Ο Νίκος Λυγερός για το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας μας με την νέα συμφωνία (2)

Γράφει ο Νίκος Λυγερός 

Ενέργεια, Υδρογονάνθρακες και Συμφωνία Σκοπιανού

Όσοι πιστεύουν ότι οι διαπραγματεύσεις για το Σκοπιανό αφορούσαν μόνο και μόνο το θέμα της ονομασίας θα ξαφνιαστούν από το Άρθρο 14 της Συμφωνίας και ειδικά από το εδάφιο 4.

Άρθρο 14 4. Τα Μέρη θα αναπτύξουν και θα ενισχύσουν τη συνεργασία τους όσον αφορά στην ενέργεια, ιδίως δια της κατασκευής, συντήρησης και χρήσης διασυνδεόμενων αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου (υφιστάμενων, υπό κατασκευή και σχεδιαζόμενων) και όσον αφορά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, περιλαμβανομένων των φωτοβολταϊκών, της αιολικής και της υδρο-ηλεκτρικής ενέργειας. Πιθανά εκκρεμή ζητήματα θα αντιμετωπισθούν χωρίς καθυστέρηση, με τη σύναψη αμοιβαίως επωφελών διακανονισμών λαμβάνοντας σοβαρά υπ' όψιν την Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Πολιτική και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Το Πρώτο Μέρος θα διευκολύνει το Δεύτερο με κατάλληλη μεταφορά τεχνογνωσίας και εμπειρίας. [σ. 14-15/20] 

Στο πλαίσιο της οικονομικής συνεργασίας, η Συμφωνία προβλέπει την ανάπτυξη και την ενίσχυση της ενεργειακής συνεργασίας. Το ενδιαφέρον είναι ότι μιλά για κατασκευή αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου. Υπάρχει ένας αγωγός πετρελαίου που συνδέει τα διυλιστήρια Okta με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Όσον αφορά στο φυσικό αέριο τα Σκόπια το προμηθεύονται από τη Ρωσία μέσω Ουκρανίας, Μολδαβίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας. Ο σκοπιανός φυσικός αγωγός που συνδέει την πόλη των Σκοπίων με τα σύνορα της Βουλγαρίας είναι ο μοναδικός. Από το 2000, τα Σκόπια εισάγουν και ηλεκτρικό ρεύμα. Η παραγωγή ρεύματος κινδυνεύει λόγω της μείωσης των αποθεμάτων σε λιγνίτη που τροφοδοτεί τα τρία τέταρτα των ηλεκτρικών σταθμών. Όσο για το γεωθερμικό είναι παλαιωμένο. Κι αν σκεφτούμε ότι η κρατική εταιρεία Okta αγοράστηκε το 1999 και είναι εντελώς υπό τον έλεγχο της από το 2004, καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η ενίσχυση στον ενεργειακό τομέα για τα Σκόπια. Και αυτό το άρθρο μόνο τυχαίο δεν είναι σε αυτή τη Συμφωνία.

πηγή

Παρατηρήσεις περί Συμφωνίας

Η λεπτομερής ανάγνωση των 20 Άρθρων της Συμφωνίας, εξηγεί γιατί έπρεπε να περιμένουμε τόσους μήνες το κείμενο. Όντως αυτό είναι γεμάτο παγίδες που δεν αφορούν μόνο και μόνο το θέμα της ονομασίας. Υπάρχουν επικίνδυνες αναφορές στο όνομα, στην ιθαγένεια, στη γλώσσα που κάνουν μια ακραία χρήση του μακεδονικού στοιχείου σε όλες τις μορφές του. Και ο προσδιορισμός της Μακεδονίας μας, ως βόρεια περιοχή του Πρώτου Μέρους, είναι και αυτός ενδεικτικός. Ανάμεσα σε όλα τα στοιχεία που έχουν διαρρεύσει σε αυτό το εξάμηνο ποτέ δεν υπήρξε μια αναφορά για την αξιοποίηση του Αιγαίου Πελάγους από τα Σκόπια, ούτε για τα ενεργειακά που σχετίζονται με τους υδρογονάνθρακες και ειδικά τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου. 

Τόσο καιρό, η προπαγάνδα μιλούσε για εμπόδια που είχαν ξεπεραστεί αλλά ποτέ τέτοιους παράξενους συμβιβασμούς. Επίσης αυτή η Συμφωνία μοιάζει περισσότερο με οδικό χάρτη διότι επί της ουσίας για να λειτουργήσει πρέπει να γίνουν θεαματικές αλλαγές στο Σύνταγμα των Σκοπίων χωρίς αυτό να είναι δεδομένο λόγω των αντιδράσεων που υπάρχουν ήδη. Και το πνεύμα που απορρέει από αυτή τη Συμφωνία, είναι ότι υπήρξε μια συνειδητοποιημένη προσπάθεια ισοπέδωσης των ελληνικών θέσεων και μάλιστα με δεσμεύσεις που για την υποστήριξη της υποψηφιότητας των Σκοπίων και την ενταξιακή τους πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πράγμα που δεν συμβαδίζει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και θυμίζει τις δεσμεύσεις του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο. Επιπλέον γίνενται το ανάλογο και για την ενταξιακή πορεία των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ.
 
πηγή 

Από τις κρυφές διαπραγματεύσεις στην απαράδεκτη Συμφωνία

Όταν διαβάζουμε αυτή την απαράδεκτη Συμφωνία, καταλαβαίνουμε γιατί ήταν τόσο κρυφές οι διαπραγματεύσεις όλους αυτούς τους μήνες. Μερικά άρθρα είναι τόσο τρομερά για τον Ελληνισμό και την Ελλάδα που οι αντιδράσεις του Ελληνισμού θα είχαν βάλει σε κίνδυνο την όλη διαπραγμάτευση. Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί ήταν τόσο μεγάλος ο φόβος διαρροής και από το Υπουργείο Εξωτερικών και από την Κυβέρνηση. Βέβαια τώρα ακόμα και κομματικά στελέχη θα δυσκολευτούν να δικαιολογήσουν ένα τέτοιο κείμενο. Διότι δεν είναι μόνο το θέμα του ονόματος που είναι προβληματικό. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς και πόσο θα μαζευτούν μερικοί πολιτικοί που δεν γνώριζαν τα 20 Άρθρα αλλά ήταν υπέρμαχοι της Συμφωνίας. Διότι τώρα ο κάθε πολίτης θα μπορεί να ρωτήσει κάθε βουλευτή αν συμφωνεί με το καθένα από τα 20 Άρθρα. Το ερώτημα δεν θα είναι πια θεωρητικό και θα δούμε σε πρακτικό επίπεδο ποιος θα εκτεθεί. Δεν θα αρκεί να λέει ότι δεν το είχε διαβάσει για να δικαιολογήσει τον εαυτό του. 

Τώρα μπορεί να το διαβάσει και να εξετάσει αν κάθε εδάφιο των Άρθρων είναι συμβατό με το πνεύμα του Ελληνισμού. Οι Συμβιβασμοί που εμπεριέχει η Συμφωνία είναι τόσο μεγάλοι και τόσο απαράδεκτοι που δεν μπορούν να καλυφθούν με διπλωματικές κινήσεις. Επίσης τώρα ακόμα με ξεκάθαρο τρόπο ότι δεν υπήρξαν ποτέ πιέσεις από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση κι ότι το όλο θέμα ήταν μια πρωτοβουλία εκ μέρους του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εξωτερικών επειδή το ήθελαν από μόνοι τους χωρίς να υπάρξει κάποιος εξαναγκασμός και αυτό είναι ακόμα χειρότερο για την αντίληψη του Έθνους. 

πηγή 

Δεν υπάρχει πια δικαιολογία

Ό,τι και να έχει ειπωθεί τόσο καιρό, τώρα που μπορούμε να διαβάσουμε τα 20 άρθρα της Συμφωνίας, δεν υπάρχει πια καμία δικαιολογία για τέτοιο απαράδεκτο συμβιβασμό. Η Συμφωνία δεν παραδίδει μόνο το όνομα της Μακεδονίας, αλλά μειώνει συστηματικά τις θέσεις της Ελλάδας για να υπάρξει μια πλασματική ισορροπία μεταξύ των δύο χωρών. Από ό,τι φαίνεται έχει ξεχάσει η διαπραγματευτική ομάδα ότι τα Σκόπια δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, ενώ είμαστε κράτος-μέλος από το 1981 και το 1953. Η Ελλάδα διαθέτει μια κυρίαρχη στρατηγική κι όμως η Συμφωνία προσπαθεί με τεχνάσματα να την μηδενίσει λες και δεν υπάρχει. 

Ουσιαστικά η Συμφωνία αποδέχεται τα πάντα από πλευρά της Ελλάδας σε όλα τα επίπεδα της ονομασίας, της ιθαγένειας, της γλώσσας και δεσμεύεται να υποστηρίξει την ενταξιακή πορεία των Σκοπίων τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης γίνονται απαράδεκτοι συμβιβασμοί για τη χρήση του Αιγαίου Πελάγους από τα Σκόπια και ουσιαστικά για την αξιοποίηση από αυτά της ελληνικής ΑΟΖ. Πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται και ενεργειακά με το θέμα των υδρογονανθράκων και των αγωγών. Και όλα αυτά για ποιο λόγο; Ποιο μπορεί να είναι το όφελος για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό; Και η απάντηση είναι απλή: κανένα. Το μόνο όφελος που υπάρχει είναι καθαρά ιδεολογικό γιατί αυτοί που πίστευαν τόσα χρόνια στη Σοσιαλιστική Μακεδονία προσπαθούν με αυτό τον τρόπο να δικαιωθούν, διότι επί της ουσίας δεν πιστεύουν στην έννοια του Ελληνικού Έθνους. Για αυτό η Συμφωνία είναι απαράδεκτη.

πηγή 

Περί περίεργων Συμφωνιών

Στην ιστορία της διπλωματίας υπάρχουν πολλές περίεργες Συμφωνίες που δεν σέβονται τους λαούς ακόμα και αν αυτοί έχουν υποφέρει ή έχουν υποστεί γενοκτονίες. Τέτοιες απαράδεκτες συμφωνίες είναι παραδείγματος χάρη, η Συνθήκη Καρς του 1921, η Συνθήκη Λωζάνης του 1923, το Σύμφωνο Φιλίας του 1930, η Συνθήκη Ζυρίχης Λονδίνου του 1960 και το Σχέδιο Ανάν του 2004. Κάθε Συμφωνία ανεξάρτητα αν εφαρμόστηκε ή απορρίφθηκε, είχε πάντα ως στόχο την καταπάτηση ενός λαού: των Αρμενίων, των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, των Ελλήνων του Πόντου, των Ελλήνων της Κύπρου, των Μαρωνιτών, των Ασσυρίων. Κάθε φορά υπήρχαν δικαιολογίες, τουλάχιστον πριν την αποκάλυψη των κειμένων και μετά προσπαθούσαν να πείσουν αυτούς τους λαούς ότι είχαν κάνει ό,τι μπορούσαν. 

Υπήρξαν ακόμα και οι δύο Συμφωνίες μεταξύ Ναζιστικής Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης στις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Όλες βασίζονταν όχι βέβαια σε μια προσέγγιση που σέβεται την ιστορία των εθνών αλλά πάνω σε ένα ιδεολογικό υπόβαθρο που δεν φοβάται να καταπατήσει τους λαούς, αφού τους θεωρεί όχλους που δεν ξέρουν. Με αυτό το πνεύμα έχει επινοηθεί και το κείμενο την Συμφωνίας μεταξύ Σκοπίων και Ελλάδας. Η συναίνεση είναι καθαρά ιδεολογική και μηδενίζει την ύπαρξη των εθνών. Όσοι μπορούν να δουν πέρα από τα όρια των κομμάτων, θα αντιληφθούν πολύ γρήγορα πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η απαράδεκτη και περίεργη Συμφωνία.

πηγή 

Κανείς δεν πιέζει την Ελλάδα για το Σκοπιανό

Πρέπει να σταματήσει αυτό το διπλωματικό ψέμα για να δικαιολογήσει το απαράδεκτο των διαπραγματεύσεων και την περίεργη Συμφωνία, κανένας δεν πιέζει την Ελλάδα για το Σκοπιανό. Αυτό το διπλωματικό τέχνασμα χρησιμοποιείται εδώ και μήνες για να μας προετοιμάσει ν’ αποδεχτούμε τρομερούς συμβιβασμούς χωρίς κανένα όφελος για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό. Και τώρα που υπάρχει το κείμενο μετά από όλες αυτές τις κρυφές διαπραγματεύσεις, ομολογεί επίσημα ότι ποτέ δεν δεχτήκαμε πιέσεις και ειδικά από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως κανένας δεν το παραδέχεται, ενώ το φωνάζουμε παντού όσο πιο δυνατά γίνεται από την αρχή αυτού του ζητήματος. 

Μάλιστα ενώ οι ημέρες προχωρούν και ξέρουμε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη το τελικό στάδιο του μεγάλου διαγωνισμού περί υδρογονανθράκων για τις θαλάσσιες περιοχές Ιόνιο, Δυτικά Κρήτης, Νότιο-Δυτικά Κρήτης όπου είναι η Ελλάδα που αποφασίζει πως θα είναι η συμφωνία με τις δύο κοινοπραξίες: Repsol και Ελληνικά Πετρέλαια και Exxon Mobil, Total και Ελληνικά Πετρέλαια. Όλες οι χώρες ανήκουν στο ΝΑΤΟ, και αν εξαιρέσουμε τις ΗΠΑ, και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά συνέπεια, με τίποτα δεν υπάρχουν πιέσεις πάνω στην Ελλάδα, ενώ όλες περιμένουν την τελευταία φάση που θα καταλήξει στα συμβόλαια έρευνας. Ας επανεξετάσουμε λοιπόν το θέμα της Συμφωνίας για το Σκοπιανό για να πάρουμε αποφάσεις με ελεύθερο πνεύμα, έτσι ώστε να μην κάνουμε καμιά λανθασμένη κίνηση που θα ήταν οριστική για την ιστορία.

πηγή 

Η πρόταση δυσπιστίας

Η πρόταση δυσπιστίας θα κατατεθεί παρόλο που μερικοί δεν το πιστεύουν. Στην ανάλυση τους εξετάζουν μόνο και μόνο το θέμα του αποτελέσματος και όχι της όλης διαδικασίας. Έτσι έχουν την εντύπωση ότι αποτελεί μια κίνηση που δεν αξίζει σε εθνικό επίπεδο και προκαλεί πολιτικό κόστος. Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Πρώτον θα καταγραφεί η διαφοροποίηση θέσης και η αντιπολίτευση, τουλάχιστον η αξιωματική δεν θα είναι στο ίδιο πακέτο. Δεύτερον, η δυσπιστία ανάλογα με τον τρόπο που είναι διατυπωμένη μπορεί να προκαλέσει μεγάλες ρωγμές στην κυβέρνηση αλλά και σε κόμματα που έχουν απόψεις που ταυτίζονται, διότι με αυτή τη διαδικασία ο κάθε βουλευτής θα είναι υπεύθυνος σε προσωπικό επίπεδο και όχι μόνο μέσω του κόμματος του.

Αυτό σημαίνει ότι μερικοί θα φτάσουν στα όρια των αντοχών τους διότι θα δουν άμεσα τις πολιτικές επιπτώσεις. Δεν μπορεί να λες ότι παλεύεις για το έθνος και στη συνέχεια να μην αντιστέκεσαι σε τέτοιου τύπου συμφωνίες. Το γεγονός ότι όλοι πια έχουν πρόσβαση στα 20 άρθρα της Συμφωνίας δεν επιτρέπει καμιά δικαιολογία. Έτσι οι τεχνητές και βέβαια και οι ψεύτικες συμμαχίες θα φανερωθούν και θα εκθέσουν τα συμβαλλόμενα μέλη τους. Η δυσπιστία άλλωστε δεν αποσκοπεί αποκλειστικά στο εθνικό θέμα του Σκοπιανού. Είναι κι ένας τρόπος να στιγματιστούν μερικοί βουλευτές που το παίζουν σε δύο ταμπλό για να μην έχουν κόστος. Όμως όλοι βλέπουν τις προετοιμασίες που υπάρχουν για τις επόμενες εκλογές όποτε και να γίνουν αυτές. Έτσι η δυσπιστία θα λειτουργήσει ως καταλυτικό εργαλείο που θα προκαλέσει αντιδράσεις. Κι ο καθένας θα πρέπει να κάνει αναγκαστικά κίνηση.

πηγή

Ερώτηση περί Συμφωνίας λόγω ΑΟΖ

Η ερώτηση είναι απλή, χωρίς να είναι απλοϊκή. Ποιος είναι ο λόγος μετά από διαπραγματεύσεις που αφορούσαν επίσημα το θέμα της νέας ονομασίας των Σκοπίων να υπάρχει η ελληνική ΑΟΖ; Πιο συγκεκριμένα το άρθρο 13 της Συμφωνίας έχει ως εξής:

 Άρθρο 13 

Λαμβάνοντας υπ' όψιν το γεγονός ότι το δεύτερο Συμβαλλόμενο Μέρος είναι περίκλειστο κράτος, τα Συμβαλλόμενα Μέρη θα καθοδηγούνται από τις σχετικές προβλέψεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας που θα έχουν και πρακτική εφαρμογή αλλά θα εφαρμόζονται και όταν θα συνομολογούνται συμφωνίες που αναφέρονται στο Άρθρο 18 της παρούσας Συμφωνίας. [σ. 14/20] 

Βέβαια κάποιος που δεν είναι ειδικός δεν θα δει την αναφορά στην ελληνική ΑΟΖ επειδή δεν έχει καταγραφεί ή έκφραση, αλλά όσοι έχουν διαβάσει το Δίκαιο της θάλασσας (UNCLOS) και ειδικά το πέμπτο μέρος που αφορά την έννοια της ΑΟΖ (ΕΕΖ) γνωρίζουν τα άρθρα 61, 62 και 69.

Το άρθρο 61 αφορά την διατήρηση των ζωντανών πόρων. 
Το άρθρο 62 τη χρήση των ζωντανών πόρων.
Και το Άρθρο 69 αφορά το δικαίωμα των περίκλειστων κρατών. 
(μπορείτε να τα διαβάσετε και τα τρία ΕΔΩ) 

Με αυτά τα δεδομένα γίνεται κατανοητό ότι το άρθρο 13 της Συμφωνίας αφορά όντως στην ελληνική ΑΟΖ. Με άλλα λόγια ενώ δεν έχουμε ακόμα θεσπίσει την ΑΟΖ η διαπραγματευτική ομάδα την έβαλε ήδη εντός της Συμφωνίας για να μπορεί να υπάρξει αξιοποίηση εκ μέρους των Σκοπίων σε σχέση με τους ζωντανούς οργανισμούς. Αυτό σημαίνει ότι μιλούμε για αλιεία εκ μέρους των Σκοπίων μέσα στο Αιγαίο Πέλαγος. Πιο απλά λοιπόν οι Σκοπιανοί θα μπορούν να λειτουργούν σε αυτό το πλαίσιο χάρη σε δικό μας συμβιβασμό χωρίς βέβαια να έχουμε πάρει τίποτα. Αυτό οι απλοί Έλληνες ψαράδες το ξέρουν ή θα το μάθουν εκ των υστέρων. Γιατί να υπάρχει το Άρθρο 13 σε αυτή τη Συμφωνία που αφορούσε επίσημα στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. 

πηγή

Το Άρθρο 8 της Συμφωνίας

Όσοι θυμούνται τα προβλήματα που ζήσαμε με το βιβλίο της ιστορίας το 2006, είναι αναγκαστικά πολύ επιφυλακτικοί με το Άρθρο 8 της Συμφωνίας. Και ο λόγος είναι απλός. Πρώτον, η συγκρότηση της Κοινής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων σε ιστορικά, αρχαιολογικά και εκπαιδευτικά θέματα, είναι ήδη θεωρητική έως ουτοπική.

Δεύτερον, η προσέγγιση που δηλώνει ότι η εξέταση θα αφορά την αντικειμενική, επιστημονική ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων βασισμένη σε αυθεντικές, στοιχειοθετημένες και επιστημονικά στέρεες ιστορικές πηγές και αρχαιολογικά ευρήματα, πώς μπορεί να είναι αξιόπιστη ενώ δεν έχουμε καταφέρει να συμφωνήσουμε ακόμα και πάνω στην έννοια της Μακεδονίας. 

Τρίτον, το γεγονός ότι οι εργασίες της Επιτροπής θα τελούν υπό την επίβλεψη των Υπουργείων Εξωτερικών των Μερών, είναι τουλάχιστον παράξενο σε πολιτιστικό επίπεδο διότι ποια είναι η αρμοδιότητα του Υπουργείου Εξωτερικών; 

Τέταρτον, η Επιτροπή θα μπορεί να αναθεωρήσει οποιαδήποτε σχολικά εγχειρίδια και βοηθητικό σχολικό υλικό, όπως χάρτες, ιστορικούς άτλαντες, οδηγούς διδασκαλίας.

Πέμπτον, η Επιτροπή θα εξετάσει αν περιείχαν αλυτρωτικές, αναθεωρητικές αναφορές ενώ προβλέπεται ότι η ίδια μπορεί να αναθεωρεί. 

Και τέλος, η Συμφωνία προβλέπει ότι η Επιτροπή θα συνεδριάζει τακτικά, αλλά η ίδια επεξηγεί ότι εννοεί τουλάχιστον δύο φορές ετησίως. Με όλα αυτά τα στοιχεία ποιος μπορεί να πιστέψει ότι αυτό το Άρθρο 8 θα γίνει η πραγματικότητα; Πώς λοιπόν μπορεί να ενισχύσει την αξιοπρέπεια της όλης προσπάθειας; Ας αφήσουμε λοιπόν και αυτό το άρθρο. 

πηγή 

Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής Γεωστρατηγικής

Δείτε επίσης:

Συνέντευξη Ν. Λυγερού για το Σκοπιανό, ALPHA Radio Καβάλας, 15/06/2018 ΕΔΩ 

Συνέντευξη Ν. Λυγερού για το Σκοπιανό στον Α. Δημητρόπουλο . Sigmatv. 15/06/2018   ΕΔΩ

Συνέντευξη Ν. Λυγερού για το Σκοπιανό στους Λ. Μαύρο και Μ. Πούλλαδο. Ράδιο Πρώτο, 15/06/2018 ΕΔΩ

(διαβάστε και το πρώτο μέρος της ανάλυσης της συμφωνίας ΕΔΩ)