Σελίδες

26 Ιουλίου 2012

Το υπόδειγμα του κοιτάσματος Αφροδίτη.


Για να αντιληφθούμε πραγματικά τι σημαίνει πρακτικά, σε οικονομικό επίπεδο να βρεθούν στην ελληνική ΑΟΖ, κοιτάσματα φυσικού αερίου σε περιοχές όπως είναι τα Ιωάννινα, το Ιόνιο και η Νότια Κρήτη για να μην έχουμε να εξετάσουμε και τις κλασσικές φοβίες, πρέπει να έχουμε ένα γενικό υπόδειγμα. Για να γίνει αυτή η εκτίμηση δίχως να βασίζεται μόνο σε θεωρητικές προσεγγίσεις, μελετήσαμε το παράδειγμα του κοιτάσματος Αφροδίτη, με την πολύτιμη βοήθεια του ανεκτίμητου Σόλωνα Κασσίνη. Το κοίτασμα Αφροδίτη που βρίσκεται στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ αντιπροσωπεύει 200 Δις m3. Αν θεωρήσουμε ότι η συνολική επένδυση είναι της τάξης $18 Δις σε μία διάρκεια τεσσάρων ετών, από τα οποία, $1 Δις αφορά στις γεωτρήσεις, $2 Δις για αγωγό μεταφοράς στην ξηρά και $15 Δις για χερσαίες εγκαταστάσεις υγροποίησης, τότε έχουμε ένα λειτουργικό μοντέλο, το οποίο είναι μία καλή προσομοίωση της κυπριακής περίπτωσης έως να ανακαλυφθούν και άλλα κοιτάσματα στα άλλα εννέα οικόπεδα όπου έχουμε υποψηφιότητες από τα δώδεκα οικόπεδα του δεύτερου γύρου αδειοδότησης της κυπριακής δημοκρατίας. Με την υπόθεση ότι κοινό μέσο όρο, η διάρκεια εκμετάλλευσης θα είναι 22 χρόνια και ότι η αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου θα είναι της τάξης του 2% ανά έτος, τότε μπορούμε να υπολογίσουμε ότι η συνολική απολαβή δημοσίου είναι της τάξης $72 Δις και με το σημερινό νόμισμα (με discounted 6%) τότε έχουμε $33 Δις. Μπορούμε μάλιστα να υπολογίσουμε ότι η μέγιστη ετήσια απολαβή από το κράτος θα είναι το πέμπτο χρόνο και θα είναι της τάξης $5 Δις. Τώρα αν υπολογίσουμε με βάση αυτή την μονάδα, αλλά δίχως να πολλαπλασιάζουμε το κόστος των εγκαταστάσεων για κοιτάσματα τα οποία βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση, όπως είναι το κοίτασμα Ταμάρ, Νταλίτ και Λεβιάθαν και αν υπολογίσουμε ότι περιμένουμε στη Κύπρο, γύρω στις 14 Αφροδίτες τότε μπορούμε να εκφράσουμε πρακτικά και τα αναμενόμενα οικονομικά οφέλη της Ελλάδας ακόμα και αν περιοριστούμε στις περιοχές που προαναφέραμε. Με αυτά τα δεδομένα μπορούμε να κατανοήσουμε όλοι μας την αξία της ΑΟΖ, τουλάχιστον όσον αφορά στους υδρογονάνθρακες και ειδικά για το φυσικό αέριο. Με άλλα λόγια, το θέμα της ΑΟΖ δεν είναι μία θεωρητική προσέγγιση που παύει με τη θέσπισή της. Η ουσία είναι μετά τη θέσπιση για την πατρίδα μας και για το λαό μας. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να προσθέσουμε ότι μία εξόρυξη, με τον αγωγό και το σταθμό υγροποίησης αντιπροσωπεύει συνολικά με τις επιπτώσεις της γύρω στις 100.000 θέσεις εργασίας. Αλλά αυτό θα το αποδείξει η επόμενη πραγματικότητα που ετοιμάζεται τώρα.


* Ο Νίκος Λυγερός είναι Στρατηγικός Σύμβουλος και καθηγητής γεωστρατηγικής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).

Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.