Κύριε Πρόεδρε,
Κύριε Πρωθυπουργέ,
Διακεκριμένοι προσκεκλημένοι,
Κυρίες και Κύριοι, Όπως προανέφερα είναι μια μεγάλη τιμή για μένα να βρίσκομαι στην Ελλάδα. Εκ μέρους μου και της αντιπροσωπείας μου, εκ μέρους του Αμερικανικού Λαού, σας ευχαριστώ για την ζεστασιά που μας δείξατε σ’αυτήν την επίσκεψη. Φυσικά η φιλοξενία σας δεν αποτελεί καμία έκπληξη. Όπως είπε ο Περικλής στον περίφημο Λόγο του πριν από πολλούς αιώνες ‘και προς την ευγένεια ακόμη των αισθημάτων μας απέναντι των άλλων βρισκόμαστε σε αντίθεση με πολλούς. Διότι τους φίλους μας επιδιώκουμε να αποκτήσουμε όχι ευεργετούμενοι απ’αυτούς αλλά ευεργετούντες αυτούς’. Και σήμερα έχουμε αισθανθεί την ευεργεσία του Ελληνικού Λαού που μας δόθηκε.
Θα έχω πολλά περισσότερα να πω στην ομιλία μου αύριο για τους δεσμούς της ιστορίας και της κληρονομιάς που συνδέουν τους Λαούς μας. Συμπεριλαμβανομένης της αγάπης μας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι Έλληνες είναι δικαίως υπερήφανοι σαν ιδρυτές των Αγώνων, καθώς και για τον Λεωνίδα τον Ρόδιο, που για 2.000 χρόνια κράτησε το ρεκόρ με 12 ατομικά Ολυμπιακά μετάλλια, τα περισσότερα από κάθε αθλητή. Και εμείς, οι Αμερικανοί, είμαστε υπερήφανοι για τον Μάϊκ Φελπς, που πέτυχε ένα καινούργιο ρεκόρ αυτό το καλοκαίρι.
Παρά λοιπόν τον αθλητικό ανταγωνισμό, σαν Αμερικανοί είμαστε βαθιά ευγνώμονες για την συμμαχία μας με τον Ελληνικό λαό. Έχουμε εμπνεύσει ο ένας τον άλλον στους αγώνες μας για την ανεξαρτησία, έχουμε σταθεί με αλληλεγγύη σε καιρούς πολέμου και ειρήνης, σε εποχές καλές και κακές, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων ετών, που ξέρω ότι ήταν εξαιρετικά δύσκολα για τον Ελληνικό λαό. Απόψε, θέλω να ξέρετε ότι, καθώς εργάζεσθε για να πάει η χώρα μπροστά, θα έχετε πάντα την υποστήριξη και την φιλία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Θα κλείσω με μια στιγμή της κοινής μας ιστορίας: Το 1821, όταν η Ελλάδα ξεκίνησε τον αγώνα για την ανεξαρτησία της, ένας Έλληνας πατριώτης έγραψε μία επιστολή στην αμερικανική κυβέρνηση, κάνοντας έκκληση για βοήθεια. Έγραψε λοιπόν: ‘Αν και μας χωρίζει μια πλατιά θάλασσα, οι αρετές των Αμερικανών είναι ίδιες με τις δικές μας’. Και πρόσθεσε: ‘Σας θεωρούμε φίλους, συμπατριώτες και αδελφούς’.
Έτσι λοιπόν, σε εκτίμηση της φιλίας και της συνεργασίας, θα ήθελα να κάνω μία πρόποση στις αρετές και στις αξίες που μας ενώνουν, από τις δύο άκρες μιας πλατιάς θάλασσας:
Είθε οι Έλληνες και Αμερικανοί να είναι πάντα εκεί ο ένας για τον άλλον, σαν φίλοι, σαν συμπατριώτες, σαν αδελφοί και αδελφές.
Στην υγειά σας! (ελληνικά)
πηγή
ΣΧΟΛΙΟ
Δυστυχώς σε αβρότητες είναι πρώτοι οι Αμερικάνοι....
Στην ουσία πάσχουν....
Να παραθέσω και τον λόγο του Προέδρου της Δημοκρατίας που θεωρώ ότι ήταν από τους λίγους ικανοποιητικούς...
Κύριε Πρόεδρε,
Σας υποδέχομαι στην Αθήνα και στην Προεδρία της Δημοκρατίας κατά το τέλος της θητείας σας, ως τον Πρόεδρο των ΗΠΑ ο οποίος υπηρέτησε συνειδητά και με συνέπεια τον σεβασμό του Ανθρώπου, την εμπέδωση της Ειρήνης και την υπεράσπιση της Δημοκρατίας καθώς και του…«δίδυμου αδελφού» της, του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου, υψώνοντας «τείχος αναχαίτισης» των ακραίων ανισοτήτων που απειλούν ευθέως την κοινωνική συνοχή. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι συμμεριζόμαστε στο ακέραιο τα ιδανικά αυτά.
Κι επιτρέψατέ μου να γίνω σαφέστερος: Εμείς, οι Έλληνες, μέσα στην βαθειά και παρατεταμένη οικονομική και κοινωνική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό και για την οποία δεν είμαστε –κάθε άλλο- αποκλειστικώς υπεύθυνοι:
Πρώτον, πιστεύουμε βαθειά στην Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία και μάλιστα στο σύνολο των θεσμικών της διαστάσεων. Κι εμπνεόμαστε ιδιαιτέρως από την δική σας εμβληματική συνταγματική παράδοση, την παράδοση των «θεσμικών αντιβάρων» (“checks and balances”). Η οποία, μέσω του Κράτους Δικαίου και της αρχής της νομιμότητας, θωρακίζει την λαϊκή κυριαρχία και την δημοκρατική αρχή του Κοινοβουλίου καθώς και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης από τις ενδεχόμενες αυθαίρετες παρεμβάσεις τόσο της Εκτελεστικής Εξουσίας όσο και –κατά κύριο δε λόγο- των κάθε είδους οργάνων της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας που στερούνται οιασδήποτε δημοκρατικής νομιμοποίησης.
Δεύτερον, και δίχως να μας κάμπτει το βαρύτατο οικονομικό και κοινωνικό κόστος μιας εν πολλοίς λανθασμένης και αδιέξοδης πολιτικής λιτότητας, συνεχίζουμε αταλάντευτοι την πορεία μας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σκληρού πυρήνα της, της Ευρωζώνης. Κι αγωνιζόμαστε, μαζί μ’ όλους εκείνους τους Εταίρους μας που συμμερίζονται τον γνήσιο και ανιδιοτελή ευρωπαϊκό προσανατολισμό, προκειμένου το Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα να ξαναβρεί τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες θεμελιώθηκε, κυρίως δε τις αρχές και τις αξίες του σεβασμού του Ανθρώπου και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης Δηλαδή τις αρχές και τις αξίες οι οποίες καθιστούν στο διηνεκές ζοφερό παρελθόν τους εφιάλτες του φασισμού και του ναζισμού που άφησε πίσω του ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Και ουδέποτε λησμονούμε την καθοριστική συμβολή των ΗΠΑ κατά τον Πόλεμο αυτό, προκειμένου η Ευρώπη ν’ αποκρούσει την μοίρα της «Σκοτεινής Ηπείρου», κατά την ρήση του Mark Mazower. Η ακτή Omaha στη Νορμανδία θα μας το θυμίζει πάντα.
Τρίτον, ανταποκρινόμαστε με αδιαπραγμάτευτη αξιοπρέπεια στο τεράστιο Προσφυγικό ζήτημα, το οποίο έχει ως κύρια αιτία τον πόλεμο στην Συρία και την ευρύτερη περιοχή και το οποίο κάθε άλλο παρά οφείλεται σε δικά μας λάθη. Συγκεκριμένα δε ανταποκρινόμαστε με πλήρη σεβασμό της αξίας του Ανθρώπου και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς του. Άλλωστε, τις αρχές αυτές εμπνεόμαστε από τον θεσμό του Ικέτη, που οι Αρχαίοι Έλληνες μας κληροδότησαν. Ταυτοχρόνως όμως δίνουμε, στο μέτρο που μας αναλογεί, τον αγώνα κατά της τζιχαντιστικής τρομοκρατικής βαρβαρότητας η οποία διαπράττει, στην κυριολεξία, εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας. Όμως, κ. Πρόεδρε, η υπεράσπιση των προσφύγων και η εξάλειψη της τρομοκρατίας προϋποθέτει το τέλος του πολέμου στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή. Κι ο στόχος αυτός είναι κοινή υπόθεση των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσίας. Χαιρόμαστε δε διότι Εσείς, μεσ’ από την σώφρονα αλλά και οραματική πολιτική σας, κατανοήσατε πλήρως αυτή την μεγάλη αλήθεια και την κάνατε πράξη.
Μ’ αυτές τις σκέψεις, κ. Πρόεδρε, σας προτρέπουμε από εδώ, την Αθήνα, της οποίας αιώνιο σύμβολο είναι ο Παρθενώνας, ο Παρθενώνας της Δημοκρατίας και του Πολιτισμού, να συνεχίσετε, και μετά τη λήξη της θητείας σας, να υπηρετείτε τα ίδια ιδανικά. Καθένας γνωρίζει ότι η προσωπικότητά σας θ’ ακτινοβολεί και στο μέλλον. Σ’ αυτό το μελλοντικό και ήδη πολλά υποσχόμενο οδοιπορικό σας σας παρακαλώ να μην ξεχνάτε –για να θυμηθώ τον στίχο του Οδυσσέα Ελύτη- την Χώρα μας. Γι’ αυτό και ολοκληρώνω την αντιφώνησή μου υπενθυμίζοντάς σας αυτό που είχε πει ο Αντρέ Μαλρώ, σ’ εκείνη την μνημειώδη ομιλία του κατά την πρώτη φωταγώγηση της Ακρόπολης, την 28η Μαΐου 1959: «Μια κρυφή Ελλάδα υπάρχει στην καρδιά όλων των ανθρώπων της Δύσης». Αυτή η «κρυφή Ελλάδα» είναι το δώρο που κατά την επίσκεψή σας σας προσφέρει ο Ελληνικός Λαός, ακριβώς επειδή το θεωρεί αντάξιο του Προέδρου των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα.
Κύριε Πρόεδρε,
Εύχομαι υγεία και επιτυχία σ’ Εσάς προσωπικώς και σας παρακαλώ να μεταφέρετε τις ειλικρινείς και θερμές ευχές του Ελληνικού Λαού στον, διαχρονικώς, σταθερό και μεγάλο μας φίλο Λαό των ΗΠΑ για πρόοδο και ευημερία.
πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου