Ο πληθυσμός της Ελλάδας – Ιστορική αναδρομή και σύγχρονη παρακμή
Στην αρχαιότητα, ο Ελληνισμός υπήρξε ένα από τα πολυπληθέστερα και δραστικότερα έθνη της οικουμένης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που βασίζονται στη γεωγραφική εξάπλωση, την πυκνότητα των πόλεων και την πολιτισμική ακτινοβολία, ο συνολικός πληθυσμός των Ελλήνων υπολογίζεται ότι έφθανε τα 300–330 εκατομμύρια άτομα.
Ο κύριος πληθυσμιακός όγκος εκτεινόταν:
- στη Χερσόνησο του Αίμου,(Ελλάδα, Αιγαίο, Νότια Βαλκάνια)
- στη Μικρά Ασία, (παράκτιες περιοχές και ενδοχώρα)
- στην Κύπρο,
- στον Εύξεινο Πόντο, (παράκτιες περιοχές, υπερβόρειοι)
- στη Μέση Ανατολή και την Αίγυπτο,
- στην Ιταλική και Ιβηρική Χερσόνησο, (Ετρούσκοι, έλληνες Νοτίου Ιταλίας, Σικελίας)
- στα ευρωπαϊκά παράλια της Μεσογείου έως τις Ηράκλειες Στήλες,
- και, κατά μαρτυρίες, έως τη Βρετανία, την Ιρλανδία και τη Σκανδιναβία, μέσω εμπορικών, αποικιακών και πολιτισμικών επαφών.
Κατά τη Ρωμαιοκρατία καταγράφονται 1.492 μεγάλες ελληνικές πόλεις, γεγονός που μαρτυρεί την έκταση και τη συνοχή του ελληνικού κόσμου.
Έλληνες ορίζονταν όσοι μετείχαν στο όμαιμον, ομόγλωσσον, ομόθρησκον και ομόδοξον. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλους λαούς, οι Έλληνες ήταν ανοικτοί σε μικτούς γάμους, στοιχείο που συνέβαλε στη βαθμιαία αφομοίωση και διάχυση του πληθυσμού τους.
Και εδώ γεννάται το καίριο ερώτημα:
Πώς ένα τόσο πολυπληθές και ακμαίο έθνος κατέληξε σήμερα να αριθμεί μόλις 15–18 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, με προβολές που μιλούν για 6–7 εκατομμύρια έως το 2100; Γιατί ουδείς- με εξαίρεση τον Μ. Αλέξανδρο- δεν έκανε προσπάθεια ενοποιήσεως του εκτεταμένου Ελληνικού Κόσμου;
ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗΣ
- Μικτοί γάμοι και πολιτισμική αφομοίωση, ήδη από την αρχαιότητα και εντεινόμενοι μετά την επικράτηση του χριστιανισμού.
- Αθρόα μετανάστευση λόγω του ορεινού εδάφους και του ανήσυχου, δημιουργικού πνεύματος του Έλληνα.
- Ναυτοσύνη και αποικισμός, που διέσπειραν ελληνικούς πληθυσμούς μέσα σε πολυπληθείς αλλογενείς κόσμους.
- Αλλεπάλληλες σφαγές, διωγμοί και γενοκτονίες από εξωτερικούς εχθρούς και αυταρχικά καθεστώτα (Περσικοί Πόλεμοι, ρωμαϊκές καταστροφές, Ούννοι, φραγκικές και Οθωμανικές σφαγές, Μικρασιατική Καταστροφή, Ποντιακή Γενοκτονία, Γερμανική Κατοχή, Κυπριακή Τραγωδία κ.α).
- Απώλεια γλώσσας, θρησκείας και ιστορικής μνήμης, ιδίως μετά τη βίαιη ή καταναγκαστική αλλαγή της πατρώας θρησκείας και εθνότητας
- Συνεχής εμπλοκή σε πολέμους λόγω της στρατηγικής θέσης του ελληνικού χώρου, με τεράστιες απώλειες μάχιμου και άμαχου πληθυσμού.
- Εμφύλιοι σπαραγμοί, από τη μυθική εποχή έως τον 20ό αιώνα, που αποδυνάμωσαν καίρια τον ελληνικό κορμό. Να εντάξουμε και τις συγκρούσεις μεταξύ των κομματικών και οπαδικών φατριών σαν ένα αναίμακτο εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των κομμάτων και των οπαδών των ποδοσφαιρικών ομάδων, ο οποίος θεωρείται τοξικότερος ακόμη και από τους πολέμους μεταξύ αλλοφύλων
- Σύγχρονη οικονομική εξόντωση και δημογραφική αιμορραγία, με κορύφωση την περίοδο των Μνημονίων και τη μαζική φυγή νέων επιστημόνων.
- Παντελής έλλειψη δημογραφικής στρατηγικής από το νεοελληνικό κράτος, σαν να πρόκειται για ξένο ή εχθρικό πληθυσμό.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ
Η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στις κυβερνήσεις και στα κέντρα εξουσίας. Ανήκει και στον ίδιο τον λαό, ο οποίος σταδιακά αποξενώθηκε από τον πατριωτισμό, συγχέοντάς τον με τον φανατισμό ή εγκαταλείποντάς τον στο όνομα του ατομισμού.και των απατηλών ιδεολογιών.
Ο πατριωτισμός δεν είναι σύνθημα· είναι συνείδηση συνέχειας. Όταν ο λαός παύει να ενδιαφέρεται για τη δημογραφική του επιβίωση, για την ιστορική του μνήμη και για το μέλλον των παιδιών του-κοντολογίς για το σπίτι του- τότε συναινεί σιωπηρά στην παρακμή του.
Η πολιτεία, τα κόμματα, οι πνευματικές ελίτ και οι πολίτες οφείλουν να αναλάβουν το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί. Χωρίς ενότητα, στρατηγική και ιστορική αυτογνωσία, κανένα έθνος δεν επιβιώνει.
Ας ρωτήσουν το λαό του Ισραήλ πόση αγωνία, πόσα δάκρυα και πόσο αίμα έχυσε και χύνει για να αποκτήσει και να διατηρήσει την πατρογονική τους εστία.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Αν στον παρόντα αιώνα δεν ληφθούν δραστικά, υπερκομματικά και εθνικά μέτρα, ο Ελληνισμός κινδυνεύει να ψάλει το κύκνειο άσμα του όχι ως προειδοποίηση, αλλά ως οριστικό τέλος. Η μεταρρύθμιση του Συντάγματος είναι λίαν επίκαιρη προς τούτο.
Η Ιστορία δεν τελειώνει από μόνη της. Τελειώνει όταν οι λαοί παύουν να τη φέρουν μέσα τους.
(2/2/26)
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.