Α. Και έτεκε μυν =100€ αύξηση ετησίως δηλαδή 2,5 λεπτά την ημέρα, για τους συνταξιούχους που από 300€ θα πάρουν 400€ (!). (Οι κάτω των 65 όχι, επειδή … δεν ενδιαφέρονται ! ….).
Βέβαια, για να μην είμαστε άδικοι υπάρχει και η άλλη ανάγνωση.
Τα 400 (συνολικά) € για τους συνταξιούχους και τα 500€ για τους δημοσιοϋπαλλήλους.
Οπότε έχουμε:
Συνταξιούχοι: 400:12 = 33,33€. Δηλ 1,1 € την ημέρα!!!. Αφορολόγητα. Μιράκολο.
Δημ. Υπάλληλοι: 500:12=41,66€. Δηλ 1,38€ την ημέρα!!!. Φορολογούνται.
Αισθάνομαι άβολα, επειδή (αναγκάζομαι) να καταφεύγω σε αριθμούς και όχι σε ανθρώπους, με αποτέλεσμα να θυμίζω /προσομοιάζω με τους εξουσιαστές , οι οποίοι –σταθερά και αμετανόητα- ενδιαφέρονται για την ευημερία των αριθμών και όχι των ανθρώπων (!).
Όμως δεν γίνεται διαφορετικά.
Πως άραγε να πείσεις, να συνετίσεις, να συνεφέρεις, να αφυπνίσεις τους αναρμόδιους /άσχετους «αρμόδιους», να αντιληφθούν τα αυτονόητα, να δουν τα οφθαλμοφανή και να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του διπλού κακού που επιφέρουν:
Το πρώτο είναι η ανεπάρκεια –σε βαθμό /μέγεθος ανυπαρξίας πρακτικά-, της οφειλόμενης ουσιαστικής ενίσχυσης των μη εχόντων.
Το δεύτερο είναι ζήτημα ηθικής συμπεριφοράς και εμπαιγμού. Αφού δεν επιτρέπεται (λογικά και ηθικά) να απευθύνεσαι σε κάποιον που υποφέρει οικονομικά και σου ζητεί τη συνδρομή σου (σ.σ την οποία δικαιούται άλλωστε, του την οφείλεις) και εσύ να τον εμπαίζεις, να τον κοροϊδεύεις με ψίχουλα!.....
Κοντολογίς δεν τίθεται μόνον θέμα οικονομικό.
Υφίσταται έλλειμμα ηθικό, σεβασμού προς μεγάλη μερίδα αναξιοπαθούντων συμπολιτών μας!.
Θα ήταν προτιμότερο και εντιμότερο αν η Κυβέρνηση δήλωνε πως υπάρχει αδυναμία παροχής ουσιαστικών αυξήσεων («δεν το επιτρέπει, όπως λέγεται, ο δημοσιονομικός χώρος») και μετά από … χ μήνες θα δοθεί ένα ικανοποιητικό … ψ ποσό. Τι θα συνέβαινε;. Θα δυσαρεστούσε τον κόσμο η στέρηση των ψίχουλων /αντίδωρων /ελεημοσύνης που πήρε τώρα;. Όχι βέβαια, δεδομένου ότι ούτως ή άλλως δεν είναι τίποτα.
Όμως θα τον ικανοποιούσε το γεγονός ότι –τουλάχιστον – δεν τον κοροϊδεύουν κι από πάνω.
Ένα –φερόμενο ως – Κράτος, δεν θα μακροημερεύσει στηριζόμενο σε δύο πυλώνες: της αδικίας και του εμπαιγμού!!!.
Το ίδιο (ταυτίζεται άλλωστε), ισχύει και για το Κ.Δ.Πολίτευμα μας!.
Με την ευκαιρία θα ήθελα να εξομολογηθώ την προσωπική μου αδυναμία, να αντιληφθώ τόσο την έννοια, όσο και την έκταση του «Δημοσιονομικού χώρου» που χρησιμοποιείται κατά το δοκούν, εξυπηρετείν και συμφέρειν από όλους σχεδόν, τους κομματικούς σχηματισμούς. Τα τελευταία «αποκαλυπτήρια /διαπιστώσεις» έγιναν – και πάλι, στην ΔΕΘ όπου διαγκωνίστηκαν για την εξουσία –ανιδιοτελώς βέβαια – ενδιαφερόμενοι, πλειοδοτώντας σε παροχές.
Απορεί το (εύπιστο) πόπολο: τελικά τι συμβαίνει;. Υπάρχει χώρος;. Και αν ναι, πόσος είναι;. Πόσα αιτήματα, μπορεί να ικανοποιήσει;. Όλα, μερικά, κάμποσα, τι;. Αλλά και: Ποιος, από τους λαλίστατους παροχολόγους/υποσχεσιολόγους λέει την αλήθεια;.
Πως γίνεται να είναι όλα επακριβώς κοστολογημένα, αλλά να απέχουν παρασάγγας και κανείς να μην καταλαβαίνει τίποτα; Γεμίσαμε από … ακοστολόγητους κοστολόγους που μας υπόσχονται ευζωία μέσω … κοστολογημένων προγραμμάτων. Θράσος!
Κατέληξα στο συμπέρασμα πως ο περί ου ο λόγος «χώρος» είναι … χώρος ανακούφισης αριθμολάγνων εξουσιαστών και αριθμών. Και όχι ανθρώπων!.
Θα έλεγα δε, πως θυμίζει ένα … φερμουάρ που ανοιγοκλείνει /αυξομειώνεται, ανάλογα με την ειλικρίνεια, την εντιμότητα, το ήθος των πολιτικών σχηματισμών (σ.σ στο βαθμό βέβαια που τυχόν υφίστανται αυτά).
Β. Οκτώ (8) χρόνια μετά την –όπως μας διαβεβαιώνουν –έξοδό μας από τα αλήστου μνήμης «Μνημόνια» ήρθαν τα … χαρμόσυνα μαντάτα σχετικά με την «προσωπική διαφ(θ)ορά». Καιρός (μακρύς) ήταν.
Ανακοινώθηκε πομπωδώς ως επίτευγμα.
Αναρωτιέμαι:
-Γιατί μετά 8 χρόνια;. Δεν μας είχαν υποσχεθεί, αλλά και δεν ήταν αυτονόητο να συμβεί μετά το πέρας των μνημονίων;.
- Πόσο άραγε ωφελήθηκαν οι συνταξιούχοι οι οποίοι –λόγω ηλικίας – αποδήμησαν εις Κύριον, από την αδικαιολόγητη καθυστέρηση;.
Συνεπώς πρέπει να το γιορτάζουν (οι αφελείς και οι πονηροί πολιτικάντηδες) το γεγονός ή να οδηγηθούν σε περισυλλογή;.
Γ. Αλήθεια δεν θα καταργηθεί η ΕΑΣ (=Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων);. (Σ.Σ Φόρος νοσηρών εγκεφάλων –κρανίων, το ορθό-).
- Υποτίθεται ότι επιβλήθηκε ώστε να ανακουφιστούν, για όσο θα διαρκούσαν οι μνημονιακές υποχρεώσεις και μόνον, οι αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας.
- Τα μνημόνια «τελείωσαν».
- Ο φόρος παραμένει. Όμως πολλοί από εκείνους που συνεχίζουν να τον καταβάλουν έγιναν φτωχοί (λόγω και της ακρίβειας) αλλά πληρώνουν το ΕΑΣ για άλλους;. Ποιοι;, οι ίδιοι που φτωχοποιήθηκαν. Ποιοι λοιπόν εξυπηρετούνται;.
Μην μου πείτε ο αδηφάγος –παγίως ελλειμματικός –κρατικός κορβανάς, γιατί δεν το δέχομαι !.....
Δ) Πολλοί –δικαίως – σχημάτισαν την εντύπωση ότι η ΔΕΘ, χρησιμοποιήθηκε –πολιτικοκομματικά – ως προεκλογικό μπαλκόνι- εν όψει των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών.
«Ψηφίστε μας για να σας δώσουμε τότε, τόσα».
«Ψηφίστε εμάς που δίνουμε τόσα περισσότερα και νωρίτερα».
Αναμενόμενο, δεδομένου ότι (όπως έχω γράψει και θα επανέλθω) η ΔΕΘ εδώ και δεκαετίες δεν είναι μόνον τεχνολογικά εκθέματα /επιτεύγματα που εκτίθενται. «Εκτίθενται» και οι κομματικοί σχηματισμοί (ευφημιστικά αποκαλούνται, αναντίστοιχα, πολιτικοί) κατά τρόπο προκλητικό.
Εκθέτουν τα προϊόντα τους: υποσχέσεις , παροχές, ψεύδη, ασύστολα, ανύπαρκτα ή ανεφάρμοστα προγράμματα κ. α φανφάρες.
Αναντίλεκτα τα … «κομματικά περίπτερα» παρουσιάζουν (κλαυσιγελαστικό =προξενεί κλαυσίγελω) ενδιαφέρον.
Μια νότα παραφωνίας στο πολύ αξιόλογο εκθεσιακό περιβάλλον.
Ε) Οι όποιες αυξήσεις δεν θα ισχύσουν άμεσα. Αλλά από 1ης Ιανουαρίου του 2027. Προφανώς για να μην βαρυστομαχιάσουν από τις υπερβολικές παροχές οι συνταξιούχοι και λοιποί αναξιοπαθούντες συγγενείς και θυμηθούν τα ρωμαϊκά συμπόσια. Τότε που οι χορτάτοι συνδαιτημόνες εραστές των τερψιλαρυγγίων έβαζαν το δάχτυλο και προξενούσαν προκλητό εμετό που τους επέτρεπε να απολαύσουν και άλλα εδέσματα!.....
Στ) Αναρωτιέμαι: με πληθωρισμό 3,5 % (και που είμαστε ακόμη μελλοντικά) και παροχές ύψους, μιας μονάδας λιγότερο, πως βοηθάμε τους μη έχοντες και υποφέροντες;.
Θα μου πείτε «ξεχνάς τη στενότητα του δημοσιονομικού χώρου, τις περιορισμένες δυνατότητες και αντοχές της οικονομίας μας».
‘Όχι. Όμως έλα που ακούω εκκωφαντικά τα στομαχικά γουργουρίσματα των πενόμενων συνανθρώπων μου που έχουν ξεπεράσει τα όρια αντοχής τους!.....
Ζ) Γεγονός απογοητευτικό.
Τα δεκάδες δίκαια αιτήματα των συνταξιούχων δεν ικανοποιήθηκαν.
Η Κυβέρνηση θα μπορούσε (αφού φυσικά και … ανακουφιστικά επισκέπτονταν το δημοσιονομικό χώρο), να βοηθήσει (όπως κατ’ επανάληψη υπέδειξα σε άρθρα μου), καταργώντας το 6% υπέρ υγείας, την απαλλαγή από τη συμμετοχή σε φάρμακα, εξετάσεις, νοσήλεια, δωρεάν συγκοινωνίες, μειώσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, κ.ο.κ.
- Καλό θα ήταν, αντί αντίδωρων ελεημοσύνης, να χορηγήσει (σε πρώτο, αρχικό στάδιο) μια (1) σύνταξη ως δώρο (σ.σ αυτό το «αντί» είναι μια ουσιώδης οικονομική ειδοποιός διαφορά με τεράστιο ηθικό βάρος).
- Κάλλιστο: η τιθάσευση των τιμών που καλπάζουν. Αλλά αυτό προϋποθέτει σημαντικές ικανότητες /προσόντα που είναι Αειζητούμενα στους κομματικούς χώρους /στις κομματικές στάνες και φυσικά στους «χώρους» -αποχωρητήρια της διαπλοκής!.
*Ιατρού
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου