Γράφει ο Σπύρος Κατσούρης
Περίλυπος εστιν η ψυχή μου δια την επώδυνον απώλειαν της ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΔΕΛΑΠΟΡΤΑ! Μιάς Ψυχής Ανθρώπινης με όλην την σημασίαν της λέξεως! Μιάς Κυρίας! Μιάς Αρχόντισσας! Μιας μορφής που έλαμπε από Φώς! Από Αγάπη προς τον συνάνθρωπο! Μιάς μορφής πολυσχιδούς, αφού ήτο η πρώτη διδάξασα πιάνο εις το νησί μας την Ρόδο! Μιάς ηγέτιδος, αφού διετέλεσε σχεδόν επί 30ετίαν Πρόεδρος του Τμήματος Ρόδου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού! Στα χέρια της μαθήτευσαν δεκάδες εθελοντές και εθελόντριες του ΕΕΣ. Επί των ημερών της απλώθηκε το Τμήμα σε πολλά άλλα Τμήματα! Αυτή ανέδειξε τον ΕΕΣ Ρόδου ως το καλύτερο Τμήμα της Ελλάδος, ως ομολογεί κι ο Πρόεδρος της κ. Αντ. Αυγερινός!
Από τα χέρια της βρήκαν ανακούφιση συνάνθρωποι μας πάσχοντες, φτωχές οικογένειες ρουχισμόν, τροφήν, χρήματα! Και θα συνέχιζε το θεάρεστον τούτον έργο της αν δεν περιέρχετο εις θλίψιν. Η απώλεια της Προεδρίας του ΕΕΣ, λόγω ηλικίας, η ανικανότης να οδηγεί το αυτοκίνητό της, ο εγκλεισμός της στο σπίτι, η μη επικοινωνία της με φίλες και φίλους, η αποστασιοποίηση πολλών εξ αυτών, που δεν την έπαιρναν ούτε τηλέφωνο για να την ακούσουν και να μάθουν τι κάνει, (ενώ αυτή ενδιαφέρετο για τους πάντες, ακόμα και τους ευρισκομένους εις κλίνας του Νοσοκομείου), όλ' αυτά έκαμψαν το ηθικό της και έσβηνε σιγά-σιγά και σιωπηλά!
Είχα την τιμή και την χαρά να την επισκέπτομαι έστω 1 φορά την εβδομάδα και με δάκρυα στα μάτια μου έλεγε τον πόνο και τα παράπονά της. Και μένα τον ίδιο με μάλωνε! "Πού χάθηκες τόσο καιρό"; Συγνώμη φιλτάτη μου φίλη! Είχα δουλειές, το μουσείο, επισκέψεις! "Και τηλέφωνο γιατί δεν πήρες"; Σ' έπαιρνα αγαπημένη! Σ έπαιρνα! Αλλ άλλοτε δεν το σήκωνες! Άλλοτε ξεχνούσες πως μιλήσαμε την προηγούμενη μέρα! Ναι! Είχαμε αναπτύξει μεγάλη φιλία εδώ και 33 χρόνια! Από τότε που ήμουν νέος υπάλληλος της Τραπέζης Ελλάδος! Εμένα επέλεγε ως εκπρόσωπο της ΤΕ στους ετήσιους Εράνους του ΕΕΣ. Διότι έβλεπε πως ήμουν ο μόνος απ όλα τα Ερανικά Τμήματα που εξαντλούσε και το τελευταίο κουπόνι που χρεωνόμουν κι έδινα όλα τα χρήματα στο ακέραιο! Γι αυτό κι εισηγήθηκε την Βράβευσή μου με το Αργυρό Μετάλλιο του ΕΕΣ κι ύστερα από 5 χρόνια και του Χρυσού Μεταλλίου, που κοσμούν την βιτρίνα Βραβεύσεων του ΠΜΡ μουσείου μου.
Όμως δεν ήτο ο μόνος λόγος που επεδίωξε την φιλία μας. Καλλιεργημένη πνευματικά και καλλιτεχνικά ήξερε να ξεχωρίζει τους ανθρώπους με την πρώτη ματιά! Και διαβάζοντας άρθρα μου σε εφημερίδες και ποιήματά μου, ενθουσιάσθηκε! Και δεν έκρυβε τον ενθουσιασμό της αυτόν και προς τρίτους, λέγοντας "αυτός ο άνθρωπος είναι ο καλύτερος λογοτέχνης της Ρόδου"! Παράπονό της ήτο πως δεν της είχα γράψει ποίημα για την ίδια, ενώ είχα γράψει για τον ΕΕΣ κι απήγγειλα σε κοπές βασιλόπιττας του. Ήρθε όμως το πλήρωμα του χρόνου κι έγραψα προ διετίας 2 ποιήματα γι αυτήν! Το ένα εις αρχαιοελληνικήν γλώσσα και το άλλο εις νεοελληνικήν. Και της επεδόθησαν τιμητικώς εις το Πολιτισμικόν Μέλαθρον Ρόδου τον Μάρτιον του 2025 (όπως θα δείτε στις φωτογραφίες μας), μαζί με το πορτραίτο της που ζωγράφισε ο δευτερότοκος υιός μου Ελευθέριος- Περσέας. Η χαρά της ήτο απερίγραπτη! Μου προσέφερε μοναδικά νομίσματα και μετάλλια για το μουσείο μου και φυσικά γλυκά του κουταλιού που η ίδια έφτιαχνε και προσέφερε σε φίλους.
Αυτή η Φίλη εισηγήθη και έφερε και τον Πρόεδρο του ΕΕΣ κ. Αντ. Αυγερινόν εις το μουσείο μου. Ήτο ένα άλλο στοιχείο που εθαύμαζε σε μένα κι έλεγε παντού ότι τέτοιο λαμπρό κτίσμα δεν υπάρχει πουθενά αλλού! Κι ήτο, πρέπει να πω ακόμα, η πρώτη που μ έπαιρνε τηλέφωνο να με συγχαρεί για νέες Πανελλήνιες ή Διεθνείς Βραβεύσεις μου στην Ποίηση! Και είμαι περήφανος που και τα δύο γι αυτήν ποιήματά μου τα είχε στολίσει στο σαλόνι της!
Και τώρα τι; Έσβησε το κερί της! Πέταξε η ψυχή της προς τον κόσμο των πνευμάτων! Κουράσθηκε να εγκλωβίζεται σ ένα σώμα 90 ετών με περιορισμένες ενέργειες, κι άνοιξε το κλουβί της και πέταξε! Κι αυτή μεν λυτρώθηκε! Εμείς όμως που την Αγαπήσαμε ΠΟΝΑΜΕ! Πολύ πονάμε! Ήτο η μάνα μας, η αδελφή μας, η φίλη μας, ο άνθρωπός μας! Πώς να αντέξουμε την απώλειά της!; Πώς να συνεχίσουμε την ανθρώπινη πορεία μας; Το ίδιο πιστεύω θα νοιώθουν όσοι την γνώρισαν από κοντά! Μεγάλη απώλεια για την Ρόδο μας! Μεγάλη απώλεια για τον Μουσικό κόσμο! Τεράστια απώλεια για τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό!
Δυσαναπλήρωτο το κενό που αφήνει πίσω της! Να ξερει όμως ότι θα μένει για πάντα στις σκέψεις μας! Στις καρδιές μας! Στα όνειρά μας! Εκεί θα επικοινωνούμε συχνά! Μπορεί ακόμα και στον ξύπνιο μας! Μπορεί να έρχεται σαν οπτασία! Σαν πνεύμα! Σαν ήχος και σαν θρόισμα ανέμου! Ναι! Και ναί! Θα ανταμώσουμε κάποτε σαν φύγουμε κι εμείς από τον φρικτό τούτο κόσμο!
ΔΕΣΠΟΙΝΑ! ΔΕΣΠΟΙΝΑ! ΔΕΣΠΟΙΝΑ! ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΑΓΛΑΟΜΟΡΦΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ! ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΌΤΙ Ο ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΘΕΟΣ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΘΡΟΝΟΝ ΧΕΡΟΥΒΙΚΟΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΝΕΦΕΛΑΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΔΩΜΑΤΩΝ!!! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ
ΑΝΑΚΡΕΩΝ ΔΑΥΛΗΣ Ο ΡΟΔΙΟΣ
(ΣΠΥΡΟΣ ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΗΣ)
Γέγραπται τόδε έτει δισχιλιοστώ εικοστώ έκτω, μηνί Σεπτεμβρίω, τη πέμπτη δ αυτού ημέρα Σαββάτο, αντί επικηδείου λόγου. Επικήδειον εκφωνήσαμε το ποίημα "Δέσποινα Δελαπόρτα", όπερ ακολουθεί παρά πόδας! Είχαμε και 7 ιστορικάς αναμνηστικάς φωτογραφίας να βλέπατε, αλλά δυστυχώς δεν προωθούντο με το παρόν mail. Όσοι, -ες έχετε F. Book μπορείτε να ανατρέξετε εις το Profil μου και να τις ιδείτε εκεί (Spyros Katsouris)
ΥΓ. (Εξόδιος Ακολουθία εγένετο εις Ι.Ν. Ταξιάρχη Ρόδου, Σαββάτο 5-Σεπτ-2026, ώρα 12 μ)
Επικήδειον ποίημα Δέσποινας Δελαπόρτα
---------------------------------------------------------------------
Περήφανη κορμοστασιά, μ' αγέροχο το βλέμμα
κι αστείρευτο χαμόγελο με πλέρια καλωσύνη
Με την καθάρια της ψυχή κι Ελληνικό το πνεύμα
Της Ρόδου μας το καύχημα! Κυρία! Δεσπωσύνη!
--------------------
Του Ερυθρού χρημάτισεν η Πρόεδρος για χρόνια,
όντινα και ανέδειξε πρώτον Πανελληνίως
Με δράσεις σ' όλους τους τομείς, απλώνοντας τα κλώνια
Το δ' έργον της αθάνατο θα μένει αιωνίως
----------------------
Αγάπην της απλόχερα προς όλους εσκορπούσε,
προς ταπεινούς κι επώνυμους. Εξίσωση τελεία!
Προσωπικό της όφελος ουδέποτε ζητούσε
Και μ' αύραν υπερκόσμια σκορπούσε μιά μαγεία!!
----------------------
Του πιάνου καθηγήτρια, με μουσική παιδεία
Θεσσαλονίκης γέννημα, που πάντα νοσταλγούσε
Αλλ' έφθασε στη Ρόδο μας, να γράψει ιστορία
Το φως του ήλιου να γευθεί μ' ανθρώπους π' αγαπούσε.
----‐-‐--------------
Αισθάνομαι περήφανος και γω που εκτιμούσε
την Ποίηση, τα άρθρα μου, αλλά και το μουσείο.
Κι ως μάθαινε βραβεύσεις μου, πρώτη τηλεφωνούσε
για να με συγχαρεί διπλά για κείνο το βραβείο.
----------------------
Σε παρελάσεις εθνικές, πάντα πρωτοστατούσε
Και ένοιωθε περήφανη, γνήσια Ελληνίδα
Το εθνικό μας σύμβολο καμαρωτά κρατούσε,
γιατί βαθειά της γνώριζε το τι θα πεί Πατρίδα!
-----------------------
Μα ήτο και νοικοκυρά, καματερή κεντήτρα!
Και έφτιαχνε υπέροχα γλυκά του κουταλιού
Μα κι έργα καλλιτεχνικά, ώσπερ τεχνών η μήτρα!
Κι είχε ψυχούλα άδολη, σαν του μικρού πουλιού...
------------------------
Αθάνατη στη μνήμη μας θα μένει, των Ροδίων
Κι είν' αναντικατάστατη, ως ΕρυθροΣταυρίτης!
Θά ναι Αρετής υπόδειγμα και φωτεινό σημείον
Και δέομαι στον Άναρχο να έχω την ευχή της!
ΑΝΑΚΡΕΩΝ ΔΑΥΛΗΣ Ο ΡΟΔΙΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.