Μητσοτάκης – Μακρόν: Πολιτικοί βίοι παράλληλοι

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμ. Μακρόν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν σε πολλά σημεία βίους παράλληλους. Και οι δύο αντιμετωπίζουν μια θεαματική πτώση της δημοτικότητας τους και της αξιοπιστίας τους. Το ποσοστό εμπιστοσύνης του Γαλλικού λαού προς τον Μακρόν βρίσκεται μεταξύ 17% και 21% (Σεπτέμβριος 2026) και στην Ελλάδα η εμπιστοσύνη στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι στο 24% και στα όσα είπε πρόσφατα στην Θεσσαλονίκη το 64% δεν πιστεύει ότι θα πραγματοποιηθούν.

 

Το προσεχές έτος 2027 και για τους δύο είναι κομβικό στην πολιτική τους ζωή. Ο Μακρόν συμπληρώνει την δεύτερη προεδρική του θητεία και πλέον υποχρεωτικά τίθεται στο περιθώριο της πολιτικής και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά τη δεύτερη θητεία του βρίσκεται προ βουλευτικών εκλογών με δυσοίωνα μηνύματα ως προς το αποτέλεσμά τους. Η ομοιότητα είναι σημαντική ως προς την ιδεολογία τους. Ο Μακρόν αφού εργάστηκε ως σοσιαλιστής πλησίον του Προέδρου Ολάντ δήλωσε ότι έπαυσε να είναι μέλος του σοσιαλιστικού Κόμματος και κατασκεύασε ένα ανεξάρτητο Κόμμα, με τίτλο «Εμπρός»! Θεώρησε τον εαυτό του «προοδευτικό» και ότι ανήκε στις «δημοκρατικές δυνάμεις» και η ιδεολογία του ονομάστηκε «μακρονισμός». Συγκέντρωσε γύρω του πολιτικούς που ισχυρίζονταν ότι είναι οι μεν «δεξιοί», οι δε «κεντροαριστεροί», ή και «αριστεροί», αλλά όλοι ακολουθούν την «προοδευτική» πολιτική του Μακρόν, του μηδενισμού και ηδονισμού, αναμεμιγμένων με στοιχεία της γαλλικής παράδοσης, της Γαλλικής Επανάστασης, και ενδιάμεσα, κάποια, ελάχιστα, της Χριστιανικής Γαλλίας.

 

Ενδεικτικά οι επιλεγέντες από τον Μακρόν πρωθυπουργοί ήσαν: ο Εντουάρ Φιλίπ - κεντροδεξιός, Γκαμπριέλ Ατάλ – βαπτίσθηκε από την Ελληνίδα μητέρα του Χριστιανός Ορθόδοξος, ο πατέρας του Εβραίος, ο ίδιος ανοικτά ομοφυλόφιλος και άπιστος, τώρα επιδιώκει να είναι υποψήφιος για την Προεδρία και να ανατρέψει όσα ο ίδιος επιτέλεσε επί Μακρόν, ο Μπρουνό Ρεταγιό υπήρξε Υπουργός Εσωτερικών επί Μακρόν, αλλά ο ίδιος δηλώνει ότι ανήκει στη συντηρητική δεξιά (…), η Ελιζαμπέτ Μπορν - σοσιαλίστρια, ο Φρανσουά Μπαϊρού - υπουργός σε κυβερνήσεις της Δεξιάς και πρωθυπουργός επί Προεδρίας Μακρόν, ο Σεμπαστιέν Λεκορνύ - δηλώνει δεξιός Γκωλικός (…), έχει δηλώσει ότι η οικογένεια είναι αυτή που συγκροτείται από γυναίκα και άνδρα, αλλά ψήφισε όλους τους Νόμους εναντίον της οικογένειας και είναι εκ των στενών συνεργατών του Μακρόν…

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει διαμορφώσει ένα Κόμμα, στο οποίο εμπεριέχονται στοιχεία συντηρητικά, ακροδεξιά, σοσιαλιστικά και σοσιαλδημοκρατικά, όπως επίσης και συνεργάτες του ομοφυλόφιλους, με αποφασιστική άποψη στην ιδεολογία και στην πορεία του Κόμματος. Συνυπάρχουν στο Υπουργικό Συμβούλιο και ακολουθούν την πολιτική Μητσοτάκη οι Πιερρακάκης, Γεραπετρίτης, Δαβάκης, Γεωργιάδης, Δήμας, Κεραμέως, Χρυσοχοΐδης, Φλωρίδης, Μενδώνη, Πλεύρης, Σκέρτσος, Τσακλόγλου… Μάλιστα το κυβερνόν Κόμμα συνεργάστηκε με τα Κόμματα της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς για να ψηφιστεί ο Νόμος για τον γάμο των ομοφυλοφίλων, αφού από τους 158 βουλευτές του υπέρ του Νόμου ψήφισαν 106 βουλευτές, 21 ψήφισαν κατά του Νόμου και 31 απέσχον. Είναι από τις φορές που η Κυβέρνηση Μητσοτάκη ψήφισε Νόμο με τη συνδρομή των Κομμάτων της Αριστεράς και όχι με τις ψήφους του κυβερνώντος Κόμματος, κατά τα δημοκρατικά ήθη.

 

Ο Εμμ. Μακρόν όποιον Νόμο ηθέλησε να περάσει το έκαμε με κάθε μέσο. Παράδειγμα πρόσφατο το πέρασμα του Νόμου για την ευθανασία (ουσιαστικά δολοφονία). Παρά τις αντιρρήσεις της Γερουσίας, τελικά πέτυχε να τον περάσει. Όταν πέρασε από το Συνταγματικό Συμβούλιο, αυτό, παρά τις ατέλειες που σημείωσε πέρασε το Νόμο, αφού τα περισσότερα μέλη του είχαν ήδη δημόσια εκφράσει την άποψη υπέρ του Νομοσχεδίου για την ευθανασία! Μετά το γεγονός αυτό δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι οι Γάλλοι σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως η ευθανασία, τον τελικό λόγο να μην έχει το Συνταγματικό Συμβούλιο, αλλά ο λαός, με δημοψήφισμα. Ο Κυρ. Μητσοτάκης, ως πρωθυπουργός, εξακολουθεί ουσιαστικά να διορίζει την ηγεσία της Δικαιοσύνης, με συνέπεια οι αποφάσεις της να αμφισβητούνται έντονα από καθηγητές και να έχει χάσει μεγάλο μέρος της εμπιστοσύνης των πολιτών.

 

Η οικογένεια, το σχολείο και το παιδί αποτελούν επίσης σημεία με τα οποία οι Εμμ. Μακρόν και Κυρ. Μητσοτάκης ασχολούνται. Σε πρόσφατη συνάντησή τους στο Παρίσι αποφάσισαν να αναλάβουν κοινή πρωτοβουλία για την απαγόρευση πρόσβασης των παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι απαγορεύσεις είναι το εύκολο μέσο της εξουσίας, για να απαλλαγεί των ευθυνών της, αφού η όποια τέτοια απόφαση είναι αδύνατο να εφαρμοστεί και θα ρίξουν το βάρος στους γονείς… Είναι ως η σπουδαστική αστυνομία, για την οποία ψήφισε Νόμο η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά ουδέποτε εφαρμόστηκε και τελικά αποσύρθηκε…

 

Η οικογένεια βάλλεται από την κυβέρνηση Μακρόν, που πελαγοδρομεί και στο θέμα της εκπαίδευσης. Το ίδιο και η Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτό έδειξε και η έρευνα PISA 2025 του ΟΟΣΑ. Οι δύο χώρες πάνε χέρι – χέρι στον πάτο των χωρών που συμμετέχουν. Στα τρία αντικείμενα της εξέτασης οι πρώτες σε επίδοση χώρες έχουν επίδοση άνω του 500: Στις φυσικές επιστήμες η Ελλάδα έχει 486 και η Γαλλία 483, στα Μαθηματικά η Ελλάδα 469 και η Γαλλία 458 και στην κατανόηση κειμένου η Ελλάδα 466 και η Γαλλία 456!

 

Στα θρησκευτικά η μεν Γαλλία βολοδέρνει ακόμη με τον Νόμο του 1905 περί χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. Με βάση το Νόμο αυτό απαγορεύθηκε η διδασκαλία των θρησκευτικών στα γαλλικά σχολεία. Ο γκεβαρικός επαναστάτης και λόγιος Ρεζίς Ντεμπρέ το 2002, με υπόμνημά του στον Υπουργό Παιδείας της Γαλλίας εξέφρασε την αντίθεσή του με τη μη διδασκαλία του θρησκευτικού φαινομένου στα σχολεία της Γαλλίας, με συνέπεια οι απόφοιτοι τους να αγνοούν παντελώς τι είναι και τί διδάσκουν οι διάφορες θρησκείες. Έκτοτε, έχουν περάσει 24 χρόνια, η Γαλλία προβληματίζεται με το πώς θα διδαχθεί το μάθημα και ποιος θα το διδάσκει. Μετά μάλιστα την άγρια δολοφονία του καθηγητή Σαμιέλ Πατί, το 2020, από φανατικό ισλαμιστή, οι καθηγητές αρνούνται να μιλήσουν για το ισλάμ, και αν τους επιβληθεί εφαρμόζουν αυτολογοκρισία! Στην Ελλάδα κατά παράβαση του Συντάγματος δεν διδάσκονται πλέον τα θρησκευτικά, αλλά κάτι μεταξύ θρησκειολογίας και σύγχρονης ηθικής…Και επί πλέον ενώ η κυβέρνηση εφαρμόζει το υποχρεωτικό λ.χ. στο θέμα των αστυνομικών ταυτοτήτων, ή στη διδασκαλία περί της οικογένειας των ομοφύλων, επιτρέπει σε γονείς να απαγορεύουν στα παιδιά τους να διδαχθούν τα της πίστεως των προγόνων τους, δια της οποίας σώθηκε και ελευθερώθηκε το έθνος μας...

 

Πέραν αυτού στη Γαλλία πλέον το δημόσιο σχολείο έχει χάσει την αξιοπιστία του και οι γονείς, που έχουν την οικονομική δυνατότητα, προστρέχουν σε ιδιωτικά σχολεία, κυρίως ρωμαιοκαθολικά, τα οποία πάντως και αυτά υφίστανται πιέσεις από την κυβέρνηση Μακρόν. Στην Ελλάδα το σχολείο μοιάζει με το πλοίο του Κολόμβου, που δεν ήξερε πού πήγαινε… Οι βουλευτές του Κόμματος του Κυρ. Μητσοτάκη Γιάννης Οικονόμου και Ανδρέας Κατσανιώτης εκφράζουν χαρακτηριστικά με άρθρο τους την κατάσταση στο σημερινό σχολείο. Σημειώνουν: «Το σχολείο δεν μπορεί να περιορίζεται στη μετάδοση πληροφοριών, ούτε να λειτουργεί απλώς ως προθάλαμος της αγοράς εργασίας. Οφείλει να προσφέρει γνώσεις και σύγχρονες δεξιότητες, αλλά ταυτόχρονα να προάγει τον ανθρωπισμό και να καλλιεργεί λόγο και ήθος: οξύνοια, κρίση, ευθύνη, νομιμοφροσύνη, ηθικό σθένος, αλληλεγγύη, κοινωνική και εθνική συνείδηση. Πρέπει να προετοιμάζει το παιδί όχι μόνο για να πετύχει ατομικά, αλλά και να δημιουργήσει, να δημιουργήσει, να συνεργαστεί και να προσφέρει στην κοινότητα. Για να ανταποκριθεί σε αυτή την αποστολή, το ελληνικό σχολείο χρειάζεται ένα δικό του εκπαιδευτικό πρόταγμα. Στη βάση του πρέπει να βρίσκεται το αξιακό σύστημα που διαμορφώθηκε μέσα από τη συνάντηση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού με την χριστιανική παράδοση». Φυσικά τίποτε από αυτά δεν επιτελεί το ελληνικό σχολείο, μάλιστα με δασκάλους και καθηγητές μηδέποτε αξιολογημένους και με πολλούς από αυτούς με βαθμούς εισαγωγής στα πανεπιστήμια κάτω της βάσεως.

 

Ένα άλλο ζήτημα που αποτελεί πρόβλημα επί των ημερών Μακρόν και Μητσοτάκη είναι οι βιαιότητες κατά χριστιανικών ναών, προσκυνημάτων και νεκροταφείων. Στη Γαλλία και σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείο Εσωτερικών το 2025 υπήρξαν 843 αντιχριστιανικά γεγονότα, που ήταν αύξηση κατά 9% από το 2024. Τα περισσότερα συμβάντα αφορούν λεηλασίες του εσωτερικού ναών και καταστροφές Εσταυρωμένων και εικόνων του Χριστού της Παναγίας στα σταυροδρόμια επαρχιακών δρόμων. Στην Ελλάδα και σύμφωνα με ανακοίνωση του τμήματος Θρησκευτικών Ελευθεριών και Διαθρησκευτικών Σχέσεων της Διεύθυνσης Θρησκευτικής Εκπαίδευσης και Διαθρησκειακών Σχέσεων της Γ.Γ. Θρησκευμάτων, το 2025 υπήρξαν 362 περιστατικά σε βάρος Ορθόδοξων ναών, έναντι των 137 που ήσαν το 2015. Δηλαδή σε δέκα χρόνια υπήρξε αύξηση των εγκληματικών ενεργειών σε βάρος ιερών χώρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας κατά 164,2%!

 

Το προσεχές έτος ο μεν Εμμ. Μακρόν υποχρεωτικά αποχωρεί της Προεδρίας της Γαλλικής Δημοκρατίας, ο δε Κυρ. Μητσοτάκης δοκιμάζεται στις βουλευτικές εκλογές. Σε αυτές δεν θα φανεί μόνο η βούληση του λαού, όσο και η στάση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτή πάντοτε οφείλει να μένει εκτός κομματικών ανταγωνισμών, αλλά και να μη λησμονεί τους αδικήσαντας τον ελληνικό λαό και το ήθος του και να ζητεί παρακλητικά αλλά και σταθερά την έμπρακτη μετάνοιά τους. Όχι από τη μία να καταγγέλλει και από την άλλη να συναγελάζεται, να δίδει βραβεία, να κάνει ως να μη συνέβη τίποτε και να εκτίθενται τα μέλη της Ιεραρχίας – και αυτά που αντέδρασαν δημοσία - με τη λήψη των αυξημένων από την Κυβέρνηση μισθών τους. Είναι κοροϊδία προς τον Χριστό το Άγιον Όρος, για λόγους συμφέροντος, να σιωπά στα όσα έχουν συμβεί σε βάρος του πιστού λαού, και εν ασφαλεία να παίρνει θέση για το θέμα της Μονής Σινά!... -