Χθες γκρεμίστηκε το ιστορικό «Ατλαντίδα», ένας κινηματογράφος που για περίπου 70 χρόνια δεν ήταν απλώς ένα κτίριο, αλλά ένα κομμάτι της ζωής και της ιστορίας της γειτονιάς μας.
Για όσους μεγαλώσαμε στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, το «Ατλαντίδα» είναι γεμάτο αναμνήσεις. Είναι τα παιδικά μας χρόνια, οι παρέες, η ανυπομονησία πριν αρχίσει η ταινία, το εισιτήριο στο χέρι, τα φώτα που έσβηναν και η μεγάλη οθόνη που άνοιγε μπροστά στα παιδικά μας μάτια έναν ολόκληρο κόσμο.
Κάποτε πηγαίναμε στον κινηματογράφο όχι μόνο για να δούμε μια ταινία, αλλά για να ζήσουμε μια μικρή γιορτή. Και σήμερα, βλέποντας το «Ατλαντίδα» να χάνεται κάτω από τις μπουλντόζες, είναι σαν να γκρεμίζεται μαζί του ένα μικρό κομμάτι από τα παιδικά μας χρόνια.
Τα κτίρια μπορεί να γκρεμίζονται, οι εποχές να αλλάζουν και οι κινηματογράφοι να κλείνουν. Όμως οι αναμνήσεις δεν γκρεμίζονται. Παραμένουν μέσα μας, όπως παραμένουν μέσα μας οι άνθρωποι, οι στιγμές και οι τόποι που σημάδεψαν τα χρόνια της αθωότητας.
Καλό ταξίδι, λοιπόν, «Ατλαντίδα»…
Δεν ήσουν απλώς ένας κινηματογράφος. Ήσουν ένα κομμάτι της νιότης μας. Και όσο θα θυμόμαστε εκείνα τα χρόνια, θα υπάρχεις ακόμη μέσα μας, φωτισμένος από το φως της μεγάλης οθόνης και από το πιο όμορφο φως: το φως των παιδικών μας αναμνήσεων.
Η κατεδάφιση του «Ατλαντίς» στη Δάφνη δεν είναι απλώς η κατεδάφιση ενός παλιού κτιρίου. Είναι το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Ο κινηματογράφος άνοιξε το 1956 ως θερινό σινεμά και αργότερα απέκτησε και χειμερινή λειτουργία· για περίπου επτά δεκαετίες υπήρξε σημείο αναφοράς για τη Δάφνη και τις γύρω περιοχές.
Σκέψεις για τον «Ατλαντίς»
Υπάρχουν κτίρια που γκρεμίζονται και υπάρχουν τόποι που δεν μπορούν πραγματικά να γκρεμιστούν, γιατί έχουν μείνει βαθιά μέσα στη μνήμη των ανθρώπων.
Ο «Ατλαντίς» ήταν ένας τέτοιος τόπος.
Για περίπου 70 χρόνια, γενιές ανθρώπων πέρασαν από την πόρτα του. Παιδιά που μεγάλωσαν, έγιναν νέοι, έκαναν οικογένειες και κάποτε έφεραν τα δικά τους παιδιά στον ίδιο χώρο. Ραντεβού, παρέες, πρώτες έξοδοι, καλοκαιρινές βραδιές, ταινίες, γέλια και αναμνήσεις έγιναν ένα με αυτό το όνομα: Ατλαντίς.
Και τώρα, εκεί όπου κάποτε άναβε η οθόνη, έμεινε μόνο ένας άδειος χώρος.
Η πόλη αλλάζει. Οι ανάγκες αλλάζουν. Τα παλιά κτίρια δίνουν τη θέση τους σε καινούργια και η εμπορική ανάπτυξη προχωρά. Ακούγεται μάλιστα ότι στη θέση του παλιού κινηματογράφου πρόκειται να δημιουργηθεί ένα μεγάλο πολυκατάστημα ή εμπορικός χώρος. Όμως όσο μεγάλο και σύγχρονο κι αν είναι το καινούργιο κτίριο, δεν θα μπορέσει ποτέ να αντικαταστήσει αυτό που υπήρχε μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.
Γιατί ο «Ατλαντίς» δεν ήταν μόνο τούβλα, τσιμέντο, καθίσματα και μια κινηματογραφική οθόνη.
Ήταν αναμνήσεις.
Και ίσως αυτό είναι το πιο συγκινητικό όταν βλέπουμε μια παλιά εικόνα του κινηματογράφου σήμερα: αναγνωρίζουμε όχι μόνο ένα κτίριο, αλλά ένα κομμάτι του δικού μας παρελθόντος.
Οι μπουλντόζες μπορούν να γκρεμίσουν το κτίριο.
Δεν μπορούν όμως να γκρεμίσουν τις παιδικές μας αναμνήσεις.
Δεν μπορούν να σβήσουν τις φωνές των ανθρώπων που συναντήθηκαν εκεί.
Δεν μπορούν να σβήσουν τις καλοκαιρινές νύχτες και τα φώτα της παλιάς Δάφνης.
Καλό ταξίδι, Ατλαντίς…
Έφυγες από τη γειτονιά, αλλά θα μείνεις για πάντα στις αναμνήσεις όσων σε γνώρισαν. Και ίσως, όταν περάσουμε κάποτε μπροστά από το καινούργιο πολυκατάστημα, για μια στιγμή να κοιτάξουμε τον χώρο και να πούμε μέσα μας:
«Εδώ κάποτε ήταν ο Ατλαντίς… Εκεί που ζήσαμε ένα μικρό κομμάτι της ζωής μας.»
Σημειώνεται ότι τα δημοσιεύματα που είναι διαθέσιμα σήμερα επιβεβαιώνουν την κατεδάφιση, αλλά δεν τεκμηριώνουν ακόμη επίσημα την επόμενη χρήση του οικοπέδου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.