησαν το θεσμό των Ολυμπιακών Αγώνων προς απορρόφηση των εμφυλίων πολέμων.
Άρχισαν να μελετούν τρόπους καλύτερης διακυβέρνησης των πόλεων. Πρώτος ο Ηράκλειτος, γύρω στο 500 π.Χ., διατύπωσε ριζοσπαστικές αντιλήψεις για την κοινή ανθρώπινη τάξη και τον νόμο, σε μια εποχή κατά την οποία ο ξένος συχνά ήταν δούλος, ανεπιθύμητος ή εχθρός και μπορούσε ακόμη και να οδηγηθεί στον βωμό και να θυσιαστεί στους θεούς.
Τότε αναδείχθηκαν ελεύθερα πνεύματα που πίστευαν στην ελευθερία του ατόμου ως υπέρτατο αγαθό. Οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί δίδαξαν έκτοτε όχι όσα σχετίζονταν με τον πόλεμο, τις εκστρατείες και τους εξοπλισμούς, αλλά το πώς θα μορφωθεί και θα διοικηθεί καλύτερα ο άνθρωπος και η πολιτεία.
Από τον Θαλή έως τον Αριστοτέλη, επηρεασμένοι και από την ορφική φιλοσοφία και λατρεία, αναζητούσαν τρόπους αποφυγής των πολέμων, ώστε οι άνθρωποι να ζουν ήρεμοι και ελεύθεροι τον βίο τους.
Τότε έκαναν θεσμό τους Αθλητικούς Αγώνες και τους ονόμασαν Ολυμπιακούς προς τιμήν του Δία και των Ολύμπιων θεών. Τον αθλητικό αγώνα χρησιμοποίησαν για την αποφυγή πολέμων μεταξύ των Ελληνικών πόλεων. Και με την Ανακωχή θέσπισαν το σταμάτημα των πολέμων όσο διαρκούσαν οι αγώνες.
Τότε αντιλήφθηκαν ότι οι άνθρωποι είχαν ανάγκη από μόρφωση, για να αλλάξουν τη νοοτροπία του σκληρού και αιμοχαρούς πολεμιστή. Είχαν, επίσης, ανάγκη να εντάξουν στην κοινωνία τις ηθικές αξίες, όπως τις ακόλουθες και άλλες:
* Ισορροπία, φρόνηση, σωφροσύνη, μετριοφροσύνη. Ευψυχία, ελευθερία, αυτονομία.
Ευκοσμία, κάλλος, αλήθεια.
Ανδρεία, πειθαρχία, ατομική ευθύνη.
Φιλία, έρωτας, αγάπη, δικαιοσύνη.
Φιλοπατρία, συνεργασία, ειρήνη.
Οικογένεια, ενότητα, φιλία.
Αρετή, αλληλεγγύη, εντιμότητα,
Σεβασμός προς τον άνθρωπο, εφαρμογή των νόμων
Έρωτας προς το γυναικείο φύλο και αγάπη και σεβασμός προς τη γυναίκα.
Η δίψα του «ειδέναι»-παιδεία
Θαυμασμός προς το Σύμπαν και τη θεία πρόνοια.
Σεβασμός προς τη Φύση, τη μεγάλη μας Μητέρα, κ.ά.
Οι αξίες αυτές θα έπρεπε να αποτελούν καθήκον των πολιτών, να γίνονται σεβαστές και να τηρούνται. Έτσι, οι πολίτες διαφωτίστηκαν και εμπλουτίστηκαν με ανώτερες ηθικές αξίες.
Αντιλήφθηκαν τα αγαθά της ειρήνης για κάθε άνθρωπο, ανεξάρτητα από φυλή, χρώμα, θρησκευτικές πεποιθήσεις και άλλες διαχωριστικές διαφορές. Η ειρήνη ευνοεί πρωτίστως τη μητέρα και το παιδί, δίνοντάς της τη δυνατότητα να το αναστήσει και να το μεγαλώσει, χωρίς να κινδυνεύει να το χάσει στον πόλεμο.
Μέσα από τους θρήνους, τις οιμωγές των ανθρώπων, τη δουλεία και την έσχατη εξαθλίωση ξεπήδησε σαν φλόγα το ελληνικό πνεύμα και διαδόθηκε στον Ελληνισμό. Οι Έλληνες, όμως, δεν το κράτησαν μόνο για τον εαυτό τους, αλλά το διέδωσαν ως δωρεά και σωτηρία σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο.
Ο πανανθρώπινος πόνος και η ακραία δυστυχία γέννησαν την πανανθρώπινη σωτηρία. Αυτό ήταν το σάλπισμα που γέννησε τον ωραιότερο πολιτισμό των αρχαίων σοφών, ο οποίος εξημέρωσε τους ανθρώπους, διαμόρφωσε καλύτερους πολίτες και έθεσε το «μέτρο του βίου» των πολιτισμένων ανθρώπων. Έναν πολιτισμό που εξημέρωσε τους ανθρώπους και τους έκανε «ενάρετους» και, κατά τον Σωκράτη, «καλούς καγαθούς», πέρα από τα συμφέροντα ατόμων, ηγετών, ομάδων, φυλών ή θρησκειών, τα οποία απέβλεπαν στην υποδούλωση και εκμετάλλευση των άλλων ανθρώπων.
Αυτοί έθεσαν τις ευγενείς έννοιες «Πατρίδα», «Ελευθερία», «Δικαιοσύνη», «Δημοκρατία», έννοιες πανανθρώπινες, που θα μπορούσαν να ωφελήσουν όλους τους λαούς και όλους τους ανθρώπους.
Και όταν άρχισαν να εφαρμόζουν τις έννοιες αυτές και να τις καθιστούν θεσμούς, ξεχύθηκαν με τα πλοία τους για να τις μεταδώσουν στον τότε γνωστό κόσμο, δημιουργώντας αποικίες και ζώντας ειρηνικά με τους γηγενείς λαούς.
Έκτοτε, σύμφωνα με την αντίληψή μου, οι Έλληνες δεν επιδίωξαν κατακτητικούς πολέμους, αλλά αγωνίστηκαν και για την απελευθέρωση υπόδουλων αδελφών.
Κατηγορούν τον Μέγα Αλέξανδρο ότι έγινε κατακτητής της Ανατολής. Όμως, ο Αλέξανδρος δεν υπήρξε μόνο κατακτητής, αλλά και φορέας διάδοσης του ελληνικού πνεύματος. Μετέφερε στις χώρες από τις οποίες πέρασε τις ιδέες της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης, σεβάστηκε, σε σημαντικό βαθμό, τα τοπικά καθεστώτα και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, ενώ διέδωσε τον ελληνικό τρόπο ζωής, την πνευματική καλλιέργεια, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό και τις ελληνικές αξίες. Γι' αυτό και η παρουσία του άφησε βαθύ αποτύπωμα στην Ανατολή.
Ο υπόλοιπος όμως κόσμος δεν είχε τις ίδιες απόψεις με τους Ελληνες και οι Ρωμαίοι τον θεώρησαν εύκολο αντίπαλο και τον κατέκτησαν. Το χειρότερο όμως ήταν η πνευματική αλλοίωση που του έκαναν με την αλλαγή της πατρώας του θρησκείας. Εκτοτε οι Ελληνες σταμάτησαν να είναι φωτοδότες και έγιναν επί μακρόν δούλοι.
Αλλά, ας δούμε τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο.
Από την παγκόσμια αποσύνθεση στον νέο Διαφωτισμό
Ο κόσμος καταρρέει. Πόλεμοι, πείνα, προσφυγιά, φτώχεια, καταπίεση, ασθένειες και κοινωνική εξαθλίωση συνθέτουν την εικόνα μιας ανθρωπότητας που αποσυντίθεται, χάνει τον προσανατολισμό της και καταρρέει.
Οι ιδεολογίες όλες δοκιμάστηκαν και απέτυχαν να δώσουν λύση.
Ηγέτες ανίκανοι και αμόρφωτοι ενεργούν σαν μαθητευόμενοι μάγοι.
Η δημοκρατία υποχωρεί μπροστά στην ολιγαρχία. Η ελευθερία συνθλίβεται από την εξουσία. Η δικαιοσύνη υποτάσσεται στα συμφέροντα των ισχυρών.
Ο πόλεμος έγινε επιχείρηση. Ο ανθρώπινος πόνος έγινε πηγή κέρδους. Η καταστροφή έγινε επένδυση. Λίγοι πλουτίζουν, ενώ ολόκληροι λαοί πληρώνουν με το αίμα τους.
Και η Γη; Τη λεηλατούμε και τη δηλητηριάζουμε. Καταστρέφουμε το ίδιο μας το σπίτι.
Τώρα, οι ολιγάρχες διεκδικούν και τον έλεγχο της Τεχνητής Νοημοσύνης, της νέας μεγάλης δύναμης της Γνώσης όσων έζησαν, των σημερινών και στρώνει την εποχή για εκείνους που θα έρθουν. Χωρίς ηθική, μέτρο και κοινωνικό έλεγχο, ακόμη και η γνώση μπορεί να μετατραπεί σε όπλο υποδούλωσης και καταστροφής.
Οι πνευματικοί άνθρωποι όταν σιωπούν εγκληματούν. Η γνώση που υπηρετεί την εξουσία και όχι τον άνθρωπο ισοδυναμεί με αυτοκτονία.
Η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε ένα ιστορικό δίλημμα: αλλαγή πορείας ή χάος και βέβαιη καταστροφή.
ΩΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ
Δεν χρειαζόμαστε νέους θεούς. Χρειαζόμαστε ξανά τη σοφία και τις λησμονημένες Αξίες.
Τον Δία για τη δύναμη που προστατεύει και στην ανθρωπότητα.
Ενέργεια να παρέξει.
Την Αθηνά γνώση και σύνεση να μας χαρίσει.
Τον Απόλλωνα με το πνευματικό του φως να μας φωτίσει.
Την Άρτεμη για την προστασία της φύσης και την καθαριότητα του περιβάλλοντος
Τον Ερμή για την επικοινωνία και τη συνεργασία των λαών.
Τη Δήμητρα για την παραγωγή και τη διατροφική ασφάλεια, όλων των φυλών.
Την Εστία για την οικογενειακή και κοινωνική συνοχή και τις λησμονημένες Αξίες.
Την Ήρα για τη θεσμική τάξη και την καθυπόταξη του πλούτο προς ευημερία. Όχι ως λατρεία θεών, αλλά ως σύμβολα ανθρώπινων αξιών.
Τον Αρη να τον εξαπατούμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες με τρόπο ειρηνικό.
Και πάνω απ' όλα, τα διαχρονικά δελφικά παραγγέλματα:
ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ – ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ – ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ.
Δεν χρειαζόμαστε θρησκευτικούς δογματισμούς. Χρειαζόμαστε Φιλοσοφία, Επιστήμη, Ελεύθερη Σκέψη και Ηθική Ευθύνη.
Καλούμε τους σοφούς, τους επιστήμονες, τους διανοουμένους και τους δημιουργικούς ανθρώπους του κόσμου να συναντηθούν στους Δελφούς ή στην Αθήνα. Να αναμνηστούν εκείνους που ανέπτυξαν τότε το Ελληνικό Πνεύμα
Σήμερα αυτοί να προχωρήσουν στην πρόοδο και ανέλιξη του κόσμου με τη σωστή παιδεία σε ανώτερη σφαίρα.
Να θεμελιώσουν έναν νέο πανανθρώπινο Διαφωτισμό. Να διαμορφώσουν ένα κοινό πλαίσιο αξιών, Δημοκρατίας, Δικαιοσύνης, Πανανθρώπινης Συνεργασίας για την παγίωση της Ειρήνης και Ευημερίας των λαών και του πλανήτη.
Δεν έχουμε άλλο χρόνο για χάσιμο.
Η ανθρωπότητα δεν γεννήθηκε για να υπηρετεί πολέμους, ολιγαρχίες και αγορές. Γεννήθηκε για να δημιουργεί, να ανεβαίνει, να προοδεύει και να ζει ελεύθερη.
Ας σταματήσουμε την πορεία προς την καταστροφή.
Ας μετατρέψουμε τη γνώση σε δύναμη ειρήνης, την τεχνολογία σε εργαλείο προόδου και τον πλούτο σε μέσο ευημερίας όλων.
Ας προετοιμάσουμε τη Γη για τις επόμενες γενιές και την ανθρωπότητα για το μεγάλο ταξίδι στο Διάστημα.
ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΩΡΑ.
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
ΝΑΙ ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ, ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΣΥΝΕΡΦΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ.
Ο ΝΕΟΣ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ
ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΟΥΤΕ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ
(9/11/26)
Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου