Το συγκεκριμένο σύστημα δεν σχεδιάζεται για να πλήξει επίγειους στόχους, αλλά για να εκπέμψει ένα καταστροφικό κύμα ηλεκτρομαγνητικού παλμού (EMP). Μια τέτοια ενέργεια θα μπορούσε να τυφλώσει ή να αχρηστεύσει χιλιάδες δορυφόρους σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO), παραλύοντας τις παγκόσμιες τηλεπικοινωνίες, τα συστήματα πλοήγησης και τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, προκαλώντας παγκόσμιο αλυσιδωτό οικονομικό κραχ, αναφέρει έτερο ΜΜΕ.
Η Υπηρεσία Στρατιωτικών Πληροφοριών των ΗΠΑ δημοσίευσε την επίσημη αναφορά της, επιβεβαιώνοντας ότι η Ρωσία αναπτύσσει ενεργά έναν δορυφόρο σχεδιασμένο να φέρει πυρηνικό όπλο ικανό να καταστρέψει χιλιάδες άλλους δορυφόρους.
Πρόκειται για την πιο πρόσφατη και χειροπιαστή «πρόβα πολέμου». Ο ρωσικός στρατιωτικός δορυφόρος Cosmos 2612 (ο οποίος εκτοξεύτηκε την άνοιξη του 2026) εκτέλεσε επιθετικούς ελιγμούς καταδίωξης (stalking) στο διάστημα.
Πλησίασε σε απόσταση αναπνοής (κάτω από ένα χιλιόμετρο) τον δυτικό εμπορικό δορυφόρο ραντάρ ICEYE-X36, ο οποίος παρέχει κρίσιμες εικόνες και πληροφορίες υψηλής ανάλυσης στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας.
Η δραστηριότητα αυτή δείχνει ότι η απειλή για την οποία προειδοποιούν οι ΗΠΑ δεν αφορά ένα μακρινό μέλλον, αλλά μια στρατηγική που η Μόσχα υλοποιεί και δοκιμάζει στην πράξη.
Ο ρωσικός στρατιωτικός δορυφόρος Cosmos 2612 πραγματοποίησε εξαιρετικά επικίνδυνους ελιγμούς προσέγγισης, «κλειδώνοντας» σε απόσταση αναπνοής τον εμπορικό δορυφόρο ICEYE-X36, ο οποίος παρέχει κρίσιμες εικόνες ραντάρ στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Δυτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η Ρωσία έχει θέσει σε τροχιά μια σειρά από «σκιώδεις» δορυφόρους που επιδεικνύουν επιθετική συμπεριφορά και ικανότητες τροχιακών ελιγμών, λειτουργώντας ως πιθανές πλατφόρμες διαστημικού πολέμου.
Δορυφόροι όπως ο ICEYE-X36 χρησιμοποιούν προηγμένα ραντάρ αντί για οπτικές κάμερες. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να «βλέπουν» το έδαφος με εξαιρετική ευκρίνεια μέσα από πυκνά σύννεφα, καπνό, αλλά και στο απόλυτο σκοτάδι της νύχτας.
Η Ουκρανία χρησιμοποιεί αυτά τα δεδομένα για τον εντοπισμό ρωσικών φαλαινών αρμάτων, συστημάτων αεράμυνας και μετακινήσεων στρατευμάτων. Η Μόσχα γνωρίζει ότι οι επιτυχείς ουκρανικές στοχεύσεις με συστήματα όπως τα HIMARS ή drones βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε αυτή τη δυτική εμπορική υποστήριξη.
Επειδή οι δορυφόροι αυτοί ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρείες (όπως η φινλανδική ICEYE) και όχι σε δυτικούς στρατούς, η Ρωσία δυσκολεύεται να εξαπολύσει μια επίσημη στρατιωτική επίθεση εναντίον τους χωρίς να προκαλέσει άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ.
Τεχνικές Δυνατότητες των Δορυφόρων-Κυνηγών (Co-orbital ASAT)
Ακριβώς για να αντιμετωπίσει αυτή την «αόρατη» απειλή, η Ρωσία χρησιμοποιεί τους δορυφόρους-κυνηγούς (co-orbital ASAT), όπως ο Cosmos 2612. Αυτά τα σκάφη δεν εκτοξεύονται από το έδαφος σαν πύραυλοι, αλλά βρίσκονται ήδη σε τροχιά και λειτουργούν ως «δολοφόνοι εξ επαφής».
Όπως φάνηκε τον Οκτώβριο του 2026, ο Cosmos 2612 άλλαξε την τροχιά του με διαδοχικές πυροδοτήσεις κινητήρων για να plane-matchάρει (να ευθυγραμμιστεί απόλυτα) με τον ICEYE-X36, πλησιάζοντας σε επικίνδυνη απόσταση (οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 500 μέτρα έως και μόλις 26 μέτρα).
Σε τόσο κοντινή απόσταση, ένας τέτοιος δορυφόρος μπορεί να «τυφλώσει» τα ραντάρ του στόχου, να υποκλέψει τα δεδομένα που εκπέμπει ή να κάνει παρεμβολές (jamming) ώστε να μην φτάνουν ποτέ οι εικόνες στους σταθμούς εδάφους της Ουκρανίας.
Οι αναλυτές ασφαλείας προειδοποιούν ότι ο ρωσικός δορυφόρος Cosmos 2612 έκανε στην πραγματικότητα μια «πρόβα τζενεράλε» επίθεσης. Σε ένα σενάριο ανοιχτής σύγκρουσης, αυτοί οι κυνηγοί μπορούν να εκτοξεύσουν μικρά βλήματα, να χρησιμοποιήσουν ακτίνες λέιζερ για να κάψουν τα ηλεκτρονικά του στόχου, ή απλώς να προσκρούσουν πάνω του, καταστρέφοντάς τον.
Ακόμα και αν δεν επιτεθεί άμεσα, η Ρωσία αναγκάζει τους δυτικούς χειριστές να μετακινούν τους δορυφόρους τους για να αποφύγουν τη σύγκρουση. Αυτό αναγκάζει τον εμπορικό δορυφόρο να καταναλώνει τα πολύτιμα καύσιμά του, μειώνοντας δραματικά τη διάρκεια ζωής του στο διάστημα.
Το γεγονός ότι δύο ακόμη ρωσικοί δορυφόροι (από την ίδια ομάδα που εκτοξεύτηκε τον Απρίλιο του 2026) κινούνται ήδη απειλητικά προς την τροχιά ενός άλλου δορυφόρου της εταιρείας, του ICEYE-X37, δείχνει ότι η Μόσχα εφαρμόζει πλέον μια συστηματική στρατηγική εκφοβισμού και ελέγχου του διαστήματος.
Το διάστημα έχει γίνει πλέον η πρώτη γραμμή του μετώπου.
Ενώ η απειλή αυτή αφορά το διάστημα και το μέλλον της παγκόσμιας ασφάλειας, στο έδαφος ο πόλεμος συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.
Ο ρωσικός στρατός σφυροκοπά καθημερινά με μαζικές αεροπορικές επιδρομές, drones και πυραύλους τις ουκρανικές υποδομές και πόλεις. Παρά την αεροπορική πίεση και τις καταστροφές, οι ουκρανικές δυνάμεις διατηρούν τις γραμμές άμυνας, υποστηριζόμενες από τη δυτική βοήθεια και τα εμπορικά διαστημικά δίκτυα που η Μόσχα επιχειρεί τώρα να θέσει στο στόχαστρο.
ΣΧΟΛΙΟ
Αναζητήσαμε πληροφορίες για όσα αναφέρονται στο άρθρο και τις παραθέτουμε μαζί με μια μικρή κρίση επί του άρθρου.
Το δημοσίευμα του Pentapostagma αναμιγνύει δύο διαφορετικά (αν και συγγενή) ζητήματα: τις γενικότερες ανησυχίες των ΗΠΑ για πιθανές ρωσικές διαστημικές δυνατότητες πυρηνικής ενέργειας και τα πραγματικά, καταγεγραμμένα περιστατικά τροχιακής καταδίωξης (stalking) από ρωσικούς δορυφόρους, όπως ο Cosmos 2612.
Ας δούμε τι ισχύει τεχνικά και στρατιωτικά πίσω από την είδηση:
1. Ο ρόλος του Cosmos 2612 και οι δορυφόροι-«κυνηγοί» (Co-orbital ASAT)
Είναι απολύτως αληθές ότι οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών και οι ειδικοί παρακολούθησης του διαστήματος (όπως το Space Domain Awareness) καταγράφουν όλο και πιο επιθετικούς ελιγμούς από ρωσικά διαστημικά σκάφη. Ο δορυφόρος Cosmos 2612 (που εκτοξεύτηκε την άνοιξη του 2026) πραγματοποίησε πράγματι ελιγμούς προσέγγισης (proximity operations) κοντά στον δυτικό εμπορικό δορυφόρo ραντάρ ICEYE-X36 (ιδιοκτησίας της φινλανδικής εταιρείας ICEYE).
Οι δορυφόροι αυτοί της ICEYE παρέχουν κρίσιμης σημασίας δεδομένα παρατήρησης με ραντάρ συνθετικού διαφράγματος (SAR) —που «βλέπουν» δηλαδή μέσα από σύννεφα και στο σκοτάδι— τα οποία αξιοποιούνται ευρέως από τις ουκρανικές δυνάμεις για εντοπισμό στόχων. Η Ρωσία χρησιμοποιεί τους δικούς της δορυφόρους-επιθετικούς επιθεώρησης (co-orbital ASAT) για να πλησιάζουν σε κοντινή απόσταση, να δοκιμάζουν δυνατότητες υποκλοπής, να προκαλούν παρεμβολές (jamming) ή απλώς να αναγκάζουν τους δυτικούς εμπορικούς δορυφόρους να καταναλώνουν πολύτιμα καύσιμα για να εκτελέσουν ελιγμούς αποφυγής σύγκρουσης.
2. Το σενάριο του «πυρηνικού όπλου στο διάστημα»
Το σκέλος του άρθρου που κάνει λόγο για σχέδια ανάπτυξης πυρηνικών κεφαλών ή διατάξεων ηλεκτρομαγνητικού παλμού (EMP) σε τροχιά βασίζεται σε προειδοποιήσεις και εκτιμήσεις αξιωματούχων των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών (όπως η DIA) που είχαν δει το φως της δημοσιότητας.
Ένα τέτοιο σύστημα θα αποτελούσε παραβίαση της Συνθήκης για το Εξωατμοσφαιρικό Διάστημα του 1967 (Outer Space Treaty), η οποία απαγορεύει την τοποθέτηση πυρηνικών όπλων ή όπλων μαζικής καταστροφής σε τροχιά γύρω από τη Γη. Ενώ οι ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι η Μόσχα εξετάζει ή αναπτύσσει μια τέτοια τεχνολογία, οι αναλυτές διευκρινίζουν ότι δεν πρόκειται για κάτι που έχει τεθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία με τρόπο που να συνιστά «άμεσο εκβιασμό» της Ευρώπης με την έννοια μιας επικείμενης πυρηνικής έκρηξης στο διάστημα, αλλά μάλλον για μια μακροπρόθεσμη στρατηγική ασύμμετρης αποτροπής.
Συμπέρασμα
Η είδηση δεν είναι αποκύημα φαντασίας όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι των δορυφόρων-κατασκόπων και των επικίνδυνων ελιγμών προσέγγισης (όπως στην περίπτωση του Cosmos 2612 και του ICEYE). Ωστόσο, τίτλοι περί «τρομερού όπλου του Πούτιν που εκβιάζει την Ευρώπη» χρησιμοποιούν έντονη δραματοποίηση για εντυπωσιασμό, συνδέοντας πραγματικά περιστατικά ηλεκτρονικού/διαστημικού πολέμου με θεωρητικές αμερικανικές εκτιμήσεις για μελλοντικά πυρηνικά διαστημικά προγράμματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου