ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ 90ΗΣ ΔΕΘ

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 

13.9.2026 στην εφημερίδα Δημοκρατία

 

Η πολυαναμενόμενη ομιλία του Πρωθυπουργού, στην 90η ΔΕΘ συν έπεσε, δυστυχώς, με το θανατηφόρο δυστύχημα των δύο αεροπόρων μας. Η χώρα βυθίστηκε σε βαρύτατο πένθος, και αναπόφευκτα, σε ατέλειωτες τύψεις, καθώς πληροφορίες, που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αναφέρονται σε τραγωδία που θα μπορούσε και που θα όφειλε να είχε αποφευχθεί. Εξάλλου, δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς προληπτικός για να χαρακτηρίσει το τραγικό αυτό γεγονός, και ως πολύ κακό οιωνό, για την Ελλάδα.

 

Θα χωρίσω απόψεις και παρατηρήσεις μου, κατά θεματολογία:

 

1. Γενικές παρατηρήσεις

 

To χαρακτηριστικό, που δεσπόζει στην ομιλία του κ. Μητσοτάκη είναι η απουσία κεντρικού σχεδιασμού, απολύτως απαραίτητου για την παρακολούθηση, την αξιολόγηση, τη θεμελίωση αναμονής μελλοντικών εξελίξεων και, γενικά, για τη δυνατότητα εξαγωγής εποικοδομητικών συμπερασμάτων.

 

Η πρωθυπουργική ομιλία αποτελείται, έτσι, από διάσπαρτες δηλώσεις, ασύνδετες αναμεταξύ τους, που εκφράζουν ικανοποίηση, για επιθυμητά επιτεύγματα, που όμως συχνά δεν έχουν επιτευχθεί (όπως μεταξύ άλλων, της ανάπτυξης, της διεθνούς επιρροής μας, της λήψης επιτυχών μέτρων για μικρό-επιχειρηματίες, μέτρων υπέρ του πρωτογενούς τομέα κ.ά.).

 

Από την άλλη πλευρά η πρωθυπουργική ομιλία, κατακλύζεται από σωρεία ανακοινώσεων για «δωράκια», που απευθύνονται σε παραλήπτες πολυπληθών κοινωνικών κατηγοριών. Τα διάσπαρτα αυτά μικροδωράκια ανάγονται σε περίπου 2.2 δισεκατομμύρια Ευρώ, με προοπτική αύξησης στην πορεία. Ως κοινό τους χαρακτηριστικό μπορεί να αναφερθεί η απουσία βάσης για βελτιώσεις διαρκείας της κατάστασης των πολυάριθμων αποδεκτών τους.

 

Η απογοήτευση του αναγνώστη της πρωθυπουργικής ομιλίας οφείλεται στην παντελή απουσία κεντρικού προγραμματισμού, που να επικεντρώνεται στην έναρξη της προσπάθειας κτισίματος μιας «κανονικής» οικονομίας. Της αντικατάστασης, δηλαδή, αυτής, που εξαϋλώθηκε, με την υπογραφή των εγκληματικών εδαφίων των Μνημονίων.

 

Παρότι, κρίνω ξεκάθαρο στο τί αναφέρομαι με την επίκληση «κανονική», ωστόσο να το διευκρινίσω (τηλεγραφικώς, βέβαια). Αναφέρομαι, λοιπόν, σε οικονομία, με θεσμούς που να λειτουργούν, έστω και στοιχειωδώς. Με πολίτες που να έχουν ίσα δικαιώματα και να μην αντιμετωπίζουν, τουλάχιστον με τόσο τραυματικούς τρόπους, διπολικό καθεστώς για ημέτερους και για αποδιοπομπαίους. Σε αποστολή στο πυρ το εξώτερο της, καθόλα, αποκρουστικής, για κράτος δικαίου, δραστηριότητας των Τρολ, για την οποίαν, πριν δύο χρόνια, μας παρέλαβε και γνωστή γαλλική εφημερίδα. Με οικονομία, που να μην αιωρείται επικίνδυνα από την κλωστή ενός μόνο, από τους τρείς βασικούς τομείς της οικονομίας, αλλά αντιθέτως να συμμετέχουν, ενεργά, στην παραγωγική διαδικασία και οι λοιποί δύο. Με ετήσιο, αλλά συνεχόμενο σχεδιασμό επενδύσεων, δημόσιων και ιδιωτικών (οι ιδιωτικές να ενθαρρύνονται προς τις εκάστοτε θεωρούμενες ως αναγκαίες, για το χρονικό σημείο του προγράμματος), ώστε η οικονομία να συμπληρώνεται, να ομαλοποιείται και να αναπτύσσεται. Με επανέναρξη (αφού ήδη πουλήθηκε πρόσφατα και το νερό) απόκτησης των βασικών υπηρεσιών κοινωνικής ωφέλειας, ώστε η χώρα μας να γίνει κράτος και όχι πια αποικία (Εθνική Τράπεζα, Εθνικό Αερομεταφορέα, Εθνικό Σιδηρόδρομο, Εθνικά Αεροδρόμια κλπ.,κλπ. όλα όσα έγινα βορά των Μνημονίων).

 

Συνεχίζοντας από σχεδόν μηδενική βάση το κτίσιμο της δημόσιας υγείας. Με γενική κινητοποίηση υπέρ της παιδείας, που μαστιγώνεται από πολλές πλευρές. Αρχίζω από τα νήπια και το δημοτικό. Αναφέρομαι σε Ελληνόπουλα, που οφείλουν να μάθουν να είναι περήφανα για την ιστορία και τη σημαία του τόπου τους, τις νίκες, τις θυσίες και τα επιτεύγματα των προγόνων τους (μακριά από τα στριμώγματα στη Σμύρνη). Εξυπακούεται, ότι ουδείς έχει το δικαίωμα να τα εμποδίσει, να ακολουθήσουν τρίτο η και πολλαπλό φύλο, αν αυτή είναι η φύση τους. Αλλά και ουδείς έχει το ελεύθερο, εγκληματώντας προφανώς, να σπρώχνει παιδάκια, εκτός των δύο φύλων. Και για την ανώτατη παιδεία, που έφθασε, δυστυχώς, σε ανεπίτρεπτο πυθμένα, παρά τις κάποιες λαμπρές επιδόσεις ορισμένων Ελληνόπουλων στο εξωτερικό, θα έπρεπε να υπάρχει κάποια πρόβλεψη λήψης μέτρων, στην πρωθυπουργική ομιλία, στην 90ή ΔΕΘ. Και, βέβαια, όχι προς την ενίσχυση της πρόωρης κατεύθυνσης της ιδιωτικής εκπαίδευσης, πριν ορθοποδήσει η δημόσια.

 

2. Διαπιστώσεις- επισημάνσεις

 

*Τα δωράκια, προς πολλαπλές κοινωνικές ομάδες, είναι προϊόν ανακύκλωσης. Δηλαδή, διευκρινίζω (παρότι είναι ξεκάθαρο) ότι πρόκειται για εκείνο το τμήμα της ασφυκτικής φορολόγησης των πολιτών, που δεν όδευσε προώρως προς αγαλλίαση των δανειστών, αλλά κρατήθηκε στο εσωτερικό για δωράκια. Παρότι, σίγουρα, το προϊόν τους θα χαρίσει σύντομη ανάσα σε πολίτες που δεν καλύπτουν το μήνα με το εισόδημά τους, η χρήση του πάσχει από το γεγονός ότι τα περί ων ποσά έχουν, κάκιστα, αφαιρεθεί από την κατανάλωση, ή και από την επένδυση, που θα μπορούσε να αποτελέσει έναρξη της αναπτυξιακής διαδικασίας, μετά την ουσιαστική στασιμότητα των 17 ετών.

 

* Δυστυχώς, δεν γίνεται αναφορά στον πρωθυπουργικό λόγο, για το μόνιμο εμπορικό έλλειμμα και για τις δυνατότητες περιορισμού του, που θα απαιτούσαν, βέβαια, αναζωογόνηση των δύο από τους τρεις βασικούς τομείς παραγωγής, που βρίσκονται σε χρόνια αγρανάπαυση.

 

*Δεν αναφέρθηκε πρόβλεψη σοβαρών μέτρων για τον περιορισμό τη ς, εκτός ελέγχου, ανισότητας κατανομής του εισοδήματος. Ο γενικός περιορισμός της θηριώδους φορολογίας, είναι σίγουρα προς καλή κατεύθυνση, αλλά θα όφειλε να συνδυαστεί με προσπάθεια εξισορρόπησης της σχέσης έμμεσων φόρων (που είναι υπερβολικοί και αυξάνουν τις εισοδηματικές ανισότητες) και άμεσων φόρων (που είναι ανεπαρκείς και γι’ αυτό δεν συμβάλουν σε δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος).

 

* Απουσιάζει σοβαρός προβληματισμός για την ανεπάρκεια παραγωγικών επενδύσεων, δεν υπάρχει απολογισμός και προσπάθεια δικαιολόγησης του φιάσκου, κατά την εκτέλεση του προγράμματος του Ταμείου Ανάκαμψης, και δεν προετοιμάζεται το έδαφος για τα υψηλά χρέη που οφείλουμε να καταβάλουμε τα προσεχή έτη.

 

*Ήταν απαραίτητες, αν και δεν δόθηκαν εξηγήσεις τού γιατί σπεύσαμε, ελαφρά τη καρδία να συμφωνήσουμε με την καταστρεπτική για τη γεωργία και την κτηνοτροφία μας συμφωνία Mercosur, παρότι χώρες-μέλη της ΕΕ δεν την υπέγραψαν.

 

*Αποφεύγονται εξηγήσεις και απολογία, για το γιατί και το πως επήλθε ανυπολόγιστης έκτασης καταστροφή, όχι απλώς εξαιτίας της παύσης παραγωγής του λιγνίτη, αλλά επιπλέον και εξαιτίας της μανιώδους καταστροφής της εξαγωγικής του βάσης. Αυτό το εθνικό έγκλημα, ποιος μας υποχρέωσε να το εκτελέσουμε, και γιατί υποκύψαμε θυσιάζοντας μια τόσο εξαιρετική, από πολλές πλευρές, παραγωγική δυνατότητα της πατρίδας μας;

 

*Ούτε λέξη για το αν και για το πως θα αντιμετωπίσουμε τη λαίλαπα της παράνομης μετανάστευσης, όταν όλες σχεδόν οι χώρες λαμβάνουν μέτρα για τον περιορισμό της.

 

*Αδιαφορία για την αντιμετώπιση των περιφερειακών ανισοτήτων, που σε ολοένα περισσότερες περιπτώσεις συνδυάζονται και με τη διεύρυνση ή και την αποθράσυνση εθνικών απειλών.

 

*Μια αδικαιολόγητη αισιοδοξία για καλύτερες μελλοντικές μέρες και για περισσότερα έσοδα, ενώ όλα μας προετοιμάζουν για το αντίθετο, όπως:

 

- Οι τεραστίων διαστάσεων ανάγκες σε ενέργεια, για την εξυπηρέτηση και προώθηση των αναγκών της ΤΝ.

- Το ανερχόμενο χρέος οικονομιών της ΕΕ, που προετοιμάζει ακόμη σφικτότερη νομισματική πολιτική από την μέχρι σήμερα ακολουθούμενη.

- Οι τεραστίων διαστάσεων ανάγκες ανασυγκρότησης της Ουκρανίας, που θα αναληφθούν εξ’ ολοκλήρου από την ΕΕ, διότι η Αμερική έχει νίψει τας χείρας της.

- Της στρατικοποίησης της ΕΕ, για να μην καταληφθεί από τη Ρωσία, που προβλέπεται να απαιτήσει το περίπου 5% του ΑΕΠ της για αρκετά χρόνια.

 

*Τελειώνοντας να μην παραλείψω και την παράλειψη της πρωθυπουργικής ομιλίας να αναφερθεί στην ομογένεια, καθώς και στα ενδεδειγμένα δικά μας μέτρα, που θα την καταστήσουν αναπόσπαστο τμήμα μας και συμπαραστάτη μας, σε δύσκολες ώρες.

 

3. Αλλά, βέβαια, στα 7 αυτά χρόνια υπήρξαν και θετικές εξελίξεις

 

Ως πρώτη και σπουδαιότερη επίτευξη της προηγούμενης επταετίας είναι η αμυντική θωράκιση της χώρας. Και απαραίτητη ήταν και, βέβαια, οφείλει να συνεχιστεί και να εντατικοποιηθεί.

 

Έπεται της προηγουμένης, αλλά όχι λιγότερο σημαντική, είναι η ψηφιοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών της χώρας, που την κατατάσσουν, ως προς αυτό το σημαντικό θέμα, στην κατηγορία των προηγμένων οικονομιών.

 

Ακόμη, πρέπει να αναγνωριστεί η έναρξη προσπαθειών, για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας. Χωρίς διόλου να είναι σίγουρο, ότι θα αποφευχθεί η εξαφάνιση της χώρας, λόγω έλλειψης Ελλήνων, θα πρέπει να εξακολουθήσει η ένταση των προσπαθειών, που άρχισαν, προς αυτή την κατεύθυνση.

 

4. Συμπέρασμα-συμπερασμάτων

 

Όλες οι παραπάνω αγωνίες, επισημάνσεις, παρατηρήσεις, κριτικές και προσμονές θα ωχριούσαν από άποψη σημασίας και αποτελεσμάτων, αν οι αρμόδιοι μας, από το 2009 και μέχρι σήμερα, δεν είχαν πιεί το «αμίλητο νερό», σε ότι αφορά στα Μνημόνια, στην ανάγκη αναθεώρησής τους, καθώς και στις απαιτήσεις μας για τις κατοχικές αποζημιώσεις.

 

Θίγω, εδώ απλώς, και για πολλοστή φορά, το ακανθώδες αυτό θέμα. Για περισσότερες πληροφορίες, παραπέμπω στα βιβλία και άρθρα μου, όπου ασχολούμαι συνεχώς από το 2009 μέχρι και σήμερα.

 

Θα είμασταν, σίγουρα, απείρως καλύτερα, αν μιλούσαμε, και αν απαιτούσαμε τα δικαιώματά μας!

 

Πρόκειται, ωστόσο, όπως όλα δείχνουν, περί απαγορευμένης συζήτησης. Και καλό θα ήταν να μάθαινε ο ελληνικός λαός το γιατί.

Share