Διάφοροι αξιωματούχοι (Πολιτικοί, Ανώτατοι Δημόσιοι Υπάλληλοι, διορισμένοι, θωκούχοι =κάτοχοι θώκων, Διοικητές Τραπεζών, Ανώτατων Δικαστηρίων κ.α προνομιούχων θέσεων, με ανάλογες, υψηλότατες αποδοχές, καθορίζουν τις τύχες του κόσμου. Ενός λαού που σημαντικό μέρος του, βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας. Όχι επειδή το επέλεξε ο ίδιος, αλλά επειδή άλλοι (μεταξύ των οποίων και ορισμένοι προαναφερόμενοι), το επέβαλαν με περισσή αναλγησία. Είναι ιλαροτραγική η κρατική νοοτροπία και διάρθρωση (περί εξάρθρωσης πρόκειται) της λειτουργίας της κρατικής μηχανής. Το απογοητευτικό όμως είναι άλλο: ότι κάποιοι «ξύπνιοι» μαζί με αρκετά παρακοιμώμενα ΜΜΕξαχρείωσης /Εκμαυλισμού που τους αβαντάρουν , έχουν πείσει το πόπολο, πως έτσι (έπρεπε να) είναι και ότι δεν γίνεται διαφορετικά.
Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Την πρόωρη αποπληρωμή χρέους δισεκατομμυρίων ευρώ.
Καλή, πολύ καλή είδηση που πρέπει να πιστωθεί στην παρούσα Κυβέρνηση.
- Βέβαια –μετά από αυτό –, το χρέος θα ανέρχεται στο 137% του ΑΕΠ (!). Αλλά μην μηδενίζουμε τα προφανή οφέλη για την οικονομία, καθώς και την σημασία για την αξιοπιστία της χώρας.
Ο κος Πρωθυπουργός μίλησε για: «εθνική επιτυχία» και για «εθνικό καθήκον».
(Σε κάθε 1 δις € που αποπληρώνεται πρόωρα, εξοικονομούνται 30 εκατομμύρια ευρώ από το κόστος δανεισμού. Θα συμφωνήσω. Αλλά θα ρωτήσω: «τι προέχει;. η επιβίωση των Ελλήνων – ιδίως των αναξιοπαθούντων, ή η πρόωρη αποπληρωμή του χρέους;». Αδυναμία –μετά αναλγησίας ασφαλώς – ιεράρχησης καθηκόντων !).
Πρέπει να αποτελεί πρόταξη, η τακτοποίηση των οικονομικών, ή η διαβίωση (επιβίωση για πολλούς) των πολιτών;. Προέχουν οι αριθμοί ή οι άνθρωποι;. Δεν τίθεται κατά τη γνώμη μου ζήτημα οικονομικό, αλλά εξόχως ανθρωπιστικό !.
Προτιμότερο θα ήταν να μη δοθούν στους δανειστές τα 13 δις ευρώ ή έστω να δοθεί ένα μέρος, και τα υπόλοιπα να διατεθούν για ανακούφιση των αναξιοπαθούντων κυρίως, των χαμηλόμισθών και χαμηλοσυνταξιούχων. (Δια)βλέπω τα ειρωνικά μειδιάματα των σπουδαγμένων οικονομολογούντων υψηλά ιστάμενων.
Είμαι σίγουρος πως σκέπτονται, ότι κάποιος σχετικά άσχετος περί τα οικονομικά (όπως πχ εγώ), δεν αντιλαμβάνεται τα μέσο ή μακροχρόνια οικονομικά οφέλη από την έγκαιρη /πρόωρη αποπληρωμή χρεών (τα οποία μελλοντικά θα κάνουν καλύτερη τη ζωή των πολιτών). Τους διαβεβαιώνω πως κάτι ….σκαμπάζω. Υπάρχει όμως κάτι το ιδιαίτερα σοβαρό που … έτυχε να το προσέξω, αλλά διέλαθε –ως μη ώφειλε- της δικής τους προσοχής.
Α. Γνωρίζουν πόσα χρόνια ταλαιπωρηθήκαμε με τα Μνημόνια;. Θυμίζω 8.
Β. Θυμούνται πόσα πέρασαν από τότε που (όπως μας διαβεβαιώνουν, χωρίς βέβαια να πείθουν), βγήκαμε από αυτά;. 8 περίπου. Σύνολο 16!!!.
Δέκα έξι συναπτά έτη και … συνεχίζουμε να υποφέρουμε.
Γ. Έχουν άραγε επίγνωση σχετικά με τον αχαλιναγώγητο καλπασμό των τιμών;. Δεν έχουν σίγουρα.
Τα παραπάνω οδηγούν στο θλιβερό συμπέρασμα ότι ο λαός συνολικά, αλλά ιδίως, σημαντική μερίδα των αναξιοπαθούντων, θα συνεχίσει να υποφέρει!....
Ακούει για περισσεύματα δισεκατομμυρίων και ζαλίζεται. Υπάρχουν ;. Όντως υπάρχουν, αφού προπληρώνουμε και χρέη. Ακούγεται η φωνή του απελπισμένου πενόμενου στεντόρεια «τότε εγώ γιατί πρέπει να συνεχίσω να πεινάω;». «Μέχρι πότε;».
Ας δούμε ρεαλιστικά τι συμβαίνει:
Όντως –όπως προανέφερα – θα ωφεληθούμε οικονομικά και επομένως θα ζήσουμε (τότε) καλύτερα.
Θα ζήσουμε ή θα ζήσουν;. Και ποιοι;.
Εξηγούμαι:
- Αν ένας Συνταξιούχος που υποφέρει 16 έτη (και συνεχίζει…) ήταν τότε 80 ετών, έχουμε: 80+16 = 96 σήμερα. Αυτός πότε θα απολαύσει τα –μακροπρόθεσμα οφέλη της πρόωρης αποπληρωμής;. Πόσοι έχουν φθάσει στα 96 +;. Όσοι (πόσοι;) λίγοι απόμειναν.
- Αν κάποιος –τότε – ήταν 85 ετών: 85+16=101 (!!!...).
Με άλλα λόγια (ευελπιστώντας ότι θα γίνω κατανοητός και από σπουδαγμένους, διπλωματούχους οικονομολόγους εξουσιαστές), πρέπει επιτέλους κάποτε να γίνουν και τα αυτονόητα … κατανοητά, καθώς και τα στοιχειώδη μαθηματικά.
Ότι δηλ κάποιον που προσμετρά, ηλικιακά, το ζην του, ή για εκείνον που μας άφησε χρόνους, ή … αριθμητική /λογιστική τακτοποίηση δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. (Σ.Σ Ίσως μόνο κυνισμό).
Απλουστεύοντας –προς περαιτέρω κατανόηση – ακόμη το ζήτημα, θα το θέσω διαφορετικά:
Το πρόβλημα μας ήταν και παραμένει αναλλοίωτο /άλυτο.
Ενώ διαθέτουμε μορφωμένους, καλά εκπαιδευμένους αξιωματούχους, πάσχουμε από άτομα με απλές στοιχειώδεις ικανότητες. Άτομα τα οποία να μπορούν πχ να … μοιράσουν κάπως δίκαια, δύο γαϊδουριών άχυρα. (Εύκολο το ΄χετε;. Δυστυχώς δεν είναι!). (Ελαφρώς) σαρκαστικά, σκέπτομαι πως καλό και χρήσιμο θα ήταν, μετά τις πανεπιστημιακές σπουδές, να γίνεται υποχρεωτική μετεκπαίδευση στο … γαϊδούρο μοίρασμα άχυρων (!).
Ακούμε κατά καιρούς από υψηλότατα ιστάμενους: Κυβερνητικούς, Πολιτικούς, Τραπεζικούς, Δικαστικούς για:
Το ό, τι οι (διαμαρτυρόμενοι) άνετα μπορούν να τα βγάλουν πέρα με αυτά που παίρνουν ως μισθούς ή συντάξεις.
Ή ότι αν δοθούν το 13ο και 14ο δώρο, που καταργήθηκαν, θα τιναχθεί η Οικονομία στον αέρα.
Να δεχτώ καλόπιστα ότι οι παραπάνω έχουν δίκιο.
Ότι πράγματι ενδιαφέρονται («κόπτονται» καλύτερα) περισσότερο από εμάς, για να μην πέσει έξω η Οικονομία. Να μην … εξοκείλει η χώρα και βουλιάξει χτυπώντας πάνω στα βράχια των κοινωνικών παροχών. Να συμφωνήσω, κάνοντας τον «δικηγόρο το διαβόλου» αν προτιμάτε.
Έλα όμως που η φαντασία μου καλπάζει. Έλα που το δίκαιο , για το κραυγαλέο άδικο – με πνίγει;.
Λοιπόν σκέφτηκα κάτι και θα το μοιραστώ μαζί σας, ως πρόταση:
Πρόταση (μου):
Αξιόλογοι (υπάρχουν ευτυχώς) επαγγελματίες δημοσιογράφοι, να κάνουν μια ενδελεχή έρευνα και – με επίσημα στοιχεία – να μας πληροφορήσουν τις αποδοχές, μισθούς και συντάξεις: Όχι μόνον των βουλευτών, αλλά και των Δικαστικών, Τραπεζιτών, Καθηγητών ΑΕΙ, κ. α ώστε να δούμε γιατί με τόση … άνεση (αναγλησίας) όταν βρεθούν σε καίρια πόστα, ασχολούνται μόνον με τους «αριθμούς» και όχι –όπως έχουν ιερή υποχρέωση- με τους ταλανιζόμενους συμπολίτες τους.
Πως κρίνουν, γιατί αποφαίνονται, όπως αποφαίνονται, πως ακριβώς (όταν και αν) σκέπτονται;.
Από καθ΄ έδρας;. Εκχυλίζουσας ευφυΐας –μετά κροταφικής διαρροής – ή –και – λόγω προσωπικού οικονομικού βολέματος;.
Γιατί για να νοιώσεις τον πόνο, τη δυστυχία, την ανέχεια, το άγχος της επιβίωσης, θα βοηθήσει πολύ αν έχεις περάσει στο παρελθόν ή βιώνεις στο παρόν στερήσεις.
Τα πράγματα είναι απλά, ευεξήγητα. Την κοινή λογική επιβάλλεται να επιστρατεύσουμε, καθώς και λίγη ανθρωπιά, που τόσο λείπει στις ημέρες μας !...
ΥΓ Ως … υποκατάστατο (ανθρωπιάς), επιλέγεται η επιλεκτική γενναία αύξηση αποδοχών, μισθών, συντάξεων ορισμένων –και μόνον – κατηγοριών συμπολιτών μας (πχ Μητροπολιτών, Δικαστικών, Προέδρου Δημοκρατίας κ. α).
Προφανώς –και δικαίως – για να μην περιπέσουν σε κατάσταση εσχάτης ένδειας, κάτι που ενδέχεται να τους συνεφέρει ώστε να ενισχύσουν τους αναξιοπαθούντες.
Βέβαια στην περίπτωση αυτή θα είναι (κατ’ αυτούς) οι όποιες παροχές δοθούν, επικίνδυνες για την σταθερότητα της οικονομίας.
Οπότε …. οπότε ξεχάστε το!.
.jfif)
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου