Ακόμα ένας φίλος μας έφυγε πιά για πάντα
Και θρηνωδούνε τα πουλιά κι η όμορφη γαλιάντρα
Ο Μάικ, ο αγαπητός σε όλους τους ανθρώπους
Με το πλατύ χαμόγελο κι ευγενικούς του τρόπους
μίσεψε 'πό τα γήινα και πάει στα ουράνια
Και θρηνωδούνε τα πουλιά κι η όμορφη γαλιάντρα
Ο Μάικ, ο αγαπητός σε όλους τους ανθρώπους
Με το πλατύ χαμόγελο κι ευγενικούς του τρόπους
μίσεψε 'πό τα γήινα και πάει στα ουράνια
Δίχως πίκρα στα χείλη του. Μ' αρχαία περηφάνεια.
Στ' άγγελμα του θανάτου του, βούρκωσεν η ματιά μου
Και ένας κόμπος έσφιξε βαθειά τα σωθικά μου.
Λυπήθηκα που έχασα ακόμα έναν φίλο
κι έσβησε το κεράκι του απ' της ζωής τον μύλο.
Και ένας κόμπος έσφιξε βαθειά τα σωθικά μου.
Λυπήθηκα που έχασα ακόμα έναν φίλο
κι έσβησε το κεράκι του απ' της ζωής τον μύλο.
Ακούραστος μελετητής, ταξιδευτής συνάμα
Και φωτογράφος ο δεινός, μας έπαιρνε αντάμα.
Στην Αυστραλία έζησε και Ρόδου μας πεδίου
Και πλήρης ετελεύτησε των ημερών του βίου.
Και φωτογράφος ο δεινός, μας έπαιρνε αντάμα.
Στην Αυστραλία έζησε και Ρόδου μας πεδίου
Και πλήρης ετελεύτησε των ημερών του βίου.
Ήτο πολύ κοινωνικός κι έτρεχε σ' εκδηλώσεις.
Ακόμα σε Συνέδρια. Φωτοαφιερώσεις.
Σε κέντρα τα νυχτερινά, μα και σε παρελάσεις,
γάμους, βαπτίσια και πολλές άλλες διασκεδάσεις.
Ακόμα σε Συνέδρια. Φωτοαφιερώσεις.
Σε κέντρα τα νυχτερινά, μα και σε παρελάσεις,
γάμους, βαπτίσια και πολλές άλλες διασκεδάσεις.
Τ' άρεσ' η φύση, η ζωή και η καλή παρέα
Μα την φιλία την παλιά δεν άλλαζε με νέα.
Την γυναικεία ομορφιά λάτρευε σαν παιδάκι
Κι αν κάποια τον απέρριπτε, έπινε το φαρμάκι.
Μα την φιλία την παλιά δεν άλλαζε με νέα.
Την γυναικεία ομορφιά λάτρευε σαν παιδάκι
Κι αν κάποια τον απέρριπτε, έπινε το φαρμάκι.
Ερχόταν στο μουσείο μου και στα γενέθλιά μου
Κι εγώ όταν τον έβλεπα ήτο διπλή χαρά μου.
Πουλιά οι χαρές και φύγανε κι αλλού φτεροκοπάνε
Κι οι γήινες οι ηδονές πιά πίσω δεν γυρνάνε!
Κι εγώ όταν τον έβλεπα ήτο διπλή χαρά μου.
Πουλιά οι χαρές και φύγανε κι αλλού φτεροκοπάνε
Κι οι γήινες οι ηδονές πιά πίσω δεν γυρνάνε!
Πουλί η ψυχή σου, Μάικ μου, στον ουρανό πετάει
Στον θρόνο του Πανάγαθου οδεύει για να πάει.
Καλό ταξίδι, φίλε μας, στο Φως του Παραδείσου
Τώρα που η Γη κατάντησε Κόλαση της Αβύσσου!
Στον θρόνο του Πανάγαθου οδεύει για να πάει.
Καλό ταξίδι, φίλε μας, στο Φως του Παραδείσου
Τώρα που η Γη κατάντησε Κόλαση της Αβύσσου!
Θα μείνεις πάντα στην καρδιά, στο νου και στην ψυχή μας
Ώσπου να έρθει και για μας μήνυμα του φευγιού μας!
Ώσπου να έρθει και για μας μήνυμα του φευγιού μας!
Αυτούς τους στίχους έγραψε Κατσούρης ο Σπυρίδων,
(Δαυλής ο Ανακρέοντας), της Ποίησης ειδήμων.
Γέγραπται τόδε έτει δισχιλιοστώ εικοστώ έκτω, μηνί Οκτωβρίω, τη δευτέρα αυτού, ημέρα Παρασκευή και απηγγέλθη την επομένην, ημέρα Σαββάτο μετά την εξόδιον ακολουθίαν του εις αγ. Γεώργιον Κοσκινού Ρόδου, όπου και ετάφη. Συλλυπητήρια εις τους οικείους του και αιωνία αυτού η μνήμη. Ζωή σε σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.