Σελίδες

24 Απριλίου 2024

24 Απριλίου στο Γερεβάν: Ο αγώνας για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων συνεχίζεται

Γράφει ο
Θεοφάνης Μαλκίδης 
 
Μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στην πορεία μου για την ανάδειξη του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Αρμενίων και των προγόνων μου Ελλήνων της Ιωνίας, του Πόντου, της Καππαδοκίας, της Θράκης, ήταν η πρόσκληση το 2015 από την Προεδρία της Δημοκρατίας της Αρμενίας να παραστώ και να μιλήσω στις εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση εκατό ετών από τη Γενοκτονία των Αρμενίων.
 
Είχαν προηγηθεί και άλλες αντίστοιχες προσκλήσεις και ακολούθησαν και άλλες από τις Αρμενικές ενώσεις στην Ελλάδα, στην υπόλοιπη Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία, αλλά εκείνη η στιγμή ήταν μοναδική. Ένιωσα το σεβασμό ενός λαού στους νεκρούς του κατά τη Γενοκτονία, κατάλαβα τον αγώνα του έθνους για τη δικαιοσύνη, αισθάνθηκα πολλά. Μάλιστα ως επίσημος προσκεκλημένος φύτεψα ένα δέντρο στο Μνημείο της Γενοκτονίας στο Γερεβάν, όπως φυτεύουν όλοι οι προσκεκλημένοι των Αρμενίων στη μνήμη των ενάμιση εκατομμυρίου θυμάτων. Αυτών που αγιοποιήθηκαν από την Αρμενική εκκλησία το 2015 ως εθνοιερομάρτυρες!
 
Νιώθω, από τότε που έχω μνήμη, μεγάλη εκτίμηση για τον Αρμενικό Λαό. Πέρα από τις προσωπικές αναφορές, αφού στην ιδιαίτερή μου πατρίδα την Αλεξανδρούπολη, μεγάλωσα μαζί με Αρμένιους με τους οποίους είμαι φίλος μέχρι σήμερα, αλλά και συναγωνιστής, η επισήμανση της εκτίμησης για τον Αρμενικό λαό αφορά την συνεισφορά των διανοουμένων στον αγώνα ανάδειξης και αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Χωρίς αυτούς τους ανθρώπους στην Αρμενία και τη Διασπορά, η Μικρά Ασία, ο Καύκασος, η ανατολική Μεσόγειος, περιοχές που είδαν και συνεχίζουν να βλέπουν πολλά και συνεχή τουρκικά εγκλήματα, όπως και ολόκληρος ο κόσμος, θα μάθαινε τη συρρικνωμένη εκδοχή της Αρμενικής ιστορίας. 
 
Και το χειρότερο σενάριο θα ήταν ότι ο τόπος του εγκλήματος, η ανθρωπότητα, θα γνώριζαν την Νεοτουρκική και τη Κεμαλική εκδοχή της ιστορίας, δηλαδή ψεύδος, μαζί με το φασισμό, τον ολοκληρωτισμό και το θάνατο.
 
Μετά από χιλιάδες χρόνια παρουσίας οι Αρμένιοι, αλλά και οι Έλληνες και οι Ασσύριοι, καθώς και άλλοι λαοί, έπειτα από μία διαδικασία μαζικής βίας εναντίον τους, η οποία κατέληξε σε Γενοκτονία που στοίχισε τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους, είχαν να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο οριστικής εξαφάνισής τους. Ουσιαστικά η θέση αυτή είναι πολύ ρεαλιστική, αφού είχε εξοντωθεί πάνω από το 50% των Αρμενίων αλλά και των Ελλήνων. Σ’ αυτό το δεδομένο θα πρέπει να προστεθούν τα χιλιάδες ορφανά παιδιά, ο άγνωστος αριθμός γυναικών σε χηρεία με πολλαπλά τραύματα βιασμού, οι αναρίθμητοι αγνοούμενοι, τα εκατομμύρια εξαθλιωμένοι πρόσφυγες. 
 
Οι πρόσφυγες αυτοί, αναζήτησαν καταφύγιο στην Σοβιετική Αρμενία στην Ελλάδα καθώς και σε άλλες χώρες, την ίδια στιγμή που οι υπεύθυνοι της Γενοκτονίας, οι δολοφόνοι Νεότουρκοι και Κεμαλικοί, είχαν πιστέψει ότι είχαν τελειώσει με τα θύματά τους. Ότι οι Αρμένιοι όπως και οι άλλοι λαοί-στόχοι, θα αποτελούσαν έθνη των μουσείων, εξαφανισμένα, ακρωτηριασμένα, χωρίς μνήμη.
 
Ο αγώνας όμως αξιοπρέπειας, αυτοσεβασμού, αυτογνωσίας και αντίστασης στη λήθη, στο ψεύδος και στην προπαγάνδα, ο αγώνας σε δύσκολους καιρούς και συνθήκες, έφερε αποτελέσματα. Οι Αρμένιοι στη Σοβιετική Αρμενία πήγαν ενάντια στην πολιτική φιλίας της ΕΣΣΔ με την Τουρκία και απαίτησαν μεταξύ των πολλών άλλων, την ανέγερση του Μνημείου της Γενοκτονίας που δεσπόζει σήμερα στο Γερεβάν, απέναντι από το κατεχόμενο Αραράτ. Αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για πάνω από έναν αιώνα στη Διασπορά για την αναγνώριση της Γενοκτονίας και είδαν τα αποτελέσματα της συνέπειας και της σοβαρότητας ,που διακρίνει τους αγωνιστές της αναγνώρισης, Αρμένιους αλλά και χιλιάδες συναθλητές των Αρμενίων σε όλον τον πλανήτη. 
 
Έτσι η Γενοκτονία διεθνοποιείται από τους Αρμένιους και τους Έλληνες του εξωτερικού σε συνεργασία με έντιμους και σοβαρούς πολιτικούς. Αυτοί με αίσθηση του καθήκοντος και έχοντας απέναντί τους την Τουρκία, αλλά και συμφέροντα, λόμπυ και προπαγάνδα, οδηγούν σε αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας. Από τα κεντρικά, ομοσπονδιακά και περιφερειακά κοινοβούλια και πολιτείες, μέχρι υπερεθνικούς οργανισμούς (ΟΗΕ, Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κ.ά). 
 
Όπως γράφει το Ευαγγέλιο η αλήθεια απελευθερώνει. Και πράγματι η αναγνώριση της Γενοκτονίας θα απελευθερώσει και πρώτη απ ‘ όλους την Τουρκία και μετά τις δυνάμεις της άρνησης παγκοσμίως. Όπως γράφει η κουρδικής καταγωγής Gulan Avci, μέλος του Σουηδικού κοινοβουλίου, που ψήφισε την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και των Ελλήνων το 2010, «κάθε φορά που ακόμα μία χώρα αναγνωρίζει τη γενοκτονία η αλήθεια πλησιάζει λίγο πιο κοντά στην Τουρκία. Δεν είναι πλέον δυνατόν να ξεφεύγει ή να παραμένει σιωπηλή για το παρελθόν. Ήρθε η ώρα η Τουρκία να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία…. Ήρθε η ώρα να συμφιλιωθεί με την Κεμαλική της κληρονομιά..»
 
Η απόδοση της Δικαιοσύνης στο ζήτημα της Γενοκτονίας παρότι κυβερνήσεις, θεσμοί, παρακράτος, προπαγάνδα και μηχανισμοί εκβιασμοί και θανάτου στην Τουρκία θα ήθελαν να είναι εξαφανισμένο, δεν έγινε κατορθωτό. Η Gulan Avci, συνεχίζει λέγοντας ότι «η αναγνώριση της γενοκτονίας δεν αποτελεί πλήγμα για την Τουρκία. Αντιθέτως, η μη αναγνώρισή της αποτελεί πλήγμα για τη δικαιοσύνη. Και είμαι αρκετά πεπεισμένη ότι η δικαιοσύνη μόνο καλό μπορεί να κάνει. Όσο η Τουρκία προσπαθεί να κουκουλώσει το θέμα δεν θα υπάρξει ποτέ συμφιλίωση. Αν η μνήμη των θυμάτων δεν αποκατασταθεί οι άνθρωποι δεν θα μπορέσουν να επουλώσουν τις πληγές τους και να συνεχίσουν. Για αυτό είναι σημαντικό όλες οι δυνάμεις, οι οποίες πιστεύουν σε ανθρώπινες αξίες, να συνεχίσουν να αγωνίζονται και να ασκούν πίεση στην Τουρκία προκειμένου να αρχίσει να λέει την αλήθεια και να παραδεχθεί τη Γενοκτονία….»
 
Χιλιάδες άνθρωποι σε όλον τον κόσμο, αγωνίζονται ενάντια στη λήθη και τη σιωπή, παλεύουν για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, για την καταδίκη της Τουρκίας, για την επίλυση του Τουρκικού προβλήματος, όπως ευφυώς ονομάστηκε από τον αείμνηστο Μιχάλη Χαραλαμπίδη. 
 
Η δικαίωση, η άνοιξη των λαών, των Αρμενίων και όλων των λαών που υπέστησαν Γενοκτονία έρχεται. Η αποσιώπηση, το ψεύδος και η λήθη ανήκουν στο παρελθόν και οι αγώνες των λαών για ελευθερία και αλήθεια δικαιώνονται. Σύντομα ο Αρμενικός λαός και οι συμπαραστάτες του, θα δουν τους καρπούς της αγωνιστικότητάς τους. Κυρίως όμως θα νιώσουν τις ψυχές των εκατομμυρίων θυμάτων να αναπαύονται. Η ιστορία, το δίκαιο και η αλήθεια θα νικήσει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).

Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.