Στο βιβλίο του «Biathanatos», το οποίο έγραψε τον 17ο αιώνα ο ιερέας της Αγγλικανικής Εκκλησίας Τζων Νταν (John Donne) με αντικείμενο την αυτοκτονία1, υπονοεί ότι ο Χριστός αυτοκτόνησε, καθώς υποστηρίζει ότι:
«αιτία του θανάτου του τη δεδομένη στιγμή ήταν αποκλειστικά η δική του θέληση».
Ο συγγραφέας υιοθετεί το «επιχείρημα της παράλειψης» του Θωμά Ακινάτη, σύμφωνα με το οποίο «ο Χριστός έγινε ο ίδιος αιτία του θανάτου του, έτσι όπως γίνεται αιτία να βραχεί όποιος μπορούσε να κλείσει το παράθυρο στη βροχή αλλά δεν το έκανε».
Στον ισχυρισμό του Νταν αναφέρεται και ο Αργεντινός συγγραφέας Χόρχε Λουίς Μπόρχες (Jorge-Luis Borges) στον Α΄ Τόμο των Δοκιμίων του2, σημειώνοντας ότι ο αγγλικανός ιερέας έγραψε την εικασία (ορθότερα: την πλάνη) περί αυτοκτονίας του Χριστού το 1608, ενώ «το 1631, σχεδόν ετοιμοθάνατος [Σ.Σ.: και παντελώς αμετανόητος!], την περιέλαβε σ’ ένα κήρυγμά του στο παρεκκλήσι του ανακτόρου του Ουάιτχωλ».
Παρεμφερής είναι και η προσέγγιση του Άγγλου φιλοσόφου Σάιμον Κρίτσλεϋ (Simon Critchley) στο δοκίμιό του «Σημειώσεις περί αυτοκτονίας»3, όπου διατυπώνει στην ακόλουθη θέση:
«η σταύρωση του Χριστού θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως μία σχεδόν αυτοκτονική πράξη» (σε άλλο σημείο κάνει λόγο για «ημι-αυτοκτονική πράξη»4).
Ο ισχυρισμός των Νταν και Κρίτσλεϋ είναι ξεκάθαρα βλάσφημος, καθότι διαβολικά ανάποδος προς την πραγματικότητα, αφού, βεβαίως, ο Χριστός δεν αυτοκτόνησε, αλλά, προκειμένου να λυτρώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα από το προπατορικό αμάρτημα που κατέστησε τον άνθρωπο πλάσμα θνητό, υπέμεινε αυτοθυσιαστικά την Σταύρωσή του, η οποία αποφασίσθηκε από τον εβραϊκό λαό και εκτελέσθηκε από την ρωμαϊκή εξουσία.
Αναστάς δε ο ίδιος, προσέφερε και σε κάθε άνθρωπο την χαρμόσυνη προοπτική της αναστάσεως, προοπτική που οι δαιμονισμένοι μετανθρωπιστές του 21ου (απατ)αιώνα προσπαθούν μεθοδικά και λυσσαλέα να αποκρύψουν, αντιπροσφέροντας στους υπνωτισμένους μαζανθρώπους την σατανική ψευτολύση της αθανασίας μέσω της σύζευξης του ανθρώπινου εγκεφάλου και του ηλεκτρονικού υπολογιστή.
Το αφοπλιστικό επιχείρημα κατά των υποστηρικτών της βλάσφημης θέσης ότι ο Χριστός αυτοκτόνησε, αφού μπορούσε να αποτρέψει την Σταύρωσή Του αλλά δεν το έπραξε, είναι το εξής:
Αν ο Χριστός είχε αξιοποιήσει την θεϊκή Του δύναμη, θα είχε καταλύσει το θεόσδοτο αυτεξούσιο των ανθρώπων που Τον έκριναν και Τον κατεδίκασαν τόσο κατάφωρα άδικα και εν τέλει απάνθρωπα, αποφασίζοντας παντελώς ανάποδα να δώσουν άφεση σε έναν κακοποιό και να σταυρώσουν όχι απλώς έναν αθώο αλλά Εκείνον που ενσάρκωνε την μοναδική λύση για την σωτηρία τους.
Όπως, όμως, και με άλλη ευκαιρία έχουμε επισημάνει:5
Όταν ο Χριστός ανατρέπει, το κακό γίνεται καλό και το άσχημο ωραίο· όταν ο διάβολος ανατρέπει, το καλό γίνεται κακό και το ωραίο άσχημο. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για ορθόδοξη αποκατάσταση, στην δεύτερη για αναποδογύρισμα. Γι’ αυτό και ο ανάποδος κόσμος είναι ο διαβολικός κόσμος!
Ο Σταυρός που κάποτε συμβόλιζε το επάρατο όργανο της θανατικής εκτέλεσης των κακούργων, χάρη στην εκούσια σταύρωση του Ιησού Χριστού (η σταύρωση ως κακούργου ενός αθώου ενσαρκωτή της αλήθειας είναι το άκρον άωτον του ανάποδου κόσμου) μετατράπηκε σε «αλεξιτήριον παντός κακού εκ του πονηρού προερχομένου, το αήττητον όπλον κατά παντός υπεναντίου».
Στον 21ο (απατ)αιώνα, όμως, περάσαμε στην διαβολική φάση του αρνητικού αναποδογυρίσματος της συμβολικής αξίας του Σταυρού:
Πλέον, ο Σταυρός έχει απομακρυνθεί όχι μόνο από τα μοντέρνα σπίτια των απλών πολιτών, αλλ’ ακόμη και από την Αγία Τράπεζα κάποιων ναών.
Μάλιστα, στην εποχή της πανδημίας, ο Σταυρός, που μέχρι πρότινος δέσποζε κρεμασμένος στον καθρέπτη του αυτοκινήτου του Έλληνα οδηγού, κρύφτηκε ή αντικαταστάθηκε από την μάσκα, η οποία (όπως και το εμβόλιο) χαρακτηρίσθηκε ως «θείο δώρο» κατά του κορωνοϊού.
Έτσι, ο Τίμιος Σταυρός φαίνεται να αντιμετωπίζεται στις μέρες μας σαν ένα αντικείμενο που όχι μόνο έχει χάσει την σωτήρια δύναμή του και εν γένει την αίγλη του, αλλά πολύ περισσότερο σαν ένα αντικείμενο που «πιάνει χώρο» ή είναι ακατάλληλο να υπάρχει οπουδήποτε, ακόμη και στις εκκλησίες!
Κατ’ εφαρμογήν της θεωρίας του ανάποδου κόσμου, ξύλο Άτιμο και όχι Τίμιο διαθέτουν και οι εωσφορικές δυνάμεις, οι οποίες, από καιρού εις καιρόν, μας προειδοποιούν για τα μισάνθρωπα σχέδιά τους μέσα από το Hollywood με την βοήθεια της σατανοκίνητης τεχνολογίας. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο ότι ακουστικά η αγγλική αυτή λέξη σημαίνει ακριβώς το «ιερό ξύλο».
Παραπομπές
1 Μτφ.: Μαρία Γιούνη, εκδ. Βάνιας, 1994, σελ. 53.
2 Μτφ.: Αχ. Κυριακίδης, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 1995, σελ. 362 επ.
3 Μτφ.: Μυρσίνη Γκανά, εκδ. Ποταμός, Αθήνα 2018, σελ. 13.
4 Ό.π., σελ. 42.
5 Βλ. αναλυτικά:
14 Σεπτεμβρίου 2024
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.