Απορώ! Δεν πιστεύω αυτά που "βλέπω" να σας συμβαίνουν αγαπητοί μου Έλληνες… είναι δυνατόν να γίνεστε μάρτυρες της ίδιας της εξαφάνισής σας κι εσείς… στον κόσμο σας; Μα τι σας συμβαίνει επιτέλους; Δεν έχετε ούτε την ελάχιστη λογική, για να νιώσετε την καταιγίδα που σας κυκλώνει; Την ΕΘΝΙΚΗ εννοώ κι όχι το περίεργο καιρικό φαινόμενο, που σας βομβαρδίζει ξαφνικά και σκόπιμα, πριν από κάθε σας μαζική λαϊκή ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ!
Με ποιο δικαίωμα σας κρίνω; Ίσως να είμαι η φωνή της συνείδησής σας, που ίσως την… αγνοείτε! Γιατί σας την θυμίζω; Μα είμαι το σποράκι σας, που φροντίζει για σας, πριν από σας. Που τρυπώνει και ξετρυπώνει τα απόκρυφα σχέδια των εχθρών σας. Που φροντίζει για την προστασία σας. Που απεχθάνεται την ηθική διαφθορά της κοινωνίας σας, μέσα στην οποία φυτοζωείτε. Κι εσείς απερίσκεπτα την συντηρείτε και συναινείτε σε τυχαία ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ ΤΗΣ!
Απορώ πως δεν σας ταρακούνησε η άδικη σύλληψη των Εφέδρων του Βοτανικού! Δεν γνωρίζατε πως έγιναν ο στόχος του ΘΗΡΙΟΥ, με την δημιουργία της Στέγης για Έλληνες Αστέγους; Δεν σας μόλυνε η λάσπη που τους έριξαν, για να αποδυναμώσουν το εγχείρημά τους; Απ' το σποράκι ελπίζετε ενημέρωση, για τον αληθινό λόγο που επείγονται να κτίσουν το τζαμί στον Βοτανικό; Εκεί όπου οι Αρχαίοι Πρόγονοί σας με πομπή μέσω της ΙΕΡΑΣ ΟΔΟΥ έφταναν στην Ελευσίνα για τα ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ;
Και μη μου θυμώνετε αγαπητοί μου… ξεχνάτε πως είμαι "αθέατο", μα "βλέπω" ό,τι κι αν κάνετε; Τις τραγικές ώρες που ζούσαν οι ΗΡΩΕΣ καταδρομείς, εσείς περί άλλων τυρβάζατε! Οι καφετέριες κι οι πλατείες γεμάτες από αδιάφορους πολίτες και οι νοικοκυραίοι στα σπίτια τους για τις συνηθισμένες ασχολίες τους. Δικαιολογίες του τύπου "έχουμε και τις δουλειές μας" δεν περνάνε σε μένα και θα λογοδοτήσετε σίγουρα στην ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΑΣ. Το σποράκι σας όμως που φυτρώνει εκεί που δεν το περιμένουν… έγινε αυτόπτης μάρτυρας της αστυνομικής εφόδου στο ησυχαστήριο των ΑΣΤΕΓΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!
Ξημερώματα όρμησαν ένα τσούρμο αστυνομικοί για να συλλάβουν... τους Έφεδρους και τους άτυχους άστεγους, πιάνοντάς τους στον ύπνο κυριολεκτικά. Τους φόρτωσαν με χειροπέδες σαν εγκληματίες στις κλούβες… μα το σποράκι που δεν ήταν τυχαία εκεί, τρύπωσε "αθέατο" στην κλούβα! Σιγά να μην τους άφηνε να πάρουν χωρίς προστασία τους φιλοξενούμενους και τους ΗΡΩΕΣ!
Έμειναν σε απομόνωση όλη την ημέρα νηστικοί και διψασμένοι, ενώ οι ανάλγητοι αστυνομικοί σχεδίαζαν να τους κρατήσουν στα κρατητήρια όλο το Σαββατοκύριακο! Μα λογάριαζαν χωρίς το… σποράκι που κατέγραφε τα πάντα τις ατέλειωτες ώρες της αναμονής για εξακρίβωση στοιχείων τους, ενώ το ίδιο είναι ΑΣΤΟΙΧΕΙΩΤΟ!
Κι έξω απ' τα δικαστήρια οι φίλοι τους αδημονούσαν περιμένοντας να τους υποδεχτούν… Οι ώρες περνούσαν και μόνο αφού είχε νυχτώσει κατέφτασαν οι κλούβες με τους κρατούμενους. Στα ξεσπάσματα και τις ζητωκραυγές των παρευρισκομένων… έκλαψε και το… άκαρδο σποράκι σας. Έζησε μαζί τους ιστορικές συγκινητικές στιγμές και με την είσοδό τους στον Εισαγγελέα και με την έξοδό τους, που γράφτηκαν μέσα του με ΧΡΥΣΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ!
Αυτές οι πατριωτικές εκδηλώσεις τους δεν έφτασαν άραγε και στα δικά σας αυτιά; Τι άλλο έπρεπε να κάνουν και δεν το' καναν, για να σας συγκινήσουν; Αυτοί που βρέθηκαν κατηγορούμενοι με τις χειροπέδες, για να προστατέψουν ένα ελεύθερο ελληνικό έδαφος; Απορώ δηλαδή… τόσοι μόνο είναι οι αληθινοί ΕΛΛΗΝΕΣ;
Η ταλαιπωρία τους συνεχίστηκε και μετά την ΑΘΩΩΣΗ τους. Ναι μεν αφέθηκαν ελεύθεροι απ' το Δικαστήριο… μα "τα υπάρχοντά τους" κατασχεμένα μέσα στον Βοτανικό, τον φρουρούμενο απ' την Κατασκευαστική Εταιρία. Πού να πάνε λοιπόν να διανυκτερεύσουν; Τότε σαν από θαύμα εμφανίστηκε ο από Παναγίας Ελευθερώτριας ΣΩΤΗΡΑΣ, που μερίμνησε για την μετεγκατάστασή τους σε μια ΝΕΑ ΣΤΕΓΗ ΑΣΤΕΓΩΝ! Έστω μέχρις ότου αναγνωριστεί το φιλανθρωπικό έργο των εμπνευστών του Βοτανικού και επιστρέψουν στον επιλεγμένο χώρο τους ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΟΙ. Και μη ξεχνάτε… και το ΑΣΤΕΓΟ ΣΠΟΡΑΚΙ ΣΑΣ!
Το σποράκι
(της Μαίρης Καρά)







Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου