Σαν να μην έφταναν τα προβλήματα τα χίλια,
τώρα εμφανίστηκαν και τα Βρωμοπούλια.
Σαν τις Αρπύιες τρώνε του Φινέα το φαΐ
και βρήκαν πια στην Ευρώπη διαμονή,
σε περίοπτη θέση, πάνω στη σκεπή.
Τα Βρωμοπούλια δύσκολα τα διώχνουν,
τον πλούτο αρπάζουν και τους πάντες ταλαιπωρούν.
«Μίζα» μυρίστηκαν στο Κατάρ,
εκεί που ο μάγειρας στρώνει πλούσια φαγητά,
κι ευθύς το Βρωμόπουλο όρμησε στον πατσά.
Οι «κουτοευρωπαίοι» όμως δεν τα τρώνε αυτά,
είδαν στο τραπέζι τη λαδιά.
Τη «μίζα» ο νόμος τους την κυνηγά,
ενώ εδώ όλα μοιάζουν επιτρεπτά·
Αρπύιες και Βρωμοπούλια έφτιαξαν μόνιμη φωλιά.
Οι Ευρωπαίοι τους έστησαν παγίδα,
ένα αρσενικό κι ένα θηλυκό,
και τα έπιασαν στη λαβίδα.
Τώρα μέσα στο κλουβί,
χωρίς διάκριση και χωρίς ντροπή,
τα Βρωμοπούλια δεν γνωρίζουν τσίπα ούτε ηθική·
αρκεί να πέσει η μίζα η παχιά,
κι αμέσως χάνεται κάθε αναστολή.
Η ελληνική Δικαιοσύνη κάνει στραβά μάτια,
κι οι Αρπύιες με τα Βρωμοπούλια χτίζουν παλάτια.
Ο έρμος ο Φινέας, δυστυχής,
βασανισμένος, πεινασμένος και ενδεής,
το σπίτι του να προστατεύσει αδυνατεί.
Μια Κατσέλη περιμένει να λαλήσει,
τα τρωκτικά και τις Αρπύιες να συγκινήσει
και το σπιτάκι του να διαφυλάξει.
Ο νόμος τις Αρπύιες μη χύσουν δάκρυ,
μόνο η χούντα, λένε, τις έβαλε σε τάξη.
Όλα τότε έμοιαζαν να πηγαίνουν κατ’ ευχήν,
μα στο τέλος στράβωσαν κι αυτοί,
κι η μεταπολίτευση έφερε Καταστροφή
Τώρα ο λαός, αβοήθητος και μόνος,
στέκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι,
μπρος στο «μεγάλο» τροχονόμο.
Το σωστό προσπαθεί να βρει μονοπάτι,
μα οι Αρπύιες τού ναρκοθετούν κάθε βήμα,
για να του αρπάξουν ό,τι έχτισε με αίμα και με χρήμα.
Πάλι το φαΐ του θέλουν να του φάνε,
να το μολύνουν και μακριά από την πατρίδα να τον πάνε.
Τις καρδερίνες όλες να τις φάνε,
κι όπως βαδίζουν τα πράγματα,
τον ίδιο να εξαφανίσουν πάνε.
Παρότι το φαγητό βρισκόταν μπροστά του,
οι Αρπύιες το άρπαζαν και το μόλυναν.
Τα Βρωμοπούλια τον βασάνιζαν με την άκρατη μυρωδιά τους.
Τις κυνηγούσε, μα ξαναγύριζαν κοντά του
και τον Φινέα έφτασαν στα στερνά του.
Τότε βρέθηκε ένας Ηρακλής,
πανίσχυρος στρατηγός και ευκλεής.
Τις Αρπύιες κυνήγησε στην Αφρική
και ως την Προποντίδα,
κι έκτοτε ελευθέρωσε από τα Βρωμοπούλια την πατρίδα.
Και τότε, λέει ο μύθος, η Αθηνά χαρωπή,
γιόρτασε ξανά τα Παναθήναια με λαμπρή γιορτή.(24/6/26)
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.