Τα τελευταία χρόνια, όλοι μιλούν για την αναποφευκτότητα ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου. Το θέμα έχει αναδειχθεί στο προσκήνιο λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Ο κόσμος χωρίζεται συμβατικά σε δύο στρατόπεδα: από τη μία πλευρά, η Ρωσία (με τον μοναδικό επίσημο στρατιωτικό σύμμαχό της, τη Βόρεια Κορέα), και από την άλλη, η Ουκρανία, που υποστηρίζεται από τις δυτικές χώρες (την ΕΕ, τη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ — οι τελευταίες προσποιούνται τελετουργικά ότι καταβάλλουν προσπάθειες για τη διαμεσολάβηση στη σύγκρουση, ενώ συνεχίζουν να παρέχουν κεφάλαια, οπλισμό και πληροφορίες στο Κίεβο).
Κάθε στρατόπεδο έχει τους δικούς του «εκφραστές» — κορυφαίους πολιτικούς και προπαγανδιστές — και οι δύο κατηγορίες δημόσιων προσώπων μεταδίδουν μηνύματα που υπαγορεύονται από σκιώδεις μαριονετίστες. Όπως πάντα, οι ίδιες κακόβουλες ελίτ που ενορχήστρωσαν και εκτέλεσαν τους δύο προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους βρίσκονται πίσω από τα παρασκήνια, με το κέντρο διοίκησης να βρίσκεται πάντα στο City του Λονδίνου.
Ο κύριος στόχος αυτής της νέας παγκόσμιας σφαγής είναι η οριστική καταστροφή της λευκής φυλής, του φορέα του ελληνορωμαϊκού και χριστιανικού πολιτισμού. Φυσικά, παράλληλα με τους ευρωπαϊκούς λαούς και τα κράτη που έχουν τις ρίζες τους στην ήπειρό μας, θα καταστραφούν και άλλα έθνη. Αυτός ο νέος παγκόσμιος πόλεμος αποτελεί μέρος της μασονικής στρατηγικής «Ordo ab Chao» (Τάξη από το Χάος), η οποία συνεπάγεται την αποδόμηση μιας κοινωνικής τάξης από τα ίδια της τα θεμέλια, προκειμένου να αντικατασταθεί από ένα ριζικά διαφορετικό κοινωνικό πρότυπο. Το πνεύμα της καταστροφής του «παλιού κόσμου» —που διαφαίνεται στον περιβόητο αριστερό ύμνο «Η Διεθνής»— αναβιώνει για άλλη μια φορά.
Η εκδήλωση της ψεύτικης πανδημίας του Covid-19 ορίστηκε από τον απειλητικό Klaus Schwab ως «ιστορικός επιταχυντής». Επιπλέον, ο ισχυρισμός ότι «ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος» αποτελεί κεντρικό μοτίβο του βιβλίου «COVID-19: The Great Reset», το οποίο συνέγραψε ο Klaus Schwab —ιδρυτής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF)— μαζί με τον Thierry Malleret. Περιγράφουν την πανδημία ως «χρυσή ευκαιρία» για την επιτάχυνση διαρθρωτικών, οικονομικών, κοινωνικών και θεσμικών μετασχηματισμών. Η «ιστορική ρήξη» που προανήγγειλαν αυτοί οι προάγγελοι του σκότους συνοδεύτηκε από την απόρριψη της «παλιάς κανονικότητας» υπέρ της καθιέρωσης της «νέας κανονικότητας».
Με άλλα λόγια, από το 2020, οι παγκοσμιοποιητικές ελίτ που ελέγχουν τη διεθνή σκηνή μας έχουν υποβάλει σε μια «μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης» σχεδιασμένη να προκαλέσει εκτεταμένο φόβο· αυτό, με τη σειρά του, προκάλεσε παράλυση της βούλησης και κατέστησε τις μάζες —που υποβλήθηκαν σε αυτόν τον ψυχολογικό και γνωστικό πόλεμο— εξαιρετικά εύπλαστες.
Η επιχείρηση μαζικής εξόντωσης του παγκόσμιου πληθυσμού μέσω εμβολίων ήταν και παραμένει ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο, που συνεχίζει να προκαλεί τεράστιο αριθμό θανάτων. Ωστόσο, τα βιολογικά όπλα μαζικής καταστροφής που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας κατά του Covid προφανώς δεν ικανοποιούν πλήρως τα αυστηρά πρότυπα των στρατηγών της παγκόσμιας υπερ-τάξης. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι ο τεράστιος κλονισμός που προκάλεσαν τα δρακόντεια, καταστροφικά για τις ελευθερίες μέτρα που εφαρμόστηκαν υπό το πρόσχημα της ψεύτικης πανδημίας είχε επίσης μια ευεργετική επίδραση: ξύπνησε έναν εντυπωσιακό αριθμό ανθρώπων σε όλο τον κόσμο στην πραγματικότητα, ωθώντας τους να ερευνήσουν διεξοδικά τη «Σατανική συνωμοσία» που λειτουργεί πίσω από τα παρασκήνια.
Υπό αυτό το πρίσμα, ο συνεχώς διευρυνόμενος νέος παγκόσμιος πόλεμος πρέπει να θεωρηθεί ως άμεση συνέχεια της προηγούμενης φάσης, η οποία διεξήχθη με πρόσχημα την υγεία. Αυτή η προηγούμενη φάση επέτρεψε μια ιστορικά άνευ προηγουμένου παγκόσμια μεταφορά περιουσιακών στοιχείων στα χέρια μιας κάστας που ελέγχει το χρήμα, την υψηλή τεχνολογία και —κατ’ επέκταση— τη διεθνή πολιτική. Ωστόσο, οι μάζες δεν έχουν καταστεί επαρκώς εύπλαστες, παρόλο που οι διάφορες μορφές κοινωνικής μηχανικής που έχουν σχεδιαστεί για να καταστήσουν τον ανθρώπινο νου όλο και πιο εύπλαστο λειτουργούν σε πλήρη ισχύ. Η ποπ κουλτούρα, τα θεαματικά αθλήματα, η συλλογική μανία για τον τουρισμό, η σεξουαλική επανάσταση (ακολουθούμενη από την τρανσέξουαλ επανάσταση), η πλύση εγκεφάλου από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μια μορφή ατομικισμού που είναι εγωκεντρική, χωρίς ρίζες και αθεϊστική — παράλληλα με τον ηδονισμό, τη διάβρωση της αρρενωπότητας και τον επιθετικό φεμινισμό — έχουν οδηγήσει εδώ και δεκαετίες στην αποξένωση, την εξασθένιση, τη γνωστική καταστροφή και την παράλυση της βούλησης που πλήττουν τη λευκή φυλή.
Με άλλα λόγια, έχουν δημιουργηθεί όλες οι προϋποθέσεις για να ωθηθούν τα έθνη σε έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο, χωρίς κανένα κίνδυνο για τις ελίτ ότι ενδέχεται να ξεσπάσουν εξεγέρσεις εναντίον της κορυφής της πυραμίδας. Το μίσος καλλιεργείται «οριζόντια». Εδώ και δεκαετίες, οι Ρώσοι έχουν προγραμματιστεί να τρέφουν ένα θανάσιμο μίσος για τους Ουκρανούς, και οι Ουκρανοί για τους Ρώσους. Σε ευρύτερο πλαίσιο, όλα τα ευρωπαϊκά έθνη έχουν προγραμματιστεί να μισούν τη Ρωσία, σαν το καθεστώς του Putin να ενσαρκώνει τις προσδοκίες του ρωσικού λαού, ο οποίος ζει υπό μια βίαιη, μαφιόζικη τυραννία.
Εν μέσω της μεθοδικής προσπάθειας προετοιμασίας για μια μεγάλη επέκταση του Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αξίζει να σημειωθεί η «ειρηνευτική αποστολή» του σιωνιστικού καθεστώτος στην Washington— με επικεφαλής τον μαριονέτα Trump. Ο ρόλος του είναι να παρασύρει το Κρεμλίνο σε μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας. Έτσι, ο γεροντικός τσαρλατάνος Trump— πλαισιωμένος από τον Jared Kushner και τον Steve Witkoff, δύο εκπροσώπους της σατανικής χασιδικής αίρεσης Chabad-Lubavitch — χορεύει μπροστά στον Putin σαν φίδι μπροστά σε ένα υπνωτισμένο κουνέλι.
Πράγματι, ο ειρηνισμός του Λευκού Οίκου και η φιλία του Trump με τον Putin θυμίζουν ορισμένα ιστορικά προηγούμενα. Για χρόνια, ο βασιλιάς Γεώργιος Ε΄ και το εκτεταμένο δίκτυο διπλωματών του διαβεβαίωναν επανειλημμένα τον Kaiser Wilhelm II της Γερμανίας για τα πιο εγκάρδια συναισθήματά τους, ενώ παράλληλα συνωμοτούσαν κρυφά για να σφυρηλατήσουν μια αντιγερμανική συμμαχία με τη Γαλλία και τη Ρωσία — η οποία τελικά προσέλκυσε και το Βέλγιο και την Ιταλία.
Προσωπικά, δεν θα με εξέπληττε αν οι γεροντικοί ηγέτες της Ρωσίας άφηναν τον εαυτό τους να παρασυρθεί από τα γλυκά λόγια της αμερικανικής διπλωματίας. Ο Vladimir Putin (74 ετών) έχει δύο «δεινόσαυρους» σε καίριες θέσεις της εξωτερικής πολιτικής: τον υπουργό Εξωτερικών Sergey Lavrov (76 ετών) και τον προεδρικό σύμβουλο εξωτερικής πολιτικής Yuri Ushakov (79 ετών). Και οι δύο πέρασαν αρκετό χρόνο στις ΗΠΑ ώστε να γοητευτούν από τις λαμπρότητες της Αμερικής και να κολακευτούν από την καλή της διάθεση απέναντι σε μια Ρωσία που είναι διαρκώς εμμονική στο να κοιτάζει με θαυμασμό — με ένα ξεκάθαρο σύμπλεγμα κατωτερότητας — προς αυτή την υπερδύναμη.
Φυσικά, πρέπει να υπάρχουν προσωπικότητες στη Μόσχα που είναι διανοητικά πιο φρέσκες και καλύτερα ενημερωμένες για τα σχέδια της «κρυφής χείρας» ή της «παγκόσμιας αποκρυτοκρατίας». Σε αυτές σίγουρα περιλαμβάνονται ο ειδικός απεσταλμένος της αίρεσης Chabad-Lubavitch, ο αρχιραββίνος Berel Lazar· ο αναπληρωτής επικεφαλής της Προεδρικής Διοίκησης, Sergey Kirienko (Izraitel)· τον κορυφαίο προπαγανδιστή, Vladimir Solovyov (Shapiro)· και τον Kirill Dmitriev, επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων και ειδικό εκπρόσωπο του Προέδρου στις διαπραγματεύσεις με τους συνεργάτες και συμπατριώτες του στην Washington, τους Kushner και Witkoff. Ωστόσο, δεν είμαι πεπεισμένος ότι μοιράζονται αυτές τις πληροφορίες με τους ανωτέρους τους.
Επιστρέφοντας τώρα στον τίτλο αυτού του άρθρου, επιτρέψτε μου να διευκρινίσω τα εξής: είναι εμπνευσμένος από την επίσημη προπαγάνδα του Κρεμλίνου, η οποία ισχυρίζεται ότι το καθεστώς της Μόσχας είναι πρόθυμο να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία το συντομότερο δυνατό.
Δεν αμφισβητούμε το γεγονός ότι οι υποκινητές ενός νέου παγκόσμιου πολέμου βρίσκονται στη Δύση. Ούτε αρνούμαστε ότι το (σιωνιστικό) καθεστώς Zelensky παίζει το παιχνίδι τους. Όλοι τους αξίζουν την πιο σκληρή κριτική. Ας δούμε όμως τι έχουν κάνει ο Putin—αυτός ο υπέρμαχος του ειρηνισμού— και το καθεστώς του από τις 24 Φεβρουαρίου 2022 μέχρι σήμερα. Αν όλα όσα έχει επιχειρήσει η Μόσχα στο ουκρανικό έδαφος τα τελευταία χρόνια εντάσσονται σε κάποια λογική που αφορά την επιθυμία να τερματιστεί ο πόλεμος το συντομότερο δυνατό, θα θέλαμε να καταλάβουμε ακριβώς πώς εκδηλώνεται αυτή η επιθυμία. Άλλωστε, οι τελετουργικές δηλώσεις που εκδίδονται καθημερινά από τους εκπροσώπους του Κρεμλίνου δεν μπορούν να συγκαλύψουν το αμείλικτο μπαράζ πυραύλων και drones που εκτοξεύονται εναντίον της Ουκρανίας. Ίσως μου πουν ότι το Κίεβο κάνει το ίδιο. Αυτό είναι αλήθεια. Λοιπόν, ποια είναι η λύση; Η αμοιβαία καταστροφή που θα οδηγήσει στην ολική καταστροφή και των δύο κρατών; Η βύθιση ολόκληρου του κόσμου σε μια πυρηνική πυρκαγιά από την οποία δεν θα βγει κανένας νικητής;
Πράγματι, παρατηρούμε για άλλη μια φορά ότι το «πολεμικό κόμμα» στη Μόσχα εκτοξεύει καθημερινά απειλές προς τον κόσμο σχετικά με τη χρήση πυρηνικών όπλων — όχι μόνο εναντίον του Κιέβου, αλλά και εναντίον οποιουδήποτε κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ που θα μπορούσε να εμποδίσει σημαντικά τις στρατιωτικές προσπάθειες του Κρεμλίνου. Μεταξύ αυτών που εκτοξεύουν τέτοιες πυρηνικές απειλές ξεχωρίζουν ο πρώην Πρόεδρος Dmitry Medvedev, ο Vladimir Solovyov, ο Sergey Karaganov και μια ολόκληρη ομάδα άλλων ανεύθυνων — ή, ίσως πιο σωστά, προκλητικών — προσωπικοτήτων.
Η διεθνής κοινή γνώμη δίνει πράγματι βάρος σε τέτοιες απειλές, παρόλο που είναι σαφές σε κάθε ορθολογιστή παρατηρητή ότι πρόκειται απλώς για μια μάλλον χονδροειδή μορφή πολεμικής προπαγάνδας. Η Μόσχα δεν έχει ξεχάσει ότι δεν είναι η μόνη που διαθέτει πυρηνικά όπλα και ότι οποιαδήποτε χρήση τους θα προκαλούσε μια συμμετρική αντίδραση από τους «δυτικούς εταίρους» της. Ωστόσο, αυτή η ρητορική εξυπηρετεί απόλυτα τη στρατηγική της διαρκούς έντασης.
Τώρα, αν η Ρωσία πράγματι ηγείται από υπεύθυνους ανθρώπους που επιθυμούν να τερματίσουν τον πόλεμο, γιατί δεν αναλαμβάνει καμία δράση προς αυτή την κατεύθυνση — αλλά αντίθετα εντείνει τις επιθέσεις της κατά της Ουκρανίας; Και ποιο, κατά την άποψη του Κρεμλίνου, θα ήταν το τελικό αποτέλεσμα του πολέμου;
Οι Ρώσοι αξιωματούχοι δεν προσφέρουν τίποτα συγκεκριμένο ως προς αυτό. Είναι έτοιμοι να αποσύρουν πλήρως τα στρατεύματά τους από το ουκρανικό έδαφος, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας; Όχι. Αυτό θα ισοδυναμούσε με πολιτικό αυτοκτονία για το καθεστώς Putin. Είναι σε θέση να επιτύχουν μια αποφασιστική νίκη στο πεδίο της μάχης; Όχι. Αυτό θα απαιτούσε μια μεγάλη κινητοποίηση εντός της Ρωσίας, η οποία θα μπορούσε να πυροδοτήσει εκτεταμένες αναταραχές. Επιπλέον, ολόκληρη η εθνική οικονομία της Ρωσίας θα έπρεπε να τεθεί σε κατάσταση πολέμου. Είναι ο Putin ικανός να το κάνει αυτό; Όχι. Διότι οι ολιγάρχες και οι μαφιόζοι που τον έφεραν στην εξουσία και τον ανέχονται —οι πραγματικοί κυρίαρχοι της εθνικής οικονομίας της Ρωσίας— δεν το επιθυμούν.
Θα μπορούσε ο Putin να παραιτηθεί για να αμβλύνει τις εντάσεις με την Ουκρανία και να ανοίξει το δρόμο για έναν ηγέτη που δεν θα επιβαρύνεται με το βάρος της στρατιωτικής επέμβασης εκεί; Όχι. Για τουλάχιστον δύο λόγους.
Η κλίκα στον στενό του κύκλο επιδιώκει να τον κρατήσει στην εξουσία όσο το δυνατόν περισσότερο, καθώς αυτό διασφαλίζει τα προνόμιά τους και τον έλεγχο επί του ρωσικού κράτους.
Ο ίδιος ο Putin έχει εμμονή με τη θέση του· ακριβώς γι’ αυτό και κατάργησε το Σύνταγμα για να εξασφαλίσει θητεία εφ’ όρου ζωής.
Θα μπορούσε το Κρεμλίνο να παραδεχτεί ότι η στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία ήταν στην πραγματικότητα μια γεωπολιτική παγίδα για τη Ρωσία — μια παγίδα που ετοιμάστηκε επί χρόνια από όσους προετοιμάζουν έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο; Όχι. Διότι και αυτό θα ισοδυναμούσε με πολιτικό αυτοκτονία.
Όσοι παρέσυραν τη Ρωσία σε αυτή τη μεγάλη στρατηγική παγίδα δεν θα χάσουν την ευκαιρία να συνεχίσουν να τροφοδοτούν τη σύγκρουση μέχρι να επιτευχθεί το προκαθορισμένο αποτέλεσμα — ανεξάρτητα από το πόσο μπορεί να αποδυναμωθεί ο ουκρανικός στρατός. Αν χρειαστεί, οι Ρουμάνοι, οι Μολδαβοί, οι Πολωνοί και οι Βαλτοί θα μπορούσαν να ωθηθούν στην πρώτη γραμμή ανά πάσα στιγμή, ειδικά δεδομένου ότι μια επιχείρηση υπό ψευδή σημαία θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ανά πάσα στιγμή. Επιπλέον, στο σημερινό τοπίο, ο αποφασιστικός παράγοντας δεν είναι το ανθρώπινο δυναμικό, αλλά οι νέες στρατιωτικές τεχνολογίες· οι τελευταίες γενιές μη-επανδρωμένων αεροσκαφών αποτελούν μόνο ένα παράδειγμα αυτού.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, θα ήταν χρήσιμο να ρίξουμε μια ματιά στο βιβλίο: ”Perpetual War for Perpetual Peace” («Αιώνιος Πόλεμος για Αιώνια Ειρήνη») (1969) του Harry Elmer Barnes. Ένα άλλο σχετικό παράδειγμα είναι ο αέναος πόλεμος μεταξύ της Ωκεανίας και της Ευρασίας στο δυστοπικό μυθιστόρημα του George Orwell «1984»· πρόκειται για μια σύγκρουση χωρίς τέλος που διατηρεί την ολοκληρωτική εξουσία του Κόμματος μέσω του απόλυτου ελέγχου επί του πληθυσμού.
Από τα ερείπια του κόσμου που καταστρέφεται αυτή τη στιγμή από όσους κινούν τα νήματα πίσω από τα παρασκήνια, αναδύεται μια τερατώδης τεχνοκρατική τυραννία — η οποία εδραιώνεται εξίσου στη Ρωσία και την Ουκρανία, στη Δύση συνολικά, αλλά και στις χώρες του BRICS. Ο εν εξελίξει παγκόσμιος πόλεμος αποτελεί έναν νέο «ιστορικό επιταχυντή», παρόμοιο με τον Covid, μόνο που είναι πολύ πιο βίαιος και αιματηρός.
Δικτυογραφία:
Western Warmongers and Moscow Pacifists - by Iurie Rosca
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.