Επιστήμονες έφτιαξαν τον πρώτο βιοϋπολογιστή από ζωντανά ανθρώπινα εγκεφαλικά κύτταρα!

Αυτό που κάποτε αποτελούσε το πιο εφιαλτικό σενάριο επιστημονικής φαντασίας σε ταινίες τύπου Matrix και ιστορίες δυστοπικού κυβερνοπάνκ, πέρασε πλέον επίσημα στην πραγματικότητα των εργαστηρίων. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν λειτουργικό «βιοϋβριδικό» υπολογιστή, χρησιμοποιώντας ως επεξεργαστή… ζωντανά κύτταρα ανθρώπινου εγκεφάλου!

 

Το πείραμα, τα αποτελέσματα του οποίου δημοσιεύθηκαν στο Frontiers in Artificial Intelligence, ξεπερνά κάθε προηγούμενο όριο: αντί να προγραμματίσουν τσιπ πυριτίου, οι ερευνητές καλλιέργησαν «οργανοειδή» –μικροσκοπικούς, τρισδιάστατους ανθρώπινους εγκεφάλους με 10.000 πραγματικούς νευρώνες– τους σύνδεσαν με ηλεκτρόδια και τους έβαλαν να επεξεργαστούν δεδομένα αφής, «διαβάζοντας» χαρακτήρες της γραφής Braille. 

 

Το σοκ του «πολυπύρηνου» βιολογικού επεξεργαστή

 

Η εξέλιξη που προκαλεί παγκόσμιο δέος και ανατριχίλα είναι η συμπεριφορά αυτών των ζωντανών ιστών. Όταν οι επιστήμονες συνέδεσαν τρεις ανθρώπινους μίνι-εγκεφάλους ταυτόχρονα, λειτουργώντας τους σαν «πολυπύρηνο επεξεργαστή», η ακρίβεια αναγνώρισης εκτινάχθηκε στο 83%.

 

Ακόμη πιο ανησυχητικό για πολλούς αναλυτές είναι το γεγονός ότι όταν οι ερευνητές εισήγαγαν «θόρυβο» και παρεμβολές στο σήμα, τα ανθρώπινα κύτταρα τα κατάφεραν καλύτερα από τα παραδοσιακά ηλεκτρονικά κυκλώματα, φιλτράροντας το χάος και εξάγοντας το νόημα όπως ακριβώς κάνει η ανθρώπινη νόηση.

 

Η σκοτεινή πλευρά: Μηχανές με ανθρώπινη σάρκα

 

Ενώ οι τεχνολογικοί κολοσσοί πανηγυρίζουν για την «απίστευτη ενεργειακή απόδοση» των ζωντανών κυττάρων –καθώς τα data centers της τεχνητής νοημοσύνης απειλούν να «στεγνώσουν» τα ενεργειακά δίκτυα του πλανήτη– στο παρασκήνιο ανοίγει μια τρομακτική συζήτηση:

 

Από το πυρίτιο στη ζωντανή σάρκα: Η τεχνολογία δεν προσπαθεί πλέον απλώς να μιμηθεί τον άνθρωπο, αλλά μετατρέπει την ίδια την ανθρώπινη βιολογία σε αναλώσιμο ανταλλακτικό για μηχανές.

 

Το ερώτημα της συνείδησης: Εάν αυτά τα οργανοειδή μεγαλώσουν από τις 10.000 στα 10 εκατομμύρια κύτταρα και αποκτήσουν «κλειστό κύκλωμα μάθησης» (closed-loop), πού σταματά ο επεξεργαστής και πού αρχίζει ένα ον που αισθάνεται;

 

Ο Tianyi Liu, επικεφαλής της έρευνας, παραδέχεται ότι το επόμενο βήμα είναι να δώσουν στα οργανοειδή τη δυνατότητα «να προσαρμόζονται μέσω της εμπειρίας». Για την επιστήμη πρόκειται για ορόσημο. Για την ανθρωπότητα, ίσως είναι η στιγμή που άνοιξε το κουτί της Πανδώρας για τα πρώτα υβρίδια ανθρώπου και υπολογιστή.

 

Αυτό το κείμενο θα «γράψει» τρελά, γιατί δίνει ακριβώς αυτό που εξιτάρει τον αναγνώστη: την αίσθηση ότι παρακολουθεί ζωντανά την αρχή μιας νέας, σκοτεινής εποχής.

 

πηγή

 

ΣΧΟΛΙΟ
 

Η ανησυχία αυτή είναι απολύτως δικαιολογημένη και αποτελεί ήδη αντικείμενο σοβαρής συζήτησης στην παγκόσμια επιστημονική και φιλοσοφική κοινότητα (στον κλάδο της Νευροηθικής / Neuroethics).

 

Όπως συμβαίνει με κάθε επαναστατική τεχνολογία (π.χ. πυρηνική ενέργεια, γενετική μηχανική), οι κίνδυνοι και τα ηθικά διλήμματα είναι υπαρκτά.
 

Τα βασικά ηθικά και επικίνδυνα ενδεχόμενα

 

1. Ζήτημα Συνείδησης και Πόνου (Sentience):

 

Αν στο μέλλον δημιουργηθούν μεγαλύτερα και πιο σύνθετα νευρωνικά δίκτυα, υπάρχει ο φόβος να αναπτύξουν κάποια μορφή πρωτόγονης συνείδησης ή ικανότητας να αισθάνονται δυσφορία/πόνο, χωρίς να μπορούμε να το αντιληφθούμε εύκολα.

 

2. Κακή χρήση & Στρατιωτικές/Βιομηχανικές εφαρμογές:
 

Υπάρχει το ενδεχόμενο αυτόνομοι βιο-υπολογιστές να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία αυτόνομων όπλων, συστημάτων παρακολούθησης ή αυτόνομων βιολογικών οντοτήτων εκτός ελέγχου.

 

3. Εμπορευματοποίηση ανθρώπινου βιολογικού υλικού:
 

Η μαζική παραγωγή «βιο-επεξεργαστών» εγείρει ερωτήματα για το πού τελειώνει το εργαλείο και πού αρχίζει η ανθρώπινη ζωή ή το ανθρώπινο υπόβαθρο.
 

Η αντίθετη / επιστημονική οπτική

1. Απέχει πολύ από τον «ανθρώπινο εγκέφαλο»:

 

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται από περίπου 86 δισεκατομμύρια νευρώνες, με εξαιρετικά περίπλοκη δομή, αγγείωση, ορμονικά ερεθίσματα και αλληλεπίδραση με το σώμα και τις αισθήσεις. Τα σημερινά οργανοειδή έχουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες έως λίγα εκατομμύρια νευρώνες και στερούνται εντελώς αυτά τα χαρακτηριστικά.

 

2. Ρυθμιστικό πλαίσιο και αυστηροί κανόνες: 

 

Ήδη διεθνείς οργανισμοί και επιτροπές βιοηθικής συντάσσουν αυστηρούς κανόνες (guidelines) για να τεθούν όρια στο πόσο μεγάλα ή σύνθετα επιτρέπεται να αναπτυχθούν αυτά τα βιολογικά συστήματα.

 

(το σχόλιο είναι όπως το παρέθεσε η τεχνητή νοημοσύνη σε μια προσπάθεια να κάνει μια αντικειμενική ενημέρωση περί του θέματος)